20 Mart 2010 CUMARTESİResmî Gazete     Sayı : 27527

TEBLİĞ

Çevre ve Orman Bakanlığından:

ATIKSU ARITMA TESİSLERİ TEKNİK USULLER TEBLİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Yasal Dayanak

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, yerleşim birimlerinden kaynaklanan atıksuların arıtılması ile ilgili atıksu arıtma tesislerinin teknoloji seçimi, tasarım kriterleri, arıtılmış atıksuların dezenfeksiyonu, yeniden kullanımı ve derin deniz deşarjı ile arıtma faaliyetleri esnasında ortaya çıkan çamurun bertarafı için kullanılacak temel teknik usul ve uygulamaları düzenlemek amacı ile hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, atıksu arıtımı için uygulanabilir olduğu genelde kabul edilmiş metodları, atıksu arıtma tesisi kapasitesinin belirlenmesi ve projelendirilmesine esas teşkil edecek bilgileri, atıksu toplama sistemi bulunmayan yerleşim yerlerinin atıksu uzaklaştırmada uygulayacağı teknik esasları, atıksu toplama sistemi bulunan yerleşim yerlerinde ise değişik nüfus aralıklarına göre uygulanabilecek teknik esasları, dezenfeksiyon yöntemlerini, derin deniz deşarj sistemlerini, arıtma çamurlarının işlenmesi ve bertarafı ile arıtılmış atıksuların geri kazanımı ve yeniden kullanımı ile ilgili teknik esaslarını içermektedir.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu ile mezkur kanunda ek ve değişiklik yapan kanun hükümlerine uygun olarak hazırlanan 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği” ve 8/1/2006 tarihli ve 26047 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği” ne dayanılarak hazırlanmıştır.

İKİNCİ BÖLÜM

Atıksu Arıtma Tesisi ile İlgili Genel İlke ve Tasarıma Ait Esaslar

Genel ilkeler

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde verilen atıksu arıtımı için uygulanabilir olduğu genelde kabul edilmiş metodlar, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ve Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliğinde öngörülen deşarj standartlarını karşılayabilecek mevcut ve/veya yeni diğer metodların kullanılmasını kısıtlamaz.

Proje hizmet alanının seçilmesi

MADDE 5 – (1) Proje hizmet alanı kentin imar planı, coğrafik yapısı, altyapı tesisleri ile alıcı ortamın konumu ve özelliklerine bağlı olarak seçilir. Bunun dışında arıtma tesisinin ya da tesislerinin merkezi ya da merkezi olmaması alternatifleri için bir ön fizibilite yapılması esastır.

Proje süresi ve kademelerinin belirlenmesi

MADDE 6 – (1) Atıksu arıtma tesisleri inşaat ve elektromekanik olarak iki bölüme ayrıldığında inşaat genelde 30-40 yıl, elektromekanik kısım 10-15 yıl süreyle hizmet vermektedir. Projenin kademelendirilmesi nüfusun artış hızına bağlı olarak değerlendirilir. Tesisin toplam faydalı ömrü ve toplam kapasitesi üzerinden kademelendirme yapılarak zamana bağlı inşaat ve elektromekanik yatırım ihtiyaçları planlanır. Atıksu arıtma tesisleri teknik uygulama ve işletme kolaylığı da dikkate alınarak kademelendirme mümkün olduğunca simetrik olarak planlanır.

Nüfus tahminleri

MADDE 7 – (1) Nüfus tahmin yöntemi; yerleşim yerinin imar planı, ekonomisi, turizm potansiyeli, göç alıp, göç verme gibi durumları dikkate alınarak seçilir. Nüfus tahminlerinde, aritmetik artış, geometrik artış, azalan hızlı artış, lojistik eğri ve benzer yöntemler kullanılır. Yerleşim yerinin geçmiş nüfus sayımları dikkate alınarak ve birden fazla yöntem karşılaştırılarak, en uygun yöntem seçilir.

(2) 2007 yılı adrese dayalı nüfus sayımında çok düşük ve yüksek değerler elde edilen yerleşim yerlerinin nüfus artış hızının belirlenmesinde 2007 yılından itibaren TÜİK tarafından yıllık olarak yayınlanan nüfus verileri göz önünde bulundurulur.

(3) Nüfus artış metoduna göre gelecekteki nüfusların hesabında;

Nt = N0 (1+(p/100))t

ifadesi kullanılabilir. Burada,

N0 : Son nüfus sayımı değerini

Nt : Son sayımdan t yıl sonraki nüfusu

p : Nüfus artış/azalma hızını (%)

t : Son nüfus sayımından itibaren geçen süreyi (yıl)

ifade eder.

(4) Küçük yerleşim yerlerinde kentsel nüfusun hangi değerlere kadar artabileceği, doygunluk nüfus tahkiki yapılarak karar verilir. Doygunluk nüfusu değeri, tamamlanmış ise imar planı haritalarından veya yerleşime müsait alanların kalan kısmının ne kadar olduğu ile bulunur. Doygunluk nüfusu değeri için yerel idareler ile istişare edilerek karar verilir.

(5) Küçük yerleşim yerlerindeki kırsal nüfus azalması yerleşim yerinin sosyo ekonomik şartlarına bağlı olur. Şehirlerin nüfus tahmininde, kentsel ve kırsal nüfus değerlerinin ayrı ayrı hesaplanması gerekir.

Atıksu miktar ve özelliklerinin belirlenmesi

MADDE 8 – (1) Nüfusu 100.000’nin üstünde olan ve atıksu toplama altyapısının mevcut olduğu yerleşimlerde, kişi başına atıksu oluşumu ve kirlilik yüklerinden hesaplanan atıksu miktarı ve karakterinin kontrol edilebilmesi için, yaz ve kış ayları ile kurak hava şartlarını temsil edecek debi ölçümü ve 24 saatlik karakterizasyonlar yapılır. Bu karakterizasyonda KOİ, BOİ5, AKM, TKN, TP, PO4-P, NH4-N parametreleri izlenir.

(2) Türkiye’de nüfusa bağlı olarak atıksu oluşumu ve kirlilik yükleri değişimi Tablo 2.1’de verilmiştir. Nüfusu 100.000’e kadar olan yerleşim birimlerinin atıksularının arıtma tesisleri tasarımında yaz ve kış ayları ile kurak hava şartlarını temsil edecek debi ve 24 saatlik karakterizasyon ölçüm değerleri bulunmaması durumunda Tablo 2.1’deki debi ve kirlilik yükleri esas alınır.

Tablo 2.1 Nüfusa bağlı olarak atıksu oluşumu ve kirlilik yüklerinin değişimi*

Nüfus aralığı	Atıksu OluşumuL/kişi.gün	KOİg/kişi-gün	BOİg/kişi-gün	AKMg/kişi-gün	TNg/kişi-gün	TPg/kişi-gün
2000- 10000	80	55	40	35	5	0.9
10000-50000	90	75	45	45	6	1.0
50000-100000	100	90	50	50	7	1.1

* Kirlilik yüklerinin konsantrasyon olarak ifadesinde infiltrasyon debisi de dikkate alınır.

(3) Tablo 2.1’de verilen debiler kanala sızma debilerini içermemektedir. Atıksu arıtma tesisine ulaşan atıksu karakterinin belirlenebilmesi için evsel atıksu debisinin yanında, sızma ve endüstriyel atıksu debileri ile bunlara ait kirletici yüklerinin de hesaba katılması gerekir. Atıksu toplama sistemine yeraltısuyundan gelen sızma debisi miktarı, yeraltısuyu seviyesi ile kanal sisteminin durumuna bağlı olarak değişir. Birim sızma debisi yerleşim yerinin yeraltı su seviyesinin yüksekliğine, sahilde bulunup bulunmamasına, zemin yapısına, içme suyu şebekelerinin kaçak oranına ve kanalizasyon şebekesinin yaşına ve benzeri hususlara bağlı olarak değişmekle birlikte birim sızma debisi hektar başına 0.002-0.2 lt/sn.ha veya birim kanal uzunluğu ve eşdeğer kanal çapı başına 0.01-1.0 m3/gün.mm.km kanal olarak alınır. İyi inşa edilmiş kanalizasyon şebekelerinde kabul edilebilir infiltrasyon debisi 0.5 m3/gün.mm.km’den küçük olur. İstisnai hallerde gerekçesiyle birlikte proje müellifi yerel şartlara uygun sızma debisi belirler.

(4) Endüstriyel debi ve kirletici yükleri ise ayrı ayrı ele alınır. Proje bölgesi için evsel ve endüstriyel su kullanımları, atıksu oluşumu bilgileri toplanarak gerekli ölçümler yapılır ve projelendirme aşamasında kişi başına su kullanımı, atıksu oluşumu ve birim kirletici yüklerinin doğruluğu tahkik edilir. Kanalizasyonun birleşik ya da ayrık sistem olması durumları için kurak ve yağışlı dönem debileri de belirlenir.

Deşarj kriterleri ve sistem seçimi

MADDE 9 – (1) Arıtılmış suyun deşarj edileceği ortamın “Hassas Alan”, “Az Hassas Alan” veya bu iki tanımın kapsamı dışında olan diğer alanlar sınıfında değerlendirilmesine göre arıtma tesisi proses akım diyagramı seçilir. Birinci kademe ve biyolojik arıtma birimleri atıksu arıtma teknolojileri konusunda Ek.2’de belirtilen teknolojilerden faydalanılır.

(2) Hassas ve Az Hassas alanlardaki arıtılmış su deşarj limitleri için “Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği” uygulanacaktır. Ayrıca, atıksu deşarj standartlarına ek olarak arıtma tesisinden çıkan çamurun stabilizasyonunun da gerekli olması durumunda, atıksu arıtma sistemlerinin çamur arıtma teknolojileri ile birlikte ele alınması gerekir. Sistem seçimi için bazı arıtma sistemlerinin sağladığı çıkış suyu kalite parametreleri Tablo 2.2’de verilmiştir.

Tablo 2.2 Değişik arıtma sistemleri için çıkış suyu kaliteleri

Parametreler	Birimler	Arıtma sistemleri
Ham atıksu	Klasik Aktif çamur	Klasik Aktif çamur + filtrasyon	BNR*	BNR+filtrasyon	Membran biyoreaktör(MBR)	Klasik Aktif çamur + mikrofiltrasyon + ters osmoz
AKM	mg/L	120-400	5-25	2-8	5-20	1-4	<2	<1
BOİ	mg/L	110-350	5-25	5-20	5-15	1-5	<1-5	<1
KOİ	mg/L	250-800	40-80	30-70	20-40	20-30	<10-30	<2-10
Amonyum iyonu	mg NH4+/L	12-45	1-10	1-6	1-3	1-2	<1-5	<0.1
Toplam azot	mg TN/L	20-70	15-35	15-35	3-8	2-5	<10	<1
Toplam fosfor	mg TP/L	4-12	4-10	4-8	1-2	<2	<0.3-5	<0.5
TÇM	mg/L	270-860	500-700	500-700	500-700	500-700	500-700	<5-40

*Biyolojik besi maddesi (Azot, Fosfor) giderimli arıtma tesisi

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Atıksu Arıtma ile İlgili Teknik Esaslar

Atıksu toplama sistemi bulunmayan ve inşası mümkün olmayan yerlerde uygulanacak teknik esaslar

MADDE 10 – (1) Atıksu toplama sistemi bulunmayan ve inşaasının da mümkün olmadığı birbirinden uzak münferit evler, köyler ve mezralar gibi yerlerde yerinde arıtma sistemleri uygulanır. Bu uygulamalarda 19/3/1971 tarihli ve 13783 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanmış bulunan “Lağım Mecrası İnşaası Mümkün Olmayan Yerlerde Yapılacak Çukurlara Ait Yönetmelik” hükümleri geçerlidir ve aşağıda verilen ana ilkeler esas alınır.

a) Bu Tebliğ çerçevesinde yapılacak uygulamalarda, arıtılmış su kalitesi esas ölçütdür.

b) Atıksu toplama sisteminin bulunmadığı yerler atıksuların uzaklaştırılması açısından üç ana grupta toplanır. Bunlar; geçirimli, az geçirimli ve geçirimsiz zeminlerin olduğu yerlerdir. Bu zemin gruplarının uygulanabileceği atıksu arıtma ve uzaklaştırma sistemleri Şekil 3.1’de verilmiştir.

1) Geçirimli zemin şartlarında septik tank çıkışları, sızdırma çukurlarına veya sızdırma yataklarına verilir.

2) Az geçirimli zeminlerde atıksu havalı arıtma veya kesikli kum filtresi ile arıtılması gerekir. Ayrıca, arıtılan suyun bir pompa veya dozlama sifonu ile ilave bir arıtmanın yapılacağı sızdırma yatağına verilmesi gerekir. Bu tür zeminlerde, yeraltına sızdırmak zor olduğu durumlarda basınç ile çalışan özel sızdırma yataklarının yapılması gerekir.

3) Geçirimsiz zeminlerde ve geçirimliliğin çok düşük olduğu zeminlerde atıksular daha kompleks arıtma sistemleri ile arıtılır ve uzaklaştırılır.

4) Yeraltısu seviyesinin yüksek, zemin eğiminin yüksek, taşkınların meydana geldiği ve atıksuyun, su kaynaklarının yakınlarında oluştuğu durumlarda zemine sızdırma düşünülmez.

Şekil 3.1 Zemin gruplarına göre atıksu arıtma ve uzaklaştırma sistemleri

c) Atıksu toplama sistemi bulunmayan yerlerde zemin cinsine bağlı olarak uygulanabilecek yerinde arıtma sistemleri ve akım şemaları Ek.1’de verilmiştir.

Atıksu toplama sistemi bulunan yerlerde uygulanacak teknik esaslar

MADDE 11 – (1) Atıksu toplama sistemi bulunan yerlerde uygulanacak teknik esaslar şunlardır,

a) Nüfusun 84 kişiden az olduğu ve atıksuların bir toplama sistemi ile toplandığı durumlarda, atıksu toplama sisteminin bulunmadığı yerlerde uygulanan, yerinde arıtma sistemleri uygulanır.

b) Nüfusun 84 ile 500 arasında olduğu yerleşim birimlerinde Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Tablo 21: Evsel Nitelikli Atık Suların Alıcı Ortama Deşarj Standartları’nda belirtilen deşarj kriterlerine uyulması gerekir. Köyler için doğal arıtma sistemleri en ideal sistemlerdir. Doğal arıtma sistemleri olarak, yüzeysel ve yüzeyaltı akışlı yapay sulakalanlar, doğal lagünler ve havalandırmalı lagünler kullanılır. Ayrıca, septik tank sonrası araziye uygulama, arazi üzerinde akıtma veya yavaş kum filtrelerden sonra yüzeysel sulara deşarj alternatifleri Şekil E1.3, Şekil E1.4 ve Şekil E1.5’de verilmiştir.

c) Nüfusun 500 ile 2000 arasında olduğu yerleşim birimlerinde Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Tablo 21: Evsel Nitelikli Atık Suların Alıcı Ortama Deşarj Standartları’nda belirtilen deşarj kriterlerine uyulması gerekir.

1) 500 ile 2000 nüfus aralığında kullanılan arıtma sistemleri küçük arıtma sistemleri sınıfında olup, bu tür yerleşim yerlerinde uygulanabilecek arıtma sistemleri, üç değişik tipte toplanmış olup, bunlar; doğal arıtma sistemleri, geleneksel arıtma sistemleri ve herikisinin de birlikte uygulandığı sistemleridir.

2) Arıtma sistemlerinden birine karar verirken, kişi başına düşen arazi miktarı en önemli kriterdir. Kişi başına düşen arazi miktarına göre bir arıtma sistemi tipi karar verme ağacı, Şekil 3.2’de verilmiştir. Doğal arıtma sistemleri, biofilm sistemler ve askıda büyüyen sistemlerin birlikte kullanıldığı sistemlerdir. Askıda büyüyen sistemler olarak doğal lagünler ve havalandırmalı lagünler, biofilm sistemleri olarak ise yüzeysel akışlı ve yüzeyaltı akışlı yapay sulakalanlar kullanılır. Ayrıca yüzeyde büyüyen sistemlerde kullanılabilmekte olup daha detaylı bilgiler Ek-2’de ve Türk Standartları Enstitüsü tarafından yayımlanmış olan TS EN 12255-7 nolu standartda verilmektedir.

3) Geleneksel arıtma sistemleri olarak; klasik aktif çamur sistemleri, uzun havalandırmalı aktif çamur sistemleri, oksidasyon hendekleri, ardışık kesikli reaktörler (AKR), havasız (Anaerobik) reaktörler, damlatmalı filtreler ve döner biyolojik disk sistemleri kullanılır.

Şekil 3.2 Nüfusu 500 ile 2000 arasında olan yerleşim yerleri için arıtma tesisi tipi karar verme ağacı

ç) Nüfusun 2000 ve 10000 arasında olduğu yerleşim birimlerinin atıksularının arıtılması konusunda Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği hükümleri uygulanır. 500-2000 nüfus aralığında belirtilen ve yönetmelik şartlarını sağlayan arıtma yöntemleri bu yerleşim birimleri için de kullanılır. Yer probleminin olduğu durumlarda, klasik aktif çamur sistemleri ve modifikasyonları, arazinin yeterli olduğu yerlerde ise doğal arıtma sistemleri tercih edilir.

d) Nüfusun 10000’den fazla olduğu yerlerde, bölgenin az hassas, normal veya hassas alan olması durumlarına göre uygulanabilecek arıtma alternatifleri farklıdır. Yerleşim birimlerinin atıksularının arıtılması konusunda Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği hükümleri uygulanır. Bölgenin hassas alan olması durumunda azot ve/veya fosfor giderimi yapılması gerekir. Azot ve/veya fosfor giderimi proses seçimi Ek-2’de, tasarım klavuzu ise Ek-3’de verilmektedir.

Özel durumlar

MADDE 12 – (1) Özel durumlarda uygulanacak teknik esaslar şunlardır,

a) Turistik yörelerde, su kullanımının fazla olması ve turistik bölgelerin ekonomik ve ekolojik açıdan önem arzetmesi nedeni ile Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği hükümleri geçerlidir.

1) Merkezi arıtma tesisinden uzak küçük tatil siteleri ve otellerde, atıksuların bir toplama sistemi ile toplanıp en yakın arıtma tesisine ulaştırılması veya uygun bir arıtma ile bertarafı esastır.

b) Arazinin az ve pahalı, alıcı ortam olarak denizin kullanılabileceği Karadeniz ve Boğazlar gibi yerlerde atıksular, mekanik arıtma sonrasında denize deşarjların çevreyi olumsuz yönde etkilemediğine ilişkin ayrıntılı bilimsel araştırmalar yapılması şartıyla derin deniz deşarjı yapılabilir.

c) Arazinin kolay temin edilebildiği İç Anadolu ve Güney Doğu Anadolu Bölgesi gibi yerlerde daha çok alan kaplayan doğal arıtma sistemleri kullanılır. Bu sistemler tek başlarına veya Şekil 3.2’de de verildiği üzere, birbirini takip eden seri sistemler olarak da kullanılır.

ç) Biyolojik arıtmada çamur yaşı, sıcak iklimlerde daha düşük, soğuk iklimlerde ise daha yüksek seçilir. Soğuk iklimlerde dikkat edilmesi gereken bir diğer husus, biyolojik arıtmadaki çöktürme havuzunun bekletme süresinin ayarlanmasıdır. Sıcaklık düştükçe bekletme süresi artırılır. Türkiye’nin iklim şartlarına göre bölgeler açısından genel bir değerlendirmesi Ek-8’de verilmiştir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Dezenfeksiyon

Dezenfeksiyon yöntemleri

MADDE 13 – (1) Dezenfeksiyonda, klor ve bileşikleri, brom, iyot, ozon, hidrojen peroksit gibi kimyasal ve ısı, ışık (UV) ve ses dalgaları gibi fiziksel yöntemler kullanılır. Dezenfeksiyon yöntemlerinin etkisi, üstün ve zayıf yönleri Ek-4’de verilmektedir. Ayrıca Türk Standartları Enstitüsü tarafından yayımlanmış olan TS EN 12255-14 nolu standartda dezenfeksiyon yöntemleri verilmektedir.

a) Atıksu dezenfeksiyon yöntemlerinden olan klorlamanın mahzuru; taşınması ve uygulanması sırasında kaza olasılığı dolayısıyla toksik etkisi, organik maddelerle teması sonucu koku ve dezenfeksiyon yan ürünü oluşturması ve oluşan bu yan ürünlerin alıcı ortamdaki toksik etkisidir. Gerekli klor dozu; başlangıç klor gereksinimi, mikroorganizmaların dezenfeksiyonu için gerekli klor dozu ve bakiye klordur.

1) Klorlama tesislerinin tasarımında sırasıyla, klor dozajının belirlenmesi, doz kontrolü, enjeksiyon ve ilk karışım üniteleri, klor temas tankı tasarımı, minumum su hızının kontrolü, çıkış kontrolü ve bakiye klor ölçümü ve nötralizasyon ünitelerinin boyutlandırılması aşamaları takip edilir.

b) Diğer bir kimyasal dezenfeksiyon yöntemi de ozonlamadır. Ozon temas tanklarına beslenen gaz içerisindeki ozon konsantrasyonu oldukça düşüktür. Bu nedenle, gaz-sıvı transfer verimi sistemin ekonomisi açısından oldukça önemlidir ve bunun için derin ve kapalı temas tankları yapılır.

c) Atıksuların sulama amaçlı olarak geri kazanılmasının planlandığı durumlarda, UV sistemleri kullanılır. UV dezenfeksiyonuna etki eden en önemli husus, atıksu içerisindeki askıda katı madde konsantrasyonudur. UV, organizmaların temel yapısını bozduğu için patojen mikroorganizmaların zarar vermesini önler.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Derin Deniz Deşarjı Sistemleri

Seyrelme

MADDE 14 – (1) Derin deniz deşarjları, yeterli arıtma kapasitesine sahip olduğu mühendislik çalışmaları ile tespit edilen alıcı ortamlarda, denizin seyreltme ve doğal arıtma süreçlerinden faydalanmak amacıyla atıksuların sahillerden belirli uzaklıklarda deniz dibine boru ve difüzörlerle deşarj edilmesi esasına dayanmaktadır. Uzun bir deşarj hattı ile denize verilen atıksuların bünyesindeki kirleticiler deşarj ortamında birinci, ikinci ve üçüncü seyrelme şeklinde üç değişik yolla seyreltilir.

a) Denize karışım sırasında atıksular öncelikle kıyıdaki son pompajdan veya kanalizasyon sisteminin son bölümündeki düşüden kaynaklanan enerji yardımıyla deniz deşarj hattı ucundaki difüzör deliklerinden denize verilir. “Birinci seyrelme” (S1) olarak tanımlanan ilk faz, atıksu akımının taşıdığı bu enerji ve atıksu ile deniz suyu arasındaki yoğunluk farkından kaynaklanan deniz içindeki hareketinden ve bu hareket sırasında temiz deniz suyuyla karışımından meydana gelir ve atıksuyun başlangıçta sahip olduğu kinetik ve potansiyel enerjinin tümüyle alıcı ortama transfer olduğu noktada sona erer. Bu şekilde meydana gelen atıksu ve deniz suyu karışımının oluşturduğu atıksu bulutu, deniz ortamının doğal hareketlerine bırakılır. Atıksu bulutunun deniz dibi veya derinlik boyunca herhangi bir tabakada asılı kalması mümkün olduğu gibi, derinliğin yetersiz olduğu deniz kesimlerinde veya özel deniz koşulları altında bulut yüzeye de çıkabilir.

b) Atıksu bulutunun hareketi, bulunduğu derinlikteki akıntılarla ilgilidir. Çok durgun ve hareketsiz bir denizde, bulut ilk meydana geldiği noktayı merkez alarak çok yavaş bir hızla yayılıp seyrelir. Derinlerde gömülü kalan batık atıksu bulutları, o derinlikteki akıntılara kapılarak yüzeydeki gözlemlere göre farklı yönlerde de hareket edebilir. Atıksu bulutunun büyüme ve uzaklaşma hareketi sırasında, bulutu çevreleyen deniz suyu ile karışarak seyrelmesi “İkinci seyrelme” (S2) olarak adlandırılır. İkinci seyrelmede etkili başlıca faktörler, akıntı, türbülans, difüzyon ve boyuna dispersiyondur.

c) Deniz deşarjı projelerinde, denizin bakteriyolojik kalitesi, indikatör olarak kullanılan toplam veya fekal koliform grubu mikroorganizmaların belirli bir konsantrasyonun altında tutulması ile sağlanır. Deniz ortamında bu türden kirleticilerin, atıksuların deniz içerisine boşaltıldığı andan itibaren, projeyle korunması hedef alınan bölgeye, mesela bir plaja, ulaşmasına kadar geçecek zaman boyunca miktarının, güneş ışınlarının radyasyon tesiri, tuzluluk ve çökelen maddelere tutunma gibi etkilerle, kendi kendine azalması da “Üçüncü seyrelme” (S3) olarak adlandırılır. Üçüncü seyrelme sadece deniz ortamında fiziksel, kimyasal ve biyokimyasal reaksiyonlara girerek nitelik değiştiren korunamayan tipteki kirletici parametreler için söz konusudur. Mikroorganizmaların deniz ortamında % 90’ının yok olması için geçen süreyi temsil eden T90 değeri, korunamayan türdeki indikatör kirletici toplam veya fekal koliform grubu mikroorganizmaların üçüncü seyrelmesinde, önemli rol oynar. SKKY Madde 35-c’de Türkiye denizleri ve farklı mevsimler için klavuz nitelikli T90 değerleri belirtilmiştir.

Seyrelme hesapları

MADDE 15 – (1) Seyrelme hesaplamaları, detaylı bir şekilde, Ek-5’de verilmiştir. Birinci, ikinci ve üçüncü seyrelmeler, topluca, bir derin deniz deşarjı sisteminin alıcı ortama verilen atıksuların içerdikleri kirletici unsurları seyreltme kapasitesini belirler. Derin deniz deşarjı sonrası indikatör olarak kullanılan toplam veya fekal koliform grubu mikroorganizmaların projeyle korunması hedef alınan bölgeye ulaşmasına kadar gerçekleşecek toplam seyrelmesi (ST), birinci, ikinci ve üçüncü seyrelmelerin çarpımına eşit olmaktadır (S1.S2.S3). Derin deniz deşarjı projelerinde birinci seyrelme tercihen 100 civarında olmalı, hiçbir suretle 40’ın altına düşmemelidir. “Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği” Tablo 23’te, derin deniz deşarjıyla sağlanacak olan toplam seyrelme (ST) sonucunda insan teması olan koruma bölgesinde (plaj, su sporları yapılan yerler vb.) zamanın % 90’ında, en muhtemel sayı (EMS) olarak toplam koliform seviyesi 1000 TC/100 mL ve fekal koliform seviyesi 200 FC/100 mL’den az olması gerekir.

Derin deniz deşarjı ile denize boşaltım kriterleri

MADDE 16 – (1) Derin deniz deşarjı ile denize boşaltılan atıksularda, “Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği”nin 34’üncü maddesine göre verilen Tablo 22’deki kriterlere uyulması gereklidir. Derin deniz deşarj hatları “Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği”nin Tablo 23 ve 24’de verilen kriter ve kıstaslara uyum sağlanır.

(2) Az hassas su alanı olarak belirlenen deniz suyuna yapılacak kentsel atıksu deşarjları için belirlenen kriterler, Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği Madde 12’de tanımlanmıştır. Az hassas su alanlarına yapılacak derin deniz deşarjı tesisleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 33, 34, 35 ve 42 nci maddelerinde yer alan hükümlere tabidir.

(3) Deniz suyunun ters osmoz ile arıtılması sonucunda arta kalan konsantre kısmının, alıcı ortamda yeterli seyrelme kapasitesinin bulunduğunun ayrıntılı mühendislik çalışmaları sonucunda ispatlanması halinde ve alıcı ortamın taşıma kapasitesi ile alıcı ortam kullanım planları da göz önüne alınarak ayrıntılı bilimsel çalışmalar yapılması şartı ile derin deniz deşarjı ile bertarafına izin verilebilir. Derin deniz deşarjı ile ilgili detaylı bilgi ve hesaplamalar Ek-5’de verilmiştir.

ALTINCI BÖLÜM

Çamur Arıtımı ve Bertarafı Esasları

Arıtma çamurlarının işlenmesi, geri kazanımı ve bertarafı

MADDE 17 – (1) Çamurlar, yüksek oranlarda su muhtevasına sahip olmaları sebebiyle, su ve organik madde içerikleri azaltılır. Ayrıca geri kazanımları ve bertarafları açısından uygun prosesler ile arıtılmaları sağlanır. Çamurların işlenmesi ve arıtılmaları amacıyla uygulanan yöntemlerden yoğunlaştırma, şartlandırma, susuzlaştırma ve kurutma yöntemlerinde esas amaç nem içeriklerinin azaltılmasıdır. Yakma, kompostlaştırma ve stabilizasyon gibi yöntemler ile çamurun organik içeriği azaltılarak kararlı hale getirilir. Bu yöntemlerin yanı sıra, belirli oranda susuzlaştırılmış arıtma çamurlarının gerekli analizlerinin yapılmasını müteakip özelliğine uygun düzenli depolama alanlarında depolanarak nihai bertarafı mümkündür. Şekil 6.1 ve Şekil 6.2’de, çamurların işlenmesi, geri kazanımı ve bertarafı için uygulanabilecek teknolojilerin akım şemaları ve Ek-6’da her bir birim için detaylı bilgiler verilmiştir.

Şekil 6.1 Genelleştirilmiş çamur işleme, arıtma ve bertarafı akım şeması

Şekil 6.2 Biyolojik çürütme ve üç farklı çamur susuzlaştırma prosesini içeren çamur arıtma

akım şeması: (a) bant filtre, (b) santrifüj, (c) kurutma yatağı

(2) Çamurların işlendikten sonra nihai uzaklaştırmada dikkate alınması gereken en önemli kimyasal parametre nutrient içerikleridir. Çamurların toprak iyileştirici olarak kullanılacağı arazilerde azot, fosfor ve potasyum içeriklerini esas alan gübre değeri önem kazanır. pH, alkalinite ve organik asit içerikleri ise havasız çürütme prosesinde etkili bir stabilizasyonun sağlanabilmesi açısından mutlaka izlenmesi gereken parametrelerdir. Çamurların faydalı kullanım amaçlarını ve araziye serilmelerini etkileyen katı özellikleri ise organik içerikleri, uygun miktarlarda olmayan nutrientler, patojen mikroorganizmalar, metaller ve zehirli organik bileşiklerdir.

(3) Nihai uzaklaştırmada en fazla kabul gören iki temel teknolojiden birincisinde, arıtma çamurları gazlaştırma veya birlikte yakma yöntemleri ile enerji kaynağı olarak kullanılmakta, ikinci teknolojide ise atıksu arıtma çamurları kurutularak toprak iyileştirici amaçlı kullanılmaktadır. En çok kabul gören kurutma yaklaşımı ise termal kurutmadır. Termal kurutma yöntemi ile %90-92 oranında kuru katı içeriği ihtiva eden nihai ürünün ağırlığı ve hacminde belirgin olarak azalma sağlanmakta olup, kokusuz ve stabilizedir. Diğer nihai uzaklaştırma yöntemleri ise ses dalgası ve UV ışını ile bertaraftır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Arıtılmış Atıksuların Geri Kazanımı ve Yeniden Kullanımı

Arıtılmış atıksuların kullanım alanları

MADDE 18 – (1) Arıtılan atıksuların kullanımında; tarımsal, endüstriyel, yer altı suyunun beslenmesi, dinlenme maksatlı kullanılan bölgelerin beslenmesi, dolaylı olarak yangın suyu, tuvaletlerde geri kazanım ve doğrudan içme suyu olarak geri kazanım alternatifleri vardır. Atıksuların geri kazanımındaki teknoloji gereksinimi, geri kazanılacak suyun kullanım maksatları ile ilişkilidir. Kentsel atıksular tarımsal veya yeşil alan sulamasında kullanılacak ise iyi bir şekilde dezenfekte edilmiş biyolojik arıtma çıkışı gerekir. Doğrudan veya dolaylı geri kazanım söz konusu ise membran teknolojileri, aktif karbon ve ileri oksidasyon gibi daha ileri arıtma alternatifleri gerekir. Sulama suyu kriterleri Ek 7’de verilmektedir.

Atıksu geri kazanım tesisinin yeri

MADDE 19 – (1) Atıksu geri kazanım tesisinin yerine karar verirken geri kazanım maksadı çok önemlidir. Arıtma sistemleri, merkezi, merkezi olmayan, uydu ve yerinde arıtma sistemleri olarak yapılmaktadır. Büyük işyerlerinde tekrar kullanım suyu geri kazanımı veya şehir park ve diğer yeşil alan sulamaları gibi atıksuyun tekrar kullanılabileceği bölgeler vardır. Merkezi arıtma sistemi bu bölgelere çok uzak ise uydu arıtma sistemleri inşa edilerek, arıtılan atıksuyun uzun mesafelere taşınması sorunu önlenir. Bunun yanında, merkezi kanalizasyon sistemine bağlı olmayan yerleşimler için merkezi olmayan arıtma uygulanır ve arıtılan atıksuyun aynı bölgede tekrar yeşil alan sulaması için kullanım imkanı vardır. Ayrıca, hiç kanal sisteminin olmadığı yerlerde de, yerinde arıtma sistemleri ile arıtılan atıksuyun tekrar aynı bölgede geri kullanım seçeneği vardır.

Arıtılmış atıksuların depolanması

MADDE 20 – (1) Atıksu geri kazanımı sonucu elde edilen suyun tam olarak kullanılabilmesi için bazen depolanması gerekir. Özellikle, suyun çok daha fazla ihtiyaç olduğu yaz mevsimlerinde, kış mevsiminde depolanan arıtılmış su kullanılır. Depolamanın çeşitli yöntemleri vardır. Bunlar; yeraltısuyuna dolaylı deşarj, göl ve rezervuarlarda depolama şeklinde olur. En çok kullanılan yöntem, mevsimsel rezervuarların kullanılmasıdır. Mevsimsel rezervuarlar, stabilizasyon havuzu veya havalandırmalı lagünlerin bir parçası şeklinde inşa edilir. Burada, ilave bir arıtma da gerçekleşir.

Atıksu geri kazanımı için teknoloji seçimi

MADDE 21 – (1) Atıksu geri kazanımı için seçilecek teknoloji tipini etkileyen faktörler; atıksuyun nerede geri kullanılacağı, atıksu karakteristikleri, geri kazanılacak atıksuyun kalitesi, eser elementlerin miktarı, mevcut duruma uyumu, prosesin esnekliği, işletme, bakım, enerji, kimyasal ve personel ihtiyacıdır. Atıksu geri kazanımı için uygulanan arıtma teknolojileri ve giderdikleri kirleticiler Tablo E7.10’da, atıksu geri kazanım amacı ve uygulanabilecek teknolojiler ise Tablo E7.12’de verilmiştir.

(2) Bir evsel atıksuyun sulama suyu olarak geri kazanılmasında su kalitesi açısından kullanılabilecek en önemli indikatörler; koliform ve patojen mikroorganizma konsantrasyonudur. Tablo E7.11’de ise değişik arıtma sistemlerinin logaritmik mikroorganizma giderim verimleri verilmiştir.

(3) Atıksular, tarımsal sulamada tekrar kullanılırken aşağıdaki hususlara dikkat edilir. Bunlar; sulanacak bitkide meydana gelebilecek birikme, patojen mikroorganizmaların hala yaşama ve halkın bu bölgeye girme riskidir. Geri kullanım esnasında, bütün bu riskler gözönüne alınır. Arıtılmış atıksu ile sulanabilecek bitkiler, Tablo E7.13’de, arıtılmış evsel atıksuların dezenfekte edilmeden sulamada kullanılıp kullanılamayacağı, Tablo E7.14’de verilmiştir.

Arıtılmış atıksuların sulama suyu kullanım kriterleri

MADDE 22 – (1) Evsel nitelikli atıksuların Tablo E7.1’ de belirtilen parametrelerin temelinde yapılan analiz sonucuna göre aynı Tablo’nun Sınıf A veya Sınıf B bölümünde belirlenen alanlarda ve bitki türlerinde sulama suyu olarak kullanılmasına izin verilir. Kentsel nitelikli atıksularda Tablo E7.1’e ilaveten Tablo E7.2’de belirtilen parametreler temelinde yapılacak analiz sonuçlarına göre Tablo E7.3, Tablo E7.4, Tablo E7.5 ve Tablo E7.6’da belirtilen bitkilerin hassasiyet durumları da sulamada dikkate alınır.

(2) Sanayi tesislerinden kaynaklanan atıksuların Tablo E7.1, Tablo E7.2 ve Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği EK-III’de bulunan sektörler hariç Tablo E7.7’de belirtilen parametreler temelinde yapılacak analiz sonuçlarına göre yapılacak değerlendirme neticesinde sulama suyu olarak kullanılmasına izin verilir. Sulama suyu kriterleri ile ilgili detaylı bilgiler Ek 7’de verilmiştir.

Yürürlükten kaldırılan hükümler

MADDE 23 – (1) 7/1/1991 tarihli ve 20748 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin Uygulanmasına Dair Teknik Usuller Tebliği yürürlükten kaldırılmıştır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Yürürlük ve Yürütme

Yürürlük

MADDE 24 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 25 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

Eklerini görmek için tıklayınız

19 Kasım 2009 PERŞEMBEResmî Gazete     Sayı : 27411

TEBLİĞ

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

2009 YILI ÜRÜNÜ KÜTLÜ PAMUK, YAĞLIK AYÇİÇEĞİ, SOYA FASULYESİ, KANOLA, DANE MISIR, ASPİR VE ZEYTİNYAĞI ÜRETİCİLERİNE DESTEKLEME PRİMİ ÖDENMESİNE İLİŞKİN BAKANLAR KURULU KARARI UYGULAMA TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2009/58)

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı, 2009 yılı ürünü kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır, aspir ve zeytinyağı üreterek satışını yapan üreticilere destekleme primi ödenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ 29/7/2007 tarihli ve 26597 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2007-2011 Döneminde Kütlü Pamuk, Yağlık Ayçiçeği, Soya Fasulyesi, Kanola, Dane Mısır, Aspir ve Zeytinyağı Üreticilerine Destekleme Primi Ödenmesine Dair 2007/12415 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı esas alınarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğde yer alan;

a) Banka: T.C. Ziraat Bankası Anonim Şirketi’ni,

b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nı,

c) Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliği: Sağlıklı tarım politikalarının oluşturulması için kurulan Çiftçi Kayıt Sisteminin güncellenmesi, geliştirilmesi ve tarımsal ürünlerin denetlenebilir, izlenebilir bir şekilde yürütülmesine ilişkin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından yürütülen Yönetmeliği,

ç) ÇKS: Çiftçi Kayıt Sistemini,

d) İl Komisyonu: Vali veya görevlendireceği Vali Yardımcısı başkanlığında; Bakanlık, Maliye Bakanlığı, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü, Ziraat Odaları Birliği, Sanayi Odalarının ildeki temsilcileri ile bulunan yerlerde Ticaret Borsası temsilcisinden oluşturulan komisyonu,

e) İlçe Komisyonu: Kaymakam başkanlığında; Bakanlık, Maliye Bakanlığı, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü ve İlçe Ziraat Odası temsilcilerinden oluşturulan komisyonu,

f) Kararname: 2007-2011 Döneminde Kütlü Pamuk, Yağlık Ayçiçeği, Soya Fasulyesi, Kanola, Dane Mısır, Aspir ve Zeytinyağı Üreticilerine Destekleme Primi Ödenmesine Dair 29/7/2007 tarihli ve 2007/12415 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’nı,

g) Prim veya destekleme primi: Kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır, aspir ve zeytinyağı üreticilerine Kararname uyarınca yapılacak ödemeyi,

ğ) Prim kayıt formu: Başvuru sahibi üreticiye ait özlük, prime esas üretim, verim, tohumluk, ürün satış bilgileri ve prime esas değerlendirmenin yer aldığı sistemden alınacak belgeyi,

h) Sertifikalı tohumluk: Yurt içinde üretilip, sertifikalandırılan elit, orijinal ve sertifikalı kademedeki tohumluğu,

ı) Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu: Tarım Kanunu’nun 17 nci maddesi ile verilen görevleri yerine getirmek üzere oluşturulan Kurulu,

i) Tasiriye faturası: Maliye Bakanlığı tarafından bastırılan, müteselsil seri ve sıra numarası taşıyan, vergi dairesine kayıtlı gerçek ve tüzel kişi niteliğindeki zeytin sıkma tesislerince üreticiden teslim alınan zeytinin sıkma bedeli karşılığında düzenlenen ve üreticinin adı soyadı, açık adresi (bağlı olduğu il, ilçe ve köyünü gösterir şekilde), üretici tarafından getirilen zeytinin kilosu, cinsi ve elde edilen yağ miktarını gösterir faturayı,

j) Tohumluk sertifikası: Tohumluğun sınıf ve kademesini belirten, Bakanlık tarafından görevlendirilmiş sertifikasyon kuruluşlarınca düzenlenen belgeyi,

k) Üretici: 2009 yılında çiftçi kayıt sisteminde özlük, ürün, arazi bilgileri kayıtlı olan ve bu arazilerinde prime esas ürünleri ürettiği il/ilçe tarım müdürlüklerince tespit edilen gerçek ve tüzel (kamu tüzel kişilikleri hariç) kişileri, ifade eder.

Destekleme primi uygulama alanı, ödeme esasları, ödeme yer ve zamanı, ödeme şekli

MADDE 4 –

(1) Alım satım işlemlerinin belirlenen usul ve esaslara uygun gerçekleşmesi koşuluyla; kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır, aspir ve zeytinyağı (ham rafinajlık veya natürel) üreticileri ile bu ürünlerin tohumluk üretici kuruluşları (Bakanlıkta kayıtlı) ile sözleşmeli üretim yapan üreticiler de prim ödemelerinden yararlanır.

(2) Üreticiler tarafından üretilen ve kamu kuruluşlarına yapılan kütlü pamuk teslimatları için bu Tebliğin 6 ncı maddesinde belirtilen belgelerin düzenlenmesi kaydıyla prim ödenir. Kamu kuruluşlarına tüccar tarafından yapılan satış ve teslimatlarda kütlü pamuk teslimat belgesi, tüccarın üreticiden yaptığı alım miktarları ile uyumlu bir şekilde her bir üretici adına ayrı ayrı düzenlenir. Bu belge tüccar tarafından üreticiye teslim edilir.

(3) Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu tarafından, 2009 yılı ürünü destekleme primi miktarları kilogram başına; kütlü pamuk için 35 Kr (sertifikalı tohumluk kullanımında 42 Kr), yağlık ayçiçeği için 21 Kr, soya fasulyesi için 23 Kr (sertifikalı tohumluk kullanımında 27,5 Kr), kanola için 23 Kr, dane mısır için 4 Kr, aspir için 25 Kr ve zeytinyağı için 25 Kr olarak belirlenmiştir.

(4) Üreticiler, bu Tebliğin 6 ncı maddesinde istenen belgeler ve farklı il/ilçelerde gerçekleştirdiği üretim ve satışlar ile ilgili tüm belgeleri sadece ÇKS’ye başvurduğu İl/İlçe Komisyonlarına ibraz eder.

(5) Önceki yıllara ait destekleme primi ödemeleri için haklarında destekleme primi ödemelerinden beş yıl süreyle yararlandırılmamaları yönünde karar alınan üreticilerin başvuruları, (Ek-2) de yer alan taahhütname ile kabul edilir.

(6) 5’inci fıkrada belirtilen üreticilerin, 2009 yılı destekleme primi ödemeleri için ödeme aşamasına gelinceye kadar tüm iş ve işlemleri (ÇKS kaydı, arazi tespitleri, başvuru sırasında istenecek diğer belgelerin alınması) yapılır. Kararın zaman içerisinde üretici lehine bozulması halinde, İl/İlçe Komisyon Kararı ile ödeme yapılır, aksi durumda müracaat dosyaları İl/İlçe Komisyon Kararı ile kapatılır.

(7) Ayrıca, sertifikalı tohumluk kullanmak suretiyle kütlü pamuk/soya fasulyesi üretimi yapan ve bu durumu belgelendiren üreticilere, ürüne verilecek prim miktarının % 20’si oranında fazla ödeme yapılır.

(8) İl komisyonları, ödemeye esas yapacakları incelemelerin sonuçlanmasını müteakiben ÇKS’den aldıkları ve onayladıkları il icmalini İl Komisyon Kararı ile birlikte Bakanlığa gönderir. Bakanlık ödemeye esas icmal listelerindeki toplam prim miktarlarını ödemelerin yapılabilmesini temin için elektronik ortamda bankaya gönderir. Gerekli kaynağın banka şubelerine aktarılmasından sonra prim ödemeleri yapılır.

Ödemelere ilişkin görev ve yetkiler

MADDE 5 –

(1) Kararnamede yer aldığı üzere destekleme prim ödemelerine esas işlemlerin yürütülmesini ve denetimini sağlayacak tedbirleri almaya Bakanlık yetkili olup, bu amaçla yapılacak çalışmalarda gerektiğinde diğer kamu kurum ve kuruluşlar, kooperatifler, ziraat odaları ve birliklerin hizmetlerinden de yararlanır.

(2) Buna göre uygulamanın yürütülmesi amacıyla il ve ilçe komisyonları oluşturulur.

(3) İl/ilçe komisyonları hazırlanacak olan çalışma planına ve gündeme göre toplanarak bu Tebliğ hükümleri ve yürürlükteki mevzuat çerçevesinde oy çokluğu ile karar alır.

(4) İlçe komisyonları;

a) Her ürün için üretici bazında bir dosya açar.

b) Üretici ve ürün bazında arazi miktarlarını belirlemek için, Bakanlık tarafından yürütülen ÇKS gereği yapılan örnekleme arazi tespitlerinde öncelikli olarak prime esas arazileri dikkate alır. Bu tespitler ayrıca tutanağa bağlanır.

c) Başvuru dilekçesi (Ek-1) ve 2009 yılı ÇKS kayıtlarında farklı il ve ilçelerde üretim yaptığını beyan eden üreticilerin; üretici ve ürün bazında ekim alanları/ağaçların bulunduğu alanlar ile ilgili bilgileri, prime esas alınan ortalama verimleri ve dekara kullanılan sertifikalı tohumluk miktarlarını (kütlü pamuk ve soya fasulyesinde) üretimin yapıldığı yerin İl/İlçe Komisyonlarından isteyerek değerlendirmede dikkate alır.

ç) Verimde etkili tüm faktörleri ve bilgileri değerlendirerek her ürün için ilçe ve köy bazında prime esas alınabilecek ortalama verimleri ve/veya bu verimlere ilişkin olarak ortalama tohumluk kullanım miktarlarını; birinci/ikinci ürün, sulu/kuru ve sertifikalı/sertifikasız tohumluk kullanımı şeklinde belirler.

d) Komisyon, prime esas üretim yapılan arazi ve bu arazide üretim ile ürün satışlarına ait belgelere dayalı bilgilerin yer aldığı sistemden alınacak prim kayıt formu üzerindeki kriterleri dikkate alarak karşılaştırma yapar. Ayrıca, zeytinyağında üretim miktarının belirlenmesinde tasiriye faturasını da dikkate alır.

e) Alıcının usulüne uygun olarak eksiksiz düzenlediği ve üreticiler tarafından komisyona ibraz edilen alım satım belgeleri (müstahsil makbuzu veya fatura) ve/veya borsa alım satım beyannameleri ve tasiriye faturalarının fotokopileri üzerine “Aslı Görülmüştür” ibaresini yazarak alır. Asıl nüshaların üzerine görünür şekilde, “2009 yılı kütlü pamuk/yağlık ayçiçeği/soya fasulyesi/kanola/dane mısır/aspir/zeytinyağı primi ödemesinde esas alınmıştır” ibaresini koyarak üreticiye iade eder. Bu belgelerin asıllarının üretici tarafından beş yıl süreyle saklanması zorunludur.

f) Kütlü pamuk/soya fasulyesi için sertifikalı tohumluk kullanımıyla ilgili tohumluk sertifika bilgilerinin sisteme girilmesini sağlar, mevcut tüm bilgileri, üreticinin ibraz ettiği satış faturası ile karşılaştırır ve değerlendirme sonucunda sertifikalı tohumluk kullanılarak gerçekleştirilen üretime ilave destekleme primi verilmesini temin eder.

g) Pamuk çırçır ve prese fabrikalarının faaliyet dönemine ait tüm bilgileri kontrol eder. Pamukların Çırçırlanması, Preslenmesi ve Depolanmasının Denetlenmesine Dair Tüzük çerçevesinde pamuk sezonu içerisinde faaliyetini sürdüren çırçır prese fabrikalarının düzenlemiş olduğu alım satım belgesine istinaden destekleme primi ödemesi yapılır.

ğ) Destekleme priminden, 2009 yılında ÇKS’de özlük, ürün, arazi bilgileri kayıtlı olan ve bu arazilerinde prime esas ürünleri ürettiğine ilişkin il/ilçe tarım müdürlüklerine müracaat eden çiftçilerin beyanları, ilgili köy muhtarı ve azaların onayı ile köy bazlı desteklemeye tabi olabilecek toplam üretim alanının, il/ilçe müdürlüklerince yapılan köy bazlı toplam üretim alanı tespitlerine uygun olması koşulu ile aksi ispatlanıncaya kadar verilen beyanlara itibar edilir.

h) Prime esas ekim/zeytinlik alanını, üretim miktarını ve ödenecek toplam prim miktarını her bir ürün için ayrı ayrı gösterecek şekilde ÇKS’den alacağı icmalleri ilçelerde ve köylerde on gün süreyle askıda bırakır. Askıya çıkma ve indirme tarih ve saati tutanağa bağlanır. Tutanağın muhtar ve/veya aza tarafından güncel tarihle imzalanması sağlanır. Askı süresince herhangi bir itiraz olmaz ise icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz. Bu süre zarfında yapılacak itirazların değerlendirilmesi çerçevesinde üretici bazında icmallerde düzeltme yapılmış ise icmaller sistemden tekrar alınır. Üretici bazında icmaller üzerinden düzenlenen, kesinleşmiş ilçe icmalini imzalayarak bir nüshasını bağlı bulundukları il komisyonu’na gönderir.

(5) İl komisyonları;

a) Merkez ilçe ve bağlı köylerde ilçe komisyonlarının yapmakla yükümlü oldukları görevleri yapar.

b) İldeki prime esas ürünlerin ekim/zeytinlik alanlarını, üretim miktarlarını ve ödenecek toplam prim miktarlarını her bir ürün için ayrı ayrı gösterecek şekilde ÇKS’den alarak mevcut bilgileri ilçe komisyonlarından intikal eden icmallerde yer alan bilgiler ile karşılaştırır ve il icmalini imzalar.

c) Ödemeye ilişkin komisyon kararının bir nüshasını ilçe komisyonlarına, il icmalinin ve ödemeye ilişkin komisyon kararının orijinal bir nüshasını da Bakanlığa gönderir.

(6) Bakanlık; il ve ilçe komisyonları tarafından belirlenen ödemeye esas icmaller ve komisyon kararlarını göz önüne alarak, bütçe imkânları dâhilinde ülke genelinde, ödemeye esas değerleri belirlemeye yetkilidir.

Prim ödemesi için kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır, aspir ve zeytinyağı üretimi yaparak satan üreticilerden komisyonlarca istenen belgeler ve yapılacak işlemler

MADDE 6 –

(1) İstenecek belgeler ve bunlarla ilgili yapılacak işlemler aşağıda belirtilmiştir.

a) Başvuru dilekçesi (Ek-1),

b) Kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır, aspir ve zeytinyağı için; üretim sezonuna ilişkin hasat tarihi ile son başvuru tarihi arasındaki süreyi içeren alım satım belgesi (müstahsil makbuzu veya fatura) ve/veya borsa alım satım beyannamesi,

c) Kütlü pamuk ve soya fasulyesinde, sertifikalı tohumluk kullanarak üretim yapan ve destekleme primi üzerinden % 20 sertifikalı tohumluk desteği kullanımından yararlanmak isteyen üreticilerden adına düzenlenmiş sertifikalı tohumluk satış faturasının aslı ile tohumluk sertifika belgesi, kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır ve aspir ürünlerinin satışını, sözleşmeli üretim yaptıkları tohumluk üretici kuruluşlarına (Bakanlıkta kayıtlı) yapan üreticilerin aldıkları alım satım belgesi,

1) Tohumluk fatura tarihi, tohumluğun kullanıldığı üretim sezonuna uygun olmalıdır.

2) Tohumluk faturalarında; faturayı düzenleyen firmanın adı, ili, vergi dairesi, vergi numarası, fatura no ve fatura tarihi bilgileri bulunmalıdır.

3) Tohumluk bayisi tarafından faturanın arkasına; “bu fatura ile satışı yapılan tohumluk, ………………… tarih ve …………….. no’ lu tohumluk sertifikasına aittir.” ibaresi yazılarak tasdik edilmiş olmalıdır.

4) İl/ilçe müdürlüklerince, ibraz edilen faturaların üzerine; “aslı görülmüştür ve sertifikalı tohumluk kullanım desteğinden yararlanmak üzere kullanılmıştır” ibaresi yazılarak, asıl nüshasının çiftçiye iadesi, fotokopisinin müracaat dosyasına eklenmesi gerekmektedir.

5) Tohumluk sertifikalarının; sertifika kuruluşunun adı, sertifika numarası ve sertifika tarihi bilgilerini içermesi, 1 Temmuz 2008, 31 Aralık 2009 tarihleri arasında düzenlenmiş olması gerekmektedir.

6) 1 Temmuz 2008 tarihinden önce sertifikalandırılan tohumluklar “Tohumluk Sertifikasyonu Uygulama Esasları Hakkında Talimat ve Değişikliği” hükümlerine uygun olarak Tohumluk Analiz Raporu alarak satışa sunulduğu takdirde desteklemeden yararlandırılır.

7) Sertifikasyon kuruluşları, düzenlemiş oldukları sertifikalara ait bilgileri ÇKS’ye tanıtılmak üzere, Bilgi İşlem Merkezi tarafından düzenlenen programa girerler. Sisteme tanıtılmamış sertifikalar üzerinden ödeme yapılmaz. Sistem, satış faturalarının bağlı olduğu sertifikaların parti büyüklüğünü aşmamasını kontrol eder. Parti büyüklüğünün aşılmış olması halinde tohumculuk mevzuatlarına göre gerekli işlem yapılır.

ç) Tasiriye faturası (Zeytinyağı için gerekli olan tasiriye faturalarının tarihi, hasat başlangıç tarihi ile son başvuru tarihi arasında olmalıdır.),

d) Zeytin sıkma tesisi, aynı zamanda üretici olan gerçek veya tüzel kişiliğe ait ise tasiriye faturası düzenlenemeyeceğinden, üretilen zeytinin maliyet bedeli ölçüsüne göre değerlenerek, tasiriye faturasında yer alması gereken bilgilerin doğrudan doğruya kanuni defterlere açıklama yapılmak suretiyle kayıt altına alınması gerekmektedir. Söz konusu kayıtlar, Bakanlık İl/İlçe Müdürlükleri tarafından uygun bulunup, kayıt fotokopileri üzerine “aslı görülmüştür” ibaresi yazılarak onaylanması halinde, tasiriye faturası yerine kabul edilir.

e) Belirtilen belgeler, işlenen tarım arazisinin mülkiyeti eşi ve/veya birinci derece akrabalarına (anne, baba ve çocuklarına) ait ise maliklerin onaylarının bulunduğu muvafakatname ve ürün satışı yapan kişinin vukuatlı nüfus kayıt örneği, tüzel kişiliklerde ise yetki belgesi istenir.

(2) Komisyonca istenecek tüm belgelerin asıllarının kaybolması veya zayi olması durumunda; belgeyi düzenleyen kişi veya kuruluştaki nüshasının noterce tasdikli örneği dikkate alınacaktır. Ancak, birlikler ve borsalar tarafından verilen belgelerin kaybolması veya zayi olması durumunda; “Bu belge, aslının zayi olması nedeniyle kişinin müracaatına binaen verilmiştir” ibaresi yazılmış ve tasdik edilmiş olması kaydıyla, komisyonlarca geçerli sayılır.

(3) Destekleme primi ödemesinden yararlanmak isteyen üreticilerin son başvuru tarihi Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulunca belirlenir. Bu tarihten sonraki başvurular kesinlikle kabul edilmez.

a) Destekleme primi ödemesinden yararlanmak isteyen üreticilerin son başvuru tarihi kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola ve aspir için 1/4/2010, dane mısır için 30/4/2010 olarak belirlenmiştir. Bu tarihten sonraki başvurular kesinlikle kabul edilmeyecektir.

b) Destekleme primi ödemesinden yararlanmak isteyen zeytinyağı üreticilerinin tasiriye faturaları ile yapılacak son başvuru tarihi 2/6/2010, ancak bu tarihten sonra satılan zeytinyağlarına ait alım satım belgelerinin son teslim tarihi ise 1/10/2010 olarak belirlenmiştir. Bu tarihten sonraki başvurular kesinlikle kabul edilmeyecektir.

Prim uygulaması dışında kalan haller

MADDE 7 –

(1) Prim uygulamalarından;

a) 2009 yılı ÇKS’de özlük, ürün, arazi bilgileri kayıtlı olmayanlar,

b) ÇKS’de kayıtlı olduğu yer dışında başka yerde prime müracaat edenler,

c) 2009 yılı ÇKS’de kayıtlı olmayan arazilerinde prime esas ürünleri üretenler,

ç) Ara ziraatı olarak üretim yapan üreticiler,

d) Rafine edilmiş zeytinyağı üretenler,

yararlanamazlar.

Hukuki ve cezai sorumluluk

MADDE 8 –

(1) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesine göre hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte, anılan Kanun hükümlerine göre geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen, kullanan, gerçek ve tüzel kişiler geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar. Destekleme primi ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgeler ile yapılan ödemeler hariç haksız yere yararlandığı tespit edilen üreticiler, 5 yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.

Yürürlük

MADDE 9 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 10 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ek-1

BAŞVURU DİLEKÇESİ

—————————-   Tarım İl/İlçe Müdürlüğüne

2007/12415 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Karar ve 2009 Yılı Ürünü Kütlü Pamuk, Yağlık Ayçiçeği, Soya Fasulyesi, Kanola, Dane Mısır, Aspir ve Zeytinyağı Üreticilerine Prim Ödenmesine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı Uygulama Tebliği (Tebliğ No: 2009/58) gereğince yapılan Destekleme Primi Ödemesinden yararlandırılmam ve ödeme ile ilgili Prim Hakediş Belgemin ÇKS’de kayıtlı olduğum yerin bağlı bulunduğu Banka şubesine gönderilmesi için gereğini arz ederim.

Ödemeye ilişkin düzenlenen ve askıya çıkarılan icmallere, askı süresi içerisinde itiraz etmediğim takdirde kesinleşmiş icmal bilgilerinin doğruluğunu kabul etmiş sayılacağıma, ayrıca söz konusu ödemeyi Karar ve Tebliğ esaslarına aykırı olarak haksız yere aldığımın tespit edilmesi halinde, aldığım ödemeyi, ödeme tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı ile birlikte, gayrikabil-i rucu hiçbir itiraz beyan etmeden, ilk talepte 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde geri vermeyi kabul ve taahhüt ederim.  … /….. /20..

Adı Soyadı / Unvanı

:

TC Kimlik No

:

Vergi No

:

Adresi

:

Telefon No

:

İmzası

:

Ek-2

TAAHHÜTNAME

…….. yılında hakkımda, “destekleme primi ödemelerinden beş yıl süreyle yararlandırılmama” yönünde karar alınmıştır.  Bu kararın zaman içerisinde lehime bozulmaması halinde,   müracaatımın herhangi bir ödemeye hak doğurmayacağını bildiğimi ve kabul ettiğimi taahhüt ederim.  …/…/20..

Adres:                                                                                      Adı SOYADI

İmza

19 Ekim 2012 CUMA                              Resmî Gazete                                    Sayı : 28446

TEBLİĞ

Gümrük ve Ticaret Bakanlığından:

HALKA AÇIK OLMAYAN ŞİRKETLERDE KAYITLI SERMAYE SİSTEMİNE İLİŞKİN ESASLAR HAKKINDA TEBLİĞ

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, şirketlerin kayıtlı sermaye sistemini kabul etmelerine, kayıtlı sermaye sistemine geçmelerine, bu sistemde sermayelerini artırmalarına, kayıtlı sermaye tavanını yükseltmelerine, sistemden çıkmalarına veya çıkarılmalarına, yönetim kurulunun imtiyazlı ve primli paylar ihracına, rüçhan haklarını sınırlamasına ve diğer hususlara ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ hükümleri, kayıtlı sermaye sistemini kabul eden halka açık olmayan anonim şirketleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 14/1/2011 tarihli ve 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 20 nci maddesinin üçüncü fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen:

a) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,

b) Başlangıç sermayesi: Kayıtlı sermaye sistemini kabul eden şirketlerde, kuruluşta veya kayıtlı sermaye sistemine ilk geçildiğinde sahip olunması zorunlu sermayeyi,

c) Çıkarılmış sermaye: Çıkarılmış payların tümünün itibari değerlerinin toplamını temsil eden sermayeyi,

ç) Genel Müdürlük: İç Ticaret Genel Müdürlüğünü,

d) Halka açık olmayan anonim şirket: 28/7/1981 tarihli ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu uyarınca, pay senetleri halka arz edilmiş olmayan veya halka arz edilmiş sayılmayan anonim şirketleri,

e) Kanun: 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununu,

f) Kayıtlı sermaye: Şirketlerin, Kanunun esas sermaye sistemindeki sermayenin artırılmasına ilişkin hükümlerine tabi olmaksızın yönetim kurulu kararı ile yeni pay çıkarmak suretiyle ulaşabilecekleri azami sermaye tavanını gösteren ve esas sözleşmelerinde yer alan sermayeyi,

ifade eder.

Kayıtlı sermaye sistemini kabul etme ve bu sisteme geçme şartları

MADDE 5 – (1) Başlangıç sermayesi en az yüzbin Türk Lirası olan şirketler; Bakanlıktan izin almak şartıyla kuruluşta kayıtlı sermaye sistemini kabul edebilirler veya sonradan esas sözleşmelerini değiştirerek kayıtlı sermaye sistemine geçebilirler.

(2) Kayıtlı sermaye sistemine geçecek şirketlerde çıkarılmış sermayenin tamamının ödenmiş olması ve sermayenin karşılıksız kalmamış olması şarttır. Kuruluşta kayıtlı sermaye sistemini kabul edecek şirketlerde ise başlangıç sermayesinin tamamının ödenmiş olması gerekir.

(3) Kayıtlı sermaye sistemini kabul etmek veya bu sisteme geçmek isteyen şirketlerin esas sözleşmelerinde en az;

a) Başlangıç sermayesi,

b) En fazla beş yıl olmak üzere yönetim kuruluna verilen sermayeyi kayıtlı sermaye tavanına kadar artırma yetkisinin süresi, sürenin başlangıç ve bitiş tarihleri,

c) Kayıtlı sermaye tavanı,

ç) Yönetim kurulunun sermaye artırımına ilişkin kararının ne şekilde ilan edileceği,

hususlarının belirtilmesi zorunludur.

(4) Yönetim kuruluna imtiyazlı veya itibari değerinin üzerinde pay çıkarma ya da rüçhan haklarını sınırlandırma yetkisi verilecek ise, buna ilişkin hükümlerin de esas sözleşmede yer alması zorunludur.

(5) Kayıtlı sermaye tavanı başlangıç sermayesinin beş katından fazla olamaz. Kayıtlı sermaye tavanı, çıkarılmış sermayenin kayıtlı sermaye tavanına ulaşıp ulaşmadığına bakılmaksızın esas sözleşme değiştirilerek yükseltilebilir. Kayıtlı sermaye sisteminin kabul edilmesinden veya sisteme geçilmesinden sonra izleyen dönemlerde kayıtlı sermaye tavanı, esas sözleşmenin değiştirileceği genel kurul toplantısı sırasındaki çıkarılmış sermayenin en fazla beş katı olarak belirlenebilir.

(6) Üçüncü fıkranın (b) bendi uyarınca yönetim kuruluna tanınan yetki süresinin dolmasından sonra, yönetim kurulunun sermaye artırımı kararı alabilmesi için esas sözleşmenin değiştirilerek yönetim kuruluna yeniden yetki süresi belirlenmesi şarttır. En geç yetki süresinin dolduğu yıl genel kurul toplantısında yetki süresine ilişkin esas sözleşme değişikliği yapmayan şirketler kayıtlı sermaye sisteminden çıkmış sayılırlar. Esas sözleşmede belirlenen yetki süresi içinde yönetim kurulunun değişmesi, yönetim kuruluna verilen yetkiyi ortadan kaldırmaz.

(7) Kuruluşu ve esas sözleşme değişikliği Bakanlık iznine tabi olan şirketlerin dışındaki şirketlerde, kayıtlı sermaye tavanının arttırılmasına ve sermaye artırımı hususunda yönetim kuruluna verilen yetkinin süresinin uzatılmasına ilişkin esas sözleşme değişiklikleri Bakanlığın iznine tabi değildir.

(8) Kayıtlı sermaye sisteminden çıkmış sayılan şirketlerin bundan sonra gerçekleştirecekleri sermaye artırımlarında, Kanunun esas sermayenin artırılmasına dair hükümleri uygulanır.

Genel Müdürlüğe başvuru ve Bakanlık izni

MADDE 6 – (1) Kayıtlı sermaye sistemini kabul etmek veya bu sisteme geçmek isteyen şirketler, Genel Müdürlüğe başvurarak izin alırlar. Bu izin; Kanunun 333 üncü maddesi uyarınca kuruluşu ve esas sözleşme değişikliği izne tabi olan şirketlere, kuruluş veya esas sözleşme değişikliği izni ile birlikte verilir. Kayıtlı sermaye sistemine kabul edilmesine veya bu sisteme geçmesine izin verilen şirketlerin kayıtlı sermaye tavanı içinde yapacakları sermaye artırımlarında Bakanlık izni aranmaz.

(2) Kuruluşta kayıtlı sermaye sistemini kabul edecek şirketler izin başvurusunda;

a) Şirket kurucularının imzaları noterce onaylanmış esas sözleşme örneğini,

b) Başlangıç sermayesinin tamamen ödendiğine dair banka mektubunu,

c) Esas sözleşme ile yönetim kuruluna imtiyazlı veya itibari değerinin üzerinde pay çıkarma veya rüçhan hakkını sınırlandırma yetkilerinin verilmesi halinde, bunların ve kayıtlı sermaye sisteminin kabul edilmesinin gerekçelerini içeren kurucular tarafından imzalanmış beyanı,

dilekçe ekinde vereceklerdir.

(3) Kayıtlı sermaye sistemine geçmek isteyen şirketler izin başvurusunda;

a) Yürürlükte bulunan, tüm değişiklikleri içeren ve tek bir metin haline getirilmiş, şirketi temsile yetkili kişilerce onaylanmış esas sözleşme örneğini,

b) Şirket yönetim kurulunca hazırlanmış esas sözleşmede yer alacak kayıtlı sermaye maddesi taslağı ile esas sözleşmesinin kayıtlı sermaye sistemine uyum sağlaması için değişmesi gereken diğer maddelerine yönelik değişiklik taslaklarını,

c) Şirket sermayesinin tamamen ödendiğine ve sermayenin karşılıksız kalmadığına ilişkin yeminli mali müşavir veya serbest muhasebeci mali müşavir raporunu,

ç) Son üç yıla ait bilanço ve gelir tablosunu,

d) Esas sözleşme ile yönetim kuruluna imtiyazlı veya itibari değerinin üzerinde pay çıkarma veya rüçhan hakkını sınırlandırma yetkilerinin verilmesi halinde, bunların ve kayıtlı sermaye sistemine geçilmesinin gerekçelerini içeren şirketi temsile yetkili kişilerce imzalanmış beyanı,

e) Bağımsız denetime tabi olan şirketlerde denetleme raporunu,

dilekçe ekinde vereceklerdir.

(4) Şirketlerin başvuruları ile ilgili Genel Müdürlükçe yapılacak değerlendirmelerde, Kanunun genel amaç ve ilkeleri, bu Tebliğ hükümleri, piyasanın gerekleri, kayıtlı sermaye sisteminin gayesi, ortakların hak ve yararları, şirketin yasal yükümlülüklere uyma durumu gibi hususlar göz önünde bulundurulur.

Bakanlık izninden sonra yapılacak işlemler

MADDE 7 – (1) Kayıtlı sermaye sistemine geçmek için Bakanlıktan izin alındıktan sonra genel kurul usulüne uygun olarak toplantıya çağrılır. Genel kurul, Kanunun 421 inci maddesinin birinci fıkrasındaki nisaplarla, şirketin kayıtlı sermaye sistemine geçilmesine ilişkin esas sözleşme değişikliklerini karara bağlar.

(2) Kayıtlı sermaye sistemine geçiş, yönetim kuruluna verilen yetki süresinin uzatılması veya kayıtlı sermaye tavanının artırılmasına ilişkin olarak yapılacak esas sözleşme değişikliklerinin, imtiyazlı pay sahiplerinin haklarını ihlal edici nitelikte olması halinde, bu kararın anılan pay sahiplerinin yapacakları özel bir toplantıda onanması zorunludur. Bu durumda Kanunun 454 üncü maddesi hükmü uygulanır.

(3) Genel kurulca onaylanan esas sözleşme değişiklikleri ticaret siciline tescil ve ilan ettirilir.

Kayıtlı sermaye sisteminden çıkma ve çıkarılma

MADDE 8 – (1) Kayıtlı sermaye sistemini kabul eden veya bu sisteme geçen şirketlerin, esas sözleşmelerinde belirlenen süre dolmadan önce bu sistemden çıkmak istemeleri halinde, yönetim kurulunca esas sözleşme değişiklik taslağı hazırlanarak Genel Müdürlüğe başvurulur. Bakanlığın bu konudaki izni ve Kanunun 421 inci maddesinin birinci fıkrasındaki nisaplara uygun olarak alınan genel kurul kararı üzerine sistemden çıkılabilir. Buna ilişkin esas sözleşme değişikliği ticaret siciline tescil ve ilan ettirilir.

(2) Kayıtlı sermaye sisteminden çıkmış sayılan şirketlerin, bu tarihten sonra esas sermaye sistemi uyarınca yapacakları sermaye artırımına bağlı esas sözleşme değişikliği sırasında, kayıtlı sermaye sistemine ilişkin hükümleri esas sözleşmeden çıkarılır.

(3) Kayıtlı sermaye sisteminin amacı dışında; ortakların ve diğer tasarruf sahiplerinin istismarına yol açacak şekilde kullandığı anlaşılan, ortaklık yapısı nedeniyle bu sisteme ihtiyaç duymaksızın kolayca sermaye artırımı yapabilecek durumda olan ve bu sisteme geçişte aranan diğer nitelikleri yitiren şirketler Bakanlık tarafından sistemden çıkartılabilir. Kayıtlı sermaye sisteminden çıkan veya çıkartılan şirketler, çıkış tarihinden itibaren en az 2 yıl geçmeden yeniden sisteme kabul edilmezler. Ancak, şirket yönetiminin değişmesi veya kayıtlı sermaye sisteminden çıkma veya çıkartılma sebeplerinin ortadan kalktığının ispatlanması şartıyla, şirketlerin başvurusu üzerine 2 yıllık sürenin dolması beklenmeksizin şirketlerin yeniden kayıtlı sermaye sistemine geçmelerine Bakanlıkça izin verilebilir.

Kayıtlı sermaye sisteminde sermayenin artırılması

MADDE 9 – (1) Yönetim kurulu sermaye artırımında; artırıma ilişkin aldığı kararı, çıkarılmış sermayeyi gösteren esas sözleşme maddesinin yeni şeklini, yeni payların itibarî değerlerini, cinslerini, sayılarını, imtiyazlı olup olmadıklarını, imtiyazlı paylara ve rüçhan haklarına ilişkin sınırlamaları ve kullanılma şartları ile süresini, prime dair kayıtları ve bunun uygulanması hakkındaki kuralları esas sözleşmede öngörüldüğü şekilde ilan eder ve internet sitesi oluşturma yükümlülüğüne tabi şirketlerde internet sitesinde yayımlar.

(2) Yönetim kurulunun sermaye artırımına ilişkin kararında;

a) Artırılan sermayenin tutarı,

b) Çıkarılacak yeni payların itibari değerleri, sayıları, cinsleri, primli ve imtiyazlı olup olmadıkları,

c) Rüçhan hakkının sınırlandırılıp sınırlandırılmadığı, kullanılma şartları ile süresi,

ç) Gerekli görülen diğer hususlar,

belirtilir.

(3) Sermaye artırımının mevzuata uygun olarak gerçekleştirilmesinden sonra, sermaye artırımına ilişkin yönetim kurulu kararı ile çıkarılmış sermayeyi gösteren esas sözleşme maddesinin yeni şekli, yönetim kurulunca tescil ve ilan ettirilir.

(4) Sermaye artırımının iç kaynaklı olması durumunda kayıtlı sermaye tavanı aşılabilir. Dış kaynaklı sermaye artırımı yoluyla kayıtlı sermaye tavanı aşılamaz.

(5) Kayıtlı sermaye tavanına ulaşıldıktan sonra, yeni tavan belirlenmeden yönetim kurulu kararı ile sermaye artırımı yapılamaz.

(6) Sermaye artırımı sırasında, yönetim kurulu kararı ile imtiyazlı veya itibari değerinin üzerinde pay çıkarılabilmesi, pay sahiplerinin yeni çıkarılacak paylara ilişkin rüçhan haklarının veya imtiyazlı pay senedi sahiplerinin haklarının sınırlandırılabilmesi için esas sözleşmeyle bu hususlarda yönetim kurulunun yetkilendirilmiş olması şarttır.

(7) Yönetim kurulunun yeni çıkarılacak paylara ilişkin rüçhan haklarını kısıtlama yetkisi, pay sahipleri arasında eşitsizliğe yol açacak şekilde kullanılamaz.

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.

19 Nisan 2012 PERŞEMBE                 Resmî Gazete                            Sayı : 28269

TEBLİĞ

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

TÜRK GIDA KODEKSİ REJENERE SELÜLOZ FİLMLERDEN ÜRETİLMİŞ, GIDA İLE TEMAS EDEN MADDE VE MALZEMELER TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2012/31)

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, gıda ile temas etmesi amacıyla rejenere selüloz filmlerden üretilmiş madde ve malzemelerin taşıması gereken özellikleri belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Gıda ile temas eden veya etmek üzere üretilmiş ve bu Tebliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde tanımlanan son ürünü oluşturan ya da diğer malzemeleri de içeren ürünün bir parçasını oluşturan rejenere selüloz filmleri kapsar.

(2) Bu Tebliğ, rejenere selülozun sentetik kaplamalarını kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ;

a) 29/12/2011 tarihli ve 28157 sayılı 3. mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği ve 29/12/2011 tarihli ve 28157 sayılı 3. mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliğine dayanılarak,

b) 2007/42/EC sayılı Gıda Maddeleriyle Temas Etmek Üzere Rejenere Selüloz Filmlerden Yapılmış Madde ve Malzemeler üzerine Komisyon Direktifine paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Rejenere selüloz film: Geri dönüşüm yapılmamış odun veya pamuk orijinli rafine selülozdan elde edilen ince tabaka şeklindeki malzemeyi,

ifade eder.

Malzeme özellikleri

MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki rejenere selüloz filmlerin özellikleri aşağıda verilmiştir.

a) Bu Tebliğ kapsamında yer alan rejenere selüloz filmler aşağıda belirtilen tiplerden birine uygun olur;

1) Kaplanmamış rejenere selüloz filmler,

2) Selüloz esaslı kaplama ile kaplanmış rejenere selüloz filmler veya,

3) Plastik içeren kaplama ile kaplanmış rejenere selüloz filmler.

b) (a) bendinin (1) ve (2) numaralı alt bentlerinde yer alan rejenere selüloz filmler, yalnızca EK-1 Birinci Bölümünde belirtilen şartlar altında ve aynı ekte yer alan maddeler veya madde grupları kullanılarak üretilir.

c) Teknik gereklilikleri sağlamak için, rejenere selüloz film içine ya da yüzeyine uygun maddeler ilave edilebilir. Rejenere selüloz filmin tek yüzeyi veya her iki yüzeyi kaplanabilir.

ç) (b) bendine istisna olarak, EK-1’de yer alan diğer maddeler de boya ve pigment gibi renklendirme malzemesi ya da yapıştırıcı olarak kullanılabilir ancak bu maddelerden gıdaya, geçerli kılınmış bir yöntem ile belirlenebilen, tespit edilebilir bir düzeyde migrasyonu olamaz.

d) (a) bendinin (3) numaralı alt bendinde yer alan rejenere selüloz filmler; kaplama öncesinde, yalnızca EK-1 Birinci Bölümünde belirtilen şartlar altında ve aynı ekte yer alan maddeler veya madde grupları kullanılarak üretilir. Rejenere selüloz filmlerin kaplamasında kullanılan plastik kaplamalar, 4/7/2005 tarihli ve 25865 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temasta Bulunan Plastik Madde ve Malzemeler Tebliği (Tebliğ No: 2005/31)’nin EK-2, EK-3, EK-4, EK-5 ve EK-6’ sında yer alan şartlar altında ve aynı ekte yer alan maddeler kullanılarak üretilir.

e) (a) bendinin (3) numaralı alt bendinde yer alan rejenere selüloz filmler, (d) bendinde yer alan hükümlere aykırı olmaksızın, Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temasta Bulunan Plastik Madde ve Malzemeler Tebliğinin 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (k), (l), (m), (n) ve (o) bentlerine uygun olur.

f) Rejenere selüloz filmin baskılı yüzeyleri gıda ile temas edemez.

Etiketleme

MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki selüloz filmlerin etiketlemesinde, Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliği hükümlerine ilave olarak aşağıdaki hükümler uygulanır;

a) Özel kullanım koşullarının belirtildiği yerlerde, rejenere selüloz filmden üretilmiş madde ve malzemeler bu özel koşullara göre etiketlenir.

b) Perakende dışındaki pazarlama aşamalarında, gıda ile temas edecek olan rejenere selüloz filmlerden yapılmış madde ve malzemelerin, bu Tebliğ hükümlerini sağladığını gösteren ve Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliğinin 9 uncu maddesine uygun beyan, üretici firma tarafından hazırlanarak madde ve malzemelerle birlikte sunulur.

c) Doğası gereği gıda ile temas etmek üzere kullanılacağı açık olan rejenere selüloz filmlerden üretilmiş madde ve malzemelere bu fıkranın (b) bendi uygulanmaz.

Numune alma ve analiz metotları

MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki madde ve malzemelerden numune alınmasında ve bunların analizlerinde uluslararası kabul görmüş metotlar uygulanır.

İdari yaptırım

MADDE 8 – (1) Bu Tebliğe aykırı davrananlar hakkında 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun ilgili maddelerine göre idari yaptırım uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 9 – (1) 31/12/2009 tarihli ve 27449 sayılı 4. mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temas Eden Rejenere Selüloz Filmlerden Yapılmış Madde ve Malzemeler Tebliği (Tebliğ No: 2009/64) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

EK-1

Rejenere Selüloz Filmlerin Üretiminde Kullanımına İzin Verilen Maddelerin Listesi

EK-1’in Birinci ve İkinci bölümlerinde yüzde olarak ifade edilen değerler, susuz kaplanmamış rejenere selüloz filmin miktarına göre hesaplanır ve ağırlık/ağırlık olarak ifade edilir. Kullanılan maddelerin, saflık kriterleri yönünden iyi teknik özellikte olması gerekir.

Birinci Bölüm

Kaplanmamış Rejenere Selüloz Film

Madde İsimleri	Kısıtlamalar
A- Rejenere selüloz	ağırlık/ağırlık oranı % 72’den az olamaz.
B- Katkı maddeleri
1-Yumuşatıcılar	Toplamda ağırlık/ağırlık oranı % 27’den fazla olamaz.
– Bis(2-hidroksietil)eter (=dietilenglikol)- Etandiol (= monoetilenglikol)	Sadece kaplanması öngörülen ve sonrasında nemli olmayan, yüzeyinde serbest su içermeyen, gıda maddelerinde kullanılan filmler içindir.Bu tip film ile temasta bulunan gıda maddelerinde mevcut olan etandiol ve bis (2-hidroksietil) eterin toplam miktarı gıdada 30 mg/kg’ı geçemez.
– 1,3-bütandiol
– Gliserol
– 1,2-propandiol (=1,2 propilenglikol)
– Polietilen oksit (=polietilenglikol)	Ortalama molekül ağırlığı 250-1200 arasında olan
– 1,2-polipropilen oksit (=1,2 polipropilenglikol)	Ortalama molekül ağırlığı 400’den büyük ve serbest 1,3-propandiol içeriği maddede ağırlık/ağırlık olarak % 1’den büyük olamaz.
Sorbitol
Tetraetilenglikol
Trietilenglikol
Üre
2- Diğer katkı maddeleri	Toplamda ağırlık/ağırlık oranı %1’den fazla olamaz.
Birinci sınıf	Bu sınıftaki her bir madde veya madde gruplarının miktarı, kaplanmamış filmin 2 mg/dm2’sini geçemez.
– Asetik asit ve bunun NH4, Ca, Mg, K ve Na tuzları
– Askorbik asit ve bunun NH4, Ca, Mg, K ve Na tuzları
– Benzoik asit ve sodyum benzoat
– Formik asit ve bunun NH4, Ca, Mg, K ve Na tuzları
– 8’den 20’ye kadar (20 dâhil) çift karbon sayılı doymuş veya doymamış doğrusal yağ asitleri ve behenik ve risinoleik asitler ve bu asitlerin NH4, Ca, Mg, K, Na, Al, Zn tuzları
– Sitrik, d ve l-laktik, maleik, l-tartarik asitler ve bunların Na ve K tuzları
– Sorbik asit ve bunun NH4, Ca, Mg, K ve Na tuzları
– 8’den 20’ye kadar (20 dâhil) çift karbon sayılı doymuş veya doymamış doğrusal yağ asitleri ile behenik ve risinoleik asitlerin amidleri
– Doğal yenilebilir nişastalar ve unlar
– Kimyasal işlemle modifiye edilmiş yenilebilir nişastalar ve unlar
– Amiloz
– Kalsiyum ve magnezyumun karbonatları ve klorürleri
– 8’den 20’ye  kadar (20 dâhil) çift karbon sayılı doymuş veya doymamış doğrusal yağ asitleri ve/veya adipik, sitrik, 12-hidroksistearik (oksistearin), risinoleik asitlerin gliserol esterleri
– 8’den 20’ye kadar (20 dâhil) çift karbon sayılı doymuş veya doymamış doğrusal yağ asitlerinin polioksietilen (8’den 14’e kadar oksietilen grupları) esterleri
– 8’den 20’ye kadar (20 dâhil) çift karbon sayılı doymuş veya doymamış doğrusal yağ asitlerinin sorbitol esterleri
– Stearik asitin etandiol ve/veya bis (2-hidroksietil) eter ve/veya trietilenglikollü mono- ve/veya di-esterleri
– Alüminyum, kalsiyum, magnezyum oksitleri ve hidroksitleri ve alüminyum, kalsiyum, magnezyum ve potasyumun silikonları ve silikatları hidrat silikatları
– Polietilen oksit (= polietilenglikol)	Ortalama molekül ağırlığı 1200 ve 4000 arasında olan
– Sodyum propiyonat
İkinci Sınıf	Toplam madde miktarı; kaplanmamış filmde 1 mg/dm2’yi ve bu sınıfta yer alan her bir madde veya madde grubunun miktarı kaplanmamış filmde 0,2 mg/dm2’yi (veya belirtilen daha düşük bir limiti) geçemez.
– Sodyum alkil (C8-C18) benzen sülfonat
– Sodyum isopropil naftalin sülfonat
– Sodyum alkil (C8-C18) sülfat
– Sodyum alkil (C8-C18) sülfonat
– Sodyum dioktilsülfosuksinat
– Dihidroksietil dietilen triamin monoasetatın distearatı	Kaplanmamış filmde 0,05 mg/dm2’den fazla olamaz.
– Amonyum, magnezyum ve potasyum loril sülfatları
– N,N’-distearoil diaminoetan, N,N’-dipalmitoil diaminoetan ve N,N’-dioleoil diaminoetan
– 2-heptadesil- 4,4- bis (metilen-stearat) oksazolin
– Polietilen-aminostearamid etilsülfat	Kaplanmamış filmde 0,1 mg/dm2’den fazla olamaz.
Üçüncü Sınıf-Sabitleme Ajanı	Maddelerin toplam ağırlığı kaplanmamış filmde 1 mg/dm2’yi geçemez.
– Melamin formaldehitin, modifiye edilmemiş veya aşağıda verilen ürünlerin biri veya birkaçı ile modifiye edilmiş kondensasyon ürünü;Bütanol, dietilentriamin, etanol, trietilentetramin tetraetilenpentamin, tri-(2 hidroksietil) amin, 3,3’-diaminodipropilamin, 4,4’diaminodibutilamin	Serbest formaldehit içeriği, kaplanmamış filmde0,5 mg/dm2’den fazla olamaz.Serbest melamin içeriği kaplanmamış filmde 0,3 mg/dm2’den fazla olamaz.
– Tris(2-hidroksietil)amin ile değiştirilmiş melaminüreformaldehitin kondensasyon ürünü	Serbest formaldehit içeriği kaplanmamış filmde 0,5 mg/dm2’den fazla olamaz.Serbest melamin içeriği kaplanmamış filmde 0,3 mg/ dm2’den fazla olamaz.
– Çapraz bağlanmış katyonik polialkilenaminler	Türk Gıda Kodeksinin ilgili Tebliğlerinin genel ve teknik özellikler bölümlerine uygun olması gerekir.
(a) diaminopropilmetilamin ve epiklorhidrin bazlı poliamid-epiklorhidrin reçinesi
(b) epiklorhidrin, adipik asit, kaprolaktam, dietilentriamin ve/veya etilendiamin bazlı poliamid-epiklorhidrin reçinesi
(c) adipik asit,dietilentriamin ve epiklorhidrin veya epiklorhidrin ve amonyak karışımı bazlı poliamid-epiklorhidrin reçinesi
(ç) epiklorhidrin, dimetil adipat ve dietilentiramin bazlı poliamid-poliamin-epiklorhidrin reçinesi
(d) epiklorhidrin, adipamid ve diaminopropilmetilamin bazlı poliamid-poliamin-epiklorhidrin reçinesi
-Polietilenaminler ve polietileniminler	Kaplanmamış filmde 0,75 mg/dm2’den fazla olamaz.
– Üre-formaldehitin modifiye edilmemiş veya aşağıda verilen ürünlerin biri veya birkaçı ile  modifiye edilmiş kondensasyon ürünleri: Aminometilsülfonik asit, sulfanilik asit, bütanol, diaminobütan, diaminodietilamin, diaminodipropilamin, diaminopropan, dietilentriamin, etanol, guanidin, metanol, tetraetilenpentamin, trietilentetramin, sodyum sülfit,	Serbest formaldehit içeriği kaplanmamış filmde 0,5 mg’den fazla olamaz.
Dördüncü sınıf	Maddelerin toplam ağırlığı, kaplanmamış filmde 0,01 mg/dm2’yi geçemez.
– Yenilebilir yağların aminlerinin polietilen oksit ile reaksiyonundan ortaya çıkan ürünler
– Monoetanolamin loril sülfat

İkinci Bölüm

Kaplanmış Rejenere Selüloz Film

Madde İsimleri	Kısıtlamalar
A-Rejenere Selüloz	Birinci bölüme bakınız
B-Katkı maddeleri	Birinci bölüme bakınız
C-Kaplama
1-Polimerler	Maddelerin toplam ağırlığı, kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 50 mg/dm2‘yi geçemez.
-Selülozun etil, hidroksietil, hidroksipropilve metil eterleri
-Selüloz nitrat	Kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 20 mg/dm2‘yi geçemez.Selüloz nitratın azot içeriğinin ağırlık/ağırlık olarak % 10,8 ile % 12,2 aralığında olması gerekir.
2-Reçineler	Maddelerin toplam miktarı, sadece selüloz nitrat esaslı kaplamalar ile hazırlanmış rejenere selüloz filmler ve gıda ile temas eden yüzeydeki kaplamalar için 12,5 mg/ dm2‘yi geçemez.
– Kazein
– Kolofoni ve/veya  kolofoninin polimerizasyon,hidrojenasyon veya orantısız sonlanma (disproporsiyonasyon)ürünleri ve metil, etil esterleriveya C2‘den C6‘ya kadar çok değerlikli (polivalent)alkoller veya bu alkollerin karışımları
– Akrilik, maleik,sitrik, fumarik ve/veyafitalik asit ve/veya 2,2 bis(4-hidroksifenil)propan formaldehit ile kondanse edilmişve metil etil veya C2‘den C6 ‘ya kadar çok değerlikli(polivalent) alkollerle ve bu alkollerinkarışımları ile esterleşmiş kolofoni ve/veyabunların polimerizasyon, hidrojenasyon veya orantısız sonlanma (disproporsiyonasyon) ürünleri
– Bis (2-hidroksietil) eter esterleri ilebetapinen ve/veya dipenten ve/veyaditerpen ve maleik anhidridin katılma ürünleri
– Yenilebilir jelatin
– Hint yağı ve onun dehidrasyon veyahidrojenasyon ürünleri ve poligliserol,adipik, sitrik, maleik, fitalik ve sebasikasitleri ile kondensasyon ürünleri
– Doğal sakız (=doğal gam), (=ağaç reçinesi)
– Poli-beta-pinen (= terpenik reçineler)
-Üre-formaldehit reçineler(bkz. Sabitleme ajanları)
3- Plastikleştiriciler	Maddelerin toplam miktarı, kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 6 mg/dm2′yi geçemez.
– Asetil tribütil sitrat
– Asetil tri(2-etilhekzil) sitrat
– Di-izobütil adipat
– Di-n-bütil adipat
– Di-n-hekzil azelat
– Disiklohekzil fitalat	Kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 4,0 mg/dm2‘den fazla olamaz.
– 2-etilhekzil difenil fosfat (= fosforik asitdifenil 2-etilhekzil ester)	2-etilhekzil difenil fosfat miktarı(a)Bu tip filmlerle temas eden gıdanın2,4 mg/kg’ını veya(b) Gıda ile temas eden yüzeydeki kaplamada0,4 mg/ dm2’yi geçemez.
– Gliserol monoasetat (= monoasetin)
– Gliserol diasetat  (= diasetin)
– Gliserol triasetat (= triasetin)
– Di-bütil sebasat
– Di-n-bütil tartarat
– Di-izobütil tartarat
4- Diğer katkı maddeleri	Maddelerin toplam miktarı, kaplanmamış rejenere selüloz filmde 6 mg/dm2‘yi geçemez. Buna gıda ile temas eden yüzeydeki kaplama da dâhildir.
4.1-Birinci bölümde listelenen katkı maddeleri	Birinci bölümdeki kısıtlamalar geçerlidir (mg/dm2 cinsinden miktarlar gıda ile temas eden yüzeydeki kaplama da dâhil olmak üzere, kaplanmamış rejenere selüloz filme uygulanır).
4.2- Özel kaplama katkı maddeleri	Her bir maddenin veya madde gruplarının miktarı, kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 2 mg/dm2‘yi veya belirtilen daha düşük bir limiti geçemez.
– 1-hekzadekanol ve 1-oktadekanol
– 8’den 20’ye  kadar (20 dahil) çiftkarbon sayılı doymuş veya doymamışdoğrusal yağ asitlerinin esterleri ve risinoleikasidin etil, bütil, amil, ve oleil doğrusal alkolesterleri
– C26’dan C32’ye kadar olan saflaştırılmışmontanik asitler, ve/veya onların etandiolve/veya 1,3 bütandiol esterleri ve/veyakalsiyum ve potasyum tuzlarını içerenmontan mumları
– Karnauba mumu
– Balmumu
– Esparto mumu
– Kandelila mumu
– Dimetilpolisiloksan	Kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 1 mg/dm2‘den fazla olamaz.
– Epoksidize soya fasulyesi yağı,(oksiran içeriği % 6-8)
– Rafine edilmiş parafin ve mikrokristalinmumlar
– Pentaeritritol tetrastearat
– Mono ve bis (oktadesildietilenoksit) – fosfatlar	Kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 0,2 mg/dm2‘den fazla olamaz.
– Mono- veya di-(2-hidroksietil) amin ileesterleşmiş C8’den C20’ye kadar alifatikAsitler
– 2- ve 3-terbütil-4-hidroksianizol (=bütillenmiş hidroksianizol-BHA)	Kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 0,06 mg/dm2‘den fazla olamaz.
– 2,6-di-terbütil-4-metilfenol (= bütillenmiş  hidroksitoluen-BHT)	Kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 0,06 mg/dm2‘den fazla olamaz.
– Di-n-oktiltin-bis(2-etilhekzil) maleat	Kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 0,06 mg/dm2‘den fazla olamaz.
5-Çözücüler	Maddelerin toplam ağırlığı kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 0,6 mg/dm2‘yi geçemez.
– Bütil asetat
– Etil asetat
– Izobütil asetat
– Izopropil asetat
– Propil asetat
– Aseton
– 1-bütanol
– Etanol
– 2-bütanol
– 2-propanol
– 1-propanol
– Siklohekzan
– Etilenglikol monobütil eter
– Etilenglikol monobütil eter asetat
– Metil etil keton
– Metil izobütil keton
– Tetrahidrofuran
– Toluen	Kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 0,06 mg/dm2‘den fazla olamaz.

19 Nisan 2012 PERŞEMBE                 Resmî Gazete                            Sayı : 28269

TEBLİĞ

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

TÜRK GIDA KODEKSİ GIDA İLE TEMAS EDEN SERAMİK MALZEMELER TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2012/30)

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, son haliyle gıda ile temas etmesi beklenen veya gıda ile temas etmekte olan veya bu amaç için üretilmiş olan seramik malzemelerden, gıdaya kurşun ve kadmiyumun muhtemel migrasyonunu belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, son haliyle gıda ile temas etmesi beklenen veya gıda ile temas etmekte olan veya bu amaç için üretilmiş olan seramik malzemeleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ;

a) 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği ve 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliğine dayanılarak,

b) 84/500/EEC sayılı Gıda ile Temas Eden Seramik Malzemeler Hakkında Konsey Direktifine paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Seramik malzeme: Genel olarak yüksek killi veya silikat içerikli inorganik maddelerin karışımlarından üretilen, küçük miktarda organik maddelerin ilave edilebildiği, önce şekillendirilip pişirilerek sabitlenen, sırlanıp cilalanabilen ve/veya dekore edilebilen maddeleri,

ifade eder.

Malzeme özellikleri

MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki seramik malzemelerin özellikleri aşağıda verilmiştir:

a) Seramik malzemelerden gıdaya geçen kurşun ve kadmiyum miktarı, EK-2’de verilen test koşulları ve EK-3’te verilen analiz yöntemi kullanılarak belirlenir.

b) Seramik kap ve seramik kapaktan oluşan bir malzemede;

1) Kap ve kapak için, yalnızca kap için verilen kurşun ve/veya kadmiyum limiti (mg/dm² veya mg/L olarak) uygulanır.

2) Tek başına kap ve kapağın iç yüzeyi, aynı şartlar altında ve ayrı ayrı test edilir.

3) Kap ve kapağın iç yüzeyinden elde edilen kurşun ve/veya kadmiyum ekstraksiyon seviyelerinin toplamı, sadece kabın yüzey alanına veya hacmine uygun olarak hesaplanır.

c) Seramik malzemelerden gıdaya geçen kurşun ve kadmiyum miktarı EK-1’de verilen limitleri geçemez.

ç) Aynı şekilli, boyutlu, dekorasyonlu ve sırlı en az üç seramik malzeme numunesinin, EK-2 ve EK-3’te belirtilen şartlar altında analiz edilmesi durumunda; bu malzemelerden ekstrakte edilen kurşun ve/veya kadmiyumun ortalama miktarları; belirlenmiş limitleri ve ayrı ayrı her bir numune; verilen limitlerin % 50’sinden fazlasını geçmiyorsa, seramik malzemeler Tebliğ koşullarını sağlamış kabul edilir.

Etiketleme

MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki madde ve malzemeler, Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliği hükümlerine göre etiketlenir.

Numune alma ve analiz metotları

MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki madde ve malzemelerden Tebliğde yer alan koşullar ve uluslararası kabul görmüş metotlar dikkate alınarak numune alınır ve EK-2 ve EK-3’te yer alan kurallara göre analiz edilir.

Uygunluk beyanı

MADDE 8 – (1) Henüz gıda ile temas etmemiş seramik malzemelerin beraberlerinde Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliği’nin 9 uncu maddesine uygun yazılı beyanın bulundurulması zorunludur.

(2) Üretici veya satıcı tarafından hazırlanan bu beyan, bu Tebliğin EK-4’ünde yer alan bilgileri içerir.

(3) Bakanlığın talep etmesi halinde EK-1’de verilen kurşun ve kadmiyum limitleri ile uyumluluğu gösteren belgelerin beyanı zorunludur. Bu belgeler; kullanılan analiz metotlarını, analiz koşullarını, analizin yapıldığı laboratuvarın adı ve adresini ve analiz sonuçlarını içerir.

İdari yaptırım

MADDE 9 – (1) Bu Tebliğe aykırı davrananlar hakkında 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun ilgili maddelerine göre idari yaptırım uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 10 – (1) 4/12/2001 tarihli ve 24603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temasta Bulunan Seramik Malzemeler Tebliği (Tebliğ No: 2001/38) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 11 – (1) Bu Tebliğin 8 inci maddesi 1/6/2012 tarihinde, diğer maddeleri ise yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 12 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

EK-1

Seramik Malzemelerden Geçen Kurşun ve Kadmiyum Limitleri

Kategoriler	Pb	Cd
Kategori 1:İç derinlikleri, en üst köşe boyunca geçen yatay yüzeyin en düşük noktasından ölçülmüş olan ve ölçüleri 25 mm’yi geçmeyen, doldurulamayan ve doldurulabilen malzemeler	0,8 mg/dm²	0,07 mg/dm²
Kategori 2:Doldurulabilen diğer tüm malzemeler	4,0 mg/L	0,3 mg/L
Kategori 3:Pişirme kapları; 3 litreden daha fazla bir kapasiteye sahip olan paketleme ve saklama kapları	1,5 mg/L	0,1 mg/L

EK-2

Kadmiyum ve Kurşunun Migrasyonunun Belirlenmesi İçin Temel Kurallar

1. Test sıvısı (gıda benzeri)

Asetik asit (hacim/hacim), yeni hazırlanmış % 4’lük sulu çözeltisi.

2. Test Koşulları

2.1. Test; 22 ± 2 ºC’de 24 ± 0,5 saat süre ile yapılır.

2.2. Kurşun migrasyonu belirlenecekse numune, uygun bir koruyucu ile kaplanmalı ve laboratuvarda normal ışıklandırma şartlarında bırakılmalıdır. Kurşun ve kadmiyum veya kadmiyum migrasyonu belirlenecekse numune, test edilecek yüzeyin tümüyle karanlıkta kalmasını sağlayacak şekilde kaplanır.

3. Dolum

3.1. Doldurulabilecek numuneler

Malzeme, % 4’lük asetik asit çözeltisi ile taşma noktasını 1 mm’den daha fazla aşmayacak düzeyde doldurulur, mesafe numunenin en üst kenarından ölçülür. Düz veya hafif eğimli numuneler, sıvı yüzeyi ile taşma noktası arasındaki mesafe eğimli kenar boyunca 6 mm’den daha fazla olmayacak şekilde doldurulur.

3.2. Doldurulamayacak numuneler

Gıda maddeleri ile temas etmesi istenmeyen numune yüzeyi öncelikle % 4’lük asetik asit çözeltisinin etkisine dayanabilecek uygun bir koruyucu tabaka ile kaplanır. Numune daha sonra, gıda maddeleri ile teması istenen yüzey tamamen test sıvısı ile kaplanacak şekilde, bilinen hacimde asetik asit içeren bir geçişi sağlayıcı ortam içerisine daldırılır.

4. Yüzey Alanının Belirlenmesi

1. kategorideki maddelerin yüzey alanı; 3. bölümde yer alan doldurma koşulları ile uyumlu olarak elde edilen, serbest sıvı yüzeyi tarafından oluşturulan menisküsün yüzey alanına eşittir.

EK-3

Kadmiyum ve Kurşun Migrasyonu Analiz Metotları

1. Amaç ve Uygulama Alanı

Bu metot, kurşun ve/veya kadmiyumun spesifik migrasyonunu tespit eder.

2. Prensip

Kurşun ve/veya kadmiyumun spesifik migrasyonunun belirlenmesi 4 üncü maddedeki performans kriterlerini sağlayacak bir enstrümental analiz metodu ile yapılır.

3. Reaktifler

– Tüm reaktifler aksi belirtilmedikçe, analitik kalitede olması gerekir.

– Referansın suya göre yapıldığı yerlerde su, daima damıtık suyu veya eşit kalitedeki suyu ifade eder.

3.1. Asetik asit, % 4’lük, (hacim/hacim) sulu çözeltisi: 40 mL glasiyel asetik asit su ile 1000 mL’ye tamamlanır.

3.2. Stok çözeltiler

% 4’lük asetik asit çözeltisi içerisinde sırasıyla 1000 mg/L kurşun ve en az 500 mg/L kadmiyum içeren stok çözeltileri hazırlanır.

4. Enstrümantal Analiz Metodunun Performans Kriterleri

4.1. Tespit sınırı: Kurşun ve kadmiyum için aşağıdaki değerlere eşit veya daha düşük olması gerekir.

– Kurşun için 0,1 mg/L

– Kadmiyum için 0,01 mg/L

Tespit sınırı; cihazın birikim gürültüsünün iki katına eşit bir sinyal veren, % 4’lük asetik asit içerisindeki elementin konsantrasyonu olarak tanımlanır.

4.2. Tayin sınırı: Kurşun ve kadmiyum için aşağıdaki değerlere eşit veya daha düşük olması gerekir.

– Kurşun için 0,2 mg/L

– Kadmiyum için 0,02 mg/L

4.3. Geri Alma: % 4’lük asetik asit çözeltisine eklenen kurşun ve kadmiyumun geri alması, eklenen miktarın % 80-120’si kadardır.

4.4. Özgünlük: Kullanılan enstrümental analiz metodunun spektral girişimlerden ve matriksten etkilenmeyecek şekilde olması gerekir.

5. Metot

5.1. Numunenin hazırlanması

Numune temiz olur, testi etkileyecek yağlar ve diğer maddeleri içermez.

Numune, yaklaşık 40 ºC sıcaklıkta, ev tipi sıvı deterjan içeren bir çözeltide yıkanır. Öncelikle musluk suyunda ve daha sonra da damıtık suda veya eşit kalitedeki suda durulanır. Herhangi bir paslanmayı önlemek için ortamda bulunan su uzaklaştırılır ve kurutulur. Test edilecek yüzey temizlendikten sonra dokunulmaz.

5.2. Kurşun ve/veya kadmiyumun belirlenmesi

– Hazırlanmış numune EK-2’de belirtilen şartlarda test edilir.

– Kurşun ve/veya kadmiyum tayini için test çözeltisini almadan önce, numune içerikleri homojenize edilerek, herhangi bir çözelti kaybını veya test edilen yüzeyin aşınmasını önleyen uygun bir yöntem uygulanır.

– Her bir seri tayin için kullanılan reaktif üzerinde bir kör test yapılır.

– Kurşun ve/veya kadmiyumun belirlenmesi, uygun şartlar altında yapılır.

EK-4

Uygunluk Beyanı

1. 8 inci maddede yer alan uygunluk beyanı, aşağıdaki bilgi ve belgeleri içerir:

a) Seramik malzemeyi piyasaya arzdan sorumlu olan satıcının adı veya ticari unvanı ve adresi,

b) Seramik malzemenin özellikleri,

c) Beyan tarihi,

ç) Seramik malzemenin bu Tebliğ ve Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Hakkında Yönetmelik’te yer alan gereklilikleri karşıladığına ilişkin bilgi ve belgeler.

2. Uygunluk beyanı, ait olduğu malzeme hakkında basit ve kolay bir tanımlamaya olanak tanıyacak nitelikte olur ve malzemenin üretiminde kurşun ve kadmiyum geçişinde değişikliğe neden olacak bir değişim olduğunda yenilenir.

19 Mart 2009 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı : 27174

TEBLİĞ

Bayındırlık ve İskân Bakanlığından:

MİMARLIK VE MÜHENDİSLİK HİZMET BEDELLERİNİN HESABINDA KULLANILACAK 2009 YILI YAPI YAKLAŞIK BİRİM MALİYETLERİ HAKKINDA TEBLİĞ

16/7/1985 tarihli ve 85/9707 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren “Mimarlık ve Mühendislik Hizmetleri Şartnamesi’nin 3.2 maddesi gereğince mimarlık ve mühendislik hizmet bedellerinin hesabında kullanılacak 2009 yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri, yapının mimarlık hizmetlerine esas olan sınıfı dikkate alınarak inşaat genel giderleri ile yüklenici kârı dahil belirlenerek aşağıda gösterilmiştir.

Yapının Birim Maliyeti

YAPININ MİMARLIK HİZMETLERİNE ESAS OLAN SINIFI         (BM) TL/M²

I. SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR                                                                                                                 71,00

 . 3 m yüksekliğe kadar kagir ve betonarme istinat ve bahçe duvarları

 . Basit kümes ve basit tarım yapıları

 . Plastik örtülü seralar

 . Mevcut yapılar arası bağlantı- geçiş yolları

 . Baraka veya geçici kullanımı olan küçük yapılar

 . Yardımcı yapılar (Müştemilat)

 . Gölgelikler-çardaklar

 . Üstü kapalı yanları açık teneffüs, oyun gösteri alanları

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR                                                                                                                 123,00

 . Cam örtülü seralar

 . Basit padok, büyük ve küçük baş hayvan ağılları

 . Su depoları

 . İş yeri depoları

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

II. SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR                                                                                                                 195,00

 . Kuleler, ayaklı su depoları

 . Palplanj ve ankrajlı perde ve istinat duvarları

 . Kayıkhane

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR                                                                                                                 268,00

 . Pnömatik ve şişirme yapılar

 . Hangar yapıları (Uçak bakım ve onarım amaçlı)

 . Tek katlı ofisler, dükkan ve basit atölyeler

 . Semt sahaları, küçük semt parkları, çocuk oyun alanları ve müştemilatları

 . Tarım, endüstri ve sanayi yapıları (Tek katlı, bodrum ve asma katı da olabilen prefabrik beton ve çelik depo ve atölyeler, tesisat ağırlıklı ağıllar, fidan yetiştirme ve bekletme tesisleri)

 . Yat bakım ve onarım atölyeleri, çekek yerleri

 . Jeoloji, botanik ve tema parkları

 . Mezbahalar

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

III. SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR                                                                                                                                437,00

 . Okul ve mahalle spor tesisleri (Temel eğitim okullarının veya işletme ve tesislerin spor salonları, jimnastik salonları, semt salonları)

 . Katlı garajlar

 . Hobi ve oyun salonları

 . Ticari bürolar (üç kata kadar -üç kat dahil- asansörsüz ve kalorifersiz)

 . Alışveriş merkezleri (semt pazarları, küçük ve büyük hal binaları, marketler. v.b)

 . Basımevleri, matbaalar

 . Soğuk hava depoları

 . Konutlar (dört kata kadar- dört kat dahil – asansörsüz ve kalorifersiz)

 . Benzin istasyonları

 . Kampingler

 . Küçük sanayi tesisleri (Donanımlı atölyeler, ticarethane, dükkan, imalathane, dökümhane)

 . Semt postaneleri

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR                                                                                     498,00

 . Kreş-Gündüz bakımevleri

 . Otel ve moteller (1 ve 2 yıldızlı oteller, 2. sınıf moteller)

 . Entegre tarımsal endüstri yapıları

 . İdari binalar (ilçe tipi hükümet konakları, vergi daireleri)

 . Gençlik Merkezleri

 . Belediyeler ve çeşitli amaçlı kamu binaları

 . Lokanta, kafeterya ve yemekhaneler

 . Temel eğitim okulları

 . Küçük kitaplık ve benzeri kültür tesisleri

 . Jandarma ve emniyet karakol binaları

 . Sağlık tesisleri (sağlık ocakları, kamu sağlık dispanserleri, sağlık evleri, sağlık merkezleri)

 . Ticari bürolar (Kaloriferli veya asansörlü)

 . Halk evleri

 . Pansiyonlar

 . 150 kişiye kadar cezaevleri

 . Fuarlar

 . Sergi salonları

 . Konutlar (asansörlü ve/veya kaloriferli)

 . Marinalar

 . Gece kulübü, diskotekler

 . İtfaiye kurtarma istasyonları

 . Misafirhaneler

 . Büyük çiftlik yapıları

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

IV. SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR                                                                                      561,00

 . Özelliği olan büyük okul yapıları (Spor salonu, konferans salonu ve ek tesisleri olan eğitim yapıları)

 . Poliklinikler ve benzeri sağlık yapıları (Hastaneler hariç)

 . Liman binaları

 . İl tipi hükümet konakları (Büyük idare ve Büyükşehir belediye binaları)

 . Ticari Bürolar (Asansörlü ve kaloriferli)

 . 150 kişiyi geçen cezaevleri

 . Kaplıcalar, şifa evleri vb. termal tesisleri

 . Rehabilitasyon ve tedavi merkezleri

 . İbadethaneler (Dini yapılar 1000 kişiye kadar)

 . Entegre sanayi tesisleri

 . Aqua parklar

 . Müstakil spor köyleri (Yüzme havuzları, spor salonları ve stadları bulunan)

 . Özellikli müstakil konutlar (villalar, teras evleri, dağ evleri, kaymakam evi)

 . Yaşlılar Huzurevi, kimsesiz çocuk yuvaları, yetiştirme yurtları

 . Büyük alışveriş merkezleri

 . Yüksek okullar ve eğitim enstitüleri

 . Apartman tipi konutlar (Bina yüksekliği 21.50 m.’yi aşan, asansörlü ve/veya kaloriferli)

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR                                                                                     622,00

 . İş Merkezleri

 . Araştırma binaları ve laboratuarlar

 . Metro istasyonları

 . Stadyum, spor salonları ve yüzme havuzları

 . Büyük postaneler (merkez postaneleri)

 . Otobüs terminalleri

 . Satış ve sergi binaları (showroomlar)

 . Eğlence amaçlı yapılar (çok amaçlı toplantı, eğlence ve düğün salonları)

 . Banka binaları

 . Otel ve moteller (3 ve 4 yıldızlı oteller ile 1. sınıf moteller)

 . Normal radyo ve televizyon binaları

 . Özelliği olan genel sığınaklar

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar

C GRUBU YAPILAR                                                                                     746,00

 . Hastaneler (150 yatağa kadar)

 . Büyük kütüphaneler ve kültür yapıları

 . Bakanlık binaları

 . Yüksek öğrenim yurtları

 . Arşiv binaları

 . Radyoaktif korumalı depolar

 . Büyük Adliye Sarayları

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

V. SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR                                                                                      926,00

 . Radyo-Tv İstasyonları

 . Özelliği olan askeri yapılar ve orduevi

 . Büyükelçilik yapıları, vali konakları ve 600 m2 üzerindeki özel konutlar

 . Borsa binaları

 . Üniversite kampüsleri

 . Yüksekliği 50,50 m’yi aşan yapılar

 . Alışveriş kompleksleri (İçerisinde sinema, tiyatro, sergi salonu, kafe, restoran, market, v.b. bulunan)

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR                                                                                     1.122,00

 . Kongre merkezleri

 . Müze, sergi kütüphane kompleksleri

 . Olimpik spor tesisleri – hipodromlar

 . Bilimsel araştırma merkezleri, AR-GE binaları

 . Havaalanları

 . İbadethaneler (1000 kişinin üzerinde)

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

C GRUBU YAPILAR                                                                                      1.279,00

 . Hastaneler (150 yatağın üstündeki hastaneler ve özelliği olan ihtisas hastaneleri)

 . Üst donanımlı kompleks oteller ve tatil köyleri (5 yıldızlı)

 . Büyük radyo ve televizyon binaları

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

D GRUBU YAPILAR                                                                                    1.528,00

 . Opera, tiyatro bale yapıları, konser salonları ve kompleksleri

 . Restore edilecek yapılar ve tarihi ve eski eser niteliğinde olup, yıkılarak orijinaline uygun olarak yapılan yapılar

 . ve bu gruptakilere benzer yapılar.

Açıklamalar:

1-) Benzer yapılar, ilgili gruptaki yapılara kıyasen uygulayıcı kurum ve kuruluşlarca Mimarlık ve Mühendislik Hizmetleri Şartnamesinin ilgili hükümlerinden yararlanılarak belirlenecektir.

2-) Tebliğin revizyonu çalışmalarında sınıfı veya grubu değiştiren ve tebliğden çıkarılan yapılar için, 2009 yılından önceki tebliğlere göre yapı sınıfı ve grubu belirlenerek başlatılmış ve devam eden işlerde, söz konusu tebliğlerdeki yapı sınıfı ve grubu değiştirilmeksizin 2009 yılı tebliğinde karşılığı olan tutar esas alınmak suretiyle hesap yapılacaktır.

3-) Tebliğdeki sınıf ve gruplar yapım aşamasında belirlenirken tereddüde düşülmesi halinde, o yapının yapı yaklaşık maliyeti; yapının projesine göre hazırlanacak metrajlara Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Birim Fiyatlarının uygulanması suretiyle hesaplanacaktır.

Tebliğ olunur.

19 Mart 2008 ÇARŞAMBA  Resmî Gazete     Sayı : 26821

TARIMSAL ÜRÜNLERDE İHRACAT İADESİ YARDIMLARINA İLİŞKİN PARA-KREDİ VE KOORDİNASYON KURULU TEBLİĞİ

(Tebliğ No: 2008/1)

Bu Tebliğ, Dünya Ticaret Örgütü Tarım Anlaşması çerçevesinde, Bakanlar Kurulu’nun 27/12/1994 tarihli ve 94/6401 sayılı “İhracata Yönelik Devlet Yardımları Kararı”na dayanılarak hazırlanan, Para-Kredi ve Koordinasyon Kurulu’nun 06/03/2008 tarihli ve 2008/2 sayılı Kararı’na istinaden hazırlanmıştır.

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğ, ülkemiz tarımsal ürünlerinin uluslararası piyasalarda rekabet gücünün ve ihracat potansiyelinin artırılması amacıyla hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ’de geçen;

a) İhracat İade Miktarı: Fiziki birim başına yapılacak ödeme miktarıdır.

b) Miktar Barajı: Ürün bazında ihracat iadesi yardımlarına esas olacak kısmı belirten orandır.

c) Azami Ödeme Oranı: Mamulün ihracat bedeli dikkate alınarak yapılacak azami ödemeyi belirleyen orandır.

d) İhracat Bağlantılı Tarımsal Üretim Sözleşmesi: İhraç edilecek olan ürünlerin bünyesinde kullanılan tarım ürünlerinin üretimi ve ihracatçıya teslimi ile ilgili olarak, ihracatçı ile üretici arasında, ürünün idrak tarihinden asgari üç ay önce yapılan ve ilgili ihracatçı birliğine teslim edilen sözleşmedir.

İhracat iadesi yardımlarının verilmesinde uygulanacak yöntem

MADDE 3 –

(1) İhracat iadesi ödemelerinde, Dünya Ticaret Örgütü Tarım Anlaşmasında öngörülen limitler içinde kalınır.

İhracat iadesi yardımlarından yararlanacak ürünler

MADDE 4 –

(1) Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonu ödenekleri çerçevesinde karşılanmak üzere, aşağıdaki tabloda yer alan tarım ürünlerinin ihracatını müteakip finansmanı amacıyla, bu Tebliğ’in 6 ncı maddesinde belirtilen giderler, tabloda gösterilen ihracat iade miktarı ve azami ödeme oranı dikkate alınarak ABD Doları karşılığı Türk Lirası üzerinden, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdinde ihracatçı adına açılacak hesaptan, anılan Banka kanalıyla mahsup yoluyla karşılanır. İmalatçı firmalar, kendi dış ticaret şirketleri ya da şirketlerinin de yer aldığı aynı kuruluş bünyesindeki bir dış ticaret firması kanalıyla ihracatı gerçekleştirmesi ve dış ticaret firmalarının hakedişlerini imalatçı firmalarına devretmesi durumunda teşvikten faydalanabilir. İhracatçı firmalar hakedişlerini ürünü satın aldıkları imalatçı veya üretici firmalara devredebilir.

(2) İhracatçı firmalar; hakedişlerinin en fazla % 50’lik kısmını, ihraç ettikleri ürünü satın aldıkları veya söz konusu ürünün ihraç edilebilmesi amacıyla gerçekleştirilen faaliyetler kapsamında mal ve hizmet satın aldıkları firmalara bu Tebliğ’in 6 ncı maddesinde belirtilen giderlerin mahsubunda kullanılmak üzere devredebilirler.

SIRA		ARMONİZE	İHRACAT	MİKTAR	AZAMİ
NO	MADDE ADI	GTİP	İADE MİKTARI	BARAJI	ÖDEMEORANI
1	Buket yapmaya elverişli veya süs amacına uygun cinsten çiçekler ve tomurcuklar	0603.11,12,13,14,19	205 $/Ton	% 37	% 10
2	Sebzeler(pişirilmemiş, buharda veya suda kaynatılarak pişirilmiş) (dondurulmuş)	07.10 (0710.10 hariç)	79 $/Ton	% 27	% 12
3	Kurutulmuş sebzeler (bütün halde, kesilmiş, dilimlenmiş, kırılmış veya toz halinde, fakat başka şekilde hazırlanmamış)	07.12	370 $/Ton	% 20	% 10
4	Meyveler ve sert çekirdekli meyveler (pişirilmemiş, buharda veya suda kaynatılarak pişirilmiş, dondurulmuş )	08.11	78 $/Ton	% 41	% 8
5	Dondurulmuş Meyve ve sebze ile meyve ve sebze işleme sanayiine dayalı gıda maddeleri	20.01, 20.02, 20.03, 20.04, 20.05, 20.06, 20.08 (2008.11; 2008.19.11; 2008.19.13.00.11; 2008.19.19.00.14,39,49; 2008.19.91; 2008.19.93.00.11; 2008.19.99;2008.19.95.00.14,39,49 hariç)	75 $/Ton	% 51	% 15
6	Bal	0409.00	65 $/Ton	% 32	% 5
7	Reçel, jöle, marmelat, meyve veya sert kabuklu meyve püreleri veya pastaları	20.07 ( 2007.99.20;2007.99.97.00.19 hariç)	63 $/Ton	% 35	% 5
8	Meyve suları, meyve nektarları	20.09 (2009.90 hariç)	150 $/Ton	% 15	% 12
9	Zeytinyağı	15.09;1516.20.91.00.14;1516.20.98.00.11	100 $/Ton	% 100	% 5
10	Hazırlanmış veya konserve edilmiş balıklar	16.04	200 $/Ton	% 100	% 5
11	Kümes hayvanları etleri	02.07 (0207.13.91,99;0207.14.91; 0207.26.91,99; 0207.27.91, 99; 0207.34; 0207.35.91,99; 0207.36.81,85,89 hariç)	186 $/Ton	% 14	% 20
12	Yumurta	0407.00	15 $/1000 Adet	% 78	% 10
13	Kümes hayvanları etinden, sakatatından yapılmış sosisler ve benzeri ürünler ile kümes hayvanları etinden hazırlanmış veya konserve edilmiş ürünler	1601.00.99;1602.31,1602.32	250 $/Ton	% 40	%10
14	Çikolata ve kakao içeren gıda müstahzarları	18.06	119 $/Ton	% 48	% 6
15	Bisküviler, gofretler, kekler	1905.31,32; 1905.90.45; 1905.90.60.00.14	119 $/Ton	% 18	% 8
16	Makarnalar	19.02	66 $/Ton	% 32	% 10

İhracat bağlantılı sözleşmeli tarımsal üretimin ve organik tarım ürünlerinin desteklenmesi

MADDE 5 –

(1) 4 üncü maddenin 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 ncı sıra numaralarında yer alan ürünlerin, İhracat Bağlantılı Tarımsal Üretim Sözleşmesi kapsamında temin edilerek ihraç edilmeleri halinde, 4 üncü maddede belirtilen ihracat iade miktarları ve azami ödeme oranları % 50 oranında artırılır. Bu suretle hesaplanacak % 50’lik artış tutarının % 60’ı üreticiye nakit ödenir, % 40’ı ise, 4 üncü madde uyarınca ihracatçı adına açılmış olan mahsup hesabına alacak kaydedilir.

(2) İhracat Bağlantılı Tarımsal Üretim Sözleşmesi kapsamında yukarıda belirtilen artırımlı iadelerden faydalanabilmek için, sözleşme ile birlikte ilgili ihracatçı birliğine, ürünün idrak tarihinden asgari üç ay önce ön müracaatta bulunulması zorunludur. Ancak, ürünün özelliğine ve ilk idrak tarihine göre bu süre 45 güne kadar düşürülebilir.

(3) 4 üncü maddenin 2, 3, 4 ve 5 inci sıra numaralarında yer alan mamullerin üretiminde hammadde olarak kullandığı ürünleri, sahip oldukları veya kiraladıkları tarım arazilerinde üreten ve bu durumu idrak tarihinden önce ilgili ihracatçı birliğine tevsik eden ihracatçı firmalar, artırımlı iadenin tamamından mahsup sistemi çerçevesinde faydalandırılır.

(4) 4 üncü maddede yer alan ürünlerin, organik tarım yöntemleri ile üretilmeleri ve bu durumun Organik Ürün Sertifikası ile tevsik edilmesi halinde 4 üncü maddede belirtilen ihracat iade miktarları ve azami ödeme oranları % 50 oranında artırılır. Bu suretle hesaplanacak % 50’lik artış tutarı 4 üncü madde uyarınca ihracatçı adına açılmış olan mahsup hesabına alacak kaydedilir.

(5) İhracat Bağlantılı Tarımsal Üretim Sözleşmesinin şekil ve şartları Dış Ticaret Müsteşarlığı tarafından tespit edilir.

Diğer hususlar

MADDE 6 –

(1) Bu Tebliğ kapsamında; vergiler, vergi cezaları, SSK primleri, haberleşme giderleri (sabit telefon, telefaks vb.), enerji giderleri (elektrik ve doğalgaz), Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na ve ilgili tasfiye halindeki Bankalara olan borçlar ve bunların gecikme zammı ve faizlerine ilişkin giderlerin tamamı mahsup edilir.

(2) Bu Tebliğ kapsamı mahsup işlemlerinde, hesapların kullanımı sırasında imalatçı/ihracatçı veya ihracatçılara hiçbir şekilde nakit olarak doğrudan ihracat iadesi ödemesi yapılmaz.

MADDE 7 –

(1) Bu Tebliğ kapsamındaki mahsup işlemlerinden yararlanabilmek için, fiili ihraç tarihinden (ihraç ürünü, buna ilişkin gümrük beyannamesinin tescili sırasında bulunduğu durum ve niteliğini gümrük denetiminden çıktığı sırada da aynen muhafaza etmesi ve bu haliyle Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmesi, Serbest Bölgelere yapılan satışların ise buradan başka bir ülkeye ihraç edildiğinin tevsiki kaydıyla fiilen ihraç edilmiş sayılır) itibaren en geç bir yıl içerisinde, ibrazı zorunlu belgelerle birlikte, doğrudan bağlı bulunulan ya da kanuni merkez veya şubelerin bulunduğu yerdeki ihracatçı birliğine müracaat edilmesi gerekmektedir.

MADDE 8 –

(1) Adına hesap açılacak imalatçı/ihracatçı veya ihracatçılardan, ihracatçı birliklerine başvuruları sırasında, Maliye Bakanlığı’na hitaben bir örneği ekte yer alan taahhütname alınır.

(2) İhracatçı birlikleri tarafından ABD Doları olarak belirlenerek Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’na bildirilen her hakediş tutarı, hakediş belgesinin düzenlendiği tarihteki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden Türk Lirası’na çevrilerek sabitleştirilir.

(3) İhracat Bağlantılı Tarımsal Üretim Sözleşmesi kapsamında artırımlı olarak iadeden faydalandırıldığı ilgili ihracatçı birliği tarafından Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’na bildirilen hakediş tutarı içinde üretici payına tekabül eden miktar, üretici tarafından beyan edilmiş olan banka hesabına aktarılır.

MADDE 9 –

(1) Mahsup işlemleri, imalatçı/ihracatçı veya ihracatçılara Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası tarafından verilen hakediş belgeleri üzerinde bu Banka şubeleri tarafından yapılır. Bu işlemler tahsil hükmündedir. Ancak vergilerin ödenmesinde izlenecek usul ve esaslar, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri doğrultusunda Maliye Bakanlığı, Dış Ticaret Müsteşarlığı ve Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası arasında düzenlenecek protokollerle belirlenir.

(2) Şubeler, mahsubu istenen meblağı ihracatçıların hesabından düşerek ilgili kurumca belirlenen hesaba aktarır.

(3) Bu Tebliğ kapsamında imalatçı/ihracatçı veya ihracatçıların giderleri ile ilgili mahsuplar sonucu DFİF’den Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası kanalıyla ilgili kurumlara yapılacak ödemelerin uygulama usul ve esasları protokollerle belirlenir.

MADDE 10 –

(1) Bu Tebliğ’de yer alan tarım ürünleri ihracatında ihracatı müteakip imalatçı/ihracatçı veya ihracatçı adına açılacak mahsup hesabına alacak kaydedilecek meblağ, mamulün FOB ihraç bedeli üzerinden, ilgili mamulün karşısında gösterilen azami ödeme oranını aşamaz. Aştığı takdirde azami ödeme oranı uygulanır. İmalatçı/ihracatçı veya ihracatçı adına açılacak mahsup hesabına esas teşkil edecek ihracat iadesinin belirlenmesinde, beher sevkiyat için miktar barajı dikkate alınır.

MADDE 11 –

(1) Mahsup hesabına 4 üncü maddede yer alan mamullerin;

a) İthalat rejimi çerçevesinde ithal edilmiş bulunan yabancı malların ihracatı,

b) Transit ticareti,

c) Sınır ve kıyı ticareti,

d) Sınır Ticaret Merkezleri kapsamında yapılan ihracatı,

e) Bedelsiz ihracatı,

f) Bağlı muamele ve takası,

g) 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 128 ila 134 üncü maddeleri hükümleri çerçevesinde ithal edilerek işlenmesi sonucunda ihracı,

h) Mer’i Hariçte İşleme Rejimi Kararı ve Hariçte İşleme Rejimi Tebliği hükümleri çerçevesinde ihracatı,

i) İhracat sayılan yurt içi satış ve teslimleri,

j) Gümrük hattı dışı eşya satış mağazalarına yapılan ihracatı, dâhil edilmez.

(2) Tebliğ kapsamındaki ürünlerin bünyelerine giren hammaddelerin mer’i Dahilde İşleme Rejimi Kararı ve Dahilde İşleme Rejimi Tebliğleri hükümleri çerçevesinde ithal edilmesi halinde, söz konusu ürünlere ilişkin ihracat iadesi hesaplamalarında net döviz girdisi esas alınır.

(3) 1 inci maddede belirtilen ürünün ihraç edilmesini müteakip Türkiye’ye geri getirilmesi durumunda (serbest bölgeler dâhil), daha önce yararlanılan ihracat iadesi geri ödenir.

MADDE 12 –

(1) Bu Tebliğ kapsamında yapılan konsinye ihracat kapsamında kesin satış faturasında belirtilen FOB birim ihraç fiyatının gümrük beyannamesinde belirtilen FOB birim ihraç fiyatının % 50’sinin altında olması halinde mahsup işlemlerinden yararlandırılmaz.

MADDE 13 –

(1) Bu Tebliğ’in 4 üncü maddesinin 5 inci sıra numarasında bulunan ürünlerden 20.01, 20.03, 20.05, 20.06, 20.08 G.T.İ.P. altında yer alan maddeler (zeytin için Madde 14 dikkate alınır), 10 kg’ın (net ağırlık) üzerinde ambalajlarda ihraç edilmeleri halinde, geçici konserve olarak mütalaa edilir ve mahsup hesabına dâhil edilmez. 20.08 pozisyonundaki fındık mamulleri için ambalaj sınırı uygulanmaz.

MADDE 14 –

(1) Bu Tebliğ’in 4 üncü maddesinin 5 inci sıra numarasında bulunan ürünlerden 20.01, 20.05 G.T.İ.P. altında yer alan zeytinler 18 kg’ın (net ağırlık) üzerinde ambalajlarda ihraç edilmeleri halinde mahsup hesabına dâhil edilmez.

(2) 2001.90.65.00.15,25; 2004.90.30.00.17,27 ve 2005.70.00.00.15,25 G.T.İ.P.’lerinde yer alan ve net ağırlığı 2-5 kg arasında (5 kg dahil) olan ambalajlarda, “tescilli Türk Markaları” ve “Made in Turkey” ibaresi ile ihraç edilen zeytinler için ihracat iadesi miktarı 125 $/ton, miktar barajı % 51, azami ödeme oranı % 10 olarak uygulanır.

(3) 2001.90.65.00.14,24; 2004.90.30.00.16,26 ve 2005.70.00.00.14,24 G.T.İ.P.’lerinde yer alan ve net ağırlığı 1-2 kg arasında (2 kg dahil) olan ambalajlarda, “tescilli Türk Markaları” ve “Made in Turkey” ibaresi ile ihraç edilen zeytinler için ihracat iadesi miktarı 160 $/ton, miktar barajı % 51, azami ödeme oranı % 10 olarak uygulanır.

(4) 2001.90.65.00.13,23; 2004.90.30.00.15,25 ve 2005.70.00.00.13,23 G.T.İ.P.’lerinde yer alan ve net ağırlığı 1 kg’a kadar (1 kg dâhil) olan ambalajlarda “tescilli Türk Markaları” ve “Made in Turkey” ibaresi ile ihraç edilen zeytinler için ihracat iadesi miktarı 225 $/ton, miktar barajı % 51, azami ödeme oranı % 10 olarak uygulanır.

MADDE 15 –

(1) Bu Tebliğ’in 4 üncü maddesinin 9 uncu sıra numarasında bulunan zeytinyağı azami net ağırlığı 5 kg’a kadar (5 kg dahil) ambalajlarda ihraç edilmesi halinde mahsup hesabına dahil edilir.

(2) 1509.90.00.00.16 ve 1509.10.90.00.13 G.T.İ.P.’lerinde yer alan ve net ağırlığı 2-5 kg arasında (5 kg dahil) olan ambalajlarda, “tescilli Türk Markaları” ve “Made in Turkey” ibaresi ile ihraç edilen zeytinyağları için ihracat iadesi miktarı 175 $/ton, miktar barajı % 100, azami ödeme oranı % 15 olarak uygulanır.

(3) 1509.90.00.00.15 ve 1509.10.90.00.12 G.T.İ.P.’lerinde yer alan ve net ağırlığı 1-2 kg arasında (2 kg dahil) olan ambalajlarda, “tescilli Türk Markaları” ve “Made in Turkey” ibaresi ile ihraç edilen zeytinyağları için ihracat iadesi miktarı 300 $/ton, miktar barajı % 100, azami ödeme oranı % 15 olarak uygulanır.

(4) 1509.90.00.00.14; 1509.10.90.00.11 ve 1516.20.91.00.14 G.T.İ.P.’lerinde yer alan ve net ağırlığı 1 kg’a kadar (1 kg dahil) ambalajlarda, “tescilli Türk Markaları” ve “Made in Turkey” ibaresi ile ihraç edilen zeytinyağları için ihracat iadesi miktarı 500 $/ton, miktar barajı % 100, azami ödeme oranı % 15 olarak uygulanır.

MADDE 16 –

(1) Bu Tebliğ’in 4 üncü maddesinin 4 üncü sıra numarasında bulunan 0811.10 G.T.İ.P.’nde yer alan dondurulmuş çilek için miktar barajı % 70, 5 inci sıra numarasında bulunan 2001.10 G.T.İ.P.’nde yer alan hıyarlar ve kornişonlar ile 20.02 G.T.İ.P.’nde yer alan domatesler (sirke veya asetik asitten başka usullerle hazırlanmış konserve edilmiş) için miktar barajı % 80 olarak uygulanır.

MADDE 17 –

(1) Bu Tebliğ’in 4 üncü maddesinin 8 inci sıra numarasında bulunan meyve sularının şeker katkısız yüzde yüz meyve suyu olması halinde miktar barajı % 50, şeker katkısız konsantre meyve suyu (brix değeri en az 64) olması halinde ise miktar barajı % 100, azami ödeme oranları ise % 30 olarak uygulanır. Ayrıca, bu Tebliğ’in 4 üncü maddesinin 7 nci sıra numarasında yer alan 2007.99.39.00.11 GTİP ile tanımlı pekmez için ihracat iadesi miktarı 250 $/ton, miktar barajı % 100, azami ödeme oranı % 20 olarak uygulanır.

MADDE 18 –

(1) 4 üncü maddenin 6 ncı sıra numarasında yer alan balın net ağırlığı 1 kg’a kadar (1 kg dâhil) ambalajlarda, “tescilli Türk Markaları” ve “Made in Turkey” ibaresi ile ihraç edilmesi halinde miktar barajı % 40 olarak uygulanır.

MADDE 19 –

(1) Bu Tebliğ’in 4 üncü maddesinin 3 üncü sıra numarasında bulunan ürünler için belirlenen ihracat iadesi oranları 9 uncu fasıldaki gıda maddesi olarak kullanılan kurutulmuş biberler için de uygulanır.

MADDE 20 –

(1) Bu Tebliğ’in 4 üncü maddesinin 5 inci sıra numarasında bulunan ürünler için belirlenen ihracat iadesi oranları 19 uncu fasılda yer alan hububat içeren sebze konserveleri için de uygulanır.

MADDE 21 –

(1) Bu Tebliğ’in 4 üncü maddesinin 8 inci sıra numarasında bulunan ürünler için belirlenen ihracat iadesi oranları 22 nci fasıldan kayda aldırılan meyve nektarları için de uygulanır.

MADDE 22 –

(1) İhracatçı tarafından yanıltıcı bilgi ve belge verilmesinden dolayı haksız olarak ödenen Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonu primlerini ilgililerden alınan taahhütname ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde geri almaya Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası yetkilidir.

MADDE 23 –

(1) Bu Tebliğ’in uygulama usul ve esaslarının belirlenmesinde, bu çerçevede idari müeyyidelerin tespitinde ve ortaya çıkacak ihtilafların sonuçlandırılmasında Dış Ticaret Müsteşarlığı yetkilidir.

MADDE 24 –

(1) 4 üncü madde gereğince imalatçı/ihracatçı veya ihracatçı adına açılacak mahsup hesabına esas olan fiili ihracat 01/01/2008 ile 31/12/2008 tarihleri arasında gerçekleştirilecek fiili ihracattır. Ancak bu tarihler arasında gerçekleştirilecek fiili ihracat neticesinde imalatçı/ihracatçı veya ihracatçı adına açılacak hesaptan 6 ncı madde kapsamında giderlerin mahsubuna 31/12/2008 tarihinden sonra da devam olunur.

MADDE 25 –

(1) Bu Tebliğ 01/01/2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

T A A H H Ü T N A M E

MALİYE BAKANLIĞI’NA

Tarımsal ürünlerde ihracat iadesi yapılmasına ilişkin ……… tarihli ve …….. sayılı Para-Kredi ve Koordinasyon Kurulu Tebliği çerçevesinde, ihracatçı birliği tarafından tespit edilen hakedişle ilgili olarak Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdinde adıma açılan hesabımın haksız kullanımına yol açacak bir durumun tespiti halinde, bu tutarın mahsup tarihinden (hakediş belgesinin düzenlendiği tarih) itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’da öngörülen gecikme zammına eşit oranda faiziyle birlikte başkaca bir ihbar ve ihtara gerek kalmaksızın derhal ve defaten geri ödeyeceğimizi, ayrıca bu tutarın İhracatçı Birlikleri ve Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdindeki herhangi bir alacağımızdan mahsubunu kabul ettiğimizi kayıtsız ve şartsız kabul ve taahhüt ederiz.

Firma Unvanı	:
Adres	:
Tel	:
Yetkili Kişi	:
Yetkili İmza	:

19 Mart 2008 ÇARŞAMBA              Resmî Gazete                   Sayı: 26821

PATATES SİĞİLİ, PATATES KAHVERENGİ ÇÜRÜKLÜĞÜ VE DOMATESTE BAKTERİYEL SOLGUNLUK GÖRÜLEN ALANLARDA VE GÜVENLİK KUŞAĞINDA UYGULANACAK DESTEK HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2008/13)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, bitkisel üretimi tehdit eden zararlı organizmalara karşı önlem olarak tavsiye edilen alternatif uygulamaların desteklenmesini amaçlamaktadır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, destekleme uygulamalarında görev alacak kurum ve kuruluşların belirlenmesini, bazı illerde patates siğili hastalığı, patates kahverengi çürüklüğü ve domateste bakteriyel solgunluk ile bulaşık alanlarda ve güvenlik kuşağında alternatif ürünleri yetiştiren veya bu alanları nadasa bırakan çiftçilerin desteklenmesini ve çiftçilere yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasları kapsamaktadır.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 2/4/2005 tarihli ve 2005/8629 sayılı Ulusal Tarım Stratejisi Doğrultusunda Tarımsal Destek Ödemelerine ve Sürdürülebilir Çiftçi Kayıt Sisteminin Geliştirilmesine ilişkin Bakanlar Kurulu Kararı ile 8/12/2006 tarihli ve 2006/11248 sayılı Ulusal Tarım Stratejisi Doğrultusunda Tarımsal Destek Ödemelerine ve Sürdürülebilir Çiftçi Kayıt Sisteminin Geliştirilmesine İlişkin Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar’a istinaden 2008 yılı uygulamalarına esas olmak üzere hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Alternatif uygulama: Patates siğili, patateste kahverengi çürüklük ile domates ve biberde bakteriyel solgunluk hastalıklarından etkilendiği tespit edilen ve karantina uygulanan bulaşık alanlarda, patates ve Solanaceae familyasına ait bitkiler ile toprak parçası taşıyacak yumrulu bitkiler, fide ve fidan gibi üretim materyalleri dışındaki bitkisel ürünlerin yetiştirilmesi ya da bu alanlarda nadas uygulaması ile patates siğili ile ilgili olarak ilgili Müdürlüklerce oluşturulan güvenlik kuşağında patates, tohumluk, fide, fidan dışında diğer tüketim amaçlı alternatif ürünlerin yetiştirilmesi ya da nadas uygulaması,

b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

c) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş.’yi,

ç) Çiftçi kayıt sistemi (ÇKS): Yönetmelikle oluşturulan ve çiftçilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerin de kayıt altına alındığı veri tabanını,

d) Çiftçi: ÇKS’de kayıtlı olan ve tarımsal desteklemelerden yararlanılması amacıyla belirlenen usul ve esasları yerine getiren tüzel kişiler (kamu tüzel kişileri hariç) ile başvuru tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurmuş ve/veya reşit gerçek kişileri,

e) İcmal-1: İl/İlçe Müdürlüğü tarafından ÇKS’ye aktarılan bilgilere göre her köy/mahalle için çiftçi detayında ilgili desteklemeye ilişkin hakedişleri gösteren belgeyi,

f) İcmal-2: İl/İlçe Müdürlüğü tarafından İcmal 1’deki bilgilere göre her ilçe için köy/mahalle detayında ilgili desteklemeye ilişkin hakedişleri gösteren belgeyi,

g) İcmal-3: İl Müdürlüğü tarafından İcmal 2’deki bilgilere göre her il için ilçe detayında ilgili desteklemeye ilişkin hakedişleri gösteren belgeyi,

ğ) İl/İlçe müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl/İlçe Müdürlüğünü,

h) İl/İlçe tahkim komisyonu: Yönetmeliğin 4 üncü maddesine istinaden oluşturulan İl/İlçe Tahkim Komisyonunu,

ı) KORGEM: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

i) Nadas: Patates siğili, patateste kahverengi çürüklülük ile domates ve biberde bakteriyel solgunluk hastalıklarından etkilendiği tespit edilen ve karantina uygulanan bulaşık alanlara ve güvenlik kuşağına hiçbir ekim yapılmadan boş bırakılması durumunu,

j) Yönetmelik: 2005/8629 sayılı Ulusal Tarım Stratejisi Doğrultusunda Tarımsal Destek Ödemelerine ve Sürdürülebilir Çiftçi Kayıt Sisteminin Geliştirilmesine ilişkin Bakanlar Kurulu Kararına istinaden, 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliğini, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Patates Siğili (Synchytrium Endobioticum), Patates Kahverengi Çürüklüğü ve Domateste Bakteriyel Solgunluk (Ralstonia Solanacearum) Görülen Alanlarda Yapılacak Desteklemenin Ödeme Esasları, Uygulaması ve Denetimi

Destekten faydalanacak çiftçiler

MADDE 5 – (1) Patates siğili, patateste kahverengi çürüklülük ile domates ve biberde bakteriyel solgunluk hastalıklarından etkilendiği tespit edilen ve karantina uygulanan bulaşık alanlara, 2008 yılında alternatif ürün olarak patates ve Solanaceae familyasına ait bitkiler ile toprak parçası taşıyacak yumrulu bitkiler, fide ve fidan gibi üretim materyalleri dışındaki bitkisel ürünleri yetiştiren veya nadas uygulayan çiftçiler ile patates siğili için oluşturulan güvenlik kuşağında patates, tohumluk, fide, fidan dışında diğer tüketim amaçlı alternatif ürünleri yetiştiren ya da nadasa bırakan çiftçiler Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslara göre ÇKS’ye kayıtlı olmak şartı ile dekar başına destekleme ödemelerinden yararlanır.

(2) 2007 yılında güvenlik kuşağına dahil olup da yeni düzenleme ile güvenlik kuşağı sınırları dışında kalan alanlarda 2007 yılı sonbaharında hububat, yem bitkisi vb. güzlük ekim yapılan ürünleri eken ÇKS’ye kayıtlı çiftçiler için sadece 2008 yılına ait olmak üzere bir sefere mahsus dekar başına destekleme ödemelerinden yararlandırılır.

Destekten faydalanamayacak çiftçiler

MADDE 6 – (1) 2005 yılında çok yıllık yem bitkisi yetiştirenler ile meyve bahçesi ve bağ tesis ederek alternatif ürün desteklemesinden faydalanan üreticiler ile ÇKS’ye kayıtlı olmayan üreticiler destekleme kapsamı dışındadırlar. 

(2) Bu tebliğin 5 inci maddesinin ikinci paragrafında belirtilen ürün gruplarına ve ekim dönemine aykırı olarak yetiştiricilik yapan üreticiler destekleme ödemelerinden yararlandırılmaz.

Çiftçilere verilecek destekleme miktarı

MADDE 7 – (1) Çiftçilere 5 inci maddede belirtilen esaslar çerçevesinde dekara 110 YTL destekleme ödemesi yapılır.

Desteklemenin ödeme planı

MADDE 8 – (1) Destekleme ödeme planı, 2008 yılındaki ekim ve dikim ile nadas uygulaması dikkate alınarak, aynı alana yılda tek ödeme yapılması esas olmak üzere Bakanlık tarafından belirlenir.

(2) Ödemeler, il/ilçe müdürlüklerince ÇKS kayıtlarına göre oluşturulan onaylı ödeme icmallerine göre, kontrollerin tamamlanması ve Bakanlık tarafından ilgili talimat ve kaynağın Bankaya gönderilmesinden sonra, Banka aracılığıyla, ilgili şubelerde daha önce çiftçiler adına açılan veya açılacak olan hesaplara yapılır.  

Destekleme başvurusunun yeri ve süreleri

MADDE 9 – (1) Söz konusu desteklemeden yararlanmak isteyen çiftçiler ÇKS kaydını yaptırdıkları il/ilçe müdürlüklerine onaylanmış 2008 yılı ÇKS kayıt formu, başvuru dilekçesi (Ek-1) ve alternatif ürün veya nadas desteği talep formu ile başvurur. Başvurularda ÇKS kaydının güncellenmesi ve ÇKS kaydı yoksa kaydın yapılması esastır.

(2) Başvurular ÇKS kayıt süreleri içerisinde 24/10/2008 tarihine kadar il/ilçe müdürlüklerine yapılır. Başvurular yılı ve dönemi içerisinde yapılmak zorundadır. Bu tarihten sonra yapılacak başvurular kabul edilmez.

Destekleme başvurusu sırasında istenecek bilgi ve belgeler

MADDE 10 – (1) Destekleme kapsamındaki illerde, alternatif ürün ekimini tercih eden veya nadas uygulaması yapan çiftçiler destekleme ödemelerden yararlanabilmek amacıyla, üretimin yapıldığı yerdeki il/ilçe müdürlüklerine 9 uncu maddede belirtilen süre içerisinde başvururlar.

(2) Başvuru sırasında istenecek belgeler şunlardır:

a) Başvuru dilekçesi (EK-1),

b) Alternatif ürün veya nadas desteği talep formu (EK-2),

c) ÇKS kaydını yaptırdığına/güncellettiğine dair belge.

Destekleme taleplerinin tespiti, kontrolü, icmallerin hazırlanması

MADDE 11 – (1) İl/ilçe müdürlükleri, çiftçiler tarafından müracaat edilen parsellerde ekim yasağına uyup uymadığı konusunda yapacağı arazi kontrolleri sonucunda arazi bilgilerinin ÇKS’ye girilmesini sağlar.

(2) Veri girişinin tamamlanmasından sonra İcmal-1’ler (EK-3) ÇKS vasıtasıyla oluşturulur. İlçe müdürlüklerince her ilçe merkezinin İcmal-1’i ilçe merkezinde ve köyün/mahallenin İcmal-1’i kendi köyünde/mahallesinde 10 gün süreyle askıya çıkarılır. Askıya çıkma tarihi ve saati ile askıdan indirme saati tutanağa bağlanır. Tutanağın muhtar ve aza tarafından güncel tarihle imzalanması sağlanır. Askı süresince herhangi bir itiraz olmaz ise icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz, herhangi bir hak doğurmaz.

(3) Askı süresince İcmal-1’lere yapılan itirazlar, askı süresi içinde ve sürenin bitiminden itibaren en geç 5 iş günü içerisinde değerlendirilerek sonuçlandırılır. İlçe müdürlüklerince ÇKS’den alınan İcmal-2’ler (EK-4) düzenlenip, onaylanır ve en geç 5 iş günü içinde il müdürlüğüne gönderilir. Bu işlemler merkez ilçelerde il müdürlükleri tarafından yapılır.

(4) ÇKS’den alınan İcmal-3’ler (EK-5) il müdürlükleri tarafından kontrol edilip onaylanarak 5 iş günü içinde KORGEM’e gönderilir.

(5) Ortaya çıkabilecek sorunlar il/ilçe müdürlüklerince çözümlenir. Ancak çözüme kavuşturulamayan konular için; il/ilçe tahkim komisyonları yetkilidir. İl tahkim komisyonları tarafından çözümlenemeyen konular ise KORGEM’e gönderilir.

Desteklemenin denetimine ilişkin görev ve yetkiler

MADDE 12 – (1) Bu Tebliğ çerçevesinde yapılan başvurular ve il/ilçe müdürlüklerince yürütülen işlemler, İcmal-3’ler Bakanlığa gönderilmeden önce, il/ilçe müdürlüklerinde üç kişiden oluşturulacak bir komisyon marifetiyle örnekleme yöntemi ile denetlenir. Bu Tebliğin uygulaması sırasında karşılaşılan sorunlar il/ilçe tahkim komisyonlarınca değerlendirilerek çözümlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Tarımsal desteklemelerde görevli kurum ve kuruluşlar

MADDE 13 – (1) Bulaşık alanlarda ve Müdürlüklerce oluşturulan güvenlik kuşağında alternatif ürün ekim/dikimi yapan veya nadas uygulayan çiftçilere yapılacak destekleme uygulaması KORGEM ve il/ilçe müdürlükleri tarafından yürütülür.

Hukuki ve cezai sorumluluklar

MADDE 14 – (1) Bu Tebliğde belirtilen ilgili merciler, kendilerine ibraz edilen ödemelere esas teşkil eden belgelerin kontrolünden ve kendi hazırladıkları belgelerden sorumludurlar. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyerek haksız yere bu Tebliğde belirtilen desteklemelerin ödenmesine neden olanlar ile haksız yere destekleme ödemelerinden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibariyle gerçek dışı belge düzenleyen ve kullananlar hakkında gerekli cezaî ve diğer kanunî işlemler yapılır. Yanlış beyanda bulunan üreticilerin müracaat dosyaları tamamen iptal edilir.

(2) Haksız yere destekleme ödemelerinden yararlanıldığının tespit edilmesi hâlinde, haksız yere yapılan ödemeler, ödeme yapılan çiftçilerden 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde geri alınır. Haksız yere yapıldığı anlaşılan destekleme ödemelerinin geri alınmasında, gecikme zammının hesaplanmasında esas alınacak tarih, çiftçiye destekleme ödemelerinin yapıldığı tarihtir. Haksız yere yapılan ödemelerin geri alınamaması hâlinde, bu ödemelerde kusuru bulunan kamu görevlileri hakkında Borçlar Kanunu hükümleri uygulanır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan belge veya belgeleri düzenleyen gerçek veya tüzel kişiler de geri alınacak tutarların ödenmesinde müteselsilen sorumlu tutulurlar. Destekten haksız yere yararlandığı tespit edilen üreticiler beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmaz.

Ödemenin finansmanı

MADDE 15 – (1) Ödemeler için gerekli finansman bütçenin muhtelif tarımsal destekleme hizmetleri kalemine tahsis edilen ödeneklerden karşılanır. Ödemeler, Bakanlık tarafından Bankaya kaynak aktarılmasını müteakip, il/ilçe müdürlüklerince ÇKS’deki kayıtlara göre oluşturulan ilgili desteğin onaylı İcmal-1’lerine göre, Banka aracılığıyla, ilgili şubelerde daha önce çiftçiler adına açılan veya açılacak olan hesaplara yapılır. Çiftçilere yapılan toplam ödeme tutarının % 0,5’i bütçenin ilgili kaleminden Bankaya hizmet komisyonu olarak ödenir. Ödemelere ilişkin usul ve esaslar, Bakanlık ile Banka arasında yapılacak protokolle belirlenir.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 16 – (1) Bu Tebliğ ile 14/02/2007 tarih ve 26434 sayılı “Patates Siğili, Patates Kahverengi Çürüklüğü Ve Domateste Bakteriyel Solgunluk Görülen Alanlarda Ve Güvenlik Kuşağında Uygulanacak Destek Hakkında Tebliğ” (Tebliğ No: 2007/7) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 17– (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ekleri İçin Tıklayınız

19 Şubat 2012 PAZAR                           Resmî Gazete                                    Sayı : 28209

TEBLİĞ

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

SIĞIR ETİ İTHALATINDA SAĞLIK VE TEKNİK ŞARTLARIN BELİRLENMESİNE İLİŞKİN TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2012/13)

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, sığır eti ithalatına ilişkin sağlık ve teknik şartları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, sığır eti ithalatına ilişkin sağlık ve teknik şartlar ile bu ürünlerin ithalatında Kontrol Belgesi düzenlenmesi ile ilgili usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu ile 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ürünlerin Ülkeye Girişinde Veteriner Kontrollerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmeliğe dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Kesimhane: Etleri insan tüketimine uygun olan hayvanların kesim ve yüzüm işlemlerinin yapıldığı, iç organlarının çıkartıldığı, karkas ve sakatatların soğutulduğu ve/veya dondurulduğu işletmeyi,

c) Kontrol Belgesi: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Kontrolüne Tabi Ürünlerin İthalat Denetimi Tebliği ekinde örneği verilen belgeyi,

ç) Resmî veteriner hekim: Kanun kapsamında verilen görevleri Bakanlık adına yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

d) Sığır eti: En fazla otuz aylık sığırlardan elde edilen tam, yarım ve çeyrek gövde halindeki etleri,

e) Veteriner sağlık sertifikası: Hayvansal ürünlerin Kanunda belirlenen sağlık şartlarına uygun olduğunu gösteren, resmî veteriner hekim tarafından düzenlenen belgeyi,

ifade eder.

Sağlık ve teknik şartlar

MADDE 5 – (1) Sığır eti ithalatında Bakanlıktan Kontrol Belgesi alınmasında aşağıdaki şartlar aranır.

a) Kontrol Belgesi başvurusu sırasında, 19/2/2012 tarihli ve 28209 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvansal Ürün İthalatında Kontrol Belgesi Onaylanması ve İthalat Aşamasında Sunulması Gereken Belgeler Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2012/12)’de belirtilen evraklar ibraz edilir.

b) Sığır eti, Et ve Balık Kurumu Genel Müdürlüğü ile 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa uygun olarak Bakanlıktan gerekli izinleri almış olan kesimhaneleri, et/et ürünleri parçalama ve işleme tesisleri, soğuk hava deposu olan et satış yerleri ile yemek fabrikalarına sahip kişi/kuruluşlar veya bu işletmeler adına ithalat yapacak firmalar tarafından ithal edilir.

c) Sığır etleri bütün, yarım veya çeyrek gövde (karkas) halinde olacak, proforma faturalarında bu hususlar belirtilecektir. İthal edilecek sığır etleri taze, soğutulmuş veya dondurulmuş olacaktır.

(2) İthal edilecek sığır etleri, ihracatçı ülkede Bakanlık elemanlarınca incelenmiş ve kontrol edilmiş, inceleme ve kontrol sonucu teknik, sağlık ve hijyen şartları bakımından ulusal mevzuatımıza uygun bulunmuş kesimhanelerden elde edilir.

(3) Bakanlık elemanlarınca uygun bulunmayan kesimhaneden gelen veya Bakanlık elemanlarınca inceleme ve kontrolün yapılmasından önce kesilmiş etlerin ithalatına izin verilmez.

(4) İthal edilecek sığır etleri, Bakanlıkça görevlendirilen resmî veteriner hekim tarafından sağlık muayenesi yapılan ve ülkemiz örf ve adetlerine uygun olarak Bakanlık tarafından belirlenecek usullere göre kesimi gerçekleştirilen sığırlardan elde edilir.

(5) İthal edilecek sığır etleri, kesimi yapılan hayvanların bireysel kimlik numaraları ile işaretlenmiş olmalıdır.

(6) Sığır etlerinin Bakanlıkça sığır eti ithalatına izin verilen ülkelerdeki sağlıklı hayvanlardan elde edildiğini gösteren veteriner sağlık sertifikası, ihracatçı ülkenin resmî veteriner hekimi tarafından tasdik edilmiş olmalıdır.

(7) Bakanlıkça belirlenecek şartlara göre etlerin elde edildiği sığırların BSE’den (deli dana) ari olduğuna dair test belgesi fiili ithalat sırasında ibraz edilecektir. Ancak daha önce BSE vakası görülmeyen ve Dünya Hayvan Sağlığı Teşkilatının (OIE) sınıflandırmasına göre ihmal edilebilir ve kontrol edilebilir statüde yer alan ülkelerden yapılacak ithalatta bu belge aranmaz.

(8) Bu Tebliğ hükümlerini yerine getirmeyen ithalatçılara ikinci bir kontrol belgesi düzenlenmez.

(9) İthal edilecek etlere ilişkin, sağlık ve teknik şartlar Bakanlıkça belirlenir.

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 6 – (1) 23/9/2010 tarihli ve 27708 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sığır Eti İthalatında Kontrol Belgesi Alınabilmesi İçin Aranacak Şartlar Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2010/48) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 8 – (l) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

19 Şubat 2012 PAZAR                           Resmî Gazete                                    Sayı : 28209

TEBLİĞ

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

HAYVANSAL ÜRÜN İTHALATINDA KONTROL BELGESİ ONAYLANMASI VE İTHALAT AŞAMASINDA SUNULMASI GEREKEN BELGELER HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2012/12)

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; veteriner tıbbi ürünler mevzuatı kapsamındaki ürünler ile üreme ürünleri hariç, 21/12/2011 tarihli ve 28149 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ülkeye Girişte Veteriner Kontrollerine Tabi Olan Hayvan ve Ürünlere Dair Yönetmelik kapsamındaki hayvansal ürünlerin ithalatında kontrol belgesi onay işlemlerinin usul ve esasları ile ithalat aşamasında sunulması gereken belgeleri belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, veteriner tıbbi ürünler mevzuatı kapsamındaki ürünler ile üreme ürünleri hariç Ülkeye Girişte Veteriner Kontrollerine Tabi Olan Hayvan ve Ürünlere Dair Yönetmelik kapsamındaki hayvansal ürünlerin ithalatında kontrol belgesi onaylama işlemleri ile bu aşamada sunulması gereken belgeler ve ithalat aşamasında sunulması gereken belgeleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ürünlerin Ülkeye Girişinde Veteriner Kontrollerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmeliğe dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğin uygulanmasında;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Bal: Bitki nektarlarının, bitkilerin canlı kısımlarının salgılarının veya bitkilerin canlı kısımları üzerinde yaşayan bitki emici böceklerin salgılarının bal arısı Apis mellifera tarafından toplandıktan sonra kendine özgü maddelerle birleştirerek değişikliğe uğrattığı, su içeriğini düşürdüğü ve petekte depolayarak olgunlaştırdığı doğal ürünü,

c) Bileşen listesi: Üretici veya ihracatçı tarafından düzenlenen birden fazla bileşenden/karışımdan oluşan hayvansal gıdaların üretiminde veya hazırlanmasında kullanılan hammadde, yardımcı madde ve katkı maddelerini gösteren belgeyi,

ç) CITES belgesi: 27/12/2001 tarihli ve 24623 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Nesli Tehlike Altında Olan Yabani Hayvan ve Bitki Türlerinin Uluslararası Ticaretine İlişkin Sözleşmenin Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin I, II ve III sayılı listelerinde yer alan bir türe ait örneğin ihracat, ithalat, yeniden ihracatı ve denizden girişinde ibraz edilen uluslararası belgeyi,

d) Çiçek veya nektar balı: Bitki nektarından elde edilen balı,

e) Etiket/etiket taslağı: Gıda ve yem ambalajının veya kabının üzerine yazılmış, basılmış, şablonile basılmış, işaretlenmiş, kabartma ile işlenmiş, soğuk baskı ile basılmış veya yapıştırılmış olan herhangi bir işareti, markayı, damgayı, resimli veya diğer tanımlayıcı unsurları,

f) Faaliyet belgesi: Firmanın ithalini talep ettiği ürünü kapsayacak şekilde, resmen faaliyette olduğunu gösteren belgeyi,

g) Fatura: 7/10/2009 tarihli ve 27369 sayılı Mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Gümrük Yönetmeliğinde belirtilen belgeyi,

h) Genel müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

ı) Hayvansal ürün: Veteriner tıbbi ürünler mevzuatı kapsamındaki ürünler ile üreme ürünleri hariç, Ülkeye Girişte Veteriner Kontrollerine Tabi Olan Hayvan ve Ürünlere Dair Yönetmelik kapsamındaki ürünleri,

i) ICCAT belgesi: Mavi yüzgeçli orkinos (Thunnus thynnus) ürünlerinin iç ve dış ticaretinde ibraz edilen uluslararası belgeyi,

j) İl müdürlüğü: Kontrol belgesi onaylamak ve ithalat aşamasındaki kontrol işlemlerini yürütmek amacıyla yetki verilen İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünü,

k) Kanun: 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununu,

l) Kontrol Belgesi: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Kontrolüne Tabi Ürünlerin İthalat Denetimi Tebliği ekinde örneği verilen belgeyi,

m) Örnek veteriner sağlık sertifikası: İthalat aşamasında ibraz edilecek (p) bendinde tanımlanan veteriner sağlık sertifikasındaki bilgileri aynen içeren, ihracat öncesi düzenlenmiş örnek niteliğindeki onaylı veya onaysız belgeyi,

n) Proforma fatura: İhracatçı firma tarafından ithalatçı firma adına düzenlenen, ihraç edilecek malların isim, miktar, tutar gibi faturadaki asgari bilgileri içeren, firmanın ve firma adına imza atan şahsın adı olan imzalı belgeyi,

o) Salgı balı: Bitkilerin canlı kısımlarının salgılarından veya bitkilerin canlı kısımları üzerinde yaşayan bitki emici böceklerin (Hemiptera) salgılarından elde edilen balı,

ö) Spesifikasyon/özellik belgesi: İhracatçı veya üretici tarafından düzenlenen, ürünün özelliklerini gösteren belgeyi,

p) Veteriner sağlık sertifikası: Hayvansal ürünlerin 5996 sayılı Kanunda belirlenen sağlık şartlarına uygun olduğunu gösteren resmi veteriner hekim tarafından düzenlenen belgeyi,

r) Yem: Hayvanların ağız yoluyla beslenmesi amacıyla kullanılan işlenmiş, kısmen işlenmiş veya işlenmemiş, yem katkı maddeleri dâhil her tür madde veya ürünü,

ifade eder.

Genel hükümler

MADDE 5 – (1) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Kontrolüne Tabi Ürünlerin İthalat Denetimi Tebliğinin Ek-1/A sayılı listesinde yer alan ürünler, kontrol belgesine tabidir.

(2) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Kontrolüne Tabi Ürünlerin İthalat Denetimi Tebliğinin Ek-1/B sayılı listesinde yer alan ürünler kontrol belgesine tabi değildir.

(3) İthalatçı firma sunduğu bilgi ve belgelerin doğruluğundan sorumludur.

(4) Sunulan belgelerde belirtilen miktarı geçen hayvansal ürün için kontrol belgesi düzenlenmez.

(5) Bakanlık hayvan hastalığının nev’ine bağlı olarak, hayvan hastalıklarının bulunduğu ülkeler ve bu ülkelerden ithal edilmesi riskli olan ürünlerin listesini hazırlar. Bu listede yer alan ürünlerin söz konusu ülkeden ithalatı için kontrol belgesi düzenlenmez. Ancak bu listelerde belirtilen işlemlere tabi tutulmuş olması ve uygulanan işlemin örnek veteriner sağlık sertifikasında beyan edilmiş olması durumunda kontrol belgesi düzenlenir.

(6) Kontrol belgesi onaylanması için sunulan belgeler, ithalat işlemleri sırasında sunulacak belgelerde yer alacak bilgiler ile uyumlu olmalıdır.

(7) Veteriner sağlık sertifikasının geçerlilik süresi sertifikada belirtilen süre kadardır. Sertifikada süre belirtilmediği takdirde, sertifikanın düzenlendiği tarihten itibaren, havayolu ile gelen sevkiyatlarda yedi gün, karayolu ile gelenlerde onbeş gün, demiryolu ile gelenlerde otuz gün, denizyolu ile gelenlerde altmış gün geçerlidir. Gerektiği durumlarda Bakanlık geçerlilik sürelerinde değişiklik yapabilir.

(8) Kontrol belgesi onaylama işlemleri Genel Müdürlükçe yetki verilen il müdürlükleri tarafından yürütülür.

Kontrol belgesinin onaylanması aşamasında gerekli belgeler

MADDE 6 – (1) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Kontrolüne Tabi Ürünlerin İthalat Denetimi Tebliğinin Ek-1/A sayılı listesinde yer alan hayvansal ürünlerin ithalatında kontrol belgesi onaylanması aşamasında, ithalatçı veya yetkilisi, aşağıdaki belgelerin eklendiği dilekçe ile Bakanlık yetkili il müdürlüklerine başvurur:

a) Kontrol belgesi.

b) Proforma fatura veya fatura.

c) Örnek veteriner sağlık sertifikası.

ç) Orijin belgesi.

d) Firmayı temsile yetkili kişi/kişilerin noter onaylı imza sirküleri.

e) Ticaret Sicil Gazetesi veya faaliyet belgesi.

f) CITES kapsamındaki ürünler için, CITES Belgesi.

g) Sığır eti için teknik ve sağlık şartnamesine uygun olarak;

1) Taahhütname.

2) Gerektiği durumda, ithalat izni bulunan işletmeler ile bu işletmeler adına ithalat yapan firmalar arasındaki noter onaylı sözleşme veya taahhütname.

3) İthalat yapma izni bulunan işletmelere Bakanlığımızca verilen çalışma izin belgesinin/onay belgesinin güncel tarihli, onaylanmış sureti.

ğ) Mavi Yüzgeçli Orkinos Balıkları (Thymus thynnus) için ICCAT Belgesi.

h) Bileşen listesi.

ı) Sadece özel beslenme amaçlı gıdalar, takviye edici gıdalar ve ürün ile ilgili ulusal mevzuatı olmayan ürünler ve yem için spesifikasyon/özellik belgesi.

i) Etiket/etiket taslağı.

j) EK-1’de yer alan etiket taahhütnamesi.

k) 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yemlerin Piyasaya Arzı ve Kullanımı Hakkında Yönetmelik kapsamında onaya tabi olan yemler için söz konusu Yönetmeliğe göre Bakanlıktan alınmış belge.

l) Bakanlıkça istenecek diğer belgeler.

(2) Birinci fıkranın (e) bendinde belirtilen belge ilk başvuruda ve Bakanlıkça talep edilmesi durumunda ibraz edilir.

(3) Hayvansal ürünün orijini hakkında bilgi içeren örnek veteriner sağlık sertifikası sunulması durumunda ve Mavi Yüzgeçli Orkinos Balıkları (Thymus thynnus) için birinci fıkranın (ç) bendinde belirtilen belge aranmaz.

(4) Bileşen listesinde spesifikasyon belgesinde istenen bilgiler yer alıyorsa ayrıca spesifikasyon belgesi aranmaz.

(5) İthal edilecek balın çiçek veya nektar balı ya da salgı balı olduğu ve paketleme şekli proforma faturada belirtilir.

(6) Kontrol belgesi üç asıl, başvurudaki diğer belgeler ise bir asıl ve iki nüsha olarak sunulur. Orijin belgesinin aslı, sevkiyatla birlikte gelebilir. Belgelerin asılları Kontrol Belgesini onaylayan il müdürlüğünde muhafaza edilir. Ancak fatura ile başvurulması durumunda, bir kopya alınarak, aslı kontrol belgesiyle birlikte ithalatçıya verilir.

(7) Kontrol belgeleri ve eklenen belge nüshaları ithalatçıya ve malın giriş gümrüğünün bulunduğu veteriner sınır kontrol noktası/il müdürlüğüne gönderilir.

İthalat aşamasında gerekli belgeler

MADDE 7 – (1) İthalatçı veya sevkiyattan sorumlu kişi tarafından veteriner giriş belgesi ile ön bildirimde bulunulması üzerine ithal edilmek istenen hayvansal ürün için Ürünlerin Ülkeye Girişinde Veteriner Kontrollerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmeliğe göre veteriner kontrollerine başlanır.

(2) Kontrol belgesine tabi olsun veya olmasın, veteriner kontrolleri sonucunda ithal edilmek istenen hayvansal ürünün mevzuata uygunluğunun tespit edilmesi halinde ithalatına izin verilir.

(3) İthalatçı veya sevkiyattan sorumlu kişi, kontrol belgesine tabi hayvansal ürünler için ithalat aşamasında aşağıdaki belgeleri sunar:

a) Veteriner giriş belgesi.

b) Yetkili il müdürlüklerince onaylanmış kontrol belgesi ve ekleri.

c) Orijinal veteriner sağlık sertifikası.

ç) Orijin belgesi.

d) Bakanlıkça istenecek diğer belgeler.

(4) İthalatçı veya sevkiyattan sorumlu kişi, kontrol belgesine tabi olmayan hayvansal ürünler için ithalat aşamasında aşağıdaki belgeleri sunar:

a) Veteriner giriş belgesi.

b) Orijinal veteriner sağlık sertifikası.

c) Orijin belgesi.

ç) Bileşen listesi.

d) Sadece özel beslenme amaçlı gıdalar, takviye edici gıdalar ve ürün ile ilgili ulusal mevzuatı olmayan ürünler ve yem için spesifikasyon/özellik belgesi.

e) Ek-1’de örneği verilen etiket taahhütnamesi.

f) Ticaret Sicil Gazetesi veya faaliyet belgesi.

g) Bakanlıkça istenecek diğer belgeler.

(5) Dördüncü fıkranın (f) bendinde belirtilen belge ilk başvuruda ve Bakanlıkça talep edilmesi durumunda ibraz edilir.

(6) Hayvansal ürünün orijini hakkında bilgi içeren örnek veteriner sağlık sertifikası sunulması durumunda ve Mavi Yüzgeçli Orkinos Balıkları (Thymus thynnus) için üçüncü fıkranın (ç) bendi ile dördüncü fıkranın (c) bendinde belirtilen belge aranmaz.

Yürürlükten kaldırılan tebliğler

MADDE 8 – (1) 2/9/2007 tarihli ve 26631 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda Maddeleri ve Gıda ile Temasta Bulunan Madde ve Malzemelerin İthalatında Kontrol Belgesi Onaylanması ve İthalat Aşamasındaki Kontrol İşlemleri Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 39), 6/6/2008 tarihli ve 26898 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yemlerin İthalatında İstenecek Belgeler Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2008/36), 6/2/2008 tarihli ve 26779 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bal İthalatında Kontrol Belgesi Düzenlenirken Aranacak Şartlar ve İthalat Aşamasındaki Veteriner Kontrolleri Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2008/3) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 9 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

EK-1

ETİKET TAAHHÜTNAMESİ

GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANLIĞINA

………………… Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu hükümlerine göre İthal edilen Hayvansal Ürün İthalatında Kontrol Belgesi Onaylanması ve İthalat Aşamasında Sunulması Gereken Belgeler Hakkında Tebliğ kapsamındaki, hayvansal gıdaların 29/12/2011 tarihli ve 28157 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Etiketleme Yönetmeliğine ve Türk Gıda Kodeksi Ürün Tebliğlerine; yem için 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yemlerin Piyasaya Arzı ve Kullanımı Hakkında Yönetmeliğine uygun olarak ithalattan sonraki iki ay ve gerektiğinde Bakanlığın belirleyeceği ek süre içinde etiketledikten sonra piyasaya arz edeceğimizi, aksi takdirde doğacak her türlü hukuki sorumluluğun tarafımıza ait olacağını bu belge ile kabul, beyan ve taahhüt ederiz. …./…./20….

İthalatçı Firma Kaşesi ve Yetkilisinin Adı, Soyadı ve İmzası

Adres:

——————————————————————————–