KÂR PAYI AVANSI DAĞITIMI HAKKINDA TEBLİĞ

Resmi Gazete Tarihi: 09.08.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28379

KÂR PAYI AVANSI DAĞITIMI HAKKINDA TEBLİĞ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – 

(1) 

Bu Tebliğin amacı, şirketlerin kâr payı avansı dağıtımında uyacakları usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) Bu Tebliğ, 28/7/1981 tarihli ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa tabi olmayan anonim şirketler ile limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Tebliğ, 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 509 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına, 565 inci maddesinin ikinci fıkrasına ve 644 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Kanun: 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nu,

b) Kâr payı: Net dönem kârı veya serbest yedek akçeler üzerinden ortaklara ve kâra katılan diğer kimselere genel kurulca dağıtılmasına karar verilen tutarı,

c) Kâr payı avansı: Kâr payından mahsup edilmek üzere ara dönem finansal tablolara göre oluşan kârlar üzerinden bu Tebliğ hükümlerine göre hesaplanan tutarı,

ç) Ortak: Anonim şirketlerin pay sahiplerini, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerin ortaklarını,

d) Serbest yedek akçe: Genel kanuni yedek akçelerin sermayenin veya çıkarılmış sermayenin yarısını aşan kısmı ile Kanun ve sözleşme gereği ayrılanlar dışında genel kurulca ayrılmasına karar verilen yedek akçeleri,

e) Şirket: 2499 sayılı Kanuna tabi olmayan anonim şirketler ile limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketleri,

f) Sözleşme: Anonim şirketler ile sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerin esas sözleşmesini, limited şirketlerin şirket sözleşmesini,

g) Yönetim organı: Anonim şirketlerde yönetim kurulunu, limited şirketlerde müdür veya müdürler kurulunu, sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerde yöneticiyi veya yöneticileri, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Kâr Payı Avansı Dağıtım Esasları

Kâr payı avansı dağıtım şartları

MADDE 5 – 

(1) Şirketlerin kâr payı avansı dağıtabilmeleri için, şirket genel kurulunca kâr payı avansı dağıtılmasına ilişkin karar alınması ve kâr payı avansı dağıtılacak hesap döneminde hazırlanan üç, altı veya dokuz aylık ara dönem finansal tablolara göre kâr edilmiş olması gereklidir.

(2) (Ek: RG-5/1/2019-30646) Sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait olan şirketler, kesinleşmemiş hesap dönemi sonu finansal tablolarda yer alan kâr üzerinden, ilgili hesap döneminin bitiminden itibaren (Değişik ibare: RG-18/1/2022-31723 Mükerrer) iki ay içinde yapılacak genel kurullarında alınacak karara göre kâr payı avansı dağıtabilirler. Bu durumda ödenecek kâr payı avansı, hesap dönemi sonu kârından 7 nci madde gereği indirimler yapılmak suretiyle hesaplanan tutarın yüzde doksanını geçemez.

Şirket genel kurulunca alınacak kararın içeriği

MADDE 6 – 

(1) Şirket genel kurulunca kâr payı avansı dağıtımına karar verildiği durumda bu kararda ayrıca aşağıdaki hususların belirtilmesi zorunludur.

a) İlgili hesap dönemi sonunda, yıl içinde dağıtılan kâr payı avansını karşılayacak tutarda net dönem kârı oluşmaması durumunda, net dönem kârını aşan kâr payı avanslarının varsa bir önceki yıla ait bilançoda yer alan serbest yedek akçelerden mahsup edileceği, serbest yedek akçe tutarının da dağıtılan kâr payı avanslarını karşılayamaması halinde fazla ödenmiş olan kâr payı avanslarının yönetim organının ihtarı üzerine ortaklar tarafından şirkete iade edileceği,

b) İlgili hesap dönemi sonunda zarar oluşması durumunda;

1) Varsa bir önceki yıla ait bilançoda yer alan (Mülga ibare: RG-1/9/2018-30522) (…) serbest yedek akçelerin öncelikle oluşan zararın mahsubunda kullanılacağı, bu akçelerin oluşan zararı karşılayamaması halinde dönem içinde dağıtılan kâr payı avanslarının tamamının yönetim organının ihtarı üzerine ortaklar tarafından şirkete iade edileceği,

2) (Mülga ibare: RG-1/9/2018-30522) (…) serbest yedek akçelerin, oluşan dönem zararından mahsubu sonrasında bakiye serbest yedek akçe tutarının dağıtılan kâr payı avanslarından indirileceği, indirim işlemi sonucunda dönem içinde dağıtılan kâr payı avansı tutarının bakiye serbest yedek akçe tutarını aşması halinde ise aşan kısmının yönetim organının ihtarı üzerine ortaklar tarafından şirkete iade edileceği.

(2) Birinci fıkrada belirtilen hususlar, kâr payı avansı dağıtılacak hesap dönemi içinde yapılacak genel kurul toplantısında karara bağlanır. Anonim ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerde, genel kurulca bu yönde karar alınabilmesi için sermayenin en az dörtte birini karşılayan payların sahiplerinin veya temsilcilerinin toplantıda hazır olması, bu nisabın toplantı süresince korunması ve toplantıda hazır bulunan oyların çoğunluğunun kâr payı avansı dağıtılması yönünde kullanılmış olması, limited şirketlerde ise toplantıda temsil edilen oyların salt çoğunluğunun kâr payı avansı dağıtılması yönünde olması gereklidir.

(3) İlgili hesap dönemi öncesinde ödenen kâr payı avanslarının, ilgili olduğu yılın net dönem kârından mahsup edilmesi şarttır. Bu işlem yapılmadan, şirket genel kurulunca kâr payı dağıtılmasına ve kâr payı avansı ödenmesine karar verilemez.

Dağıtılacak kâr payı avansı tutarı ve hesaplanması

MADDE 7 – 

(1) Dağıtılacak kâr payı avansı; varsa geçmiş yıllar zararlarının tamamının, vergi, fon ve mali karşılıkların, kanunlara ve sözleşmeye göre ayrılması gereken yedek akçelerin, (Değişik ibare: RG-1/9/2018-30522) varsa intifa senedi sahipleri ile sözleşmede ortaklar dışında kâra katılması öngörülen diğer kimseler için ayrılacak tutarların, oluşan ara dönem kârından indirilmesi suretiyle hesaplanır. Ödenecek kâr payı avansı, bu şekilde hesaplanan tutarın yarısını geçemez.

(2) Aynı hesap dönemi içinde izleyen ara dönemlerde de kâr oluşması halinde dağıtılacak kâr payı avansı tutarı birinci fıkrada belirtilenlerin yanı sıra önceki ara dönem veya dönemlerde ödenmiş olan kâr payı avansı tutarları da indirilerek hesaplanır. Ödenecek kâr payı avansı, bu şekilde hesaplanan tutarın yarısını geçemez.

Kâr payı avansı ödemeleri

MADDE 8 – 

(1) Kâr payı avansı, (Değişik ibare: RG-1/9/2018-30522) sözleşmede aksine bir hüküm yoksa, dağıtım tarihleri itibarıyla ortağın sermaye payı için şirkete yaptığı ödemelerle orantılı olacak şekilde ikinci fıkra hükümleri dikkate alınarak ödenir.

(2) Kâr payı avansı, kârdan imtiyazlı paylara imtiyaz dikkate (Değişik ibare: RG-1/9/2018-30522) alınarak ödenir. İntifa senedi sahiplerine, (Değişik ibare: RG-1/9/2018-30522) ortaklıkları nedeniyle dağıtılacak kâr payı avansı hariç olmak üzere yönetim organı üyelerine ve sözleşmede ortaklar dışında kâra katılması öngörülen diğer kimselere kâr payı avansı ödenemez.

(3) Ortakların sermaye taahhüt borçları dışında şirkete borçlu olmaları halinde söz konusu borç ortağa ödenecek kâr payı avansından mahsup edilir.

(4) Bir hesap döneminde kâr payı avansı dağıtan ve ardından sermaye artırımı gerçekleştiren şirket, aynı hesap döneminde tekrar kâr payı avansı dağıtmak istediğinde aşağıda belirtilen esaslara uyar.

a) Sermaye artırımı sonrasında yapılacak kâr payı avansı ödemesinde, yeni ortaklara öncelik verilir.

b) Söz konusu öncelik, eski ve yeni ortakların dönem içerisinde her pay için aldıkları toplam kâr payı avans tutarları eşitleninceye kadar devam eder.

c) Eski ve yeni ortakların hesap dönemi içerisinde her pay için aldıkları toplam kâr payı avans tutarları eşitlendikten sonra, kalan kâr payı avansı tutarı veya bir sonraki ara hesap döneminde ödenecek kâr payı avansı tutarı mevcut ortaklara payları nispetinde ödenir.

Kâr payı avansı işlemlerinde yönetim organının görevleri

MADDE 9 – 

(1) Genel kurul tarafından kâr payı avansı dağıtılmasına karar verilmesi ve ara dönem finansal tablolara göre de kâr edilmiş olması halinde şirket yönetim organınca sırasıyla aşağıdaki görevler yerine getirilir.

a) Kâr payı avansı dağıtımına ilişkin rapor hazırlanır ve bu raporda;

1) Kâr payı avansı dağıtımına dayanak oluşturan ara dönem finansal tabloların Kanunun 515 inci maddesinde belirtilen dürüst resim ilkesine uygun olarak hazırlandığı,

2) Dağıtılacak kâr payı avansı tutarının 7 nci maddeye uygun olarak hesaplandığı, belirtilir. Yapılan hesaplamalara ve diğer şartların yerine getirilmiş olduğuna dayanak teşkil eden belgeler bu rapora ek yapılır.

b) Raporda tespit edilen kâr payı avansının ortaklara ödenmesine ve bu ödemelerin yapılma usulüne ilişkin karar alınır.

c) Kâr payı avansı tutarları 8 inci maddeye uygun olarak kararı izleyen en geç 6 hafta içerisinde ödenir.

(2) Hamiline yazılı pay senedi sahiplerine kâr payı avansı ödenirken gerekli güvence yönetim organı tarafından alınır.

(3) 6 ncı maddenin birinci fıkrasında belirtilen durumların ortaya çıkması halinde fazladan ödenen kâr payı avanslarının ortaklardan tahsil edilerek şirkete iadesine ilişkin işlemler yönetim organınca yerine getirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Kâr payı avansı hesaplama tablosu

MADDE 10 – 

(1) Dağıtılacak kâr payı avansı tutarının hesaplanmasına ilişkin tablo ek-1’de yer almaktadır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) 2012 yılına ilişkin hesap döneminde kâr payı avansı dağıtacak şirketler, avans tutarının hesaplanmasında 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’na göre düzenlenen bilançoları esas alır. 9 uncu madde uyarınca düzenlenecek raporda, kâr payı avansı dağıtımına dayanak oluşturan ara dönem bilançosunun gerçeğe uygun olarak düzenlendiği belirtilir.

Yürürlük

MADDE 11 – 

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 12 – 

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.

Tebliğin ekini görmek için tıklayınız

 

Tebliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin

Tarihi

Sayısı

9/8/2012

28379

Tebliğde Değişiklik Yapan Tebliğlerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin

Tarihi

Sayısı

1.

18/1/2022

31723 Mükerrer

2.

   

 

HAVZA YÖNETİMİ MERKEZ KURULU, HAVZA YÖNETİM HEYETLERİ VE İL SU YÖNETİMİ KOORDİNASYON KURULLARININ TEŞEKKÜLÜ, GÖREVLERİ, ÇALIŞMA USUL VE ESASLARINA DAİR TEBLİĞ

18 Ocak 2019 CUMA                       Resmî Gazete                            Sayı : 30659

TEBLİĞ

Tarım ve Orman Bakanlığından:

HAVZA YÖNETİMİ MERKEZ KURULU, HAVZA YÖNETİM HEYETLERİ VE

İL SU YÖNETİMİ KOORDİNASYON KURULLARININ TEŞEKKÜLÜ,

GÖREVLERİ, ÇALIŞMA USUL VE ESASLARINA DAİR TEBLİĞ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı; havza ölçekli yönetim planlarının hazırlanması, uygulanması, uygulamalarının takibi sürecinde kurumlar arası koordinasyonun sağlanması amacıyla; Havza Yönetimi Merkez Kurulu, Havza Yönetim Heyetleri ve İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurullarının kurulması ve faaliyetlerini sürdürmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, Havza Yönetimi Merkez Kurulu, Havza Yönetim Heyetleri ve İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurullarının teşekkülü ile bu heyet ve kurulların görevlerini, çalışma usul ve esaslarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğ, 10/7/2018 tarihli ve 30474 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 421 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (g) bentleri ile 17/10/2012 tarihli ve 28444 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Havza Yönetim Planlarının Hazırlanması, Uygulanması ve Takibi Yönetmeliğine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

b) DSİ: Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünü,

c) Havza: Nehir havzalarında suyun ayrım çizgisinden denize aktığı noktaya, kapalı havzalarda ise suyun toplandığı nihai noktaya göre suyun toplanma alanını,

ç) Havza koruma eylem planı: Su kaynakları potansiyelinin her türlü kullanım amacıyla korunması, kullanımının sağlanması, kirlenmesinin önlenmesi ve kirlenmiş olan su kaynaklarının kalitesinin iyileştirilmesi gayesi ile hazırlanan planı,

d) Havza Yönetim Heyeti: Havza ölçekli yönetim planlarının uygulamalarının izlenmesi ve değerlendirilmesiyle ilgili çalışmaları havza ölçeğinde yürütmek amacıyla her bir havza için ayrı ayrı oluşturulan ve teşkil esasları bu Tebliğde verilen kurulu,

e) Havza Yönetimi Merkez Kurulu: Havza Yönetim Heyetleri tarafından iletilen hususları görüşmek ve sonuca bağlamak, sonuca bağlanmayan hususları Su Yönetimi Koordinasyon Kuruluna iletmek, Su Yönetimi Koordinasyon Kurulunda alınan kararların havza ölçeğinde uygulanmasını sağlamak ve takibini yapmak üzere oluşturulan ve teşkil esasları bu Tebliğde verilen kurulu,

f) Havza yönetim planı: Bir havzadaki su kaynaklarının ve canlı hayatının korunmasını, geliştirilmesini ve bozulmamasını sağlamak üzere, su kaynakları için sürdürülebilir bir koruma-kullanma dengesi gözetilerek katılımcı bir yaklaşımla havzanın tamamını esas alarak hazırlanan planı,

g) Havza ölçekli yönetim planları: Havza koruma eylem planı, havza su tahsis planı, havza yönetim planı, havza taşkın yönetim planı, havza kuraklık yönetim planı gibi havza ölçeğinde suyla ilgili yapılan bütün planları,

ğ) Havza su tahsis planı: Bir veya birden çok havzadaki su kaynaklarının içme ve kullanma, çevresel su ihtiyacı, zirai sulama, enerji, sanayi, ticaret, turizm, taşıma, ulaşım, rekreasyon, projeye dayalı su ürünleri yetiştiriciliği, su ürünleri avcılığı ve diğer ihtiyaçlara uygun olarak dağıtımını,

h) İçme-kullanma suyu havza koruma planı: İçme-kullanma suyu temin edilen veya edilmesi planlanan yerüstü veya yeraltı suyu havzalarının korunması, kirlenmesinin önlenmesi, kirlenmiş ise iyileştirilmesi ve sürdürülebilir kullanımının sağlanması amacıyla yapılan ve o havzaya özel hükümleri tanımlayan planı,

ı) İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurulu: Havza ölçekli yönetim planları uygulamalarının izlenmesi ve değerlendirilmesiyle ilgili çalışmaları il ölçeğinde yürütmek amacıyla her bir il için ayrı ayrı oluşturulan ve teşkil esasları bu Tebliğde verilen kurulu,

i) Kuraklık yönetim planı: Muhtemel kuraklık risklerinin olumsuz etkilerinin azaltılmasına ve kuraklık problemlerinin çözümüne yönelik olarak kuraklık öncesinde, esnasında ve sonrasında alınacak tedbirleri içeren yönetim planını,

j) Su Yönetimi Koordinasyon Kurulu: Teşkili, görevleri, çalışma usul ve esasları 20/3/2012 tarihli ve 28239 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2012/7 sayılı Genelge ile belirlenen kurulu,

k) SYGM: Su Yönetimi Genel Müdürlüğünü,

l) Taşkın yönetim planı: Taşkın tehlike ve taşkın risk haritalarına dayanarak, taşkın riski altında olan alanlarda riskin yönetilmesi için uygun hedefleri ve bu hedeflere ulaşılması için alınması gereken önlemleri içeren yönetim planını,

m) Ulusal Havza Yönetim Stratejisi: Türkiye su havzalarının doğal kaynaklarının korunması, geliştirilmesi ve sürdürülebilir kullanımı ile ilgili kararlara ve yatırım programlarına rehberlik sağlamak; toplumun, havzaların ekolojik, ekonomik ve sosyal fayda ve hizmetleri ile ilgili ihtiyaç ve beklentilerinin yeterli düzeyde ve sürdürülebilir olarak karşılanması için yapılacak çalışmalara yol göstermek amacıyla hazırlanan stratejiyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Havza Yönetimi Merkez Kurulu, Havza Yönetim Heyeti ve İl Su Yönetimi

Koordinasyon Kurulunun Teşkili, Görevleri, Çalışma Usul ve Esasları

Havza Yönetimi Merkez Kurulunun teşkili ve görevleri

MADDE 5 –

(1) Havza Yönetimi Merkez Kuruluna ilgili Tarım ve Orman Bakan Yardımcısı başkanlık eder. Kurul, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Dışişleri Bakanlığı, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, İçişleri Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının ilgili Bakan Yardımcıları veya görevlendirecekleri ilgili birimlerin Genel Müdürleri, DSİ Genel Müdürü, Su Yönetimi Genel Müdürü, Çölleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürü, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürü, Meteoroloji Genel Müdürü, Orman Genel Müdürü, Tarım Reformu Genel Müdürü, Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürü, Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürü, Türkiye Su Enstitüsü Başkanı, İLBANK A.Ş. Genel Müdürü, Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanından oluşur.

(2) Havza Yönetimi Merkez Kurulunun sekretarya hizmetlerini SYGM yürütür.

(3) Başkan gerek duyduğu takdirde; gündem konularına göre uzmanlar, ilgili merkez ve/veya taşra kurum temsilcileri ile özel sektör temsilcilerini, Kurulu bilgilendirmek üzere oy hakkı olmaksızın toplantılara davet edebilir.

(4) Havza Yönetimi Merkez Kurulunun görevleri şunlardır:

a) Havza ölçekli yönetim planlarının hazırlanması ve uygulanmasında kurumlar arası koordinasyonu sağlamak ve uygulamaları takip etmek.

b) Su yönetimi ile ilgili ulusal seviyede problemleri gündeme getirerek, çözümü için karar almak ve uygulamaların takibini yapmak.

c) Havza Yönetim heyetlerince iletilen hususları karara bağlamak, alınan kararların uygulanması için ilgili kurumlara bildirmek ve uygulamaların takibini yapmak.

ç) Karara bağlanamayan hususları Su Yönetimi Koordinasyon Kuruluna sunmak.

d) Ulusal Havza Yönetim Stratejisi kapsamında gelişmeleri takip etmek ve koordinasyonu sağlamak.

e) İçme-kullanma suyu havzaları için yapılan ve yapılacak olan içme-kullanma suyu havza koruma planı çalışmalarında koordinasyonu sağlamak ve gelişmeleri takip etmek.

f) Gerekli görülen durumlarda ilgili Havza Yönetim Heyeti Başkanını ve beraberinde Havza Yönetim Heyeti üyesi veya üyelerini toplantılara davet etmek.

g) Havza yönetim planlarını Su Yönetimi Koordinasyon Kurulunun onayına sunmak.

ğ) DSİ tarafından gündeme getirilen havzalar arası su transferi konularını karara bağlanmak üzere Su Yönetimi Koordinasyon Kuruluna sunmak.

h) Ulusal Su Planını karara bağlanmak üzere Su Yönetimi Koordinasyon Kuruluna sunmak ve gelişmeleri değerlendirmek.

(5) Kurul, üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır ve toplantıya katılan üye sayısının salt çoğunluğu ile karar verir. Oyların eşitliği halinde Kurul Başkanının kullandığı oy yönünde çoğunluk sağlanmış sayılır.

(6) Havza Yönetimi Merkez Kurulu yılda en az bir defa toplanır.

Havza Yönetim Heyeti teşkili

MADDE 6 –

(1) Bakanlık tarafından bu Tebliğdeki usul ve esaslara göre her havza için ayrı bir Havza Yönetim Heyeti teşkil edilir.

(2) Havza Yönetim Heyetlerine, Bakanlıkça Koordinatör Vali olarak belirlenen ve Ek-1’de belirtilen vali başkanlık eder.

(3) Havza Yönetim Heyetlerinin üyeleri, Ek-1’de belirtilen Koordinatör Vali başkanlığında, havzada yer alan diğer illerin vali veya vali yardımcıları; büyükşehirlerin büyükşehir belediye başkanları ile su ve kanalizasyon idaresi genel müdürleri; büyükşehir olmayan illerin il belediye başkanları, il özel idaresi genel sekreterleri; SYGM temsilcisi, DSİ Genel Müdürlüğü temsilcisi; sınır aşan havzalarda Türkiye Su Enstitüsü temsilcisi; koordinatör ilden sorumlu DSİ Bölge Müdürü, havzada yer alan diğer DSİ Bölge Müdürlüklerinin temsilcileri, havzada yer alan illerin Bakanlık İl Müdürleri, Çevre ve Şehircilik İl Müdürleri, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürleri, İLBANK A.Ş. temsilcisi ile en fazla ikişer temsilci olmak şartıyla heyet başkanı tarafından belirlenen organize sanayi bölgeleri, üniversiteler, sivil toplum kuruluşları, sulama birlikleri ve sulama kooperatifleri temsilcilerinden oluşur.

(4) Havza Yönetim Heyeti Başkanı, gerek duyduğu takdirde, gündem konularına göre ilgili kurum/kuruluşların merkez ve/veya taşra temsilcilerini oy hakkı ile, özel sektör temsilcileri ve konuyla ilgili uzmanları ise oy hakkı olmaksızın Heyet toplantılarına davet edebilir.

(5) Ek-1’deki listede olmadığı halde Havza Yönetim Heyetince havzadaki su miktarı ve kalitesi üzerinde önemli bir baskı unsuru olduğuna kanaat getirilen diğer illerdeki ilgili kurum ve kuruluşlar da Havza Yönetim Heyetinin kararı ile heyete dâhil edilebilir. Ek-1’deki listede olduğu halde Havza Yönetim Heyetince önemli bir baskı unsuru olmadığına kanaat getirilen iller veya illerdeki üye kurum ve kuruluşlar Havza Yönetim Heyetinin kararı ile heyetten çıkarılabilir.

Havza Yönetim Heyetinin görevleri ile çalışma usul ve esasları

MADDE 7 –

(1) Havza Yönetim Heyetlerinin görevleri şunlardır:

a) Görev alanına giren havza için Bakanlıkça hazırlanacak olan havza ölçekli yönetim planları ile ilgili çalışmalara katkıda bulunmak, planların uygulamalarını takip etmek, değerlendirmek ve ilgili kurum ve kuruluşlara Heyetin aldığı kararları bildirmek.

b) İçme-kullanma suyu kaynaklarının korunmasına yönelik çalışmaların takibini yapmak ve hazırlanan içme-kullanma suyu havzası koruma planlarının uygulanmasını sağlamak.

c) İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurulları ve ilgili kurum veya kuruluşların yaptığı çalışmaları değerlendirerek Havza Yönetimi Merkez Kuruluna raporlamak.

ç) Havza ölçekli yönetim planlarının hazırlanması, gözden geçirilmesi ve güncellenmesi sürecinde halkın bilgiye erişimini, görüşlerinin alınmasını ve aktif katılımını sağlamak.

d) Havza yönetim planlarını Havza Yönetim Planlarının Hazırlanması, Uygulanması ve Takibi Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde uygulanmasının takibini yapmak ve raporlamak.

e) Havza ölçeğindeki su yönetimi ile ilgili sorunların çözümüne yönelik çalışmalar yapmak.

f) Havza Yönetim Heyeti toplantısı için belirlediği tarihi, toplantıdan 1 ay önce Havza Yönetimi Merkez Kurulu sekretaryasına bildirmek.

(2) Havza Yönetim Heyeti yılın ikinci altı ayı içerisinde olmak üzere yılda en az bir defa toplanır. Heyet üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır ve toplantıya katılan üyelerin oy çokluğu ile karar verir. Oyların eşitliği halinde Heyet Başkanının kullandığı oy yönünde çoğunluk sağlanmış sayılır.

(3) Havza Yönetim Heyeti toplantı gündemi, birinci fıkrada belirtilen görev tanımları çerçevesinde belirlenir.

(4) Havza Yönetim Heyeti, çalışmalarını Ek-2’de yer alan başlıkları içeren rapor halinde Havza Yönetim Heyeti toplantısından itibaren en geç 30 gün içerisinde Havza Yönetimi Merkez Kurulu sekretaryasına sunar.

(5) Havza Yönetim Heyeti sekretaryası, havza ölçekli yönetim planlarının uygulanmasına ilişkin gelişmeleri, Bakanlıkça belirlenen takip tablosu şablonuna uygun olarak her yılın Haziran ve Aralık ayında Havza Yönetimi Merkez Kurulu sekretaryasına sunar.

(6) Havza Yönetim Heyetinin sekretarya hizmetleri, koordinatör valilikteki DSİ Bölge Müdürlüğü veya DSİ Şube Müdürlüğü tarafından yapılır.

(7) Sekretarya tarafından heyet üyeleri ve Havza Yönetimi Merkez Kurulu ile yapılan yazışmalarda Ek-4’te yer alan yazışma şablonu kullanılır.

(8) Havza Yönetim Heyetleri, görev tanımına giren konularda çalışmak üzere alt komisyonlar ve çalışma grupları kurulmasına karar verebilir. Kurulacak alt komisyon ve çalışma gruplarında, heyet üyesi olmayan kurum/kuruluş ve uzmanlar yer alabilir.

İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurulunun teşkili, görevleri ile çalışma usul ve esasları

MADDE 8 –

(1) Valiliklerce İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurulları oluşturulur.

(2) İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurulları, ilin valisi veya görevlendireceği vali yardımcısı başkanlığında, büyükşehirlerde büyükşehir belediye başkanı ve su ve kanalizasyon idaresi genel müdürü; illerde ise il belediye başkanı, il özel idaresi genel sekreteri; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Meteoroloji Genel Müdürlüğü, Karayolları Genel Müdürlüğü, Kalkınma Ajansı ve İLBANK A.Ş.’nin ildeki en üst düzey temsilcileri; Bakanlık İl Müdürü, Çevre ve Şehircilik İl Müdürü, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürü, İl Sağlık Müdürü, İl Afet ve Acil Durum Müdürü ile kurul başkanı tarafından belirlenen üniversite ve sulama birliklerinin en fazla ikişer temsilcisinden oluşur.

(3) Kurul başkanı gündem konusuna bağlı olarak gerek duyduğu takdirde; İl Defterdarı, İl Telekom Müdürü, Orman Bölge Müdürlüğü, sanayi odası veya sanayi ve ticaret odası başkanı, ilde faaliyet gösteren elektrik dağıtım kurumu müdürü, ilgili ilçelerin kaymakamlarını ve belediye başkanlarını oy hakkına sahip olarak; özel sektör temsilcisi, sulama kooperatifleri temsilcisi, su ürünleri yetiştiriciliği sektöründen birer temsilci, elektrik üretim santral yetkililerinin temsilcisi, özel sektör hidroelektrik santral temsilcisi ve sivil toplum kuruluşu temsilcileri ile diğer uzmanları ise oy hakkı olmaksızın Kurula davet edebilir.

(4) İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurulunun görevleri şunlardır:

a) Bakanlıkça hazırlanacak havza ölçekli yönetim planları için gerekli katkıları sağlamak, havza ölçekli yönetim planları ile içme-kullanma suyu havzası koruma planlarının il bazında uygulanmasını sağlamak ve takibini yapmak.

b) İl sınırları içerisinde oluşabilecek taşkın ve sel baskınlarının can ve mal kaybına neden olmaması için ilgili mevzuat çerçevesinde gerekli tedbirleri ilgili kurum ve kuruluşlarla birlikte belirlemek ve uygulanmasını sağlamak.

(5) İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurulunun sekretarya hizmetleri ilgili DSİ Bölge Müdürlüğü veya ilgili DSİ Şube Müdürlüğü tarafından yapılır.

(6) İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurulları yılın ilk altı ayı içerisinde olmak üzere yılda en az bir defa toplanır. Kurul başkanı ihtiyaç olması durumunda süreye bağlı kalmaksızın Kurulu toplayabilir. Ek-1’deki listeye göre İlin içinde bulunduğu birden fazla havza olması halinde, aynı gün tüm havzaların konularını görüşmek üzere her havza için ayrı gündemler oluşturularak tek bir toplantı yapabilir.

(7) Kurul üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır ve toplantıya katılan üyelerin oy çokluğu ile karar verir. Oyların eşitliği halinde Kurul başkanının kullandığı oy yönünde çoğunluk sağlanmış sayılır.

(8) İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurulu toplantı gündemi, 4 üncü fıkrada belirtilen görev tanımları çerçevesinde belirlenir.

(9) İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurulu, çalışmalarını, Ek-3’te yer alan başlıkları içeren raporlar halinde toplantı tarihinden itibaren en geç 30 gün içerisinde Havza Yönetim Heyetine sunar.

(10) Sekretarya tarafından kurul üyeleri ve Havza Yönetim Heyeti ile yapılan yazışmalarda Ek-5’te yer alan yazışma şablonu kullanılır.

(11) İl Su Yönetimi Koordinasyon Kurulları, görev tanımına giren konularda çalışmak üzere alt komisyonlar ve çalışma grupları kurulmasına karar verebilir. Kurulacak alt komisyon ve çalışma gruplarında, kurul üyesi olmayan kurum/kuruluş ve uzmanlar yer alabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 9 –

(1) 20/5/2015 tarihli ve 29361 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Havza Yönetim Heyetlerinin Teşekkülü, Görevleri, Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Tebliğ yürürlükten kaldırılmıştır.

Daha önce oluşturulan heyetlere dair uygulama

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin yürürlük tarihinden önce oluşturulan Havza Yönetim Heyetleri bu Tebliğ hükümleri uyarınca yeniden yapılandırılır.

(2) Havza Yönetim Heyetlerinin Teşekkülü, Görevleri, Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Tebliğ uyarınca Havza Yönetim Heyetine seçilerek üye olan üniversite, organize sanayi bölgesi ve sivil toplum kuruluşu temsilcilerinin üyelikleri devam eder.

Yürürlük

MADDE 10 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

TÜRK GIDA KODEKSİ ET, HAZIRLANMIŞ ET KARIŞIMLARI VE ET ÜRÜNLERİ TEBLİĞİ (TEBLİĞ NO: 2018/52)

29 Ocak 2019 SALI                        Resmî Gazete                            Sayı: 30670

TEBLİĞ

Tarım ve Orman Bakanlığından:

TÜRK GIDA KODEKSİ ET, HAZIRLANMIŞ ET KARIŞIMLARI VE

ET ÜRÜNLERİ TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2018/52)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Tebliğin amacı, çiğ et, kıyma, kanatlı kıyma, hazırlanmış et karışımları, mekanik ayrılmış kanatlı eti ve et ürünlerinin tekniğine uygun olarak üretilmesi, ambalajlanması ve piyasaya arzına ilişkin hususları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) Bu Tebliğ, çiğ et, kıyma, kanatlı kıyma, hazırlanmış et karışımları, mekanik ayrılmış kanatlı eti ve et ürünlerini kapsar.

(2) Bu Tebliğ, et özütleri, eritilmiş hayvansal yağ, donyağı, jelatin, tuzlanmış veya kurutulmuş kan, tuzlanmış veya kurutulmuş kan plazmasını kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Tebliğ, 29/12/2011 tarihli ve 28157 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

(1) Bu Tebliğin uygulanmasında; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 3 üncü maddesinde, 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda Hijyeni Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde, 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde yer alan tanımlara ek olarak aşağıdaki tanımlar da geçerlidir.

a) Baş eti: Kasaplık hayvanların baş kısmından (kelle) elde edilen ve deri, bezsel dokular, beyin, dil, lenf yumruları, farenks kası, mukoza, göz, kıkırdak ve kemik içermeyen kas dokudan oluşan yenilebilir kısımları,

b) Büyükbaş hayvan: Sığır, manda ve deveyi,

c) Çemenleme: Pastırma üretiminde; buy otu tohumu unu, toz kırmızıbiber ve sarımsak karışımının tuz ve su ile karıştırılıp hamur haline getirildikten sonra ürünün dış yüzeyinin kaplanması işlemini,

ç) Çiğ kanatlı eti: Vakum ambalajlı veya kontrollü ortamda ambalajlanmış kanatlı eti dahil soğutma, dondurma veya hızlı dondurmadan başka herhangi bir muhafaza yöntemine tabi tutulmamış olan çiğ eti,

d) Çiğ kırmızı et: Vakum ambalajlı veya kontrollü ortamda ambalajlanmış kırmızı et dahil soğutma, dondurma veya hızlı dondurmadan başka herhangi bir muhafaza yöntemine tabi tutulmamış olan çiğ eti,

e) Döner: Büyükbaş ve küçükbaş hayvan karkas etlerinin ve/veya kıymalarının ya da kanatlı hayvan karkas etlerinin ve/veya kıymalarının bu Tebliğe uygun olacak şekilde biri veya birkaçının karışımına, aynı ve/veya farklı tür hayvanların yağları, lezzet vericiler ile diğer gıda bileşenlerinden biri veya birkaçı ilave edilerek hazırlanan ve döner şişine dizilerek silindir formu verilmiş pişirilmeye hazır kırmızı veya kanatlı et karışımının yatay veya dikey olarak döndürülerek pişirilmesiyle elde edilen et ürününü,

f) Emülsifiye etme: Et proteinleri ve emülgatörler vasıtasıyla su ve yağın homojen bir şekilde bir arada tutulduğu işlemi,

g) Emülsifiye et ürünü: Evcil tırnaklı hayvan etlerinden veya kanatlı hayvan etlerinden emülsiyon işlemi uygulanarak elde edilen hamurun doğal veya yapay kılıflara doldurulup ısıl işlem uygulanmasıyla elde edilen et ürününü,

ğ) Entegre et işletmesi: Hayvan kabulü ve kesim işlemi de dahil hammaddeden son ürüne kadar geçen, 24/12/2011 tarihli ve 28152 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliği kapsamında, insan tüketimine sunulmayan hayvansal yan ürünler ile bunların türev ürünlerine ilişkin işlemleri de içine alan tüm üretim aşamalarını barındıran tesisi,

h) Et ürünleri: Etin işlenmesinden veya işlenmiş ürünlerin daha ileri düzeyde işlenmesiyle elde edilen ve kesit yüzeyi çiğ etin karakteristik özelliklerini göstermeyen ürünleri,

ı) Fermentasyon: Mikroorganizmaların çiğ ette bulunan veya dışarıdan ilave edilen karbonhidratları başta laktik asit olmak üzere diğer organik bileşiklere dönüştürerek pH değerini düşürmesi ile birlikte ürünün olgunlaşmasına katkıda bulunduğu işlemi,

i) Hazırlanmış kanatlı eti karışımları: Parçalara bölünmüş kanatlı karkas eti dahil olmak üzere kanatlı etine, diğer gıda maddeleri, lezzet vericiler ve/veya katkı maddeleri ilavesiyle elde edilen, etteki kas liflerinin yapısını ve çiğ kanatlı etinin özelliklerini ortadan kaldırmayacak seviyede işleme tabi tutulan çiğ kanatlı etini,

j) Hazırlanmış kırmızı et karışımları: Parçalara bölünmüş evcil tırnaklı hayvan karkas etleri dahil olmak üzere çiğ kırmızı ete diğer gıda maddeleri, lezzet vericiler ve/veya katkı maddeleri ilavesiyle elde edilen, etteki kas liflerinin yapısını ve çiğ kırmızı etin özelliklerini ortadan kaldırmayacak seviyede işleme tabi tutulan çiğ kırmızı eti,

k) Isıl işlem: Pişirme, pastörizasyon, sterilizasyon gibi işlemleri,

l) Isıl işlem görmüş sucuk: Büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvan karkas etlerinin ve yağlarının veya kanatlı hayvan karkas etleri ve yağlarının kıyılarak lezzet vericiler ile karıştırıldıktan sonra doğal veya yapay kılıflara doldurularak belirli koşullarda fermentasyon ve kurutma işlemleri uygulanarak kesit yüzeyi mozaik görünümünde olan ısıl işlem uygulanmış et ürününü,

m) Isıl işlem uygulanmamış fermente et ürünleri: Fermentasyon işlemine tabi tutularak olgunlaştırılan ısıl işlem uygulanmamış et ürünlerini,

n) Isıl işlem uygulanmamış tuzlanmış/kürlenmiş ve kurutulmuş et ürünleri: Tuzlama veya kürleme ve kurutma işlemleri uygulanarak üretilen, soğuk tütsülenmiş veya tütsülenmemiş ve ısıl işlem uygulanmamış et ürünlerini,

o) Isıl işlem uygulanmış et ürünleri: Kürleme, fermentasyon, marinasyon gibi işlemler uygulanarak veya uygulanmaksızın üretilen ve ısıl işlem uygulanan et ürünlerini,

ö) İşleme: Et ürünleri üretiminde kullanılan ısıl işlem, fermentasyon, tütsüleme, tuzlama, kürleme, emülsifiye etme, kurutma gibi işlemleri,

p) Jambon: Evcil tırnaklı hayvan veya kanatlı hayvan karkas etlerinden elde edilen parça etlerin veya küçük parça etlerin tekniğine uygun olarak tuzlama, kürleme gibi işlemlerden geçirilip ısıl işlem uygulanmasıyla elde edilen et ürününü,

r) Kanatlı kıyma: Kemiklerinden ayrılmış çiğ hindi ve/veya tavuk etinin kıyma makinesinden geçirilmesiyle elde edilen kanatlı etini,

s) Kaplamalı ürünler: Parçalara bölünmüş evcil tırnaklı hayvan karkas etlerinin veya kanatlı hayvan karkas etlerinin bu Tebliğe uygun olacak şekilde biri veya birkaçının karışımına, aynı ve/veya farklı tür hayvanların yağları, lezzet vericiler ile diğer gıda bileşenlerinden biri veya birkaçı ilave edilerek hazırlanmış et karışımlarının; su, yumurta, un, nişasta ve lezzet vericilerden oluşan sıvı karışımlar içine daldırılmasını takiben; un, nişasta, galeta unu ve lezzet vericilerden hazırlanan kuru karışımlarla kaplanarak ısıl işleme tabii tutulmamış hazırlanmış et karışımını veya ısıl işleme tabi tutulmuş et ürününü,

ş) Kavurma: Büyükbaş veya küçükbaş veya kanatlı hayvan karkas etlerinin kemiksiz olarak, boyutları 7 cm’yi geçmeyen parçalar halinde doğrandıktan sonra belirli oranlarda tuz ve etin elde edildiği hayvan türüne ait iç yağları ile birlikte pişirilmesiyle hazırlanan ısıl işlem uygulanmış et ürününü,

t) Kıyma kavurma: Kemiklerinden ayrılmış büyükbaş, küçükbaş veya kanatlı hayvan karkas etlerinin kıyma makinesinden geçirildikten sonra; belirli oranlarda tuz ve etin elde edildiği hayvan türüne ait iç yağları ile birlikte pişirilmesiyle hazırlanan ısıl işlem uygulanmış et ürününü,

u) Konserve et ürünü: Uygun nitelikteki hammaddenin tuzlama, kürleme, emülsifiye etme, pişirme gibi ön işlemlerden geçirilerek hermetik kapatılmış kaplarda (teneke kutular, cam kavanozlar veya özel poşetler) temel konserve üretim teknolojisi uygulanarak dayanıklı hale getirilmesiyle elde edilen et ürününü,

ü) Köfte: Kıyılmış büyükbaş ve küçükbaş hayvan karkas etlerinin veya kanatlı hayvan karkas etlerinin bu Tebliğe uygun olacak şekilde biri veya birkaçının karışımına, aynı ve/veya farklı tür hayvanların yağları, lezzet vericiler ile diğer gıda bileşenlerinden biri veya birkaçı ilave edilerek çeşitli şekillerde hazırlanan pişirilmeye hazır kırmızı veya kanatlı et karışımını veya pişirilmiş et ürününü,

v) Kurutma: Üretim sırasında ürünün teknolojisi gereği suyunun bir kısmının uzaklaştırılması işlemini,

y) Kurutulmuş jambon: Evcil tırnaklı hayvan parça etlerinden elde edilen ısıl işlem uygulanmamış, kürlenmiş ve kurutulmuş et ürününü,

z) Küçükbaş hayvan: Koyun ve keçiyi,

aa) Kürleme: Etin, tuzla birlikte nitrit ve/veya nitrat ile muamele edilmesi işlemini,

bb) Lezzet vericiler: İnsan tüketimine uygun tuz, hardal, baharat, baharat özütleri, aromatik bitkiler ve aromatik bitki özütlerini,

cc) Marinasyon: Çiğ etin tuz, bitkisel yağ gibi çeşitli gıda maddeleri ve lezzet vericiler ile teknolojisine uygun olarak muamele edilmesi işlemini,

çç) Mergez: Büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvan karkas etlerinin ve yağlarının kıyılarak baharat ile iyice yoğrulduktan sonra doğal kılıflara doldurulması ile elde edilen kürlenmemiş hazırlanmış et karışımını,

dd) Mekanik ayrılmış kanatlı eti (MAKE): Kanatlı hayvanların karkaslarındaki etlerin, bu etleri meydana getiren kas liflerinin yapısının kaybolmasına veya değişmesine sebep olan mekanik yöntemler kullanılarak alınması ile elde edilen ürünü,

ee) Nitritli kürleme tuzu: Nitrit ilave edilmiş tuzu,

ff) Pastırma: Büyükbaş hayvan karkaslarından usulüne göre ayrılan parça etlerin teknolojisine uygun olarak kürleme ve yıkama işlemlerinden sonra baskılama ve kurutma işlemlerine tabi tutulup, çemenlendikten sonra yeniden kurutulması ile elde edilen ısıl işlem uygulanmamış kürlenmiş ve kurutulmuş et ürününü,

gg) Pate: Kıyılmış et veya sakatat ve diğer bileşenlerden elde edilen sürülebilir kıvamda ısıl işleme tabi tutulmuş et ürününü,

ğğ) Pişirme: Ürün merkez sıcaklığının en az 72 °C’ye ulaştığı ısıl işlemi,

hh) Sterilizasyon: 100 °C’nin üzerinde uygulanan ısıl işlemi,

ıı) Sucuk: Büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvan karkas etlerinin ve yağlarının kıyılarak lezzet vericiler ile karıştırıldıktan sonra doğal veya yapay kılıflara doldurularak belirli koşullarda fermentasyon ve kurutma işlemleri uygulanarak kesit yüzeyi mozaik görünümünde olan ısıl işlem uygulanmamış fermente et ürününü,

ii) Tuzlama: Çiğ etin tuzla muamele edilmesi işlemini,

jj) Tütsüleme: Tütsü kaynağından elde edilen tütsünün tekniğine uygun olarak farklı sıcaklık ve sürelerde ürün yüzeyine uygulanması işlemini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Ürün Özellikleri

Genel hükümler

MADDE 5 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamındaki ürünlerin üretiminde farklı hayvan türlerine ait etlerin karıştırılarak elde edilmesinde aşağıdaki kurallar geçerlidir:

a) Büyükbaş ve küçükbaş hayvan karkas etleri birbirleriyle karıştırılabilir.

b) Kanatlı hayvan türlerinden elde edilen karkas etleri birbirleriyle karıştırılabilir.

c) (a) ve (b) bentlerinde belirtilen durumlar dışında farklı hayvan türlerine ait karkas etleri birbirleriyle karıştırılamaz. Ancak sadece üretim teknolojisi gereği kanatlı eti ürünlerine kırmızı et ve/veya yağı karıştırılabilir.

(2) Bu Tebliğ kapsamına girmeyen mantı, içli köfte, çiğ köfte, kadınbudu köfte, lahmacun, pide, kebap, pizza gibi yemek, hazır yemek, tabildot yemek ve mezelerin üretiminde kullanılan çiğ et, kıyma, kanatlı kıyma ve et ürünleri bu Tebliğe uygun olur.

(3) Tebliğ kapsamında yer alan ürünlere dışarıdan et proteini katılamaz.

(4) Coğrafi işaret olarak tescil edilmiş hazırlanmış et karışımları ve et ürünleri yatay gıda kodeksi hükümlerine aykırı olmamak koşulu ile coğrafi işaret tescilinde belirtilen özelliklere göre piyasaya arz edilir. Ancak ürünlerde kullanılan çiğ et, kıyma, kanatlı kıyma, hazırlanmış et karışımları ve et ürünleri için bu Tebliğ ile belirlenen ürün özellikleri aranır.

(5) Lokanta, restoran, otel ve hazır yemek üreten işletmeler gibi son tüketiciye yemek hizmeti veren işletmelere veya doğrudan son tüketiciye mekanik ayrılmış kırmızı et ve mekanik ayrılmış kanatlı eti satışı yapılamaz ve bu işletmelerde mekanik ayrılmış kırmızı et ve mekanik ayrılmış kanatlı eti kullanılamaz.

(6) Bu Tebliğ kapsamındaki ürünlerin üretiminde mekanik ayrılmış kırmızı etler kullanılamaz. Ancak ihracat amaçlı üretilmiş olan mekanik ayrılmış kırmızı etlerin ve ürünlerinin, yurt içinde onaylı işletmeler arası sevkiyatına ihracat yapılması kaydıyla izin verilir.

(7) Bu Tebliğ kapsamında yer alan çiğ et, kıyma, kanatlı kıyma, hazırlanmış et karışımları ve et ürünleri, Gıda Hijyeni Yönetmeliği ve Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğinde yer alan kurallara uygun olarak elde edilir.

(8) Sakatat; çiğ halde piyasaya arz edilebilir veya kokoreç üretiminde veya jöle işkembe, füme dil, ciğer pate gibi sakatattan üretilen et ürünlerinde hammadde olarak kullanılabilir.

(9) Dilli salam üretiminde dil, emülsifiye et ürünleri üretiminde baş eti hariç olmak üzere; sucuk, ısıl işlem görmüş sucuk, pastırma, kavurma, kıyma kavurma, jambon, köfte, kanatlı köfte, döner, kanatlı döner, mergez ve emülsifiye et ürünlerine sakatat katılamaz.

(10) Bu Tebliğ kapsamında yer alan emülsifiye et ürünlerinin üretiminde kullanılacak baş eti; 15/12/2011 tarihli ve 28143 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Nakledilebilir Süngerimsi Beyin Hastalıklarına Karşı Korunma ve Mücadele Yönetmeliğinde belirtilen şartlara uygun olur.

(11) Çiğ etler ve sakatat birbiriyle temas etmeyecek şekilde muhafaza edilerek sevk edilir ve piyasaya arz edilir.

(12) Çiğ et, kıyma, kanatlı kıyma, hazırlanmış et karışımları ve et ürünleri, kendine has tat, koku, görünüş ve yapıda olur.

(13) Çiğ et, kıyma, kanatlı kıyma, hazırlanmış et karışımları ve et ürünleri, bozulmuş olamaz, bozulmayı baskılayacak herhangi bir işlem veya madde uygulanmış olamaz.

(14) Kanatlı eti ürünlerinin üretiminde kanatlı derisi kullanılabilir.

(15) Tebliğ kapsamında yer alan hazırlanmış et karışımları ile köfte, döner ve emülsifiye et ürünlerinin üretiminde bileşen olarak bitkisel sıvı yağ kullanılabilir.

(16) MAKE kullanılmayan ürünlerde kalsiyum miktarı; çiğ kanatlı eti ve kanatlı kıymada 150 mg/kg, hazırlanmış kanatlı eti karışımlarında 250 mg/kg, emülsifiye kanatlı eti ürünleri dahil olmak üzere diğer kanatlı eti ürünlerinde ise 350 mg/kg’ı geçemez.

Perakende işletmeler için gereklilikler

MADDE 6 – 

(1) Perakende işletmelerde;

a) Hazırlanmış et karışımı olarak sadece pişmemiş köfte ve yöresel ürünler (tantuni, kilis tava, kağıt kebabı gibi); büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvan karkas etlerinden günlük olarak üretilip, satışa sunulabilir.

b) Kıyma, kanatlı kıyma, hazırlanmış kırmızı et karışımları (köfte ve yöresel ürünler hariç) ve hazırlanmış kanatlı eti karışımları üretimi ise sadece tüketici talebi üzerine anında hazırlanabilir.

c) Çiğ kanatlı etleri hazır ambalajlı olarak piyasaya arz edilir ve perakendeci tarafından ambalaj bütünlüğü bozulmadan son tüketiciye sunulur. Satın alınan hazır ambalajlı kanatlı etleri, tüketici talebi doğrultusunda anında parçalanabilir.

ç) Çiğ kırmızı etler; asgari hijyenik şartlar göz önünde bulundurularak, 26/1/2017 tarihli ve 29960 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Etiketleme ve Tüketicileri Bilgilendirme Yönetmeliğinin 15 inci maddesinin üçüncü fıkrası hükümlerine uygun olarak satışa sunulabilir.

(2) Lokanta, restoran, otel gibi hazır yemek hizmeti veren işletmeler son tüketiciye dökme olarak çiğ et, kıyma, kanatlı kıyma ve hazırlanmış et karışımları satışı yapamaz.

(3) Bu Tebliğ hükümleri saklı kalmak kaydıyla çiğ et, kıyma, kanatlı kıyma ve hazırlanmış et karışımlarının üretimi ve satışında; farklı hayvan türlerine ait etler birbirinden ve diğer gıdalardan ayrı olarak üretilir ve satışa sunulur.

Çiğ kırmızı et, kıyma ve hazırlanmış kırmızı et karışımları özel ürün özellikleri

MADDE 7 – 

(1) Kıymanın bileşiminin Ek-1’de belirtilen özelliklere uygun olması gerekir.

(2) Kıymadan elde edilen hazırlanmış kırmızı et karışımlarının içerdiği yağ oranı kütlece en çok % 25 ve tuz oranı kütlece en çok % 2 olur.

(3) Köftede hayvansal olmayan proteinler, nişasta, soya ve soya ürünleri kullanılamaz. Ancak baharat, ekmek ve galeta unu kaynaklı nişasta ve bitkisel protein miktarının toplamda % 5’i aşmaması gerekir.

(4) Döner piyasaya sunuluş şekline göre;

a) Yaprak döner: Üretiminde kırmızı et olarak sadece yaprak haline getirilmiş çiğ kırmızı etin kullanıldığı döneri,

b) Kıyma döner: Üretiminde kırmızı et olarak en çok % 90 oranında kıymanın ve en az % 10 oranında yaprak haline getirilmiş çiğ kırmızı etin kullanıldığı döneri,

c) Karışık döner: Üretiminde kırmızı et olarak en az % 60 oranında yaprak haline getirilmiş çiğ kırmızı et ve en çok % 40 oranında kıymanın kullanıldığı döneri,

ifade eder.

(5) Dönerin aşağıda yer alan şartlara uygun olması gerekir:

a) Dönerin içerdiği yağ oranı kütlece en çok % 25, tuz oranı kütlece en çok % 2 olur.

b) Döner üretiminde hayvansal olmayan proteinler, nişasta ve nişasta içeren maddeler ile soya ve soya ürünleri kullanılamaz. Ancak baharat kaynaklı nişasta ve bitkisel protein miktarının toplamda % 1’i aşmaması gerekir.

c) Çiğ dönerin perakende satış noktasındaki raf ömrü, pişirme işlemi başladığı andan itibaren en fazla 12 saattir.

Çiğ kanatlı eti, kanatlı kıyma ve hazırlanmış kanatlı eti karışımları özel ürün özellikleri

MADDE 8 – 

(1) Hazırlanmış kanatlı eti karışımlarında yağ miktarı kütlece en çok % 20 ve toplam et proteinindeki kolajen bağ doku proteini oranı en çok % 10 olur.

(2) Kanatlı kıyma kemiklerinden ayrılmış çiğ hindi eti ve tavuk etinden üretilir.

(3) Kanatlı kıymanın bileşiminin Ek-1’de belirtilen özelliklere uygun olması gerekir.

(4) Kanatlı kıyma ve kanatlı kıyma kullanılarak hazırlanmış kanatlı eti karışımları sadece dondurulmuş olarak piyasaya arz edilir.

(5) Kanatlı köftede hayvansal olmayan proteinler, nişasta, soya ve soya ürünleri kullanılamaz. Ancak baharat, ekmek ve galeta unu kaynaklı nişasta ve bitkisel protein miktarının toplamda % 5’i aşmaması gerekir.

(6) Kanatlı eti döneri piyasaya sunuluş şekline göre;

a) Yaprak kanatlı eti döneri: Üretiminde kanatlı eti olarak sadece yaprak haline getirilmiş çiğ kanatlı etinin kullanıldığı döneri,

b) Karışık kanatlı eti döneri: Üretiminde kanatlı eti olarak en az % 60 oranında yaprak haline getirilmiş çiğ kanatlı etinin ve en çok % 40 oranında kanatlı kıymanın kullanıldığı döneri,   ifade eder.

(7) Kanatlı eti dönerinin aşağıda yer alan şartlara uygun olması gerekir:

a) Kanatlı eti dönerinin içerdiği yağ oranı kütlece en çok % 20, tuz oranı kütlece en çok % 2 olur.

b) Kanatlı eti dönerinin üretiminde hayvansal olmayan proteinler, nişasta ve nişasta içeren maddeler ile soya ve soya ürünleri kullanılamaz. Ancak baharat kaynaklı nişasta ve bitkisel protein miktarının toplamda % 1’i aşmaması gerekir.

c) Çiğ kanatlı eti dönerinin perakende satış noktasındaki raf ömrü, pişirme işlemi başladığı andan itibaren en fazla 12 saattir.

Et ürünleri özel ürün özellikleri

MADDE 9 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan et ürünlerinden;

a) Sucukta;

1) Toplam et proteini değeri kütlece en az % 16,

2) Toplam et proteinindeki kolajen bağ doku proteini oranı en fazla % 20,

3) Nem miktarının toplam et proteinine oranı 2,5’in altında,

4) Yağ miktarının toplam et proteinine oranı 2,5’in altında,

5) pH değeri en yüksek 5.4,

olur.

b) Isıl işlem görmüş sucukta;

1) Toplam et proteini değeri kütlece en az % 14,

2) Toplam et proteinindeki kolajen bağ doku proteini oranı en fazla % 25,

3) Nem miktarının toplam et proteinine oranı 3,6’nın altında,

4) Yağ miktarının toplam et proteinine oranı 2,5’in altında,

5) pH değeri en yüksek 5.6,

olur.

c) Pastırmada;

1) Çemen hariç olmak üzere, nem miktarı kütlece en çok % 50,

2) pH değeri en yüksek 6.0,

3) Çemen hariç olmak üzere, tuz miktarı kuru maddede kütlece en çok % 10,

4) Çemen miktarı kütlece en çok % 10,

olur.

ç) Kavurma ve kıyma kavurmada;

1) Nem miktarı kütlece en çok % 45,

2) Tuz oranı kütlece en çok % 3,

3) Yağ oranı kütlece en çok % 30,

olur.

d) Jambonda;

1) Toplam et proteini kütlece en az % 13,

2) Yağ oranı kütlece en çok % 8,

3) Tuz oranı kütlece en çok % 3,

olur.

e) Kurutulmuş jambonda;

1) Nem miktarı kütlece en çok % 50,

2) pH değeri en yüksek 6.0,

3) Tuz miktarı kuru maddede kütlece en çok % 10,

olur.

f) Emülsifiye et ürünlerinde;

1) Toplam et proteini kütlece en az % 10,

2) Toplam et proteinindeki kolajen bağ doku proteini oranı en fazla % 25,

3) Nem miktarının toplam et proteinine oranı 6,5’in altında,

4) Yağ miktarının toplam et proteinine oranı 3,2’nin altında,

5) Et proteini hariç olmak üzere protein miktarı ve nişasta miktarı toplamı kütlece en fazla % 5,

olur.

(2) Kıymadan elde edilen köfte gibi ısıl işlem uygulanmış et ürünlerinde toplam et proteini oranı kütlece en az % 12 olur.

(3) Isıl işlem uygulanmış kaplamalı et ürünlerinde toplam et proteini oranı kütlece en az % 10 olur.

(4) MAKE, sadece ısıl işlem görmüş kanatlı emülsifiye et ürünlerinin üretiminde kullanılmak üzere entegre işletmeler tarafından üretilir ve üretilen MAKE aynı amaç doğrultusunda diğer onaylı işletmelere de sevk edilebilir.

(5) Etiketlerinde MAKE kullanıldığı bildirilen kanatlı emülsifiye et ürünlerinde kalsiyum oranı 750 mg/kg’ı geçemez.

(6) Tane karabiber, dere otu, kekik gibi baharat ve aromalı bitkiler hariç olmak üzere; ürüne adını veren bonfile, dil, fıstık gibi girdilerin kullanıldığı ısıl işlem uygulanmış et ürünlerinde bu girdinin miktarı kütlece en az % 3 olur.

(7) Sucuğa, ısıl işlem görmüş sucuğa ve pastırmaya et kaynaklı olmayan proteinler, nişasta ve nişasta içeren maddeler ile soya ve soya ürünleri katılamaz. Ancak baharat kaynaklı nişasta ve bitkisel protein miktarının toplamı kütlece % 1’i aşamaz.

(8) Köftede ve kanatlı köftede hayvansal olmayan proteinler, nişasta, soya ve soya ürünleri kullanılamaz. Ancak baharat, ekmek ve galeta unu kaynaklı nişasta ve bitkisel protein miktarının toplamda % 5’i aşmaması gerekir.

(9) Döner ve kanatlı eti döneri üretiminde hayvansal olmayan proteinler, nişasta ve nişasta içeren maddeler ile soya ve soya ürünleri kullanılamaz. Ancak baharat kaynaklı nişasta ve bitkisel protein miktarının toplamda % 1’i aşmaması gerekir.

(10) Konserve et ürünleri için kullanılan konserve kapları; şişme, kapanma hataları, korozyon, çizik ve darbe izleri ve benzeri kusurlar içermemelidir. İnkubasyon testinde mikroskobik muayenede ve kültüre alma işlemlerinde negatif sonuç vermelidir. Ayrıca konserve içeriği pH’nın yanı sıra koku, renk, yapı ve genel kalite açısından kabul edilebilir durumda olmalıdır.

(11) Et ürünlerinde starter kültür kullanılabilir.

(12) Sucuk ve pastırma hariç olmak üzere ısıl işlem görmemiş et ürünlerine 25 °C’nin altında olması koşulu ile sadece soğuk tütsüleme yapılabilir.

(13) Et ürünlerinin kılıflarında yırtık, delik gibi fiziksel kusurların olmaması gerekir.

(14) Perakende işletmelerde sucuk, ısıl işlem görmüş sucuk, pastırma, sosis, salam gibi et ürünleri üretilemez.

(15) Tebliğ kapsamında yer alan et ürünlerinin üretiminde teknolojisi gereği bileşen olarak diyet lifi kullanılabilir.

(16) Tebliğ kapsamında yer alan emülsifiye et ürünlerinin üretiminde teknolojisi gereği süt tozu ve/veya yumurta tozu ya da proteinleri kullanılabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Katkı Maddeleri, Bulaşanlar, Pestisit Kalıntıları, Veteriner İlaç Kalıntıları,

Hijyen, Ambalajlama ve Etiketleme

Katkı maddeleri

MADDE 10 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerde kullanılan katkı maddeleri, 30/6/2013 tarihli ve 28693 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Katkı Maddeleri Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur. Bu genel kurallara istisna olarak bu Tebliğ kapsamında yer alan kavurma ve kıyma kavurmaya hiçbir gıda katkı maddesi katılamaz.

Aroma vericiler ve aroma verme özelliği taşıyan gıda bileşenleri

MADDE 11 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerde kullanılan, aroma vericiler ve aroma verme özelliği taşıyan gıda bileşenleri, 29/12/2011 tarihli ve 28157 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, Türk Gıda Kodeksi Aroma Vericiler ve Aroma Verme Özelliği Taşıyan Gıda Bileşenleri Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur. Bu genel kurallara ek olarak bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlere et aroması veren aroma vericiler katılamaz.

Bulaşanlar

MADDE 12 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerdeki bulaşanların miktarları, 29/12/2011 tarihli ve 28157 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Bulaşanlar Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur.

Pestisit kalıntıları

MADDE 13 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerdeki pestisit kalıntı miktarları, 25/11/2016 tarihli ve 29899 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Pestisitlerin Maksimum Kalıntı Limitleri Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur.

Veteriner ilaç kalıntıları

MADDE 14 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamındaki ürünlerde bulunabilecek veteriner ilaç kalıntıları, 7/3/2017 tarihli ve 30000 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Hayvansal Gıdalarda Bulunabilecek Farmakolojik Aktif Maddelerin Sınıflandırılması ve Maksimum Kalıntı Limitleri Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur.

Koksidiyostat ve histomonostat kalıntıları

MADDE 15 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerdeki koksidiyostatların ve histomonostatların miktarları 8/2/2015 tarihli ve 29261 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Hedef Dışı Yemlere Taşınması Önlenemeyen Koksidiyostatların ve Histomonostatların Hayvansal Gıdalardaki Maksimum Miktarları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olur.

Hijyen

MADDE 16 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünler, Gıda Hijyeni Yönetmeliği, Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliği ile 29/12/2011 tarihli ve 28157 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Mikrobiyolojik Kriterler Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur.

(2) Bu maddenin birinci fıkrasında yer alan hükümlere istisna olarak; ülkemize özgü et ürünlerinin (Sucuk ve pastırma) üretimi sırasında işleme basamaklarından biri olan kurutma işlemi dış mekândan kaynaklanabilecek herhangi bir bulaşı olmaması ve gerekli koruyucu tedbirlerin alınması şartıyla doğal şartlarda gerçekleştirilebilir.

Ambalajlama

MADDE 17 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerin ambalajları, 5/4/2018 tarihli ve 30382 sayılı Resmî Gazete’ de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemelere Dair Yönetmelikte yer alan hükümlere uygun olur.

Etiketleme

MADDE 18 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünler; Türk Gıda Kodeksi Gıda Etiketleme ve Tüketicileri Bilgilendirme Yönetmeliğine uygun olur. Bu Yönetmelikteki kurallara ek olarak;

a) Bu Tebliğ kapsamında yer alan çiğ et, kıyma, kanatlı kıyma, hazırlanmış et karışımları, mekanik ayrılmış kanatlı eti ve et ürünlerinin üretiminde ürün adı tür adıyla birlikte ifade edilir.

b) Kanatlı kıyma ve kıyma etiketlerinde “Yağ en çok %..” ve “Kolajen bağ doku proteini/et proteini oranı en çok ..” ibaresi ürün adı ile aynı yüzde ve ürün adının en az 2/3’ü büyüklüğünde bulunur.

c) Çiğ kanatlı eti, kanatlı kıyma ve hazırlanmış kanatlı eti karışımlarının etiketinde “Pişirme sırasında merkezi sıcaklık en az 72 °C’ye ulaşmalıdır” ifadesi yer alır.

ç) Emülsifiye et ürünlerinde baş eti kullanılmışsa, ürün etiketinde “Baş eti içerir.” ifadesi ürün adıyla aynı yüzde ve ürün adının en az 2/3’ü büyüklüğünde bulunur.

d) Emülsifiye kanatlı eti ürünlerinde mekanik ayrılmış kanatlı eti kullanılmışsa, ürün etiketinde “Mekanik ayrılmış ……… eti içerir.” ifadesi ürün adıyla aynı yüzde ve ürün adının en az 2/3’ü büyüklüğünde bulunur.

e) Çemeni sıyrılarak piyasaya arz edilen pastırmaların etiketinde “Çemeni sıyrılmıştır” ifadesi yer alır.

f) Bu Tebliğ kapsamında yer alan et ürünlerinin üretiminde kullanılan hayvansal yağın hangi türe ait olduğu etikette içindekiler kısmında belirtilir.

g) Teknolojisi gereği bileşimine kırmızı et ve/veya yağı karıştırılan kanatlı eti ürünlerinin etiketinde bu bileşenler ürün adında belirtilmez. Sadece içindekiler listesinde belirtilir.

ğ) Lezzet vericilerin ilave edildiği ürünlerde lezzet vericinin ismi ürün adı ile birlikte kullanılabilir.

h) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerin etiketinde ürün adı bütün olarak aynı renk ve aynı yazı karakterinde olmak şartıyla Ek-2’de tanımlanan “x” yüksekliğinin en az 3 mm olduğu punto büyüklüğündeki karakterler kullanılarak yazılır.

ı) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerin etiketinde ürün adları aynı renk, aynı yazı karakteri ve aynı puntoda olmak üzere bir bütün olarak ifade edilir.

i) Ürün etiketlerinde marka dahil olmak üzere “% 100”, “% 100 Dana eti” ya da “% 100 Göğüs eti” gibi ifadeler/logolar kullanılamaz.

j) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerin etiketinde ısıl işlem uygulanmış et ürünü, emülsifiye et ürünü gibi genel ürün grupları ürün adı olarak kullanılamaz.

k) Dondurulmuş olarak piyasaya arz edilen çiğ et, kıyma, kanatlı kıyma, hazırlanmış et karışımları ve MAKE’nin etiketinde “Çözündürüldükten sonra tekrar dondurulmaz.” ifadesi yer alır. Bu ürünler ambalaj bütünlüğü bozulmadan piyasaya arz edilir ve ambalaj büyüklüğü gıda işletmecisi tarafından bu amacı karşılayacak şekilde belirlenir.

l) Ürün etiketlerine ilişkin belirlenen kurallar; satış reyonları, reklam panoları, market katalogları, gazete reklamları ve sanal reklamlar gibi yollarla yapılan ürün tanıtımları için de geçerlidir.

Beslenme ve sağlık beyanları

MADDE 19 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerin etiketlenmesinde, sunumunda veya reklamında kullanılan beslenme ve sağlık beyanları, 26/1/2017 tarihli ve 29960 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Beslenme ve Sağlık Beyanları Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur.

Gıdalara eklenebilecek vitamin, mineral ve belirli diğer öğeler

MADDE 20 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlere eklenebilecek vitaminler, mineraller ve belirli diğer öğeler, 7/3/2017 tarihli ve 30000 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıdalara Vitaminler, Mineraller ve Belirli Diğer Öğelerin Eklenmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olur.

Enzimler

MADDE 21 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünler, gıda enzimlerinin kullanımı ile ilgili olarak 24/2/2017 tarihli ve 29989 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Enzimleri Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Taşıma ve depolama

MADDE 22 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamındaki ürünlerin taşınması ve depolanması, Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğinin Gıdaların Taşınması ve Depolanması bölümünde belirtilen kurallara uygun olur.

Numune alma ve analiz metotları

MADDE 23 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerden Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğinde belirtilen kurallara uygun olarak numune alınır, uluslararası kabul görmüş analiz metotları uygulanır.

İdari yaptırım

MADDE 24 – 

(1) Bu Tebliğe aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Kanunun ilgili maddelerine göre idari yaptırım uygulanır.

Yürüklükten kaldırılan tebliğ

MADDE 25 – 

(1) Bu Tebliğ ile 5/12/2012 tarihli ve 28488 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Et ve Et Ürünleri Tebliği (Tebliğ No: 2012/74) yürürlükten kaldırılmıştır.

Uyum zorunluluğu

GEÇİCİ MADDE 1 – 

(1) Bu Tebliğin yayımı tarihinden önce faaliyet gösteren gıda işletmecileri, 31/12/2019 tarihine kadar bu Tebliğ hükümlerine uyum sağlamak zorundadır.

(2) Bu Tebliğin yayımı tarihinden önce faaliyet gösteren gıda işletmecileri; bu Tebliğ hükümlerine uyum sağlayıncaya kadar yürürlükten kaldırılan Türk Gıda Kodeksi Et ve Et Ürünleri Tebliği (Tebliğ No: 2012/74) hükümlerine uymak zorundadır.

(3) 31/12/2019 tarihinden önce bu Tebliğ hükümlerine uyum sağlayan gıda işletmecileri, 31/12/2019 tarihine kadar yürürlükten kaldırılan Türk Gıda Kodeksi Et ve Et Ürünleri Tebliği (Tebliğ No: 2012/74)’nin 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi hükümlerine uymak zorundadır.

Yürürlük

MADDE 26 – 

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 27 – 

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

SU ÜRÜNLERİ YETİŞTİRİCİLİĞİNDE İYİ TARIM UYGULAMALARI DESTEKLEME ÖDEMESİ YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: 2019/11)

10 Şubat 2019 PAZAR                     Resmî Gazete                            Sayı : 30682

TEBLİĞ

Tarım ve Orman Bakanlığından:

SU ÜRÜNLERİ YETİŞTİRİCİLİĞİNDE İYİ TARIM UYGULAMALARI

DESTEKLEME ÖDEMESİ YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2019/11)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Tebliğ, su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamalarının geliştirilmesi, doğal kaynakların korunması, hayvan refahının, izlenebilirlik ve sürdürülebilirlik ile güvenilir ürün arzının sağlanması için su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları yapan yetiştiricilerin desteklenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) Bu Tebliğ, Bakanlıktan onaylı su ürünleri yetiştiricilik belgesi ile Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş kontrol ve sertifikasyon kuruluşlarından alınmış İyi Tarım Uygulamaları Sertifikasına sahip, Tarım Bilgi Sistemine kayıtlı yetiştiricilere yapılacak su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları desteğine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Tebliğ, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 19 uncu maddesi ile 21/2/2018 tarihli ve 2018/11460 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan 2018 Yılında Yapılacak Tarımsal Desteklemelere İlişkin Karara dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 – 

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

b) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğünü,

c) BÜGEM: Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünü,

ç) İl/ilçe müdürlüğü: Bakanlık il/ilçe müdürlüğünü,

d) İyi tarım uygulamaları: İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yapılan tarımsal faaliyeti,

e) İTU: İyi tarım uygulamalarını,

f) İTUB: Bakanlık il müdürlüklerinde kurulmuş olan iyi tarım uygulamaları birimlerini,

g) İyi Tarım Uygulamaları Sertifikası: Yetkilendirilmiş kuruluş tarafından bütün kontrol yöntemlerinin uygulanması sonucu üretilen ürünün İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmeliğe uygun olduğunu gösteren belgeyi,

ğ) İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelik: 7/12/2010 tarihli ve 27778 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmeliği,

h) Üretim yılı: Su ürünleri yetiştiriciliğinde ürünün hasat edildiği yılı,

ı) Satış belgesi: Yetiştirilen balıkların hasat edilerek satışının yapıldığını gösteren satış faturasının aslı, ikinci sureti veya e-fatura, perakende satış fişi veya müstahsil makbuzunu,

i) Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağı: EK-7’de yer alan, hasadını yaptığı ürünü kendi işleme tesisinde işleyecek olan veya kendine ait başka bir tesiste canlı olarak büyütmeye devam edecek olan işletmeler için düzenlenecek tutanağı,

j) Su ürünleri yetiştiriciliği: Su ürünlerinin entansif olarak yetiştirilmesini,

k) Su ürünleri yetiştiricilik belgesi: Su ürünleri üretim faaliyetinde bulunan yetiştiricilere Bakanlıkça verilen geçerli belgeyi,

l) SÜİTUD: Su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları desteğini,

m) Yetiştirici/üretici: Kamu kurum ve kuruluşları hariç Bakanlıkça su ürünleri üretim faaliyetinde bulunmak üzere izin verilen ve su ürünleri yetiştiriciliği faaliyetlerini İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapan gerçek veya tüzel kişileri,

n) TBS: Tarım Bilgi Sistemini,

o) Tesis (proje) kapasitesi: Yetiştiricilik belgesinde belirtilmiş üretim miktarını,

ö) Yetkilendirilmiş kuruluş: Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu olarak Bakanlık tarafından yetki verilmiş tüzel kişileri,

p) Yetiştiricilik işletmesi: Bakanlıktan onay alınarak su ürünleri yetiştiriciliğinin yapıldığı yerleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Desteklemeye İlişkin Esaslar

Görevli kurum ve kuruluşlar

MADDE 5 – 

(1) Su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları destekleme çalışmaları BÜGEM ve il/ilçe müdürlükleri ile yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından yürütülür.

(2) Yetkilendirilmiş kuruluşlar, su ürünleri yetiştiriciliğinde İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun üretim yapan su ürünleri yetiştiricileri için kontrolü yapılmış ürünün sertifikasını düzenlemekten ve destekleme döneminde başvuruda bulunan yetiştiriciler için EK-4’te yer alan İyi Tarım Uygulamaları Destekleme Ödemesi Sertifika Ekini düzenlemekten sorumludur.

Su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları desteği

MADDE 6 – 

(1) Su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları desteğine;

a) Su ürünleri yetiştiriciliğini yavrudan hasata kadar İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelik kapsamında gerçekleştiren, 1/1/2018-31/12/2018 tarihleri arasında düzenlenen ve 2018 yılında geçerli olan İTU Sertifikasına sahip olan üreticiler,

b) Balıkları işletmesine yavru balık olarak değil, daha büyük ve değişik ağırlıklarda temin etmek suretiyle yetiştiricilik yapan 1/1/2018-31/12/2018 tarihleri arasında düzenlenen ve 2018 yılında geçerli olan İTU Sertifikasına sahip olan üreticiler,

başvurabilir.

(2) Desteklemeden yararlanmak isteyenler aşağıdaki belgelerle birlikte EK-3’te yer alan Destekleme Talep Formunu doldurarak yetiştiriciliğin yapıldığı il/ilçe müdürlüğüne müracaat ederler:

a) EK-1’de yer alan Su Ürünleri Yetiştiriciliğinde İyi Tarım Uygulamaları Destekleme Başvuru Dilekçesi,

b) İTU Sertifikası,

c) İyi Tarım Uygulamaları Destekleme Ödemesi Sertifika Eki,

ç) Yetiştirdiği ürünün satın alındığını gösteren satış belgesi ve/veya EK-6’da yer alan Su Ürünleri Yavru Balık Tespit Tutanağı,

d) Hasat edilen ürünün satıldığını gösteren 2018 yılına ait satış belgesinin aslı veya noter onaylı sureti ve/veya 2018 yılında düzenlenen Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağı,

e) Balıkları işletmesine yavru balık olarak değil, daha büyük ve değişik ağırlıklarda İTU Sertifikasına sahip balıklardan temin etmek suretiyle üretim yapan yetiştiriciler için aldıkları balıklara ilişkin İTU Sertifikasının bir sureti,

f) Yetiştiricilik belgesi/belgelerinin fotokopisi.

(3) Su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları desteklemesi aşağıda belirtilen esaslara göre yapılır:

a) Ürün desteklemesi kapsamındaki türler; alabalık, çipura ve levrektir.

b) Su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları destekleme ödemesi, birinci ve ikinci fıkralardaki usul ve esaslara göre başvuru yapan yetiştiricilere yapılır.

c) Su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları destekleme ödemesinden yararlanmak isteyen yetiştiriciler, bu Tebliğin yayım tarihinden itibaren 8/3/2019 tarihi mesai saati bitimine kadar ikinci fıkradaki belgeler ile birlikte yetiştiriciliğin yapıldığı il/ilçe müdürlüğüne başvurmak ve bu Tebliğ kapsamında istenen belgeleri teslim etmek zorundadır.

ç) TBS’deki bilgileri tamamlatmak yetiştiricinin kendi sorumluluğundadır.

d) Balıkları işletmesine yavru balık olarak değil, daha büyük ve değişik ağırlıklarda İTU Sertifikasına sahip balıklardan temin etmek suretiyle yetiştiricilik yapan ve ürünlerini İTU kapsamında sertifikalandıran yetiştiricilerin, aldıkları satış belgesinde “canlı” ibaresinin yer alması gerekir. Kendisine ait diğer bir işletmeden İTU Sertifikalı balıkların temin edilmesi durumunda işletmenin bulunduğu il/ilçe müdürlüğüne düzenletilecek Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağında da “canlı” ibaresinin belirtilmesi zorunludur. Bu belgeler balıkların götürüldüğü işletmenin bulunduğu il/ilçe müdürlüğüne ibraz edilerek il/ilçe müdürlüğü elemanları nezaretinde işletmeye bırakılır. Balıkların işletmeye canlı olarak bırakıldığına dair ilgili satış belgesi veya Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağı üzerinde balıkların bırakıldığı tarih, saat, tür ve miktarı kaydedilerek imzalanır. Bu kapsamda sadece iç sularda yetiştirilip denizlere taşınarak büyütülmesine devam edilen canlı balıklar desteklenir.

e) Balıkları işletmesine yavru balık olarak değil, daha büyük ve değişik ağırlıklarda İTU sertifikasına sahip balıklardan temin etmek suretiyle üretim yapan yetiştiriciler aldıkları balıklara ilişkin İTU Sertifikasının bir suretini de alır.

f) Yetiştirici/üreticinin, hasat ettiği balığı kendi tesisinde işlemesi durumunda Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağı düzenlenir ve desteğe esas miktar tespit edilir.

g) Bir işletmenin ürün desteğinden yararlanabileceği miktarın hesaplanmasında;

1) İTU Sertifikasında belirtilen kapasite esas alınır.

2) İTU Sertifikasında belirtilen kapasite, yetiştiricilik belgesinde tesis (proje) kapasitesi (ton/yıl) için belirtilen mevcut durumdaki kapasiteden fazla olamaz.

3) Satış belgesindeki ve/veya Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağındaki miktarlar tesis (proje) kapasitesini aşamaz.

4) İTU Sertifikasında belirtilen üretim miktarının; satış belgesi ve/veya Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağından fazla olması durumunda satış belgesi ve/veya Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağı üzerinden hesaplama yapılır.

5) Bir yetiştirici/üreticinin SÜİTUD’dan faydalanabileceği miktar çipura, levrek ve alabalık türlerinin toplamı için en fazla 250.000 kilogram (250.000 kilogram dahil) ile sınırlıdır. Çipura, levrek ve alabalık türlerinde destek miktarı 25 kr./kg’dır. Yetiştirici/üreticinin birden fazla yetiştiricilik işletmesi var ise bu işletmeler tek işletme olarak kabul edilir ve destekleme ödemesi buna göre yapılır.

6) Ürüne ait satış belgelerinde ve/veya Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağında belirtilen miktar, bu miktarın hesaplanmasında (d) bendinde belirtilen “canlı” ürünlere ait satış belgeleri hariç, yetiştiricilik işletmeleri arasında yapılan ürün alış verişlerine ait satış belgelerindeki miktarlar hesaplamaya dahil edilmez.

7) (d) bendinde belirtilen şekilde üretim yapan işletmeler için son satışın yapıldığını gösteren satış belgelerindeki miktardan, aynı ürüne ait ilk hasat için düzenlenen satış belgelerindeki veya Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağındaki miktar düşüldükten sonra kalan miktar dikkate alınır.

ğ) İşletmesinde yetiştirdiği yavru balıkları başka işletmelerden değil de Bakanlıktan yavru balık üretme izni olan kendisine ait başka bir işletmesinden temin edenler, yavrunun temin edildiği işletmenin bulunduğu il/ilçe müdürlüğüne, EK-6’da yer alan Su Ürünleri Yavru Balık Tespit Tutanağını düzenletmek ve bu tutanağı yavru balıkların götürüldüğü işletmenin bulunduğu il/ilçe müdürlüğüne ibraz etmek zorundadır.

h) Karada ve baraj göllerinde kurulu olan alabalık yetiştiricilik işletmelerinden, projesinde yavru üretim izni olmadığı halde, başkasına satmamak kaydıyla, sadece işletmesinin ihtiyacı olan yavruyu kendi işletmesinde üreten işletmeler il/ilçe müdürlüğüne müracaat ederek Su Ürünleri Yavru Balık Tespit Tutanağı düzenletmek zorundadır.

ı) Aynı yetiştiricilik işletmesinde çipura, levrek ve/veya alabalık dışındaki türlerin yetiştirilmesi halinde, bu durumdaki işletme sahipleri il/ilçe müdürlüğüne, ürünlerini hasat etmeden önce müracaat ederek desteklenecek türlerle ilgili üretim kapasitesine ilişkin tespiti yaptırmak zorundadır.

i) Ürünleri için Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağı düzenletmesi zorunlu olan yetiştiriciler, il/ilçe müdürlüğüne, ürünlerini hasat etmeden en az beş gün önce dilekçe ile müracaat etmek zorundadır. Su Ürünleri Hasat Tespit Tutanağı en az iki görevli tarafından üç suret olarak tanzim edilip, iki sureti ürün sahibine verilir.

(4) Destekleme uygulamalarında haklarında destekleme ödemelerinden 5 yıl süreyle yararlandırılmamaları yönünde idari karar alınan çiftçilerin başvuruları, EK-8’de yer alan Taahhütname ve gerekli başvuru belgeleri ile birlikte kabul edilir. Destekleme öncesi işlemler tamamlanır. Ancak karar çiftçi lehine adli ve idari mercilerde bozulmadığı sürece, başvurunun kabulü herhangi bir hak doğurmayıp başvuran çiftçiye destekleme ödemesi yapılmaz.

(5) SÜİTUD’a ilişkin iş ve işlemler EK-2’de yer alan Destekleme Uygulama Takvimine göre yürütülür.

Askı işlemleri ve icmallerin hazırlanması

MADDE 7 – 

(1) SÜİTUD ödemesine esas icmal listesi il/ilçe müdürlükleri balıkçılık ve su ürünleri şubesi veya hayvan sağlığı ve yetiştiriciliği şubesi ile İTUB tarafından düzenlenir.

(2) SÜİTUD uygulamasına ilişkin İTUB tarafından ön inceleme yapılır. SÜİTUD müracaatlarından sonra il müdürlüklerinin uygun göreceği tarihte SÜİTUD’a ilişkin ön inceleme başlatılır.

(3) SÜİTUD’da ön inceleme, yetiştiricilerin yapmış oldukları başvurular üzerinden ilçe müdürlüklerinde yapılır. İTUB tarafından yetiştiricinin üretim alanının bulunduğu ilçeye gidilerek, başvuruda ibraz edilen bilgiler, TBS’de kayıt edilen bilgiler ve yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından il müdürlüklerine gönderilen kontrol ve dönem raporlarında yer alan bilgiler ile ilçe müdürlüğünün diğer tespitleri birlikte değerlendirilir. Bilgilerin uyumlu olması halinde ön inceleme tamamlanır.

(4) SÜİTUD’da ön inceleme sonucunda; İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelik hükümleri gereğince kontrol veya dönem raporları şeklinde henüz il müdürlüklerine bildirim yapılmamış olması, bildirimler ile müracaatlar arasında ve/veya bildirimler ile ilçe müdürlüğü tespitleri arasında tutarsızlık bulunması durumunda ve/veya İTUB tarafından gerek duyulması halinde inceleme başlatılır.

(5) İTUB tarafından yapılacak SÜİTUD incelemesinde; yetiştiricilik alanlarının yerinde incelemesi yapılır. Bu incelemelerde; yetiştirici ile yetkilendirilmiş kuruluşlar arasında yapılan sözleşmeler, kontrol raporları ile üreticilerin desteklemeye konu olan dönem ile ilgili saklamakla yükümlü oldukları tarımsal uygulamalarına ait kayıtları incelenir.

(6) Desteklemeden yararlanmak üzere yapılan müracaatlardan, il/ilçe müdürlüğü tarafından bu Tebliğ kapsamında istenen belgeler ve belgelerdeki bilgiler ile ön inceleme ve/veya inceleme sonuçları kontrol edilerek, uygun görülen müracaatlar TBS’ye kaydedilir ve veri girişleri yapılır.

(7) İl/ilçe müdürlükleri tarafından, TBS üzerinden SÜİTUD üretici bazında İcmal-1’ler oluşturulur ve askıya çıkarılır. Askıya çıkarılan icmaller, bu Tebliğde belirtilen hükümlerin yerine getirilmesi halinde yararlanılabilecek su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları destekleme ödemesini ifade eder.

(8) İl/ilçe müdürlükleri SÜİTUD üretici bazındaki İcmal-1’ini il/ilçe merkezinde, beş gün süreyle askıya çıkarır. Askıya çıkma tarihi ve saati ile askıdan indirme tarihi ve saati tutanağa bağlanır. Tutanak il/ilçe müdürlükleri tarafından güncel tarihle imzalanır.

(9) Askı süresince herhangi bir itiraz olmaz ise SÜİTUD icmallerindeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz.

(10) Askı ve itiraz süresi boyunca askıdaki icmal bilgilerine karşı ilgililer tarafından yapılacak itirazların il/ilçe müdürlüklerine yazılı olarak yapılması zorunludur. Bu madde hükmüne göre yapılan yazılı itirazlar askı süresinin başlamasından itibaren değerlendirmeye alınır.

(11) Askı ve itiraz süresi bitimi sonrasında idari kaynaklı hata olması halinde bu durum il/ilçe müdürlüğü tarafından değerlendirilir.

(12) Askı işlemleri sonucunda TBS’den alınan SÜİTUD ilçe bazındaki İcmal-2’ler ilçe müdürlüklerince düzenlenip onaylandıktan sonra il müdürlüğüne gönderilir. Bu icmaller ve merkez ilçe için TBS’den alınan ilçe bazlı İcmal-2’lerin, TBS’den alınan il bazındaki SÜİTUD İcmal-3 ile uyumu il müdürlüğü tarafından kontrol edilir.

(13) İlçe müdürlüklerinden alınan SÜİTUD ilçe bazındaki İcmal-2’lerde gerçeğe aykırılık olması ya da il müdürlüklerine intikal eden şikâyet ve/veya ihbar olması durumunda, il müdürlüklerince bu sorunlar çözülür. Çözüme kavuşturulamayan konular ile ilgili BÜGEM’in görüşü alınarak konu neticelendirilir.

(14) İlçe bazındaki SÜİTUD İcmal-2’lerde gerçeğe aykırılığın bulunmaması ya da il müdürlüklerine intikal eden şikâyet ve/veya ihbarların il müdürlüğü marifeti ile çözümlenmesi hâlinde, ödemeye esas düzenlenen il bazındaki SÜİTUD İcmal-3’ler TBS’den alınarak BÜGEM’e gönderilir.

(15) Bu Tebliğde anılan desteklemelere ait başvuru bitiş tarihlerinden sonra askı ve itiraz süresi içinde verilen itiraz dilekçelerinde talep edilen değişiklikler dışında, çiftçinin beyanı ile yapılacak değişiklik talepleri destekleme ödemelerine esas teşkil etmez.

(16) SÜİTUD’da ön inceleme ve/veya incelemede yetiştiricilerin, TBS’ye kayıt ettirdikleri bilgiler ile İTU Sertifikasında veya eklerinde gerçeğe aykırı beyan ya da verdikleri belgelerde sahte evrak tespit edilmesi halinde, bu durum il müdürlüğü tarafından değerlendirilir. İTUB, gelen münferit şikâyet ve ihbarları ayrıca değerlendirir.

(17) SÜİTUD’da ön inceleme ve inceleme, illerde/ilçelerde daha sonra tespit edilecek usulsüz işlemlere ilişkin sorumlulukları ortadan kaldırmaz. Bütün uygulamalar, ön inceleme ve incelemenin yanı sıra mevzuatın öngördüğü her türlü denetime de tabidir.

Ödemeler için gerekli finansman ve ödeme planı

MADDE 8 – 

(1) SÜİTUD ödemesi için gerekli finansman bütçenin ilgili kalemine tahsis edilen ödeneklerden karşılanır. Ödemeler, Bakanlık tarafından Bankaya kaynak aktarılmasını müteakip, il/ilçe müdürlüklerince oluşturulan onaylı SÜİTUD ödeme İcmal-1’lerine göre, Banka aracılığıyla, ilgili şubelerde daha önce yetiştiriciler adına açılan veya açılacak olan hesaplara yapılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Desteklemelerden Yararlanamayacaklar

Desteklemelerden yararlanamayacaklar

MADDE 9 – 

(1) Aşağıdaki yetiştiriciler su ürünleri yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları destekleme uygulamasından yararlanamaz:

a) İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre İTU faaliyetinde bulunmayanlar,

b) SÜİTUD uygulamasında 6 ncı maddede belirtilen yetiştiricilerden İcmal-1’de ve İcmal-2’de kayıtlı olmayanlar,

c) 6 ncı maddede belirtilen yetiştiricilerden TBS’ye kayıtlı olmayan veya süresi içinde kayıtlı bilgilerini güncellemeyenler,

ç) 6 ncı maddede istenen belgelerle birlikte süresi içinde başvuru yapmayanlar,

d) SÜİTUD ödemesinden faydalanmak üzere başvuru yapan yetiştiricilerden gerçeğe aykırı beyanda bulunan veya sahte belge ibraz edenler,

e) Yavru balık yetiştiriciliği yapanlar,

f) Haklarında Bakanlıkça uygulanan tarımsal desteklemelerden 5 yıl süre ile yararlandırılmama kararı verilmiş olanlar,

g) Kamu kurum ve kuruluşları,

ğ) Su ürünleri yetiştiriciliğinde İTU Sertifikası iptal edilen ürünlerin yetiştiriciliğini yapanlar,

h) 2018 yılında düzenlenmeyen veya önceki yıllarda düzenlenmekle birlikte geçerliliği 2018 yılında da devam eden sertifikalar ile yapılan başvurular.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 10 – 

(1) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesine göre hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte, anılan Kanun hükümlerine göre geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar.

(2) Bu destekleme ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç, haksız yere yararlandığı tespit edilen üreticiler ile idari hata sonucu sehven yapılan fazla ödemeyi iade etmeyen üreticiler 5 yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.

(3) SÜİTUD ödemelerinde; 2018 üretim yılı için İTU kapsamında yetkilendirilmiş kuruluş ile sözleşme imzaladıktan ve sertifika düzenlendikten sonra destekleme müracaatı yapamadan vefat eden çiftçilerin mirasçılarına; İTU faaliyetleri ile ilgili gereklilikleri ve desteklemeye esas şartları devam ettirmeleri kaydıyla, mahkemeden veya noterden alınmış veraset belgesinin aslı ya da onaylanmış sureti ile mirasçılardan herhangi birinin, diğer mirasçılardan alacağı EK-5’teki Muvafakatname ile müracaatı üzerine vefat eden çiftçi adına destekleme ödemesi yapılır. Herhangi bir müracaat yapılmaması halinde hiçbir destekleme ödemesi yapılmaz.

(4) İlama bağlı borç ödemelerinde veya yürütmenin durdurulmasına/yapılan işlemin iptaline ilişkin ödemelerde; mahkeme kararı, dilekçe ve geri ödemeye dair vergi dairesi alındı belgesi veya ilgili banka dekontu belgeleri aslı gibidir onayı yapılarak EK-9’da yer alan İlgili Üreticilere Ödenmek Üzere Gönderilen İlama Bağlı Destekleme Ödemeleri Tablosu ile birlikte BÜGEM’e gönderilir.

(5) Bu Tebliğde yer almayan hususlarda ve taşrada oluşacak problemlerin çözümünde, 2018 Yılında Yapılacak Tarımsal Desteklemelere İlişkin Kararda ve bu Tebliğde belirtilen hususlara aykırı olmamak koşuluyla il/ilçe müdürlüğü yetkilidir.

Kaynak aktarımı ve ödemeler

MADDE 11 – 

(1) 2018 Yılında Yapılacak Tarımsal Desteklemelere İlişkin Karar kapsamında yapılan destekleme ödemeleri kamu kaynağı olduğundan hak sahibinin hesabına aktarılmadan önce haciz/icra, temlik ve benzeri işlemler yapılmaz.

Yürürlük

MADDE 12 – 

(1) Bu Tebliğ 1/1/2018 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 – 

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

KÜLTÜR VARLIKLARI İHALE YÖNETMELİĞİ KAPSAMINDAKİ PARASAL LİMİTLERİN GÜNCELLENMESİ HAKKINDA TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: 2019/1)

9 Şubat 2019 CUMARTESİ               Resmî Gazete                            Sayı : 30681

TEBLİĞ

Kültür ve Turizm Bakanlığından:

KÜLTÜR VARLIKLARI İHALE YÖNETMELİĞİ KAPSAMINDAKİ

PARASAL LİMİTLERİN GÜNCELLENMESİ HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2019/1)

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Tebliğin amacı, 25/7/2013 tarihli ve 28718 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kültür Varlıkları İhale Yönetmeliğinin 26 ncı maddesi uyarınca adı geçen Yönetmelikte yer alan parasal limitlerin Türkiye İstatistik Kurumu tarafından yayımlanan 2018 yılının Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE) oranları esas alınarak güncellenmesidir.

Dayanak

MADDE 2 – 

(1) Bu Tebliğ, 25/7/2013 tarihli ve 28718 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kültür Varlıkları İhale Yönetmeliğinin 26 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Güncellenen hususlar

MADDE 3 – 

(1) Kültür Varlıkları İhale Yönetmeliğinin 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasının;

a) (a) bendinde belirtilen 686.529,00-TL (altıyüzseksenaltıbinbeşyüzyirmidokuz Türk Lirası), 917.477,00-TL (dokuzyüzonyedibindörtyüzyetmişyedi Türk Lirası); 2.746.129,00-TL (ikimilyonyediyüzkırkaltıbinyüzyirmidokuzTürk Lirası), 3.669.927,00-TL (üçmilyonaltıyüzaltmışdokuzbindokuzyüzyirmiyedi Türk Lirası),

b) (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilen 686.529,00-TL (altıyüzseksenaltıbinbeşyüzyirmidokuzTürk Lirası), 917.477,00-TL (dokuzyüzonyedibindörtyüzyetmişyedi Türk Lirası); 1.373.065,00-TL (birmilyonüçyüzyetmişüçbinaltmışbeş Türk Lirası), 1.834.964,00-TL (birmilyonsekizyüzotuzdörtbindokuzyüzaltmışdört Türk Lirası); 2.746.129,00-TL (ikimilyonyediyüzkırkaltıbinyüzyirmidokuz Türk Lirası), 3.669.927,00-TL (üçmilyonaltıyüzaltmışdokuzbindokuzyüzyirmiyedi Türk Lirası); 5.492.265,00-TL (beşmilyondörtyüzdoksanikibinikiyüzaltmışbeş Türk Lirası), 7.339.863,00-TL (yedimilyonüçyüzotuzdokuzbinsekizyüzaltmışüç Türk Lirası),

c) (b) bendinin (2) numaralı alt bendinde belirtilen 1.373.065,00-TL (birmilyonüçyüzyetmişüçbinaltmışbeşTürk Lirası), 1.834.964,00-TL (birmilyonsekizyüzotuzdörtbindokuzyüzaltmışdört Türk Lirası); 5.492.265,00-TL (beşmilyondörtyüzdoksanikibinikiyüzaltmışbeş Türk Lirası), 7.339.863,00-TL (yedimilyonüçyüzotuzdokuzbinsekizyüzaltmışüç Türk Lirası),

olarak güncellenmiştir.

(2) Kültür Varlıkları İhale Yönetmeliğinin 25 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 511.096,00-TL (beşyüzonbirbindoksanaltı Türk Lirası), 683.029,00-TL (altıyüzseksenüçbinyirmidokuz Türk Lirası) olarak güncellenmiştir.

(3) Kültür Varlıkları İhale Yönetmeliğinin 27 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen 204.438,00-TL (ikiyüzdörtbindörtyüzotuzsekiz Türk Lirası), 273.210,00-TL (ikiyüzyetmişüçbinikiyüzon Türk Lirası) olarak güncellenmiştir.

Yürürlük

MADDE 4 – 

(1) Bu Tebliğ 1/2/2019 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 5 – 

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.

TÜRK GIDA KODEKSİ İÇME SÜTLERİ TEBLİĞİ (TEBLİĞ NO: 2019/12)

27 Şubat 2019 ÇARŞAMBA               Resmî Gazete                            Sayı : 30699

TEBLİĞ

Tarım ve Orman Bakanlığından:

TÜRK GIDA KODEKSİ

İÇME SÜTLERİ TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2019/12)

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Tebliğin amacı; içme sütlerinin tekniğine uygun, hijyenik şekilde üretimi, depolanması, taşınması ve piyasaya arz edilmesini sağlamak üzere özelliklerini belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – 

( l ) Bu Tebliğ içme sütlerini kapsar. Çiğ sütü kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 – 

( l ) Bu Tebliğ, 29/12/2011 tarihli ve 28157 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

( l ) Bu Tebliğde geçen;

a) Çeşni maddesi: Lezzet verme amacı ile kullanılan gıda ürünlerini,

b) Çiğ süt: 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Resmî  Gazete’de yayımlanan Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğindeki çiğ süt tanımına uyan inek sütü, koyun sütü, manda sütü ve keçi sütünü,

c) Hermetik olarak kapatılmış ambalaj: Kapatıldığında içeriğini mikroorganizma girişine karşı koruyan ve geçirgen olmayan ambalajı,

ç) İçilebilir su: 17/2/2005 tarihli ve 25730 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelikte yer alan özelliklere uygun insan tüketimi amaçlı suları,

d) İçme sütü: Çiğ sütün; pastörizasyon, yüksek sıcaklıkta pastörizasyon, UHT veya sterilizasyon işlemlerinden biri uygulanarak elde edilen ve başka bir işleme gerek kalmadan tüketime sunulan sütü,

e) Laktozsuz süt: İçme sütlerindeki laktozun tekniğine uygun şekilde β-galaktozidaz enzimi ile glikoz ve galaktoza parçalanarak laktoz içeriği % 0,1 ve altına indirilmiş sütü,

f) Pastörizasyon: Çiğ süte en az 72 °C’de 15 saniye uygulanan kısa süreli yüksek sıcaklık veya en az 63 °C’de 30 dakika uygulanan uzun süreli düşük sıcaklık veya eşdeğer etkiyi sağlayan diğer zaman-sıcaklık koşullarının kombinasyonunu içeren ve bu uygulamalardan hemen sonra alkali fosfataz testi yapıldığında ürünlerin negatif reaksiyon gösterdiği işlemi,

g) Pastörize süt: Pastörizasyon işlemi uygulanarak üretilen ve üretiminden hemen sonra 6 °C’yi geçmeyecek sıcaklığa soğutulan içme sütünü,

ğ) Sterilizasyon: Oda sıcaklığında saklanabilen ticari olarak steril bir ürün üretmek amacı ile normal depolama şartlarında bozulmaya neden olacak tüm mikroorganizmaları ve sporlarını yok eden hermetik ambalajlı ürüne, en az 115 °C’de 13 dakika veya 121 °C’de 3 dakika gibi uygun zaman sıcaklık kombinasyonunda, yüksek sıcaklıkta uzun süreli uygulanan ısıl işlemi,

h) Sterilize süt: Ambalajlı süte sterilizasyon işlemi uygulanarak üretilen içme sütünü,

ı) Süt bazlı içecek: Miktar olarak son üründe en az yüzde elli oranında içme sütü içeren içeceği,

i) Ultra yüksek sıcaklık (UHT): 135 °C’den az olmayan kısa süreli yüksek sıcaklıkta sütün sürekli akışını içeren, aseptik koşullarda kapatılmış ambalajların oda sıcaklığında muhafaza edilmesi halinde, üründe canlı mikroorganizma veya gelişim kabiliyetine sahip sporların olmamasını sağlayan ısıl işlemi,

j) UHT süt: UHT işlemi uygulandıktan sonra aseptik koşullarda ambalajlara dolum yapılarak üretilen içme sütünü,

k) Yüksek sıcaklıkta pastörizasyon: 85°C ve üzerinde kısa süreli uygulanan ve bu uygulamalardan hemen sonra alkali fosfataz ve peroksidaz testi yapıldığında ürünlerin negatif reaksiyon gösterdiği işlemi,

l) Yüksek sıcaklıkta pastörize süt: Yüksek sıcaklıkta pastörizasyon işlemi uygulanarak üretilen içme sütünü,

m) Yabancı madde: Bu Tebliğ kapsamındaki ürünlerin üretiminde kullanılan bileşenler dışındaki bulunabilecek her türlü organik ve/veya inorganik maddeyi,

ifade eder. 

Ürün özellikleri

MADDE 5 – 

( l ) Bu Tebliğ kapsamındaki ürünlerin özellikleri aşağıdaki gibidir:

a) İçme sütü üretiminde kullanılan çiğ süt için Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

b) İçme sütlerinin üretiminde çiğ ve pastörize süt kullanılır.

c) Bu Tebliğ kapsamında piyasaya arz edilen sütlerin bileşimleri EK-l’e uygun olur.

ç) Bu Tebliğ kapsamındaki içme sütleri yabancı madde içermez.

d) Pastörize içme sütleri üretimden hemen sonra alkali fosfataz testine negatif, peroksidaz testine ise pozitif reaksiyon gösterir.

e) UHT içme sütleri kapalı ambalajında 30 °C’de 15 gün veya 55 °C’de 7 günlük inkübasyonun veya farklı bir yöntemin uygulanmasından sonra yapılan sterilizasyon kontrolünde mikrobiyal üreme göstermez.

f) Sterilize içme sütleri kapalı ambalajında 30 °C’de 15 gün veya 55 °C’de 7 günlük inkübasyonun veya farklı bir yöntemin uygulanmasından sonra yapılan sterilizasyon kontrolünde mikrobiyal üreme göstermez.  

g) İçme sütünün yağ standardizasyonunu sağlamak için krema ilave edilebilir, krema ayrılabilir veya süt ilave edilebilir.

ğ) İçme sütlerinde laktoz içeriği azaltılabilir.

h) İçme sütlerine çeşni veya aroma vericiler ilave edilebilir.

ı) Bu Tebliğ kapsamında piyasaya arz edilen sütlerde süt yağı dışında hiçbir hayvansal yağ ve bitkisel yağ bulunmaz. Çeşnili sütlerde çeşni maddesi miktarı ile orantılı olarak bitkisel yağ bulunabilir.

i) Piyasaya arz edilen sütlerin üretiminde farklı hayvan türlerine ait sütler karıştırılamaz.

j) İçme sütlerinin protein içeriği süt proteini ile artırılabilir.

k) Laktozsuz sütlerin laktoz değeri kütlece en çok % 0,1 olur.

l) Bu Tebliğ kapsamındaki sütler kendine has tat, koku, kıvam ve görünüşte olur.

Katkı maddeleri

MADDE 6 – 

( l ) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerde kullanılan katkı maddeleri için 30/6/2013 tarihli ve 28693 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Katkı Maddeleri Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Veteriner ilaç kalıntıları

MADDE 7 – 

( 1 ) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerdeki farmakolojik aktif maddelerin kalıntı miktarları için 7/3/2017 tarihli ve 30000 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Hayvansal Gıdalarda Bulunabilecek Farmakolojik Aktif Maddelerin Sınıflandırılması ve Maksimum Kalıntı Limitleri Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Aroma vericiler ve aroma verme özelliği taşıyan bileşenler

MADDE 8 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerde kullanılan aroma vericiler için 29/12/2011 tarihli ve 28157 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Aroma Vericiler ve Aroma Verme Özelliği Taşıyan Gıda Bileşenleri Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Vitaminler, mineraller ve belirli diğer öğelerin eklenmesi

MADDE 9 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlere eklenecek vitaminler, mineraller ve belirli diğer öğeler için 7/3/2017 tarihli ve 30000 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıdalara Vitaminler, Mineraller ve Belirli Diğer Öğelerin Eklenmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Bulaşanlar

MADDE 10 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerdeki bulaşanların miktarları için 29/12/2011 tarihli ve 28157 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Bulaşanlar Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Pestisit kalıntıları

MADDE 11 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerdeki pestisit kalıntı miktarları için 25/11/2016 tarihli ve 29899 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Pestisitlerin Maksimum Kalıntı Limitleri Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Hijyen

MADDE 12 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünler için; 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda Hijyeni Yönetmeliği, Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliği ile 29/12/2011 tarihli ve 28157 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Mikrobiyolojik Kriterler Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

(2) UHT süt işleme prosesinde süt buharla direkt temas ediyorsa, buhar içilebilir sudan elde edilmeli, süt içinde yabancı madde bırakmamalı veya ters bir etki yaratmamalı ve işlenmiş sütün su içeriğinde herhangi bir değişiklik yapmamalıdır.

Ambalajlama

MADDE 13 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerin ambalajları için 5/4/2018 tarihli ve 30382 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemelere Dair Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Etiketleme

MADDE 14 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerin etiketi hakkında; 26/1/2017 tarihli ve 29960 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Etiketleme ve Tüketicileri Bilgilendirme Yönetmeliğinde yer alan hükümlere ilave olarak aşağıdaki hükümlere de uyulur:

a) Ürünün resmi adı ve ısıl işlemin niteliği temel görüş alanında belirtilir.

b) İçme sütlerine çeşni maddesi veya aroma ilave edildiğinde etiket bilgilerinde çeşni veya aromanın ismi ürünün resmi adıyla birlikte belirtilir.

c) Bu Tebliğ kapsamında piyasaya arz edilen inek sütü haricindeki sütlerin etiketinde ürün adıyla birlikte sütün elde edildiği hayvanın tür adı belirtilir.

ç) Üretiminde 23/8/2006 tarihli ve 26268 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Şeker Tebliği (Tebliğ No: 2006/40) kapsamında şeker kullanılan içme sütlerinin etiket bilgilerinde, temel görüş alanında ağırlıkça “% …  ilave şeker içerir” ibaresine yer verilir.

d) Laktozu azaltılmış içme sütlerin etiketinde azaltma oranı ile beraber ağırlıkça “laktozu  % … azaltılmıştır” ifadesi  ve “% … laktoz içerir” süt ibaresi yer alır.

e) Bu Tebliğ kapsamında piyasaya arz edilen içme sütlerinin etiketinde ürünün içme sütü dışındaki kullanımlarını ifade eden, çağrıştıran “yoğurt sütü”, “peynir sütü” gibi ifadeler yer almaz.

f) Bu Tebliğ kapsamında piyasaya arz edilen ürünlerin etiketinde mikrofiltrasyon gibi uygulanan farklı fiziksel işlemlere ilişkin bilgiler beyan edilebilir.

g) İçme sütleri yağ miktarları açısından EK-2’ye göre sınıflandırılır ve temel görüş alanında ürün sınıfı tam yağlı süt, yarım yağlı süt, yağsız süt ve “% … yağlı süt”  olarak belirtilir.  Ayrıca tam yağlı, yarım yağlı ve yağsız içme sütlerin süt yağı miktarı etikette bildirilir ancak içme sütlerinde yağlılık bildirimi yapılırken tam yağlı, yarım yağlı içme sütlerin süt yağı miktarı  “en az  % … yağlı”, yağsız içme sütlerinde “en çok  % … yağlı”  olarak verilebilir.

Beslenme ve sağlık beyanı

MADDE 15 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünler için 26/1/2017 tarihli ve 29960 mükerrer sayılı Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Beslenme ve Sağlık Beyanları Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Enzimler

MADDE 16 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünler için 24/2/2017 tarihli ve 29989 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Enzimleri Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Taşıma ve depolama

MADDE 17 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerin taşınması ve depolanmasında, Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğinin 9 uncu maddesindeki kurallara uyulur.

(2) Bu Tebliğ kapsamında piyasaya arz edilen pastörize içme sütleri 4-6 °C arasındaki sıcaklıklarda taşınır, depolanır ve satışa arz edilir.

(3) Bu Tebliğ kapsamındaki ürünler nihai tüketiciye hazır ambalajlı olarak arz edilir.

Numune alma ve analiz metotları

MADDE 18 – 

(1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerden numune alınması ve analizler için Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

İdari yaptırım

MADDE 19 – 

(1) Bu Tebliğe aykırı davrananlar hakkında 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun ilgili maddelerine göre idari yaptırım uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 20 – 

(1) Bu Tebliğle 14/2/2000 tarihli ve 23964 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Çiğ Süt ve Isıl İşlem Görmüş İçme Sütleri Tebliği (Tebliğ No: 2000/6) yürürlükten kaldırılmıştır.

Uyum zorunluluğu

GEÇİCİ MADDE 1 – 

(1) Bu Tebliğin yayımı tarihinden önce faaliyet gösteren gıda işletmecileri 31/12/2019 tarihine kadar bu Tebliğ hükümlerine uyum sağlamak zorundadır.

(2) Bu Tebliğ kapsamında faaliyet gösteren gıda işletmecileri bu Tebliğ hükümlerine uyum sağlayıncaya kadar Türk Gıda Kodeksi Çiğ Süt ve Isıl İşlem Görmüş İçme Sütleri Tebliği (Tebliğ No: 2000/6) hükümlerine uymak zorundadır.

Yürürlük

MADDE 21 – 

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 22 – 

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

LİSANS ALARAK FAALİYET GÖSTEREN DEPOLARDA MUHAFAZA EDİLEN TARIMSAL ÜRÜNLER İÇİN KİRA, İLAVE KİRA, NAKLİYE VE ANALİZ ÜCRETİ DESTEKLEME ÖDEMESİ YAPILMASI HAKKINDA TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: 2018/38)

27 Ekim 2018 CUMARTESİ               Resmî Gazete                            Sayı : 30578

TEBLİĞ

Tarım ve Orman Bakanlığından:

LİSANS ALARAK FAALİYET GÖSTEREN DEPOLARDA MUHAFAZA EDİLEN

TARIMSAL ÜRÜNLER İÇİN KİRA, İLAVE KİRA, NAKLİYE VE ANALİZ

ÜCRETİ DESTEKLEME ÖDEMESİ YAPILMASI HAKKINDA

TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: 2018/38)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Tebliğ, üreticilerin sağlıklı ve sigortalı depo imkanına kavuşmasını, ürünlerini fiyatların düşük olduğu hasat dönemlerinde ellerinden çıkarmak zorunda kalmamasını, tarıma dayalı ticaret ve sanayi sektöründeki işletmelerin ihtiyaç duydukları ürünler için depo inşa etmeksizin talep edilen miktar, tür ve kalitedeki ürüne istenen zamanda kolaylıkla ve güvenilir bir şekilde ulaşabilmelerini amaçlayan lisanslı depoculuk sisteminin desteklenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) Bu Tebliğ, lisanslı depo işletmelerine yapılacak kira, ilave kira ile üretici ve üretici örgütlerine yapılacak nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemelerinde görev alacak kurum ve kuruluşların görev ve sorumlulukları ile destekleme ödemelerinin yapılmasına yönelik usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Tebliğ, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 19 uncu maddesi ile 30/9/2014 tarihli ve 2014/6849 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Tarımsal Ürünlerin 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu Çerçevesinde Lisans Alarak Faaliyet Gösteren Depolarda Muhafaza Edilmesi Halinde Kira Destekleme Ödemesi Yapılmasına İlişkin Karara dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlar Kurulu Kararı: 30/9/2014 tarihli ve 2014/6849 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Tarımsal Ürünlerin 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu Çerçevesinde Lisans Alarak Faaliyet Gösteren Depolarda Muhafaza Edilmesi Halinde Kira Destekleme Ödemesi Yapılmasına İlişkin Kararı,

b) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

c) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş.’yi,

ç) Çiftçi Kayıt Sistemi (ÇKS): Bakanlık tarafından oluşturulan çiftçilerin kayıt altına alındığı tarımsal veri tabanını,

d) Elektronik kayıt kuralları: Elektronik ürün senetlerinin oluşturulmasına, bu senetlere bağlı tüm hak ve yükümlülükler ile işlemlerin ilgili taraflar itibarıyla kayden izlenmesine ilişkin EKK’nın önerisi üzerine ilgili Bakanlıkça belirlenen usul ve esasları,

e) Elektronik Kayıt Kuruluşu (EKK): Elektronik ürün senetlerinin sistem üzerinden oluşturulmasını sağlamak, bu senetlere bağlı tüm hak ve yükümlülükler ile işlemleri ilgili taraflar itibarıyla kayden izlemek amacıyla ilgili Bakanlıktan lisans almış anonim şirketi,

f) Elektronik ürün senedi (ELÜS): Lisanslı depo işletmesince, elektronik kayıt kurallarına uygun olarak sistem üzerinde oluşturulan elektronik kaydı,

g) ELÜS İhraç Formu: Lisanslı depo işletmesi tarafından düzenlenen ve elektronik ürün senedinin temsil ettiği ürüne ilişkin bilgileri içeren delil niteliğini haiz matbu belgeyi,

ğ) Genel Müdürlük: Tarım Reformu Genel Müdürlüğünü,

h) İl/ilçe müdürlüğü: Tarım ve Orman il/ilçe müdürlüğünü,

ı) İlgili Bakanlık: Ticaret Bakanlığını,

i) İzin belgesi: Lisanslı depo işletmesinin, deposuyla ilgili olarak 3/7/2015 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununa göre tarım arazilerinin amaç dışı kullanımına yönelik gerekli izinleri almış olduğuna dair belgeyi,

j) Kanun: 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununu,

k) Lisans: İlgili Bakanlıkça verilen faaliyet iznini gösterir belgeyi,

l) Lisanslı depo: Kanun kapsamında tarım ürünlerinin sağlıklı koşullarda muhafaza ve ticari amaçla depolanması hizmetlerini sağlayan tesisleri,

m) Lisanslı depo işletmesi: Kanun kapsamında ürünlerin depolanmasıyla iştigal eden ve geçerli bir lisans belgesine sahip anonim şirketi,

n) Sistem: Elektronik ürün senetlerine ilişkin işlemlerin elektronik ortamda yapılmasını sağlamak üzere Elektronik Kayıt Kuruluşu tarafından kurulan ve işletilen veri tabanını,

o) TBS: Tarım Bilgi Sistemini,

ö) Üretici: Mal sahibi, kiracı, yarıcı veya ortakçı olarak devamlı ya da en az bir üretim dönemi veya yetiştirme devresi tarımsal üretim yapan gerçek ve tüzel kişileri,

p) Üretici örgütü: 29/6/2004 tarihli ve 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanununa göre kurulmuş üretici birlikleri, 18/4/1972 tarihli ve 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanununa göre kurulan Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri ve/veya 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulmuş ve kuruluşuna Bakanlıkça izin verilen üretici örgütlerini,

r) Üretim yılı: Tek yıllık ürün türleri için ürünün hasat edildiği yılı, çok yıllık ürün türleri için ekim dikim tarihi ile son hasat tarihi arasındaki her bir yılı,

s) Yetkili sınıflandırıcı: Tarım ürünlerini analiz eden, ürünün nitelik ve özelliklerini belirleyen, standartlara uygun olarak sınıflandıran ve bu durumu belgelendiren laboratuvarları işleten ilgili Bakanlıktan lisans almış gerçek ve tüzel kişileri,

ş) Yönetmelik: 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmeliği,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Destekleme Esasları

Desteklenecek ürünler

MADDE 5 – 

(1) Lisanslı depolarda muhafaza edilen buğday, arpa, çavdar, yulaf, mısır, çeltik, pirinç, mercimek, nohut, fasulye, bezelye, ayçiçeği, pamuk, fındık, zeytin, zeytinyağı, kuru kayısı, Antep fıstığı, kuru üzüm ve kuru incir için kira, ilave kira, nakliye, analiz ücreti destekleme ödemesi yapılır.

Destekleme miktarları

MADDE 6 – 

(1) Lisanslı depolarda muhafaza edilen; Tablo 1’de yer alan ürünler için Tabloda belirtilen miktarda, Tablo 2’de yer alan ürünler için ise aylık ton başına 10 TL’yi geçmemek üzere ilgili Bakanlıkça onaylanacak kira ücretlerinin % 50’si oranında kira desteği verilir.

(2) Kira destekleme ödemeleri, lisanslı depo işletmelerine yapılır.

(3) ÇKS’ye kayıtlı üreticiler ile üretici örgütlerinin ÇKS’ye kayıtlı üreticilerden aldıkları ürünlerini Kanun çerçevesinde lisans alarak faaliyet gösteren depolarda muhafaza eden lisanslı depo işletmelerine, Tablo 1’de yer alan ürünler için Tabloda belirtilen miktarda, Tablo 2’de yer alan ürünler için ise aylık ton başına 10 TL’yi geçmemek üzere ilgili Bakanlıkça onaylanacak kira ücretlerinin tamamını karşılayacak şekilde, 2018 yılı hasat döneminden başlamak üzere her üretim yılına ait ürün için en fazla altı ay süre ile ilave kira desteği verilir. Altı aylık sürenin belirlenmesinde, ilgili Bakanlıkça her ürün için kararlaştırılan ve ilgili Bakanlığın resmi internet sitesinde ilan edilen depolama döneminin başlangıç tarihleri esas alınır. Kira desteği ile ilave kira desteği toplamı ilgili Bakanlıkça onaylanacak kira ücret tarifesinin üzerinde olamaz.

(4) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti desteğinden faydalanabilmek için; mevcut üretim yılına ait ürünlerin, depolama döneminin başlangıç tarihi ile içinde bulunulan yılın son günü (31 Aralık) arasında lisanslı depoya girmiş olması şartı aranır.

(5) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti desteğinden faydalanılan ÇKS’de kayıtlı üretim miktarı için bir defadan fazla nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemesi yapılmaz.

(6) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti desteklemesine tabi ürün cinsi ve miktarı ÇKS’de kayıtlı üretim bilgileri ile uyumlu olmalıdır.

(7) İlave kira desteğinden yararlanan üreticiler ile üretici örgütleri nakliye ve analiz ücreti desteğinden de yararlanabilirler.

(8) İlave kira desteğinden yararlanan üreticiler ile üretici örgütlerine, ürünlerini Kanun çerçevesinde lisans alarak faaliyet gösteren depolarda muhafaza etmeleri durumunda ürün miktarı üzerinden ton başına KDV dahil 25 TL nakliye desteği verilir.

(9) İlave kira desteğinden yararlanan üreticiler ile üretici örgütlerine, ürünlerini Kanun çerçevesinde lisans alarak faaliyet gösteren depolarda muhafaza etmeleri durumunda, depolanacak ürünlerin lisanslı depoya tesliminden önce yetkili sınıflandırıcılarca ürünün cinsine göre Yönetmelik hükümlerince yapılacak analiz başına KDV dahil 25 TL’yi geçmemek üzere, ilgili Bakanlıkça onaylanacak yetkili sınıflandırıcı ücret tarifesine göre analiz ücreti desteği verilir.

(10) İlave kira destekleme ödemeleri, üretici/üretici örgütlerinin müracaatlarına istinaden lisanslı depo işletmelerine yapılır. Nakliye ve analiz ücreti desteği ödemeleri ise;

a) Bireysel olarak başvuran üreticiler için doğrudan üreticilere,

b) Aracılık yapmak suretiyle üreticilerden aldıkları ürünleri lisanslı depo işletmelerine getiren üretici örgütleri için aracılık edilen üreticilere,

c) Üretici örgütlerinin mülkiyetine alarak getirdiği ürünler için doğrudan üretici örgütlerine,

yapılır.

(11) Kira/ilave kira desteklemelerinde bir aylık süre otuz gün olarak dikkate alınır ve gün esaslı olarak hesaplama yapılır.

(12) Destekleme ödemelerinde küsuratlı sayılarda, virgülden sonraki iki hane dikkate alınır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Uygulama

Görevli kurum ve kuruluşlar

MADDE 7 – 

(1) Kira destekleme ödemelerine ilişkin işlemler, ilgili Bakanlık ve Genel Müdürlük tarafından yürütülür. İlave kira, nakliye, analiz ücreti destekleme ödemelerine ilişkin işlemler, Genel Müdürlük ve il/ilçe müdürlüğü tarafından yürütülür.

Ödeme dönemleri ve müracaat

MADDE 8 – 

(1) Kira destekleme ödemeleri 1 Ocak-31 Mart, 1 Nisan-30 Haziran, 1 Temmuz-30 Eylül ve 1 Ekim-31 Aralık tarihleri arasında olmak üzere üçer aylık dönemler halinde yılda dört döneme ilişkin olarak yapılır. Her bir döneme ait müracaatlar (Ek-1), lisanslı depo işletmelerince dönemi takip eden ayın 10 uncu günü mesai saati bitimine kadar ilgili Bakanlığa yapılır. Son başvuru günü resmi tatil gününe rastladığında izleyen ilk işgünü mesai saati bitimine kadar müracaat edilebilir. Lisanslı depo işletmesinin ilk müracaatı izin belgesi ile birlikte yapılır.

(2) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemeleri, 1 Mayıs-31 Ekim, 1 Kasım-30 Nisan tarihleri arasında olmak üzere altışar aylık dönemler halinde yılda iki döneme ilişkin olarak yapılır.

a) Her bir döneme ait ilave kira desteği müracaatları (Ek-4), ürünlerini lisanslı depolarda muhafaza eden üretici/üretici örgütleri tarafından, lisanslı depo işletmesince üretici/üretici örgütü adına düzenlenmiş; üzerinde isim/unvan, TC/Vergi No, fatura düzenlenme tarihi, fatura tutarı, ürün adı, ürün miktarı, ürünün depoya giriş tarihi ve ürünün depoda kaldığı gün sayısı bilgilerinin yer aldığı depo kira ücreti faturası ile birlikte, dönemi takip eden ayın son günü mesai saati bitimine kadar il/ilçe müdürlüğüne yapılır.

b) Nakliye desteği müracaatları (Ek-5), aynı zamanda ilave kira desteği müracaatında bulunan üretici/üretici örgütleri tarafından; ELÜS İhraç Formu ile dönemi takip eden ayın son günü mesai saati bitimine kadar il/ilçe müdürlüğüne yapılır.

c) Analiz ücreti desteği müracaatları (Ek-6), aynı zamanda ilave kira desteği müracaatında bulunan üretici/üretici örgütleri tarafından; üretici/üretici örgütü adına yetkili sınıflandırıcı tarafından düzenlenmiş ve üzerinde tarih, seri/sıra no, ürün adı, miktarı, analiz sayısı, birim fiyatı, analiz ücreti tutarı bilgilerinin yer aldığı analiz ücreti faturası veya aynı bilgilerin yer aldığı kasa alındı makbuzunun aslı ile birlikte, dönemi takip eden ayın son günü mesai saati bitimine kadar il/ilçe müdürlüğüne yapılır.

(3) Başvurunun üretici örgütü tarafından yapılması halinde; üretici örgütü, lisanslı depo işletmesine teslim edilen ürünleri aldığı üreticilere ait isim, TC/Vergi No, ürün cinsi, ürün miktarı bilgilerini içeren listeyi onaylayarak il/ilçe müdürlüğüne teslim etmekle yükümlüdür.

(4) İl/ilçe müdürlüğü, dönemi takip eden ikinci ayın (Aralık/Haziran) 15 inci günü mesai saati bitimine kadar müracaat ekinde yer alan bilgi ve belgelerin TBS üzerinden girişini yapar. Son müracaat/TBS üzerinden giriş günü resmi tatil gününe rastladığında izleyen ilk işgünü mesai saati bitimine kadar müracaat edilebilir/giriş yapılabilir.

Elektronik Kayıt Kuruluşunun yükümlülüğü

MADDE 9 – 

(1) Kira desteğinin verilmesinde Elektronik Kayıt Kuruluşu kayıtları esas alınır.

(2) Elektronik Kayıt Kuruluşunca, kira destekleme ödemelerine ilişkin dönemin bitimini takip eden ayın 10 uncu günü mesai saati bitimine kadar, döneme ilişkin gün sonu bazında doluluk durumlarını ve lisanslı depo işletmelerine ödenmesi gereken kira desteği miktarlarını içeren bir rapor ilgili Bakanlığa gönderilir. Ayın 10 uncu günü resmi tatil gününe rastladığında bu rapor izleyen ilk işgünü mesai saati bitimine kadar gönderilebilir.

(3) Nakliye desteğine esas ELÜS İhraç Formunun doğruluğunun kontrolü amacıyla, Elektronik Kayıt Kuruluşu, TBS’ye gerekli veri akışını çevrimiçi olarak sağlar.

İl/ilçe müdürlüğünün yükümlülüğü

MADDE 10 – 

(1) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti desteğinden faydalanmak isteyen üreticiler ile üretici örgütleri tarafından teslim edilen belgelere istinaden il/ilçe müdürlüğü tarafından Bakanlık TBS’ye aşağıda belirtilen verilerin girişi sağlanır:

a) İlave kira desteği için; depo kira ücreti faturası esas alınarak; üretici/üretici örgütünün isim/unvan, TC/Vergi No, fatura düzenlenme tarihi, fatura tutarı, ürün adı, ürün miktarı, ürünün depoya giriş tarihi, ürünün teslim edildiği lisanslı depo işletmesi ve ürünün depoda kaldığı gün sayısı bilgileri,

b) Nakliye desteği için; kontrolü sağlanan ELÜS İhraç Formu esas alınarak; ürünün teslim edildiği lisanslı depo işletmesi, üretici/üretici örgütüne ait isim/unvan, TC/Vergi No, ili/ilçesi, ürün adı, ürün miktarı, teslim tarihi,

c) Analiz ücreti desteği için; üreticiler ve üretici örgütleri tarafından ibraz edilen analiz ücreti faturası veya kasa alındı makbuzu esas alınarak; üretici/üretici örgütüne ait isim/unvan, TC/Vergi No, tarih, seri/sıra no, ürün adı, miktarı, analiz sayısı, analiz birim fiyatı, analiz ücreti tutarı,

ç) Üretici örgütünün bu Tebliğ ile tanımlanan üretici örgütü kapsamında olması halinde; üretici örgütünün ürünlerini aldığı üreticilerin isim, TC/Vergi No, ürün adı, miktarı.

(2) İlave kira destekleme ödemelerinde, depo kira ücreti faturası üzerinden girişi yapılan bilgilerin;

a) Üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ÇKS kaydının bulunması,

b) Lisanslı depo işletmesine teslim edilen ürün ile kayıtlı ürün cinsinin uyumlu olması,

c) Üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ürün miktarlarının ÇKS’de kayıtlı üretim miktarını aşmaması,

ç) Ürünün depoya girişinin depolama takvimiyle uyumlu olması,

d) Depoda kalma sürelerinin altı aylık süreyi aşmaması,

e) Depo kira ücretinden ilave kira desteği miktarının eksik tahsil edilip edilmediğinin belirlenmesi,

amacıyla TBS üzerinden kontrolü sağlanır.

(3) Nakliye destekleme ödemelerinde; ELÜS İhraç Formu üzerinden girişi yapılan bilgilerin;

a) Bireysel başvuran üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ÇKS kaydının bulunması,

b) Lisanslı depo işletmesine teslim edilen ürün ile kayıtlı ürün cinsinin uyumlu olması,

c) Üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ürün miktarlarının ÇKS’de kayıtlı üretim miktarını aşmaması,

ç) Ürünün depoya girişinin depolama takvimiyle uyumlu olması,

amacıyla TBS üzerinden kontrolü sağlanır.

(4) Analiz ücreti destekleme ödemelerinde; analiz ücreti faturası veya kasa alındı makbuzu üzerinden girişi yapılan bilgilerin;

a) Bireysel başvuran üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ÇKS kaydının bulunması,

b) Lisanslı depo işletmesine teslim edilen ürün ile kayıtlı ürün cinsinin uyumlu olması,

c) Üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ürün miktarlarının ÇKS’de kayıtlı üretim miktarını aşmaması,

ç) Ürünün depoya girişinin depolama takvimiyle uyumlu olması,

amacıyla TBS tarafından kontrolü sağlanır.

(5) Girişlerin tamamlanmasını takiben içinde bulunulan ayın (Aralık/Haziran) son günü mesai saati bitimine kadar;

a) Her bir lisanslı depo işletmesine TBS üzerinden kontrolü gerçekleştirilen verilere dayanarak ödenmesi gereken ilave kira desteği miktarlarını (Ek-7),

b) Lisanslı depo işletmelerine yapılacak ilave kira destekleme ödemesine ilişkin lisanslı depo detayında genel icmalini (Ek-8),

c) TBS üzerinden kontrolü gerçekleştirilen verilere dayanarak, ELÜS İhraç Formunda yer alan ürün miktarı üzerinden üretici ve üretici örgütlerine ödenmesi gereken nakliye destek miktarlarını (Ek-9),

ç) TBS üzerinden kontrolü gerçekleştirilen verilere dayanarak üretici ve üretici örgütlerine ödenmesi gereken analiz ücreti destek miktarlarını (Ek-10),

d) Her bir lisanslı depo işletmesine TBS üzerinden kontrolü gerçekleştirilen verilere dayanarak üretici/üretici örgütüne iadesi sağlanması gereken ilave kira desteği miktarlarını (Ek-11), içeren icmaller TBS üzerinden oluşturulur.

İlan ve itiraz

MADDE 11 – 

(1) Kira destekleme ödemesi yapılacak lisanslı depo işletmelerinin unvanı ve destekleme ödemesine hak kazandığı miktarlar ilgili Bakanlığın internet sayfasında beş işgünü süreyle ilan edilir. Destekleme miktarlarına ilişkin olarak ilanın son gününden itibaren beş işgünü içinde lisanslı depo işletmelerince ilgili Bakanlığa itirazda bulunulabilir.

(2) İlave kira destekleme ödemesi yapılacak lisanslı depo işletmeleri ile nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemesi yapılacak üretici örgütlerinin unvanı, üreticilerin isimleri ve destekleme ödemesine hak kazandığı miktarları gösterir destek bazında düzenlenen icmaller (Ek 7, 8, 9, 10, 11) il/ilçe müdürlüğünde beş işgünü süreyle askıya çıkarılır. Askıya çıkma tarihi ve saati ile askıdan indirme tarihi ve saati tutanağa bağlanır. Tutanak il/ilçe müdürü tarafından güncel tarihle imzalanır. Askı süresi ve askı süresinin bitimini takip eden üç işgünü içinde yapılacak itirazlar il/ilçe müdürlüğü tarafından değerlendirilir. Bu değerlendirmenin sonucunda karara bağlanamayan itirazlar öncelikle il müdürlüğü tarafından incelenir. İl müdürlüğü tarafından da karara bağlanamaması durumunda Genel Müdürlüğe iletilir. Askı ve itiraz süresince herhangi bir itiraz olmaması halinde icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir.

(3) Askı ve itiraz süresi boyunca askıdaki icmal bilgilerine dair ilgililer tarafından yapılacak itirazların il/ilçe müdürlüğüne yazılı olarak yapılması şarttır.

(4) TBS’den alınan icmaller (Ek 7, 8, 9, 10, 11) askıya itiraz süresinin bitiminden itibaren beş işgünü içinde ilçe müdürlüğünce düzenlenip onaylandıktan sonra il müdürlüğüne gönderilir. Bu icmaller ve merkez ilçe icmalleri il müdürlüğü tarafından kontrol edilir.

(5) İlçe müdürlüğünden alınan icmallerde gerçeğe aykırılık olması ya da il müdürlüğüne intikal eden şikâyet ve/veya ihbar olması durumunda, il müdürlüğünce bu konular değerlendirilir. Çözüme kavuşturulamayan konular Genel Müdürlüğe gönderilir.

(6) Çözüme kavuşturulmak üzere Genel Müdürlüğe gönderilen itiraz, şikâyet ve/veya ihbar olması durumunda, konu Genel Müdürlükçe sonuçlandırılmadıkça ilgililer hakkında icmal düzenlenmez.

Kira destekleme ödemeleri şekli ve planı

MADDE 12 – 

(1) Kira destekleme ödemeleri; ürün bazında ve Bakanlar Kurulu Kararında belirtilen destekleme miktarları (TL/ton/ay) üzerinden ilgili Bakanlıkça hesaplanır.

(2) Kira destekleme ödemelerine ilişkin dönemin bitimini izleyen ay içinde ödeme icmali ilgili Bakanlıkça her bir lisanslı depo işletmesi için ayrı ayrı (Ek-2) ve genel icmal tablosu (Ek-3) şeklinde hazırlanıp onaylanarak elektronik ortamda ve ödemeye esas olmak üzere yazılı olarak Bakanlığa iletilir.

(3) Dönemlere dair kira destekleme ödemeleri, ilgili Bakanlığın hazırlayıp onayladığı ödeme icmalinin Bakanlığa intikalinden itibaren gerçekleştirilir.

(4) Genel Müdürlük tarafından, onaylı ödeme icmalleri Bankaya gönderilir.

(5) Banka tarafından kira destekleme ödemeleri, ödeme icmali esas alınarak lisanslı depo işletmelerine ait banka hesap numaralarına aktarılır.

(6) İlgili Bakanlıkça hakkında idari inceleme ve/veya soruşturma başlatılan ya da yargıya intikal eden destekleme ödemelerinde ilgili lisanslı depo işletmesinin ödeme icmallerinde yer alabilmesi için sürecin kira destekleme ödemesi yapılmasına engel olmayacak bir netice ile tamamlanması beklenir.

İlave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemeleri şekli ve planı

MADDE 13 – 

(1) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemelerine dair; ilçe müdürlüğü tarafından gönderilen icmaller (Ek 7, 8, 9, 10) il müdürlüğü tarafından hazırlanıp onaylanarak; dönemi izleyen üçüncü ayın son günü mesai saati bitimine kadar (Ocak/Temmuz); elektronik ortamda ve ödemeye esas olmak üzere yazılı olarak Genel Müdürlüğe gönderilir.

(2) Lisanslı depo işletmelerince depo kira ücretinden eksik tahsil edilmeyen ilave kira desteğinin ilgili üretici/üretici örgütlerine iadesinin sağlanması için; Ek-11’de yer alan icmal, il müdürlüğü tarafından dönemi izleyen üçüncü ayın son günü mesai saati bitimine kadar (Ocak/Temmuz) ilgili lisanslı depo işletmelerine resmi yazı ekinde gönderilir.

(3) Destekleme ödemeleri, il müdürlüğünün hazırlayıp onayladığı ödeme icmalinin Genel Müdürlüğe intikalinden itibaren gerçekleştirilir.

(4) Genel Müdürlük tarafından, onaylı ödeme icmalleri Bankaya gönderilir. Banka tarafından ödeme icmalleri esas alınarak; ilave kira destekleme ödemeleri lisanslı depo işletmelerine ait banka hesap numaralarına, nakliye ve analiz ücreti desteği ödemeleri ise üreticiler ve üretici örgütleri adına açılan veya açılacak olan banka hesap numaralarına aktarılır.

(5) Hakkında idari inceleme ve/veya soruşturma başlatılan ya da yargıya intikal eden lisanslı depo işletmesinin, üretici ve üretici örgütlerinin destekleme ödeme icmallerinde yer alabilmesi için sürecin destekleme ödemesi yapılmasına engel olmayacak bir netice ile tamamlanması gerekir.

Lisanslı depo işletmesinin yükümlülüğü

MADDE 14 – 

(1) Lisanslı depo işletmeleri; il müdürlüğü tarafından kendilerine tebliğ edilen Ek-11’de yer alan icmali esas alarak, iadesi sağlanması gereken ilave kira desteği miktarlarını ilgili üretici/üretici örgütlerine iade etmekle yükümlüdür. İade işleminin yapıldığına ilişkin belgeler, lisanslı depo işletmeleri tarafından ilave kira desteğinin hesaplarına aktarılmasını müteakip otuz gün içerisinde il müdürlüğüne ibraz edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Finansman ve ödemeler

MADDE 15 – 

(1) Destekleme ödemeleri için gerekli finansman, Bakanlığın tarımsal destekleme bütçesinden karşılanır.

(2) Bakanlar Kurulu Kararına istinaden Bankaya hizmet karşılığı olarak, ödenen destekleme tutarının % 0,2’si Bakanlık tarafından komisyon olarak ayrıca ödenir.

(3) Bu karar kapsamında yapılan destekleme ödemeleri kamu kaynağı olduğundan hak sahibinin hesabına aktarılmadan önce haciz/icra, temlik ve benzeri işlemler yapılmaz.

Desteklemeden faydalanamayacaklar

MADDE 16 – 

(1) Kira destekleme ödemelerinde ilgili Bakanlıkça gerçeğe aykırı belge ibraz ettiği tespit edilen lisanslı depo işletmeleri ile ilave kira, nakliye ve analiz ücreti desteklerinde il/ilçe müdürlüğünce gerçeğe aykırı belge düzenlediği/ibraz ettiği tespit edilen üreticiler, üretici örgütleri ve lisanslı depo işletmeleri destekleme ödemelerinden faydalanamazlar.

(2) İl müdürlüğü tarafından kendilerine tebliğ edilen, üretici/üretici örgütlerine iade etmekle yükümlü oldukları ilave kira ücretini ilgili üretici/üretici örgütlerine iade etmeyen veya iade ettiğine ilişkin belgeleri il müdürlüğüne ibraz etmeyen lisanslı depo işletmeleri, destekleme ödemelerinden faydalanamazlar.

(3) 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 23 üncü maddesi gereği haklarında beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmamaları yönünde karar verilenler cezalı oldukları süre zarfında bu Tebliğde anılan destekleme ödemelerinden faydalanamazlar.

Cezai sorumluluklar, haksız ödemelerin geri alınması ve hak mahrumiyeti

MADDE 17 – 

(1) Destekleme ödemelerinin denetimini sağlayacak tedbirleri almaya Bakanlık yetkilidir. Bakanlık bu amaçla yapılacak çalışmalarda kullanılmak üzere ihtiyaç duyulabilecek her türlü bilgi ve belgeyi ilgili Bakanlık, lisanslı depo işletmeleri, Elektronik Kayıt Kuruluşu, yetkili sınıflandırıcılar, kamu ve özel sektör kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişilerden isteyebilir. İstenen bilgi ve belgeler eksiksiz ve doğru olarak istenilen süre içerisinde Bakanlığa verilir. İlgili Bakanlığın; haksız ödemeye neden olan iş ve işlemlerle ilgili olarak Kanundan kaynaklanan denetim, inceleme, değerlendirme ve sonuçlandırma yetkileri saklıdır. İlgili Bakanlık bu konuda gerekli tedbirleri alır. Kira desteği uygulamasına yönelik ortaya çıkabilecek şikayet, itiraz ve başvurular ilgili Bakanlıkça incelenir ve sonuçlandırılır.

(2) İlgili Bakanlık kira destekleme ödemeleri için düzenlediği ve Bakanlığa ilettiği tüm belgelerin kontrolünden sorumludur. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi sonucunda haksız yere ödemeye neden olanlar ile haksız yere ödemelerden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibarıyla gerçek dışı belge düzenleyen ve kullananlar hakkında gerekli cezai, hukuki ve idari işlemlerin başlatılması ilgili Bakanlığın sorumluluğundadır.

(3) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen gecikme zammı oranları dikkate alınarak, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte, anılan Kanun hükümlerine göre geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında gerçek dışı beyan ve belge düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar.

(4) Kira, ilave kira, nakliye ve analiz ücreti desteği ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç, haksız yere yararlandığı tespit edilenler ile idari hata sonucu sehven yapılan fazla ödemeyi, kira desteği ödemelerinde Genel Müdürlüğün, ilave kira, nakliye ve analiz ücreti desteği ödemelerinde il/ilçe müdürlüğünün geri ödeme talebine rağmen iade etmeyenler ile üretici/üretici örgütlerine iade etmekle yükümlü oldukları ilave kira ücretini ilgili üretici/üretici örgütlerine iade etmeyen lisanslı depo işletmeleri hakkında 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bunlar beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar. İlave kira, nakliye, analiz ücreti desteğinin takibinden il/ilçe müdürlüğü; lisanslı depo işletmelerinin üretici/üretici örgütlerine iade etmekle yükümlü oldukları ilave kira ücretinin ilgili üretici/üretici örgütlerine iadesinin takibinden il müdürlüğü sorumludur.

(5) Elektronik Kayıt Kuruluşu, lisanslı depo işletmelerince oluşturulan elektronik ürün senetleri çerçevesinde, lisanslı depoların günlük doluluk durumlarını kendi nezdindeki kayıtları esas alarak doğru bir şekilde ilgili Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür. Elektronik Kayıt Kuruluşu nezdindeki bilgiler ile ilgili Bakanlığa gönderilen doluluk durumları arasındaki farklılıklardan ve ELÜS İhraç Formunun doğruluğunun kontrolü amacıyla, TBS’ye gerekli veri akışının çevrimiçi olarak sağlanması ile ilgili doğrulama hatasından kaynaklanan haksız kira destekleme ödemelerinden Elektronik Kayıt Kuruluşu sorumludur.

(6) Lisanslı depoda mevcut olmayan ürün ve/veya mevcut ürün miktarının üzerinde elektronik ürün senedi düzenlenmesi nedeniyle yapılacak haksız destek ödemelerinden, ilave kira ve nakliye destekleme ödemesinden faydalanmak üzere üretici/üretici örgütü adına düzenlenen belgelerin doğruluğundan, üretici/üretici örgütlerine iade etmekle yükümlü oldukları ilave kira ücretini ilgili üretici/üretici örgütlerine iade etmekten ve buna ilişkin belgeleri il/ilçe müdürlüğüne belirtilen süre içerisinde ibraz etmekten lisanslı depo işletmeleri sorumludur. Bu durumda lisanslı depo işletmesi, ortakları, yöneticileri ve personeli hakkında mevzuatta belirtilen hukuki, idari ve cezai yaptırımların uygulanmasına ilişkin gerekli işlemler gerçekleştirilir.

(7) Analiz ücreti desteklemelerinde, yapılan analizlere ilişkin bilgilerin hatalı olması halinde yetkili sınıflandırıcı sorumludur. Bu durumda yetkili sınıflandırıcı yöneticileri ve personeli hakkında mevzuatta belirtilen hukuki, idari ve cezai yaptırımların uygulanmasına ilişkin gerekli işlemler gerçekleştirilir.

(8) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemesinden faydalanmak üzere il/ilçe müdürlüğüne teslim ettiği belgelerin doğruluğundan üretici/üretici örgütleri sorumludur. Bu durumda üretici örgütleri yöneticileri ve üreticiler hakkında mevzuatta belirtilen hukuki, idari ve cezai yaptırımların uygulanmasına ilişkin gerekli işlemler gerçekleştirilir.

(9) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemelerinden faydalanmak isteyen üretici/üretici örgütlerinin il/ilçe müdürlüğüne ibraz ettiği belgelerin kontrolünden, TBS veri tabanına eksiksiz ve doğru girilmesinden, ödemeye esas icmallerin eksiksiz ve doğru düzenlenmesinden, bu Tebliğ çerçevesinde belirtilen sürelere uyulmasından, lisanslı depo işletmelerince ilave kira desteğinin ilgili üretici/üretici örgütlerine iadesinin sağlanması amacıyla gerekli iş ve işlemlerin yapılmasından il/ilçe müdürlüğü sorumludur. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyerek haksız yere ödemeye neden olanlar ile haksız yere ödemelerden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibarıyla gerçek dışı belge düzenleyen ve kullananlar hakkında gerekli cezai, hukuki ve idari işlemler il/ilçe müdürlüğünce yapılır.

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 18 – 

(1) 17/1/2015 tarihli ve 29239 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Lisans Alarak Faaliyet Gösteren Depolarda Muhafaza Edilen Tarımsal Ürünler İçin Kira Destekleme Ödemesi Yapılması Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2014/62) yürürlükten kaldırılmıştır.

Tamamlanamayan işlemler

GEÇİCİ MADDE 1 – 

(1) Yürürlükten kaldırılan mevzuat hükümleri çerçevesinde başlatılmış ve bu Tebliğin yayımı tarihinde sonlandırılmamış olan işlemler, 17/1/2015 tarihli ve 29239 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Lisans Alarak Faaliyet Gösteren Depolarda Muhafaza Edilen Tarımsal Ürünler İçin Kira Destekleme Ödemesi Yapılması Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2014/62) hükümleri çerçevesinde sonlandırılır.

2018 yılı uygulaması (Ekli: RG-08.12.2018-30619)

GEÇİCİ MADDE 2 – 

(1) 2018 yılı 1 Mayıs-31 Ekim dönemi ilave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemelerine ilişkin müracaatlar, 31/12/2018 tarihi mesai saati bitimine kadar uzatılmıştır. Bu durumda; TBS üzerinden veri girişi 15 Ocak 2019, icmallerin TBS üzerinden oluşturulması 31 Ocak 2019, ödemeye esas icmallerin Genel Müdürlüğe ve Ek-11’de yer alan icmalin ilgili lisanslı depo işletmelerine gönderilmesi 28 Şubat 2019 tarihi mesai saati bitimine kadar tamamlanır.”

2018 yılı 1 Mayıs-31 Ekim dönemi uygulaması (Ekli: RG-01.03.2019-30701)

GEÇİCİ MADDE 3 – 

(1) 2018 yılı 1 Mayıs-31 Ekim dönemine ilişkin ürününü lisanslı depolarda muhafaza eden mudilerin yer aldığı; üzerinde ürünün teslim edildiği lisanslı depo işletmesi, mudi isim/unvan, TC/Vergi No, ürün adı, ürün miktarı, ürünün depoda kaldığı gün sayısı, toplam depolama ücreti, ELÜS ihraç tarihi ve ELÜS iptal/ELÜS alım satım tarihi bilgilerini içeren, EKK tarafından excel formatında düzenlenmiş liste; ilgili Bakanlıkça kontrol edilerek 7 Mart 2019 tarihi mesai saati bitimine kadar Genel Müdürlüğe talep edilen şekilde resmi yazı ekinde gönderilir. Genel Müdürlük söz konusu listelerin il/ilçe müdürlüğüne ulaştırılmasını temin eder.

(2) Gerekli şartları haiz “Depo Kira Ücreti Faturası” ibraz edemediği için destekleme ödemelerine müracaat edemeyen üretici ve üretici örgütleri; döneme ilişkin ilave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemelerinden faydalanmak için 11 Mart-29 Mart 2019 tarihleri arasında istenilen diğer belgelerle il/ilçe müdürlüğüne müracaat eder. İlave kira desteği müracaatlarına ilişkin EKK tarafından excel formatında düzenlenen ve ilgili Bakanlıkça kontrol edilerek Genel Müdürlüğe gönderilen ilave kira desteğine konu bilgileri içeren liste esas alınarak ürünün teslim edildiği lisanslı depo işletmesi, üretici/üretici örgütünün isim/unvan, TC/Vergi No, ürün adı, ürün miktarı, ürünün depoda kaldığı gün sayısı, toplam depolama ücreti, ELÜS ihraç tarihi bilgileri ile nakliye ve analiz ücreti desteği müracaatlarına ilişkin istenilen belgeler esas alınarak gerekli verilerin il/ilçe müdürlüğü tarafından Bakanlık TBS’yegirişi 12 Nisan 2019, icmallerin TBS üzerinden oluşturulması 26 Nisan 2019, ödemeye esas icmallerin Genel Müdürlüğe ve Ek-11’de yer alan icmalin ilgili lisanslı depo işletmelerine gönderilmesi 24 Mayıs 2019 tarihi mesai saati bitimine kadar tamamlanır.”

Yürürlük

MADDE 19 – 

(1) Bu Tebliğ 1/1/2018 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 20 – 

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

Tebliğ Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
27/10/201830578
Tebliğde Değişiklik Yapan Tebliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
8/12/201830619

PATATES İTHALATINDA TARİFE KONTENJANI UYGULANMASINA İLİŞKİN TEBLİĞ

11 Mart 2019 PAZARTESİ              Resmî Gazete                            Sayı : 30711

TEBLİĞ

Ticaret Bakanlığından:

PATATES İTHALATINDA TARİFE KONTENJANI

UYGULANMASINA İLİŞKİN TEBLİĞ

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı, patates ithalatında uygulanacak tarife kontenjanının dağıtım yöntemi ile başvuru ve kullanım usul ve esaslarının belirlenmesidir.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, 10/3/2019 tarihli ve 815 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yürürlüğe konulan Patates İthalatında Tarife Kontenjanı Uygulanması Hakkında Karar ve 14/4/2010 tarihli ve 2010/339 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İthalatta Kota ve Tarife Kontenjanı İdaresi Hakkında Karara dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğde yer alan;

a) Bakanlık: Ticaret Bakanlığını,

b) Beyanname sırasına göre tahsis yöntemi (BSGTY): Tarife kontenjanının Ticaret Bakanlığınca, firmalara ithalatı gerçekleştirilecek eşyaya dair gümrük beyannamesi tescil numarası sırası esas alınarak tahsis edildiği yöntemi,

c) Tarife kontenjanı: Belirli bir dönem itibarıyla gümrük vergisinde ve/veya diğer mali yüklerde indirim yapılan ya da muafiyet sağlanan ithalatın miktarını,

ifade eder.

Tarife kontenjanı tahsisatı için başvuru ve başvuruların sonuçlandırılması

MADDE 4 –

(1) Söz konusu tarife kontenjanının dağıtımı BSGTY’ye göre yapılacak olup, gümrük beyannamesinin tescili esnasında tarife kontenjanından yararlanılacağının beyan edilmesi müracaat hükmündedir.

(2) BSGTY’ye göre dağıtılan tarife kontenjanı tahsisi gümrük beyannamesinin tescili aşamasında ilgili muafiyet kodunun seçilmesi ile yapılır.

(3) Bu Tebliğ kapsamında yapılan beyanın doğruluğuyla ve ithal mallarla ilgili incelemeleri yapmaya veya yaptırmaya Bakanlık yetkilidir.

Dağıtım kriterleri

MADDE 5 –

(1) Söz konusu tarife kontenjanına ilişkin tahsisat, tarife kontenjanı konusu ürüne ilişkin gümrük beyannamesinin tescil numarası sırası esas alınarak, beyan edilen miktarla sınırlı olmak kaydıyla sırasıyla sonuçlandırılır. Bu şekilde tahsis edilen miktar toplam tarife kontenjanından düşüm yapılarak kontenjanın tamamı tahsis edilir. Tarife kontenjanından faydalanmak üzere talep edilen miktarın mevcut tarife kontenjanı miktarını aşması halinde sistem tarafından firmaya bilgilendirme mesajları verilir.

Yaptırım

MADDE 6 –

(1) Tebliğ kapsamında yapılacak ithalat işlemlerinde bu Tebliğde belirtilen hususlara aykırı davranıldığının tespiti halinde, yapılan tarife kontenjanı tahsisatı iptal edilir.

Diğer mevzuat hükümleri

MADDE 7 –

(1) Bu Tebliğ, tarife kontenjanı kapsamında ithalatı gerçekleşecek eşyanın ithalatının tabi olduğu diğer mevzuat hükümlerinin uygulanmasını engellemez.

Yetki

MADDE 8 –

(1) Bakanlık bu Tebliğ hükümlerine istinaden, genelgeler çıkarmaya, izin ve talimat vermeye, özel ve zorunlu durumları inceleyip sonuçlandırmaya ve uygulamada ortaya çıkacak ihtilafları idari yoldan çözümlemeye yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 9 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 10 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Ticaret Bakanı yürütür.

GELİR VERGİSİ GENEL TEBLİĞİ (SERİ NO: 306)

15 Mart 2019 CUMA                          Resmî Gazete                        Sayı : 30715

TEBLİĞ

Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)’ndan:

GELİR VERGİSİ GENEL TEBLİĞİ

(SERİ NO: 306)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – 

(1) 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun;

a) 23 ve 29 uncu maddelerinde, 18/1/2019 tarihli ve 30659 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 17/1/2019 tarihli ve 7161 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişikliklere ilişkin açıklamalar,

b) 9 ve 25 inci maddelerinde, 30/1/2019 tarihli ve 30671 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 18/1/2019 tarihli ve 7162 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla yapılan değişiklikler ile aynı Kanunla 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 89 uncu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi,

c) 303 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde değişiklik yapılması,

bu Tebliğin amaç ve kapsamını oluşturmaktadır.

İKİNCİ BÖLÜM

Uçuş ve Dalış Hizmetlerinde İstisna

Yasal düzenleme

MADDE 2 – 

(1) 7161 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi ile 193 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki bent eklenmiştir.

“17. Kamu kurum ve kuruluşları hariç Türk Hava Kurumu veya kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde uçuş maksadıyla görevlendirilen, hava aracının sevk ve idaresiyle görevli pilotlar ile uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren yetkili sivil havacılık otoritesince sertifikalandırılmış kabin memurlarına ödenen aylık ücretin gerçek safi değerinin %70’i (Cumhurbaşkanı, bu oranı %100’e kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye yetkilidir.).”

(2) 7161 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi ile 193 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“2. Subay, astsubay, erbaş ve erlere ve ordu hizmetinde bulunan sivil makinistlere, uçuş, dalış gibi hizmetleri dolayısıyla verilen tazminatlar, gündelikler, ikramiyeler ve zamlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarında uçuş maksadıyla görevlendirilen, hava aracının sevk ve idaresiyle görevli pilotlar ile uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren personele fiilen uçuş hizmetleri ve kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde denizaltına dalış yapanlara fiilen dalış hizmetleri dolayısıyla yapılan aynı mahiyetteki ödemeler;”

İstisnanın kapsamı ve uygulaması

MADDE 3 – 

(1) 193 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (17) numaralı bendinde yapılan düzenleme ile kamu kurum ve kuruluşları hariç Türk Hava Kurumu veya kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde uçuş maksadıyla görevlendirilen,

a) Hava aracının sevk ve idaresiyle görevli pilotlara,

b) Uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren yetkili sivil havacılık otoritesince sertifikalandırılmış kabin memurlarına

1/2/2019 tarihinden itibaren nakden veya hesaben ödenen aylık ücretlerinin gerçek safi değerinin %70’i gelir vergisinden istisna edilmiştir.

(2) Türk Hava Kurumu veya kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde görevli olmakla birlikte birinci fıkrada belirtilen görevliler dışındaki diğer personel, yetkili sivil havacılık otoritesince sertifikalandırılmış veya uçak içinde hizmet veriyor olsa da bu istisnadan yararlanamayacaktır.

(3) 193 sayılı Kanunun 61 inci maddesinde ücret, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatler olarak tanımlanmış ve ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunmasının onun mahiyetini değiştirmeyeceği belirtilmiştir. Dolayısıyla, pilot ve kabin memurlarına, bu hizmetlerine ilişkin olarak ödenen aylık ücret, mesai, prim, ikramiye, gider karşılığı ve sair adlarla yapılan tüm ödemeler ve sağlanan menfaatler de ücret kapsamında değerlendirilecektir.

(4) Ücretin gerçek safi değeri; işveren tarafından verilen para ve ayınlarla sağlanan menfaatler toplamından, 193 sayılı Kanunun 63 üncü maddesinde sayılan sigorta primi, şahıs/hayat sigortası primi ve sendika aidatları gibi indirimler ile 31 inci maddesinde yer alan engellilik indirimi düşüldükten sonra kalan miktardır. Bu hesaplama yapılırken, 193 sayılı Kanunun 23 ilâ 29 uncu maddelerine göre istisna kapsamında olan ve bordroda gösterilen diğer ücret ve benzeri ödemelerin ise ilgili hükümlerine göre vergiden istisna edileceği tabiidir.

(5) Birinci fıkrada belirtilen personele ödenen aylık ücretlerin gerçek safi değerinin %70’i istisna edildikten sonra kalan %30’luk kısım gelir vergisine tabi olacaktır.

Örnek 1: (A) Hava yollarında çalışan ve bekâr olan pilot Bay (B)’ye, 2019 yılı Şubat ayında brüt 40.000 TL ücret ödenmiştir. Bay (B)’nin kendi adına ödediği 1.000 TL şahıs sigorta pirimi bulunmaktadır.

Pilot (B)’nin 2019 Şubat ayına ilişkin ödenen ücretine uygulanacak gelir vergisi istisnası tutarı aşağıdaki şekilde hesaplanacaktır.

Brüt ücret40.000,00 TL
SGK primi  (%14 + %1)*2.878,20 TL
Şahıs sigorta primi1.000,00 TL
Safi ücret (gelir vergisi matrahı)36.121,80 TL
İstisna edilecek matrah (36.121,80 x %70)25.285,26 TL
Vergiye tabi matrah10.836,54 TL
Hesaplanan gelir vergisi1.625,48 TL
Asgari geçim indirimi tutarı191,88 TL
Ödenecek gelir vergisi1.433,60TL
*2019 yılı sigorta prim tavan tutarı olan 19.188 TL dikkate alınarak hesaplama yapılmıştır.

Örnek 2: (C) Hava yollarında çalışan ve bekâr olan kabin memuru Bayan (Ç)’ye, 2019 yılı Şubat ayında brüt 10.000 TL ücret ödenmiştir. Bayan (Ç)’nin kendi adına ödediği 1.000 TL şahıs sigorta pirimi bulunmaktadır.

Kabin memuru Bayan (Ç)’nin 2019 Şubat ayına ilişkin ödenen ücretine uygulanacak gelir vergisi istisnası tutarı aşağıdaki şekilde hesaplanacaktır.

Brüt ücret10.000,00 TL
SGK primi  (%14 + %1)1.500,00 TL
Şahıs sigorta primi1.000,00 TL
Safi ücret (gelir vergisi matrahı)7.500,00 TL
İstisna edilecek matrah (7.500 x %70)5.250,00 TL
Vergiye tabi matrah2.250,00 TL
Hesaplanan gelir vergisi337,50 TL
Asgari geçim indirimi tutarı191,88 TL
Ödenecek gelir vergisi145,62 TL

(6) 193 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde yapılan düzenlemeye göre, subay, astsubay, erbaş ve erlere ve ordu hizmetinde bulunan sivil makinistlere, uçuş, dalış gibi hizmetleri dolayısıyla verilen tazminatlar, gündelikler, ikramiyeler ve zamlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarında uçuş maksadıyla görevlendirilen, hava aracının sevk ve idaresiyle görevli pilotlar ile uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren personele fiilen uçuş hizmetleri ve kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde denizaltına dalış yapanlara fiilen dalış hizmetleri dolayısıyla yapılan aynı mahiyetteki ödemelere ilişkin istisna uygulaması önceden olduğu şekilde devam etmektedir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İnternet ve Benzeri Elektronik Ortamlar Üzerinden Yapılan

Satışlarda Esnaf Muaflığı

Yasal düzenleme

MADDE 4 – 

(1) 7162 sayılı Kanunun 1 inci maddesi ile 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendine “işyeri açmaksızın” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya yıl içinde gerçekleştirilen satış tutarı ilgili yıl için geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarından fazla olmamak üzere, internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden” ibaresi eklenmiştir.

(2) Buna göre, 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin yürürlükteki hali aşağıdaki şekildedir.

“6. Evlerde kullanılan dikiş, nakış, mutfak robotu, ütü ve benzeri makine ve aletler hariç olmak üzere, muharrik kuvvet kullanmamak ve dışarıdan işçi almamak şartıyla; oturdukları evlerde imal ettikleri havlu, örtü, çarşaf, çorap, halı, kilim, dokuma mamûlleri, kırpıntı deriden üretilen mamûller, örgü, dantel, her nevi nakış işleri ve turistik eşya, hasır, sepet, süpürge, paspas, fırça, yapma çiçek, pul, payet, boncuk işleme, tığ örgü işleri, ip ve urganları, tarhana, erişte, mantı gibi ürünleri işyeri açmaksızın veya yıl içinde gerçekleştirilen satış tutarı ilgili yıl için geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarından fazla olmamak üzere, internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden satanlar. Bu ürünlerin, pazar takibi suretiyle satılması ile ticarî, ziraî veya meslekî faaliyetleri dolayısıyla gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olanların düzenledikleri hariç olmak üzere; düzenlenen kermes, festival, panayır ile kamu kurum ve kuruluşlarınca geçici olarak belirlenen yerlerde satılması muaflıktan faydalanmaya engel değildir.”

Evlerde üretilen ürünlerin satışında esnaf muaflığı

MADDE 5 – 

(1) 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında, evlerde kendi el emekleri ile imal ettikleri ürünleri bir işyeri açmaksızın satanlar, esnaf muaflığından faydalanabilmektedirler.

(2) Bu muaflıktan faydalanılabilmesi için;

a) İmal edilen ürünlerin, 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında olması,

b) Evlerde kullanılan dikiş, nakış, mutfak robotu, ütü ve benzeri makine ve aletler hariç olmak üzere, sanayi tipi veya seri üretim yapabilen makine ve aletlerin kullanılmaması,

c) Dışarıdan işçi çalıştırılmaması,

ç) Ürünlerin işyeri açmaksızın satılması,

d) Ürünlerin, pazar takibi suretiyle satılmaması,

e) Ürünlerin, ticarî, ziraî veya meslekî faaliyetleri dolayısıyla gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olanların düzenledikleri kermes, festival ve panayırlarda satılmaması,

f) Ticarî, ziraî veya meslekî kazancı dolayısı ile gerçek usulde gelir vergisine tâbi olunmaması,

g) Faaliyetin, gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerine bağlılık arz edecek şekilde yapılmaması

gerekmektedir.

(3) Ürünlerin; ticarî, ziraî veya meslekî faaliyetleri dolayısıyla gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olanların düzenledikleri hariç olmak üzere, düzenlenen kermes, festival, panayır ile kamu kurum ve kuruluşlarınca geçici olarak belirlenen yerlerde satılması muaflıktan faydalanmaya engel değildir.

Evlerde üretilen ürünlerin internet ve benzeri elektronik ortamlarda satışı

MADDE 6 – 

(1) 7162 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle 30/1/2019 tarihinden itibaren uygulanmak üzere, 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf muaflığından faydalananların, evlerde imal ettikleri ürünleri, internet ve benzeri elektronik ortamlarda da satmaları halinde esnaf muaflığından faydalanmaları mümkün hale getirilmiştir.

(2) Bu muaflıktan faydalanılabilmesi için, internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden yıl içinde gerçekleştirilen satış tutarının ilgili yıl içinde geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını aşmaması gerekmektedir.

(3) 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinde sayılan ürün çeşitlerinden, birden fazlasının üretilerek internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden satılması durumunda, satış tutarının ilgili yıl içinde geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını aşmaması şartı, her bir ürün cinsi için ayrı ayrı değil tüm ürünlerin toplam satış tutarı için geçerlidir.

(4) Satışların bir kısmının internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden, bir kısmının muafiyet kapsamında diğer şekillerde yapılması halinde, satış tutarının ilgili yıl içinde geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını aşmaması şartı, sadece internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden yapılan satışlar için geçerli olup, diğer şekillerde yapılan satışlarda tutar sınırlaması bulunmamaktadır.

(5) İnternet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden yıl içerisinde yapılan satışların ilgili yılda geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını geçmesi halinde, esnaf muafiyeti kaybedilecek ve izleyen takvim yılı başı itibarıyla gelir vergisi mükellefiyeti tesis edilecektir.

Örnek 3: 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf muaflığından yararlanan Bayan (D), evinde ürettiği tarhana, erişte ve mantıları, kamu kurumlarınca düzenlenen kermes, festival, panayırlarda ve internet üzerinden satışa aracılık eden bir platform aracılığıyla satmaktadır.

Bayan (D)’nin, 2019 takvim yılında internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı 25.000 TL, diğer satış tutarı ise 10.000 TL dir.

Bayan (D), internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı olan 25.000 TL, 2019 yılı için belirlenen yıllık asgari ücretin brüt tutarı olan 30.700,80 TL’yi aşmadığından, muafiyetten faydalanmaya devam edecektir.

Örnek 4: 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf muaflığından yararlanan Bay (E), evinde ürettiği hediyelik turistik eşyaları belediye tarafından belirlenen geçici bir stantta ve internet üzerinden satmaktadır.

Bay (E)’nin 2019 takvim yılında internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı 35.000 TL, diğer satış tutarı ise 15.000 TL dir.

Bay (E), internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı olan 35.000 TL, 2019 yılı için belirlenen yıllık asgari ücretin brüt tutarı olan 30.700,80 TL yi aştığından, muafiyetini kaybedecek ve 1/1/2020 tarihinden itibaren gelir vergisi mükellefi olacaktır.

Evlerde üretilen ürünlerin internet ve benzeri elektronik ortamlarda satışında vergi tevkifatı ve belgelendirme

MADDE 7 – 

(1) 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin son fıkrasında, “Bu muaflığın, 94 üncü madde uyarınca tevkif suretiyle kesilen vergiye şümulü yoktur.” hükmü yer almaktadır. Aynı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasında vergi tevkifatı yapmak zorunda olanlar ile tevkifata tabi tutulacak ödemeler belirtilmiş ve aynı fıkranın (13) numaralı bendinde vergiden muaf esnafa yapılan ödemeler tevkifat kapsamına alınmış olup, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinde yer alan emtia bedelleri veya bu emtianın imalinde ödenen hizmet bedelleri üzerinden yapılacak tevkifat oranı 6/6/2012 tarihli ve 2012/3322 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile %2 olarak belirlenmiştir.

(2) Tevkifat yapmakla sorumlu olanlar tarafından, 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında, vergiden muaf esnaftan internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden veya muafiyet kapsamında diğer şekillerde satın alınan mallar için yapılan ödemeler üzerinden, aynı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (13) numaralı bendinin (a) alt bendi uyarınca %2 oranında tevkifat yapılması gerekmektedir.

(3) Esnaf muaflığından yararlananlardan yapılan alışların tamamının gider pusulası ile belgelendirilmesi esas olmakla birlikte, münhasıran internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden satın alınan mallar için yapılan ödemelere ilişkin olmak üzere, gider pusulasında bulunması gereken bilgileri (imza hariç) ihtiva eden banka dekontları ile de belgelendirilmesi mümkündür.

Örnek 5: 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf muaflığından yararlanan Bayan (F), evinde ürettiği hasır, sepet, süpürge, paspas, fırça ve yapma çiçekleri, kamu kurumlarınca düzenlenen kermes, festival, panayırlarda ve internet üzerinden satışa aracılık eden bir platform aracılığıyla satmaktadır.

Bayan (F), internet üzerinden ticari kazancı nedeniyle gerçek usulde gelir vergisi mükellefi olan Bay (G)’ye 2.000 TL ve (H) A.Ş.’ye 3.000 TL lik satış yapmıştır.

Bay (G) ve (H) şirketi tarafından Bayan (F)’den satın alınan ürünlerin, gider pusulası veya gider pusulasında bulunması gereken bilgileri ihtiva eden banka dekontuna istinaden belgelendirilmesi ve yapılan ödemeler üzerinden 193 sayılı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (13) numaralı bendinin (a) alt bendi uyarınca da gelir vergisi tevkifatı yapılması gerekmektedir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Tazminat Ödemelerinde İstisna Uygulaması

Yasal düzenleme

MADDE 8 – 

(1) 7162 sayılı Kanunun 2 nci maddesi ile 193 sayılı Kanunun tazminat ve yardımlarda gelir vergisi istisnasını düzenleyen 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“1. Ölüm, engellilik ve hastalık sebebiyle verilen tazminat ve yardımlar ile 25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu uyarınca ödenen işsizlik ödeneği ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa göre ödenen işe başlatmama tazminatı;”

İstisnanın kapsamı

MADDE 9 – 

(1) 7162 sayılı Kanunun 2 nci maddesi ile 193 sayılı Kanunun 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde yapılan değişiklik ile hizmet erbabına ölüm, engellilik ve hastalık gibi durumlarda ödenen tazminat ve yardımlara uygulanan gelir vergisi istisnası aynen korunmuş, gelir vergisinden istisna edilen işsizlik nedeniyle verilen tazminatlar ile işe başlatmama tazminatlarının hangi tazminatlar olduğuna açıklık getirilmiştir.

(2) 193 sayılı Kanunun 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendine göre hizmet erbabına;

a) Ölüm, engellilik ve hastalık gibi durumlarda ödenen tazminat ve yardımlar,

b) 4447 sayılı Kanun uyarınca ödenen işsizlik ödeneği,

c) 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre ödenen işe başlatmama tazminatları,

gelir vergisinden istisnadır.

(3) 4447 sayılı Kanun uyarınca sigortalı işsizlere Kanunda belirtilen şartları taşımaları halinde işsiz kaldıkları dönem için yine Kanunda belirtilen süre ve miktarda yapılan işsizlik ödeneği ödemeleri ile 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre, işverence geçerli sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı mahkemece veya özel hakem tarafından tespit edilerek feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işverenin bir ay içinde işe başlatmadığı durumda, işçiye, en az dört aylık ve en çok sekiz aylık ücreti tutarında ödenen tazminat istisna kapsamındadır.

(4) 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre, arabuluculuk faaliyeti sonucunda tarafların, işçinin işe başlatılmaması konusunda anlaşmaları halinde, iş sözleşmesi feshedilen hizmet erbabına en çok sekiz aylık ücreti tutarında ödenen işe başlatmama tazminatları da istisna kapsamındadır.

(5) Karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları gibi çeşitli adlar altında yapılan ödemeler ve yardımlar ise 193 sayılı Kanunun 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde düzenlenen istisna kapsamında olmayıp, aynı maddenin birinci fıkrasının 27/3/2018 tarihinden itibaren uygulanmak üzere yürürlüğe giren 7103 sayılı Kanunla değişik (7) numaralı bendi kapsamında değerlendirilecektir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

27/3/2018 Tarihinden Önce Karşılıklı Sonlandırma Sözleşmesi veya İkale Sözleşmesi

Kapsamında Ödenen Ek Tazminatlar Üzerinden Kesilen Gelir Vergisinin İadesi

Yasal düzenleme

MADDE 10 – 

(1) 7162 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi ile 193 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 89 – 27/3/2018 tarihinden önce karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları gibi çeşitli adlar altında yapılan ödemeler ve yardımlar üzerinden tevkif edilerek tahsil edilen gelir vergisi, hizmet erbabının düzeltme zamanaşımı süresi içerisinde tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca red ve iade edilir.

Bu madde hükümlerinden yararlanmak üzere vazgeçilen davalarla ilgili olarak yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmez.

Hakkında kesinleşmiş yargı kararı bulunan iade talepleriyle ilgili olarak bu madde hükmü uygulanmaz.

Bu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Hazine ve Maliye Bakanlığı yetkilidir.”

İade talebi ve ibraz edilecek belgeler

MADDE 11 – 

(1) İade işleminin yapılabilmesi için yeni başvurularda Ek-1’de yer alan iade talebi dilekçe örneği ile birlikte, kesintiyi yapmakla sorumlu olan işverenden temin edilen, ikale sözleşmesi örneği, söz konusu sözleşmeye istinaden yapılan ödemelere ilişkin kesinti tutarlarını gösterir belge (ücret bordrosu vb.) ve ilgili vergi dairesince gerekli görülen diğer belge ve bilgilerin ibrazı zorunludur. Maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki başvurular için de varsa eksik belgelerin tamamlanması gerekmektedir. Söz konusu hizmet erbabının iade talebine konu ödemenin işten ayrılma karşılığı yapılan ek ödeme niteliğinde olduğunu kesin olarak ispatlayan diğer belgeleri de ibraz etmeleri gerekmektedir.

(2) Madde kapsamında başvuruda bulunabilecek hizmet erbabı dilekçelerini, elden veya posta yoluyla ilgili vergi dairesine verebileceği gibi İnteraktif Vergi Dairesi üzerinden elektronik ortamda da verebilecektir.

(3) İşverenler, iade işleminin yapılabilmesi için, hizmet erbabı, vekilleri veya ilgili vergi dairesince istenilen bilgi ve belgeleri, ivedi bir şekilde temin ve ibraz etmekle yükümlüdürler.

İade uygulaması ve düzeltme taleplerine ilişkin yapılacak işlemler

MADDE 12 – 

(1) 27/3/2018 tarihinden önce karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları, bonus ödemesi, hizmet ödülü, prim ve ek ödeme gibi çeşitli adlar altında ödenen ek tazminatlar üzerinden kesilen gelir vergisi, hizmet erbabının düzeltme zamanaşımı süresi içerisinde tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları üzerine red ve iade edilecektir.

(2) Tarha yetkili vergi dairesi, işverenin muhtasar beyanname yönünden mükellefi olduğu vergi dairesi olup, şubeleri nedeniyle ayrı vergi dairelerinin mükellefi olan işyerlerinde, ilgili şubenin mükellefi olduğu yer vergi dairesidir.

(3) Madde hükmünden yararlanılabilmesi için birinci fıkra kapsamındaki ödemelerin 27/3/2018 tarihinden önce yapılmış olması gerekmektedir. Ayrıca söz konusu ödemeler üzerinden kesilen vergilerin vergi dairesine ödenmiş olması gerektiği tabiidir.

(4) 213 sayılı Kanunda düzenlenen düzeltme zamanaşımı süresi dolduktan sonra yapılan başvurular üzerine red ve iade yapılması söz konusu değildir. Yeni başvurularda 1/1/2014 tarihinden önceki dönemler zamanaşımına uğradığından, bu dönemlere ilişkin başvurular kabul edilmeyecektir. Düzeltme zamanaşımı süresi içerisinde yapılmış olması şartıyla, maddenin yürürlüğe girdiği 30/1/2019 tarihinden önce yapılan ve düzeltme veya şikayet aşamasında bulunan düzeltme talepleri üzerine de gerekli red ve iade işlemleri yapılacaktır.

(5) Düzeltme talepleri üzerine red ve iade işlemlerinin yapılabilmesi için bu iade işlemlerine ilişkin dava açılmaması şarttır. Vergi dairesince iade işlemi yapıldıktan sonra her ne sebeple olursa olsun bu iade işleminden dolayı dava açılması halinde, yapılmış olan iade haksız iade kapsamında değerlendirilecek ve iade edilen tutarlar ceza ve faiz uygulanmak suretiyle geri alınacaktır.

Dava aşamasında bulunan iade talepleri

MADDE 13 – 

(1) 213 sayılı Kanunda düzenlenen düzeltme zamanaşımı süresi içerisinde düzeltme başvurusunda bulunmuş ve düzeltme talebi kabul edilmediği için dava açmış olan hizmet erbabının, mahkemelerde ihtilafı devam eden (henüz kesinleşmeyen) davalarından feragat etmeleri ve buna ilişkin ilgili mahkemeden feragat ettiklerini gösterir şerhli dilekçe örneğini veya bu belge temin edilemediği takdirde mahkemenin feragat nedeniyle davanın reddine dair vereceği karar örneğini, tarha yetkili vergi dairesine ibraz etmeleri kaydıyla gerekli red ve iade işlemleri yapılacaktır.

(2) Bu madde hükümlerinden yararlanmak üzere vazgeçilen davalarla ilgili olarak idare veya davacı lehine ya da aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmeyecektir.

(3) 213 sayılı Kanunda düzenlenen düzeltme zamanaşımı süresi dolduktan sonra yapılmış olan düzeltme başvurularının reddi üzerine dava açmış ve mahkemelerde ihtilafı devam eden hizmet erbabına, davalarından feragat edip etmediklerine bakılmaksızın red ve iade yapılması mümkün olmayıp, mahkemelerce verilen kararlara göre işlem tesis edilecektir.

(4) Hakkında kesinleşmiş yargı kararı bulunan iade talepleriyle ilgili olarak kesinleşen yargı kararına göre işlem tesis edilmesi gerekmekte olup, verilen kararlar aleyhine olan hizmet erbabının, yeniden düzeltme başvurusunda bulunmak suretiyle madde ile getirilen düzenlemeden faydalanması mümkün değildir.

(5) Davasından feragat etmek suretiyle iade talebinde bulunan hizmet erbabınca, bu Tebliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen belgelerden daha önce ibraz edilmemiş olanların da tamamlanması gerekmektedir.

İade kapsamındaki ödemeler

MADDE 14 – 

(1) Düzenleme kapsamında yapılacak iadeler, 27/3/2018 tarihinden önce karşılıklı sonlandırma sözleşmesi ve ikale sözleşmesi gibi sözleşmeler kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları, bonus ödemesi, hizmet ödülü, ek ödeme gibi çeşitli adlar altında yapılan ve ek tazminat niteliğinde olan ödemelerden kesilen gelir vergisiyle sınırlı bulunmaktadır.

(2) Karşılıklı sonlandırma sözleşmesi ve ikale sözleşmesinde, işten ayrılma nedeniyle verildiği açık olan ek tazminat niteliğindeki ödemelerin ücret bordrosunda değişik adlarla (prim, iyi niyet ödemesi, teşekkür ödemesi, bonus, paket ödemesi, Ek-1, Ek-2 vb.) görünmesi, bu ödemeler üzerinden kesilen vergilerin iadesine engel teşkil etmeyecektir.

(3) Karşılıklı sonlandırma sözleşmesi ve ikale sözleşmesinde ayrı ayrı görünmekle birlikte, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, prim, ek ödeme ve izin ücreti gibi ödemelerin, ücret bordrosunda (ikale tazminatı, ek ödeme, ek tazminat ve paket ödemesi gibi adlarla) toplu bir halde gösterildiği durumlarda ise, toplam ödeme içerisindeki ek tazminat ödemesinin belirlenmesi ve bu tutara isabet eden verginin iadesinin sağlanması gerekmektedir.

(4) Karşılıklı sonlandırma sözleşmesi ve ikale sözleşmesinde yer verilen veya bu sözleşmeler kapsamında yapılan ödemelerin dahil edildiği ilgili ayın ücret bordrosunda yer alan ve ek tazminat niteliğinde olmayan ihbar tazminatı, normal ücret, mesai ücreti, resmi tatil ücreti, yıllık izin ücreti, yol ücreti, yemek ücreti, sigorta ödemeleri, sosyal yardımlar, geçmiş veya mevcut dönemdeki çalışmalar karşılığı yapılan hizmet primi ve ikramiye ödemeleri ile ücret kapsamında olan benzeri ödemelerden kesilen gelir vergisinin iade edilmesi söz konusu değildir.

27/3/2018 tarihinden sonra yapılan ödemeler

MADDE 15 – 

(1) 27/3/2018 tarihinden (bu tarih dahil) sonra düzenlenen sözleşmeler ile bu tarihten önce düzenlenmiş olmakla birlikte öngörülen ek tazminat ödemesinin 27/3/2018 tarihinden (bu tarih dahil) sonra yapıldığı durumlarda, geçici madde hükmünden faydalanılması mümkün değildir.

(2) Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No: 303)’nde ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, 27/3/2018 tarihinden sonra hizmet erbabına ödenen kıdem tazminatı ve ikale sözleşmesine istinaden yapılan ek tazminat ödemesi toplamının, hizmet erbabının çalıştığı süre dikkate alınarak hesaplanan en yüksek Devlet memuruna ödenen azami emekli ikramiyesini aşmayan kısmının gelir vergisinden istisna edilmesi ve bu tutar üzerinden vergi kesintisi yapılmaması gerekmekte olup, istisna limitini aşan ek tazminat ödemelerinin ise ücret olarak vergilendirilmesi gerekmektedir. Dolayısıyla, 27/3/2018 tarihinden sonra hizmet erbabına ödenen ve istisna limitini aşan ek tazminat ödenmelerinden kesilen vergilerin iadesi mümkün değildir.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

303 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde yapılan değişiklik

MADDE 16 – 

(1) 11/6/2018 tarihli ve 30448 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No: 303)’nin 11 inci maddesindeki Örnek 11’in birinci cümlesinde yer alan “15 yıl” ibaresi “10 yıl” olarak değiştirilmiştir.

Yürürlük

MADDE 17 – 

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – 

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız

GELİR VERGİSİ GENEL TEBLİĞİ (SERİ NO: 301)

Resmî Gazete Tarihi: 23.12.2017 Resmî Gazete Sayısı: 30279

GELİR VERGİSİ GENEL TEBLİĞİ

(SERİ NO: 301)

1. Amaç ve kapsam

Bu Tebliğin amacı, 8/3/2017 tarihli ve 30001 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 23/2/2017 tarihli ve 6824 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 4 üncü maddesi ile 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun yeniden düzenlenen mülga mükerrer 121 inci maddesinde yer alan vergiye uyumlu mükelleflere vergi indirimi uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

2. Yasal düzenleme

6824 sayılı Kanunun 4 üncü maddesiyle Gelir Vergisi Kanununun mülga mükerrer 121 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiş ve 1/1/2018 tarihinden itibaren verilmesi gereken yıllık gelir ve kurumlar vergisi beyannamelerinde uygulanmak üzere 8/3/2017 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

“Vergiye uyumlu mükelleflere vergi indirimi

MÜKERRER MADDE 121- Ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlar ile kurumlar vergisi mükelleflerinden (finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere), bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartları taşıyanların yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’i, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirilir. Şu kadar ki hesaplanan indirim tutarı, her hâl ve takdirde 1 milyon Türk lirasından fazla olamaz. İndirilecek tutarın ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutar, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebilir. Bu süre içinde mahsup edilemeyen tutarlar red ve iade edilmez. Gelir vergisi mükelleflerinin yararlanacağı indirim tutarı, ticari, zirai veya mesleki faaliyet nedeniyle beyan edilen kazançların toplam gelir vergisi matrahı içerisindeki oranı dikkate alınmak suretiyle hesaplanan gelir vergisi esas alınarak tespit edilir.

Söz konusu indirimden faydalanabilmek için;

1. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmiş (Kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler bu şartın ihlali sayılmaz.) ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması (Her bir beyanname itibarıyla 10 Türk lirasına kadar yapılan eksik ödemeler bu şartın ihlali sayılmaz.),

2. (1) numaralı bentte belirtilen süre içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması (Yapılan tarhiyatların kesinleşmiş yargı kararlarıyla veya 213 sayılı Vergi Usul Kanununun uzlaşma ya da düzeltme hükümlerine göre tamamen ortadan kaldırılmış olması durumunda bu şart ihlal edilmiş sayılmaz.),

3. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla vergi aslı (vergi cezaları dâhil) 1.000 Türk lirasının üzerinde vadesi geçmiş borcunun bulunmaması, şarttır.

İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiilleri işlediği tespit edilenler, bu madde hükümlerinden yararlanamazlar.

Bu madde kapsamında vergi indiriminden yararlanan mükelleflerin, öngörülen şartları taşımadığının sonradan tespiti hâlinde ilgili vergilendirme döneminde indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler, vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edilir. Bu hüküm, indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yılda herhangi bir vergiye ilişkin beyanların gerçek durumu yansıtmadığının indirimden yararlanıldıktan sonra tespiti üzerine yapılan tarhiyatların kesinleşmesi hâlinde de uygulanır ve bu takdirde indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler açısından zamanaşımı, yapılan tarhiyatın kesinleştiği tarihi takip eden takvim yılının başından itibaren başlar.

Bu maddede geçen vergi beyannamesi ve vergi ibareleri, Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine verilmesi gereken vergi beyannameleri ile bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergileri ifade eder.

Birinci fıkrada yer alan tutar, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanır. Bu şekilde hesaplanan tutarın %5’ini aşmayan kesirler dikkate alınmaz. Bakanlar Kurulu, birinci fıkrada yer alan oranı ve tutarı iki katına kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye, kanuni oran ve tutarına getirmeye; Maliye Bakanlığı, maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.”

3. Vergi indiriminden yararlanacak olanlar

Tebliğin 4 üncü bölümünde belirtilen şartları taşımaları kaydıyla vergi indiriminden;

– Ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlar,

– Finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri, emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere kurumlar vergisi mükellefleri yararlanabileceklerdir.

4. Vergi indiriminden yararlanma şartları

Tebliğin 3 üncü bölümünde belirtilen gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerinin vergi indiriminden yararlanabilmeleri için;

a) İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması,

b) İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıl içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması,

c) Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla vergi aslı (vergi cezaları dâhil) 1.000 Türk lirasının üzerinde vadesi geçmiş borcunun bulunmaması,

ç) Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiillerin işlenmemiş olması şarttır.

4.1. İlgili dönem beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması

İndirimden yararlanılabilmesi için mükelleflerin, indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu beyannamenin ait olduğu yıldan önceki son iki yıla ilişkin olarak Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine verilmesi gereken gelir veya kurumlar vergisi, katma değer vergisi, muhtasar gibi tüm vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerini de kanuni süresi içerisinde ödemiş olmaları gerekmektedir.

Öte yandan, kanuni süresi içerisinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak, kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler vergi indiriminden yararlanılmasına engel teşkil etmeyecektir. Ancak, indirimden yararlanılabilmesi için bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması gerekmektedir.

Ayrıca, her bir beyanname itibarıyla 10.- TL’ye kadar yapılan eksik ödemeler, söz konusu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması şartının ihlali anlamına gelmez.

(Ekli: RG-15.03.2019-30715) 193 sayılı Kanunun 7162 sayılı Kanunla değişik mükerrer 121 inci maddesine göre, 2018 yılına ilişkin olup 2019 yılında ve sonraki dönemlere ilişkin verilecek gelir ve kurumlar vergisi beyannamelerinde vergi indiriminden faydalanılıp faydalanılamayacağının tespitinde her bir beyanname itibarıyla 250 TL’ye kadar yapılan eksik ödemeler, söz konusu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması şartının ihlali anlamına gelmeyecektir.

Diğer taraftan, ilgili vergi kanunu gereğince tecil edilerek belirlenen şartların gerçekleşmesi halinde terkin edilecek vergilerin, söz konusu şartların sağlanamaması durumunda, kanunlarında öngörülen tecil süresinin bitiminden itibaren 15 gün içerisinde ödenmesi halinde, tahakkuk eden vergilerin kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması şartı ihlal edilmiş sayılmayacaktır.

Örnek 1: (A) A.Ş.’nin 2017 hesap dönemine ilişkin olarak 25/4/2018 tarihinde vermiş olduğu kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden 2.400.000.-TL kurumlar vergisi hesaplanmıştır.

2015, 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin tüm vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve tahakkuk eden vergileri de kanuni süresi içerisinde ödemiş olan (A) A.Ş., 2/5/2017 tarihinde Aralık 2015 dönemine ait KDV beyannamesine ilişkin pişmanlıkla beyanname vermiş ve bu beyanname üzerine tahakkuk eden vergileri de kanuni süresi içinde ödemiştir.

Buna göre, (A) A.Ş. tarafından, 2017 yılı hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk eden vergilerin kanuni süresi içerisinde ödenmesi şartı da dahil olmak üzere, diğer şartların da sağlanmış olması kaydıyla, Aralık 2015 dönemine ait KDV beyannamesine ilişkin pişmanlıkla beyanname verilmiş olması, vergi indiriminden yararlanılmasına engel teşkil etmeyecektir.

Örnek 2: (B) A.Ş.’ye başvurusuna istinaden Maliye Bakanlığı tarafından 1/6/2017 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 1 Haziran – 31 Mayıs özel hesap dönemi tayin edilmiştir.

(B) A.Ş.’nin indirimden yararlanması açısından “indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmesi ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmesi” şartının sağlanıp sağlanmadığının tespitinde 1/1/2016 – 31/12/2016, 1/1/2017-31/5/2017 ve 1/6/2017 – 31/5/2018 dönemleri dikkate alınacaktır. (B) A.Ş., bu dönemlere ilişkin vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve tahakkuk eden vergileri kanuni süresi içerisinde ödemiş olması ve diğer şartları da sağlaması kaydıyla vergi indiriminden yararlanabilecektir.

Örnek 3: Özel eğitim kurumu işletmecisi olan gelir vergisi mükellefi Bay (C)’ye başvurusu üzerine 1/7/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 1 Temmuz – 30 Haziran özel hesap dönemi tayin edilmiştir.

Bay (C)’nin indirimden yararlanması açısından “indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmesi ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmesi” şartının sağlanıp sağlanmadığının tespitinde 2015, 2016 ve 2017 takvim yılları dikkate alınacaktır. Bay (C), bu yıllara ilişkin vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve tahakkuk eden vergileri kanuni süresi içerisinde ödemiş olması ve diğer şartları da sağlaması kaydıyla vergi indiriminden yararlanabilecektir.

Örnek 4: (Ekli: RG-15.03.2019-30715) (L) A.Ş., 2018 hesap dönemine ilişkin olarak 25/4/2019 tarihinde vermiş olduğu kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk eden kurumlar vergisini vadesinde ödemiştir.

(L) A.Ş., 2016, 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin tüm vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve 2017 yılı Mayıs ayına ilişkin verilen muhtasar beyanname üzerine tahakkuk eden 33,90 TL’lik vergi hariç, tahakkuk eden vergilerini süresinde ödemiştir.

Buna göre, diğer şartların da sağlanmış olması kaydıyla, Mayıs 2017 dönemine ait muhtasar beyannameye ilişkin tahakkuk eden 33,90 TL’lik verginin süresinde ödenmemesi, (L) A.Ş.’nin vergi indiriminden yararlanmasına engel teşkil etmeyecektir.

4.2. İlgili dönemlere ilişkin olarak beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması

Mükelleflerin vergi indiriminden yararlanabilmeleri için, indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıl içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması gerekmektedir. Söz konusu dönemler için haklarında ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunan mükellefler, tarhiyatın kesinleşip kesinleşmediğine bakılmaksızın, indirimden yararlanamayacaktır.

Öte yandan, söz konusu dönemlere ilişkin olarak ikmalen, re’sen veya idarece yapılan tarhiyatların indirimin hesaplanacağı gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken süreden önce kesinleşmiş yargı kararlarıyla veya Vergi Usul Kanununun uzlaşma ya da düzeltme hükümlerine göre tamamen ortadan kaldırılmış olması ve diğer şartların da sağlanması kaydıyla vergi indiriminden yararlanılması mümkün olacaktır. Ancak, yapılan tarhiyatların kesinleşmiş yargı kararları, uzlaşma veya düzeltme hükümleri ile kısmen ortadan kaldırılması durumunda ise indirimden yararlanılamayacaktır.

Örnek: (Ç) Ltd. Şti., 2015, 2016 ve 2017 hesap dönemlerine ilişkin tüm vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergileri kanuni süresi içerisinde ödemiştir. (Ç) Ltd. Şti. adına Ağustos 2014 vergilendirme dönemi için katma değer vergisi yönünden 2016 yılında vergi inceleme raporu düzenlenmiş ve 120.000.- TL ikmalen KDV tarhiyatı yapılmıştır. Ancak, söz konusu tarhiyata karşı mükellef tarafından dava açılmış ve 13/4/2018 tarihi itibarıyla kesinleşen yargı kararıyla tarhiyat tamamen kaldırılmıştır.

(Ç) Ltd. Şti. hakkında yapılan ve indirimin hesaplanacağı 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken süreden önce kesinleşmiş mahkeme kararıyla tamamen kaldırılan bu tarhiyat, diğer şartların da sağlanması kaydıyla, anılan şirketin vergi indiriminden yararlanmasına engel teşkil etmeyecektir.

Öte yandan, (Ç) Ltd. Şti., hakkında yapılan söz konusu tarhiyatın indirimin hesaplanacağı 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken süreden sonraki bir tarihte (örneğin 4/6/2018 tarihinde) kesinleşen yargı kararıyla tamamen kaldırılmış olması halinde 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarih itibarıyla indirim şartlarını sağlayamadığından bu hesap dönemine ilişkin olarak söz konusu indirimden yararlanması mümkün bulunmamaktadır.

Ancak, (Ç) Ltd. Şti. hakkında yapılan tarhiyatın 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken süreden sonraki bir tarihte kesinleşen yargı kararıyla tamamen kaldırılmış olması nedeniyle, söz konusu tarhiyat 2018 hesap dönemine ilişkin olarak verilecek kurumlar vergisi beyannamesinde indirimden yararlanılmasını etkilemeyecektir.

4.3. Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla vergi aslı (vergi cezaları dâhil) 1.000 Türk Lirasının üzerinde vadesi geçmiş borcunun bulunmaması

Mükelleflerin, vergi indiriminden yararlanabilmeleri için, indirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla vergi aslı (vergi cezaları dahil) 1.000.- TL’nin üzerinde vadesi geçmiş borçlarının bulunmaması gerekmektedir.

Söz konusu 1.000.- TL’lik borcun hesabında Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine verilmesi gereken vergi beyannameleri üzerine tahakkuk eden vergi asılları ile vergi cezalarının (vergi ziyaı cezası, usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezaları) toplamı dikkate alınacaktır. Söz konusu 1.000.- TL’lik borcun hangi döneme ait olduğunun önemi bulunmamaktadır.

Örnek 1: (D) A.Ş. 2015, 2016 ve 2017 hesap dönemlerine ilişkin tüm vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergileri de kanuni süresi içerisinde ödemiştir. Ancak, 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken sürenin son günü itibarıyla beyannamesini veren ve bu tarih itibarıyla Şubat 2018 vergilendirme dönemine ilişkin 18.500.-TL vadesi geçmiş katma değer vergisi borcu bulunan (D) A.Ş., diğer şartları sağlamış olsa da 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde vergi indiriminden yararlanamayacaktır.

Örnek 2: 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini 18/4/2018 tarihinde veren (E) Ltd. Şti.’nin bu tarih itibarıyla Kasım 2014 vergilendirme dönemine ait vadesi geçmiş 850.- TL gelir stopaj vergisi borcu ile vadesi geçmiş 2.600.- TL motorlu taşıtlar vergisi borcu bulunmaktadır.

Buna göre, (E) Ltd. Şti.’nin her ne kadar toplamda 3.450.- TL vadesi geçmiş vergi borcu bulunsa da vergi indirimi uygulamasında 1.000.- TL’lik sınırın aşılıp aşılmadığının tespitinde sadece beyanname üzerine tahakkuk eden vergiler dikkate alınacağından, 2.600.- TL motorlu taşıtlar vergisi borcu dikkate alınmayacak ve 850.- TL’lik gelir stopaj vergisi borcu (E) Ltd. Şti.’nin vergi indiriminden yararlanmasına engel teşkil etmeyecektir.

Örnek 3: 2/1/2018 tarihi itibarıyla vadesi geçmiş ve 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken sürenin son günü itibarıyla ödenmemiş 2.000.- TL özel usulsüzlük cezası borcu bulunan (F) Ltd. Şti., 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde vergi indiriminden yararlanamayacaktır.

4.4. Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiillerin işlenmemiş olması

Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında Vergi Usul Kanununun kaçakçılık suçlarını düzenleyen 359 uncu maddesinde sayılan fiilleri işlediği tespit edilen mükellefler vergi indiriminden yararlanamayacaklardır.

Örnek: Serbest meslek erbabı Bay (G) 2015, 2016 ve 2017 takvim yıllarına ilişkin tüm vergi beyannamelerini kanuni süresinde vermiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerini de kanuni süresinde ödemiştir. 2017 takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesini verdiği tarih itibarıyla hakkında 2013, 2014, 2015, 2016 ve 2017 yıllarında Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiillerden herhangi birini işlediğine ilişkin bir tespit bulunmaması ve diğer şartları da sağlaması kaydıyla, Bay (G) bu takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesinde vergi indiriminden yararlanabilecektir.

5. Vergi indirimi uygulaması

Vergi indirimine ilişkin şartları haiz mükellefler, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan gelir veya kurumlar vergisinin %5’i oranında vergi indirimi tutarını hesaplayacaktır. Vergi indirimi tutarı, her hal ve takdirde 1 milyon Türk lirasından fazla olamayacaktır. Bu suretle hesaplanan vergi indirimi tutarı, öncelikle bu beyannameler üzerinden ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirilebilecektir. Vergi indirimi tutarının ödenmesi gereken vergiden fazla olması halinde ise kalan tutar, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebilecektir. Bu süre içerisinde mahsup edilemeyen tutarlar red ve iade edilmeyecektir.

Örnek 1: Vergi indiriminden yararlanma şartlarının tamamını sağlayan ve 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinde hesaplanan kurumlar vergisi 22.000.000.- TL olan (H) A.Ş.’nin bu hesap dönemine ilişkin olarak yurtiçinde kesinti suretiyle ödemiş olduğu kurumlar vergisi tutarı 400.000.- TL’dir. (H) A.Ş. aynı döneme ilişkin olarak ayrıca 20.000.000.- TL geçici vergi ödemiştir.

Vergi indirimi tutarı           = Hesaplanan kurumlar vergisi x İndirim oranı

   = 22.000.000.- TL x 0,05

   = 1.100.000.- TL

olarak hesaplanmış olsa da (H) A.Ş.’nin yararlanabileceği vergi indirimi tutarı 1.000.000.- TL olarak dikkate alınacaktır.

Buna göre, (H) A.Ş. vergi indiriminden aşağıdaki şekilde yararlanacaktır.

A. Hesaplanan Kurumlar Vergisi22.000.000.- TL
B. Hesaplanan Vergi İndirimi Tutarı1.000.000.- TL
C. Mahsup Edilecek Vergiler ToplamıKesinti Suretiyle Ödenen Vergi      400.000.-TLÖdenen Geçici Vergi                 20.000.000.-TL20.400.000.- TL
Ç. Ödenmesi Gereken Kurumlar Vergisi (A-C)1.600.000.- TL
D. Mahsup Edilen Vergi İndirimi Tutarı1.000.000.- TL
E. Ödenecek Kurumlar Vergisi (Ç-D)600.000.- TL

Örnek 2: (I) A.Ş. 2017 hesap dönemine ilişkin olarak kanuni süresinde verdiği kurumlar vergisi beyannamesinde beyan ettiği matrah üzerinden 100.000.-TL kurumlar vergisi hesaplanmıştır. Vergi indiriminden yararlanma şartlarının tamamını taşıyan (I) A.Ş.’nin 2017 hesap dönemine ait ödemiş olduğu geçici vergi tutarı 98.000.- TL’dir.

Vergi indirim tutarı            = Hesaplanan kurumlar vergisi x İndirim oranı

   = 100.000.- TL x 0,05

   = 5.000.- TL

olarak hesaplanmıştır.

Buna göre, (I) A.Ş. vergi indiriminden aşağıdaki şekilde yararlanacaktır.

A. Hesaplanan Kurumlar Vergisi100.000.- TL
B. Hesaplanan Vergi İndirimi Tutarı5.000.- TL
C. Mahsup Edilecek Vergiler ToplamıÖdenen Geçici Vergi     98.000.-TL98.000.- TL
Ç. Ödenmesi Gereken Kurumlar Vergisi (A-C)2.000.- TL
D. Mahsup Edilen Vergi İndirimi Tutarı2.000.- TL
E. Ödenecek Kurumlar Vergisi (Ç-D)0.- TL
F. Devreden Vergi İndirimi Tutarı (B-D)3.000.- TL

Kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden indirilemeyen 3.000.- TL’lik vergi indirimi tutarı, 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içerisinde (25/4/2019 tarihine kadar), mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebilecektir. (I) A.Ş. tarafından bu süre içerisinde mahsup edilemeyen vergi indirimi tutarları ise red ve iade olunmayacaktır.

6. Ticari, zirai veya mesleki kazancın diğer gelir unsurlarıyla birlikte beyan edilmesi durumunda mükelleflerin yararlanabileceği vergi indirim tutarının tespiti

Ticari, zirai veya mesleki kazancın diğer gelir unsurlarıyla birlikte beyan edilmesi durumunda, gelir vergisi mükelleflerinin yararlanacağı vergi indirimi tutarı, ticari, zirai veya mesleki faaliyet nedeniyle beyan edilen kazançların toplam gelir vergisi matrahı içerisindeki oranı dikkate alınmak suretiyle hesaplanan gelir vergisi esas alınarak tespit edilecektir.

Örnek: Vergi indiriminden yararlanma şartlarının tamamını taşıyan Bayan (İ), 2017 takvim yılında; 280.000.- TL ticari kazanç, 70.000.- TL de alacak faizi elde etmiştir. Bayan (İ) bu dönemde 42.000.- TL geçici vergi ödemiştir.

Buna göre, Bayan (İ) vergi indiriminden aşağıdaki şekilde yararlanacaktır.

A. Ticari Kazanç280.000- TL
B. Menkul Sermaye İradı70.000- TL
C. Gelir Vergisi Matrahı (A+B)350.000- TL
Ç. Hesaplanan Gelir Vergisi114.150- TL
D. Ticari Kazanç / Gelir Vergisi Matrahı (A/C)        0,80
E. Hesaplanan Gelir Vergisinin Ticari Kazanca İsabet Eden Kısmı (Ç x D)91.320- TL
F. Hesaplanan Vergi İndirimi Tutarı (E x % 5)4.566- TL
G. Mahsup Edilecek Vergiler ToplamıÖdenen Geçici Vergi      42.000.-TL42.000- TL
Ğ. Ödenmesi Gereken Gelir Vergisi (Ç – G)72.150- TL
H. Vergi İndirimi Tutarı4.566- TL
I. Ödenecek Gelir Vergisi (Ğ – H)67.584.-TL

7. Şartların ihlali halinde yapılacak işlemler

7.1. Vergi indiriminden yararlanan mükelleflerin, şartları taşımadığının sonradan tespiti halinde ilgili vergilendirme döneminde indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edilir.

Örnek 1: Serbest meslek erbabı Bay (J), 2017 takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesinde 12.000.-TL vergi indirimi tutarı hesaplamış ve bu indirim tutarının tamamından yararlanarak 20.000. -TL gelir vergisi ödemiştir.

Ancak, Bay (J), 2017 takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk eden gelir vergisinin ilk taksitini 31/3/2018 tarihinde ödemiş olmasına rağmen Temmuz ayında ödenmesi gereken ikinci taksiti kanuni süresi içerisinde ödememiştir.

Bu durumda, Bay (J) 2017 takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesini kanuni süresi içerisinde vermiş olsa da bu beyanname üzerine tahakkuk eden gelir vergisinin ikinci taksitini kanuni süresi içerisinde ödemediğinden, vergi indirimi dolayısıyla ödemediği vergiler vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edilecektir.

7.2. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yılda herhangi bir vergiye ilişkin beyanın gerçek durumu yansıtmadığının, indirimden yararlanıldıktan sonra tespiti üzerine, yapılan tarhiyatların kesinleşmesi halinde indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edilir.

Dolayısıyla, indirimin hesaplandığı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yılda herhangi bir vergiye ilişkin beyanın gerçek durumu yansıtmadığının, vergi indiriminden yararlanıldıktan sonra tespit edilmesi nedeniyle beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, resen veya idarece tarhiyat yapılması ve bu tarhiyatların kesinleşmesi durumunda, indirim nedeniyle ödenmeyen vergiler vergi ziyaı uygulanmaksızın tarh edilecektir. Vergi indirimi uygulamasında kesinleşmeden maksat, tarh edilen vergi ile kesilen cezaların idari yargı mercileri nezdinde dava konusu yapılmaması veya dava konusu edilmesi neticesinde tüm olağan kanun yollarının tüketilmesiyle uygun bulunmak suretiyle kesinleşmesidir.

Bu takdirde, indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler açısından zamanaşımı, yapılan tarhiyatın kesinleştiği tarihi takip eden takvim yılının başından itibaren başlayacaktır.

Örnek 2: (K) Ltd. Şti., 25/4/2018 tarihinde vermiş olduğu 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde vergi indiriminden yararlanmış ve bu beyanname üzerine tahakkuk eden vergileri 30/4/2018 tarihinde ödemiştir.

Ancak, Ağustos 2016 vergilendirme dönemi için katma değer vergisi yönünden 26/10/2018 tarihinde (K) Ltd. Şti. adına vergi inceleme raporu düzenlenmiş ve 200.000.- TL ikmalen KDV tarhiyatı yapılmıştır.

(K) Ltd. Şti. vergi inceleme raporuna istinaden yapılan tarhiyatı dava konusu etmiş ve dava mükellef aleyhine sonuçlanarak 5/3/2020 tarihinde kesinleşmiştir.

Buna göre, (K) Ltd. Şti.’nin 2017 hesap dönemi kurumlar vergisi beyannamesinde yararlanmış olduğu vergi indirimi tutarı dolayısıyla ödemediği kurumlar vergisi tutarı, tarhiyatın kesinleştiği tarih itibarıyla (5/3/2020 tarihinde) vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edilecektir.

Yürürlük

Bu Tebliğ 1/1/2018 tarihinden itibaren verilmesi gereken yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamelerinde uygulanmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Bu Tebliğ hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.