ÇEVRE GÖREVLİSİ VE ÇEVRE DANIŞMANLIK FİRMALARI HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, çevre görevlilerinin nitelikleri, sorumlulukları ve belgelendirilmeleri ile çevre danışmanlık firmalarına yeterlik belgesi verilmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 21/11/2008 tarihli ve 27061 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Denetimi Yönetmeliği ve 29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik kapsamında çalışacak çevre görevlilerinin ve çevre danışmanlık firmalarının görevleri, nitelikleri, çalışma usul ve esasları, başvuruların değerlendirilmesi, yeterlik belgesinin verilmesi, denetlenmesi, yeterlik belgesinin askıya alınması ve iptali ile ilgili konuları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun ek 2 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
b) Çevre danışmanlık firmaları: Çevre yönetimi ile çevre izin ve lisans başvuru hizmeti yeterliği alan kuruluşları,
c) Çevre danışmanlık yeterlik belgesi (ÇDYB): Çevre yönetimi hizmeti ile çevre izin ve lisans başvuru hizmeti konusunda yeterlik almış firmalara verilecek belgeyi,
ç) Çevre görevlisi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik programları düzenleyen tesiste veya çevre yönetim hizmeti veren çevre danışmanlık firmasında çalışan görevliyi,
d) Çevre görevlisi belgesi (ÇGB): Çevre görevlilerine Bakanlık tarafından verilecek belgeyi,
e) Firma: Çevre danışmanlık firmalarını,
f) İç tetkik: Tesis veya faaliyetlerin, Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere uygunluğunun, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığının çevre yönetim birimi, çevre görevlisi veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları aracılığı ile değerlendirilmesini ve rapor hâline getirilmesini,
g) Yetkili makam: Bakanlık merkez teşkilatını ve il çevre ve orman müdürlüklerini,
ğ) Vize dönemi: Çevre görevlisi belgesi veya çevre danışmanlık yeterlik belgesinin (ÇDYB) alınıp Bakanlıkça onaylandıktan sonraki beş yıllık geçerlilik süresini,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Çevre Görevlisinin Nitelikleri, Çevre Yönetim Birimi Kurma veya
Çevre Görevlisi Çalıştırma Kriterleri
Çevre görevlisinde aranılacak nitelikler
MADDE 5 – (1) Tesis veya faaliyet ile bunların çevre yönetim birimlerinde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlilerinde aranılacak nitelikler şunlardır:
a) En az dört yıllık üniversitelerin çevre mühendisliği bölümünden mezun olmak.
b) En az dört yıllık üniversitelerin balıkçılık teknolojisi mühendisliği, endüstri mühendisliği, fizik mühendisliği, gıda mühendisliği, hidrojeoloji mühendisliği, inşaat mühendisliği, jeoloji mühendisliği, jeofizik mühendisliği, kimya mühendisliği, makine mühendisliği, metalurji ve malzeme mühendisliği, maden mühendisliği, orman mühendisliği, orman endüstri mühendisliği, su ürünleri mühendisliği, tekstil mühendisliği ve ziraat mühendisliği, fizik, kimya veya biyoloji bölümlerinden mezun olmak ve Bakanlıkça yapılacak veya yaptırılacak sınavda başarılı olmak.
c) Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-2 listesi 7 nci başlığı altında 7.2, 7.8, 7.9, 7.10, 7.11, 7.12, 7.13, 7.14, 7.15, 7.16, 7.17, 7.18, 7.23, 7.25, 7.26, 7.29, 7.30, 7.31, 7.32, 7.33 bentlerinde sayılan faaliyet veya tesisler için, (a) ve (b) bentlerinde sayılan bölümlere ek olarak veteriner fakültesinden mezun olmak, bu tesislerde sürekli istihdam ediliyor ve Bakanlıkça yapılacak veya yaptırılacak sınavda başarılı olmak.
ç) Bakanlık merkez ve taşra teşkilatının çevre yönetimi ve çevresel etki değerlendirmesi birimlerinde, 6 ncı maddede belirtilen görev ve sürelerde çalışmış olmak.
Çevre görevlisi belgesi
MADDE 6 – (1) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde belirtilen özelliklere sahip kişilerden Bakanlıkça yapılacak veya yaptırılacak sınavda 70 ve üzeri puan alarak başarılı olanlara Bakanlık tarafından çevre görevlisi belgesi verilir.
(2) Çevre mühendisleri ile çevre mühendisliği alanında lisansüstü eğitime sahip kişilere istekleri hâlinde sınav şartı aranmaksızın çevre görevlisi belgesi verilir.
(3) Bakanlık merkez ve taşra teşkilatının çevre yönetimi ve çevresel etki değerlendirmesi ile ilgili teknik birimlerinde;
a) Çevre ve orman uzmanı, şube müdürü veya en az 4 yıllık üniversitelerin teknik bölümlerinden mezun olup teknik personel olarak en az beş yıl görev yapmış olanlara,
b) İl müdür yardımcısı, il müdürü, daire başkanı ve üstü görevlerde en az üç yıl görev yapmış olanlara,
istekleri hâlinde sınav ve ücret şartı aranmaksızın çevre görevlisi belgesi verilir.
(4) Üçüncü fıkrada yer alan süreler bentlerde belirtilen görevlerde bulunmak kaydıyla, çalışma süreleri toplanarak değerlendirilir. İl müdür yardımcısı ve üstü olarak sayılan görevlerde en az bir yıl görev yapmış olunması hâlinde aranacak toplam süre üç yıldır.
(5) Çevre görevlisi belgesi için Bakanlıkça belirlenen çevre görevlisi belgesi ücreti Bakanlık Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğü hesabına yatırılır.
(6) Çevre görevlisi belgesi için başvurular elektronik ortamda Bakanlığa yapılır.
Çevre görevlisi çalıştırma ve çevre yönetim birimi kurma kriterleri
MADDE 7 – (1) Tesis veya faaliyetlerden;
a) Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmeliğin Ek-1 listesinde yer alan faaliyet veya tesisler, çevre yönetim birimlerini kurmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre yönetimi hizmeti almak,
b) Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmeliğin Ek-2 listesinde yer alan tesisler, en az bir çevre görevlisi istihdam etmek ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre yönetimi hizmeti almak veya çevre yönetim birimi kurmak,
zorundadır.
(2) Organize sanayi bölgeleri yönetimleri bünyesinde, en az bir çevre görevlisinin istihdam edilmesi veya çevre yönetim biriminin kurulması ya da çevre danışmanlık firmalarından çevresel faaliyetlerin yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmetinin alınması zorunludur.
(3) Belediyeler, il özel idareleri ve mahalli idare birlikleri veya bunların iştirakleri, Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmeliğin Ek-1 ve Ek-2 listelerinde yer alan tesis veya faaliyetleri çevresel açıdan yönetmek üzere en az bir çevre görevlisi çalıştırmakla veya çevre yönetim birimi kurmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevresel faaliyetlerin yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmeti almakla yükümlüdür.
(4) Sağlık kuruluşları ve hastanelerden, yatak kapasitesi 20 ve üzerinde olanlar en az bir çevre görevlisi çalıştırmak veya çevre yönetim birimi kurmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından hizmet almakla yükümlüdür.
Çevre yönetim biriminin nitelikleri
MADDE 8 – (1) Çevre yönetim birimlerinde en az bir tanesi çevre mühendisi veya çevre mühendisliği alanında yüksek lisans ve üzeri eğitim almış çevre görevlisi olmak üzere en az iki çevre görevlisinin sürekli olarak istihdam edilmesi zorunludur.
(2) Aynı vergi numarasına sahip tesis veya faaliyetler, tek çevre yönetim birimi ile de çevre yönetim faaliyetlerini yürütebilir.
(3) Çevre yönetim birimi kuran tesis veya faaliyetler Bakanlıktan onay alırlar.
(4) Birden fazla tesis veya faaliyetten sorumlu olan çevre yönetim birimi sorumluluk alanlarını Bakanlığa bildirmek zorundadır.
(5) 6 ncı maddenin üçüncü fıkrası gereğince çevre görevlisi belgesine sahip olan kişiler, çevre mühendisleri ile aynı hakka sahip olarak çevre yönetim birimlerinde çalışabilirler.
Çevre danışmanlık firmalarının nitelikleri
MADDE 9 – (1) Çevre danışmanlık firmaları bünyelerinde en az üç çevre görevlisi çalıştırmak zorundadır.
(2) Çevre danışmanlık firmaları bünyesinde çalışan çevre görevlilerinin en az 2/3’ünün çevre mühendisi veya çevre mühendisliği alanında yüksek lisans ve üzeri eğitim almış olmaları zorunludur.
(3) Çevre danışmanlık firmaları bünyesinde çevre görevlisi olarak çalışacak çevre mühendisliği dışındaki diğer meslek gruplarının, kamu veya özel sektörde çevre alanında en az iki yıl çalışmış olması gereklidir.
(4) 6 ncı maddenin üçüncü fıkrası gereğince çevre görevlisi belgesine sahip olan kişiler, çevre mühendisleri ile aynı hakka sahip olarak çevre danışmanlık firmalarında çalışabilirler.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çevre Görevlilerinin ve Çevre Danışmanlık Firmalarının Yükümlülükleri
Çevre görevlilerinin yükümlülükleri
MADDE 10 – (1) Çevre yönetim birimi ya da tesis veya faaliyette çalışan çevre görevlisi;
a) Tesis veya faaliyet bünyesinde;
1) Çevre yönetimi faaliyetlerini mevzuata uygun bir şekilde yürütmek ve koordine etmekle,
2) Yürütülen çalışmaları düzenli aralıklarla izleyerek ilgili mevzuatta belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilip getirilmediğini tespit etmekle,
3) Yılda bir defadan az olmamak üzere ilgili mevzuat hükümlerine göre iç tetkik gerçekleştirmek ve iç tetkik sonucunda bir rapor hazırlamakla, bu raporu tesis veya faaliyet sahibine/sorumlusuna sunmak ve tesis veya faaliyet bünyesinde muhafaza edilmesini sağlamakla,
4) Uygunsuzluk tespit edildiğinde tesis veya faaliyetin sahibine/sorumlusuna uygunsuzluğun giderilmesi için önerilerde bulunmak ve uygunsuzluğun giderilip giderilmediğinin takibini yapmakla,
5) Çalışanlara çevresel konularda bilgilendirici eğitim çalışmaları yapmak ve özendirici faaliyetler düzenlemekle,
b) Tesis veya faaliyetin çevresel konularda alması gerekli izin, lisans ve belgeleri alma, güncelleme ve/veya yenileme çalışmalarını yürütmekle,
c) İstenecek bilgi ve belgeleri belirtilen formatta; zamanında ve eksiksiz olarak iletmekle,
ç) Bakanlık veya il çevre ve orman müdürlüklerince yapılacak denetimler sırasında;
1) Tesis veya faaliyette hazır bulunmakla,
2) İstenen bilgi ve belgeleri sağlamakla,
d) Öğrendikleri ticari sır mahiyetindeki bilgileri saklı tutmakla,
yükümlüdür.
Çevre danışmanlık firmalarının yükümlülükleri
MADDE 11 – (1) Çevre danışmanlık firmaları; 10 uncu maddede belirtilen yükümlülüklere ek olarak;
a) İlgili çevre görevlisinin, hizmet verdiği tesis ve faaliyetlerden;
1) Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmeliğin Ek-1 listesinde yer alanlar için ayda en az iki,
2) Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmeliğin Ek-2 listesinde yer alanlar için ayda en az bir,
tam gün çalışmasını sağlamakla,
b) Hizmet alımı sözleşmesi yapılması veya feshedilmesi durumunda, hizmet verdiği tesis veya faaliyeti en geç yirmi iş günü içerisinde yetkili makama bildirmekle,
yükümlüdür.
(2) Çevre danışmanlık firmaları;
a) İstihdam edilen personelin T.C. kimlik numaralarını ve sosyal güvenlik numaralarını on iş günü içerisinde Bakanlığa bildirmekle,
b) Çevre görevlisi belgesine sahip personelin firmadan ayrılması veya işe başlaması durumunda Bakanlığa on iş günü içerisinde haber vermekle,
c) 9 uncu maddedeki şartların sağlanamaması hâlinde on iş günü içerisinde Bakanlığa bildirmekle ve söz konusu hükümlere on iş günü içerisinde uymakla,
ç) Firmanın unvanı, adresi ve sahibinin değişmesi hâlinde bu durumu on iş günü içerisinde Bakanlığa bildirmekle,
d) Kendilerine ait ticari sicil numaralarını Bakanlığa bildirmekle,
e) Yeterlik belgesi alma aşamasında sundukları belgelerde meydana gelecek değişiklikleri, değişiklik tarihinden itibaren on iş günü içinde Bakanlığa bildirmekle,
yükümlüdür.
(3) Bakanlıkça firmalara gönderilecek yazılarda, başvuruda beyan ettikleri adres dikkate alınır. Adres değişikliğini on iş günü içinde beyan etmeyen firmanın belge alırken beyan ettiği adresle yapılan yazışmalar firmaya tebliğ edilmiş sayılır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çevre Danışmanlık Hizmeti Verecek Firmaların Yeterliklerine İlişkin Usul ve Esaslar
Çevre danışmanlık hizmeti verecek firmaların yeterlik müracaatında gerekli belgeler
MADDE 12 – (1) Yeterlik belgesi almak isteyen firmalar Bakanlığa başvururlar. Başvuruda aşağıdaki belgeler istenir:
a) Firmaların çevre ile ilgili; mühendislik, müşavirlik, araştırma-geliştirme, etüt, fizibilite, proje, rapor, eğitim ve benzeri konularda çalıştığını gösteren Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanan şirket kuruluş senedi veya ana sözleşmesi veya tüzüğü,
b) Adres ve iletişim bilgileri,
c) Çevre görevlisi olarak istihdam edilen personelin sosyal güvenlik numarası ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası,
ç) Bakanlıkça belirlenen yeterlik belge ücretinin, Bakanlık Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğü hesabına yatırıldığına dair dekont ile Ek-1’de örneği verilen fatura bilgi formu,
d) Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliğine bağlı odalardan alınmış büro tescil belgesi.
(2) Yeterlik belgesi almak isteyen firmalar yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerle elektronik ortamda Bakanlığa müracaat eder.
Başvurularının değerlendirilmesi
MADDE 13 – (1) Yeterlik belgesi başvurusunda eksiklik tespit edilmeyen çevre yönetim hizmeti, çevre izin ve lisans başvuru hizmeti verecek firmalara Ek-4’te yer alan çevre danışmanlık yeterlik belgesi verilir.
(2) Yeterlik belgesi süresi beş yıldır. Firmalar, süre bitiminden en az otuz iş günü önce Yeterlik belgesini vize ettirmek için Bakanlığa başvurur. Vize başvuru dilekçesine vize başvuru ücreti ödeme dekontu eklenir.
(3) Belge ve bilgilerde eksiklik olmadığı takdirde onbeş iş gününde başvuru sonuçlandırılır. Eksik belgeler on iş gününde tamamlanır. Eksik belgelerin on iş gününde tamamlanmaması hâlinde başvuru reddedilmiş sayılır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Çevre Danışmanlık Firmalarının Denetlenmesi, Belgelerinin Askıya Alınması ve İptali
Çevre danışmanlık firmalarının denetlenmesi
MADDE 14 – (1) Yeterlik belgesi alan firmaların, yeterlik koşullarını sürdürüp sürdürmediği Bakanlıkça denetlenir. Firmalar, denetim yapan görevlilere gerekli bilgi ve belgeyi sunmakla yükümlüdür.
(2) Yeterlik belgesi alan firmalar veya hizmet verdiği faaliyet veya işletmenin denetimi sonunda Ek-2’de yer alan “Çevre Görevlisi ve Çevre Danışmanlık Firmaları Değerlendirme Formu” Bakanlık çevre denetim görevlileri tarafından doldurulur. Bu formda yer alan puanlamalar bir vize döneminde hesaplanır. Yeni vize dönemi girdiğinde puanlar sıfırlanıp puanlama tekrar başlatılır.
(3) Yeterlik belgesi alan firmalar vize dönemi içerisinde en az bir defa Bakanlık tarafından denetlenir.
Belgenin askıya alınması ve iptali
MADDE 15 – (1) Yeterlik belgeleri;
a) Yapılacak denetimler veya 11 inci madde gereğince yapılması gereken bildirimler sonucunda, yeterlik koşullarını taşımadıkları veya verilen taahhütlere uyulmadığı ve yükümlülüklerinin yerine getirilmediğinin tespit edilmesi hâlinde üç ay süre ile,
b) Yapılan denetim esnasında yetkili bulundurmayan, istenilen bilgi ve belgeleri vermekten kaçınan firmaların yeterlik belgesinin geçerliliği Bakanlık tarafından üç ay süre ile,
askıya alınır.
(2) Yeterlik belgeleri;
a) Yeterlik belgesi başvurusunda yanlış veya yanıltıcı bilgi verildiğinin veya belge düzenlediğinin tespit edilmesi hâlinde,
b) Danışmanlık hizmeti verdiği sürece yetkili makama yanlış ve yanıltıcı belge ve bilgi verdiği tespit edilmesi hâlinde,
c) Çevrenin kirlenmesine yol açacak, işletmenin çevre yatırımı yapmamasına veya eksik yapmasına neden olacak rapor düzenledikleri tespit edilmesi hâlinde,
ç) Denetim sonunda bir vize dönemi içinde iki defa 100 ceza puanına ulaşılması hâlinde,
iptal edilir.
(3) Yeterlik belgesi iptal edilen firmaların;
a) Bu durumları il çevre ve orman müdürlüklerine ve belgesi iptal edilen firmaya bildirilir ve Bakanlığın internet sitesinde yayımlanır.
b) Çevre danışmanlık hizmetleri kabul edilmez. Ancak, yeterlilik belgesi iptal edildiği tarihten önce başvuru dosyası hazırlayarak Bakanlığa veya il çevre ve orman müdürlüklerine sunulmuş tesislerin izin ve/veya lisans işlemlerinin tamamlanmasına izin verilir.
(4) Yeterlik belgesi iptal edilen firmaların sahibine/sahiplerine altı ay süre ile aynı konuda yeterlik verilmez.
ALTINCI BÖLÜM
Çevre Görevlisi Sınavı, Çevre Görevlisi Belgelerinin İptali ve Askıya Alınması
Çevre görevlisi sınavı
MADDE 16 – (1) Sınav içeriği Bakanlıkça belirlenen; çevre mevzuatı ve uygulamaları konularını kapsar.
(2) Sınav Bakanlığın belirlediği usul ve esaslar çerçevesinde Bakanlıkça yapılır veya yaptırılır.
(3) Sınavda 70 ve üzeri puan alanlar başarılı olmuş sayılır ve Ek-3’te yer alan çevre görevlisi belgesini almaya hak kazanır.
(4) Sınavı kazananlar Bakanlıkça belirlenen çevre görevlisi belgesi ücretini Bakanlık Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğü hesabına yatırır.
Çevre görevlisi belgelerinin iptali ve askıya alınması
MADDE 17 – (1) Aşağıda yer alan durumlarda çevre görevlisi belgesi;
a) Çevre görevlisi belgesi başvurusunda yanlış veya yanıltıcı bilgi verildiğinin veya belge düzenlediğinin tespit edilmesi hâlinde,
b) Danışmanlık hizmeti verdiği sürece yetkili makama yanlış ve yanıltıcı belge ve bilgi verdiği tespit edilmesi hâlinde,
c) Çevrenin kirlenmesine yol açacak, işletmenin çevre yatırımı yapmamasına veya eksik yapmasına neden olacak rapor düzenledikleri tespit edilmesi hâlinde,
iptal edilir.
(2) Çevre görevlisinin hizmet verdiği faaliyet/işletmenin denetimi sonunda Ek-2’de yer alan Çevre Görevlisi ve Çevre Danışmanlık Firmaları Değerlendirme Formu Bakanlık veya il çevre ve orman müdürlüğü çevre denetim görevlileri tarafından doldurulur. Toplam ceza puanı 100 olan ilgili çevre görevlisinin çevre görevlisi belgesi Bakanlık tarafından üç ay süre ile askıya alınır. Bir vize dönemi içinde iki defa 100 ceza puanı dolduran ilgili çevre görevlisinin belgesi, Bakanlık tarafından iptal edilir. Puanlamalar beş yıllık dönemlerde değerlendirilir. Yeni vize dönemine girildiğinde puan sıfırlanıp puanlama tekrar başlatılır.
(3) Belgesi iptal edilen çevre görevlisine, altı ay süre ile yeni belge verilmez.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Müteselsil sorumluluk
MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülüklerin çevre görevlileri veya çevre danışmanlık firmaları tarafından yerine getirilmemesi, çevre danışmanlık hizmeti alanların sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.
Devir, şube ve temsilcilik
MADDE 19 – (1) Firmaların yeterlik belgeleri hiçbir suretle başkasına kiralanamaz.
(2) Çevre danışmanlık firmalarının şube açabilmeleri için yeterlik belgesi alırken çalıştırmayı taahhüt ettiği personeli ilgili şubede çalıştırması ve şubenin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmesi gerekmektedir. Bunun dışında temsilcilik verilemez.
(3) Yeterlik Belgesine sahip firmalar, şube başvurularını Bakanlığa bildirirler.
Başvuru
MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında Bakanlığa yapılacak başvurular ile yapılacak bildirimler Bakanlığın internet sayfasından elektronik imza ile yapılır.
(2) Bakanlık, belgelerin doğruluğu hakkında tereddüt oluşması hâlinde elektronik ortamda yapılan başvuru ve bildirim dosyası belgelerinin asıllarını isteyebilir. Bu belgeler yetkili makamca incelenir.
Önceki çevre görevlisi adaylarının sınav hakkı
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çevre görevlisi eğitimini tamamlayarak sınav hakkını kazanmış, fakat bu haklarını kullanmamış ve bu Yönetmelikte unvanları zikredilmemiş meslek gruplarındaki kişiler; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak çevre görevlisi sınavına sahip oldukları sınav hakkı kadar girebilirler.
Önceden alınan belgelerin geçerliliği
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelikte unvanları zikredilmemiş meslek gruplarındaki kişilerin bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce aldıkları çevre görevlisi belgeleri geçerliliğini korur.
Önceden belgelerini almış danışmanlık firmalarının yükümlülüğü
GEÇİCİ MADDE 3 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce Çevre Danışmanlık Yeterlik Belgesi almış ya da Çevre Danışmanlık Belgesi için başvurmuş olan firmalar, 9 uncu maddede belirtilen şartları 1/7/2011 tarihine kadar sağlamakla yükümlüdür.
Yürürlük
MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
MADDE 1 – 2/8/2006 tarihli ve 26247 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Fındık Lisanslı Depo Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde yer alan “Sanayi ve Ticaret Bakanını” ibaresi “Gümrük ve Ticaret Bakanını”, “Sanayi ve Ticaret Bakanlığını” ibaresi “Gümrük ve Ticaret Bakanlığını”, “Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ile Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanlığı” ibaresi “Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ile Ekonomi Bakanlığını” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (f), (ğ) ve (h) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“f) Lisans için başvuran şirketin kuruluşunun yayımlandığı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi, şirketin Ticaret Sicil Memurluğunca onaylı değişiklikleri de içeren ana sözleşmesi, kayıtlı vergi dairesi adı ve vergi kimlik numarası beyanı.”
“ğ) Lisanslı depo işleticisinin bina ve tesislerinin mülk sahibi veya kiracısı olduğuna dair yazılı beyanı.
h) Lisanslı depo işletmesinin tamamından sorumlu yönetici veya müdürünün, bölüm sorumlularının ve varsa şube sorumlularının isimleri, T.C. Kimlik numaraları, ikamet adresleri ve diploma fotokopileri.”
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında geçen “Bakan Oluru ile,” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 32 nci maddesinin üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 33 üncü maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(1) Aynı ürüne ait veya aynı seri numaralı birden çok ürün senedi düzenlenemez.”
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 35 inci maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 40 ıncı maddesinin başlığı ile birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Numune alımı, analiz ve sınıflandırma”
“(1) Lisanslı depo işletmesince depolanacak fındığın numune alma, analiz ve sınıflandırma işlemleri; bu maddeye, bu maddede hüküm bulunmayan hallerde 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 18 ve 32 nci maddelerine göre yapılır.”
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(4) Diğer durumlarda depolanan ürünün her bir kentali için ayrı bir ürün senedi düzenlenir. Ancak ambalajlı veya paketli iç veya işlenmiş iç fındık için Bakanlıkça belirlenecek bir kentalden daha az ağırlıklar için de ürün senedi düzenlenebilir. Elektronik ürün senetlerinin düzenlenmesine ilişkin Elektronik Kayıt Kurallarında yer alan hükümler saklıdır.”
MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 47 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Merkezi” ibaresi “Elektronik” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 49 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(2) Ürünün son depolama tarihine kadar geri alınması gerektiği, aksi takdirde ürün senetlerinin lisanslı depo işletmesince satılabileceği hususu, mudiye veya yetkili temsilcisine lisanslı depo işletmesi tarafından yazılı olarak azami depolama süresinden kırk beş gün önce bildirilir. Bildirme işleminde, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uygulanır. Nihai mudinin ve adresinin tespitinde, borsa kayıtlarından yararlanılır.
(3) Azami depolama süresinin sonunda geri alınmayan ürünler, lisanslı depo işletmesince borsada satılabilir. Bu durumda, lisanslı depo işletmesi ücret ve masrafları satış bedelinden düşerek geri kalan tutarı yedi iş günü içinde ilgiliye öder.”
MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 55 inci maddesinin birinci fıkrası ile 71 inci maddesinde yer alan “Sanayi” ibaresi “Gümrük” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 13 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 14 –Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
2/8/2006
26247
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
MADDE 1 – 21/12/2005 tarihli ve 26030 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonu Yönetmeliğinin 4 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 4 – Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,
b) Başkan: Yönetim Kurulu Başkanını,
c) Borsa: Aralarındaki sözleşme çerçevesinde lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senetlerinin kota ettirildiği, alım satımının yapıldığı ve hareketlerinin kontrol ve takip edildiği ürün ihtisas borsasını veya Bakanlıktan ürün senedi alım satımı konusunda izin alan ticaret borsasını,
ç) Fon: Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonunu,
d) Genel Sekreter: Fon Genel Sekreterini,
e) İlgili yönetmelik: Kanuna istinaden çıkarılan, bu Yönetmelik dışındaki diğer yönetmelikleri,
f) Kanun: 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununu,
g) KPDS: Kamu Personeli Yabancı Dil Bilgisi Seviye Tespit Sınavını,
ğ) Lisans: Bakanlıkça verilen faaliyet iznini gösterir belgeyi,
h) Lisanslı depo: Kanun kapsamında tarım ürünlerinin sağlıklı koşullarda muhafaza ve ticari amaçla depolanması hizmetlerini sağlayan tesisleri,
ı) Lisanslı depo işletmesi veya lisanslı depo işleticisi: Tarım ürünlerinin depolanmasıyla iştigal eden ve Kanun kapsamında geçerli bir lisans belgesine sahip anonim şirketi,
i) Mudi: Depolama hizmetleri için ürününü lisanslı depoya teslim eden veya lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senedini mevzuata uygun olarak elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,
j) Teminat: Bakanlık tarafından kabul edilen ve Fon adına ve lehine düzenlenen nakit, banka teminat mektubu, Devlet tahvili, hisse senedi, gayrimenkul rehni, sigorta teminatı ve nakde çevrilebilir diğer güvenceleri,
k) Yönergeler: Fon tarafından hazırlanıp Bakanlıkça onaylanan yönergeleri,
l) Yönetim Kurulu: Fon Yönetim Kurulunu,
ifade eder.”
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, (g) bendinde geçen “kalan kısmı” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile sigorta mevzuatından kaynaklanan zorunlu muafiyetler nedeniyle sigorta kapsamında karşılanamayan zararları” ibaresi eklenmiş ve (m) bendinde geçen “gerektiğinde” ibaresi “Yönergelerde belirlenen usul ve esaslara göre” olarak değiştirilmiştir.
“a) Fon gelirlerini toplamak ve yönergelerde belirlenen usul ve esaslara göre değerlendirmek,”
“e) Nakit ve döviz teminatları, bu Yönetmelik ve yönergelerde belirlenen usul ve esaslara göre değerlendirmek,”
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 6 – Fon, tüzel kişiliği haiz ve Kanunla düzenlenmemiş bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabidir. Fonun çalışma merkezi Ankara’dır.
Fon teşkilatı, Yönetim Kurulu, Başkan ve Genel Sekreterlikten oluşur. Fonun icra organı olan Genel Sekreterlik, Genel Sekreter, Genel Sekreter Yardımcıları ve hizmet birimlerinden oluşur.
Fonun teşkilat yapısı ve çalışmalarına ilişkin usul ve esaslar yönerge ile düzenlenir.”
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 7 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 7 – Fonun karar organı Yönetim Kuruludur. Fon, Başkan tarafından idare ve temsil olunur. Başkan, Fonun idaresini Genel Sekterlik eliyle yürütür.
Fona ilişkin işlemler; Başkanın imzasıyla veya bulunmadığı zamanlarda vekili ile Genel Sekreter veya yetkili kılınan yardımcısının müşterek imzasıyla yapılır ve bu işlemler Fonu bağlar. Ancak, Fona yükümlülük getirmeyen, resmi makamlarla veya gerçek ve tüzel kişilerle yapılan yazışmalarda Genel Sekretere Yönetim Kurulu kararıyla tek başına imza yetkisi verilebilir.”
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan “Tarım ve Köyişleri Bakanlığı” ibareleri “Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı” olarak değiştirilmiş, sonlarına sırasıyla aşağıdaki cümleler eklenmiş, altıncı fıkrasında geçen “tutarı kadar” ibaresinden sonra gelmek üzere “net” ibaresi eklenmiş ve “ödenebilir” ibaresi “ödenir” olarak değiştirilmiştir.
“Yeni üyeler atanıncaya veya seçilinceye kadar, mevcut üyelerin görevleri devam eder.”
“Bakanlık ile Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından atanan üyelerin son beş yıl içinde KPDS’den en az (C) düzeyinde veya yetkili kurumlarca denkliği kabul edilen dil sınavlarından eş değer puanı almış olması gerekir. Ayrıca, bu Bakanlıklarca yapılacak atamalarda en az iki yıl yöneticilik deneyimine sahip olanlara öncelik verilir.”
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin yedinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Yönetim Kurulu toplantılarında alınan kararlar ile bu kararlara karşı olan üyelerin karşı oy yazıları, satır aralarında açık ve çıkıntı bırakmamak kaydıyla, noterden onaylanmış birbirini izleyen sayfa numaralı karar defterine tarih ve numara sırasıyla yazılır. Kararlar bir tutanak ile tespit edilmişse, tutanağın aslı veya bir fotokopisi karar defterine yapıştırılır ve kenarları üyelerce imzalanır. Kararlar, toplantıya katılanlar tarafından imzalanır. İmza işlemi, isimlerin bulunduğu sayfanın imzalanması ve diğer sayfaların paraflanması suretiyle yapılır.”
“Yönetim Kurulu toplantılarına her atama ve seçim devresinde bir numaradan başlamak üzere teselsül eden numaralar verilir. Yönetim Kurulu kararlarına ise, her takvim yılında bir numaradan başlamak üzere numara verilir. Alınan kararlara, her toplantıda bir numaradan başlamak üzere de sırayla numara verilebilir. Karar defteri ve tutanaklar üzerinde silinti, karalama ve kazıntı yapılmaz. Kararların yazılmasında yapılan hataların okunacak şekilde üzeri çizilir, doğrusu yazılır ve toplantıya katılan üyeler tarafından da paraflanır.”
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde geçen “ve bu maddenin (c) bendi uyarınca çıkarılan yönergeler” ibaresi “, bu Yönetmelik ve yönergeler” şeklinde, (c) bendinde geçen “Muhasebe Yönergesini” ibaresi “Yönergeleri” şeklinde, (d) bendi ise aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“d – Bu Yönetmelik ve yönergeler çerçevesinde, hizmet birimlerini oluşturur ve personel istihdam eder.”
MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Fona ilişkin hizmetler Genel Sekreterlik eliyle yürütülür. Genel Sekreterlik, Fonun icra organıdır.
Fon bünyesinde bu Yönetmelik ve yönergelere göre personel istihdam edilir. Bu Yönetmelik ve yönergelerde hüküm bulunmayan durumlarda, 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre hareket edilir.
İstihdam edilecek personelin hizmet şartlarına, niteliklerine, atanmalarına, görev, hak ve yükümlüklerine, disiplin ve çalışma şartlarına, taltif ve tecziyelerine, mali ve sosyal hakları ile diğer özlük işlerine ilişkin usul ve esaslar yönerge ile düzenlenir.”
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “veya denetim kuruluşlarına denetlettirir” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 17 nci maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki (ç) bendi eklenmiştir.
“ç) Bu Yönetmelik ve yönergelerde öngörülen diğer giderler.”
MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 18 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Fonun mevcudu ve teminatlar, yönergelere uygun olarak değerlendirilir. Fon mevcudu ve teminatların değerlendirilmesi, ödeme ve tahsilat işlemlerinin yürütülmesi amacıyla Yönetim Kurulunca uygun görülecek bankalar nezdinde hesaplar açılabilir.”
MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 20 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, üçüncü fıkrasının başına “İki ayrı gayrimenkul ekspertiz ve değerlendirme firmasına yaptırılan değer tespitlerinde,” ibaresi eklenmiştir.
“Fonca, teminat gösterilen gayrimenkullerin değer tespitinin yapılması veya görevlendirilecek bir gayrimenkul ekspertiz ve değerlendirme firmasına yaptırılması zorunludur. Değer tespit işlemi ve raporu, on beş gün içinde tamamlanır. Bu süre, ihtiyaç halinde on gün uzatılabilir.
Değer tespit raporuna itiraz edilmesi ya da gerçeği yansıtmadığı yönünde bir kanaat oluşması halinde, yapılan işlem yeniden gözden geçirilir ve gerekli görülmesi halinde yeni bir değer tespiti yapılır ya da yaptırılır. İtiraz belirli konularda yapılmış ise, çalışmalar o hususlarla sınırlandırılır. Yeni değer tespiti, görevlendirilecek başka bir gayrimenkul ekspertiz ve değerlendirme firmasına da yaptırılabilir. Gözden geçirme ya da yeni bir değer tespiti yapma veya yaptırma işlemi on beş gün içinde tamamlanır.”
MADDE 13 – Aynı Yönetmeliğin 22 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, dördüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
“Fon mevcudu ve teminatlar, 18 inci maddeye göre değerlendirilir. Teminatların değerlendirilmesinden elde edilen net gelirler, ilgililerin hesabına gelir olarak kaydedilir.
Fon mevcudu ve teminatlar, yönergelere uygun olarak, Fonun bünyesinde ya da bankalarda muhafaza edilir. Menkul ve gayrimenkul teminatlar, Yönetim Kurulunca ihtiyaç görülmesi halinde, teminatı verenlere sigorta ettirilebilir. Bu takdirde, düzenlenen sigorta poliçesinin bir nüshası Fona teslim edilir.”
MADDE 14 – Aynı Yönetmeliğin 26 ncı maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Sigorta kapsamına girmesine rağmen, mudisi tespit edilemediğinden ödenemeyen zararlara ilişkin meblağlar, Fona emanet olarak ilgili sigorta firmasınca teslim edilebilir. Bu meblağlar, daha sonra zarar gördüğü tespit edilen mudiye ödenir.”
MADDE 15 – Aynı Yönetmeliğin 29 uncu maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Birinci fıkrada yazılı işlerin ihalelerinde, açık ihale usulü, belli istekliler arasında ihale usulü, pazarlık usulü ve doğrudan alım usulü uygulanır. İşin gereğine göre bu usullerden hangisinin uygulanacağına Yönetim Kurulunca karar verilir.
Ancak, tahmini bedeli en çok on bin Türk Lirasına kadar olan mal ve hizmet alımları, doğrudan alım usulüyle gerçekleştirilebilir. Bu tutar, Bakanlığın uygun görüşü üzerine iki katına kadar artırılabilir.”
MADDE 16 – Aynı Yönetmeliğin 30 uncu maddesinin 4 üncü fıkrasında yer alan “Başkan, Kurul Üyeleri veya” ibaresi yürürlükten kaldırılmış, sekizinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Mal ve hizmet tedarikine ilişkin diğer usul ve esaslar bu konuda çıkarılacak bir yönerge ile düzenlenir.”
MADDE 17 – Aynı Yönetmeliğin 31 inci maddesinde yer alan “Muhasebe Yönergesine” ibaresi “Yönergelere” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 18 – Aynı Yönetmeliğin 34 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 34 – Sınırları açıkça yazılı olarak belirtilmek şartıyla, haiz olunan yetkilerden bir kısmı Yönetim Kurulu tarafından Başkana, Başkan tarafından Genel Sekretere, Genel Sekreter tarafından ise Genel Sekreter Yardımcılarına devredilebilir. Yetki devri, sorumluluğu ortadan kaldırmaz.”
MADDE 19 – Aynı Yönetmeliğin 35 inci maddesi başlığıyla birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Tebliğ ve Yönergeler
MADDE 35 – Bakanlık, lisanslı depo teminatı ve mudi zararının karşılanması hususlarında uygulama birliği ve standardın oluşturulması ve açıklığın sağlanması amacıyla tebliğ çıkarmaya yetkilidir.
Fonun teşkilat ve çalışmalarına, personeline, bütçe ve muhasebesi ile satınalma ve ihalelerine ilişkin usul ve esaslar yönergelerle düzenlenir. Bu Yönergeler, Fon tarafından hazırlanır ve Bakanlığın onayı ile yürürlüğe girer.”
MADDE 20 – Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
“Borsa temsilcisi
GEÇİCİ MADDE 1 – Ürün ihtisas borsası kuruluncaya ya da ürün senedi alım satımı konusunda bir ticaret borsası yetkilendirilinceye kadar, 8 inci maddeye göre Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından atanan borsa temsilcisi, ticaret borsalarının yönetim kurulu üyeleri arasından atanır.”
“İhale komisyonunda görev alma
GEÇİCİ MADDE 2 – Fon personeli yeterli sayıya ulaşıncaya kadar, 30 uncu maddede öngörülen ihale komisyonunda, Yönetim Kurulu Başkan ve üyeleri görev alabilir.”
“Fonun bütçesi ve faaliyet raporu
GEÇİCİ MADDE 3 – Fonun bütçesi ve faaliyet raporu, ilgili yönetmelik uyarınca Fon adına ve lehine düzenlenen ilk teminatın Fona teslimini takip eden yıl itibariyle düzenlenmeye başlanır.”
MADDE 21 – Aynı Yönetmeliğin 37 nci maddesinde yer alan “Sanayi” ibaresi “Gümrük” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 22 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 23 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
MADDE 1 – 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Pamuk Lisanslı Depo Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde geçen “Sanayi” ibaresi “Gümrük” olarak, “Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ile Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanlığı” ibaresi “Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ile Ekonomi Bakanlığını” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (s) bendinde yer alan “Dış Ticaret Müsteşarlığı” ibaresi “Ekonomi Bakanlığı” olarak, (g), (i) ve (j) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“g) Lisans için başvuran şirketin kuruluşunun yayımlandığı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi, şirketin Ticaret Sicil Memurluğunca onaylı değişiklikleri de içeren ana sözleşmesi, kayıtlı vergi dairesi adı ve vergi kimlik numarası beyanı.”
“i) Lisanslı depo işleticisinin bina ve tesislerinin mülk sahibi veya kiracısı olduğuna dair yazılı beyanı.
j) Lisanslı depo işletmesinin tamamından sorumlu yönetici veya müdürünün, bölüm sorumlularının ve varsa şube sorumlularının isimleri, T.C. Kimlik numaraları, ikamet adresleri ve diploma fotokopileri.”
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında geçen “Bakan Oluru ile,” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 32 nci maddesinin üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 33 üncü maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Aynı ürüne ait veya aynı seri numaralı birden çok ürün senedi düzenlenemez.”
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 35 inci maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 39 uncu maddesinin başlığı ile birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Numune alımı, analiz ve sınıflandırma”
“Lisanslı depo işletmesince depolanacak pamuklar, her balyadan numune alınmak ve her balyanın analiz ve sınıflandırması yapılmak suretiyle depolanır. Depolanacak pamuğun numune alma, analiz ve sınıflandırma işlemleri; bu maddeye, bu maddede hüküm bulunmayan hallerde 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 18 ve 32 nci maddelerine göre yapılır.”
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Parti pamuk balyalarının birbirinden ayrılması, başka balyalarla karışık depolanması ya da lisanslı depoda dağıtılması durumlarında, her bir balya ayrı ayrı tartılır ve her balya için ayrı ürün senedi düzenlenir. Elektronik ürün senetlerinin düzenlenmesine ilişkin Elektronik Kayıt Kurallarında yer alan hükümler saklıdır.”
MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 45 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Merkezi” ibaresi “Elektronik” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 47 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Ürünün son depolama tarihine kadar geri alınması gerektiği, aksi takdirde ürün senetlerinin lisanslı depo işletmesince satılabileceği hususu, mudiye veya yetkili temsilcisine lisanslı depo işletmesi tarafından yazılı olarak azami depolama süresinden kırk beş gün önce bildirilir. Bildirme işleminde, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uygulanır. Nihai mudinin ve adresinin tespitinde, borsa kayıtlarından yararlanılır.
Azami depolama süresinin sonunda geri alınmayan ürünler, lisanslı depo işletmesince borsada satılabilir. Bu durumda, lisanslı depo işletmesi ücret ve masrafları satış bedelinden düşerek geri kalan tutarı yedi iş günü içinde ilgiliye öder.”
MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 69 uncu maddesinde yer alan “Sanayi” ibaresi “Gümrük” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 13 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 14 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
MADDE 1 – 4/12/2010 tarihli ve 27775 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zeytin Lisanslı Depo Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde yer alan “Sanayi ve Ticaret Bakanını” ibaresi “Gümrük ve Ticaret Bakanını” olarak, “Sanayi ve Ticaret Bakanlığını” ibaresi “Gümrük ve Ticaret Bakanlığını” olarak, “Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanlık ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığını” ibaresi “Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ile Ekonomi Bakanlığını” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a), (c) ve (ç) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“a) Lisans için başvuran şirketin kuruluşunun yayımlandığı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi, şirketin Ticaret Sicil Memurluğunca onaylı değişiklikleri de içeren ana sözleşmesi, kayıtlı vergi dairesi adı ve vergi kimlik numarası beyanı.”
“c) Lisanslı depo işleticisinin bina ve tesislerinin mülk sahibi veya kiracısı olduğuna dair yazılı beyanı.
ç) Lisanslı depo işletmesinin tamamından sorumlu yönetici veya müdürünün, bölüm sorumlularının ve varsa şube sorumlularının isimleri, T.C. Kimlik numaraları, ikamet adresleri ve diploma fotokopileri.”
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında geçen “Bakan Oluru ile” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 32 nci maddesinin üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 33 üncü maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(1) Aynı ürüne ait veya aynı seri numaralı birden çok ürün senedi düzenlenemez.”
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 35 inci maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 40 ıncı maddesinin başlığı ile birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Numune alımı, analiz ve sınıflandırma”
“(1) Lisanslı depo işletmesince depolanacak zeytinin numune alma, analiz ve sınıflandırma işlemleri; bu maddeye, bu maddede hüküm bulunmayan hallerde 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 18 ve 32 nci maddelerine göre yapılır.”
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(4) Diğer durumlarda depolanan ürünün her bir 1000 kilogramı için ayrı bir ürün senedi düzenlenir. Elektronik ürün senetlerinin düzenlenmesine ilişkin Elektronik Kayıt Kurallarında yer alan hükümler saklıdır.”
MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 47 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Merkezi” ibaresi “Elektronik” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 49 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(2) Ürünün son depolama tarihine kadar geri alınması gerektiği, aksi takdirde ürün senetlerinin lisanslı depo işletmesince satılabileceği hususu, mudiye veya yetkili temsilcisine lisanslı depo işletmesi tarafından yazılı olarak azami depolama süresinden kırk beş gün önce bildirilir. Bildirme işleminde, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uygulanır. Nihai mudinin ve adresinin tespitinde, borsa kayıtlarından yararlanılır.
(3) Azami depolama süresinin sonunda geri alınmayan ürünler, lisanslı depo işletmesince borsada satılabilir. Bu durumda, lisanslı depo işletmesi ücret ve masrafları satış bedelinden düşerek geri kalan tutarı yedi iş günü içinde ilgiliye öder.”
MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 55 inci maddesinin birinci fıkrası ile 71 inci maddesinde yer alan “sanayi” ibaresi “gümrük” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 13 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 14 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
MADDE 1 – 4/12/2010 tarihli ve 27775 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zeytinyağı Lisanslı Depo Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde yer alan “Sanayi ve Ticaret Bakanını” ibaresi “Gümrük ve Ticaret Bakanını” olarak, “Sanayi ve Ticaret Bakanlığını” ibaresi “Gümrük ve Ticaret Bakanlığını” olarak, “Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanlık ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığını” ibaresi “Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ile Ekonomi Bakanlığını” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a), (c) ve (ç) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“a) Lisans için başvuran şirketin kuruluşunun yayımlandığı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi, şirketin Ticaret Sicil Memurluğunca onaylı değişiklikleri de içeren ana sözleşmesi, kayıtlı vergi dairesi adı ve vergi kimlik numarası beyanı,”
“c) Lisanslı depo işleticisinin bina ve tesislerinin mülk sahibi veya kiracısı olduğuna dair yazılı beyanı,
ç) Lisanslı depo işletmesinin tamamından sorumlu yönetici veya müdürünün, bölüm sorumlularının ve varsa şube sorumlularının isimleri, T.C. Kimlik numaraları, ikamet adresleri ve diploma fotokopileri,”
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında geçen “Bakan Oluru ile” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 32 nci maddesinin üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 33 üncü maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(1) Aynı ürüne ait veya aynı seri numaralı birden çok ürün senedi düzenlenemez.”
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 35 inci maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 40 ıncı maddesinin başlığı ile birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Numune alımı, analiz ve sınıflandırma”
“(1) Lisanslı depo işletmesince depolanacak zeytinyağının numune alma, analiz ve sınıflandırma işlemleri; bu maddeye, bu maddede hüküm bulunmayan hallerde 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 18 inci ve 32 nci maddelerine göre yapılır.”
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(4) Diğer durumlarda depolanan ürünün her bir 500 kg için ayrı bir ürün senedi düzenlenir. Ancak ambalajlı zeytinyağı için, Bakanlıkça belirlenecek daha düşük ağırlıkta ürün senedi düzenlenebilir. Elektronik ürün senetlerinin düzenlenmesine ilişkin Elektronik Kayıt Kurallarında yer alan hükümler saklıdır.”
MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 47 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Merkezi” ibaresi “Elektronik” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 49 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(2) Ürünün son depolama tarihine kadar geri alınması gerektiği, aksi takdirde ürün senetlerinin lisanslı depo işletmesince satılabileceği hususu, mudiye veya yetkili temsilcisine lisanslı depo işletmesi tarafından yazılı olarak azami depolama süresinden kırk beş gün önce bildirilir. Bildirme işleminde, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uygulanır. Nihai mudinin ve adresinin tespitinde, borsa kayıtlarından yararlanılır.
(3) Azami depolama süresinin sonunda geri alınmayan ürünler, lisanslı depo işletmesince borsada satılabilir. Bu durumda, lisanslı depo işletmesi ücret ve masrafları satış bedelinden düşerek geri kalan tutarı yedi iş günü içinde ilgiliye öder.”
MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 55 inci maddesinin birinci fıkrası ile 71 inci maddesinde yer alan “sanayi” ibaresi “gümrük” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 13 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 14 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
(1) Bu Yönetmeliğin amacı; tarımsal bitki türlerine ait çeşitlerin kayıt altına alınması, kayıt listelerinin oluşturulması, kütükte kalış süresi ve silinmesi, bitki genetik kaynaklarının kaydedilmesi esaslarını belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik; tarla bitkileri, bağ bahçe bitkileri ve diğer bitki türlerine ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, özel sektör araştırma kuruluşlarının yetkilendirilmesi ve denetimine ilişkin iş ve işlemleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 4 üncü maddesine ve 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kurumlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Araştırma kuruluşu: Bitki çeşitlerinin ıslahı veya bulunması ve geliştirilmesi ile ilgili faaliyet gösteren, nitelikleri ve çalışma usul ve esasları Bakanlıkça belirlenen, kamu ve özel kuruluşları,
b) (Değişik: RG-25/9/2021-31609) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,
c) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Başvuru öncesi denemeler: Tarla bitkileri türlerinde, kayıt başvurusu öncesinde ilgili bitki türünde Bakanlık tarafından yayımlanmış teknik talimat çerçevesinde araştırma kuruluşları tarafından kurulan denemeleri,
ç) Başvuru öncesi deneme raporu: Kayıt başvurusu öncesinde ilgili bitki türünde yayımlanan teknik talimat çerçevesinde, çeşidin tarımsal değerini belirlemek için yapılan deneme sonuçlarına ait istatistikî analizlerinin, teknolojik özelliklerinin, hastalık ve zararlılara dayanıklılığının belirlendiği deneme ve gözlemlerin, ekonomik değer bakımından denemedeki standart/kontrol çeşitlerinden üstün olduğu bir veya birkaç özelliğin belirtildiği raporu,
d) Bitki grubu: Tarla bitkileri, sebze, meyve/asma ile süs bitkileri türlerinden oluşan her bir grubu,
e) Bülten: Kayıt altına alınan veya çıkarılan bitki çeşitlerinin, kayıt altına alma ile ilgili iş ve işlemlerin yayımlandığı listeleri,
f) Çeşit Özellik Belgesi: Çeşidin veya ana-baba hatlarının tescil edildiği ülkenin resmi tescil kuruluşundan alınmış, morfolojik, fizyolojik ve teknolojik karakterleri içeren, orijinal onaylı belgeyi,
g) (Değişik: RG-12/5/2012-28290) Başvuru sahibi: Çeşidi ıslah eden veya geliştiren araştırma kuruluşu veya gerçek kişiler ile yetki belgesine sahip tohum üreticisi kuruluşları,
ğ) Çeşit tescil raporu: Çeşit tescil deneme ve test sonuçlarının ilgili bitki türünde yayımlanmış teknik talimat çerçevesinde değerlendirilerek Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğü tarafından hazırlanan raporu,
h) Farklılık, yeknesaklık, durulmuşluk testleri (FYD): Çeşidin, teknik soru anketinde belirtilen özelliklerinin doğrulanmasına ve morfolojik ve fizyolojik karakterlerinin tespit edilerek, mevcut çeşitlerden farklı, yeknesak ve durulmuş olup olmadığının belirlenmesine dair gözlem veya testleri,
ı) (Değişik: RG-12/5/2012-28290) Genel Müdürlük: Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünü,
i) Lokasyon: Bitki yetiştirme açısından iklim, toprak ve diğer ekolojik faktörler yönünden kendine has özellikleri olan bölgeyi,
j) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Ön deneme: Sebze türlerine ait çeşidin, teknik soru anketindeki veya Çeşit Özellik Belgesindeki özelliklerini belirleme ya da doğrulama amacıyla kurulan denemeleri,
k) Standart numune: Çeşit sahibi tarafından, kayıt altına alınan çeşitlere ait, TTSM tarafından bitki türü bazında miktarları belirlenen ve en az orijinal tohumluk sınıfındaki asgari tohumluk standartlarını karşılayan numuneyi,
l) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Standart Tohumluk: Sebze türlerinde, kayıt altına alınan çeşitlere ait, sadece laboratuvar kontrolleriyle ticarete arz edilen ve çeşide ait kimliğini ve saflığını doğrulamak için kontrol denemelerine tabi tutulan tohum veya çoğaltım materyalini,
m) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Standart Tohumluk Çeşit Listesi (STÇL): Sebze türlerinde, kayıt altına alınan ve ticareti yapılan çeşitlerin yayımlandığı listeyi,
n) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Standart Tohumluk Kaydı (STK): Sebze türlerinin kayıt altına alınmasını,
o) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Tarımsal Değerleri Ölçme Denemesi (TDÖ): Tarla bitkisi türlerine ait çeşitlerin biyolojik ve teknolojik özellikleri ile verim, hastalık ve zararlılara dayanıklılık gibi tarımsal değerlerinin tespit edildiği denemeleri,
ö) Tavsiye listesi: Yayımlanma esasları Genel Müdürlük tarafından belirlenen, bölgelere göre uygun çeşitlerin belirtildiği listeyi,
p) Tescil: Yurt içinde veya yurt dışında ıslah edilen veya bulunan ve geliştirilen bitki çeşitlerinin farklı, yeknesak ve durulmuş olduğunun ve/veya biyolojik ve teknolojik özellikleri ile hastalık ve zararlılara dayanıklılığının ve tarımsal değerlerinin tespit edilerek kütüğe kaydedilmesini,
r) Tescil ve STK denemesi: Bir bitki çeşidinin kayıt altına alınmasına esas olmak üzere TTSM tarafından kurulan denemeleri,
s) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Teknik soru anketi: Çeşidin ıslahçısı tarafından doldurulan, FYD testlerinin kurulmasına esas olmak üzere, çeşide ait bazı özelliklerin yer aldığı, örneği TTSM tarafından yayımlanan formu,
ş) Teknik talimat: İlgili bitki türünde Bakanlık tarafından yayımlanmış, başvuru öncesi ve tescil denemelerinde TDÖ deki teknik esasları belirleyen kıstasları,
t) Tohumluk üretici kuruluş: Bakanlıkça tohumluk üretimi konusunda görevlendirilen kamu kuruluşları ile tohumluk üretmek amacıyla kurulmuş olan, bu konuda gerekli alt yapısı bulunan, fiilen sertifikalı veya standart tohumluk üreten özel sektör kuruluşlarını,
u) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,
ü) UPOV: Uluslararası Yeni Bitki Çeşitlerinin Korunması Birliğini,
v) Üretim izni: Yurt içinde veya yurt dışında ıslah edilen veya bulunan ve geliştirilen bitki çeşitlerinin biyolojik ve teknolojik özellikleri ile hastalık ve zararlılara dayanıklılığının ve tarımsal özelliklerinin tespit edilerek, çeşit tescil edilinceye kadar verilen süreli izni,
y) Yetki belgesi: Çeşit sahibi kuruluş ya da ıslahçısından en az beş yıl süre için alınan, çeşidin kayıt altına alınması ile ilgili işlemler için başvuru sahibinin yetkilendirildiğini gösteren orijinal belgeyi,
z) (Ek: RG-17/12/2009-27435) Klon: Meyve ve asma türlerinde, ait olduğu çeşidin sahip olduğu niteliklerden farklılık gösteren ve vegetatif olarak çoğaltılan bireyi,
aa) (Ek: RG-17/12/2009-27435) Serbest çeşit: Yurt dışında veya yurt içinde bitki çeşit koruması kapsamında olmayan, meyve, asma ve patateste 30, diğer türlerde 25 yıldan daha fazla üretimde bulunan çeşitleri
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Kayıt Altına Almaya İlişkin Genel Esaslar
Başvuru
MADDE 5 –
(1) (Değişik: RG-25/9/2021-31609) Bitki çeşitlerinin kayıt altına alınması için başvurular, başvuru sahibi tarafından TTSM’ye yapılır. Başvuru dosyasının dijital kopyası başvuruya eklenir. Üretim izni talebi varsa başvuru dilekçesinde belirtilir. Başvuru sahibi tarafından resmi yazışmaların ve bildirimlerin tebliğ edileceği adres ve Kayıtlı Elektronik Posta (KEP) adresi başvuru esnasında TTSM’ye bildirilir. Başvuru dosyası, aşağıda belirtilen üç ana bölümden oluşur:
a) Başvuru dilekçesi ve formu.
b) Çeşide ait teknik bilgiler ve belgeler.
c) Ücret dekontu.
(2) Tescil veya STK başvurularında, başvuru dosyasına ait inceleme TTSM tarafından yapılır. Üretim izni başvurularında ise başvuru dosyalarında bulunması gereken üç ana kısmın bulunması kaydı ile teknik bilgiler ve belgelerin yer aldığı kısma ait herhangi bir değerlendirme yapılmaz.
(3) Üretim izni toplantılarında, 20, 26 ve 33 üncü maddelerde belirtilen komite üyeleri tarafından, teknik bilgiler ve belgelerin yer aldığı kısımda çeşidin reddine sebep olacak herhangi bir bilgi veya belge eksikliğinin tespit edilmesi durumunda, komite çeşidin üretim izni talebini reddeder.
(4) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Serbest çeşitler için yapılan başvurularda yetki belgesi talep edilmez.
(5) Tohumluk üretici kuruluşlar, gerçek kişiler veya araştırma kuruluşları tarafından ıslah edilen bitki çeşitlerini kayıt ettirebilirler. Bu amaçla kayıt ettirecekleri çeşit adayının, başvuru öncesi denemelerini bir araştırma kuruluşuna yaptırarak, başvuru öncesi deneme raporunu bu kuruluştan temin ederler.
(6) Bu Yönetmelik kapsamında aşağıdaki belirtilen şartları taşıyan gerçek kişiler, ıslah ettikleri çeşitlerin başvuru öncesi denemelerini araştırma kuruluşuna yaptırarak, başvuru öncesi deneme raporunu bu kuruluştan temin ederler.
a) Yurt içinde veya yurt dışında en az dört yıllık eğitim veren ziraat fakültelerinden mezun olmuş ve bitki çeşitlerinin ıslahı konusunda en az üç yıl çalışmış veya Bakanlık veya Bakanlığın yetkilendirdiği bitki ıslahı ile ilgili kamu yararına çalışan kuruluşların üç ay süreli teorik ve uygulamalı olarak düzenlendiği kursta başarılı olmuş veya ıslah konusunda yüksek lisans veya doktora yapmış olmak.
b) Herhangi bir kamu veya özel sektör araştırma kuruluşunda halen çalışmıyor olmak.
Başvuru incelemesi
MADDE 6 –
(1) Tescil veya STK ile birlikte üretim izni başvurularında ya da sadece tescil veya STK başvurularında;
a) Çeşidin tescil veya STK denemelerine alınması talebini içeren başvuru dosyası TTSM tarafından incelenir. Herhangi bir eksiklik tespit edilmemesi durumunda çeşit tescil veya STK denemelerine alınır.
b) (Değişik: RG-25/9/2021-31609) Çeşidin üretim izni talebini içeren başvuru dosyasının dijital kopyası, elektronik ortamda toplantı tarihlerinden en az bir hafta önce tescil veya STK komitesi üyelerine toplantı davet yazısı ile birlikte TTSM tarafından gönderilir.
(2) Tescil veya STK başvurusu dosyasında yapılan incelemede, dosyanın üç ana bölümünden herhangi birisinde bulunacak bir eksiklik durumunda TTSM, başvuru dosyasının TTSM ne ulaştığı tarihten itibaren en geç on beş gün içinde, eksikliği gidermesi amacıyla başvuru sahibine eksiklikleri ve denemelerin kurulacağı tarihi yazılı olarak bildirir. Başvuru sahibi denemelerin kurulacağı tarihten en az on beş gün önce eksikliği gidermediği takdirde, başvuru dosyası sahibine iade edilir.
(3) (Ek: RG-12/5/2012-28290) Üretim izni ve STK başvuru dosyasında yapılan incelemede, üç ana bölümden herhangi birinin eksik bulunması durumunda dosya başvuru sahibine iade edilerek toplantı gündemine alınmaz. Eksiklik tamamlandığı takdirde yeniden başvuru yapılmak şartıyla gündeme alınır.
Tescil ve STK denemelerinin yürütülmesi
MADDE 7 –
(1) Tescil ve STK denemeleri TTSM tarafından kurulur.
(2) TTSM nün eleman, arazi, araç, gereç bakımından, denemelerin kurulup bakılmasına ilişkin işlemler için alt yapı imkânları yetmediği takdirde, çeşide ait denemeler TTSM nün gözetiminde araştırma kuruluşlarına yaptırılabilir.
(3) Kamu araştırma kuruluşları yapılacak bir protokolle Bakanlıkça görevlendirilir. Araştırma kuruluşlarının yürüteceği denemeler için gerekli materyaller, TTSM tarafından çeşit ismi ve sahibi saklı kalmak kaydıyla, bir kod numarası verilerek hazırlanır ve denemelerde kullanılır. Bu denemeler, TTSM tarafından değerlendirilir.
(4) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Kurulacak tescil veya STK denemelerinin lokasyonları ile denemelerde kullanılacak standart veya kontrol çeşitler, çeşit sahibinin önerisi de dikkate alınarak TTSM tarafından tespit edilir.
(5) Çeşit sahibi, aday çeşit ile denemelerde standart veya kontrol olarak kullanılacak çeşitlere ait tohumlukları temin etmekle yükümlüdür.
(6) Başvurusu yapılan tescil ve üretim izni taleplerinde, çeşidin ait olduğu türde daha önce tescil edilmiş çeşit olmaması durumunda, TDÖ de standart çeşit olarak çeşit sahibinin sağladığı materyaller kullanılır.
(7) (Değişik: RG-12/5/2012-28290) Tescil denemelerine alınacak çeşide ait deneme materyalinin, hangi miktarlarda ve hangi tarihlerde TTSM’ne teslim edileceği, Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren otuz gün içinde TTSM tarafından ilan edilir. İki yetiştirme sezonu teslim edilmeyen deneme materyaline ait çeşitlerin dosyaları, çeşit sahibine iade edilir ve bu çeşitlere ait üretim izni sona erer.
(8) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Bitki türlerinde çeşidin hastalık ve zararlılara dayanıklılığı ile teknolojik özelliklerinin tespiti, ilgili araştırma kuruluşları, üniversiteler ve diğer kuruluşlar tarafından; TTSM ile bu kuruluşların arasında yapılacak protokollerde belirlenecek esaslara göre yapılır ve değerlendirilir. Kamu araştırma kuruluşları, deneme ve gözlemleri yapmak üzere Bakanlık tarafından görevlendirilirler.
(9) (Ek: RG-12/5/2012-28290) Sebze türlerinde, miktarı TTSM tarafından ilan edilen deneme materyali, başvuru işlemlerinin tamamlanmasından sonra en geç otuz gün içinde denemelerin kurulması amacıyla TTSM’ne gönderilir. Süresi içinde gönderilmeyen deneme materyaline ait çeşitlerin dosyaları, çeşit sahibine iade edilir ve bu çeşitlere ait üretim izni sona erer.
Kayıt süreleri
MADDE 8 –
(1) Bitki çeşitleri, meyve ve asma türleri hariç, belirli süreler için kaydedilir. Bu süre on yıldır ve takvim yılı sonu itibariyle hesaplanır.
(2) Kayıt süresinin yenilenmesinde, kayıt süresinin sona ereceği tarihin iki yıl öncesinde başvuru yapılması esastır. Eğer çeşit yeterli miktarda üretiliyorsa veya genetik kaynak olarak muhafazası gerekiyorsa, başvuru yapılması ve çeşidin farklılık, yeknesaklık ve durulmuşluk koşullarının sağlanması durumunda kayıt süresi onar yıllık sürelerle uzatılır.
(3) Kayıt listelerinden çıkarılan çeşitlerden, çeşit sahibinin TTSM ne başvurması halinde, farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşitler, tescil veya STK komitesi kararı ile listeye dahil edilir.
Standart numune
MADDE 9 –
(1) Bu Yönetmelik kapsamında kaydedilen çeşitlerin TTSM tarafından belirtilen miktarlardaki standart numuneleri, çeşit sahibi tarafından, çeşidin kaydedildiği toplantı tarihinden itibaren altmış gün içinde TTSM ne verilir. Bu numuneler tarla bitkileri türlerinde on yıl, sebze türlerinde beş yılda bir yenilenir. 36 ncı maddede belirtilen Alt Listeye alınan çeşitler ile vegetatif olarak çoğaltılan türlere ait standart numuneler ise çeşit sahibi tarafından muhafaza edilir.
Kayıt altına alınan çeşide isim verilmesi esasları
MADDE 10 –
(1) Kayıt altına alınan çeşide; çeşit sahibinin önerisi dikkate alınarak tescil veya STK komiteleri tarafından bir isim verilir. Çeşidin isimlendirilmesinde aşağıdaki hususlar esas alınır.
a) Çeşit ismi, bir veya birden fazla kelimeden oluşabileceği gibi, kelime oluşturmayan harfler veya rakamlar bu isme eklenebilir.
b) Aldanmaya veya karışıklığa neden olmamalı, başka bir çeşidin ismi ile aynı veya karıştırılmaya müsait olmamalıdır.
c) Kanunlara aykırı, çirkin, uygunsuz veya saldırgan ifadeli olmamalı, içindeki harf veya harfler de böyle anlamlar için kullanılmış olmamalıdır.
ç) Kayıt tarihinde kanunlarla ve ilgili mevzuatla yasaklanmış bir isim veya kelime olmamalıdır.
d) Ülkemizde veya yabancı bir ülkede mevcut, aynı botanik türlere ait kayıt altında olan bir çeşidin ismi olmamalıdır.
e) Çeşitlere kaydın yapıldığı tarihte yaşayan bir şahsın veya kayıt tarihinden geriye on yıl içinde ölen bir kişinin adı, kendisi veya mirasçısının yazılı izni alınmadan verilemez.
f) Yazılı olarak izni alınmadan bir hükmi şahsiyet, organizasyon veya kurumun ismi verilemez.
g) Ülke, şehir veya yer adları verilemez.
ğ) Yabancı ülkede kayıt edilmiş olan çeşitler, Ülkemizde kayıt altına alındıkları takdirde, bunlara kendi orijinal isimleri verilir. Aynı veya benzer bitki türleri içinde benzer isimde başka bir çeşidin kayıt altında olması veya ismin bu madde hükümlerine aykırı olması durumunda, bu çeşitlere farklı bir isim verilir.
h) Çeşit kayıt altına alındıktan sonra, teknik veya hukuki zorunluluklar dışında, isim değişikliği yapılmaz. Teknik veya hukuki zorunlulukların belgelenmesi ile yapılacak başvurular STK Komitesi veya tescil komiteleri tarafından değerlendirilir.
ı) 8/1/2004 tarihli ve 5042 sayılı Yeni Bitki Çeşitlerine Ait Islahçı Haklarının Korunmasına İlişkin Kanun kapsamında koruma altına alınan aynı çeşit veya hatlara ait isimler farklı olamaz. İsim farklılığının söz konusu olması durumunda 5042 sayılı kanun kapsamında koruma altındaki isim esas alınır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Tarla Bitkileri Türlerine Ait Çeşitlerin Kayıt Altına Alınması
Tarla bitkileri tür listesi
MADDE 11 – (Değişik: RG-17/12/2009-27435)
(1) Kayıt altına alınabilecek tarla bitkileri türleri listesi Genel Müdürlükçe yayımlanır.
Başvuru öncesi deneme süreleri
MADDE 12 –
(1) Bitki çeşitlerinin kayıt altına alınması için aday çeşitler, başvuru öncesi denemelere alınır. Bu denemeler tek yıllık tarla bitkisi türlerinde, çeşit adayının gelişme tabiatına uygun, eş zamanlı, en az iki lokasyonda, bir yetiştirme sezonu veya tek lokasyonda en az iki yetiştirme sezonu, çok yıllık tarla bitkisi türlerinde en az iki yetiştirme sezonu ve iki lokasyonda kurulur.
Tarla bitkilerinde başvuru
MADDE 13 –
(1) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) 5 inci maddenin birinci fıkrası (b) bendinde yer alan “Çeşide ait teknik bilgiler ve belgeler” kısmı, hibrit çeşitler dışındaki tarla bitkisi türlerinde, aşağıdaki bilgi ve belgelerden oluşur.
a) Çeşit, yurt içinde veya yurt dışında tescil edilmemiş veya FYD testleri UPOV kurallarına göre yapılmayan bir ülkede tescil edilmiş ise;
1) Başvuru öncesi deneme raporu,
2) Teknik Soru anketi,
3) Varsa fotoğraf, slayt ve benzeri dokümanlar,
4) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosunda onaylı tercümeleri,
5) Yetki belgesi
başvuru dosyasında yer alır.
b) Çeşit, yurt dışında FYD testleri UPOV kurallarına uygun olarak yapılan, UPOV üyesi bir ülkede tescil edilmiş ise;
1) Başvuru öncesi deneme raporu,
2) Çeşit Özellik Belgesi,
3) Varsa fotoğraf, slayt ve benzeri dokümanları,
4) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
5) Yetki belgesi,
başvuru dosyasında yer alır.
Mısır ve ayçiçeği türlerinde başvuru
MADDE 14 –
(1) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) 5 inci maddenin birinci fıkrası (b) bendinde yer alan “Çeşide ait teknik bilgiler ve belgeler” kısmı, mısır ve ayçiçeği türlerinde aşağıdaki bilgi ve belgelerden oluşur.
a) Çeşit, yurt içinde veya yurt dışında tescil edilmemiş veya FYD testleri UPOV kurallarına göre yapılmayan bir ülkede tescil edilmiş ise;
1) Hibride ve ana-baba hatlarına ait teknik soru anketi. Ana ve baba hatlardan herhangi birinin veya her ikisinin daha önce ülkemizde kayıt altına alınmış olması durumunda, hatlara ait teknik soru anketi verilmez. Ana ve baba hatlardan herhangi biri veya her ikisi daha önce UPOV’a üye bir ülkede tescil edilmiş ise tescilli olan hatlara ait çeşit özellik belgesi,
2) Başvuru öncesi deneme raporu,
3) Yetki belgesi,
4) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
5) Varsa fotoğraf, slayt ve benzeri dokümanları,
başvuru dosyasında yer alır.
b) Çeşit, yurt dışında FYD testleri UPOV kurallarına uygun olarak yapılan, UPOV üyesi bir ülkede tescil edilmiş ise;
1) Hibride ve ana-baba hatlarına ait Çeşit Özellik Belgesi,
2) Başvuru öncesi deneme raporu,
3) Yetki belgesi,
4) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
5) Varsa fotoğraf, slayt ve benzeri dokümanlar,
başvuru dosyasında yer alır.
Tarla bitkilerinde başvuru ve toplantı tarihleri
MADDE 15 – (Değişik: RG-12/5/2012-28290)
(1) Tarla bitkisi türlerinde çeşit tescil ve/veya üretim izni başvuru zamanları ile toplantı tarihleri aşağıda belirtilmiştir.
“a) Yazlık ekimler için;
1) Tescil başvuruları aralık ve ocak aylarında,
2) Tescil toplantıları mart veya nisan aylarında,
3) Üretim izni başvurusu aralık ve ocak aylarının ilk haftasında,
4) Üretim izni toplantısı aralık ve ocak aylarının son haftasında,
yapılır.
b) Kışlık ekimler için;
1) Tescil başvuruları temmuz ve ağustos aylarında,
2) Tescil toplantıları mart ve nisan aylarında,
3) Üretim izni başvurusu temmuz ve ağustos aylarının ilk haftasında,
4) Üretim izni toplantısı temmuz ve ağustos aylarının son haftasında,
yapılır.
c) Yeşil alan çim bitkileri için;
1) Tescil başvuruları aralık ve ocak aylarında,
2) Tescil toplantıları mart veya nisan aylarında,
3) Üretim izni başvurusu aralık ve ocak aylarının ilk haftasında,
4) Üretim izni toplantısı aralık ve ocak aylarının son haftasında,
yapılır.
(2) Bu Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki yurt dışında kayıtlı ana-baba hatlar ile 16 ncı maddesinin altıncı fıkrası kapsamındaki yurt dışı kayıtlı çeşitlerde, tescil başvurusu ve toplantısı üretim izni dönemlerinde yapılır.
Tarla bitkilerinde tescil denemeleri
MADDE 16 –
(1) Çeşit, 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki bir çeşit ise, tescil denemelerinde FYD ve TDÖ, TTSM tarafından eş zamanlı olarak yürütülür.
a) FYD en az bir lokasyonda ve iki yetiştirme sezonu kurulur.
b) TDÖ, tek yıllık türlerde en az üç lokasyonda iki yetiştirme sezonu, çok yıllık türlerde en az üç lokasyonda üç yetiştirme sezonu kurulur.
(2) Çeşit 14 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında bir çeşit ise, tescil denemelerinde FYD ve TDÖ, TTSM tarafından eş zamanlı olarak yürütülür.
a) FYD en az bir lokasyonda, iki yetiştirme sezonu kurulur. Ana ve baba hatlardan herhangi biri veya her ikisi daha önce tescil edilmiş ise FYD ne alınmaz.
b) TDÖ, hibrit çeşitle, Bakanlık tarafından ilgili bitki türünde yayımlanmış olan teknik talimata göre, en az üç lokasyonda iki yetiştirme sezonu kurulur.
(3) Çeşit, 13 ve 14 üncü maddelerin birinci fıkralarının (b) bentleri kapsamında ise, Bakanlık tarafından ilgili bitki türünde yayımlanmış olan teknik talimata göre sadece TDÖ kurulur. TTSM tarafından yapılan TDÖ de, çeşide ait karakterler ile Çeşit Özellik Belgesinde belirtilen karakterler arasında uyumsuzluk görülmesi durumunda, çeşit sahibi, durumdan yazılı olarak haberdar edilir. Bu durumda, çeşit sahibi FYD ne de başvuru yapar. TDÖ tek yıllık türlerde en az üç lokasyonda iki yetiştirme sezonu, çok yıllık türlerde en az üç lokasyonda üç yetiştirme sezonu kurulur.
(4) 5042 sayılı Kanun kapsamında yurt içinde koruma altına alınmış çeşitler, bu maddenin üçüncü fıkrası kapsamında denemelere alınır.
(5) (Ek: RG-17/12/2009-27435) Tarla bitkilerine ait tür listesinde belirtilen yeşil alan çim bitkileri ile tıbbi ve aromatik bitki türlerinde bu Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre başvuru yapılır. Bu türler sadece FYD testleri sonuçlarına göre tescil edilir.
(6) (Ek: RG-12/5/2012-28290) Tarla bitkilerine ait tür listesinde belirtilen tütün, yeşil alan çim bitkileri ile tıbbi ve aromatik bitki türlerinde; çeşit yurt dışında FYD testleri UPOV kurallarına uygun olarak yapılan UPOV üyesi bir ülkede tescil edilmişse çeşitler, tescil edildiği ülkenin yetkili kuruluşundan FYD test raporu ve özellik belgesinin aslı temin edilerek TTSM’ne başvurulması halinde tescil komitesi tarafından kayıt altına alınır.
Mısır ve ayçiçeği dışındaki hibrit türler
MADDE 17 –
(1) Mısır ve ayçiçeği dışındaki hibrit türlerde, teknik bilgiler ve belgeler kısmı 14 üncü madde hükümlerine göre hazırlanır. Bu madde kapsamındaki türlerde tescil denemeleri 16 ncı maddenin ikinci ve üçüncü fıkrası hükümlerine göre yürütülür. Bu türlerde ana ve baba hatların FYD si kurulmaz. Hibrit çeşidin tescil edilmesi halinde, hibriti oluşturan ebeveynler, çeşit sahibinin başvuru dosyasında bulunan teknik soru anketlerinde belirtilen özellikleri esas alınarak tescil edilirler. Bu madde kapsamında tescil edilen ebeveynler çeşit listelerine alınmaz.
Denemelerin değerlendirilmesi
MADDE 18 –
(1) 16 ncı madde kapsamındaki denemelerde iki yetiştirme sezonunu tamamlayan ve farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşit adayları, TDÖ sonuçları ile birlikte değerlendirmeye alınır. Bu çeşitler hakkında TTSM tarafından ilgili Tarla Bitkileri Tescil Komitesine sunulmak üzere çeşit tescil raporu hazırlanır.
(2) Birinci veya ikinci yetiştirme sezonunda FYD testlerinde çeşide ait herhangi bir problem ortaya çıkması durumunda, FYD testleri üçüncü yetiştirme sezonunda da devam eder. FYD testlerinde başarısız olan çeşit adayları, değerlendirmeye alınmaz. Bu durum çeşit sahibine yazılı olarak bildirilir.
Hibrit mısır ve ayçiçeği denemelerinin değerlendirilmesi
MADDE 19 –
(1) 16 ncı madde kapsamındaki denemelerde iki yetiştirme sezonunu tamamlayan çeşit adayları ve ana-baba hatları değerlendirmeye tabi tutulur.
(2) Farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşitler, TDÖ sonuçlarına göre değerlendirmeye alınırlar. Bu çeşitler hakkında, TTSM tarafından çeşit tescil raporu hazırlanarak, tarla Bitkileri Tescil Komitesine sunulur.
(3) Birinci veya ikinci yetiştirme sezonunda FYD de çeşide veya ana-baba hatlarına ait herhangi bir problem ortaya çıkması durumunda, FYD üçüncü yetiştirme sezonunda da devam eder. FYD de çeşit adayları ile bunları oluşturan ana veya baba hatları başarısız olması durumunda değerlendirmeye alınmaz. Bu durum çeşit sahibine yazılı olarak bildirilir.
Tarla Bitkileri Tescil Komitesinin kuruluş ve çalışma esasları
MADDE 20 –
(1) TTSM tarafından hazırlanan tescil raporları, her yıl mart ve nisan aylarında Tarla Bitkileri Tescil Komitesi’ne katılacak üyelerinin bulunduğu kuruluşlara, toplantı davet yazısı ile birlikte (Ek ibare: RG-25/9/2021-31609) dijital olarak elektronik ortamda gönderilir.
(2) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Tarla Bitkileri Tescil Komitesi, TTSM nden iki, Genel Müdürlükten, Ziraat Fakültelerinden, Kamu Tarımsal Araştırma Kuruluşlarından, Tohum Sanayicileri ve Üreticileri Alt Birliğinden, Bitki Islahçıları Alt Birliğinden, ürün ile ilgili sanayi sektöründen ve Türkiye Ziraat Odaları Birliğinden birer temsilciden oluşur.
(3) Tarla Bitkileri Tescil Komitesi toplantısına çeşit sahibinin davet edilmesinin yanı sıra, kamu tarımsal araştırma kuruluşlarından en az birisinin bitki ıslahı yapan tarımsal araştırma kuruluşu olması şartıyla, zirai mücadele ve teknoloji konularında çalışan araştırma kuruluşları ve danışman üye davet edilebilir. Komiteye davet edilen kuruluşlar, davet yazısını aldıktan sonra, tescili teklif edilen çeşidin türüne göre, konuda uzman, ziraat mühendisini belirleyerek görevlendirir.
(4) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Tarla Bitkileri Tescil Komitesi, en az yedi asil üyenin mevcut olmasıyla toplanır. Toplantıda;
a) Sadece asil üyeler oy kullanabilir. Danışman olarak davet edilenler görüşmelere katılabilir ancak oy kullanamazlar.
b) Her toplantıda asil üyeler arasından bir başkan seçilir. Toplantının yazmanlığı TTSM tarafından yürütülür.
c) TTSM toplantıda çeşitle ilgili raporları sözlü olarak takdim eder. Toplantıda, çeşit sahibi de çeşitle ilgili açıklamalarda bulunabilir. Oylama sırasında çeşit sahibi dâhil olmak üzere, toplantı salonunda komite üyeleri dışında hiç kimse bulunmaz. Kararı, Tarla Bitkileri Tescil Komitesi verir.
ç) Tescil kararı, toplantıya katılan asil üyelerin üçte ikisinden oluşan çoğunluğunun olumlu oyu ile alınır. Toplantıda çeşitler ayrı ayrı oylanır. Çeşide, 10 uncu maddede belirtilen esaslar dahilinde bir isim verilir ve çeşit bu isimle tescil edilir.
d) (Değişik: RG-12/5/2012-28290) Görüşülüp eksiklikleri nedeniyle tescili veya üretim izni reddedilen bir çeşidin sahibi, aynı oturumda karara itiraz ettiği takdirde, itiraz dikkate alınır. Tarla Bitkileri Tescil Komitesi, karara neden olan eksikliklerin giderilebileceği kanaatini taşıyorsa, çeşit eksikliklerin giderilmesinden sonra, yeniden başvuru yapılmak şartıyla yazlık denemeler için nisan, kışlık denemeler için eylül aylarında yapılacak Tarla Bitkileri Tescil Komitesinde yeniden görüşülebilir. Bu toplantı sonucunda alınan karar kesinlik kazanır.
e) Tarla Bitkileri Tescil Komitesi tarafından görüşülerek tescil edilmeyen çeşitler, FYD testleri sonuçları olumlu ise, toplantı tarihinden itibaren otuz gün içinde çeşit sahibi tarafından talep edilmesi durumunda, TTSM tarafından her yıl yayımlanan Alt Listeye alınırlar.
f) Toplantının her oturumu için bir protokol düzenlenir. Çeşidin tescil edilip edilmediğine dair alınan kararlar, nedenleri ile birlikte bu protokolde yer alır. Protokoller, oy hakkı sahipleri tarafından imza edilerek, kabul, ret veya çekimser kaldıkları belirtilir.
g) Tescil komitesi tarafından kayıt altına alınmasına karar verilen çeşitler TTSM tarafından ilgili kuruluşlara ve çeşit sahibine gönderilir. Toplantıda reddedilen çeşitler başvuru sahibine bildirilir.
ğ) Tescil komitesi tarafından görüşülerek tescil edilmeyen çeşitler için, yeniden yapılan başvuru öncesi denemeleri sonucunda ekonomik değer ifade eden yeni bir özelliğinin ortaya çıkması halinde tescil isteği ile TTSM ne bir kez daha başvurulabilir.
(5) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Tarla Bitkileri Tescil Komitesi, tescil raporu sunulan çeşitlerden, farklı, yeknesak, durulmuş olduğu, ekonomik değeri olan bir veya birkaç karakter itibariyle TDÖ deki standart çeşitler ortalamasına eşdeğer veya üstünlük gösterdiği belirlenen çeşidi bütün yönleriyle birlikte değerlendirir. Değerlendirmede; verim, erkencilik, hastalık ve zararlılara, depo ve nakliyeye dayanıklılık, fabrikasyona ve mekanizasyona elverişlilik, iç ve dış pazarlarda aranan kalite standartlarına uygunluk gibi her bitki türüne ait teknik talimatlarda ayrıntıları verilen hususlar ekonomik değer olarak kabul edilir. Değerlendirme sonucunda uygun görülen çeşit adayları tescil komitesi tarafından tescil edilir.
Tarla bitkilerinde üretim izni verilmesi esasları
MADDE 21 –
(1) Tarla bitkileri türlerine ait çeşitlere üretim izni, 20 nci maddede belirtilen Tarla Bitkileri Tescil Komitesi tarafından verilir.
(2) Bir çeşide üretim izni aşağıdaki esaslar dahilinde verilir.
a) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Çeşit sahibi tarafından TTSM ne yapılan tescil başvurusunun kabul edilmiş olması gerekir.
b) (Değişik: RG-25/9/2021-31609) Başvuru, kayıt başvuru dilekçesinde belirtilen üretim izni talebi ve 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belgelerin dijital kopyası ile yapılır. Çeşide ait belgelerin asılları ve dijital kopyaları tescil dosyasında bulunur.
c) Tohumluk üretici kuruluşlar, başvuru öncesi denemelerini bir araştırma kuruluşuna yaptırır.
ç) Çeşit, üretim izni alma talebiyle başvuran kuruluş tarafından Tarla Bitkileri Tescil Komitesine sözlü olarak takdim edilir.
d) Bitki çeşitlerine tescil denemeleri süresince üretim izni verilir. Tescil deneme sonuçları olumsuz olan çeşitlerin üretim izinleri sona erer.
e) Üretim izni verilen çeşidin isimlendirilmesi 10 uncu maddeye göre yapılır.
f) Çeşit 14 üncü maddenin birinci fıkrası (b) bendi kapsamında bir çeşitse, Çeşit Özellik Belgesi bulunan yurt dışı tescilli ebeveyn hatlar için tescil başvurusu yapılır. Bu hatlar, Tarla Bitkileri Tescil Komitesinde görüşülerek tescil edilir.
g) Üretim izni almış bir çeşide, ikinci kez üretim izni verilmez.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Sebze Türlerine Ait Çeşitlerin Kayıt Altına Alınması
Sebze türleri listesi
MADDE 22 –
(1) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Kayıt altına alınabilecek sebze türleri listesi Genel Müdürlükçe yayımlanır.
Ön denemeler
MADDE 23 – (Değişik: RG-17/12/2009-27435)
(1) 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren çeşitler için; çeşit sahibi, teknik soru anketinin ve diğer belgelerin yer aldığı başvuru dosyası ile TTSM ye başvurur. Tohumluk üretici kuruluşlar, kayıt ettirme yetkisini aldıkları çeşitlerin teknik soru anketini, çeşidin ıslahçısından temin ederler. FYD testleri TTSM tarafından yapılan çeşitlerde ön deneme şartı aranmaz.
(2) 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamına giren çeşitler için, başvuru öncesinde çeşit sahibi tarafından, en az bir lokasyonda bir yetiştirme sezonu ön deneme kurulur. Denemede, çeşidin teknik soru anketindeki veya Çeşit Özellik Belgesindeki özelliklerini belirleme ya da doğrulama amacıyla kontrol veya benzer çeşitler kullanılır. Çeşit sahibi kuruluş, deneme yeri ve planını TTSM ne bildirir. TTSM yıllık programlar dahilinde denemeleri kontrol ederek teknik rapor düzenler.
Sebze türlerinde başvuru
MADDE 24 –
(1) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan “Çeşide ait teknik bilgiler ve belgeler” kısmı, sebze türleri için aşağıdaki bilgi ve belgelerden oluşur.
a) Çeşit, yurt içinde veya yurt dışında tescil edilmemiş veya FYD testleri UPOV kurallarına göre yapılmayan bir ülkede tescil edilmiş ise;
1) Teknik soru anketi,
2) Yetki belgesi,
3) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
4) Çeşidi tanımlayıcı resim, slayt ve diğer belgeler,
başvuru dosyasında yer alır.
b) Çeşit, yurt dışında FYD testleri UPOV kurallarına uygun olarak yapılan, UPOV üyesi bir ülkede tescil edilmiş ise;
1) Çeşit Özellik Belgesi,
2) Ön deneme hakkında TTSM tarafından hazırlanmış teknik rapor,
3) Yetki belgesi,
4) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
5) Çeşidi tanımlayıcı resim, slayt ve diğer belgeler,
başvuru dosyasında yer alır.
(2) (Değişik: RG-12/5/2012-28290) Sebze türlerinde, STK ve üretim izni başvuru zamanları ve toplantı tarihleri aşağıda belirtilmiştir.
a) STK deneme başvuruları şubat, mayıs, ekim aylarında,
b) STK ve üretim izni başvuruları şubat, mayıs, ekim aylarının ilk haftasında,
c) STK komite ve üretim izni toplantıları şubat, mayıs, ekim aylarının son haftasında.
(3) (Mülga: RG-12/5/2012-28290)
STK denemeleri
MADDE 25 –
(1) Sebze türlerinde FYD, en az bir lokasyonda iki yetiştirme sezonu kurulur.
(2) 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki çeşitler TTSM tarafından veya TTSM koordinatörlüğünde kurulan FYD ye göre değerlendirilir.
(3) İki yetiştirme sezonundaki sonuçlara göre FYD de farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşit adayları hakkında STK raporu hazırlanır.
(4) Bir çeşide üretim izni verilmişse, birinci yetiştirme sezonu FYD de başarısız olması durumunda çeşit sahibi TTSM tarafından bilgilendirilir.
(5) Birinci veya ikinci yetiştirme sezonunda FYD de çeşide ait herhangi bir problem ortaya çıkması durumunda, FYD üçüncü yetiştirme sezonunda da devam eder. FYD de başarısız olan çeşit adayları değerlendirmeye alınmaz. Bu durum çeşit sahibine yazılı olarak bildirilir.
(6) (Değişik: RG-12/5/2012-28290) 24 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki çeşitler ön denemelerin yapılmış olması ve bu denemelerin TTSM tarafından kontrollerinin yapılması, ön deneme raporlarının son bir yıla ait olması ve olumlu rapor yazılmış olması kaydıyla, STK Komitesi tarafından uygun görülmesi halinde kayıt altına alınır.
(7) STK Komitesi, 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki çeşitlerin kayıt altına alınmasını reddettiği takdirde, STK Komitesinin eksikliği telafi edilebilir bir eksiklik olarak kabul etmesi halinde, başvuru sahibi belirlenen eksiklikleri tamamladıktan sonra tekrar başvuru yapabilir. STK Komitesi, eksikliğin telafi edilemeyeceği görüşünde ise, bu çeşitler için 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında STK denemelerine başvurulabilir ve üretim izni talep edilebilir.
STK Komitesinin kuruluş ve çalışma esasları
MADDE 26 –
(1) TTSM tarafından hazırlanan raporlar, her yıl mart ve nisan aylarında STK Komitesine katılacak üyelerinin bulunduğu kuruluşlara, (Ek ibare: RG-25/9/2021-31609) dijital olarak elektronik ortamda toplantı davet yazısı ile birlikte gönderilir. STK Komitesi, Genel Müdürlükten bir, kamu tarımsal araştırma kuruluşlarından bir, TTSM nden bir, ziraat fakültesinden bir, ilgili alt birlikten bir temsilciden oluşur.
(2) STK Komitesinin çalışma esasları aşağıda belirtilmiştir.
a) Çeşit sahibi toplantıya davet edilir.
b) Her toplantıda üyeler arasından bir Başkan seçilir. Toplantının yazmanlığı, TTSM tarafından yürütülür.
c) TTSM temsilcisi toplantıda çeşitle ilgili raporu sözlü olarak takdim eder. Toplantıda, çeşit sahibi de çeşitle ilgili açıklamalarda bulunabilir. Oylama sırasında, çeşit sahibi dahil olmak üzere, toplantı salonunda STK Komitesi üyeleri dışında hiç kimse bulunmaz. Kararı, STK Komitesi verir.
ç) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) STK Komitesi en az dört asil üyenin mevcut olmasıyla toplanır. STK Komitesi kararı oy çokluğu ile alır. Toplantıda çeşitler ayrı ayrı oylanır. STK Komitesi, STK raporu sunulan çeşitlerden, mevcutlardan farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşidi kayıt altına alır. Çeşide, 10 uncu maddede belirtilen esaslar dahilinde bir isim verilir ve çeşit bu isimle kayıt altına alınır. Kayıt altına alınan çeşitler, STÇL nde her yıl yayımlanır.
Sebze türlerinde üretim izni esasları
MADDE 27 –
(1) Sebze çeşitlerine üretim izni, STK Komitesi tarafından verilir.
(2) Bir çeşide üretim izni aşağıdaki esaslar dahilinde verilir.
a) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Çeşit sahibi tarafından TTSM ne yapılan STK başvurusunun kabul edilmesi gerekir.
b) (Değişik: RG-25/9/2021-31609) Başvuru, kayıt başvuru dilekçesinde belirtilen üretim izni talebi ve 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen üç ana bölümdeki belgelerin dijital kopyası ile yapılır. Çeşide ait belgelerin asılları ve dijital kopyaları STK dosyasında bulunur.
c) Çeşit, çeşit sahibi tarafından STK Komitesine takdim edilir.
ç) 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sebze çeşitlerine STK denemeleri süresince üretim izni verilir. STK deneme sonuçları olumsuz olan çeşitlerin üretim izinleri sona erer. 24 üncü maddenin (b) bendi kapsamındaki çeşitler için, TTSM ne sadece STK başvurusunda bulunulur.
d) Üretim izni verilen çeşidin isimlendirilmesi 10 uncu maddeye göre yapılır.
e) Üretim izni almış bir çeşide ikinci kez üretim izni verilmez.
Süs bitkilerinin kayıt altına alınması
MADDE 28 –
(1) Talep edilmesi halinde kayıt altına alınması amacıyla başvurusu yapılan süs bitkisi türleri, sebze türleri için belirlenen hükümlere göre kayıt altına alınır. Süs bitkilerinde FYD en az bir lokasyon ve bir yetiştirme sezonu yapılır.
(2) Kayıt edilen süs bitkileri, Süs Bitkileri Çeşit Listesinde yayımlanır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Meyve ve Asma Türlerine Ait Çeşitlerin Kayıt Altına Alınması
Meyve ve asma tür listesi
MADDE 29 –(Değişik: RG-17/12/2009-27435)
(1) Kayıt altına alınabilecek meyve ve asma türleri listesi Genel Müdürlükçe yayımlanır.
Meyve ve asma türlerinde başvuru
MADDE 30 –
(1) (Değişik: RG-12/5/2012-28290) Başvuru sahibi, teknik soru anketinin ve diğer belgelerin yer aldığı başvuru dosyası ile TTSM’ne başvurur. Fidan üretici kuruluşlar kayıt ettirme yetkisini aldıkları çeşitlerin teknik soru anketini, çeşidin ıslahçısından temin ederler.
(2) (Değişik: RG-25/9/2021-31609) Tescil başvurusu öncesinde, kurulu denemenin tescil denemesi olarak kabul edilip edilmeyeceğinin belirlenmesi amacıyla, başvuru sahibi tarafından TTSM’ye bir dilekçe ve ekinde deneme yeri krokisi, dikim planı ve teknik soru anketinin dijital kopyası ile denemenin kontrol edilmesi amacıyla başvuru yapılır. Resmi yazışmaların ve bildirimlerin tebliğ edileceği adres ve Kayıtlı Elektronik Posta (KEP) adresi aynı dilekçede bildirilir. TTSM denemeyi kontrol etmek ve rapor hazırlamak üzere bir konu uzmanını görevlendirir. Görev sonrasında hazırlanan rapor olumlu ise çeşit sahibi denemeyi TTSM ile işbirliği içinde yürütür.
(3) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen “Çeşide ait teknik bilgi ve belgeler” kısmı aşağıdaki bilgi ve belgelerden oluşur.
a) Çeşit, yurt içinde veya yurt dışında tescil edilmemiş veya FYD testleri UPOV kurallarına göre yapılmayan bir ülkede tescil edilmiş ise;
1) Çeşit sahibi tarafından kurulan denemelerin TTSM tarafından değerlendirilebilir olduğuna dair rapor,
2) Teknik soru anketi,
3) Yetki belgesi,
4) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
5) Çeşidi tanımlayıcı resim, slayt ve diğer belgeler,
başvuru dosyasında yer alır.
b) Çeşit, yurt dışında FYD testleri UPOV kurallarına uygun olarak yapılan, UPOV üyesi bir ülkede tescil edilmiş ise;
1) Çeşit Özellik Belgesi,
2) Yetki belgesi,
3) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
4) Çeşidi tanımlayıcı resim, slayt ve diğer belgeler,
başvuru dosyasında yer alır.
(4) (Değişik: RG-12/5/2012-28290) Meyve ve asma türlerinde;
a) Tescil başvuruları şubat ve ekim aylarında,
b) Üretim izni başvurusu şubat ve ekim aylarının ilk haftasında,
c) Tescil ve üretim izni toplantısı şubat ve ekim aylarının son haftasında,
ç) Bu Yönetmeliğin 30 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi kapsamındaki yurt dışında kayıtlı çeşitlerde, tescil başvurusu ve toplantıları üretim izni dönemlerinde yapılır.
(5) Yukarıdaki belirtilen tescil başvurusu tarihi, üretim izni başvurusu yapılmayan çeşitlerde uygulanacak olan tarihtir. Üretim izni talep edilen çeşitlere ait başvurularda eş zamanlı olarak tescil başvurularının da üretim izni tarihlerinde yapılması gerekir.
(6) (Ek: RG-17/12/2009-27435) Meyve ve asma türlerinde, Meyve ve Asma Çeşit Listesinde yayımlanan bir çeşidin klonları için de kayıt başvurusunda bulunulabilir. Klonların kayıt altına alınması esasları, çeşitlerin kayıt altına alınması esasları ile aynıdır. Kayıt altına alınan klonlarda, çeşit isminin yanına, Meyve ve Asma Tescil Komitesi tarafından bir klon numarası verilir. Bu klonlar Meyve ve Asma Çeşit Listesinde yayımlanır.
Meyve ve asma tescil denemelerin değerlendirilmesi
MADDE 31 –
(1) Meyve ve asma türlerinde FYD, en az bir lokasyonda iki ürün yılı kurulur.
(2) İki ürün yılındaki sonuçlara göre FYD de farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşit adayları hakkında tescil raporu hazırlanır.
(3) 30 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamındaki bir çeşide üretim izni verilmişse, çeşidin birinci ürün yılında FYD de başarısız olması durumunda, çeşit sahibi TTSM tarafından bilgilendirilir.
(4) Birinci veya ikinci ürün yılında FYD de çeşide ait herhangi bir problem ortaya çıkması durumunda, FYD üçüncü ürün yılında da devam eder. FYD de başarısız olan çeşit adayları değerlendirmeye alınmaz. Bu durum çeşit sahibine yazılı olarak bildirilir. FYD de başarısız olan çeşitlerin üretim izinleri sona erer.
Meyve ve asma türlerinin kayıt altına alınması
MADDE 32 – (1) 30 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi kapsamındaki çeşitler, Meyve ve Asma Tescil Komitesi tarafından uygun görülmesi halinde herhangi bir denemeye gerek kalmaksızın kayıt altına alınırlar.
(2) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Meyve ve Asma Tescil Komitesi, 30 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi kapsamındaki çeşitlerin tescil edilmesini reddettiği takdirde Meyve ve Asma Tescil Komitesinin eksikliği telafi edilebilir bir eksiklik olarak kabul etmesi halinde, çeşit sahibi belirlenen eksiklikleri tamamladıktan sonra, çeşit toplantı tarihinden sonra yapılacak Meyve ve Asma Tescil Komitesinde tekrar görüşülür. Meyve ve Asma Tescil Komitesi eksikliğin telafi edilemeyeceği kanaatinde ise bu çeşitler için 30 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında tescil denemelerine başvurulabilir. Çeşit sahibi bu çeşitler için tescile başvurmak şartı ile üretim izni talep edebilir.
Meyve ve Asma Tescil Komitesinin kuruluş ve çalışma esasları
MADDE 33 –
(1) TTSM tarafından hazırlanan tescil raporları, her yıl mart ve nisan aylarında Meyve ve Asma Tescil Komitesine katılacak üyelerinin bulunduğu kuruluşlara, (Ek ibare: RG-25/9/2021-31609) dijital olarak elektronik ortamda toplantı davet yazısı ile birlikte gönderilir. Meyve ve Asma Tescil Komitesi, Genel Müdürlükten bir, kamu tarımsal araştırma kuruluşlarından bir, TTSM nden bir, ziraat fakültesinden bir, ilgili alt birlikten bir temsilciden oluşur.
(2) Meyve ve Asma Tescil Komitesinin çalışma esasları aşağıda belirtilmiştir.
a) Çeşit sahibi toplantıya davet edilir.
b) Her toplantıda üyeler arasından bir başkan seçilir. Toplantının yazmanlığı, TTSM tarafından yürütülür.
c) TTSM toplantıda çeşitle ilgili raporu sözlü olarak takdim eder. Toplantıda, çeşit sahibi de çeşitle ilgili açıklamalarda bulunabilir. Oylama sırasında çeşit sahibi dahil olmak üzere, toplantı salonunda Meyve ve Asma Tescil Komitesi üyeleri dışında hiç kimse bulunmaz. Kararı, Meyve ve Asma Tescil Komitesi verir.
ç) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Meyve ve Asma Tescil Komitesi en az dört asil üyenin mevcut olmasıyla toplanır. Karar oy çokluğu ile alınır. Toplantıda çeşitler ayrı ayrı oylanır. Çeşide, 10 uncu maddede belirtilen esaslar dâhilinde bir isim verilir ve çeşit bu isimle tescil edilir.
d) Meyve ve Asma Tescil Komitesi, tescil edilmesi istenen çeşitlerden, mevcutlardan farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşidi tescil eder.
e) Kayıt altına alınan çeşitler Meyve ve Asma Çeşit Listesinde her yıl yayımlanır.
Meyve ve asma türlerinde üretim izni esasları
MADDE 34 –
(1) Meyve ve asma çeşit ve anaçlarına üretim izni, Meyve ve Asma Tescil Komitesi tarafından verilir.
(2) Bir çeşide üretim izni aşağıdaki esaslar dahilinde verilir.
a) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Çeşit sahibi tarafından TTSM ne yapılan tescil başvurusunun kabul edilmiş olması gerekir.
b) (Değişik: RG-25/9/2021-31609) Başvuru, kayıt başvuru dilekçesinde belirtilen üretim izni talebi ve 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belgelerin dijital kopyası ile yapılır. Çeşide ait belgelerin asılları ve dijital kopyaları tescil dosyasında bulunur.
c) Çeşit, üretim izni alma talebiyle çeşit sahibi tarafından Meyve ve Asma Tescil Komitesine takdim edilir.
ç) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Meyve ve asma çeşitlerine tescil denemeleri süresince sadece damızlık parsel kurulması amacıyla üretim izni verilir. Tescil deneme sonuçları olumsuz olan çeşitlerin üretim izinleri sona erer.
d) Üretim izni verilen çeşidin isimlendirilmesi 10 uncu maddeye göre yapılır.
e) Üretim izni almış bir çeşide, ikinci kez üretim izni verilmez.
ALTINCI BÖLÜM
Bitki Türlerine Ait Çeşitlerin Listelenmesi
Kayıt listeleri
MADDE 35 –
(1) Bitki çeşitleri;
a) Alt Liste,
b) Milli Çeşit Listesi,
c) Standart Tohumluk Çeşit Listesi,
ç) Meyve ve Asma Çeşit Listesi,
d) Süs Bitkileri Çeşit Listesi,
e) Tavsiye Listesi
ile kayıt altına alınır.
(2) Bitki çeşitlerini kayıt altına aldıran gerçek veya tüzel kişiler, çeşidin muhafazasından sorumludur. Çeşidin muhafazasından birden fazla kişi veya kuruluşun sorumlu olduğu durumlarda bu kişi veya kuruluşların isimleri TTSM tarafından kütükte muhafaza edilir.
Alt Liste
MADDE 36 –
(1) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Alt Liste; Tarla bitkisi türlerine ait çeşitlerin TDÖ dışında, FYD testlerinde, farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilenlerin kayıt altına alındığı listedir.
(2) Çeşit sahibi Alt Listeye alınmış bir çeşit için sonraki yıllarda, TDÖ ye tekrar başvuramaz.
(3) Alt Listede kayıt altına alınan çeşitlerin yurt içinde ticareti yapılamaz. Çeşitlerin listede kalış süresi on yıldır. Alt Liste her yıl haziran ayında TTSM tarafından yayımlanır.
Milli Çeşit Listesi
MADDE 37 –
(1) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Milli Çeşit Listesi tarla bitkisi türlerine ait çeşitlerin kayıtlı olduğu listedir. Bitki çeşitleri bu listeye ticaretinin ve tohumluk üretimlerinin yapılabilmesi amacı ile alınır. 14 üncü madde kapsamında Milli Çeşit Listesine alınan çeşitlere ait ebeveyn hatlar, ait oldukları türlere ait bölümün sonunda ayrı bir liste halinde yayımlanır. Daha önce kayıt altına alınan bir hattın, bir başka çeşit sahibi tarafından listeye alınması talebi ile başvuru yapılmışsa, bu hattın Çeşit Özellik Belgesinin TTSM kütüğünde bulunması halinde ikinci bir kayıt yapılmaz. TTSM bu kapsamda aynı ismi taşıyan iki ayrı başvurudaki hattın özellik belgelerinin farklı olması durumunda, sonraki başvuruya ait hattı FYD testlerine alır. Hatlara ait kayıtlar saklı tutulur ve herhangi bir şekilde açıklanmaz. Çeşitlere ait kayıtlar ve toplantı tutanakları ücretini yatırmak suretiyle talep edenlere verilebilir.
(2) Üretim izni verilen çeşitler TTSM internet sitesinde yayımlanarak her üretim izni toplantısı sonrasında güncellenir. Bu çeşitler, Milli Çeşit Listesinde yayımlanmış sayılır.
(3) Milli Çeşit Listesi, her yıl haziran ayında TTSM tarafından yayımlanır.
Standart Tohumluk Çeşit Listesi
MADDE 38 –
(1) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) STÇL, sebze türlerine ait çeşitlerin kayıtlı olduğu listedir. Sebze çeşitleri bu listeye, standart tohumluk üretimi veya sertifikalı tohumluk üretimleri ile ticaretinin yapılabilmesi amacı ile alınır. STÇL her yıl haziran ayında TTSM tarafından yayımlanır.
(2) Üretim izni verilen çeşitler TTSM internet sitesinde yayımlanarak her üretim izni toplantısı sonrasında güncellenir. Bu çeşitler STÇL de yayımlanmış sayılır.
Meyve ve Asma Çeşit Listesi
MADDE 39 –
(1) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Meyve ve Asma Çeşit Listesi meyve türlerine ait çeşitlerin kayıtlı olduğu listedir. Bitki çeşitleri bu listeye çeşit ve anaçlara ait üretim materyalleri ve fidanların sertifikalı üretimleri ile ticaretinin yapılabilmesi amacı ile alınır. Meyve ve Asma Çeşit Listesi her yıl haziran ayında TTSM tarafından yayımlanır.
(2) Üretim izni verilen çeşitler, TTSM internet sitesinde yayımlanarak her üretim izni toplantısı sonrasında güncellenir. Üretim izni verilen çeşitler Meyve ve Asma Çeşit Listesinde yayımlanmış sayılır.
Süs Bitkileri Çeşit Listesi
MADDE 40 –
(1) 28 inci madde hükümlerine göre kayıt altına alınan süs bitkisi çeşitlerinin kayıtlı olduğu listedir. Süs Bitkisi Çeşit Listesi her yıl haziran ayında TTSM tarafından yayımlanır.
(2) Üretim izni verilen çeşitler, TTSM internet sitesinde yayımlanarak her üretim izni toplantısı sonrasında güncellenir. Bu çeşitler Süs Bitkileri Çeşit Listesinde yayımlanmış sayılır.
Tavsiye Listesi
MADDE 41 –
(1) Tavsiye Listesi yayımlanma esasları Genel Müdürlük tarafından belirlenir.
Listeden çıkarma
MADDE 42 –
(1) Kayıt listelerinde yayımlanan çeşitlerden;
a) Kayıt süresi uzatılmayan ve standart numunesi süresinde yenilenmeyen,
b) İncelemeler sonunda çeşidin artık farklı, yeknesak ve durulmuş olmadığı kanıtlanan,
c) Çeşit sahibi tarafından talep edilen,
ç) Türlerin ya da çeşitlerin yetiştirilmesinde bitki sağlığı açısından zararlı olabileceği veya insan sağlığı ya da çevre için risk teşkil edebileceği resmi kurumlarca yapılan testlerle tespit edilen
çeşitler kayıt listelerinden çıkarılır.
Listelerde olmayan türler
MADDE 43 – (Değişik: RG-17/12/2009-27435)
(1) Listelerde yer almayan türlere ait çeşitlerin kayıt altına alma işlemleri, bu Yönetmelik hükümlerine göre TTSM tarafından teknik gerekliliklerin tamamlanmasından sonra başlatılır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Özel Sektör Tarımsal Araştırma Kuruluşları Başvuru, Kuruluş ve Denetleme Esasları
Başvuru esasları
MADDE 44 –
(1) Bitki ıslahına ve/veya çeşit geliştirilmesine ilişkin araştırmalar üzerinde çalıştığını beyan eden özel sektör kuruluşlarından, özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olmak isteyenler, faaliyet yürütmek istediği bitki grubunun belirtildiği başvuru dilekçesi ve aşağıda belirtilen şartların belgelendirildiği başvuru (Değişik ibare: RG-25/9/2021-31609) dosyası ile Genel Müdürlüğe başvururlar.
(2) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu başvuru şartları şunlardır.
a) Ticaret sicil kaydı olmak.
b) 47 nci maddede belirtilen yükümlülükleri yerine getireceğine dair taahhütname imzalamış olmak.
c) Üzerinde çalıştığı bitki grubu ile ilgili olarak, arazi, sera, laboratuvar, depo, bina, alet ve ekipmanlar ve personel ile ilgili Bakanlıkça belirlenen hususları yerine getirmek.
ç) Başvuru ücretini yatırmış olmak.
d) Araştırmalarını, bitki grubunun gerektirdiği yeterli sayıda konu uzmanı teknik personel tarafından yürütmek. Bu teknik personelden en az üçünün ziraat mühendisi ve bunlardan en az birinin bitki çeşitlerinin ıslahı konusunda 3 yıl bir araştırma kuruluşunda çalışmış veya Bakanlık veya Bakanlığın yetkilendirdiği bitki ıslahı ile ilgili kamu yararına çalışan kuruluşların üç ay süreli teorik ve uygulamalı olarak düzenlendiği kursta başarılı olmuş veya bitki ıslahı konusunda yüksek lisans veya doktora yapmış olduğunu belgelendirmek ve bu teknik personellerin istihdamı ile ilgili belgeleri ibraz etmek.
(3) Araştırma kuruluşların üzerinde çalıştığı bitki gruplarına göre sahip olması gereken arazi, sera, laboratuvar, depo, bina, alet ve ekipmanlar ile çalıştırması gereken personel miktarları, Bakanlıkça belirlenir.
Başvurunun incelenmesi ve tespit yapılması
MADDE 45 –
(1) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu başvurusunda bulunan ve başvurusu kabul edilen kuruluşlara, Genel Müdürlük tarafından görevlendirilecek bir komisyon tarafından yerinde tespit yapılır. Başvuru dosyasında eksiklik tespiti halinde dosya Genel Müdürlük tarafından başvuru sahibine iade edilir.
(2) Genel Müdürlük, başvuruda bulunan kuruluşun, belirtilen şartlara haiz olup olmadığını mahallinde incelemek ve karar vermek üzere inceleme komisyonu kurar ve görevlendirir. İnceleme komisyonu Genel Müdürlükten bir, kamu tarımsal araştırma kuruluşlarından bir, TTSM nden bir, ziraat fakültesinden bir, il müdürlüğünden bir temsilciden oluşur.
(3) İnceleme komisyonuna davet edilen kuruluşlar, davet yazısını aldıktan sonra, başvuran kuruluşun çalışma konusuna göre, konu uzmanı bir ziraat mühendisinin komisyona iştirakini sağlar.
(4) İnceleme komisyonunun çalışma esasları şunlardır.
a) Komisyon, üye tam sayısı ile çalışır.
b) Komisyon üyelerinin arasından bir başkan seçilir. Komisyonun yazmanlığı TTSM den katılan üye tarafından yapılır.
c) Komisyon, yerinde inceleme yapar, varsa kuruluşun çalışma konularına uygun olarak kurmuş olduğu denemeleri ve bunlara ait kayıtları kontrol eder ve 44 üncü maddede belirtilen şartlara haiz olup olmadığını tespit eder.
ç) İnceleme komisyonu kararlarını oybirliği ile alır. Komisyonun kararı hakkında gerekçeli bir rapor düzenlenir. Raporu başkan ve üyeler imzalar.
d) Komisyonda oy birliği sağlanamadığı takdirde, olumsuz görüş belirten üyelerin görüşleri rapora eklenir. Rapor üyeler tarafından imzalanır.
e) Komisyonun tespit ettiği eksiklikler Genel Müdürlük tarafından kuruluşa bildirilir. Kuruluş eksikliklerini tamamladıktan sonra aynı yöntemle tekrar müracaat edebilir.
Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşunun tescil edilmesi
MADDE 46 –
(1) İnceleme komisyonunun kararı olumlu ise kararın Bakanlık tarafından onaylanması ile kuruluş, başvurusunda belirttiği bitki grubuna ait çeşitlerin ıslahı ve/veya geliştirilmesi üzerinde çalışan özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olarak Bakanlık tarafından tescil edilmiş olur.
(2) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olarak tescil edilen kuruluş, çalışma konusunun kapsamında bitki grupları itibariyle değişiklik yapmak isterse veya diğer bir kuruluşla birleşmesi halinde 44 üncü maddede belirtilen şartlarla tekrar Genel Müdürlüğe başvurur. Genel Müdürlük 45 inci maddede belirtilen şekilde tespit işlemleri neticesinde kuruluşu tescil eder.
(3) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olarak tescil edilen kuruluş, tescil esnasında beyan edilen bilgilerde herhangi bir değişiklik olması durumunda, Genel Müdürlüğe değişiklik talebi ile müracaat eder. Genel Müdürlük, kuruluşun sunduğu belgeleri inceler. Sunulan belgelerin uygun görülmesi halinde talep onaylanır. Sunulan belgeler yeterli görülmezse Genel Müdürlük 45 inci maddede belirtilen şekilde tespit işlemleri yapabilir.
(4) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşuna ait (Değişik ibare: RG-25/9/2021-31609) başvuru dosyası ve belgeler Genel Müdürlük arşiv ve kütüğünde muhafaza edilir.
Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşlarının yükümlülükleri
MADDE 47 –
(1) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olarak tescil edilen kuruluş, aşağıdaki hususları yerine getirmekle yükümlüdür.
a) Tarımsal araştırma kuruluşu olarak tesciline esas şartları korumak ve devam ettirmek, değişen şartları altı ay içerisinde Genel Müdürlüğe bildirmek.
b) (Değişik: RG-17/12/2009-27435) Tarla, sebze, meyve ve asma türlerinde tescil veya üretim izni amacıyla kurmuş olduğu denemelerin planını ve yerini TTSM’ne bildirmek.
c) Bakanlık tarafından davet edilecekleri toplantılara katılmak.
ç) Araştırmalarıyla ilgili yıllık çalışma raporlarını Genel Müdürlüğe sunmak.
d) Yönetmelik hükümlerine göre çalıştırılması zorunlu olan teknik personelin çalıştırıldığına dair sigorta bildirimleri veya diğer resmi kayıtlarını her yıl sonunda Genel Müdürlüğe bildirmek.
e) (Ek: RG-17/12/2009-27435) Bitki Islahçıları Alt Birliği’ne üye olmak.
Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşlarının denetimi
MADDE 48 –
(1) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olarak tescil edilen kuruluşlar, 44 üncü maddede belirtilen husus ve şartları ve 47 nci maddede belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilip getirilmediğini tespit etmek amacıyla Genel Müdürlük, TTSM ve Bakanlık il müdürlüğü temsilcisinden oluşan komisyon tarafından denetlenir.
(2) Denetimler üç yılda bir yapılır. Genel Müdürlük gerekli gördüğü durumlarda denetim süresini erkene alabilir. Yıllık denetim programları Genel Müdürlük tarafından hazırlanır. Yıllık denetim programının gerçekleştirilmesine ilişkin tedbirler ve gerekli iş ve işlemler Genel Müdürlük tarafından yürütülür. Denetim sonucunda bir rapor hazırlanır. Hazırlanan raporda denetime tabi tutulan kuruluşun eksiklikleri tespit edilmişse, bu eksiklikler, Genel Müdürlük tarafından kuruluşa bildirilir. Kuruluş üç ay içerisinde eksikliklerini tamamladıktan sonra denetimin tekrarlanması için müracaat eder. Komisyonca yeniden denetime tabi tutulan kuruluş için hazırlanan ikinci raporda da, 44 üncü maddede belirtilen şartlarla, 47 nci maddede belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmediği belirlenirse, verilen Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu lisansı Bakanlık tarafından iptal edilir.
(3) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu lisansı iptal edilen kuruluş üç yıl süre ile yeniden özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olmak için başvuru yapamaz. Üç yıl sonunda, kuruluşun 44 üncü maddede belirtilen şartlara haiz olmak ve 47 nci maddede belirtilen yükümlülüklere uymak kaydıyla, özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olarak tescil edilmek isteği ile Genel Müdürlüğe müracaat etme hakkı vardır.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Ücretler
MADDE 49 –
(1) Kayıt altına alma iş ve işlemlerine ait ücretler her yıl ocak ayında Bakanlık tarafından ilan edilir.
(2) Kayıt altına alma iş ve işlemlerine ait ücretler aşağıda belirtilmiştir.
(3) Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre, TTSM Döner Sermaye İşletmesi ilgili hesabına peşin olarak yatırılır.
Sorumluluk
MADDE 50 –
(1) Bitki çeşitleri, morfolojik, biyolojik ve tarımsal özelliklerinin belirli çevrelerde tespiti ile kayıt altına alınırlar. Üretim aşamasında iklim, toprak gibi değişebilen çevresel faktörler sebebi ile kayıt altına alınma gerekçelerinden farklı sonuçların ortaya çıkmasından çeşit sahibi sorumludur.
Çeşit devri
MADDE 51 – (Değişik: RG-12/5/2012-28290)
(1) Çeşidi ıslah eden veya çeşidin devri ile ilgili ıslahçısından yetki alan kişi veya kuruluşlar kayıt altına aldırdıkları çeşitleri, noter huzurunda yapılacak özel anlaşma hükümleri ile devredebilirler. Devir işlemlerine ait bilgi ve belgeler TTSM’ne verilir.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 52 –
(1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde, 19/9/1997 tarihli ve 23115 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Çeşitlerinin Tescil Edilmesine İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
Düzenleme yetkisi
MADDE 53 –
(1) Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulamasını sağlamak üzere her türlü düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.
Başvuru alma
EK MADDE 1 – (Ek: RG-25/9/2021-31609)
(1) Bu Yönetmelik kapsamında yapılacak başvurular, ıslak veya elektronik imza ile imzalanarak doldurulan bilgi ve belgelerden oluşan eklerle, fiziki olarak veya elektronik ortamda yapılır.
(2) Bakanlık tarafından elektronik başvuru sistemine geçilmesi durumunda sistem üzerinden alınan başvuru belgeleri asılları ile eşdeğer kabul edilir. Başvuru sonrasında tespit edilen eksiklikler ile elektronik ortamdan temin edilemeyen bilgi ve belgeler, yurt dışı kuruluşlardan alınması gereken asıl belgeler ile gerekli görülmesi halinde başvuru belgelerinin asılları veya yetkili otoritelerce onaylanmış suretlerinin ıslak imzalıları başvuruda bulunan kuruluştan veya başvuru sahibinden istenir.
(3) Bu Yönetmelik kapsamında yapılacak bildirimler ve davet yazıları, Elektronik Belge Yönetim Sistemi (EBYS) veya Kayıtlı Elektronik Posta (KEP) adresi üzerinden gönderilir.
Altbirlik temsilcilerinin komitelere katılımı
GEÇİCİ MADDE 1 –
(1) Tescil veya STK Komitesi toplantılarına katılacak olan altbirlik temsilcilerinin, altbirliklerin fiilen kurulamamış olması sebebiyle katılmaması durumunda, diğer komite üyelerinin katılımları ile komite üye tam sayısı ile toplanmış sayılır.
Geçiş süresi
GEÇİCİ MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde, durumlarını bu değişikliğe uygun hale getirmeyen Özel Sektör Tarımsal Araştırma Kuruluşu Belgesi sahiplerinin izin ve tescil belgeleri, Bakanlık tarafından iptal edilir.
Denemeleri kurulan çeşitler
GEÇİCİ MADDE 3 –
(1) Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce tescil, üretim izni veya ticari kayıt için denemeleri kurulan ve tescile esas değerlendirmeleri tamamlanmayan bitki çeşitleri daha önceki yönetmelik hükümlerine göre değerlendirilir.
Ticari sebze kayıt listesindeki çeşitlerin sertifikasyonu
GEÇİCİ MADDE 4 –
(1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce Ticari Sebze Kayıt Listesinde yer alan çeşitlerden, FYD si resmi kuruluşlarca yapılanlar dışındaki çeşitlerin sertifikasyon sistemi dahilinde üretimleri yapılmaz.
Yeşil alan çim bitkileri 2012 yılı için tescil ve üretim izni
GEÇİCİ MADDE 5 – (Ek: RG-12/5/2012-28290)
(1) Yeşil alan çim bitkilerinde 2012 yılında bir defaya mahsus olmak üzere tescil ve üretim izni başvuruları Haziran ayının ikinci haftasında; tescil ve üretim izni toplantıları ise Temmuz ayının ilk haftasında yapılacaktır.
Geçiş hükmü
GEÇİCİ MADDE 6 – (Ek: RG-25/9/2021-31609)
(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan başvurular, başvuru tarihinde yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre sonuçlandırılır.
Yürürlük
MADDE 54 –
(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 55 – (Değişik: RG-25/9/2021-31609)
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.
Ek–1
(Mülga: RG-17/12/2009-27435)
Tarla Bitkisi Türleri
Ek- 2
(Mülga: RG-17/12/2009-27435)
Sebze Türleri
Ek-3
(Mülga: RG-17/12/2009-27435)
Meyve ve Asma Türleri
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
13/1/2008
26755
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
TOHUMCULUK PİYASASINDA YETKİLENDİRME VE DENETLEME YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı, tohumlukları yetiştiren, üreten, işleyen ve satışa hazırlayan, dağıtan ve satan gerçek veya tüzel kişilerin yetkilendirilmesi ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esasları belirleyerek, kaliteli ve standartlara uygun tohumlukların üretimi ve pazarlanmasını sağlamaktır.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik; tohum yetiştiricilerinin, tohum, fidan ve fide üreticileri ile tohumluk bayilerinin yetkilendirilmesi ile ilgili şartları, yetkilendirme usul ve esasları, yetkilendirilen kuruluşların ve piyasa denetimi ile ilgili iş ve işlemleri kapsar.
b) Bitki grubu: Açık alan sebze, kapalı alan sebze ve tarla bitkileri gruplarından her birisini,
c) Fidan üreticisi: Çoğaltım materyali veya meyve fidanı üretim, işleme ve pazarlama faaliyetlerini yürüten gerçek veya tüzel kişileri,
ç) Fide üreticisi: Fideleri üreten, işleyen, ithal eden veya pazarlayan gerçek veya tüzel kişileri,
d) KKGM: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,
e) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüklerini,
f) Tohum işleyicisi: Tohum üreticilerinin ürettiği tohumları standartlar dahilinde farklı işlemlerden geçirerek pazarlamaya uygun hale getiren gerçek veya tüzel kişileri,
g) Tohum üreticisi: Tohumları üreten ve/veya tohum yetiştiricilerine sözleşmeli olarak ürettiren ve/veya ithal eden, işleyen, satışa hazırlayan ve dağıtan gerçek veya tüzel kişileri,
ğ) Tohum yetiştiricisi: Sözleşmeli olarak tohum üreticileri adına üretim yapan gerçek veya tüzel kişileri,
h) Tohumluk bayisi: Tohumlukları pazarlamak amacıyla yetkilendirilen gerçek veya tüzel kişileri,
ı) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,
i) TÜGEM: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü, ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Tohum Yetiştiricilerinin Yetkilendirilmesi
Tohum yetiştirici belgesi verilmesine ilişkin genel esaslar
MADDE 5 –
(1) Tohum yetiştiricilerinin aşağıda belirlenen esaslar dahilinde, örneği KKGM tarafından belirlenen tohum yetiştirici belgesini alması gerekir:
a) Bitki grubu bazında il müdürlükleri tarafından verilir.
b) Beş yıllık dönem için düzenlenir. Süresi biten belgeler geçersiz sayılır.
c) Verildiği il sınırları içinde geçerlidir.
Tohum yetiştirici belgesi alacaklarda aranan şartlar
MADDE 6 –
(1) Tohum yetiştirici belgesi almak isteyenlerin aşağıdaki şartları taşıması gerekir:
a) Çiftçi kayıt sistemine kayıtlı olmak.
b) Kapalı alan sebze için en az bir dekar sera, açık alan sebze için en az beş dekar ve tarla bitkileri için en az on dekar araziye sahip olduğunu veya kiraladığını belgelemek.
c) Tohum yetiştirici belgesi bedelini il müdürlüğü döner sermayesi işletmesinin ilgili hesabına yatırmak.
Tohum yetiştirici belgesi almak için başvuru yöntemi
MADDE 7 –
(1) Tohum yetiştirici belgesi almak isteyen çiftçiler yukarıda belirtilen şartları taşıdıklarını ve 5553 sayılı Kanun hükümlerine uymayı taahhüt ettiklerine dair, örneği KKGM tarafından hazırlanan taahhütnameyi imzalayarak, yetiştiricilik yapmak istedikleri ilin il müdürlüğüne başvururlar.
(2) İl müdürlüğü başvuruyu inceler ve uygun olduğu tespit edilen çiftçilere tohum yetiştirici belgesini üç nüsha olarak düzenler. Belgelerin bir nüshası il müdürlüğünde muhafaza edilerek, diğer iki nüshası yetiştiriciye verilir. Yetiştirici, tohum yetiştirici belgesinin bir nüshasını üye olmak amacıyla tohum yetiştiricileri altbirliğine verir.
(3) Tohum yetiştirici belgesi alan çiftçiler, belgenin alınış tarihinden en geç bir yıl içinde tohum yetiştiricileri altbirliğine üye olduğunu il müdürlüğüne belgelendirir. Süresi içinde üyeliğini belgelendirmeyen çiftçilerin tohum yetiştirici belgesi geçersiz sayılır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Tohum Üreticilerinin ve İşleyicilerinin Yetkilendirilmesi ve Denetlenmesi
Tohum üretici belgesi verilmesine ilişkin usul ve şartlar
MADDE 8 –
(1) Tohum üreticisi olarak yetki almak isteyen kişi veya kuruluşlar, ikinci fıkrada yer alan belgelerden oluşan dosya ile üretim tesislerinin bulunduğu il müdürlüğüne başvurur.
(2) Tohum üreticisi başvuru dosyası aşağıdaki belgelerin birer örneğinden oluşur:
a) Ziraat mühendisi olmak veya ziraat mühendisi çalıştırdığına dair sözleşme.
b) Ticaret sicili kaydı.
c) İmza sirküsü ve imza sahiplerinin yetki sınırlarının belirtildiği ana sözleşme.
ç) Şirket sahibi ve/veya ortaklarının nüfus cüzdanı.
d) Tohum ürettiği bitki grubuna ait gerekli tapu, teknik donanım ve faturaları veya kira sözleşmeleri.
e) Tohum işleme tesisi veya tohum işleyicisi ile hizmet alım sözleşmesi.
f) Yıllık kapasite raporu.
g) Tohum üretici belgesi bedelini, il müdürlüğü döner sermaye işletmesinin ilgili hesabına yatırdığına dair belge.
Tohum üreticisinin sahip olması gereken donanımlar
MADDE 9 –
(1) Tarla bitkileri türlerine ait tohumları üretecek tohum üreticilerinin aşağıda yer alan donanımlara sahip olmaları gerekir:
a) İşletme için yeterli bina.
b) Üretim kapasitesine uygun depo.
c) Üretimi yapılan bitki türlerine uygun numune alma ile ilgili alet ekipman.
(2) Açık veya kapalı alanda sebze türlerinde sertifikalı veya standart tohumluk üretmek isteyen tohum üreticilerinin aşağıdaki donanımlara sahip olmaları gerekir:
a) İşletme için yeterli bina.
b) Üretim kapasitesine uygun depo.
c) Üretimi yapılan bitki türlerine uygun numune alma ile ilgili sonda ve bölücü.
ç) Aşağıdaki ekipmanlara sahip laboratuvar.
1) Çimlendirme dolabı.
2) Hassas terazi.
3) Etüv.
4) Mikroskop.
5) Ayaklı büyüteç.
6) Nem tayin cihazı.
7) Çimlendirme kabı.
8) Buzdolabı.
9) Şahit numune saklama deposu.
10) Pipet, erlenmayer, petri kutuları ve beherglas gibi diğer laboratuvar malzemeleri.
Tohum üreticilerin yetkilendirme öncesi tespiti
MADDE 10 –
(1) Eksiksiz hazırlanmış dosyalarla başvuruda bulunan kuruluşların sahip olduğunu bildirdiği donanımlar, il müdürlüğü bitki koruma, proje istatistik ve kontrol şubesinden birer konu uzmanının katılımı ile yerinde tespit edilir.
(2) Yapılan tespitte eksiklikleri tespit edilen kuruluşlara eksiklikleri tamamlaması için süre verilir. Bu sürenin sonunda ilgili uzmanlarca yeniden tespit yapılır. İkinci tespitte de eksiklikler tespit edilmesi halinde başvuru reddedilir.
Tohum üretici belgesi düzenlenmesi
MADDE 11–
(1) Yapılan tespitlerde herhangi bir eksikliğe rastlanmayan kuruluşlar beş yıl süre ile tohum üreticisi olarak kabul edilir. KKGM tarafından örneği belirlenen tohum üreticisi belgesi dört nüsha halinde düzenlenir. Bu nüshalardan bir tanesi il müdürlüğünde muhafaza edilir. İkinci nüshası üreticiye verilirken, üçüncü ve dördüncü nüshalar bilgi için TÜGEM ve KKGM ye gönderilir.
(2) Tohum üretici belgesi alan çiftçiler, belgenin alınış tarihinden itibaren en geç bir yıl içinde tohum üreticileri altbirliğine üye olduğunu il müdürlüğüne belgelendirir. Süresi içinde üyeliğini belgelendirmeyenlerin tohum üretici belgesi geçersiz sayılır.
Tohum üreticilerinin yükümlülükleri
MADDE 12 –
(1) Tohum üreticisi belgesi alan kişi veya kuruluşlar aşağıdaki yükümlülükleri yerine getirmekle sorumludur:
a) Çalıştırılacak olan ziraat mühendisinin sigorta bildirim cetvelini her altı ayda bir il müdürlüğüne ibraz etmek.
b) Ürettiği tohumlarla ilgili üretim, sertifikasyon, analiz ve pazarlama kayıtlarını beş yıl süresince muhafaza etmek.
c) Üretilen tohumlara ait şahit numuneleri bir yıl süre ile muhafaza etmek.
ç) Laboratuvar çalışmalarında Bakanlık tarafından belirlenmiş yöntemleri kullanmak.
d) Bakanlık tarafından düzenlenecek olan eğitim ve toplantılara katılmak.
e) Bakanlık tarafından yetkilendirildiği ürün grubu ile ilgili düzenlenecek hakem testlere katılmak.
f) Ürettiği tohumları tohumluk bayilerine ve çiftçilere satmak.
Tohum üreticilerinin denetlenmesi
MADDE 13 –
(1) Tohum üreticisi en geç beş yılda bir il müdürlüğü tarafından kontrol edilir. Yapılan kontroller sonucunda bu Yönetmelik hükümlerinde belirlenen şartları taşıyan gerçek veya tüzel kişilerin yetkileri beş yıl süre ile yenilenir.
(2) Denetimler sonucunda üreticilerin bu Yönetmelik hükümlerinde belirtilen şartları taşımadığı anlaşılırsa il müdürlüğü tarafından bir denetim raporu hazırlanarak tespit edilen eksiklikler kuruluşa bildirilir. Eksikliklerin tamamlanması için ilgili uzmanlarca belirlenen süre içerisinde, kuruluş eksiklikleri tamamladıktan sonra denetimin tekrarlanması için il müdürlüğüne müracaat eder. Eksikliklerin devam ettiğinin tespit edilmesi durumunda tohum üretici belgesi geçersiz sayılır.
Tohum işleyicilerinin yetkilendirilmesi
MADDE 14 –
(1) Tohum işleyicilerinin standartları, yetkilendirilmesi ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esaslar KKGM tarafından yayımlanacak yönergeyle belirlenir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Fidan Üreticilerinin Yetkilendirilmesi ve Denetlenmesi
Fidan üreticisi belgesi verilmesine ilişkin yöntem ve şartlar
MADDE 15 –
(1) Fidan üreticisi olarak yetki almak isteyen kişi veya kuruluşlar, ikinci fıkrada yer alan belgelerden oluşan dosya ile üretim tesislerinin bulunduğu il müdürlüğüne başvurur.
(2) Fidan üreticisi başvuru dosyası aşağıdaki belgelerin birer örneğinden oluşur:
a) Ticaret sicili kaydı.
b) Çeşit veya anaç damızlığı veya fidanı üretimi için en az bir ziraat mühendisi çalıştırdığına dair sigorta bildirimi belgesi. Üreticinin kendisi ziraat mühendisi ise diploma örneği.
c) Fidan üretimi yapılacak alanın tapusu veya kira sözleşmeleri.
ç) Fidan üretici belgesi bedelini il müdürlüğü döner sermaye işletmesinin ilgili hesabına yatırdığına dair belge.
d) Bitki yetiştirme ruhsatı.
Fidan üreticisinin sahip olması gereken donanımlar
MADDE 16 –
(1) Fidan üreticisinin aşağıda belirtilen şartlara sahip olması gerekir:
a) En az on dekar araziye sahip olmak veya en az beş yıllığına kiraladığını belgelendirmek.
b) Virüsten ari fidan üretiminin tamamının kapalı sera ortamında yapılması ve üretim için en az 500 m2 seraya sahip olması veya en az beş yıllığına kiraladığını belgelendirmek.
c) İşletme için yeterli bina.
Fidan üreticilerin yetkilendirme öncesi tespiti
MADDE 17 –
(1) Eksiksiz hazırlanmış dosyalarla başvuruda bulunan kuruluşların sahip olduğunu bildirdiği donanımlar, il müdürlüğü bitki koruma, proje istatistik ve kontrol şubesinden birer konu uzmanının katılımı ile yerinde tespit edilir.
(2) Yapılan tespitte eksiklikleri tespit edilen kuruluşlara eksiklikleri tamamlaması için süre verilir. Bu sürenin sonunda ilgili uzmanlarca yeniden tespit yapılır. İkinci tespitte de eksiklikler tespit edilmesi halinde başvuru reddedilir.
Fidan üretici belgesi düzenlenmesi
MADDE 18 –
(1) Yapılan tespitlerde herhangi bir eksikliğe rastlanmayan kuruluşlar beş yıl süre ile fidan üreticisi olarak kabul edilir. Örneği KKGM tarafından belirlenen fidan üreticisi belgesi üç nüsha halinde düzenlenir. Bu nüshalardan bir tanesi il müdürlüğünde muhafaza edilir. İkinci nüshası üreticiye verilirken, üçüncü nüsha üretici kod numarası alınmak üzere TTSM ye gönderilir.
(2) Fidan üretici belgesi alan çiftçiler, belgenin alınış tarihinden en geç bir yıl içinde fidan üreticileri altbirliğine üye olduğunu il müdürlüğüne belgelendirir. Süresi içinde üyeliğini belgelendirmeyen çiftçilerin fidan üretici belgesi geçersiz sayılır.
Fidan üreticilerinin yükümlülükleri
MADDE 19 –
(1) Fidan üreticisi belgesi alan kişi veya kuruluşlar aşağıdaki yükümlülükleri yerine getirmekle sorumludur:
a) Bakanlık tarafından düzenlenecek olan eğitim ve toplantılara katılmak.
b) Çalıştırılacak olan ziraat mühendisinin sigorta bildirim cetveli her altı ayda bir il müdürlüğüne ibraz etmek. Aksi takdirde tohum üretici belgesi geçersiz sayılır.
c) Ürettiği fidanlarla ilgili üretim, sertifikasyon, analiz ve pazarlama kayıtlarını beş yıl süresince muhafaza etmek.
(2) Fidan üreticileri üretim yaptığı yerlerde veya belediyenin göstermiş olduğu hendekleme alanları ile tohumluk bayileri aracılığıyla satış yapabilir.
Fidan üreticilerinin denetlenmesi
MADDE 20 –
(1) Fidan üreticisi en geç beş yılda bir il müdürlüğü tarafından kontrol edilir. Yapılan kontroller sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine göre şartları taşıyan kurum veya kuruluşların yetkileri beş yıl süre ile yenilenir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Fide Üreticilerinin Yetkilendirilmesi ve Denetlenmesi
Fide üretici belgesi alınmasına ilişkin yöntem ve şartlar
MADDE 21 –
(1) Fide üreticisi olarak yetki almak isteyen kişi veya kuruluşlar, ikinci fıkrada yer alan belgelerden oluşan dosya ile üretim tesislerinin bulunduğu il müdürlüğüne başvurur.
(2) Fide üreticisi başvuru dosyası aşağıdaki belgelerin birer örneğinden oluşur:
a) En az bir ziraat mühendisi çalıştırdığına dair sözleşme ve sigorta bildirim formu.
b) Ticaret sicili kaydı.
c) İmza sirküsü ve imza sahiplerinin yetki sınırlarının belirtildiği ana sözleşme.
ç) Şirket sahibi ve/veya ortaklarının nüfus cüzdanı.
d) Fide ürettiği bitki grubuna ait gerekli sera varlığı, tapu, fatura veya kira sözleşmeleri.
e) Yıllık kapasite raporu.
f) Bitki Yetiştirme Ruhsatı.
g) Fide üretici belgesi bedelini il müdürlüğü döner sermaye işletmesi ilgili hesabına yatırdığına dair belge.
Fide üreticisinin sahip olması gereken donanımlar
MADDE 22 –
(1) Fide üreticilerinin taşıması gereken şartlar aşağıda belirtilmiştir:
a) İşletme için yeterli binaya sahip olmak veya kiralamak.
b) Beş dekarlık açık alana sahip olmak veya kiralamak.
c) En az iki dekar fide yetiştirme serası sahip olmak veya kiralamak.
d) Tohum ekim makinesi.
e) Tohum çimlendirme ünitesi.
f) Paketleme ve sevkiyat üniteleri.
Fide üreticilerin yetkilendirme öncesi tespiti
MADDE 23 –
(1) Eksiksiz hazırlanmış dosyalarla başvuruda bulunan kuruluşların sahip olduğunu bildirdiği donanımlar, il müdürlüğü bitki koruma, proje istatistik ve kontrol şubesinden birer konu uzmanının katılımı ile yerinde tespit edilir.
(2) Yapılan tespitte eksiklikleri tespit edilen kuruluşlara eksiklikleri tamamlaması için süre verilir. Bu sürenin sonunda ilgili uzmanlarca yeniden tespit yapılır. İkinci tespitte de eksiklikler tespit edilmesi halinde başvuru reddedilir.
Fide üretici belgesi düzenlenmesi
MADDE 24 –
(1) Yapılan tespitlerde herhangi bir eksikliğe rastlanmayan kuruluşlar beş yıl süre ile fide üretici olarak kabul edilir. Örneği KKGM tarafından belirlenen fide üretici belgesi üç nüsha halinde düzenlenir. Bu nüshalardan bir tanesi il müdürlüğünde muhafaza edilir. İkinci nüshası üreticiye verilirken, üçüncü nüsha ise bilgi için TÜGEM e gönderilir.
(2) Fide üretici belgesi alan gerçek veya tüzel kişiler, belgenin alınış tarihinden en geç bir yıl içinde fide üreticileri altbirliğine üye olduğunu il müdürlüğüne belgelendirir. Süresi içinde üyeliğini belgelendirmeyen çiftçilerin fide üretici belgesi geçersiz sayılır.
Fide üreticilerinin yükümlülükleri
MADDE 25 –
(1) Fide üretici belgesi alan kişi veya kuruluşlar aşağıdaki yükümlülükleri yerine getirmekle sorumludur:
a) Çalıştırılacak olan ziraat mühendisinin sigorta bildirim cetvelini her altı ayda bir il müdürlüğüne ibraz etmek.
b) Ürettiği fidelerle ilgili üretim, sertifikasyon, analiz ve pazarlama kayıtlarını beş yıl süresince muhafaza etmek.
c) Bakanlık tarafından düzenlenecek olan eğitim ve toplantılara katılmak.
Fide üreticilerinin denetlenmesi
MADDE 26 –
(1) Fide üreticisi en geç beş yılda bir il müdürlüğü tarafından kontrol edilir. Yapılan kontroller sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine göre şartları taşıyan kurum veya kuruluşların yetkileri beş yıl süre ile yenilenir.
(2) Denetimler sonucunda üreticilerin bu Yönetmelik hükümlerini taşımadığı anlaşılırsa il müdürlüğü tarafından bir denetim raporu hazırlanarak tespit edilen eksiklikler kuruluşa bildirilir. Eksikliklerin tamamlanması için ilgili uzmanlarca belirlenen süre içerisinde, kuruluş eksiklikleri tamamladıktan sonra denetimin tekrarlanması için il müdürlüğüne müracaat eder. Eksikliklerin devam ettiğinin tespit edilmesi durumunda üretici belgesi geçersiz sayılır.
ALTINCI BÖLÜM
Tohumluk Bayilerinin Yetkilendirilmesi ve Denetlenmesi
Tohumluk bayisi belgesi verilmesi ile ilgili yöntem ve genel esaslar
MADDE 27 –
(1) Tohumluk bayisi olarak yetki almak isteyen kişi veya kuruluşlar aşağıdaki belgelerden oluşan dosya ile tesislerinin bulunduğu il müdürlüğüne başvurur. Bu dosya aşağıdaki belgelerin birer örneğinden oluşur:
a) Ziraat mühendisi olmak veya ziraat mühendisi çalıştırdığına dair sözleşme.
b) Bayilik yapılacak yerin ve deponun açık adresi.
c) Ticaret sicili kaydı.
ç) Tohumluk bayisi belgesi bedelini il müdürlüğü döner sermaye işletmesinin ilgili hesabına yatırdığına dair belge.
Tohumluk bayisinin sahip olması gereken donanımlar
MADDE 28 –
(1) Tohumluk bayisinin taşıması gereken şartlar aşağıda belirtilmiştir:
a) Satış için 20 m2 büyüklükte dükkân veya dükkân içinde tohumluk için ayrılmış alan.
b) Satış kapasitesine uygun, 16°C veya daha düşük ısıya sahip soğutma ünitesi veya depo.
c) Depoda ve satış yerlerinde tohumlukların muhafaza edilmesine uygun raf sistemi.
Tohumluk bayisinin yetkilendirme öncesi tespiti
MADDE 29 –
(1) Eksiksiz hazırlanmış dosyalarla başvuruda bulunan gerçek veya tüzel kişilerin sahip olduğunu bildirdiği donanımlar, il müdürlüğü bitki koruma, proje istatistik ve kontrol şubesinden birer konu uzmanının katılımı ile tespit edilir.
(2) Yapılan tespitte eksiklikleri tespit edilen kuruluşlara, eksiklikleri tamamlaması için süre verilir. Bu sürenin sonunda ilgili uzmanlarca yeniden tespit yapılır. İkinci tespitte de eksiklikler bulunması halinde başvuru reddedilir.
Tohumluk bayisi belgesi düzenlenmesi
MADDE 30 –
(1) Yapılan tespitlerde herhangi bir eksikliğe rastlanmayan kuruluşlar beş yıl süre ile tohumluk bayisi olarak kabul edilir. Örneği KKGM tarafından belirlenen tohumluk bayisi belgesi iki nüsha halinde düzenlenir. Bu nüshalardan bir tanesi il müdürlüğünde muhafaza edilir. İkinci nüshası bayiye verilir.
(2) Tohumluk bayisi belgesi alan kişi veya kuruluşlar, belgenin alınış tarihinden en geç bir yıl içinde Tohumluk bayileri altbirliğine üye olduğunu il müdürlüğüne belgelendirir. Süresi içinde üyeliğini belgelendirmeyen bayilerin tohumluk bayisi belgesi geçersiz sayılır.
Tohumluk bayisinin yükümlülükleri
MADDE 31 –
(1) Tohumluk bayisi belgesi alan kişi veya kuruluşlar aşağıdaki yükümlülükleri yerine getirmekle sorumludur:
a) Tohumluk bayileri kayıt altına alınmış çeşitlere ait sertifikalandırılmış ve etiketlenmiş veya standart tohumlukları satmak.
b) Çalıştırılacak olan ziraat mühendisinin sigorta bildirim cetvelini her altı ayda bir il müdürlüğüne ibraz etmek.
c) Tohumlukların perakende satışlarını yetkili ziraat mühendisi nezaretinde yapmak.
ç) Bakanlık tarafından düzenlenecek olan eğitim ve toplantılara katılmak.
d) Türkçe bilgileri içermeyen ithal tohumlukları satmamak.
e) Bayilik bünyesinde insan beslenmesinde kullanılan besin maddesi satışı yapmamak.
f) Satışını yaptığı tohumluklara ait sertifikasyon belgelerini bulundurmak.
g) Tohumlukların orijinal ambalajlarını bozmamak ve açık olarak satmamak.
ğ) Denetim amacıyla gelen resmi kontrolörlere gerekli bilgi ve belgeleri sağlamak.
h) Denetim amacıyla gelen resmi kontrolörlere istenilen çeşit ve miktarda tohumluk numunesi vermek.
Tohumluk bayisinin denetlenmesi
MADDE 32 –
(1) Tohumluk bayileri il müdürlüğü tarafından en az yılda bir kez denetlenir. Bu Yönetmeliğin 27 ve 28 inci maddesinde belirtilen nitelikleri taşımadığı denetimler sonucunda tespit edilen bayilerin tohumluk bayi belgesi iptal edilir.
(2) Denetimler sonucunda bayilerin bu Yönetmelik hükümlerine uymadığı tespit edilirse il müdürlüğü tarafından 5553 sayılı Kanun hükümleri uygulanır.
(3) Bayilik izin belgesi olmadan tohum satışı yapanlar 5553 sayılı Kanunun 12 nci maddesi üçüncü fıkrası hükümlerine göre işlem yapılır.
(4) İl müdürlüğü, yaptığı denetimlere ilişkin, örneği KKGM tarafından belirlenen tohumluk bayi kontrol formunu iki nüsha halinde düzenler. Bu nüshalardan bir tanesi il müdürlüğünde muhafaza edilir, ikinci nüshası kontrolü yapılan bayiye verilir.
(5) İl müdürlüğü her yılın sonunda yapmış olduğu denetimlere ilişkin, örneği KKGM tarafından belirlenen tohumluk bayi yıllık denetim izleme cetvelini KKGM ye gönderir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Ücretler
MADDE 33 –
(1) Bu Yönetmelik esasları dahilinde verilecek olan belgeler ücrete tabidir. Bakanlık tarafından bu ücretler her yıl ocak ayında belirlenir. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına yatırılır.
GEÇİCİ MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce belge almış olanlar en geç bir yıl içinde bu yönetmelik hükümlerine uymak zorundadır.
GEÇİCİ MADDE 2 –
(1) Kamu iktisadi kuruluşları, iktisadi devlet teşekkülleri, tarım kredi ve tarım satış kooperatifleri gibi kurumlarla çiftçi birlikleri ve ziraat odaları gibi kurumlardan il seviyesinden daha küçük yerlerde teşkilatı bulunanlar, kurumla ilgili tüm tohumluk satış ve dağıtımından sorumlu olmak üzere il merkezleri ile ilçelerde, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl süre ile en az bir mesul kişi istihdam ederler. Bu sürenin sonunda, söz konusu kurum ve kuruluşlar tohumluk satmaya devam etmek istedikleri takdirde bu Yönetmelik hükümlerine uymak zorundadırlar.
Yürürlük
MADDE 34 –
(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 35 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; tohumluk sertifikasyonu işlemlerinden alan kontrolleri, numune alma, laboratuar analizleri ve belgelendirme ile ilgili yetki devri esaslarını belirlemektir.
Kapsam
MADDE2 – (1) Bu Yönetmelik, alan kontrolleri, numune alma, laboratuar analizleri ve belgelendirilme konularında yetki devrinin şartları, yetki devredilecek birlik, kamu kurum ve kuruluşları, özel hukuk tüzel kişileri ve üniversitelerle ilgili teknik ve fiziki şartlara ilişkin usul ve esaslar ile yetki devrinin geri alınmasında uygulanacak iş ve işlemleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 15 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Alan kontrolü: Bitki türlerine göre açık veya kapalı alanlarda sertifikasyon sistemi dahilinde yapılan üretimlerin standartlara uygunluğunun belirlenmesini,
b) Alan kontrol kuruluşu: Bakanlık tarafından alan kontrolleri ve numune alma işlemleri ile yetkilendirilen kuruluşları,
c) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
ç) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,
d) ISTA: Uluslararası Tohum Test Birliğini,
e) Laboratuvar analizi ve belgelendirme kuruluşu: Bakanlık tarafından sertifikasyon ile yetkilendirilen kuruluşları,
f) Özel kontrolör: Tohumluk sertifikasyonuna ilişkin alan kontrollerini yapan, numune alan ve bu konularda belge düzenleyen Bakanlıkça Tohumluk Kontrolörü olarak yetkilendirilen gerçek kişileri,
g) Resmi kontrolör: Tohumluk sertifikasyonuna ilişkin kontrolleri yapan, numune alan ve denetimleri yaparak bu konularda belge düzenleyen Bakanlıkça Tohumluk Resmi Kontrolör olarak yetkilendirilen kamu görevlilerini,
h) Tohumluk: Bitkilerin çoğaltımı için kullanılan tohum, yumru, fide, fidan, çelik gibi generatif ve vegetatif bitki kısımlarını,
ı) Tohumluk kontrolü: Fiziksel ve biyolojik durumları tespit edilen tohumlukların, standartlara uygunluğunun kontrol edilmesini,
i) Tohumluk sertifikasyonu: Tohumlukların tarla ve laboratuvar kontrolleri sonucunda genetik, fiziksel, biyolojik ve sağlıkla ilgili değerlerinin standartlara uygunluğunun tespit edilmesi ve bunun belgelendirilmesi işlemini,
j) Tohumluk standardı: Tohumluğun fiziksel ve biyolojik niteliklerini belirleyen kalite ölçülerini,
k) Tohumluk üreticisi: Tohumlukları üreten veya sözleşmeli olarak ürettiren, işleyen ve pazarlayan kişi ve kuruluşları,
l) Tohumluk yetiştiricisi: Kendi adına ya da sözleşmeli olarak tohumluk üreticileri adına üretim yapan kişi ve kuruluşları,
m) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,
n) Üretim sezonu: Her yıl temmuz ayının ilk günü başlayıp sonraki yılın haziran ayının son günü biten dönemi ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Alan Kontrollerinin ve Numune Alma İşlemlerinin Devri ile İlgili Esaslar
Genel esaslar
MADDE 5 – (1) Alan kontrollerinin yetki devri ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir.
a) Tohumluk üreten kurum ve kuruluşlar, alan kontrolü ve numune alma işlemi yapamazlar.
b) Alan kontrolü yapan kuruluşlar numune almaya da yetkilidir.
c) Alan kontrolleri yetkisi Ek–1 de belirtilen ürün grupları için verilir.
ç) Alan kontrollerinde yetki devri sadece sertifikalı sınıftaki tohumlukların, kademeli tohumluk üretimleri için geçerlidir.
d) Alan kontrolleri sonuçlarından yetki devri yapılan kuruluş ve özel kontrolör müteselsilen sorumludur.
Alan kontrolü yetki devri yapılacak kuruluşlarda aranan şartlar
MADDE 6 – (1) Tohumluk üretimlerinin sertifikalandırılmasında alan kontrolü ve numune alma işlemleri ile ilgili yetki devri yapılacak kuruluşlarda aşağıdaki şartlar aranır.
a) Ticaret sicil kaydı olmak,
b) 5553 sayılı Kanun ve ilgili mevzuatta belirtilen yükümlülükleri yerine getireceğine dair, örneği Genel Müdürlük tarafından yayımlanan taahhütnameyi imzalamış olmak,
c) Üzerinde çalıştığı bitki türü ile ilgili olarak, Genel Müdürlük tarafından düzenlenen eğitim programlarına katılmak,
ç) Fiili alan kontrolünün yapılması gereken dönemlerde Bakanlık tarafından yapılan eğitim programlarına katılmış ve belge almış, en az on ziraat mühendisi çalıştırmak.
Alan kontrollerinde yetki devri başvurusu
MADDE 7 – (1) Yetki devri almak isteyen kuruluşlar, 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen belgelerle birlikte;
a) Başvuru dilekçesi,
b) Kuruluş yetkilileri ve personelinin listesi,
c) Teknik personele ait diploma ve alınan eğitimlere ilişkin sertifika veya belgeler,
ç) Çalışan personele ait sigorta kayıtlarını,
içeren bir dosya ile Genel Müdürlüğe başvururlar.
Alan kontrollerinde yetki devir başvurusunun değerlendirilmesi
MADDE 8 – (1) Genel Müdürlük inceleme yaptığı ve eksiksiz olan her başvurunun yapıldığı tarihten itibaren en geç otuz gün içinde başvuran kuruluşa, başvurusu yapılan bitki türlerinde yetki devrinin yapılıp yapılmayacağına dair yazılı bilgilendirme yapar.
Alan kontrol kuruluşunun yükümlülükleri
MADDE 9 – (1) Yetki devri yapılan kuruluşların yükümlülükleri şunlardır:
a) Tohumluk üretimlerine ait beyannameleri kabul etmek.
b) Kabul edilen beyannamelerle ilgili bilgileri, örneği Genel Müdürlük tarafından yayımlanan formu doldurarak, ilgili resmi kuruluşlara göndermek.
c) Kontrol edilen alanları, resmi kurumların denetlemelerine imkân sağlayacak şekilde ve zamanında bu kurumlara bildirmek.
ç) Kontrol edilen tohumluk üretim alanlarından elde edilen tohumluklardan numune alma işlemlerini yürütmek.
d) Yetki devri yapılan laboratuvar veya belgelendirme kuruluşuna gönderilen her numuneden bir örneği ilgili resmi sertifikasyon kuruluşuna göndermek.
e) Yürüttüğü faaliyetlerle ilgili bilgileri, örneği Genel Müdürlük tarafından yayımlanan formu her üç ayda bir doldurmak suretiyle TTSM’ye göndermek.
f) Genel Müdürlük tarafından açılan eğitim programlarına katılmak.
g) Bakanlıkça çağırıldıkları toplantılara ilgili personelinin katılımını sağlamak.
ğ) Genel Müdürlük veya Genel Müdürlüğün görevlendirdiği resmi kuruluşlar tarafından yapılan denetim ve kontrollerde başarılı olmak.
h) Yapılan iş ve işlemlerle ilgili tüm kayıtları beş yıl süreyle muhafaza etmek.
Alan kontrol kuruluşunun denetimi
MADDE 10 – (1) Denetim üç aşamada yapılır ve yapılan denetimlerin sonuçları bir raporla Genel Müdürlüğe bildirilir. Alan kontrol kuruluşlarında yapılacak denetimler şunlardır.
a) Büro denetimi: Tutulan kayıtların izlenebilirliğini tespit etmek amacıyla şirket tarafından gösterilen arşivlerde, yılda en az bir kez yapılan denetimdir.
b) Alan kontrol denetimi: Alan kontrol kuruluşları, resmi kontrolörler tarafından, alan kontrollerinin yapıldığı dönemde arazide denetlenir.
c) Numune alan özel kontrolörün denetimi: Özel kontrolörler tarafından yapılan numune alma işlemleri, resmi kontrolörler tarafından gerekli görülen sıklıkta denetlenir.
Alan kontrollerinde yetki devrinin iptali
MADDE 11 – (1) Genel Müdürlük, 18 inci maddede belirtilen komisyon marifetiyle, resmi kontrolörler tarafından yapılan denetimlere ait olumsuz raporları inceler. Yapılan inceleme sonucunda yetkinin devamına veya iptaline karar verir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Laboratuvar Analizi ve Belgelendirme İşlemlerinin Devri ile İlgili Esaslar
Genel esaslar
MADDE 12 – (1) Laboratuvar analizi ve belgelendirme işlemlerinin devri ile ilgili genel esaslar şunlardır:
a) Yetki devri, 18 inci maddede belirtilen komisyonun hazırladığı inceleme raporuna istinaden Genel Müdürlük tarafından yapılır.
b) Yetki alan kuruluşlar, yalnızca kendi ürettikleri tohumlukların analizlerini yapar ve belgelendirir.
c) Yetki devri sadece sertifikalı sınıftaki tohumlukların, kademeli üretimleri için geçerlidir.
ç) Yetki devri, Bakanlık tarafından belirlenen bitki türlerinde yapılır.
d) Yapılan yetki devri üç yıl süre ile geçerlidir. Yetkinin sona ermesinden en az bir ay önce kuruluşun başvuru yapması durumunda, 18 inci maddede belirtilen komisyon tarafından yetki devri yenilenebilir.
e) Laboratuvar analiz sonuçlarından yetki devredilen kuruluş ve analizi gerçekleştiren personel müteselsilen sorumludur.
Laboratuvar analizi ve belgelendirme işlemleri ile ilgili yetki devri yapılacak kuruluşlarda aranan şartlar
MADDE 13 – (1) Laboratuvar analizi ve belgelendirme işlemleri ile ilgili yetki devri yapılacak kuruluşlarda aşağıdaki şartlar aranır.
a) 5553 sayılı Kanun ve ilgili mevzuatta belirtilen yükümlülükleri yerine getireceğine dair, örneği Genel Müdürlük tarafından yayımlanan taahhütnameyi imzalamış olmak.
b) Üzerinde çalıştığı bitki türü ile ilgili olarak, Genel Müdürlük tarafından düzenlenen eğitim programlarına katılmak.
c) Üzerinde çalıştığı bitki türünde analiz yapabilecek, ISTA kurallarına uygun bir laboratuvara sahip olmak.
ç) Üzerinde çalıştığı bitki türünde analiz yapabilecek eğitimli personel istihdam etmek.
d) Analizi yapılan örneklerin şahit numunelerinin en az bir yıl süreyle saklanabileceği iklim kontrollü depoya sahip olmak.
Laboratuvar analizi ve belgelendirmede yetki devri başvurusu
MADDE 14 – (1) Yetki devri almak isteyen kuruluşlar 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen belge ile birlikte;
a) Başvuru dilekçesi,
b) Kuruluş yetkilileri ve personelinin listesi,
c) Teknik personele ait diploma ve alınan eğitimlere ilişkin sertifika veya belgeler,
ç) Çalışan personele ait sigorta kayıtlarını,
içeren bir asıl üç suret dosya ile Genel Müdürlüğe başvurur.
Laboratuvar analizi ve belgelendirmede yetki devri başvurusunun değerlendirilmesi
MADDE 15 – (1) Genel Müdürlük, yapılan başvuruyu inceler. Uygun görülmesi halinde başvurunun yapıldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde, 18 inci maddede belirtilen komisyonu görevlendirir. Komisyon tarafından hazırlanan rapora istinaden Genel Müdürlük tarafından yetki devri yapılır.
Laboratuvar analizi ve belgelendirmede yetki devredilen kuruluşun yükümlülükleri
MADDE 16 – (1) Yetki devri yapılacak kuruluşların yükümlülükleri şunlardır:
a) Genel Müdürlük tarafından açılan eğitim programlarına katılmak ve yapılan sınavlarda başarılı olmak.
b) Bakanlıkça çağırıldıkları toplantılara katılmak.
c) Çalıştığı bitki türü ile ilgili hakem testlerine katılmak ve başarılı olmak.
ç) Resmi kurumların denetlemelerine imkân sağlayacak şekilde analizi yapılan numunelerle ilgili bilgi ve belgeleri beş yıl süre ile muhafaza etmek.
d) Analizi yapılan numunelere ait şahit numuneleri en az bir yıl süre ile muhafaza etmek.
e) Yürüttüğü faaliyetlerle ilgili bilgileri, örneği Genel Müdürlük tarafından yayımlanan formu üçer aylık dönemler halinde doldurarak TTSM ne göndermek.
Laboratuvar analizi ve belgelendirmede yetki devredilen kuruluşun denetimi
MADDE 17 – (1) Denetim, 18 inci maddede belirtilen Komisyon tarafından, iki aşamada yapılır. Komisyon, yapılan denetimlere ilave olarak, resmi sertifikasyon kuruluşlarının şahit numuneler üzerinde yaptığı analiz sonuçlarını da değerlendirir ve sonucu nihai bir raporla Genel Müdürlüğe bildirir. Yapılacak denetimler aşağıda belirtilmiştir.
a) Büro denetimi: Tutulan kayıtların izlenebilirliğini tespit etmek amacıyla şirket tarafından gösterilen arşivlerde, yılda en az bir kez yapılan denetimdir.
b) Laboratuvar denetimi: Bitki türleri üzerinde laboratuarda yapılan analizlerin, komisyon tarafından izlenmesine yönelik denetimdir.
(2) Şahit numunelerin denetimi: Resmi sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan denetimdir. Resmi sertifikasyon kuruluşu gönderilen şahit numunelerden yılda en az yüzde yirmisini analize tabi tutar ve yapılan analizlerin sonucunu komisyona sunulmak üzere Genel Müdürlüğe ve ilgili kuruluşa gönderir. Denetimler için yapılan analizler ücrete tabidir.
Laboratuvar analizi ve belgelendirmede yetki devrinin iptali
MADDE 18 – (1) Genel Müdürlük, yapılan denetim sonuç raporları ile ilgili bir değerlendirme yapmak üzere Genel Müdürlükten iki, resmi sertifikasyon kuruluşlarından üç konu uzmanını görevlendirir.
(2) Toplantıya yetki devri yapılan kuruluş temsilcileri de davet edilebilir. Ancak, bu kişilerin oy hakkı yoktur.
(3) Görevlendirilen uzmanlarca yapılan değerlendirme sonucunda gerekli şartları taşımadığı tespit edilen kuruluşların yetkisi Genel Müdürlük tarafından iptal edilir.
(4) Görevlendirilen uzmanların çalışma usul ve esasları Bakanlıkça belirlenir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Düzenleme yetkisi
MADDE 19 – (1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak üzere düzenleme yapmaya yetkilidir.
Ücretler
MADDE 20 – (1) Yetki devrinin gerçekleşmesi için yapılacak iş ve işlemlerle ilgili ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesinin ilgili hesabına yatırılır.
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen yetki devirleri, ilgililerce bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesini müteakip altmış gün içerisinde yenilenmemesi durumunda geçersiz sayılır.
Yürürlük
MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
Ekli “Sosyal Güvenlik Kurumu Prim ve İdari Para Cezası Borçlarının Hakedişlerden Mahsubu, Ödenmesi ve İlişiksizlik Belgesinin Aranması Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik”in yürürlüğe konulması; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 22/2/2010 tarihli ve 2829970 sayılı yazısı üzerine, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 90 ıncı maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 1/3/2010 tarihinde kararlaştırılmıştır.
SOSYAL GÜVENLİK KURUMU PRİM VE İDARİ PARA CEZASI BORÇLARININ HAKEDİŞLERDEN MAHSUBU, ÖDENMESİ VE İLİŞİKSİZLİK BELGESİNİN ARANMASI HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK
MADDE 1 –
22/9/2008 tarihli ve 2008/14174 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Sosyal Güvenlik Kurumu Prim ve İdari Para Cezası Borçlarının Hakedişlerden Mahsubu, Ödenmesi ve İlişiksizlik Belgesinin Aranması Hakkında Yönetmeliğin 7 nci maddesinin dördüncü, beşinci, altıncı ve dokuzuncu fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(4) Kurumun denetim ve kontrolle görevli memuru, işveren ve varsa alt işverenin yasal defter ve belgelerinin ibrazını yazı ile ister. Defter ve belgelerin ibraz süresinin bitiminden itibaren Kurumun denetim ve kontrolle görevli memuru üç ay içinde gerekli incelemeyi yaparak konuya ilişkin rapor düzenler. Raporun üniteye intikal tarihinden itibaren onbeş gün içinde gerekli işlem yapılır. Buna göre;
a) İşverenin ve varsa alt işverenlerin borcunun bulunmadığının anlaşılması halinde, ilişiksizlik belgesi idareye gönderilir.
b) İşverenin ve varsa alt işverenlerin borcunun bulunduğunun anlaşılması halinde, borcun niteliği ve miktarı ayrı ayrı belirtilerek bir yazı ile idareye bildirilir. İdare, bu yazının alındığı tarihten itibaren en geç bir ay içinde kesin teminatı paraya çevirerek Kurumun hesabına yatırmak ve yatırılan paranın tutarını, tediye mahallini, ödeme tarihini, banka hesap numarasını, işyerinin sicil numarasını, işverenin adını ve soyadını, işveren tüzel kişilik ise unvanını yazı ile ilgili üniteye bildirmekle yükümlüdür. Şu kadar ki, teminatın nakde çevrilmesine kadar, söz konusu teminat idare nezdinde mahfuz kalmak ve bir defadan fazla olmamak üzere borç, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesine göre tecil ve taksitlendirilebilir. Bu fıkra uyarınca yapılan tecil ve taksitlendirme devam ettiği sürece idare nezdindeki kesin teminat paraya çevrilmez ve işverene iade edilmez. Tecil ve taksitlendirmenin bozulması halinde, bu durumun gerçekleştiği tarihten itibaren en geç bir ay içinde durum ünitece idareye bildirilir. İdare, bu bildirimin kayıtlarına intikal tarihinden itibaren en geç bir ay içinde kesin teminatı paraya çevirerek Kurum hesabına yatırır ve bu fıkrada belirtilen şekilde Kuruma bildirir.
(5) İhale konusu işle ilgili olarak ünitece yapılacak araştırma işlemi sonucunda, Kuruma yeterli işçilik bildirilmiş olduğunun veya Kurumca belirlenecek yöntemlere göre ünitece, ihale konusu işin işverene ait devamlı işyeri sigortalıları ile yapıldığının anlaşılması halinde, işverenlerin ve varsa alt işverenlerinin defter ve belgeleri incelenmeyebilir.
(6) İşveren tarafından borçlarını karşılayacak miktarda, bankalar ve özel fınans kurumları tarafından verilen teminat mektupları ile Hazine Müsteşarlığınca ihraç edilen Devlet iç borçlanma senetleri veya bu senetler yerine düzenlenen belgeler teminat olarak verildiği takdirde, ünitece ilişiksizlik belgesi verilir. Ancak, Hazine Müsteşarlığınca ihraç edilen Devlet iç borçlanma senetleri veya bu senetler yerine düzenlenen belgeler nominal bedele faiz dahil edilerek ihraç edilmiş ise bu belgeler anaparaya tekabül eden satış değerleri üzerinden teminat olarak kabul olunur. Ünitece alınan teminat, en geç verildiği tarihi takip eden ayın sonuna kadar nakde çevrilerek tahsil edilir. Bu fıkra uyarınca teminat gösterilen durumlarda, teminatın, nakde çevrilmesine kadar talepte bulunulması ve teminatın borcu karşılayacak miktarda olması kaydıyla bir defaya mahsus olmak üzere borç 6183 sayılı Kanunun 48 inci maddesine göre tecil ve taksitlendirilebilir. Tecil ve taksitlendirmenin bozulması halinde, bu durumun gerçekleştiği tarihten itibaren en geç bir ay içerisinde teminat nakde çevrilerek borç tahsil edilir.”
“(9) İşverenlerin, idare nezdindeki her çeşit alacak, teminat ve hakedişleri üzerinde işçi ücreti alacakları hariç olmak üzere yapılacak her türlü devir, temlik ve el değiştirme, Kurum alacaklarını karşılayacak kısım ayrıldıktan sonra, kalan kısım üzerinde hüküm ifade eder.”
MADDE 2 –
Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
furkanlardanismanlik.com 