Kategori: Tebliğler

27 Ekim 2018 CUMARTESİ               Resmî Gazete                            Sayı : 30578

TEBLİĞ

Tarım ve Orman Bakanlığından:

LİSANS ALARAK FAALİYET GÖSTEREN DEPOLARDA MUHAFAZA EDİLEN

TARIMSAL ÜRÜNLER İÇİN KİRA, İLAVE KİRA, NAKLİYE VE ANALİZ

ÜCRETİ DESTEKLEME ÖDEMESİ YAPILMASI HAKKINDA

TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: 2018/38)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Tebliğ, üreticilerin sağlıklı ve sigortalı depo imkanına kavuşmasını, ürünlerini fiyatların düşük olduğu hasat dönemlerinde ellerinden çıkarmak zorunda kalmamasını, tarıma dayalı ticaret ve sanayi sektöründeki işletmelerin ihtiyaç duydukları ürünler için depo inşa etmeksizin talep edilen miktar, tür ve kalitedeki ürüne istenen zamanda kolaylıkla ve güvenilir bir şekilde ulaşabilmelerini amaçlayan lisanslı depoculuk sisteminin desteklenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) Bu Tebliğ, lisanslı depo işletmelerine yapılacak kira, ilave kira ile üretici ve üretici örgütlerine yapılacak nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemelerinde görev alacak kurum ve kuruluşların görev ve sorumlulukları ile destekleme ödemelerinin yapılmasına yönelik usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Tebliğ, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 19 uncu maddesi ile 30/9/2014 tarihli ve 2014/6849 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Tarımsal Ürünlerin 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu Çerçevesinde Lisans Alarak Faaliyet Gösteren Depolarda Muhafaza Edilmesi Halinde Kira Destekleme Ödemesi Yapılmasına İlişkin Karara dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlar Kurulu Kararı: 30/9/2014 tarihli ve 2014/6849 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Tarımsal Ürünlerin 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu Çerçevesinde Lisans Alarak Faaliyet Gösteren Depolarda Muhafaza Edilmesi Halinde Kira Destekleme Ödemesi Yapılmasına İlişkin Kararı,

b) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

c) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş.’yi,

ç) Çiftçi Kayıt Sistemi (ÇKS): Bakanlık tarafından oluşturulan çiftçilerin kayıt altına alındığı tarımsal veri tabanını,

d) Elektronik kayıt kuralları: Elektronik ürün senetlerinin oluşturulmasına, bu senetlere bağlı tüm hak ve yükümlülükler ile işlemlerin ilgili taraflar itibarıyla kayden izlenmesine ilişkin EKK’nın önerisi üzerine ilgili Bakanlıkça belirlenen usul ve esasları,

e) Elektronik Kayıt Kuruluşu (EKK): Elektronik ürün senetlerinin sistem üzerinden oluşturulmasını sağlamak, bu senetlere bağlı tüm hak ve yükümlülükler ile işlemleri ilgili taraflar itibarıyla kayden izlemek amacıyla ilgili Bakanlıktan lisans almış anonim şirketi,

f) Elektronik ürün senedi (ELÜS): Lisanslı depo işletmesince, elektronik kayıt kurallarına uygun olarak sistem üzerinde oluşturulan elektronik kaydı,

g) ELÜS İhraç Formu: Lisanslı depo işletmesi tarafından düzenlenen ve elektronik ürün senedinin temsil ettiği ürüne ilişkin bilgileri içeren delil niteliğini haiz matbu belgeyi,

ğ) Genel Müdürlük: Tarım Reformu Genel Müdürlüğünü,

h) İl/ilçe müdürlüğü: Tarım ve Orman il/ilçe müdürlüğünü,

ı) İlgili Bakanlık: Ticaret Bakanlığını,

i) İzin belgesi: Lisanslı depo işletmesinin, deposuyla ilgili olarak 3/7/2015 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununa göre tarım arazilerinin amaç dışı kullanımına yönelik gerekli izinleri almış olduğuna dair belgeyi,

j) Kanun: 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununu,

k) Lisans: İlgili Bakanlıkça verilen faaliyet iznini gösterir belgeyi,

l) Lisanslı depo: Kanun kapsamında tarım ürünlerinin sağlıklı koşullarda muhafaza ve ticari amaçla depolanması hizmetlerini sağlayan tesisleri,

m) Lisanslı depo işletmesi: Kanun kapsamında ürünlerin depolanmasıyla iştigal eden ve geçerli bir lisans belgesine sahip anonim şirketi,

n) Sistem: Elektronik ürün senetlerine ilişkin işlemlerin elektronik ortamda yapılmasını sağlamak üzere Elektronik Kayıt Kuruluşu tarafından kurulan ve işletilen veri tabanını,

o) TBS: Tarım Bilgi Sistemini,

ö) Üretici: Mal sahibi, kiracı, yarıcı veya ortakçı olarak devamlı ya da en az bir üretim dönemi veya yetiştirme devresi tarımsal üretim yapan gerçek ve tüzel kişileri,

p) Üretici örgütü: 29/6/2004 tarihli ve 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanununa göre kurulmuş üretici birlikleri, 18/4/1972 tarihli ve 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanununa göre kurulan Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri ve/veya 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulmuş ve kuruluşuna Bakanlıkça izin verilen üretici örgütlerini,

r) Üretim yılı: Tek yıllık ürün türleri için ürünün hasat edildiği yılı, çok yıllık ürün türleri için ekim dikim tarihi ile son hasat tarihi arasındaki her bir yılı,

s) Yetkili sınıflandırıcı: Tarım ürünlerini analiz eden, ürünün nitelik ve özelliklerini belirleyen, standartlara uygun olarak sınıflandıran ve bu durumu belgelendiren laboratuvarları işleten ilgili Bakanlıktan lisans almış gerçek ve tüzel kişileri,

ş) Yönetmelik: 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmeliği,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Destekleme Esasları

Desteklenecek ürünler

MADDE 5 – 

(1) Lisanslı depolarda muhafaza edilen buğday, arpa, çavdar, yulaf, mısır, çeltik, pirinç, mercimek, nohut, fasulye, bezelye, ayçiçeği, pamuk, fındık, zeytin, zeytinyağı, kuru kayısı, Antep fıstığı, kuru üzüm ve kuru incir için kira, ilave kira, nakliye, analiz ücreti destekleme ödemesi yapılır.

Destekleme miktarları

MADDE 6 – 

(1) Lisanslı depolarda muhafaza edilen; Tablo 1’de yer alan ürünler için Tabloda belirtilen miktarda, Tablo 2’de yer alan ürünler için ise aylık ton başına 10 TL’yi geçmemek üzere ilgili Bakanlıkça onaylanacak kira ücretlerinin % 50’si oranında kira desteği verilir.

(2) Kira destekleme ödemeleri, lisanslı depo işletmelerine yapılır.

(3) ÇKS’ye kayıtlı üreticiler ile üretici örgütlerinin ÇKS’ye kayıtlı üreticilerden aldıkları ürünlerini Kanun çerçevesinde lisans alarak faaliyet gösteren depolarda muhafaza eden lisanslı depo işletmelerine, Tablo 1’de yer alan ürünler için Tabloda belirtilen miktarda, Tablo 2’de yer alan ürünler için ise aylık ton başına 10 TL’yi geçmemek üzere ilgili Bakanlıkça onaylanacak kira ücretlerinin tamamını karşılayacak şekilde, 2018 yılı hasat döneminden başlamak üzere her üretim yılına ait ürün için en fazla altı ay süre ile ilave kira desteği verilir. Altı aylık sürenin belirlenmesinde, ilgili Bakanlıkça her ürün için kararlaştırılan ve ilgili Bakanlığın resmi internet sitesinde ilan edilen depolama döneminin başlangıç tarihleri esas alınır. Kira desteği ile ilave kira desteği toplamı ilgili Bakanlıkça onaylanacak kira ücret tarifesinin üzerinde olamaz.

(4) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti desteğinden faydalanabilmek için; mevcut üretim yılına ait ürünlerin, depolama döneminin başlangıç tarihi ile içinde bulunulan yılın son günü (31 Aralık) arasında lisanslı depoya girmiş olması şartı aranır.

(5) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti desteğinden faydalanılan ÇKS’de kayıtlı üretim miktarı için bir defadan fazla nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemesi yapılmaz.

(6) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti desteklemesine tabi ürün cinsi ve miktarı ÇKS’de kayıtlı üretim bilgileri ile uyumlu olmalıdır.

(7) İlave kira desteğinden yararlanan üreticiler ile üretici örgütleri nakliye ve analiz ücreti desteğinden de yararlanabilirler.

(8) İlave kira desteğinden yararlanan üreticiler ile üretici örgütlerine, ürünlerini Kanun çerçevesinde lisans alarak faaliyet gösteren depolarda muhafaza etmeleri durumunda ürün miktarı üzerinden ton başına KDV dahil 25 TL nakliye desteği verilir.

(9) İlave kira desteğinden yararlanan üreticiler ile üretici örgütlerine, ürünlerini Kanun çerçevesinde lisans alarak faaliyet gösteren depolarda muhafaza etmeleri durumunda, depolanacak ürünlerin lisanslı depoya tesliminden önce yetkili sınıflandırıcılarca ürünün cinsine göre Yönetmelik hükümlerince yapılacak analiz başına KDV dahil 25 TL’yi geçmemek üzere, ilgili Bakanlıkça onaylanacak yetkili sınıflandırıcı ücret tarifesine göre analiz ücreti desteği verilir.

(10) İlave kira destekleme ödemeleri, üretici/üretici örgütlerinin müracaatlarına istinaden lisanslı depo işletmelerine yapılır. Nakliye ve analiz ücreti desteği ödemeleri ise;

a) Bireysel olarak başvuran üreticiler için doğrudan üreticilere,

b) Aracılık yapmak suretiyle üreticilerden aldıkları ürünleri lisanslı depo işletmelerine getiren üretici örgütleri için aracılık edilen üreticilere,

c) Üretici örgütlerinin mülkiyetine alarak getirdiği ürünler için doğrudan üretici örgütlerine,

yapılır.

(11) Kira/ilave kira desteklemelerinde bir aylık süre otuz gün olarak dikkate alınır ve gün esaslı olarak hesaplama yapılır.

(12) Destekleme ödemelerinde küsuratlı sayılarda, virgülden sonraki iki hane dikkate alınır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Uygulama

Görevli kurum ve kuruluşlar

MADDE 7 – 

(1) Kira destekleme ödemelerine ilişkin işlemler, ilgili Bakanlık ve Genel Müdürlük tarafından yürütülür. İlave kira, nakliye, analiz ücreti destekleme ödemelerine ilişkin işlemler, Genel Müdürlük ve il/ilçe müdürlüğü tarafından yürütülür.

Ödeme dönemleri ve müracaat

MADDE 8 – 

(1) Kira destekleme ödemeleri 1 Ocak-31 Mart, 1 Nisan-30 Haziran, 1 Temmuz-30 Eylül ve 1 Ekim-31 Aralık tarihleri arasında olmak üzere üçer aylık dönemler halinde yılda dört döneme ilişkin olarak yapılır. Her bir döneme ait müracaatlar (Ek-1), lisanslı depo işletmelerince dönemi takip eden ayın 10 uncu günü mesai saati bitimine kadar ilgili Bakanlığa yapılır. Son başvuru günü resmi tatil gününe rastladığında izleyen ilk işgünü mesai saati bitimine kadar müracaat edilebilir. Lisanslı depo işletmesinin ilk müracaatı izin belgesi ile birlikte yapılır.

(2) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemeleri, 1 Mayıs-31 Ekim, 1 Kasım-30 Nisan tarihleri arasında olmak üzere altışar aylık dönemler halinde yılda iki döneme ilişkin olarak yapılır.

a) Her bir döneme ait ilave kira desteği müracaatları (Ek-4), ürünlerini lisanslı depolarda muhafaza eden üretici/üretici örgütleri tarafından, lisanslı depo işletmesince üretici/üretici örgütü adına düzenlenmiş; üzerinde isim/unvan, TC/Vergi No, fatura düzenlenme tarihi, fatura tutarı, ürün adı, ürün miktarı, ürünün depoya giriş tarihi ve ürünün depoda kaldığı gün sayısı bilgilerinin yer aldığı depo kira ücreti faturası ile birlikte, dönemi takip eden ayın son günü mesai saati bitimine kadar il/ilçe müdürlüğüne yapılır.

b) Nakliye desteği müracaatları (Ek-5), aynı zamanda ilave kira desteği müracaatında bulunan üretici/üretici örgütleri tarafından; ELÜS İhraç Formu ile dönemi takip eden ayın son günü mesai saati bitimine kadar il/ilçe müdürlüğüne yapılır.

c) Analiz ücreti desteği müracaatları (Ek-6), aynı zamanda ilave kira desteği müracaatında bulunan üretici/üretici örgütleri tarafından; üretici/üretici örgütü adına yetkili sınıflandırıcı tarafından düzenlenmiş ve üzerinde tarih, seri/sıra no, ürün adı, miktarı, analiz sayısı, birim fiyatı, analiz ücreti tutarı bilgilerinin yer aldığı analiz ücreti faturası veya aynı bilgilerin yer aldığı kasa alındı makbuzunun aslı ile birlikte, dönemi takip eden ayın son günü mesai saati bitimine kadar il/ilçe müdürlüğüne yapılır.

(3) Başvurunun üretici örgütü tarafından yapılması halinde; üretici örgütü, lisanslı depo işletmesine teslim edilen ürünleri aldığı üreticilere ait isim, TC/Vergi No, ürün cinsi, ürün miktarı bilgilerini içeren listeyi onaylayarak il/ilçe müdürlüğüne teslim etmekle yükümlüdür.

(4) İl/ilçe müdürlüğü, dönemi takip eden ikinci ayın (Aralık/Haziran) 15 inci günü mesai saati bitimine kadar müracaat ekinde yer alan bilgi ve belgelerin TBS üzerinden girişini yapar. Son müracaat/TBS üzerinden giriş günü resmi tatil gününe rastladığında izleyen ilk işgünü mesai saati bitimine kadar müracaat edilebilir/giriş yapılabilir.

Elektronik Kayıt Kuruluşunun yükümlülüğü

MADDE 9 – 

(1) Kira desteğinin verilmesinde Elektronik Kayıt Kuruluşu kayıtları esas alınır.

(2) Elektronik Kayıt Kuruluşunca, kira destekleme ödemelerine ilişkin dönemin bitimini takip eden ayın 10 uncu günü mesai saati bitimine kadar, döneme ilişkin gün sonu bazında doluluk durumlarını ve lisanslı depo işletmelerine ödenmesi gereken kira desteği miktarlarını içeren bir rapor ilgili Bakanlığa gönderilir. Ayın 10 uncu günü resmi tatil gününe rastladığında bu rapor izleyen ilk işgünü mesai saati bitimine kadar gönderilebilir.

(3) Nakliye desteğine esas ELÜS İhraç Formunun doğruluğunun kontrolü amacıyla, Elektronik Kayıt Kuruluşu, TBS’ye gerekli veri akışını çevrimiçi olarak sağlar.

İl/ilçe müdürlüğünün yükümlülüğü

MADDE 10 – 

(1) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti desteğinden faydalanmak isteyen üreticiler ile üretici örgütleri tarafından teslim edilen belgelere istinaden il/ilçe müdürlüğü tarafından Bakanlık TBS’ye aşağıda belirtilen verilerin girişi sağlanır:

a) İlave kira desteği için; depo kira ücreti faturası esas alınarak; üretici/üretici örgütünün isim/unvan, TC/Vergi No, fatura düzenlenme tarihi, fatura tutarı, ürün adı, ürün miktarı, ürünün depoya giriş tarihi, ürünün teslim edildiği lisanslı depo işletmesi ve ürünün depoda kaldığı gün sayısı bilgileri,

b) Nakliye desteği için; kontrolü sağlanan ELÜS İhraç Formu esas alınarak; ürünün teslim edildiği lisanslı depo işletmesi, üretici/üretici örgütüne ait isim/unvan, TC/Vergi No, ili/ilçesi, ürün adı, ürün miktarı, teslim tarihi,

c) Analiz ücreti desteği için; üreticiler ve üretici örgütleri tarafından ibraz edilen analiz ücreti faturası veya kasa alındı makbuzu esas alınarak; üretici/üretici örgütüne ait isim/unvan, TC/Vergi No, tarih, seri/sıra no, ürün adı, miktarı, analiz sayısı, analiz birim fiyatı, analiz ücreti tutarı,

ç) Üretici örgütünün bu Tebliğ ile tanımlanan üretici örgütü kapsamında olması halinde; üretici örgütünün ürünlerini aldığı üreticilerin isim, TC/Vergi No, ürün adı, miktarı.

(2) İlave kira destekleme ödemelerinde, depo kira ücreti faturası üzerinden girişi yapılan bilgilerin;

a) Üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ÇKS kaydının bulunması,

b) Lisanslı depo işletmesine teslim edilen ürün ile kayıtlı ürün cinsinin uyumlu olması,

c) Üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ürün miktarlarının ÇKS’de kayıtlı üretim miktarını aşmaması,

ç) Ürünün depoya girişinin depolama takvimiyle uyumlu olması,

d) Depoda kalma sürelerinin altı aylık süreyi aşmaması,

e) Depo kira ücretinden ilave kira desteği miktarının eksik tahsil edilip edilmediğinin belirlenmesi,

amacıyla TBS üzerinden kontrolü sağlanır.

(3) Nakliye destekleme ödemelerinde; ELÜS İhraç Formu üzerinden girişi yapılan bilgilerin;

a) Bireysel başvuran üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ÇKS kaydının bulunması,

b) Lisanslı depo işletmesine teslim edilen ürün ile kayıtlı ürün cinsinin uyumlu olması,

c) Üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ürün miktarlarının ÇKS’de kayıtlı üretim miktarını aşmaması,

ç) Ürünün depoya girişinin depolama takvimiyle uyumlu olması,

amacıyla TBS üzerinden kontrolü sağlanır.

(4) Analiz ücreti destekleme ödemelerinde; analiz ücreti faturası veya kasa alındı makbuzu üzerinden girişi yapılan bilgilerin;

a) Bireysel başvuran üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ÇKS kaydının bulunması,

b) Lisanslı depo işletmesine teslim edilen ürün ile kayıtlı ürün cinsinin uyumlu olması,

c) Üreticiler ile üretici örgütleri tarafından ürünleri alınan üreticilerin ürün miktarlarının ÇKS’de kayıtlı üretim miktarını aşmaması,

ç) Ürünün depoya girişinin depolama takvimiyle uyumlu olması,

amacıyla TBS tarafından kontrolü sağlanır.

(5) Girişlerin tamamlanmasını takiben içinde bulunulan ayın (Aralık/Haziran) son günü mesai saati bitimine kadar;

a) Her bir lisanslı depo işletmesine TBS üzerinden kontrolü gerçekleştirilen verilere dayanarak ödenmesi gereken ilave kira desteği miktarlarını (Ek-7),

b) Lisanslı depo işletmelerine yapılacak ilave kira destekleme ödemesine ilişkin lisanslı depo detayında genel icmalini (Ek-8),

c) TBS üzerinden kontrolü gerçekleştirilen verilere dayanarak, ELÜS İhraç Formunda yer alan ürün miktarı üzerinden üretici ve üretici örgütlerine ödenmesi gereken nakliye destek miktarlarını (Ek-9),

ç) TBS üzerinden kontrolü gerçekleştirilen verilere dayanarak üretici ve üretici örgütlerine ödenmesi gereken analiz ücreti destek miktarlarını (Ek-10),

d) Her bir lisanslı depo işletmesine TBS üzerinden kontrolü gerçekleştirilen verilere dayanarak üretici/üretici örgütüne iadesi sağlanması gereken ilave kira desteği miktarlarını (Ek-11), içeren icmaller TBS üzerinden oluşturulur.

İlan ve itiraz

MADDE 11 – 

(1) Kira destekleme ödemesi yapılacak lisanslı depo işletmelerinin unvanı ve destekleme ödemesine hak kazandığı miktarlar ilgili Bakanlığın internet sayfasında beş işgünü süreyle ilan edilir. Destekleme miktarlarına ilişkin olarak ilanın son gününden itibaren beş işgünü içinde lisanslı depo işletmelerince ilgili Bakanlığa itirazda bulunulabilir.

(2) İlave kira destekleme ödemesi yapılacak lisanslı depo işletmeleri ile nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemesi yapılacak üretici örgütlerinin unvanı, üreticilerin isimleri ve destekleme ödemesine hak kazandığı miktarları gösterir destek bazında düzenlenen icmaller (Ek 7, 8, 9, 10, 11) il/ilçe müdürlüğünde beş işgünü süreyle askıya çıkarılır. Askıya çıkma tarihi ve saati ile askıdan indirme tarihi ve saati tutanağa bağlanır. Tutanak il/ilçe müdürü tarafından güncel tarihle imzalanır. Askı süresi ve askı süresinin bitimini takip eden üç işgünü içinde yapılacak itirazlar il/ilçe müdürlüğü tarafından değerlendirilir. Bu değerlendirmenin sonucunda karara bağlanamayan itirazlar öncelikle il müdürlüğü tarafından incelenir. İl müdürlüğü tarafından da karara bağlanamaması durumunda Genel Müdürlüğe iletilir. Askı ve itiraz süresince herhangi bir itiraz olmaması halinde icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir.

(3) Askı ve itiraz süresi boyunca askıdaki icmal bilgilerine dair ilgililer tarafından yapılacak itirazların il/ilçe müdürlüğüne yazılı olarak yapılması şarttır.

(4) TBS’den alınan icmaller (Ek 7, 8, 9, 10, 11) askıya itiraz süresinin bitiminden itibaren beş işgünü içinde ilçe müdürlüğünce düzenlenip onaylandıktan sonra il müdürlüğüne gönderilir. Bu icmaller ve merkez ilçe icmalleri il müdürlüğü tarafından kontrol edilir.

(5) İlçe müdürlüğünden alınan icmallerde gerçeğe aykırılık olması ya da il müdürlüğüne intikal eden şikâyet ve/veya ihbar olması durumunda, il müdürlüğünce bu konular değerlendirilir. Çözüme kavuşturulamayan konular Genel Müdürlüğe gönderilir.

(6) Çözüme kavuşturulmak üzere Genel Müdürlüğe gönderilen itiraz, şikâyet ve/veya ihbar olması durumunda, konu Genel Müdürlükçe sonuçlandırılmadıkça ilgililer hakkında icmal düzenlenmez.

Kira destekleme ödemeleri şekli ve planı

MADDE 12 – 

(1) Kira destekleme ödemeleri; ürün bazında ve Bakanlar Kurulu Kararında belirtilen destekleme miktarları (TL/ton/ay) üzerinden ilgili Bakanlıkça hesaplanır.

(2) Kira destekleme ödemelerine ilişkin dönemin bitimini izleyen ay içinde ödeme icmali ilgili Bakanlıkça her bir lisanslı depo işletmesi için ayrı ayrı (Ek-2) ve genel icmal tablosu (Ek-3) şeklinde hazırlanıp onaylanarak elektronik ortamda ve ödemeye esas olmak üzere yazılı olarak Bakanlığa iletilir.

(3) Dönemlere dair kira destekleme ödemeleri, ilgili Bakanlığın hazırlayıp onayladığı ödeme icmalinin Bakanlığa intikalinden itibaren gerçekleştirilir.

(4) Genel Müdürlük tarafından, onaylı ödeme icmalleri Bankaya gönderilir.

(5) Banka tarafından kira destekleme ödemeleri, ödeme icmali esas alınarak lisanslı depo işletmelerine ait banka hesap numaralarına aktarılır.

(6) İlgili Bakanlıkça hakkında idari inceleme ve/veya soruşturma başlatılan ya da yargıya intikal eden destekleme ödemelerinde ilgili lisanslı depo işletmesinin ödeme icmallerinde yer alabilmesi için sürecin kira destekleme ödemesi yapılmasına engel olmayacak bir netice ile tamamlanması beklenir.

İlave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemeleri şekli ve planı

MADDE 13 – 

(1) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemelerine dair; ilçe müdürlüğü tarafından gönderilen icmaller (Ek 7, 8, 9, 10) il müdürlüğü tarafından hazırlanıp onaylanarak; dönemi izleyen üçüncü ayın son günü mesai saati bitimine kadar (Ocak/Temmuz); elektronik ortamda ve ödemeye esas olmak üzere yazılı olarak Genel Müdürlüğe gönderilir.

(2) Lisanslı depo işletmelerince depo kira ücretinden eksik tahsil edilmeyen ilave kira desteğinin ilgili üretici/üretici örgütlerine iadesinin sağlanması için; Ek-11’de yer alan icmal, il müdürlüğü tarafından dönemi izleyen üçüncü ayın son günü mesai saati bitimine kadar (Ocak/Temmuz) ilgili lisanslı depo işletmelerine resmi yazı ekinde gönderilir.

(3) Destekleme ödemeleri, il müdürlüğünün hazırlayıp onayladığı ödeme icmalinin Genel Müdürlüğe intikalinden itibaren gerçekleştirilir.

(4) Genel Müdürlük tarafından, onaylı ödeme icmalleri Bankaya gönderilir. Banka tarafından ödeme icmalleri esas alınarak; ilave kira destekleme ödemeleri lisanslı depo işletmelerine ait banka hesap numaralarına, nakliye ve analiz ücreti desteği ödemeleri ise üreticiler ve üretici örgütleri adına açılan veya açılacak olan banka hesap numaralarına aktarılır.

(5) Hakkında idari inceleme ve/veya soruşturma başlatılan ya da yargıya intikal eden lisanslı depo işletmesinin, üretici ve üretici örgütlerinin destekleme ödeme icmallerinde yer alabilmesi için sürecin destekleme ödemesi yapılmasına engel olmayacak bir netice ile tamamlanması gerekir.

Lisanslı depo işletmesinin yükümlülüğü

MADDE 14 – 

(1) Lisanslı depo işletmeleri; il müdürlüğü tarafından kendilerine tebliğ edilen Ek-11’de yer alan icmali esas alarak, iadesi sağlanması gereken ilave kira desteği miktarlarını ilgili üretici/üretici örgütlerine iade etmekle yükümlüdür. İade işleminin yapıldığına ilişkin belgeler, lisanslı depo işletmeleri tarafından ilave kira desteğinin hesaplarına aktarılmasını müteakip otuz gün içerisinde il müdürlüğüne ibraz edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Finansman ve ödemeler

MADDE 15 – 

(1) Destekleme ödemeleri için gerekli finansman, Bakanlığın tarımsal destekleme bütçesinden karşılanır.

(2) Bakanlar Kurulu Kararına istinaden Bankaya hizmet karşılığı olarak, ödenen destekleme tutarının % 0,2’si Bakanlık tarafından komisyon olarak ayrıca ödenir.

(3) Bu karar kapsamında yapılan destekleme ödemeleri kamu kaynağı olduğundan hak sahibinin hesabına aktarılmadan önce haciz/icra, temlik ve benzeri işlemler yapılmaz.

Desteklemeden faydalanamayacaklar

MADDE 16 – 

(1) Kira destekleme ödemelerinde ilgili Bakanlıkça gerçeğe aykırı belge ibraz ettiği tespit edilen lisanslı depo işletmeleri ile ilave kira, nakliye ve analiz ücreti desteklerinde il/ilçe müdürlüğünce gerçeğe aykırı belge düzenlediği/ibraz ettiği tespit edilen üreticiler, üretici örgütleri ve lisanslı depo işletmeleri destekleme ödemelerinden faydalanamazlar.

(2) İl müdürlüğü tarafından kendilerine tebliğ edilen, üretici/üretici örgütlerine iade etmekle yükümlü oldukları ilave kira ücretini ilgili üretici/üretici örgütlerine iade etmeyen veya iade ettiğine ilişkin belgeleri il müdürlüğüne ibraz etmeyen lisanslı depo işletmeleri, destekleme ödemelerinden faydalanamazlar.

(3) 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 23 üncü maddesi gereği haklarında beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmamaları yönünde karar verilenler cezalı oldukları süre zarfında bu Tebliğde anılan destekleme ödemelerinden faydalanamazlar.

Cezai sorumluluklar, haksız ödemelerin geri alınması ve hak mahrumiyeti

MADDE 17 – 

(1) Destekleme ödemelerinin denetimini sağlayacak tedbirleri almaya Bakanlık yetkilidir. Bakanlık bu amaçla yapılacak çalışmalarda kullanılmak üzere ihtiyaç duyulabilecek her türlü bilgi ve belgeyi ilgili Bakanlık, lisanslı depo işletmeleri, Elektronik Kayıt Kuruluşu, yetkili sınıflandırıcılar, kamu ve özel sektör kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişilerden isteyebilir. İstenen bilgi ve belgeler eksiksiz ve doğru olarak istenilen süre içerisinde Bakanlığa verilir. İlgili Bakanlığın; haksız ödemeye neden olan iş ve işlemlerle ilgili olarak Kanundan kaynaklanan denetim, inceleme, değerlendirme ve sonuçlandırma yetkileri saklıdır. İlgili Bakanlık bu konuda gerekli tedbirleri alır. Kira desteği uygulamasına yönelik ortaya çıkabilecek şikayet, itiraz ve başvurular ilgili Bakanlıkça incelenir ve sonuçlandırılır.

(2) İlgili Bakanlık kira destekleme ödemeleri için düzenlediği ve Bakanlığa ilettiği tüm belgelerin kontrolünden sorumludur. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi sonucunda haksız yere ödemeye neden olanlar ile haksız yere ödemelerden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibarıyla gerçek dışı belge düzenleyen ve kullananlar hakkında gerekli cezai, hukuki ve idari işlemlerin başlatılması ilgili Bakanlığın sorumluluğundadır.

(3) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen gecikme zammı oranları dikkate alınarak, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte, anılan Kanun hükümlerine göre geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında gerçek dışı beyan ve belge düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar.

(4) Kira, ilave kira, nakliye ve analiz ücreti desteği ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç, haksız yere yararlandığı tespit edilenler ile idari hata sonucu sehven yapılan fazla ödemeyi, kira desteği ödemelerinde Genel Müdürlüğün, ilave kira, nakliye ve analiz ücreti desteği ödemelerinde il/ilçe müdürlüğünün geri ödeme talebine rağmen iade etmeyenler ile üretici/üretici örgütlerine iade etmekle yükümlü oldukları ilave kira ücretini ilgili üretici/üretici örgütlerine iade etmeyen lisanslı depo işletmeleri hakkında 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bunlar beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar. İlave kira, nakliye, analiz ücreti desteğinin takibinden il/ilçe müdürlüğü; lisanslı depo işletmelerinin üretici/üretici örgütlerine iade etmekle yükümlü oldukları ilave kira ücretinin ilgili üretici/üretici örgütlerine iadesinin takibinden il müdürlüğü sorumludur.

(5) Elektronik Kayıt Kuruluşu, lisanslı depo işletmelerince oluşturulan elektronik ürün senetleri çerçevesinde, lisanslı depoların günlük doluluk durumlarını kendi nezdindeki kayıtları esas alarak doğru bir şekilde ilgili Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür. Elektronik Kayıt Kuruluşu nezdindeki bilgiler ile ilgili Bakanlığa gönderilen doluluk durumları arasındaki farklılıklardan ve ELÜS İhraç Formunun doğruluğunun kontrolü amacıyla, TBS’ye gerekli veri akışının çevrimiçi olarak sağlanması ile ilgili doğrulama hatasından kaynaklanan haksız kira destekleme ödemelerinden Elektronik Kayıt Kuruluşu sorumludur.

(6) Lisanslı depoda mevcut olmayan ürün ve/veya mevcut ürün miktarının üzerinde elektronik ürün senedi düzenlenmesi nedeniyle yapılacak haksız destek ödemelerinden, ilave kira ve nakliye destekleme ödemesinden faydalanmak üzere üretici/üretici örgütü adına düzenlenen belgelerin doğruluğundan, üretici/üretici örgütlerine iade etmekle yükümlü oldukları ilave kira ücretini ilgili üretici/üretici örgütlerine iade etmekten ve buna ilişkin belgeleri il/ilçe müdürlüğüne belirtilen süre içerisinde ibraz etmekten lisanslı depo işletmeleri sorumludur. Bu durumda lisanslı depo işletmesi, ortakları, yöneticileri ve personeli hakkında mevzuatta belirtilen hukuki, idari ve cezai yaptırımların uygulanmasına ilişkin gerekli işlemler gerçekleştirilir.

(7) Analiz ücreti desteklemelerinde, yapılan analizlere ilişkin bilgilerin hatalı olması halinde yetkili sınıflandırıcı sorumludur. Bu durumda yetkili sınıflandırıcı yöneticileri ve personeli hakkında mevzuatta belirtilen hukuki, idari ve cezai yaptırımların uygulanmasına ilişkin gerekli işlemler gerçekleştirilir.

(8) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemesinden faydalanmak üzere il/ilçe müdürlüğüne teslim ettiği belgelerin doğruluğundan üretici/üretici örgütleri sorumludur. Bu durumda üretici örgütleri yöneticileri ve üreticiler hakkında mevzuatta belirtilen hukuki, idari ve cezai yaptırımların uygulanmasına ilişkin gerekli işlemler gerçekleştirilir.

(9) İlave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemelerinden faydalanmak isteyen üretici/üretici örgütlerinin il/ilçe müdürlüğüne ibraz ettiği belgelerin kontrolünden, TBS veri tabanına eksiksiz ve doğru girilmesinden, ödemeye esas icmallerin eksiksiz ve doğru düzenlenmesinden, bu Tebliğ çerçevesinde belirtilen sürelere uyulmasından, lisanslı depo işletmelerince ilave kira desteğinin ilgili üretici/üretici örgütlerine iadesinin sağlanması amacıyla gerekli iş ve işlemlerin yapılmasından il/ilçe müdürlüğü sorumludur. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyerek haksız yere ödemeye neden olanlar ile haksız yere ödemelerden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibarıyla gerçek dışı belge düzenleyen ve kullananlar hakkında gerekli cezai, hukuki ve idari işlemler il/ilçe müdürlüğünce yapılır.

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 18 – 

(1) 17/1/2015 tarihli ve 29239 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Lisans Alarak Faaliyet Gösteren Depolarda Muhafaza Edilen Tarımsal Ürünler İçin Kira Destekleme Ödemesi Yapılması Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2014/62) yürürlükten kaldırılmıştır.

Tamamlanamayan işlemler

GEÇİCİ MADDE 1 – 

(1) Yürürlükten kaldırılan mevzuat hükümleri çerçevesinde başlatılmış ve bu Tebliğin yayımı tarihinde sonlandırılmamış olan işlemler, 17/1/2015 tarihli ve 29239 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Lisans Alarak Faaliyet Gösteren Depolarda Muhafaza Edilen Tarımsal Ürünler İçin Kira Destekleme Ödemesi Yapılması Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2014/62) hükümleri çerçevesinde sonlandırılır.

2018 yılı uygulaması (Ekli: RG-08.12.2018-30619)

GEÇİCİ MADDE 2 – 

(1) 2018 yılı 1 Mayıs-31 Ekim dönemi ilave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemelerine ilişkin müracaatlar, 31/12/2018 tarihi mesai saati bitimine kadar uzatılmıştır. Bu durumda; TBS üzerinden veri girişi 15 Ocak 2019, icmallerin TBS üzerinden oluşturulması 31 Ocak 2019, ödemeye esas icmallerin Genel Müdürlüğe ve Ek-11’de yer alan icmalin ilgili lisanslı depo işletmelerine gönderilmesi 28 Şubat 2019 tarihi mesai saati bitimine kadar tamamlanır.”

2018 yılı 1 Mayıs-31 Ekim dönemi uygulaması (Ekli: RG-01.03.2019-30701)

GEÇİCİ MADDE 3 – 

(1) 2018 yılı 1 Mayıs-31 Ekim dönemine ilişkin ürününü lisanslı depolarda muhafaza eden mudilerin yer aldığı; üzerinde ürünün teslim edildiği lisanslı depo işletmesi, mudi isim/unvan, TC/Vergi No, ürün adı, ürün miktarı, ürünün depoda kaldığı gün sayısı, toplam depolama ücreti, ELÜS ihraç tarihi ve ELÜS iptal/ELÜS alım satım tarihi bilgilerini içeren, EKK tarafından excel formatında düzenlenmiş liste; ilgili Bakanlıkça kontrol edilerek 7 Mart 2019 tarihi mesai saati bitimine kadar Genel Müdürlüğe talep edilen şekilde resmi yazı ekinde gönderilir. Genel Müdürlük söz konusu listelerin il/ilçe müdürlüğüne ulaştırılmasını temin eder.

(2) Gerekli şartları haiz “Depo Kira Ücreti Faturası” ibraz edemediği için destekleme ödemelerine müracaat edemeyen üretici ve üretici örgütleri; döneme ilişkin ilave kira, nakliye ve analiz ücreti destekleme ödemelerinden faydalanmak için 11 Mart-29 Mart 2019 tarihleri arasında istenilen diğer belgelerle il/ilçe müdürlüğüne müracaat eder. İlave kira desteği müracaatlarına ilişkin EKK tarafından excel formatında düzenlenen ve ilgili Bakanlıkça kontrol edilerek Genel Müdürlüğe gönderilen ilave kira desteğine konu bilgileri içeren liste esas alınarak ürünün teslim edildiği lisanslı depo işletmesi, üretici/üretici örgütünün isim/unvan, TC/Vergi No, ürün adı, ürün miktarı, ürünün depoda kaldığı gün sayısı, toplam depolama ücreti, ELÜS ihraç tarihi bilgileri ile nakliye ve analiz ücreti desteği müracaatlarına ilişkin istenilen belgeler esas alınarak gerekli verilerin il/ilçe müdürlüğü tarafından Bakanlık TBS’yegirişi 12 Nisan 2019, icmallerin TBS üzerinden oluşturulması 26 Nisan 2019, ödemeye esas icmallerin Genel Müdürlüğe ve Ek-11’de yer alan icmalin ilgili lisanslı depo işletmelerine gönderilmesi 24 Mayıs 2019 tarihi mesai saati bitimine kadar tamamlanır.”

Yürürlük

MADDE 19 – 

(1) Bu Tebliğ 1/1/2018 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 20 – 

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

Tebliğ Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
27/10/2018	30578
Tebliğde Değişiklik Yapan Tebliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
8/12/2018	30619

11 Mart 2019 PAZARTESİ              Resmî Gazete                            Sayı : 30711

TEBLİĞ

Ticaret Bakanlığından:

PATATES İTHALATINDA TARİFE KONTENJANI

UYGULANMASINA İLİŞKİN TEBLİĞ

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı, patates ithalatında uygulanacak tarife kontenjanının dağıtım yöntemi ile başvuru ve kullanım usul ve esaslarının belirlenmesidir.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, 10/3/2019 tarihli ve 815 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yürürlüğe konulan Patates İthalatında Tarife Kontenjanı Uygulanması Hakkında Karar ve 14/4/2010 tarihli ve 2010/339 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İthalatta Kota ve Tarife Kontenjanı İdaresi Hakkında Karara dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğde yer alan;

a) Bakanlık: Ticaret Bakanlığını,

b) Beyanname sırasına göre tahsis yöntemi (BSGTY): Tarife kontenjanının Ticaret Bakanlığınca, firmalara ithalatı gerçekleştirilecek eşyaya dair gümrük beyannamesi tescil numarası sırası esas alınarak tahsis edildiği yöntemi,

c) Tarife kontenjanı: Belirli bir dönem itibarıyla gümrük vergisinde ve/veya diğer mali yüklerde indirim yapılan ya da muafiyet sağlanan ithalatın miktarını,

ifade eder.

Tarife kontenjanı tahsisatı için başvuru ve başvuruların sonuçlandırılması

MADDE 4 –

(1) Söz konusu tarife kontenjanının dağıtımı BSGTY’ye göre yapılacak olup, gümrük beyannamesinin tescili esnasında tarife kontenjanından yararlanılacağının beyan edilmesi müracaat hükmündedir.

(2) BSGTY’ye göre dağıtılan tarife kontenjanı tahsisi gümrük beyannamesinin tescili aşamasında ilgili muafiyet kodunun seçilmesi ile yapılır.

(3) Bu Tebliğ kapsamında yapılan beyanın doğruluğuyla ve ithal mallarla ilgili incelemeleri yapmaya veya yaptırmaya Bakanlık yetkilidir.

Dağıtım kriterleri

MADDE 5 –

(1) Söz konusu tarife kontenjanına ilişkin tahsisat, tarife kontenjanı konusu ürüne ilişkin gümrük beyannamesinin tescil numarası sırası esas alınarak, beyan edilen miktarla sınırlı olmak kaydıyla sırasıyla sonuçlandırılır. Bu şekilde tahsis edilen miktar toplam tarife kontenjanından düşüm yapılarak kontenjanın tamamı tahsis edilir. Tarife kontenjanından faydalanmak üzere talep edilen miktarın mevcut tarife kontenjanı miktarını aşması halinde sistem tarafından firmaya bilgilendirme mesajları verilir.

Yaptırım

MADDE 6 –

(1) Tebliğ kapsamında yapılacak ithalat işlemlerinde bu Tebliğde belirtilen hususlara aykırı davranıldığının tespiti halinde, yapılan tarife kontenjanı tahsisatı iptal edilir.

Diğer mevzuat hükümleri

MADDE 7 –

(1) Bu Tebliğ, tarife kontenjanı kapsamında ithalatı gerçekleşecek eşyanın ithalatının tabi olduğu diğer mevzuat hükümlerinin uygulanmasını engellemez.

Yetki

MADDE 8 –

(1) Bakanlık bu Tebliğ hükümlerine istinaden, genelgeler çıkarmaya, izin ve talimat vermeye, özel ve zorunlu durumları inceleyip sonuçlandırmaya ve uygulamada ortaya çıkacak ihtilafları idari yoldan çözümlemeye yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 9 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 10 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Ticaret Bakanı yürütür.

15 Mart 2019 CUMA                          Resmî Gazete                        Sayı : 30715

TEBLİĞ

Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)’ndan:

GELİR VERGİSİ GENEL TEBLİĞİ

(SERİ NO: 306)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – 

(1) 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun;

a) 23 ve 29 uncu maddelerinde, 18/1/2019 tarihli ve 30659 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 17/1/2019 tarihli ve 7161 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişikliklere ilişkin açıklamalar,

b) 9 ve 25 inci maddelerinde, 30/1/2019 tarihli ve 30671 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 18/1/2019 tarihli ve 7162 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla yapılan değişiklikler ile aynı Kanunla 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 89 uncu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi,

c) 303 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde değişiklik yapılması,

bu Tebliğin amaç ve kapsamını oluşturmaktadır.

İKİNCİ BÖLÜM

Uçuş ve Dalış Hizmetlerinde İstisna

Yasal düzenleme

MADDE 2 – 

(1) 7161 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi ile 193 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki bent eklenmiştir.

“17. Kamu kurum ve kuruluşları hariç Türk Hava Kurumu veya kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde uçuş maksadıyla görevlendirilen, hava aracının sevk ve idaresiyle görevli pilotlar ile uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren yetkili sivil havacılık otoritesince sertifikalandırılmış kabin memurlarına ödenen aylık ücretin gerçek safi değerinin %70’i (Cumhurbaşkanı, bu oranı %100’e kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye yetkilidir.).”

(2) 7161 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi ile 193 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“2. Subay, astsubay, erbaş ve erlere ve ordu hizmetinde bulunan sivil makinistlere, uçuş, dalış gibi hizmetleri dolayısıyla verilen tazminatlar, gündelikler, ikramiyeler ve zamlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarında uçuş maksadıyla görevlendirilen, hava aracının sevk ve idaresiyle görevli pilotlar ile uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren personele fiilen uçuş hizmetleri ve kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde denizaltına dalış yapanlara fiilen dalış hizmetleri dolayısıyla yapılan aynı mahiyetteki ödemeler;”

İstisnanın kapsamı ve uygulaması

MADDE 3 – 

(1) 193 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (17) numaralı bendinde yapılan düzenleme ile kamu kurum ve kuruluşları hariç Türk Hava Kurumu veya kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde uçuş maksadıyla görevlendirilen,

a) Hava aracının sevk ve idaresiyle görevli pilotlara,

b) Uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren yetkili sivil havacılık otoritesince sertifikalandırılmış kabin memurlarına

1/2/2019 tarihinden itibaren nakden veya hesaben ödenen aylık ücretlerinin gerçek safi değerinin %70’i gelir vergisinden istisna edilmiştir.

(2) Türk Hava Kurumu veya kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde görevli olmakla birlikte birinci fıkrada belirtilen görevliler dışındaki diğer personel, yetkili sivil havacılık otoritesince sertifikalandırılmış veya uçak içinde hizmet veriyor olsa da bu istisnadan yararlanamayacaktır.

(3) 193 sayılı Kanunun 61 inci maddesinde ücret, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatler olarak tanımlanmış ve ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunmasının onun mahiyetini değiştirmeyeceği belirtilmiştir. Dolayısıyla, pilot ve kabin memurlarına, bu hizmetlerine ilişkin olarak ödenen aylık ücret, mesai, prim, ikramiye, gider karşılığı ve sair adlarla yapılan tüm ödemeler ve sağlanan menfaatler de ücret kapsamında değerlendirilecektir.

(4) Ücretin gerçek safi değeri; işveren tarafından verilen para ve ayınlarla sağlanan menfaatler toplamından, 193 sayılı Kanunun 63 üncü maddesinde sayılan sigorta primi, şahıs/hayat sigortası primi ve sendika aidatları gibi indirimler ile 31 inci maddesinde yer alan engellilik indirimi düşüldükten sonra kalan miktardır. Bu hesaplama yapılırken, 193 sayılı Kanunun 23 ilâ 29 uncu maddelerine göre istisna kapsamında olan ve bordroda gösterilen diğer ücret ve benzeri ödemelerin ise ilgili hükümlerine göre vergiden istisna edileceği tabiidir.

(5) Birinci fıkrada belirtilen personele ödenen aylık ücretlerin gerçek safi değerinin %70’i istisna edildikten sonra kalan %30’luk kısım gelir vergisine tabi olacaktır.

Örnek 1: (A) Hava yollarında çalışan ve bekâr olan pilot Bay (B)’ye, 2019 yılı Şubat ayında brüt 40.000 TL ücret ödenmiştir. Bay (B)’nin kendi adına ödediği 1.000 TL şahıs sigorta pirimi bulunmaktadır.

Pilot (B)’nin 2019 Şubat ayına ilişkin ödenen ücretine uygulanacak gelir vergisi istisnası tutarı aşağıdaki şekilde hesaplanacaktır.

Brüt ücret	40.000,00 TL
SGK primi  (%14 + %1)*	2.878,20 TL
Şahıs sigorta primi	1.000,00 TL
Safi ücret (gelir vergisi matrahı)	36.121,80 TL
İstisna edilecek matrah (36.121,80 x %70)	25.285,26 TL
Vergiye tabi matrah	10.836,54 TL
Hesaplanan gelir vergisi	1.625,48 TL
Asgari geçim indirimi tutarı	191,88 TL
Ödenecek gelir vergisi	1.433,60TL
*2019 yılı sigorta prim tavan tutarı olan 19.188 TL dikkate alınarak hesaplama yapılmıştır.

Örnek 2: (C) Hava yollarında çalışan ve bekâr olan kabin memuru Bayan (Ç)’ye, 2019 yılı Şubat ayında brüt 10.000 TL ücret ödenmiştir. Bayan (Ç)’nin kendi adına ödediği 1.000 TL şahıs sigorta pirimi bulunmaktadır.

Kabin memuru Bayan (Ç)’nin 2019 Şubat ayına ilişkin ödenen ücretine uygulanacak gelir vergisi istisnası tutarı aşağıdaki şekilde hesaplanacaktır.

Brüt ücret	10.000,00 TL
SGK primi  (%14 + %1)	1.500,00 TL
Şahıs sigorta primi	1.000,00 TL
Safi ücret (gelir vergisi matrahı)	7.500,00 TL
İstisna edilecek matrah (7.500 x %70)	5.250,00 TL
Vergiye tabi matrah	2.250,00 TL
Hesaplanan gelir vergisi	337,50 TL
Asgari geçim indirimi tutarı	191,88 TL
Ödenecek gelir vergisi	145,62 TL

(6) 193 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde yapılan düzenlemeye göre, subay, astsubay, erbaş ve erlere ve ordu hizmetinde bulunan sivil makinistlere, uçuş, dalış gibi hizmetleri dolayısıyla verilen tazminatlar, gündelikler, ikramiyeler ve zamlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarında uçuş maksadıyla görevlendirilen, hava aracının sevk ve idaresiyle görevli pilotlar ile uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren personele fiilen uçuş hizmetleri ve kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde denizaltına dalış yapanlara fiilen dalış hizmetleri dolayısıyla yapılan aynı mahiyetteki ödemelere ilişkin istisna uygulaması önceden olduğu şekilde devam etmektedir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İnternet ve Benzeri Elektronik Ortamlar Üzerinden Yapılan

Satışlarda Esnaf Muaflığı

Yasal düzenleme

MADDE 4 – 

(1) 7162 sayılı Kanunun 1 inci maddesi ile 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendine “işyeri açmaksızın” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya yıl içinde gerçekleştirilen satış tutarı ilgili yıl için geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarından fazla olmamak üzere, internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden” ibaresi eklenmiştir.

(2) Buna göre, 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin yürürlükteki hali aşağıdaki şekildedir.

“6. Evlerde kullanılan dikiş, nakış, mutfak robotu, ütü ve benzeri makine ve aletler hariç olmak üzere, muharrik kuvvet kullanmamak ve dışarıdan işçi almamak şartıyla; oturdukları evlerde imal ettikleri havlu, örtü, çarşaf, çorap, halı, kilim, dokuma mamûlleri, kırpıntı deriden üretilen mamûller, örgü, dantel, her nevi nakış işleri ve turistik eşya, hasır, sepet, süpürge, paspas, fırça, yapma çiçek, pul, payet, boncuk işleme, tığ örgü işleri, ip ve urganları, tarhana, erişte, mantı gibi ürünleri işyeri açmaksızın veya yıl içinde gerçekleştirilen satış tutarı ilgili yıl için geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarından fazla olmamak üzere, internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden satanlar. Bu ürünlerin, pazar takibi suretiyle satılması ile ticarî, ziraî veya meslekî faaliyetleri dolayısıyla gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olanların düzenledikleri hariç olmak üzere; düzenlenen kermes, festival, panayır ile kamu kurum ve kuruluşlarınca geçici olarak belirlenen yerlerde satılması muaflıktan faydalanmaya engel değildir.”

Evlerde üretilen ürünlerin satışında esnaf muaflığı

MADDE 5 – 

(1) 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında, evlerde kendi el emekleri ile imal ettikleri ürünleri bir işyeri açmaksızın satanlar, esnaf muaflığından faydalanabilmektedirler.

(2) Bu muaflıktan faydalanılabilmesi için;

a) İmal edilen ürünlerin, 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında olması,

b) Evlerde kullanılan dikiş, nakış, mutfak robotu, ütü ve benzeri makine ve aletler hariç olmak üzere, sanayi tipi veya seri üretim yapabilen makine ve aletlerin kullanılmaması,

c) Dışarıdan işçi çalıştırılmaması,

ç) Ürünlerin işyeri açmaksızın satılması,

d) Ürünlerin, pazar takibi suretiyle satılmaması,

e) Ürünlerin, ticarî, ziraî veya meslekî faaliyetleri dolayısıyla gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olanların düzenledikleri kermes, festival ve panayırlarda satılmaması,

f) Ticarî, ziraî veya meslekî kazancı dolayısı ile gerçek usulde gelir vergisine tâbi olunmaması,

g) Faaliyetin, gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerine bağlılık arz edecek şekilde yapılmaması

gerekmektedir.

(3) Ürünlerin; ticarî, ziraî veya meslekî faaliyetleri dolayısıyla gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olanların düzenledikleri hariç olmak üzere, düzenlenen kermes, festival, panayır ile kamu kurum ve kuruluşlarınca geçici olarak belirlenen yerlerde satılması muaflıktan faydalanmaya engel değildir.

Evlerde üretilen ürünlerin internet ve benzeri elektronik ortamlarda satışı

MADDE 6 – 

(1) 7162 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle 30/1/2019 tarihinden itibaren uygulanmak üzere, 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf muaflığından faydalananların, evlerde imal ettikleri ürünleri, internet ve benzeri elektronik ortamlarda da satmaları halinde esnaf muaflığından faydalanmaları mümkün hale getirilmiştir.

(2) Bu muaflıktan faydalanılabilmesi için, internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden yıl içinde gerçekleştirilen satış tutarının ilgili yıl içinde geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını aşmaması gerekmektedir.

(3) 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinde sayılan ürün çeşitlerinden, birden fazlasının üretilerek internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden satılması durumunda, satış tutarının ilgili yıl içinde geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını aşmaması şartı, her bir ürün cinsi için ayrı ayrı değil tüm ürünlerin toplam satış tutarı için geçerlidir.

(4) Satışların bir kısmının internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden, bir kısmının muafiyet kapsamında diğer şekillerde yapılması halinde, satış tutarının ilgili yıl içinde geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını aşmaması şartı, sadece internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden yapılan satışlar için geçerli olup, diğer şekillerde yapılan satışlarda tutar sınırlaması bulunmamaktadır.

(5) İnternet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden yıl içerisinde yapılan satışların ilgili yılda geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını geçmesi halinde, esnaf muafiyeti kaybedilecek ve izleyen takvim yılı başı itibarıyla gelir vergisi mükellefiyeti tesis edilecektir.

Örnek 3: 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf muaflığından yararlanan Bayan (D), evinde ürettiği tarhana, erişte ve mantıları, kamu kurumlarınca düzenlenen kermes, festival, panayırlarda ve internet üzerinden satışa aracılık eden bir platform aracılığıyla satmaktadır.

Bayan (D)’nin, 2019 takvim yılında internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı 25.000 TL, diğer satış tutarı ise 10.000 TL dir.

Bayan (D), internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı olan 25.000 TL, 2019 yılı için belirlenen yıllık asgari ücretin brüt tutarı olan 30.700,80 TL’yi aşmadığından, muafiyetten faydalanmaya devam edecektir.

Örnek 4: 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf muaflığından yararlanan Bay (E), evinde ürettiği hediyelik turistik eşyaları belediye tarafından belirlenen geçici bir stantta ve internet üzerinden satmaktadır.

Bay (E)’nin 2019 takvim yılında internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı 35.000 TL, diğer satış tutarı ise 15.000 TL dir.

Bay (E), internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı olan 35.000 TL, 2019 yılı için belirlenen yıllık asgari ücretin brüt tutarı olan 30.700,80 TL yi aştığından, muafiyetini kaybedecek ve 1/1/2020 tarihinden itibaren gelir vergisi mükellefi olacaktır.

Evlerde üretilen ürünlerin internet ve benzeri elektronik ortamlarda satışında vergi tevkifatı ve belgelendirme

MADDE 7 – 

(1) 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin son fıkrasında, “Bu muaflığın, 94 üncü madde uyarınca tevkif suretiyle kesilen vergiye şümulü yoktur.” hükmü yer almaktadır. Aynı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasında vergi tevkifatı yapmak zorunda olanlar ile tevkifata tabi tutulacak ödemeler belirtilmiş ve aynı fıkranın (13) numaralı bendinde vergiden muaf esnafa yapılan ödemeler tevkifat kapsamına alınmış olup, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinde yer alan emtia bedelleri veya bu emtianın imalinde ödenen hizmet bedelleri üzerinden yapılacak tevkifat oranı 6/6/2012 tarihli ve 2012/3322 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile %2 olarak belirlenmiştir.

(2) Tevkifat yapmakla sorumlu olanlar tarafından, 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında, vergiden muaf esnaftan internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden veya muafiyet kapsamında diğer şekillerde satın alınan mallar için yapılan ödemeler üzerinden, aynı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (13) numaralı bendinin (a) alt bendi uyarınca %2 oranında tevkifat yapılması gerekmektedir.

(3) Esnaf muaflığından yararlananlardan yapılan alışların tamamının gider pusulası ile belgelendirilmesi esas olmakla birlikte, münhasıran internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden satın alınan mallar için yapılan ödemelere ilişkin olmak üzere, gider pusulasında bulunması gereken bilgileri (imza hariç) ihtiva eden banka dekontları ile de belgelendirilmesi mümkündür.

Örnek 5: 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf muaflığından yararlanan Bayan (F), evinde ürettiği hasır, sepet, süpürge, paspas, fırça ve yapma çiçekleri, kamu kurumlarınca düzenlenen kermes, festival, panayırlarda ve internet üzerinden satışa aracılık eden bir platform aracılığıyla satmaktadır.

Bayan (F), internet üzerinden ticari kazancı nedeniyle gerçek usulde gelir vergisi mükellefi olan Bay (G)’ye 2.000 TL ve (H) A.Ş.’ye 3.000 TL lik satış yapmıştır.

Bay (G) ve (H) şirketi tarafından Bayan (F)’den satın alınan ürünlerin, gider pusulası veya gider pusulasında bulunması gereken bilgileri ihtiva eden banka dekontuna istinaden belgelendirilmesi ve yapılan ödemeler üzerinden 193 sayılı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (13) numaralı bendinin (a) alt bendi uyarınca da gelir vergisi tevkifatı yapılması gerekmektedir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Tazminat Ödemelerinde İstisna Uygulaması

Yasal düzenleme

MADDE 8 – 

(1) 7162 sayılı Kanunun 2 nci maddesi ile 193 sayılı Kanunun tazminat ve yardımlarda gelir vergisi istisnasını düzenleyen 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“1. Ölüm, engellilik ve hastalık sebebiyle verilen tazminat ve yardımlar ile 25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu uyarınca ödenen işsizlik ödeneği ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa göre ödenen işe başlatmama tazminatı;”

İstisnanın kapsamı

MADDE 9 – 

(1) 7162 sayılı Kanunun 2 nci maddesi ile 193 sayılı Kanunun 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde yapılan değişiklik ile hizmet erbabına ölüm, engellilik ve hastalık gibi durumlarda ödenen tazminat ve yardımlara uygulanan gelir vergisi istisnası aynen korunmuş, gelir vergisinden istisna edilen işsizlik nedeniyle verilen tazminatlar ile işe başlatmama tazminatlarının hangi tazminatlar olduğuna açıklık getirilmiştir.

(2) 193 sayılı Kanunun 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendine göre hizmet erbabına;

a) Ölüm, engellilik ve hastalık gibi durumlarda ödenen tazminat ve yardımlar,

b) 4447 sayılı Kanun uyarınca ödenen işsizlik ödeneği,

c) 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre ödenen işe başlatmama tazminatları,

gelir vergisinden istisnadır.

(3) 4447 sayılı Kanun uyarınca sigortalı işsizlere Kanunda belirtilen şartları taşımaları halinde işsiz kaldıkları dönem için yine Kanunda belirtilen süre ve miktarda yapılan işsizlik ödeneği ödemeleri ile 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre, işverence geçerli sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı mahkemece veya özel hakem tarafından tespit edilerek feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işverenin bir ay içinde işe başlatmadığı durumda, işçiye, en az dört aylık ve en çok sekiz aylık ücreti tutarında ödenen tazminat istisna kapsamındadır.

(4) 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre, arabuluculuk faaliyeti sonucunda tarafların, işçinin işe başlatılmaması konusunda anlaşmaları halinde, iş sözleşmesi feshedilen hizmet erbabına en çok sekiz aylık ücreti tutarında ödenen işe başlatmama tazminatları da istisna kapsamındadır.

(5) Karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları gibi çeşitli adlar altında yapılan ödemeler ve yardımlar ise 193 sayılı Kanunun 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde düzenlenen istisna kapsamında olmayıp, aynı maddenin birinci fıkrasının 27/3/2018 tarihinden itibaren uygulanmak üzere yürürlüğe giren 7103 sayılı Kanunla değişik (7) numaralı bendi kapsamında değerlendirilecektir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

27/3/2018 Tarihinden Önce Karşılıklı Sonlandırma Sözleşmesi veya İkale Sözleşmesi

Kapsamında Ödenen Ek Tazminatlar Üzerinden Kesilen Gelir Vergisinin İadesi

Yasal düzenleme

MADDE 10 – 

(1) 7162 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi ile 193 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 89 – 27/3/2018 tarihinden önce karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları gibi çeşitli adlar altında yapılan ödemeler ve yardımlar üzerinden tevkif edilerek tahsil edilen gelir vergisi, hizmet erbabının düzeltme zamanaşımı süresi içerisinde tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca red ve iade edilir.

Bu madde hükümlerinden yararlanmak üzere vazgeçilen davalarla ilgili olarak yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmez.

Hakkında kesinleşmiş yargı kararı bulunan iade talepleriyle ilgili olarak bu madde hükmü uygulanmaz.

Bu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Hazine ve Maliye Bakanlığı yetkilidir.”

İade talebi ve ibraz edilecek belgeler

MADDE 11 – 

(1) İade işleminin yapılabilmesi için yeni başvurularda Ek-1’de yer alan iade talebi dilekçe örneği ile birlikte, kesintiyi yapmakla sorumlu olan işverenden temin edilen, ikale sözleşmesi örneği, söz konusu sözleşmeye istinaden yapılan ödemelere ilişkin kesinti tutarlarını gösterir belge (ücret bordrosu vb.) ve ilgili vergi dairesince gerekli görülen diğer belge ve bilgilerin ibrazı zorunludur. Maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki başvurular için de varsa eksik belgelerin tamamlanması gerekmektedir. Söz konusu hizmet erbabının iade talebine konu ödemenin işten ayrılma karşılığı yapılan ek ödeme niteliğinde olduğunu kesin olarak ispatlayan diğer belgeleri de ibraz etmeleri gerekmektedir.

(2) Madde kapsamında başvuruda bulunabilecek hizmet erbabı dilekçelerini, elden veya posta yoluyla ilgili vergi dairesine verebileceği gibi İnteraktif Vergi Dairesi üzerinden elektronik ortamda da verebilecektir.

(3) İşverenler, iade işleminin yapılabilmesi için, hizmet erbabı, vekilleri veya ilgili vergi dairesince istenilen bilgi ve belgeleri, ivedi bir şekilde temin ve ibraz etmekle yükümlüdürler.

İade uygulaması ve düzeltme taleplerine ilişkin yapılacak işlemler

MADDE 12 – 

(1) 27/3/2018 tarihinden önce karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları, bonus ödemesi, hizmet ödülü, prim ve ek ödeme gibi çeşitli adlar altında ödenen ek tazminatlar üzerinden kesilen gelir vergisi, hizmet erbabının düzeltme zamanaşımı süresi içerisinde tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları üzerine red ve iade edilecektir.

(2) Tarha yetkili vergi dairesi, işverenin muhtasar beyanname yönünden mükellefi olduğu vergi dairesi olup, şubeleri nedeniyle ayrı vergi dairelerinin mükellefi olan işyerlerinde, ilgili şubenin mükellefi olduğu yer vergi dairesidir.

(3) Madde hükmünden yararlanılabilmesi için birinci fıkra kapsamındaki ödemelerin 27/3/2018 tarihinden önce yapılmış olması gerekmektedir. Ayrıca söz konusu ödemeler üzerinden kesilen vergilerin vergi dairesine ödenmiş olması gerektiği tabiidir.

(4) 213 sayılı Kanunda düzenlenen düzeltme zamanaşımı süresi dolduktan sonra yapılan başvurular üzerine red ve iade yapılması söz konusu değildir. Yeni başvurularda 1/1/2014 tarihinden önceki dönemler zamanaşımına uğradığından, bu dönemlere ilişkin başvurular kabul edilmeyecektir. Düzeltme zamanaşımı süresi içerisinde yapılmış olması şartıyla, maddenin yürürlüğe girdiği 30/1/2019 tarihinden önce yapılan ve düzeltme veya şikayet aşamasında bulunan düzeltme talepleri üzerine de gerekli red ve iade işlemleri yapılacaktır.

(5) Düzeltme talepleri üzerine red ve iade işlemlerinin yapılabilmesi için bu iade işlemlerine ilişkin dava açılmaması şarttır. Vergi dairesince iade işlemi yapıldıktan sonra her ne sebeple olursa olsun bu iade işleminden dolayı dava açılması halinde, yapılmış olan iade haksız iade kapsamında değerlendirilecek ve iade edilen tutarlar ceza ve faiz uygulanmak suretiyle geri alınacaktır.

Dava aşamasında bulunan iade talepleri

MADDE 13 – 

(1) 213 sayılı Kanunda düzenlenen düzeltme zamanaşımı süresi içerisinde düzeltme başvurusunda bulunmuş ve düzeltme talebi kabul edilmediği için dava açmış olan hizmet erbabının, mahkemelerde ihtilafı devam eden (henüz kesinleşmeyen) davalarından feragat etmeleri ve buna ilişkin ilgili mahkemeden feragat ettiklerini gösterir şerhli dilekçe örneğini veya bu belge temin edilemediği takdirde mahkemenin feragat nedeniyle davanın reddine dair vereceği karar örneğini, tarha yetkili vergi dairesine ibraz etmeleri kaydıyla gerekli red ve iade işlemleri yapılacaktır.

(2) Bu madde hükümlerinden yararlanmak üzere vazgeçilen davalarla ilgili olarak idare veya davacı lehine ya da aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmeyecektir.

(3) 213 sayılı Kanunda düzenlenen düzeltme zamanaşımı süresi dolduktan sonra yapılmış olan düzeltme başvurularının reddi üzerine dava açmış ve mahkemelerde ihtilafı devam eden hizmet erbabına, davalarından feragat edip etmediklerine bakılmaksızın red ve iade yapılması mümkün olmayıp, mahkemelerce verilen kararlara göre işlem tesis edilecektir.

(4) Hakkında kesinleşmiş yargı kararı bulunan iade talepleriyle ilgili olarak kesinleşen yargı kararına göre işlem tesis edilmesi gerekmekte olup, verilen kararlar aleyhine olan hizmet erbabının, yeniden düzeltme başvurusunda bulunmak suretiyle madde ile getirilen düzenlemeden faydalanması mümkün değildir.

(5) Davasından feragat etmek suretiyle iade talebinde bulunan hizmet erbabınca, bu Tebliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen belgelerden daha önce ibraz edilmemiş olanların da tamamlanması gerekmektedir.

İade kapsamındaki ödemeler

MADDE 14 – 

(1) Düzenleme kapsamında yapılacak iadeler, 27/3/2018 tarihinden önce karşılıklı sonlandırma sözleşmesi ve ikale sözleşmesi gibi sözleşmeler kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları, bonus ödemesi, hizmet ödülü, ek ödeme gibi çeşitli adlar altında yapılan ve ek tazminat niteliğinde olan ödemelerden kesilen gelir vergisiyle sınırlı bulunmaktadır.

(2) Karşılıklı sonlandırma sözleşmesi ve ikale sözleşmesinde, işten ayrılma nedeniyle verildiği açık olan ek tazminat niteliğindeki ödemelerin ücret bordrosunda değişik adlarla (prim, iyi niyet ödemesi, teşekkür ödemesi, bonus, paket ödemesi, Ek-1, Ek-2 vb.) görünmesi, bu ödemeler üzerinden kesilen vergilerin iadesine engel teşkil etmeyecektir.

(3) Karşılıklı sonlandırma sözleşmesi ve ikale sözleşmesinde ayrı ayrı görünmekle birlikte, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, prim, ek ödeme ve izin ücreti gibi ödemelerin, ücret bordrosunda (ikale tazminatı, ek ödeme, ek tazminat ve paket ödemesi gibi adlarla) toplu bir halde gösterildiği durumlarda ise, toplam ödeme içerisindeki ek tazminat ödemesinin belirlenmesi ve bu tutara isabet eden verginin iadesinin sağlanması gerekmektedir.

(4) Karşılıklı sonlandırma sözleşmesi ve ikale sözleşmesinde yer verilen veya bu sözleşmeler kapsamında yapılan ödemelerin dahil edildiği ilgili ayın ücret bordrosunda yer alan ve ek tazminat niteliğinde olmayan ihbar tazminatı, normal ücret, mesai ücreti, resmi tatil ücreti, yıllık izin ücreti, yol ücreti, yemek ücreti, sigorta ödemeleri, sosyal yardımlar, geçmiş veya mevcut dönemdeki çalışmalar karşılığı yapılan hizmet primi ve ikramiye ödemeleri ile ücret kapsamında olan benzeri ödemelerden kesilen gelir vergisinin iade edilmesi söz konusu değildir.

27/3/2018 tarihinden sonra yapılan ödemeler

MADDE 15 – 

(1) 27/3/2018 tarihinden (bu tarih dahil) sonra düzenlenen sözleşmeler ile bu tarihten önce düzenlenmiş olmakla birlikte öngörülen ek tazminat ödemesinin 27/3/2018 tarihinden (bu tarih dahil) sonra yapıldığı durumlarda, geçici madde hükmünden faydalanılması mümkün değildir.

(2) Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No: 303)’nde ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, 27/3/2018 tarihinden sonra hizmet erbabına ödenen kıdem tazminatı ve ikale sözleşmesine istinaden yapılan ek tazminat ödemesi toplamının, hizmet erbabının çalıştığı süre dikkate alınarak hesaplanan en yüksek Devlet memuruna ödenen azami emekli ikramiyesini aşmayan kısmının gelir vergisinden istisna edilmesi ve bu tutar üzerinden vergi kesintisi yapılmaması gerekmekte olup, istisna limitini aşan ek tazminat ödemelerinin ise ücret olarak vergilendirilmesi gerekmektedir. Dolayısıyla, 27/3/2018 tarihinden sonra hizmet erbabına ödenen ve istisna limitini aşan ek tazminat ödenmelerinden kesilen vergilerin iadesi mümkün değildir.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

303 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde yapılan değişiklik

MADDE 16 – 

(1) 11/6/2018 tarihli ve 30448 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No: 303)’nin 11 inci maddesindeki Örnek 11’in birinci cümlesinde yer alan “15 yıl” ibaresi “10 yıl” olarak değiştirilmiştir.

Yürürlük

MADDE 17 – 

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – 

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız

Resmî Gazete Tarihi: 23.12.2017 Resmî Gazete Sayısı: 30279

GELİR VERGİSİ GENEL TEBLİĞİ

(SERİ NO: 301)

1. Amaç ve kapsam

Bu Tebliğin amacı, 8/3/2017 tarihli ve 30001 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 23/2/2017 tarihli ve 6824 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 4 üncü maddesi ile 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun yeniden düzenlenen mülga mükerrer 121 inci maddesinde yer alan vergiye uyumlu mükelleflere vergi indirimi uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

2. Yasal düzenleme

6824 sayılı Kanunun 4 üncü maddesiyle Gelir Vergisi Kanununun mülga mükerrer 121 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiş ve 1/1/2018 tarihinden itibaren verilmesi gereken yıllık gelir ve kurumlar vergisi beyannamelerinde uygulanmak üzere 8/3/2017 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

“Vergiye uyumlu mükelleflere vergi indirimi

MÜKERRER MADDE 121- Ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlar ile kurumlar vergisi mükelleflerinden (finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere), bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartları taşıyanların yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’i, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirilir. Şu kadar ki hesaplanan indirim tutarı, her hâl ve takdirde 1 milyon Türk lirasından fazla olamaz. İndirilecek tutarın ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutar, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebilir. Bu süre içinde mahsup edilemeyen tutarlar red ve iade edilmez. Gelir vergisi mükelleflerinin yararlanacağı indirim tutarı, ticari, zirai veya mesleki faaliyet nedeniyle beyan edilen kazançların toplam gelir vergisi matrahı içerisindeki oranı dikkate alınmak suretiyle hesaplanan gelir vergisi esas alınarak tespit edilir.

Söz konusu indirimden faydalanabilmek için;

1. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmiş (Kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler bu şartın ihlali sayılmaz.) ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması (Her bir beyanname itibarıyla 10 Türk lirasına kadar yapılan eksik ödemeler bu şartın ihlali sayılmaz.),

2. (1) numaralı bentte belirtilen süre içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması (Yapılan tarhiyatların kesinleşmiş yargı kararlarıyla veya 213 sayılı Vergi Usul Kanununun uzlaşma ya da düzeltme hükümlerine göre tamamen ortadan kaldırılmış olması durumunda bu şart ihlal edilmiş sayılmaz.),

3. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla vergi aslı (vergi cezaları dâhil) 1.000 Türk lirasının üzerinde vadesi geçmiş borcunun bulunmaması, şarttır.

İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiilleri işlediği tespit edilenler, bu madde hükümlerinden yararlanamazlar.

Bu madde kapsamında vergi indiriminden yararlanan mükelleflerin, öngörülen şartları taşımadığının sonradan tespiti hâlinde ilgili vergilendirme döneminde indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler, vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edilir. Bu hüküm, indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yılda herhangi bir vergiye ilişkin beyanların gerçek durumu yansıtmadığının indirimden yararlanıldıktan sonra tespiti üzerine yapılan tarhiyatların kesinleşmesi hâlinde de uygulanır ve bu takdirde indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler açısından zamanaşımı, yapılan tarhiyatın kesinleştiği tarihi takip eden takvim yılının başından itibaren başlar.

Bu maddede geçen vergi beyannamesi ve vergi ibareleri, Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine verilmesi gereken vergi beyannameleri ile bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergileri ifade eder.

Birinci fıkrada yer alan tutar, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanır. Bu şekilde hesaplanan tutarın %5’ini aşmayan kesirler dikkate alınmaz. Bakanlar Kurulu, birinci fıkrada yer alan oranı ve tutarı iki katına kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye, kanuni oran ve tutarına getirmeye; Maliye Bakanlığı, maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.”

3. Vergi indiriminden yararlanacak olanlar

Tebliğin 4 üncü bölümünde belirtilen şartları taşımaları kaydıyla vergi indiriminden;

– Ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlar,

– Finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri, emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere kurumlar vergisi mükellefleri yararlanabileceklerdir.

4. Vergi indiriminden yararlanma şartları

Tebliğin 3 üncü bölümünde belirtilen gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerinin vergi indiriminden yararlanabilmeleri için;

a) İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması,

b) İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıl içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması,

c) Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla vergi aslı (vergi cezaları dâhil) 1.000 Türk lirasının üzerinde vadesi geçmiş borcunun bulunmaması,

ç) Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiillerin işlenmemiş olması şarttır.

4.1. İlgili dönem beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması

İndirimden yararlanılabilmesi için mükelleflerin, indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu beyannamenin ait olduğu yıldan önceki son iki yıla ilişkin olarak Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine verilmesi gereken gelir veya kurumlar vergisi, katma değer vergisi, muhtasar gibi tüm vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerini de kanuni süresi içerisinde ödemiş olmaları gerekmektedir.

Öte yandan, kanuni süresi içerisinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak, kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler vergi indiriminden yararlanılmasına engel teşkil etmeyecektir. Ancak, indirimden yararlanılabilmesi için bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması gerekmektedir.

Ayrıca, her bir beyanname itibarıyla 10.- TL’ye kadar yapılan eksik ödemeler, söz konusu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması şartının ihlali anlamına gelmez.

(Ekli: RG-15.03.2019-30715) 193 sayılı Kanunun 7162 sayılı Kanunla değişik mükerrer 121 inci maddesine göre, 2018 yılına ilişkin olup 2019 yılında ve sonraki dönemlere ilişkin verilecek gelir ve kurumlar vergisi beyannamelerinde vergi indiriminden faydalanılıp faydalanılamayacağının tespitinde her bir beyanname itibarıyla 250 TL’ye kadar yapılan eksik ödemeler, söz konusu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması şartının ihlali anlamına gelmeyecektir.

Diğer taraftan, ilgili vergi kanunu gereğince tecil edilerek belirlenen şartların gerçekleşmesi halinde terkin edilecek vergilerin, söz konusu şartların sağlanamaması durumunda, kanunlarında öngörülen tecil süresinin bitiminden itibaren 15 gün içerisinde ödenmesi halinde, tahakkuk eden vergilerin kanuni süresi içerisinde ödenmiş olması şartı ihlal edilmiş sayılmayacaktır.

Örnek 1: (A) A.Ş.’nin 2017 hesap dönemine ilişkin olarak 25/4/2018 tarihinde vermiş olduğu kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden 2.400.000.-TL kurumlar vergisi hesaplanmıştır.

2015, 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin tüm vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve tahakkuk eden vergileri de kanuni süresi içerisinde ödemiş olan (A) A.Ş., 2/5/2017 tarihinde Aralık 2015 dönemine ait KDV beyannamesine ilişkin pişmanlıkla beyanname vermiş ve bu beyanname üzerine tahakkuk eden vergileri de kanuni süresi içinde ödemiştir.

Buna göre, (A) A.Ş. tarafından, 2017 yılı hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk eden vergilerin kanuni süresi içerisinde ödenmesi şartı da dahil olmak üzere, diğer şartların da sağlanmış olması kaydıyla, Aralık 2015 dönemine ait KDV beyannamesine ilişkin pişmanlıkla beyanname verilmiş olması, vergi indiriminden yararlanılmasına engel teşkil etmeyecektir.

Örnek 2: (B) A.Ş.’ye başvurusuna istinaden Maliye Bakanlığı tarafından 1/6/2017 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 1 Haziran – 31 Mayıs özel hesap dönemi tayin edilmiştir.

(B) A.Ş.’nin indirimden yararlanması açısından “indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmesi ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmesi” şartının sağlanıp sağlanmadığının tespitinde 1/1/2016 – 31/12/2016, 1/1/2017-31/5/2017 ve 1/6/2017 – 31/5/2018 dönemleri dikkate alınacaktır. (B) A.Ş., bu dönemlere ilişkin vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve tahakkuk eden vergileri kanuni süresi içerisinde ödemiş olması ve diğer şartları da sağlaması kaydıyla vergi indiriminden yararlanabilecektir.

Örnek 3: Özel eğitim kurumu işletmecisi olan gelir vergisi mükellefi Bay (C)’ye başvurusu üzerine 1/7/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 1 Temmuz – 30 Haziran özel hesap dönemi tayin edilmiştir.

Bay (C)’nin indirimden yararlanması açısından “indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresi içerisinde verilmesi ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin de kanuni süresi içerisinde ödenmesi” şartının sağlanıp sağlanmadığının tespitinde 2015, 2016 ve 2017 takvim yılları dikkate alınacaktır. Bay (C), bu yıllara ilişkin vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve tahakkuk eden vergileri kanuni süresi içerisinde ödemiş olması ve diğer şartları da sağlaması kaydıyla vergi indiriminden yararlanabilecektir.

Örnek 4: (Ekli: RG-15.03.2019-30715) (L) A.Ş., 2018 hesap dönemine ilişkin olarak 25/4/2019 tarihinde vermiş olduğu kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk eden kurumlar vergisini vadesinde ödemiştir.

(L) A.Ş., 2016, 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin tüm vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve 2017 yılı Mayıs ayına ilişkin verilen muhtasar beyanname üzerine tahakkuk eden 33,90 TL’lik vergi hariç, tahakkuk eden vergilerini süresinde ödemiştir.

Buna göre, diğer şartların da sağlanmış olması kaydıyla, Mayıs 2017 dönemine ait muhtasar beyannameye ilişkin tahakkuk eden 33,90 TL’lik verginin süresinde ödenmemesi, (L) A.Ş.’nin vergi indiriminden yararlanmasına engel teşkil etmeyecektir.

4.2. İlgili dönemlere ilişkin olarak beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması

Mükelleflerin vergi indiriminden yararlanabilmeleri için, indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıl içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması gerekmektedir. Söz konusu dönemler için haklarında ikmalen, re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunan mükellefler, tarhiyatın kesinleşip kesinleşmediğine bakılmaksızın, indirimden yararlanamayacaktır.

Öte yandan, söz konusu dönemlere ilişkin olarak ikmalen, re’sen veya idarece yapılan tarhiyatların indirimin hesaplanacağı gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken süreden önce kesinleşmiş yargı kararlarıyla veya Vergi Usul Kanununun uzlaşma ya da düzeltme hükümlerine göre tamamen ortadan kaldırılmış olması ve diğer şartların da sağlanması kaydıyla vergi indiriminden yararlanılması mümkün olacaktır. Ancak, yapılan tarhiyatların kesinleşmiş yargı kararları, uzlaşma veya düzeltme hükümleri ile kısmen ortadan kaldırılması durumunda ise indirimden yararlanılamayacaktır.

Örnek: (Ç) Ltd. Şti., 2015, 2016 ve 2017 hesap dönemlerine ilişkin tüm vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergileri kanuni süresi içerisinde ödemiştir. (Ç) Ltd. Şti. adına Ağustos 2014 vergilendirme dönemi için katma değer vergisi yönünden 2016 yılında vergi inceleme raporu düzenlenmiş ve 120.000.- TL ikmalen KDV tarhiyatı yapılmıştır. Ancak, söz konusu tarhiyata karşı mükellef tarafından dava açılmış ve 13/4/2018 tarihi itibarıyla kesinleşen yargı kararıyla tarhiyat tamamen kaldırılmıştır.

(Ç) Ltd. Şti. hakkında yapılan ve indirimin hesaplanacağı 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken süreden önce kesinleşmiş mahkeme kararıyla tamamen kaldırılan bu tarhiyat, diğer şartların da sağlanması kaydıyla, anılan şirketin vergi indiriminden yararlanmasına engel teşkil etmeyecektir.

Öte yandan, (Ç) Ltd. Şti., hakkında yapılan söz konusu tarhiyatın indirimin hesaplanacağı 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken süreden sonraki bir tarihte (örneğin 4/6/2018 tarihinde) kesinleşen yargı kararıyla tamamen kaldırılmış olması halinde 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarih itibarıyla indirim şartlarını sağlayamadığından bu hesap dönemine ilişkin olarak söz konusu indirimden yararlanması mümkün bulunmamaktadır.

Ancak, (Ç) Ltd. Şti. hakkında yapılan tarhiyatın 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken süreden sonraki bir tarihte kesinleşen yargı kararıyla tamamen kaldırılmış olması nedeniyle, söz konusu tarhiyat 2018 hesap dönemine ilişkin olarak verilecek kurumlar vergisi beyannamesinde indirimden yararlanılmasını etkilemeyecektir.

4.3. Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla vergi aslı (vergi cezaları dâhil) 1.000 Türk Lirasının üzerinde vadesi geçmiş borcunun bulunmaması

Mükelleflerin, vergi indiriminden yararlanabilmeleri için, indirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla vergi aslı (vergi cezaları dahil) 1.000.- TL’nin üzerinde vadesi geçmiş borçlarının bulunmaması gerekmektedir.

Söz konusu 1.000.- TL’lik borcun hesabında Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine verilmesi gereken vergi beyannameleri üzerine tahakkuk eden vergi asılları ile vergi cezalarının (vergi ziyaı cezası, usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezaları) toplamı dikkate alınacaktır. Söz konusu 1.000.- TL’lik borcun hangi döneme ait olduğunun önemi bulunmamaktadır.

Örnek 1: (D) A.Ş. 2015, 2016 ve 2017 hesap dönemlerine ilişkin tüm vergi beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vermiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergileri de kanuni süresi içerisinde ödemiştir. Ancak, 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken sürenin son günü itibarıyla beyannamesini veren ve bu tarih itibarıyla Şubat 2018 vergilendirme dönemine ilişkin 18.500.-TL vadesi geçmiş katma değer vergisi borcu bulunan (D) A.Ş., diğer şartları sağlamış olsa da 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde vergi indiriminden yararlanamayacaktır.

Örnek 2: 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini 18/4/2018 tarihinde veren (E) Ltd. Şti.’nin bu tarih itibarıyla Kasım 2014 vergilendirme dönemine ait vadesi geçmiş 850.- TL gelir stopaj vergisi borcu ile vadesi geçmiş 2.600.- TL motorlu taşıtlar vergisi borcu bulunmaktadır.

Buna göre, (E) Ltd. Şti.’nin her ne kadar toplamda 3.450.- TL vadesi geçmiş vergi borcu bulunsa da vergi indirimi uygulamasında 1.000.- TL’lik sınırın aşılıp aşılmadığının tespitinde sadece beyanname üzerine tahakkuk eden vergiler dikkate alınacağından, 2.600.- TL motorlu taşıtlar vergisi borcu dikkate alınmayacak ve 850.- TL’lik gelir stopaj vergisi borcu (E) Ltd. Şti.’nin vergi indiriminden yararlanmasına engel teşkil etmeyecektir.

Örnek 3: 2/1/2018 tarihi itibarıyla vadesi geçmiş ve 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken sürenin son günü itibarıyla ödenmemiş 2.000.- TL özel usulsüzlük cezası borcu bulunan (F) Ltd. Şti., 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde vergi indiriminden yararlanamayacaktır.

4.4. Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiillerin işlenmemiş olması

Vergi indiriminin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile önceki dört takvim yılında Vergi Usul Kanununun kaçakçılık suçlarını düzenleyen 359 uncu maddesinde sayılan fiilleri işlediği tespit edilen mükellefler vergi indiriminden yararlanamayacaklardır.

Örnek: Serbest meslek erbabı Bay (G) 2015, 2016 ve 2017 takvim yıllarına ilişkin tüm vergi beyannamelerini kanuni süresinde vermiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerini de kanuni süresinde ödemiştir. 2017 takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesini verdiği tarih itibarıyla hakkında 2013, 2014, 2015, 2016 ve 2017 yıllarında Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde sayılan fiillerden herhangi birini işlediğine ilişkin bir tespit bulunmaması ve diğer şartları da sağlaması kaydıyla, Bay (G) bu takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesinde vergi indiriminden yararlanabilecektir.

5. Vergi indirimi uygulaması

Vergi indirimine ilişkin şartları haiz mükellefler, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan gelir veya kurumlar vergisinin %5’i oranında vergi indirimi tutarını hesaplayacaktır. Vergi indirimi tutarı, her hal ve takdirde 1 milyon Türk lirasından fazla olamayacaktır. Bu suretle hesaplanan vergi indirimi tutarı, öncelikle bu beyannameler üzerinden ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirilebilecektir. Vergi indirimi tutarının ödenmesi gereken vergiden fazla olması halinde ise kalan tutar, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebilecektir. Bu süre içerisinde mahsup edilemeyen tutarlar red ve iade edilmeyecektir.

Örnek 1: Vergi indiriminden yararlanma şartlarının tamamını sağlayan ve 2017 hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinde hesaplanan kurumlar vergisi 22.000.000.- TL olan (H) A.Ş.’nin bu hesap dönemine ilişkin olarak yurtiçinde kesinti suretiyle ödemiş olduğu kurumlar vergisi tutarı 400.000.- TL’dir. (H) A.Ş. aynı döneme ilişkin olarak ayrıca 20.000.000.- TL geçici vergi ödemiştir.

Vergi indirimi tutarı           = Hesaplanan kurumlar vergisi x İndirim oranı

   = 22.000.000.- TL x 0,05

   = 1.100.000.- TL

olarak hesaplanmış olsa da (H) A.Ş.’nin yararlanabileceği vergi indirimi tutarı 1.000.000.- TL olarak dikkate alınacaktır.

Buna göre, (H) A.Ş. vergi indiriminden aşağıdaki şekilde yararlanacaktır.

A. Hesaplanan Kurumlar Vergisi	22.000.000.- TL
B. Hesaplanan Vergi İndirimi Tutarı	1.000.000.- TL
C. Mahsup Edilecek Vergiler ToplamıKesinti Suretiyle Ödenen Vergi      400.000.-TLÖdenen Geçici Vergi                 20.000.000.-TL	20.400.000.- TL
Ç. Ödenmesi Gereken Kurumlar Vergisi (A-C)	1.600.000.- TL
D. Mahsup Edilen Vergi İndirimi Tutarı	1.000.000.- TL
E. Ödenecek Kurumlar Vergisi (Ç-D)	600.000.- TL

Örnek 2: (I) A.Ş. 2017 hesap dönemine ilişkin olarak kanuni süresinde verdiği kurumlar vergisi beyannamesinde beyan ettiği matrah üzerinden 100.000.-TL kurumlar vergisi hesaplanmıştır. Vergi indiriminden yararlanma şartlarının tamamını taşıyan (I) A.Ş.’nin 2017 hesap dönemine ait ödemiş olduğu geçici vergi tutarı 98.000.- TL’dir.

Vergi indirim tutarı            = Hesaplanan kurumlar vergisi x İndirim oranı

   = 100.000.- TL x 0,05

   = 5.000.- TL

olarak hesaplanmıştır.

Buna göre, (I) A.Ş. vergi indiriminden aşağıdaki şekilde yararlanacaktır.

A. Hesaplanan Kurumlar Vergisi	100.000.- TL
B. Hesaplanan Vergi İndirimi Tutarı	5.000.- TL
C. Mahsup Edilecek Vergiler ToplamıÖdenen Geçici Vergi     98.000.-TL	98.000.- TL
Ç. Ödenmesi Gereken Kurumlar Vergisi (A-C)	2.000.- TL
D. Mahsup Edilen Vergi İndirimi Tutarı	2.000.- TL
E. Ödenecek Kurumlar Vergisi (Ç-D)	0.- TL
F. Devreden Vergi İndirimi Tutarı (B-D)	3.000.- TL

Kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden indirilemeyen 3.000.- TL’lik vergi indirimi tutarı, 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içerisinde (25/4/2019 tarihine kadar), mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebilecektir. (I) A.Ş. tarafından bu süre içerisinde mahsup edilemeyen vergi indirimi tutarları ise red ve iade olunmayacaktır.

6. Ticari, zirai veya mesleki kazancın diğer gelir unsurlarıyla birlikte beyan edilmesi durumunda mükelleflerin yararlanabileceği vergi indirim tutarının tespiti

Ticari, zirai veya mesleki kazancın diğer gelir unsurlarıyla birlikte beyan edilmesi durumunda, gelir vergisi mükelleflerinin yararlanacağı vergi indirimi tutarı, ticari, zirai veya mesleki faaliyet nedeniyle beyan edilen kazançların toplam gelir vergisi matrahı içerisindeki oranı dikkate alınmak suretiyle hesaplanan gelir vergisi esas alınarak tespit edilecektir.

Örnek: Vergi indiriminden yararlanma şartlarının tamamını taşıyan Bayan (İ), 2017 takvim yılında; 280.000.- TL ticari kazanç, 70.000.- TL de alacak faizi elde etmiştir. Bayan (İ) bu dönemde 42.000.- TL geçici vergi ödemiştir.

Buna göre, Bayan (İ) vergi indiriminden aşağıdaki şekilde yararlanacaktır.

A. Ticari Kazanç	280.000- TL
B. Menkul Sermaye İradı	70.000- TL
C. Gelir Vergisi Matrahı (A+B)	350.000- TL
Ç. Hesaplanan Gelir Vergisi	114.150- TL
D. Ticari Kazanç / Gelir Vergisi Matrahı (A/C)	0,80
E. Hesaplanan Gelir Vergisinin Ticari Kazanca İsabet Eden Kısmı (Ç x D)	91.320- TL
F. Hesaplanan Vergi İndirimi Tutarı (E x % 5)	4.566- TL
G. Mahsup Edilecek Vergiler ToplamıÖdenen Geçici Vergi      42.000.-TL	42.000- TL
Ğ. Ödenmesi Gereken Gelir Vergisi (Ç – G)	72.150- TL
H. Vergi İndirimi Tutarı	4.566- TL
I. Ödenecek Gelir Vergisi (Ğ – H)	67.584.-TL

7. Şartların ihlali halinde yapılacak işlemler

7.1. Vergi indiriminden yararlanan mükelleflerin, şartları taşımadığının sonradan tespiti halinde ilgili vergilendirme döneminde indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edilir.

Örnek 1: Serbest meslek erbabı Bay (J), 2017 takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesinde 12.000.-TL vergi indirimi tutarı hesaplamış ve bu indirim tutarının tamamından yararlanarak 20.000. -TL gelir vergisi ödemiştir.

Ancak, Bay (J), 2017 takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk eden gelir vergisinin ilk taksitini 31/3/2018 tarihinde ödemiş olmasına rağmen Temmuz ayında ödenmesi gereken ikinci taksiti kanuni süresi içerisinde ödememiştir.

Bu durumda, Bay (J) 2017 takvim yılına ilişkin gelir vergisi beyannamesini kanuni süresi içerisinde vermiş olsa da bu beyanname üzerine tahakkuk eden gelir vergisinin ikinci taksitini kanuni süresi içerisinde ödemediğinden, vergi indirimi dolayısıyla ödemediği vergiler vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edilecektir.

7.2. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yılda herhangi bir vergiye ilişkin beyanın gerçek durumu yansıtmadığının, indirimden yararlanıldıktan sonra tespiti üzerine, yapılan tarhiyatların kesinleşmesi halinde indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edilir.

Dolayısıyla, indirimin hesaplandığı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yılda herhangi bir vergiye ilişkin beyanın gerçek durumu yansıtmadığının, vergi indiriminden yararlanıldıktan sonra tespit edilmesi nedeniyle beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen, resen veya idarece tarhiyat yapılması ve bu tarhiyatların kesinleşmesi durumunda, indirim nedeniyle ödenmeyen vergiler vergi ziyaı uygulanmaksızın tarh edilecektir. Vergi indirimi uygulamasında kesinleşmeden maksat, tarh edilen vergi ile kesilen cezaların idari yargı mercileri nezdinde dava konusu yapılmaması veya dava konusu edilmesi neticesinde tüm olağan kanun yollarının tüketilmesiyle uygun bulunmak suretiyle kesinleşmesidir.

Bu takdirde, indirim uygulaması dolayısıyla ödenmeyen vergiler açısından zamanaşımı, yapılan tarhiyatın kesinleştiği tarihi takip eden takvim yılının başından itibaren başlayacaktır.

Örnek 2: (K) Ltd. Şti., 25/4/2018 tarihinde vermiş olduğu 2017 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde vergi indiriminden yararlanmış ve bu beyanname üzerine tahakkuk eden vergileri 30/4/2018 tarihinde ödemiştir.

Ancak, Ağustos 2016 vergilendirme dönemi için katma değer vergisi yönünden 26/10/2018 tarihinde (K) Ltd. Şti. adına vergi inceleme raporu düzenlenmiş ve 200.000.- TL ikmalen KDV tarhiyatı yapılmıştır.

(K) Ltd. Şti. vergi inceleme raporuna istinaden yapılan tarhiyatı dava konusu etmiş ve dava mükellef aleyhine sonuçlanarak 5/3/2020 tarihinde kesinleşmiştir.

Buna göre, (K) Ltd. Şti.’nin 2017 hesap dönemi kurumlar vergisi beyannamesinde yararlanmış olduğu vergi indirimi tutarı dolayısıyla ödemediği kurumlar vergisi tutarı, tarhiyatın kesinleştiği tarih itibarıyla (5/3/2020 tarihinde) vergi ziyaı cezası uygulanmaksızın tarh edilecektir.

Yürürlük

Bu Tebliğ 1/1/2018 tarihinden itibaren verilmesi gereken yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamelerinde uygulanmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Bu Tebliğ hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.

16 Mart 2019 CUMARTESİ             Resmî Gazete                             Sayı : 30716

TEBLİĞ

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

MİMARLIK VE MÜHENDİSLİK HİZMET BEDELLERİNİN HESABINDA

KULLANILACAK 2019 YILI YAPI YAKLAŞIK BİRİM

MALİYETLERİ HAKKINDA TEBLİĞ

Yapı yaklaşık birim maliyetleri

MADDE 1 –

(1) 16/7/1985 tarihli ve 85/9707 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Mimarlık ve Mühendislik Hizmetleri Şartnamesinin 3.2 maddesi gereğince, mimarlık ve mühendislik hizmet bedellerinin hesabında kullanılacak 2019 yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri, yapının mimarlık hizmetlerine esas olan sınıfı dikkate alınarak; KDV hariç, genel giderler (%15) ile yüklenici kârı (%10) dâhil edilerek aşağıda gösterilmiştir:

YAPİNİN MİMARLIK HİZMETLERİNE ESAS OLAN SINIFI Yapının Birim

Maliyeti (BM)TL/m2

I.             SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR                                                                  185,00

•           Kâgir veya betonarme ihata duvarı (3.00 m yüksekliğe kadar)

•                      Basit kümes ve basit tan m yapıları

•           Plastik örtülü seralar

•           Mevcut yapılar arası bağlantı- geçiş yapıları

•           Geçici kullanımı olan küçük yapılar

•           Kalıcı kullanımı olan yardımcı yapılar

•           Gölgelikler-çardaklar

•           Üstü kapalı yanları açık dinlenme, oyun ve gösteri alanları

•           Depo amaçlı kayadan oyma yapılar

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR                                                                             275,00

•           Cam örtülü seralar

•           Basit padok, büyük ve küçük baş hayvan ağılları

•           Kâgir ve betonarme su depoları

•           İş yeri depoları

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

II.        SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR……………………………………….                                            450,00

•           Kuleler, ayaklı su depoları

•           Palplanj ve ankrajlı perde ve istinat duvarları

•           Kayıkhane

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR……………………………………….                                            590,00

•           Şişirme (Pnömatik) yapılar

•           Tek katlı ofisler, dükkân ve basit atölyeler

•           Semt sahaları, küçük semt parkları, çocuk oyun alanları ve eklentileri

•           Tarımsal endüstri yapıları (Tek katlı, prefabrik beton, betonarme veya çelik depo ve atölyeler, tesisat ağırlıklı ağıllar, fidan yetiştirme ve bekletme tesisleri)

•           Yat bakım ve onarım atölyeleri, çekek yerleri

•           Jeoloji, botanik ve tema parkları

•           Mezbahalar

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

C GRUBU YAPILAR                                                                              710,00

•           Hangar yapıları (Küçük uçaklar, helikopterler, tarım uçakları park ve bakım onarım yeri)

•           Sanayi yapıları (Tek katlı, bodrum ve asma katı da olabilen)

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

III. SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR……………………………………………..                                    980.00

•           Okul ve mahalle spor tesisleri (Temel eğitim okullarının veya işletme ve tesislerin spor salonları, jimnastik salonları, semt salonları)

•           Katlı garajlar

•           Ticari amaçlı binalar (Üç kata kadar üç kat dâhil – asansörsüz- 3/7/2017 tarihli ve 30113 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 34 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre asansör yeri bırakılacak)

•           Alışveriş merkezleri (Semt pazarları, küçük ve büyük hal binaları, marketler ve benzeri)

•           Basımevleri, matbaalar

•           Soğuk hava depoları

•           Konutlar (Üç kata kadar- üç kat dâhil- asansörsüz – 3/7/2017 tarihli ve 30113 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Planlı Alanlar imar Yönetmeliğinin 34 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre asansör yeri bırakılacak)

•           Akaryakıt ve gaz istasyonları

•           Kampingler

•           Küçük sanayi tesisleri (Donanımlı atölyeler, imalathane, dökümhane)

•           Semt postaneleri

•           Kreş ve gündüz bakımevleri, hobi ve oyun salonları

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR……………………………………………….                                   1.210,00

•           Entegre tarımsal endüstri yapıları, büyük çiftlik yapıları

•           Gençlik merkezleri, halk evleri

•           Lokanta, kafeterya ve yemekhaneler

•           Temel eğitim okulları

•           Küçük kitaplık ve benzeri kültür tesisleri

•           Jandarma ve emniyet karakol binaları

•           Sağlık ocakları, kamu sağlık dispanserleri

•           Ticari amaçlı binalar (Yapı yüksekliği 21,50 m’ye kadar olan)

•           150 kişiye kadar cezaevleri

•           Fuarlar

•           Sergi salonları

•           Konutlar (Yapı yüksekliği 21,50 m’den az yapılar)

•           Marinalar

•           Gece kulübü, diskotekler

•           Misafirhaneler, Pansiyonlar

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

IV. SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR……………………………………..                                             1.270,00

•           Özelliği olan büyük okul yapıları (Spor salonu, konferans salonu ve ek tesisleri olan eğitim yapıları)

•           Poliklinikler

•           Liman binaları

•           İdari binalar (İlçe tipi hükümet konakları, vergi daireleri ve benzeri)

•           İlçe Belediyeleri

•           150 kişiyi geçen cezaevleri

•           Kaplıcalar, şifa evleri ve benzeri termal tesisleri

•           İbadethaneler (1500 kişiye kadar)

•           Entegre sanayi tesisleri

•           Aqua parklar

•           Müstakil spor köyleri (Yüzme havuzları, spor salonları ve statları bulunan)

•           Yaşlılar Huzurevi, kimsesiz çocuk yuvaları, yetiştirme yurtları

•           Büyük alışveriş merkezleri

•           Yüksek okullar ve eğitim enstitüleri

•           Apartman tipi konutlar (Yapı yüksekliği 30.50 m’den az yapılar)

•           Oteller (1 ve 2 yıldızlı)

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR…………………………………………………                                1.470,00

•           Araştırma binaları, laboratuvarlar ve sağlık merkezleri

•           İl tipi belediyeler

•           İl tipi idari kamu binaları

•           Metro istasyonları

•           Stadyum, spor salonları ve yüzme havuzları

•           Otobüs terminalleri

•           Eğlence amaçlı yapılar (Çok amaçlı toplantı, eğlence ve düğün salonları)

•           Banka binaları

•           Normal radyo ve televizyon binaları

•           Özelliği olan genel sığınaklar

•           Müstakil veya ikiz konutlar (Bağımsız bölüm brüt alanı 151 m² – 600 m² villalar, teras evleri, dağ evleri, kaymakam evi ve benzeri)

•           Bu gruptakilere benzer yapılar

C GRUBU YAPILAR………………………………… .                                                1.630,00

•           Büyük kütüphaneler ve kültür yapıları

•           Bakanlık binaları

•           Yüksek öğrenim yurtları

•           Arşiv binaları

•           Radyoaktif korumalı depolar

•           Büyük Adliye Sarayları

•           Otel (3 yıldızlı) ve moteller

•           Rehabilitasyon ve tedavi merkezleri

•           İl tipi hükümet konakları ve büyükşehir belediye binaları

•           İş merkezleri (Yapı yüksekliği 21,50 m ile 30,50 m arası – 30,50 m dâhil yapılar)

•           Konutlar (Yapı yüksekliği 30,50 m ile 5l,50 m arası – 51,50 m dâhil yapılar)

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

V. SINIF YAPIIAR

A GRUBU YAPILAR…………………………………………..                                       2.010,00

•           Televizyon ve Radyo İstasyonları binaları

•           Orduevleri

•           Büyükelçilik yapıları, vali konakları ve brüt alanı 600 m² üzerindeki özel konutlar

•           Borsa binaları

•           Üniversite kampüsleri

•           İş merkezleri (Yapı yüksekliği 30,50 m aşan yapılar)

•           Yapı yüksekliği 51,50 m’yi aşan yapılar

•           Alışveriş kompleksleri (İçerisinde sinema, tiyatro, sergi salonu, kafe, restoran, market ve benzeri bulunan)

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR                                                                             2.485,00

•           Kongre merkezleri

•           Olimpik spor tesisleri – hipodromlar

•           Bilimsel araştırma merkezleri, AR-GE binaları

•           Hastaneler

•           Havalimanları

•           İbadethaneler (1500 kişinin özerinde)

•           Oteller (4 yıldızlı)

•           Uçak Bakım, Onarım ve Yenileme Merkezleri

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

C GRUBU YAPILAR                                                                             2.850,00

•           Oteller ve tatil köyleri (5 yıldızlı)

•           Müze ve kütüphane kompleksleri

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

D GRUBU YAPILAR                                                                             3.360,00

•           Opera, tiyatro ve bale yapılan, konser salonları ve kompleksleri

•           Tarihi eser niteliğinde olup restore edilerek veya yıkılarak aslına uygun olarak yapılan yapılar

•           Bu gruptakilere benzer yapılar.

Yapının- mimarlık hizmetlerine esas olan sınıfının belirlenmesine ilişkin açıklamalar

MADDE 2 –

(1) Benzer yapılar, ilgili gruptaki yapılara kıyasen uygulayıcı kurum ve kuruluşlarca Mimarlık ve Mühendislik Hizmetleri Şartnamesinin ilgili hükümlerinden yararlanılarak belirlenecektir.

(2) Tebliğin reyizyonu çalışmalarında sınıfı veya grubu değiştirilen veya Tebliğden çıkarılan yapılar için 2019 yılından önceki tebliğlere göre yapı sınıfı ve grubu belirlenmiş mimarlık ve mühendislik hizmetlerinde; belirlendiği yılın tebliğindeki yapı sınıfı ve grubu değiştirilmeksizin 2019 yılı tebliğinde karşılığı olan tutar esas alınmak suretiyle hesap yapılacaktır.

(3) Tebliğdeki sınıf ve gruplar yapım aşamasında belirlenirken tereddüte düşülmesi halinde, o yapının yapı yaklaşık maliyeti; yapının projesine göre hazırlanacak metrajlara Çevre ve Şehircilik Bakanlığı birim fiyatlarının uygulanması suretiyle hesaplanacaktır

Yürürlük

MADDE 3-

(1) Bu- Tebliğ l/1/2019 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE -4

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

5 Mayıs 2019 PAZAR                     Resmî Gazete                            Sayı : 30765

TEBLİĞ

Tarım ve Orman Bakanlığından:

GÜBRE ANALİZLERİNİN YAPTIRILACAĞI ANALİZ VE REFERANS

KURUM LABORATUVARLARI İLE ANALİZ

ÜCRETLERİ HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2019/24)

Kimyevi gübre analiz kuruluşları

MADDE 1 – 

(1) 29/3/2014 tarihli ve 28956 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gübrelerin Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliği gereği piyasa ve şikayet  denetimleri sırasında alınacak olan kimyevi gübre numunelerini analiz etme konusunda; Yeditepe Üniversitesi Ar-Ge ve Analiz Merkezi Laboratuvarı/İSTANBUL, Toprak-Gübre ve Su Kaynakları Merkez Araştırma Enstitüsü/ANKARA, Zeytincilik Araştırma İstasyonu/İZMİR, Konya Laboratuvar ve Depoculuk Tarım, Gıda, Enerji A.Ş./KONYA, Düzen Norwest Çevre, Gıda ve Veteriner Sağlık Hizmetleri Eğitim Danışmanlık Tic. A.Ş./ANKARA, Proanaliz-Profesyonel Çevre Analiz Laboratuvar Gıda Tarımsal ve Kalibrasyon Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti./ANTALYA, Martest Analiz Laboratuvarları San. ve Tic. Ltd. Şti./MARDİN, Ekmekçioğulları Metal ve Kimya Sanayi Tic. A.Ş./ÇORUM, Doktolab Tarım Araştırma San. ve Tic. A.Ş./ANTALYA, Deppo Lojistik Orman Tarım Lab. Hizm. Taş. Gıda Su Ür. Mad. Met. Pet. Kim. San. Tic. A.Ş./İZMİR,  Agrio Laben Gıda ve Zirai Lab. Hizm. San. Tic. Ltd. Şti./ANTALYA, BSK Tarım Ürünleri Hay. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. Karatay/KONYA, Serda Toprak Tar. Su İnş. Prj. Mim. Müh. Müş. San. ve Tic. Ltd. Şti. Macunköy/ANKARA, Başkent Laboratuvar Hizmetleri Gıda ve Tarımsal Danışmanlık San. ve Tic. Ltd. Şti. Yenimahalle/ANKARA, Ahmet Naki Öztürk-A Kalite Toprak Su ve Bitki Analiz Laboratuvarı Fevzi Çakmak Mahallesi 10443 Sokak No:1 Karatay/KONYA, MSA Tarımsal Analiz Laboratuvarı Zirai Dan. Tarım Gıd. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. Kepez/ANTALYA,  Orbit Ekoloji Grup Lab. Hizm. San. Tic. A.Ş. Torbalı/İZMİR, Ufuk Tarım Gıda Turizm İnş. Taş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. Bayrampaşa/İSTANBUL, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi/ANKARA,  Southern Agricultural Services Tarım Ürün Analiz ve Tek. Tur. Tic. San. İth. İhr. Laboratuvarları yetkilendirilmiştir.

Organik gübre analiz kuruluşları

MADDE 2 – 

(1) 23/2/2018 tarihli ve 30341 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımda Kullanılan Organik, Mineral ve Mikrobiyal Kaynaklı Gübrelere Dair Yönetmelik gereği piyasa ve şikayet denetimleri sırasında alınacak olan organik gübre numunelerini analiz etme konusunda; Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi/ANKARA, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi/ERZURUM, Çukurova Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi/ADANA, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi/ADANA, Selçuk Üniversitesi Ziraat Fakültesi/KONYA, Yeditepe Üniversitesi Ar-Ge ve Analiz Merkezi Laboratuvarları/İSTANBUL, Antep Fıstığı Araştırma Enstitüsü Şahinbey/GAZİANTEP,  Alata Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü Alata/MERSİN, Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü/ANTALYA, GAP Tarımsal Araştırma Enstitüsü/ŞANLIURFA, Uluslararası Tarımsal Araştırma ve Eğitim Merkezi Müdürlüğü Menemen/İZMİR, Toprak-Gübre ve Su Kaynakları Merkez Araştırma Enstitüsü/ANKARA, Toprak Su ve Çölleşme ile Mücadele Araştırma Enstitüsü/KONYA, Zeytincilik Araştırma Enstitüsü/İZMİR, Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü/ESKİŞEHİR, Manisa Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü Tarımsal Analiz Laboratuvarı/MANİSA, Orbit Ekoloji Grup Lab. Hizm. San. Tic. A.Ş. Torbalı/İZMİR, Konya Laboratuvar ve Depoculuk Tarım, Gıda, Enerji A.Ş./KONYA, Proanaliz-Profesyonel Çevre Analiz Laboratuvar Gıda Tarımsal ve Kalibrasyon Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti./ANTALYA, Martest Analiz Laboratuvarları San. ve Tic. Ltd. Şti./MARDİN, Ekmekçioğulları Metal ve Kimya Sanayi Tic. A.Ş./ÇORUM, Doktolab Tarım Araştırma San. ve Tic. A.Ş./ANTALYA, Deppo Lojistik Orman Tarım Lab. Hizm. Taş. Gıda Su Ür. Mad. Met. Pet. Kim. San. Tic. A.Ş./İZMİR, Agrio Laben Gıda ve Zirai Lab. Hizm. San. Tic. Ltd. Şti./ANTALYA, Biyotar Organik Tarım Orman Kimya San. ve Tic. A.Ş./ANKARA, BSK Tarım Ürünleri Hay. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. Karatay/KONYA, Serda Toprak Tar. Su İnş. Prj. Mim. Müh. Müş. San. ve Tic. Ltd. Şti. Macunköy/ANKARA, Başkent Laboratuvar Hizmetleri Gıda ve Tarımsal Danışmanlık San. ve Tic. Ltd. Şti. Yenimahalle/ANKARA, Ahmet Naki Öztürk-A Kalite Toprak Su ve Bitki Analiz Laboratuvarı Fevzi Çakmak Mahallesi 10443 Sokak No:1 Karatay/KONYA, MSA Tarımsal Analiz Laboratuvarı Zirai Dan. Tarım Gıd. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. Kepez/ANTALYA, Ufuk Tarım Gıda Turizm İnş. Taş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. Bayrampaşa/İSTANBUL,  Southern Agricultural Services Tarım Ürün Analiz ve Tek. Tur. Tic. San. İth. İhr. Laboratuvarları yetkilendirilmiştir.

Usul ve esaslar 

MADDE 3 – 

(1) Piyasa ve şikâyet denetimleri sırasında alınacak kimyevi ve organik gübre numunelerinin analiz çalışmalarında uyulacak usul ve esaslar, analiz kuruluşları ile Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü arasında imzalanan bir protokol ile belirlenmiştir.

Kimyevi gübre referans kuruluşlar

MADDE 4 – 

(1) Piyasa ve şikâyet denetimleri sırasında alınan kimyevi gübre numunelerinin analiz sonuçlarına itiraz edilmesi halinde; Türk Standardları Enstitüsü Laboratuvarları ile bu kurumdan yeterlilik belgesi almış olan Gübretaş Gübre Fab. T.A.Ş. Körfez/KOCAELİ Laboratuvarı referans kuruluş olarak yetkilendirilmiştir.

Organik gübre referans kuruluşlar

MADDE 5 – 

(1) Piyasa ve şikâyet denetimleri sırasında alınan organik gübre numunelerinin analiz sonuçlarına itiraz edilmesi halinde; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa tabi hastalıklar yönünden Zirai Mücadele Merkez Araştırma Enstitüsü/ANKARA, diğer parametreler yönünden de Düzen Norwest Çevre, Gıda ve Veteriner Sağlık Hizmetleri Eğitim Danışmanlık Tic. A.Ş./ANKARA ve Türk Standartları Enstitüsü Laboratuvarları referans kuruluş olarak yetkilendirilmiştir.

Analiz ücretleri

MADDE 6 – 

(1)  Piyasa ve şikâyet denetimleri esnasında alınacak kimyevi ve organik gübre numunelerinin analizi için analiz ve referans kuruluşuna Ek-1’de yer alan listede belirtilen ücretler üzerinden ödeme yapılır. Analiz ve referans kurumları belirlenen fiyatların altında fiyat talep edebilirler; ancak üzerinde bir fiyat talep edemezler.

Analiz ücretlerinin ödenmesi

MADDE 7 – (1) Deney ve referans kuruluşları tarafından, analiz ücretlerine ilişkin faturalar, bu Tebliğin Ek-1’inde belirlenen ücretler üzerinden ilgili Bakanlık il müdürlüğü adına düzenlenir. Ödemeler, düzenlenen faturaların ilgili Bakanlık il müdürlüğüne bir üst yazı ile teslim edilmesinden itibaren 30 gün içinde ilgili Bakanlık il müdürlüğü tarafından analiz ve referans kuruluşunun mevcut veya yeni açılacak hesabına havale edilir.

Tebliğde yer alan kuruluşlarca yapılamayan analizler

MADDE 8 – (1) Analizine gerek duyulduğu halde Tebliğde yer alan kuruluşlarca analizi yapılamayan parametrelerin analizi Tarım ve Orman İl Müdürlüklerince tercihen akredite olmak üzere uygun görülen bir analiz kuruluşuna yaptırılabilir.

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 9 – 

(1) 25/3/2018 tarihli ve 30371 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gübre Analizlerinin Yaptırılacağı Analiz ve Referans Kurum Laboratuvarları ile Analiz Ücretleri Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2018/13) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 10 – 

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – 

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız.

7 Mayıs 2019 SALI                       Resmî Gazete                            Sayı : 30767

TEBLİĞ

Tarım ve Orman Bakanlığından:

ET PİYASASININ DÜZENLENMESİ UYGULAMA TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2019/26)

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğ, hayvancılığın sürdürülebilirliğine katkı sağlamak, besiciyi korumak, piyasada oluşan fiyat dalgalanmalarını önlemek ve kamu yararı kapsamında 2019 yılı için et piyasasını düzenlemek amacıyla hazırlanmıştır.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 19 uncu maddesi ile 24/4/2019 tarihli ve 1010 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yürürlüğe konulan Et Piyasasının Düzenlenmesine İlişkin Karara dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanım ve kısaltmalar

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğin uygulanmasında;

a) Bakan: Tarım ve Orman Bakanını,

b) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

c) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğünü,

ç) ESK: Et ve Süt Kurumu Genel Müdürlüğünü,

d) HAYGEM: Hayvancılık Genel Müdürlüğünü,

e) Karar: 24/4/2019 tarihli ve 1010 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yürürlüğe konulan Et Piyasasının Düzenlenmesine İlişkin Kararı,

ifade eder.

Kaynak aktarımı

MADDE 4 –

(1) Et piyasasının düzenlenmesi için gerekli kaynak, bütçede 2019 yılı tarımsal desteklemeleri için ayrılan ödenekten karşılanır.

Uygulama esasları

MADDE 5 –

(1) Piyasada oluşan kırmızı et alım fiyatlarının üretim maliyetlerinin altında olması halinde, yerli üreticiyi korumak için ESK tarafından gerçekleştirilen alım ve satım tutarlarından kaynaklanan fark ESK’ya ödenir.

(2) Perakende kırmızı et satış fiyatlarının tüketici aleyhine yükselmesi halinde, tüketicilerin alım gücü göz önünde bulundurularak ESK’nın piyasaya yapacağı et satış faaliyetleri neticesinde oluşacak alım ve satım tutarlarından kaynaklanan fark ESK’ya ödenir.

(3) ESK’nın 25/9/2014 tarihli ve 29130 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ana Statüsünün 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına binaen; ihtiyaç duyulması halinde, ESK’nın kırmızı et piyasasına müdahale amacıyla yaptığı alım satımları neticesinde oluşacak farkı gösteren ıslak imzalı ve onaylı icmal ESK tarafından hazırlanır, HAYGEM’e gönderilir.

(4) 2019 yılı tarımsal destekleme bütçesinden, hayvancılık desteklemeleri kalemine kırmızı et piyasasının düzenlenmesine ilişkin olarak aktarılan ödenek, bütçe işlemlerini müteakip ESK’nın hesabına aktarılır.

(5) Bankaya hizmetlerinden dolayı, ödenen tutarın % 0,2’si komisyon olarak ayrıca ödenir.

(6) Bakanlık; ödemelerde ihtiyaç duyulacak belgeleri belirlemeye ve değiştirmeye, ödemeye esas işlemlerin yürütülmesine ilişkin diğer düzenlemeleri yapmaya, Banka ve diğer kamu kurum ve kuruluşları ile protokol yapmaya yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 6 –

(1) Bu Tebliğ 1/1/2019 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 7 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

27 Haziran 2019 PERŞEMBE             Resmî Gazete                            Sayı : 30814

TEBLİĞ

Ticaret Bakanlığından:

SÜT ÜRÜNLERİ LİSANSLI DEPO TEBLİĞİ

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Tebliğin amacı, standartları belirlenen süt ürünlerinin emniyetli ve uygun koşullarda depolanmasını ve ürün senetleri vasıtasıyla ticaretinin kolaylaştırılmasını sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) Bu Tebliğ, süt ürünlerinin depolanacağı lisanslı depolarda bulunması gereken asgari niteliklere ve depolama hizmetlerinin yürütülmesine ilişkin usul ve esaslar ile süt ürünlerine yönelik lisanslı depoculuk faaliyetlerine dair diğer hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Tebliğ, 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu ile 12/4/2013 tarihli ve 28616 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Yönetmeliğine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Ticaret Bakanlığını,

b) Borsa: Aralarındaki sözleşme çerçevesinde lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senetlerinin kota ettirildiği, alım satımının yapıldığı ve hareketlerinin kontrol ve takip edildiği ürün ihtisas borsasını veya ürün senedi alım satımı konusunda yetkilendirilen ticaret borsasını,

c) Çedar peyniri: Çiğ inek veya manda sütünün veya bunların karışımlarının 65 ^OC’ta 30 min veya 70 ^OC ila 72 ^OC’ ta 15 ila 20 s tutularak pastörize edildikten sonra gaz oluşturmayan laktik asit üreten bakterilerle tekniğine uygun olarak elde edilen pıhtının kesilmesi, ısıtılması ve serum ayrıldıktan sonra belli bir süre alt üst edilmesi suretiyle elde edilen ve olgunlaştırıldıktan sonra tüketime sunulan mamulü,

ç) Depolama hizmetleri: Lisanslı depoya kabul edilen süt ürünlerinin; tartılması, yüklenmesi, taşınması, nakliyesi, depolanması, ürünün depodan çıkarılması gibi hizmetleri,

d) Kanun: 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununu,

e) Lisans: Bakanlıkça verilen faaliyet iznini gösterir belgeyi,

f) Lisanslı depo: Lisans kapsamında süt ürünlerinin sağlıklı koşullarda muhafaza ve ticarî amaçla depolanması hizmetlerini sağlayan tesisleri,

g) Lisanslı depo işletmesi/işleticisi: Süt ürünlerinin depolanmasıyla iştigal eden ve geçerli bir lisansa sahip anonim şirketi,

ğ) Mudî: Depolama hizmetleri için süt ürünlerini lisanslı depoya teslim eden veya lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senedini mevzuata uygun olarak elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,

h) Peyniraltı suyu tozu: Peyniraltı suyundan suyun uzaklaştırılmasıyla elde edilen ve son üründeki nem içeriğinin ağırlıkça en fazla %5 oranında olduğu toz ürünü,

ı) Süt tozu: Yağlı, yağı kısmen veya tamamen alınmış sütten, kremadan veya bu ürünlerin karışımından suyun doğrudan uzaklaştırılması ile elde edilen ve son üründe nem içeriğinin ağırlıkça en fazla %5 oranında olduğu katı ürünü,

i) Süt ürünleri: Süt tozu, peyniraltı suyu tozu, tereyağı ve çedar peynirini,

j) Tereyağı: Ağırlıkça en az %80, en fazla %90 oranında süt yağı, en fazla %2 oranında yağsız süt kuru maddesi ve en fazla %16 oranında su içeriğine sahip ürünü,

k) Ürün senedi: Lisanslı depo işletmesince düzenlenen, süt ürünlerinin mülkiyetini temsil ve rehnini temin eden kıymetli evrakı,

l) Yetkili sınıflandırıcı: Süt ürünlerini analiz eden, ürünün nitelik ve özelliklerini belirleyen, standartlara uygun olarak sınıflandıran ve bu durumu belgelendiren, Bakanlıkça lisans verilmiş laboratuvarları işleten gerçek ve tüzel kişileri,

m) Yönetmelik: Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Yönetmeliğini,

ifade eder.

Depolarda bulunması gereken asgari nitelikler

MADDE 5 – 

(1) Süt ürünlerinin depolanacağı lisanslı depoların;

a) Taban, iç ve dış duvar yüzeyleri ile çatısının, süt ürünlerine yabancı madde karışmasını ve kirlenmesini önleyecek, güneş ışığını ve rutubeti geçirmeyecek, süt ürünlerini her türlü koku ve hava etkisi ile iç ve dış zararlardan koruyacak şekil ve nitelikte olması,

b) Tabanının ve duvarlarının yıkanabilir ve temizlenebilir, gerektiğinde dezenfekte edilebilir, kolay drene edilebilir, aşınma, dökülme, kondensasyon yapmayacak ve toksik etki yaratmayacak malzemeden olması, duvarlarında, tabanında ve tavanında çatlakların olmaması, kapılarının geniş, sızdırmaz ve zararlıların girmesini engelleyecek nitelikte olması,

c) Yağsız süt tozu ve yağsız peyniraltı suyu tozu için en çok 25 °C ve en çok %60 nem oranını, yüksek yağlı, tam yağlı ve yarım yağlı süt tozu ile yağlı peyniraltı suyu tozu için en çok 20°C ve en çok %60 nem oranını, tereyağı ve çedar peyniri için -18 °C ve en çok %75 nem oranını sağlayacak özellikte ve kapalı olması, süt ürünlerinin depolara aktarılması ya da depodan tahliyesi amacıyla ihtiyaç duyulan nakil ve diğer araç ve gereçlerin rahatça çalışabileceği genişlikte boş alanların ve geçiş yerlerinin bulunması, 

ç) Farklı sınıflara ait süt ürünlerinin karışmasını ve niteliklerinin bozulmasını önleyecek büyüklük ve nitelikte olması,

d) Yeterli nem alma ve havalandırma sistemi, belgelendirilmesi suretiyle yeterli yangın söndürme sistemi, kaçak akıma ve neme karşı korumalı özel muhafazalı elektrik sistemi ile süt ürünlerinin depolara nakledilmesi için gerekli altyapı ve nakil sistemine sahip olması,

e) Depolama hizmetleri ve depolamayla ilgili ihtiyaç duyulan diğer yan hizmetleri yerine getirebilecek teknik donanıma sahip bulunması,

f) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu, 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda Hijyeni Yönetmeliği ile 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğine uygun olması,

gereklidir.

(2) Bakanlık, depolanacak süt ürünlerinin sağlıklı koşullarda muhafazasına yönelik gerekli gördüğü diğer depo niteliklerini arayabilir ve uygulamaya koyabilir.

(3) Lisanslı depo işletmesinin; süt tozu ve peyniraltı suyu tozu için lisansa tabi kapalı depo kapasitesi 10.000 tondan, her bir şubesinin kapalı depo kapasitesi ise 3.500 tondan; tereyağı ve çedar peyniri için ise lisansa tabi kapalı depo kapasitesi 7.000 tondan, her bir şubesinin kapalı depo kapasitesi ise 2.500 tondan az olamaz.

(4) Süt ürünlerinin depolanacağı yerler, belirli bir sistematiğe göre numaralandırılır. Depoların numaralandırılması giriş kapılarının üzerine yapılır, depo içindeki ünitelerin numaralandırılması ise süt ürünlerinin karışmasına mahal vermeyecek şekilde kolayca görülebilecek biçimde yapılır. Bakanlık, numaralandırmanın nasıl yapılacağı konusunda standart bir düzenleme yapıp zorunlu uygulamaya koyabilir.

Sermaye

MADDE 6 – 

(1) Lisanslı depo işletmesinin;

a) Süt tozu ve peyniraltı suyu tozunda;

1) 10.000 ton için; 2 milyon TL,

2) 10.001 ila 20.000 ton için; 2,5 milyon TL,

3) 20.001 ila 30.000 ton için; 3 milyon TL,

4) 30.000 tonu aşan her 10.000 ton için de ilave 500 bin TL,

b) Tereyağı ve çedar peynirinde;

1) 7.000 ton için; 2 milyon TL,

2) 7.001 ila 14.000 ton için; 2,5 milyon TL,

3) 14.001 ila 28.000 ton için; 3 milyon TL,

4) 28.001 ila 56.000 ton için; 3,5 milyon TL,

5) 56.000 tonu aşan her 10.000 ton için de ilave 500 bin TL,

asgari ödenmiş sermayeye sahip olması gerekir.

(2) Hem süt tozu/peyniraltı suyu tozu hem de tereyağı/çedar peyniri depolayacak lisanslı depo işletmelerinin asgari sermayelerinin belirlenmesinde, birinci fıkrada depolama kapasitelerine göre belirtilen asgari sermayelerin toplamı esas alınır.

Tartım makbuzu ve ürün senedi

MADDE 7 – 

(1) Yönetmelikte belirtilen bilgilere ek olarak;

a) Tartım makbuzunda üretici firmanın adı, unvanı, adresi, ürünün parti numarası, son tüketim tarihi ve miktarına,

b) Ürün senedinde ise üretici firmanın adı, unvanı, adresi, ürünün parti numarası, son tüketim tarihi, miktarı ile birlikte işleme ve piyasaya sunum şekline,

ilişkin bilgiler yer alır.

Depolanabilecek ürünler

MADDE 8 – 

(1) Depolanmaya ve standartlara uygun süt ürünleri depolanabilir.

(2) Depolama şartları uygun olmayan, sağlığı olumsuz etkileyecek düzeyde bulunan, Türk Gıda Kodeksi ve diğer ilgili mevzuatta öngörülen şartları taşımayan süt ürünleri lisanslı depolara alınmaz.

Süt ürünlerinin tartımı ve depolanması

MADDE 9 – 

(1) Mevzuatına uygun olarak tartım işlemi ile analiz ve sınıflandırması yapılmış süt ürünleri lisanslı depoya kabul edilir.

Süt ürünlerinin lisanslı depoya geçici olarak kabulü

MADDE 10 – 

(1) Süt ürünleri depolama amacından ziyade nakletme veya bir işletmede kullanılmak üzere kısa süreli muhafaza etme gibi amaçlarla lisanslı depoya en fazla 150 günü geçmeyecek şekilde geçici olarak kabul edilebilir. Bu durumda lisanslı depo işletmesi, süt ürünü sahibiyle kendisi arasında yaptığı özel sözleşme çerçevesinde süt ürünlerini depolar ve depo ücret tarifesinden farklı olarak ücret talep edebilir. Ancak, bu şekilde kabul edilecek süt ürünlerinin miktarı, süt ürünlerinin depolama döneminin başlangıcını takip eden ilk üç ay içinde merkez veya şubede süt ürünleri için tahsis edilen depolama kapasitesinin yüzde yirmisini geçemez. Bu fıkrada belirtilen geçici depolama süresi, gerekli görülmesi halinde genel olarak veya lisanslı depo işletmesi bazında Bakanlıkça en fazla yarısı oranında arttırılıp azaltılabilir.

(2) Birinci fıkraya göre geçici olarak kabul edilen süt ürünlerine ilişkin ürün senedi düzenlenmez. Ancak, bu süt ürünlerinin lisanslı depoda geçici olarak bulundurma amacı ortadan kalkarsa veya geçici depolama süresi aşılırsa ürün senedi düzenlenir.

(3) Geçici olarak depoya kabul edilen süt ürünleri, ürün senedi düzenlenen süt ürünlerinden ayrı olarak depolanır. Süt ürününün geçici olarak depolandığı, hem depo hem de kayıtlarda gösterilir. Kayıtlarda, süt ürününün ağırlığı ve adedi ile mislen depolanan süt ürünlerinde ürünün depoya konulmasından önce yetkili sınıflandırıcılarca yapılan analiz sonucuna ilişkin bilgiler de yer alır.

(4) Geçici olarak depoya kabul edilen süt ürünlerine ilişkin ürünün sahibi ve lisanslı depo işletmesi arasında çıkan ihtilaflar, aralarındaki sözleşme ve genel hükümlere göre çözülür.

Süt ürünlerinin depolara yerleştirilmesi, ayrı depolanması ve teslimi

MADDE 11 – 

(1) Süt ürünleri; sınıf ve kalitelerine göre tahsis ve tasnif edilmiş, numaralanmış lisanslı depo raflarında ya da paletli olarak, sınıf ve kaliteleri aynı olan süt ürünleri ile karıştırılarak depolanır.

 (2) Süt ürünleri mudinin talebi ve lisanslı depo işletmesinin kabulü halinde, diğer süt ürünleri ile karıştırılmadan orijinal hali korunarak ayrı raflara ya da paletlere konularak depolanabilir. Bu durumda süt ürünleri, diğer süt ürünleriyle karıştırılmadan açıkça ve fark edilebilir şekilde işaretlenir. Ayrı depolanan süt ürünlerinin depodaki yeri kayıtlarda açık şekilde gösterilir.

(3) Diğer süt ürünleriyle karıştırılmadan aynen depolanan süt ürünleri, aynı orijinal haliyle; aynı sınıf ve kalitedeki diğer süt ürünleriyle karıştırılarak depolanan süt ürünleri ise ilk giren ilk çıkar metoduyla mudilere teslim edilir.

Süt ürünlerinin korunması

MADDE 12 – 

(1) Lisanslı depo işletmesi, lisans askıya alınmış olsa bile her zaman, sorumluluğu altında bulunan süt ürünlerinin muhafazasında gerekli dikkati ve özeni gösterir.

(2) Depo her zaman temiz olmalı ve yangın tehlikesini artıran, ürünün sağlıklı ve uygun koşullarda muhafazasını engelleyen kızışma, yüksek sıcaklık, nem, hava ve ışıktan, kemirgen hayvan, mikroorganizma, böcek ve tozlar ile yabancı kokulardan korunmalıdır.

(3) Deponun, ambalaj ve ünitelerin temizlik ve dezenfeksiyonunda TSE ISO/TS 22002-1, Gıda Güvenliğinde Önkoşul Programları – Bölüm 1: Gıda İmalatı standardının şartları sağlanmalıdır.

(4) Süt ürünlerine zarar verecek hale gelmiş depolar, gerekli tadilatlar yapılıncaya ve ürünün bozulmadan sıhhatli ve uygun şekilde depolanmasına elverişli hale getirilinceye kadar kullanılmaz.

Süt ürünlerinin azami depolama süresi

MADDE 13 – 

(1) Üretiminden itibaren; yağsız süt tozu ve yağsız peyniraltı suyu tozu azami 18 ay, yarım yağlı süt tozu azami 15 ay, tam yağlı süt tozu azami 9 ay, yüksek yağlı süt tozu azami 6 ay, yağlı peyniraltı suyu tozu azami 12 ay, tereyağı ve çedar peyniri ise azami 24 ay süreyle lisanslı depolarda depolanabilir.

(2) Süt ürünlerinin üretim zamanı, ürün sahibinin beyanı ile gerekli analiz ve incelemelerle tespit edilir.

(3) Süt ürünlerinin depolama döneminin başlangıç ve bitiş tarihleri, uygulama göz önünde bulundurularak Bakanlıkça belirlenir ve internet sayfasında ilan edilir.

Yürürlük

MADDE 14 – 

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 15 – 

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Ticaret Bakanı yürütür.

17 Temmuz 2019 ÇARŞAMBA           Resmî Gazete                            Sayı : 30834

TEBLİĞ

İçişleri Bakanlığı (Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı)’ndan:

TÜRKİYE BİNA DEPREM YÖNETMELİĞİ KAPSAMINDA YAPILACAK BİNALARLA İLGİLİ UYGULAMA ESASLARINA

DAİR TEBLİĞ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; 18/3/2018 tarihli ve 30364 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği kapsamında, tasarım ve inşa edilecek binalarla ilgili olarak ruhsatlandırma hizmetlerinin yürütülmesine dair usul ve esasları belirlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 15/7/2018 tarihli ve 30479 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 40 ıncı maddesinin birinci fıkrası ile 18/3/2018 tarihli ve 30364 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Bina Deprem Yönetmeliğinin 6 ncımaddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bina Kullanım Sınıfı: Türkiye Bina Deprem Yönetmeliğinin eki Deprem Etkisi Altındaki Binaların Tasarımı İçin Esasların 3.1. maddesi kapsamında belirtilen sınıfları,

b) Esaslı tadilat: Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği kapsamında tanımlı, ruhsata tabi olan tadilatları,

c) İlgili idare: Belediye ve mücavir alan sınırları içindeki uygulamalar için büyükşehir belediyeleri ile diğer belediyeleri, bu alanlar dışında kalan alanlarda valilikleri, yapı ruhsatı ve kullanma izin belgesi verme yetkisine sahip diğer idareleri,

ç) Yönetmelik: 18/3/2018 tarihli ve 30364 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Bina Deprem Yönetmeliğini,

ifade eder.

(2) Bu Tebliğde belirtilmeyen tanımlar için ilgili diğer mevzuatta belirtilen tanımlar geçerlidir.

İKİNCİ BÖLÜM

Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği Uygulama Esasları

Uygulanacak ilke ve kurallar

MADDE 4 – (1) Aşağıdaki hallerde Yönetmelik hükümleri geçerli olacaktır:

a) 1/1/2019 tarihinden sonra; yeniden yapılacak, değiştirilecek, büyütülecek resmi ve özel tüm binaların ve bina türü yapıların tamamının veya bölümlerinin deprem etkisi altında tasarımı ve yapımı ile mevcut binaların deprem etkisi altındaki performanslarının değerlendirilmesi ve güçlendirilmesi işlemleri hakkında ilgili idarelere yapılacak olan ruhsat başvuruları.

b) 1/1/2019 tarihinden sonra; bina kullanım sınıfı değiştirilecek ve/veya esaslı tadilata tabi olacak binalar için ilgili idarelere yapılacak olan başvurular.

c) Ruhsat tarihinden itibaren 2 yıl içinde inşasına başlanmayan veya 5 yıllık ruhsat süresi içinde tamamlanmayan ve 1/1/2019 tarihinden önce ruhsat yenilemesi yapılmayan binalar için ilgili idarelere yapılacak olan ruhsat başvuruları.

ç) 1/1/2019 tarihinden sonra; eksik katlı yapılarda kat ilavesi için ilgili idarelere yapılacak olan başvurularda.

(2) Ruhsat süresi içinde tamamlanamayan ve yine ruhsat süresi içerisinde ilgili idarelere yapılacak olan esaslı tadilat (kat ilaveleri hariç) başvurularında, ilk ruhsat alma tarihindeki yönetmelik hükümleri geçerli olacaktır.

Yürürlük

MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

23 Ağustos 2019 CUMA                   Resmî Gazete                            Sayı : 30867

TEBLİĞ

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

MİLLİ EMLAK GENEL TEBLİĞİ

(SIRA NO: 393)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı; imar planı bulunmayan veya 1/5000 ya da 1/1000 ölçekli imar planlarında tarımsal amaca ayrılan Hazineye ait taşınmazların sera ve jeotermal kaynaklı teknolojik seracılık faaliyetleri de dahil tarımsal üretim yapmak üzere tarımsal amaçlı kooperatifler, tarım satış kooperatifleri ve tarımsal üretici birlikleri ile bunların üst kuruluşlarına kiraya verilmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, 29/6/2001 tarihli ve 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun ek 5 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını (Millî Emlak Genel Müdürlüğü),

b) Hazineye ait taşınmaz: Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerleri,

c) Hak sahibi: Kiralama yapılacak tarımsal amaçlı kooperatifler, tarım satış kooperatifleri ve tarımsal üretici birlikleri ile bunların üst kuruluşlarını,

ç) İdare: İllerde çevre ve şehircilik il müdürlüğünü (millî emlak dairesi başkanlığı veya emlak/millî emlak müdürlüğü) ve ilçelerde millî emlak müdürlüğünü yoksa milli emlak şefliğini,

d) Katılım bedeli: Birden fazla başvuru olması halinde, hak sahibinin belirlenmesine esas olmak ve bir defaya mahsus tahsil edilmek üzere taşınmazın harca esas değerinin yüzde biri üzerinden başvuranlar arasında yapılacak artırma sonucu oluşacak bedeli,

e) Kontrol ekibi: Bu Tebliğ kapsamında inceleme, tespit veya yıllık kontrolleri gerçekleştirmek üzere, Tarım ve Orman Bakanlığı il veya ilçe müdürlüklerinden en az iki teknik personel ile İdareden en az bir personelin katılımı ile oluşturulan ekibi,

f) Sera: İklim ve diğer dış etkilerin olumsuzluklarının kaldırılması veya azaltılması için cam, naylon veya benzeri malzeme kullanılarak oluşturulan örtüler altında, ilgili idarece ruhsatlandırılan ve ileri tarım teknikleri kullanılarak üretim yapılan tarım arazisini,

g) Tarım İdaresi: Tarım ve Orman Bakanlığı il veya ilçe müdürlüklerini,

ğ) Tarımsal üretim: Toprak, su ve biyolojik kaynaklar ile birlikte tarımsal girdiler kullanılarak yapılan bitkisel, hayvansal, su ürünleri, mikroorganizma ve enerji üretimini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Kiraya Verme İşlemleri

Genel esaslar

MADDE 4 –

(1) Bu Tebliğ kapsamında imar planı bulunmayan veya 1/5000 ya da 1/1000 ölçekli imar planlarında tarımsal amaca ayrılan Hazineye ait taşınmazlar sera ve jeotermal kaynaklı teknolojik seracılık faaliyetleri de dahil tarımsal üretim yapmak üzere tarımsal amaçlı kooperatifler, tarım satış kooperatifleri ve tarımsal üretici birlikleri ile bunların üst kuruluşlarına yirmi yıl süreyle doğrudan kiraya verilebilir.

(2) Kiraya verilecek Hazineye ait taşınmazın ilk yıl kira bedeli, taşınmazın 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 63 üncü maddesinde yer alan harca esas değerin yüzde biridir.

(3) Bu Tebliğ kapsamında yapılacak kiraya verme işlemlerinde geçici ve kesin teminat alınmaz.

(4) Kiracı tarafından talep edilmesi halinde, kontrol ekibinin uygun görüşü ve İdarenin izni ile Hazine taşınmazları üzerinde sera ve jeotermal kaynaklı teknolojik sera yatırımları ile tarımsal üretim için zorunlu olan; modern örtüaltı, topraksız tarımsal üretim gibi ihtiyaçlar için gerekli altyapı ve kiralama amacına matuf takılıp sökülebilir malzemelerle geçici nitelikte tesis, depo ve benzeri yapılar yapılabilir.

(5) Tarımsal amaçlı kooperatifler, tarım satış kooperatifleri ve tarımsal üretici birlikleri ile bunların üst kuruluşları, kiraya verilen taşınmazları bizzat işletebilecekleri gibi bünyesinde bulunan kooperatiflere, birliklere, üst kuruluşlara ve sermayesinin yüzde ellisinden fazlasına sahip olduğu iştiraklerine Bakanlıkça izin verilmek suretiyle işlettirebilirler. Bu durumda cari yıl kira bedeline ilave olarak düzenlenecek kira sözleşmesinden elde edilen gelirin, cari yıl kira bedelinden fazla olan kısmının yüzde ellisinin Hazineye ayrıca ödenmesi gerekir.

(6) Kira süresi sonunda yükümlülüklerini yerine getirdiği tespit edilen ve talepte bulunan kiracıların kira süresi, kontrol ekibinin uygunluk raporu ve yeniden bedel belirlenmek suretiyle Bakanlık izni ile uzatılabilir.

(7) Kiraya verilen taşınmaz üzerinde ağaç veya fidan dikilmesi durumunda sözleşme sonunda taşınmazın eski haline getirilmesi gerekir. Ancak sözleşmenin sona ermesi, feshi veya yeniden kiralama yapılmaması durumlarında ağaç veya fidanlar sökülüp götürülmezse bunlar için herhangi bir bedel, hak ve tazminat talep edilemez.

Kiraya verilemeyecek taşınmazlar

MADDE 5 –

(1) Özel kanunlar kapsamında kalıp kiralanması mümkün olmayan yerler ile 1/5000 veya 1/1000 ölçekli imar planlarında tarımsal amaç dışında ayrılan yerler ve Bakanlıkça belirlenen taşınmazlar kiraya verilemez.

(2) Kiralama işleminden sonra birinci fıkra kapsamında kaldığı anlaşılan taşınmazların ilgili kurumlarca tahsisi veya devrinin talep edilmesi halinde yapılan sözleşmeler İdare tarafından tek taraflı olarak feshedilir.

Taşınmazların belirlenmesi ve ilan edilmesi

MADDE 6 –

(1) Bu Tebliğ kapsamında kiraya verilebilecek Hazineye ait taşınmazlar, resen veya talep üzerine İdarece belirlenir ve bu taşınmazlara ilişkin bilgi ve belgeler Valiliklerce (Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü) Bakanlığa gönderilir.

(2) Bakanlıkça kiraya verilmesi uygun görülen taşınmazlar, İdarenin internet sayfasında ve uygun görülen diğer şekillerle otuz gün süreyle ilan edilir. Bu taşınmazlara ilişkin bilgiler tarımsal amaçlı kooperatifler, tarım satış kooperatifleri ve tarımsal üretici birlikleri ile bunların üst kuruluşlarına duyurulmak üzere ilgili Tarım İdaresine de ayrıca gönderilir.

(3) Ayrıca, ilan edilen taşınmazlar ilgili belediye başkanlıkları, ticaret ve sanayi odaları ile ziraat odalarına da bildirilir. İlan edilen bu taşınmazlardan köy ve belde sınırları içerisinde bulunanlar aynı süre içerisinde ilgili köy ve beldede uygun görülen vasıtalarla duyurulur.

Kira işlemleri

MADDE 7 –

(1) İdarece ilan edilen Hazineye ait taşınmazlar üzerinde tarımsal üretim yapmak üzere tarımsal amaçlı kooperatifler, tarım satış kooperatifleri ve tarımsal üretici birlikleri ile bunların üst kuruluşları, ilan süresi içerisinde İdareye başvurur.

(2) İlan edilen taşınmaz için bir başvuru olması halinde, başvuruda bulunan kooperatif, tarım satış kooperatifi, tarımsal üretici birlik veya bunların üst kuruluşu hak sahibi olarak belirlenir.

(3) Birden fazla başvurunun olması durumunda, yapılacak artırmada en yüksek katılım bedelini teklif eden tarımsal amaçlı kooperatif, tarım satış kooperatifi, tarımsal üretici birlik ya da bunların üst kuruluşu hak sahibi olarak belirlenir. Katılım bedeli hak sahibinden bir defaya mahsus olarak tahsil edilir ve bu bedel kira bedelinden mahsup edilmez. İlk yıl kira bedeli ayrıca tahsil edilir.

(4) Hak sahipliğinin belirlenmesinden sonra bilgi ve belgeler Valiliklerce (Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü) Bakanlığa gönderilir. Bakanlıkça hak sahipliğinin uygun görülmesi halinde, İdarece en geç on beş gün içerisinde hak sahibine; varsa katılım bedeli, kira bedeli, kira süresi, ödeme koşulları, bedelin yatırılacağı yer, sözleşme giderleri (vergi, resim, harçlar ve diğer giderler) gibi bilgileri de içeren bu Tebliğ ekinde yer alan (Ek-1) tebligat yapılır.

(5) Ayrıca, yapılacak tebligatta, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içerisinde yükümlülüklerin yerine getirilmesi halinde sözleşme düzenleneceği belirtilir. Süresi içerisinde yükümlülüklerin yerine getirilmesi halinde bu Tebliğ ekinde yer alan (Ek-2) kira sözleşmesi düzenlenir.

(6) Bu Tebliğ kapsamında düzenlenen kira sözleşmelerinin notere tasdik ve tescili zorunlu değildir.

(7) Taşınmazın ilk yıl kira bedeli, taşınmazın 492 sayılı Kanunun 63 üncü maddesinde yer alan harca esas değerin yüzde biridir. Kira ve katılım bedeli peşin veya taksitle ödenebilir. İlk yıl kira ve varsa katılım bedelinin taksitle ödenmesi halinde dörtte biri sözleşme imzalanmadan önce peşin olarak, kalanı ise aynı yıl kira dönemi içinde iki eşit taksitle veya yılı sonunda tek seferde ödenebilir. Müteakip yıllar kira bedelleri ise aynı yıl kira dönemi içinde olmak kaydıyla üç eşit taksitle veya yılı sonunda tek seferde ödenebilir. Taksitlere kanuni faiz uygulanmaz.

(8) Üst üste iki yıllık kira bedelinin ödenmemesi halinde yapılacak tebligat ile otuz gün içerisinde bu bedellerin ödenmesi istenir. Bu süre içerisinde de ödenmemesi durumunda 12 nci maddenin üçüncü fıkrasına göre işlem tesis edilir.

(9) İkinci ve izleyen yıllar kira bedelleri, sözleşme günü itibarıyla Türkiye İstatistik Kurumunca yayımlanan Tarım Ürünleri Üretici Fiyat Endeksi (Tarım ÜFE – oniki aylık ortalamalara göre yüzde değişim) oranında arttırılır. Bu bedelin genel beyan döneminde yeniden belirlenen bedelin altında kalması halinde, genel beyan döneminde belirlenen bedel esas alınır.

(10) Kira süresinin sona ermesi nedeniyle kiracısı tarafından yeniden kiralama talebinde bulunulan Hazineye ait taşınmazın yeniden eski kiracısına kiraya verilinceye kadar geçen süre içindeki kullanımı için, yeni sözleşmede öngörülen bedel üzerinden kullanım bedeli tahsil edilir.

(11) Kira sözleşmesi feshedilen, kira süresi sona erdiği halde yeniden kiralama talebinde bulunulmayan ve yeniden kiralanması talep edilip de kiraya verilmesi uygun görülmeyen taşınmazların tahliyeleri sağlanıncaya kadar geçen süre içindeki kullanımı nedeniyle ecrimisil takdir ve tahsili yapılır.

(12) Süresi içinde ödenmeyen kira, katılım ve kullanım bedelleri ile diğer alacaklara, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesine göre belirlenen oranda gecikme faizi uygulanır.

Taşınmazın teslimi

MADDE 8 –

(1) Kiraya verilecek taşınmaz, İdarece sözleşme tarihinden itibaren on beş gün içinde üzerindeki muhdesat ve müştemilat da gösterilmek suretiyle mahallinde tanzim edilecek tutanakla kiracısına teslim edilir.

(2) Teslim tutanağı iki nüsha olarak düzenlenir. Tutanağın bir nüshası kiracıya verilir, diğer nüshası ise dosyasında saklanır.

(3) Kiracı, kiralama amacına uygun olarak en fazla altı ay içerisinde faaliyete başlamak zorundadır.

(4) Teslim edilen taşınmazın üzerinde kiracı tarafından kiralama amacına, başvuruda belirtilen şartlara ve bu Tebliğ hükümlerine uygun olarak faaliyette bulunulması esastır.

Denetim ve geçici yapılaşma

MADDE 9 –

(1) Bu Tebliğ kapsamında yürütülen faaliyetlere ilişkin kontrol ekibi tarafından, başvuru şartlarına ve kira sözleşmesine uygun faaliyette bulunup bulunulmadığı yıllık olarak denetlenir.

(2) Kontrol ekibi tarafından gerçekleştirilen inceleme, tespit veya yıllık kontroller rapora bağlanır. Bu raporda, başvuruda belirtilen faaliyetlere, kira sözleşmesinde belirtilen şartlara veya bu Tebliğ hükümlerine aykırılığın olup olmadığı ile bu aykırılıkların doksan günü geçmemek üzere verilecek süre ile giderilip giderilemeyeceği belirtilir. İdarece, kontrol ekibi raporunda belirtilen sürede aykırılıkların giderilmesi gerektiği kiracıya bildirilir. Verilen süre içerisinde, aykırılıkların kiracı tarafından giderilmemesi halinde, 12 nci maddenin üçüncü fıkrasına göre İdarece işlem tesis edilir.

(3) Kiraya verilen taşınmazlar kiralama amacı dışında kullanılamaz, sera ve jeotermal kaynaklı teknolojik sera yatırımları hariç üzerlerinde hiçbir şekilde sabit yapı ve tesis inşa edilemez. Ancak kiracı tarafından talep edilmesi halinde üretim için zorunlu olan; modern örtüaltı, topraksız tarımsal üretim gibi ihtiyaçlar için gerekli altyapı ve kiralama amacına matuf takılıp sökülebilir malzemelerle geçici nitelikte tesis, depo ve benzeri yapılar kontrol ekibinin uygun görüşü ve İdarenin izni ile yapılabilir. Bu şekilde izin verilen yapılar, sözleşme bitiminde kiracı tarafından kaldırılır ve tahliye edilir.

(4) Tarım İdaresi ve İdarece uygun görülen zamanlarda da ayrıca denetim yapılabilir.

Protokol düzenlenmesi

MADDE 10 –

(1) Hazineye ait taşınmazlar, tarımsal üretim yapmak üzere Bakanlık, Tarım ve Orman Bakanlığı ile Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği arasında Tebliğ ekinde yer alan (Ek-3) protokol düzenlenmek suretiyle ve protokolde belirlenen hükümler çerçevesinde doğrudan kiraya verilebilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Sözleşmenin Devri, Fesih ve Tahliye

Sözleşmenin devri ve ortak alınması

MADDE 11 –

(1) Kira sözleşmeleri devredilemez ve bu sözleşmelere ortak alınamaz. Ancak kooperatif, birlik veya üst kuruluşların üye ve ortaklarında değişiklik olabilir.

(2) İzinsiz devir yapılması veya ortak alınması halinde, sözleşme feshedilir ve 12 nci maddenin üçüncü fıkrasına göre işlem yapılır.

Fesih ve tahliye

MADDE 12 –

(1) Kiraya verilen Hazine taşınmazlarının tarımsal üretim amacıyla kullanılması zorunludur. Amaç dışı kullanımın tespit edilmesi halinde tebligat yapmaya gerek kalmaksızın sözleşme feshedilir.

(2) Kiraya verilen taşınmaza, kira sözleşmesinin sona ermesinden önce, kamu kurum ve kuruluşları tarafından; kamu hizmetlerinin yürütülebilmesi için zorunlu olarak ihtiyaç duyulması veya taşınmazın özel kanunlar gereğince değerlendirilmesinin talep edilmesi halinde, sözleşme İdarece tazminat alınmaksızın tek taraflı olarak feshedilir. Kiracı hasat sezonu dikkate alınmak suretiyle yapılacak tebligatı takip eden on beş gün içerisinde taşınmazı tahliye eder.

(3) Kiracının; fesih talebinde bulunması, kira dönemi sona ermeden faaliyetini durdurması, taahhüdünü sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi hallerinde İdarenin en az otuz gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtarına rağmen aynı durumun devam etmesi halinde, ayrıca protesto çekmeye ve hüküm almaya gerek kalmaksızın sözleşme İdarece tazminat alınmaksızın feshedilir. Taşınmazın kiracı tarafından rızaen tahliye edilmemesi halinde, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 75 inci maddesi ile 19/6/2007 tarihli ve 26557 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre hasat sezonuna müteakip tahliye edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Hüküm bulunmayan haller

MADDE 13 –

(1) Bu Tebliğde hüküm bulunmayan hallerde Devlet İhale Kanunu ve Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 14 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 15 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.