VETERİNER TIBBİ ÜRÜNLER HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

4 Nisan 2012 ÇARŞAMBA                    Resmî Gazete                                    Sayı : 28254

YÖNETMELİKLER

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

VETERİNER TIBBİ ÜRÜNLER HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 24/12/2011 tarihli ve 28152 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmeliğin 45 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“b) Adına satış izni düzenlenecek veteriner hekimin T.C. kimlik numarası beyanı, diplomanın aslı veya kurumca onaylı örneği, ikamet beyanı veya belgesi, telefon ve belgegeçer numaraları ile elektronik posta adresi, imza sirkülerinin aslı veya kurumca onaylı sureti, 4 adet vesikalık resmi,”

MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
24/12/201128152

ZİRAİ MÜCADELE ALET VE MAKİNELERİ HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

4 Nisan 2012 ÇARŞAMBA                    Resmî Gazete                                    Sayı : 28254

YÖNETMELİKLER

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

ZİRAİ MÜCADELE ALET VE MAKİNELERİ HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 2/4/2011 tarihli ve 27893 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Hakkında Yönetmeliğin 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a), (b), (ç) ve (g) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) 6 ncı maddenin birinci fıkrasında belirtilen kişilere ait;

1) Diploma veya mezuniyet belgesinin Genel Müdürlükçe onaylı sureti,

2) Aldıkları dersleri gösterir belgenin (transkript) aslı veya Genel Müdürlükçe onaylı sureti,

3) T.C. kimlik numarası beyanı (Başvuru dilekçesinde belirtilir.),

4) Vesikalık fotoğraf (2 adet).

b) İşletmenin faaliyet alanları arasında zirai mücadele alet ve makineleri imalatının bulunduğunu gösteren, aşağıda belirtilen belgelerden uygun olan herhangi biri,

1) Ticaret Sicil Gazetesinin aslı veya Genel Müdürlükçe onaylı sureti,

2) Bağlı olduğu Mesleki Oda Kayıt Belgesinin aslı veya Genel Müdürlükçe onaylı sureti,

3) Kuruluş bilgilerinin yer aldığı resmi bir belgenin aslı veya Genel Müdürlükçe onaylı sureti,”

“ç) İnşaatın yapıldığı veya işletmenin bulunduğu yerin açık adresi ve işletmecinin iletişim bilgileri (Başvuru dilekçesinde belirtilir.),”

“g) İşletmenin faaliyete başlayacağı tarih (Başvuru dilekçesinde belirtilir.),”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (c), (ç), (e) ve (f) bentleri ile ikinci fıkrasının (c), (e) ve (f) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“c) Firmanın faaliyet alanları arasında zirai mücadele alet ve makineleri imalatının bulunduğunu gösteren; Ticaret Sicil Gazetesi veya İlgili Oda Kayıt Belgesi ya da kuruluş bilgilerinin içinde yer aldığı herhangi bir resmi belgenin aslı veya Genel Müdürlükçe onaylı sureti,

ç) İmal İzin Belgesinin Genel Müdürlükçe onaylı sureti,”

“e) Bakanlıkça onaya esas, içinde bulunulan yıl için miktarı tespit edilen imal ruhsat harcının yatırıldığını gösterir makbuzun aslı veya makbuzda ürünün ticari adı belirtilmişse Genel Müdürlükçe onaylı sureti,

f) Marka tescili olması durumunda, Marka Tescil Belgesinin aslı veya Genel Müdürlükçe onaylı sureti (2 adet),”

“c) Firmanın faaliyet alanları arasında zirai mücadele alet ve makineleri ile ilgili; imalat, ithalat, satış gibi hususların herhangi birinin bulunduğunu gösteren, Ticaret Sicil Gazetesi veya ilgili Oda Kayıt Belgesi ya da kuruluş bilgilerinin içinde yer aldığı herhangi bir resmi belgenin aslı veya Genel Müdürlükçe onaylı sureti,”

“e) Bakanlıkça onaya esas, içinde bulunulan yıl için miktarı tespit edilen ithal ruhsat harcının yatırıldığını gösterir makbuzun aslı veya makbuzda ürünün ticari adı belirtilmişse Genel Müdürlükçe onaylı sureti.

f) Marka tescili olması durumunda, Marka Tescil Belgesinin aslı veya Genel Müdürlükçe onaylı sureti (2 adet),”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin (1) ve (2) numaralı alt bentleri ile (b) bendinin (1), (2) ve (3) numaralı alt bentleri ile (ç) ve (d) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“1) Diploma veya mezuniyet belgesinin il/ilçe müdürlüğünce onaylı sureti,

2) T.C. kimlik numarası beyanı (Başvuru dilekçesinde belirtilir.),”

“1) Ticaret Sicil Gazetesinin belgesinin aslı veya il/ilçe müdürlüğünce onaylı sureti,

2) Bağlı olduğu Mesleki Oda Kayıt Belgesinin aslı veya il/ilçe müdürlüğünce onaylı sureti,

3) Kuruluş bilgilerinin yer aldığı resmi bir belgenin aslı veya il/ilçe müdürlüğünce onaylı sureti,”

“ç) Açık adres ve iletişim bilgileri (Başvuru dilekçesinde belirtilir.),

d) Durumu 19 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen koşula uygun olan girişimciler için, satıştan sorumlu teknik elemanın adı, soyadı, T.C. kimlik numarası ve iş sözleşmesi tarihi beyanı,”

MADDE 4 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 5 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
2/4/201127893

TARIMDA KULLANILAN ORGANİK, ORGANOMİNERAL GÜBRELER VE TOPRAK DÜZENLEYİCİLER İLE MİKROBİYAL, ENZİM İÇERİKLİ VE DİĞER ÜRÜNLERİN ÜRETİMİ, İTHALATI VE PİYASAYA

4 Haziran 2010 CUMA                         Resmî Gazete                                    Sayı : 27601

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

TARIMDA KULLANILAN ORGANİK, ORGANOMİNERAL GÜBRELER VE TOPRAK DÜZENLEYİCİLER İLE MİKROBİYAL, ENZİM İÇERİKLİ VE DİĞER ÜRÜNLERİN ÜRETİMİ, İTHALATI VE PİYASAYA

ARZINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bitkisel üretimde verimliliğin artırılması, toprakların fiziksel, kimyasal ve biyolojik yapısının iyileştirilmesi, insan sağlığının korunması ve çevre kirliliğinin önlenmesi amacıyla, organik, organomineral gübreler ve toprak düzenleyiciler ile mikrobiyal, enzim içerikli ve diğer ürünlerin kullanımını yaygınlaştırmak, tanımlamak, bunlara ait analiz metotlarını belirlemek ve bu ürünlerin ithali, üretimi, piyasaya arzı ile kayıt altına alınmasına ilişkin uyulması gereken usul ve esaslar ile bu usul ve esaslara uyulmaması halinde uygulanacak olan yaptırımları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik ve eklerinde verilen şartları karşılayan ürünler ile 10/6/2005 tarihli ve 25841 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik” ekinde yer alan Gübreler ve Toprak iyileştiricileri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanunun 4 üncü maddesi ile 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ağır metal: Bakır (Cu), Kadmiyum (Cd), Nikel (Ni), Kurşun (Pb), Çinko (Zn), Civa (Hg) ve Krom (Cr) gibi toprağa verildiğinde uzun yıllar topraktaki mevcudiyetini koruyan, toprak kirliliği yaratarak çevreyi kirleten veya insan ve hayvanların bünyesinde birikim yapmak sureti ile sağlığı olumsuz yönde etkileyen elementleri,

b) Analiz kuruluşları: Bu Yönetmelik ve eklerinde belirtilen şartlara uygun olarak üretilerek veya ithal edilerek piyasaya arz edilen ürünlere ait piyasa ve şikayet denetimlerinde alınacak numunelerin analiz ve deneylerini yapacak, 25/4/2002 tarihli ve 24736 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliğinin 16 ncı maddesi hükmüne göre her yıl Bakanlıkça belirlenen kamu kurum ve kuruluşları ile özel ve tüzel kişilere ait laboratuvarları,

c) Asimbiyotik: Simbiyotik olmayan beraberliği,

ç) Ayrıntılı üretim prosesi: Gizliliği muhafaza edilmek kaydıyla, üretim metotları, kullanılan hammaddeler ve üretimde yapılan fiziksel, kimyasal ve ısıl işlemler ile varsa mikrobiyal katkıların ayrıntılarıyla belirtildiği üretim metodunu,

d) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

e) Bitki besin maddesi (BBM): Bitkilerin beslenmesi için gerekli olan azot, fosfor ve potasyum gibi birincil; kalsiyum, magnezyum, kükürt ve sodyum gibi ikincil; demir, çinko, bakır, mangan, bor, molibden, klor gibi mikro bitki besin maddelerini,

f) Deneme raporları: Mikrobiyal ürünler için, resmi araştırma kuruluşları veya yetkilendirilmiş özel kuruluşlar tarafından yapılan deneme sonuçlarını ve bunun dışında kalan ürünler için de varsa, ürünün verimliliği üzerine yapılmış denemelerini,

g) Enzim katkılı ürünler: Bitki bünyesinde yer alan, proteinler, karbonhidratlar ile yağları en küçük birimlerine kadar parçalayan biyokatalizörleri de içeren ürünleri,

ğ) İl Müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüklerini,

h) İthalat ön izin belgesi: Bu Yönetmeliğe uygunluğunun Bakanlıkça belirlenmesi durumunda ürünün ithal edilebileceğinin ve ithalat şartlarının belirtildiği, ilgili kurum ve kuruluşlar ile firmaya yazılan belgeyi,

ı) KKGM: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

i) Mikrobiyal gübre: Bitki için gerekli olan bitki besin maddelerinin sağlanmasında ve biyolojik yolla yarayışlı hale gelmesinde rol oynayan canlı mikroorganizmaların ticari formülasyonlarını,

j) Mililitrede koloni oluşturan hücre sayısı: cfu/ml (colony forming units/ml)-(kob/gr veya kob/ml),

k) Organik azot: Kimyasal yöntemlerle üretilen organik azot dışında, bitkisel veya hayvansal menşeli ürünlerden oluşan veya mineralizasyon prosesine tabi tutulmadan direkt olarak bu ürünlerden türeyen azotu,

l) Organik gübre: Bitki besin maddelerini bünyesinde organik bileşikler halinde bulunduran, asıl amacı toprağın fiziksel ve kimyasal yapısını düzeltmek suretiyle bitki besin maddelerinin alımını kolaylaştıran, bitkinin kendisi ya da işlenmesi sonucu elde edilen yan ürünlerinden veya hayvanların artık ve atıklarından hazırlanan ürünleri,

m) Organik madde: Hayvansal ve bitkisel menşeli ürünlerde organik yapıdan kaynaklanan muhtevayı,

n) Organomineral gübreler: Bir veya birden fazla organik gübrenin bir veya birden fazla tekli, kompoze, ikincil veya mikro bitki besin maddeli kimyevi gübreler ile reaksiyonu veya karışımı ile elde edilen gübreleri,

o) Referans kuruluşları: Analiz kuruluşları tarafından yapılan analizlere itiraz edilmesi halinde, hakem kuruluş olarak görev yapacak laboratuvarlar; KKGM’ne bağlı Ankara Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü, Sağlık Bakanlığı Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü (MTA) ile Türk Standartları Enstitüsü veya Bakanlığın uygun göreceği kurum/kuruluş laboratuvarlarını,

ö) Simbiyotik: Ortak yaşamda karşılıklı fayda sağlanan beraberliği,

p) Toprak düzenleyiciler: Asıl amacı toprağın fiziksel veya kimyasal yapısını iyileştirmek olan organik veya mineral yapıda olan maddeleri,

r) TSE: Türk Standartları Enstitüsünü,

s) TÜGEM: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

ş) Uygunluk değerlendirme kuruluşu: Bu Yönetmelik ve eklerinde belirtilen şartları karşılayan ve ithal edilerek piyasaya arz edilecek ürünleri, gümrük girişlerinde Bakanlık adına uygunluk değerlendirmesine tabi tutan TSE’yi,

t) Yetkili kurul: Bu Yönetmelik kapsamında üretilen/üretilecek veya ithal edilecek gübreler için TÜGEM’e müracaatta bulunan firma taleplerini değerlendirmek üzere; Bakanlık koordinatörlüğünde, ihtiyaç duyulan konulardaki diğer uzmanlardan oluşturulan Kurulu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Esaslar

Ağır metal sınırları

MADDE 5 – (1) Çevre, insan ve hayvan sağlığını korumak amacı ile bu Yönetmelikte ifade edilen ürünlerdeki ağır metal oranları mg/kg (ppm) cinsinden aşağıdaki değerleri geçemez.

Kadmiyum(Cd):3
Bakır(Cu):450
Nikel(Ni):120
Kurşun(Pb):150
Çinko(Zn):1100
Civa(Hg):5
Krom(Cr):350
Kalay*(Sn):10

*Sadece hayvansal orijinli organik gübrelerin üretiminde kullanılan hammaddelerde ve mamul ürünlerde aranır.

(2) Organomineral gübrelerde iz element olarak Çinko ve Bakır beyanı yer alıyorsa ağır metal olarak değerlendirmeye alınmaz.

(3) Yukarıda belirtilmeyen ve zararlı olabileceği bilimsel verilerle sonradan ortaya konan ağır metaller için Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) ve Dünya Sağlık Örgütü (WHO) ortak kodeks alimentarius kriterlerine uyulur.

Sağlık parametreleri

MADDE 6 – (1) Hayvansal orijinli (hayvanların altlıklı veya altlıksız dışkıları hariç) hammaddeler kullanılarak elde edilen organik gübrelerdeki zararlı mikroorganizma seviyeleri aşağıdaki değerleri geçemez.

Toplam bakteri (Anaerop, Mikroaerofil):<1.0×10kob/g veya kob/ml
Enterobactericea grubu bakteriler:<3cfu/ml
Escherichia coli:Yok
Clostridium spp.:<2 kob/g veya kob/ml
Salmonella spp.: Yok (25 g veya ml)
Mycobacterium spp.: Yok (25 g veya ml)
Staphylococcus aureus: Yok (25 g veya ml)
Bacillus anthracis: Yok (25 g veya ml)
Bacillus cereus: Yok (25 g veya ml)
Toplam fungus veya maya:<3 kob/g veya kob/ml

(2) Hayvanların altlıklı veya altlıksız dışkıları kullanılarak elde edilen organik gübrelerdeki zararlı mikroorganizma seviyeleri aşağıdaki değerleri geçemez.

Fekal koliform:<1.0×10kob/g veya kob/ml
Toplam koliform:<1.0×10kob/g veya kob/ml
Salmonella spp.:<3 MPN/4 g veya ml
H5N1 ( sadece kanatlı hayvan gübresi için):Yok
Kuduz virüsü analizi ( Yarasa gübresi için):Yok

(3) Hayvansal orijinli organik gübrelerin mikrobiyolojik içerikleri analiz edilerek, potansiyel risk taşıyan mikroorganizmaların seviyeleri belgelenir. Yukarıda belirtilmeyen ve zararlı olabileceği bilimsel verilerle bilahare ortaya konan mikroorganizmalar ve seviyeleri için Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) ve Dünya Sağlık Örgütü (WHO) ortak kodeks alimentarius kriterlerine uyulur.

(4) İthalatçı firmalar, ithal edilerek piyasaya arz edecekleri hayvansal orijinli organik gübrelerin “Bovine Spongiform Encephalopaty (BSE)’den ve ihbarı mecburi salgın, bulaşıcı ve paraziter hayvan hastalıklarından” ari olduğuna dair onaylı veteriner sertifikasını, ihracatçı ülkenin yetkili makamlarından temin ederek TÜGEM’e vermek zorundadırlar.

Mikrobiyolojik parametre

MADDE 7 – (1) Organik gübreler herhangi bir zararlı mikroorganizma içeremez ve bu durum mikrobiyolojik analizlerle belgelenir. Hayvansal orijinli organik gübrelerde mikrobiyolojik analizler yapılırken 6 ncı maddedeki parametreler esas alınır.

(2) Organik ve mikrobiyal gübrelerde simbiyotik (Rhizobium spp.) ve zararlı olmayan asimbiyotik mikroorganizmalar (serbest yaşayan bakteriler, mavi yeşil algler, mikoriza mantarları vb.) bulunabilir. Üretilerek veya ithal edilerek piyasaya arz edilen ürünün içeriğindeki mikroorganizmaların cinsleri ve miktarları beyan edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Üretim ve İthalat İzni

Üretim izni

MADDE 8 – (1) Yetkili Kurul, TÜGEM Genel Müdür Yardımcısı başkanlığında, ilgili Daire Başkanı ve Şube Müdürü, KKGM, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü, Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Biyoloji Eğitimi Ana Bilim Dalı, Toprak-Gübre ve Su Kaynakları Merkez Araştırma Enstitüsü, Sağlık Bakanlığı, Çevre ve Orman Bakanlığı, Ankara Etlik Merkez Veteriner Kontrol Araştırma Enstitüsü, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü (MTA) ve TSE’den birer uzmanın katılımı ile TÜGEM’in ihtiyaç duyduğu konulardaki diğer uzmanlardan oluşur.

(2) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünleri üretmek isteyen firma üretim izni alabilmek için, bir dilekçe ekinde aşağıda belirtilen belgelerle TÜGEM’e müracaat eder.

a) Organik Gübre Üretim İzni Müracaat Formu (EK-8).

b) Ayrıntılı üretim prosesi.

c) Sanayi ve/veya Ticaret Odasınca düzenlenen kapasite raporunun Firma tarafından onaylı sureti, Sanayi ve/veya Ticaret Odasınca kapasite raporunun düzenlenememesinin belgelenmesi halinde ilgili İl Müdürlüğünce hazırlanan rapor.

ç) Sağlık Bakanlığı, Mülki İdare Amirliği veya Belediye Başkanlıklarınca düzenlenen Gayri Sıhhi Müessese Açma Ruhsatı Belgesinin veya Çevre ve Orman Bakanlığınca düzenlenen Çevre Etki Değerlendirme (ÇED) Olumlu Belgesinin veya ÇED Gerekli Değildir Belgesinin veya 17/7/2008 tarihli ve 26939 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği kapsamı dışında kaldığını belirten yazı/belgenin, aslı veya verildiği kurumca onaylı sureti.

d) Üreteceği ürüne ait numune ve analiz sertifikası.

e) Deneme raporları (Mikrobiyal ürünler için; resmi araştırma kuruluşları veya yetkilendirilmiş özel kuruluşlar tarafından yapılan deneme sonuçlarını, bunun dışında kalan ürünler için de varsa; ürünün verimliliği üzerine yapılmış denemeleri, çalışmaları, testleri ve uygulama süresince edinilen deneyimleri sunulur. Eğer denemelerin sonuçları yayınlanmış ise bu yayının bir örneği eklenir. Ürünün verimli ve doğru kullanım süresi, uygulama dozları, tarımsal kultivasyon işlemleri ve uygun olarak belirlenmiş toprak işleme yöntemlerinin firma tarafından onaylanmış suretleri eklenir.)

f) Üretim tesisinin bulunduğu il müdürlüğünce, üretim tesisinin yeterliliği ve uygunluğu, yerinde denetlenerek hazırlanan uygunluk raporu.

(3) Yetkili Kurulca, üretim iznine müracaat eden firmaların üretim tesisleri gerekli görüldüğünde üretim iznine esas olmak üzere yerinde görülür.

(4) Bu Yönetmelik ve eklerinde verilen şartlara uygun olarak üretilen/üretilecek ürünlere ait belgeler değerlendirilmek üzere Yetkili Kurul’a sunulur. Yetkili Kurul kararı doğrultusunda, TÜGEM tarafından üretim izni verilir.

(5) Firmalara düzenlenen üretim izinleri, firmanın adres değişikliği durumunda TÜGEM tarafından yeniden düzenlenir.

İthalat izni

MADDE 9 – (1) Bu Yönetmelik ve eklerinde tanımlanan ürünlere ithalat izni belgesi düzenlenebilmesi için, kişi veya kuruluş aşağıda belirtilen belgelerle birlikte TÜGEM’ e müracaat eder.

a) Organik Gübre İthalat İzni Müracaat Formu (EK – 9),

b) Proforma faturanın aslı veya firma tarafından onaylı sureti,

c) Ağır metal analizini de içerecek şekilde tanzim edilen analiz raporunun (son altı aya ait) aslı ile Türkçe tercümesi,

ç) Üretim prosesinin (Gizliliği muhafaza edilmek kaydıyla, üretim metotları, kullanılan hammaddeler ve üretimde yapılan fiziksel, kimyasal ve ısıl işlemler ile varsa mikrobiyal katkılar ayrıntılarıyla belirtilir.) aslı veya noter tarafından onaylı sureti ile Türkçe tercümesi,

d) Ürünün menşei ülkede organik gübre olarak üretildiğinin ve pazarlandığına dair taahhütnamenin aslı ve Türkçe tercümesi,

e) İthal edilecek ürünün sadece tarımsal amaçla kullanılacağına veya satılacağına dair taahhütname,

f) Pestisit olmadığına dair belge (Başvuran kişi ya da kuruluş ithalatı yapılacak olan mikrobiyal ürünlerde, KKGM’den pestisit olmadığına dair alınan belgeyi ibraz etmek zorundadır. İthalat izni düzenlenebilmesi için, önce deneme amaçlı ithalat yapılması gerekir. Denemesi yapılacak ürünün ithal izni, resmi araştırma kuruluşları veya yetkilendirilmiş özel kuruluşlar tarafından ve onların öngördüğü miktar üzerinden yapılır. Ürünün yurt içinde denenerek ülke topraklarına uygunluğu ile verime etkisinin araştırılması ve sonucunun TÜGEM’e ibraz edilmesi gerekir.),

g) İthalatı yapılacak olan ürünün hayvansal orijinli olması halinde Veteriner Sağlık Sertifikası.

(2) İthalatı yapılacak mikrobiyal ürünlerin yurt dışından gelirken geliş ambalajlarının üzerinde son kullanma tarihi belirtilmek zorundadır. Ürün üzerinde son kullanma tarih ifadesi bulunup bulunmadığını TSE kontrol eder ve altı aydan eski ürünlere uygunluğunu vermez.

(3) TÜGEM’ce düzenlenen ithalat izni belgesi;

a) İthalatın yapıldığı ilin Gümrük Başmüdürlüğüne,

b) İthalatın yapıldığı Gümrüğün bulunduğu İl Müdürlüğüne,

c) İthalatı yapan firmaya,

ç) Ürünün Yönetmeliğe uygunluğunun kontrolü amacıyla TSE’ye,

d) Ürünün, 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanunu ile 8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa uygunluğunun denetimi için KKGM’ye gönderilir.

(4) İthal edilecek organik ürün, içerik itibarıyla Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanunu kapsamında değerlendirilmesi gereken ürün olması halinde, ithalatın yapılacağı gümrüğe en yakın KKGM’ne bağlı Veteriner Tahaffuzhane ve Gümrük Müdürlüğünce, Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanunu kapsamında değerlendirilmesi gereken ürün olması halinde, (bitkisel orijinli ürünlerin üretim aşamalarında ısıl işlem, sterilizasyon, yüksek sıcaklık ve dezenfektasyon işlemlerine tabi tutulmamış gübreler için) ithalatın yapılacağı gümrüğe en yakın KKGM’ne bağlı Zirai Karantina Müdürlüğünce, 14/10/2004 tarihli ve 25613 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Karantina Numune Alma ve Analiz Yönetmeliği esaslarına göre numune alınır. Alınan numunenin temsil ettiği ürünün, bu Yönetmelik kriterlerine uygunluğunun denetimi için analizini yapar ve/veya yaptırır bir örneğini de TSE’ye gönderir. TSE’den gelecek analiz sonucu ile Zirai Karantina Müdürlüğü ve/veya Veteriner Tahaffuzhane ve Gümrük Müdürlüğünce yapılan analiz sonucunun bu Yönetmelik kriterlerine uygun bulunması halinde KKGM’ce ithalatına nihai izin verilir. İthal edilecek organik ürün, içerik itibarıyla Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanunu ile Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanunu kapsamında değerlendirilmemesi gereken ürün olması halinde, TSE’ce numune alınır. Alınan numunenin, temsil ettiği ürünün bu Yönetmelik kriterlerine uygunluğunun denetimi için gerekli analizleri TSE yapar ve/veya yaptırır. Analiz sonuçlarının bu Yönetmelik kriterlerine uygun bulunması halinde TSE tarafından ithalatına nihai izin verilir. TSE analiz sonuçlarının birer örneği firmaya gönderilir.

(5) İthal edilecek organik ürünün yapılan analizleri sonucunda bu Yönetmelik kriterlerine uygun bulunmaması halinde ithalatçı firma 15 gün içerisinde analiz sonucuna itiraz edebilir. Bu durumda KKGM’ye bağlı Zirai Karantina Müdürlüğü, Veteriner Tahaffuzhane ve Gümrük Müdürlüğü ile TSE yaptığı veya yaptırdığı analizi, firma tarafından önerilen uzmanla birlikte müşterek olarak analizi yenilemek zorunda olup, elde edilen sonuç nihaidir. İthal edilecek organik ürünün yapılan analizleri sonucunda bu Yönetmelik kriterlerine uygun bulunmaması halinde ülkeye girişine müsaade edilmez.

(6) İthalatçı firma, ithal tarihinden itibaren ithalatı tamamlanan miktara ait gümrük beyannamesi ve gümrük makbuzunun ilgili yerlerden onaylı nüshasının birer suretini en geç 15 gün içinde TÜGEM’ e ve firma merkezinin bulunduğu il müdürlüğüne teslim eder. Firma ithalat tamamlandıktan sonra ithalat izni belgesinin aslını da 15 gün içinde TÜGEM’e iade eder.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Piyasaya Arzı

Lisans ve tescil belgesi

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik ve eklerinde tanımlanan ürünleri ithal eden/edecek firmalar, faaliyetlerini belgelemek amacıyla, üretim yapan firmalar ise üretimlerini müteakip Lisans Belgesi, üreterek veya ithal ederek piyasaya arz edecekleri her bir ürün için ise piyasaya arz etmeden önce Tescil Belgesi almakla mükelleftirler.

(2) Lisans belgesi almak için aşağıdaki belgelerle TÜGEM’e müracaat edilir.

a) Bu Yönetmeliğin EK-10’ unda yer alan Lisans Belgesi Müracaat Formu,

b) Ticaret Odası Sicil Kaydının aslı,

c) Vergi levhasının mali müşavirce onaylı sureti,

ç) Fason üretimlerde, fason üretim sözleşmesinin aslı.

(3) Tescil belgesi almak için aşağıdaki belgelerle TÜGEM’e müracaat edilir.

a) Bu Yönetmeliğin EK-11’inde yer alan Tescil Belgesi Müracaat Formu,

b) Ağır metalleri de içerecek şekilde son altı ay içerisinde düzenlenmiş analiz raporunun; üretim için aslı, ithal edilen ürün için firmaca onaylı sureti,

c) İthal edilen ürünlere (İthalatı gerçekleştirilen ürünlerin piyasaya arzından sadece ithalatçı firma sorumludur) tescil belgesi düzenlenmesi aşamasında, TSE tarafından yapılan analize ait belgenin TSE’den onaylı sureti,

ç) Hayvansal orijinli (hayvanların altlıklı veya altlıksız dışkıları hariç) hammaddeler kullanılarak üretilmiş ise bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen parametreleri içeren, hayvanların altlıklı veya altlıksız dışkıları kullanılarak üretilmiş ise, bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen parametreleri içeren analiz sertifikasının aslı,

d) Üretim prosesinin, firma tarafından onaylı sureti (Gizliliği muhafaza edilmek kaydıyla, üretim metotları, kullanılan hammaddeler ve üretimde yapılan fiziksel, kimyasal ve ısıl işlemler ile varsa mikrobiyal katkılar ayrıntılarıyla belirtilir.),

e) EK-7’de belirtilen formata uygun olarak düzenlenmiş iki adet etiket örneği,

f) Fason üretimlerde, fason üretim sözleşmesinin firmaca onaylı sureti.

(4) Tescil ve Lisans belgelerinin süresinin bitiminde, yenilenmesi için yukarıda belirtilen belgelerin tamamlanarak ve eski Tescil ve Lisans belgeleri de eklenerek TÜGEM’e müracaat edilir.

(5) Tescil ve Lisans belgeleri devredilemez, ticari amaçla kullanılamaz ve satılamaz. Ad ve adres değişiklikleri 15 gün içinde Bakanlığa bildirilir. Bildirilmediğinin tespiti halinde Lisans Belgesi ve akabinde Tescil Belgesi iptal edilir.

Piyasaya arz

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik ve eklerinde tanımlanan ürünler sadece ambalajlı olarak piyasaya arz edilir. Ambalajlar, açıldığında eski haline dönüşemeyecek şekilde olmak zorundadır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Denetim Esasları

Denetim

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik ve eklerinde tanımlanan ürünler, bu Yönetmeliğin EK-12’sinde verilen toleranslar da dikkate alınarak 25/4/2002 tarihli ve 24736 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliği hükümlerine göre il müdürlüklerince denetlenir. Piyasa ve şikâyet denetimlerde alınan numunenin analizi sonucu, bu Yönetmelik ve eklerinde verilen şartlara uygunsuzluğunun tespiti halinde, Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun hükümlerine göre işlem yapılır.

(2) Ayrıca, il müdürlüklerince yapılan piyasa denetimlerinde, bu Yönetmelik ve eklerinde tanımlanan ürünlerden ithal edilerek piyasaya arz edilenlerin tarımsal amaç dışı satıldığının tespiti halinde, Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

Numune alma ve analiz metotları

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik ve eklerinde tanımlanan ürünlerin analizleri, EK-13’de belirlenen metotlara göre yapılır ve analiz metodu analiz raporunda belirtilir.

(2) Ürünü temsil eden numunelerin alınması ve alınacak numune sayısının belirlenmesi Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliğinin EK-2’sinde belirtilen yöntemlere göre belirlenir. Bu Yönetmelikte yer alan ve içeriğinde birincil, ikincil ve iz element ihtiva eden ürünlerdeki mineral veya kimyasal muhtevanın analizlerinde ise, bu Yönetmeliğin EK-12’sinde verilen toleranslar da dikkate alınmak suretiyle Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliğinin EK-3’ünde yer alan metotlar uygulanır. Laboratuvarlar, analiz raporlarında söz konusu ürünün kod numarasını ve bulunan değerleri bu Yönetmeliğe esas olarak değerlendirilmek üzere ilgili il müdürlüğüne gönderir.

Etiketleme ve işaretleme

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik ve eklerinde tanımlanan ürünlerin ambalaj veya etiketlerinin üzerinde EK-7’de örneği ve açıklamaları verilen etiket ve işaretlemelere uygun bilgiler yer alır.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Verilerin toplanması

MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik ve eklerinde tanımlanan ürünleri üreterek veya ithal ederek piyasaya arz eden kişi ve kuruluşlar, Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslar dahilinde tedarik, satış ve stok miktarlarını içeren bilgileri istatistiki veritabanı oluşturmak üzere Bakanlığa göndermekle yükümlüdürler.

Organik tarım kapsamında değerlendirilen ürünler

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik ve eklerinde yer almayan ancak, Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik ekinde yer alan ürünler Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik gereklerini de yerine getirmek kaydıyla, Yetkili Kurul tarafından değerlendirilerek bu Yönetmelik esaslarına göre belgelendirilir.

(2) Bu Yönetmelik ve Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik eklerinde yer almayan ürünler Yetkili Kurul tarafından değerlendirilerek uygun bulunması halinde bu Yönetmeliğe eklenmesini müteakiben bu Yönetmelik esaslarına göre belgelendirilir.

İthalatı yasaklı ürünler

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik ve eklerinde yer alan hayvan dışkısından elde edilen ürünler ile evsel atıklardan elde edilen kompost ithal edilerek piyasaya arz edilemez.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 18 – (1) 4/5/2004 tarihli ve 25452 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımda Kullanılan Organik, Organomineral, Özel, Mikrobiyal ve Enzim İçerikli Organik Gübreler ile Toprak Düzenleyicilerin Üretimi, İthalatı, İhracatı, Piyasaya Arzı ve Denetimine Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Mevcut ürünlerin durumu

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce üretilerek veya ithal edilerek piyasaya arz edilen ve Bakanlıkça Tescil Belgesi düzenlenen ürünler için Tescil Belgesi geçerlilik süresi bitimine kadar 4/5/2004 tarihli ve 25452 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımda Kullanılan Organik, Organomineral, Özel, Mikrobiyal ve Enzim İçerikli Organik Gübreler ile Toprak Düzenleyicilerin Üretimi, İthalatı, İhracatı, Piyasaya Arzı ve Denetimine Dair Yönetmelik hükümleri geçerlidir.

Yürürlük

MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ekler için tıklayınız.

SEBZE VE MEYVE ÜRETİCİ ÖRGÜTLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

4 Ağustos 2012 CUMARTESİ                Resmî Gazete                                    Sayı : 28374

YÖNETMELİK

Gümrük ve Ticaret Bakanlığından:

SEBZE VE MEYVE ÜRETİCİ ÖRGÜTLERİ HAKKINDA

YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, sebze ve meyve üreticilerince kurulan tüzel kişiliklerin üretici örgütü olarak belgelendirilmesine ve üretici örgütlerinin faaliyetlerine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

(2) Bu Yönetmelik, üretici örgütlerinin asgarî ortak veya üye sayıları ile bunların nitelikleri, taşıması gereken şartları, ilgilendirilecekleri toptancı hallerini, yapacakları satışları, hak ve yükümlülüklerini, üretici örgütü belgesinin verilmesi ve iptali ile üretici örgütlerine ilişkin diğer hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik 11/3/2010 tarihli ve 5957 sayılı Sebze ve Meyveler ile Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi Hakkında Kanunun 5 ve 15 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,

b) Bildirim: Bildirim miktarı veya üzerindeki sebze ve meyvelere ilişkin sisteme yapılan beyan işlemini,

c) Bildirim miktarı: Adet ile yapılan satışlarda 150 adet, bağ ile yapılan satışlarda 50 bağ, kilogram ile yapılan satışlarda 100 kilogramı,

ç) Hal rüsumu: Malları satın alanlarca toptan satış bedeli üzerinden ödenen meblağı,

d) İlgili yönetmelik: Kanuna istinaden çıkarılan bu Yönetmelik dışındaki diğer yönetmelikleri,

e) İl müdürlüğü: Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Ticaret İl Müdürlüğünü,

f) Kanun: 11/3/2010 tarihli ve 5957 sayılı Sebze ve Meyveler ile Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi Hakkında Kanunu,

g) Künye: Sebze ve meyvelerin üretim yerini, cinsini, miktarını, hangi üretici/işletmeye ait olduğunu, varsa sertifika bilgilerini ve Bakanlıkça uygun görülen diğer hususları içeren ve sistem üzerinden basılan belge veya barkodlu etiketi,

ğ) Mal: Organik ve iyi tarım uygulamaları kapsamında üretilen sertifikalı ürünler dâhil ticarete konu sebze ve meyveleri,

h) Perakende satış: Tek seferde bildirim miktarının altında yapılan satışı,

ı) Sistem: Bakanlık bünyesinde elektronik ortamda kurulan ve internet tabanlı çalışan merkezi hal kayıt sistemini,

i) Toptancı hali: İlgili yönetmelikte belirtilen asgarî koşulları taşıyan projeler çerçevesinde belediyeler ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından kurulan, malların toptan alım ve satımı ile kaydının yapıldığı yerleri,

j) Üretici: Malları üretenleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Üretici Örgütü Belgesi

Üretici örgütü

MADDE 4 – (1) Üreticilerce 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu, 18/4/1972 tarihli ve 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu ile 1/6/2000 tarihli ve 4572 sayılı Tarım Satış Kooperatifleri ve Birlikleri Hakkında Kanuna istinaden kurulan kooperatifler ve 29/6/2004 tarihli ve 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanununa göre kurulan tarımsal üretici birlikleri, üretici örgütü belgesi almak kaydıyla üretici örgütü olarak kabul edilir.

Üretici örgütü belgesi verilmesinde aranılan şartlar

MADDE 5 − (1) Üretici örgütü belgesi almak isteyen tüzel kişilerde aşağıdaki şartlar aranır:

a) İlgili kanunlara göre kooperatif ya da tarımsal üretici birliği olarak kurulmuş olması,

b) Organik ve iyi tarım uygulamaları kapsamında üretilenler dahil sebze ve/veya meyve üreten ortak veya üye sayılarının en az elli olması ve bunların Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı bünyesinde tutulan ilgili sistemlere kayıtlı olması,

c) Sebze ve/veya meyve üzerine faaliyette bulunması,

ç) Ana sözleşme veya tüzüklerinin amaç bölümünde, ortak veya üyelerin ürettiği sebze ve meyveleri pazarlamak, ortaklık veya üye şartları bölümünde ise sebze ve/veya meyve üreticisi olmak ibaresine yer verilmesi,

d) Vergi mükellefi olması,

e) İlgili mevzuatla aranılan diğer şartlara sahip olması.

(2) Bakanlık, birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen asgari ortak veya üye sayısını, yarıya kadar azaltmaya veya artırmaya yetkilidir.

Üretici örgütü belgesi

MADDE 6 − (1) Üretici örgütü belgesi almak isteyenler, EK-1’de yer alan dilekçe ile faaliyet merkezlerinin bulunduğu yerdeki il müdürlüğüne başvurur. Dilekçeye aşağıdaki belgeler eklenir:

a) 5 inci maddede belirtilen asgari sayıdaki ortak veya üyelerinin, sebze ve/veya meyvelerin üretimine ilişkin Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı bünyesinde tutulan ilgili sistemlere kayıtlı olduğunu gösterir belge,

b) Üretici örgütü belgesi alınmasına ve ilgilendirilmek istenilen toptancı haline ilişkin yönetim kurulu kararının onaylı örneği,

c) Ana sözleşme veya tüzüğünün onaylı örneği,

ç) Başvuru tarihinden önceki bir yıl içinde üretici örgütü belgesinin iptal edilmediğine ve sebze veya meyve üzerine faaliyette bulunduğuna ilişkin yetkililerce imzalı taahhütname,

d) Kayıtlı olunan vergi dairesi adı ve vergi kimlik numarası beyanı.

(2) Başvuru dilekçesi ve ekindeki belgeler il müdürlüğünce incelenir. Gerekli görülmesi halinde yerinde inceleme de yapılabilir.

(3) Yapılan inceleme sonucunda gerekli şartları taşıdığı anlaşılanlar sisteme kaydedilir ve bunlara üretici örgütü belgesi verilir. Üretici örgütlerinin ortak veya üyelerine ilişkin bilgiler de sisteme kaydedilir.

(4) Üretici örgütlerinin her biri için bir dosya açılır ve ilgili evrakı bu dosyada muhafaza edilir.

(5) Üretici örgütleri ile bunların ortak veya üyelerine ilişkin sistemde yer alan bilgiler, gerektiğinde veya ilgililerin talebi üzerine il müdürlüğünce güncellenir.

(6) Üretici örgütü belgesi zayi olanlar, gerekçeleri ile birlikte yazılı olarak il müdürlüğüne başvurur. Başvurusu uygun görülenlere, sistem üzerinden alınan yeni belgeleri verilir.

İlgilendirilecek toptancı hali

MADDE 7 − (1) Üretici örgütü, faaliyet merkezinin bulunduğu yerdeki toptancı hali ile ilgilendirilir. Faaliyet gösterilen yerde birden fazla toptancı hali bulunması halinde ilgililerin talebi göz önünde bulundurulur.

(2) Faaliyet gösterilen yerde toptancı hali bulunmaması halinde, üretici örgütü karayolu mesafesi esas alınmak üzere o yere en yakın il, ilçe veya belde merkezindeki toptancı hali ile ilgilendirilir. Deniz yolu ile ulaşımın mümkün olduğu yerlerde ilgilendirilecek toptancı halinin belirlenmesinde deniz yolu mesafesi de dikkate alınır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Satış İşlemleri ve Yükümlülükler

Malların satışı

MADDE 8 − (1) Üretici örgütlerince, toptan veya perakende olarak ortak veya üyelerine ait malların alım ve satımı yapılır.

(2) Faaliyet merkezinin bulunduğu yerdeki diğer üreticiler ile üretici örgütlerine ait malların da alım ve satımı üretici örgütlerince yapılabilir. Bu şekilde satılacak toplam mal miktarı, üretici örgütünün kendi ortak veya üyelerine ait bir önceki yıl satışa sunduğu toplam mal miktarı esas alınmak üzere Bakanlıkça sınırlandırılabilir.

(3) Aynı toptancı hali içinde bulunan üretici ve üretici örgütleri kendi aralarında mal alabilir, satabilir veya devredebilir.

(4) Üretici örgütleri, ana sözleşme veya tüzüğündeki çalışma konuları dışında kalan malların alım ve satımını yapamaz.

(5) Üretici örgütlerinden perakende satmak üzere mal satın alanlar, satın alınan malların alış bedelinden kanuni kesintiler dışında reklâm, stant, zayi ve diğer gerekçelerle herhangi bir kesinti yapamaz.

(6) Üretici örgütlerince toptan veya perakende satılan mallardan hal rüsumu alınmaz.

Sisteme bildirim ve künye

MADDE 9 − (1) Üretici örgütünce yapılan toptan satışlarda bildirim işlemi sistem üzerinden üretici örgütünce yapılır. Perakende satışlara ilişkin bildirim işlemi ise bu maddede öngörülen yükümlülükleri sağlayacak şekilde gerçekleştirilir.

(2) Malların üzerinde veya kap ya da ambalajlarının herkes tarafından kolaylıkla görülebilecek bir yerinde künyenin bulundurulması zorunludur.

(3) Kap veya ambalajlarından çıkarılarak satışa sunulan mallara ilişkin künyeler, herkes tarafından kolaylıkla görülebilecek bir şekilde satış yerinin uygun bir yerinde bulundurulur.

(4) Künyeler, tahrif veya taklit edilemez, bunlar üzerinde bilerek değişiklik yapılamaz veya üçüncü şahısları yanıltıcı ifadelere yer verilemez.

Üretici örgütünün yükümlülükleri

MADDE 10 − (1) Üretici örgütünün yükümlülükleri şunlardır:

a) Sistemde kayıtlı iletişim bilgilerindeki değişiklikleri derhal, diğer değişiklikleri ise en geç bir ay içinde sisteme işlemek veya işlenmesini sağlamak,

b) Mallara ilişkin 9 uncu maddede öngörülen şekilde bildirimde bulunmak,

c) 8 inci maddenin üçüncü fıkrası hükmü dışında aracılık faaliyetinde bulunmamak,

ç) İlgilendirildiği toptancı hali tarafından bu Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin olarak istenilen bilgi ve belgeleri vermek,

d) Mevzuat ve Bakanlıkça belirlenen diğer işlemleri yapmak.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Denetim

MADDE 11 – (1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasıyla ilgili olarak her türlü araştırma, inceleme ve denetimi yapmaya yetkilidir.

(2) Üretici örgütleri, denetim sonucunda Bakanlıkça verilecek talimatlara uymak zorundadır.

Cezalar

MADDE 12 − (1) Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket eden üretici örgütleri hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde öngörülen cezalar uygulanır.

Üretici örgütü belgesinin iptali

MADDE 13 − (1) 5 inci maddede belirtilen şartları taşımadığı veya sonradan kaybettiği anlaşılanlar ile Kanunun 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasındaki veya 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) veya (c) bentlerindeki hükümlere aykırı hareket ettiği ya da gerçeğe aykırı analiz raporu düzenlediği veya bu raporun düzenlenmesini sağladığı tespit edilenlerin üretici örgütü belgesi iptal edilir.

(2) Üretici örgütü belgesi iptal edilenlerin kayıtları sistemden silinir ve bunlara belgenin iptal edildiği tarihten itibaren bir yıl içinde üretici örgütü belgesi verilmez.

(3) Üretici örgütü belgesi iptal edilenlerin belgeleri imha edilmek üzere ilgili il müdürlüğüne teslim edilir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 14 – (1) 15/1/1997 tarihli ve 22878 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yaş Sebze ve Meyve Üretici Birliklerinin Tabi Olduğu Esaslar Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce üretici birliği veya örgütü belgesi almış olanlar, üretici örgütü olarak kabul edilir. Bunlar, ortak veya üyelerine ilişkin bilgilerin 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi hükmüne uygun olarak 1/1/2014 tarihine kadar sisteme kaydedilmesini sağlar. Ortak veya üyeleri sisteme kaydedilen üretici örgütlerine, sistemden alınan yeni belgeleri verilir ve eski belgeleri teslim alınarak imha edilir. Belirtilen sürede, ortak veya üyelerine sisteme kaydettirmeyenlerin belgeleri iptal edilir.

(2) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce üretici birliği belgesi almış olanlardan, sisteme kayıt için Bakanlıkça istenilen bilgileri 1/1/2013 tarihine kadar sağlamayanların belgeleri iptal edilir.

(3) 1/1/2014 tarihine kadar, üretici örgütü belgesi verme ve iptal etme işlemleri bu Yönetmelik hükümlerine göre Bakanlıkça yapılır.

(4) 1/1/2014 tarihine kadar, 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde öngörülen belge yerine, ziraat odası kaydını gösterir belge kullanılabilir.

(5) 9 uncu maddeye göre malların üzerinde veya kap ya da ambalajlarının herkes tarafından kolaylıkla görülebilecek bir yerinde bulundurulması zorunlu olan künye yerine, malın adı, cinsi, miktarı, üretim yeri ve ait olduğu üretici/işletmecisine ilişkin bilgileri içeren ilgili mevzuata göre düzenlenmiş fatura ve benzeri belgeler de 1/1/2014 tarihine kadar kullanılabilir.

(6) Bakanlığın il müdürlüklerinin teşkilatlanması tamamlanıncaya kadar, bu Yönetmeliğe göre Bakanlık il müdürlüklerince yapılması gereken iş ve işlemler, 3/6/2011 tarihli ve 640 sayılı Gümrük ve Ticaret Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 4 üncü maddesine istinaden Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının il müdürlükleri tarafından yerine getirilir.

Yürürlük

MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin ekini görmek için tıklayınız

TÜRKİYE ELEKTRİK ÜRETİM İLETİM ANONİM ŞİRKETİ VE TÜRKİYE ELEKTRİK DAĞITIM ANONİM ŞİRKETİ DIŞINDAKİ KURULUŞLARA ELEKTRİK ENERJİSİ ÜRETİM TESİSİ KURMA VE İŞLETME İZNİ VERİLMESİ ESASLARINI BELİRLEYEN YÖNETMELİK

TÜRKİYE ELEKTRİK ÜRETİM İLETİM ANONİM ŞİRKETİ VE TÜRKİYE ELEKTRİK DAĞITIM ANONİM ŞİRKETİ DIŞINDAKİ KURULUŞLARA ELEKTRİK ENERJİSİ ÜRETİM TESİSİ KURMA VE İŞLETME İZNİ VERİLMESİ ESASLARINI BELİRLEYEN YÖNETMELİK

Bakanlar Kurulu Karar Tarihi – No: 16/08/1985 – 85/9799

Dayandığı Kanun Tarihi – No: 04/12/1984 – 3096

Resmi Gazete Tarihi – No : 04/09/1985 – 18858

BİRİNCİ BÖLÜM : GENEL HÜKÜMLER

AMAÇ

Madde 1 – Bu Yönetmeliğin amacı Türkiye Elektrik Kurumu dışındaki özel hukuk hükümlerine tabi yerli ve yabancı sermaye şirketlerine elektrik enerjisi üretim tesisi kurma ve işletme izni verilmesine dair esas ve usulleri belirlemektir.

KAPSAM

Madde 2 – Bu Yönetmelik, Türkiye Elektrik Kurumu Dışındaki Kuruluşların Elektrik Üretimi, İletimi, Dağıtımı ve Ticareti ile Görevlendirilmesi Hakkında 3096 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinde belirtilen sermaye şirketlerine (Üretim Şirketi) elektrik enerjisi üretim tesisi kurma, işletme ve Türkiye Elektrik Kurumu’na veya bölgede faaliyet gösteren görevli şirkete elektrik enerjisi satışına dair esasları kapsar.

TANIMLAR

Madde 3 – (Değişik madde: 04/04/1996 – 96/8007 K.)

Bu Yönetmelikte adı geçen,

Bakanlık : Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’nı,

TEAŞ : Türkiye Elektrik Üretim İletim Anonim Şirketi’ni,

TEDAŞ : Türkiye Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi’ni,

DSİ : Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü’nü,

Bağlı Ortaklık : TEDAŞ’a bağlı dağıtım şirketleri’ni,

Görevli Şirket : 04/12/1984 tarihli ve 3096 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesine göre elektrikle ilgili hizmet vermek üzere kurulmuş olan sermaye şirketini,

Üretim Şirketi : 04/12/1984 tarihli ve 3096 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesine göre Bakanlık tarafından elektrik enerjisi üretim izni verilen sermaye şirketini,

Üretim Tesisi: Elektrik enerjisi üreten tesis ve entegre tesisleri,

Üretim Tesisi Kurma ve İşletme Sözleşmesi: Üretim tesisi kurup, işletecek üretim Şirketi ile Bakanlık arasında 3096 sayılı Kanun hükümlerine göre düzenlenen sözleşmeyi,

Otoprodüktör: Kendi faaliyet alanlarının enerji ihtiyacını karşılamak üzere bu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (g) bendinde belirtilen şartları taşıyan üretim tesisi kurup elektrik üreten tüzel kişileri,

Otoprodüktör Grubu: Kendi faaliyet alanlarının enerji ihtiyacını karşılamak üzere bu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (g) bendinde belirtilen şartları taşıyan üretim tesisi kurup elektrik üreten tüzel kişiler grubunu,

İmdat Grupları: Can ve mal kaybını önlemek amacıyla sadece elektrik enerjisi kesilmelerinde kullanılan elektrojen gruplarını, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM: ÜRETİM TESİSİ KURUP İŞLETME İZNİ VERİLMESİNE DAİR HÜKÜMLER

İZİN VERME ESASLARI

Madde 4 – Üretim tesisi kurup işletme izni aşağıda belirtilen esaslar gözönüne alınarak verilir.

a) Üretim tesisi Devletin genel enerji ve ekonomi politikasına uygun olacaktır.

b) Üretim tesisi kurma ve işletme sözleşmesi 99 yıla kadar süreli olabilir.

c) Üretim şirketi, yatırım programını, Bakanlığın onayladığı şekilde gerçekleştirmeyi taahhüt eder.

d) Üretim şirketi, kurup işlettiği tesisi sözleşme süresi sonuna kadar tesisin teknik ve ekonomik karakteristiklerine uygun olarak yenilemek zorundadır.

e) Üretim tesislerinin yıllık üretimlerini genel ekonomi düzeyinde Bakanlık planlar. Ulusal elektrik sisteminin emniyeti, stabilitesi ve değişen şartlara göre üretim planlamasının revizyonu Bakanlık adına TEK tarafından yapılır. TEK’in bu hususta aylık, haftalık, günlük ve saatlik süreleri kapsayan üretim programındaki değişikliklere üretim şirketleri süreleri aynen uyarlar.

    f) (Değişik bend: 06/11/1998 – 98/11982 K.) Otoprodüktörlere, tesisin bulunduğu bölgeye bağlı olarak Türkiye Elektrik Üretim İletim Anonim Şirketi ve Türkiye Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi ile görevli şirketin görüsü alınmak suretiyle Bakanlık tarafından üretim tesisi kurma ve isletme izni verilebilir.

    g) (Değişik bend: 06/11/1998 – 98/11982 K.) Otoprodüktör veya otoprodüktör grubu Şirketi, otoprodüktör statüsünde üretim tesisi kurup isletme izni almak amacıyla Bakanlığa başvurur.

    Otoprodüktör grubunun bir defada teşekkül ettirilmesi ile otoprodüktör grubunu oluşturan ortakların müracaat aşamasında belirlenmesi ve Bakanlıkça onaylanması esastır. Otoprodüktör grubu şirketin kuruluş aşamasından sonra grubu oluşturan ortak sayısındaki ve grubun elektrik enerjisi ihtiyacını etkileyecek mahiyetteki ortaklık değişiklikleri Bakanlığın iznine tabidir. Üretilen enerjiyi kullanacak şirketlerin ayni şirketler grubu (aralarında resmi iştirak ilişkisi bulunan veya hissedarları ayni olan şirketler) veya holding bünyesinde olması halinde otoprodüktör grubu şirketi kurulması şartı aranmaz.

    Otoprodüktör veya otoprodüktör grubu şirketlerin ürettiği ihtiyaç fazlası enerjiyi TEAŞ, TEDAŞ veya Görevli Şirketlere satıp, satmamasına bakılmaksızın enterkonnekte sisteme bağlantısı bulunması halinde şirket, “otoprodüktör statüsünde üretim tesisi kurulması, isletilmesi ve enerji fazlasının TEAŞ, TEDAŞ ve bağlı ortaklıkları veya görevli şirketlere satışına izin verilmesine ilişkin sözleşme”yi Bakanlık ile imzalar.

    (Değişik fıkra: 08/10/2000 – Yönetmelik: 2000/1307, md.1) Otoprodüktör ve/veya otoprodüktör grubu şirketlerin sahip oldukları sanayi tesisleri ile bin konutu aşan uydu kent yerleşim birimleri (rüzgar ve/veya güneş enerjisi elektrik üretim tesisleri için asgari bin konut şartı aranmaz), hastaneler, dört yıldızlı oteller ve tatil köyleri (rüzgar ve/veya güneş enerjisi elektrik üretim tesisleri için dört yıldız şartı aranmaz),organize sanayi bölgeleri, üniversite kampüsleri, belediyeler (çöp, çöp gazı vb. atıklar, biokütle, rüzgar ve/veya güneş enerjisi üretim tesisleri için) elektrik ihtiyaçlarının tamamını veya bir bölümünü kendi elektrik üretim tesislerinde güvenilir şekilde ve ekonomik olarak üretebilirler. Bunların yanı sıra kültür balıkçılığı tesisleri, kümes hayvanları üretim çiftlikleri, besicilik tesisleri, tarımsal sulama tesisleri elektrik ihtiyaçlarının tamamını veya bir bölümünü kendi rüzgar ve/veya güneş enerjisi elektrik üretim tesislerinde üretebilirler.

    (Değişik fıkra: 08/10/2000 – Yönetmelik: 2000/1307, md.1) Ancak, toplam kurulu gücü 1500 kW ve daha az olan elektrik üretim tesisleri, üretilen enerjinin satışı ve nakli söz konusu olmamak, enerji aldığı kuruluşun olumlu görüşü alınmak ve proje onayı ile kabul işlemleri Bakanlıkça yapılmak kaydıyla tesis edilerek işletmeye alınır.

    (Değişik fıkra: 08/10/2000 – Yönetmelik: 2000/1307, md.1) Bu tür elektrik üretim tesislerinde üretilen enerji, üretildiği yerde tüketilmeyip TEAŞ/TEDAŞ, bunların bağlı ortaklıkları, dağıtım şirketleri ve/veya görevli şirketlere ait enerji iletim ya da dağıtım hatları üzerinden nakil yapıldıktan sonra tüketilecekse, Bakanlık ile Otoprodüktör Sözleşmesi ve TEAŞ/TEDAŞ, bunların bağlı ortaklıkları, dağıtım şirketleri ve/veya görevli şirketler ile Elektrik Satış Anlaşması (ESA) yapılır.

    (Değişik fıkra: 29/09/1997 – 97/10059 K.) Bu elektrik üretim tesisleri, sanayi tesisinin atık ısısı veya benzerleri yan ürünlerinden yararlanan kombine çevrimli bir tesis, gerekli buhar ihtiyacı, ara buharı veya egsoz buharı ya da bunların karışımı biçiminde genel ısı çevrimi bilanoçosu verimi yükseltilerek karşılanan buhar çevrimli bir tesis, atıkların kullanıldığı bir enerji üretim tesisi, mülkiyeti kendisine ait olmak üzere hidroelektrik santral ile yeni ve yenilenebilir enerji kaynaklı santral ve uydu kent yerleşim birimleri ile hastanenin veya hastanelerin elektrik enerjisi ihtiyacının karşılanmasına yönelik tesis mahiyetinde olabilir.

    (Ek fıkra: 14/07/1997 – 97/9670 K.) Otoprodüktör ve/veya otoprüdüktör grubu olarak elektrik enerjisi elde edilmek amacıyla kurulan tesisin atık ısısı en geç 12 ay içerisinde değerlendirilir. Aksi halde tesis faaliyetten men edilir.

    (Ek fıkra: 14/07/1997 – 97/9670 K.; Değişik fıkra: 29/09/1997 – 97/10059 K.; Değişik fıkra: 05/07/2000 – 2000/743 sayılı Yönetmelik) Otoprodüktör ve/veya otoprodüktör grubu şirketler faaliyet gösterdikleri bölge içerisinde TEAŞ, TEDAŞ, bağlı ortaklıklar veya görevli şirketler ile Enerji Satış Anlaşması imzalarlar. Otoprodüktör ve/veya otoprodüktör grubu şirketler, TEAŞ, TEDAŞ, bağlı ortaklıklar veya görevli şirketler enerji alış verişi konusunda enerji mahsuplaşması yaparlar. Mahsuplaşılan enerji için taraflar Bakanlıkça belirlenen otoprodüktör enerji satış fiyatı üzerinden karşılıklı olarak fatura düzenlerler.

    h) (Değişik bent: 29/09/1997 – 97/10059 K.) Otoprodüktör ve/veya otoprodüktör grubu üretim tesisleri, ihtiyacının üzerinde üretilen elektrik enerjisinin satış fiyatı, enerji dağıtımı yapan kuruluşların ülke geneline nihai tüketiciye uyguladıkları ortalama enerji satış fiyatından fonlar ve paylar düşüldükten sonra kalan kısmın % 85’ini geçmeyecek şekilde Bakanlıkça belirlenir. Şirket ihtiyacının üzerindeki enerjiyi santralın enerji bağlantısını yaptığı kuruluşa satar.

    (Ek: 14/07/1997-97/9670 K., Mülga; 06/11/1998-98/11982 K.)

    i) İmdat grubu kurup işletmek üzere yapılacak başvurular Bakanlık tarafından değerlendirilir. Uygun görülenlere izin verilir.

    j) (Ek: 14/07/1997-97/9670 K, Değişik: 06/11/1998-98/11982 K.)

    (Değişik ilk paragraf: 29/9/2000 – 2000/1307 K.) Otoprodüktör ve/veya otoprodüktör grubu şirketler ürettikleri elektrik enerjisini ortaklarına; TEAŞ,TEDAŞ ve bunların bağlı ortakları ve/veya görevli şirketlerin iletim ve Dağıtım tesislerinden yararlanmak üzere nakledilebilirler.

    Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfının ortağı olduğu otoprodüktör grubu tarafından üretilecek enerjiden ihtiyaç kadarı ortaklık koşulu aranmaksızın Türk Silahlı Kuvvetleri teşekküllerine verilebilir.

    Bu Yönetmeliğin yayımından önce faaliyet gösteren otoprodüktör ve/veya otoprodüktör grubu şirketlerin hakları saklıdır.

    BAŞVURU VE BAŞVURUNUN DEĞERLENDİRİLMESİ

    Madde 5 – 04/12/1984 tarihli ve 3096 sayılı Kanunun 4 üncü maddesine göre Bakanlığa yapılacak başvurularda gözönünde bulundurulacak hususlar:

    a) İlk başvuruda bulunması gereken bilgiler,

    1 – Kurulması teklif edilen üretim tesisinin karakteristik değerleri ve genel vaziyet planı,

    2 – Ön rapor ve yatırımın tahmini gerçekleşme tarihi,

    3 – Tesisin ne gibi araç, gereç ve teşkilatla gerçekleştirileceği,

    4 – Tesisi işletmek istediği süre.

    Birden fazla üretim tesisi için aynı yazı ile veya farklı zamanlarda aynı firma tarafından yapılacak başvurularda yukarıda belirtilen bilgiler her bir tesis için ayrı ayrı verilecek, ayrıca teklif edilen tesislerin öncelik sırasını gösteren bir zamanlama planı hazırlanacaktır. Bakanlık her bir tesisi ayrı birer başvuru gibi değerlendirecektir.

    b) Bakanlık, ön rapor konusunda ilgili kuruluşların görüşlerini alır. Bakanlık görüşü olumlu olduğu takdirde, başvuru sahibi fizibilite raporunu Bakanlıkça öngörülen süre içerisinde hazırlayarak beş nüsha halinde Bakanlığa sunar.

    Bakanlık, ayrıca teklif edilen tesisin bulunduğu yere bağlı olarak sonuç hakkında TEK’e veya ilgili görevli şirkete bilgi verir.

    c) Aynı tesis için daha sonra başvuru olması halinde, başvuru sahibine fizibilite raporunu son teslim tarihinin ilk başvuru sahibine bildirilen tarih olduğu, hangi firmaların daha önce başvurduğu bildirilir, bir başka tesis için de başvurabilecekleri hatırlatılır.

    d) Birden fazla başvurunun bulunduğu durumlarda tesisin ele alınması öngörülen tarih ve buna bağlı olarak gerçekleşme süresi, projenin ekonomisi, elektrik üretim maliyeti ve öngörülen satış fiyatı, firmanın mali yeteneği, tecrübesi, projeyi gerçekleştirmek için öngördüğü organizasyon gibi hususlarla birlikte firmanın seçilmesinde dikkate alınır.

    e) Kamu kuruluşları yatırım programlarında yer alan tesislerle ilgili olarak alınacak teklifler için ilgili kamu kuruluşu ve Devlet Planlama Teşkilatının görüşü alınarak Bakanlık görüşü belirlenir.

    Görüşün olumlu olması halinde başvuru sahibine, ilgili kamu kuruluşuyla işbirliği yaparak söz konusu tesisle ilgili, gerçekleşmiş ve gerçekleştirilecek yatırımı ortaya koyan ve başvuru sahibinin sorumluluğuna bırakılan işi içine alan, zamanlama planı, finansman durumu, organizasyon v.b. konularda bilgi veren raporu hazırlayarak Bakanlık tarafından belirlenecek süre içerisinde Bakanlığa göndermesi istenir.

    Birden fazla başvuru olması halinde daha önceki maddelerde belirtilen hükümler uygulanır.

    f) Aynı yer için birden fazla fizibilite raporunun alındığı durumlarda, Bakanlık ve ilgili kuruluş temsilcilerince yapılacak öndeğerlendirme sonucu en uygun teklifin seçilmesi amacıyla Bakanlık Müsteşarının başkanlığında ilgili müsteşar yardımcısı, ilgili daire başkanı ve ilgili kuruluş genel müdürlerinden oluşan en az beş kişilik bir “Teklif Değerlendirme Kurulu” oluşturulur. Kurul ilgili daire başkanının teklifi ile ve gerek duyuldukça toplanır.

    g) Bakanlık, yerli ve yabancı sermaye şirketlerince ele alınmasını uygun gördüğü üretim tesislerini Resmi Gazete ile Kamu oyuna duyurarak bu tesisler için başvuruda bulunulmasını sağlayabilir. Söz konusu tesisler için alınacak başvurular bu Yönetmelik hükümlerine göre işlem görür.

    h) Üretim tesislerine ait fizibilite raporları EK: 1’de verilen esaslara göre düzenlenir.

    FİZİBİLİTE RAPORUNDAN SONRAKİ ÇALIŞMALAR

    Madde 6 – (Değişik madde: 04/04/1996 – 96/8007 K.)

    Bakanlık, Türkiye enerji planlaması ve politikaları yönünden, Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı’nın görüşünü aldıktan ve üretim şirketinin kuruluşuna dair belgenin ibrazından sonra üretim tesisi kurma ve işletme izni verir ve taraflar arasında “Üretim Tesisi Kurma ve İşletme Sözleşmesi”aktedilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM: DENETİM

    BAKANLIĞIN DENETİM YETKİSİ

    Madde 7 – Üretim şirketlerinin görev alanlarıyla ilgili faaliyetleri bütün aşamalarda Bakanlık tarafından denetlenebilir. Denetimler sonucu tesbit edilen aksaklıklar ilgili şirket tarafından gecikmeye meydan verilmeden giderilir.

    Bakanlık uyarılarına uymayan üretim şirketlerine uygulanacak yaptırımlar ve sözleşmenin feshine gidilmesini gerektiren durumlar sözleşmede yer alır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM : ELEKTRİK ENERJİSİ SATIŞ TARİFESİ

    TARİFE

    Madde 8 – a) Üretim şirketlerinin elektrik enerjisi satış tarifeleri bu maddenin (b) bendindeki esaslar gözönüne alınarak adı geçen şirketlerce düzenlenir. Bakanlıkça onaylandıktan sonra yürürlüğe girer.

    b) Tarifenin tesbitinde;

    1 – İşletme ve bakım giderleri (yakıt, malzeme, personel, vergi, amortisman, diğer giderler)

    2 – Yatırımlar için ödenen faiz ve kur farkları,

    3 – Sermayenin yeniden değerlendirilmesi, piyasa şartlarına göre makul bir temettü verilmesi, Türkiye Elektrik Kurumunun benzer tesislerden aldığı fiyatlar,

    4 – (Mülga bend: 03/07/2007 – 2007/12483 S.Yön./1. md.)

    5 – Kanuni ihtiyatlar, gözönünde bulundurulur.

    SATIŞ FİYATI

    Madde 9 – (Değişik madde: 04/04/1996 – 96/8007 K.)

    Elektrik enerjisi satış fiyatlarının belirlenmesinde ekonomik kaynak seçimine yardımcı olmak ve ülke ekonomisine sunulan elektrik enerjisi fiyatlarını olumsuz yönde etkilememek esas alınacaktır.

BEŞİNCİ BÖLÜM : ÇEŞİTLİ HÜKÜMLER

    ÜRETİM YETKİSİNİN SONA ERMESİ

    Madde 10 – Üretim yetkisi süresinin sonunda üretim şirketleri verilmiş olan iznin konusuna giren tüm tesisler ile tüm taşınmaz malları bunlar üzerindeki haklarla birlikte tam ve çalışır vaziyette ve her türlü borç ve yükümlülükten arındırılmış olarak, Bakanlar Kurulunca kamu kuruluşuna hiç bir bedel ve hak talep edilmeksizin veya yeniden aynı üretim şirketine yeni şartlarla verilir.

    Devir yapılacak tesisin işletmesi sırasında gerekli görülen ve Bakanlıkça onaylanarak gerçekleştirilen “idame ve yenileme yatırımları”nın geri ödenmesi, devir esnasında henüz tamamlanmamış ise, tesisi devir alan kamu kuruluşu, ödenmemiş kısmı, belirlenecek bir plana göre geri ödemeyi taahhüt eder.

    KAMULAŞTIRMA

    Madde 11 – Üretim şirketlerinin yapacağı üretim tesislerinin onaylanmış tatbikat projelerine göre, kamulaştırma ihtiyacı ortaya çıktığında, kamulaştırma bedeli şirket tarafından ödenmek kaydıyla Bakanlıkça, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümlerine göre, kamulaştırma yapılır.

    ÇOK MAKSATLI HİDROELEKTRİK SANTRAL TESİSLERİ

    Madde 12 – Çok maksatlı hidroelektrik santral projelerinde maksat taksimi ve yapılmış yatırımların geri ödemesi EK: 2’de belirtilen esaslara göre yapılır.

    FİZİBİLİTE RAPORLARI İLE KESİN PROJELERİN SATIŞI

    Madde 13 – Kamu kurum ve kuruluşlarınca hazırlanmış olan fizibilite raporları ile kesin projelerin üretim şirketlerine satışı EK: 3’de belirtilen esaslara göre yapılır.

    DAYANAK

    Madde 14 – Bu Yönetmelik 3096 sayılı Türkiye Elektrik Kurumu Dışındaki Kuruluşların Elektrik üretimi, İletimi, Dağıtımı ve Ticareti ile Görevlendirilmesi Hakkında Kanunun 10 uncu maddesine göre hazırlanmıştır.

    Geçici Madde 1 – (Ek madde: 08/10/2000 – Yönetmelik: 2000/1307, md. 2)

    Rüzgar, motorin, nafta ve LPG ile elektrik üreten otoprodüktör ve/veya otoprodüktör gruplarının üretim tesislerinde, otoprodüktör ya da otoprodüktör grubu ihtiyacının üzerinde üretilen elektrik enerjisinin satış fiyatı, 31/03/2002 tarihine kadar uygulanmak üzere, projenin genel işletme giderleri ile ülkenin enerji ihtiyacı göz önüne alınmak suretiyle enerji dağıtımı yapan kuruluşların ülke genelinde nihai tüketiciye uyguladıkları ortalama enerji fiyatından fonlar ve paylar düşüldükten sonra kalan kısmın %100 (yüzde yüz)’ünü geçmeyecek şekilde Bakanlıkça belirlenir. Şirket, ihtiyacının üzerinde ürettiği elektrik enerjisini santralin enerji bağlantısını yaptığı kuruluşa satar.

    Ayrıca, otoprodüktör ya da otoprodüktör gruplarının üretim tesislerinde atıl bulunan enerji üretim kapasitelerinin ulusal sisteme kazandırılmasına yönelik olarak teşvik edilmesi suretiyle, ülkemizin şu an içerisinde bulunduğu enerji darboğazının aşılabilmesini teminen, petrol ve diğer yakıt fiyatlarındaki değişmeler neticesinde, yakıt ve işletme giderleri maliyeti, yukarıda tanımlanan %100 (yüzde yüz) katsayısına tekabül eden otoprodüktör enerji satış fiyatını aşması halinde, aradaki fark Bakanlıkça tespit edilir ve şirkete, enerjisini sattığı kuruluş tarafından ödenir. Bu uygulama 31/03/2001 tarihinde sona erer.

    EK MADDELER

    Ek Madde 1 – (Ek madde: 04/04/1996 – 96/8007 K.)

    Bu Yönetmelikte geçen “TEK” ibaresi ilgisine göre “TEAŞ ve/veya TEDAŞ” olarak anlaşılacaktır.

    Ek Madde 2 – (Ek madde: 04/04/1996 – 96/8007 K.)

    Otoprodüktör enerji üretim santralında üretilen enerjinin otoprodüktör veya otoprodüktör grubu ortaklarına iletim ve dağıtım kuruluşlarının hatlarının kullanılarak nakledilmesi halinde, iletimde nakil bedeli olarak kuş uçuşu 100 km’ye kadar olan mesafelerde nakledilen miktarın %3’ü, daha sonraki her 100 km için %1.5’u ilave ve 600 km’den daha uzak mesafeler için sabit değer olmak üzere %10.5’u, dağıtımda ise mesafeye bakılmaksızın nakledilen enerjinin %6.5’u oranında nakil bedeli alınır. Otoprodüktör üretim grubu şirketi kurarak enerjisini grubundaki ortaklarına naklettirmek isteyen şirketlerin elektrik enerjisini (hangi gerilim seviyesinde olursa olsun) TEAŞ, TEDAŞ ve bağlı ortaklıkları ve/veya görevli şirketler alır ve naklederler.

    Enerji nakli hususuna ilişkin olarak güzergah, mesafe, sayaç okuma, faturalama v.b. konular TEAŞ, TEDAŞ ve bağlı ortaklıkları ile görevli şirketlerin birlikte belirleyecekleri uygulama protokolünde yer alacaktır. Nakil bedeli otoprodüktör grubu ortağının bağlı olduğu bölgedeki dağıtım şirketinin uygulamakta olduğu tek terimli sanayi tarifesi esas alınarak hesaplanır.

    (Ek fıkra: 06/11/1998 – 98/11982 K.) Rüzgar ve/veya güneş enerjisi ile çalışan elektrik üretim tesisi kurulacak olan otoprodüktör veya otoprodüktör grubu şirketlerden, kendisinin ve/veya ortaklarının elektrik enerjisi ihtiyacını karşılamak amacıyla TEAŞ,TEDAŞ, bağlı ortaklık ve/veya görevli şirketlerin iletim ve/veya Dağıtım hatlarını kullanmaları halinde, ticari isletme tarihinden itibaren ilk beş yıl için geçerli olmak üzere birinci fıkrada belirtilen nakil bedellerinin %50

    si alınır.

    (Ek fıkra: 06/11/1998 – 98/11982 K.) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce Bakanlıkça rüzgar ve/veya güneş enerjisi üretim tesisi kurma ve isletme izni verilen ve/veya isletmeye geçen otoprodüktör şirketlerden de kendisinin ve/veya ortaklarının elektrik enerjisi ihtiyacını söz konusu tesislerden karşılamak amacıyla TEAŞ, TEDAŞ, bağlı ortaklık ve/veya görevli şirketlerin iletim ve/veya Dağıtım hatlarını kullanmaları halinde, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş yıl süreyle geçerli olmak üzere birinci fıkrada belirtilen nakil bedellerinin %50

    si alınır.

    YÜRÜRLÜK

    Madde 15 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    YÜRÜTME

    Madde 16 – Bu Yönetmeliği Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı yürütür.

    EKLER

    EK: 1 (a)

    HİDROELEKTRİK SANTRAL TESİSLERİ FİZİBİLİTE RAPORUNDA YER ALACAK ANA BAŞLIKLAR

BÖLÜM – 1. YATIRIMIN MALİYETİ VE NEV’İ

    1.1. Genel Bilgiler

    1.2. Proje Gerekçesi

BÖLÜM – 2. PROJE SAHASININ TANITILMASI

    2.1. Doğal Durum (Kesin Koordinatlar ve topoğrafya, genel jeoloji, deprem, iklim,)

    2.2. Sosyal Durum (Nüfus, Kültür, sağlık, ulaşım, Haberleşme)

    2.3. Ekonomik Durum (Tarım, Endüstri, Turizm, Ticaret)

    2.4. Arazi mülkiyeti, araziden faydalanma durumu

    2.5. Varsa daha önce yapılmış etütler hakkında bilgi

BÖLÜM – 3. GELİŞME PLANI

    3.1. Gelişmeyi gerektiren sebepler

    3.2. Mevcut tesisler

    3.3. Enerji talebi tahmini

    3.4. Teklif edilen tesisler

    3.5. Planın etkinliği

BÖLÜM – 4. SU KAYNAKLARI (Hidroloji)

    4.1. Yeraltı ve yerüstü suları ve kalitesi

    4.2. Meteorolojik Durum

    4.3. Su Akım Tahminleri

    4.4. Sulama Tesisleri

    4.5. Proje Taşkın Durumu (x) (B. S. için)

    4.6. Rezervuar İşletme Çalışmaları (B.S. için)

    4.7. Sedimantasyon Durumu

BÖLÜM – 5. JEOLOJİK DURUM

    5.1. Genel Jeoloji

    5.2. Baraj yeri ve ilgili yapıların jeolojisi (B. S. için)

    5.3. Rezervuar sahası Jeolojisi (B. S. için)

    5.4. Malzeme Etütleri

    5.5. Depremler

BÖLÜM – 6. KURULACAK TESİS

    6.1. Rezervuar işletme politikası ve Optimizasyon (B. S. için)

    6.2. Baraj Tipi ve yükseklik seçimi (B. S. için)

    6.3. Dolusavak ve Dipsavak (B. S. için)

    6.4. Kurulu Güç Optimizasyonu

    6.5. Enerji sulama yapıları

    6.6. Santral binası ve kuyruksuyu kanalı

    6.7. Türbin tipi, ünite gücü ve adedi

    6.8. Generatör tipi ve kapasitesi

    6.9. Transformatör adedi ve tipi

    6.10. Şalt sahası

    6.11. Enerji iletimi

    6.12. Ulaşım yolu

BÖLÜM – 7. PROJENİN GERÇEKLEŞME SÜRESİ

    7.1. Kesin proje hazırlama süresi, inşaat ve işletmeye alma için tahmini başlangıç ve bitiş tarihi

BÖLÜM – 8. TESİS MALİYETİ

    8.1. Giderlerin hesaplanmasındaki esaslar

    8.2. Tesis keşif özeti

    8.3. Yıllık Giderler

    8.4. Döviz İhtiyacı

    8.5. Yatırım bedeli

BÖLÜM – 9. EKONOMİK ANALİZ

    9.1. Faydalar (sulama, taşkın, enerji ve diğer faydalar)

    9.2. Giderler (yatırım bedeli, sabit gider, değişken gider, işletme bakım onarım gideri)

    9.3. Fayda/masraf analizleri

    9.4. Duyarlılık analizi (x)B. S.: Barajlı Santrallar

BÖLÜM – 10. ÇOK MASRAFLI PROJELER İÇİN MALİYET TAKSİMİ

BÖLÜM – 11. TESİSİN YATIRIM PLANI VE EKONOMİK DEĞERLENDİRME

    11.1. Yatırımın yıllara dağılım tablosu

    11.2. Finansman planı

    11.3. İşletme sermayesi

    11.4. İşletme dönemi giderleri

    11.5. İşletme dönemi kredi taksitleri ve faizler

    11.6. Fon akış tablosu

    11.7. İç karlılık oranı

BÖLÜM – 12. ALTERNATİF ÇÖZÜMLER

    EK:1 (a)

    AÇIKLAMALAR

    1 – Fizibilite raporu, tesisin kesin yapılabilirliğini ortaya koyan gerçek, güvenilir ve yeterli teknik ve ekonomik verilere dayanılarak hazırlanacaktır.

    2 – Fizibilite raporunda, tesisin öngürülen program ve plana göre tamamlanması amacıyla, projenin özellikleri dikkate alınarak bir “Proje Danışma Kurulu”nun kurulması önerilebilir. Öneri Bakanlık tarafından uygun görüldüğü takdirde Kurul’un kurulmasına karar verilir.

    3 – Hidrolik, linyit, taşkömürü, doğal gaz, sıvılaştırılmış doğal gaz veya petrol gazı, petrol ürünleri, Jeotermal, nükleer, güneş, rüzgar ve diğerleri gibi enerji kaynaklarına dayalı olarak elektrik enerjisi üretmek için yukarıda belirtilen fizibilite raporu örneğinden farklı özel fizibilite raporu düzenlemek isteyen başvuru sahibinin bu iş için Bakanlık’tan müsaade alması gerekir.

    4 – Fizibilite raporunun hazırlanması sırasında, Bakanlık müracaat sahibinin işlerini aksatmayacak şekilde çalışmaları takip edebilir. Müracaat sahibi, Bakanlık elemanlarına gerekli bilgileri vermek ve yardım etmekle yükümlüdür.

    5 – Fizibilite raporunda yer alacak ilave bilgiler;

    – Elektrik enerjisi üretiminde yararlanılacak enerji kaynağının nereden temin edileceğini gösteren yasal belgelerin birer örneği, Termik santrallarda hammadde bedeli aynı karakterdeki Türkiye Elektrik Kurumu İşletmelerindeki bedelden fazla olamaz.

    – Firmanın mali yeteneği, iç para, dış para, öz kaynak, öz kaynak artırım planı, kredi vermeyi uygun görecek banka niyet mektupları v.b. ve bunları tevsik eden belgelerin birer örneği.

    EK: 1 (b)

    TERMİK SANTRAL TESİSLERİ FİZİBİLİTE RAPORUNDA YER ALACAK ANA BAŞLIKLAR

BÖLÜM – 1. YATIRIM MAHİYETİ VE NEV’İ

    1.1. Genel Bilgiler

    1.2. Proje Gerekçesi

BÖLÜM – 2. PROJE SAHASININ TANITILMASI

    2.1. Doğal Durumu (Topoğrafya, Koordinatlar, genel jeoloji, Deprem ve iklim durumu)

    2.2. Sosyal Durumu (Nüfus, Kültür, Sağlık, Ulaşım, Haberleşme)

    2.3. Ekonomik Durum (Tarım, Endüstri, Turizm, Ticaret)

    2.4. Varsa daha önce yapılmış etütler hakkında bilgi

BÖLÜM – 3. GELİŞME PLANI

    3.1. Gelişmeyi gerektiren sebepler

    3.2. Mevcut tesisler

    3.3. Enerji talebi tahmini

    3.4. Teklif edilen tesisler

    3.5. Planın etkinliği

BÖLÜM – 4. HAMMADDE KAYNAĞI

    4.1. Hammadde Kaynağı Rezerv Bilgileri

    4.1.1. Kömür yatağı karakteristikleri

    4.1.2. Maden İşletme Sistemi Mukayesesi Seçimi ve Makina – Teçhizat Seçimi

    4.1.3. Maden İşletmesi için Yatırımlar, yıllara göre dağılımı

    4.1.5. Finansman Planı

    4.1.6. İşletme Sermayesi

    4.1.7. İşletme Dönemi Giderleri

    4.1.8. İşletme Dönemi Kredi Taksitleri ve Faizleri

    4.1.9. Fon Akış Tablosu

    4.1.10. Mali rantabilite

    4.1.11. İç Karlılık Oranı

    4.2. Hammadde İşletme Bilgileri

    4.3. Hammadde Kullanma Bilgileri

    4.4. Hammadde Tedarik Bilgileri

    4.5. Soğutma suyu hakkında bilgiler

BÖLÜM – 5. TESİSİN KURULACAĞI YER HAKKINDA BİLGİLER

    5.1. Jeolojik yapı

    5.2. Temel Etütleri (Zemin mekaniği)

    5.3. Deprem Durumu

    5.4. Ulaşım Yolu

BÖLÜM – 6. KURULACAK TESİS

    6.1. Kapasite seçimi

    6.2. Optimum kurulu güç, ünite sayısı ve kapasitesi

    6.3. Türbin tipi, ünite gücü

    6.4. Generatör tipi, kapasitesi

    6.5. Transformatör adedi, tipi

    6.6. Santral binası ve yardımcı tesisleri (yeri, tipi, hacmi)

    6.7. Şalt sahası ve sisteme irtibatı

    6.8. İnşaat Problemleri

    6.9. Yıllık Enerji üretimi

    6.10. Bakanlıkça istendiği takdirde frekans tutma ve senkron kompansatör çalışma özelliği

    6.11. Stok sahası tesisleri

    6.12. Stok kontrol ve stoklama programı

    6.13. Kül atma ve kül stok tesisleri

    6.14. Soğutma suyu tesislerinin tipi

    6.15. Artıkların Değerlendirilme olasılığı

    6.16. Birleşik ısı – elektrik santral alternatifi

    6.17. Çevre sorunları çözümü

    6.18. İşletme politikası

BÖLÜM – 7. PROJENİN GERÇEŞLEŞME SÜRESİ

    7.1. Kesin proje hazırlama süresi, inşaat ve işletmeye alma için Başlangıç ve Bitiş tarihleri

BÖLÜM – 8. TESİS MALİYETİ

    8.1. Giderlerin hesaplanmasındaki esaslar

    8.2. Tesis Keşif özeti

    8.3. Yıllık giderler

    8.4. Döviz ihtiyacı

    8.5. Yatırım Bedeli

BÖLÜM – 9. ÇOK MAKSATLI PROJELER İÇİN MALİYET TAKSİMİ

BÖLÜM – 10. DUYARLILIK ANALİZİ

BÖLÜM – 11. TESİS YATIRIM PLANI VE EKONOMİK DEĞERLENDİRME

    11.1. Yatırım yıllara dağılımı tablosu

    11.2. Yatırım dönemi faizleri

    11.3. Finansman planı

    11.4. işletme sermayesi

    11.5. İşletme dönemi giderleri

    11.6. İşletme dönemi kredi taksitleri ve faizleri

    11.7. Fon akış tablosu

    11.8. Mali rantabilite (Fayda/masraf oranı, Döviz maliyeti)

    11.9. İç Karlılık oranı

BÖLÜM – 12. ALTERNATİF ÇÖZÜMLER

    EK: 1 (b)

    AÇIKLAMALAR

    1 – Fizibilite raporu tesisin kesin yapılabilirliğini ortaya koyan gerçek, güvenilir ve yeterli teknik ve ekonomik verilere dayanılarak hazırlanacaktır.

    2 – Fizibilite raporunda, tesisin öngörülen program ve plana göre tamamlanması amacıyla, projenin özellikleri dikkate alınarak bir “Proje Danışma Kurulu”nun kurulması önerilebilir. Öneri Bakanlık tarafından uygun görüldüğü takdirde Kurul’un kurulmasına karar verilir.

    3 – Hidrolik, linyit, taşkömürü, doğal gaz, sıvılaştırılmış doğal gaz veya petrol gazı, petrol ürünleri, jeotermal, nükleer, güneş, rüzgar ve diğerleri gibi enerji kaynaklarına dayalı olarak elektrik enerjisi üretmek için yukarıda belirtilen fizibilite raporu örneğinden farklı özel fizibilite raporu düzenlemek isteyen başvuru sahibinin bu iş için Bakanlık’tan müsaade alması gerekir.

    4 – Fizibilite raporunun hazırlanması sırasında, Bakanlık müracaat sahibinin işlerini aksatmayacak şekilde çalışmaları takip edebilir. Müracaat sahibi, Bakanlık elemanlarına gerekli bilgileri vermek ve yardım etmekle yükümlüdür.

    5 – Fizibilite raporunda yer alacak ilave bilgiler;

    – Elektrik enerjisi üretiminde yararlanılacak enerji kaynağının nereden temin edileceğini gösteren yasal belgelerin birer örneği, Termik santrallarda hammadde bedeli aynı karakterdeki Türkiye Elektrik Kurumu İşletmelerindeki bedelden fazla olamaz.

    – Firmanın mali yeteneği, iç para, dış para, öz kaynak, öz kaynak artırım planı, kredi vermeyi uygun görecek Banka niyet mektupları v.b. ve bunları tevsik eden belgelerin birer örneği.

    EK: 1 (c)

    JEOTERMAL ENERJİ SANTRALLARI FİZİBİLİTE RAPORUNDA YER ALACAK ANA BAŞLIKLAR

BÖLÜM – 1. YATIRIM MALİYETİ VE NEV’İ

    1.1. Genel Bilgiler

    1.2. Proje Gerekçesi

BÖLÜM – 2. PROJE SAHASININ TANITILMASI

    2.1. Doğal Durum (Topoğrafya, Koordinatlar, Genel Jeoloji, Deprem ve İklim durumu)

    2.2. Sosyal Durum (Nüfus, Kültür, Sağlık, Ulaşım, Haberleşme)

    2.3. Varsa daha önce yapılmış etütler hakkında bilgi

    2.4. Ekonomik Durum (Tarım, Endüstri, Turizm, Ticaret)

BÖLÜM – 3. GELİŞME PLANI

    3.1. Gelişmeyi Gerektiren Sebepler

    3.2. Mevcut Tesisler

    3.3. Enerji Talebi Tahmini

    3.4. Teklif Edilen Tesisler

    3.5. Planın etkinliği

BÖLÜM – 4. JEOTERMAL ENERJİ POTANSİYELİ

    4.1. Enerji üretimi için elverişli kuyuların özellikleri

    4.1.1. Kuyu Dibi Sıcaklığı

    4.1.2. Kuyu Dibi Basıncı

    4.1.3. Kuyu Derinliği

    4.1.4. Kuyu Başı Basıncı

    4.1.5. Toplam İstihsal

    4.1.6. Seperatör Basıncı

    4.1.7. Seperatör Basıncında Akıştan İçerisindeki Buhar yüzdesi

    4.1.8. Su İstihsali

    4.1.10. Buhar içerisindeki CO2 miktarı

    4.1.11. CO2 istihsali

    4.2. Sondajlardan çıkan su – Buhar karışımının Bileşenleri

    4.3. Sondajlardan çıkan Buhar Akışkanının Bileşenleri

BÖLÜM – 5. TESİSİN KURULACAĞI YER HAKKINDA BİLGİLER

    5.1. Saha Hakkında Genel Bilgiler

    5.2. Sahanın Jeolojisi

    5.3. Sondaj ve Test Faaliyetleri ve Sonuçları

    5.4. İşletme Problemleri (Kabuklaşma, Bor, v.s.)

    5.5. Temel Etütler (Zemin Mekaniği)

    5.6. Deprem Durumu

    5.7. Arazinin Topoğrafik Özellikleri

    5.8. Ulaşım Yolu

    5.9. Saha potansiyelini Kısıtlayan Faktörler

    5.10. Saha Potansiyelini Artırma İmkanları

    5.11. Tesisin etkisi (Artık suların bitkilere ve çevreye olan zararlı

    etkileri)

BÖLÜM – 6. KURULACAK TESİS

    6.1. Genel Tanıtım, Amaç ve Kapasite Seçimi

    6.2. Buhar Üretimi Kapasitesi

    6.3. Buhar Kondansasyon sistemi

    6.4. Yıllık Enerji Üretimi

    6.5. Birleşik Isı – Elektrik santral alternatifi

    6.6. İşletme Politikaları

    6.7. İnşaat Problemleri

    6.8. TESİSİN ELEKTRİK ÜRETİM SANTRALI OLMASI HALİNDE

    6.8.1. Buharın santrala nakli

    6.8.2. Optimum Kurulu Güç, Ünite Sayısı ve Kapasitesi

    6.8.3. Türbin ve Alternatör Özellikleri

    6.8.4. Santral binası ve yardımcı tesisler (yeri, tipi)

BÖLÜM – 7. PROJENİN GERÇEKLEŞME SÜRESİ

    7.1. Kesin Proje Hazırlama Süresi, İnşaat ve İşletmeye Alma için Başlangıç ve Bitiş Tarihleri

BÖLÜM –

8.1. Giderlerin hesaplanmasındaki esaslar

    8.2. Tesis Keşif Özeti

    8.3. Yıllık Giderler

    8.4. Döviz İhtiyacı

    8.5. Yatırım Bedeli

BÖLÜM – 9. ÇOK MAKSATLI PROJELER İÇİN MALİYET TAKSİMİ

BÖLÜM – 10. DUYARLILIK ANALİZİ

BÖLÜM – 11. TESİS YATIRIM PLANI VE EKONOMİK DEĞERLENDİRME

    11.1. Yatırımın Yıllara Dağılımı Tablosu

    11.2. Yatırım dönemi faizleri

    11.3. Finansman planı

    11.4. İşletme Sermayesi

    11.5. İşletme Dönemi Giderleri

    11.6. İşletme dönemi kredi taksitleri ve faizleri

    11.7. Fon Akış Tablosu

    11.8 Mali Rantabilite (Fayda/masraf oranı, Döviz Maliyeti)

    11.9. İç Karlılık Oranı

BÖLÜM – 12.

ALTERNATİF ÇÖZÜMLER

    EK: 1 (c)

    AÇIKLAMALAR

    1 – Fizibilite raporu, tesisin kesin yapılabilirliğini ortaya koyan gerçek, güvenilir ve yeterli teknik ve ekonomik verilere dayanılarak hazırlanacaktır.

    2 – Fizibilite raporunda, tesisin öngörülen program ve plana göre tamamlanması amacıyla, projenin özellikleri dikkate alınarak bir “Proje Danışma Kurulu”nun kurulması önerilebilir. Öneri Bakanlık tarafından uygun görüldüğü takdirde Kurul’un kurulmasına karar verilir.

    3 – Hidrolik, linyit, taşkömürü, doğal gaz, sıvılaştırılmış doğal gaz veya petrol gazı, petrol ürünleri, jeotermal, nükleer, güneş, rüzgar ve diğerleri gibi enerji kaynaklarına dayalı olarak elektrik enerjisi üretmek için yukarıda belirtilen fizibilite raporu örneğinden farklı özel fizibilite raporu düzenlemek isteyen başvuru sahibinin bu iş için Bakanlık’tan müsaade alması gerekir.

    4 – Fizibilite raporunun hazırlanması sırasında, Bakanlık müracaat sahibinin işlerini aksatmayacak şekilde çalışmaları takip edebilir. Müracaat sahibi, Bakanlık elamanlarına gerekli bilgileri vermek ve yardım etmekle yükümlüdür.

    5 – Fizibilite raporunda yer alacak ilave bilgiler:

    – Elektrik enerjisi üretiminde yararlanılacak enerji kaynağının nereden temin edileceğini gösteren yasal belgelerin birer örneği, Termik satrallarda hammadde bedeli aynı karakterdeki Türkiye Elektrik Kurumu İşletmelerindeki bedelden fazla olamaz.

    – Firmanın mali yeteneği, iç para, dış para, öz kaynak, öz kaynak artırım planı, kredi vermeyi uygun görecek Banka niyet mektupları v.b. ve bunları tevsik eden belgelerin birer örneği.

    EK: 1 (d)

RÜZGAR ENERJİSİ ELEKTRİK SANTRALLARI FİZİBİLİTE RAPORUNDA YER ALACAK ANA BAŞLIKLAR

BÖLÜM –

1. YATIRIM MAHİYETİ VE NEV’İ

    1.1. Genel Bilgiler

    1.2. Proje Gerekçesi

BÖLÜM – 2.

PROJE SAHASININ TANITILMASI

    2.1. Doğal Durumu (Topoğrafya, Koordinatlar, genel jeoloji, Deprem ve iklim durumu)

    2.2. Sosyal Durumu (Nüfus, Kültür, Sağlık, Ulaşım, Haberleşme)

    2.3. Varsa daha önce yapılmış etütler hakkında bilgi

    2.4. Ekonomik Durum (Tarım, Endüstri, Turizm, Ticaret)

BÖLÜM –

3. GELİŞME PLANI

    3.1. Gelişmeyi gerektiren sebepler

    3.2. Mevcut tesisler

    3.3. Enerji talebi tahmini

    3.4. Teklif edilen tesisler

    3.5. Planın etkinliği

BÖLÜM –

4. RÜZGAR ENERJİSİ POTANSİYELİ

    4.1. Rüzgar hızı ve yönü ölçümleri

    4.2. Rüzgar Enerjisi kullanma bilgileri

    4.3. Rüzgar hızı profilleri

BÖLÜM –

5 TESİSİN KURULACAĞI YER HAKKINDA BİLGİLER

    5.1. Meteorolojik özellikler (Rüzgar, Nisbi nem çevre sıcaklığı bulutluluk, yağışı v.s.)

    5.2. Jeolojik yapı

    5.3. Temel Etütleri (Zemin mekaniği)

    5.4. Deprem durumu

    5.5. Ulaşım yolu

    5.6. Arazinin topografik özellikleri

    5.7 Proje yerinde rüzgar rejimini etkileyen faktörler,

    5.8. Tesisin çevresine etkisi (ses, yansıtma v.s.)

BÖLÜM –

6. KURULACAK TESİS

    6.1. Kapasite seçimi

    6.2. Optimum kurulu güç, ünite sayısı ve kapasitesi

    6.3. Türbin tipi, özellikleri (cut-in, cut-out, verimi, hız kontrol, v.s.)

    6.4. Generatör tipi özellikleri

    6.5. Kule yüksekliği ve tipi

    6.6. Kule ve türbin frekansı

    6.7. Güç aktarma organları

    6.8. Dışlı kutunun özellikleri

    6.9. Depolama üniteleri

BÖLÜM –

7. PROJENİN GERÇEKLEŞME SÜRESİ

    7.1. Kesin Proje hazırlama süresi, İnşaat ve İşletmeye Alma için Başlangıç ve Bitiş tarihleri

BÖLÜM –

8. TESİS MALİYETİ

    8.1. Giderlerin hesaplanmasındaki esasları

    8.2. Tesis Keşif Özeti

    8.3. Yıllık giderler

    8.4. Döviz ihtiyacı

    8.5. Yatırım bedeli

BÖLÜM –9.ÇOK MAKSATLI PROJELER İÇİN MALİYET TAKSİMİ

BÖLÜM – 10. DUYARLILIK ANALİZİ

BÖLÜM – 11. TESİS YATIRIM PLANI VE EKONOMİK DEĞERLENDİRME

    11.1. Yatırımın yıllara dağılım tablosu

    11.2. Yatırım dönemi faizleri

    11.3. Finansman planı

    11.4. İşletme sermayesi

    11.5. İşletme dönemi giderleri

    11.6. İşletme Dönemi kredi taksitleri ve faizleri

    11.7. Fon akış tablosu

    11.8. Mali Rantabilite (Fayda/masraf oranı, Döviz Maliyeti)

    11.9. İç Karlılık oranı

BÖLÜM – 12. ALTERNATİF ÇÖZÜMLER

    EK: 1 (d)

    AÇIKLAMALAR

    1 – Fizibilite raporu, tesisin kesin yapılabilirliğini ortaya koyan gerçek, güvenilir ve yeterli teknik ve ekonomik verilere dayanılarak hazırlanacaktır.

    2 – Fizibilite raporunda, tesisin öngörülen program ve plana göre tamamlanması amacıyla, projenin özellikleri dikkate alınarak bir “Proje Danışma Kurulu” nun kurulması önerilebilir. Öneri Bakanlık tarafından uygun görüldüğü takdirde Kurul’un kurulmasına karar verilir.

    3 – Hidrolik, linyit, taşkömürü, doğal gaz, sıvılaştırılmış doğal gaz veya petrol gazı, petrol ürünleri, jeotermal, nükleer, güneş, rüzgar ve diğerleri gibi enerji kaynaklarına dayalı olarak elektrik enerjisi üretmek için yukarıda belirtilen fizibilite raporu örneğinden farklı özel fizibilite raporu düzenlemek isteyen başvuru sahibinin bu iş için Bakanlık’tan müsaade alması gerekir.

    4 – Fizibilite raporunun hazırlanması sırasında, Bakanlık müracaat sahibinin işlerini aksatmayacak şekilde çalışmaları takip edebilir. Müracaat sahibi, Bakanlık elemanlarına gerekli bilgileri vermek ve yardım etmekle yükümlüdür.

    5 – Fizibilite raporunda yer alacak ilave bilgiler:

    – Elektrik enerjisi üretiminde yararlanılacak enerji kaynağının nereden temin edileceğini gösteren yasal belgelerin birer örneği, Termik santrallarda hammadde bedeli aynı karakterdeki Türkiye Elektrik Kurumu İşletmelerindeki bedelden fazla olamaz.

    – Firmanın mali yeteneği, iç para, dış para, öz kaynak, öz kaynak artırım planı, kredi vermeyi uygun görecek Banka niyet mektupları v.b. ve bunları tevsik eden belgelerin birer örneği.

    EK: 1 (e)

    GÜNEŞ ENERJİSİ ELEKTRİK SANTRALLARI FİZİBİLİTE RAPORUNDA YER ALACAK ANA BAŞLIKLAR

    BÖLÜM – 1. YATIRIM MAHİYETİ VE NEV’İ

    1.1. Genel Bilgiler

    1.2. Proje Gerekçesi

    BÖLÜM – 2.2. PROJE SAHASININ TANITILMASI

    2.1. Doğal Durumu (Topografya, Koordinatlar, genel jeoloji, Deprem ve İklim durumu)

    2.2. Sosyal Durumu (Nüfus, Kültür, Sağlık, Ulaşım, Haberleşme)

    2.3. Ekonomik Durum (Tarım, Endüstri, Turizm, Ticaret)

    2.4. Varsa daha önce yapılmış Etütler hakkında bilgi

    BÖLÜM – 3. GELİŞME PLANI

    3.1. Gelişmeyi gerektiren sebepler

    3.2. Mevcut tesisler

    3.3. Enerji talebi tahmini

    3.4. Teklif edilen tesisler

    3.5. Planın etkinliği

    BÖLÜM – 4. GÜNEŞ ENERJİSİ POTANSİYELİ

    4.1. Güneş Radyasyon değerleri

    4.2. Güneşlenme süreleri

    4.3. Güneş Enerjisi kullanma bilgileri

    BÖLÜM – 5. TESİSİN KURULACAĞI YER HAKKINDA BİLGİLER

    5.1. Meteoroloji özellikler (Rüzgar, Nisbi nem çevre sıcaklığı Bulutlu luk, yağış v. s.)

    5.2. Jeolojik yapı

    5.3. Temel Etütleri (Zemin mekaniği)

    5.4. Deprem durumu

    5.5. Ulaşım yolu

    BÖLÜM – 6. KURULACAK TESİS

    6.1. Genel

    6.1. Kapasite seçimi

    6.2. Optimum kurulu güç, ünite, sayısı ve kapasitesi

    6.3. Transformatör adedi tipi

    6.4. Şalt sahası ve sisteme irtibat

    6.5. Yıllık Enerji üretimi

    6.6. Birleşik ısı-elektrik santral alternatifi

    6.7. İşletme politikaları

    6.8. İnşaat problemleri

    6.9. Santral binası ve yardımcı tesisler (yeri, tipi)

    6.2. TESİSİN TERMODİNAMİK DÖNÜŞÜM SİSTEMİ OLMASI HALİNDE

    6.2. Generatör tipi ve kapasitesi

    6.3. Türbin tipi, ünite gücü

    6.4. Sistemde kullanılan akışkanın özellikleri

    6.5. Sistem soğutma suyu tesislerin tipi

    6.6. Güneşi izleyen otomatik kontrol sistemleri

    6.7. Heliostatların yapısı ve güneşi izleme özellikleri

    6.8.Kule tipi

    6.9.Güneş Enerjisini heliosfatta yansıtma ve yoğunlaştırma oranları

    6.10. Merkezi alıcıda ısıya çevrim verimi

    6.3.TESİSİN GÜNEŞ PİLİ SİSTEMİ OLMASI HALİNDE

    6.4.Depolama sistemleri

    6.5.Panel verimleri

    6.6.Güneş pilinin yapısı

    6.4.TESİSİN GÜNEŞ HAVUZU SİSTEMİ OLMASI HALİNDE

    6.5.Güneş havuzu özelliği (alan, derinlik, su kalitesi, zemin sıcaklık değişimi, tuz yoğunluğu v.s.)

    6.6.Isı elektrik çevirimi türü ve oranı

    BÖLÜM – 7.PROJENİN GERÇEKLEŞME SÜRESİ

    7.1.Kesin Proje hazırlama süresi, İnşaat ve İşletmeye alma için Başlangıç ve bitiş tarihleri

    BÖLÜM – 8.TESiS MALİYETİ

    8.1.Giderlerin hesaplanmasındaki esasları

    8.2.Tesis Keşif özeti

    8.3.Yıllık giderler

    8.4.Döviz ihtiyacı

    8.5.Yatırım Bedeli

    BÖLÜM – 9.ÇOK MAKSATLI PROJELER İÇİN MALİYET TAKSİMİ

    BÖLÜM – 10. DUYARLILIK ANALİZİ

    BÖLÜM – 11. TESİS YATIRIM PLANI VE EKONOMİK DEĞERLENDİRME

    11.1. Yatırımın yıllara dağılım tablosu

    11.2. Yatırım dönemi faizleri

    11.3. Finansman planı

    11.4. İşletme sermayesi

    11.5. İşletme dönemi giderleri

    11.6. İşletme Dönemi kredi taksitleri ve faizleri

    11.7. Fon akış tablosu

    11.8. Mali Rantabilite (fayda/masraf oranı, Döviz Maliyeti)

    11.9. İç Karlılık oranı

    BÖLÜM – 12. ALTERNATİF ÇÖZÜMLER

    EK: 1 (e)

    AÇIKLAMALAR

    1 – Fizibilite raporu, tesisin kesin yapılabilirliğini ortaya koyan gerçek, güvenilir ve yeterli teknik ve ekonomik verilere dayanılarak hazırlanacaktır.

    2 – Fizibilite raporunda, tesisin öngörülen program ve plana göre tamamlanması amacıyla, projenin özellikleri dikkate alınarak bir “Proje Danışma Kurulu”nun kurulması önerilebilir. Öneri Bakanlık tarafından uygun görüldüğü takdirde Kurul’un kurulmasına karar verilir.

    3 – Hidrolik, linyit, taşkömürü, doğal gaz, sıvılaştırılmış doğal gaz veya petrol gazı, petrol ürünleri, jeotermal, nükleer, güneş, rüzgar ve diğerleri gibi enerji kaynaklarına dayalı olarak elektrik enerjisi üretmek için yukarıda belirtilen fizibilite raporu örneğinden farklı özel fizibilite raporu düzenlemek isteyen başvuru sahibinin bu iş için Bakanlık’tan müsaade alması gerekir.

    4 – Fizibilite raporunun hazırlanması sırasında, Bakanlık müracaat sahibinin işlerini aksatmayacak şekilde çalışmaları takip edebilir. Müracaat sahibi, Bakanlık elemanlarına gerekli bilgileri vermek ve yardım etmekle yükümlüdür.

    5 – Fizibilite raporunda yer alacak ilave bilgiler;

    – Elektrik enerjisi üretiminde yararlanılacak enerji kaynağının nereden temin edileceğini gösteren yasal belgelerin birer örneği, Termik santrallarda hammadde bedeli aynı karakterdeki Türkiye Elektrik Kurumu İşletmelerindeki bedelden fazla olamaz.

    – Firmanın mali yeteneği, iç para, dış para, öz kaynak, öz kaynak artırım planı, kredi vermeyi uygun görecek Banka niyet mektupları v.b. ve bunları tevsik eden belgelerin birer örneği.

    EK : 2

    ÇOK MAKSATLI HİDROELEKTRİK SANTRAL PROJELERİNDE MAKSAT TAKSİMİ VE YAPILMIŞ YATIRIMLARIN GERİ ÖDENMESİ ESASLARI

    Elektrik enerjisi üretimi söz konusu olan çok maksatlı projelerde her maksada ait gider bölüştürmesinde uygulanacak metot, hesap metotlarında kullanılacak verilerin her proje için tam ve doğru olarak sağlanamaması veya her pojenin karakterine göre kullanılan metotların farklı sonuçlar vermesi de dikkate alınarak, çok maksatlı projenin karakterine ve veri durumuna göre DSİ tarafından tesbit edilir.

    Bu tesbit, fizibilite çalışmaları sırasında ve 6. maddede belirtilen metotlardan birisi seçilerek yapılır ve fizibilite raporu bu esasları kapsar.

    Madde 1 – Şirket fizibilite raporunu, gider bölüştürmesi için tesbit edilen metodu kullanarak hazırlar.

    Ancak, gider bölüştürmesi işlemlerinin tamamlanmasından sonra, Şirketin teklifi üzerine, Bakanlık ve ilgili kurumlar ve Şirketin temsilcilerinden kurulu bir komisyon; gider bölüştürmesi işlemlerini tetkik eder ve üzerinde ilgililerin mutabakatını sağlar. Fizibilite raporu bu mutabakata uygun olarak sonuçlandırılır.

    Madde 2 – Yapım tamamlandıktan sonra Madde 1’de öngörülen usule göre Bakanlıkça teşekkül ettirilen bir komisyon gider bölüştürmesi işlemlerini kesin giderlere ve Madde 15’deki esaslara göre düzeltir. Bu işlemde yeniden yüzdeler aranmaz, ortak gider daha önce bulunan yüzdeler oranında bölüştürülür.

    Ancak, fizibilite raporunun hazırlanmasından tesisin kurularak işletmeye geçtiği tarihe kadar geçen süre içerisinde maksat yüzdelerini etkileyebilecek önemli değişiklikler olması halinde ilgili Kurum ve Şirket gider bölüştürmesi yapılmasını Bakanlıktan isteyebilirler. Bakanlık gerekli gördüğü takdirde gider bölüştürmesi işlemleri yeni verilere ve kesin giderlere göre yapılarak maksat yüzdeleri yeniden bulunur. Ortak gider bu yeni yüzdelere göre maksatlara bölüştürülür.

    Madde 3 – Gider bölüştürmesi hesabında her maksat için aynı faiz yüzdesi uygulanır ve bu faiz yüzdesi Bakanlıkça tesbit edilir.

    Madde 4 – Çok maksatlı projelerin fizibilite safhasında ilgili Kurumlar ve Şirket gider bölüştürmesi konusunda sürekli işbirliği yaparak veri alışverişini ve varılacak sonuçların dayandığı ana kriterler hakkında görüş birliğini sağlarlar.

    Madde 5- Elektrik enerjisi üretimi de söz konusu olan çok maksatlı projelerde her bir maksada düşen maliyet bedelleri aşağıdaki metotların birisi uygulanarak bulunur.

    Veri durumu uygun olduğu takdirde, bir evvelki metot bir sonrakine tercih edilir.

    1 – Ayrılabilir Giderler – Artakalan Faydalar Metodu

    2 – Özel Giderler – Artakalan Faydalar Metodu

    3 – Tek maksatlı Alternatif Projeler Giderleri Metodu

    Madde 6 – Ayrılabilir Giderler – Artakalan Faydalar Metodu aşağıda belirtilen şekilde uygulanır.

    a) Her maksadın faydası ayrı ayrı hesaplanır.

    b) Her maksadınfaydasına eşit faydaları olan tek maksatlı alternatif projelerin giderleri hesaplanır.

    c) Her maksat için fayda ve alternatif gider değerinden küçük olanı alınarak “savunulabilir gider” bulunur.

    d) Her maksadın “ayrılabilir gideri” ayrıca hesaplanır.

    e) Her maksadın savunulabilir giderinden ayrılabilir gideri çıkarılarak o maksadın “artakalan faydaları” veya “artakalan savunulabilir gideri” ve % oranları bulunur.

    f) Çok maksatlı projenin toplam giderinden ayrılabilir giderlerin toplamı düşülerek “ortak gider” bulunur ve bu ortak gider (e) fıkrasındaki % oranları yardımı ile maksatlar arasında dağıtılır.

    g) Ortak giderden her bir maksada dağıtılan giderler, ayrılabilir giderlerle toplanarak her bir maksat için aranan gider bulunur.

    Madde 7 – Özel giderler – Artakalan faydalar metodu aşağıda belirtilen şekilde uygulanır.

    Bu metot Ayrılabilir Giderler – Artakalan Faydalar metodunun daha basitleştirilmiş bir şeklidir. Değişen husus “Ayrılabilir Giderler” yerine sadece bir tek maksada hizmet eden yapım giderlerinin yani “Özel Giderler”in kullanılmasıdır.

    a) Her maksadın faydası ayrı ayrı hesaplanır.

    b) Her maksadın faydasına eşit faydaları olan tek maksatlı alternatif projelerin giderleri hesaplanır.

    c) Her maksat için fayda ve alternatif gider değerinden küçük olanı alınarak “Savunulabilir Gider” bulunur.

    d) Her maksadın “Özel Giderleri” hesaplanır.

    e) Her maksadın savunulabilir giderinden özel gideri çıkarılarak o maksadın “artakalan faydaları” veya “artakalan savunulabilir gideri” ve % oranları bulunur.

    f) Çok maksatlı projenin toplam giderinden özel giderlerin toplamı düşülerek “ortak gider” bulunur ve bu ortak gider, (e) fıkrasındaki % oranları yardımı ile maksatlar arasında dağıtılır.

    g) Ortak giderden her bir maksada dağıtılan giderler özel giderlerle toplanarak her bir maksat için aranan gider bulunur.

    Ayrılabilir giderlerin hesaplanmalarının güç olduğu hallerde, bu metot kullanılır. Her bir maksat için fayda ve masraf hesaplamalarındaki yaklaşımlar birbirlerine eşit veya yakın olmalıdır.

    Madde 8 – Tek Maksatlı Alternatif Projeler Giderleri metodu aşağıda belirtilen şekilde uygulanır.

    Bu metotta ortak giderlerin bölüştürülmesi tek maksatlı alternatif projeler giderlerinin oranlarına göre yapılır. Diğer metotlarda maksatların faydalarının benzer yaklaşımlarla hesaplanmaması halinde kullanılır.

    a) Çok maksatlı projede her maksat için “Özel giderler” hesaplanır.

    b) Projenin toplam giderinden özel giderler düşülerek “ortak giderler” bulunur.

    c) Aynı faydayı sağlayacak tek maksatlı alternatif projelerin giderleri hesaplanır; bu giderlerin toplamlarına göre % oranları bulunur.

    d) Ortak maliyet bu oranlarına göre maksatlara bölüştürülür.

    e) Ortak giderden her bir maksada dağıtılan giderler özel giderlerle toplanarak her bir maksat için aranan gider bulunur.

    Madde 9 – Faydaların hesabı:

    a) Enerji Faydası: Çok maksatlı projelerde enerji faydaları aynı faydayı, aynı hizmeti sağlayabilen en düşük giderli tek maksatlı aynı yer veya başka yerde tasarlanan projenin gideri olarak alınır.

    b) Sulama Faydası: Çok maksatlı proje ile projeden önce ve projeden sonra projenin ekonomik ömrü boyunca meydana gelecek net gelir artışları olarak ele alınır.

    c) Taşkın Koruma Faydası: Çok maksatlı projelerin ekonomik ömrü boyunca zararların azaltılması suretiyle elde olunan toplam değerlerdir.

    d) İçme ve Kullanma Suyu Faydası: Enerji faydaları için kullanılacak ölçünün aynıdır.

    Madde 10 – Enerji, sulama, taşkın koruma, içme ve kullanma suyu faydalarında ve masraflarında ekonomik ömür boyunca (50 yıl) gelir – gider akımları aynı ve belli bir faiz nisbeti ile başlangıç yılında biriktirilecek ve bugünkü değer metodu kullanılacaktır.

    Madde 11 – Giderler, yatırım harcamalarını, inşaat süresince faizi, işletme bakım ve yenileme masraflarını v.b. kapsar.

    Madde 12 – Önceden inşa edilmiş çok maksatlı depolama ve iletim tesislerinin ortak giderlerinden enerji maksadına isabet eden miktarı, inşa edildikleri yıldaki kesin maliyet bedelinin DSİ inşaat maliyetleri gelir endeksi ile çarpılarak katılma payının hesaplanacağı yıl değerine getirilmesi suretiyle bulunacak bedel üzerinden hesaplanır.

    Bu tesislerin maliyet bölüştürülmesinde, tesisin halka hizmet verdiği maksatların geri ödetilmesi için hesaplanmış olan yüzdeler kullanılır.

    Madde 13 – Çok maksatlı tesislerin ortak yatırım maliyeti için bulunacak maliyet taksimi oranları, bu tesislerin, yıllık işletme, bakım ve yenileme giderleri için de geçerli olacaktır.

    Madde 14 – Çok maksatlı tesislerin ortak giderlerinden enerji maksadına isabet eden miktar, hidroelektrik tesisin işletmeye başlamasından sonra,10 yılı aşmamak ve Şirket tarafından uygun görülecek süre içerisinde, fizibilite raporunda belirtilecek ödeme planına göre, devlet borçlarının ödenmesinde uygulanacak faiz haddi üzerinden, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü nam ve hesabına Hazineye ödeyecektir.

    EK: 3

    KAMU KURUM VE KURULUŞLARINCA HAZIRLANMIŞ BULUNAN FİZİBİLİTE RAPORU VE KESİN PROJELERİN SATIŞ ESASLARI

    Kamu kuruluşları tarafından hazırlanmış yapılabilirlik raporları ve kesin projelerin şirketlerce uygulamaya geçilmek üzere kullanılmak istenmesi ve mezkür rapor, proje ve dökümünların şirketlere verilmesi halinde, bunlar için kamu kuruluşlarınca şirketten istenecek bedeller aşağıdaki şekilde hesaplanacak ve tahsil edilecektir:

    a) Tesisin bedeli (% 15 bilinmeyen masraflar dahil inşaat maliyeti) 20 milyar TL’na kadar olanlar için, sadece yapılabilirlik raporunun verilmesi halinde şirketten istenecek bedel, tesis bedelinin % 1’i yapılabilirlik kesin projenin verilmesi halinde ise % 1.5 dur. (Sadece kesin projenin verilmesi halinde de bu oran gene % 1.5 dur.)

    b) Tesis bedeli, 20 milyarın üzerinde olanlar için şerketten istenecek bedel; 20 milyara kadar kısmına sadece yapılabilirlik raporu için % 1 ve (yapılabilirlik – kesin proje) için % 1.5 oranlarına göre bulunacak değerlere, tesis 20 milyardan farkına, yapılabilirlik raporu için % 0.3, (yapılabilirlik – kesin proje) hali için % 0.5 oranına göre bulunacak değerleri ekleyerek bulunacaktır.

    c) Şirketten istenecek bedel defaten ödenmediği takdirde bedelin % 25’i, yapılabilirlik raporu veya kesin proje dökümanlarının, şirkete tesliminde, peşin olarak, kalan % 75’i ise 5 yılda eşit taksitle kanuni ticari faizi ile birlikte şirketçe kamu kuruluşlarına ödenir.

    d) Yukarıda bildirilen 20 milyar tesis bedeli sınırı, her yıl, enflasyon durumu gözönüne alınarak, bir katsayı ile çarpılarak artırılır.

    e) Mezkür rapor, proje dökümanların tesliminden önce, yukarıda esasları bildirilen bedel ve ödeme şekilleri ile varsa diğer hususları da tesbit eden bir sözleşme veya protokol, ilgili Kamu Kuruluşu ile şirket arasında düzenlenir, yürürlüğe konur.

TAVUK VEBASI HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

4 Eylül 2011 PAZAR          Resmî Gazete     Sayı : 28044

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

TAVUK VEBASI HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; avian influenza veya tavuk vebası ya da kuş gribi olarak adlandırılan hastalığa karşı hazırlıklı olmak, hastalıktan korunmak ve hastalıkla mücadele etmek için alınması gereken tedbirlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;

a) Avian influenza hastalık riskine karşı hazırlıklı olunması, hastalığa karşı koruyucu önlemlerin alınması, hastalığın erken tespit edilerek izlenmesi ve yetkililerin ve yetiştirici birliklerinin bilgilendirilmesi için alınması gereken koruyucu önlemleri,

b) Kümes hayvanlarında ve kapalı alanlarda beslenen kuşlarda avian influenza salgını olduğunda ve avian influenza virüslerinin memelilere olası bulaşmasının erken tespiti durumunda uygulanacak minimum kontrol önlemlerini,

c) Kanatlı orijinli influenza virüslerinin diğer türlere bulaşmasını engellemek için diğer ek önlemleri,

kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak,

b) Avian influenzanın kontrol altına alınması için önlemlerine ilişkin 92/40/EEC sayılı direktifin iptaline dair 20/12/2005 tarihli ve 2005/94/EC sayılı Avrupa Birliği Konsey Direktifine paralel olarak, hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Acil durum planı: Avian influenza ile ilgili oluşacak acil durumlarda devreye sokulacak ve ihtiyaç duyulması hâlinde güncellenecek planı,

b) Avian influenza/Tavuk vebası/Kuş gribi: Ek-1’de belirtilen influenza enfeksiyonlarından herhangi birisini,

c) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ç) Birincil mihrak: İlk defa görülen veya epidemiyolojik bağlantısı olmadan aynı veya farklı bir bölgede ortaya çıkan ilk avian influenza mihrakını,

d) Diğer kapalı alanlarda beslenen kuşlar: Bu maddenin birinci fıkrasının (r) bendinde belirtilen kümes hayvanları dışındaki, gösteri, sergi, yarış, müsabakalar, yetiştirme ve satma için kapalı alanda tutulan kuşları,

e) Düşük patojeniteli avian influenza (LPAI): Ek-1’in ikinci ve üçüncü fıkrasının (b) bentlerinde belirtilen avian influenza enfeksiyonlarından herhangi birisini,

f) Enfekte hayvanların aşılı hayvanlardan ayırt edilmesi yöntemi (DIVA yöntemi): Saha virüsüne karşı oluşan antikorları tespit etmek amacıyla diagnostik test uygulanarak aşılı/enfekte ve aşılı/enfekte olmayan hayvanların ayrımını sağlayan ve aşılanmamış gözcü kuşların kullanıldığı yöntemi,

g) Enfekte olduğundan şüphelenilen kümes hayvanı veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşlar: Avian influenza hastalığının varlığını gösterecek şekilde klinik belirti veya post-mortem lezyonları gösteren veya laboratuvar testlerine reaksiyon veren kümes hayvanı veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşları,

ğ) Günlük civciv: Yetmişiki saatten küçük ve henüz beslemeye alınmamış olan bütün kümes hayvanlarını ve beslemeye alınsın veya alınmasın yetmişiki saatten küçük carina moschata olarak isimlendirilen moskova ördeklerini veya moskova ördeklerinin melez ırklarını,

h) İl müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı il müdürlüğünü,

ı) İlçe müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ilçe müdürlüğünü,

i) İmha: İnsan tüketimine sunulmayacak olan itlaf edilen kanatlı hayvanların veya hayvansal ürünlerinin toplanması, nakil edilmesi, depolanması ve bu Yönetmelikte belirtilen şekilde çukura gömülme yöntemi veya yakma ünitelerinde yakılarak yok edilmesini,

j) İmha edilecek karkas: İnsan tüketimi için uygun olmayan, ölen veya öldürülen kümes hayvanları veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşlar veya bunların parçalarını,

k) İşletme: Kümes hayvanı veya kapalı alanda tutulan kuşların beslendiği ve korunduğu üretme çiftliklerini, kuluçkahaneleri, sirkleri, hayvanat bahçeleri, evcil hayvan dükkanları, kuş pazarları ve kuşhane gibi hayvancılık birimlerini,

l) İşletme sahibi: Ticari veya ticari olmayan amaçlarla, kümes hayvanı veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşların gerçek veya tüzel kişi olarak sahibi olan veya bunların bakımı ile yükümlü olan kişi veya kişileri,

m) Karantina: Veteriner servisi tarafından belirlenen hayvanların belirlenen bir süre boyunca zorunlu olarak diğer hayvanlardan doğrudan veya dolaylı şekilde izole edilerek gözlem ve kontrol altında tutulmasını,

n) Karkas: Tekniğine uygun olarak kesilmiş, kanı akıtılmış, tüyleri yolunmuş, içi boşaltılmış, baş ve ayakları kesilmiş, yıkama ve soğutma işlemi görmüş ve suyu sızdırılmış bir bütün hâlindeki kasaplık kanatlı hayvan gövdesini,

o) Kesim: Memeli, kümes hayvanı veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşların insan tüketimine sunulması için kanı akıtılarak öldürülmesi işlemini,

ö) Kontak işletme: Avian influenza hastalığından şüpheli veya enfekte işletmelerle konumu nedeniyle, insan, hayvan, araç ve diğer yollarla herhangi bir şekilde teması bulunduğu tespit edilen işletmeleri,

p) Kümes: Kümes hayvanları veya kapalı alanda tutulan kuşların bir arada tutulduğu tek bir üretim ünitesini,

r) Kümes hayvanı: Yumurta ve et üretimi veya herhangi bir yetiştirme amacıyla beslenen veya kapalı alanda tutulan tüm kanatlıları,

s) Kümes hayvanı bölümü veya kapalı alanda tutulan diğer kuşlar bölümü: Uygun gözetim, kontrol ve biyogüvenlik önlemleri olan belirgin bir sağlık durumuna sahip kümes hayvanı veya kapalı alanda beslenen kanatlı alt popülasyonu barındıran ortak biyogüvenlik yönetim sistemi olan kümes hayvanı işletmelerini,

ş) Memeli: Memeliler sınıfından bir hayvanı,

t) Mihrak: Yetkili otorite tarafından avian influenza hastalığı varlığının doğrulandığı hastalığın seyri, yerleşim yerinin topoğrafik yapısı, kümes hayvanlarının kapalı alanlarda tutulup tutulmadığı dikkate alınarak belirlenen işletme veya yerleşim yeri veya bölgeyi,

u) Öldürme: Kesim işlemi dışında memelilerin, kümes hayvanlarının veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşların ölümüne neden olan herhangi bir işlemi,

ü) Resmî denetim: Bu Yönetmelik hükümlerinin mevzuata uygun olarak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin denetimini,

v) Resmî gözetim: Avian influenza nedeniyle ilgili olarak bir işletmede bulunan kümes hayvanı veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşların veya memelilerin sağlık durumunun yetkili otorite tarafından dikkatli bir şekilde izleme çalışmalarını,

y) Resmî kayıtlı nadir görülen kümes hayvanı veya kapalı alanda tutulan nadir kuşlar: Acil Durum Planında yetkili otoriteler tarafından nadir ırk olarak belirtilen herhangi bir kümes hayvanı veya kapalı alanda tutulan kuşları,

z) Resmî veteriner hekim: Bakanlık tarafından atanan ve Bakanlık tarafından yetkilendirilen veteriner hekimi,

aa) Şüpheli mihrak: Resmî veteriner hekimin avian influenza hastalığının varlığından şüphelendiği, hastalığın seyri, yerleşim yerinin topoğrafik yapısı, kümes hayvanlarının kapalı alanlarda tutulup tutulmadığı dikkate alınarak belirlenen işletme veya yerleşim yeri veya bölgeyi,

bb) Teşhis kılavuzu: Hastalığa ait teşhis rehberini,

cc) Ticari kümes hayvanı işletmesi: Kümes hayvanlarının ticari amaçla barındırıldığı işletmeleri,

çç) Ticari olmayan kümes hayvanı işletmesi: Kendi ihtiyaçları veya tüketimleri için kümes hayvanı veya kapalı alanda tutulan diğer kuşları işletmelerinde barındıran veya ev hayvanı olarak bulunduran ticari amaçlı olmayan kümes hayvanı işletmelerini,

dd) Ulusal aşı bankası: Bakanlık tarafından uygun görülen bir yerde avian influenza aşılarının depolanması için belirlenen kurumu,

ee) Ulusal referans laboratuvarı: Avian influenza veya tavuk vebası ya da kuş gribi olarak adlandırılan hastalık ile ilgili olarak fonksiyon ve görevleri Ek-2’de açıklanan ve Bakanlıkça yetkilendirilen laboratuvarı,

ff) Üretim birimi: Yerleşimi ve orada bulunan kümes hayvanı veya kapalı alanda tutulan diğer kuşların günlük idareleri bakımından, aynı işletmedeki diğer birimlerden tamamen bağımsız olduğu resmî veteriner hekim tarafından onaylanan birimi,

gg) Veteriner Kontrol ve Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü: Avian influenza hastalığının teşhisinden, mücadelesinden ve gözetim programlarından sorumlu olan doğrudan Bakanlığa bağlı enstitü müdürlüğünü,

ğğ) Yabani kuş: Herhangi bir işletmede tutulmayan serbest yaşayan kuşu,

hh) Yetkili otorite: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Merkez ve Taşra Teşkilatında görev yapan 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu ve/veya bu Yönetmelik çerçevesinde fiziksel kontrolleri ve idari işleri yerine getirmekle yükümlü olan yetkiliyi veya bu yetkilerin devredildiği otoriteyi,

ıı) Yüksek patojenik avian influenza (HPAI): Ek-1’in ikinci ve üçüncü fıkrasının (a) bentlerinde belirtilen avian influenza enfeksiyonlarından herhangi birisini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Koruyucu Biyogüvenlik, Gözetim, Hastalık Bildirimi ve Epidemiyolojik Araştırmalar

Koruyucu biyogüvenlik önlemleri

MADDE 5 – (1) Yetkili otorite tarafından belirlenerek işletmelere bildirilen koruyucu biyogüvenlik önlemlerine işletmeler tarafından uyulur.

Gözetim programları

MADDE 6 – (1) Bakanlık tarafından;

a) Farklı kümes hayvanı türlerinde kanatlı influenza virüsünün H5 ve H7 alt tipleri ile oluşan enfeksiyon yaygınlığını belirlemek,

b) Herhangi bir avian influenza virüsüyle ilgili vahşi kuşların oluşturduğu tehlike hakkında düzenli olarak gerçekleştirilen risk değerlendirmelerine dayanarak bilgi edinmek,

amacıyla gözetim programları yürütülür.

(2) Bakanlık tarafından uygulamaya konulan gözetim programları il/ilçe müdürlükleri ile veteriner kontrol ve araştırma enstitüsü müdürlükleri tarafından gerçekleştirilir.

Hastalığın bildirimi

MADDE 7 – (1) Avian influenza hastalığından şüpheli veya varlığından haberdar olan hayvan sahipleri ve bakıcıları, veteriner hekimler ile muhtarlar, köy korucuları, celepler, çobanlar, gemi kaptanları, istasyon ya da gümrük memur veya idarecileri gibi ilgililer tarafından yetkili otoritelere, yetkili otoriteler tarafından da derhal Bakanlığa bildirilir.

(2) Ayrıca il/ilçe müdürlüklerince kesimhanelerde/kombinalarda, taşıma araçlarında, sınır kontrol noktalarında, diğer sınır yerlerinde, karantina tesislerinde ve diğer mekânlarda kümes hayvanları veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşlarda avian influenza hastalığının teşhis edilmesi durumunda Ek-3’e uygun olarak Bakanlığa hastalık bildirimi yapılır.

(3) İl/ilçe müdürlüklerince avian influenza nedeniyle şüphe sonucunda izlemeye alınan memeli hayvanlarda yapılan gözlem sonuçları hakkında da Bakanlığa bilgi verilir.

Epidemiyolojik araştırmalar

MADDE 8 – (1) Epidemiyolojik araştırmalar, 60 ıncı maddede belirtilen Acil Durum Planı içerisinde oluşturulan mihrak araştırma formuna göre yapılır.

(2) Epidemiyolojik araştırmalar yapılırken aşağıdaki bilgilerin tam ve eksiksiz olmasına dikkat edilir.

a) Avian influenza hastalığının işletmede veya nakliyat sırasında görülme süresi,

b) Avian influenza hastalığının muhtemel kaynağı,

c) İşletme ile kontak olan işletmelerin belirlenmesi,

ç) Avian influenza virüsünün yayılmasına neden olabilecek kümes hayvanlarının veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşların, teknik ve sağlık personelinin, çalışanların, memeli hayvanların, araçların veya herhangi bir materyalin taşınması veya hareketlerinin tespit edilmesi.

(3) Bakanlık tarafından bu Yönetmelikte yer alan önlemlere benzer ek kontrol önlemleri ile istisnai durumların uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken yapılan epidemiyolojik araştırmalar dikkate alınır.

(4) Yapılan epidemiyolojik araştırmalar başka illere avian influenza hastalığının bulaşabileceğini ortaya koyuyorsa, Bakanlık ve diğer ilgili illerdeki il müdürlüklerine bilgi verilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Şüpheli Mihraklar

Şüpheli mihraklarda alınacak önlemler

MADDE 9 – (1) Şüpheli mihraklarda, resmî veteriner hekim tarafından avian influenza hastalığının varlığını doğrulamak için hemen araştırmaya başlanır. Yapılan araştırma sonucunda avian influenza hastalığından şüphe edilmesi durumunda usulüne uygun olarak marazi madde alınarak, işletmeye geçici kordon konur ve karantina tedbirleri alınır. Ayrıca ikinci ve üçüncü fıkrada belirtilen önlemlerin uygulanması sağlanır.

(2) Resmî veteriner hekim tarafından şüpheli mihraklarda aşağıdaki önlemler alınır.

a) Kümes hayvanları veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşlar ve bütün memeliler sayılır ve türlerine göre sayıları belirlenir.

b) İşletmelerde bulunan hasta, ölü veya enfekte olma şüphesi bulunan kümes hayvanları, diğer kapalı alanda beslenen kuşların ve evcil memelilerin sayısını gösteren bir liste hazırlanır. Bu liste, işletmeler tarafından şüpheli hastalık süresi boyunca yumurtlama, kuluçkadan çıkan civcivler, çıkım ve ölümleri içerecek şekilde güncellenir ve resmî veteriner hekim tarafından yapılan kontrollerde istenmesi durumunda resmî veteriner hekime sunulur.

c) İşletmede bulunan kümes hayvanları veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşlar barındıkları binalara alınır ve kapalı şekilde tutulur. Bu durumun uygulanamadığı durumlarda veya hayvan refahı söz konusu olduğunda bu hayvanlar aynı işletmede bulunan diğer kümes hayvanları veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşlarla temas etmeyecekleri başka bir kapalı bölümde tutulur. Bu hayvanların yabani kuşlarla temas etmemesi için uygun bütün önlemler alınır.

ç) İşletmeye, kümes hayvanı veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşların giriş çıkışına izin verilmez.

d) İşletmede bulunan kümes hayvanları, diğer kapalı alanlarda beslenen kuşlar, ölü hayvan karkasları, kümes hayvanı eti, kümes hayvanı yemi, aletler, çöp, dışkı, kümes hayvanları veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşların gübresi, kullanılmış altlık veya hastalık taşıması muhtemel herhangi bir malzeme, avian influenza hastalığı riskini minimuma indirmek için uygun biyogüvenlik tedbirlerini takip eden resmî veteriner hekimin izni olmadan işletme dışına çıkarılamaz.

e) Yumurtaların işletme dışına çıkarılmasına izin verilmez.

f) İnsanlar, evcil memeli hayvanlar, araçlar, alet ve malzemelerin işletmeye giriş ve çıkışları şartlara ve yetkili otoritenin iznine bağlıdır.

g) İşletmede kümes hayvanları veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşların bulunduğu binaların giriş ve çıkışlarında resmî veteriner hekimin talimatına uygun olarak dezenfeksiyon yapılır.

(3) Resmî veteriner hekim tarafından bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinde belirtilen epidemiyolojik çalışmalar eksiksiz olarak gerçekleştirilir.

(4) Resmî veteriner hekim tarafından birinci fıkra ile çelişmeyecek şekilde, daha sonra aynı işletmede çıkabilecek diğer vakalardan da numune alınıp gönderilebilir. Böyle durumlarda resmî veteriner hekim, ikinci fıkrada alınan önlemler devam ederken tekrar bu önlemlerin alınmasına gerek olmadığını dikkate alarak, hepsini veya bir kısmını göz ardı ederek uygulamalara devam edebilir.

Şüpheli mihraklardaki işletmelerde uygulanacak bazı önlemlerin istisnai durumları

MADDE 10 – (1) Şüpheli mihraklardaki işletmelerde uygulanacak bazı önlemlerin istisnai durumları aşağıda belirtilmektedir.

a) Resmî veteriner hekim, risk değerlendirmelerini temel alarak uygulanan önlemler ile kanatlıların ve ürünlerinin varış yerini göz önüne alarak 9 uncu maddenin ikinci fıkrasının (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen önlemlerden ayrı olarak bazı istisnai önlemleri kabul edebilir.

b) Resmî veteriner hekim, ticari olmayan işletmelerde bulunan diğer kapalı alanlarda beslenen kuşlar için 9 uncu maddenin ikinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen bazı istisnai önlemleri kabul edebilir.

c) Yetkili otorite 9 uncu maddenin ikinci fıkrasının (e) bendine istisna olarak işletmeden yumurtaların çıkarılması, yumurta ürünleri üreten işletmelere doğrudan gönderilmesi ve Ek-4’te belirtilen şartların yerine getirilmesi durumunda izin verebilir veya imha edilmesini isteyebilir.

Şüpheli mihraklardaki işletmelerde uygulanacak önlemlerin süresi

MADDE 11 – (1) 9 uncu maddede belirtilen şüpheli mihraklardaki işletmelerde alınan önlemler, resmî veteriner hekim avian influenza şüphesinin tamamen ortadan kalktığına emin olana kadar devam eder.

Epidemiyolojik araştırmalara göre belirlenecek önlemler

MADDE 12 – (1) Şüpheli işletmelerin yüksek yoğunlukta kümes hayvanının bulunduğu bölgede yer alması durumunda, epidemiyolojik araştırmanın ilk bulguları da dikkate alınarak, yetkili otorite veya Bakanlık tarafından aşağıda belirtilen önlemler alınır.

a) Belirlenen bölge veya ülke genelinde kümes hayvanlarının veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşların veya yumurtaların giriş ve çıkışı, kanatlı sektörü tarafından kullanılan araçların hareketine yetkili otorite veya Bakanlık tarafından geçici kısıtlamalar getirilebilir.

b) Evcil memelilerin hareketlerine de (a) bendinde belirtilen kısıtlamalar getirilebilir, ancak bu durum doğruluğu ispatlanmadığı sürece yetmişiki saati geçemez.

c) 13 üncü maddede belirtilen mihraklardaki önlemler şüpheli işletmelere de uygulanabilir. Ancak şartların uygun olması durumunda aynı işletmede bulunan üretim bölümlerinden sadece şüpheli üretim bölümüne uygulanması ile kısıtlı olabilir. Teşhis Kılavuzuna uygun olarak şüpheli işletmelerde bir risk görülmesi nedeniyle kümes hayvanları veya diğer kapalı alanlarda beslenen kuşların öldürülmesi durumunda hastalığın teyit edilmesi veya olmadığının ispatlanması için bu hayvanlardan numuneler alınır.

ç) Şüpheli mihrak etrafında geçici kontrol bölgesi oluşturulabilir ve 9 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen önlemlerin hepsi veya bir kısmı bu bölge içerisindeki işletmelere gerektiği takdirde uygulanabilir.

İKİNCİ KISIM

Yüksek Patojenik Avian İnfluenza (HPAI)

BİRİNCİ BÖLÜM

İşletmeler, Ayrı Üretim Bölümleri ve Kontak İşletmeler

Salgınların doğrulandığı işletmelerde alınacak önlemler

MADDE 13 – (1) HPAI salgını durumunda, yetkili otorite 9 uncu maddenin ikinci ve üçüncü fıkrası ile aşağıda belirtilen önlemleri almak zorundadır.

a) İşletmedeki kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar gecikmeksizin resmî denetim altında öldürülür. Öldürme işlemi ve özellikle taşıma, avian influenza yayılma riski yaratılmayacak şekilde gerçekleştirilir. Bununla beraber, avian influenzanın yayılma riskinin değerlendirilmesine bağlı olarak, yetkili otorite kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar için istisnai davranabilir. Yetkili otorite, avian influenza hastalığının yabani kanatlılara yayılmasını engellemek için işletmede uygun önlemler alabilir.

b) İşletmedeki bütün karkaslar ve yumurtalar resmî denetim altında imha edilir.

c) İşletmede HPAI’nın fark edildiği tarih ile 9 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen önlemlerin uygulanması arasındaki süre boyunca işletmeden elde edilen yumurtalardan çıkan kümes hayvanları resmî gözetim altında tutulur ve hastalık teşhis kılavuzuna uygun olarak araştırmalar yapılır.

ç) HPAI’nın işletmeye muhtemel giriş tarihi ile 9 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen önlemlerin uygulanması arasındaki süre boyunca kesilen kümes hayvanlarının eti ve elde edilen yumurtalar toplanarak uygun bir yerde resmî gözetim altında imha edilir.

d) Kontamine olması muhtemel bütün maddeler, yem ve atıklar resmî veteriner hekimin talimatı doğrultusunda imha edilir veya kanatlı influenza virüsünün tamamen ortadan kalktığını garanti eden bir işleme tabi tutulur.

e) Kontamine olması muhtemel gübre ve altlıklar için 50 nci maddede belirtilen uygulamalardan bir veya birkaçına uygun olarak işlem yapılır.

f) Karkaslar imha edildikten sonra, bu karkasların yetiştirildiği kümesler, otlaklar, olası kontamine aletler ve kümes hayvanları ve kapalı alanlarda beslenen kuşların nakillerinde kullanılan araçlar, karkaslar, et, yumurta, yem, gübre, altlık ve olası kontamine materyaller için 50 nci maddeye göre gereği yapılır.

g) Kapalı alanlarda beslenen kuşların veya evcil memelilerin resmî veteriner hekimin izni olmaksızın işletmeye giriş çıkışına izin verilmez. Bu kısıtlama, insanlar ve yaşam alanından geçiş yapan evcil memelileri kapsamaz.

ğ) Primer salgın söz konusu olduğunda, genetik alt tipi identifiye etmek için teşhis kılavuzundaki laboratuar prosedürlerine uygun olarak izole edilen virüs hem ulusal avian influenza referans teşhis laboratuvarına hem de Dünya Hayvan Sağlığı Teşkilatının uluslararası referans laboratuvarlarından birine gönderilir.

Salgın doğrulandığında ticari işletmelere ilişkin istisnai durumlar

MADDE 14 – (1) 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile 15 inci ve 16 ncı maddeler gereğince uygulanacak istisnai durumlarla ilgili risk değerlendirmesine dayandırılarak hazırlanan usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

(2) Yetkili otorite, 15 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde ve 16 ncı maddede açıklanan istisnai herhangi bir durumu uygulayacağı hallerde durumu derhal Bakanlığa bildirir ve avian influenza hastalığının yayılmasını önlemek için gereken tedbirleri alır.

Salgın doğrulandığında ticari olmayan işletmelere ilişkin istisnai durumlar

MADDE 15 – (1) Yetkili otorite tarafından bazı işletmelerde aşağıda belirtilen istisnai durumlar uygulanabilir.

a) Ticari olmayan bir işletme, sirk, hayvanat bahçesi, hayvan satış dükkanı, millî park, bilimsel amaçla veya soyu tükenmekte olan türlerin korunması için veya resmî kayıtlı nadir olarak bulunan kanatlı ırklarının bulunduğu kapalı alanda, bir HPAI salgını olduğunda hastalığın kontrolünü tehlikeye atmaksızın 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen önlemlerin bazılarını dikkate almayabilir. Bu bentte belirtilen şekilde bir istisnai durum söz konusu olduğunda ilgili kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar için aşağıdaki tedbirleri alır.

1) Kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar işletmeye ait bina içerisinde tutulur, eğer bu mümkün değilse veya hayvanların sağlığı ve refahı tehlikede ise işletmedeki diğer kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar ile temas etmeyecek şekilde aynı işletmeye ait başka bir yerde muhafaza edilirler. Bu hayvanların yabani kuşlarla temas etmemesi için gereken bütün önlemler alınır.

2) Teşhis kılavuzuna uygun olarak gözetim ve testlere tabi tutulurlar. Laboratuvar testleri ile HPAI’nın yayılma riski olmadığı belirlenene kadar nakledilemezler.

3) Kesim veya diğer bir işletmeye nakilleri dışında kendi işletmelerinden dışarı çıkarılamazlar. Ancak, resmî yetkili otoritenin talimatına uygun olarak ülke içerisinde başka bir işletmeye götürülebilir veya götürülecek ülkenin iznine tabi olarak başka bir ülkeye nakledilebilirler.

b) Yetkili otorite, yumurta ürünleri üretim merkezlerine gönderilecek yumurtaları, 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen önlemlerden istisnai tutabilir. Yumurtaların işletmeden çıkarılması için Ek-4’te belirtilen şartlar uygulanır.

Farklı üretim birimlerindeki HPAI salgını durumlarında alınacak önlemler

MADDE 16 – (1) İki veya daha fazla üretim biriminin bulunduğu bir işletmede HPAI salgını olursa, resmî yetkili otorite HPAI’dan hiç şüphelenilmeyen kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların bulunduğu üretim birimleri için 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen önlemlerin bazılarını hastalık kontrolünü tehlikeye düşürmeksizin istisnai tutabilir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen istisnaların; işletme yapısını, büyüklüğünü, uygulamalarını, kümes tipini, yem, su kaynağı, aletler, çalışanlar ve işletmeyi ziyaret edenleri, dikkate alarak resmî veteriner hekimin yerleşim ve kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların günlük bakımı açısından diğer üretim birimlerinden tamamen bağımsız olduğuna kanaat getirdiği iki veya daha fazla üretim birimi için geçerli olması esastır.

Kontak işletmelerde alınacak önlemler

MADDE 17 – (1) Yetkili otorite, yapılan epidemiyolojik araştırmalara dayanarak bir işletmenin kontak işletme olup olmadığına karar verir. Yetkili otorite tarafından kontak işletmelerde aşağıdaki önlemler alınır. Yetkili otorite,

a) Teşhis kılavuzuna uygun olarak HPAI’nın varlığı ortadan kalkana kadar, kontak işletmede, 9 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen önlemlerin alınmasını sağlar.

b) Epidemiyolojik araştırmalara dayanarak; kontak işletme, özellikle kanatlı popülasyonunun yoğun olduğu bir bölgede bulunuyorsa 13 üncü maddede belirtilen önlemleri alabilir. 13 üncü maddede belirtilen önlemlerin kontak işletmede uygulanmasına ilişkin göz önünde bulundurulacak ana kriterler Ek-5’te belirtilmiştir.

c) Kontak işletmelerde kümes hayvanlarının veya kapalı alanlarda beslenen kuşların öldürülmesi halinde, HPAI virüsünün varlığını veya ortadan kalktığını doğrulamak için teşhis kılavuzuna uygun olarak numuneler alınmasını sağlar.

ç) Kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların öldürüldüğü veya imha edildiği ve daha sonra da avian influenza teşhisi konan herhangi bir işletmede, olası kontamine binalar ve aletler ve kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar, karkaslar, et, yem, gübre, altlık ve kontamine olması muhtemel diğer materyallerin 50 nci maddede belirtilen prosedürlerden bir ya da birden fazlasının uygulanmasını sağlar.

İKİNCİ BÖLÜM

Koruma, Gözetim ve Diğer Kısıtlanmış Alanlar

HPAI salgını durumunda koruma, gözetim ve diğer kısıtlı alanlar oluşturulması

MADDE 18 – (1) Yetkili otorite, bir HPAI salgını tespit etmesi halinde acilen aşağıda belirtilen alanları oluşturur.

a) Mihrak etrafında yarıçapı en az 3 kilometre olacak şekilde bir koruma alanı,

b) Koruma alanını da içerecek şekilde mihrak etrafında yarıçapı en az 10 kilometre olacak şekilde bir gözetim alanı.

(2) Ticari olmayan bir işletme, sirk, hayvanat bahçesi, hayvan satış yerleri, millî park, bilimsel amaçla veya soyu tükenmekte olan türlerin korunması amacıyla yetiştirilen diğer kanatlıların veya resmî olarak kayıtlı bulunan nadir kanatlı ırklarının bulunduğu kapalı alanda bir HPAI salgını doğrulanırsa, yetkili otorite bir risk değerlendirmesinin ardından, koruma ve gözetim alanlarının oluşturulması ve bu alanlarda alınacak tedbirlere ilişkin İkinci Kısmın ikinci, üçüncü ve dördüncü bölümlerindeki koşullardan bazılarını hastalığın kontrolünü tehlikeye düşürmeksizin istisna tutabilir.

(3) Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen koruma ve gözetim alanları oluşturulurken yetkili otorite tarafından aşağıdaki kriterler göz önüne alınır.

a) Epidemiyolojik araştırmalar,

b) Coğrafi durum ve doğal sınırlar,

c) İşletmenin yerleşim yeri ve uzaklığı ile işletmedeki kanatlı hayvan sayısı,

ç) Kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların yer değiştirme şekli ve ticareti,

d) Kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların öldürülmesi ve imhası söz konusu ise koruma ve gözetim alanları içerisinde onların karkaslarını, gübre ve altlıklarının hareketinin kontrolünü sağlamak için yeterli personel bulundurulması.

(4) Yetkili otorite, üçüncü fıkrada belirtilen kriterleri dikkate alarak koruma ve gözetim alanlarının etrafında veya yakınında farklı kısıtlanmış alanlar oluşturabilir.

(5) Koruma, gözetim veya diğer kısıtlı alanlar farklı bir ülkenin topraklarını kapsıyorsa, ilgili ülkelerin yetkili otoriteleri ile bu alanların oluşturulması için işbirliği yapılır.

Koruma ve gözetim alanlarında alınması gereken önlemler

MADDE 19 – (1) Yetkili otorite, koruma ve gözetim alanlarında aşağıdaki önlemleri alır.

a) Avian influenza virüsünün bulaşmasına neden olabilecek, kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar; et, yumurta, karkas, yem, altlık ve enfekte kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar ile temas hâlindeki insanlar veya kanatlı endüstrisinde kullanılan araçlar dâhil herhangi bir etkenin izlenmesini sağlayacak düzenlemeler yapılır.

b) İşletme sahipleri gerektiğinde yetkili otoriteye, işletmeye giren ve çıkan kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar ve yumurtalarına ilişkin bilgi verir.

(2) Yetkili otorite, koruma ve gözetim alanlarında kısıtlamalardan etkilenen bütün insanların kısıtlamaların tamamen bilincinde olması için gereken önlemleri alır. Alınan tedbirler konusunda görsel veya yazılı olarak kamuoyuna bilgi verebilir.

(3) Yetkili otorite, epidemiyolojik veya başka bir bulgu olduğunda, işletmelere veya risk altındaki alanlarda kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların koruyucu amaçla kesim veya öldürülmesini kapsayan bir koruyucu eradikasyon programı uygulayabilir.

(4) Üçüncü fıkrada belirtilen önlemleri uygulayan yetkili otorite, durumu derhal Bakanlığa bildirir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Koruma Alanlarında Alınacak Önlemler

Resmî veteriner hekim ve resmî görevliler tarafından yapılan ziyaretler ve hayvan sayımı

MADDE 20 – (1) Yetkili otorite, koruma alanlarında aşağıdaki önlemlerin alınmasını sağlar.

a) Bütün işletmeler belirlenerek, en kısa zamanda işletmelerdeki hayvanların sayımı yapılır.

b) En kısa zamanda kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların klinik muayenelerinin yapılması için bütün ticari işletmeler resmî veteriner hekim tarafından ziyaret edilir, gerektiğinde teşhis kılavuzuna uygun olarak laboratuvar testleri için numuneler alınır ve bu ziyaretlerin kayıtları ve bulguları kayıt altına alınarak saklanır. Koruma alanları kaldırılmadan önce ticari olmayan işletmeler de resmî veteriner hekim tarafından ziyaret edilir.

c) Koruma alanı içerisinde yer alan işletmelerde avian influenzanın herhangi bir yayılımını tespit etmek amacıyla teşhis kılavuzuna uygun olarak acilen ek gözetim uygulanabilir.

Koruma alanlarındaki işletmelerde alınacak önlemler

MADDE 21 – (1) Yetkili otorite, koruma alanlarında aşağıdaki önlemlerin alınmasını sağlar.

a) Bütün kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar işletmeye ait binalara alınır ve orada tutulur. Mümkün değilse veya bu durum hayvanların sağlıklarını tehlikeye atacaksa, aynı işletmede diğer kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlarla temas edemeyecekleri başka bir yerde kapalı tutulurlar. Bu hayvanların vahşi kanatlılarla temas etmemesi için gerekli önlemler alınır.

b) Karkaslar en kısa sürede imha edilir.

c) Canlı kümes hayvanlarının veya kapalı alanlarda beslenen kuşların taşınmasında kullanılan araçlar ve aletler ile et, yem, gübre, altlık ve kontamine olması muhtemel diğer materyal gecikmeksizin 50 nci maddede belirtilen prosedürün bir veya birkaçına uygun şekilde işleme tabi tutulur.

ç) İşletmelere girip çıkan kişiler tarafından kullanılan ve kontamine olmuş olması muhtemel araçlar gecikmeksizin 50 nci maddede belirtilen prosedürün bir veya birkaçına uygun olarak işleme tabi tutulur.

d) Yetkili otoritenin izni olmaksızın işletmeye herhangi bir kümes hayvanı veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar veya evcil memeli hayvanlar giremez veya çıkamaz. Bu kısıtlama; kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlarla teması olmayan ve bunların bulunduğu kafesler veya bölgelere girmeyen ve sadece insanların bulunduğu bölgeden geçiş yapan memeliler için geçerli değildir.

e) Hastalık durumu veya hayvanlardaki ölüm sayılarındaki herhangi bir artış veya işletmenin üretim verilerindeki belirgin bir düşüş derhal resmî veteriner hekime bildirilir ve resmî veteriner hekim tarafından gereken araştırmalar teşhis kılavuzuna uygun olarak gerçekleştirilir.

f) İşletmeye giren ve çıkan kişiler, avian influenzanın yayılmasını önlemek için alınan uygun biyogüvenlik önlemlerini yerine getirir.

g) İşletme yetkilisi, hastalığın gözetimine ve kontrolüne katkıda bulunmak için işletmeyi ziyaret eden kişilerin kayıtlarını tutar ve kayıtları yetkili otorite istediğinde vermek üzere saklar. Ziyaretçilerin, kanatlıların bulunduğu bölgeye girmediği hayvanat bahçesi ve millî parklar gibi yerlerde kayıt tutma zorunluluğu yoktur.

İşletmelerdeki kullanılmış altlık, gübre ve sulu çamurun nakli

MADDE 22 – (1) Yetkili otorite tarafından izin verilmediği sürece işletmelerdeki kullanılmış altlık, gübre ve sulu çamurun çıkarılması veya nakliyatı yasaktır. Ancak yetkili otorite, bunların işletmelerden taşınmasına, işlenmek üzere belirlenmiş işletmeye veya olası avian influenza virüsünün imha edileceği işletmeye götürülmek üzere depolandığı yere, biyogüvenlik önlemleri altında veya Bakanlıkça belirlenen prosedürlere uygun olarak izin verebilir.

Av eti pazarları ve av hayvanlarının bulunduğu yerler

MADDE 23 – (1) Yetkili otorite;

a) Pazaryerleri, gösteriler veya kümes hayvanları ve kapalı alanlarda beslenen kuşların bir arada bulunduğu diğer yerlerin koruma alanları içerisinde kurulmasına ve bulunmasına,

b) Av eti depolanması için kümes hayvanları veya kapalı alanda beslenen diğer kanatlıların bir arada bulunduğu diğer yerlerin koruma alanları içerisinde bulunmasına,

izin veremez.

Kanatlı hayvanlar, yumurtalar, kümes hayvanı eti ve karkaslarının taşınması

MADDE 24 – (1) Yetkili otorite aşağıdaki önlemleri alır.

a) Koruma alanı içinde bulunan kümes hayvanlarının veya kapalı alanlarda beslenen kuşların, yumurtlamaya hazır tavukların, günlük civcivlerin, yumurtaların ve karkasların koruma alanı içerisinde yer alan işletmelerin kendi özel servis yolları hariç, işletmelerden çıkıp karayolu veya tren yolu ile taşınmasını yasaklar.

b) Kümes hayvanı etlerinin mezbaha, kesimhane ve soğuk hava depolarından taşınması aşağıdaki durumlardan birinin gerçekleşmesi hâlinde yasaklanır;

1) Koruma alanı dışındaki kümes hayvanlarının etleri, koruma alanındaki kümes hayvanlarının etleriyle aynı depoda depolanması ve nakillerinin birlikte yapılması,

2) Etlerin, koruma alanındaki işletmelerde, enfeksiyonun ilk şüphe edildiği tarihten yirmibir gün öncesine kadar olan sürede üretilmesi veya bu tarihten sonra üretilen etlerle birlikte nakledilmesi ya da depolanması.

c) Kanatlı hayvan, yumurta, kümes hayvanı eti, karkas ve gübrelerin koruma alanı dışına naklinde resmî veteriner hekim tarafından veteriner sağlık sertifikası düzenlenmesi zorunludur.

(2) Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerindeki yasaklar koruma alanında durmadan ve yük boşaltmadan karayolu veya tren yoluyla yapılacak geçişler için geçerli değildir.

Acil kesim, nakliyat ve et muayenesi için kümes hayvanlarının doğrudan taşınmasındaki istisnai durumlar

MADDE 25 – (1) Yetkili otorite, 24 üncü maddeye istisna olarak koruma alanı içerisinde bulunan bir işletmedeki kümes hayvanlarının ancak bir kesimhaneye/kombinaya acil kesim için gönderilmesine;

a) Kümes hayvanları kesim için kesimhaneye/kombinaya gönderilmeden yirmidört saat öncesinde işletmede resmî bir veteriner hekim tarafından klinik muayeneleri yapılarak sonucunun uygun bulunması,

b) Mümkün olan hâllerde, orijin işletmedeki kümes hayvanlarının teşhis kılavuzuna göre laboratuar testinin yapılması ve test sonuçlarının uygun olması,

c) Kümes hayvanlarının resmî veteriner hekim tarafından veya gözetiminde mühürlenen araçlarla taşınması,

ç) Kesimhane/kombinadan sorumlu yetkili otoritenin bilgilendirilmesi ve kümes hayvanlarını teslim almayı ve daha sonra da kesim işlemini gerçekleştirmeyi kabul ettiğini bunların gönderildiği yerdeki yetkili otoriteye bildirmesi,

d) Kesimhane/kombinaya gelen koruma alanındaki kümes hayvanları, koruma alanı dışından gelen diğer kümes hayvanlarından ayrı tutulması ve diğer hayvanlardan ayrı olarak, tercihen günün sonunda kesilmesi, kesimden sonra tekrar diğer kümes hayvanlarının kesimine geçmeden önce temizlik ve dezenfeksiyon işleminin yapılması,

e) Kümes hayvanlarının kesimhaneye/kombinaya ulaştığında ve kesim sonrasında detaylı muayenelerinin yapılması ve daha sonra kesilmesinin sağlanmış olması,

f) Acil kesime tabi tutulan kümes hayvanlarının et ve et ürünleri, uluslararası ticarete sunulamayıp, sadece ülke içi tüketime sunulacak olması,

g) Acil kesime tabi tutulan kanatlı hayvanların, uluslararası ticaret için düşünülen kanatlı hayvanlardan ayrı olarak kesilip, taşınması ve depolanması; ayrıca hastalık riskinin giderilmesi için gereken işlemlere tabi tutulmadıkça veya Bakanlıkça aksi bir karar alınmadıkça, bunların uluslararası ticarete sunulacak hayvansal ürünlerde kullanılmasının önlenmesi,

durumunda izin verebilir.

(2) Yetkili otorite, 24 üncü maddede belirtilen durumların dışında, koruma alanı dışından acil kesim için koruma alanı içerisindeki bir kesimhane veya kombinaya kümes hayvanlarının gelmesine ve bu hayvanların etlerinin taşınmasına;

a) Kesimhane/kombinadan sorumlu yetkili otoritenin bilgilendirilmesi ve kümes hayvanlarının teslim alınıp kesim yapılabileceğini kabul etmesi ve bu durumun gönderen yetkili otoriteye bildirilmesi,

b) Kesimhane/kombinada koruma alanından gelen kümes hayvanlarının, koruma alanı dışından gelen kümes hayvanlarından ayrı tutulması ve aynı zamanda kesilmemesinin sağlanması,

c) Koruma alanı dışından getirilen kümes hayvanı etlerinin, koruma alanından getirilen kümes hayvanlarından ayrı olarak kesilip, taşındığı, depolandığı ve yan ürünlerinin imha edilmesi,

durumundan sonra izin verebilir.

Günlük civcivlerin doğrudan taşınmasına ilişkin istisnai durumlar

MADDE 26 – (1) Yetkili otorite, 24 üncü maddeye istisna olarak koruma alanındaki işletmelerden koruma ve gözetim alanının dışındaki başka bir işletmeye günlük civcivlerin doğrudan taşınmasına;

a) Civcivlerin resmî veteriner hekim tarafından veya gözetiminde damgalanan araçlarla taşınması,

b) Taşınma sırasında ve gönderilen yerde uygun biyogüvenlik önlemleri alınması,

c) Günlük civcivlerin gittikleri işletmelerde resmî gözetim altında yerleştirilmesi,

ç) Eğer civcivler koruma veya gözetim alanının dışındaki bir işletmeye götürülürse, kümes hayvanları gönderilen yerdeki işletmede en az yirmibir gün süreyle karantina altında tutulması,

durumunda izin verebilir.

(2) Yetkili otorite, koruma ve gözetim alanının dışında yer alan işletmelerden gelen yumurtalardan çıkan günlük civcivlerin, koruma ve gözetim alanlarının dışında yer alan bir diğer işletmeye gönderilmesine bu yumurtalar koruma alanındaki diğer yumurtalarla veya günlük civcivlerle temas etmediği ve böylece farklı sağlık koşullarına sahip olduğu sürece izin verebilir.

Yumurtlamaya hazır kümes hayvanlarının doğrudan taşınmasına ilişkin istisnai durumlar

MADDE 27 – (1) Yetkili otorite, 24 üncü maddeye istisna olarak yumurtlamaya hazır tavukların tercihen koruma ve gözetim alanlarındaki işletmelere doğrudan taşınmasına;

a) Öncelikle gönderilecek tavuklar olmak üzere işletmedeki diğer kümes hayvanlarının resmî veteriner hekim tarafından klinik muayenelerinin yapılması,

b) Mümkünse teşhis kılavuzuna uygun olarak işletmedeki kümes hayvanlarından laboratuvar testleri gerçekleştirilmesi,

c) Yumurtlamaya hazır tavuklar, resmî veteriner hekim tarafından veya gözetiminde mühürlenen araçlarla taşınması,

ç) Yumurtlamaya hazır tavukların işletmeye ulaşmasına müteakip, gittikleri işletmelerde resmî gözetim altına alınması,

d) Yumurtlamaya hazır tavuklar koruma veya gözetim alanının dışındaki bir işletmeye gönderiliyorsa, kümes hayvanları gittikleri işletmede en az yirmibir gün süreyle karantina altında tutulması,

durumunda izin verebilir.

Kuluçkalık ve sofralık yumurtaların doğrudan taşınmasına ilişkin istisnai durumlar

MADDE 28 – (1) Yetkili otorite, 24 üncü maddeye istisna olarak kuluçkalık yumurtaları, koruma alanı içerisinde yetkili otorite tarafından onaylanan başka bir işletmedeki kuluçkahaneye veya koruma alanındaki herhangi bir kuluçkahaneye gönderilmesine;

a) Kuluçkalık yumurtaların elde edildiği kümesler teşhis kılavuzuna uygun olarak muayene edilmesi ve bu işletmelerde avian influenzadan şüpheli bir durum bulunmaması,

b) Kuluçkalık yumurtaların ve ambalajının gönderilmeden önce dezenfekte edilmesi ve geriye dönük bu yumurtaların izlenebilirliğinin sağlanması,

c) Kuluçkalık yumurtaların yetkili otorite tarafından veya gözetiminde mühürlenen araçlarla taşınması,

ç) Kuluçkahanede yetkili otoritenin talimatlarına göre biyogüvenlik önlemlerin uygulanması,

durumunda izin verebilir.

(2) Yetkili otorite sofralık yumurtaların belirli merkezlere taşınmasına;

a) Yumurtaların, tek kullanımlık ambalajlarla paketlenmesi ve yetkili otorite tarafından istenilen bütün biyogüvenlik önlemlerinin alınması durumunda yumurta paketleme merkezine direkt nakil edilmesi,

b) Yumurtaların yürürlükteki ilgili mevzuat çerçevesinde üretim yapan yumurta ürünleri üretim merkezine direkt nakil edilmesi,

c) İmha edilmek üzere yumurtaların doğrudan taşınması,

durumunda izin verir.

Karkasların doğrudan taşınmasına ilişkin istisnai durumlar

MADDE 29 – (1) Yetkili otorite, 24 üncü maddeye istisna olarak imha edilmek üzere taşındıkları sürece karkasların doğrudan taşınmasına izin verebilir.

Taşıma sırasında kullanılan araçların temizliği ve dezenfeksiyonu

MADDE 30 – (1) Yetkili otorite, 25, 26, 27, 28 ve 29 uncu maddelerde belirtilen taşıma işlemleri için kullanılan araç ve ekipmanın taşıma işleminden sonra gecikmeksizin 50 nci maddede belirtilen prosedürlerden bir veya birkaçına göre temizlenip dezenfekte edilmesini sağlar.

Alınacak önlemlerin süresi

MADDE 31 – (1) Bu bölümde belirtilen önlemlere, 50 nci maddede yer alan prosedürlere göre işletmede yapılan temizlik ve dezenfeksiyon işleminden sonra en az yirmibir gün süreyle ve koruma alanındaki işletmeler teşhis kılavuzuna göre test edilene kadar devam edilir.

(2) Birinci fıkrada belirtildiği şekilde önlemlerin uygulanmasına gerek kalmadığı takdirde, 32 nci maddede yer alan önlemler 33 üncü maddede belirtildiği şekilde önlem alınmasına gerek kalmadığı zamana kadar uygulanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Gözetim Alanlarında Alınacak Önlemler

Gözetim alanlarında alınacak önlemler

MADDE 32 – (1) Yetkili otorite gözetim alanlarında aşağıdaki önlemlerin alınmasını sağlar.

a) Bütün ticari kanatlı işletmeler belirlenerek en kısa zamanda işletmelerde hayvanların sayımı yapılır.

b) Avian influenzanın yayılmasını önlemek için gereken biyogüvenlik önlemlerinin alınacağını garanti eden yetkili otoritenin izni olmaksızın gözetim alanındaki kümes hayvanları, yumurtlamaya hazır tavukların, günlük civcivlerin ve yumurtaların taşınması yasaklanır. Bu yasak gözetim alanında durmadan ve yükleme yapmadan doğrudan geçişler için geçerli değildir.

c) Kümes hayvanları, yumurtlamaya hazır tavukların, günlük civcivlerin ve yumurtaların gözetim alanı dışındaki işletmelere, kesimhanelere, paketleme merkezlerine veya yumurta ürünlerinin üretildiği yerlere taşınması yasaktır. Yetkili otorite; kümes hayvanlarının 25 inci maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (d) bentlerine göre acil olarak kesilmeleri amacıyla belirli kesimhanelere gönderilmesine izin verebilir. Ayrıca yetkili otorite;

1) Koruma ve gözetim alanlarından, gözetim alanında bulunan kesimhanelere kümes hayvanlarının acil kesim için gönderilmesine ve bu hayvanlardan elde edilen etin taşınmasına,

2) Yumurtlamaya hazır tavukların bu işletmeye yerleştirilmesinin resmî gözetim altında yapılması ve yumurtlamaya hazır tavukların işletmede en az yirmibir gün süreyle karantina altında tutulması kaydıyla kümes hayvanının bulunmadığı başka bir işletmeye gönderilmesine,

3) Günlük civcivlerin bulunduğu işletmelerde uygun biyogüvenlik önlemleri alınıyor ve işletme resmî gözetim altında tutuluyorsa, günlük civcivler işletmeye alındıktan sonra en az yirmibir gün süreyle işletmede kaldıkları takdirde, ülke içindeki başka bir işletmeye gönderilmesine,

4) Gözetim ve koruma alanlarının dışında yer alan kanatlı işletmelerinden orijin alan kuluçkalık yumurtalar ve bu yumurtalardan çıkan civcivler, gözetim ve koruma alanlarındaki kümeslerde bulunan diğer yumurtalarla veya günlük civcivlerle temas etmemişse ve bunun için gerekli biyogüvenlik önlemleri alınmışsa, bu yumurta veya civcivlerin gözetim alanı içinde veya dışında bulunan bir kuluçkahaneye veya işletmeye yumurtaların ve ambalajlarının dezenfekte edilmesi, yumurtaların ve civcivlerin gittikleri yerlerde izlenebilmesi hâlinde gönderilmesine,

5) Yetkili otoritenin istediği bütün biyogüvenlik önlemleri alınması şartıyla ve sofralık yumurtaların tek kullanımlık ambalajlarla paketlenmesi durumunda, bu yumurtaların belirli paketleme merkezlerine gönderilmesine,

6) Yumurtaların, yürürlükteki ilgili mevzuat çerçevesinde gözetim alanı içinde veya dışında üretim yapan yumurta ürünleri üretim merkezine gönderilmesine,

7) Yumurtaların imhasına,

izin verebilir.

ç) Gözetim alanı içerisinde bulunan işletmelere giren ve çıkan kişiler, avian influenzanın yayılmasını önlemek amacıyla alınan biyogüvenlik önlemlerine uymak zorundadır.

d) Yetkili otoritenin izni olmaksızın, kanatlıların bulunduğu işletmeye kümes hayvanları, kapalı alanlarda beslenen kuşlar veya evcil memeliler giremez veya çıkamaz. Bu kısıtlama sadece insanların bulunduğu yerleşim yerlerinden geçen kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar ile teması olmayan ve bunların bulunduğu kafes veya bölgelere girmeyen memeliler için geçerli değildir.

e) Morbidite veya mortalitedeki herhangi bir artış veya işletmenin üretim verilerindeki belirgin bir düşüş hemen yetkili otoriteye bildirilir ve yetkili otorite tarafından teşhis kılavuzuna uygun olarak gereken araştırmalar gerçekleştirilir.

f) Yetkili otoritenin izni olmadan altlık ve gübrenin taşınması yasaktır. Yetkili otorite gözetim alanındaki bir işletmeden altlık ve gübrenin taşınmasına ancak Ek-6’nın üçüncü fıkrasının (a) bendinde belirtilen işlemlerden biri yapıldığı takdirde ve Bakanlık talimatlarına uygun biyogüvenlik önlemleri altında taşınması durumunda izin verebilir.

g) Bu bölgede kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar ile ilgili fuar, sergi, yarış ve pazar alanlarının kurulması yasaktır.

ğ) Av amacıyla yetiştirilen kümes hayvanları kapalı tutulur ve sürüye yeni hayvan girişine müsaade edilmez.

h) Canlı kanatlı ve diğer kapalı alanlarda beslenen kuşların, karkasların, gübrelerin, çamurların, altlığın ve diğer materyal veya maddelerin taşınmasında kullanılan muhtemelen kontamine olmuş araçlar ve aletler, kontaminasyondan sonra gecikmeksizin Ek-6’da belirtilen prosedürlerin biri veya birkaçına göre dezenfekte edilir.

Önlemlerin süresi

MADDE 33 – (1) Bu bölümde belirtilen önlemlere, 50 nci maddeye göre enfekte işletmenin ön temizlik ve dezenfeksiyonu tamamlandıktan sonra en az otuz gün süreyle devam edilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Diğer Kısıtlanmış Alanlarda Uygulanması Gereken Önlemler

Diğer kısıtlı alanlarda uygulanması gereken önlemler

MADDE 34 – (1) Yetkili otorite, diğer kısıtlı alanlarda aşağıda belirtilen önlemlerin alınmasını sağlar.

a) İkinci kısmın, üçüncü ve dördüncü bölümlerinde belirtilen önlemlerin bazılarının veya hepsinin, 18 inci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen önlemlerin uygulanmasını sağlar.

b) Epidemiyolojik bilgiler veya diğer bulgular doğrultusunda, diğer kısıtlı alan içerisinde yer alan risk altındaki bölgeler veya işletmelerde Ek-5’teki kriterlere göre kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların koruyucu amaçla kesilmesi veya öldürülmesini kapsayan bir koruyucu eradikasyon programı uygulayabilir. Bu işletmelerin tekrar çalışması yetkili otoritenin talimatlarına uygun olarak gerçekleştirilir.

c) Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen önlemleri uygulayacak olan yetkili otorite, yapılacak uygulamayı hemen Bakanlığa bildirir. Bakanlık durumu en kısa zamanda gözden geçirir ve sonucu yetkili otoriteye bildirir.

ALTINCI BÖLÜM

Koruma, Gözetim ve Kısıtlı Alanlarda Alınacak Önlemlere İlişkin İstisnai Durumlar ve İlave Biyogüvenlik Önlemleri

Koruma, gözetim ve kısıtlı alanlarda alınacak önlemlere ilişkin istisnai durumlar

MADDE 35 – (1) Bakanlık; 18, 25, 26, 27, 28 ve 29 uncu maddelerde belirtilen istisnai durumlarla ilgili usul ve esasları yapacağı risk değerlendirmesine göre belirler.

(2) Yetkili otorite, risk değerlendirmelerine dayanarak kuluçkahanelerde HPAI’nın doğrulanması durumunda İkinci Kısmın üçüncü ve dördüncü bölümlerinde belirtilen önlemlerde istisnalar yapabilir.

(3) Yetkili otorite, ticari olmayan bir işletme, sirk, hayvanat bahçesi, millî park, bilimsel araştırma veya soyu tükenen hayvanların korunması amacıyla kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların bulunduğu alanlarda HPAI salgını olduğunda 20 nci maddenin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde, 24 üncü maddede ve 32 nci maddenin birinci fıkrasının (b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen önlemlerde azaltma yapabilir.

(4) HPAI salgını olduğunda Bakanlık, risk değerlendirmelerine dayanarak yarış güvercinlerinin koruma ve gözetim alanına girip çıkmasına ilişkin özel önlemler getirebilir.

(5) Bu maddede belirtilen istisnai durumlar sadece hastalığın kontrolünü tehlikeye sokmadığı zaman geçerlidir.

(6) Bu maddede belirtilen istisnai durumları uygulayan yetkili otorite durumu hemen Bakanlığa bildirir.

(7) Bu maddede belirtilen istisnaların söz konusu olduğu işletmelerden günlük civcivler dâhil kümes hayvanları, kapalı alanlarda beslenen kuşlar, kuluçkalık yumurtalar, kullanılan altlık ve gübre uluslararası ticarete sunulamaz.

İlave biyogüvenlik önlemleri

MADDE 36 – (1) Avian influenzanın yayılmasını önlemek için, yetkili otorite İkinci Kısmın üçüncü, dördüncü ve beşinci bölümlerinde belirtilen önlemlere ek olarak; koruma, gözetim ve diğer kısıtlı alanlardaki işletmelerdeki kümes hayvanları ve kapalı alanda beslenen diğer kanatlı bölümlerinde ek biyogüvenlik önlemlerinin alınmasını isteyebilir. Bu önlemler; yem sağlanması, yumurta toplanması, kümes hayvanlarının kesimhaneye taşınması, imha edilen karkasların toplanması, personel, çiftlik malzemesi tedarik eden kişiler ve veteriner hekimler için araçların hareketinin kısıtlanmasını içerebilir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen önlemleri uygulayan yetkili otorite derhâl Bakanlığı bilgilendirir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Bazı Noktalarda Yüksek Patojenik Avian İnfluenzanın Doğrulanması veya Şüphelenilmesi Durumunda Alınacak Önlemler

Kesimhanelerde/kombinalarda ve taşıma yollarında HPAI varlığının araştırılması

MADDE 37 – (1) Kesimhanelerde/kombinalarda ve taşıma yollarında HPAI varlığından şüphelenildiğinde veya doğrulandığında, yetkili otorite hemen harekete geçerek kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların orijin aldığı işletmede, teşhis kılavuzuna göre hastalığın varlığını veya yokluğunu doğrulamak için araştırmalar başlatır.

Kesimhanelerde/kombinalarda alınacak önlemler

MADDE 38 – (1) Bir kesimhanede/kombinada HPAI’dan şüphelenilirse veya doğrulanırsa yetkili otorite risk değerlendirmelerine dayanarak, kesimhanede/kombinada bulunan bütün kümes hayvanlarının en kısa sürede resmî gözetim altında öldürülmesini veya kesilmesini sağlar. Bu hayvanlar kesildiğinde, bu hayvanlardan elde edilen kümes hayvanı eti ve yan ürünleri ile kesim ve üretim işlemleri sırasında kontamine olan diğer kümes hayvanlarının eti ve yan ürünleri teşhis kılavuzuna göre yapılan araştırmalar tamamlanana kadar resmî gözetim altında ve ayrı olarak saklanır.

(2) HPAI’nın varlığı ispatlandığı takdirde, bu hayvanlardan elde edilen kümes hayvanı eti ve yan ürünleri ile kesim ve üretim işlemleri sırasında kontamine olan diğer kümes hayvanlarının eti ve yan ürünleri en kısa zamanda resmî gözetim altında imha edilir.

Sınırdaki denetim noktalarında veya transport yollarında uygulanacak önlemler

MADDE 39 – (1) Sınırdaki denetim noktalarında veya transport yollarında uygulanacak önlemler aşağıda belirtilmiştir.

a) Sınırdaki denetim noktalarında veya transport yollarında HPAI’dan şüphelenildiğinde veya doğrulandığında, yetkili otorite risk değerlendirmelerine dayanarak sınır denetim noktalarındaki ve transport yollarındaki bütün kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların, diğer kanatlılardan ayrı olarak öldürülmesini, kesilmesini ve ayrı tutulmasını ve teşhis kılavuzuna göre yapılan araştırmalar tamamlanana kadar resmî gözetim altında tutulmasını sağlar. Ayrıca yetkili otorite, 9 uncu maddede belirtilen önlemleri uygular.

b) Yetkili otorite, kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların öldürülecekleri, kesilecekleri veya ayrı tutulacakları bir başka yere gönderilmesine izin verebilir.

c) Yetkili otorite, sınır denetim noktalarında bulunan ve enfeksiyondan şüpheli kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlarla temas etmemiş kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların öldürülmemesi veya kesilmemesine karar verebilir.

ç) Birinci fıkrada belirtilen kümes hayvanları kesilirse, bu hayvanlardan elde edilen et ve yan ürünleri ile kesim ve üretim sürecinde kontamine olmuş olabilen diğer kanatlıların eti ve yan ürünleri ayrı tutularak teşhis kılavuzuna uygun olarak yapılan araştırmalar tamamlanana kadar resmî gözetim altında bulundurulur.

d) Eğer HPAI doğrulanırsa, bu hayvanlardan elde edilen et ve yan ürünleri ile kesim ve üretim sürecinde kontamine olmasından şüphe edilen diğer kanatlıların eti ve yan ürünleri en kısa zamanda resmî gözetim altında imha edilir.

Kesimhanelerde/kombinalarda, sınır denetim noktalarında veya transport yollarında uygulanacak ek önlemler

MADDE 40 – (1) Yetkili otorite; kesimhanelerde/kombinalarda, sınır denetim noktalarında veya transport yollarında HPAI’dan şüphelendiğinde veya doğrulandığında, aşağıda belirtilen ek önlemleri alır.

a) Binaların, ekipmanın ve araçların temizliği ve dezenfeksiyon işlemi, 50 nci maddede belirtilen prosedürlerden bir veya birkaçına uygun olarak ve resmî veteriner hekim gözetimi altında gerçekleştirilir.

b) 50 nci maddede belirtilen prosedürlerden bir veya birkaçına göre temizlik veya dezenfeksiyon işlemleri tamamlandıktan en az yirmidört saat sonrasına kadar kesimhanelere/kombinalara, sınır denetim noktalarına veya transport yollarına kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar giremez, sınır kontrol noktalarında ise bu giriş yasağı diğer hayvanları da kapsayacak şekilde genişletilebilir.

c) Epidemiyolojik araştırmalar yapılır.

ç) Enfekte kanatlılar ve karkasların bulunduğu işletmelerde ve bu işletme ile teması bulunan diğer işletmelerde, 9 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen önlemler alınır.

d) 37 nci maddede belirtilen durum epidemiyolojik araştırmalarla ispatlanmadığı sürece, işletmede 13 üncü maddede belirtilen önlemler alınır.

e) İzole edilen avian influenza virüsü, virüs alt tipinin belirlenmesi için teşhis kılavuzuna göre laboratuvar testlerine tabi tutulur.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Düşük Patojeniteli Avian İnfluenza (LPAI)

BİRİNCİ BÖLÜM

Salgınların Doğrulandığı İşletmelerde Alınacak Önlemler

Alınacak genel önlemler

MADDE 41 – (1) LPAI salgını çıkması durumunda yetkili otorite tarafından işletmelerde aşağıdaki önlemler alınır.

a) LPAI salgını olduğunda, 9 uncu maddenin ikinci fıkrasının (a), (b), (c), (d), (f) ve (g) bentlerinde, üçüncü fıkrasında ve bu maddenin birinci fıkrasının (b), (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen önlemleri, risk değerlendirmelerine dayanarak ve asgari olarak Ek-7’de yer alan kriterleri göz önüne alarak yerine getirir.

b) LPAI’nın doğrulandığı işletmedeki kanatlılarda veya kapalı alanda beslenen diğer kanatlı türlerinde, avian influenzanın yayılmasını önlemek için resmî gözetim altında sayılarının azaltılmasını sağlar. Sayının azaltılması, risk değerlendirmesine dayanarak işletmede avian influenzanın diğer işletmelere yayılmasına neden olan kapalı alanlarda beslenen kuşları da kapsayabilir. Sayının azaltılmasından önce, resmî yetkili otoritenin izni olmaksızın hiçbir kümes hayvanı veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar işletmeye giremez ve çıkamaz. Sayının azaltılması yapılırken yetkili otorite kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların en kısa sürede hayvan refahına uygun olarak öldürülmesine veya (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen şartlarda kesimhane/kombinada kesilmesine karar verir.

c) İşletmedeki kanatlılarda veya kapalı alanda beslenen diğer kanatlı türlerinde sayının azaltılması belirlenen bir kesimhane/kombinada gerçekleştirildiğinde kümes hayvanları gözetim ve testlere tabi tutulurlar. Yetkili otorite, kümes hayvanları tarafından virüsün saçılmasının derecesini belirlemek üzere teşhis kılavuzuna göre gerçekleştirilen araştırmalar ve laboratuar testleri ile risk değerlendirmelerine dayanarak LPAI bulaşma riskinin çok az olduğunu doğrulayana kadar işletmeden kesimhaneye/kombinaya hayvan taşınmasına izin vermez.

ç) Belirlenen kesimhanede/kombinada gerçekleştirilecek olan kesim işlemi ancak aşağıdaki şartların sağlanması durumunda gerçekleştirilir.

1) Kümes hayvanlarının işletmeden kesimhaneye/kombinaya doğrudan gönderilmesi,

2) Her partinin, işletmeden sorumlu resmî veteriner hekim tarafından veya onun gözetiminde mühürlenmesi,

3) Her partinin belirlenen kesimhaneye/kombinaya gidene kadar yol boyunca mühürlü kalması,

4) Yetkili otorite tarafından belirlenen biyogüvenlik önlemlerinin alınması,

5) Kesimhaneden/kombinadan sorumlu yetkili otoriteye haber verilmesi ve diğer kontamine olması muhtemel materyallerin, 50 nci maddede ve Ek-6’da belirtilen prosedürlere göre temizlenmesi ve dezenfekte edilmesi,

6) Kesimhanede/kombinada hayvanların yan ürünlerinin imha edilmesi.

d) Karkaslar ve işletmedeki kuluçkalık yumurtalar, resmî gözetim altında imha edilir. Yetkili otorite yumurtalar konusunda aşağıda belirtilen önlemlerin alınmasını sağlar.

1) LPAI’nın işletmeye girmesiyle bu Yönetmelikte belirtilen önlemlerin alınması arasındaki sürede işletmeden elde edilen kuluçkalık yumurtalar mümkünse takibe alınır ve civcivlerin resmî gözetim altında çıkması sağlanır,

2) LPAI’nın işletmeye girmesiyle bu Yönetmelikte belirtilen önlemlerin alınması arasındaki sürede işletmeden elde edilen yumurtalardan çıkan civcivler mümkünse resmî gözetim altına alınır ve teşhis kılavuzuna göre incelemeler gerçekleştirilir.

3) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen hayvan sayısının azaltılmasından önce işletmede üretilen yumurtalar, LPAI yayılma riski minimuma indiğinde; yetkili otorite tarafından istenen bütün biyogüvenlik önlemleri alındığında ve tek kullanımlık ambalajlama yapıldığında, yine yetkili otorite tarafından belirlenen bir paketleme merkezine veya istenen bütün biyogüvenlik önlemleri alındığında, belirlenen yumurta ürünlerinin üretimi için bir merkeze ya da imha edilmek üzere imhanın yapılacağı yere taşınmasına izin verilir.

e) Kontamine olması muhtemel herhangi bir materyalin resmî veteriner hekimin talimatına uygun olarak gereği yapılır veya imha edilir.

f) Kontamine olması muhtemel binalar, alet ve malzemeler, taşıma işlemi için kullanılan araçlar, yem, gübre ve altlık 50 nci maddede ve Ek-6’da belirtilen prosedürlerden bir veya birkaçına göre uygun işleme tabi tutulur.

g) Yetkili otoritenin izni olmaksızın evcil memeliler işletmeye giremez veya çıkamaz. Bu kısıtlama insanların yaşadığı bölgelerden sadece geçiş yapan ve bölgedeki kümes hayvanlarıyla veya kapalı alanlarda beslenen kuşlarla temas etmeyen ve bu kanatlıların bulunduğu kümes veya alanlara girmeyen memeliler için geçerli değildir.

ğ) Primer LPAI salgını olduğunda izole edilen virüs izolatına, teşhis kılavuzuna uygun olarak virüsün alt tipinin identifiye edilmesi için laboratuvar testleri yapılır. Virüs izolatı en kısa sürede Dünya Hayvan Sağlığı Teşkilatının uluslararası referans laboratuvarlarından birisine gönderilir.

h) Birinci fıkranın (b), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen önlemler uygulandığında Bakanlık tarafından ilgili uluslararası kuruluşlar bilgilendirilir.

İstisnai durumlar

MADDE 42 – (1) İşletmeler için aşağıda belirtilen istisnai durumlar uygulanabilir.

a) Yetkili otorite, ticari olmayan bir işletme, sirk, hayvanat bahçesi, hayvan satış dükkanları, millî park, bilimsel amaçla beslenen kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların veya resmî olarak kayıt altına alınmış kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlarda LPAI salgını söz konusu olduğunda, 41 inci maddenin birinci fıkrasının (b) ve (d) bentlerinde belirtilen kuluçkalık yumurtaların resmî gözetim altına alınmasıyla ilgili önlemler konusunda hastalığın kontrolünü tehlikeye düşürmeyecek şekilde azaltabilir.

b) Yetkili otorite birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen önlemlerde istisnai bir durum söz konusu olduğunda kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların;

1) İşletmedeki bina içerisine alınmasını ve orada tutulmasını sağlar. Bu mümkün değilse veya hayvanların sağlığı tehlikeye girecekse, aynı işletmede diğer kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlarla temas etmeyecekleri başka bir yerde tutulur. Yaban kuşlarıyla temaslarını en aza indirmek için gereken bütün önlemler alınır.

2) Kanatlılar teşhis kılavuzuna göre gözetim ve testlere tabi tutulur ve laboratuvar testleri ile LPAI bulaşma riskinin bulunmadığı belirlenene kadar hiçbir yere taşınmaz.

3) Kesim amacıyla başka işletmelere götürülmesi dışındaki, diğer hareketleri yasaktır. Ancak, yetkili otoritenin talimatlarına uygun olarak yurt içinde bulunan başka bir işletmeye götürülmesine veya gideceği ülkenin kabul etmesi durumunda başka ülkede bulunan bir işletmeye götürülmesine izin verilir.

c) Yetkili otorite, kuluçkahanelerde salgın durumu olduğunda, risk değerlendirmelerine göre, 41 inci maddede belirtilen önlemlerde azaltma yapabilir.

ç) Birinci fıkranın (a) ve (c) bentlerinde belirtilen istisnai durumların uygulanması için gerekli olan usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

d) Yetkili otorite, bu maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerinde belirtilen istisnaları uyguladıklarında hemen Bakanlığa bilgi verir.

e) Bakanlık, en kısa zamanda durumu gözden geçirir.

f) Bakanlık, Avian influenzanın yayılmasını önlemek için daha fazla önlem alınmasına karar verebilir.

İKİNCİ BÖLÜM

Ayrı Üretim Birimleri ve Kontak İşletmeler

Ayrı üretim birimlerinde LPAI salgını olduğunda alınabilecek önlemler

MADDE 43 – (1) Ayrı üretim birimlerinde LPAI salgını olduğunda yetkili otorite aşağıdaki önlemleri alabilir.

a) İki veya daha fazla sayıda ayrı üretim biriminin bulunduğu bir işletmede LPAI salgını olduğunda, yetkili otorite, sağlıklı tavukların bulunduğu üretim birimlerinde hastalığın kontrolünü tehlikeye atmamak şartıyla, 41 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen önlemlerde azaltma yapabilir.

b) Hayvanların sağlığını garantiye alacak şekilde birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen azaltmaları uygulamak için gerekli usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

c) Yetkili otorite birinci fıkranın (a) bendine göre yapılan azaltmaları hemen Bakanlığa bildirir.

ç) Bakanlık en kısa zamanda durumu gözden geçirir.

d) Bakanlık, avian influenzanın yayılmasını önlemek için daha fazla önlem alınmasına karar verebilir.

Kontak işletmelerde alınacak önlemler

MADDE 44 – (1) Yetkili otorite, yapılan epidemiyolojik araştırmalara dayanarak bir işletmenin kontak işletme olup olmadığına karar verir ve işletmelerde aşağıdaki önlemleri alır.

a) Teşhis kılavuzuna uygun olarak LPAI ortadan kalkana kadar kontak işletmelerde, 9 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen önlemlerin uygulanmasını sağlar.

b) Epidemiyolojik araştırmalara dayanarak, 41 inci maddede belirtilen önlemleri özellikle kontak işletme kanatlı popülasyonunun fazla olduğu bir bölgede ise uygulayabilir. Kontak işletmede, 41 inci maddede belirtilen önlemlerin uygulanması sırasında göz önünde tutulması gereken ana kriterler Ek-5’te yer almaktadır.

c) Kontak işletmelerden LPAI varlığını veya yokluğunu doğrulamak için öldürülen kanatlılardan teşhis kılavuzuna göre örneklerin alınmasını sağlar.

ç) Kümes hayvanlarının veya kapalı alanlarda beslenen kuşların kesildiği, öldürüldüğü veya imha edildiği herhangi bir işletmede LPAI varlığı doğrulanırsa, kanatlıların bulunduğu binalar, otlaklar, çiftlik, kontamine olması muhtemel ekipman, kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar, karkaslar, et, yem, altlık, gübre ve kontamine olması muhtemel diğer materyalleri taşıyan araçların, 50 nci maddede belirtilen prosedürlere göre gereği yapılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kısıtlı Alan Oluşturulması ve Kısıtlı Alanda Alınacak Önlemler

LPAI salgını durumunda kısıtlı alan oluşturulması

MADDE 45 – (1) Yetkili otorite, LPAI salgınının belirlenmesinden hemen sonra işletme etrafında en az 1 kilometre yarıçapında bir kısıtlı alan belirler.

Kısıtlı alanda alınacak önlemler

MADDE 46 – (1) Yetkili otorite, kısıtlı alanda aşağıdaki önlemlerin alınmasını sağlar.

a) Bütün ticari kanatlı işletmeler belirlenerek en kısa zamanda hayvanların sayımı yapılır.

b) İşletme etrafındaki yarıçapı en az bir kilometre olan alanda bulunan işletmelerdeki ticari kümes hayvanlarında teşhis kılavuzuna uygun olarak laboratuvar testleri gerçekleştirilir.

c) Kısıtlı alan içerisindeki kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar, yumurtlamaya hazır kanatlılar, günlük civcivler ve yumurtaların taşınması izine ve yetkili otorite tarafından uygun görülen diğer kontrol önlemlerine tabidir. Bu kısıtlama karayolu ve tren yolu ile durmadan ve yükleme yapmadan doğrudan geçişler için geçerli değildir.

ç) Yetkili otorite kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar, yumurtlamaya hazır kanatlılar, günlük civcivler ve yumurtaların kısıtlı alandan;

1) Kümes hayvanlarının kesimi için bir kesimhane/kombinaya doğrudan nakline,

2) Canlı kümes hayvanlarının, içinde kümes hayvanı bulunmayan başka bir işletmeye götürülmesine, götürüldükleri işletmede en az yirmibir gün süreyle resmî gözetim altında tutulması şartıyla nakline,

3) Günlük civcivlerin, götürüldükleri işletmede en az yirmibir gün süreyle resmî gözetim altında tutulması şartıyla veya kısıtlı alanın dışındaki bir kanatlı işletmesinden orijin alan yumurtalardan çıkan civcivlerin, biyogüvenlik önlemlerin alındığı ve kısıtlı alan içerisindeki damızlık kanatlı kümeslerinden orijin alan günlük civcivlerle ve kuluçkalık yumurtalarla bir temasının bulunmadığının ispatlanması durumunda doğrudan nakline,

4) Kuluçkalık yumurtaların, yumurtalar ve ambalajları dezenfekte edilerek ve bu yumurtaların takibi yapılarak kuluçkahaneye doğrudan gönderilmesine,

5) Yetkili otorite tarafından istenen biyogüvenlik önlemleri alındığında ve tek kullanımlık ambalaj yapıldığı takdirde sofralık yumurtaların paketleme merkezine doğrudan nakline,

6) Yumurtaların, yürürlükteki ilgili mevzuat çerçevesinde yumurta ürünleri üretim merkezine doğrudan nakline,

7) Yumurtaların imhası için kısıtlı alan dışına doğrudan nakline,

izin verebilir.

d) Karkaslar imha edilir.

e) Diğer kısıtlı alan içindeki işletmelere giren veya çıkan kişiler için, avian influenzanın yayılmasını önlemek amacıyla gerekli biyogüvenlik önlemlerinin alınması sağlanır.

f) Canlı kümes hayvanlarının veya kapalı alanlarda beslenen kuşların taşınmasında kullanılan araçlar ve aletler, et, yem, gübre, altlık ve kontamine olması muhtemel diğer materyal gecikmeksizin 50 nci maddede belirtilen prosedürün bir veya birkaçına uygun olarak tabi tutulur.

g) Yetkili otoritenin izni olmaksızın evcil memeliler işletmeye giremez veya çıkamaz. Bu kısıtlama insanların yaşadığı bölgelerden sadece geçiş yapan, bölgedeki kümes hayvanlarıyla veya kapalı alanlarda beslenen kuşlarla temas etmeyen ve bu kanatlıların bulunduğu kümes veya alanlara girmeyen memeliler için geçerli değildir.

ğ) Yetkili otoritenin izni olmaksızın, kullanılmış altlık ve gübrenin dışarı çıkarılması yasaktır. Sadece kısıtlı alan içerisinde yer alan bir işletmeden altlık ve gübrenin biyogüvenlik önlemleri alınarak Bakanlıkça izin verilen gübre işleme merkezlerine gönderilmesine izin verilir.

h) Kümes hayvanları ile kapalı alanlarda beslenen kuşların fuar, pazar, gösteri ve diğer amaçlarla bir araya toplanması yetkili otoritenin izni olmaksızın yasaktır.

(2) Yetkili otorite, risk değerlendirmelerine dayanarak bu bölümde yer alan önlemlere ilave olarak başka önlemlerin de alınmasını gerekli görebilir. Bu durumda belirlenen ilave önlemler Bakanlığa bildirilir.

(3) Bakanlık, avian influenzanın yayılmasını önlemek için daha fazla önlem alınmasına karar verebilir.

Önlemlerin süresi

MADDE 47 – (1) Enfekte işletmenin temizlik ve dezenfeksiyonunun 50 nci maddede yer alan prosedürlere göre tamamlanmasından sonra en az yirmibir gün veya salgının doğrulanmasından sonra en az kırkiki gün süreyle teşhis kılavuzuna uygun olarak diğer kısıtlı alan içerisinde gerçekleştirilen araştırmalar ve laboratuvar testlerine dayanarak yetkili otorite, LPAI’nın yayılımının önemsiz derecede olduğuna karar verene kadar önlemler sürdürülür.

(2) Önlemlerin süresi Bakanlık tarafından gerekli görülmesi durumunda uzatılır.

Kısıtlı alan oluşturulması ve alınacak önlemlere ilişkin istisnai durumlar

MADDE 48 – (1) Yetkili otorite tarafından aşağıda belirtilen istisnai durumlar uygulanabilir.

a) Bir kuluçkahanede LPAI tespit edilirse, yetkili otorite risk değerlendirmelerine dayanarak 45 inci ve 46 ncı maddelerinde belirtilen önlemlerin bazılarını veya hepsini göz ardı edebilir.

b) Ticari olmayan bir işletme, sirk, hayvanat bahçesi, evcil hayvan satış dükkanları, millî park, bilimsel araştırma veya soyu tükenen hayvanları veya resmî olarak kayıtlı nadir kanatlıların korunması amacıyla kapalı tutulan mekanlarda LPAI salgını tespit edildiğinde bu bölümde belirtilen önlemleri hastalığın kontrolünü tehlikeye atmayacak şekilde azaltabilir.

(2) Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen azaltmaları yapan yetkili otoriteler, acil olarak Bakanlığa bilgi verir. Bakanlık ülke içindeki durumu en kısa zamanda gözden geçirir.

(3) Bakanlık, birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen istisnai durumlar için ilave önlemler alabilir.

DÖRDÜNCÜ KISIM

Alınacak Diğer Önlemler ve Teşhis

BİRİNCİ BÖLÜM

Avian İnfluenza Virüslerinin Diğer Türlere Bulaşmasını Engellemek İçin Alınacak Önlemler

Domuzlar ve diğer türlere ilişkin laboratuvar testleri ve diğer önlemler

MADDE 49 – (1) Herhangi bir işletmede avian influenza tespit edildikten sonra yetkili otorite tarafından işletmede bulunan domuzlar ve diğer türler için aşağıda belirtilen önlemler alınır. Yetkili otorite;

a) Domuzların, kanatlı influenza virüsü ile enfekte olup olmadığını belirlemek için teşhis kılavuzuna uygun laboratuvar testlerinin gerçekleştirilmesini sağlar. Bu testlerin sonuçları belli olana kadar domuzlar işletmeden çıkarılamaz.

b) Domuzlarda yapılan laboratuvar testleri avian influenza virüsü bulunduğuna dair pozitif sonuç verirse, yetkili otorite ancak bir sonraki testler avian influenzanın yayılma riskinin çok düşük olduğunu gösterdiğinde, bu domuzların bir başka işletmeye veya belirli bir kesimhaneye gönderilmesine izin verir.

c) Yetkili otorite tarafından birinci fıkranın (a) bendine göre yapılan laboratuvar testleri ciddi bir sağlık tehlikesi belirlediğinde, en kısa zamanda domuzların resmî gözetim altında ve bu Yönetmeliğe uygun olarak özellikle taşınma sırasında avian influenza virüsünün yayılmasını önleyecek şekilde öldürülmeleri sağlanır.

ç) Yetkili otorite, bir işletmede avian influenza tespit edildikten sonra risk değerlendirmelerine dayanarak birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde belirtilen önlemleri, işletmede bulunan diğer memeli hayvanlar için uygulayabilir ve bu önlemleri kontak işletmelerde de alabilir.

d) Herhangi bir işletmedeki domuz veya diğer memelilerde avian influenza virüsü tespit edildikten sonra, virüsün yayılmasını identifiye etmek için teşhis kılavuzuna uygun olarak inceleme yapılır.

e) Bakanlık, avian influenzanın diğer türlere bulaşmasını önlemek için ek önlemler alabilir.

(2) Bakanlık, bu maddeye dayanılarak alınan önlemleri ve yapılan testlerin sonuçlarını uluslararası kuruluşlara bildirir.

İKİNCİ BÖLÜM

Temizlik, Dezenfeksiyon ve Yeniden Üretime Başlama

Temizlik, dezenfeksiyon ve kanatlı influenza virüsünün elimine edilmesi için gereken önlemler

MADDE 50 – (1) Yetkili otorite tarafından; temizlik, dezenfeksiyon ve avian influenza virüsünün elimine edilmesi için aşağıdaki önlemler alınır.

a) Avian influenza virüsleri ile kontamine olması muhtemel materyallerin ve işletmelerin temizlik ve dezenfeksiyonu resmî veteriner hekimin talimatları ve Ek-6’da belirtilen temizlik ve dezenfeksiyon prosedürü kurallarına uygun olarak resmî gözetim altında gerçekleştirilir.

b) Avian influenzanın tespit edildiği bir işletmede, tespit edilen avian influenza virüsünün elimine veya inaktive edildiği yetkili otorite tarafından kabul edilmediği sürece, kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşların kullandığı arazi ve otlaklar, kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlar tarafından kullanılamaz.

c) Avian influenza virüsü ile kontamine olması muhtemel kesimhanelerin/ kombinaların, araçların, diğer transport yolları, sınır kontrol noktaları ve materyallerin temizlik ve dezenfeksiyonu resmî veteriner hekimin talimatlarına göre resmî gözetim altında gerçekleştirilir.

ç) Avian influenza virüsü ile kontamine veya olması muhtemel olan ve temizlenip dezenfekte edilmesi etkin bir şekilde yapılamayacak alet, ekipman ve materyal imha edilir.

d) Dezenfeksiyonda kullanılacak dezenfektanlar ve konsantrasyonları yetkili otorite tarafından belirlenir.

İşletmelerin tekrar üretime geçmesi

MADDE 51 – (1) Yetkili otorite, işletmelerin tekrar üretime geçmesi için 13 üncü ve 41 inci maddelerde belirtilen önlemlerin uygulanmasından sonra, bu maddenin uygulanmasını sağlar.

a) Ticari kanatlı işletmeleri 50 nci maddede belirtilen son temizlik ve dezenfeksiyon işlemi tamamlandıktan sonra yirmibir gün süreyle tekrar üretime geçemez.

b) Kanatlı işletmelerinin tekrar üretime geçmesinden sonra yirmibir gün boyunca aşağıdaki önlemler gerçekleştirilir.

1) Kümes hayvanları en az bir kez resmî veteriner hekim tarafından muayene edilir. Bu klinik muayene veya birden fazla muayene yapılmışsa en son yapılan klinik muayene, yukarıda bahsedilen yirmibir günlük sürenin mümkün olduğunca sonuna doğru yapılır.

2) Laboratuvar testleri teşhis kılavuzuna uygun olarak gerçekleştirilir.

3) Tekrar üretime geçilme aşaması boyunca ölen kümes hayvanları teşhis kılavuzuna göre test edilir.

4) Ticari kanatlı işletmesine giren veya çıkan kişilerin, avian influenzanın yayılmasını önlemeyi amaçlayan uygun biyogüvenlik önlemleri almaları sağlanır.

5) Tekrar üretime geçilme aşaması boyunca, yetkili otoritenin izni olmaksızın hiçbir kümes hayvanının ticari kanatlı işletmeyi terk etmesine izin verilmez.

6) İşletme sahibi, düzenli olarak yenilenmesi gereken morbidite ve mortalite verileri dâhil, tüm üretim verilerine ilişkin kayıtları tutmak zorundadır.

7) (6) numaralı alt bentte belirtilen üretim verilerine ilişkin herhangi bir önemli değişiklik veya anormallik yetkili otoriteye derhâl bildirilir.

c) Risk değerlendirmelerine dayanarak yetkili otorite (b) bendinde belirtilen prosedürlerin ticari kanatlı işletmeler dışındaki diğer işletmelere veya ticari kanatlı işletmelerdeki diğer türlere uygulanmasını isteyebilir.

ç) Kontak işletmelerdeki kümes hayvanlarının tekrar üretime geçmesi risk değerlendirmesine dayanarak yetkili otoritenin talimatlarına uygun olarak gerçekleştirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Teşhis Yöntemleri, Teşhis Kılavuzu ve Referans Laboratuvarlar

Teşhis yöntemleri ve teşhis kılavuzu

MADDE 52 – (1) Kümes hayvanları veya kapalı alanlarda beslenen kuşlarda veya memelilerde avian influenzanın varlığını tespit etmek, teşhiste bir örnekliliği sağlamak amacıyla örnekleme, teşhis yöntemleri ve laboratuvar testleri Bakanlıkça uygulamaya konulan teşhis kılavuzuna uygun olarak gerçekleştirilir.

(2) Teşhis kılavuzu aşağıda belirtilen hususları içermelidir.

a) Avian influenzanın teşhisi için gereken testleri yapan ve yetkili otorite tarafından onaylanan laboratuvarlar tarafından tespit edilecek minimum biyogüvenlik gereksinimleri ve kalite standartlarını,

b) Avian influenza hastalığının teşhisi için klinik veya postmortem muayeneler yapıldığında izlenecek kriterler ve prosedürlerini,

c) Avian influenza hastalığının teşhisi ve bulaşmanın tespiti amacıyla numune alma yöntemlerini de içeren bu Yönetmeliğe uygun olarak gerçekleştirilen serolojik ve virolojik laboratuvar testleri için kümes hayvanları veya kapalı alanda beslenen kanatlı hayvanlardan numune toplanması için gereken kriterler ve prosedürlerini,

ç) Avian influenza hastalığının teşhisi için kullanılan laboratuvar testlerini,

1) Ayırıcı teşhis için testleri,

2) HPAI ve LPAI virüslerini ayırmak için testleri,

3) Aşılı ve saha suşuyla enfekte kanatlıları birbirinden ayırt etmek için yapılan uygun testleri,

4) Laboratuvar testlerinin sonuçlarını değerlendirmek için kriterleri.

d) Avian influenza virüsü izolatlarının tiplendirilmesi için gereken laboratuvar tekniklerini kapsar.

(3) Avian influenza virüsleri, genomları ve antijenleri ile aşı araştırmaları, aşı teşhis ve üretimi sadece Bakanlık tarafından uygun biyogüvenlik önlemlerinin alındığı onaylanan laboratuvar veya kuruluşlarda gerçekleştirilir.

Referans laboratuvarlar

MADDE 53 – (1) Ulusal referans laboratuvarı Bakanlıkça belirlenir. Ulusal referans laboratuvarı Ek-2’de belirtilen temel görevleri yapar.

BEŞİNCİ KISIM

Aşılama

BİRİNCİ BÖLÜM

Aşılama Prensipleri

Üretim, satış ve avian influenza aşılarının kullanımı

MADDE 54 – (1) Avian influenzaya karşı aşılama yapılıp yapılmayacağına Bakanlıkça karar verilir. Kanatlı influenza aşılarının ülke içinde üretimi, depolanması, temin edilmesi, dağıtımı, satışı ve kullanımı, Bakanlığın resmî denetimi altında gerçekleştirilir. Avian influenza hastalığına karşı kullanılacak uygun aşılar Bakanlıkça belirlenir.

(2) Avian influenza aşı stoklarının temini ve depolanmasına ilişkin kurallar Bakanlıkça belirlenir.

İKİNCİ BÖLÜM

Acil Aşılama

Kümes hayvanlarının veya kapalı ortamda beslenen diğer kuşların acil olarak aşılanması

MADDE 55 – (1) Bakanlık, yapılan risk değerlendirmelerine göre ülkede yayılan önemli ve acil bir avian influenza tehdidini belirlediğinde, bu salgını kısa zamanda önlemek amacıyla kümes hayvanlarını veya kapalı ortamda beslenen diğer kuşların acil olarak aşılanmasına karar verebilir. Bu bölümde belirtilen aşılamanın olabilmesi için aşağıdaki şartlardan bir veya bir kaçının bulunması gerekir.

a) Ülkede bir salgın,

b) Ülkeye yakın bir bölgede salgın,

c) Yakındaki bir üçüncü ülkede kümes hayvanları veya kapalı ortamda beslenen kuşlarda avian influenza hastalığının doğrulanması.

(2) Bakanlık birinci fıkra uyarınca acil bir aşılamaya karar verirse, aşılamayla ilgili acil aşılama planını da hazırlayıp onaylar. Acil aşılama planının, DIVA stratejisi ile uyumlu olması şarttır ve asgari olarak aşağıdaki bilgileri içerir.

a) Acil aşılamayı gerektiren hastalık durumu,

b) Acil aşılamanın yapılacağı coğrafi bölge, bu bölgedeki çiftlik sayısı ve aşılanacak çiftlik sayısı,

c) Aşılanacak kümes hayvanı veya kapalı alanda beslenen kuşların türleri ve kategorileri,

ç) Aşılanacak kümes hayvanlarının veya kapalı alanda beslenen diğer kuşların ortalama sayısı,

d) Aşı özelliklerinin özeti,

e) Acil aşılama kampanyasının tahmini süresi,

f) Aşılanan kümes hayvanları veya kapalı alanda beslenen diğer kuşların hareketine ilişkin İkinci Kısmın üçüncü, dördüncü ve beşinci bölümü ile Üçüncü Kısmın üçüncü bölümünde belirtilen önlemlerin şartsız olarak kabul edilmesini gerektiren özel koşullar,

g) Çevredeki çiftliklerde acil aşı uygulamasının gerekip gerekmeyeceğine karar verilirken dikkate alınacak kriterler,

ğ) Tutulan kayıtlar ve aşılanan kümes hayvanları veya kapalı alanda beslenen diğer kuşların kayıtları,

h) Epidemiyolojik durum; acil aşılama kampanyasının etkinliğinin izlenmesi ve aşılanan kümes hayvanları ve kapalı alanda beslenen diğer kuşların hareketinin kontrolü için acil aşılama bölgesinde yer alan aşılanacak çiftliklerde veya bölgedeki diğer çiftliklerde gerçekleştirilecek klinik ve laboratuvar testleri.

(3) Acil aşılama yapılması hâlinde kümes hayvanları ve diğer kapalı alanlarda beslenen kuşlar ile kanatlı hayvan ürünlerinin nakil şartları Ek-8’de belirtilen kurallara göre yapılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Koruyucu Aşılama

Kümes hayvanlarına veya kapalı ortamda beslenen diğer kuşlara koruyucu aşı uygulanması

MADDE 56 – (1) Bakanlık bazı bölgeleri, risk değerlendirmelerine dayanarak avian influenza riski altındaki kanatlı hayvanlara veya kapalı alanlarda beslenen diğer kuşlara bu bölümde belirtilen şartlara göre uzun vadeli bir önlem olarak koruyucu aşı uygulamasına karar verebilir. Bu durumda da Bakanlık koruyucu aşılama planını hazırlar ve onaylar. Koruyucu aşılama planının, DIVA stratejisi ile uyumlu olması şarttır ve asgari olarak aşağıdaki bilgileri içerir.

a) Koruyucu aşının gerekçesine ilişkin hastalık hikâyesini de içeren açık bir teşhis ve tanımlama,

b) Koruyucu aşılamanın yapılacağı bölge, kanatlı hayvan tipi ve kümes hayvanı ve kapalı alanlarda beslenen diğer kuşların bazı kategorileri ve bu bölgedeki çiftlik sayısı ile aşılanacak çiftliklerin sayı ve tipleri,

c) Aşılanacak kümes hayvanı veya kapalı alanda beslenen kuşların türleri ve kategorileri,

ç) Aşılanacak kümes hayvanlarının veya kapalı alanda beslenen diğer kuşların ortalama sayısı,

d) Aşı özelliklerinin özeti,

e) Koruyucu aşılama kampanyasının tahmini süresi,

f) Aşılanan kümes hayvanları veya kapalı alanda beslenen diğer kuşların hareketine ilişkin İkinci Kısmın üçüncü, dördüncü ve beşinci bölümü ile Üçüncü Kısmın üçüncü bölümünde belirtilen önlemlerin şartsız olarak kabul edilmesini gerektiren özel koşullar,

g) Çevredeki çiftliklerde acil aşı uygulamasının gerekip gerekmeyeceğine karar verirken dikkate alınacak kriterler,

ğ) Epidemiyolojik durum, koruyucu aşılama kampanyasının etkinliği ve aşılanan kümes hayvanları ve kapalı alanda beslenen diğer kuşların hareketinin kontrolünü izlemek için aşılama bölgesinde yer alan uygun sayıdaki diğer çiftliklerde yapılan testler ve gözlemlerle birlikte aşılamanın yapılacağı çiftliklerde Teşhis Kılavuzuna uygun olarak gerçekleştirilecek laboratuvar testleri.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Aşı Bankaları

Uluslararası aşı bankası

MADDE 57 – (1) Bakanlık, Avrupa Birliği ile ülkemiz arasında yapılan anlaşmalar çerçevesinde finansal ve teknik alanda hazırlayacağı detaylı düzenlemelerle uluslararası aşı bankasından yararlanılmasına karar verebilir.

Ulusal aşı bankası

MADDE 58 – (1) Bakanlık, avian influenza aşılarını acil veya koruyucu aşılamada kullanmak üzere saklamak için bir ulusal aşı bankası kurabilir.

ALTINCI KISIM

Çeşitli ve Son Hükümler

Kontroller

MADDE 59 – (1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin bir örnek olarak uygulanması için hayvan sağlığı ve refahı ile gıda kanununa uygun olarak il/ilçe müdürlükleri ile resmî ve özel laboratuvarların çalışmalarını yerinde incelemek üzere gerekli kontroller yapabilir.

Acil durum planı

MADDE 60 – (1) Bakanlık, acil durum planı ile ilgili aşağıdaki uygulamaları yapar.

a) Herhangi bir salgın durumunda uygulanacak ulusal önlemleri belirten Ek-9’da yer alan kriterlere uygun acil durum planı hazırlar.

b) Acil durum planı, salgının hızlı ve etkili bir şekilde eradikasyonu için gereken olanaklara, ekipmana, personele ve diğer tüm materyallere ulaşılmasını ve ticari kanatlı işletmelerinin yerleşim bilgilerini ve sayısını verecek şekilde kayıt altına alınmasını sağlar nitelikte hazırlanır.

c) Acil durum planının; hayvan sağlığı, halk sağlığı, çevre konuları ve işçilerin sağlık ve güvenliği konuları başta olmak üzere, farklı sektörlerden sorumlu yetkili otoriteler arasında yakın işbirliği ile özellikle çiftçiler, sektör çalışanları ve halk arasında risk iletişimini sağlayacak hükümler içermesi gerekir.

ç) Hazırlanan acil durum planı en az beş yılda bir yenilenir.

d) Avian influenzanın hızlı ve etkili eradikasyonunu sağlamak için (a) ve (b) bentlerinde belirtilen önlemlere ek olarak acil durum planı ile ilgili tatbikatları yapar.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 61 – (1) 10/4/2008 tarihli ve 26843 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Avian İnfluenza Hastalığına Karşı Korunma ve Mücadele Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 62 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 63 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

YALANCI TAVUK VEBASI HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

4 Eylül 2011 PAZAR          Resmî Gazete     Sayı : 28044

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

YALANCI TAVUK VEBASI HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; kümes hayvanlarında, yarış güvercinlerinde ve diğer kapalı beslenen kuşlarda yalancı tavuk vebası (Newcastle) hastalığına karşı hazırlıklı olunması, hastalıktan korunması ve hastalıkla mücadele edilmesine yönelik alınması gereken tedbirlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;

a) Kümes hayvanlarında, yarış güvercinlerinde ve diğer kapalı alanda beslenen kuşlarda yalancı tavuk vebası hastalığından şüphe duyulması durumunda hastalığın bildirimi, şüphe duyulan ve hastalık teyidi yapılan işletmelerde hastalığın kontrolü, teşhisi ve hastalıktan korunmak için alınması gereken önlemleri; hastalığın tespit edilerek izlenmesi ve yetkililerin bilgilendirilmesi için alınması gereken koruyucu önlemleri kapsar.

b) Serbest yaşayan yabani kuşlarda yalancı tavuk vebası hastalığı saptandığında, bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak,

b) Yalancı tavuk vebası hastalığının kontrol altına alınmasında önlemlerine ilişkin 92/66/EEC sayılı Avrupa Birliği Konsey Direktifine paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Acil durum planı: Newcastle hastalığı ile ilgili oluşacak acil durumlarda devreye sokulacak ve ihtiyaç duyulması halinde güncellenecek planı,

b) Bakan: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanını,

c) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ç) Bulaşık olduğundan şüphe duyulan kümes hayvanı: Newcastle hastalığı virüsüyle doğrudan ya da dolaylı temas etmesi muhtemel herhangi bir kümes hayvanını,

d) Diğer kapalı beslenen kuşlar: Kümes hayvanları dışındaki gösteri, sergi, yarış, müsabakalar, yetiştirme ve satma için kapalı alanda beslenen kuşları,

e) Enfekte kümes hayvanı: Teşhis laboratuvarınca newcastle hastalığının varlığı resmi olarak teyit edildiği ya da hastalığın ikinci ya da bunu izleyen sürelerinde yeniden ortaya çıktığı durumlarda, newcastle hastalığına ilişkin klinik belirtilerin ya da ölüm sonrası lezyonların görüldüğü herhangi bir kümes hayvanını,

f) Enfekte olduğundan şüphe duyulan kümes hayvanı: Newcastle hastalığının varlığı konusunda şüphe uyandıracak klinik belirtilerin ya da ölüm sonrası lezyonların görüldüğü herhangi bir kümes hayvanını,

g) Günlük civciv: Yetmişiki saatten küçük ve henüz beslemeye alınmamış olan bütün kümes hayvanlarını ve beslemeye alınsın veya alınmasın yetmişiki saatten küçük carina moschata olarak isimlendirilen moskova ördeklerini veya moskova ördeklerinin melez ırklarını,

ğ) Güvercin evi: Yarış güvercinlerinin barındırılması ya da yetiştirilmesi için kullanılan işletmeyi,

h) İl müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı il müdürlüğünü,

ı) İlçe müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ilçe müdürlüğünü,

i) İmha: İnsan tüketimine sunulmayacak olan ve itlaf edilen kanatlı hayvanların veya hayvansal ürünlerinin toplanması, nakil edilmesi, depolanması ve çukura gömülerek veya yakma ünitelerinde yakılarak yok edilmesini,

j) İmha edilecek karkas: İnsan tüketimi için uygun olmayan ve ölen veya öldürülen kümes hayvanları veya diğer kapalı beslenen kuşlar veya bunların parçalarını,

k) İşletme: Kümes hayvanı veya kapalı alanda tutulan kuşların beslendiği ve korunduğu üretme çiftliklerini, kuluçkahaneleri, sirkleri, hayvanat bahçelerini, evcil hayvan dükkânlarını, kuş pazarlarını ve kuşhane gibi hayvancılık birimlerini,

l) İşletme sahibi: Ticari veya ticari olmayan amaçlarla, kümes hayvanı veya diğer kapalı beslenen kuşların gerçek veya tüzel sahibi olan veya bunların bakımı ile yükümlü olan kişi veya kişileri,

m) Karantina: Resmi veteriner hekim tarafından belirlenen hayvanların belirlenen bir süre boyunca zorunlu olarak diğer hayvanlardan doğrudan veya dolaylı şekilde izole edilerek gözlem ve kontrol altında tutulmasını,

n) Karkas: Tekniğine uygun olarak kesilmiş, kanı akıtılmış, tüyleri yolunmuş, içi boşaltılmış, baş ve ayakları kesilmiş, yıkama ve soğutma işlemi görmüş ve suyu sızdırılmış bir bütün halindeki kasaplık kanatlı hayvan gövdesini,

o) Kesim: Kümes hayvanı veya diğer kapalı alanda beslenen kuşların insan tüketimine sunulması için kanı akıtılarak öldürme işlemini,

ö) Kontak işletme: Newcastle hastalığından şüpheli veya enfekte işletmelerle konumu nedeniyle, insan, hayvan, araç ve diğer yollarla herhangi bir şekilde teması bulunduğu tespit edilen işletmeleri,

p) Kümes: Kümes hayvanları veya kapalı alanda beslenen kuşların bir arada tutulduğu tek bir üretim ünitesini,

r) Kümes hayvanı: Yumurta veya et üretimi için veya doğaya bırakılmak üzere beslenen av hayvanları da dahil tüm kanatlıları,

s) Kümes hayvanı bölümü veya kapalı alanda beslenen diğer kuşlar bölümü: Uygun gözetim, kontrol ve biyogüvenlik önlemleri olan belirgin bir sağlık durumuna sahip kümes hayvanı veya kapalı alanda beslenen kanatlı alt popülasyonu barındıran ortak biyogüvenlik yönetim sistemi olan kümes hayvanı işletmelerini,

ş) Mihrak: Yetkili otorite tarafından Newcastle hastalığı varlığının doğrulandığı, hastalığın seyri, yerleşim yerinin topoğrafik yapısı, kümes hayvanlarının kapalı alanlarda tutulup tutulmadığı dikkate alınarak belirlenen işletme veya yerleşim yeri veya bölgeyi,

t) Öldürme: Kesim işlemi dışında kümes hayvanlarının veya diğer kapalı beslenen kuşların ölümüne neden olan herhangi bir işlemi,

u) Resmi denetim: Bu Yönetmelik hükümlerinin mevzuata uygun olarak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin denetimini,

ü) Resmi gözetim: Newcastle hastalığı nedeniyle bir işletmede bulunan kümes hayvanının veya diğer kapalı alanda beslenen kuşların sağlık durumunun yetkili otorite tarafından dikkatli bir şekilde izleme çalışmalarını,

v) Resmi kayıtlı nadir görülen kümes hayvanı veya kapalı alanda beslenen diğer nadir kuşlar: Acil durum planında yetkili otoriteler tarafından nadir ırk olarak belirtilen herhangi bir kümes hayvanı veya kapalı alanda beslenen kuşları,

y) Resmi veteriner hekim: Bakanlık tarafından atanan ve Bakanlık tarafından yetkilendirilen veteriner hekimi,

z) Şüpheli mihrak: Resmi veteriner hekimin newcastle hastalığının varlığından şüphelendiği, hastalığın seyri, yerleşim yerinin topoğrafik yapısı, kümes hayvanlarının kapalı alanlarda tutulup tutulmadığı dikkate alınarak belirlenen işletme veya yerleşim yeri veya bölgeyi,

aa) Teşhiste metot birliği kitapçığı: Hayvan hastalıkları teşhisinde metot birliğini sağlamak amacıyla Dünya Hayvan Sağlığı Teşkilatı (OİE) standart metotlarına uygun olarak Bakanlıkça hazırlanan ve 15 inci maddede belirtilen kitapçığı,

bb) Ticari kümes hayvanı işletmesi: Kümes hayvanlarının ticari amaçla barındırıldığı işletmeleri,

cc) Ticari olmayan kümes hayvanı işletmesi: Kendi ihtiyaçları veya tüketimleri için kümes hayvanlarını veya kapalı alanda beslenen diğer kuşları işletmelerinde barındıran veya ev hayvanı olarak bulunduran ticari amaçlı olmayan kümes hayvanı işletmelerini,

çç) Ulusal referans laboratuvarı: Newcastle hastalığı ile ilgili olarak fonksiyon ve görevleri 17 nci maddede belirtilen ve Bakanlıkça yetkilendirilen laboratuvarı,

dd) Üretim birimi: Yerleşimi ve orada bulunan kümes hayvanı veya kapalı alanda beslenen diğer kuşların günlük idareleri bakımından, aynı işletmedeki diğer birimlerden tamamen bağımsız olduğu resmi veteriner hekim tarafından onaylanan birimi,

ee) Veteriner Kontrol ve Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü: Newcastle hastalığının teşhisinden, mücadelesinden ve gözetim programlarından sorumlu olan doğrudan Bakanlığa bağlı enstitü müdürlüğünü,

ff) Yabani kuş: Herhangi bir işletmede tutulmayan serbest yaşayan kuşu,

gg) Yalancı tavuk vebası/Newcastle hastalığı: Kümes hayvanlarında veya kapalı beslenen kuşlarda 5 inci maddede belirtilen özelliklerinden birine sahip bir kanatlı Paramyxovirus tip 1 (APMV-1) virus suşu tarafından oluşturulan enfeksiyonu,

ğğ) Yarış güvercini: Güvercin evine geri dönmek ya da başka bir hedefe uçmak üzere serbest bırakılmak amacıyla güvercin evinden alınarak nakledilen ya da nakli amaçlanan herhangi bir güvercini,

hh) Yetkili otorite: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Merkez veya Taşra Teşkilatında görev yapan 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu ve/veya bu Yönetmelik çerçevesinde fiziksel kontrolleri ve idari işleri yerine getirmekle yükümlü olan yetkiliyi veya bu yetkilerin devredildiği otoriteyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Newcastle Hastalığı ve Bildirimi ile Hastalık Şüphesi ve Resmi Teyit

Newcastle hastalığı ve hastalık bildirimi

MADDE 5 – (1) Newcastle hastalığına neden olan Paramyxovirus tip 1 (APMV-1) virüsünün sahip olduğu özellikler aşağıda belirtilmiştir.

a) Günlük civcivlerdeki (gallus gallus) intra cerebral patojenite indeks (ICPI) testi değerinin 0,7`den büyük bulunması.

b) Virusun, F2 proteininin karbon ucunda bulunan çoklu temel aminoasitlerin doğrudan veya bir bölümünün kesim yoluyla çıkarılarak gösterilmesi ve F1 proteininin azot ucunda 117 gende kalıntı olarak bulunan fenilalaninin amino asidinin belirlenmesi.

(2) Çoklu temel aminoasitler virüsün F2 proteininin 113 ve 116 genlerdeki kalıntılar arasında en azından üç arjinin veya lizin amino asitlerinin kalıntılarının bulunmasına işaret eder.

(3) Aminoasitler, F0 geninin nükleotid dizilimine bakılarak aminoasit dizisinin azot ucundan itibaren numaralandırılır. Bu durumda 113–116 genler, ayrılma bölgesinden -4 ve -1 kalıntılarına karşılık gelir.

(4) Aminoasit kalıntılarının karakteristik yapısının ortaya konulamadığı durumlarda izolatın patojenitesinin ICPI testiyle belirlenmesi gerekmektedir.

(5) Newcastle hastalığından şüphe eden veya bu hastalığın varlığından haberdar olan hayvan sahipleri ve bakıcıları, veteriner hekimler ile muhtarlar, köy korucuları, celepler, çobanlar, gemi kaptanları, istasyon ya da gümrük memur veya idarecileri gibi ilgililer tarafından yetkili otoritelere, yetkili otoriteler tarafından ise derhal Bakanlığa bildirilir.

Hastalık şüphesi

MADDE 6 – (1) Bir işletmedeki kümes hayvanlarının Newcastle hastalığıyla enfekte ya da bulaşık olmasından şüphe duyuluyorsa, resmi veteriner hekim hastalığın varlığını teyit etmek ya da olmadığını saptamak amacıyla laboratuvar incelemesi için gereken örnekleri alınır.

(2) Enfeksiyon şüphesi bildirildiğinde, resmi veteriner hekim tarafından işletme derhal resmi gözetim altına alınır ve aşağıda belirtilen şartların yerine getirilmesi istenir:

a) İşletmedeki tüm kümes hayvanları yaş gruplarına göre kayıt edilir, her yaş grubunda ölen, klinik belirtileri gösteren ve göstermeyen hayvan sayısı belirlenir. Bu kayıt, şüpheli durum süresince kuluçkadan çıkan ya da ölen kuşlar da dahil edilerek güncel tutulur ve bu veriler istenildiğinde hayvan sahibi tarafından yetkili otoriteye gösterilir. Bu kayıtlar her kontrolde resmi veteriner hekim tarafından incelenir.

b) İşletmedeki tüm kümes hayvanları kendi yaşama bölümlerinde ya da aynı işletme içerisinde diğer kümes hayvanlarıyla temas etmeksizin izolasyon altında olabilecekleri bir başka yerde tutulur.

c) Hiçbir kümes hayvanı işletmeye giremez ya da işletmeden çıkarılmaz.

ç) Yumurta ürünlerinin imal edildiği ve/veya işlendiği, Bakanlık tarafından onaylanmış bir işletmeye doğrudan gönderilen yumurtalar dışında, işletmeden dışarı yumurta çıkarılmaz. Yumurtalar yetkili otorite tarafından verilmiş bir izinle nakledilir ve bu iznin verilmesinde aşağıda belirtilen şartlar aranır.

1) Yumurta ürünleri üretiminde kullanılacak olan yumurtaların paketlenmiş olması zorunludur.

2) Şüpheli bir işletmede üretilen yumurta ürünlerinin üretiminde kullanılacak yumurtalar yalnızca insan tüketimine uygun, kuluçka safhasında olmayan yumurtalar olmak zorundadır ve ayrıca bu yumurtaların kabukları tam olarak gelişmiş, kabuklarında çatlak ve kırık bulunmayan özellikte olmaları zorunludur.

3) İnsanlar tarafından tüketilmesi sakıncalı olan yumurtalar tekrar insan tüketimine sunulamayacak şekilde uzaklaştırılır ve imha edilir. Bunlar derhal ayrı odalara alınır.

d) İşletme ile kümes hayvanlarının barındırıldıkları binaların giriş ve çıkışlarında uygun dezenfeksiyon araçları kullanılır.

e) 9 uncu madde uyarınca epidemiyolojik bir inceleme yapılır.

f) İnsanların, diğer hayvanların ve araçların işletmeye girişi veya oradan ayrılışı ile kümes hayvanlarının; eti, karkasları veya imha edilecek karkasları, hayvan yemleri, araç-gereçleri, atıkları, dışkıları, gübre ve altlıkları veya newcastle hastalığının geçişine neden olabilecek diğer etkenler yetkili otoritenin iznine tabi kılınır.

(3) İkinci fıkranın (ç) bendi ile dokuzuncu fıkrada belirtilen hususlara bir istisna olarak, üretildiği çiftlikteki paketleme merkezlerinden doğrudan gönderilen ve bu işletmelerde kırılan çatlak yumurtalar en kısa zamanda üretimde kullanılabilir.

(4) Şüpheli bir işletmeden onaylı işletmeye doğrudan gönderilecek yumurtaların, şüpheli işletmeden sorumlu resmi veteriner hekim tarafından her bir kolisinin mühürlenmiş olması ve onaylı işletmeye taşınması işleminin sonuna kadar mühürlü kalması zorunludur.

(5) Şüpheli işletmeden sorumlu resmi veteriner hekimin, onaylı işletmenin bağlı olduğu yetkili otoriteye yumurtaların gönderilme amacı hakkında bilgi vermesi zorunludur.

(6) Onaylı işletmenin bağlı olduğu yetkili otorite aşağıdaki şartların sağlanmasından ve uygulanmasından sorumludur.

a) Üçüncü fıkrada belirtilen yumurtalar gelişlerinden itibaren işlemeye alınacakları zamana kadar diğer yumurtalardan ayrı, izole bir şekilde muhafaza edilir.

b) Üçüncü fıkrada belirtilen yumurtaların kabukları yüksek risk taşıyan materyal olarak kabul edilirler ve aşağıda belirtilen işlemlere tabi tutulurlar.

1) Yüksek risk taşıyan materyaller merkezi ısıları 133 ºC olmak üzere 3 bar basınç altında en az 20 dakika ısı işlemine tabi tutulur.

2) Isı işlemini izlemek amacı ile ısıtma prosesinin kritik aşamalarında sıcaklık derecesi kaydedici termografların bulunması sağlanır.

3) Diğer ısı işlemi araçları mikrobiyolojik güvenlik yönünden eşit garantileri sağladığı Bakanlık tarafından onaylanmak şartı ile kullanılabilir.

(7) Üçüncü fıkrada belirtilen yumurtaların paketleme materyali, yumurta taşımada kullanılan nakil araçları ve yumurtaların temas etmesi söz konusu olan bütün bina ve bina bölümleri newcastle hastalığı virüsünü yok edecek şekilde temizlenmiş ve dezenfekte edilmesi gerekir.

(8) Şüpheli işletmeden sorumlu resmi veteriner hekime, işlenmiş yumurtalar hakkında bütün bilgiler iletilir.

(9) İkinci fıkranın (ç) bendinde belirtilen yumurta ürünlerinin imal edildiği ve/veya işlendiği işletmelerin ve ambalaj merkezlerinin denetimi ve izlenmesi düzenli olarak, yetkili otoritenin sorumluluğunda yürütülür. Yetkili otorite bu Yönetmeliğe uyulmasını sağlamak amacıyla işletmelerin bütün bölümlerini her zaman denetleyebilir ve bu denetimler gerekli şartların hepsinin karşılanmadığını ortaya koyarsa, yetkili otorite uygun önlemleri alır.

(10) Hastalık şüphesinin bulunduğu bir kümeste işletmenin sahibi ya da bakıcısı, ikinci fıkrada belirtilen önlemler yürürlüğe konana kadar, ikinci fıkranın (e) bendi haricinde tüm gerekli önlemleri alır.

(11) Yerleri, yapıları ya da hastalık şüphesinin bulunduğu kanatlı işletmesi ile temasları nedeniyle olası bulaşıklık şüphesi uyandıran diğer kanatlı işletmeleri için, resmi veteriner hekim, ikinci fıkrada öngörülen önlemlerden herhangi birini uygulayabilir.

(12) Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen önlemler, newcastle hastalığı şüphesinin ortadan kalktığına resmi veteriner hekim tarafından karar verilene kadar sürdürülür.

Resmi teyit

MADDE 7 – (1) Bir işletmede newcastle hastalığının varlığı resmi olarak teyit edildikten sonra, yetkili otorite 6 ncı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen önlemlere ek olarak aşağıdaki önlemlerin de alınmasını sağlar.

a) İşletmedeki bütün kümes hayvanları geciktirilmeden mahallinde itlaf edilir. Ölen veya itlaf edilen tüm kümes hayvanları ile tüm yumurtalar imha edilir. İtlaf ve imha işlemleri uygun yöntemlerle ve hastalığın yayılma riskini en aza indirecek biçimde yapılır.

b) Bulaşmaya açık hayvan yemi, dışkı ya da atık gibi maddeler imha edilir ya da 13 üncü maddede belirtilen hükümlere uygun bir işleme tabi tutulur. Resmi veteriner hekimin talimatları doğrultusunda yürütülen bu işlemler, newcastle hastalığı virüsünün yok edilmesine kadar devam eder.

c) Hastalığın varsayılan inkübasyon dönemi sırasında işletmedeki kümes hayvanları kesilmiş ise, bu kümes hayvanlarından elde edilen etler mümkün olduğunca geriye dönük izlenerek imha edilir.

ç) Hastalığın varsayılan inkübasyon dönemi sırasında elde edilen ve işletmeden çıkan kuluçkalık yumurtalar mümkün olduğunca geriye dönük izlenerek imha edilir. Ancak bu yumurtalardan civciv çıkmış ise, bu hayvanlar resmi gözetim altına alınır. Hastalığın varsayılan inkübasyon dönemi sırasında elde edilen ve işletmeden çıkan sofralık yumurtaların, nakilden önce uygun bir şekilde dezenfekte edilmediğinin tespiti halinde mümkün olduğunca geriye dönük izlenerek imha edilir.

d) (a) ve (b) bentlerinde belirtilen işlemlerin yerine getirilmesinden sonra, kümes hayvanlarının barındırılmasında kullanılan binalar ve çevreleri, nakliye için kullanılan araçlar ve bulaşık olma olasılığı olan tüm ekipmanlar 13 üncü madde hükümlerine uygun olarak temizlenir ve dezenfekte edilir.

e) (d) bendinde öngörülen işlemlerin tamamlanmasını takiben yirmibir gün boyunca işletmeye hiçbir kümes hayvanı sokulmaz.

f) 9 uncu madde uyarınca bir epidemiyolojik inceleme yürütülür.

(2) Birinci fıkrada öngörülen önlemler, yerleri, yapıları ya da hastalık teyidinin olduğu işletmeyle temasları nedeniyle olası bulaşıklık şüphesi uyandıran komşu işletmeleri de kapsayacak biçimde yetkili otorite tarafından genişletilebilir.

(3) Newcastle hastalığının klinik belirtilerini göstermeyen bir kanatlı sürüsünde, Teşhiste Metot Birliği Kitapçığında açıklanan intraserebral patojenite indeksi (ICPI) 0,7’den yüksek ve 1,2’den düşük bir newcastle hastalığı virüsü suşu izole edildiği ve ulusal referans laboratuvarı tarafından söz konusu virüs izolatının zayıflatılmış bir newcastle hastalığı canlı aşısından kaynaklandığı tespit edilirse, yetkili otorite ilgili işletmenin otuz gün boyunca resmi gözetim altında kalmasını ve özellikle aşağıdaki şartların uygulanmasını sağlar.

a) 6 ncı maddenin ikinci fıkrasının (a), (b), (ç), (d) ve (f) bentleri ile dokuzuncu fıkralarında belirtilen hükümler uygulanır.

b) Yetkili otorite, göstereceği bir kesimhaneye doğrudan göndereceği kümes hayvanları dışında hiçbir kümes hayvanının işletmeden ayrılmaması kaydıyla, birinci fıkranın (a), (b), (c), (ç), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen önlemleri almaktan istisna tutabilir.

c) Kesimhane sorumlu veteriner hekimi, bu kümes hayvanlarının kesim için kendilerine gönderilme isteğini yetkili otoriteye bildirerek kümes hayvanları kesimhaneye varır varmaz diğer kümes hayvanlarından ayrı tutulmasını ve ayrı kesilmesini sağlar.

(4) Üçüncü fıkrada sözü edilen kümes hayvanlarından elde edilen taze etler sağlık işareti taşır.

(5) Üçüncü fıkrada belirtilen koşullar, Avrupa Birliği ülkelerindeki newcastle hastalığı aşılarının kullanımına ait kuralların kabul edilmesi amacıyla bilimsel araştırmalardaki gelişmeler göz önüne alınarak değerlendirilir.

Bir işletmede birkaç ayrı sürü bulunması

MADDE 8 – (1) İki veya daha fazla ayrı sürü barındıran işletmelerde yetkili otorite, enfekte bir işletmenin sağlıklı sürülerine yönelik olarak, resmi veteriner hekimin bu işletmede, sürüleri barındırma, bakım ve besleme hususunda işlemlerin tamamen ayrı yürütüldüğünü ve böylece virüsün bir sürüden diğerine yayılmasının mümkün olmadığını teyit etmesi koşuluyla, 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlardan istisna tutabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Epidemiyolojik Araştırma ve Resmi Kontrol

Epidemiyolojik araştırma

MADDE 9 – (1) Epidemiyolojik araştırmaların;

a) Newcastle hastalığının işletmede ya da güvercin evinde var olduğu düşünülen süre,

b) Newcastle hastalığının işletmede ya da güvercin evindeki olası kökeni ve aynı kaynaktan enfekte veya kontamine olması muhtemel olan kümes hayvanlarının, güvercinlerin ya da kapalı alanda beslenen diğer kuşların var olduğu diğer işletme veya güvercin evlerinin belirlenmesi,

c) Newcastle hastalığı virüsünü söz konusu işletme ya da güvercin evine veya işletme ya da güvercin evinden taşıma olasılığı olan kişilerin, kümes hayvanlarının, güvercinlerin ya da kapalı beslenen diğer kuşların, yumurtaların, et ve karkasların ve tüm diğer araç veya maddelerin hareketi,

konusunda olması zorunludur.

(2) Newcastle hastalığının eradikasyonunu sağlamak için gerekli tüm önlemlerin uygulanması, yürütülecek epidemiyolojik araştırmalar ve koordinasyon Bakanlık tarafından yapılır.

Resmi kontrol

MADDE 10 – (1) Yetkili otorite aşağıda belirtilen kontrolleri yapar.

a) Resmi veteriner hekim, herhangi bir işletmede kişilerin, hayvanların ya da araçların hareketiyle ya da başka bir nedenle kümes hayvanlarının kontaminasyonundan şüphe ettiği durumlarda, bu işletmeler (b) bendi uyarınca resmi kontrol altına alınır.

b) Resmi kontrolün amacı; newcastle hastalığı şüphelerini hemen saptayabilmek, kümes hayvanlarının sayımını yapmak ve hareketlerini izlemek ve uygun durumlarda birinci fıkranın (c) bendinde öngörülen tedbirleri almaktır.

c) Bir işletme birinci fıkranın (a) ve (b) bentleri kapsamında kontrol altında tutuluyorsa, yetkili otorite, resmi gözetim altında tutulan ve derhal kesimi yapılmak üzere, doğrudan bir kesimhaneye nakledilecek kümes hayvanları dışında, işletmeden kümes hayvanlarının çıkışını yasaklar. Derhal kesim yapılmak üzere, doğrudan bir kesimhaneye nakledilecek kümes hayvanları için bir izin verilmeden önce, resmi veteriner hekim tarafından işletmede newcastle hastalığının bulunmadığını belirlemek amacıyla klinik bir inceleme yapılır. Bu maddede sözü edilen hareket kısıtlamaları, olası bulaşmanın en son gününü takiben yirmibir gün süreyle uygulanır.

ç) Yetkili otorite, koşullar uygun olduğu sürece, kümes hayvanlarının ayrı bir görevli tarafından tamamen ayrı bir şekilde barındırılması, bakımı ve beslenmesi şartı ile bu maddede öngörülen önlemleri işletmenin bir kısmı ve kümes hayvanlarının içinde bulunduğu yer ile sınırlayabilir.

d) Resmi veteriner hekim; yarış güvercinlerinin ya da herhangi bir güvercin evinin newcastle hastalığı virüsüyle bulaşık olduğundan şüphelenmek için geçerli nedenleri olduğu takdirde, bu yarış güvercinlerinin güvercin evinin dışına tüm hareketlerinin yirmibir gün süreyle yasaklanması dahil olmak üzere, kısıtlamalara tabi tutulmasını sağlayacak gerekli bütün önlemleri alır.

Koruma ve gözetim alanları

MADDE 11 – (1) Newcastle hastalığı tanısı kümes hayvanlarında resmi olarak teyit edildikten sonra, yetkili otorite mihrak etrafında yarıçapı en az 3 kilometre olacak şekilde bir koruma alanı, koruma alanını da içerecek şekilde mihrak etrafında yarıçapı en az 10 kilometre olacak şekilde bir gözetim alanı oluşturur. Bu alanların oluşturulmasında newcastle hastalığına ilişkin coğrafik, idari, ekolojik ve epizootik unsurlar ve işletmelerin izlenmesi göz önüne alınır.

(2) Koruma alanında uygulanan önlemler aşağıda belirtilmiştir.

a) Alan içerisinde kümes hayvanı olan tüm işletmeler belirlenir.

b) Kümes hayvanı olan tüm işletmelere düzenli aralıklarla kontroller yapılır, gerekiyorsa laboratuvar incelemesi için numune alımı da dahil olmak üzere bu kümes hayvanlarının klinik muayenesi yapılarak bu kontrollerin ve bulguların kayıtları tutulur.

c) Tüm kümes hayvanları yaşadıkları bölmelerde ya da izole olacakları bir yerde tutulur.

ç) İşletmenin girişinde ve çıkışında uygun dezenfeksiyon işlemleri yapılır.

d) Alan içerisinde kümes hayvanları, bunların karkasları ve yumurtalarıyla uğraşan kişilerin hareketleri ile kümes hayvanlarını, bunların karkasları ve yumurtalarını taşıyan araçların hareketleri, ana otoyollardan ve demiryollarından transit geçiş dışında yasaklanır.

e) Yetkili otorite nakliye izni vermediği sürece, kümes hayvanlarının ve kuluçkalık yumurtaların bulundukları işletmeden uzaklaştırılması konusunda aşağıdaki yasaklamalara uyulur;

1) Tercihen enfekte alanda yer alan bir kesimhaneye veya bu mümkün değilse, yetkili otorite tarafından koruma alanı dışında gösterilecek bir kesimhaneye derhal kesilmek üzere götürülecek kümes hayvanları resmi veteriner hekim tarafından veya onun gözetiminde mühürlenen araçlarla taşınır.

2) Birkaç günlük civcivler ya da yumurtlamaya hazır piliçlerin gözetim alanı içerisinde, başka kümes hayvanı içermeyen bir işletmeye gönderilmeleri için imkan yoksa yetkili otorite sözü edilen civcivlerin ve piliçlerin gözetim alanı dışında bir işletmeye gönderilmelerine izin verebilir. Söz konusu işletmeler 10 uncu maddenin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca resmi kontrol altında tutulur.

3) Kuluçkalık yumurtalarının yetkili otorite tarafından belirlenmiş bir kuluçkahaneye gönderilmesi için sevkiyat öncesinde, yumurtalar ve ambalajları dezenfekte edilir.

4) (1), (2) ve (3) numaralı alt bentlerde izin verilen hareketler resmi kontrol altında yürütülür. Bu hareketlere ancak resmi veteriner hekim tarafından işletmenin sağlık denetimi yapıldıktan sonra izin verilebilir. Nakliye araçları kullanım öncesinde ve sonrasında temizlenir ve dezenfekte edilir.

f) Kümes hayvanları gübresinin ve kümes atıklarının izinsiz olarak kaldırılması ya da yayılması yasaklanır.

g) Kümes hayvanlarının ya da diğer kuşların fuar, pazar, gösteri ya da başka amaçlarla toplanması yasaklanır.

(3) Koruma alanında uygulanan önlemler, 13 üncü madde uyarınca enfekte işletmede ön temizleme ve dezenfeksiyon işlemlerinin yapılmasını takiben yirmibir gün süreyle uygulanır.

(4) Gözetim alanında aşağıda belirtilen önlemler uygulanır.

a) Alan içerisinde kümes hayvanı olan tüm işletmeler belirlenir.

b) Alan içerisinde kümes hayvanları ve kuluçkalık yumurta hareketleri kontrollü yapılır.

c) Kümes hayvanlarının yetkili otorite tarafından alan dışında gösterilecek bir kesimhaneye doğrudan hareketi hariç, ilk yirmibir gün boyunca alan dışına hareketleri yasaklanır.

ç) Gözetim alanından kesimhaneye gönderilen kümes hayvanlarının etlerine özel bir sağlık işareti uygulanır.

d) Sevkiyat öncesinde yumurtaların ve ambalajlarının dezenfekte edilmesi şartı ile kuluçkalık yumurtaların, yetkili otorite tarafından belirlenmiş bir kuluçkahaneye gönderilmesi hariç, gözetim alanı dışına hareketleri yasaklanır.

e) Kümes hayvanları gübresinin ve kümes atıklarının alan dışına hareketleri yasaklanır.

f) Kümes hayvanlarının ya da diğer kuşların fuarlarda, pazarlarda, gösterilerde veya başka amaçlarla toplanması yasaklanır.

g) (a) ve (b) bentlerindeki hükümler saklı kalmak kaydıyla, kümes hayvanlarının ana otoyollardan ve demiryollarından transit geçişi dışında, nakliyeleri yasaklanır.

(5) Gözetim alanında uygulanan önlemler, 13 üncü madde uyarınca enfekte işletmede ön temizleme ve dezenfeksiyon işlemlerinin yapılmasını takiben en az otuz gün süreyle uygulanır.

(6) 9 uncu maddede sözü edilen epidemiyolojik araştırma sonucunun, hastalığın ortaya çıkışının bulaşma belirtileri içermeyen bir enfeksiyon nedeniyle olduğunu teyit etmesi durumunda, koruma ve gözetim alanlarının büyüklüğüyle süresi azaltılabilir.

Hareketlerin izlenmesi

MADDE 12 – (1) Yetkili otorite; yumurtaların, kümes hayvanlarının ve kapalı beslenen diğer kuşların hareketlerinin izlenmesine izin veren düzenlemeleri yapar.

(2) Kümes hayvanlarının ve/veya yarış güvercinlerinin ve/veya kapalı beslenen diğer kuşların sahipleri veya bakıcıları; yetkili otoritenin talep etmesi halinde, işletmesine giren ya da çıkan kümes hayvanları ve yumurtalarla ilgili bilgi ve bunun yanı sıra yarış güvercinlerinin katıldıkları yarışlara ya da gösterilere ilişkin bilgileri verir.

(3) Kümes hayvanlarının, yumurtaların, yarış güvercinlerinin ve kapalı beslenen diğer kuşların nakliyesi ya da pazarlamasıyla uğraşan kişiler; naklettikleri ya da pazarladıkları kümes hayvanlarının, yumurtaların, yarış güvercinlerinin ve kapalı beslenen diğer kuşların hareketine ilişkin olarak yetkili otoriteye bilgi verir.

Temizleme ve dezenfeksiyon

MADDE 13 – (1) Kullanılacak dezenfektanlar ve bunların bileşimleri yetkili otorite tarafından onaylanır. Temizleme ve dezenfeksiyon işlemleri; resmi veteriner hekim tarafından verilen talimatlar ile enfekte bir işletmenin temizlenmesi ve dezenfeksiyonuna ilişkin aşağıda belirtilen esaslara uygun olarak yapılır.

a) Ön temizlik ve dezenfeksiyon: Kanatlı karkasları atık olarak atılmak üzere uzaklaştırıldığı anda, kanatlıların barındırıldığı barınaklar ve kesim veya postmortem muayene sırasında kontamine olmuş olan diğer binaların, avlu ve depo gibi tüm bölümleri bu fıkrada belirtilen şartlara uygun olarak kullanılması onaylanmış olan dezenfektanlarla dezenfekte edilir. Bina, avluları ve kullanım malzemelerini kontamine etme ihtimali bulunan bütün kanatlı dokuları veya yumurtalar dikkatli bir şekilde toplanarak karkaslarla birlikte atılmak üzere gerekli işlemlere tabi tutulur. Kullanılan dezenfektan, yüzeylerde en az yirmidört saat süre ile kalması gerekir.

b) Nihai temizlik ve dezenfeksiyon: Bütün yüzeylerdeki yağ ve kir, yağ giderici bir ajanla temizlendikten sonra yüzeyler su ile yıkanır. Bu işlemden sonra, dezenfektan ile spreyleme işlemi yapılır. Yedi gün sonra barınaklara tekrar yağ giderici ajanla muamele edilir, soğuk su ile yıkanır ve dezenfektan ile spreylenir ve tekrar su ile yıkanır. Kullanılan çöp ve gübreye, virüsü öldürme etkisi bulunan bir metot ile muamele edilir. Bu metot aşağıdaki uygulamalardan en az birisini içinde bulundurmak zorundadır.

1) Yakma ya da 70 ºC sıcaklıkta buharla muamele,

2) Solucan ya da vahşi kuşların ulaşamayacağı derinlikte gömme,

3) Yığma ve ıslatma (fermantasyon oluşturulması gerekiyorsa), 20 ºC sıcaklığı muhafaza etmek amacı ile örtme ve bu örtüyü kırkiki gün boyunca devam ettirerek solucan ve vahşi kuşların erişimini engelleme.

Numunelerin toplanması ve testler

MADDE 14 – (1) Bakanlık hastalıkla mücadele için yapacağı programlar çerçevesinde veya ticarete konu olacak durumlarda damızlık kümesler ve kuluçkahaneler de dahil olmak üzere tüm kanatlı hayvan kümeslerinden numune alma planları yapabilir.

(2) Numunelerin alınması ve newcastle hastalığı virüsünün varlığının saptanmasına yönelik laboratuvar testleri 15 inci maddede belirtilen Bakanlık tarafından hazırlanan teşhiste metot birliği kitapçığı uyarınca yapılır.

Teşhis yöntemleri

MADDE 15 – (1) Kümes hayvanları veya kapalı beslenen kuşlarda newcastle hastalığının varlığını tespit etmek, teşhiste bir örnekliliği sağlamak amacıyla örnekleme, teşhis yöntemleri ve laboratuvar testleri Bakanlıkça uygulamaya konulan teşhiste metot birliği kitapçığına uygun olarak gerçekleştirilir.

(2) Teşhiste metot birliği kitapçığı aşağıda belirtilen hususları kapsar.

a) Newcastle hastalığının teşhisi için gereken testleri yapan ve yetkili otorite tarafından onaylanan laboratuvarlar tarafından tespit edilecek minimum biyogüvenlik gereksinimleri ve kalite standartlarını,

b) Newcastle hastalığının teşhisi için klinik veya postmortem muayeneler yapıldığında izlenecek kriterler ve prosedürlerini,

c) Newcastle hastalığının teşhisi ve bulaşmanın tespiti amacıyla numune alma yöntemlerini de içeren bu Yönetmeliğe uygun olarak gerçekleştirilen serolojik ve virolojik laboratuvar testleri için kümes hayvanları veya kapalı alanda beslenen kanatlı hayvanlardan numune toplanması için gereken kriterler ve prosedürlerini, uyulması gereken biyogüvenlik kurallarını,

ç) Newcastle hastalığının teşhisi için kullanılan laboratuvar testlerini;

1) Ayırıcı teşhis için testleri,

2) Aşılı ve saha suşuyla enfekte kanatlıları birbirinden ayırt etmek için yapılan testleri,

3) Laboratuvar testlerinin sonuçlarını değerlendirmek için kriterleri,

4) Newcastle hastalığı virüsü izolatlarının tiplendirilmesi için gereken laboratuvar teknikleri.

(3) Newcastle hastalığı virüsleri, genomları ve antijenleri ile teşhis, aşı araştırmaları ve üretimi sadece Bakanlık tarafından uygun biyogüvenlik önlemlerinin alındığı onaylanan laboratuvar veya kuruluşlarda gerçekleştirilir.

Bilgilendirme

MADDE 16 – (1) Yetkili otorite; koruma ve gözetim alanlarındaki kişilerin, yürürlüğe konan kısıtlamalar konusunda bilgilendirilmelerine ve söz konusu önlemlerin doğru biçimde uygulanmalarına yönelik tüm gerekli düzenlemeleri yapar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Laboratuvarlar ve Aşılama

Laboratuvarlar

MADDE 17 – (1) Bakanlık;

a) Newcastle hastalığı virüsünün eksiksiz antijenik ve biyolojik tiplendirmesini yapabilecek ve bölgesel tanı laboratuvarlarında elde edilen sonuçları teyit edecek teknik altyapı ve uzman personelin bulunduğu ulusal bir laboratuvarı,

b) Bölgesel laboratuvarlarda hastalığın teşhisinde kullanılacak test reaktiflerinin üretilip ve/veya kontrol edildiği ulusal bir referans laboratuvarını,

c) Ülkede profilaktik kullanımına izin verilen ya da acil kullanım için stoklanan aşıların etki, potens ve saflık yönünden test edileceği ulusal bir referans laboratuvarını,

belirler.

(2) Ulusal referans laboratuvarı uluslararası standart tanı metotlarının ve test reaktiflerinin kullanılmasından ve aşıların test edilmesinin koordinasyonundan sorumludur. Ulusal referans laboratuvarı newcastle hastalığının varlığını saptamada ve virüs izolatlarının genetik tip tayininde kullanılan laboratuvar testlerinin Teşhiste Metot Birliği Kitapçığı çerçevesinde yapılmasını sağlar. Bu amaçla, uluslararası referans laboratuvarı veya diğer ulusal laboratuvarlarla özel anlaşmalar yapabilir.

(3) Ulusal referans laboratuvarı, ülkedeki Newcastle hastalığı teşhis laboratuvarlarındaki standartları ve teşhis metotlarını koordine etmekle yükümlüdür. Bu amaçla;

a) Tanı reaktiflerine sahip resmî veya özel laboratuvarlar kurulmasına teknik destek sağlayabilir.

b) Ülkede hastalığın teşhisinde kullanılan tüm tanı reaktiflerinin kalitesini kontrol eder.

c) Periyodik olarak karşılaştırmalı testler düzenler.

ç) Ülke içerisinde teyit edilen vakalardan elde edilen newcastle hastalığı virüsü izolatlarını toplar ve saklar.

d) Bölgesel laboratuvarlara test reaktiflerini temin eder.

e) Bölgesel teşhis laboratuvarlarında elde edilen pozitif sonuçların teyidini sağlar.

(4) Ulusal referans laboratuvarı, OIE’nin referans laboratuvarıyla ilişki kurar.

(5) Ulusal referans laboratuvarı Bakanlıkça belirlenir.

Aşılama

MADDE 18 – (1) Newcastle hastalığına karşı, Bakanlık tarafından izin verilen aşılar kullanılarak, profilaktik amaçlarla ya da hastalık ortaya çıktığında yürütülecek kontrol önlemlerini tamamlamak amacıyla aşılama yapılabilir. Newcastle hastalığına karşı aşı kullanımına ilişkin kriterler Bakanlıkça belirlenir.

Güvercinlerin aşılanması

MADDE 19 – (1) Bakanlık, yarış ve posta güvercinlerine yönelik bir aşılama programının oluşturulmasını sağlamakla yetkilidir. Böyle bir programın kapsamı saklı kalmak koşuluyla, yarış ve gösterilerin düzenleyicileri, sadece Newcastle hastalığına karşı aşılanmış yarış güvercinlerinin yarış ve gösterilere alınmasını sağlayacak gerekli önlemleri alır.

Acil aşılama

MADDE 20 – (1) Newcastle hastalığı varlığının teyit edildiği durumlarda, yetkili otorite, bu Yönetmelikte öngörülen diğer kontrol önlemlerini tamamlamak amacıyla, belirlenen kümes hayvanı türlerinin resmi kontrol altında hızlı ve sistematik biçimde aşılanacağı bir bölgesel alan ve süre belirleyebilir.

(2) Birinci fıkrada sözü edilen durumda, 6 ncı maddede sözü edilen kısıtlamalara tabi işletmedeki kümes hayvanlarının aşılanması ya da yeniden aşılanması yasaktır.

(3) Birinci fıkrada sözü edilen durumda;

a) Belirlenen kümes hayvanı türleri mümkün olan en kısa zamanda aşılanır.

b) Günlük civciv ya da aşılama alanı içerisinde yer alan bir işletmeye nakledilen tüm kümes hayvan türleri aşılanır veya aşılanmış olmak zorundadır.

c) (a) bendinde öngörülen aşılama işlemi süresince, aşılama alanı içerisindeki işletmelerde bulunan bütün kümes hayvanı türleri bulundukları işletmelerde kalır. Ancak;

1) Aşılama alanı içerisinde aşılanacakları bir işletmeye nakledilen birkaç günlük civcivlerin hareketlerine,

2) Derhal kesilmek üzere doğrudan aşılama alanı dışında bir kesimhaneye nakledilen kümes hayvanlarının hareketlerine, resmi veteriner hekimin işletmede bir sağlık incelemesi yapmasından sonra,

izin verilir.

ç) (a) bendinde öngörülen işlemler tamamlandığında aşılama alanı dışına hareketlerine;

1) Et üretimi amaçlı birkaç günlük civcivlerin aşılanacakları bir işletmeye nakledilmeleri ve nakledilen kümes hayvanlarının kesilinceye kadar gözetim altında tutulmaları,

2) Derhal kesimi amaçlanan kümes hayvanlarının kesimden en az yirmibir gün önce aşılanmış olmaları,

3) En azından yirmibir gün önce aşılanmış damızlık kümes hayvanları kökenli kuluçkalık yumurtalar, sofralık yumurtalar ve ambalajlarının hareket öncesinde dezenfekte edilmesi,

koşuluyla izin verilebilir.

(4) Üçüncü fıkranın (b) ve (ç) bentleri, birinci fıkrada öngörülen aşılama işlemlerinin tamamlanmasını takiben üç ay süreyle uygulanır. Bir veya daha fazla tekrar için bu süre üç aylık sürelerle uzatılabilir.

(5) Üçüncü fıkranın (a) ve (b) bentlerine istisna olarak, yetkili otorite, özel bilimsel değeri olan sürüleri ve bu sürülerin sağlığının korunması için gereken tüm önlemlerin alınması ve periyodik olarak serolojik kontrollere tabi tutulmaları koşuluyla, sistematik aşılamadan muaf tutabilirler.

(6) Bakanlık hastalık durumunun gelişimini izler ve gerektiğinde özellikle hareket ve aşılamanın kontrolüne ilişkin kararlar alır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Taşıyıcı güvercinler ya da kapalı beslenen kuşlar

MADDE 21 – (1) Kapalı beslenen kuşların ya da posta güvercinlerinin newcastle hastalığı ile enfekte olmasından şüphelenildiği durumlarda, resmi veteriner hekim, hastalık varlığının teyit edilmesine ya da bildirilmesine ilişkin resmi araştırma prosedürlerini derhal başlatır. Özellikle laboratuvar incelemesi için yeterli numune alır.

(2) Yetkili otorite, şüpheye ilişkin bildirimi alır almaz, işletmeyi ya da güvercin evini resmi kontrol altına alarak ve hiçbir güvercin ya da kapalı beslenen kuşun veya newcastle hastalığını taşıyabilecek herhangi bir şeyin güvercin evi ya da işletme dışına çıkartılmaması için gereken önlemleri alır.

(3) Birinci ve ikinci fıkralarda öngörülen önlemler, resmi veteriner hekim tarafından newcastle hastalığı şüphesinin ortadan kalktığı bildirilene kadar devam eder.

(4) Newcastle hastalığı resmi olarak teyit edilir edilmez, yetkili otorite diğer önlemlerin yanı sıra aşağıdaki önlemleri alır.

a) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde öngörülen kontrol ve eradikasyon önlemlerinin taşıyıcı güvercinlere ya da kapalı beslenen kuşlara ve newcastle hastalığı ile enfekte güvercin evlerine uygulanmasını veya aşağıdaki şartların yerine getirilmesini sağlar.

1) Newcastle hastalığının klinik belirtilerinin kaybolmasını takiben en az altmış gün süreyle güvercinlerin ya da kapalı beslenen kuşların güvercin evi ya da işletme dışına hareketinin yasaklanması,

2) Bulaşıcı olma olasılığı bulunan her türlü madde ya da atığın imhası ve (a) bendinin (1) nolu alt bendinde sözü edilen altmış günlük süre boyunca biriken tüm atıkların tamamen imhasının sağlanması.

b) 9 uncu madde uyarınca bir epidemiyolojik araştırma yürütülmesini sağlar.

Yiyecek atıkları

MADDE 22 – (1) Gemiler, kara araçları ya da hava araçları gibi uluslararası nakliye biçimlerinden kaynaklanan yiyecek atıklarının kümes hayvanlarının beslenmesinde kullanımı yasaktır.

(2) Birinci fıkrada tanımlananlar dışındaki atıkların ya da kümes kaynaklı yiyecek atıklarının kümes hayvanlarının beslenmesinde kullanılacak ise uygun işletmelerde newcastle hastalığı virüsünün imhasını sağlayacak ısıl işlemlerin uygulanmasından sonra izin verilebilir.

Acil durum planı

MADDE 23 – (1) Bakanlık, newcastle hastalığının ortaya çıkması durumunda uygulanacak ulusal önlemleri belirleyen bir acil durum planı hazırlar.

(2) Planın hazırlanmasında uygulanacak kriterler aşağıda belirtilmiştir.

a) İlgili ülkede ulusal düzeyde bütün kontrol tedbirlerini koordine edecek bir kriz merkezi kurulur.

b) Yeterli imkanlara sahip yerel düzeyde hastalık kontrol tedbirlerini koordine edecek yerel hastalık kontrol merkezlerinin bir listesi bulundurulur.

c) Kontrol tedbirlerinin uygulanmasında görev alan personelin yeterlilikleri ve sorumlulukları hakkında ayrıntılı bilgi verilir.

ç) Her yerel hastalık kontrol merkezi bir salgında görev alan tüm kişi ve kuruluşlara süratli bir şekilde ulaşabilecek özellikte olmak zorundadır.

d) Hastalık kontrol tedbirlerini eksiksiz bir şekilde yerine getirebilmek amacı ile gerekli ekipman ve malzeme hazır bulundurulur.

e) Enfeksiyon ve kontaminasyon şüphesi veya teyidi durumunda, karkasların uzaklaştırılması ile ilgili araçlarda dahil olmak üzere alınacak önlemlere ilişkin talimatlar detaylı olarak hazırlanır.

f) Saha ve idari işlerle ilgili prosedürlerde becerileri geliştirmeyi, kapasite ve yetenek oluşturmak ve muhafaza etmek amacı ile eğitim programları oluşturulur.

g) Teşhis laboratuvarları post-mortem muayene imkanlarına ek olarak viroloji, seroloji ve histopatoloji gibi alanlarda gerekli kapasiteye sahip olacak; hızlı teşhis için gerekli kapasiteyi muhafaza edecek bir niteliğe sahip olması gerekir. Örneklerin hızlı bir şekilde nakli ve taşınması için düzenlemeler yapılır.

ğ) Acil bir aşılama kampanyası için gerekli newcastle aşısı miktarları tahmini olarak hesaplanarak bu bilgiler detaylı bir şekilde muhafaza edilir.

h) Acil durum planlarının uygulanması için gerekli kanuni tedbirlerin uygulanmasını sağlamak için düzenlemeler yapılır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 24 – (1) 4/2/2009 tarihli ve 27131 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yalancı Tavuk Vebası Hastalığına Karşı Korunma ve Mücadele Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 25 – (1) Bu Yönetmeliğin;

a) 7 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları ile 11 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (ç) bendi Avrupa Birliğine tam üyeliğin gerçekleştiği tarihi takip eden aybaşında,

b) Diğer maddeleri ise yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

GERÇEK KİŞİLER VE ÖZEL HUKUK TÜZEL KİŞİLERİ İLE KAMU KURUM VE KURULUŞLARINCA AÇILACAK AİLE DANIŞMA MERKEZLERİ YÖNETMELİĞİ

4 Eylül 2012 SALI                                  Resmî Gazete                                    Sayı : 28401

YÖNETMELİK

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığından:

GERÇEK KİŞİLER VE ÖZEL HUKUK TÜZEL KİŞİLERİ İLE KAMU KURUM VE KURULUŞLARINCA AÇILACAK AİLE DANIŞMA MERKEZLERİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri ile kamu kurum ve kuruluşlarınca açılan aile danışma merkezlerinin personel ve hizmet standardı, etik kuralları, ücret tarifeleri, açılması ve kapatılması işlemleri, faaliyetleri, denetimleri ve diğer hususlara ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri ile kamu kurum ve kuruluşlarınca açılan aile danışma merkezlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 24/5/1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 34 ve 35 inci maddeleri ile 3/6/2011 tarihli ve 633 sayılı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (b), (h) ve (ı) bentleri ile 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Açılış izin belgesi: Merkezin bu Yönetmeliğe uygun olduğuna ve faaliyet gösterebileceğine dair il müdürlüğü tarafından düzenlenen ve valilik tarafından onaylanan belgeyi,

b) Aile danışmanı: Merkezde aile danışmanlığı hizmetlerini yürütmek üzere bu Yönetmelikte belirtilen eğitimi tamamlamış personeli,

c) Aile danışmanlığı: Aile bireylerinin içinde geliştikleri veya işlevlerini yerine getirdikleri aile sistemini veya ilişkide bulundukları diğer sosyal çevreleri değerlendirmeye dayanan ve bu anlayıştan yola çıkarak bireylere, çiftlere veya ailelere sorunlarının çözümüne dönük değişim ve gelişime yönelik özel teknik ve stratejileri içeren hizmeti,

ç) Aile danışma merkezi: Ailenin gelişmesi ve güçlenmesi için; bireylerinin katılımcı, üretken, kendine yeterli hale gelmesi ve sorun çözme kapasitelerinin geliştirilmesi amacıyla koruyucu, önleyici, eğitici, geliştirici, rehberlik ve rehabilite edici hizmetler veren kuruluşları,

d) Bakan: Aile ve Sosyal Politikalar Bakanını,

e) Bakanlık: Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını,

f) Denetim ve inceleme ekibi: Aile Danışma Merkezlerine açılış izni verilmesinde bu Yönetmelikteki şartları taşıyıp taşımadıklarının, açılış izni verildikten sonra ise faaliyetlerinin bu Yönetmeliğe ve ilgili diğer mevzuat hükümlerine uygun olup olmadığının gerektiğinde incelenmesi ile bunların açılmaları, denetlenmeleri, değerlendirilmeleri ve kapatılmaları ile ilgili tavsiye kararları almak üzere İl Müdürlükleri tarafından oluşturulan ekibi,

g) Genel Müdür: Aile ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürünü,

ğ) Genel Müdürlük: Aile ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürlüğünü,

h) İl müdürlüğü: Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğünü,

ı) Kamu kurum ve kuruluşları: Bakanlık dışında kalan ve kendi kuruluş kanunlarına göre, Aile Danışma Merkezi açma ve bu hizmeti sunma konusunda görev ve yetkisi bulunan kamu kurum ve kuruluşlarını,

i) Kurucu: Aile Danışma Merkezi faaliyeti göstermek üzere açılış izin belgesi alan gerçek kişi, kamu ve özel hukuk tüzel kişilerini,

j) Merkez: Aile Danışma Merkezini,

k) Merkez Müdürü: Merkezin idari, mali ve teknik tüm işleri ile hizmet sunumundan birinci derecede sorumlu kişiyi,

l) Meslek Elemanı: Merkezde bu Yönetmelik kapsamında belirtilen nitelikleri taşıyan ve hizmetleri yürüten personeli,

m) Süpervizyon: Bireyler ve ailelerle uygulama yapan aile danışmanı ve meslek elemanlarının uygulamalarını ve mesleki müdahalelerini daha deneyimli bir aile danışmanı ile işbirliği içinde yönetme sürecini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Merkezin Açılışı, Devir, Nakil, Personel Değişikliği, Denetim ve İnceleme Ekibi

Açılış başvurusu

MADDE 5 – (1) Merkez açmak isteyen gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri ve kendi kuruluş kanunlarında merkez açma yetkisi bulunan kamu kurum ve kuruluşları, bu Yönetmelikte istenen belgeleri iki nüsha halinde hazırlayarak yazılı olarak il müdürlüğüne başvurur.

Açılış başvurusunda istenecek belgeler

MADDE 6 – (1) Kurucu olacak gerçek kişiden, kamu ve özel hukuk tüzel kişilerinden aşağıdaki bilgi ve belgeler istenir:

a) Gerçek kişi için T.C. kimlik numarası beyanı, özel hukuk tüzel kişisi için vergi kimlik numarası beyanı,

b) Merkezin adı, adresi ve telefon numarası,

c) Merkezin bu Yönetmeliğe uygun olarak belirlenmiş amacı, merkez müdürü yerine kimin vekalet edeceği, çalışma gün ve saatleri, ilk görüşme, danışmanlık seansları, vaka tartışma toplantıları, meslek elemanlarının yararlanacağı mesleki yönlendirme çalışmaları, personelin nitelik ve görevleri ve belirtilmesi istenen diğer hususları gösteren iç hizmet yönergesi,

ç) Tüzel kişinin sermaye şirketi olması hâlinde göstereceği temsilciden, temsilcinin hissedarlar arasından olduğunu ve şirketi temsile yetkili olduğunu gösterir noterden tasdikli belgenin aslı veya idarece onaylı örneği ve karar örneği,

d) Tüzel kişinin dernek veya vakıf olması hâlinde göstereceği temsilciden, dernek yönetim kurulu üyesi veya vakıf mütevelli heyeti üyesi olduğunu ve tüzel kişiliği temsile yetkili olduğunu gösterir belge ve karar örneği, merkezin açılışının vakıf senedi/dernek tüzüğünde yer aldığını gösterir belge,

e) Tüzel kişinin şirket olması hâlinde, şirket ilanının yayımlandığı ve merkezin açılışının faaliyetleri kapsamında olduğunu gösterir ticaret unvanı, ticaret sicil numarası, kayıtlı olduğu ticaret sicil memurluğunun adının beyanı (şirketin kuruluş sözleşmesinin yayımlandığı ticaret sicil gazetesi 1/10/2003 tarihinden önce yayımlanmış ise ticaret sicil gazetesinin aslı veya idarece onaylı örneği) vergi kimlik numarası ile bağlı bulunduğu vergi dairesinin adının beyanı ve imza sirküleri,

f) Kamu/özel hukuk tüzel kişi temsilcisinin, açılış başvurusu yapmaya yetkili olduğuna ilişkin belge,

g) Gerçek kişi için adli sicil kaydına ilişkin yazılı beyan.

(2) Merkezde çalışacak merkez müdürü için aşağıdaki belgeler istenir:

a) T.C. kimlik numarası beyanı,

b) Adli sicil kaydına ilişkin yazılı beyan,

c) Kurucu ile merkez müdürünün aynı kişi olmaması halinde, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine uygun olarak kurucu ile merkez müdürü arasında düzenlenmiş iş sözleşmesi.

(3) Merkezde çalıştırılacak personel için aşağıdaki belgeler istenir:

a) T.C. kimlik numarası beyanı,

b) Kurucu ile personel arasında İş Kanunu hükümlerine uygun olarak düzenlenmiş iş sözleşmesi,

c) Öğrenim durumunu gösterir belgenin aslının ibrazı üzerine il müdürlüğünce onaylanan örneği,

ç) Merkezde çalışacak aile danışmanı ve meslek elemanlarının, 14 ve 15 inci maddelerdeki nitelikleri taşıdığını gösterir belgenin aslının ibrazı üzerine il müdürlüğünce onaylanan örneği,

d) Adli sicil kaydına ilişkin yazılı beyan,

e) Çalışacak kişinin yabancı uyruklu olması halinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından alınan çalışma izni belgesi ile pasaport örneği.

(4) Merkezin hizmet vereceği binaya ait aşağıdaki belgeler istenir:

a) Tapu senedi veya kira sözleşmesi örneği,

b) İskân raporu örneği,

c) Merkezin, bir apartman katında veya toplu konut alanlarındaki müstakil bir binada hizmete açılması halinde yönetim planında belirtilen yetkiye dayanılarak apartman veya toplu konut yöneticilerinden alınacak izin belgesi,

ç) Merkezin tüm yerleşimini ve kullanım amacını gösterir kroki,

d) Yangın güvenliği yönünden yeterli olduğuna ilişkin itfaiye müdürlüğünden alınacak rapor,

e) Binada ve merkezde engellilerin ulaşımını kolaylaştıracak önlemlerin alındığına ilişkin kurucunun ayrıntılı yazılı beyanı,

f) Deprem güvenliği yönünden ilgili kurum veya kuruluşlardan alınacak rapor.

Kurucu ve sorumlu müdürde aranan genel şartlar

MADDE 7 – (1) Kurucu olacak gerçek kişide ve merkez müdürü olacak kişilerde aşağıdaki şartlar aranır:

a) Türk vatandaşı olmak,

b) Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olmak,

c) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak.

Açılış izni

MADDE 8 – (1) İl müdürlüğü başvuru dosyasını beş gün içinde inceler. Dosyada eksiklik veya uygunsuzluk bulunması halinde durum ilgiliye tebliğ edilir.

(2) Başvuru dosyasında eksiklik bulunmaması halinde dosya, denetim ve inceleme ekibine havale edilir. Merkez, denetim ve inceleme ekibi tarafından dosyanın havalesinden itibaren on gün içinde yerinde incelenir ve rapor düzenlenerek il müdürlüğüne teslim edilir.

(3) Yapılan inceleme sonucunda açılmasında bir sakınca bulunmayan merkeze, il müdürlüğünün teklifi valiliğin onayı ile ek-1’de yer alan açılış izin belgesi; merkez müdürü adına ek-2’de yer alan sorumlu müdürlük belgesi düzenlenir. Açılış izin belgesinin ve sorumlu müdürlük belgesinin birer örneği bilgi için Genel Müdürlüğe ve ilgili defterdarlığa gönderilir.

(4) Merkezde yapılan incelemede eksiklik veya uygunsuzluk tespit edilmesi durumunda bunların tamamlanması veya giderilmesi konusunda düzenlenen inceleme raporu sonucu, başvuru sahibine yazılı olarak bildirilir. Eksikliğin veya uygunsuzluğun giderildiğinin başvuru sahibi tarafından, il müdürlüğüne yazılı olarak bildirilmesinden itibaren birinci fıkra hükümleri uygulanır.

Devir, nakil ve personel değişikliği

MADDE 9 – (1) Aşağıdaki hallerde aranan belgeler iki nüsha olarak hazırlanır ve il müdürlüğüne teslim edilir:

a) Merkezin bir başka kişi ya da kuruluşa devri halinde, özel hukuk tüzel kişileri için 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen belgelerle birlikte durumlarına göre (ç), (d) veya (e) bentlerinde belirtilen belgeler; gerçek kişiler için (a) ve (g) bentlerinde belirtilen belgeler,

b) Merkezin hizmet binasının değişikliği halinde 6 ncı maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen belgeler,

c) Merkez personelinden birinin ayrılması halinde, merkez müdürünce en geç beş işgünü içinde il müdürlüğüne durum bildirilir ve otuz gün içinde yeni alınacak personel için 6 ncı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen belgeler.

(2) Devir ve nakil durumunda 8 inci maddeye göre açılış izin onay belgesi yenilenir.

Merkez müdürüne vekâlet ve merkez müdürünün görevden ayrılması

MADDE 10 – (1) Merkez müdürünün izinli/sağlık izinli olacağı ya da görevden ayrılacağı durumlarda yerine vekâlet edecek meslek elemanı veya aile danışmanı başvuru sırasında verilen iç hizmet yönergesinde belirtilir.

(2) Merkez müdürünün görevden ayrılması halinde en geç on beş iş günü içinde yeni merkez müdürü görevlendirilir ve yeni merkez müdürü için 6 ncı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen belgeler il müdürlüğüne teslim edilir.

Denetim ve inceleme ekibi

MADDE 11 – (1) Denetim ve inceleme ekibi; il müdür yardımcısı başkanlığında, psikoloji, psikolojik danışmanlık ve rehberlik, sosyal hizmet, çocuk gelişimi ve eğitimi, sosyoloji, hemşirelik, tıp, öğretmenlik alanlarından birinde asgari dört yıllık lisans eğitimini tamamlamış personel arasından seçilecek üç kişiden oluşur.

(2) Denetim ve inceleme ekibinde yer alan üyelerin, inceleme ve denetimi yapılacak merkezin kurucu ve diğer çalışanları ile üçüncü derece de dâhil olmak üzere kan veya kendisini oluşturan evlilik bağı ortadan kalkmış olsa dahi kayın hısımlığı ilişkisinin olmaması gerekir.

(3) Denetim ve inceleme ekibi, onayda belirtilen üyelerin salt çoğunluğu ile karar alır. Denetim ve inceleme ekibinin kararları, tutanak haline getirilir ve üyelerce imzalanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Merkez Çalışanları, Çalışanların Eğitimi, Nitelikleri, Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Merkez çalışanları

MADDE 12 – (1) Merkez açılabilmesi için, farklı lisans programlarından mezun en az bir aile danışmanı ve bir meslek elemanı ile büro, teknik ve temizlik işlerini yürütecek en az bir personelin bulunması gerekir.

(2) Merkezler, ihtiyaç durumuna göre zorunlu personele ek olarak sağlık, hukuk ve benzeri konularda danışmanlık hizmetlerini yürütecek personel çalıştırabilir veya bu konularda hizmet satın alabilirler.

(3) İl müdürlüğünce onaylanan aile danışmanı dışında, herhangi bir kişi aile danışmanı olarak çalıştırılamaz.

Merkez müdürü

MADDE 13 – (1) Merkezlerde bu maddede tanımlanan görevleri yapmak üzere tam zamanlı olarak çalışan bir merkez müdürü bulunur. Bu kişiler merkez dışında başka bir yerde herhangi bir unvan ya da sıfatla çalışamazlar. Merkez müdürleri meslek elemanlarından veya aile danışmanları arasından görevlendirilir.

(2) Merkez müdürünün görevleri:

a) Merkezin açılış ve işleyişi ile ilgili her türlü işlemleri yürütmek,

b) Merkezde sunulacak tüm hizmetlerin standartlara uygun verilmesini ve sürdürülmesini sağlamak, gerekli iç denetimleri yürütmek,

c) Merkezde sunulacak tüm hizmetleri planlayarak çalışmaları düzenlemek,

ç) Denetim sırasında yetkililere gereken bilgi ve belgeleri sunmak ve denetime yardımcı olmak,

d) Şirket ortaklarında ve personele ilişkin değişiklikleri on beş gün içinde il müdürlüğüne bildirmek,

e) Merkezin personele ilişkin işlemleri ile idari, mali ve teknik tüm işlerini ilgili mevzuat doğrultusunda yürütmek,

f) İdari görevlerinin yanı sıra mesleğinin gerektirdiği çalışmaları yapmak.

(3) Merkez müdürü, görevinden ayrılmak istediğinde veya kurucu tarafından iş akdinin feshedilmesi istenildiğinde fesihten önceki on gün içinde bu durum yazılı olarak il müdürlüğüne bildirilir.

Aile danışmanının eğitimi ve nitelikleri

MADDE 14 – (1) Sosyal hizmet, psikoloji, sosyoloji, psikolojik danışmanlık ve rehberlik, tıp, hemşirelik ve çocuk gelişimi alanlarından birinde en az dört yıllık lisans programlarından mezun olanlar, Milli Eğitim Bakanlığı, Yükseköğretim Kurulu veya üniversitelerden, biri tarafından uygun görülen en az üç yüz saati teorik ve en az otuz saati süpervizyon eşliğinde olmak üzere yüz elli saati uygulamalı toplam dört yüz elli saatlik aile danışmanlığı alanında bir eğitim programını başarıyla tamamladıktan sonra sertifika alanlar, aile danışmanı unvanı alabilir.

(2) Sosyal hizmet, psikoloji, sosyoloji, psikolojik danışmanlık ve rehberlik, tıp, hemşirelik ve çocuk gelişimi lisans programlarını tamamladıktan sonra aile danışmanlığı alanında yüksek lisans veya doktora eğitimini tamamlamış olanlar aile danışmanı sayılır ve ayrıca bunlardan merkezlerde çalışmak için sertifika istenmez.

(3) Yükseköğretim kurumları dışında aile danışmanlığı eğitimi sertifika programı açmak isteyen kurum ve kuruluşlar Milli Eğitim Bakanlığından izin alırlar.

(4) Yükseköğretim kurumları dışında aile danışmanlığı sertifika programı eğitimini yürütecek kurum ve kuruluşlarda görev alacak eğiticilerde ulusal ve uluslararası standartta sertifikaya sahip ve aile danışmanlığı konusunda en az beş yıl çalışmış olmak ya da aile danışmanlığı alanında yüksek lisans veya doktora programlarında eğiticilik yapmış olma şartı aranır.

Meslek elemanının eğitimi ve nitelikleri

MADDE 15 – (1) Merkezde çalışacak meslek elemanları; tıp, psikolojik danışmanlık ve rehberlik, sosyal hizmet, çocuk gelişimi, okul öncesi öğretmenliği, sosyoloji, aile ve tüketici bilimleri, hemşirelik, psikoloji alanlarından birinde asgari dört yıllık lisans programını tamamlamış olmalıdır.

(2) Milli Eğitim Bakanlığı, Yükseköğretim Kurulu veya üniversitelerin, biri tarafından uygun görülen en az seksen saati teorik ve kırk saati uygulamalı olmak üzere toplam yüz yirmi saatlik eğitim programını başarıyla tamamlayanlar ve/veya sertifikaya sahip olanlar meslek elemanı olabilir.

(3) Psikoloji, tıp, psikolojik danışmanlık ve rehberlik, sosyal hizmet, çocuk gelişimi, okul öncesi öğretmenliği, sosyoloji, aile ve tüketici bilimleri, hemşirelik lisans programını tamamladıktan sonra bu alanların birinde yüksek lisans veya doktora eğitimini tamamlamış olanlar meslek elemanı sayılır ve ayrıca bunlardan merkezlerde çalışmak için sertifika istenmez.

(4) Yükseköğretim kurumları dışında meslek elemanı eğitimi sertifika programı açmak isteyen kurum ve kuruluşlar Milli Eğitim Bakanlığından izin alırlar.

(5) Aile danışmanı niteliklerini haiz olanlar meslek elemanı niteliklerini haiz sayılır.

Aile danışmanının görevleri

MADDE 16 – (1) Aile danışmanının görev ve yetkileri şunlardır:

a) Aile sistemi içerisinde işlev bozulmalarına neden olan, aile ve bireylerin, bireysel gelişimlerini ve yetiştirilmelerini olumsuz yönde etkileyen, aile yaşam döngüsü ve gelişimsel farklılıklar ile eşler arasında ilişki ve iletişim sorunlarına yol açan, anne baba olarak rol ve sorumluluklarını sağlıklı bir biçimde yerine getirmelerini güçleştiren ve aile üyelerinin psiko-sosyal ve ekonomik yapılarını tehdit eden sorunların oluşmadan önce engellenmesi ve ortaya çıkan sorunların çözümlenmesinde birey ve aile ile çalışmak,

b) Kişilerin içinde geliştikleri veya işlevlerini yerine getirdikleri aile sistemini veya ilişkide bulundukları diğer sosyal çevreyi değerlendirmeye dayanan ve bu anlayıştan yola çıkarak bireylere, çiftlere veya ailelere sorunlarının çözümüne dönük değişim ve gelişime yönelik hizmetler sunmak,

c) Aile üyelerinin oturumlardaki etkileşim sürecinin içeriğini raporlaştırmak,

ç) Aile kurma niyetinde olan bireylere rehberlik ve danışma hizmetleri vermek,

d) Anne ve babaların çocuk eğitiminde daha bilgili olması, bu bilgilerini hayata geçirmesi, çocuğuyla ve eşiyle ilişkisini geliştirmesi için anne ve babalara yönelik çalışmalar gerçekleştirmek,

e) Boşanma öncesinde ailelere psiko-sosyal süreç ve dinamikleri de dahil ederek arabuluculuk hizmetleri planlamak ve uygulamak,

f) Boşanmış bireylere ve çocuklarına bu durumdan olumsuz etkilenmemeleri için boşanma sonrası uyum programları planlamak ve uygulamak,

g) Tek ebeveynli ailelere danışmanlık ve destek hizmeti vermek,

ğ) Aile içi şiddetin önlenmesine yönelik rehberlik ve danışmanlık hizmetlerini vermek,

h) Gerektiğinde aile üyelerini ihtiyaçlarına yönelik olarak ruh sağlığı ve hastalıkları hizmeti veren kurum ve kuruluşlara yönlendirmek.

Meslek elemanlarının görevleri

MADDE 17 – (1) Meslek elemanları mesleğinin gerektirdiği tüm çalışmaları yerine getirmekle yükümlüdür.

(2) Meslek elemanlarının ortak görevleri şunlardır:

a) Sosyal, kültürel, sanatsal ve sportif etkinlikler, eğitim çalışmaları ile merkezin tanıtımına yönelik hizmetleri organize etmek,

b) Merkezde yapılacak çalışmaları planlamak,

c) Mesleki çalışmalarına ilişkin kayıtları gizlilik esasına göre düzenli olarak tutmak, değerlendirmek ve saklamak,

ç) Görevlerini diğer meslek elemanları ile ekip çalışması ve süpervizyon esasına göre yürütmek.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Merkezin Fiziki Özellikleri, Çalışma Saatleri, Dış Tabela ve Tanıtımı

Fiziki özellikler

MADDE 18 – (1) Merkezde aşağıda belirtilen bölümler bulunur:

a) Bekleme salonu: Seans ücretlerini gösteren belge, merkezin açılış onayı ile il müdürlüğünün telefon numaralarını gösteren belge, merkezin bekleme salonunun duvarlarında kolayca okunabilecek konumda asılı olur.

b) Görüşme odası: Merkezde en az iki görüşme odası bulunur, bu odaların bekleme odasına bitişik olmaması ya da ses yalıtımının yapılmış olması zorunludur.

c) Merkezde yönetici odası, çocuk odası, eğitim-toplantı salonu, tuvalet, mutfak, depo, arşiv ve benzeri bölümler bulunur.

Çalışma saatleri

MADDE 19 – (1) Merkezlerin çalışma gün ve saatleri iç hizmet yönergesinde belirtilen şekilde uygulanır.

Dış tabela ve merkezin tanıtımı

MADDE 20 – (1) Merkezlerin tabelaları ile basılı ve elektronik ortam materyallerinde, açılış izni belgesinde kayıtlı merkez ismi dışında başka bir isim kullanılamaz. Merkezlerin tabelalarında, basılı ve elektronik ortam materyallerinde aynı yazı karakterinde olmak şartıyla “özel” ibaresinden sonra açılış izni belgesinde belirtilen kuruluş ismi yazılır. “Özel” ibaresi, merkezin isminde kullanılan yazı ile aynı ebat, punto ve karakterde olur.

(2) Merkezler; açılışı, hizmet alanları ve sundukları hizmetler ile ilgili konularda toplumu bilgilendirmek amacıyla tanıtım yapabilir ve ilan verebilir. Ayrıca aileleri ve bireyleri koruyucu, önleyici ve geliştirici nitelikte bilgilendirme yapabilir. Ancak merkezler, mesleki etik kurallarına aykırı, insanları yanıltan, yanlış yönlendiren, talep oluşturmaya yönelik doğruluğu bilimsel olarak doğrulanmamış veya yerleşik metot haline gelmemiş uygulamalara dayalı tanıtım yapamazlar ve diğer merkezler aleyhine haksız rekabete neden olacak davranışlarda bulunamazlar.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Sunulacak Hizmetler, Ücret Tespiti

Sunulacak hizmetler

MADDE 21 – (1) Merkezde ailelere yönelik psiko-sosyal hizmetler ile aile danışmanlığı hizmetlerinin yanı sıra, görev alanıyla ilgili ücretsiz ve katılımı serbest olan seminer, konferans ve benzeri programları farklı aylarda yılda en az dört kez düzenlemek zorundadır. Ayrıca aile haftası gibi hizmet alanı ile ilgili özel gün kutlamalarına uyumlu programlar düzenlerler.

(2) Ücretsiz programlar, her yıl Ocak ayında merkez tarafından planlanarak hangi gün veya günlerde yapılacağı Şubat ayı sonuna kadar il müdürlüğüne yazılı olarak bildirilir. Program tarihinde bir değişiklik yapılması halinde durum il müdürlüğüne on beş gün önceden yazılı olarak bildirilir.

(3) Ücretsiz düzenlenecek programlarda, uygun olması halinde mekân tahsisi konusunda il müdürlüğünün imkânlarından faydalanılabilir.

Ücret tespiti

MADDE 22 – (1) Merkezde uygulanacak ilk görüşme ve seans ücretleri aşağıda belirtilen esaslara göre belirlenir:

a) Merkezde uygulanacak aile ve bireylere yönelik psiko-sosyal hizmetler ve aile danışmanlığında ilk görüşme ve seans ücretleri her mali yılın sonunda bir sonraki yıl için il düzeyinde kurulacak ücret tespit komisyonunca belirlenir.

b) Ücret tespit komisyonu, il müdürü veya il müdür yardımcısının başkanlığında, defterdarlık, il ticaret odası, büyükşehir olan illerde büyükşehir belediye başkanlığı, büyükşehir olmayan illerde ise il belediye başkanlığı ve il sağlık müdürlüğü temsilcileri ile olması halinde o ildeki merkezlerin içinden il müdürlüğü tarafından seçilen en fazla üç temsilciden oluşur.

c) Ücret tespit komisyonu, başkan dâhil en az beş üye ile toplanır ve kararlarını oy çokluğu ile alır.

ç) Komisyonda belirlenen ücret tarifesi, valiliğin onayından sonra yürürlüğe girer. Belirlenen tarife, mali yılbaşından itibaren uygulanır.

Ücret belgesi verme zorunluluğu

MADDE 23 – (1) Alınan ücret karşılığında hizmet alanlara, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun ilgili hükümleri gereğince düzenlenmiş belge verilir.

ALTINCI BÖLÜM

Diğer Hususlar, Denetim ve Kapatma

Diğer hususlar

MADDE 24 – (1) Merkez kurucuları ile sorumlu müdürleri, aşağıda belirtilen hususlara uyarlar:

a) Merkezler açılış izin belgesi almadan faaliyet gösteremezler.

b) Açılış izin belgesine esas merkez binası haricinde, tamamen veya kısmen başka bir yer, aile danışma merkezi veya şubesi olarak kullanılamaz.

c) Açılış izin belgesine esas merkezde kurucu ile iş sözleşmesi imzalamayan meslek elemanı, izin alınmamış stajyer öğrenci ve bu Yönetmelik hükümlerine göre çalışma yetkisi bulunmayan personel çalıştırılamaz.

ç) Özel hukuk tüzel kişileri tarafından açılan merkezlerde bu Yönetmelik kapsamında yer almayan tüzel kişiliğe ait diğer faaliyetler yapılamaz.

d) Meslek elemanları mesleki formasyonu kapsamında sunduğu hizmetler dışında, profesyonel sağlık görevlileri gibi hizmet sunumu yapamaz. Bu tür hizmet sunumundan doğan neticelerden kendisi ile birlikte, sorumlu müdür ve kurucu sorumludur.

e) Merkezde herhangi bir danışmanlık faaliyeti, yetkisi olmayan kişiler tarafından yapılamaz.

Denetim

MADDE 25 – (1) Merkezler, 11 inci maddede yer alan denetim ve inceleme ekibi tarafından denetlenir. Şikâyet, soruşturma veya Bakanlık tarafından yapılacak olağan dışı denetimler hariç olmak üzere, olağan denetimler il müdürlüğünün planlaması ile denetim ve inceleme ekibi tarafından yılda en az bir kez yapılır.

(2) Denetimlerde ek-3’te yer alan denetim formu kullanılır. Denetim ile ilgili tespitler ve sonuçlar, müdürlüğe ait teftiş ve denetim defterine yazılır. Merkezdeki teftiş ve denetim defterine de gerekli kayıtlar düşülür.

(3) İl müdürlüğü, bu denetimlerde tespit edilen eksiklikler veya uygunsuzlukların denetim formunda gösterilen süreler zarfında giderilmesini, merkezin sorumlu müdürüne yazılı olarak bildirir. Verilen süre sonunda yapılacak denetimde, eksikliğin veya uygunsuzluğun giderilmediğinin ve devam ettiğinin tespiti halinde denetim formunda belirtilenlere göre işlem yapılır ve merkez müdürüne yazılı olarak bildirilir.

(4) Merkezde, denetim formundaki birden çok eksikliğin veya uygunsuzluğun bulunduğu aynı denetim sırasında tespit edilirse bunların giderilmesi için tanınacak süre ile giderilmediğinde uygulanacak faaliyet durdurma süresi denetim formunda gösterilen en uzun süredir.

Merkezin kapatılması

MADDE 26 – (1) Merkezlerin kapatılmasında ek-3 denetim formundaki esaslar uygulanır. Merkezin kapatılması, il müdürlüğünün teklifi ve valilik onayı ile gerçekleştirilir. Kapatılan merkezler sosyal güvenlik il müdürlüğüne, defterdarlığa ve Bakanlığa bildirilir.

(2) Merkezin kapatılması için kurucu tarafından bir dilekçe ile başvurulması halinde il müdürlüğünün teklifi ve valiliğin onayı ile kapatılır ve bu durum en geç on gün içinde Bakanlığa bildirilir.

(3) Kurucu, açılışta kendisine verilen ek-1’de yer alan açılış izin belgesi ile merkez müdürü adına ek-2’de yer alan sorumlu müdürlük belgesinin aslını on beş gün içinde il müdürlüğüne teslim etmek zorundadır.

(4) Kapatılan merkezlerin yeniden açılmak istenmesi halinde bu Yönetmelik hükümlerine göre yeni açılış işlemi yapılır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Hizmet teşekkür belgesi

MADDE 27 – (1) Bir takvim yılı içinde merkeze yönelik olarak gerçekleştirilen olağan ve olağanüstü denetimlerde, bu Yönetmelik hükümlerine uygunluğun tam olarak devam ettiğinin veya herhangi bir eksikliğin olmadığının tespit olunması kaydıyla, başarılı çalışmaları bulunan merkeze, başarılı çalışmalarını teşvik amacıyla valiliğin teklifi ile Bakanlıkça hizmet teşekkür belgesi verilebilir.

Kayıt ve arşiv

MADDE 28 – (1) Merkeze başvuran kişiler için kayıt yapılması ve dosya açılması zorunludur.

(2) Merkezlerde tutulan kişisel bilgi, belge ve raporlar en az beş yıl saklanır.

Gizlilik ilkesi

MADDE 29 – (1) Merkezlerde tutulan kişisel bilgi, belge ve raporlar ile merkezden hizmet alan kişilerin kimlik bilgileri ile yaşadıkları sorunlar ve öngörülen mesleki çalışmalarla ilgili bilgiler gizlilik ilkesine uygun olarak saklanır ve açıklanamaz. Konu ile ilgili genel hükümler saklıdır. Kayıt sisteminde ve mesleki yönlendirme çalışmalarında gizlilik ilkesine uyulur.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 30 – (1) 25/2/2009 tarihli ve 27152 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gerçek Kişiler ve Özel Hukuk Tüzel Kişileri ile Kamu Kurum ve Kuruluşlarınca Açılacak Aile Danışma Merkezleri Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükmü

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Daha önce açılmış merkezler, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirilir.

(2) Daha önce aile danışmanlığı ve meslek elemanlığı sertifikası olanlar, bu Yönetmelikte öngörülen eğitim sürelerini bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl içinde tamamlar.

Yürürlük

MADDE 31 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 32 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAK BELGESİ VERİLMESİNE İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

4 EKİM 2005 SALI – Sayı : 25956

Yönetmelik

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan:

YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAK BELGESİ VERİLMESİNE İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı üretim tesisleri için üretim lisansı sahibi tüzel kişilere Yenilenebilir Enerji Kaynak Belgesi verilmesine ilişkin usul ve esasların belirlenmesidir.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik; yenilenebilir enerji kaynaklarından üretim yapan üretim lisansı sahibi tüzel kişilere Yenilenebilir Enerji Kaynak Belgesi verilmesine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunun 5 ve 11 inci maddeleri ile 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

Kurum: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu,

Kurul: Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunu,

Hibrid tesis: En az biri yenilenebilir enerji kaynaklarından olmak üzere iki veya daha fazla enerji kaynağını kullanarak elektrik enerjisi üreten tesisi,

Yenilenebilir enerji kaynakları: Hidrolik, rüzgâr, güneş, jeotermal, biyokütle, biyogaz, dalga, akıntı enerjisi ve gel-git gibi fosil olmayan enerji kaynaklarını,

Yenilenebilir enerji kaynak belgesi (YEK Belgesi): Yenilenebilir enerji kaynaklarından üretilen elektrik enerjisinin iç piyasada ve uluslararası piyasalarda alım satımında kaynak türünün belirlenmesi ve takibi için üretim lisansı sahibi tüzel kişiye Kurum tarafından verilen belgeyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

YEK Belgesi verilmesine ilişkin usul ve esaslar

YEK Belgesi başvuruları

Madde 5 — Üretim lisansı sahibi tüzel kişilerce talep edilmesi halinde, üretilen elektrik enerjisinin kaynak türünün belirlenmesi ve takibi amacıyla veya üretilecek olan elektrik enerjisi için 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunun 6 ncı maddesi kapsamındaki uygulamalardan yararlanmak amacıyla YEK Belgesi verilir.

YEK Belgesi başvurularında istenecek bilgi ve belgeler Kurul tarafından belirlenir.

YEK Belgesinin verilmesi

Madde 6 — Başvuru sırasında sunulması gereken belgeler açısından eksiksiz olarak yapıldığı tespit edilen başvurular inceleme ve değerlendirmeye alınır. İnceleme ve değerlendirmeye alınan başvurular 30 iş günü içerisinde sonuçlandırılarak, Kurula sunulur.

Başvuruların inceleme ve değerlendirmesinde YEK Belgesine esas dönem dikkate alınır. YEK Belgesine esas üretim dönemi, dönem başındaki ayın birinci günü başlar ve dönem sonundaki ayın son günü itibarıyla sona erer.

YEK Belgesinin geçerlilik süresi bir yıldır.

Hibrid tesislere ilişkin YEK Belgesi, yalnızca yenilenebilir enerji kaynaklarından üretilen elektrik enerjisi için, Kurul tarafından belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde düzenlenir.

YEK Belgesi verilen tüzel kişilerin listesi, YEK Belgesi bazında üretim miktarları, üretim yapılan dönem ile iptal edilen YEK Belgelerine ilişkin bilgiler Kurum tarafından duyurulur.

Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra işletmeye geçen üretim tesislerinin ilk endeks tespit protokol tarihleri YEK Belgesine esas üretim dönemi başlangıç tarihi olarak kabul edilir.

YEK Belgesi, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra gerçekleşen elektrik enerjisi üretimi için düzenlenir.

Yaptırımlar ve yaptırımların uygulanmasındaki usul

Madde 7 — YEK Belgesi talebine ilişkin olarak Kuruma yanıltıcı bilgi ve/veya belge verildiğinin/düzenlendiğinin tespit edilmesi durumunda, lisans sahibi tüzel kişiye Kurum tarafından yazılı bildirimde bulunularak YEK Belgesi iptal edilir ve Elektrik Piyasası Kanunu ile ilgili mevzuatı çerçevesinde işlem tesis edilir.

YEK Belgesi iptaline ilişkin itirazların incelemeye alınabilmesi için, itiraz süresi içerisinde başvuru yapılması ve itiraz gerekçelerinin belgelendirilmesi esastır.

Yürürlük

Madde 8 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 9 — Bu Yönetmelik hükümlerini Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Başkanı yürütür.

MİRASÇILIK BELGESİ VERİLMESİ VE TERK EDEN EŞİN ORTAK KONUTA DAVET EDİLMESİ İŞLEMLERİNİN NOTERLER TARAFINDAN YAPILMASINA İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

4 Ekim 2011 SALI            Resmî Gazete     Sayı : 28074

YÖNETMELİK

Adalet Bakanlığından:

MİRASÇILIK BELGESİ VERİLMESİ VE TERK EDEN EŞİN ORTAK KONUTA DAVET EDİLMESİ İŞLEMLERİNİN NOTERLER TARAFINDAN YAPILMASINA İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Dayanak

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, mirasçılık belgesi verilmesi ve terk eden eşin ortak konuta davet edilmesi işlemlerinin noterler tarafından yapılmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; nüfus kayıtlarının yeterli olduğu, yargılamanın gerekmediği veya talep edenin yabancı olmadığı hallerde mirasçılık belgesi verilmesi ve terk eden eşin ortak konuta davet edilmesi işlemlerinin mahkemeler yanında noterliklerce yapılabilmesine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 18/1/1972 tarihli ve 1512 sayılı Noterlik Kanununun 71/A, 71/B ve 71/C maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

İKİNCİ BÖLÜM

Mirasçılık Belgesi Verilmesi

Belge verilmesi

MADDE 4 – (1) Noter, başvuru üzerine nüfus kayıtlarını inceleyerek öncelikle ilgilinin yasal mirasçı olup olmadığını tespit eder.

(2) Mirasçılığın tespitinde ilgili tarafından sunulacak güncel nüfus kayıt örnekleri veya noter tarafından elektronik ortamda temin edilecek kayıtlar esas alınır. Nüfus kayıt örneğinin elektronik ortamda temin edilememesi halinde, bu kayıtlar noterce nüfus müdürlüğünden yazıyla da istenebilir.

(3) İlgilinin nüfus kayıtlarına göre yasal mirasçı olduğunun tespit edilmesi halinde özel kanunlardaki usuller de dikkate alınarak ilgiliye, miras paylarını gösterir mirasçılık belgesi ve suretleri verilir.

Belge verilemeyecek haller

MADDE 5 – (1) Nüfus kayıtlarının mirasçılık belgesi verilmesi konusunda yeterli olmaması, yabancılar tarafından talep edilmesi veya mirasçılık belgesi verilmesinin bilirkişi incelemesi yapılmasını, tanık dinlenmesini gerektirmesi ya da talebin yabancılık unsuru taşıması gibi yargılamayı gerektiren durumlarda, noterlerce mirasçılık belgesi verilemez.

İtiraz

MADDE 6 – (1) Noterlikçe verilen mirasçılık belgesi hakkında, başvuruyu yapan ya da bu belge sebebiyle menfaatinin ihlâl edildiğini iddia edenler tarafından, 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre yetkili sulh hukuk mahkemesine itirazda bulunulabilir. İtiraz üzerine verilen kararın bir örneği mirasçılık belgesini veren noterliğe ve Türkiye Noterler Birliğine bildirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Terk Eden Eşin Ortak Konuta Daveti

Ortak konuta davet

MADDE 7 – (1) Noter, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 164 üncü maddesinde düzenlenen terk nedenine dayalı boşanma davasının ön koşulu olan terk ihtarının yapılmasını talep eden eşin istemi üzerine ihtarname düzenler. İhtar, dava şartları incelenmeksizin yapılır.

İhtarın şekli

MADDE 8 – (1) Terk eden eşe gönderilen ihtar;

a) İhtar gönderen eşin ad, soyad ve adresini,

b) İhtar gönderilen eşin ad, soyad ve adresini,

c) Davet edilen ortak konutun adresini,

ç) Davet edilen eş ve yanında çocukları varsa bunların ortak konuta dönmesi için gereken giderler ile konuta kabul edilmemesi halinde dönüş için yol ve konaklama giderlerini karşılayacak yeterli paranın konutta teslim şeklinde gönderilmesi durumunda buna ilişkin açıklamayı,

d) Davet edilen konuta ait anahtarın bulunduğu yeri,

e) İki ay içinde dönmesi gerektiğini, dönmemesi halinde hakkında Türk Medenî Kanununun 164 üncü maddesine göre boşanma davasının açılabileceğini,

kapsar.

(2) Ortak konutu terk etmeye zorlayan veya haklı bir sebep olmaksızın ortak konuta dönmeyi engelleyen eşe de ihtar gönderilir.

Terk ihtarının tebliği

MADDE 9 – (1) Terk eden eşe ihtar 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Ortak Hükümler

Başvuru tutanağının düzenlenmesi

MADDE 10 – (1) Mirasçılık belgesi verilmesi veya terk eden eşin ortak konuta davet edilmesi talepleri sözlü veya yazılı olarak yapılabilir. Başvuru üzerine talep tutanağa geçirilir. Tutanağın düzenlenmesinde Türkiye Noterler Birliğinin bu Yönetmelik hükümleri gereğince hazırlayacağı formlar kullanılır.

İşlem yapmaya yetkili kişiler

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik uyarınca yapılacak işlemler, bizzat noter veya noterlik dairesinde kendisine imza yetkisi verilmiş olan hukuk fakültesi mezunu görevli ya da noter stajyeri tarafından yerine getirilir.

Belgelerin saklanması ve mahkemeye gönderilmesi

MADDE 12 – (1) Noterlik Kanununun 71/A maddesi uyarınca düzenlenen evrak, genel usullere göre saklanır. Bu evrakın imzalı örneği 13/7/1976 tarihli ve 15645 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Noterlik Kanunu Yönetmeliğinin 56 ncı maddesinde belirtilen dosya ve kartonların dışında ayrıca özel bir dosyada tutulur. Bu dosyanın oluşturulmasına ilişkin usul Türkiye Noterler Birliği tarafından belirlenir.

(2) Mirasçılık belgesine itiraz edilmesi halinde mirasçılık belgesi veya terke dayalı boşanma davası açılması durumunda ihtarname, ilgili mahkemenin talebi halinde özel dosyasından çıkartılıp mahkemeye doğrudan gönderilir.

Bilgi ve belgelerin elektronik ortamda paylaşımı ve kaydı

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında yapılacak işlemler ve bu işlemlere ilişkin bilgi ve belge alışverişi, gerektiğinde güvenli elektronik imza kullanılmak suretiyle, elektronik ortamda da gerçekleştirilebilir. Bu şekilde yapılan işlemler elektronik ortamda merkezî olarak kaydedilir.

Nüfus kaydı sorgulaması

MADDE 14 – (1) Kimlik Paylaşımı Sisteminden ve Adres Paylaşımı Sisteminden yapılan sorgulama giderleri ilgiliden makbuz karşılığında tahsil edilir.

Noterlik Kanunu Yönetmeliğinin uygulanacağı haller

MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde Noterlik Kanunu Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Adalet Bakanı yürütür.