HAYVANCILIK İŞLETMELERİNİN SINIFLANDIRILMASINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

14 Ekim 2026 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 33400

YÖNETMELİK

Tarım ve Orman Bakanlığından:

HAYVANCILIK İŞLETMELERİNİN SINIFLANDIRILMASINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç

MADDE 1- 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, hayvancılık işletmelerinin sınıflandırılmalarına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2- 

(1) Bu Yönetmelik, Bakanlıkça belirlenen ve sığır-manda ve/veya koyun-keçi türü hayvanları bulunduran hayvancılık işletmelerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3- 

(1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü, 7 nci, 9 uncu ve 36 ncı maddeleri ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 415 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4- 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

b) Biyogüvenlik: Hayvanların sağlığını tehdit eden mikroorganizmaların sebep olduğu enfeksiyöz hastalıkların işletmeye girişinin ve diğer işletmelere yayılımının engellenmesi için alınan önlemlerin tümünü,

c) Dezenfeksiyon: Hastalık yapıcı mikroorganizmaların yok edilmesi veya etkisiz hâle getirilmesi işlemini,

ç) Hastalıktan ari işletme: Bakanlıkça belirlenmiş hastalıklardan ari oldukları sertifikalandırılmış işletmeleri,

d) Hayvan zapturapt ünitesi: Büyükbaş veya küçükbaş hayvanların güvenli bir şekilde kontrol altına alınmasını sağlayan, fiziksel olarak sabitlemeye ve hareketlerini sınırlamaya yarayan her türlü ekipman ya da sistemi,

e) Hayvancılık işletmesi: Hayvanların barındırıldığı, tutulduğu, bakıldığı veya beslendiği herhangi bir tesis, kuruluş veya etrafı çevrili açık alan çiftliği durumundaki yerleri,

f) İl/ilçe müdürlüğü: Tarım ve Orman Bakanlığına bağlı il/ilçe müdürlüklerini,

g) İşletme kaydı: Veri tabanında oluşturulan ve izlenebilirlik amacıyla tutulan idari kaydı,

ğ) İşletme sahibi/işletmeci: Veri tabanında adına işletme kaydı oluşturulan bildirim, kayıt, biyogüvenlik ve hayvan hareketlerine ilişkin yükümlülüklerden sorumlu gerçek veya tüzel kişiyi,

h) Kırkım odası: Yünlü hayvanların yünlerinin kırkıldığı kapalı veya yarı kapalı bir alanı,

ı) Sürü yönetim sistemi: Elektronik hayvan tanıma, algılama, ölçüm ve bilgi işlem teknolojilerini etkin biçimde kullanarak üretim sürecini sürekli denetim altında tutmak üzere kurulan sistemi,

i) Veri tabanı: Hayvancılık işletmelerinin kayıt altına alındığı, bunlara ilişkin bilgilerin kaydedildiği ve depolandığı bilgisayar destekli, Bakanlık bünyesinde oluşturulmuş veri tabanlarını,

j) Veteriner sağlık ürünleri: Veteriner tıbbî ürünleri ve tıbbî olmayan veteriner ürünlerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hayvancılık İşletmelerinin Sınıflandırılması

İşletmelerin sınıflandırılması

MADDE 5- 

(1) Bakanlık veri tabanına kaydedilen sığır-manda ve/veya koyun-keçi bulunduran hayvancılık işletmeleri, il/ilçe müdürlüklerince yerinde incelenerek fiziki altyapı ve biyogüvenlik bakımından bu Yönetmelikte belirtilen şartlara göre A, B, C, D veya E sınıflarından birine dâhil edilir.

(2) İl/ilçe müdürlüklerince yapılan sınıflandırma veya sonradan yapılan güncellemeler sonucunda belirlenen işletme sınıfı Bakanlık veri tabanına kaydedilir. Bakanlıkça düzenlenen ve işletmeye ait bilgileri içeren belgelerde işletmenin sınıflandırma harfine yer verilir.

(3) İşletmenin sınıflandırılmasına esas fiziki altyapı veya biyogüvenlik şartlarında değişiklik meydana gelmesi hâlinde, işletme sahibi/işletmecinin başvurusu üzerine il/ilçe müdürlüğünce yerinde inceleme yapılır ve işletmenin sınıfı yeniden belirlenir.

E sınıfı işletmeler

MADDE 6- 

(1) D sınıfı için belirlenen asgari şartları sağlamayan işletmeler E sınıfına dahil edilir.

D sınıfı işletmeler

MADDE 7- 

(1) D sınıfı işletmelerde aranacak asgari şartlar şunlardır:

a) Hayvancılık faaliyeti, aynı yerleşkede hayvancılık faaliyeti dışındaki amaçlarla kullanılan yapılardan ayrılmış, sınırları belirli ve bağımsız bir bölümde yürütülür.

b) Hayvan bakımında kullanılan ekipman düzenli olarak dezenfekte edilir.

c) İşletmelerde kullanılan alet ve ekipman başka işletmeler ile paylaşılmaz.

ç) Kullanılan alet ve ekipman kullanılmadığı zamanlarda kapalı alanlarda ve/veya hayvanların barındırıldığı yerlerden uzakta muhafaza edilir.

d) Su deposu bulunan işletmelerde depolar temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir niteliktedir.

e) Seyyar ya da sabit aydınlatma gereçleri bulunur.

f) Yem depolama alanı bulunur.

g) Koyun/keçi bulunduran işletmelerde koç/teke bölmesi ve kuzu/oğlak bölmesi bulunur.

ğ) Hayvanların bulunduğu yere girecek kişilerin ayakkabılarını dezenfekte edecek bir dezenfeksiyon çukuru, küveti veya bu dezenfeksiyonu sağlayacak bir ekipman bulunur.

h) İşletmelerde temizlenebilir nitelikte yemlik ve suluk bulunur.

ı) İşletmede, hayvanların refahını sağlayacak asgari düzeyde havalandırma yapıları bulunur.

C sınıfı işletmeler

MADDE 8- 

(1) C sınıfı işletmelerde, D sınıfı işletmeler için istenen şartlara ilave olarak aranacak asgari şartlar şunlardır:

a) İşletme sınırları hayvan girişini engelleyecek şekilde duvar, çit, tel örgü ve benzeri uygun bir malzeme ile çevrilidir.

b) Hayvanların barındırıldığı yerin açık alanda olması hâlinde, hayvanların olumsuz hava koşullarından etkilenmesini engelleyecek gölgelik ve yağmurdan korunma alanları bulunur.

c) Otomatik suluk bulunur.

ç) Aşı yolu veya kilit sistemi bulunur.

d) Canlı hayvan kantarı bulunur.

e) Hayvansal atıklar da dâhil olmak üzere oluşan tüm atıklar, ilgili mevzuatında yer aldığı şekilde biriktirilerek düzenli olarak toplanır. Bu atıkların çevre ve insan sağlığına zarar vermemesi için olası çevresel riskler dikkate alınarak ilgili mevzuatı kapsamında yönetimi sağlanır.

f) Sabit veya hareketli rampa bulunur.

g) Sığır veya manda bulunduran işletmelerde, hayvanların güvenli müdahale ve işlemler için sabitlenmesini sağlayan zapturapt ünitesi bulunur.

ğ) İşletmede kullanılan veteriner sağlık ürünlerinin muhafaza şartlarına uygun olarak depolanabileceği kapalı bir dolap bulunur.

h) Kemirgenler için mücadele düzenekleri bulunur.

B sınıfı işletmeler

MADDE 9- 

(1) B sınıfı işletmelerde C sınıfı işletmeler için istenen şartlara ilave olarak aranacak asgari şartlar şunlardır:

a) Bakanlıkça belirlenen hastalıktan ari işletme sağlık sertifikasına sahiptir.

b) İşletme içerisinde uygulanacak biyogüvenlik kurallarının yazılı olduğu levhalar bulunur.

c) Sosyal ve/veya idari binası bulunan işletmelerde bu yapılar, hayvanların barındığı yerden ayrı bir alanda bulunur.

ç) İşletmeye giriş-çıkış yapan tüm araçlar ve ziyaretçiler kayıt altına alınır. Kontrolsüz giriş ve çıkışlara izin verilmez.

d) Araçların işletme alanına girmemesi için gerekli önlemler alınır. İşletme alanına girmesi zorunlu araçların temizlenmesi ve dezenfeksiyonu için uygun ekipman veya sistemlerin bulunduğu ayrı bir alan oluşturulur. Araçlar giriş ve çıkışlarda önce temizlenir, ardından dezenfekte edilir.

e) Teknik ve hizmet personeli ile Bakanlık personeli dışında, özellikle çevrede bulunan diğer işletmelerden zorunlu olmadıkça ziyaretçi kabul edilmez. Zorunlu ziyaretçilerin işletmeye giriş ve çıkışlarında ve işletme içinde bir bölümden başka bir bölüme geçişlerinde ayak dezenfeksiyonu yapmalarını sağlayacak düzenek ile giymeleri için özel giysi veya tek kullanımlık koruyucu giysi bulundurulur.

f) Hayvanların bulunduğu alanın girişinde el ve ayak dezenfeksiyonunu sağlayacak düzenekler bulundurulur. Bu alana girecek kişilerin kıyafet değiştirmesi veya tek kullanımlık koruyucu kıyafet giymesi sağlanır.

g) İşletmede kullanılan veteriner biyolojik ürün uygulamalarının kayıtları tutulur.

ğ) İşletmedeki hayvanlar farklı işletmelerdeki hayvanlarla temas etmez.

h) İşletmeye yeni katılan hayvanların karantinada tutulacağı, diğer hayvanlardan izole, hayvan hastalıklarının bulaşmasını önleyecek mesafe ve yapıda ayrı bir alan bulunur. Bu alanda kullanılan ekipman ile bakıcı kıyafetleri ve çizmeleri diğer bölümlerde kullanılanlardan ayrı tutulur.

ı) Piyasaya süt arz eden işletmelerde seyyar veya sabit hatlı sağım sistemi ve süt soğutma tankı bulunur. Ayrıca hasta veya karantina sürüsündeki hayvanların sağılması için seyyar veya sabit hatlı ayrı sağım sistemi bulunur.

i) Jeneratör veya alternatif güç kaynağı bulunur.

j) İşletmede rasyonlar yem karma araç veya sistemleri ile hazırlanır.

k) İşletmede bulunan diğer hayvanlardan ayrı, hayvan hastalıklarının bulaşmasını önleyecek mesafe ve yapıda doğumhane bulunur.

l) Sığır bulunduran işletmelerde buzağı bölmesi ve/veya kulübesi bulunur.

m) Yetiştirme türüne göre gezinme ve dinlenme alanları bulunur.

n) Koyun ve/veya keçi bulunduran işletmelerde ayak banyosu, kırkım odası, antiparaziter uygulama ünitesi bulunur. Bu işletmelerin mera kullanması hâlinde, sürüye özel tahsis edilmiş meralar kullandırılır, göçer hayvancılık yapılmaz.

A sınıfı işletmeler

MADDE 10- 

(1) A sınıfı işletmelerde, B sınıfı işletmeler için istenen şartlara ilave olarak aranacak asgari şartlar şunlardır:

a) İşletmede veteriner hekim çalıştırılır.

b) Hayvan sağlığı hizmetleri kapsamında işletmede bulunan hayvanlara yapılacak tüm işlemler, işletmede görevli veteriner hekim veya bu veteriner hekimin sorumluluğundaki yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülür. İşletmenin veteriner tıbbi ürün temin izni bulunur.

c) İşletmede tüm bölümler için biyogüvenlik prosedürleri bulunur.

ç) İşletmenin giriş ve çıkışında araçlar için dezenfeksiyon tüneli, ziyaretçiler için dezenfeksiyon kabini bulunur.

d) İşletmede atık yönetim planı oluşturulur.

e) İşletmede vektörle mücadele planı ile işletmenin bölümlerinde vektör tuzakları bulunur.

f) İşletmenin bulunduğu köy veya mahallede ihbarı mecburi bir hayvan hastalığının tespit edilmesi durumunda uygulanacak ilave tedbirler ile acil durum planı belirlenir.

g) İşletmede sağım hijyenine ilişkin prosedürler belirlenir ve bu prosedürlere ilişkin uyarı levhaları ile talimatlar sağım bölümünde kolayca görülebilecek yerlere asılır.

ğ) İşletmede gerçekleştirilecek itlaf ve imha işlemleri ile bu işlemlerde kullanılacak alanlara ilişkin prosedürler yazılı olarak belirlenir.

h) Süt toplama, yem ve gübre taşıma araçlarının; serbest veteriner hekimlerin ve kullandıkları araçların; ziyaretçi araçlarının ve diğer hayvancılık işletmeleriyle teması bulunabilecek kişilerin işletmeye giriş ve çıkışına ilişkin prosedürler yazılı olarak belirlenir.

ı) İşletmeye ait yerleşim haritası bulunur.

i) İşletmedeki hayvanların temel kimlik ve cet bilgilerinin tutulduğu; sağlık, üreme, besleme ve verim takiplerinin yapıldığı, raporlandığı, depolandığı ve yedeklendiği bilgisayar destekli bir sürü yönetim sistemi bulunur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Denetim

MADDE 11- 

(1) Hayvancılık işletmeleri, il/ilçe müdürlüklerince gerekli görülen hâllerde fiziki altyapı ve biyogüvenlik şartları yönünden denetlenir. Denetim sonucunda işletmenin sınıfının değiştiğinin tespit edilmesi hâlinde işletme yeniden sınıflandırılır.

(2) Sınıflandırma yönünden kontrolü yapılan işletmelerde mevcut sınıfa göre tespit edilen eksiklikler, il/ilçe müdürlüklerince tutanak altına alınır. İşletmeye eksikliklerini gidermek üzere otuz gün süre verilir. Belirtilen süre içinde eksikliklerini gidermeyen işletmeler, şartlarını sağladıkları en yüksek sınıfa dâhil edilerek Bakanlık veri tabanındaki kayıt güncellenir.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1- 

(1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde Bakanlık veri tabanına kayıtlı ve faal olan işletmeler, yayım tarihinden itibaren bir yıl içinde sınıflandırılır.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce kurulmuş ve Bakanlık veri tabanına kayıtlı olduğu halde faaliyetlerine ara vermiş ya da sonlandırmış hayvancılık işletmeleri faaliyetlerine başladıklarında sınıflandırılır.

Yürürlük

MADDE 12- 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13- 

  1. Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

HUZUREVLERİ İLE HUZUREVİ YAŞLI BAKIM VE REHABİLİTASYON MERKEZLERİ YÖNETMELİĞİ

6 Mayıs 2026 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 33245

YÖNETMELİK

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığından:

HUZUREVLERİ İLE HUZUREVİ YAŞLI BAKIM VE REHABİLİTASYON

MERKEZLERİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç ve kapsam

MADDE 1- 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; Huzurevleri ile Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezlerinden hizmet alacak 70 yaş ve üzerindeki bireyler ile 60 yaş ve üzeri olup yaşlılığa bağlı hastalıklar nedeniyle kısmi veya tam bağımlı engelli sağlık kurulu raporuna sahip, rehabilitasyon ve bakıma ihtiyacı bulunan yaşlıların yararlanacağı barınma, bakım ve rehabilitasyon hizmetlerini; bu hizmetlerin türünü, niteliğini ve işleyişini; Huzurevleri ile Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezlerinin açılışına ilişkin usul ve esasları ile bu merkezlerde görev yapan personelin görev, yetki ve sorumluluklarını belirlemektir.

(2) Bu Yönetmelik; Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı huzurevleri ile huzurevi yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 2- 

(1) Bu Yönetmelik; 24/5/1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (4) ve (5) numaralı alt bentleri ile 19 uncu maddesine ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 65 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine, 71 inci ve 508 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3- 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakan: Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanını,

b) Bakanlık: Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığını,

c) Bakım değerlendirme ekibi: Müdürün kuracağı veya müdürün görevlendireceği müdür yardımcısı başkanlığında sağlık servisi, beslenme servisi, sosyal servis ve fizyoterapi biriminde görevli en az üç personelden oluşan ekibi,

ç) Bakım personeli: Yaşlı bakımı alanında; yükseköğrenim kurumlarının ilgili bölümlerinden veya lise ve dengi ortaöğretim kurumlarının ilgili alanlarından mezun olanlar ile en az ortaöğretim mezunu olup yükseköğrenim kurumları veya Millî Eğitim Bakanlığınca ya da Millî Eğitim Bakanlığının onayıyla açılan yaşlı bakım, engelli bakım, hasta bakım, evde bakım ve öz bakıma destek programları/kurslarından sertifika ya da kurs bitirme belgesi almış kişileri,

d) Bakıma ihtiyacı olan yaşlı: Günlük yaşam aktiviteleri ve öz bakım gibi temel işlevlerini bağımsız şekilde yerine getiremediği, Bakanlık tarafından belirlenen ve geliştirilen ölçeklerle tespit edilen ve bir başka kişinin desteğine ihtiyaç duyan 60 yaş ve üzeri kişiyi,

e) Başvuru değerlendirme komisyonu: Yaşlıların yatılı bakım hizmeti başvurularını değerlendirmek ve nihai kararı vermek üzere; sosyal incelemenin yapıldığı yerde sosyal hizmet merkezi bulunması hâlinde öncelikle sosyal hizmet merkezi müdürlüğü bünyesinde, bulunmaması ve gerekli görülmesi durumunda il müdürlüğü bünyesinde kurulan; en az bir sosyal çalışmacı ve psikolog ile bulunması halinde en az bir sağlık personeli ünvanına sahip lisans veya üstü mezunu personelin yer aldığı, asgari üç kişiden oluşan komisyonu,

f) Bireysel bakım planı: Kuruluşta yaşlıya verilecek sağlık ve sosyal bakım hizmetlerinin türünü, içeriğini ve sıklığını ayrıntılı şekilde belirleyen; bireyin ihtiyaçları dikkate alınarak bakım değerlendirme ekibi tarafından hazırlanan ve sağlık servisinden sorumlu müdür yardımcısı veya sosyal servisten sorumlu müdür yardımcısı tarafından onaylanan yazılı planı,

g) Disiplin kurulu: Yaşlılarla ilgili disiplin işlemlerini yürütmek üzere müdür tarafından belirlenen beş personelden oluşan kurulu,

ğ) Döner sermaye işletmesi: 2828 sayılı Kanunun 19 uncu maddesi gereğince kurulan döner sermaye işletmesini,

h) Ekonomik yoksunluk: Yaşlının her ne ad altında olursa olsun tüm gelirleri esas alınarak hane içinde kişi başına düşen ortalama aylık gelir tutarının, asgari ücretin aylık net tutarının üçte ikisinden az olmasını,

ı) Erişilebilirlik standartları: Türk Standardları Enstitüsünün erişilebilirliğe ilişkin yayımladığı standartları,

i) Genel Müdürlük: Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğünü,

j) Huzurevi: 70 yaş ve üzeri olup günlük yaşam aktivitelerini bağımsız sürdürebilen yaşlılara, huzurlu ve güvenli bir ortamda sosyal, fiziksel ve psikolojik ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla yirmi dört saat hizmet veren; 1. seviye yaşlı yaşam birimi ve/veya 2. seviye gözetimli yaşlı yaşam biriminden oluşan yatılı sosyal hizmet kuruluşunu,

k) İl müdürü: Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürünü,

l) İl müdürlüğü: Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünü,

m) Koordinasyon ve değerlendirme komisyonu: Kuruluşta mesleki çalışmaları yürütmek, meslekler arası koordinasyon ve ekip çalışmasını sağlamak amacıyla en az beş personelden oluşan komisyonu,

n) Kuruluş: Huzurevi ile Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezlerini,

o) Müdür: Kuruluş müdürünü,

ö) Müdür yardımcısı: Kuruluş müdür yardımcısını,

p) Rehabilitasyon: Bedensel ve/veya yaşlılığa bağlı zihinsel fonksiyonlarını kalıcı veya geçici olarak kaybeden yaşlıların fonksiyonel kapasitelerinin belirlenmesi, rehabilite edilmesi, psikososyal açıdan desteklenmesi ve günlük yaşam aktivitelerinde bağımsız hâle gelmelerine yönelik tüm çalışmaları,

r) Risk değerlendirmesi: Başvuru değerlendirme komisyonu tarafından, başvuru yapan yaşlının Bakanlık tarafından belirlenen ve geliştirilen ölçekler doğrultusunda yapılan sosyal inceleme sonucuna göre bütüncül şekilde değerlendirilerek risk sınıfının, bakım türünün ve düzeyinin belirlenmesini,

s) Risk sınıfı: Yaşlının kurum bakımına ihtiyaç önceliğinin belirlenmesi amacıyla oluşturulan; kırmızı, turuncu, sarı ve yeşil olmak üzere dört farklı risk alanını,

ş) Sosyal yoksunluk: Bireyin malı ve/veya geliri olmakla birlikte bakımını ve geçimini temin edememesi ve sosyal-kültürel normlar nedeniyle toplumla etkileşiminin azalması veya engellenmesi durumunu,

t) Vaka tartışma ve değerlendirme komisyonu: Kuruluşta vaka çalışması sürecinin yürütülmesi amacıyla müdür tarafından belirlenen en az beş personelden oluşan komisyonu,

u) Yaşlı: 70 yaş ve üzeri kişiler ile 60 yaş ve üzeri olup rehabilitasyon ve bakıma ihtiyacı olan kişileri,

ü) Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi: 60 yaş ve üzeri olup bakım ihtiyacı olan, korunma altına alınan ve yaşamını başkasının yardımı olmadan sürdüremeyen yaşlı bireylere; sağlık, sosyal hizmet, rehabilitasyon ve psikolojik destek hizmetlerinin verildiği; 3. seviye profesyonel destekli yaşlı yaşam birimi ile 4. seviye ileri ve ağır bakım yaşlı yaşam biriminin bulunduğu yatılı sosyal hizmet kuruluşunu,

v) Yaşlı temsilcisi: Huzurevinde hizmet alan yaşlılar tarafından, en az bir yıldır kuruluştan hizmet alan kişiler arasından yılda bir kez seçilen; yaşlıların talep ve şikâyetlerini kuruluş yönetimine ileten ve hizmet kalitesinin artırılmasına katkı sunan kişiyi,

y) Yaşlı yaşam birimi: Huzurevleri ile Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezlerinde, yaşlıların fiziksel ve bilişsel sağlık durumlarına göre farklılaşan bakım ihtiyaçlarını karşılamak üzere Bakanlık tarafından oluşturulan özelleştirilmiş bakım birimini,

ifade eder.

Genel esaslar

MADDE 4- 

(1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında temel alınan esaslar aşağıda belirtilmiştir:

a) Yaşlıların, yaşlı bakım kuruluşlarında insan hakları ve temel özgürlükler çerçevesinde; onur, itibar, haysiyet, inanç, mahremiyet ve bireysel ihtiyaçlarına saygılı, huzurlu ve güvenli bir hizmet almalarını sağlamak üzere gerekli tedbirlerin alınması esastır.

b) Yaşlıların fiziksel, zihinsel ve psikolojik iyilik hâllerinin korunması ve geliştirilmesi, rehabilitasyonlarının sağlanması ve sosyal yönden toplumla bütünleşmelerine yönelik tedbirlerin alınması hedeflenir.

c) Kamu ve özel sektör kurumları ile gönüllü kişi ve kuruluşlarla iş birliği içerisinde düzenlenen sosyal, kültürel, sanatsal, sportif ve benzeri etkinliklere yaşlıların katılımına önem verilir.

ç) Özel bakım ve rehabilitasyon gereksinimi olan yaşlılara hizmet sunulacak mekânların fiziki şartları; cinsiyet farklılığı ve kişisel mahremiyet dikkate alınarak planlanır.

d) Kuruluşta sunulan hizmetlerde yaşlıların bağımsızlığının korunması ve sosyal hayata katılımının artırılması ile bilgi, yetenek ve becerilerini kullanmalarının desteklenmesi ve teşvik edilmesi esastır.

e) Yaşlılarla ilgili tutulan kayıt ve raporlarda sade, açık ve anlaşılır ifadeler kullanılır. Bilgi ve verilerin kayıt altına alınması, bilişim sistemine işlenmesi; istatistiki çalışmaların yapılması ve raporlanması sağlanır.

f) Kuruluşta görev yapan idari, sosyal, sağlık ve güvenlik personelinin karşılıklı etkileşim ve iş birliği içerisinde koordineli bir şekilde çalışması sağlanır.

g) Yaşlılara sunulan hizmetlerin Bakanlık tarafından belirlenen standartlara uygun olarak yürütülmesi, izlenmesi, değerlendirilmesi, denetlenmesi ve sürekli geliştirilmesi esastır.

ğ) Kuruluşta hizmet alan yaşlılar ve yakınlarına ait kişisel verilerinin 24/3/2016 tarihli ve 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanununa uygun şekilde korunması esastır.

h) Genel Müdürlük tarafından, kuruluşlarda hizmetlerin etkin ve verimli yürütülmesi ile uygulamada birlik sağlanması amacıyla uygulama rehberleri hazırlanır. Bu rehberlerde; kuruluş açılış süreçleri, başvuru ve kabul işlemleri, personelin görev ve sorumlulukları, denetim esasları ile mevzuatın uygulanmasına ilişkin açıklamalara yer verilir.

ı) Kuruluşta hizmet alan yaşlıların bilgi, tecrübe ve mesleki deneyimlerinin gönüllülük esasına dayalı olarak idarenin öngördüğü hizmet alanlarında değerlendirilmesine özen gösterilir.

i) Huzurevinde kalan ve günlük yaşam aktivitelerini bağımsız olarak sürdürebilen yaşlıların; bireysel yeterliliklerinin korunması, aktif yaşlanmanın desteklenmesi ve yaşam becerilerinin sürdürülmesi amacıyla, kendi odalarının düzeni ve basit temizliğine katılımları teşvik edilir. Güvenlik riski taşıyan cam, balkon ve benzeri alanların temizliği personel tarafından yapılır.

İKİNCİ BÖLÜM

Kuruluşun Fiziki Şartları ve Kullanımı

Kuruluşun genel fiziki koşulları

MADDE 5- 

(1) Kuruluşun; Türk Standardları Enstitüsü tarafından yayımlanan TS 9111 standardına uygun olması zorunludur.

(2) Kuruluşta; sağlık birimi, beslenme birimi, idari, sosyal, teknik, güvenlik ve benzeri birimler binanın fiziksel koşullarına uygun olarak düzenlenir.

(3) Kuruluşta yaşlılara hizmet veren ve yaşlıların kullanımına sunulan tüm birimler, yaşlıların sağlık ve erişim koşulları dikkate alınarak düzenlenir.

(4) Kuruluşta, yaşlıların fiziksel ve sosyal ihtiyaçlarını karşılayabilecek nitelikte uygun bir bahçe bulunur.

(5) Kuruluşta, yaşlıların zihinsel, bilişsel ve el becerilerinin geliştirilmesine yönelik iş ve uğraşı terapilerinin yürütülebilmesi amacıyla uygun odalar ve atölyeler oluşturulur.

(6) Kuruluşta; sağlık ünitelerindeki cihazların, asansörlerin, ısıtma ve soğutma sistemlerinin kesintisiz çalışmasını sağlayacak yeterli kapasitede jeneratör bulundurulur.

(7) Yaşlı bakım kuruluşlarında hizmetlerin kesintisiz sürdürülebilmesi ve acil durumlarda su temininin sağlanabilmesi amacıyla yeterli kapasitede su deposu bulundurulması zorunludur. Su deposunun temizlik ve bakımı, ilgili mevzuat hükümlerine ve yetkili kurumlarca belirlenen periyotlara uygun olarak yapılır ve yapılan işlemler kayıt altına alınır.

(8) Katlı binalarda fiziksel koşulların elverişli olması halinde sedye asansörü bulundurulabilir. Yaşlı odası kapısında, acil hâl ve güvenlik durumlarında görevli personelin iç mekânı kontrol edebilmesini sağlayan, mahremiyeti koruyucu nitelikte pencere kontrol paneli bulundurulabilir.

Kuruluş bölüm ve birimleri

MADDE 6- 

(1) Kuruluşun bölüm ve birimleri, yaşlıların güncel ihtiyaçları, hizmet türü ve bu Yönetmelikte belirtilen genel esaslar doğrultusunda Bakanlık tarafından hazırlanacak ihtiyaç programına göre belirlenir. Kuruluşta yaşlı odaları, yaşlı mutfağı, kat banyosu, kat tuvaleti, çamaşır ve ütü odası, kuruluş mutfağı, yemekhane, çamaşırhane, sağlık ünitesi, gözlem odası, emanet deposu, tereke odası ve yaşlıya yönelik diğer bölüm ve birimlerin oluşturulmasına özen gösterilir. Bu bölüm ve birimler; kuruluşun kapasitesi, yaşlıların ihtiyaçları ve binanın fiziksel koşulları ve personel durumu da dikkate alınarak kurulabilir, kaldırılabilir veya birleştirilebilir. Özellikle düşük kapasiteli kuruluşlarda hizmet binasının verimli ve etkin şekilde kullanılmasına dikkat edilir.

(2) Kuruluşta;

a) 27/11/2007 tarihli ve 2007/12937 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun yangın merdiveni, yangın algılama ve alarm sistemi bulundurulur.

b) 18/3/2018 tarihli ve 30364 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği hükümlerine uygun yapısal ve yapısal olmayan deprem güvenliği tedbirleri alınır.

c) 25/8/1988 tarihli ve 19910 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sığınak Yönetmeliği hükümlerine uygun sığınak bulundurulur.

Yaşlı odaları

MADDE 7- 

(1) Tüm odalar, erişilebilirlik standartlarına uygun şekilde düzenlenir.

(2) Huzurevi odaları, yaşlıların sağlık durumu dikkate alınarak ev ortamı oluşturacak şekilde düzenlenir. Odalarda kalacak yaşlı sayısı kadar yatak, komodin, gardırop, sandalye, koltuk ve benzeri eşya bulundurulur.

(3) Huzurevi ve rehabilitasyon merkezlerinin odalarında yaşlıların kolaylıkla ulaşabileceği mesafede çağrı bulunur.

(4) Huzurevi ve rehabilitasyon merkezlerindeki yaşlı odalarında banyo ve tuvalet bulunması esastır; ancak binanın mevcut fiziki koşulları nedeniyle mümkün olmaması hâlinde kat banyosu ve kat tuvaleti düzenlemesi yapılabilir. Odalarda bulunan banyo ve tuvaletlerin kolay temizlenebilir malzemeden yapılması, zeminlerinin kaydırmaz özellikte malzeme ile kaplanması gerekir. Banyo ve tuvaletlerde yatay ve düşey tutunma barları bulunmalı; sifonlar yaşlıların kolayca kullanabileceği özellikte olmalı; yaşlı ergonomisine uygun yükseklikte lavabo yer almalı ve ayna, sabunluk ile havluluk sabit şekilde monte edilmelidir.

(5) Rehabilitasyon odaları, yaşlıların sağlık durumu dikkate alınarak düzenlenir. Odalarda; kalacak yaşlının ihtiyacına göre yatak, hasta başı komodin, gardırop, sandalye ve hasta önü yemek masası bulundurulur. İki veya daha fazla yaşlının kaldığı odalarda yataklar arasında mahremiyet perdesi bulunur.

(6) Oda donanımlarının temizlenebilir nitelikte malzemeden olmasına dikkat edilir. İmkanlar ölçüsünde zemin, anti-statik ve anti-bakteriyel malzeme ile döşenir.

(7) Tüm odaların giriş, banyo ve tuvalet kapılarının, erişilebilirlik standartlarına uygun olarak tekerlekli sandalye ve sedyelerin rahat hareket edebileceği genişlikte olması gerekir. Deprem anında devrilerek yaşlılara zarar verebilecek veya kaçış yollarını kapatabilecek eşyaların duvara veya zemine sabitlenmesi için yapısal olmayan tehlikelerin azaltılması kapsamında düzenleme yapılır.

(8) Tüm odaların giriş kısımlarında fotoselli aydınlatma bulunur.

(9) Tüm yataklarda sıvı geçirmez alez kullanılması zorunludur.

Yaşlı mutfağı

MADDE 8- 

(1) Huzurevi bölümünde, yaşlıların ihtiyaç duyduklarında yiyecek ve içecek hazırlayabilecekleri, personel gözetiminde pişirme yapabilecekleri ve bulaşık yıkayabilecekleri bir mutfak bulunur.

(2) Bu mutfakta; ocak, eviye, buzdolabı, dolap ve yiyecek-içecek hazırlama ile pişirme ekipmanları bulunur.

Kat banyosu

MADDE 9- 

(1) Kuruluşta yer alan kat banyoları, erişilebilirlik standartlarına uygun şekilde düzenlenir.

(2) Kuruluşta odalarda banyo bulundurulmasının fiziken imkânsız olması halinde kat banyoları kullanılır.

(3) Kat banyolarının kolay temizlenebilir malzemeden yapılmış olması ve zeminlerinin kaydırmaz özellikte malzeme ile döşenmesi gerekir. Kat banyolarında yatay ve düşey tutunma barları bulunmalı; yaşlı ergonomisine uygun yükseklikte lavabo yer almalı ve ayna, sabunluk ile havluluk sabit şekilde monte edilmelidir.

(4) Kat banyo kapılarının, erişilebilirlik standartlarına uygun olarak tekerlekli sandalye ve sedyenin rahat hareket edebileceği genişlikte ve dışarıya açılır şekilde olması gerekir.

(5) Malzemelerin saklanabileceği ve havalandırma olanağı bulunan bir dolap düzenlenir.

Kat tuvaleti

MADDE 10- 

(1) Kuruluşta yer alan kat tuvaletleri, erişilebilirlik standartlarına uygun şekilde düzenlenir.

(2) Kat tuvaletlerinin kolay temizlenebilir malzemeden yapılmış olması ve zeminlerinin kaydırmaz özellikte malzeme ile döşenmesi gerekir. Kat tuvaletlerinde yatay ve düşey tutunma barları bulunmalı; sifonlar yaşlıların kolayca kullanabileceği özellikte olmalı; yaşlı ergonomisine uygun yükseklikte lavabo yer almalı ve ayna, sabunluk ile havluluk sabit şekilde monte edilmelidir.

Çamaşırhane

MADDE 11- 

(1) Çamaşırhane; çamaşır yıkama ve kurutma makinelerinin bulunduğu alan, ütü alanı ve temiz çamaşır alanı olmak üzere üç bölüm hâlinde düzenlenir.

(2) Çamaşırhanede, yaşlılara ait çamaşırların birbirine karışmasını önleyecek bir sistem oluşturulur.

(3) Çamaşırhanede amaca uygun dolap ve raflar bulunur.

(4) Çamaşırhanede ortamın hijyen ve kullanım koşullarına uygun yeterli bir havalandırma düzeneği sağlanır.

Çamaşır ve ütü odası

MADDE 12- 

(1) Katlarda, ihtiyaç duyan yaşlıların kendi çamaşırlarını yıkayabilmeleri için uygun hacimde ev tipi çamaşır makinesi bulundurulur.

(2) Bu alanda malzeme dolabı, portatif çamaşır askısı veya çamaşır kurutma makinesi ile ütü masası ve ütü bulundurulur.

Kuruluş mutfağı

MADDE 13- 

(1) Mutfak zeminine kolay temizlenebilir ve açık renkli ıslak zemin malzemesi döşenir.

(2) Duvarlara kolay temizlenebilir, açık renkli seramik kaplama yapılır. Tavan ve döşemesi tamamlanmamış duvarlar açık renk boya ile boyanır.

(3) Mutfak; malzeme teslim alma, depolama, hazırlama, pişirme, bulaşık yıkama, çöp toplama ve mutfak ekipmanları depolama birimlerinden oluşur.

(4) Hazırlık, pişirme ve sunum için gerekli tüm araç ve gereçlerin bulunduğu mutfakta, malzeme ve donanımın saklanabileceği dolap ve raflar yer alır.

(5) Mutfakta yemek kokusunun binaya yayılmasını önleyici havalandırma ve baca sistemi bulunur.

(6) Soğuk hava depoları ile kuru gıda depoları, mutfağa yakın bir yerde bulunur. Depolardaki malzemelerin üretim tarihi, alım tarihi ve son tüketim tarihi üzerine yazılır.

(7) Binanın fiziki koşulları uygun ise yemekhane ile mutfak arasında bağlantılı yemek asansörü yapılabilir.

(8) Pişirme ve serviste kullanılan tüm araç ve gereçler sağlığa zarar vermeyecek malzemelerden seçilir.

(9) Çöplerin biriktirilmesi için gıdalardan ayrı ve uzak alanlar oluşturulur.

Yemekhane

MADDE 14- 

(1) Yemekhaneler; havalandırma düzeneği bulunan, ferah ve aydınlık salonlardan oluşturulur.

(2) Yaşlıların yemeklerini kendilerinin alabileceği servis işleyişine uygun düzenleme yapılır.

(3) Yemekhanede, kolay temizlenebilir malzemeden yapılmış 4-6 kişilik masalar ve yeterli sayıda sandalye bulunur.

(4) Yemek servisinde kullanılan araç ve gereçler dolaplarda muhafaza edilir.

(5) Yemeklerin ısısının korunarak dağıtılmasını sağlamak için gerekli ekipman bulundurulur.

(6) Yemekhanelere bağlı bulaşıkhane bölümlerinde; bulaşık makinesi, eviye, dolap ve rafların bulunduğu ve havalandırmanın sağlanabildiği bölümler oluşturulur.

(7) Fiziki koşulların uygun olması halinde, yaşlıların yemek öncesi ve sonrası el temizliğini yapabileceği imkanlar sağlanır.

(8) Çok katlı kuruluşlarda, katlara ayrı yemekhane bölümleri düzenlenebilir.

(9) İhtiyacı olan yaşlıların odasına servis yapılmasına imkân verecek ekipman bulundurulur.

(10) Kuruluşta yer alan yemekhane, erişilebilirlik standartlarına uygun şekilde düzenlenir.

Sağlık ünitesi

MADDE 15- 

(1) Kuruluşta gerekli tıbbi araç ve gereçlerin bulunduğu bir sağlık ünitesi düzenlenir.

(2) Muayene, gözlem, izolasyon ve fizyoterapi odaları ile kuruluşun kapasite ve fiziki şartlarına göre oluşturulabilen egzersiz ve ergoterapi odalarını içeren sağlık ünitesi, yaşlıların kolay erişebileceği bir konumda yer alır.

(3) Sağlık ünitesi yeterli aydınlatma ve havalandırmaya sahip olur. Zemin ve duvarlar kolay temizlenebilir malzemeden yapılır. Yeterli ısıtma ve nem dengesi sağlanır.

(4) Fiziki tıbbi kayıtların tutulduğu defter ve dosyaların muhafazası için uygun dolaplar bulundurulur.

(5) İlaçların saklama koşullarına uygun şekilde kilit altında muhafaza edilebilmesi için kilitli dolaplar bulundurulur.

(6) Özel saklama koşulu gerektiren ve/veya soğuk zincire tabi ilaçların muhafazası için uygun nitelikte dolaplar bulundurulur.

(7) Kuruluşta, sağlık hizmetlerinin yürütülmesinde kullanılmak üzere sağlık ünitesinde kilitli ilaç dolapları bulundurulur. Dolabın sorumluluğu tabip tarafından yürütülür; tabibin bulunmadığı kuruluşlarda ise idare tarafından yetkilendirilen sağlık personeli tarafından yerine getirilir.

(8) Kuruluşta ihtiyaç duyulan alanlarda ilk yardım dolapları bulundurulur.

(9) Acil durumlarda kullanılmak üzere acil müdahale çantası bulundurulur. Taşınabilir şok cihazı olan otomatik eksternal defibrilatör bulundurulabilir.

Gözlem odası

MADDE 16- 

(1) Gözlem odası, hastalanması nedeniyle kısa süreli tıbbi gözlem ihtiyacı bulunan yaşlıların takibini sağlamak üzere düzenlenir.

(2) Gözlem odasında;

a) Hasta bakım yatağı, mahremiyet perdesi, serum askısı, başucu komodini,

b) Vital bulgu izleme için termometre, tansiyon aleti, nabız oksimetresi, stetoskop,

c) Eldiven, maske, dezenfektan, tıbbi ve evsel atık kapları ve benzeri hijyen ve atık yönetimi donanımı,

ç) Kaymaz zemin, tutunma barı, çağrı butonu sistemi ve benzeri yaşlı güvenliği donanımı,

bulundurulur.

İzolasyon odası

MADDE 17- 

(1) Kuruluşlarda, yetkili sağlık kuruluşu veya tabip raporu ile bulaşıcı hastalık riski taşıdığı tespit edilen yaşlıların geçici olarak izole edilebilmesini sağlamak amacıyla izolasyon odası oluşturulur.

(2) İzolasyon odası tek kişilik olur, doğal havalandırmaya sahip bulunur ve kolay temizlenebilir malzemelerle donatılır. Odada lavabo ve tuvalet bulunur.

(3) İzolasyon odası, hastalık riski taşıyan yaşlıların diğer sakinler ve personel ile temasını en aza indirecek şekilde konumlandırılır ve acil durum çağrı sistemi ile donatılır.

Emanet deposu

MADDE 18- 

(1) Kuruluşta uygun bulunan bir yer, yaşlıların odalarında muhafaza edemedikleri boş valiz ve çantaların saklanması amacıyla emanet deposu olarak düzenlenir.

(2) Emanet deposunda raf veya dolaplar bulunur.

(3) Bu oda, müdür tarafından görevlendirilecek bir personelin sorumluluğunda olur.

(4) Eşyalar, cinsi ve miktarı yazılı makbuz karşılığında teslim alınır ve korunur; aynı şekilde makbuz karşılığında geri teslim edilir.

(5) Emanete alınan tüm eşyaların üzerine isim etiketi takılır.

(6) Emanet deposunda yaşlılara ait para, mücevher ve değerli kâğıtlar bulundurulmaz.

Tereke odası veya tereke dolabı

MADDE 19- 

(1) Yaşlının vefatı, kuruluşu terk etmesi veya eşyasını unutması hâlinde, tutanak altına alınan kişisel eşyalarının mahkemeye teslim edileceği zamana veya tereke davası sonuçlanıncaya kadar saklandığı, amaca uygun şekilde düzenlenmiş odayı ifade eder.

(2) Bu oda, gerekli güvenlik önlemleri alınarak korunur ve 24 saat kayıt yapabilen bir güvenlik kamerası ile izlenir. Bu fıkra kapsamındaki güvenlik kamera kayıtları otuz gün süreyle saklanır; adli veya idari soruşturma hâlinde ilgili mercilerin talebi üzerine saklama süresi uzatılabilir.

(3) Kuruluşta tereke odasına gerek duyulmaması halinde bu ihtiyacı karşılamak için para, mücevher, değerli evrak, kağıt ve eşyalar için emanet kasası, değersiz eşyalar için kilitli dolap kullanılabilir.

(4) Kuruluşun fiziki kapasitesinin sınırlı olması ve kullanım ihtiyacının düşük olması hâlinde, emanet deposu ile tereke odası aynı mekân içerisinde fiziksel olarak ayrılmış bölümler şeklinde düzenlenebilir. Bu düzenlemede; tereke bölümünün güvenlik ve kamera izleme şartları korunur.

Yaşlıyla ilgili diğer bölümler

MADDE 20- 

(1) Bu maddede yer alan tüm bölümler, erişilebilirlik standartlarına uygun olarak düzenlenir.

(2) İbadethane, kadın ve erkek yaşlıların ayrı ayrı ibadet edebilecekleri şekilde düzenlenir. Kuruluşun fiziki şartları uygunsa abdestlikler oluşturulabilir.

(3) Kuruluşun ihtiyacına göre çay ve kahve salonu, aydınlık ve havalandırılabilir şekilde oluşturulur. Bu salonda kolay taşınabilir ve temizlenebilir masa ve sandalyeler bulunur.

(4) Yaşlının talep ve ihtiyacına göre, erkek ve kadın yaşlılara ayrı ayrı hizmet verebilecek şekilde donatılmış kuaför ve berber odası bulundurulabilir.

(5) Kuruluşa ve yaşlıya ait eşyaların dikiş ve tadilat işlemlerinin yapılabildiği, gerekli malzeme ve donanıma sahip bir terzi atölyesi oluşturulabilir.

(6) Kütüphane, açık raf sistemine uygun; yeterli ışık alan, yeterli sayıda masa, sandalye ve koltuk bulunan bir alan olarak düzenlenebilir.

(7) Kuruluşun fiziki alanının uygun olması halinde yaşlı yakını görüşme alanı oluşturulabilir.

Huzurevi yaşlı bakım ve rehabilitasyon hizmeti

MADDE 21- 

(1) Huzurevi yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezleri; huzurevi bölümü ile yaşlı bakım ve rehabilitasyon bölümü ve bölümlerin altında yer alan birim ve ünitelerden oluşur.

(2) Bölüm, birim ve ünitelerde hizmet alan yaşlılara yönelik kontrollü geçişi sağlamak amacıyla gerekli güvenlik tedbirleri alınır. Bu hizmetler ayrı alanlarda, kat, blok veya binalarda sunulur.

(3) Huzurevi bölümü, 70 yaş ve üzeri; ruh sağlığı yerinde, bulaşıcı hastalığı bulunmayan, aktif ve bağımsız yaşlılara yönelik olarak aşağıdaki birimlerden oluşur:

a) Birinci Seviye Yaşlı Yaşam Birimi: Sosyal ve/veya ekonomik yoksunluğu bulunmakla birlikte bakım yoksunluğu olmayan, günlük yaşam aktivitelerini bağımsız sürdürebilen aktif ve sağlıklı yaşlılara hizmet verilen birimdir.

b) İkinci Seviye Gözetimli Yaşlı Yaşam Birimi: Günlük yaşam aktivitelerini yerine getirebilen ancak belirli ölçüde bakım gözetimine ihtiyaç duyan, tıbbi bakım ve diyet düzenine ilişkin düzenli takip ve kontrol gereksinimi bulunan yaşlılara hizmet verilen birimdir.

(4) Yaşlı bakım ve rehabilitasyon bölümü; 60 yaş ve üzeri, ruh sağlığı yerinde, bulaşıcı hastalığı bulunmayan, kısmi ya da tam bağımlı ibareli engelli sağlık kurulu raporu bulunan ve rehabilitasyona, sürekli ve özel bakıma ihtiyaç duyan yaşlılara hizmet verir.

(5) Yaşlı bakım ve rehabilitasyon bölümü aşağıdaki birimlerden oluşur:

a) Üçüncü Seviye Profesyonel Destekli Yaşlı Yaşam Birimi: Doğrudan ve sürekli bakım desteğine ihtiyaç duyan, günlük yaşam aktivitelerini bağımsız gerçekleştiremeyen yaşlılara hizmet verilen birimdir. Bu birim aşağıdaki alt ünitelerden oluşur:

1) 3A Ünitesi: Fiziksel engeli bulunan ancak bilişsel durumu korunmuş yaşlılara yönelik birimdir.

2) 3B Ünitesi: Bilişsel bozukluğu bulunan ancak fiziksel fonksiyon kaybı olmayan yaşlılara yönelik birimdir.

3) 3C Ünitesi: Hem bilişsel hem fiziksel yetersizliği bulunan yaşlılara yönelik birimdir.

4) 3D Ünitesi: Sağlık problemleri nedeniyle geçici olarak özel bakıma ihtiyaç duyan yaşlılara, sağlık servisinin teklifi ve kuruluş müdürünün onayı doğrultusunda en fazla altı ay süreyle kısa süreli bakım ve rehabilitasyon hizmeti sunmak üzere oluşturulan birimdir. Bakım süresi sonunda, yaşlının durumuna uygun diğer birimlere geçişi sağlanır.

b) Dördüncü Seviye İleri Ağır Bakım Yaşlı Yaşam Birimi: Tedavi süreci tamamlanmış, uzun süreli yaşam desteği gerektiren, terminal dönemde olan veya mekanik ventilatör, trakeostomi, PEG, nazogastrik sonda gibi destek cihazları ile izlenmesi gereken yaşlılara hizmet verilen birimdir.

(6) Huzurevi birimlerinde hizmet almakta iken bakım ihtiyacı artan yaşlılar, durumlarına uygun birime öncelikli olarak alınır.

(7) Kuruluşta kalmakta iken ruh sağlığı yerinde olmadığı uzman hekim raporu ile tespit edilen ve bu durumu nedeniyle diğer yaşlılar ile personelin güvenliğini tehdit eden yaşlı, vaka tartışma ve değerlendirme komisyonu kararıyla uygun bakım kuruluşuna yerleştirilir.

(8) Kuruluşta kalan yaşlılar, sağlık veya ziyaret amaçlı olarak başka bir ilde boş yatak kapasitesi bulunan kuruluşta en fazla 20 gün süreyle ücretsiz misafir statüsünde kalabilir. Daha uzun süreli misafirliklerde iller arasında yazışma yapılır.

Bakım ve rehabilitasyon hizmeti esasları

MADDE 22- 

(1) Rehabilitasyon hizmeti; yaşlının kendi başına yerine getiremediği günlük yaşam aktivitelerine ilişkin bakım, beslenme, güvenlik, fiziksel hareketlilik ile rehberlik ve danışma hizmetlerinin bütününü kapsar.

(2) Bakım ve rehabilitasyon hizmetleri, yaşlının bireysel ihtiyaçlarına uygun şekilde; fiziksel, sosyal ve sağlık durumunu destekleyecek biçimde planlanır ve yürütülür.

(3) Ücretli yaşlıların yetişkin hasta bezi giderlerinin yaşlı veya yakınları tarafından karşılanması esastır.

(4) Hizmetlerin sunumunda; yaşlının günlük bakımının sağlanması, beslenme düzeninin oluşturulması, hijyen ve kişisel bakımının yapılması, sağlık izlemlerinin yürütülmesi ile kuruluş içi yaşam düzenlemelerinde cinsiyet farklılığına uygun planlama yapılması esastır.

(5) Bakım ve rehabilitasyon hizmetlerine ilişkin ayrıntılı usul ve esaslar ile ücretli yaşlıların yetişkin hasta bezi giderlerine yönelik düzenlemeler Bakanlıkça çıkarılacak usul ve esaslarda belirlenir.

Huzurevi yaşlı bakım ve rehabilitasyon hizmetlerinin işleyişi

MADDE 23- 

(1) Huzurevi yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezinde sunulacak hizmetler, kuruluşun kapasitesi ve imkânları dâhilinde, her bir birey için özel olarak hazırlanan bireysel bakım planı çerçevesinde yürütülür.

(2) Sağlık, beslenme, sosyal servislerinde ve fizyoterapi birimlerinde görevli personel tarafından hazırlanıp teklif edilen bireysel bakım planı, sağlık servisinden sorumlu müdür yardımcısı ve/veya sosyal servisten sorumlu müdür yardımcısı tarafından onaylanarak uygulanır.

(3) Bireysel bakım planı, huzurevi yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezinde yaşlıya hizmet veren tüm birimlerde sunulacak hizmetlerin tamamını kapsar.

(4) Bireysel bakım planı, ihtiyaç duyulduğu hâllerde koordinasyon ve değerlendirme komisyonu tarafından gözden geçirilir; bireyin değişen ihtiyacına göre revize edilir ve yaşlının dosyasında muhafaza edilir.

(5) Kuruluşta sunulan hizmetlere ilişkin olarak Bakanlık tarafından belirlenen standart formlar ve belgeler kullanılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kabul Koşulları, Başvuru Esnasında İstenecek Belgeler, Başvuru Mercileri, İnceleme, Kabul ve Ayrılış

Kabul koşulları

MADDE 24- 

(1) Huzurevleri ile yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezlerine kabul edilecek yaşlılarda aşağıdaki şartlar aranır:

a) 70 yaş ve üzeri olmak veya 60 yaş ve üzeri olup tam bağımlı ya da kısmi bağımlı ibareli Engelli Sağlık Kurulu Raporuna sahip olmak.

b) Sağlık durumu itibarıyla;

1) Huzurevleri için, günlük yaşam etkinliklerini (yeme, içme, banyo, tuvalet ve benzeri) bağımsız olarak yerine getirebilecek durumda olmak.

2) Yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezleri için, bedensel ve/veya yaşlılığa bağlı fiziksel ya da demans ve benzeri zihinsel gerilemeler nedeniyle süreli veya sürekli özel ilgi, bakım ve rehabilitasyona ihtiyaç duymak.

c) Ruh sağlığının yerinde olması.

ç) Bulaş yolları nedeniyle toplu yaşam alanlarında kalmaya engel teşkil edecek bulaşıcı hastalığının bulunmaması; bulaşıcı hastalığın bulunması hâlinde ise toplu yaşam alanında kalmaya engel teşkil etmediğinin sağlık raporu ile belgelendirilmesi.

d) Uyuşturucu madde ve/veya alkol bağımlısı olmamak.

e) Kuruluşa kabulde sosyal ve/veya ekonomik yoksunluk içinde bulunduğunun sosyal inceleme raporu ile tespit edilmiş olması.

f) Başvuru tarihi itibarıyla 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu veya diğer ceza hükmü içeren kanunlar uyarınca herhangi bir suçtan hükümlü bulunmamak.

g) Yakınları veya kendisine bakmakla yükümlü kişiler tarafından terk edildiği yönünde makul şüphe oluşan ve bu nedenle kuruluşa yerleştirilen yaşlılara ilişkin olarak, 5237 sayılı Kanunun 97’nci maddesi kapsamında terk suçunun oluşup oluşmadığının Cumhuriyet Başsavcılığınca değerlendirilmesini teminen ilgili mercilere suç duyurusunda bulunulması.

Başvuru esnasında istenecek belgeler

MADDE 25- 

(1) Kurum bakım hizmetlerinden yararlanmak üzere yapılacak başvurularda, başvuru sahiplerinden aşağıdaki bilgi ve belgeler istenir:

a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için kimlik bilgileri.

b) Gelir durumu ve mal varlığını gösterir belge örnekleri.

c) Yabancı uyruklu bireyler için oturma izni ile geçici veya yabancı kimlik numarasını gösterir belge.

ç) İlgili adli mercilerden veya e-Devlet sistemi üzerinden temin edilen adli sicil kaydı belgesi.

d) Yetkili sağlık kuruluşu/tek hekim tarafından düzenlenmiş ve üzerinde “toplu yaşam alanlarında kalabilir” ibaresi bulunan sağlık raporu.

e) 60 yaş ve üzeri olup 70 yaşın altında bulunan başvuru sahiplerinden, kısmi veya tam bağımlı olduklarını gösterir Engelli Sağlık Kurulu Raporu.

f) Başvuru sahibi tarafından imzalanmış dilekçe veya e-başvuru.

g) 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda belirtilen sebeplerle korunması, gözetilmesi ve mahkeme kararıyla kısıtlanması gereken yaşlılar için; vasilik kararı, aynı Kanunun 462 nci maddesinin birinci fıkrasının (13) numaralı bendi uyarınca vesayet makamından alınacak izin veya yetki belgesi ile vasi tarafından imzalanmış dilekçe.

ğ) 4721 sayılı Kanunda belirtilen sebeplerle korunması, gözetilmesi ve mahkeme kararıyla kısıtlanması gerektiği hâlde henüz vasilik kararı bulunmayan yaşlıların başvurularında; vasilik başvuru formu, anılan Kanunun 462 nci maddesinin birinci fıkrasının (13) numaralı bendi kapsamında vesayet makamından alınacak izin veya yetki belgesi ile vasilik talebinde bulunan kişi tarafından imzalanmış dilekçe (Vasilik kararının, yaşlının kuruluşa kabulü itibarıyla altı ay içinde ibraz edilmesi esastır.).

h) Kişisel verilerin işlenmesine ilişkin aydınlatma metni ile gerekli hâllerde kendisi veya yakınlarından alınacak açık rıza beyanı.

Başvuru mercileri

MADDE 26- 

(1) Kuruluş hizmetlerinden yararlanmak için başvurular;

a) Kuruluş müdürlüğüne,

b) Sosyal hizmet merkezi müdürlüğüne,

c) İl müdürlüğüne,

yapılabilir.

(2) Başvurular ayrıca e-Devlet üzerinden elektronik ortamda da yapılabilir.

(3) Mülki idare amirleri, muhtarlar, kolluk kuvvetleri, belediye başkanlıkları, diğer kamu kurum ve kuruluşları ile vatandaşlar tarafından il müdürlüklerine bildirilen acil durumdaki yaşlılar ile basın yayın organlarındaki haberler de bildirim olarak değerlendirilir; doğrulama amacıyla sosyal inceleme süreci başlatılır.

Başvuru inceleme ve kabul

MADDE 27- 

(1) Kuruluş hizmetlerine yapılan başvuruların inceleme ve kabul sürecinde aşağıdaki usul ve esaslar uygulanır:

a) Kuruluş hizmetlerinden yararlanmak amacıyla başvuruda bulunan yaşlı ve/veya vasisine ait başvuru evrakları, başvurunun yapıldığı merci tarafından alınarak yaşlı dosyası oluşturulur. Elektronik ortamda başvuru belgelerine ulaşılamaması hâlinde, sunulan asıl belgelerden fotokopi ile çoğaltılan ve başvuru merciinin müdürü tarafından tasdik edilen belgeler dosyaya eklenir.

b) Kabul koşullarını taşıyan yaşlı veya vasisinin başvurusu üzerine; yaşlının ikametgâhına en yakın sosyal hizmet merkezinde, kuruluşta veya il müdürlüğünde görev yapan sosyal çalışmacı tarafından sosyal inceleme yapılır. Sosyal inceleme; standardize edilmiş ölçme araçları, yaşlının fiziki çevresinde yapılan gözlemler, yüz yüze görüşmeler ve başvuru evraklarında yer alan bilgiler esas alınarak gerçekleştirilir.

c) Sosyal inceleme raporunun sonuç ve değerlendirme bölümünde aşağıdaki hususlara yer verilir:

1) Yaşlının kurum bakımına ihtiyaç duyup duymadığı.

2) Kurum bakımına ihtiyaç duyulması hâlinde yaşlının dâhil olduğu risk sınıfı.

3) Hizmet almasının uygun olduğu bölüm ve yaşlı yaşam birimi.

4) Hizmetten ücretli veya ücretsiz statüde yararlanıp yararlanamayacağı.

5) Kurum bakımına ihtiyaç bulunmaması hâlinde yönlendirilebileceği gündüz bakım, aktif yaşam, evde bakım ve benzeri alternatif hizmet modelleri.

ç) Sosyal inceleme sonucunda kurum bakım hizmeti alması uygun görülen yaşlıya ilişkin dosya, başvuru mercii tarafından Başvuru Değerlendirme Komisyonuna sunulur. Yaşlının risk sınıfı, sosyal inceleme raporunda yer alan değerlendirmeler esas alınarak aşağıdaki şekilde belirlenir:

1) Kırmızı risk sınıfı: Buluntu veya terk edilmiş olan ya da ihmal veya istismar mağduru olan yaşlılar ile günlük yaşam aktivitelerini desteksiz olarak yerine getiremeyen ve bakım verecek kimsesi bulunmayan yaşlılar kırmızı risk sınıfı kapsamında değerlendirilir. Bu kapsamdaki yaşlılar için il müdürlüğü teklifi ve mülki idare amirinin onayı alınır; kırmızı risk sınıfında yer alan yaşlı, bulunduğu il içinde durumuna uygun bir kuruluşa geçici veya misafir statüsünde yerleştirilir ve kurum bakımına ilişkin gerekli belgelerin tamamlanmasını müteakip Türkiye genelinde durumuna uygun bir kuruluşta ilk boşalan kontenjana yerleştirme işlemi gerçekleştirilir.

2) Turuncu risk sınıfı: Bakım ihtiyacı bulunan ve mevcut bakım desteği yetersiz olan; 90 yaş ve üzeri yaşlılar ile eşlerin her ikisinin de 80 yaş ve üzerinde olduğu, eşlerden birinin bakıma ihtiyaç duyduğu ve hanede bakım sağlayabilecek başka bir kişinin bulunmadığı durumlardan en az birini taşıyan ve sosyal veya ekonomik yoksunluk içinde bulunan yaşlılar bu risk sınıfında değerlendirilir.

3) Sarı risk sınıfı: Bakıma ihtiyacı bulunmakla birlikte bakım vereni mevcut olan ve sosyal veya ekonomik yoksunluğu bulunmayan yaşlılar sarı risk sınıfı kapsamında değerlendirilir.

4) Yeşil risk sınıfı: 70 yaş ve üzerinde olup günlük yaşam aktivitelerini bağımsız olarak yerine getirebilen ve sosyal veya ekonomik yoksunluk içinde bulunan yaşlılar yeşil risk sınıfı kapsamında değerlendirilir.

d) Yaşlının hangi risk sınıfında yer aldığına ve hangi bölüm ve yaşlı yaşam biriminden hizmet alacağına ilişkin nihai karar, Başvuru Değerlendirme Komisyonu tarafından verilir. Komisyon kararı doğrultusunda yaşlının dosyası sistem üzerinden il müdürlüğüne gönderilir.

e) İl müdürlüğü tarafından yapılan inceleme sonucunda uygun bulunan dosyalar onaylanarak ilgili kuruluşa gönderilir; uygun bulunmayan başvurular gerekçesi belirtilmek suretiyle reddedilir ve işlem sonlandırılır.

f) Sadece sosyal yoksunluk sebebiyle kurum bakım hizmeti talep eden yaşlılar, ikamet ettikleri ilde bulunması hâlinde öncelikle Gündüz Bakım ve Aktif Yaşam Merkezlerine yönlendirilir.

g) Kurum bakımına yerleştirmede (ç) bendinin (1) numaralı alt bendi birinci, (2) numaralı alt bendi ikinci, (3) numaralı alt bendi üçüncü, (4) numaralı alt bendi dördüncü önceliğe sahiptir.

ğ) Başvuruda sıralama; başvuru dilekçe tarihi esas alınmak suretiyle yaşlının risk sınıfı, cinsiyeti, bölge, il, kuruluş ve oda tercihi, yaşı, sağlık ve ekonomik durumu dikkate alınarak yapılır. Sırası gelen yaşlıya veya varsa vasisine çağrı yapılır.

h) Kendisine veya vasisine ulaşılan yaşlının, on iş günü içinde mazeret bildirmeksizin çağrıya icabet etmemesi hâlinde dosyası işlemden kaldırılır. Telefon ve/veya posta yoluyla kendisine veya yakınlarına on iş günü içinde ulaşılamayan yaşlıların dosyası işlemden kaldırılır; başvuru sahibine/vasisine durum yazılı olarak bildirilir ve yeniden başvuru hakkı saklıdır. Bu işlemler kuruluşun sosyal servis görevlileri tarafından yürütülür.

ı) Sırası gelen yaşlının kuruluşa kabul işlemleri, sosyal servis görevlisinin teklifi ve kuruluş müdürünün onayıyla sistem üzerinden gerçekleştirilir.

i) Kuruluşa kabul edilen yaşlı için bireysel bakım planı hazırlanır, sağlık hizmetlerinden sorumlu müdür yardımcısı tarafından onaylanır ve bakım hizmetleri bu plan doğrultusunda yürütülür.

j) Kabulü yapılan yaşlıya kuruluş birimleri, işleyişi ve kuralları hakkında gerekli bilgilendirme yapılır; sağlık muayenesi yapılır ve sağlık bilgileri kayıt altına alınır. Yaşlının kuruluşa uyum sürecine yönelik gerekli tedbirler alınır.

k) Kırmızı risk sınıfında bulunanlardan, il müdürlüğünün teklifi ve mülki idare amirinin onayı ile kurum bakımına geçici olarak alınan yaşlının, kuruluşa kabul tarihinden itibaren yirmi gün içinde vasilik işlemleri hariç olmak üzere gerekli belgeler düzenlenir ve Türkiye geneli durumuna uygun bir kuruluşa tertibi yapılır.

Yaşlının kendisinin ya da vasisinin talebi ile ayrılış

MADDE 28- 

(1) Bir başka yerde yaşamını sürdürmek isteyen yaşlıların yazılı talepleri üzerine kuruluş ile ilişiği kesilir.

(2) 4721 sayılı Kanunda belirtilen sebeplerden dolayı korunması, gözetilmesi ve mahkeme kararıyla kısıtlanması gereken yaşlılar için vasi tarafından ilgili mahkemeden izin yetki belgesi alınması hâlinde yaşlının kuruluş ile ilişiği kesilir.

(3) Kuruluştan kendi isteği ile ayrılanların geçerli mazereti olması durumunda, kuruluşa yeniden kabulü yapılabilir. Yeniden kabul sürecinde bu Yönetmeliğin başvuru ve kabule ilişkin hükümleri uygulanır.

Nakil işlemleri

MADDE 29- 

(1) Yaşlılar, kendi istekleriyle yaptıkları nakil başvurularında, sağlık ve güvenlik nedenleri dışında beş defadan fazla nakil talebinde bulunamaz.

(2) Nakil başvurusunda bulunan yaşlının durum değerlendirme raporu doğrultusunda talebinin uygun görülmesi hâlinde;

a) İl içi nakil işlemleri il müdürlükleri tarafından,

b) İl dışı nakil işlemleri Genel Müdürlük tarafından,

yürütülür.

(3) Hizmet alınan birimin bulunduğu il ile nakil talep edilen ilin eşleşmesi durumunda, nakil başvuruları dilekçe tarihine göre sıralanarak kuruluş müdürlerinin teklifi üzerine Genel Müdürlükçe becayiş işlemi yapılır.

(4) Nakil yapılacak kuruluş tarafından çağrı yapılmadan, yaşlının mevcut kuruluş ile ilişiği kesilmez.

(5) Becayiş işlemleri hariç olmak üzere, yaşlının nakil işlemleri, kabul edileceği kuruluştaki tüm tertip işlemlerinin tamamlanmasından sonra gerçekleştirilir.

(6) Yaşlının, hizmet aldığı kuruluşa ait oda ücreti borcu ödenmeden nakil işlemi yapılmaz. Zorunlu hâllerde il müdürlüğü onayı ile nakil yapılabilir, tahsil işlemleri ayrıca yürütülür.

(7) Yaşlının mevcut kuruluşta can güvenliğinin tehlikede olduğu durumlarda, talebi aranmaksızın uygun bir kuruluşa nakledilerek güvenliği sağlanır.

Kuruluşu terk etme

MADDE 30- 

(1) Kuruluşu izinsiz terk eden yaşlının durumu, varsa yakınına, vasisine, kolluk kuvvetlerine, il müdürlüğüne ve Genel Müdürlüğe bildirilir.

(2) Kuruluşu izinsiz terk eden ve yeri belirlenen yaşlının, kendisine veya vasisine tebligat hükümlerine uygun olarak yazılı bildirim yapılır. Yazılı bildirime rağmen on beş gün içinde kuruluş ile iletişime geçmemesi hâlinde, il müdürlüğünün onayı ile yaşlının kuruluş ile ilişiği kesilir.

(3) Kuruluşu izinsiz terk eden yaşlının yerinin tespit edilememesi ve terk tarihinden itibaren otuz gün içinde bulunamaması hâlinde, il müdürlüğünün onayı ile yaşlının kuruluş kaydı silinir.

(4) İzinli ayrılan ancak izin süresi sonunda kuruluşa dönmeyen yaşlılar, kuruluşu izinsiz terk etmiş sayılır ve bu madde hükümleri uygulanır.

(5) Kuruluş ile ilişiği kesilen yaşlıların, kuruluşa yeniden başvurmaları hâlinde; sosyal incelemelerinin yeniden yapılması, raporlandırılması ve gerekli sağlık kontrollerinden geçirilmesi esastır. Yaşlının kuruluşa yeniden kabulüne ilişkin karar, yapılacak sosyal inceleme sonucuna göre verilir.

(6) Kuruluşu izinsiz terk eden yaşlı ile yaşlıyı kuruluşa teslim eden kişi ve görevlilerle, ilgili meslek elemanı veya nöbetçi amir tarafından görüşme yapılır. Bu görüşmelerde; yaşlının izinsiz terk etme nedenleri, bu süre içerisinde bulunduğu yerler ve kişiler, yaşanan olumlu veya olumsuz durumlar, edindiği sosyal ilişkiler ile kuruluşa dönme isteğinin bulunup bulunmadığı hususları araştırılır. Tespit edilen bilgiler doğrultusunda sosyal inceleme raporu düzenlenir.

(7) Hazırlanan rapor çerçevesinde uygun görülen mesleki çalışmalar planlanır ve uygulanır. Gerekli hâllerde üniversite hastaneleri ve Devlet hastanelerinin psikiyatri bölümleri başta olmak üzere ilgili kurum ve kuruluşlarla iş birliği yapılır. Yapılan tüm işlemler kayıt altına alınır ve yaşlının kişisel dosyasında muhafaza edilir.

(8) Kuruluşu izinsiz terk eden yaşlının kuruluşa geri döndüğü veya kuruluşa teslim edildiği durumlarda yapılan tıbbi muayene, inceleme ve değerlendirme sonucunda herhangi bir istismara maruz kaldığının tespit edilmesi hâlinde; tespiti izleyen yetmiş iki saat içinde, sorumluluğu bulunduğu değerlendirilen kişiler hakkında kuruluş tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur ve yasal süreç takip edilir. Konu hakkında il müdürlüğüne bilgi verilir.

Yaşlının vefatında yapılacak iş ve işlemler

MADDE 31- 

(1) Vefat eden yaşlılarla ilgili aşağıdaki işlemler yapılır:

a) Ölüm belgesinin düzenlenmesi sağlanır.

b) Vefat eden yaşlının üzerinde, odasında, emanet kasasında veya emanet deposunda bulunan para, mücevher, değerli kâğıtlar ve kişisel eşyaları; müdür yardımcısı, sosyal çalışmacı, psikolog, tabip, sağlık personeli ve ayniyat saymanı olarak görev yapan personelden oluşturulan en az üç kişilik bir heyet tarafından tespit edilerek tutanağa bağlanır.

c) Yaşlının kimlik bilgi/belge örneği, varsa yakınlarının isim ve adresleri, eşya tespit tutanağı ve bulunuyor ise vasiyetnamesi eklenerek ilgili Sulh Hukuk Hâkimliğine yazı ile bildirilir; tereke tespitine gelen heyete eşyalar teslim edilir.

ç) Vefat eden yaşlının yakınlarına bilgi verilir ve cenaze teslim edilir.

d) Yakınları bulunmayan veya yakınları tarafından cenaze işlemleri yapılamayan yaşlıların cenazeleri, teçhiz, tekfin ve defin işlemleri usulüne uygun olarak kuruluş müdürlüğünce gerçekleştirilir.

e) Tıbbi veya adli sakıncaları bulunan cenazelerin yakınlarına teslimi, ilgili mevzuat hükümlerine göre yapılır.

f) Sağlığında yazılı ve imzalı olarak kuruluşa bağışladığını beyan ettiği eşyalar hariç olmak üzere vefat eden yaşlının hiçbir eşyası kuruluş müdürlüğünce alıkonulamaz.

g) Hastanede veya izinli bulunduğu sırada vefat eden yaşlılar için ölüm belgesinin elde edilmesi sağlanır ve belge dosyasında saklanır; kuruluşta bulunan eşyalarına ilişkin işlemler bu madde hükümlerine göre yürütülür.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Komisyonlar, Kurullar ve Servislerin Görevleri

Koordinasyon ve değerlendirme komisyonu

MADDE 32- 

(1) Kuruluşta mesleki çalışmaları yürütmek ve meslekler arası koordinasyon ve ekip çalışmasını sağlamak amacıyla müdür, müdür yardımcısı, sosyal çalışmacı ve sağlık personelinin yer aldığı koordinasyon ve değerlendirme komisyonu oluşturulur.

(2) Komisyona müdür başkanlık eder.

(3) Komisyon, üyelerinin en az 2/3’ünün katılımıyla üç ayda bir toplanır. Kararlar oy çokluğu ile alınır. Gerekli hâllerde müdür, Komisyonu olağanüstü toplantıya çağırabilir.

(4) Kararlar oy çokluğu ile alınır. Karara katılmayan üye muhalefet şerhini toplantı tutanağına yazdırır. Oyların eşit olması halinde, başkanın oy verdiği taraf çoğunluğu sağlamış olur.

(5) Koordinasyon ve değerlendirme komisyonunun görevleri şunlardır:

a) Her yıl Aralık ayı içerisinde bir sonraki yılın çalışma programlarını hazırlamak ve bir önceki yıl içinde yapılan uygulamalardan alınan sonuçları değerlendirerek raporlaştırmak ve kuruluş müdürlüğüne sunmak.

b) Yıllık çalışma programında alınan kararları içeren çalışmaları takip etmek, üç ayda bir değerlendirmesini yapmak.

c) Yaşlıların ihtiyaç ve sorunlarını tartışmak, konuya ilişkin önerileri incelemek ve karara bağlamak.

ç) Hizmetin kalitesini yükseltmeye yönelik çalışma süreçlerini izlemek, değerlendirmek.

d) Kuruluş personelinin hizmet içi programlarını yapmak ve uygulamak.

e) Meslekler arası koordinasyon ve ekip çalışmasını sağlayıcı nitelikte iş birliği ve iş bölümü esaslarını saptamak ve kuruluş müdürlüğüne sunmak.

f) Yaşlılar hakkında hazırlanan bireysel bakım planı çerçevesinde; yaşlıların ihtiyaçları göz önünde bulundurularak uygun bakım modellerini değerlendirmek.

g) Hizmete ilişkin kamu kurum ve kuruluşları, gönüllü kişi ve kuruluşlar, üniversiteler ile yapılacak iş birliği esaslarını saptamak.

ğ) Yaşlıların ihtiyaç ve sorunlarını tartışmak, konuya ilişkin önerileri ve gerçekleştirilen mesleki çalışma sürecini değerlendirmek, gerekli görüldüğü durumda vaka tartışma ve değerlendirme komisyonuna sevk etmek.

(6) Komisyon toplantısında alınan kararlar raportör tarafından tutanağa bağlanır ve dosyalanmak üzere ilgili sosyal servis görevlisine tebliğ edilir.

Vaka tartışma ve değerlendirme komisyonu

MADDE 33- 

(1) Kuruluşta vaka çalışması sürecinin başlatılması ve yürütülmesi amacıyla müdür veya müdür yardımcısı, mesleki ve sağlık personelinden oluşan en az beş kişilik komisyon oluşturulur.

(2) Komisyona müdür başkanlık eder.

(3) Komisyon gerekli hâllerde müdürün davetiyle toplanır. Kararlar oy çokluğu ile alınır. Oyların eşit olması halinde, başkanın oy verdiği taraf çoğunluğu sağlamış olur.

(4) Komisyon başkanı gerekli gördüğü takdirde vaka bazlı olarak alanında uzman kişi veya kişilerin görüşüne başvurabilir.

(5) Vaka tartışma ve değerlendirme komisyonunun görevleri şunlardır:

a) Vaka olarak süreci başlatılan yaşlının kimlik bilgileri, özgeçmişi, ekonomik durumu, sağlık durumu, aile ve sosyal yaşantısı, huzurevi yaşantısı ile ilgili bilgilerin yer aldığı durum değerlendirme raporu ile gündemi başlatarak, yaşlının ihtiyaçlarını ve sorunlarını belirlemek.

b) Önerileri değerlendirmek, planlama yapmak, plan doğrultusunda vaka sürecini başlatmak, süreç raporu düzenlemek ve süreci takip etmek.

c) Gerektiğinde ihtiyaç duyulan kişi ve kuruluşlarla iş birliği yapmak.

ç) Vaka sürecini izlemek amacıyla süreç tamamlanıncaya kadar planlanan tarihlerde komisyon toplantısı yapmak, alınan kararları değerlendirmek ve rapor oluşturmak.

d) Mesleki çalışma ve vaka sürecini değerlendirmek, vakayı sonlandırmak, gerekli görüldüğü durumda disiplin kuruluna sevk etmek.

(6) Komisyon toplantısında alınan kararlar raportör tarafından tutanağa bağlanır ve dosyalanmak üzere ilgili sosyal servis görevlisine tebliğ edilir.

Disiplin kurulu

MADDE 34- 

(1) Kuruluşta, rehabilitasyon, terapi, mesleki çalışmalar ile vaka tartışma ve değerlendirme süreçlerinde durumu çözümlenemeyen yaşlılarla ilgili disiplin işlemlerini yürütmek üzere; müdür veya vekilinin başkanlığında, sosyal çalışmacı, psikolog, tabip veya sağlık personeli ile yaşlı temsilcisinden oluşan beş kişilik bir disiplin kurulu oluşturulur. Bu ünvanlara sahip personelden birinin bulunmaması durumunda, yerine idare tarafından uygun görülen meslek elemanı görevlendirilebilir.

(2) Kurula müdür başkanlık eder.

(3) Kurul, gerekli hâllerde müdürün davetiyle toplanır. Kararlar oy çokluğu ile alınır. Oyların eşit olması halinde, başkanın oy verdiği taraf çoğunluğu sağlamış olur. Karara katılmayan üye/üyeler muhalefet şerhi düşebilir.

(4) Disiplin kurulunun görevleri şunlardır:

a) Kuruluşta yaşlılar arasında bireysel hak ve özgürlüklerin korunması amacıyla kuruluş müdürlüğünce belirlenen kurallara uyum sağlayamayan, kuruluşta hizmet alan diğer yaşlılara veya kuruluş personeline sözlü ya da fiili hakarette bulunan, kuruluş hizmetlerinin yürütülmesini güçleştiren, huzur, sükûn ya da çalışma düzenini bozan fiil ve hâlleri işlediği tutanakla tespit edilen yaşlı hakkında bu Yönetmeliğin ilgili disiplin hükümlerinin uygulanabilmesi için gerekli gündemi oluşturmak.

b) Disiplin süreci başlatılan yaşlıya yedi gün içinde yazılı savunma yapabilmesi için süre tanımak; yaşlının talep etmesi hâlinde sözlü savunmasını almak ve tutanağa bağlamak; savunma için tanınan süre ile süresi içinde savunma yapılmaması durumunda işlemlerin mevcut bilgi ve belgeler üzerinden yürütüleceğini yaşlıya yazılı olarak bildirmek.

c) Mevcut durum ve olayla ilgili gerekli görülmesi hâlinde personel ve/veya diğer yaşlıların görüşüne başvurmak ve varsa kamera kayıtlarını incelemek.

ç) Yaşlı hakkında hazırlanan durum değerlendirme raporu ile vaka tanıtma ve değerlendirme raporunu incelemek.

d) Raporlar, bilgi ve belgeler ile yaşlıdan alınan savunma doğrultusunda oluşturulan olay dosyasını değerlendirerek disiplin sürecini karara bağlamak.

(5) Toplantıda alınan kararlar raportör tarafından tutanağa bağlanarak kurul üyeleri tarafından imzalanır ve yaşlının dosyasında muhafaza edilmek üzere ilgili sosyal servis görevlisine tebliğ edilir.

Sosyal servis

MADDE 35- 

(1) Sosyal servis, kuruluştaki sosyal hizmet çalışmalarını yürütmek, yaşlıların psiko-sosyal ihtiyaçlarını karşılamak, sosyal etkinlikleri planlamak ve yaşlı yakınlarıyla ilişkileri düzenlemek üzere sosyal çalışmacı ve psikologlardan oluşan servistir.

(2) Sosyal servis görevlileri, yaşlılarla doğrudan ilgilenen personeli yönlendirir ve sağlık servisiyle koordineli çalışır.

(3) Sosyal servisin görevleri şunlardır:

a) Yaşlının kuruluşa kabulü ve uyum sürecine ilişkin mesleki çalışmaları yapmak ve yürütmek.

b) Kuruluş ve çevre koşulları göz önüne alınarak yaşlılara yönelik psiko-sosyal programlar hazırlamak, uygulamak ve değerlendirmek.

c) Yaşlılarla bireysel veya grup çalışmaları yapmak.

ç) Yaşlılara ihtiyaç duydukları konularda yardımcı olmak ve rehberlik etmek.

d) Yaşlının yakınlarıyla sağlıklı ilişki kurmasını sağlamak; gerektiğinde yaşlıya ve yakınlarına danışmanlık ve yönlendirme yapmak.

e) Yaşlılara yönelik sosyal, kültürel ve sportif etkinlikler düzenlemek veya düzenlenmesini sağlamak.

f) Yaşlılıkla ilgili konularda yaşlı, yaşlı yakını ve personele yönelik eğitim programları düzenlemek veya düzenlenmesini sağlamak.

g) Yaşlıların bilgi, yetenek ve tecrübelerine uygun hobi, el sanatları ve benzeri çalışmaları belirlemek ve uygulanmasını sağlayarak yaşlıları aktif hâle getirmek.

ğ) Bakanlıkça belirlenen bakım hizmetleri kalite standartlarının kuruluşta uygulanmasını ve takibini sağlamak, geliştirilen standart formları doldurmak.

h) Disiplin kurulunun işleyişinde gerekli olan raporlar ile mesleki çalışma raporlarını düzenlemek.

ı) Gizlilik ilkesine bağlı kalarak yaşlıya ilişkin tüm kayıtları tutmak, hazırlamak, dosyalamak ve saklamak; hizmetin gerektirdiği tüm yazışma ve raporlama işlemlerini yürütmek.

i) Toplumsal sorumluluk çerçevesinde, kuruluşta verilen hizmetlere halkın gönüllü katkı ve katılımını sağlayacak etkinlik programları düzenlemek; gönüllü kişi ve kuruluşlarla ve kamu kurumlarıyla iş birliği yapmak.

j) Yaşlılık alanı ile ilgili mesleki araştırma ve incelemeler yapmak; gerektiğinde İl Müdürlüğünün onayı ve kişisel verilerin korunmasına ilişkin mevzuat hükümlerine uygun olmak kaydıyla yayımlamak.

k) Emanet kasasına ilişkin işlemleri yürütmek; yaşlılara ait para, mücevher ve diğer değerli eşyaların emanet kasasına teslim alınması, kayıt altına alınması ve muhafaza edilmesine ilişkin idari işlemleri yürütmek; yaşlının vefatı hâlinde emanet kayıtlarına konu para, mücevher ve değerli eşyaların tereke işlemlerine esas olmak üzere ilgili birimlere bildirimini yapmak.

l) Yaşlılara ilişkin konularda müdür tarafından verilen diğer mesleki görevleri yerine getirmek.

Sağlık servisi

MADDE 36- 

(1) Sağlık servisi, sağlık ünitesi içerisinde yer alır, yaşlıların hastalıklara karşı korunması için koruyucu ve önleyici tedbirler alır. Ayrıca yaşlıların tedavi ve tıbbi rehabilitasyonlarına yönelik iş ve işlemleri yürütmek üzere tabip, diş tabibi ve diğer sağlık personelinden oluşur.

(2) Müdür tarafından belirlenen servis sorumlusu, müdür ya da görevlendireceği müdür yardımcısına karşı sorumludur. Sağlık servisi görevlileri yaşlı bireylerle doğrudan ilgili bakım personelini yönlendirir. Sosyal servis ile koordineli çalışır.

(3) Sağlık servisinde sağlık hizmetleri ve kayıt işleri, tabip bulunan kuruluşlarda tabibin yazılı direktifi doğrultusunda; tabibin bulunmadığı kuruluşlarda ise sağlık personeli tarafından ilgili mevzuat hükümleri ve mesleki yetki sınırları çerçevesinde yürütülür.

(4) Sağlık servisinin görevleri şunlardır:

a) Bakanlıkça oluşturulan standart formları doldurmak.

b) Yaşlıların sağlık takiplerini yapmak.

c) Yaşlıların hastalanması hâlinde servise alarak gerektiğinde sağlık kuruluşlarına sevkini sağlamak ve süreci takip etmek.

ç) Kuruluşta hizmet alan yaşlıların tabipleri tarafından konulan teşhisleri, hastalıklarının seyri, yapılan tedavi biçimleri, verilen ilaçları ile ilgili tıbbi kayıtlarını tutmak ve yaşlının sağlık dosyasında saklamak.

d) Sağlık servisinde; hasta takibi, hasta sevkleri, sağlık raporları, ilaç kullanım/takipleri, protokol ve hasta tedavi, hastaya ait anamnez bilgileri ve tıbbi kayıtları tutmak.

e) Sağlık servisinin tıbbi sarf malzeme ihtiyaçlarını idareye bildirmek, mevcut malzemeyi korumak, gerekli kayıtları tutmak.

f) Tıbbi cihaz ve gereçlerini her zaman kullanılmak üzere hazır hâlde bulundurmak.

g) Tabip tarafından reçete edilen ilaçları, kuruluşun ilaç dolabında uygun sıcaklık ve güvenlik koşulları sağlanacak şekilde kilit altında muhafaza etmek ve tabibin önerdiği şekilde kullanımını sağlayarak kullanım kayıtlarını düzenli olarak tutmak.

ğ) Son kullanım tarihi geçen ilaçları saptamak, tutanak ile kayıt altına almak, ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak gerekli iş ve işlemleri yapmak.

h) Vaka tartışma ve değerlendirme komisyonunda sağlık servisi tarafından takip edilmesi kararı alınan yaşlının teşhis ve tedavisi için gerektiğinde hastaneye sevk etmek, durumunu takip etmek.

ı) Sağlık servisi, sosyal servis ve fizyoterapi/ergoterapi birimi tarafından müştereken hazırlanan ve sağlıktan sorumlu müdür yardımcısı tarafından onaylanan bireysel bakım planı ile ilgili iş ve işlemlerin takibini yapmak.

i) Yaşlıların günlük sıvı tüketiminin izlenmesine yönelik takip çizelgelerinin hazırlanmasını sağlamak. Sağlıklı huzurevi yaşlısının kendisi tarafından, gözetim gereken yaşlıların ise bakım personeli tarafından yapılan sıvı takibi kayıtlarının kontrolünü gerçekleştirmek ve riskli durumlarda gerekli sağlık değerlendirmesini yapmak.

Fizyoterapi/Ergoterapi birimi

MADDE 37- 

(1) Fizyoterapi/Ergoterapi birimi; kuruluşun sağlık servisi bünyesinde yer alır. Birim, yaşlı bireylerin tabip tarafından verilmiş olan fizik tedavi ve rehabilitasyon çalışmalarını yürütmek, yaşlıların fiziksel aktivitelerini düzenlemek, hareket ve yaşam becerilerini artırmak amacıyla faaliyet gösterir.

(2) Birim; fizyoterapist, ergoterapist, fizyoterapi teknikeri ile varsa, dil ve konuşma terapisti dahil ilgili meslek elemanlarından oluşur. Birim, müdüre veya müdürün görevlendireceği müdür yardımcısına karşı sorumludur. Birim sosyal servisle koordineli şekilde çalışır.

(3) Fizyoterapi/Ergoterapi biriminin görevleri şunlardır:

a) Fizyoterapiye gereksinim duyan yaşlı bireyleri tespit etmek, gerektiğinde tabibe yönlendirilmesini sağlamak.

b) Tabip tarafından verilmiş olan fizyoterapi ve rehabilitasyon programlarını uygulamak.

c) Program kapsamındaki yaşlı bireylerdeki gelişimleri izleyerek kayıt altına almak.

ç) Yaşlı birey için bireyselleştirilmiş egzersiz programı oluşturmak ve düzenli olarak uygulanmasını sağlamak.

d) Bakanlıkça belirlenen standart formları doldurmak.

e) Kuruluşta kalan yatağa bağımlı yaşlı bireylerin uygun pozisyonlarını belirlemek, hizmet veren personele bu konuda eğitimler vermek ve takip cetvellerini kontrol etmek.

f) Kuruluşta görev yapan personele bel sağlığını koruma ve doğru transfer teknikleri konusunda eğitimler vermek.

g) Yaşlı bireyin fonksiyonel potansiyelini ve sınırlılıklarını değerlendirerek performansını artırmak, çevreye uyumunu desteklemek.

ğ) Günlük yaşam aktivitelerinde bağımsızlığı artırmaya yönelik yöntemleri ve araç-gereçleri belirlemek, bunların kullanımını öğretmek.

h) Yaşlı bireyin duyusal, motor, bilişsel, psikolojik ve psikososyal performansını değerlendirmek, ergoterapi müdahalelerini birey merkezli olarak planlamak ve uygulamak.

ı) Yaşlı bireylerin konuşma, ses, dil ve yutma işlevlerine yönelik değerlendirme yapmak, bireysel terapi planını hazırlamak ve uygulamak.

i) Yapılan tüm değerlendirme, uygulama ve eğitim faaliyetlerini kayıt altına almak ve gerektiğinde sağlık servisi, sosyal servis ile bakım personeliyle iş birliği içinde yürütmek.

Beslenme

MADDE 38- 

(1) Kuruluşlarda sunulan yemek hizmetleri; yaşlıların sağlık durumu, beslenme ihtiyaçları ve personel iaşe düzeni dikkate alınarak planlanır ve yürütülür.

(2) Yaşlılara verilecek normal ve özel diyet yemekleri, sağlık servisinin görüşü doğrultusunda diyetisyen tarafından düzenlenir.

(3) Personelin yemek hizmetlerinden yararlanması, görev süresi ve iaşe esaslarına göre yürütülür; geçici ayrılıklarda iaşe istihkakından düşüm yapılır.

(4) Kuruluşta gerçekleştirilecek sosyal etkinliklerde sunulacak yiyeceklerin cinsi ve miktarı müdürlükçe belirlenir.

(5) Beslenmeye ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

Beslenme servisi

MADDE 39- 

(1) Beslenme servisi; kuruluşta kalan yaşlıların yaş, sağlık durumu ve özel beslenme gereksinimleri dikkate alınarak sağlıklı ve dengeli beslenmelerini sağlamak amacıyla beslenme hizmetlerinin planlanması, yürütülmesi ve izlenmesine ilişkin iş ve işlemleri yerine getirmek üzere varsa, diyetisyen ile memur, aşçı, aşçı yardımcısı, diğer mutfak ve yemekhane personelinden oluşur.

(2) Servisin sorumlusu olan diyetisyen müdüre ya da müdürün görevlendireceği müdür yardımcısına karşı sorumludur.

(3) Beslenme servisinin görevleri şunlardır:

a) Kuruluşta hizmet alan yaşlılara verilen günlük beslenme hizmetlerinin kontrolünü sağlamak.

b) Yaşlıların yeterli ve dengeli beslenmesini sağlayacak yemeklerin planlamasını yapmak.

c) Yaşlı ve personelin beslenmesine ilişkin menü ve formları Bakanlık tarafından belirlenen gıda rasyolarına uygun hazırlamak ve formların uygulanmasını sağlamak.

ç) Bakanlık tarafından oluşturulan standart formları doldurmak.

d) Mutfak ve yemekhanelerde kullanılacak her türlü malzemenin kontrolünü yapmak.

e) Mutfak ve yemekhanelerin temizlik ve hijyen yönünden kontrollerini sağlamak.

f) Gıda malzemelerinin kontrolünü yapmak, uygun koşullarda saklanmasını sağlamak.

g) Sunulan tüm yemeklerin şahit numunelerinin alınarak 72 saat, ilgili gıda güvenliği mevzuatına uygun koşullarda saklanmasını sağlamak.

ğ) Yemeklerin tüm hazırlık aşamalarındaki kontrollerini yaparak, uygun şekilde servise sunulmasını ve servis edilmesini sağlamak.

h) Tabip tarafından özel diyet verilen yaşlıların durumlarını göz önüne alarak onlara ayrı diyet menüleri hazırlamak ve takiplerini yapmak.

ı) Yeme problemi tespit edilen yaşlıların besin tüketimlerinin, bakım veren personelin 24 saatlik kayıt formuna işlemesini sağlamak.

i) Yemek menülerinin kuruluş panolarında etkin şekilde duyurulmasını sağlamak.

j) Mutfak ve yemekhanelerin haşere ve kemirgenlere karşı ilaçlamalarının yapılmasının kontrolünü sağlamak.

Teknik servis

MADDE 40- 

(1) Teknik servis; kuruluş binasının ve eklentilerinin bakım-onarım işlerini yürütmek ve teknik ihtiyaçlarını karşılamak üzere teknik işlerde görevlendirilen personelden oluşur. Servisin sorumlusu tekniker veya teknisyendir ve müdüre ya da müdürün görevlendireceği müdür yardımcısına karşı sorumludur.

(2) Teknik servisin görevleri şunlardır:

a) Kuruluş binasının tüm bölümlerinin teknik açıdan günlük kontrollerini yapmak, eksiklikleri tespit etmek ve gidermek.

b) Makine, cihaz ve tesisatın düzenli işleyişini ve güvenli şekilde çalışmasını sağlamak, arızalı olanların bakım ve onarımlarını yapmak veya yapılması için ilgili birimlere bildirmek.

c) Küçük ölçekli onarımları zamanında yapmak.

ç) Onarımda kullanılan araç ve gerecin düzenli kullanılmasını ve korunmasını sağlamak.

d) Yapılacak onarımlara ilişkin malzeme gereksinimini belirlemek, ilgili birimlere bildirmek ve sarf edilen malzemelerin kaydını tutmak.

e) Teknik işlemler sırasında diğer birimlerle iş birliği yapmak.

Döner sermaye işletmesi

MADDE 41- 

(1) Döner sermaye işletmesinin iş ve işlemleri; ilgili mali mevzuat ve 22/8/2015 tarihli ve 29453 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Yönetmeliği hükümlerine göre yürütülür.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Personel Görev ve Yetkileri

Müdürün görev ve yetkileri

MADDE 42- 

(1) Müdür; kuruluşun yönetiminden, hizmetlerin etkin ve verimli şekilde yürütülmesinden, personelin koordinasyonundan ve işleyişin mevzuata uygun olarak gerçekleştirilmesinden sorumludur.

(2) Müdürün görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kuruluşun yönetsel, mali ve teknik tüm iş ve işlemlerini ilgili mevzuata göre planlamak, yürütmek ve denetlemek.

b) Kuruluşta kalan yaşlıların bakım, korunma ve her türlü gereksinimlerinin karşılanması için gerekli önlemleri almak; personel arasında işbölümünü belirlemek, görev tanımlarını yapmak ve uygulamayı denetlemek.

c) Bakanlıkça geliştirilen standart formların, kayıtların ve belgelerin eksiksiz ve doğru şekilde doldurulmasını sağlamak; istatistik ve raporları ilgili mercilere zamanında iletmek; yaşlılarla ilgili tüm yazışma ve kayıtları gizlilik ilkesi ile 6698 sayılı Kanuna uygun olarak yürütmek.

ç) Kuruluş döner sermaye saymanlığı bütçe teklifini ilgili usul ve esaslara göre hazırlamak ve Genel Müdürlüğe iletmek.

d) Döner sermaye işletmesinin harcama yetkilisi olarak işletmenin iş ve işlemlerinin ilgili mevzuata uygun biçimde yürütülmesini sağlamak.

e) Kuruluşun harcama yetkilisi olarak Bakanlıkça gönderilen ödeneklerin kuruluşun ihtiyaçları doğrultusunda kullanılmasını koordine etmek ve harcamaların ilgili mevzuata uygun olarak harcanmasını gerçekleştirmek.

f) Ayniyat, ambar ve depo işlerinin yürütülmesini sağlamak; görev değişikliği veya ayrılma durumlarında sayım ve devir teslim işlemlerini genel hükümlere göre tamamlatmak.

g) Personelin özlük dosyalarının eksiksiz, düzenli ve mevzuata uygun şekilde tutulmasını sağlamak; personel işlemlerini gizlilik ilkesine uyarak ilgili mevzuat çerçevesinde yürütmek.

ğ) Personelin ilgili mevzuat gereğince Devlet memurlarından istenen tutum, davranış, kılık-kıyafet ve benzeri özelliklerini izleyerek gerekli denetimleri yapmak.

h) Günlük çalışma programı, çalışma saatleri ve nöbet çizelgelerini mevzuata uygun olarak düzenlemek, onaylamak ve uygulanmasını sağlamak.

ı) Kurullar, komisyonlar ve servislerin görev ve çalışmalarının düzenli, verimli ve uyumlu şekilde yürütülmesini sağlamak; alınan kararların uygulanmasını izlemek.

i) Bakanlıkça belirlenen esaslar doğrultusunda hizmet içi eğitim programlarının planlanmasını, uygulanmasını ve değerlendirilmesini sağlamak.

j) Yıllık çalışma programının uygulanmasını sağlamak, koordinasyon ve değerlendirme komisyonunca önceki yıl içinde yapılan uygulamalardan alınan sonuçları değerlendirerek hazırlanan raporu, Ocak ayı sonuna kadar Genel Müdürlüğe iletilmek üzere il müdürlüğüne göndermek.

k) Kuruluşun Bakanlıkça belirlenen bakım hizmetleri kalite standartları doğrultusunda faaliyet göstermesini sağlamak, değerlendirme sonuçları doğrultusunda iyileştirmeleri planlamak.

l) Kuruluş hizmetlerine ilişkin konularda araştırma, inceleme ve değerlendirme çalışmalarının yapılmasını sağlamak; gerekli iş birliklerini tesis etmek.

m) Kuruluşun ve sunulan hizmetin, toplumda tanıtılmasını sağlamak, kamu kurumları, yerel yönetimler ve gönüllü kuruluşlarla iş birliği yapmak; gönüllü faaliyetlerin planlanmasını koordine etmek.

n) Kuruluşta görev yapan personelin güvenli bir çalışma ortamında görev yapmasını, bilgi ve donanım düzeyinin geliştirilmesini sağlamak üzere gerekli çalışmaları yürütmek, bu konularda il müdürlüğüyle iş birliği yapmak.

o) Bakanlıkça belirlenen diğer görevleri yerine getirmek.

(3) Müdürün bulunmadığı durumlarda müdür yardımcısı; müdür yardımcısının da bulunmadığı hâllerde ilgili mevzuat çerçevesinde il müdürlüğü tarafından görevlendirilecek bir personel, vekâleten müdürün görevlerini yürütür.

Müdür yardımcısının görev ve yetkileri

MADDE 43- 

(1) Müdür yardımcısı, müdüre karşı sorumludur. Kuruluş hizmetlerinin etkin ve düzenli biçimde yürütülmesinde müdüre yardımcı olur.

(2) Müdür yardımcısının görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kuruluşun idari, mali, teknik ve mesleki tüm iş ve işlemlerinin ilgili mevzuata uygun şekilde yürütülmesinde müdüre yardımcı olmak.

b) Müdür tarafından verilen görevleri yerine getirmek ve yapılan iş ve işlemler hakkında müdüre düzenli bilgi vermek.

c) Görev alanına giren servis, birim ve personelin çalışmalarını koordine etmek ve hizmetin aksamasını önleyici tedbirleri almak.

ç) Günlük çalışma programı, çalışma saatleri ve nöbet çizelgelerinin mevzuata uygun olarak hazırlanmasını sağlamak, müdürün onayına sunmak ve uygulanmasını takip etmek.

d) Günlük bakım, beslenme, hijyen, ilaç uygulamaları ve rehabilitasyon programlarının yürütülmesini izlemek; tespit edilen uygunsuzluklar hakkında müdüre bilgi vererek gerekli düzeltici işlemlerin başlatılmasını sağlamak.

e) Kuruluş içi komisyon, kurul ve etkinliklerin planlanması ve yürütülmesine katkı sağlamak; görevli personel arasında koordinasyonu yürütmek.

f) Personelin birimler arası görevlendirme, nöbet ve izin taleplerine ilişkin ilk değerlendirmeyi yapmak ve müdür onayına sunmak.

g) Risk değerlendirmesi, acil durum planları, iş sağlığı ve güvenliği süreçleri ile yıllık eğitim programlarının uygulanmasına yönelik çalışmalara destek sağlamak ve ilgili birimlerle koordinasyonu yürütmek.

ğ) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen diğer görevleri yerine getirmek.

Sosyal çalışmacının görev ve yetkileri

MADDE 44- 

(1) Sosyal çalışmacı, kuruluşta sunulan sosyal hizmet faaliyetlerinin planlanması, yürütülmesi, izlenmesi ve raporlanmasından sorumludur.

(2) Sosyal çalışmacının görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kuruluş hizmetinden yararlanmak üzere başvuruda bulunan yaşlılara ilişkin başvuru belgelerinin düzenlenmesini sağlamak, sosyal incelemelerini yapmak ve raporlaştırmak; başvuruların değerlendirme ve sıralama sürecine ilişkin iş ve işlemleri yürütmek, dosyalamak ve gerekli yazışmaları yapmak.

b) Yaşlıların psiko-sosyal, fiziksel ve ruhsal durumlarını izlemek, bireysel, grup ve toplumla çalışma yöntemleri aracılığıyla sorunlarının çözümüne yardımcı olmak, yapılan çalışmaları raporlamak.

c) Yaşlıların ilgi ve yeteneklerine uygun işlerle meşgul olmalarını sağlamak, boş zamanlarını değerlendirme çalışmalarının planlanmasına katkı vermek.

ç) Kendisi ya da yakınlarının isteği ile kuruluş ile ilişiği kesilecek olan yaşlıyı yeni yaşantısına hazırlamak.

d) Kuruluşta hazırlanan bireysel bakım planına sosyal yönden katkı sağlamak, uygulamayı izlemek ve değerlendirmek.

e) Kabulü yapılan yaşlının kuruluşa uyum sürecini desteklemek, uyum güçlüğü yaşayan yaşlıların psiko-sosyal sorunlarını belirlemek ve çözümüne yönelik çalışmalar yürütmek.

f) Yaşlıların hukuki sorunlarının çözümünde, gerekli hâllerde il müdürlüğü hukuk birimiyle koordinasyon sağlamak ve destek sunmak.

g) Hizmetin amacına uygun mesleki araştırma ve inceleme çalışmalarına katkı sağlamak ve gerektiğinde bu çalışmalarda görev almak.

ğ) Sosyal servisin işleyişine ilişkin olarak Bakanlıkça belirlenen standart form, kayıt ve dosyalama süreçlerinin düzenli şekilde yürütülmesini sağlamak.

h) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirmek.

Psikoloğun görev ve yetkileri

MADDE 45- 

(1) Psikolog, kuruluşta sunulan psikolojik destek ve danışmanlık hizmetlerinin yürütülmesinden sorumludur.

(2) Psikoloğun görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kuruluşa kabul edilecek yaşlıların gerektiğinde psikolojik incelemelerini yapmak, kabul edilen yaşlıları uyum aşamasında izlemek ve ilgili raporları düzenlemek.

b) Yaşlının ruhsal özelliklerini ve kuruluş yaşantısından doğan sorunlarını saptamak, bu sorunların çözümüne yardımcı olmak; sağlık servisi tarafından gerektiğinde hastane, psikiyatri kliniği ve benzeri kuruluşlara sevk edilen yaşlılar hakkında vaka takibi yapmak.

c) Yaşlılara hizmet sunan personele yönelik ruhsal dayanıklılığı artırıcı, tükenmişliği önleyici ve çalışanın iyilik hâlini güçlendirmeye yönelik Çalışana Destek Programı kapsamındaki faaliyetleri hazırlamak, yürütmek ve değerlendirmek.

ç) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirmek.

Sosyal çalışmacı ve psikoloğun ortak görev ve yetkileri

MADDE 46- 

(1) Sosyal çalışmacı ve psikolog, sosyal servis bünyesinde yürütülen hizmetlerin planlanması, uygulanması ve değerlendirilmesinde birlikte görev yaparlar.

(2) Sosyal çalışmacı ve psikoloğun ortak görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kabulü yapılan yaşlının kuruluşa uyumunu sağlamak, uyumsuzluk yaşayan yaşlıların sorunlarını belirlemek ve çözümüne yönelik çalışmalar yürütmek.

b) Sosyal servis işleyişine ilişkin Bakanlıkça geliştirilen standart formların doldurulmasını sağlamak.

c) Sosyal, kültürel, eğitsel ve sportif etkinlikler düzenlemek ve düzenlenen bu etkinliklere yaşlıların aktif katılımını sağlamak.

ç) İlgili kamu kurum ve kuruluşlarıyla iş birliği içerisinde çocukların ve gençlerin yaşlılarla iletişimine ve etkileşimine yönelik çalışmalar yapmak.

d) Yaşlı hakları konusunda yaşlılara bilgilendirme yapmak.

e) Yaşlılara yönelik ihmal, istismar ve kötü muamele durumlarında kuruluş müdürünü bilgilendirmek.

f) Sosyal servisin aylık ve yıllık çalışma programlarını hazırlamak, uygulama sonuçlarını değerlendirmek, rapor düzenleyerek müdüre sunmak.

g) Hizmet içi eğitim programlarının hazırlanması ve uygulanmasında görev almak.

ğ) Sosyal servis bünyesinde yaşlılara yönelik psiko-sosyal programlar hazırlamak, koordinasyon ve değerlendirme komisyonuna sunmak ve alınan kararları uygulamak.

h) Yaşlıların bağımsız yaşam becerilerini geliştirmek ve sosyal ilişkilerini güçlendirmek amacıyla çalışmalar yürütmek, gerektiğinde yakın çevreleriyle mesleki görüşmeler yapmak.

ı) Kuruluşun çevreye ve topluma tanıtılmasını sağlamak amacıyla resmî ve gönüllü kuruluşlarla iş birliği yapılmasında ve gönüllü çalışmalarının planlanmasında görev almak.

i) Kuruluşun hizmet alanına ilişkin mesleki araştırma, inceleme ve istatistiki çalışmalar yapmak, elde edilen verileri değerlendirmek.

Gerontoloğun görev ve yetkileri

MADDE 47- 

(1) Gerontolog; yaşlanma sürecini biyolojik, psikolojik, sosyal ve çevresel boyutlarıyla değerlendiren ve yaşlı bireylerin yaşam kalitesini artırmaya yönelik bakım planlaması, fonksiyonel değerlendirme, eğitim, danışmanlık, program geliştirme ve kuruluş içi hizmet koordinasyonunu yürüten meslek elemanıdır.

(2) Gerontolog, kuruluşta sunulan yaşlı bakımına ilişkin tıbbi olmayan, bilimsel temelli gerontolojik değerlendirmelerin yapılmasından; yaşlanma sürecine özgü risk analizlerinin gerçekleştirilmesinden; çevresel düzenlemeler ile fonksiyonellik ve bağımsız yaşamı destekleyici programların planlanması, uygulanması, izlenmesi ve geliştirilmesinden sorumludur.

(3) Gerontoloğun görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kuruluşa kabul edilecek yaşlılara yönelik gerontolojik fonksiyonel değerlendirme yapmak; düşme riski, bilişsel yoksunluk riski, kırılganlık, malnütrisyon riski, bağımlılık düzeyi ve günlük yaşam aktiviteleri gibi alanlarda bilimsel ölçüm araçları ile değerlendirme yaparak bakım planına katkı sunmak.

b) Kuruluştaki yaşlıların fonksiyonel, bilişsel, sosyal ve çevresel risklerini düzenli aralıklarla izlemek ve değişiklik görülen durumlarda bakım planının gerontolojik açıdan güncellenmesine katkıda bulunmak.

c) Yaşlıların uzun dönemli bakım ihtiyaçlarının belirlenmesine yönelik bütüncül biyo-psiko-sosyal değerlendirmelere uzmanlık alanı çerçevesinde katkı sağlamak.

ç) Yaşlı bireylerde düşme, malnütrisyon, hareketsizlik, izolasyon ve bilişsel gerileme gibi fonksiyonel kayıp risklerini belirlemek ve gerekli önlemlerin planlanmasına katkıda bulunmak.

d) Yaşlıya sunulacak bireysel bakım planının gerontolojik bileşenlerini hazırlamak; bakım ekibi ile koordineli şekilde planın uygulanmasını izlemek ve değerlendirmek.

e) Yaşlıların bağımsızlığını desteklemek amacıyla yaşam becerileri, düşme önleme, mobilite artırma, ince ve kaba motor aktiviteler, bilişsel işlevlerin korunması ve günlük yaşam aktivitelerinin sürdürülmesine yönelik programlar hazırlamak, uygulamak ve değerlendirmek; yaşlının bağımsız yaşam becerilerini destekleyen kişiselleştirilmiş müdahale programları geliştirmek.

f) Kuruluş içi fiziksel çevrenin yaşlı dostu standartlara uygunluğunu değerlendirmek; erişilebilirlik, aydınlatma, gürültü, renk-kontrast, mobilya güvenliği ve alan yerleşimi gibi konularda iyileştirme önerileri geliştirmek.

g) Yaşlıların güvenliği ve yaşam kalitesinin artırılması amacıyla düşme algılama, dijital ilaç hatırlatıcı, sensörlü izlem sistemleri ve benzeri geronteknoloji uygulamalarının ve takip sistemlerinin kullanımına yönelik öneriler geliştirmek, eğitim vermek ve uygulamayı izlemek.

ğ) Kuruluşta sunulan bakım hizmetlerinin gerontolojik kalite standartlarına uygunluğunu değerlendirmek; bakım süreçlerini izlemek, kalite iyileştirmeye yönelik öneriler geliştirmek ve bu kapsamda müdüre rapor sunmak.

h) Yaşlanmaya bağlı risklerin azaltılması ve yaşam kalitesinin artırılması amacıyla özel gereksinime yönelik beslenme modelleri, hareketlilik, çevresel uyum ve sosyal entegrasyon gibi kanıta dayalı uygulamaların kuruluşa uyarlanmasına katkıda bulunmak.

ı) Kuruluş personeline yaşlanma fizyolojisi, ileri yaş iletişimi, davranışsal belirtilerle baş etme, yaşlı dostu bakım, çevresel düzenleme ve geronteknolojik araçların kullanımı gibi konularda hizmet içi eğitim programları hazırlamak ve yürütmek.

i) Kuruluş yönetimine yaşlı bakım politikaları, yaşlanmaya ilişkin ulusal ve uluslararası standartlar, kalite göstergeleri ve uzun dönem bakım modelleri konusunda danışmanlık sunmak.

j) Yaşlıların sosyal katılımını artırmak amacıyla akran destek grupları, nesiller arası etkileşim programları, toplumsal dahil olma çalışmaları, anlam ve amaç odaklı yaşlanma faaliyetleri ve aktif yaşlanma programlarını tasarlamak ve yürütmek.

k) Yaşlıların toplumsal hayata katılımını destekleyen yetenek odaklı, anlam merkezli ve terapötik gerontoloji temelli faaliyetlerin geliştirilmesini sağlamak.

l) Kuruluş hizmetlerine ilişkin gerontolojik araştırmalar yürütmek; yaşlanma göstergelerinin analizini yapmak; yaşlı profili çalışmaları ve veri değerlendirme faaliyetlerini gerçekleştirmek ve sonuçları kuruluş müdürüne raporlamak.

m) Alanla ilgili ulusal ve uluslararası bilimsel gelişmeleri izlemek ve kuruluşa uyarlanabilecek yenilikçi uygulamalar hakkında önerilerde bulunmak.

n) Görev alanına giren konularda Bakanlıkça belirlenen ve kuruluş müdürü tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirmek.

Tabibin görev ve yetkileri

MADDE 48- 

(1) Tabip, kuruluşta yürütülen koruyucu/önleyici sağlık hizmetleri, sağlık izlemi ile sevk ve takip süreçlerinin planlanması, yürütülmesi, izlenmesi ve değerlendirilmesinden sorumludur.

(2) Tabibin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kuruluşun sağlık hizmetlerini yürütmek, sağlık servisi çalışmalarını koordine etmek ve denetlemek; sağlık hizmetlerinin yürütülmesinde diğer sağlık personeli ve servislerle iş birliği yapmak.

b) Kuruluşa kabul edilen yaşlıların muayene ve tıbbi değerlendirmesini yapmak, gerekli tedavi ve izlem planlarını oluşturmak.

c) Kuruluştaki yaşlıların düzenli sağlık kontrollerini gerçekleştirmek, her yaşlı için sağlık dosyası düzenlemek ve güncelliğini sağlamak.

ç) Bakanlık tarafından gönderilen standart formların doldurulmasını sağlamak.

d) Hastalanan yaşlıların muayenesini yapmak, gerektiğinde sağlık kuruluşuna sevkini sağlamak ve tedavi sürecini izlemek.

e) Bulaşıcı veya salgın hastalık durumunda ilgili kurumlara bildirimde bulunmak, koruyucu, önleyici ve tedavi edici önlemleri almak.

f) Acil sağlık sorunlarına müdahale etmek.

g) Bakım hizmetlerinde ihtiyaç duyulan ilaç, tıbbi sarf malzemesi, cihaz, araç ve gereçlerin temini için idareye teklifte bulunmak; mevcutların korunmasını, sürekliliğini ve kayıtlarının düzenli tutulmasını sağlamak.

ğ) Yaşlının rehabilitasyonuna yönelik çalışmalarda, diğer servislerle ve sağlık personeli ile iş birliği yapmak.

h) Diyetisyen bulunmayan kuruluşlarda yaşlıların beslenmesine ilişkin çalışmaları yönlendirmek ve denetlemek.

ı) Sağlık alanında yaşlı bakım hizmetlerine yönelik araştırma ve incelemeler yapmak, mesleki gelişimi destekleyici çalışmalara katkıda bulunmak.

i) Hizmet içi eğitim programlarında verilen görevleri yerine getirmek, sağlık personeline yönelik eğitimlerin yürütülmesine katkı sağlamak.

j) Sağlık servisinin işleyişine ilişkin aylık ve yıllık değerlendirme raporlarını hazırlamak ve müdüre sunmak.

k) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirmek.

Diş tabibinin görev ve yetkileri

MADDE 49- 

(1) Diş tabibi, kuruluşta sunulan ağız ve diş sağlığı hizmetlerinin yürütülmesinden sorumludur.

(2) Diş tabibinin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Sağlık hizmetlerinin yürütülmesinde tabip, diğer sağlık personeli ve ilgili servislerle iş birliği yapmak.

b) Kuruluştaki yaşlıların düzenli ağız ve diş sağlığı kontrollerini yapmak, gerekli tedavileri uygulamak; ihtiyaç duyulması hâlinde yaşlıların sağlık kuruluşlarına sevkini sağlamak ve tedavi sürecini izlemek.

c) Ağız ve diş sağlığı hizmetlerinde gereksinim duyulan ilaç, tıbbi sarf malzemesi, cihaz, araç ve gereçlerin temini için idareye teklifte bulunmak; mevcutların korunmasını, sürekliliğini ve kayıtlarının düzenli tutulmasını sağlamak.

ç) Sağlık servisinin işleyişine ilişkin aylık ve yıllık değerlendirme raporlarını hazırlamak ve müdüre sunmak.

d) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirmek.

Hemşire ve diğer sağlık personelinin görev ve yetkileri

MADDE 50- 

(1) Hemşire ve diğer sağlık personelinin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Hizmet alan yaşlılardan hastalıklarıyla ilgili bilgilerini almak, yaşlıyı muayeneye hazırlamak, tabip veya diş tabibinin uygun gördüğü tedavinin gerçekleştirilmesinde tabip veya diş tabibi ile iş birliği hâlinde çalışmak.

b) Tabip tarafından yaşlılara reçete edilen ilaçların kullanılmasını ve uygulanmasını sağlamak, miktar ve zaman belirterek kaydetmek, vital bulgularını takip etmek, ilgili mevzuat kapsamında enjeksiyon, pansuman, sonda bakımı ve benzeri sağlık uygulamalarını yapmak.

c) Acil durumlarda mesleğinin gerektirdiği temel ilk yardımı yapmak.

ç) Bulaşıcı hastalık ve/veya salgın hastalık durumunda gerekli önlemleri almak ve sağlık ekibinin diğer üyeleri ile koordineli çalışmak.

d) Sağlık kuruluşlarına sevk edilen, işlemlerini tek başına yürütemeyecek durumda olan ve yakını tarafından eşlik edilemeyen yaşlılara, gelir durumu dikkate alınmaksızın eşlik etmek ve taburculuk sonrasında gerekli takibi sağlamak.

e) Sağlık servisi ve gözlem odası ile ilgili işleri yürütmek.

f) Kuruluşun genel hijyen koşullarının sağlanması yönünde çalışmaları koordine etmek.

g) Yaşlıların yatak, çamaşır ve vücut temizliği gibi kişisel bakım başlığı altında yer alan hizmetlerin yürütülmesinden ve düzeninden sorumlu olmak, saptadığı eksikliklerin giderilmesini sağlamak.

ğ) Sorumlu olduğu bölümde reçete edilen mamaların ve yemeklerin dağıtımını, yaşlıların yemek yemelerini ve yemeğini yemekte zorluk çeken yaşlılara yardımcı olunmasını koordine etmek.

h) Diyetisyen bulunmayan kuruluşlarda mutfak/yemekhane bölümünün hijyen koşullarına uygunluğunu sağlamak ve mutfak/yemekhane personelinin gerekli hijyen kurallarına uymalarını denetlemek ve ilgili personelin eğitimini hizmet içi eğitimler ile desteklemek.

ı) Bakanlıkça belirlenen ve kuruluş müdürü tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirmek.

(2) Sağlık servisi, sosyal servis ve fizyoterapi birimi tarafından müştereken hazırlanan ve sağlıktan sorumlu kuruluş müdür yardımcısı tarafından onaylanan bireysel bakım planı ile ilgili iş ve işlemlerin takibini yapar.

(3) Hemşire ve diğer sağlık personeli sağlık servisi bünyesinde, servis çalışanları ve diğer servislerle beraber iş birliği hâlinde çalışır.

(4) Kuruluş bünyesinde kullanılan her türlü tıbbi sarf malzeme, tıbbi cihaz, araç ve gereçlerin uygun şekilde kullanılmasını ve korunmasını sağlar.

Fizyoterapistin görev ve yetkileri

MADDE 51- 

(1) Fizyoterapist, kuruluşta sunulan fizik tedavi ve rehabilitasyon hizmetlerinin planlanması, uygulanması, izlenmesi ve değerlendirilmesinden sorumludur.

(2) Fizyoterapistin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Fizyoterapi biriminin işleyişinden sorumlu olmak.

b) Uzman tabip tarafından konulan teşhise uygun olarak yaşlıya verilen fizyoterapi programını uygulamak.

c) Sağlıklı yaşlılar için fiziksel egzersiz programları hazırlamak.

ç) Kişiye özel egzersiz programları oluşturarak yaşlıların fiziki gücünü geliştirmek, günlük aktivitelerini bağımsız biçimde yapabilmelerine yardımcı olmak.

d) Düşmeleri önlemeye yönelik bilgilendirme yapmak, çevresel riskleri belirlemek ve gerekli çevre düzenlemelerinin yapılmasını sağlamak.

e) Fizyoterapi programına alınan yaşlılardaki gelişimleri izleyerek kayıt tutmak.

f) Yaşlıların boş zamanlarını değerlendirici ve fiziki aktivite düzeylerini artırıcı egzersiz programları düzenlemek.

g) Göreviyle ilgili sarf malzemeleri, araç ve gereçlerin sağlanması için idareye teklifte bulunmak; mevcut araçları korumak ve hizmete hazır hâlde bulundurmak.

ğ) Mesleğiyle ilgili olarak kuruluşun hizmet amacına uygun konularda inceleme ve araştırma yapmak, sonuçlarını raporlaştırmak.

(3) Fizyoterapist, diğer sağlık personeli ve servislerle iş birliği içinde çalışır.

(4) Fizyoterapist, müdüre ya da müdürün görevlendireceği müdür yardımcısına karşı sorumludur.

(5) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirir.

Ergoterapistin görev ve yetkileri

MADDE 52- 

(1) Ergoterapist, kuruluşta sunulan ergoterapi hizmetlerinin planlanması, uygulanması, izlenmesi ve değerlendirilmesinden sorumludur.

(2) Ergoterapistin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Yaşlının fonksiyonel potansiyelini ve sınırlılıklarını değerlendirerek performansını en üst düzeye çıkarmak ve çevreye uyumunu sağlamak için önerilerde bulunmak.

b) Yaşlıların günlük yaşam aktivitelerinde bağımsızlığını sağlamaya yönelik yöntemler ile araç-gereçleri belirlemek ve kullanımını öğretmek.

c) Yaşlıya ait duyusal, motor, bilişsel, psikolojik ve psiko-sosyal performans ile yaşlıların gerçekleştirdikleri aktivite ve bulundukları çevreye yönelik ergoterapi değerlendirmelerini yapmak, ergoterapi müdahalelerini birey merkezli olarak planlamak, uygulamak ve sonuçları değerlendirmek.

ç) Yaşlıların topluma katılımını etkileyen kişisel, çevresel ve aktivite performansına ait engelleri değerlendirmek.

(3) Ergoterapist, diğer sağlık personeli ve servisler ile iş birliği hâlinde çalışır.

(4) Ergoterapist, müdüre ya da görevlendireceği müdür yardımcısına karşı sorumludur.

(5) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirir.

Fizyoterapi teknikeri ile konuşma ve dil terapistinin görev ve yetkileri

MADDE 53- 

(1) Fizyoterapi teknikeri ile konuşma ve dil terapisti, görevlerini ilgili mevzuatları ve mesleki standartları çerçevesinde yerine getirir ve çalışmalarını sağlık servisi sorumlusu ile müdüre veya görevlendireceği müdür yardımcısına karşı sorumlu olarak yürütür.

(2) Fizyoterapi teknikeri, fizyoterapist tarafından planlanan fizik tedavi, egzersiz ve rehabilitasyon uygulamalarının yürütülmesine yardımcı olur, uygulamaların takibini yapar ve gerekli kayıtları tutar.

(3) Konuşma ve dil terapisti; konuşma, dil, iletişim, ses ve yutma fonksiyonlarına ilişkin değerlendirme ve terapi süreçlerini yürütür, uygulamaların sonuçlarını izler ve gerektiğinde sağlık servisi ile iş birliği sağlar.

(4) Her iki meslek mensubu da sağlık servisi, sosyal servis ve bakım personeli ile iş birliği içinde çalışır; yaşlıların fonksiyonel kapasitesinin artırılmasına ve rehabilitasyon süreçlerinin desteklenmesine yönelik faaliyetlere katkı sunar.

(5) Her iki meslek mensubu da Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirir.

Diyetisyenin görev ve yetkileri

MADDE 54- 

(1) Diyetisyen, kuruluşta sunulan beslenme hizmetlerinin planlanması, uygulanması, izlenmesi ve değerlendirilmesinden sorumludur.

(2) Diyetisyenin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Yaşlıların ve personelin beslenmesine ilişkin program ve cetvelleri hazırlamak, uygulanmasını izlemek ve denetlemek.

b) Kuruluştaki tüm yaşlıların genel beslenme durumunu değerlendirmek, malnütrisyon ve obezite taramaları yapmak.

c) Beslenme güçlüğü çeken veya malnütrisyonu olan yaşlıları tespit etmek, izlem ve takip sürecinde sağlık servisiyle iş birliği yapmak.

ç) Diyet tedavisi gereken yaşlılar için uygun bireysel diyet listeleri hazırlamak ve kontrollerini yürütmek.

d) Özel beslenme gereksinimi olan yaşlılara uygun özel menü ve besin programları hazırlamak.

e) Özel gün ve gecelerde uygulanacak beslenme programlarını planlamak.

f) Yemeklerden şahit numune alınması ve uygun koşullarda 72 saat süreyle, ilgili gıda güvenliği mevzuatına uygun koşullarda saklanmasını sağlamak.

g) Mutfak ve yemek servis bölümlerinin genel hijyen koşullarına uygunluğunu denetlemek.

ğ) Yemeklerin kalite, sıcaklık ve besin değerinin korunmasına yönelik kontrolleri yapmak ve dağıtım sürecinin uygunluğunu izlemek.

h) Bakım hizmeti veren personele; yaşlı beslenmesi, yatağa bağımlı bireylerde beslenme, malnütrisyon ve obezite konularında eğitimler vermek.

ı) Mutfak ve yemekhane personeline; beslenme, hijyen, gıda güvenliği, şahit numune alma, yiyecek depolama ve servis teknikleri konularında eğitimler vermek.

i) Mutfak ve yemekhane personelinin, 24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu ile 5/7/2013 tarihli ve 28698 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hijyen Eğitimi Yönetmeliği hükümleri uyarınca düzenlenen hijyen eğitimine katılmalarını ve belge almalarını sağlamak, ayrıca personelin bulaşıcı hastalığı bulunmadığını gösteren sağlık raporlarının altı ayda bir alınarak kuruluş müdürlüğüne bildirilmesini takip etmek.

j) Kuruluşa alınacak gıda maddelerinin cins, miktar ve kalite standartlarını belirlemek; alımların şartnameye uygunluğunu kontrol etmek.

k) Gıda depolarının hijyen ve saklama koşullarını denetlemek; yiyeceklerin korunması, dağıtımı ve muhafazasında uygulanacak kuralları gözetmek.

l) Gereken araç-gereç ve malzemelerin temini konusunda idareye teklifte bulunmak; mevcutların korunmasını ve düzenli kullanılmasını sağlamak.

m) Mesleği ile ilgili kuruluşun hizmet amacına uygun konularda inceleme ve araştırma yapmak ve raporlaştırmak.

n) Mutfak ve yemek servis personelinin çalışma yöntem ve tekniklerinin belirlenmesinde yönetimle birlikte planlama yapmak.

o) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirmek.

(3) Diyetisyen, sağlık servisi, sosyal servis ve taşınır kayıt ve kontrol görevlileri ile iş birliği hâlinde çalışır.

(4) Diyetisyen, kuruluşa yapılan gıda ve mamul yemek alımlarında muayene komisyonunun doğal üyesidir.

(5) Diyetisyen, müdüre veya görevlendireceği müdür yardımcısına karşı sorumludur.

Büro görevlilerinin görev ve yetkileri

MADDE 55- 

(1) Büro görevlileri, kuruluşun yazışma, evrak, arşiv ve büro hizmetlerini mevzuata uygun olarak yürütmekle sorumludur.

(2) Büro görevlileri, ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak verilen görevleri yapar.

(3) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen diğer görevleri yerine getirir.

Yurt yönetim memurunun görev ve yetkileri

MADDE 56- 

(1) Yurt yönetim memuru, kuruluşta yürütülen hizmetlerin nöbet süresince düzenli, güvenli ve kesintisiz biçimde sürdürülmesinden sorumludur.

(2) Yurt yönetim memurunun görev ve yetkileri şunlardır:

a) Nöbet hizmetlerini yürütmek, nöbet süresince kuruluşun genel işleyişini izlemek ve gerekli durumlarda idari tedbirleri almak.

b) Nöbeti esnasında kuruluşun nöbetçi amiri olarak görev yapmak, yaşlılar ve personel arasında koordinasyonu sağlamak, olağan dışı durumları kayıt altına alarak yönetime bildirmek.

c) Nöbet süresince yaşlıların güvenliği, sağlık durumu veya acil ihtiyaçlarıyla ilgili gelişmelerde ilgili birimlerle iş birliği yapmak ve gerekli bildirimleri yapmak.

ç) Nöbet defterini usulüne uygun biçimde tutmak, yapılan işlemleri ve tespitleri kayıt altına almak.

d) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen diğer görevleri yerine getirmek.

(3) Yurt yönetim memuru nöbet dışında başka bir görevde görevlendirilemez.

Din görevlisinin görev ve yetkileri

MADDE 57- 

(1) Din görevlisi, kuruluşta kalan yaşlılara yönelik manevi destek ve rehberlik hizmetlerinin yürütülmesinden sorumludur. Kuruluşta istihdam edilen din görevlisi bulunmaması halinde Diyanet İşleri Başkanlığı ile yapılan protokol çerçevesinde kuruluşta din görevlisi görevlendirilebilir.

(2) Din görevlisinin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Yaşlılara sunulacak manevi destek, rehberlik ve danışmanlık hizmetlerini yürütmek.

b) Kuruluşta sohbet, dua, kandil programı, değerler eğitimi ve benzeri manevi içerikli etkinlikler düzenlemek ve yaşlıların katılımını teşvik etmek.

c) Yaşlıların moral ve motivasyonunu artırıcı bireysel veya grup görüşmeleri yapmak; ihtiyaç duyanlara manevi danışmanlık sağlamak.

ç) Hizmetlerin yürütülmesinde Bakanlık ve Diyanet İşleri Başkanlığı iş birliğiyle belirlenen usul ve esaslara uygun hareket etmek.

d) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirmek.

Güvenlik görevlisinin görev ve yetkileri

MADDE 58- 

(1) Güvenlik görevlisi, 10/6/2004 tarihli ve 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde görev yapar.

(2) Güvenlik görevlisinin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kuruluşun bina, tesis ve eklentilerinde can ve mal güvenliğini sağlamak, giriş-çıkışları mümkünse elektronik cihazları kullanarak da kontrol etmek ve yetkisiz kişilerin girişini önlemek.

b) Kuruluşta meydana gelebilecek acil durum, kaza, yangın veya güvenlik ihlali hâllerinde derhal müdahale etmek ve gerekli mercilere bildirimde bulunmak.

c) Kuruluşta görevli personel, yaşlılar ve ziyaretçilerin güvenliği açısından gerekli tedbirleri almak, devriye görevini yürütmek.

ç) Görevi sırasında gözlemlediği olağan dışı durumları nöbet defterine kaydetmek ve amirine bildirmek.

d) Görev alanında bulunan kamera, alarm, yangın sistemi ve benzeri güvenlik ekipmanlarının çalışır durumda olmasını sağlamak, arıza veya aksaklıkları yönetime bildirmek.

e) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen diğer görevleri, 5188 sayılı Kanun kapsamındaki yetki sınırları çerçevesinde yerine getirmek.

Teknik personelin görev ve yetkileri

MADDE 59- 

(1) Teknik personel, kuruluşun teknik altyapısının, bina, tesis, makine ve donanımlarının işlevsel, güvenli ve sürekli şekilde çalışmasını sağlamakla sorumludur.

(2) Teknik personelin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kuruluşun bina, tesis, makine, araç-gereç, teçhizat ve teknik sistemlerinin bakım, onarım ve periyodik kontrollerini yapmak; arıza durumlarında gerekli müdahaleleri gerçekleştirmek ve kayıt altına almak.

b) Teknik donanım ve sistemlerin kullanıma hazır ve güvenli durumda olmasını sağlamak, enerji, su, ısıtma, soğutma, havalandırma ve benzeri altyapı sistemlerinin sürekliliğini izlemek.

c) Görevlendirildiği teknik alanlarda sorumluluk üstlenmek, bakım ve onarım planlarının uygulanmasında diğer birimlerle iş birliği yapmak.

ç) Teknik işlerle ilgili gerekli malzeme, araç ve ekipmanların temini için idareye teklifte bulunmak, mevcutların korunmasını ve uygun koşullarda muhafazasını sağlamak.

d) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirmek.

Destek personelinin görev ve yetkileri

MADDE 60- 

(1) Terzilik, berberlik, kuaförlük, ısınma, aşçılık gibi hizmetleri gördürmek için istihdam edilen destek personeldir.

(2) Destek personelinin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Mesleğine ilişkin görevleri, kuruluşun düzeni ve yaşlının ihtiyaçları doğrultusunda yerine getirmek.

b) Kullanılan araç, gereç, malzeme ve ekipmanların temizlik, bakım ve güvenli şekilde muhafazasını sağlamak.

c) Görev alanlarının hijyen ve güvenlik kurallarına uygunluğunu sağlamak, eksiklikleri yönetime bildirmek.

ç) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirmek.

Bakım personelinin görev ve yetkileri

MADDE 61- 

(1) Bakım personeli, yaşlı bireylerin günlük yaşam faaliyetleri, kişisel hijyen, temizlik ve bakım destek hizmetlerini yürütmekle sorumludur.

(2) Bakım personelinin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Yaşlının kişisel bakım ve temizliği ile ilgili her türlü hizmeti yerine getirmek.

b) Alt bezi kullanan yaşlının alt bakımını, mahremiyetine özen göstererek yapmak.

c) Altı kirlenen yaşlının, günlük zaman sınırlaması olmaksızın ve kesintisiz biçimde, alt temizliğini ivedilikle yapmak; gerekli hâllerde vücut temizliğini sağlamak, kurulayarak yeniden bezlemek.

ç) Yaşlının kişisel bakım ve cilt bakımına yönelik işlemler sırasında, sağlık servisi tarafından uygun görülen ürünleri kullanmak ve uygulamak; tıbbi ürün veya ilaç niteliği taşıyan uygulamaları ise tabip veya yetkili sağlık personelinin talimatı ve gözetimi çerçevesinde yapmak.

d) Alt temizliği sonrasında çıkan atıkları uygun şekilde toplayarak çöp toplama alanına ulaştırmak.

e) Kirlenen giysi ve yatak takımlarını ivedilikle değiştirmek.

f) Yaşlının kişisel temizlik ve hijyeninin korunması amacıyla periyodik olarak veya ihtiyaç halinde banyosunu yaptırmak, tırnak, saç ve sakal bakımını yapmak veya yapılmasına destek olmak.

g) Yaşlının ağız ve diş bakımı gibi günlük kişisel bakımına yardımcı olmak.

ğ) Günlük olarak ve gerektiğinde yaşlının giysilerini ve çarşaflarını değiştirmek.

h) Yaşlının yaşam alanında kullandığı malzemeleri ve yatağını temizlemek, yaşlı odasının düzenli ve temiz tutulmasını sağlamak.

ı) Görevinde kullanılan araç, gereç ve ekipmanların temizliğini yapmak ve uygun şekilde muhafaza etmek.

i) Yaşlının bakım ve kişisel sağlığı için uygun pozisyonu almasına yardımcı olmak.

j) Gerek duyulması hâlinde yaşlıya yemek yemesinde ve beslenmesinde yardımcı olmak, kendi başına yemek yiyemeyenlere yemeklerini yedirmek.

k) Oral nütrisyon ürünleriyle beslenen yaşlıların ürünlerini uygun şekilde tüketmelerini sağlamak ve takip çizelgelerini doldurmak.

l) Yaşlılarla birlikte oldukları süre içinde gözlemledikleri önemli olayları veya yaşlının sağlık durumundaki değişiklikleri birim sorumlusuna bildirmek.

m) Yaşlıların sağlık durumlarında gözlemlenen değişiklikleri sağlık servisine bildirmek ve sağlık servisi tarafından belirlenen tedbirlere uymak.

n) Yaşlıların sağlık servisine ve kuruluş içindeki diğer birimlere ulaşmalarına yardımcı olmak, gerektiğinde refakat etmek.

o) Sağlık kuruluşlarına sevk edilenlere nakilleri esnasında eşlik etmek ve gerektiğinde refakatçi olarak destek sağlamak.

ö) Yaşlıların iletişim kurmalarına destek olmak ve sosyal etkileşimlerini teşvik etmek.

p) Yaşlıların yaşam alanlarında kaza riski ve güvenlik açısından gerekli önlemleri almak, tespit ettiği eksiklikleri bildirmek.

r) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen mesleği ile ilgili diğer görevleri yerine getirmek.

Temizlik personelinin görev ve yetkileri

MADDE 62- 

(1) Temizlik personeli, kuruluşun tüm bina, araç, gereç ve yaşam alanlarının temizlik ve hijyeninden sorumludur.

(2) Temizlik personelinin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kuruluşun genel temizlik, dezenfeksiyon ve hijyen işlerini, belirlenen plan ve program dâhilinde düzenli olarak yürütmek.

b) Ortak kullanım alanları, yemekhane, mutfak, banyo, tuvalet, koridor, ofis, yaşlı odaları ve servis birimlerinin temizlik ve düzenini sağlamak.

c) Kullanılan temizlik malzemelerinin ve ekipmanlarının doğru, güvenli ve ekonomik biçimde kullanılmasını sağlamak, stok durumunu ilgili personele bildirmek.

ç) Çalışma alanlarında iş sağlığı, güvenliği ve hijyen kurallarına uymak, bu konularda yapılan hizmet içi eğitimlere katılmak.

d) Bakanlıkça belirlenen ve müdür tarafından verilen diğer görevleri yerine getirmek.

ALTINCI BÖLÜM

Disiplin Hükümleri

Yaşlıların uyması gereken kurallar

MADDE 63- 

(1) Yaşlının uyması gereken kurallar, kuruluş müdürlüğünce bu Yönetmelik çerçevesinde yayımlanan emir ve talimatlarla düzenlenir.

(2) Yaşlılar odalarında ve üzerlerinde ateşli silah, kesici, delici, yaralayıcı alet, tehlikeli madde veya kimyasal madde bulunduramaz.

(3) Talep eden yaşlılar, odalarını huzurevi idaresinin uygun gördüğü ölçüde düzenleyip döşeyebilir.

(4) Yaşlının kuruluşa kabulünde bu kurallar kendilerine tebliğ edilir ve anlatılır.

Uyarma

MADDE 64- 

(1) Uyarma; yaşlının davranışları ile ilgili daha dikkatli olması gerektiğinin yazı ile bildirilmesidir.

(2) Uyarmayı gerektiren fiil ve hâller aşağıda belirtilmiştir:

a) Temizlik kurallarına uymamak.

b) Kişisel bakımını ve temizliğini yerine getirmemek.

c) Gerçeğe dayanmayan şikâyet ve başvuruda bulunmak.

ç) Kuruluşu izinsiz terk etmek.

d) Yaşlılar ve personele hakaret içeren sözler kullanmak, sözel şiddette bulunmak gibi toplu yaşam kurallarına aykırı fiili tutum ve davranışlarda bulunmak.

e) Kuruluş içinde alkol ve uyuşturucu madde kullanmak ya da alkollü olarak kuruluşa gelmek.

f) Dilencilik yapmak.

g) Kuruluş araç, gereç ve eşyalarına kasıtlı olarak zarar vermek.

ğ) Kuruluş hakkında gerçeğe aykırı yayın yapmak veya yaptırmak, resmî makamlara asılsız şikâyette bulunmak, personel ve yaşlılar hakkında asılsız ve onur kırıcı haber yaymak.

h) Dil, ırk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep ayrımcılığı içeren söz, tutum ve davranışlarda bulunmak.

ı) Diğer yaşlıların ve personelin zararını hedef tutan davranışlarda bulunmak.

i) Yaşlıların odalarında ve üzerlerinde ateşli silah, kesici, delici, yaralayıcı alet, tehlikeli madde veya kimyasal madde bulundurmak.

j) Yaşlı ile kuruluş personeli arasında para alışverişinin bulunması.

k) Kuruluştaki demirbaş malzemeye zarar vermek.

Oda değiştirme

MADDE 65- 

(1) Oda değiştirme, yaşlının kendi isteği dışında odasının değiştirilmesinin yaşlıya yazı ile bildirilmesidir.

(2) Uyarmayı gerektiren fiil ve hallerin üç kez tekrarlanması, oda değiştirmeyi gerektirir.

Kuruluş değiştirme

MADDE 66- 

(1) Kuruluş değiştirme, yaşlının kendi isteği dışında bir başka kuruluşa gönderilmesidir.

(2) Kuruluş değiştirme cezasını gerektiren fiil ve haller aşağıda belirtilmiştir:

a) Oda değiştirmeyi gerektiren fiil ve halleri bir kez daha tekrarlaması ve yapılan mesleki çalışmaların sonuçsuz kalması.

Kuruluştan çıkarma

MADDE 67- 

(1) Yaşlının beş yıl süreyle kurum bakımına alınmama koşuluyla kuruluştan çıkarılmasıdır.

(2) Kuruluştan çıkarmayı gerektiren fiil ve haller aşağıda belirtilmiştir:

a) Uyarılara rağmen; kuruluşun huzur, sükûn ve çalışma düzenini sürekli bozmak ve bu amaçla başkalarını tahrik ve teşvik etmek.

b) Yaşlıların ve personelin vücut bütünlüğünü bozacak ve sağlığına zarar verecek şekilde fiil ve eylemde bulunmak.

c) Yaşlılar ve personele söz, hareket veya davranışlarla ya da vücut dokunulmazlığını ihlal edici tacizde bulunmak.

ç) Yaşlıların ve/veya personelin can güvenliğini tehdit edici söz ve davranışlarda bulunmak.

d) Uyuşturucu madde kullandığı ve bağımlı olduğu kuruluş tutanakları ile tespit edilenler için tedavi olmayı reddetmek veya tedavi sonrası kullanmaya devam etmek.

e) Alkol bağımlısı olduğu kuruluş tutanakları ile tespit edilenler için tedavi olmayı reddetmek veya tedavi sonrası kullanmaya devam etmek.

f) İki kez kuruluş değiştirme cezası almış olup üçüncü kez kuruluş değiştirme cezasını gerektiren fiillerden birisini işlemiş olmak.

g) Kendisi için belirlenen huzurevi aylık ücretini, kabul edilebilir bir mazeret göstermeksizin üç kez yatırmamak.

ğ) Yaşlının kuruluşa kabulü ile birlikte 5237 sayılı Kanun ya da diğer ceza hükmü uyarınca hapis cezasını gerektiren fiilleri işlemek ve bu fiilleri işlediğinin mahkemelerce hüküm altına alınması.

h) 25/7/1951 tarihli ve 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkındaki Kanuna aykırı fiilleri işlemek ve fiilleri işlediğinin mahkemelerce hüküm altına alınması.

ı) Devletin itibarını ya da personelin onurunu zedeleyecek tutum ve davranışlarda bulunmak.

(3) 5237 sayılı Kanun ya da diğer ceza hükmü içeren kanunlara göre suç sayılan fiilleri işlemiş yaşlılar ivedilikle adli makamlara ve Genel Müdürlüğe bildirilir.

Disiplin hükümlerinin uygulanması

MADDE 68- 

(1) Disiplin hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek fiil ve hâllerin idare tarafından öğrenilmesinden itibaren bir ay içinde disiplin işlemlerine başlanması zorunludur. Bu süre içinde disiplin işlemine başlanmadığı takdirde disiplin cezası verme yetkisi zaman aşımına uğrar.

(2) Disiplin soruşturması, müdür veya müdürün görevlendireceği bir müdür yardımcısı tarafından yürütülür. Soruşturma, başlatıldığı tarihten itibaren en geç otuz gün içinde tamamlanır. Gerekli görülmesi halinde bu süre, gerekçesi belirtilmek kaydıyla on beş günü geçmemek üzere bir defaya mahsus uzatılabilir.

(3) Disiplin süreci başlatılan yaşlıya ilişkin dosyada aşağıdaki belgeler yer alır:

a) Yaşlının kimlik bilgileri, özgeçmişi, ekonomik ve sağlık durumu, aile ve sosyal yaşamı ile kuruluş içi gözlemlerinin yer aldığı durum değerlendirme raporu.

b) Vaka Değerlendirme Toplantısında hazırlanacak vaka tanıtım ve değerlendirme raporu.

c) Disiplin kurulunda görüşülmek üzere düzenlenen disiplin kurul karar tutanağı.

ç) Yaşlının ifade veya yazılı savunması.

d) Gerektiğinde olayla ilgili görüşüne başvurulan personel ve/veya yaşlıya ait ifade tutanakları.

e) Yaşlının daha önce disiplin cezası alıp almadığına ilişkin bilgi ve belgeler.

f) Kuruluş değiştirme teklif edilen yaşlılar için ortam değişikliğinin etkisine ilişkin kanaat; kuruluştan çıkarılması teklif edilen yaşlılar için ise yaşamını nasıl sürdüreceğine dair bilginin eklendiği değerlendirme notu.

(4) Disiplin Kurulu, müdürün çağrısı üzerine toplanır ve soruşturma dosyasını değerlendirir. Kurul; uyarı, oda değiştirme, kuruluş değiştirme veya kuruluştan çıkarma teklifinde bulunabilir.

(5) Uyarı ve oda değiştirme disiplin cezası kuruluş müdürlüğü tarafından verilir. Disiplin cezasına karşı yaşlı veya vasisi, kararın kendisine tebliğinden itibaren on beş gün içinde il müdürlüğüne itirazda bulunabilir. İtiraz başvuruları, il müdürlüğü tarafından en geç otuz gün içinde sonuçlandırılır.

(6) Disiplin Kurulu tarafından kuruluş değiştirme veya kuruluştan çıkarma teklif edilen dosyalar, gerekçeli karar tutanağı ile birlikte Genel Müdürlüğe gönderilir. Genel Müdürlük, dosyanın intikalini izleyen on beş gün içinde durumu değerlendirir; sonuç uygulanmak üzere resmî yazı ile il müdürlüğüne bildirilir.

(7) Genel Müdürlük tarafından kuruluştan çıkarılmasına karar verilen yaşlı, beş yıl süreyle Bakanlığa bağlı resmî kuruluşlara tekrar alınamaz. Kuruluş değiştirme kararı verilen yaşlı ise sıra gözetilmeksizin uygun kuruluşa kabul edilir.

(8) Kuruluş değişikliği ve kuruluştan çıkarma disiplin cezasına karşı yaşlı veya vasisi, kararın kendisine tebliğinden itibaren on beş gün içinde il müdürlüğü vasıtasıyla Genel Müdürlüğe itirazda bulunabilir. İtiraz başvuruları, Genel Müdürlük tarafından en geç otuz gün içinde sonuçlandırılır.

(9) Disiplin süreci devam ederken kuruluştan kendi isteğiyle ayrılan yaşlılar hakkında, fiilin işlendiği tarihte disiplin soruşturması başlatılmışsa, süreç tamamlanır ve sonucuna göre karar verilir.

(10) Vaka Değerlendirme Toplantısı, disiplin sürecinin destekleyici aşamasıdır; olayın sosyal, psikolojik ve çevresel boyutlarını değerlendirir ve görüşünü disiplin kuruluna sunar. Nihai karar, Disiplin Kurulu ve Genel Müdürlük tarafından verilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

İzin ve Ücretler

İzin

MADDE 69- 

(1) Yaşlıların izin durumuna ilişkin esaslar aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir:

a) Yaşlıların kuruluşa günlük giriş ve çıkışı kayıt altına alınır. Giriş ve çıkış esasları müdür tarafından belirlenir ve yaşlılara duyurulur.

b) Yaşlıların yıllık izin formu sosyal servis görevlisi tarafından hazırlanır ve müdür tarafından onaylanır.

c) Yaşlılara bir yıl içinde üç ay izin verilebilir.

ç) İzin süresi biten yaşlıya müdürün onayı ile yirmi güne kadar mazeret izni verilebilir.

d) Ücretli yaşlı izinde olduğu sürede de aylık ücretinin tamamını ödemekle yükümlüdür.

e) Kuruluş müdürlüğünce yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde verilen izin süresinin bitiminde kuruluşa dönmeyen ve mazeretini belgeleyemeyen yaşlıya, bir defaya mahsus olmak üzere on beş gün ek süre verilir. Ek sürenin sonunda da kuruluşa dönmemesi hâlinde, il müdürünün onayı ile yaşlının kuruluş ile ilişiği kesilir. Yaşlının oda ve bakım ücreti, kuruluş ile ilişiğinin kesildiği tarihe kadar tam olarak tahsil edilir.

f) İlişiği kesilen yaşlı tekrar kurum bakımına alınmak için başvuru yapabilir.

Ücret durumu

MADDE 70- 

(1) Kuruluş yaşlılarından alınacak aylık ücret; oda, yatak, yemek, bakım ve rehabilitasyon giderlerini kapsar.

(2) Yaşlılardan alınacak aylık bakım ücretleri; binanın konumu, kuruluşun kapasitesi, fiziki koşulları, il-ilçe merkezlerine yakınlığı ve benzeri durumlar değerlendirilerek, genel esaslar çerçevesinde Bakanlık tarafından belirlenir.

(3) Yaşlının, ücretli/ücretsiz statüsünün belirlenmesinde sosyal inceleme raporu esas alınmak üzere aşağıdaki hususlar da değerlendirilir:

a) Kanunen bakmakla yükümlü kimsesi olmayan, sosyal güvenlik kuruluşlarından emekli, dul ve yetim aylığı almayan, adına kayıtlı menkul veya gayrimenkulü bulunmayan yaşlılar ile kanunen bakmakla yükümlü kimsesi olup yükümlülerinin ekonomik gücünün yeterli olmadığı sosyal inceleme raporu ile tespit edilen yaşlılar ücretsiz kabul edilir.

b) Ekonomik yoksunluğu bulunmayıp bakıma muhtaç durumda olduğu sosyal inceleme raporu ile tespit edilen yaşlılar ücretli kabul edilir.

c) Kuruluşta bulundukları süre içerisinde olağanüstü bir nedenle gelir ve varlıklarını kaybedenlerden, kendilerine kanunen bakmakla yükümlü kimsesi bulunmayan ya da yükümlüsü olup da ekonomik gücü yeterli olmayan yaşlılar, sosyal inceleme raporu ve il müdürlüğünün onayı ile ücretsiz kabul edilir.

ç) Ücretsiz kabul edilmesine rağmen gelir veya mal varlığını gizlediği tespit edilenlerin statüsü ücretliye dönüştürülür; ücret, kuruluşa ilk kabul tarihi esas alınarak yasal faiziyle birlikte tahsil edilir. Ücretli statüsünü kabul etmeyenlerin kuruluş ile ilişiği, borç yükümlülüğü devam etmek kaydıyla il müdürlüğü onayıyla kesilir.

d) Ücretli statüde olduğu halde acil durum nedeniyle valilik oluru ile geçici olarak kabul edilen yaşlılardan, nakli yapılana kadar gün hesabı üzerinden oda ücreti tahsil edilir.

e) Ücretin her ayın onuncu gününe kadar peşin olarak tahsil edilmesi esastır. Ancak özel durumların belgelendirilmesi hâlinde, aynı ay içinde kalmak kaydıyla farklı bir ödeme günü belirlenebilir.

f) Kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın ücretini yatırmayan yaşlıya bildirim yapılır; söz konusu ücret en geç ayın yirmi beşinci gününe kadar yasal faiziyle birlikte tahsil edilir. Bu durumun üç kez tekrarlanması hâlinde, il müdürlüğünün onayı ile yaşlının kuruluş ile ilişiği kesilir. İlişiği kesilen yaşlının, borcunu ödeyerek kuruluşta kalmak amacıyla yeniden başvuruda bulunması durumunda, müracaatı yeni başvuru olarak değerlendirilir.

g) Kabul sırasında ve nakil halinde gün hesabı üzerinden ücret tahsil edilir.

ğ) Nakil dışındaki nedenlerle kuruluştan ayrılan yaşlıya, kalmadığı günler için alınan ücret iade edilir.

h) Yakınları tarafından ödeme yapılması halinde, ödemeyi üstlenen kişiden noter onaylı müteselsil kefalet sözleşmesi alınır.

ı) Aylık ücrete ilişkin ek düzenlemeler ve artışlar Bakanlık tarafından hazırlanan usul ve esaslarla belirlenir.

i) Kuruluşta ücretsiz kalan yaşlılara bağlanan harçlık, yaşlının giyim ve kişisel temel ihtiyaçlarında kullanılır; bu doğrultuda kullanım planı sosyal servisin değerlendirmesiyle yapılır.

Ücret tahsili

MADDE 71- 

(1) Aylık ücretleri, kuruluş döner sermaye işletmesi tarafından tahsil edilir. Tahsilat, döner sermayeli kuruluşlarda ilgili mevzuat hükümlerine göre yapılır.

(2) Döner sermaye işletmesi olmayanlarda aylık ücret il/ilçe muhasebe veya mal müdürlüğüne ödenir.

(3) Emekli maaşı alan ücretli yaşlılar; aylık oda ve bakım ücretlerinin maaş aldıkları bankalardan otomatik olarak kesilmesi için talimat verebilir; talimat verilmesi durumunda, kuruluşa kabul sürecinde otomatik ödeme talimatı verildiğine ilişkin belge istenmelidir.

(4) Aylık ücretini zamanında ödemeyenlere, kanuni faiz tahakkuk ettirilir. Kuruluş ücretine ilişkin alacağın tahsil edilememesi halinde alacak takibine ilişkin dosya, bulunulan ilin Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü Hukuk Birimine gönderilir.

(5) Öngörülemeyen salgın hastalık, doğal afetler gibi olağanüstü hâllerde gerekli görülmesi halinde süreci kuruluş dışında geçirmek isteyen yaşlılardan Bakanlık Makamının Onayı ile ücret tahsil edilmez.

Ücret indirimi

MADDE 72- 

(1) Asgari ücretin üçte birinden daha az geliri bulunan yaşlılar, kuruluş hizmetlerinden ücretsiz olarak yararlandırılır. Bu kişiler genel sağlık sigortası kapsamında değerlendirilir.

(2) Ücreti karşılamaya yetecek düzeyde geliri bulunmayan yaşlıların gelirinin yüzde yirmi beşi harçlık olarak kendisine bırakılır, kalan yüzde yetmiş beşi ise Bakanlık tarafından belirlenen ücreti aşmamak kaydıyla tahsil edilir.

(3) Geliri bulunmasına rağmen, gelirinin yüzde yirmi beşinin harçlık olarak kendisine bırakılması sonrasında ailevi, sağlık veya benzeri zorunlu nedenlerle gelire ihtiyaç duyan ve oda ücretini ödemekte güçlük yaşayan yaşlılara, Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde indirim uygulanabilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Mesleki çalışma

MADDE 73- 

(1) Yaşlıların kuruluştaki yaşamlarını sağlıklı, huzurlu ve mutlu olarak sürdürebilmeleri amacıyla sosyal servis görevlisi tarafından çalışma yapılır.

(2) Bu çalışmalar; kuruluşa yeni kabul edilenlerin uyum sürecini hızlandırmayı, ruhsal, sosyal ve ekonomik sorunlarını çözmeyi; yaşlıların yakınlarıyla, diğer yaşlılarla, personel ve yönetimle olan ilişkilerini düzenlemeyi, bu konularda davranış değişikliği sağlamaya yönelik destekleyici programlar geliştirmeyi; ruhsal sorunları veya kendine zarar verme eğilimi saptanan yaşlıları gerekli desteği alabilecekleri sağlık kuruluşlarına yönlendirmeyi, tepkileri dikkate alarak koruyucu önlemler geliştirmeyi ve gözetimi artırmayı; yaşlıların aktif birey olmaları yönünde sosyal etkinlikler düzenlemeyi ve üretkenliğini artırıcı ortam ve mekânlar hazırlamayı içerir.

(3) Uyum sorunları veya davranış bozuklukları olan yaşlılar için sosyal servis görevlisi tarafından kapsamlı bir mesleki çalışma planı hazırlanır ve uygulanır. Yaşlının durumunda değişiklik olmaması halinde mesleki rapor sonucu sağlık servisine bildirilir; sağlık servisi tarafından sevk işlemleri yürütülür.

(4) Mesleki çalışma raporları dosyalanarak saklanır. Mesleki ve vaka tartışma ve değerlendirme çalışmasından sonuç alınamaması durumunda düzenlenen raporlar değerlendirilmek üzere il müdürlüğüne gönderilir.

Gündüzlü hizmet ile geçici yatılı bakım hizmeti

MADDE 74- 

(1) Kuruluşlarda, kuruluş binasının fiziksel koşullarının uygun olması durumunda, geçici süre ile gündüzlü veya yatılı bakım için yaşlı kabul edilebilir. Bu bakıma ilişkin olarak;

a) Yaşlıların huzurevlerine ve merkezlere kabul koşullarına sahip olmaları ile ilgili belgeleri düzenlemeleri,

b) Kaldıkları süre içerisinde kuruluşun mevcut kurallarına uymaları,

c) Gündüzlü hizmet alan yaşlıların, kuruluş yaşlılarına verilen günlük hizmetlerden kuruluşun imkanları dahilinde yararlandırılmaları,

esastır.

(2) Kuruluş kapasitesinin uygun olması halinde; ailesinin özel durumu nedeniyle geçici barınma ihtiyacı doğan yaşlılar, geliri bulunmaması halinde ücretsiz, geliri bulunması halinde ise gün hesabı üzerinden ücret alınarak en fazla otuz gün süreyle misafir statüsünde kalabilir. Zorunlu hâllerde il müdürlüğü onayı ile süre uzatılabilir.

(3) Geçici süreyle yatılı olarak kabul edilen yaşlılar, bu sürenin sonunda kuruluştan ayrılmakla yükümlüdür.

(4) Belirlenen sürenin sona ermesine rağmen, mazeretsiz olarak veya mazereti kuruluş tarafından kabul edilmeksizin kuruluşta kalmaya devam eden kişilere ilişkin; ilgili kişi veya yakını hakkında suistimal girişimi gerekçesiyle işlem başlatılır ve yaşlının kuruluş ile ilişiği derhal kesilir.

(5) Geçici sürenin aşılmasıyla oluşan tüm hizmetler için günlük ücretin on katı fazlası üzerinden tahsilat yapılır.

(6) Aynı kişi adına bir yıl içinde yeniden geçici yatılı başvurusu yapılamaz. Ancak zorunlu hallerde il müdürlüğünün onayı ile toplam kalma süresi otuz günü geçmeyecek şekilde başvurusu kabul edilebilir.

(7) Gündüzlü bakım hizmetlerinin ücretsiz sağlanması ya da sosyal ve ekonomik koşullar dikkate alınarak ücret miktarının belirlenmesi ile ücretin tahsili veya indirim uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

Yaşlıların para, mücevher ve değerli kâğıtlarının güvencesi

MADDE 75- 

(1) Yaşlıların tasarruf ve değerli eşyalarının güvencesi aşağıda belirtilen esaslar uyarınca sağlanır:

a) Yaşlıların para, mücevher ve değerli kâğıtları, müdür yardımcısı, sosyal servis görevlisi, ayniyat saymanı ya da mutemet arasından seçilecek üç görevlinin huzurunda tespit yapılıp iki nüshalı tutanak düzenlenerek müdürün onayına sunulur. Yaşlının mücevher, altın, değerli kağıt ve paralarının komisyon tarafından teslim alınabilmesi için orijinalliğe dair kanıtlayıcı belge olması zorunludur. Tutanağın biri yaşlıya verilir, diğeri de sosyal servisteki dosyasında saklanır. Bu tür emanetler emanet kasasında saklanır.

b) Emanet kasa, müdürün odasında sosyal servisin ve sosyal servisten sorumlu müdür yardımcısının kontrolünde muhafaza edilir.

c) Yaşlının emanetteki para miktarının, bu Yönetmelikte belirlenen kasada tutulabilecek üst sınırdan bağımsız olarak, en düşük Devlet memuru maaşını aşması durumunda, müdürün görevlendireceği iki kişi tarafından bir kamu bankasında yaşlının adına hesap açtırılır.

ç) Yaşlıların tasarruflarının bankada saklanmasına ilişkin kuruluş müdürlüğünce en yakın kamu bankası şubesi ile protokol yapılması durumunda, ilgili şube görevlisince ödeme kuruluşta yaşlıya bizzat yapılır.

d) Yaşlının ihtiyacı için memur maaş taban aylığı katsayısının 5.000 sayısı ile çarpılması sonucu ortaya çıkan tutardan fazla para kasada tutulmaz. Bu tutarı aşan miktarlar, yaşlının adına açılmış banka hesabında tutulur.

e) Acil durumlar dışında emanet kasaya para yatırmak veya çekmek için kuruluş tarafından haftanın bir günü belirlenir.

Harçlık

MADDE 76- 

(1) Ücretsiz yaşlıların harçlıkları, 31/1/2015 tarihli ve 29253 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sosyal Hizmet Kuruluşlarında Bakımı Sağlanan Engelli ve Yaşlı Bireylere Harçlık Ödenmesine İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre belirlenir ve ödenir.

(2) Kuruluşta ücretsiz olarak bakım hizmeti alan yaşlılara ilişkin bilgiler, 1/7/1976 tarihli ve 2022 sayılı 65 Yaşını Doldurmuş Muhtaç, Güçsüz ve Kimsesiz Türk Vatandaşlarına Aylık Bağlanması Hakkında Kanun kapsamında bağlanan yaşlı aylığının kesilmesine yönelik gerekli işlemlerin yapılması amacıyla ilgili birimlere derhâl bildirilir. Bu bildirimin yapılmasından kuruluş müdürlüğü sorumludur.

(3) Kuruluş tarafından harçlık ödenen yaşlının vefatı hâlinde, emanet kasada biriken harçlık tutarı il müdürlüğünce alınacak onayla hazineye gelir kaydedilir.

(4) Ücretsiz olarak bakım hizmeti alan yaşlılardan, 24 ay boyunca harçlıklarını hiç kullanmayanlara ilişkin hareketsiz harçlık bakiyesi il müdürlüğünün onayı ile hazineye gelir olarak aktarılır.

Yol masrafı

MADDE 77- 

(1) Bir başka kuruluşa nakli yapılan, başka bir ilde tedavisi uygun görülen, dinlenme amaçlı kamplara katılacak olan ücretsiz yaşlıların yol masrafları kaldıkları kuruluş müdürlüğünce Genel Müdürlük tarafından gönderilen ödenekten karşılanır. Tiyatro, koro ve benzeri sosyal etkinliklerde görev alan yaşlıların turne yol masrafları Genel Müdürlük ödeneklerinden karşılanır.

Tedavi yardımı ve esasları

MADDE 78- 

(1) Kuruluşta ücretsiz hizmet alan yaşlıların muayene ve tedavi giderleri 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu kapsamında karşılanır.

(2) Tedavi yardımının verilme esasları aşağıda belirtildiği gibi düzenlenmiştir:

a) Kuruluşta ücretli veya ücretsiz olarak hizmet alan yaşlıların sağlık kontrolleri kuruluşta görevli tabip, yoksa hemşire veya diğer sağlık personeli tarafından yapılır. Tabip muayenesi gereken yaşlının tedavisinin, sağlık sorununa göre aile tabibi veya diğer sağlık kuruluşları tarafından yapılması sağlanır.

b) Kuruluşta ücretli veya ücretsiz olarak hizmet alan yaşlıların, tedavi amacıyla sağlık kuruluşlarına nakilleri öncelikli olarak yakınları tarafından sağlanır. Yakınları tarafından sağlanamaması halinde; tabip veya diğer sağlık personelinin uygun görüşü ve müdürün onayı ile kuruluş aracıyla gerçekleştirilir.

(3) Kuruluştan hizmet alan yaşlıların sağlık kuruluşlarında yatılı tedavi görmesi durumunda; refakatçi ihtiyacı öncelikli olarak kendi imkanlarıyla ve yaşlı yakınları tarafından karşılanır, bunun mümkün olmaması halinde kuruluş tarafından karşılanır.

Giyim yardımı ve esasları

MADDE 79- 

(1) Kuruluştan bakım hizmeti alan ücretsiz yaşlıların giyecek ihtiyaçları, EK-1’de yer alan Ücretsiz Yaşlılara Yapılacak Giyim Yardımı miktarları göz önünde bulundurularak Genel Müdürlük tarafından gönderilen ödenekten karşılanır.

(2) Giyim yardımı aşağıdaki usul ve esaslar çerçevesinde yapılır:

a) Giyim yardımı ayni olarak yapılır.

b) Giyim eşyaları, yaşlıların ihtiyaçları doğrultusunda beden ölçülerine göre farklı model ve renklerde satın alınır.

c) İklim koşulları göz önünde bulundurularak kışlıklar Ekim, yazlıklar Mayıs ayında temin edilir. Yeni kabul edilen yaşlının ihtiyacı olması durumunda, giyim ihtiyacı bu aylar beklenmeksizin kuruluş tarafından karşılanır.

ç) Kullanma süresi dolmadan, yenisi verilmez. Ancak kullanılamaz hâle geldiği tutanakla saptanan giysinin yenisi verilebilir.

d) Giyim eşyaları yaşlıya tutanakla teslim edilir ve tutanak dosyasında saklanır. Bir başka kuruluşa nakil durumunda da ilgili müdürlüğe bildirilir.

e) Ücretsiz yaşlılara bağış ve benzeri yollarla gelen giyim eşyalarının verilmesi durumunda, aynı eşyaları içeren giyim yardımı yapılmaz.

(3) EK-1’de belirtilen miktarlar azami olup uygulamada kuruluş müdürlüğü takdir yetkisine sahiptir.

Formlar ve raporlar

MADDE 80- 

(1) Bu Yönetmelik kapsamında düzenlenecek form, tutanak ve rapor örnekleri Bakanlık tarafından belirlenen standartlara uygun olarak kullanılır.

(2) Bu Yönetmelikte geçen tüm form, tutanak ve raporlar ilgili mevzuat kapsamında elektronik ortamda kayıt altına alınır, saklanır ve arşivlenir.

(3) Elektronik formlarda yapılacak güncellemeler ve standart değişiklikleri Bakanlık tarafından duyurulur ve kuruluşlar tarafından derhâl uygulanır.

Çalışma gün ve saatleri

MADDE 81- 

(1) Bakanlık tarafından belirlenen vardiya veya postalar halinde çalışmaya ilişkin usul ve esaslar çerçevesinde çalışma gün ve saatleri, idare tarafından aylık olarak düzenlenir. Mesai ve nöbet çizelgeleri görünen bir yere asılır ve ayrıca ilgililere tebliğ edilir.

(2) Hafta sonu ve resmî tatil günleri ile sosyal etkinliklerin düzenlendiği günlerde idare gerekli gördüğü personel için tabii olunan ilgili mevzuat çerçevesinde serbest zaman veya denkleştirme süresi ya da izin uygulamak koşulu ile görevlendirebilir.

Nöbet hizmetleri

MADDE 82- 

(1) Kuruluşlarda, hizmetlerin yirmi dört saat esasına göre kesintisiz yürütülmesini sağlamak amacıyla nöbet hizmeti yürütülür.

(2) Kuruluşta; yurt yönetim memuru başta olmak üzere sosyal çalışmacı, psikolog, tabip, diyetisyen, fizyoterapist, hemşire ve diğer sağlık personeli, mesleki görev alanlarıyla sınırlı olmak üzere nöbet tutmakla yükümlüdür. Hizmetin gerektirdiği hâllerde, müdürün uygun göreceği diğer personel de nöbet hizmetlerine dâhil edilebilir.

(3) Nöbet tutmakla yükümlü personel sayısının yeterli olmaması hâlinde, kuruluş müdürü ve kuruluş müdür yardımcıları ile bu görevlere vekâlet edenler, ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde nöbet hizmetlerine dâhil edilebilir.

(4) Kuruluşta sosyal servis görevlisi, tabip, hemşire veya diğer sağlık personelinin tek olması hâlinde bu personel fiilî nöbetten muaf tutulur; ancak hizmetin aksamasını önlemek amacıyla icap nöbeti kapsamında görevlendirilebilir.

(5) Kuruluşlarda, ilgili mevzuatında öngörülmesi ve hizmetin gerektirmesi hâlinde sağlık nöbeti tutulabilir. Sağlık nöbeti tutan personel, aynı zamanda nöbetçi amir olarak görevlendirilemez.

(6) Yeni hizmete açılan kuruluşlar hariç olmak üzere, ilk defa göreve başlayan personel, göreve başladığı tarihten itibaren ilk bir ay süreyle yalnızca refakat nöbeti tutar.

(7) Nöbet hizmetlerinin planlanması ve yürütülmesine ilişkin nöbet süresi, nöbet çizelgesi, nöbet izni, nöbet ücreti, nöbet değişikliği, kayıt ve denetim usulleri ile diğer hususlar, Bakanlık tarafından düzenlenir.

Nöbetçi amirin görev ve yetkileri

MADDE 83- 

(1) Nöbetçi amir, nöbet süresince nöbet mahallini terk etmeden, yaşlıların bakım, güvenlik ve günlük yaşam ihtiyaçlarının karşılanmasını sağlar; müdür adına görev yapar ve yetkisi dâhilinde kuruluşun işleyişini yürütür.

(2) Nöbetçi amir, nöbet süresince kuruluşun düzeni, temizliği, disiplini ve güvenliğinden sorumludur.

(3) Görevli personelin çalışmalarını izler ve denetler; tespit edilen aksaklıklara ilişkin gerekli tedbirleri alır ve günlük çalışma programının uygulanmasını sağlar.

(4) Nöbet süresince meydana gelen izinsiz ayrılma, sağlık vakası, ölüm, adli olay, kaza, afet ve benzeri olağan dışı durumlar hakkında ivedilikle kuruluş müdürünü bilgilendirir.

(5) Nöbet bitiminde, nöbet süresince yapılan işlemler ve meydana gelen olaylara ilişkin nöbet defterini düzenler; hafta içi nöbetlerde idareye, hafta sonu ve resmî tatil nöbetlerinde ise bir sonraki nöbetçi amire devir ve teslim eder.

Bağışlar

MADDE 84- 

(1) Kuruluşa yapılan ayni bağışlar, taşınır işlem fişi karşılığında kabul edilir ve 9/10/2024 tarihli ve 9014 sayılı Cumhurbaşkanı Kararıyla yürürlüğe konulan Taşınır Mal Yönetmeliğine göre işlem yapılır.

(2) Kuruluşa yapılan her türlü şartlı nakdi bağışlar hakkında 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu hükümleri uygulanır.

İlaçlama

MADDE 85- 

(1) Kuruluş bölümleri; yaşlılara, personel ve gıda maddelerine zarar vermeyecek şekilde, haşerelere karşı düzenli olarak ilaçlanır.

Ziyaretçiler

MADDE 86- 

(1) Yaşlıların aileleri ve arkadaşları ile personelin ziyaretçileri, misafirler için düzenlenen bölümlere kabul edilir. Yaşlıların ve idarenin izni olmaksızın yaşadıkları bölümlere misafir kabul edilmez.

(2) Yaşlıların aileleri ve arkadaşları ile personel ziyaretçilerine ilişkin ziyaret saatleri hizmetin niteliği dikkate alınarak kuruluş müdürlüğü tarafından belirlenir.

Kuruluş giderleri

MADDE 87- 

(1) Kuruluş giderleri konuyla ilgili mevzuat gereği Bakanlıkça gönderilen ödeneklerden ve varsa döner sermaye işletme gelirlerinden karşılanır.

(2) Ödeneklerin gereksinim önceliklerine göre uygun bir şekilde zamanında kullanılması esastır. Harcamalar, ilgili mevzuat ve Bakanlıkça belirlenen genel esaslar çerçevesinde yapılır.

Muhasebe

MADDE 88- 

(1) Muhasebe işlemleri, Devlet muhasebe usul ve esaslarına göre yürütülür.

Hizmete katkı

MADDE 89- 

(1) Yaşlıların sosyal, psikolojik ve ruhsal yönden desteklenmeleri ve üretken duruma gelebilmeleri amacıyla sağlık durumu ve yetenekleri göz önünde bulundurularak kuruluş hizmetlerine gönüllü olarak katılmaları sağlanır. Gönüllü olarak kuruluş hizmetlerine katkı sunacak olan yaşlıların organizasyon işlemlerini sosyal servis yürütür.

(2) Kuruluş hizmetlerine gönüllü katılımlara ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

Bilişim sistemi, araştırma ve inceleme

MADDE 90- 

(1) Hizmete ilişkin tüm veriler, yalnızca veri girişi konusunda yetkilendirilmiş personel tarafından, doğru, eksiksiz ve zamanında bilişim sistemine kaydedilir.

(2) Veri giriş süreçlerinde; 6698 sayılı Kanun ile 15/2/2025 tarihli ve 32814 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Veri Paylaşım Yönetmeliğinin 17 nci maddesinde yer alan veri güvenliği, paylaşım ilkeleri ve yetkilendirme hükümleri esas alınır.

(3) Verilerin işlenmesi ve kullanımı sürecinde, hizmetten yararlanan bireylerin mahremiyetinin korunması esastır. Bu kapsamda, verilere erişim, veri giriş ve paylaşım işlemleri kayıt altına alınır, yetkilendirme esaslarına uygunluğu düzenli olarak izlenir ve denetlenir.

İş sağlığı ve güvenliği

MADDE 91- 

(1) Kuruluşta çalışanların iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanmasına ilişkin usul ve esaslar hakkında 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu hükümleri uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 92- 

(1) 21/2/2001 tarihli ve 24325 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Huzurevleri ile Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükmü

GEÇİCİ MADDE 1- 

(1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce kurum bakımı hizmeti alan, kurum bakımından yararlanmak için başvuruda bulunan ve kurum bakımına alınmak üzere sırada bekleyen yaşlılar için 70 yaşını doldurmuş olma veya 60 yaşını doldurmuş olup kısmi veya tam bağımlı olma şartı aranmaz.

(2) Devir, takas, trampa, tahsis, bağış ve benzeri sebeplerle devredilen hizmet binaları ile bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yapımına başlanan veya yapımı tamamlanan hizmet binalarının kullanımında Bu Yönetmelikte kuruluş için düzenlenen fiziki şartlar aranmaz.

(3) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde 92 nci maddeyle yürürlükten kaldırılan Huzurevleri ile Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliğinin 62 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi kapsamında kuruluştan hizmet alanlar aynı kapsamda hizmet almaya devam ederler.

(4) 3/6/2011 tarihli ve 633 sayılı Sosyal Hizmetler Alanında Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin mülga geçici 10 uncu maddesi kapsamında Bakanlığa devredilen kuruluşlar hakkında bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 93- 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 94- 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız

TARIM ARAZİLERİNİN KORUNMASI VE KULLANILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

4 Nisan 2026 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 33214

YÖNETMELİK

Tarım ve Orman Bakanlığından:

TARIM ARAZİLERİNİN KORUNMASI VE KULLANILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümler

Amaç ve kapsam

MADDE 1- 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda öngörülen toprak ve arazi varlığının belirlenmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, geliştirilmesi, zorunlu hallerde amaç dışı kullanımına izin verilmesi, toprağın korunması, toprak koruma projelerinin hazırlanması ve uygulanması, toprak koruma kurulunun teşekkülü, görevleri, çalışma kuralları ile çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak arazilerin planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemektir.

(2) Bu Yönetmelik;

a) 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu, 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanunu kapsamında olan alanlar ile 5403 sayılı Kanunda belirtilen tarım dışı alanlar, onaylı köy/kırsal yerleşik alanı ve civarı ile yerleşik alanlar, imar planlarında tarımsal niteliği korunacak alan olarak ayrılan yerler hariç olmak üzere ilgili mevzuata uygun onaylı planlı alanlar, planın yürürlükte olması şartıyla, onaylı bir plana bağlı olarak arsa vasfı kazanmış parseller, ilk tesis kadastrosuyla tarım dışı vasıfla tanımlanmış veya arsa vasfı kazanmış yerler dışında kalan tarım arazilerini,

b) 26/1/1939 tarihli ve 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun kapsamında olan alanları, 3573 sayılı Kanunda bulunmayan hükümler yönünden,

kapsar.

Dayanak

MADDE 2- 

(1) Bu Yönetmelik, 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 7 nci, 12 nci, 13 üncü, 14 üncü, 21 inci ve 24 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3- 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Aile: 

Karı-koca ve birlikte oturan reşit olmayan çocuklardan meydana gelen müesseseyi,

b) Arazi etüdü: 

Toprağın, çeşitli kullanımlar karşısındaki davranışlarını, potansiyel kullanımı ve sınırlandırmalarını belirlemek ve sınıflandırmak amacıyla; ulusal ve uluslararası sınıflandırma sistemleri dikkate alınarak morfolojik, fiziksel, kimyasal, biyolojik ve minerolojik özelliklerinin tespiti, haritalanması ve raporlanması için yapılan çalışmalar bütününü,

c) Bağ evi: 

Tarımsal faaliyetin yapılması için ihtiyaç duyulan ve tarımsal üretimi artırıcı etkisi olan, doğal yapıyı bozmayacak şekilde inşa edilen yapıyı,

ç) Bakanlık: 

Tarım ve Orman Bakanlığını,

d) Genel Müdürlük: 

Tarım Reformu Genel Müdürlüğünü,

e) İl müdürlüğü: 

İl tarım ve orman müdürlüğünü,

f) İl müdürü: 

İl tarım ve orman müdürünü,

g) İlçe müdürlüğü: 

İlçe tarım ve orman müdürlüğünü,

ğ) Kamu yararı kararı: 

Bakanlıklarca yatırım programına alınmış yatırımlar veya insan, toplum ve çevre ilişkilerinde dengeyi bozucu nitelikte olmayan, ekonomik, ekolojik ve toplumsal kayıplar bakımından toplum aleyhine sonuçlar doğurmayan, kişiler ve toplum yararı birlikte gözetilerek faaliyet konusu ile ilgili Bakanlık tarafından alınan kararı,

h) Kanun: 

3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununu,

ı) Kırsal mahalle: 

Büyükşehir sınırları içinde yer alan ancak sosyo-ekonomik yapısı, kent merkezine olan uzaklığı, mevcut yapılaşma durumu ve belediye hizmetlerine erişebilirliği gibi hususlar çerçevesinde kırsal yerleşim özelliği taşıdığı tespit edilen mahalleyi,

i) Kurul: 

Toprak koruma kurulunu,

j) Mandıra: 

Büyükbaş ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği yapılan yerlerde işletme içi veya dışında sadece süt sağım ve soğutma yapılan tesisleri,

k) Sera: 

İklime bağlı çevre koşullarının kısmen ya da tamamen kontrol altına alınarak, içerisinde kültür bitkileri ile bunların tohum, fide ve fidanlarının üretilmesi, yetiştirilmesi, uygun bir bitki gelişimi için ideal koşulların oluşturulması ve yıl boyunca üretim yapılması amaçlanan, kısmen ya da tamamen ışık geçirebilen bir malzeme ile kaplı, temel betonuna veya toprağa sabitlenmiş iskelet sistemi ile bağlantı elemanlarından oluşan, içinde hareket edilebilen yüksek sistemli ve teknolojinin kullanılabildiği kapalı ortam bitkisel üretim ünitelerini,

l) Tarım Arazileri Değerlendirme ve Bilgilendirme Sistemi (TAD Portal): 

Tarımsal amaçlı ve tarım dışı amaçlı kullanılmak istenen arazilerin izinlendirme sürecinde; arazi ve toprak etüdü, değerlendirme, sorgulama ve arşivleme işlemlerinin yönetimini tek bir merkezden sağlayan otomasyon ve veri tabanı sistemini,

m) Tarımsal amaçlı entegre tesis: 

Bakanlık tarafından tarımsal amaçlı olduğu kabul edilen yapıların dışında, tarımsal üretimden elde edilen ürünlerin birincil üretim aşamasından sonra, ürünlerin fiziksel ve/veya kimyasal işleme tabi tutulacağı tesisleri,

n) Tarımsal arazi kullanım bütünlüğü: 

Tarım dışı kullanım taleplerinde, tarım dışı kullanım talep edilen arazinin; planlı alana, karayoluna, köy/mahalle (kadastral yol hariç) yoluna veya tarım dışı alana sınırdaş olmamasını,

o) Un değirmeni: 

Sanayi niteliği taşımayan, geleneksel yöntemlerle tarım ürünlerinin ezilerek un elde edildiği yapıyı,

ö) Vaziyet planı: 

Projede yer alan inşaat alanı içerisindeki bütün varlıkların gösterildiği koordinatlı haritayı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Arazi Kullanım Taleplerinin Yapılması ve Arazi Kullanım Esasları

Tarımsal amaçlı yapılar

MADDE 4- 

(1) Tarımsal amaçlı yapılar; toprak koruma ve sulamaya yönelik altyapı tesisleri, entegre nitelikte olmayan hayvancılık ve su ürünleri üretim ve muhafaza tesisleri ile zorunlu olarak tesis edilmesi gerekli olan müştemilatı, mandıra, üreticinin bitkisel üretime bağlı olarak elde ettiği ürünü için ihtiyaç duyacağı yeterli boyut ve hacimde depolar, un değirmeni, tarım alet ve makinelerinin muhafazasında kullanılan sundurma ve çiftlik atölyeleri, seralar, tarımsal işletmede üretilen ürünün özelliği itibarıyla hasattan sonra iki saat içinde işlenmediği takdirde ürünün kalite ve besin değeri kaybolması söz konusu ise bu ürünlerin işlenmesi için kurulan tesisler ile Bakanlık tarafından tarımsal amaçlı olduğu kabul edilen entegre nitelikte olmayan diğer tesislerdir.

(2) Bakanlık tarafından tarımsal amaçlı olduğu kabul edilen entegre nitelikte olmayan diğer tesisler kapsamında; ipek böcekçiliği üretim alanı, at üretimi veya yetiştiriciliği yapılan hara, deve kuşu üretim tesisi, üreticinin bitkisel üretimden elde ettiği ürünü için ihtiyaç duyduğu tarımsal amaçlı depo, solucan ve solucan gübresi üretim tesisi, yumru köklü bitkilerin yıkama tesisi, ilçe sınırları içinde üretilen hububat, çeltik, ceviz ve ayçiçeği ürünleri kurutma tesisi, islim ünitesi, muz sarartma ünitesi, hayvan içme suyu göleti, ürün işleme tesisleri hariç olmak üzere Ar-Ge konusunda yetkili olan kamu kurumuna sunulacak proje kapsamında tarımsal Ar-Ge olduğu belirtilen tesisler, fide ve fidan üretim tesisleri, tarımsal amaçlı teleferik, bağ evi, sahipsiz hayvan barınakları, tarımsal amaçlı yapının müştemilatı olarak çatı güneş enerjisi santrali (GES) ile sulama amaçlı GES tarımsal amaçlı yapı olarak kabul edilir.

(3) Birinci ve ikinci fıkralarda yer almayan ve tarımsal üretime katkı sunacağı değerlendirilen tesisler de Bakanlık tarafından tarımsal amaçlı yapı olarak kabul edilebilir.

(4) Tarımsal amaçlı yapılarda, tarımsal arazi kullanım bütünlüğü aranmaz.

(5) Tarımsal amaçlı yapı taleplerinin değerlendirilmesinde Ek-1’deki kriterler esas alınır.

(6) Tarımsal amaçlı yapılarda izinlendirilen yapının, projesine uygun yapılması gerektiği tarımsal amaç dışında kullanılmaması, kamulaştırma dışında ifraz edilmemesi, arsaya dönüştürülmemesi ve amaç dışı kullanımının tespit edilmesi durumunda iznin iptal edileceği izinlendirme yazısında belirtilir, bu durum izinlendirilen vaziyet planı ile birlikte ruhsat merciine bildirilir.

(7) Tarımsal amaçlı yapı taleplerinde; talep sahibi tarafından Ek-7’de yer alan noter onaylı taahhütname, Ek-16’da yer alan proje teknik raporu, Ek-14’te yer alan tarımsal amaçlı GES taleplerinde noter onaylı taahhütname, Ek-17’de yer alan muvafakatname il müdürlüklerine gönderilir. Hayvancılık tesisi değerlendirmelerinde Ek-13’te yer alan hayvansal gübre depo kapasitesi hesaplama tablosu kullanılır.

Tarım arazilerinin amaç dışı kullanım talebi

MADDE 5- 

(1) Nazım imar, uygulama imar, ilave imar ve revizyon imar planları ile köy yerleşik alanı ve civarı, kırsal yerleşik alan ve kırsal yerleşme alanı gibi birden çok kişiyi ilgilendiren ve birden çok fonksiyonu içeren planlara yönelik çalışmalara başlanmadan önce, planlamayı yapacak kamu kurum/kuruluşları ve/veya plan yapma yetkisine sahip kamu kurum/kuruluşlarınca yetkilendirilen plan müellifleri tarafından, TAD Portal kullanılarak il müdürlüklerine başvurulur.

(2) Gerçek veya tüzel kişiler tarafından, tarım arazilerinin tarımsal veya tarım dışı amaçlı kullanım talepleri için, arazinin belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde olması durumunda belediyelere, belediye ve mücavir alan sınırları dışında olması durumunda ise il özel idarelerine veya diğer plan yapma yetkisine sahip kuruluşlara başvurulur. Bu başvurular ilgili kuruluşlar tarafından TAD Portal kullanılarak il müdürlüğüne intikal ettirilir.

(3) İl özel idaresi ile belediye başkanlıkları yetki alanındakiler hariç olmak üzere, petrol ve doğal gaz arama ve işletme faaliyetleri, madencilik faaliyetleri, yenilenebilir enerji yatırımları, elektrik iletim hatları ve plan zorunluluğu olmayan yatırımlar için gerçek veya tüzel kişiler tarafından yapılacak amaç dışı kullanım talepleri, TAD Portal üzerinden il müdürlüğüne intikal ettirilir. İrtifak alanlarının TAD Portala girişinin yapılması zorunlu değildir.

(4) Tarımsal veya tarım dışı amaçlı yapı başvuruları, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından yetkilendirilen plan müellifi gerçek ve tüzel kişiler tarafından il müdürlüğüne yapılabilir.

(5) Başvuruyu yapan gerçek ve tüzel kişilerin yetki belgelerini başvuru dosyaları ile birlikte sunması zorunludur.

(6) Tarım arazilerinin amaç dışı kullanım taleplerinde, sulama ve/veya toplulaştırma projeleri ile içme-kullanma suyu havzası yönünden sakınca bulunup bulunmadığı konusunda Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü (DSİ), il özel idaresi, belediye başkanlıkları görüşü, başvurunun yapıldığı idare veya başvuruyu yapan gerçek veya tüzel kişiler tarafından il müdürlüğüne iletilir.

Arazi etüt raporlarının hazırlanması ve sınıflandırılması

MADDE 6- 

(1) Tarım arazilerinin sınıflandırılması, amaç dışı kullanımın önlenmesi amacıyla Ek-2’de yer alan standartlara uygun olarak yapılır.

(2) Etüt raporları; Bakanlığın hizmet içi eğitiminden geçmiş en az iki ziraat mühendisi tarafından, Ek-3’teki formata uygun olarak arazinin sınıfı, kullanım şekilleri, diğer tarımsal özellikleri ile çevre arazilerle ilişkisi, veri tabanı ve mahallinde yapılan inceleme sonucunda TAD Portal üzerinden hazırlanır. Arazi etüt raporunda, birbirleri ile çelişkili ifadelere yer verilmez.

(3) Etüt raporunda, alternatif alan değerlendirmesi için tarımsal potansiyeli düşük alanlar belirlenir ve bu alanlar harita üzerinde gösterilir, tarımsal kullanım bütünlüğü aranan faaliyetler için tarımsal kullanım bütünlüğü 3 üncü maddenin birinci fıkrasının (n) bendinde yer alan tanımdaki kriterler gözetilerek değerlendirilir, toprak koruma projesine ihtiyaç olup olmadığı açık olarak belirtilir, ihtiyaç duyulması halinde projede hangi tedbirlere yer verilmesi gerektiği, ihtiyaç duyulmaması halinde neden ihtiyaç duyulmadığı açıklanır. Etüt raporları ilgili şube müdürünce kontrol edilerek il müdürü tarafından onaylanır.

(4) Tarımsal kullanım bütünlüğünün bozulmaması için; mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri ve dikili tarım arazileri içerisinde, büyüklüğü 2 hektardan küçük olan lokal marjinal tarım arazileri, içerisinde bulunduğu sınıfla aynı kabul edilir. Marjinal tarım arazisi içerisinde kalmış veya sınırında tarım arazisi bulunmayan 2 hektardan küçük mutlak tarım arazileri veya özel ürün arazileri ile 0,5 hektardan küçük dikili tarım arazileri ve 0,3 hektardan küçük sera arazileri marjinal tarım arazisi olarak kabul edilir.

(5) Başvuru yapılan alanın, Hazineye ait taşınmazlar ile tescil harici alanlardan olması halinde; 4342 sayılı Kanun kapsamında görüş alındıktan sonra arazi incelemesi yapılarak Kanunun 3 üncü maddesinin (i) bendinde sayılan arazilerden olmaması durumunda, Ek-2’de yer alan standartlar esas alınarak arazi sınıfı belirlenir ve işlemlere devam edilir.

(6) Talep konusu arazinin doğal durumunun tamamının kazı, dolgu veya yapılaşma ile bozulması durumunda arazi etüdü, toprak ve topoğrafik özellikleri benzer olan komşu araziden ve Bakanlık veri tabanında yer alan etüt haritalarından yararlanılarak yapılır.

(7) Dekarında en az Ek-4’te yer alan tabloda cinsi ve sayısı yazılı ağaç, fidan veya kök bulunan çok yıllık ağaç, ağaççık ve çalı formunda bitkilerin bulunduğu yerler dikili tarım arazisi olarak kabul edilir. Yerel plantasyonlarda uzman kurum görüşü alınarak dikili normu belirlenebilir. Lavanta, korunga, yonca, çilek gibi otsu çok yıllık bitkiler dikili kabul edilmez.

(8) Ek-4’te yer alan tabloda belirtilen zeytin ağacı sayısı yalnızca arazinin dikili tarım arazisi tespiti için belirlenen sayıyı ifade eder ve 3573 sayılı Kanun kapsamındaki zeytinlik alanların belirlenmesinde dikkate alınmaz.

(9) İl veya ilçe müdürlüklerine başvuru yapılarak tapu kütüğünde dikili tarım arazisi vasfı kazanan araziler ile Bakanlık birimleri tarafından sınıfı dikili tarım arazisi olarak tespit edilen arazinin ağaç, ağaççık ve çalı türlerinin ekonomik ömrü tamamlanmadan toprak, topoğrafik özellikler, verim, doğal afet, hastalık veya diğer mücbir sebepler dışında beş yıl süre ile sınıfı değiştirilemez.

(10) Maden sahaları ve/veya güneş enerjisi santrali kurulacak alanın sınırları, koordinatları ile beraber TAD Portal girişi yapılarak, arazinin başvuru sahibine ait olmaması halinde arazi sahibi ile illiyet bağını gösteren belge alınarak arazinin sınıf tespiti yapılır.

Arazi etüt raporlarının değerlendirilmesi

MADDE 7- 

(1) Arazi incelemesi sonucu hazırlanan arazi etüt raporlarında; tarımsal arazi kullanım bütünlüğünün bozulduğunun tespit edilmesi durumunda, talep reddedilir ve Kurul gündemine alınmaz.

(2) Arazi toplulaştırma projesi bulunan alanlarda yapılan amaç dışı arazi kullanım taleplerinde, projenin başlamış ve devam ediyor olması halinde tapuya tescil işlemi tamamlanıncaya kadar proje açısından sakınca bulunup bulunmadığı konusunda ilgili kurum veya birim görüşü alınır. Görüşün olumsuz olması durumunda, etüt raporu düzenlenmeksizin, talep valilik tarafından reddedilir ve Kurul gündemine alınmaz.

(3) Tarım dışı amaçla kullanımı talepleri, planlı alanda alternatif alan bulunmaması, tarımsal kullanım bütünlüğünün bozulmaması, toplulaştırma projesi açısından ve/veya içme-kullanma suyu havzaları yönünden sakınca bulunmaması şartıyla Kurul gündemine alınır.

(4) Arazinin sulu/kuru değerlendirilmesinde, DSİ, il özel idaresi veya büyükşehir belediye başkanlığı ile tesisi işleten kurum/kuruluş/birlik/kooperatiften talep alanının fiilen sulanıp sulanmadığı sorulur.

(5) Tarım dışı alanlar arazi etüt raporu ile belirlenir. Bu alanlar için, ihtiyaç duyulması halinde toprak koruma projesi hazırlattırılarak Kanunun 13 üncü ve 14 üncü maddeleri kapsamında yapılacak işlem olmadığı ilgilisine doğrudan valilikçe bildirilir. Tarım dışı alanların sınırları çizilip TAD Portala işlenir.

(6) Maden sahası ve/veya güneş enerjisi santrali amaçlı arazi sınıf tespiti başvuruları için yapılan işlem yalnızca sınıf tespitidir. İlgili mevzuat kapsamında alınması gereken izinleri içermez. Arazi etüdü yapılan alanda madenin bulunması ve/veya güneş enerjisi santrali kurulması halinde, ilgili mevzuatı kapsamında izin alınması zorunludur. Sınıf tespitleri yapılan arazi ile ilgili ruhsat işlemlerine esas kurum görüşü verilirken belirlenen bu sınıf esas alınarak işlem tesis edilir.

(7) Güneş enerjisi santrali kurulacak alanın arazi sınıfının kuru marjinal tarım arazisi olması zorunlu olup, bu sınıf dışındaki arazilerdeki talepler hiçbir şekilde Kurul gündemine alınmaz. Hibrit santrallerde ana santrale ek olarak yapılacak güneş enerjisi santrali için izinlendirilecek alanın da kuru marjinal tarım arazisi olması zorunludur.

(8) Tarımsal amaçlı yapıların müştemilatı olan güneş enerji santrali talepleri ve sulama amaçlı güneş enerji santrali talepleri Ek-15’te yer alan güneş enerji santrali değerlendirme tablosu göz önüne alınarak değerlendirilir.

Kamu yararı kararı

MADDE 8- 

(1) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu veya Türkiye Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi tarafından elektrik piyasasında üretim ve dağıtım faaliyetleri yatırımları için kamulaştırma işlemleri yapılmak üzere 14/3/2013 tarihli ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 19 uncu maddesi kapsamında alınan kamu yararı kararı yerine geçen kararları, Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında değerlendirilir.

(2) Bakanlık görev alanına giren tarım dışı amaçlı kullanım taleplerinde kamu yararı kararı alınabilmesi için; il müdürlüğünün ilgili şube müdürlüğü tarafından Ek-5’te yer alan formata uygun olarak, kamu yararı kararı teknik raporu hazırlanır.

(3) Bakanlığın görev alanına giren, tarım dışı amaçlı kullanım taleplerinde; etüt raporu, Kurulun uygun görüşü ve il müdürlüğü tarafından hazırlanacak kamu yararı kararı teknik raporu ile birlikte talep dosyası Bakanlığa gönderilir ve yapılan değerlendirme sonucu uygun görülmesi halinde kamu yararı kararı Bakanlıkça alınabilir.

Alternatif alan ve tarımsal arazi kullanım bütünlüğü değerlendirmesi

MADDE 9- 

(1) Tarım arazileri, Kanunda belirtilen istisnalar hariç olmak üzere, arazi kullanım plânlarında belirtilen amaçları dışında kullanılamaz. Arazi kullanım planlaması yapılan alanlarda amaç dışı kullanımlara ayrılan yerler bulunması halinde, bu alanlar alternatif alan olarak değerlendirilir. Arazi kullanım planları, tüm fiziki planlamalara altlık oluşturması nedeniyle, onaylanmış arazi kullanım planlarında gösterilen arazi kullanım şekillerine uyulması ve diğer planlamaların buna göre yönlendirilmesi zorunludur.

(2) Arazi etüt raporunda tespit edilen alternatif alanların, talep edilen amaç doğrultusunda kullanılıp kullanılamayacağına veya bu alanların planlamaya uygun olup olamayacağına, planlama ihtiyaçları, arazinin tarımsal sınıflaması yanında deprem, taşkın, heyelan ve benzeri riskler ile kamu güvenliği, plan bütünlüğü, talep sahibi gerçek ve tüzel kişilerin planlayıcı kuruluşlardan alacağı belge veya talep sahibinin gerekçeleri de dikkate alınmak suretiyle Kurul tarafından değerlendirilerek karar verilir.

(3) Tarım dışı amaçlı arazi kullanım taleplerinde, alternatif alan kapsamında talebin, planlı alanlardan ve/veya köy yerleşik alanlarından karşılanıp karşılanamayacağı ve tarımsal potansiyeli daha düşük alanlardan karşılanıp karşılanamayacağı hususlarının araştırılması zorunludur. Alternatif alan araştırması, talebin yapıldığı köy veya kırsal mahalle idari sınırları içerisinde yapılır. İlçe merkezleri için yapılan başvurularda, başvurunun yapıldığı ilçe belediye başkanlığının yetki alanı sınırları içinde, büyükşehir olmayan illerde ise il belediye başkanlığı ve/veya il özel idaresinin yetki alanı içinde yapılır.

(4) Doğada bulunduğu yerlerin sınırlı olmasından dolayı alternatif alanının bulunmaması nedeniyle, 4/6/1985 tarihli ve 3213 sayılı Maden Kanununun 2 nci maddesinde sayılan I inci grup madenler haricindeki madenler, 3/6/2007 tarihli ve 5686 sayılı Jeotermal Kaynaklar ve Doğal Mineralli Sular Kanunu kapsamındaki jeotermal kaynaklar ve doğal mineralli sular ile 30/5/2013 tarihli ve 6491 sayılı Türk Petrol Kanunu kapsamındaki petrollerin arama ve çıkarılması faaliyetleri için alternatif alan ve tarımsal arazi kullanım bütünlüğü bulunmadığı kabul edilir.

(5) Özellikleri ve kurulabilecekleri alanlar göz önüne alınarak, yenilenebilir enerji santralleri ve bunlara ait depolama tesisleri, yol, trafo, kök, şalt merkezi, iletim hattı tesisleri ile faaliyetin yerinde yapılma zorunluluğu bulunması nedeniyle enerji nakil hatları ile bu yatırımlara ait trafo, kök, şalt merkezi, iletim hattı tesisleri, su deposu, arıtma tesisi, içme suyu hattı talepleri için alternatif alan ve tarımsal arazi kullanım bütünlüğü bulunmadığı kabul edilir. Bu amaçla izinlendirilen alana sınır olan arazilerin tarım dışı amaçlı kullanım taleplerinde, tarımsal kullanım bütünlüğü değerlendirmesi yapılırken bu tesislerin varlığı dikkate alınmaz.

(6) Büyük ova koruma alanlarında yapılan tarım dışı amaçla kullanım başvurularında büyük ova koruma alanı dışında kalan alanlar alternatif alan sayılır. Tarım dışı amaçlı arazi kullanım talebinin büyük ova koruma alanı dışından karşılanamaması durumunda, alternatif alanlar öncelikle büyük ova sınırları içerisinde tarımsal üretim potansiyeli düşük alanlardan karşılanır.

(7) Tarımsal amaçlı yapılarda, talebin öncelikle ova sınırları dışındaki yatırımcıya ait arazilerden ve aynı ilçe sınırları içerinde kalan tarıma dayalı ihtisas organize sanayi bölgelerinden karşılanması esastır. Alternatif alan araştırmasında hisseli parseller değerlendirmeye alınmaz.

(8) Teknik gerekçelerle alternatif alan bulunmadığının belirtilmesi halinde bu teknik gerekçelerin açıklanması zorunludur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Toprak Koruma Kurulunun Teşekkülü, Görevleri, Çalışma Usul ve Esasları

Toprak koruma kurulunun teşekkülü

MADDE 10- 

(1) Toprak koruma kurulu her ilde valinin başkanlığında;

a) Başkan yardımcılığı görevini de yürütmek üzere il müdürü,

b) Hazine ve Maliye Bakanlığının ildeki üst düzey temsilcisi,

c) İlde plân yapma yetki alanına göre; kamu kurum ve kuruluşlarından bir, büyükşehir olan illerde büyükşehir belediye başkanlığı, diğer illerde mücavir alan sınırı içerisinde il belediye başkanlığı, mücavir alan sınırı dışında ise il özel idare temsilciliğin bir ve üniversitelerin ilgili bölümlerinden bir üye olmak üzere toplam üç üye,

ç) Plânlama ve/veya toprak koruma konularında ulusal ölçekte faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarından birinin ildeki temsilcisi, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB) veya Türkiye Ziraat Odaları Birliği temsilcisi, Türkiye Mühendis ve Mimar Odaları Birliği (TMMOB) İl Koordinasyon Kurulu veya Ziraat Mühendisleri Odası temsilcisi olmak üzere sivil toplum kuruluşlarından vali tarafından belirlenecek toplam üç üye, olmak üzere Ek-6’da yer alan listeye uygun en az dokuz üyeden oluşur.

(2) Kurulun gündeminde bulunan araziler özel kanunlarla koruma altına alınmış alanlar ve DSİ ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının proje alanı ilân edilen yerlerinden ise bu alanlarda uygulama yapan birimin yetkili temsilcisi de Kurula dâhil edilir.

(3) Kurulun sekretarya hizmetleri il müdürlüğü tarafından yürütülür.

Toprak koruma kurulunun görevleri

MADDE 11- 

(1) Kurulun görevleri aşağıda belirtilmiştir:

a) Tarım arazilerinin korunması, geliştirilmesi ve verimli kullanılmasına yönelik inceleme, değerlendirme ve izleme yapmak, ortaya çıkan olumsuzlukları belirlemek, toprağı korumak ve toprakla ilgili sorunları giderici önlemleri almak, geliştirmek, uygulanmasını sağlamak için görüş oluşturmak.

b) Arazi kullanımını gerektiren tüm girişimleri yönlendirmek, arazi özelliklerinin iyileştirilmesi, muhafaza ve geri kazanımına yönelik projeleri incelemek, uygun bulunması halinde onaylamak ve uygulanmasını takip etmek.

c) Toprak koruma önlemlerinin yerine getirilmesi sürecini yerel ölçekte izlemek, değerlendirmek ve çözümleyici öneriler geliştirmek, hazırlanacak tarımsal amaçlı plan ve projeler ile arazi kullanım plânları doğrultusunda, yerel ölçekli yıllık iş programları için görüş oluşturmak ve uygulamaya konulmasının takibini yapmak.

ç) Ülkesel, bölgesel veya yerel ölçekli plânlar arasındaki uyumu denetlemek.

d) Tarım arazilerinin kullanılması ile ilgili talepleri değerlendirmek, görüş oluşturmak ve ilgililerine aktarmak.

e) Gündeminde bulunan konularla ilgili ihtiyaç duyulması halinde yerinde inceleme yaparak karar oluşturmak.

f) Kanun kapsamında verilen diğer görevleri yapmak.

Toprak koruma kurulunun çalışma usul ve esasları

MADDE 12- 

(1) Toprak koruma kurulu aşağıdaki esaslar çerçevesinde çalışmalarını yürütür:

a) Kurul, Kanunda verilen görevleri yerine getirmek ve görüşülecek konu olması halinde kurul başkanınca belirlenen gündemi görüşmek üzere, ayda en az bir kez olağan, ihtiyaç duyulması halinde bir veya daha fazla olağanüstü toplanır. Kurulun gündeminde görüşülecek konu olmaması halinde Kurul toplanmaz, bu durum sekretarya tarafından karar defterine işlenir ve il müdürü tarafından onaylanır.

b) Kurul üyeleri; olağan toplantılarda, toplantıya çağrılmadan en az üç gün önce sekretarya tarafından gündem hakkında bilgilendirilir.

c) Kurulun üye tam sayısı ile toplanması esastır, ancak zorunluluk halinde en az altı üye ile toplanabilir. Kurul gündemindeki konular hakkındaki görüşün olumlu sayılması için, en az altı üyenin olumlu yönde oy kullanması gerekir.

ç) Toplantıda alınan kararlar, karar defterine işlenir veya elektronik ortamda hazırlanarak çıktısı alınır, alınan çıktı kurul defterine yapıştırılarak imzalanır ve muhafaza edilir.

d) Kurul kararlarında üyelerin temsil ettikleri kurumlar belirtilir ve toplantıya katılamayan üye için katılmadı ibaresi konulur, oy çokluğu ile alınan kararlarda, varsa karşı görüşlerin gerekçeleri/şerhleri belirtilir.

e) Kurulun kararlarına yapılan itirazlar sonucu Bakanlık tarafından yapılan incelemeye dayalı hazırlanan rapor veya talebi destekleyici nitelikte yeni bilgi ve belgenin sunulması halinde, kararlar Kurul tarafından yeniden değerlendirilir.

f) Tarım dışı amaçlı kullanım talebi, toplulaştırma projelerinin veya etüt raporunda çevre tarım arazilerindeki tarımsal kullanım bütünlüğünü bozacak durumda olması halinde Kurul gündemine alınmaz ve valilik tarafından doğrudan reddedilir.

g) Etüt raporunda tespit edilen alternatif alanlar Kurul tarafından değerlendirilir, alternatif olup olamayacağı gerekçesi açıklanarak karara bağlanır.

ğ) Büyük ova koruma alanı dışındaki tarımsal amaçlı yapılar ile arazi etüt raporunda tarımsal kullanım bütünlüğünü ve arazi toplulaştırma projesi bütünlüğünü bozmadığı tespit edilen kuru marjinal tarım arazileri için gerçek ve tüzel kişiler tarafından yapılan tarım dışı amaçlı kullanım talepleri Kurul gündemine alınmaz, valilikler tarafından değerlendirilerek sonuçlandırılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Tarım Arazilerinin Tarımsal veya Tarım Dışı Amaçlarla Kullanım

Esasları ile Toprak Koruma Projelerinin Hazırlanması

Arazi kullanımının esası

MADDE 13- 

(1) Tarım arazilerini kullananlar, toprağın ekolojik, bitkisel üretim, sosyo-ekonomik ve endüstriyel işlevlerinin tamamen, kısmen veya geçici olarak bozulmaması amacıyla Kanun ve ilgili mevzuatın öngördüğü tedbirleri almakla yükümlüdür.

(2) Planlayıcı kuruluşlar tarafından yapılan/yaptırılan nazım ve uygulama imar planlarında; tarımsal niteliği korunacak alan (TNKA) olarak ayrılan yerler izin alınmaksızın tarımsal üretim amacı dışında kullanılamaz, bu alanlarda hiçbir parsele arsa vasfı kazandırılamaz, ifraz edilemez, yol geçirilemez, düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılamaz ve plan değişikliğine gidilmesi durumunda Bakanlıktan izin alınması zorunludur. Bu hususlara uyulmaması halinde, Kanunun 21 inci maddesi hükümleri uygulanır.

Tarım arazilerinin tarım dışı amaçlı kullanım taleplerinin değerlendirilmesi

MADDE 14- 

(1) Büyük ova koruma alanı dışındaki tarım dışı amaçlı kullanım taleplerinde; mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri, sulu tarım arazileri alternatif alan bulunmaması ve Kurulun uygun görmesi şartıyla;

a) Savunmaya yönelik stratejik ihtiyaçlar,

b) Doğal afet sonrası ortaya çıkan geçici yerleşim yeri ihtiyacı,

c) Petrol ve doğal gaz arama ve işletme faaliyetleri,

ç) İlgili bakanlık tarafından kamu yararı kararı alınmış madencilik faaliyetleri,

d) Bakanlıklarca kamu yararı kararı alınmış plan ve yatırımlar,

e) Kamu yararı gözetilerek yol, altyapı ve üstyapı faaliyetlerinde bulunacak yatırımlar,

f) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun talebi üzerine 6446 sayılı Kanun uyarınca yenilenebilir enerji kaynak alanlarının kullanımı ile ilgili yatırımlar,

g) Jeotermal kaynaklı teknolojik sera yatırımları için bu arazilerin amaç dışı kullanım talepleri, için hazırlanacak/hazırlattırılacak toprak koruma projesine uyulması kaydıyla Bakanlık tarafından izin verilebilir. Bakanlık bu yetkisini valiliklere devredebilir.

(2) Tarımsal amaçlı yapılarla ilgili başvurular, il müdürlüğü tarafından incelenir ve bu tesislerin tarımsal amaçlı yapılardan olması ve hazırlanacak/hazırlattırılacak toprak koruma projesine uyulması şartı ile arazi niteliklerine ve sınıfına bakılmaksızın ve alternatif alan ve tarımsal kullanım bütünlüğü aranmaksızın projede öngörülen miktarda alana valilikçe izin verilebilir.

(3) Arazi sınıfı kuru marjinal olan tarım arazisi için; kamu kurumları tarafından yapılan nazım, uygulama, revizyon ve ilave imar planı, köy yerleşik alanı ve civarı, kırsal yerleşik alan ve kırsal yerleşme plan talepleri ve kamu yatırımı talepleri, Kurul görüşünün uygun olması halinde, kamu yararı kararı alınmaksızın değerlendirilmek üzere Bakanlığa iletilir. Gerçek veya tüzel kişilerin münferit taleplerinde ise, çevre arazilerdeki tarımsal kullanım bütünlüğünün bozulmaması ve hazırlanacak/hazırlattırılacak toprak koruma projesine uyulması şartıyla toprak koruma kurulunda görüşülmeksizin valilikler tarafından tarım dışı amaçla kullanım izni verilebilir.

(4) İmar planlarında tarımsal niteliği korunacak alan olarak ayrılan yerler ile kamu yararı kararı alınarak tarım dışı amaçla kullanım izni verilen yerler, yeniden izin alınmaksızın bu amaç dışında kullanılamaz ve planlanamaz. Bu durum izinlendirme yazısında belirtilir.

(5) Jeotermal ve doğal mineralli su kuyuları ile içme veya sulama suyu arama faaliyetleri için; Kurulun uygun görmesi, toprak koruma projesine uyulması kaydıyla valilik tarafından bir yıla kadar geçici süre ile izin verilebilir. Bu süre gerekçeli talep doğrultusunda en fazla bir yıla kadar daha uzatılabilir. Arama sonucu kaynak bulunmaması durumunda arazinin eski haline getirilmesi için geri dönüşüm projesi hazırlatılır ve arazinin eski haline getirileceğine ve çevresinde yapılan tarımsal üretime olabilecek zararların tazmin edileceğine dair noter onaylı taahhütname alınır. Arama sonucu bulunan jeotermal kaynak ve doğal mineralli su kuyuları ile içme veya sulama suyu kuyuları için işletmeye geçilmesi halinde izinlendirme işlemleri bu madde kapsamında değerlendirilir.

Büyük ovalarda tarım arazilerinin amaç dışı kullanımı

MADDE 15- 

(1) Büyük ova koruma alanı olarak belirlenen alanlarda bulunan tarım arazileri hiçbir surette amacı dışında kullanılamaz. Ancak alternatif alan bulunmaması, kurul veya kurullarca uygun görüş bildirilmesi şartıyla;

a) Tarımsal amaçlı yapılar,

b) Bakanlık ve talebin ilgili olduğu bakanlıkça ortaklaşa kamu yararı kararı alınmış faaliyetler, için kullanımlara Bakanlıkça izin verilebilir.

(2) 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili mevzuatına uygun gerekli izinler alındıktan sonra imar planı yapılarak onaylanan ve halen yürürlükte bulunan planlı alanlar ile il idare kurulları tarafından onaylanan köy yerleşik alanı sınırları içinde kalan yerler ve büyük ova koruma alanlarının ilanından önce Kanun kapsamında izin alınmış, diğer kurumlar tarafından işlemleri devam eden talepler bu madde kapsamında değerlendirilmez.

(3) İlgili idaresince imar planı kapsamında talep edilmiş, tarım dışı amaçlı kullanım izni verilmiş ancak plan onaylanmadan, büyük ova koruma alanları içinde kalan araziler ile ilgili yapılacak yeni talepler, birinci fıkra kapsamında değerlendirilir.

(4) Büyük ova koruma alanlarının ilanından önce işlemleri başlamış, ancak izin işlemleri sonuçlanmamış tüm talepler birinci fıkra kapsamında değerlendirilir.

(5) Amaç dışı kullanımı talep edilen arazinin, bir kısmının büyük ova koruma alanı içinde kalması halinde, her iki alan ayrı ayrı değerlendirilir ve ova dışında kalan alanın tüm arazi talebini karşılaması durumunda ova içinde kalan alanın alternatifi kabul edilir, arazi talebi ova dışında kalan kısımca karşılanamaması durumunda ova içinde kalan alanın en az etkileneceği şekilde işlem yapılır.

(6) Birden çok ilin idari sınırlarını kapsayan başvurularda, illerin kurulları tarafından talep ayrı ayrı değerlendirilerek Bakanlıkça sonuçlandırılır.

(7) Amaç dışı kullanım talebinin ilgili olduğu bakanlığın, yapılacak olan faaliyetle ilgili almış olduğu kamu yararı kararının Bakanlığa ulaşmasından sonra Bakanlığın aynı doğrultuda kamu yararı kararı vermesi halinde ortaklaşa kamu yararı kararı alınmış sayılır.

(8) 3213 sayılı Kanun, 5686 sayılı Kanun ile 6491 sayılı Kanun kapsamındaki tabii kaynak arama faaliyetleri için; Kurulun uygun görmesi, toprak koruma projesine uyulması kaydıyla Bakanlık tarafından izin verilebilir. Arama sonucu kaynak bulunamaması durumunda arazinin eski haline getirilmesi için geri dönüşüm projesi hazırlatılır ve arazinin eski haline getirileceğine ve çevresinde yapılan tarımsal üretime olabilecek zararların tazmin edileceğine dair noter onaylı taahhütname alınır. Arama sonucu bulunan kaynak için işletmeye geçilmesi halinde izinlendirme işlemleri bu madde kapsamında değerlendirilir.

Tarım arazilerinin tarım dışı amaçlı kullanımı ile ilgili genel hükümler

MADDE 16- 

(1) Büyük ova koruma alanı içinde veya dışındaki tarım dışı amaçlı kullanım taleplerinde;

a) Zeminde tarımsal faaliyetlerin devamına izin verilen, arazinin üst kullanımı ile ilgili; sabit tesisler hariç olmak üzere iletim hattı güzergâhında kalan araziler, tarım dışı amaçla izinlendirilmez.

b) 3213 sayılı Kanun, 5686 sayılı Kanun ile 6491 sayılı Kanun kapsamındaki tabii kaynakları arayanlar ve işletenler, faaliyetlerini çevre ve tarım arazilerine zarar vermeyecek şekilde yürütmekle ve kendilerine tahsis edilen yerleri tahsis süresi bitiminde il müdürlüğü gözetiminde eski vasfına getirmeye yönelik Ek-8’de yer alan formata uygun taahhütname vermekle yükümlüdürler.

c) Çevre düzeni planlarına dayalı olarak, tarım dışı amaçlı kullanım izni verilmez. Bu plan taleplerinde, planlamalara altlık oluşturmak üzere, veri tabanında yer alan onaylanmış arazi kullanım planlaması (AKUP) haritası sayısal olarak bildirilir.

ç) 12/11/2012 tarihli ve 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yürürlüğe girmesinden önce onaylanan 1/25000 ölçekli çevre düzeni planlarının tarım dışı amaçlı kullanım izni bulunmadığından, bu planların nazım imar planı olarak onaylanması durumunda, bu plan içinde kalan alanlar için tarım dışı amaçlı kullanım izni alınması zorunludur.

(2) Arazi kullanımına ilişkin verilen izinler, iznin ilgili kuruma/kişiye tebliğinden itibaren iki yıl içerisinde; sera, bağ evi, maden ocağı, enerji nakil hattı gibi plan ve ruhsat zorunluluğu olmayanların onay işlemlerinin tamamlanmaması, tarım dışı amaçlı kullanımlarda planların onaylanmaması, tarımsal amaçlı izinlerde ise ruhsata bağlanmaması durumunda geçersiz kabul edilir. Bu alanlar için yeniden izin talep edilmesi durumunda, talep içeriğinin değişmemesi şartıyla, kurul görüşü alınması gereken taleplerde işlemlere kurul aşamasından devam edilir, kamu yararı kararı alınmış ise geçerli kabul edilir. Ancak arazinin yerinde kontrolü yapılarak yapılaşma, kazı veya dolgu ile doğal durumunun bozulduğunun tespiti halinde Kanunun 21 inci maddesindeki işlemler yürütülür.

(3) Yapılan başvurular ile ilgili eksik bilgi ve belgelerden; kamu kurumlarından alınacak belgeler altı ay içinde, diğer belgeler üç ay içinde tamamlanır, bu sürede tamamlanmayan başvurular değerlendirmeye alınmaz ve ilgilisine iade edilir. Eksik belge tamamlandıktan sonra, mevzuatta meydana gelen değişiklikler de dikkate alınarak işlemlere kaldığı yerden devam edilir.

Toprak koruma projelerinin hazırlanması

MADDE 17- 

(1) Toprak koruma projeleri; toprağın, bulunduğu yerde doğal fonksiyonlarını sürdürebilmesinin sağlanması amacıyla korunması esası ile hazırlanır.

(2) Zorunlu olarak kazı veya dolgu gerektiren herhangi bir arazi kullanım faaliyeti sonucu veya yapılan faaliyete bağlı olarak çevresinde bulunan tarım arazilerinin toprak yapısının bozulması, drenajın engellenmesi ve buna bağlı olarak tuzlanma, alkalileşme, erozyon, heyelan ve benzeri nedenlerle toprak kaybı ve arazi bozulması halinde; araziyi kullananlar tarafından, 18/12/1991 tarihli ve 91/2526 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Ziraat Mühendislerinin Görev ve Yetkilerine İlişkin Tüzüğün yetki verdiği veya toprak koruma projesi hazırlama konusunda sertifika almış en az bir ziraat mühendisi sorumluluğunda ilgili mühendislerce Ek-9’daki dispozisyona uygun olarak toprak koruma projesi hazırlanır, valilikçe uygun görülmesi halinde onaylanır ve uygulattırılır.

(3) Arazi etüdü sonucu hazırlanacak raporlarda; toprak koruma projesine ihtiyaç olup olmadığına karar verilir ve ihtiyaç olması halinde, projenin uygulanacağı alanın yeri, yapılacak tarım dışı faaliyetin niteliği, bu faaliyetten dolayı çevre arazilerde meydana gelecek muhtemel toprak kayıpları ve arazi bozulmaları ile bu olumsuzlukları giderecek tedbirlere yer verilir, projeler bu tedbirleri içerecek şekilde hazırlattırılır.

(4) Toprak koruma projeleri valilik veya Bakanlıkça, talebin uygun görülmesinden sonra talep sahibi tarafından hazırlanır veya hazırlattırılır.

(5) Sürdürülebilir toprak yönetimi kapsamında hazırlanacak olan projeler sekileme, çevirme, koruma duvarı veya bandı, bitkilendirme, arıtma, drenaj gibi imalat, inşaat ve diğer arazi bozulması ve toprak kayıplarını engelleyen fiziksel ve/veya kültürel tedbirleri içerir.

(6) Toprak koruma projelerinin hazırlatılmaması, yetersizliği veya zamanında gerekli tadilatların yapılmaması sonucu arazi tahribi veya toprak kayıpları olması halinde meydana gelecek zararlardan; proje hazırlanmasına gerek olmadığına karar verenler, proje hazırlanmış ise projeyi hazırlayan ve onaylayanlar sorumludur.

(7) Heyelan, sel ve rüzgâr gibi doğal olaylar sonucu meydana gelen toprak kayıplarını önlemek için valilikler toprak koruma projelerini hazırlatır, uygulamasını yapar veya yaptırır. Birden fazla ili ilgilendiren havza düzeyinde yapılacak toprak koruma projelerinin hazırlanması Bakanlık koordinasyonunda ilgili valilikler tarafından yapılır ve yürütülür.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İtiraz, Etüdün Ücretlendirilmesi, Denetim ve İdari Yaptırımlar

İtiraz

MADDE 18- 

(1) Bu Yönetmelik kapsamında verilen kararlara veya etüt raporu ile tespit edilen sınıflara bir defaya mahsus olmak üzere itiraz edilebilir. İtirazlar, kararın valilik tarafından tebliğ tarihini izleyen bir yıl içerisinde Bakanlığa iletilmek üzere valiliklere yapılır. Bakanlık, itirazları inceleyerek karara bağlar. Bu karar itiraz bakımından kesin olup gereği için valiliğe gönderilir.

(2) İtiraz sonucunda Bakanlıkça verilen olumsuz karar ile ilgili, olumsuzluk sebebini ortadan kaldıracak gerekçeli rapor veya kamu kurumlarından alınan belge sunulması durumunda, Bakanlıkça karara konu işlemler yeniden inceleme konusu yapılabilir.

(3) Bakanlık tarafından yapılan değerlendirmede uygun görüş verilmeyen talepler ile ilgili, gerekçeli rapor veya kamu kurumlarından alınan belge sunulması durumunda, uygun görülmeyen talepler yeniden değerlendirilerek görüş oluşturulabilir.

Etüt ve incelemenin ücretlendirilmesi

MADDE 19- 

(1) Tarım arazilerinde sınıf tespiti ve/veya tarımsal amaçlı yapılar ve tarım dışı amaçlı kullanım izinleri kapsamında yapılacak etütler için, Bakanlıkça yılda bir kez olmak üzere tespit edilecek ücret genel bütçeye gelir kaydedilir.

(2) İtirazların yerinde incelenmesi için yatırılacak ücret, birinci fıkrada belirlenen ücretin iki katı olarak genel bütçeye gelir kaydedilir.

Denetim

MADDE 20- 

(1) Kanunun ve bu Yönetmeliğin uygulanmasında denetim görevini Bakanlık, valilikler veya kurullar yapar ya da yaptırır. Kanunda ve bu Yönetmelikte yer alan projeler ve izinlerle ilgili denetimler, verilen iznin onay işlemlerinin tamamlandığı, ruhsata bağlandığı veya planın onaylandığı tarihi takip eden yılın sonunda başlar ve ikinci yılın sonunda tamamlanarak sonucundan Bakanlık ve kurullara bilgi verilir.

(2) Uygulamada etüt, sınıflama, analiz gibi toprak ve arazi ile ilgili teknik konularda denetim görevini Bakanlık yapar veya yaptırır.

(3) Kurul üyesi kurum veya kuruluşlar ile sivil toplum kuruluşları tespit ettikleri arazi bozulmaları ve toprak kayıpları ile ilgili faaliyetler hakkında valiliklere ihbarda bulunabilir. Valilikler konuyu inceler, sonucunu en geç bir ay içerisinde Bakanlığa ve ihbarı yapana bildirir.

(4) Yapılan denetimler, şikayetler ve resen yapılan kontroller sonucu aykırılık tespit edilmesi halinde; en geç yedi gün içinde, Bakanlığın veya valiliğin talebi üzerine, tapu müdürlüğüne yapılacak yazılı bildirim üzerine taşınmazın tapu kütüğünün beyanlar hanesine “5403 sayılı Kanunun amacı dışında kullanılmıştır.” şeklinde belirtme yapılır. Aykırılığın giderildiğine dair Bakanlık veya valilik tarafından tapu müdürlüğüne bildirim yapılmadan beyanlar hanesindeki belirtme terkin edilmez.

(5) Tarımsal veya tarım dışı amaçlı kullanımların izinlendirme işlemi sonuçları ve verilen bu izinlerin sektörel dağılımı Ek-10’daki tablolara işlenerek, mart, haziran, eylül ve aralık ayları sonunda olmak üzere üçer aylık dönemler şeklinde, her dönemi takip eden ayın ilk on günü içerisinde Bakanlığa gönderilir.

İdari yaptırımlar

MADDE 21- 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında Kanunun 21 inci maddesine göre idari yaptırım uygulanır.

(2) İdari para cezası kabahatin işlendiği tarih esas alınarak uygulanır.

(3) Kabahatin işlenme zamanının belirlenememesi halinde, tespit tarihi esas alınarak işlem tesis edilir.

Tarım arazilerinin amacı dışında kullanılmasına ve toprak koruma projelerine uyulmamasına ilişkin cezalar ve yükümlülükler

MADDE 22- 

(1) Tarımsal amaçlı yapılarda ve tarım dışı arazi kullanımlarında izin alınması ve toprak koruma projelerine uyulması zorunludur.

(2) Tarımsal amaçlı yapılara ve tarım dışı arazi kullanımına izinsiz başlanılması veya alınan izne uygun kullanılmaması halinde;

a) Yapı inşaat halinde ise valilik işi tamamen durdurur, yapılan iş tamamlanmış ise kullanımına izin verilmez.

b) Valilikçe arazi sahibine veya araziyi bozana Kanunun 21 inci maddesindeki idari para cezaları uygulanır.

c) İdarî para cezasının tebliğinden itibaren bir ay içinde başvurularak Kanunun 13 üncü veya 14 üncü maddelerindeki izinlerin alınması şartıyla işin tamamlanmasına, bitmiş ise kullanımına izin verilebilir. Başvuru yapmayanlara veya izin talepleri uygun görülmeyenlere, izinsiz bütün yapılarını yıkması ve araziyi tarımsal üretime uygun hale getirmesi için iki ay süre verilir. Verilen süre içinde izinsiz yapıların yıkılmadığı ve arazinin tarımsal üretime uygun hale getirilmediğinin tespit edilmesi durumunda; valilikçe faaliyet durdurulur ve Kanunun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin ikinci cümlesinde belirtilen idarî para cezası üç katı olarak uygulanır.

ç) İzinsiz bütün yapıların yıkılması ve arazinin tarımsal üretime uygun hale getirilmesi gerektiği belediyelere veya il özel idarelerine bildirilir. İlgili belediye veya il özel idaresi, bir ay içinde yıkımı yapar veya yaptırır, arazinin tarımsal üretime uygun hale getirilmesini sağlar. Yapılan masraflar Bakanlıkça karşılanır.

(3) Toprak koruma projelerine aykırı hareket edilmesi halinde;

a) Kanunun 21 inci maddesindeki idari para cezaları uygulanır ve projeye uygunluk sağlanması için azami iki ay süre verilir.

b) Verilen iki aylık sürenin sonunda aykırı kullanımların devam etmesi durumunda; valilikçe faaliyet durdurulur, verilen kullanım izni iptal edilir ve Kanunun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin birinci cümlesinde belirtilen idarî para cezası üç katı olarak uygulanır.

c) İzinsiz bütün yapıların yıkılması ve arazinin tarımsal üretime uygun hale getirilmesi gerektiği belediyelere veya il özel idarelerine bildirilir. İlgili belediye veya il özel idaresi bir ay içinde yıkımı yapar veya yaptırır, arazinin tarımsal üretime uygun hale getirilmesini sağlar. Yapılan masraflar Bakanlıkça karşılanır.

(4) Bakanlık birimleri, arazinin tarımsal üretime uygun hale getirilmesi için yapılan yıkım ve temizleme masraflarını, sorumlulardan genel hükümlere göre tahsil eder.

(5) Hakkında yıkım kararı alınmış olmasına rağmen bir ay içinde belediye veya il özel idarelerince yıkılmayan yapılar, Bakanlıkça yıkılabilir veya yıktırılabilir. Arazi tarımsal üretime uygun hale getirilir. Masraflara ait fatura/faturalar ödenmek üzere yıkımı yapmayan belediye veya il özel idaresine gönderilir. Yıkım ve arazinin tarımsal üretime uygun hale getirilme masrafları %100 fazlası ile ilgili belediye veya il özel idaresinden tahsil edilir. Bu şekilde tahsil edilememesi halinde ilgisine göre Hazine ve Maliye Bakanlığı veya İller Bankası Anonim Şirketi tarafından belediye veya il özel idaresinin 2/7/2008 tarihli ve 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun gereğince aktarılan paylarından kesilerek, genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere takip eden ayın sonuna kadar Bakanlık merkez muhasebe birimi hesabına aktarılır.

(6) Yıkım işlemleri, 13/10/2021 tarihli ve 31627 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Binaların Yıkılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre gerçekleştirilir.

(7) Tarım arazilerini, tescili mümkün olmayan fiili hisseler oluşturarak arazinin hisselere tekabül ettiği kabul edilen kısımlarının zilyetliğini, bir özel hukuk tüzel kişisinin faaliyeti kapsamında bu tüzel kişiyle üyelik veya ortaklık ilişkisi kurarak devretmek veya bu işlere aracılık etmek suretiyle arazinin bütünlüğünün bozulmasına ve amacı dışında kullanılmasına sebebiyet verenler hakkında Kanunun 21 inci maddesi uyarınca ilgili Cumhuriyet başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur. Ayrıca bu tüzel kişi hakkında, arazinin sınıfına göre Kanunun 21 inci maddesi uyarınca idari para cezası uygulanır.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yetki ve sorumluluk

MADDE 23- 

(1) Bu Yönetmelikte yazılı olan idarî para cezaları mahallî mülkî amir tarafından Ek-11, Ek-12’de yer alan tutanağa uygun olarak verilir.

(2) Kanunun 19 uncu, 20’nci ve 21 inci maddelerinin uygulanmasında kusurlu bulunan sorumlular hakkında, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun kamu görevlilerine yönelik hükümleri uyarınca cezalandırılmaları amacıyla ilgili Cumhuriyet başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur.

(3) Bu Yönetmelik kapsamında ihtiyaç duyulan hallerde tapu kütüğünün beyanlar hanesine belirtme yapılmasına, Bakanlık yetkilidir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 24- 

(1) 9/12/2017 tarihli ve 30265 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarım Arazilerinin Korunması, Kullanılması ve Planlanmasına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 25- 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26- 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

 

Ekleri için tıklayınız

ARAZİ KULLANIM PLANLAMASI UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

4 Nisan 2026 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 33214

YÖNETMELİK

Tarım ve Orman Bakanlığından:

ARAZİ KULLANIM PLANLAMASI UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç

MADDE 1- 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; toprak ve arazi varlığının belirlenmesi, toprak etüt, haritalama ve sınıflama yapılması, tarımsal üretim gücü yüksek büyük ovaların ve erozyona duyarlı alanların belirlenmesi, tarımsal amaçlı plan ve projelerin hazırlanması ve uygulanması ile ülkesel ve bölgesel plânlamalara temel oluşturan ve diğer fizikî/mekânsal plânlamalara veri teşkil eden çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesi doğrultusunda toprağın niteliği, arazinin yeteneği ve diğer arazi özellikleri gözetilerek uygun arazi kullanım şekillerini içeren arazi kullanım planlarının hazırlanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2- 

(1) Bu Yönetmelik; toprakların ve arazi kullanımlarının bilimsel esaslara uygun olarak sınıflandırılması, toprak ve su potansiyeli ile arazi özelliklerinin belirlenmesi, arazi kullanım planlarının yapılmasına ilişkin ilke ve kuralların açıklanması, kullanılacak yetkilerin tanımlanması, arazi kullanım taleplerinin belirlenerek uygun arazi kullanım biçimlerinin saptanması ve planlama sürecine dair görev, yetki ve sorumluluklara ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3- 

(1) Bu Yönetmelik; 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 7’nci, 10 uncu, 11 inci, 14’üncü, 15 inci, 20’nci ve 24’üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4- 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Alternatif alan: 

Arazi kullanım planlarında tarım dışı amaçlı kullanımlar için ayrılan alanları,

b) Arazi kullanım kabiliyet sınıflaması (AKK): 

Arazi ve toprakların sahip oldukları morfolojik, fiziksel, kimyasal, biyolojik ve mineralojik özelliklerine bağlı olarak arazi ve toprakların doğal ve/veya kültür bitkilerini yetiştirmedeki yeteneklerine göre sınıflandırılmasını,

c) Arazi kullanım planı (AKUP): 

Her ölçekte planlamaya temel oluşturmak üzere, toprağın ve diğer çevresel kaynakların bozulmasını önlemek için ekolojik, toplumsal ve ekonomik şartlar gözetilerek sürdürülebilirlik ilkesine uygun, farklı arazi kullanım şekillerini oluşturmaya yönelik toprak potansiyelinin belirlenip, su miktar ve kalitesini de göz önüne alarak sistematik olarak değerlendirilmesini ve birbirleri ile olan ilişkilerini ortaya koyan 1/25000 ve/veya 1/5000 ölçekli arazi kullanım planlarını,

ç) Arazi kullanım şekilleri: 

Arazinin hâlihazır kuru tarım, sulu tarım, dikili tarım, mera, orman, yerleşim yeri ve diğer kullanım şekillerini,

d) Arazi örtüsü: 

Arazinin biyolojik veya fiziksel öğelerle kaplanmış halini,

e) Arazi sınıflaması: 

Arazilerin çeşitli amaçlarla kullanılmaya uygunluk derecelerini saptamak için yapılan sınıflamayı,

f) Bakanlık: 

Tarım ve Orman Bakanlığını,

g) BTG: 

Büyük Toprak Grubunu,

ğ) Dikili tarım arazisi: 

Mutlak ve özel ürün arazileri dışında kalan ve üzerinde yöre ekolojisine uygun çok yıllık ağaç, ağaççık ve çalı formundaki bitkilerin tarımı yapılan, ülkesel, bölgesel veya yerel önemi bulunan arazileri,

h) Genel Müdürlük: 

Tarım Reformu Genel Müdürlüğünü,

ı) Haritalama ünitesi: 

Arazideki toprak serisine ait fazlarının önceden belirlenmiş olan haritalama lejantına göre seçilen sembollerle gösterilen, seçilen özellikler yönünden homojenlik gösteren ve arazi çalışması sonucunda belirlenmiş ve kesinleşmiş sınırlarla ayırt edilmiş olan arazi parçasını ve bu arazi parçasını toprak haritası üzerinde temsil eden kapalı alanı,

i) İl müdürlüğü: 

İl tarım ve orman müdürlüğünü,

j) Kanun: 

3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununu,

k) Kurul: 

Toprak koruma kurulunu,

l) Marjinal tarım arazisi: 

Mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri ve dikili tarım arazileri dışında kalan, toprak ve topoğrafik sınırlamalar nedeniyle üzerinde sadece geleneksel toprak işlemeli tarımın yapıldığı arazileri,

m) Mutlak tarım arazisi: 

Bitkisel üretimde; toprağın fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerinin kombinasyonu, yöre ortalamasında ürün alınabilmesi için sınırlayıcı olmayan, topoğrafik sınırlamaları olmayan veya çok az olan, ülkesel, bölgesel veya yerel önemi bulunan, hâlihazır tarımsal üretimde kullanılan veya bu amaçla kullanıma elverişli olan arazileri,

n) Özel ürün arazisi: 

Mutlak tarım arazileri dışında kalan, toprak ve topoğrafik sınırlamaları nedeniyle yöreye adapte olmuş bitki türlerinin tamamının tarımının yapılamadığı, ancak özel bitkisel ürünlerin yetiştiriciliği ile su ürünleri yetiştiriciliğinin ve avcılığının yapılabildiği, ülkesel, bölgesel veya yerel önemi bulunan arazileri,

o Planlama alanı: 

AKUP yapılan ilin idari sınırlarını,

ö) Profil ve horizon: 

Farklı toprak serilerini temsil için litolojik kesikliğe sahip sığ alanlarda ana kayaya, diğer alanlarda ise en fazla 2 m derinliğe kadar, en az 1 x 2 m genişliklerde dikey olarak açılan çukur profili, yüzeyden itibaren profil derinliği boyunca farklı morfolojik ve morfo-genetik özelliklere sahip olan yatay tabakalar/katmanlar ise horizonu,

p) Sera-örtü altı tarım arazisi: 

İklim ve diğer dış etkilerin olumsuzluklarının giderilmesi veya azaltılması için cam, naylon veya benzeri malzeme kullanılarak oluşturulan örtüler altında tarım yapılan arazileri,

r) Sonda: 

Toprak serilerini temsil eden haritalama ünitesi sınırlarının tespit edilip kesinleştirilmesi, haritalama ünitesi içerisindeki toprağın seri ve faz özelliklerinin belirlenmesi için; arazide toprakçı burgusu kullanılarak, ilgili seri ve fazlarını birlikte tanımlayabilecek profil derinliğine kadar yapılan çalışmayı,

s) Sulu tarım arazisi: 

Tarımı yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı arazileri,

ş) Tarım arazisi: 

Toprak, topoğrafya ve iklimsel özellikleri tarımsal üretim için uygun olup, hâlihazırda tarımsal üretim yapılan veya yapılmaya uygun olan veya imar, ihya, ıslah edilerek tarımsal üretim yapılmaya uygun hale dönüştürülebilen arazileri,

t) Tarım arazileri sınıfları: 

Toprak ve diğer arazi özellikleri incelenerek, tarım arazilerinin ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri Bakanlık tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri, Ek-1’de yer alan AKK sınıfına göre I., II., III. ve IV. sınıf arazileri, entansif ve korumalı tarım teknikleri ile özel ürünlerin üretiminin yapılmasına uygun özellikleri olan VI. ve VII. sınıf arazileri, fiziksel ve/veya kimyasal ıslaha gereksinimi olan tarımsal potansiyeli yüksek V. sınıf arazileri,

u) Tarımsal arazi kullanım türleri: 

Tarım arazilerinin var olan veya potansiyel olarak varlığı kabul edilen veya edilebilecek tarımsal amaçlı kullanım şekillerini,

ü) Tarımsal Ar-Ge alanı: 

Biyoçeşitlilik, bitkisel ve hayvansal genetik kaynakları, ıslah denemeleri ve diğer tarımsal Ar-Ge çalışmalarında kullanılan alanı,

v) TNKA: 

Tarımsal niteliği korunacak alanı,

y) Toprak: 

Mineral ve organik maddelerin parçalanarak ayrışması sonucu oluşan, yeryüzünü ince bir tabaka halinde kaplayan, canlı ve doğal kaynağı,

z) Toprak analizleri: 

Belirli bir toprak numunesinin veya toprak serilerini temsil etmek üzere açılmış olan profillerdeki her bir horizondan alınmış bozulmuş ve/veya bozulmamış toprak örnekleri ile sonda örneklerinin laboratuvarlarda, toprak serisinin tanım ve özelliklerinin kesinleştirilmesine, Kanuna göre arazi sınıflandırılmasına, toprak derecelemesine, taksonomik sınıflamasına ve AKK sınıflamasına esas olacak şekilde uluslararası geçerliliği olan ve Bakanlık tarafından kabul edilmiş olan yöntemlerle fiziksel ve/veya kimyasal ve/veya biyolojik ve/veya mineralojik ve/veya mikromorfolojik özelliklerinin belirlenmesi ve toprak numunesinin temsil ettiği arazinin mikro ve makro besin maddeleri miktarlarının bulunması için yapılan analizleri,

aa) Toprak etüdü: 

Toprakların çeşitli kullanımlar karşısındaki davranışlarını, potansiyel kullanımı ve sınırlandırmalarını belirlemek ve sınıflandırmak amacıyla; ulusal ve uluslararası sınıflandırma sistemleri dikkate alınarak morfolojik, fiziksel, kimyasal, biyolojik ve mineralojik özelliklerinin tespiti, haritalanması ve raporlanması için yapılan çalışmalar bütününü,

bb) Toprak etüt mühendisi: 

Kanunun 7’nci maddesi kapsamında toprak etüt ve haritalama konusunda eğitim almış ve daha önce toprak seri veya toprak endeks sınıflama çalışmalarına katılmış, ziraat fakültelerinin toprak bölümünden ve/veya toprak bilimi ve bitki besleme bölümünden lisans eğitimi alarak mezun olan ziraat mühendisi veya Toprak Anabilim dalında toprak etüt ve haritalama alanında yüksek lisans ve/veya doktora eğitimini tamamlamış ziraat mühendisini,

cc) Toprak etüt raporu: 

Arazide sınıflama, derecelendirme veya planlama gibi her türlü arazi ve toprak değerlendirmesi için yapılan arazi ve toprak etütleri sonrası hazırlanan rapor, harita, profil tanımlama kartları, analiz tabloları gibi belgeleri de içeren raporu,

çç) Toprak haritası: 

Arazi sınıflaması yapıldıktan sonra üzerine sınıflamanın işlendiği haritayı,

dd) Toprak seri komisyonu: 

Ülke genelinde toprak serilerini belirlemek üzere oluşturulan komisyonu,

ee) Toprak serisi: 

Üst toprağın doğal hali bozulmamış topraklarda yüzeydeki horizon, işlenmiş topraklarda ise toprak işleme aletleriyle karıştırılan yaklaşık ilk 0-20 cm kalınlığındaki horizonun tekstürü hariç, tüm profilleri benzer genetik horizonlara sahip, benzer ana materyalden oluşmuş doğal toprak sınıflandırma sistemlerinin en alt kategorisini oluşturan toprak gruplarını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Toprak ve Arazi Varlığının Belirlenmesi, Toprak Etüt ve Haritalama Çalışmaları

Toprak ve arazi varlığının belirlenmesi

MADDE 5- 

(1) Toprak ve arazi varlığının belirlenmesi amacı ile Bakanlık toprak koruma ve kullanmaya yönelik olarak arazi ve toprakla ilgili sınıflamaları ve haritaları yapar veya yaptırır.

(2) Ülke genelinde yapılacak toprak ve arazi varlığının belirlenmesi çalışmalarında; 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanunu, 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu ve diğer özel kanunlar kapsamında bulunan araziler ile 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununa göre onaylı imar planı bulunan arazilere ilişkin bilgi ve veriler, ilgili mevzuatına uygun köy yerleşik alanı ve civarı, yerleşik alan, kırsal yerleşik alan ile civarı ve köy yerleşim planı bulunan yerler ilgili kurum, kuruluş ve yerel yönetimlerden toplanır. Tarım arazileri, belirlenen kriterlere uygun olarak toprak ve arazi bilgilerini içerecek şekilde köy/mahalle, belde, ilçe, il, ülke bazında sıralı olarak tespit edilir ve veri tabanı oluşturulur.

(3) Toprak etüt, haritalama ve sınıflama çalışmaları, toprak etüt mühendisi tarafından, ilgili mevzuat ve standartlara uygun olarak yapılır.

(4) Toprak etüt, haritalama ve sınıflama çalışmaları; ön hazırlık, arazi çalışması, laboratuvar analizleri ve büro çalışması aşamalarından oluşur.

(5) Ülke kaynaklarının sürdürülebilir, biyolojik çeşitlilikle uyumlu, verimli ve ekonomik kullanılması, mükerrer çalışmaların önlenmesi, bilgilerin tek elde toplanması için; toprak sınıflaması sonucu hazırlanan bütün harita ve raporlar, ülke genelinde Genel Müdürlükçe onaylanır.

(6) Toprak serileri, ülke genelinde toprak serileri komisyonu tarafından karara bağlanır. Toprak serileri komisyonu teşkili ve çalışma esasları Genel Müdürlükçe belirlenir.

(7) Toprak etüt ve sınıflama çalışmalarında üretilen veriler tarım arazileri değerlendirme ve bilgilendirme sistemine yüklenir.

İtirazlar

MADDE 6- 

(1) Genel Müdürlük tarafından onaylanmış toprak etüt ve sınıflama çalışmalarına yapılacak itiraz ve değişiklik talepleri Genel Müdürlükçe değerlendirilir ve karara bağlanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Arazi Kullanım Planlarının Yapılmasına İlişkin Usul ve Esaslar

Arazi kullanım planlarının aşamaları, yetki ve sorumluluklar

MADDE 7- 

(1) Arazi kullanım planları; veri toplama ve analiz çalışmaları, AKUP, açıklama raporu ve plan hükümlerinin hazırlanması, AKUP’un kontrolü ve onaylanması aşamalarından oluşur.

(2) Veri toplama ve analiz çalışmaları, AKUP, açıklama raporu ve plan hükümlerinin hazırlanması veya hazırlattırılması, onaylanması çalışmaları Bakanlıkça, AKUP’un kontrolü ise valiliklerce ve/veya Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, arazi kullanım plânlarının hazırlanması yetkisini kendi koordinasyonunda olmak üzere, ihtiyaca göre valiliklere devredebilir.

Veri toplama ve analiz çalışmaları ile arazi kullanım planları, açıklama raporu ve plan hükümlerinin hazırlanması

MADDE 8- 

(1) Arazi kullanım planları hazırlanırken; ülkesel, bölgesel ve yerel planlamalara temel oluşturan ve diğer fizikî/mekânsal planlamalara veri teşkil eden; toprak, iklim, topoğrafya, fizyografya, su potansiyeli ile ihtiyaç duyulan diğer veriler esas alınır. Çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesi doğrultusunda toprağın niteliği, arazinin yeteneği ve diğer arazi özellikleri gözetilerek arazi kullanım şekilleri belirlenir.

(2) 1/25000 ölçekli AKUP hazırlanırken öncelikle planlama alanında aşağıda belirtilen çalışmalar yapılır:

a) Planlama alanının konumu, coğrafi, demografik yapısı ve arazi örtüsü ile ilgili veriler temin edilir.

b) Planlama alanında yer alan kamu kurum/kuruluşlarının planlanan/yürütülen projelerine ait veriler temin edilerek, Kanunun amacı göz önünde bulundurularak değerlendirilir.

(3) 1/5000 ölçekli AKUP hazırlanırken öncelikle planlama alanında aşağıda belirtilen çalışmalar yapılır:

a) Planlama alanının konumu, coğrafi, sosyal, demografik ve ekonomik yapısı ile buna benzer veriler temin edilir.

b) Planlama alanında yer alan tüm gerçek ve tüzel kişilikler ile kamu kurum/kuruluşları saptanır, görüş ve önerileri alınarak Kanunun amacı göz önünde bulundurularak değerlendirilir.

c) Planlama alanındaki tarım arazileri üzerine diğer sektörlerin baskısı ve buna benzer sorunlar belirlenir.

(4) Toprak verisi olarak; 1/25000 ölçekli AKUP için BTG ile arazi örtüsü verileri ve 1/5000 ölçekli AKUP için ise detaylı toprak etüt verileri ile tapu-kadastro parsel verileri kullanılır.

(5) AKUP, açıklama raporu ve plan hükümlerinin hazırlanması işlemleri tarım arazileri önem sınıflamasının yapılması, alternatif alanların belirlenmesi ve değerlendirilmesi çalışmalarından oluşur. AKUP çalışmalarında planlama alanı içinde bulunan araziler; tarım alanları, tarım dışı alanlar ve kapsam dışı alanlar olmak üzere Ek-2’de yer alan AKUP değerlendirme tablosundaki gibi aşağıdaki üç ana gruba ayrılır:

a) Tarım alanları; toprak ve arazi verileri ile yıllık ortalama yağış verilerinden yararlanılarak kanun hükümlerine uygun olarak tarım arazileri önem sınıflaması kriterlerine göre mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak belirlenir. Toprak verileri ile sulanan alanlara ait veriler değerlendirilerek tarım arazileri sulu veya kuru olarak sınıflandırılır. Tarım alanları olarak belirlenen her bir kullanım için plan hükümleri hazırlanır. 26/1/1939 tarihli ve 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun kapsamında kalan alanlar tarım dışı amaçla kullanım yönünden kapsam dışı, ancak diğer planlamalarda dikili tarım arazisi olarak değerlendirilir.

b) Kapsam dışı alanlar; Kanunun kapsamı dışında kalan ve ilgili mevzuatınca yönetilen alanları kapsar. Ayrıca, ilgili mevzuat kapsamında yapılıp, onaylanmış 1/1000 ve 1/5000 ölçekli uygulama, nazım imar planları ve plan içerisinde yer alan tarımsal niteliği korunacak alanlar hariç halen yürürlükte bulunan planlar ile 6831 sayılı Kanun, 4342 sayılı Kanun, 9/8/1983 tarihli ve 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu ve diğer özel kanunlarla koruma altına alınmış alanlar kapsam dışı alanlardır. Kapsam dışı alanlar; mera alanı, orman alanı, özel kanunlarla belirlenen/korunan alan, yapılaşma alanı, maden-ocak alanı, yol ve bunun gibi alanlardan oluşur. Kapsam dışı alanlar olarak belirlenen her bir kullanım için plan hükümleri hazırlanır. Planlama çalışmasında ihtiyaç halinde farklı kullanımlar eklenebilir.

c) Tarım dışı alanlar; tarım alanı ve kapsam dışı alanlar haricindeki alanlardır. %50’den fazla çıplak kayalık alan, %10-50 çıplak alan, tescil harici alan, ırmak-ırmak yatağı, baraj-göl-gölet, kıyı-sahil-sahil kumulları, sulak alan, daimî karla kaplı alanlar ve bunun gibi alanlardan oluşur. Tarım dışı alanlar olarak belirlenen her bir kullanım için plan hükümleri hazırlanır. Planlama çalışmasında ihtiyaç halinde farklı kullanımlar eklenebilir.

(6) Toprak kaynaklarının korunarak verimli kullanılması ile sektörel gelişmenin birlikte sürdürülebilmesi için tarım dışı kullanım taleplerinin yönlendirilmesi amacıyla planlama alanında tarım dışı alanlar içinden alternatif alanlar belirlenir. Alternatif alanlar belirlenirken, önem sınıflamasında arazinin sınıfı ile birlikte tarımsal üretim potansiyeli ve tarımsal arazi kullanım bütünlüğü içindeki konumu dikkate alınır, bu alanlarda jeolojik/çevresel/afete duyarlılık ve bunun gibi faktörler açısından değerlendirme ilgili kurumlarca yapılır.

(7) Tarım dışı amaçlı kullanımlarda öncelikle planlı alanlar içinde talebe uygun boş alanlar, planlı alanlarda uygun ve yeterli alanın bulunamaması durumunda ise tarım dışı alanlar alternatif alan olarak Ek-2’de yer alan tabloya uygun şekilde değerlendirilir. Tarım dışı alanların da yetersiz olması halinde tarımsal üretim potansiyeli ve tarımsal arazi kullanım bütünlüğü içindeki konumu dikkate alınarak kuru marjinal tarım arazileri alternatif alan olarak değerlendirilir.

(8) AKUP raporu ve plan hükümleri aşağıda başlıkları verilen hususları içerecek şekilde hazırlanır:

a) 1/25000 ölçekli AKUP’ta AKUP haritası, tarım alanları, tarım dışı alanlar ve kapsam dışı alanlarla ilgili plan hükümleri yer alır.

b) 1/5000 ölçekli AKUP’ta planlama alanının konumu, coğrafi, sosyal, demografik ve ekonomik yapısı ile benzer genel tanıtıcı veriler, sorun analizi (verimli tarım arazileri üzerine diğer sektörlerin baskısı ve benzer sorunlar), AKUP haritası, tarım alanları, tarım dışı alanlar ve kapsam dışı alanlarla ilgili plan hükümleri yer alır.

(9) Tarım arazileri ve alternatif alanlar; 1/25000 ölçekli AKUP ile istikşafi olarak saptanır, 1/5000 ölçekli AKUP ile de belirlenir.

Arazi kullanım planı kontrolü ve onayı

MADDE 9- 

(1) 1/25000 ölçekli AKUP çalışmalarının kontrol işlemleri, il müdürlükleri tarafından yapılır. Kontrol çalışmaları tamamlanan AKUP’lar Bakanlık tarafından değerlendirilir.

(2) 1/5000 ölçekli AKUP çalışmalarının kontrol işlemleri büro ve/veya arazi çalışmaları ile il müdürlükleri ve/veya Bakanlık tarafından yapılır/yaptırılır. Kontrol çalışmaları tamamlanan AKUP’lar Bakanlık tarafından değerlendirilir.

(3) Yapılan veya yaptırılan planlar, Bakanlık tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girer. Arazi kullanım talebinde bulunacak kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel gerçek kişiler, bu planla yönlendirilir ve bu plana uymakla yükümlüdür.

(4) Tarım arazileri Kanunda belirtilen istisnalar dışında, arazi kullanım planlarında belirtilen amaçlar dışında kullanılamaz.

Plan ve raporların revize edilmesi

MADDE 10- 

(1) Planların onay aşamasından sonra, zaman içerisinde oluşabilecek değişiklikler dikkate alınarak, raporda, haritada ve plan hükümlerinde gerekli düzenlemeler yapılabilir.

Tarımsal amaçlı arazi kullanım plan ve projelerinin hazırlanması

MADDE 11- 

(1) Tarım arazisi olarak belirlenen alanlar için hazırlanacak tarımsal amaçlı arazi kullanım plan ve projelerinde (TAKUP); toprağın derinliği, fiziksel, kimyasal ve biyolojik özellikleri ile eğimi, konumu gibi arazi faktörleri, iklim şartları, su kaynakları, sosyal veriler, ekonomik veriler, kadastral veriler ile yapılan ve/veya yapılacak tarımsal faaliyetlerin özellikleri göz önüne alınarak, toprak kaybı ve arazi bozulmasına neden olmayacak şekilde nasıl kullanılması gerektiğine ilişkin bilgilere yer verilir.

(2) Bakanlıkça belirlenen tarımsal arazi kullanım türlerine ilişkin talepleri değerlendirmek için, çalışma alanındaki toprak ve arazilerin nitelikleri tespit edilir. Değerlendirmeye alınması öngörülen tarımsal arazi kullanım türleri tanımlanarak arazi ve toprak istekleri belirlenir. Tespit edilen toprak ve arazilerin nitelikleri ile tarımsal arazi kullanım türlerinin istekleri karşılaştırma işlemi yapılarak değerlendirmeye alınır. Bu işlem sonucunda, kalkınma stratejileri, kalkınma planları, ekonomik ve sosyal analizler gibi diğer hususlar da dikkate alınarak arazinin hangi tarımsal arazi kullanım türleri için uygun olduğu tespit edilir.

(3) Toprak işleme, sulama, münavebe şekilleri, anızın değerlendirilmesi, girdi kullanımları, verimlilik, ürün ve üretim planlamasının usulüne uygun yapılmasını ortaya koyan bir planlama veya spesifik olarak yapılacak sulama projeleri ile birlikte, sekileme, çevirme duvarı gibi arazi iyileştirme ve toprak korumaya yönelik projeler en az bir ziraat mühendisi sorumluluğunda çiftçilerin ve arazi sahiplerinin görüşleri alınarak, valiliklerce hazırlanır veya hazırlattırılır. Hazırlanan projeler, ekonomik, ekolojik ve toplumsal yönden kurulların uygun görmesi halinde, valilikçe onanır ve uygulanır.

(4) Plan veya projenin uygulanacağı arazilerin büyüklüğü ve sınırlarının tespitinde; toprak özellikleri, topoğrafya, kullanım şekli yönünden benzer özelliklere sahip ve doğal olaylar ve kullanımlar karşısında benzer özellikler gösteren alanlar belirlenerek kayıt altına alınır ve veri tabanı oluşturulur.

(5) Araziyi kullananlar tarafından hazırlanan veya hazırlatılan, arazi özelliklerinin iyileştirilmesi, muhafazası ve geri kazanımına yönelik projeler, tarımsal amaçlı projeler kapsamında değerlendirilir. Bu projeler, 18/12/1991 tarihli ve 91/2526 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Ziraat Mühendislerinin Görev ve Yetkilerine İlişkin Tüzüğün yetki verdiği mühendislerce hazırlanır. Hazırlanan projeler kurul tarafından değerlendirilerek uygulanıp uygulanmayacağına karar verilir, takibi ve denetimi il müdürlükleri tarafından yapılır. Bu projelerin uygulanacağı alanda diğer kamu kurum ve kuruluşlarının mevzuatını kapsayan bir hususun olması durumunda, bu kuruluşların uygun görüşü alınır.

(6) Tarım dışı alanlarda ve marjinal tarım arazilerinde; sahiplerince arazi özelliklerinin iyileştirilmesi ve geri kazanımına yönelik projeler, ıslah amaçlı hazırlanan projeler olarak değerlendirilir. Islah amaçlı projeler, yetkilendirilmiş ziraat mühendislerince hazırlanır, kurul tarafından değerlendirilerek uygun görülenler onaylanmak üzere Bakanlığa gönderilir. Bakanlık tarafından onaylanan projelerin uygulanıp uygulanmadığının takibi ve denetimi il müdürlükleri tarafından yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Büyük Ovalar ile Erozyona Duyarlı Alanların Belirlenmesi ve Korunması

Büyük ovaların belirlenmesi

MADDE 12- 

(1) Kanunun 14’üncü maddesi uyarınca, tarımsal üretim potansiyeli yüksek, erozyon, kirlenme, amaç dışı veya yanlış kullanımlar gibi çeşitli nedenlerle toprak kaybı ve arazi bozulmalarının hızlı geliştiği ovalar; o ildeki Kurulun, birden fazla ili ilgilendiren ovalarda ise ilgili kurulların görüşü alınarak Cumhurbaşkanı Kararı ile büyük ova koruma alanı olarak belirlenir.

(2) Büyük ova koruma alanının belirlenmesinde, ovada bulunan tarım arazisinin alan büyüklüğünün yanı sıra tarımsal üretim potansiyeli, ülke ve bölge tarımındaki önemi ile erozyon, çoraklaşma, kirlenme ve amaç dışı kullanım gibi tehditlerin olumsuz etkileri nedeniyle arazi bozulma risklerinin yüksek olması hususları dikkate alınır.

Büyük ovalarda tarımsal arazi kullanımı ve uygulamalar

MADDE 13- 

(1) Büyük ovalardaki koruma ve geliştirme amaçlı tarımsal altyapı projeleri ve tarımsal arazi kullanım planları, kurul veya kurulların görüşleri dikkate alınarak, Bakanlık veya valilikler tarafından öncelikle hazırlanır/hazırlattırılır. Bu ovalarda, ilgili bakanlıkların plan ve projeleri Bakanlığa bildirilir ve diğer ilgili projelerle bütünlüğü sağlanarak uygulanır.

(2) Büyük ova koruma alanı ilan edilen ve ova sınırları içinde kalan parsellerin, tapu kütüğü sayfalarının beyanlar hanesine büyük ova alanına girdiğine dair şerh konulması valilikler tarafından ilgili tapu müdürlüklerinden talep edilir.

(3) Büyük ova koruma alanında kalan yerlerde 4342 sayılı Kanun, 6831 sayılı Kanun, 3573 sayılı Kanun, 22/3/1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu, 2873 sayılı Kanun ve diğer özel kanunların kapsamında olan yerler ilgili mevzuatınca değerlendirilir.

(4) Büyük ovaların korunması, geliştirilmesi ve çiftçilerin desteklenmesi için Bakanlık gerekli tedbirleri alabilir.

Erozyona duyarlı alanların belirlenmesi ve korunması

MADDE 14- 

(1) Doğal ve yapay olaylar sonucu toprağın fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerinin bozulup bozulmadığının veya bozulma ihtimali olup olmadığının tespiti çalışmaları Bakanlık veya il müdürlükleri tarafından yapılır. Yapılan tespit çalışmalarının araziye uygunluğunun kontrolleri, ilgili il müdürlüklerince yapılır. Kontrol çalışmaları tamamlanan doğal ve yapay olaylar sonucu toprağın fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerinin bozulduğu veya bozulma ihtimalinin bulunduğu belirlenen alanlar Bakanlığa gönderilir.

(2) Bakanlığa gönderilen alanlar, Bakanlık tarafından değerlendirilerek uygun bulunması halinde, Kanunun 15 inci maddesine göre Cumhurbaşkanı Kararı ile erozyona duyarlı alan olarak belirlenebilir.

(3) Havzanın tamamı göz önünde bulundurularak arazi bozulması ve toprak kayıplarını önleyici her türlü fiziki ve kültürel tedbirler alınır. Yürütülen tedbirlerle, hazırlanacak olan projelerin uyumunun sağlanması için, belirlenen alanda faaliyet gösteren kurum ve kuruluşlarla planlama ve uygulama aşamalarında iş birliği yapılır. İlgili kurum veya kuruluşlar faaliyet alanları ile ilgili planlama ve projelerin teknik yönden uyumlu olmasını, ödenek ve zaman planlamasını ortaklaşa yapar veya yaptırırlar. Uygulamalar, Bakanlığın koordinasyonunda ilgili kurum veya kuruluşlar tarafından yapılır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Arazi kullanım planlarına uyum

MADDE 15- 

(1) Özel kanunlarla belirlenen veya belirlenecek alanlarda, ilgili kanun hükümleri saklı kalmak kaydı ile arazi kullanım plânlarında yer verilen kullanım şekilleri, ilgili kanunlar kapsamında sorumlu bakanlık veya kuruluşlar tarafından değerlendirilir.

(2) Tarım arazileri, Kanunda belirtilen istisnalar hariç olmak üzere, AKUP’ta belirtilen amaçlar dışında kullanılamaz. İzinlendirmelerde AKUP ve plan hükümlerine uyulur.

Yükümlülükler ve yaptırımlar

MADDE 16- 

(1) Arazi kullanım planlarına veya tarımsal amaçlı arazi kullanım plân ve projelerine uyulması zorunludur.

(2) Arazi kullanım planlarına aykırı kullanımlarda veya tarımsal amaçlı arazi kullanım plân veya projelere aykırı hareket edilmesi halinde Kanunun 20 nci maddesi uyarınca işlem yapılır.

Tereddütlerin giderilmesi

MADDE 17- 

(1) Bakanlık; bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili tereddütleri gidermeye, uygulamayı düzenlemeye ve bu Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak üzere alt düzenleyici işlemler yapmaya yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 18- 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 19- 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

 

Ekleri için tıklayınız

KÜÇÜK MİKTARLARDAKİ YUMURTANIN DOĞRUDAN ARZINA DAİR YÖNETMELİK

12 Eylül 2015 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 29473

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

KÜÇÜK MİKTARLARDAKİ YUMURTANIN DOĞRUDAN ARZINA DAİR YÖNETMELİK

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, üreticisi tarafından küçük miktarlardaki yumurtanın son tüketiciye veya son tüketiciye doğrudan satışını yapan yerel perakendecilere doğrudan arzına ilişkin hususları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, küçük miktarlarda ürettiği yumurtanın, tamamını son tüketiciye veya son tüketiciye doğrudan satışını yapan yerel perakendecilere doğrudan arz eden birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisini kapsar.

(2) Bu Yönetmelik, hayvan sağlığı ve hayvan refahı konusundaki mevzuat hükümlerine aykırılık teşkil etmeyecek şekilde uygulanır.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 44’üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

(1) 5996 sayılı Kanunun 3’üncü maddesi, 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Gıda Hijyeni Yönetmeliği, Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmelik ve 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğinde yer alan tanımlara ilave olarak bu Yönetmelikte geçen;

a) İşletme numarası: Bakanlığın bilgisayar destekli veri tabanına kaydedilirken kanatlı işletmelerine Bakanlık il/ilçe müdürlükleri tarafından verilen, iki haneli ülke kodu ve iki haneli il trafik kodunun ardından gelen işletmeye özgü 10 rakamlı bir sayı ile birlikte toplam 14 haneden oluşan numarayı,

b) Hazır ambalajlı yumurta: Satış yapılan yerde tüketicinin talebi doğrultusunda paketlenen yumurtalar veya doğrudan satış için hazır ambalajlı hale getirilmiş yumurtalar hariç olmak üzere; son tüketiciye veya yerel perakendeciye sunulmak üzere ambalajı yumurtayı/yumurtaları tamamen kaplayacak şekilde ambalajlanan, ambalajı açılmadan veya değiştirilmeden içeriği hiçbir şekilde değiştirilemeyecek olan ve satışa sunulmadan önce konulduğu ambalajın içinde bulunan yumurtayı,

c) Kanatlı işletmesi: Aynı adreste yumurta üretimi amacıyla kanatlı hayvanların barındırıldığı, yetiştirildiği, bakım ve beslenmesinin yapıldığı gerçek ve tüzel kişilere ait ticari hayvancılık işletmesini,

ç) Kümes numarası: Bakanlığın bilgisayar destekli veri tabanına kaydedilirken kanatlı işletmelerinde bulunan her bir kümesteki sürülere Bakanlık il/ilçe müdürlükleri tarafından verilen 1, 2, 3, … gibi sıra numarasını,

d) Yerel pazar yeri: Yumurta üretim tesisi merkez kabul edilerek 50 kilometrelik yarıçap içerisinde yer alan ve sadece son tüketiciye doğrudan satışın yapıldığı pazar yerlerini,

e) Yerel perakendeci: Yumurta üretim tesisi merkez kabul edilerek 50 kilometrelik yarıçap içerisinde yer alan ve sadece son tüketiciye doğrudan satış yapan perakende gıda işletmecisini,

f) Yetkili merci: Bu Yönetmelik kapsamındaki iş ve işlemlerin yürütülmesinde Bakanlık il müdürlüğünü, il müdürlüğünce yetki verilmesi halinde Bakanlık ilçe müdürlüğünü, bu iş ve işlemlerin tetkik ve denetiminde Bakanlığı,

g) (Değişik: 27.02.2026, RG:33181) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

ifade eder.

Genel hükümler

MADDE 5 – (1) Küçük miktarlardaki yumurtanın doğrudan arzını gerçekleştiren birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisi; sadece kendi üretiminden elde ettiği yumurtaları, üretiminin tamamını kapsayacak şekilde son tüketiciye veya yerel perakendeciye doğrudan küçük miktarlarda arz eder.

(2) Birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisi, evcil tavuk (Gallus gallus var. Domesticus) ve evcil tavuk dışındaki kanatlılardan elde edilen yumurtaları, üretim yerinde veya yerel pazar yerlerinde doğrudan son tüketiciye arz eder.

(3) Yerel perakendecilere, sadece evcil tavuklardan (Gallus gallus var. Domesticus) elde edilen yumurtalar arz edilir. 

(4) Yerel perakendeci; birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisinden bu Yönetmelik kapsamında tedarik ettiği yumurtaları başka bir gıda işletmesine arz edemez, sadece son tüketiciye doğrudan arz eder veya işletmesinde son tüketiciye satış amacıyla işler, muameleye tabi tutar veya depolar.

(5)  Birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisi, bu Yönetmelik kapsamındaki küçük miktarlardaki yumurtaları internet üzerinden arz edemez.

(6) Küçük miktarlardaki yumurtayı doğrudan arz etmek isteyen birincil üretimden sorumlu gıda işletmecileri bu Yönetmeliğin 6’ncı maddesine göre yetkili merciden izin belgesi ve numarası almak zorundadır.

İzin usul ve esasları

MADDE 6 – (1) Küçük miktarlardaki yumurtayı doğrudan arz etmek isteyen birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisi yetkili mercie ek-1’de yer alan dilekçe ve beyanname ile başvuruda bulunur.

(2) Yetkili merci başvuruyu inceler. Beyannamedeki bilgilerin eksik veya yanlış olması durumunda, yetkili merci tarafından eksiklikler resmi yazı ile başvuru sahibine bildirilir. Eksikliklerin bir ay içerisinde tamamlanmaması halinde başvuru reddedilir.

(3) Başvurunun uygun bulunması halinde birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisine ek-2’de yer alan izin belgesi ve numarası verilir. Bu izin belgesi ve numarasına sahip olan birincil üretimden sorumlu gıda işletmecilerine Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmeliğin 12’nci maddesi hükümlerine göre işlem yapılır.

(4) Yetkili merci küçük miktarlardaki yumurtayı doğrudan arz etmek için Bakanlıktan izin almış birincil üretimden sorumlu gıda işletmecilerinin listesini oluşturur ve bu listeleri güncel tutar. 

(5) Bu Yönetmelik hükümlerine uygun faaliyet göstermeyen birincil üretimden sorumlu gıda işletmecilerinin izin belgeleri iptal edilir.

Küçük miktarlar

MADDE 7 – (1) Birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisi tarafından son tüketiciye ve yerel perakendecilere arz edilebilecek olan yumurtaların toplam miktarı her bir hayvancılık işletmesi için haftalık olarak (Değişik: 27.02.2026, RG:33181) 2.100 adedi geçemez.

(2) Küçük miktarlardaki yumurta; en fazla (Değişik: 27.02.2026, RG:33181) 350 adet kanatlı hayvana sahip her bir hayvancılık işletmesinden elde edilen yumurta miktarıdır.

Genel ve özel hijyen gereklilikleri

MADDE 8 – (1) Birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisi, yumurtaların bulaşmaya karşı korunmasını sağlamaya yönelik gerekli tedbirleri alır.

(2) Birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisi, birincil üretim ve ilgili faaliyetlerde tehlike kontrolüne ilişkin olarak aşağıdaki hususlar da dâhil olmak üzere, ilgili mevzuatta belirtilen hükümleri uymak zorundadır:

a) Yem, veteriner tıbbi ürünleri, depolama ve atıklardan kaynaklanan bulaşmanın kontrolüne ilişkin tedbirleri almak.

b) Zoonozların ve zoonotik etkenlerin kontrolü ve izlenmesini içeren programlar dâhil olmak üzere, insan sağlığını etkileyebilecek hayvan sağlığına ilişkin tedbirleri almak.

(3) Birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisi aşağıdaki hususlarda yeterli tedbirleri alır:

a) Birincil üretim veya ilgili faaliyetlerle bağlantılı bir şekilde kullanılan bütün tesislerin temizlenmesi, temiz tutulması ve gerekli durumlarda dezenfekte edilmesi.

b) Ekipman, kap, konteyner ile araçların temizlenmesi, temiz tutulması ve gerekli durumlarda dezenfekte edilmesi.

c) Bulaşmaya sebep olacak diğer hayvanların, haşere ve kemirgenlerin önlenmesi.

ç) Atıkların bulaşmayı önleyecek şekilde ayrı bir yerde depolanması ve bertaraf edilmesi.

d) Yem katkı maddelerinin ve veteriner tıbbi ürünlerinin, ilgili mevzuatında belirtildiği şekilde kullanılması.

(4) Yumurtalar, uygun durumlarda yumurtlamadan hemen sonra toplanır. Ancak bunun mümkün olmadığı durumlarda yumurtalar günde en az bir kere toplanır.  Toplanan yumurtalar hayvanların bulunduğu ortamdan derhal uzaklaştırılır.

(5) Yumurtalar yıkanamaz veya başka bir yöntemle temizlenemez, yağlama işlemine tabi tutulamaz ve +5⁰C den daha düşük sıcaklıklara soğutulamaz.

(6) Yumurtalar; temiz, kuru, yabancı kokulardan ari olan ve darbelere, bulaşmalara ve doğrudan güneş ışığına maruz kalmayan ortamlarda, büyük sıcaklık dalgalanmalarından korunarak muhafaza edilir, depolanır, taşınır ve satışa sunulur.

(7) Birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisi tarafından doğrudan arz edilecek yumurtalar aşağıdaki gereklilikleri sağlar:

a) Kendine has tat, koku ve renkte olmalı.

b) Çürümüş ve kokuşmuş olmamalı.

c) Yumurta kabukları temiz, yapısal gelişimini tam olarak tamamlamış ve hasarsız olmalı.

ç) Işık muayenesinde; yumurta sarısı, merkezde yuvarlak gölge şeklinde görülmeli, yumurtanın döndürülerek hareket ettirilmesinde merkezden belirgin şekilde ayrılmamalı ve yabancı madde içermemeli ve yumurtanın hava boşluğu sabit olmalı, evcil tavuk yumurtasında 6 mm’den yüksek olmamalı.

d) Yumurta akı; berrak, saydam ve jel kıvamında olmalı, yabancı madde içermemeli.

e) Yumurtalara kuluçka işlemi uygulanmamış olmalı.

f) Yumurta içeriğinde gözle görülebilir embriyo bulunmamalı.

(8) Yumurtaların taşınması ve muamelesinde kullanılan araç ve konteynerler ile ambalaj/paketleme malzemeleri yumurta için bulaşma kaynağı olamaz.

(9) (Değişik: 27.02.2026, RG:33181) Yumurtalar, yumurtlama tarihinden itibaren en fazla 28 gün içinde son tüketiciye ulaştırılır ve bu tarihten sonra arz amacıyla piyasada bulundurulamaz. Yumurtaların tavsiye edilen tüketim tarihi, yumurtlama tarihinden itibaren 28 günden fazla olamaz. Yumurtlama tarihi farklı olan yumurtaların birlikte satışa sunulması halinde, tavsiye edilen tüketim tarihi belirlenirken ilk yumurtlama tarihi dikkate alınır.”

Ambalajlama ve etiketleme

MADDE 9 – (1) Yumurtalar son tüketiciye aşağıdaki şekillerde arz edilebilir:

a) Son tüketiciye satış sırasında tüketicinin talebi doğrultusunda, gıda ile temasa uygun tek kullanımlık malzeme veya tüketici tarafından sağlanan malzeme içerisine yerleştirilerek.

b) Doğrudan satış için hazır ambalajlı hale getirilerek.

c) Hazır ambalajlı yumurta olarak.

(2) Yumurtalar yerel perakendeciye, gıda ile temasa uygun tek kullanımlık ambalajlama/paketleme malzemesi içerisinde hazır ambalajlı yumurta olarak arz edilir.

(3) Bu maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtildiği şekilde yumurtaların son tüketiciye arzı sırasında; aşağıdaki bilgiler, tüketicinin kolaylıkla görebileceği ve okuyabileceği bir şekilde sunulur:

a) Birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisinin adı ve soyadı veya ticari unvanı, adresi ile işletme ve kümes numarası.

b) Yumurtaların ait olduğu kanatlı türü.

c) Yumurtlama tarihi.

ç) Yumurtaların (Değişik: 27.02.2026, RG:33181) tavsiye edilen tüketim tarihi.

d) İzin belgesi tarihi ve numarası.

(4) Hazır ambalajlı yumurtaların son tüketiciye veya yerel perakendeciye arzında üçüncü fıkradaki bilgiler, gıdanın ambalajı üzerinde veya ambalaja yapıştırılmış bir etiket üzerinde yer alır.

Kayıtların tutulması

MADDE 10 – (1) Gıda Hijyeni Yönetmeliğinin 9 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında belirtilen kayıtlara ilave olarak birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisi aşağıdaki kayıtları tutar:

a) İşletmesindeki toplam kanatlı hayvan sayısı.

b) Günlük yumurta üretim miktarı.

c) Doğrudan son tüketiciye sattığı haftalık yumurta miktarı.

ç) Yumurtaları sattığı yerel perakendecilerin işletme kayıt numaraları ile her bir perakendeciye sattığı haftalık yumurta miktarı ve her türlü satış belgesi.

(2) Kayıt ve belgeler birincil üretimden sorumlu gıda işletmecisi tarafından ait oldukları takvim yılının sonundan itibaren en az on iki aylık bir süre muhafaza edilir.

Özel hükümler

MADDE 11 – (1) 20/12/2014 tarihli ve 29211 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yumurta Tebliği kapsamında yer alan yumurtaların sınıflandırılması, damgalanması ve ambalajlanmasına ilişkin hükümler bu Yönetmelik kapsamında arz edilen yumurtalara uygulanmaz.

Yürürlük

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik: 27.02.2026, RG:33181) Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

 

Ekler için tıklayınız

 

 

 

KENEVİR YETİŞTİRİCİLİĞİ VE KONTROLÜNE DAİR YÖNETMELİK

31 Ocak 2026 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 33154

YÖNETMELİK

Tarım ve Orman Bakanlığından:

KENEVİR YETİŞTİRİCİLİĞİ VE KONTROLÜNE DAİR YÖNETMELİK

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç ve kapsam

MADDE 1- 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı ve kapsamı; lif, tohum ve sap üretimi ile tıbbi ürünler, sağlık ürünleri, uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri elde etmeye yönelik çiçek ve yaprak üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliğinin ekim/dikimden hasada kadar olan süreci ve bu dönemde amacı dışında kullanımını engelleyecek her türlü tedbirin alınması ile gerekli kontrollere ilişkin görev ve sorumlulukları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2- 

(1) Bu Yönetmelik, 12/6/1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunun 23 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 3- 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

b) Beşerî tıbbi ürün (ilaç): İnsanlardaki hastalığı tedavi edici veya önleyici özelliklere sahip olarak sunulan veya farmakolojik, immünolojik veya metabolik etki göstererek fizyolojik fonksiyonları düzeltmek, iyileştirmek, değiştirmek veya tıbbi teşhis amacıyla insanlarda kullanılan veya insana uygulanan madde veya maddeler kombinasyonunu,

c) Çiftçi Kayıt Sistemi (ÇKS): 27/5/2014 tarihli ve 29012 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliği ile oluşturulan ve çiftçilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerin de kayıt altına alındığı veri tabanını,

ç) ÇKS belgesi: Düzenleme tarihi itibarıyla, çiftçilerin Çiftçi Kayıt Sisteminde yer alan bilgilerini gösterir belgeyi,

d) Destek ürünü: Sağlık destek amacıyla kullanılan, en fazla % 0,3 oranında THC ve uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kannabinoidleri veya karışım kombinasyonlarını içeren kenevirden elde edilen ürünü,

e) İl müdürlüğü: İl tarım ve orman müdürlüğünü,

f) İlçe müdürlüğü: İlçe tarım ve orman müdürlüğünü,

g) Kanun: 12/6/1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunu,

ğ) Kapalı ortamda bitkisel üretim kayıt sistemi (KOBÜKS): Ortam koşulları kısmen ya da tamamen kontrol edilebilir kapalı alanlarda bitkisel ürün yetiştiriciliği yapanların bilgilerinin kayıt altına alındığı veri tabanını,

h) Kapalı ortamda bitkisel üretim ünitesi: Kapalı ortamda bitkisel üretim işletmesi içerisinde bitkinin gereksinim duyduğu ışık, ısı, nem, hava akışı, karbondioksit (CO2), bitki besin maddeleri gibi çevre koşullarının yapay yollarla kısmen ya da tamamen oluşturulup denetim altında tutulduğu, aynı üreticinin tasarrufunda bulunan alçak tünel, yüksek tünel, sera, çadır, konteyner, prefabrik yapılar ile ahşap, betonarme, çelik, plastik gibi yapı elemanları kullanılarak yatay veya dikey olarak inşa edilmiş birbirinden bağımsız kapalı üretim ortamını,

ı) Kayıt sistemi: Ürünler üzerinde yapılması gereken işlemlerin ve tüm takip süreçlerinin gerçekleştirildiği Sağlık Bakanlığı elektronik takip sistemini,

i) Kenevir: Lif, tohum, sap ve benzeri amaçlarla yapılan yetiştiricilik yanında, farklı organlarından münhasıran esrar elde edilebilen, mahalli olarak bazı yörelerde kendir, hint keneviri, çedene veya çetene olarak isimlendirilen; cannabis cinsine bağlı bütün tür ve alt türlere ait bitkileri,

j) Kenevir yetiştiriciliği: Kenevir tohumunun çimlendirilmesinden veya vejetatif aksamın çoğaltılmasından hasada kadar yapılan tüm tarımsal uygulamaları,

k) Kişisel bakım ürünleri: Kişisel bakım amacıyla kullanılan, en fazla %0,3 oranında THC ve uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kannabinoidleri veya karışım kombinasyonlarını içeren kenevirden elde edilen kozmetik ürünleri,

l) KOBÜKS Belgesi: Düzenleme tarihi itibarıyla KOBÜKS’den alınan çiftçilerin bilgilerini gösterir belgeyi,

m) Kota: Cumhurbaşkanınca belirlenen, çiçek ve yaprak üretimi amaçlı Kenevir yetiştiriciliğinin yapılabileceği yıllık toplam alanı veya yıllık toplam kök sayısını,

n) Kota tahsis komisyonu: Tarım ve Orman Bakan Yardımcısı başkanlığında TMO Genel Müdürü, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu Başkanı, İçişleri Bakanlığınca belirlenecek üst düzey temsilci ve Bitkisel Üretim Genel Müdüründen oluşan komisyonu,

o) Sağlık ürünü: Sağlık ürünleri kullanım kılavuzunda belirlenen oranda kenevirden elde edilen kannabinoidleri veya kenevirden elde edilen kannabinoid kombinasyonlarını içeren ürünü,

ö) Sözleşme: 15/9/2023 tarihli ve 32310 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sözleşmeli Üretimin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik kapsamında Bakanlıkça hazırlanan tip sözleşmeleri,

p) Tetrahidrokannabinol (THC): Kenevirden elde edilen uyuşturucu etkiye sahip kannabinoidi,

r) Tıbbi ürün: İnsanlardaki hastalığı tedavi edici veya önleyici özelliklere sahip olarak sunulan veya farmakolojik, immünolojik veya metabolik etki göstererek fizyolojik fonksiyonları düzeltmek, iyileştirmek, değiştirmek veya tıbbi teşhis amacıyla kullanılan veya insana uygulanan kannabinoidleri veya kombinasyonlarını içeren beşerî tıbbi ürünü,

s) TMO: Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğünü,

ş) Tohum: Kenevir yetiştiriciliği sonucunda elde edilen gıda veya yem olarak kullanılabilen bitki organını,

t) Tohumluk: Kenevirin çoğaltımı için kullanılan tohum veya fide gibi üretimde kullanılabilen her türlü vejetatif bitki kısımlarını,

u) Üretici: Kenevirden elde edilen tıbbi ürün, sağlık ürünleri, uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amacıyla Sağlık Bakanlığından izin/ruhsat almış ya da bildirim yapmış gerçek ve tüzel kişileri,

ü) Yetiştirici: Bakanlıktan izin alarak kenevir tarımı yapan gerçek ve tüzel kişileri,

v) Yetiştiricilik sözleşmesi: Çiçek ve yaprak üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliğinde esasları TMO tarafından belirlenen sözleşmeyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Lif, Tohum ve Sap Üretimi Amaçlı Kenevir Yetiştiriciliği ile İlgili Hükümler

Yetiştiricilik izni verilebilecek iller

MADDE 4- 

(1) Lif, tohum ve sap üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği; Amasya, Antalya, Bartın, Burdur, Çorum, İzmir, Karabük, Kastamonu, Kayseri, Konya, Kütahya, Malatya, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Sivas, Tokat, Uşak, Yozgat ve Zonguldak illerinde ve bu illerin ilçelerinde yapılır.

(2) Birinci fıkrada izin verilen il ve ilçelerin dışında kenevir yetiştiriciliği yasaktır. Bakanlık ihtiyaç halinde Bakan Onayı ile yeni yetiştiricilik illeri ihdas edebilir.

Yetiştiricilik izni başvurusu

MADDE 5- 

(1) Lif, tohum ve sap üretimine yönelik izinli kenevir yetiştiriciliği yapmak isteyen yetiştiriciler 1 Ocak-1 Nisan tarihleri arasında yetiştiricilik yapacakları yerin en büyük mülki idare amirliğine;

a) Başvuru sahibinin kenevir yetiştiriciliği amacını belirtir Ek-1’de yer alan örneğe uygun başvuru formu,

b) Yetiştiricinin 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu kapsamına giren uyuşturucu ve uyarıcı madde suçlarından, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ve 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan, 2313 sayılı Kanun ile 3/6/1986 tarihli ve 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun kapsamındaki herhangi bir suçtan kaydının bulunmadığına dair belgeyi ve Ek-2’de yer alan örneğe uygun taahhütname,

c) Yetiştiricilik yılına ilişkin ÇKS belgesi,

ç) Yetiştiricilik alanının toplam yüzölçümü ile ada/parsel numarasını gösterir kroki,

d) Kullanılacak tohumluğun sertifika belgesi (uyuşturucu etkisi olmayacak çeşit özelliğine sahip),

ile başvuruda bulunurlar.

Yetiştiricilik izni ve iptali

MADDE 6- 

(1) İl veya ilçe müdürlüğü lif, tohum ve sap üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği izni için yapılan başvuruları değerlendirirken aşağıda belirtilen işlemleri yapar:

a) Yetiştiricinin uyuşturucu ve uyarıcı madde suçları ile kaçakçılık suçlarından ve 3713 sayılı Kanun kapsamına giren suçlardan, 2313 sayılı Kanun ile 3298 sayılı Kanun kapsamındaki herhangi bir suçtan kaydının bulunmadığına dair belgeyi Cumhuriyet savcılığından talep eder.

b) Arazi yapısı ve topografik koşullar ile ana yola ve yerleşim yerine uzaklığı dikkate alınarak Ek-3’te yer alan kenevir yetiştiriciliği arazi kontrol tutanağı düzenlenir.

c) Kullanılacak tohumluğun sertifikasındaki çeşit özellik belgesinin uyuşturucu etkisi olmayacak oranda olduğu kontrol edilir.

(2) İl ve ilçe müdürlüğü, başvuruları birinci fıkrada belirtilen koşullar çerçevesinde bir ay içerisinde inceler. Bakanlık görüşüne başvurulan durumlarda bu süre üç aya kadar uzatılabilir. Başvuru belgeleri ile arazi kontrolü neticesinde uygun görülen başvurular için il veya ilçe müdürlüğünün teklifi, başvurulan mahallin en büyük mülki idare amirinin onayı ile Ek-4’te yer alan sadece bir yetiştiricilik dönemini kapsayan yetiştiricilik izin belgesi düzenlenir.

(3) Uygun görülmeyen başvurular, il veya ilçe müdürlüğünce gerekçeleri ile birlikte ilgililere yazılı olarak bildirilir. Bu kararlara karşı kararın ilgiliye tebliğinden itibaren on iş günü içerisinde kaymakamlığa başvuru yapılması durumunda valiliğe, valiliğe başvuru yapılması durumunda ise Bakanlığa itiraz edilir. İtirazlar, on beş iş günü içerisinde karara bağlanarak ilgiliye yazılı olarak tebliğ edilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir.

(4) İl veya ilçe müdürlüğü, düzenlediği kenevir yetiştiriciliği izin belgesinin bir örneğini ve yetiştiricilik yapılacak alanın krokisini ilgili mülki idare amirliği aracılığıyla mahallin kolluk birimlerine bildirir.

(5) Yetiştiricilik izni verilenlerin bu Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket ettiğinin tespit edilmesi halinde yetiştiricilik izinleri iptal edilerek genel hükümler uyarınca idari ve/veya adli işlem tesis edilir. Kenevir bitkisinin müsaderesi ve imhası ise Kanun hükümleri doğrultusunda yapılır.

Lif, tohum ve sap üretimi amaçlı kenevir yetiştiricilerinin sorumlulukları

MADDE 7- 

(1) Lif, tohum ve sap üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği yapan yetiştiriciler;

a) İzin belgesinde belirtilen amaca uygun yetiştiricilik yapmak ve yetiştiricilik amacına aykırı iş ve işlemlerin yapılmasını engelleyecek tedbirleri almakla,

b) Kamu görevlilerinin yetiştiricilik alanında yapacağı kontrollere yardımcı olmakla ve talep ettiği bilgi ve belgeyi kendisine teslim etmekle,

c) Hasat sonrasında kenevir bitkisinin yaprak ve çiçek gibi artıklarını teknik ekip nezaretinde derhal imha etmekle,

ç) Lif, tohum ve sap üretimi ile birlikte uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri elde etmeye yönelik çiçek ve yaprak üretimi yapmak istedikleri takdirde 9 uncu maddede belirtilen şartları sağlamak ve gerekli izinleri almakla,

yükümlüdür.

(2) Yetiştiricilik sonunda elde edilen tohumlar, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu kapsamında sertifikalandırılmadıkça tekrar tohumluk amaçlı kullanılamaz; ancak çimlendirilmemek şartıyla ilgili mevzuata uygun olarak kullanılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çiçek ve Yaprak Üretimi Amaçlı Kenevir Yetiştiriciliği ile İlgili Hükümler

Tıbbi ürünler ve sağlık ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği izin başvurusu

MADDE 8- 

(1) Tıbbi ürünler ve sağlık ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği için 1 Ocak-1 Nisan tarihleri arasında TMO’ya başvuru yapılır. Tıbbi ürünler ve sağlık ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği ile ilgili iş ve işlemler TMO tarafından yürütülür.

(2) Tıbbi ürünler ve sağlık ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği yapmak isteyen gerçek veya tüzel kişiler kenevir yetiştiriciliği izin belgesi almak için;

a) Ek-5’te yer alan başvuru formunu,

b) Noter tasdikli imza beyannamesini, vekâleten başvuracaklar için ilgili yıla ait vekâletname ile vekil kişinin noter tasdikli imza beyannamesini,

c) Gerçek ve tüzel kişiler ile tüzel kişiliğin yönetim kurulu üyeleri, tüzel kişiliği temsile ve ilzama yetkili kişiler ile doğrudan veya dolaylı olarak payların en az %25’ine sahip gerçek kişiler ve bu Yönetmelik kapsamında yürüteceği faaliyetlerde çalıştıracağı personelin, 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı beş yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ilişkin ya da Devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, uyuşturucu ve uyarıcı madde suçları ile kaçakçılık suçlarından ve 3713 sayılı Kanun kapsamına giren suçlardan, 2313 sayılı Kanun ile 3298 sayılı Kanun kapsamındaki herhangi bir suçtan kaydının bulunmadığına dair belgeyi,

ç) Tıbbi ürünler ve sağlık ürünlerinin satışının yapılacağı üretici ile imzalanmış tedarike ait sözleşmeyi,

d) Üreticiye ait Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumundan alınmış kenevirden elde edilen ürünlerin üretiminin yapılacağı yerin üretim yeri izin belgesini,

e) Yetiştiricilik yerinin toplam yüzölçümü ile ada/parsel numarasını gösterir krokiyi,

f) Yetiştiricilik sürecine ilişkin bilgilerin yer aldığı projeyi,

g) Tüzel kişiler faaliyet alanını gösterir Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi örneğini,

TMO’ya teslim eder.

(3) Yetiştirici ile üreticinin aynı kişi olması durumunda sözleşme istenmez.

(4) Başvurular TMO tarafından incelenerek başvuru şartlarını taşıyanlar kota tahsis komisyonuna sunulur. Komisyonca kota tahsis edilenlere Bakanlıkça Ek-13’te yer alan Tıbbi Ürünler ve Sağlık Ürünleri Üretimi Amaçlı Kenevir Yetiştiriciliği İzin Belgesi düzenlenir.

(5) Tıbbi ürünler ve sağlık ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği izin belgeleri TMO’ya gönderilir. TMO izin belgesi düzenlenenlerin listesini ilgili valiliklere gönderir.

(6) Yetiştiricilik izni ve Sağlık Bakanlığından alınmış üretim yeri izin belgesini ibraz eden gerçek veya tüzel kişiler ile TMO arasında esasları TMO tarafından belirlenen yetiştiricilik sözleşmesi imzalanır. Yetiştiricilik sözleşmesi imzalayan gerçek veya tüzel kişiler üretime başlayabilir.

Uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği izin başvurusu

MADDE 9- 

(1) Kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri amaçlı kenevir yetiştiriciliği için 1 Ocak-1 Nisan tarihleri arasında TMO’ya başvuru yapılır. Kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği ile ilgili iş ve işlemler TMO tarafından yürütülür.

(2) Kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği yapmak isteyen gerçek veya tüzel kişiler, kenevir yetiştiriciliği izin belgesi almak için;

a) Ek-6’da yer alan başvuru formunu,

b) Noter tasdikli imza beyannamesini, vekâleten başvuracaklar için ilgili yıla ait vekâletname ile vekil kişinin noter tasdikli imza beyannamesini,

c) Gerçek ve tüzel kişiler ile tüzel kişiliğin yönetim kurulu üyeleri, tüzel kişiliği temsile ve ilzama yetkili kişiler ile doğrudan veya dolaylı olarak payların en az %25’ine sahip gerçek kişiler ve bu Yönetmelik kapsamında yürüteceği faaliyetlerde çalıştıracağı personelin, 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı beş yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ilişkin ya da Devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, uyuşturucu ve uyarıcı madde suçları ile kaçakçılık suçlarından ve 3713 sayılı Kanun kapsamına giren suçlardan, 2313 sayılı Kanun ile 3298 sayılı Kanun kapsamındaki herhangi bir suçtan kaydının bulunmadığına dair belgeyi,

ç) Kişisel bakım ürünleri ve destek ürünlerinin satışının yapılacağı üretici ile imzalanmış tedarike ait sözleşmeyi,

d) Üreticiye ait Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumundan alınmış kenevirden elde edilen ürünlerin üretiminin yapılacağı yerin üretim yeri izin belgesini,

e) Yetiştiricilik yılına ilişkin ÇKS/KOBÜKS belgesini,

f) Yetiştiricilik yerinin toplam yüzölçümü ile ada/parsel numarasını gösterir krokiyi,

g) Yetiştiricilik süreci ile ilgili ekim/dikim tarihleri, kullanılacak tohumluğa ait sertifika bilgileri, hasat tarihleri ve yetiştiricilik metotlarına ilişkin bilgilerin yer aldığı projeyi,

ğ) Tüzel kişiler faaliyet alanını gösterir Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi örneğini,

TMO’ya teslim eder.

(3) Yetiştirici ile üreticinin aynı kişi olması durumunda sözleşme istenmez.

(4) Kullanılacak tohumluğun sertifikasındaki çeşit özellik belgesinin uyuşturucu etkisi olmayacak oranda olduğu kontrol edilir.

(5) Başvurular TMO tarafından incelenerek başvuru şartlarını taşıyanlar Kota Tahsis Komisyonuna sunulur. Komisyonca kota tahsis edilenlere Bakanlıkça Ek-14’te yer alan Kişisel Bakım Ürünleri ve Destek Ürünleri Üretimi Amaçlı Kenevir Yetiştiriciliği İzin Belgesi düzenlenir.

(6) Kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği izin belgeleri TMO’ya gönderilir. TMO izin belgesi düzenlenenlerin listesini ilgili valiliklere gönderir.

(7) Yetiştiricilik izni ve Sağlık Bakanlığından alınmış üretim yeri izin belgesini ibraz eden gerçek veya tüzel kişiler üretime başlayabilir.

Yetiştiricilik kotası

MADDE 10- 

(1) Tıbbi ürünler, sağlık ürünleri ile uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği, ülke arz ve talep durumuna göre Cumhurbaşkanınca belirlenen kota doğrultusunda yapılır.

(2) Kota tahsis komisyonu başvuru dosyalarını; kamu düzeni, halk sağlığı, uluslararası sorumluluklar, proje dosyalarının uygulanabilir ve yeterli olup olmadığı, başvuru sahiplerinin başvuru dosyasında belirtilen üretimi yapmaya yetkin olup olmadığı, dünya pazar durumu gibi hususları göz önünde bulundurarak kota tahsisi yapılıp yapılmayacağına veya ne kadar kota tahsis edileceğine karar verir.

(3) Komisyon, kota dağıtımı işlemlerinde başvuru sahibinin talep miktarına bağlı olmaksızın kota tahsis edebilir.

Çiçek ve yaprak üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği yapılacak yerin özellikleri

MADDE 11- 

(1) Tıbbi ürünler ve sağlık ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği;

a) Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü Afyon Alkaloidleri Fabrikasının sahasında, organize tarım bölgesinde veya Sağlık Bakanlığından üretim yeri izni almış tesislerin bulunduğu il idari sınırları içerisinde yapılır.

b) Çepeçevre kamera sistemleri ile kontrol edilebilen, yeterli ışıklandırma ve alarm sistemi olan, kapalı ve iklimlendirme özelliğine sahip, yüksek güvenlik tedbirleri alınmış, koruma ve güvenliğinin sağlanması açısından yeteri kadar özel güvenlik görevlisi personeli istihdam edilen tesislerde yapılır.

(2) Uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği aşağıda belirtilen şartlarda açık ya da kapalı alanlarda lif, sap ve tohum amaçlı üretim izni verilen iller ile tıbbi ürünler ve sağlık ürünlerinin yetiştirildiği illerde yapılabilir. Bu kapsamda yetiştiriciliğe;

a) Yetiştiriciliğin kapalı alanda yapılması halinde 16/3/2024 tarihli ve 32491 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kapalı Ortamda Bitkisel Üretim Kayıt Sistemi Yönetmeliğinde belirtilen hükümler doğrultusunda kapalı ortam bitkisel üretim ünitelerinde izin verilir.

b) Yetiştiriciliğin açık alanda yapılması halinde;

1) Arazi yapısı, ana yola ve yerleşim yerine uzaklığı, topografik koşullar gibi sebeplerle denetlenebilen,

2) Yetiştiricilik alanına, üretim sürecinde yer alan kişiler dışında üçüncü kişilerin girişini engelleyecek şekilde gerekli güvenlik önlemleri alınmış,

arazilerde izin verilir.

Çiçek ve yaprak üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği yapacakların sorumlulukları

MADDE 12- 

(1) Çiçek ve yaprak üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği yapacaklar;

a) Yetiştiricilik amacına aykırı iş ve işlemlerin yapılmasını engelleyecek tüm tedbirleri ve güvenlik önlemlerini almakla,

b) Tıbbi ürünler ve sağlık ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliğinde 11 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca kurulacak kamera sistemine ilişkin kayıtları genel hükümler uyarınca iki yıl süre ile muhafaza etmekle,

c) Görevli kamu personelinin yetiştiricilik alanında yapacağı kontrollere yardımcı olmakla,

ç) Ekim ile hasat arasındaki kültürel faaliyetleri Kontrol Heyetine/Teknik Ekibe bildirmekle,

d) Hasat sonrasında kenevirin çiçek ve/veya yapraklarının, tartılarak kayıt altına alınmasından itibaren nakli dâhil her türlü güvenlik önlemini sağlamakla,

e) Hasat sonrasında ihtiyaç fazlası kenevir bitkisi ile kullanılamayacak bitki kısımlarını ve artıklarını Kontrol Heyeti/Teknik Ekip nezaretinde tartılarak düzenlenecek tutanakla Kanun hükümleri doğrultusunda imha etmekle,

f) Uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri elde etmeye yönelik çiçek ve yaprak üretimi ile birlikte lif, tohum ve sap üretimi yapmak istedikleri takdirde 5 inci maddede belirtilen şartları sağlamak ve gerekli izinleri almakla,

g) Tesis alanında çalışacak personelin adı, soyadı, T.C. kimlik numarası, adli sicil kaydı ile tesisteki görevini içeren listeyi mahalli mülki idare amirliklerine ve TMO’ya bildirmekle,

ğ) Personel değişikliği olması veya tüzel kişilerde yönetim kurulu ile beyan edilen pay sahipliği yapısında değişiklik olması durumunda güncel listeyi ve durumuna göre 8 inci maddenin ikinci fıkrasının (ç) bendi ve 9 uncu maddenin ikinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen güncel belgeleri üç iş günü içerisinde mahalli mülki idare amirliklerine ve TMO’ya bildirmekle,

yükümlüdür.

Hasada ve nakile ilişkin hükümler

MADDE 13- 

(1) Tıbbi ürünler ve sağlık ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliğinde hasat işlemleri Kontrol Heyeti nezaretinde, aşağıda belirtilen usuller çerçevesinde yapılır:

a) Yetiştirici, hasat dönemlerini ve nakil işlemlerinin gerçekleştirilmesi için nakil güzergâhı çıkış ve varış zamanlarıyla araç ve görevli personel bilgilerini on iş günü öncesinden Kontrol Heyetinin görevlendirilmesi amacıyla ilgili il müdürlüğüne dilekçe ile bildirir. İl müdürlüğü bu bilgileri nakilden en az beş gün öncesinde ilgili mülki idari amirliğine bildirir.

b) Ürünü teslim alacak üretici yetkilisi ile Kontrol Heyeti nezaretinde hasat edilen çiçek ve yapraklar tartılarak ambalajlanır. Ambalajlanan ürünün özelliklerini içeren bilgiler Kontrol Heyeti tarafından tutanak ile kayıt altına alınır ve Sağlık Bakanlığı kayıt sistemine girilir.

c) Kontrol Heyeti nezaretinde hasat edilen ürünler kapalı kutularda sevkiyat aracına yüklenir ve sevkiyat aracı mühürlenir. Ek-7/A’da yer alan ürün nakil formu iki nüsha olarak düzenlenir.

ç) Ürünün, Sağlık Bakanlığı tarafından onaylı üretim yerine güvenli nakli üreticinin sorumluluğundadır.

d) Yetiştiricilik ile üretim yerinin aynı alanda olması durumunda (a), (c) ve (ç) bentlerindeki nakle ilişkin hükümler uygulanmaz.

(2) Uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği teknik ekip nezaretinde aşağıda belirtilen usuller çerçevesinde yapılır:

a) Yetiştirici, hasat dönemlerini ve nakil işlemlerinin gerçekleştirilmesi için nakil güzergâhı çıkış ve varış zamanlarıyla araç ve görevli personel bilgilerini on iş günü öncesinden Teknik Ekibin görevlendirilmesi amacıyla ilgili il müdürlüğüne dilekçe ile bildirir. İl müdürlüğü bu bilgileri nakilden en az beş gün öncesinde ilgili mülki idari amirliğine bildirir.

b) Ürünü teslim alacak üretici yetkilisi ile Teknik Ekip nezaretinde hasat edilen çiçek ve yapraklar tartılarak ambalajlanır. Ambalajlanan ürünün özelliklerini içeren bilgiler Teknik Ekip tarafından tutanak ile kayıt altına alınır ve Sağlık Bakanlığı kayıt sistemine girilir.

c) Teknik Ekip nezaretinde hasat edilen ürünler kapalı kutularda sevkiyat aracına yüklenir ve sevkiyat aracı mühürlenir. Ek-7/B’de yer alan ürün nakil formu iki nüsha olarak düzenlenir.

ç) Ürünün, Sağlık Bakanlığı tarafından onaylı üretim yerine güvenli nakli üreticinin sorumluluğundadır.

d) Yetiştiricilik ile üretim yerinin aynı alanda olması durumunda (a), (c) ve (ç) bentlerindeki nakle ilişkin hükümler uygulanmaz.

(3) Hasat sonrası kayıt altına alınan çiçek ve yaprakların izin ve satışı ile kenevirin işlenmesi, ihzarı ve ihracına ilişkin iş ve işlemler Sağlık Bakanlığınca ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda yapılır.

(4) Hasat sonrasında ihtiyaç fazlası kenevir bitkisi ile kullanılamayacak bitki kısımları ve artıkları Kontrol Heyeti/Teknik Ekip nezaretinde tartılarak düzenlenecek tutanakla Kanun hükümleri doğrultusunda imha edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Bilimsel Araştırma Amaçlı Kenevir Yetiştiriciliği

Bilimsel araştırma amaçlı kenevir yetiştiriciliği izin belgesi başvurusu

MADDE 14- 

(1) Üniversiteler, Bakanlık araştırma enstitüleri ile araştırma izni bulunan kuruluşlar; lif, tohum ve sap üretimi ile tıbbi ürünler, sağlık ürünleri, uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri elde etmeye yönelik çiçek ve yaprak üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği kapsamındaki bilimsel araştırmalar için aşağıda belirtilen belgeler ile Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğüne (TAGEM) başvurur:

a) Kurum yetkilisinin yazılı başvuru dilekçesi.

b) Araştırmanın amacını, materyal ve yöntemi ile iş takvimini gösterir ayrıntılı proje dokümanı.

c) Yetiştiricilik yapılacak yerin koordinatları, krokisi ve ada/parsel numarası.

ç) Araştırma ekibinde yer alanların onaylı listesi ve nüfus kayıt örnekleri.

d) Araştırma ekibinde yer alanların, 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı beş yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ilişkin ya da Devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, uyuşturucu ve uyarıcı madde suçları ile 5607 sayılı Kanun ve 3713 sayılı Kanun kapsamına giren suçlardan, 2313 sayılı Kanun ile 3298 sayılı Kanun kapsamındaki herhangi bir suçtan kaydının bulunmadığına dair Ek-8’de yer alan taahhütname.

(2) TAGEM bilimsel araştırma projelerini bu Yönetmelik kapsamında değerlendirir.

(3) Bilimsel araştırmaya yönelik kenevir yetiştiriciliğinde araştırmanın amacı, materyal ve yöntemi, araştırma süresi ile proje ekibinde değişiklik olması durumunda bu değişiklik ve gerekçesi bilimsel araştırma yapan kurum tarafından on iş günü içerisinde TAGEM’e bildirilir. Proje ekibinde değişiklik olması durumunda proje ekibine ilişkin bilgi ve belgeler ile Ek-8 güncellenerek taahhütname yenilenir.

(4) Proje yürütücüsü araştırma süresi boyunca projede belirtilen çalışma takvimine bağlı olarak oluşturdukları proje gelişme raporunu TAGEM’e sunar.

(5) TAGEM tarafından, uygun görülen bilimsel araştırma amaçlı projeler ilgili valiliğe bildirilir. Valilik tarafından Teknik Ekip marifetiyle gerekli kontrol ve denetimler yapılır.

(6) TAGEM her takvim yılı sonunda bilimsel araştırma amaçlı proje başvurularına ait icmali Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü ve TMO’ya bildirir.

Kısıtlamalar

MADDE 15- 

(1) Lif, tohum ve sap üretimi ile tıbbi ürünler, sağlık ürünleri, uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği kapsamındaki bilimsel araştırmalarda kullanılmak üzere elde edilen kenevir ürünleri sadece izin verilen bilimsel araştırmalarda kullanılır ve ticarete konu edilemez.

(2) Üniversiteler, Bakanlık araştırma enstitüleri ile araştırma izni bulunan kuruluşların bilimsel araştırma amaçlı izin belgesinin iptal edilmesi halinde elde edilmiş ürünler Kanun hükümleri doğrultusunda imha edilir.

(3) Üniversiteler, Bakanlık araştırma enstitüleri ile araştırma izni bulunan kuruluşlar bilimsel araştırma amaçlı kenevir yetiştiriciliğini kendilerine ait arazilerde yapar.

(4) Bilimsel araştırmalar için yapılan başvurularda proje uygulama süresi en fazla beş yıl ile sınırlıdır. Talep halinde proje süresi TAGEM onayı ile uzatılabilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Kontroller ile İlgili Hükümler

İzinsiz kenevir yetiştiriciliğine ilişkin işlemler

MADDE 16- 

(1) İzinsiz kenevir yetiştiriciliğine ilişkin tespit veya imha işlemlerinde, kolluk birimleriyle birlikte teknik personel tarafından Ek-9’da yer alan Kenevir Bitkisi Tespit ve İmha Tutanağı tanzim edilir.

(2) İzinsiz yetiştirilen kenevir, Kanun hükümlerine göre imha edilir ve konu adli mercilere intikal ettirilir.

(3) İzin belgesinde belirtilen ekim alanında fazla miktarda veya başka arazide yetiştiricilik yapanlar ile izin belgesinde belirtilen amaç dışında yetiştiricilik yapanlar hakkında Kanun hükümleri uygulanır.

(4) İzin verilen yerlerin dışında lif, tohum ve sap üretimi ile tıbbi ürünler, sağlık ürünleri, uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği yapılması yasaktır. Bu yasağa aykırı hareket edenlerin denetimi mahalli mülki idare amirliklerince yapılır. Bu madde çerçevesinde yapılan denetimler sonucu yasağa aykırı hareket ettiği tespit edilenler hakkında genel hükümler uyarınca adli işlem yapılır. Yakalanan maddelerin müsaderesi ve imhası Kanun hükümleri uyarınca gerçekleştirilir.

Teknik ekibin oluşumu ve görevleri

MADDE 17- 

(1) Teknik Ekip; il veya ilçe müdürlüğünde görevli iki ziraat mühendisi ve sorumluluk alanı dikkate alınmak suretiyle kolluk personeli katılımlarıyla valilik onayı ile oluşturulur. Sekretaryası il müdürlüğünce yürütülür.

(2) Lif, tohum ve sap üretimi ve uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği için izin verilen yerlerde, Teknik Ekip tarafından ekimden hasada kadar amaca yönelik yetiştiricilik yapılıp yapılmadığı kontrol edilir.

(3) Kenevir yetiştiriciliği yapılan il veya ilçelerde yeteri kadar Teknik Ekip her yılın ocak ayı sonuna kadar oluşturulur ve kolluk birimlerine bildirilir.

(4) Teknik Ekip tarafından yapılacak kontroller aşağıda belirtilen usullere göre yapılır:

a) Kullanılacak tohumluğun sertifikası ve faturası kontrol edilir.

b) Kenevir yetiştiriciliği yapılacak yerin yetiştiricilik iznine uygunluğu kontrol edilir ve Ek-10/B’de yer alan kontrol tutanağı düzenlenir.

c) İzin belgesinde belirtilen kenevir ekim alanından fazla veya izin belgesinde kayıtlı alandan başka yerde kenevir yetiştiriciliği yapılmasına müsaade edilmez.

ç) Kenevir yetiştiriciliğinin izninde belirtilen amaca uygun olup olmadığı en az ayda bir defa incelenir ve Ek-12’de yer alan kontrol formu düzenlenir.

(5) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırılık tespit edilmesi halinde Teknik Ekip bir tutanak düzenleyerek durumu lif, tohum ve sap üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliğinde en üst mülki amirine, kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri amaçlı kenevir yetiştiriciliğinde ise en üst mülki amirine ve TMO’ya iletir.

Kontrol heyetinin oluşumu ve görevleri

MADDE 18- 

(1) Kontrol Heyeti; il müdürlüğü temsilcisi başkanlığında, il sağlık müdürlüğü, TMO ile görev alanına göre il emniyet müdürlüğü ya da il jandarma komutanlığı narkotik birimleri temsilcilerinden valilik onayı ile oluşturulur. Sekretaryası il müdürlüğünce yürütülür.

(2) Tıbbi ürünler ve sağlık ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği için izin verilen yerler, Kontrol Heyeti tarafından ekimden hasada kadar amaca yönelik yetiştiricilik yapılıp yapılmadığı kontrol edilir.

(3) Kontrol Heyetinin görevleri şunlardır:

a) Kullanılacak tohumluğun sertifikasını ve faturasını kontrol eder.

b) Kenevir yetiştiriciliği yapılacak yerin uygunluğunu tespit eder ve Ek-10/A’da yer alan kontrol tutanağını düzenler.

c) Kenevir yetiştiriciliği için izin verilen tesisi ayda en az bir kez denetler ve Ek-11’de yer alan kontrol formunu düzenler.

ç) Nakil güzergâhı, varış zamanı, araç ve şoför bilgilerini mülki idare amirliğine bildirir.

d) Hasat sonrasında elde edilen ürünler için nakil formu düzenler.

(4) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırılık tespit edilmesi halinde Kontrol Heyeti tutanak düzenleyerek valilik makamına iletir, valilik tutanağı Bakanlığa ve TMO’ya bildirir.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Kenevir yetiştiriciliği izin belgesinin iptali

MADDE 19- 

(1) Tahsis edilen kotayı aşan miktarda kök sayısı ve ekim alanından fazla miktarda yetiştiricilik yapıldığının ya da bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davranıldığının tespit edilmesi halinde durum adli ve ilgili idari birimlere bildirilir ve tıbbi ürünler, sağlık ürünleri, uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliği izin belgesi iptal edilir.

(2) TMO ile yetiştiricilik sözleşmesi imzalanmaması ve/veya yetiştiriciliğin herhangi bir aşamasında yetiştiricinin üretimden vazgeçmesi durumunda tahsis edilen kotaları ve kenevir yetiştiriciliği izin belgeleri Kota Tahsis Komisyonuna bilgi verilerek iptal edilir.

(3) Kenevir yetiştiriciliği izin belgesinin iptal edilmesi halinde kenevir bitkisinin tüm kısımları ve artıkları, tıbbi ürün ve sağlık ürünleri üretimi amaçlı kenevir yetiştiriciliğinde Kontrol Heyeti nezaretinde, diğer üretim amaçlı kenevir yetiştiriciliğinde Teknik Ekip nezaretinde tartılarak Kanun hükümleri doğrultusunda imha edilir.

(4) Tıbbi ürünler ve sağlık ürünü amaçlı kenevir yetiştiriciliği için kota ve izin verilenler on sekiz ay içinde yetiştiriciliğe başlamak zorundadır. Bu süre içinde yetiştiriciliğe başlamamış olanların ve TMO ile imzalanmış yetiştiricilik sözleşmesine aykırı davrananların durumu Kota Tahsis Komisyonunca görüşülerek gerekirse tahsis edilen kotaları ve kenevir yetiştiriciliği izin belgeleri iptal edilir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler

MADDE 20- 

(1) 29/9/2016 tarihli ve 29842 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kenevir Yetiştiriciliği ve Kontrolü Hakkında Yönetmelik ile 13/9/2024 tarihli ve 32661 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İlaç Etkin Maddesi Üretimi Amaçlı Kenevir Yetiştiriciliği ve Kontrolüne Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1- 

(1) 20 nci madde ile yürürlükten kaldırılan İlaç Etkin Maddesi Üretimi Amaçlı Kenevir Yetiştiriciliği ve Kontrolüne Dair Yönetmelik hükümlerine göre kendisiyle yetiştiricilik sözleşmesi imzalananların kota hakları saklı kalmak kaydıyla, tüm iş ve işlemler yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre yürütülür.

(2) 8 inci ve 9 uncu maddelerde yer alan başvuru süreleri 2026 yılında uygulanmaz. 2026 yılı başvuru tarihleri TMO tarafından belirlenir.

Yürürlük

MADDE 21- 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 22- 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

 

Ekleri için tıklayınız

 

 

 

 

KENEVİRDEN ELDE EDİLEN ÜRÜNLERE DAİR YÖNETMELİK

31 Ocak 2026 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 33154

YÖNETMELİK

Sağlık Bakanlığından:

KENEVİRDEN ELDE EDİLEN ÜRÜNLERE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç

MADDE 1- 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; kenevirden elde edilen tıbbi ürünler, sağlık ürünleri, uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünlerinin işlenmesi, ihzarı, ihracatı, ruhsatlandırılması, takip sistemlerine kayıt işlemleriyle izin ve satışı ile ilgili iş ve işlemlerde uygulanacak usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2- 

(1) Bu Yönetmelik, endüstriyel süreçleri içeren bir yöntemle üretilen kenevirden elde edilen tıbbi ürünler, sağlık ürünleri, uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri ile bunlar için ruhsat başvurusunda bulunan, bunların ruhsat sahibi olan veya kozmetik ürün bildirimine tabi ürünleri Kuruma bildiren gerçek kişileri ve ticaret şirketlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3- 

(1) Bu Yönetmelik, 12/6/1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunun 23 üncü maddesine, 14/5/1928 tarihli ve 1262 sayılı İspençiyari ve Tıbbi Müstahzarlar Kanununa, 24/3/2005 tarihli ve 5324 sayılı Kozmetik Kanununa ve 5/3/2020 tarihli ve 7223 sayılı Ürün Güvenliği ve Teknik Düzenlemeler Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4- 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Aktif bileşen: Kenevirden elde edilen sağlık ürünleri, destek ürünleri ve kişisel bakım ürünlerinin üretiminde kullanılmak üzere hazırlanan, ürün gruplarının tanımlarında yer alan özelliklere sahip ve yardımcı maddeler ile geçimsizliği olmayan bitkisel drog ve bitkisel preparat dâhil olmak üzere madde ya da maddeler karışımını,

b) Bakanlık: Sağlık Bakanlığını,

c) Beşerî tıbbi ürün (ilaç): İnsanlardaki hastalığı tedavi edici veya önleyici özelliklere sahip olarak sunulan veya farmakolojik, immünolojik veya metabolik etki göstererek fizyolojik fonksiyonları düzeltmek, iyileştirmek, değiştirmek veya tıbbi teşhis amacıyla insanlarda kullanılan veya insana uygulanan madde veya maddeler kombinasyonunu,

ç) Binomial sistem: Bitkilerin bilimsel sınıflandırılmasında, her bitkinin cins adı ve cinse ait tür adı ile otörü belirtilerek yazılan Latince adlandırma sistemini,

d) Bitkisel drog: Kullanılan tıbbi bitkilerin binomial sisteme göre verilmiş botanik adını, cinsini, türünü, alt türünü, varyetesini, otörünü ve kullanılan bitki kısmının bilimsel adı ile beraber verilmek üzere işlem görmemiş hâlde çoğunlukla kurutulmuş, bazen taze, bütün, parçalanmış veya kesilmiş bitkileri veya bitki parçalarını, algleri, mantarları, likenleri ve özel bir işleme tabi tutulmamış bazı eksudatları,

e) Bitkisel preparat: Bitkisel drogların ekstraksiyon, distilasyon, sıkma, fraksiyonlama, saflaştırma, yoğunlaştırma veya fermantasyon gibi işlemlere tabi tutulmaları sonucunda elde edilmiş olan ufalanmış veya toz edilmiş bitkisel drogları, tentürleri, ekstreleri, uçucu yağları, sabit yağları, özsuları ve işlenmiş eksudatlar hâlindeki preparatları,

f) Etkin madde: Bir beşerî tıbbi ürünün üretiminde kullanılması planlanan, üretiminde kullanıldığında fizyolojik fonksiyonları düzenlemek, iyileştirmek veya değiştirmek veya tıbbi teşhis amacıyla farmakolojik, immünolojik veya metabolik etki göstermek üzere ürünün etkin bileşeni olan bitkisel drog ve bitkisel preparat dâhil olmak üzere madde ya da maddeler karışımını,

g) Kannabinoidler: Kenevir bitkisinden doğal yolla elde edilen fitokannabinoidlerin [tetrahidrokannabinol (THC), kannabidiol (CBD), kannabinol (CBN), kannabigerol (CBG) gibi] genel adını,

ğ) Kanun: 12/6/1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunu,

h) Kenevir: Cannabis cinsine bağlı tür ve alt türlere ait olup muhtelif kısımlarında kannabinoid olarak adlandırılan maddeleri içeren bitkileri,

ı) Kenevir bileşenleri üretim yeri: Kenevirden elde edilen bitkisel drog, aktif bileşen ve etkin madde üretim yerini,

i) Kenevirden elde edilen bileşen: Kenevirden elde edilen bitkisel drog, aktif bileşen ve etkin maddeyi,

j) Kenevirden elde edilen destek ürünü: Sağlık destek amacıyla kullanılan, en fazla %0,3 oranında THC ve uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kannabinoidleri veya karışım kombinasyonlarını içeren kenevirden elde edilen ürünü,

k) Kenevirden elde edilen kişisel bakım ürünleri: Kişisel bakım amacıyla kullanılan, en fazla %0,3 oranında THC ve uyuşturucu etkisi olmayacak oranda kannabinoidleri veya karışım kombinasyonlarını içeren kenevirden elde edilen kozmetik ürünleri,

l) Kenevirden elde edilen ruhsatlı ürün: Kullanıma hazır şekilde, belirli bir ambalajda ve belirli bir isim ile piyasaya sunulmak üzere Kurum tarafından ruhsatlandırılan kenevirden elde edilen tıbbi ürünü, sağlık ürününü veya destek ürününü,

m) Kenevirden elde edilen sağlık ürünü: Sağlık ürünleri kullanım kılavuzunda belirlenen oranda kenevirden elde edilen kannabinoidleri veya kenevirden elde edilen kannabinoid kombinasyonlarını içeren ürünü,

n) Kenevirden elde edilen tıbbi ürün: İnsanlardaki hastalığı tedavi edici veya önleyici özelliklere sahip olarak sunulan veya farmakolojik, immünolojik veya metabolik etki göstererek fizyolojik fonksiyonları düzeltmek, iyileştirmek, değiştirmek veya tıbbi teşhis amacıyla kullanılan veya insana uygulanan kannabinoidleri veya kombinasyonlarını içeren beşeri tıbbi ürünü,

o) Kenevirden elde edilen ürün: Kenevirden elde edilen tıbbi ürünleri, sağlık ürünlerini, kişisel bakım ürünlerini ve destek ürünlerini,

ö) Kozmetik ürün bildirimi: Kişisel bakım ürünleri için piyasaya arz edilmeden önce Kuruma ait ulusal elektronik veri tabanına yapılan başvuruyu,

p) Kurum: Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumunu,

r) Paket transfer sistemi: Paydaşlar arasında transfer edilen tüm ürünlerin karekodlarını ve bu ürünleri içeren taşıma birimlerinin hiyerarşi bilgisinin transferini sağlayan uygulamayı,

s) Reçetem Bilgi Sistemi: İzlemeye tabi ilaçları ve kenevirden elde edilen tıbbi ürünler ile sağlık ürünlerinin reçetelerini takip etmek amacıyla geliştirilen elektronik sistemi,

ş) Ruhsat: Piyasaya arz edilmesine Kurum tarafından onay verilen tıbbi ürünler, sağlık ve destek ürünleri için düzenlenen belgeyi,

t) Sağlık ürünleri kullanım kılavuzu: Kenevirden elde edilen sağlık ürünlerine ilişkin bilgilerin ve sağlık etkilerinin tanımlandığı Kurumca yayımlanan kılavuzu,

u) Tek Pencere Sistemi: Gümrük kontrollerinin tek noktadan takip edilmesi amacıyla geliştirilen Ticaret Bakanlığı sistemini,

ü) Tetrahidrokannabinol (THC): Kenevirden elde edilen uyuşturucu etkiye sahip kannabinoidi,

v) TMO: Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğünü,

y) Ulusal elektronik veri tabanı: Kurum tarafından yönetilen elektronik veri tabanını,

z) Üretim yeri: Kenevirden elde edilen tıbbi ürün, kişisel bakım ürünü, sağlık ürünü ve destek ürününün iç ambalajlama öncesi farmasötik şeklinin (bulk ürünün) üretildiği yeri,

aa) Üretim yeri izin belgesi: Kurumca onaylanan imalat faaliyetlerine ilişkin izin belgesini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Kenevirden Elde Edilen Sağlık ve Destek Ürünlerinin Ruhsatlandırılması ile İlgili Hükümler

Ruhsat yükümlülüğü

MADDE 5- 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre Kurum tarafından ruhsatlandırılmayan kenevirden elde edilen bileşenleri içeren hiçbir sağlık ve destek ürünü piyasaya sunulamaz.

Ruhsat başvurusu ve başvuru şekli

MADDE 6- 

(1) Türkiye’de yerleşik bulunan gerçek kişiler ya da ticaret şirketleri, kenevirden elde edilen bir sağlık veya destek ürününü piyasaya sunmak amacıyla Kuruma ilgili başvuru kılavuzu doğrultusunda ruhsat başvurusu yapar.

(2) Ruhsat başvurusu yapılacak kenevirden elde edilen sağlık ürününün;

a) Sağlık ürünleri kullanım kılavuzunda belirlenmiş aktif bileşen miktarı, pozoloji ve sağlık etkisine uygun olarak hazırlanmış olması,

b) Oral, inhaler, haricen veya herhangi bir farmasötik formda uygulanarak kullanılan kenevirden elde edilen sağlık ürünü olması,

gerekir.

(3) Ruhsat başvurusu yapılacak kenevirden elde edilen destek ürününün;

a) Aktif bileşen miktarı, önerilen günlük alım miktarı ve kullanım amacına uygun olarak hazırlanmış olması,

b) Oral olarak kullanılan kenevirden elde edilen destek ürünü olması,

gerekir.

(4) Kenevirden elde edilen sağlık ürünleri için sağlık etkileri, Kurum tarafından yayımlanan ilgili kılavuz ile belirlenir.

Ruhsat başvurusunda bulunacak kişiler

MADDE 7- 

(1) Kanunun 23 üncü maddesi gereğince kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürününü piyasaya sunmak üzere ruhsat almak isteyen;

a) Gerçek kişilerin; yükseköğretim kurumlarının en az lisans programından mezun olmaları ve Türkiye’de mesleğini icra etme yetkisine sahip olmaları,

b) Ticaret şirketlerinin; (a) bendinde belirtilen vasıfları taşıyan gerçek kişiyi “yetkili kişi” sıfatıyla istihdam etmeleri,

gerekir.

(2) Başvuru sahibi gerçek kişinin veya ticaret şirketleri için şirket yöneticileri ile yetkili kişi sıfatıyla istihdam edilen kişilerin;

a) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile; Devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçları ile 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ve 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan kesinleşmiş bir mahkûmiyetinin bulunmaması,

b) 5237 sayılı Kanun kapsamındaki uyuşturucu veya uyarıcı madde suçları ile 2313 sayılı Kanun ve 3/6/1986 tarihli ve 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun kapsamındaki suçlardan dolayı hakkında devam eden bir soruşturma veya kovuşturmanın veya bu suçlardan adli sicil kaydının bulunmaması,

şarttır. Bu fıkrada belirtilen şartların sağlanıp sağlanmadığı, Kurum tarafından ilgili merciler nezdinde araştırılır.

Ruhsat başvurusunda sunulması gereken bilgi ve belgeler

MADDE 8-

(1) Kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünü için ruhsat almak isteyen gerçek kişiler ya da ticaret şirketleri, ilgili kılavuza uygun olarak hazırlanmış ve aşağıda sıralanan hususların yer aldığı belgelerle birlikte Kuruma başvuruda bulunur:

a) Başvuru sahibinin veya yetkili kişi sıfatıyla istihdam edilen kişinin, 7 nci maddede yer alan şartları sağladığını gösteren ilgili belgeler.

b) Başvuru sahibinin başvuruyu yapmaya yetkili olduğunu gösteren onaylı belge.

c) Başvuru sahibinin ticaret şirketi olması durumunda, şirketin ortaklarını ve sorumlu kişilerin görev ve ünvanlarını belirten Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi.

ç) Başvuru sahibinin adı veya firma adı, daimî adresi, kayıtlı elektronik posta (KEP) adresi, telefon numarası ve e-posta adresi.

d) Tüm üretim basamakları için üretim yerlerinin adı, daimî adresi, telefon numarası ve e-posta adresi.

e) Kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün ismi.

f) Kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün içeriğinde yer alan yaygın isimleri ile beraber tüm aktif bileşenlerin ve yardımcı maddelerin kalitatif ve kantitatif olarak ifadesi, uygulanabilir olduğu durumlarda, uluslararası olan ve mülkiyete konu edilemeyen ismi (INN).

g) Üretim metodunun tanımı.

ğ) Kenevirden elde edilen sağlık ürünleri için; ilgili kılavuza uygun olarak hazırlanmış sağlık etkileri, kullanım uyarıları/önlemleri ve advers reaksiyonlar.

h) Pozoloji, önerilen günlük alım miktarı, farmasötik şekil, uygulama metodu ve yolu, raf ömrü, ambalaj boyutu.

ı) Söz konusu ürünlerin çevre için yarattığı potansiyel riskleri bertaraf etmek üzere kenevirden elde edilen ürünlerin saklanması, hastalara uygulanması, 2/4/2015 tarihli ve 29314 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak atık ürünlerin imha edilmesi ile ilgili alınacak tedbir ve güvenlik önlemleri.

i) Üretici tarafından kullanılan, uygulanabilir olduğu durumda farmakopeye uygun olarak sunulan, kontrol metotlarının tanımı.

j) Fizikokimyasal, biyolojik veya mikrobiyolojik testlerin sonuçları.

k) Sağlık ürünleri kullanım kılavuzunda belirlenen sağlık etkileri ve dozların dışında kalan sağlık ürünleri için Kurum tarafından gerekli görülen durumlarda söz konusu ürüne ait klinik öncesi veriler ve/veya iddia edilen sağlık etkisi ve doz için klinik etkililik ve güvenliliği gösteren klinik araştırmaların sonuçları ile Kurum tarafından talep edilen tüm bilgi ve belgelerin ilgili kılavuza uygun olarak hazırlanmış ayrıntılı özetleri.

l) Kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün imal edilmesi veya edilecek olması ve ortak pazarlamaya konu edilmesi hâlinde, ortak pazarlama yapacak gerçek kişilerin ya da ticaret şirketlerinin ortak pazarlama konusundaki yazılı onayları.

m) Ortak pazarlanan kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünü başvurularında, ortak pazarlamaya konu ürünlerin tamamen aynı olduğuna, tüm varyasyon başvurularının ilgili kılavuza uygun olarak yapılacağına ve aynı üretim yerlerinde üretiminin yapılacağına ilişkin taahhüt.

n) Kannabinoidlerin elde edildiği kenevir bitkisinin yetiştiriciliğinin 31/1/2026 tarihli ve 33154 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kenevir Yetiştiriciliği ve Kontrolüne Dair Yönetmeliğe uygun olarak gerçekleştirildiğine dair bilgi ve belge.

o) Kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünlerinin kenevir bileşenleri üretim yeri ile ilgili, Kurum tarafından düzenlenen üretim yeri izin belgesi.

ö) Bitmiş ürünün tüm üretim basamakları için üretim yerine ait, ilgili kılavuzlara uygun üretim yapıldığını gösteren Kurum tarafından düzenlenen belge.

p) İmal edilecek kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünlerinde başvuru sahibinin üretici olmaması durumunda, üretim yeri kılavuzu şartlarına uygun olarak iyi imalat uygulamaları belgesine sahip bir üretici ile yaptığı fason üretim sözleşmesi ve taraflara ait sicil tasdiknamesi.

r) Ambalaj bilgileri ve kullanma talimatına ilişkin mevzuat doğrultusunda hazırlanmış kullanma talimatı ve kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününe ait piyasaya sunulacak boyut ve dizaynda ambalaj örnekleri.

(2) Birinci fıkranın (j) ve (k) bentlerinde belirtilen fizikokimyasal, biyolojik veya mikrobiyolojik testlerin sonuçları ile ilgili belgelerin ayrıntılı özetlerinin sunulması gerekir.

(3) Kenevirden elde edilen destek ürünlerinde THC üst limiti olan %0,3 oranının aşılmadığına dair TSE ISO IEC 17025 standartlarını haiz laboratuvardan alınmış analiz raporu Kuruma sunulur.

(4) Başvuru sahibinin bu maddede yer alan bilgilerden güncellenenleri Kuruma bildirmesi zorunludur.

Başvuru

MADDE 9- 

(1) Ruhsat başvurusunda başvuru sahibi tarafından bu Yönetmelikte istenen tüm bilgi ve belgelerin ilgili kılavuzda belirlenen formatta ve detaylı bilgileri içerecek şekilde Kuruma sunulması gerekir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kenevirden Elde Edilen Sağlık ve Destek Ürünü İçin Ruhsat Başvurusunun

Değerlendirilmesi ve Ruhsatlandırma

Başvurunun ön değerlendirmesi

MADDE 10- 

(1) Kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünü için ruhsat almak üzere Kuruma sunulan başvuru dosyasının, başvurunun niteliğine göre sunulması gereken belgeler ve elektronik ruhsat başvurusu gereklilikleri açısından eksiksiz bir başvuru olup olmadığı ile başvuruya konu ürünün kenevirden elde edilen ürün tanımı ile uyumluluğu, Kurum tarafından ön değerlendirmeye tabi tutularak incelenir. Bu değerlendirme başvuru tarihi sırasına göre yapılır.

(2) Başvuru dosyasının Kuruma ulaşmasından itibaren otuz gün içinde gerekli ön değerlendirme yapılarak sonuç başvuru sahibine bildirilir. Başvurunun eksik bulunması hâlinde başvuru sahibi eksiklikleri otuz gün içinde tamamlar. Eksikliklerin tamamlanarak Kuruma sunulmasından sonra yapılacak ikinci ön değerlendirme de otuz gün içinde sonuçlandırılır.

Başvurunun usulden reddi

MADDE 11- 

(1) Aşağıda sayılan durumlarda başvuru usulden reddedilerek sahibine iade edilir:

a) Kurum tarafından 10 uncu madde kapsamında yapılan ilk ön değerlendirmeye ilişkin eksikliklerin tamamlanarak süresi içinde ikinci başvurunun yapılmaması veya ikinci ön değerlendirme başvurusunda ilk ön değerlendirmeye ilişkin eksikliklerin tamamlanmaması veya ilk ön değerlendirme başvurusunda doğru olarak düzenlenmiş kısımların ikinci ön değerlendirme başvurusunda eksik olarak düzenlenmesi.

b) Ön değerlendirme süreci haricinde Kurum tarafından talep edilen bilgi ve belgelerin veya sunulacağı tarih bilgisiyle birlikte, bu bilgi ve belgelerin sunulamadığına ilişkin gerekli açıklamanın en geç otuz gün içinde Kuruma sunulmaması.

c) Ruhsatlandırma sürecinin tamamlanmış olduğunun başvuru sahibine resmî olarak bildirildiği tarihten sonraki otuz gün içinde ruhsat bedelinin ödenmemesi.

(2) Birinci fıkranın (b) bendi kapsamında başvurusu usulden reddedilerek dosya iadesi yapılan ürünler için yeniden ruhsat başvurusu yapılması durumunda Kurum tarafından onaylanan veya talep edilen değişikliklerin yansıtılmış olduğu güncel dosya ve değişikliklerin yansıtıldığına dair taahhüt dosyada sunulur. Bu taahhüde rağmen Kurum tarafından onaylanan ve talep edilen değişikliklerin güncel dosyaya yansıtılmadığının tespiti halinde ise dosya tekrar reddedilir.

(3) Birinci fıkranın (b) bendi kapsamında başvurusu usulden reddedilen ürünler için ruhsatlandırma işlemlerinin devamı yönünde talep olması ve usulden reddin tebliğ tarihinden itibaren altı ay içerisinde fiyat tarifesinde yer alan ücret ödenerek başvurulması durumunda ruhsatlandırma süreci, usulden ret işlemi öncesi bulunduğu aşamadan devam eder. Kurum; bu durumda başvuru sahibinden ek bilgi, belge veya güncelleme talep edebilir. Usulden reddin tebliğ tarihinden itibaren altı ay içerisinde başvurulmaması hâlinde ruhsat başvurusu iptal edilerek dosya, başvuru sahibine iade edilir.

Ruhsatlandırma süresi

MADDE 12- 

(1) Kurum, ön değerlendirme sırasında ruhsat başvurusunu, ruhsatlandırma kriterlerine göre inceler ve başvurunun kabul edildiğini veya reddedildiğini başvuru sahibine resmî olarak bildirir. Başvurunun kabul edildiğine dair bildirim ruhsatlandırma süresinin başlangıcı olarak kabul edilmez. Değerlendirmesi tamamlanarak kabul edilen eksiksiz ruhsat başvuruları için ruhsatlandırma sürecinin başladığı Kurum tarafından başvuru sahibine ayrıca bildirilir. Bu bildirimin tarihi ruhsatlandırma süreci başlangıç tarihi olarak kabul edilir. Ruhsatlandırma süreci sonraki otuz gün içinde sonuçlandırılır. Ayrıca, üretici tarafından kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün üretiminde kullanılan ve 8 inci maddenin birinci fıkrasının (i) ve (j) bentleri uyarınca başvuruda sunulan belgelerde tanımlanan kontrol yöntemlerinin beyan edilen doğruluğunun saptanması için ürünün başlangıç materyallerinin, yarı mamul ürünlerin ve diğer bileşen maddelerinin Kurum laboratuvarında veya Kurum tarafından bu amaçla kabul edilmiş bir laboratuvarda test edilmesi için geçen süre; Kurum dışı kuruluşların değerlendirmeleri için geçen süre; hafta sonu tatili hariç olmak üzere resmî tatiller için geçen süre ve olağanüstü hâller için geçen süre ruhsatlandırma süresine dâhil edilmez.

(2) Ortak pazarlanan ürünler için yapılan ruhsat başvurusunda Kurum tarafından, tam ve eksiksiz dosya ile yapılan ruhsat başvuru dosyasının sadece ilgili kılavuza uygun olarak hazırlanan idari bilgileri içeren bölüm incelenir. Yalnızca ilgili kılavuza uygun olarak hazırlanan idari bölüm ile de ruhsat başvurusu yapılabilir. Bu şekilde yapılan ortak pazarlanan ürün ruhsat başvuruları için diğer bölümler ruhsatlandırma süreci içinde ve ruhsatlandırıldıktan sonra sunulamaz.

(3) Kurum tarafından ruhsatlandırma süreci sırasında 8 inci ve 9 uncu maddeler kapsamında başvuru sahibinden bilgi ve belge talep edilen hâllerde ilgili bilgi ve belgeler temin edilene kadar ruhsatlandırma süresi durdurulur.

Ruhsatlandırma kriterleri

MADDE 13- 

(1) Kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünlerine ruhsat verilirken ürünün kalitesinin ve güvenliliğinin kanıtlanmış olması kriteri dikkate alınır.

Başvuruların değerlendirilmesi

MADDE 14- 

(1) Kurum tarafından başvurular değerlendirilirken ürünün güvenliliğini kanıtlayan ve kalitesini gösteren belgeler bilimsel ve teknolojik açıdan incelenir.

Başvurunun esastan reddi

MADDE 15- 

(1) Ruhsat başvurusunda bulunulan kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünü analize tabi tutulur. İlk analizde uygunsuzluk bulunması hâlinde başvuru sahibinden ıslah edilmiş numune istenerek analiz tekrarlanır. İkinci analizde de uygunsuzluk bulunması hâlinde başvuru sahibi temsilcileri ile analiz yöntemi hakkında değerlendirme toplantısı yapılarak yeni numunenin analiz yöntemi tespit edilir ve analizi gerçekleştirilir. Üçüncü analizde de uygunsuzluk bulunması hâlinde başvuru sahibi temsilcileri ile son değerlendirme toplantısı yapılır, analiz uygunsuzluğu tarif edilir ve yeni analiz yöntemi belirlenerek son defa analiz yapılır. Belirtilen analiz basamakları tamamlandığı halde, kalitatif ve kantitatif formül uygunsuzluğunun ve beyan edilen spesifikasyonlarının kabul edilebilir limitlerin dışında bulunduğunun tespit edilmesi durumlarında ruhsat başvurusu esastan reddedilir.

(2) Kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün ruhsatlandırılması için Kuruma yapılan başvurunun değerlendirilmesi sürecinin aşağıda belirtilen her bir durumu için başvuru sahibine en fazla üç yazılı ve iki sözlü cevap hakkı tanınmasından sonra sunulan belge ve bilgilerin değerlendirilmesi sonucunda ürünün;

a) Normal kullanma şartlarında, potansiyel riskinin yararlı etkisinden fazla olduğunun,

b) Sağlık ürünleri kullanım kılavuzunda belirtilen sağlık etkisinin yetersiz olduğunun veya yeterli şekilde kanıtlanamadığının,

c) Geçerli olduğu durumlarda biyoyararlanımının yeterli olmadığının,

ç) Kalitatif ve kantitatif formülün ve ürünün kalitesine ilişkin verilerin uygunsuzluğunun,

tespit edilmesi durumlarında ruhsat başvurusu esastan reddedilir.

Başvurunun esastan reddinin bildirimi ve itiraz

MADDE 16- 

(1) Ruhsat başvurusunun esastan reddi hâlinde karar gerekçeli olarak başvuru sahibine bildirilir. Başvuru sahibinin karara karşı bildirimin yapıldığı tarihten itibaren kırk beş gün içinde Kuruma itiraz etme hakkı vardır. Kırk beş gün içinde itiraz edilmediği takdirde, varsa fiziki başvuru belgeleri başvuru sahibinin talebi doğrultusunda iade edilir. Başvuru sahibinin belgeleri iade almaması durumunda; 18/10/2019 tarihli ve 30922 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır.

(2) İtiraz otuz gün içinde Kurum tarafından değerlendirilerek sonucu başvuru sahibine bildirilir. İtirazın değerlendirilmesi sırasında gerekli görülür ise başvuru sahibine sözlü açıklama ve savunma hakkı verilir.

(3) İtirazın değerlendirilmesi sonucunda çıkan karar kesindir.

(4) Başvurunun esastan reddedilmesi, başvuru sahibinin yeniden bir ruhsat başvurusu yapmasına engel değildir.

Ruhsatın verilmesi

MADDE 17- 

(1) Başvuru sahibi tarafından Kuruma sunulan belgelerin incelenmesi ve değerlendirilmesi sonucunda, bu Yönetmelikte öngörülen hususlara uygun olduğu tespit edilen kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününe ruhsat düzenlenir ve başvuru sahibi bilgilendirilir.

(2) Pastiller, oral spreyler, çiğneme tabletleri, şuruplar ve poşet şeklindeki primer ambalaj formlarında sadece aroma farklılığı bulunması durumu ile sadece tek dozluk çok dozluk kullanım farkı bulunan kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünü istisna olmak üzere; Kurum tarafından ruhsatlandırılan kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünü ile aktif bileşenler açısından birim dozda aynı kalitatif ve kantitatif bileşime sahip, aynı sağlık etkisi veya aynı kullanım amacı ve aynı farmasötik şekildeki ürün için aynı gerçek kişiye ya da ticaret şirketine, farklı bir ticari isimle de olsa ikinci bir ruhsat verilmez.

(3) Aynı gerçek kişi ya da ticaret şirketi aynı aktif bileşenlere, aynı kullanım amacına sahip kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünlerinin, farklı aktif bileşen miktarı veya uygulama yolu veya farmasötik şekilleri için farklı bir ticari isim kullanamaz.

(4) Kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününe, beşeri tıbbi ürün, özel tıbbi amaçlı gıda, kozmetik ürün veya tıbbi cihaz ile aynı isimle ruhsat verilemez.

(5) Kurumca ruhsat, izin, sertifika ve diğer uluslararası geçerliliği olan belgeler fiziki doküman olarak da hazırlanabilir.

(6) Kurum tarafından ruhsatlandırılan kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünlerinin listesi en az ayda bir kez olmak üzere Kurumun resmî internet sayfasında yayımlanır.

Ruhsatın askıya alınması

MADDE 18- 

(1) Kenevirden elde edilen ruhsatlı bir sağlık ve destek ürünü ile ilgili olarak;

a) Normal kullanım şartlarında zararlı etkilerinin ortaya çıkması,

b) Etkisinin olmadığının veya yetersiz olduğunun tespiti,

c) Ruhsata esas olan formülden farklı bir formül ile üretilmesi,

ç) Ruhsata esas formül, aktif bileşen miktarı, farmasötik şekil ve ambalaj bilgilerinde Kurumun bilgisi veya onayı dışında değişiklik yapılması,

d) Ruhsat sahibi tarafından üretim ve kontrol yöntemleri bakımından bilimsel ve teknik ilerlemelerin dikkate alınmaması ve kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün genel kabul gören bilimsel yöntemlerle üretilmesini ve kontrol edilmesini sağlamak amacıyla gerekli değişikliğin yapılmaması veya değişiklik yapılmışsa Kurumun onayına sunulmaması,

e) Yapılan piyasa kontrolleri sonucunda hatalı olduğu tespit edilen ürünler için yapılan uyarının dikkate alınmaması ve hatalı üretime devam edilmesi,

f) 8 inci maddenin birinci fıkrasının (g) ve (i) bentlerinde yer alan üretim metodu ve üretici tarafından kullanılan kontrol metotlarının belirtildiği şekilde uygulanmadığının tespit edilmesi,

g) Ambalaj bilgileri ile ilgili hükümlere uyulmaması,

ğ) Kenevirden elde edilen sağlık ürünleri için; kullanma talimatı ile ilgili hükümlere uyulmaması, kullanma talimatında gerekli güncellemelerin yapılmaması veya bildirilmemesi,

h) Ruhsat sahibi tarafından kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünüyle ilgili olarak Kurum talimatlarına Kurumca belirlenen sürede cevap verilmemesi,

ı) Bu Yönetmelik hükümlerine göre kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünü için yapılan başvuruda sunulan belgelerde ürünün kalite veya güvenliliğini etkileyecek hata olduğunun tespit edilmesi veya sunulan belgelerin geçerliliğini yitirmesi,

i) Kurum tarafından uygun bulunması şartıyla, ticari serinin büyüklüğü nedeniyle tek bir ülke piyasası için üretilmediği veya ülkemiz piyasasına sunulamadığı durumlar hariç olmak üzere; kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün ruhsatlandırıldığı tarihten itibaren ilk otuz ay içinde en az bir ticari serisinin piyasaya sunulmamış olması,

j) Ülkemizde imal edilen ve daha önce piyasaya sunulmuş olan, karekod uygulaması kapsamındaki kenevirden elde edilen ruhsatlı bir sağlık veya destek ürününün kesintisiz otuz ay boyunca en az bir ticari serisinin yurt içi veya yurt dışı piyasalara sunulduğunu gösteren resmî belgelerin Kuruma sunulmaması veya karekod uygulamasının kapsamı dışındaki kenevirden elde edilen ürünler için piyasaya sunulduğunu gösteren resmî belgelerin Kuruma sunulmaması,

k) 21 inci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan taahhütlerin yerine getirilmemesi,

l) Halk sağlığı açısından erişiminin önem arz ettiği ürünün, Kurum tarafından talep edilmesine rağmen, talep tarihinden itibaren altı ay içinde ruhsat sahibi tarafından piyasaya arz edilmemesi,

durumlarından en az birine ilişkin uygunsuzluğun tespit edilmesi hâlinde ilgili uygunsuzluğa ilişkin söz konusu ürünün güvenliğini de kapsayan Kurumca yapılacak değerlendirme neticesine göre veya ruhsat sahibi tarafından ürünün ruhsatının iptalinin talep edilmesi halinde kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününe ait ruhsat Kurum tarafından askıya alınır.

(2) İmal edilmiş olan ürünler Kurum tarafından aksi yönde karar alınmadıkça piyasaya arz edilemez. Piyasada bulunan kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünleri hakkındaki karar, ruhsatın askıya alınma gerekçesi dikkate alınarak Kurum tarafından verilir.

(3) Kurum, gerektiğinde kullanıma hazır bulunmamaları durumunda ciddi halk sağlığı sorunlarına yol açabilecek veya ülkemiz piyasasında hiç ihtiyaç duyulmayan ancak ihraç edilen kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünleri için birinci fıkranın (i) ve (j) bentlerinin uygulanmasına istisna getirebilir.

(4) Ruhsatı askıya alınan kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünlerinin listesi Kurumun resmî internet sayfasında ilan edilir.

(5) Birinci fıkranın (i) veya (j) bentlerinde belirtilen nedenlerle ruhsatı askıya alınan ürünlerin tekrar piyasaya sunulmak istenmesi hâlinde Kurumca belirlenen usullere uygun olarak, ürünü en geç altı ay içinde piyasaya arz etme taahhüdü ile Kuruma ruhsatın askıdan indirilmesi için başvuru yapılır. Kurum tarafından uygun bulunması durumunda ürün ruhsatı askıdan indirilir. Taahhüt edilen süre içerisinde piyasaya arz edilmeyen ürünler için 19 uncu madde doğrultusunda işlem tesis edilir.

Ruhsatın iptali

MADDE 19- 

(1) Aşağıda belirtilen durumlardan birinin mevcudiyeti hâlinde kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünü için verilmiş olan ruhsat iptal edilir:

a) 18 inci maddenin birinci fıkrasında sayılan hâllerden (i) ve (j) bentlerinde sayılanlar hariç olmak üzere biri veya birkaçı sebebiyle ruhsatı askıya alınan ürünler hakkında ruhsat sahibi tarafından ruhsatın askıya alındığı tarihten itibaren en geç altı ay içinde askıya alınma gerekçesinin aksini ispatlayan belgelerin sunulmaması veya durumu açıklayan belgelerin Kurum tarafından uygun bulunmaması.

b) Ruhsat üzerinde Kuruma tebliğ edilmiş haciz veya tedbir kararı bulunmaması koşuluyla, ruhsat sahibinin talebi ve Kurumun uygun görmesi.

c) 18 inci maddenin beşinci fıkrası uyarınca taahhüt edilen süre içerisinde ürünlerin piyasaya arz edilmemesi.

(2) Ortak pazarlanan ürünlerden başvurusu tam ve eksiksiz dosya ile yapılan ürüne ait ruhsatın iptal edilmesi hâlinde, ruhsat başvurusu yalnızca ilgili kılavuza uygun olarak hazırlanan idari bilgiler bölümü ile kabul edilmiş olan ortak pazarlanan ürünlere ait ruhsatlar da iptal edilir. Tam ve eksiksiz dosya ile ortak pazarlama ruhsatı düzenlenen ürünlerin ruhsat statüleri ilgili kılavuz doğrultusunda Kuruma başvuru yapılması hâlinde güncellenir.

(3) Ruhsatı iptal edilen kenevirden elde edilen sağlık ürünü veya destek ürününün üretimi durdurulur. Hâlihazırda piyasada bulunan ürünler hakkındaki karar, ruhsatın iptal gerekçesi dikkate alınarak Kurum tarafından verilir.

(4) Birinci fıkranın (b) bendine göre iptal talebi uygun görülüp askıya alınan ruhsatlar; altı ay süreyle Kurumun resmî internet sayfasında ilan edilir. Bu fıkra kapsamında Kurumun resmî internet sayfasında askıya alındığı ilan edilen ruhsatlar; talep hâlinde, ürünü piyasaya arz etme taahhüdünde bulunan ve bu Yönetmelikle belirlenen ruhsat başvurusunda bulunma şartlarını haiz gerçek kişilere ya da ticaret şirketlerine, bu kişilerin talepleri ve ruhsat sahibinin rızası bulunması hâlinde, ruhsat devri başvuru şartlarının sağlanması koşuluyla devredilir. Devir başvurusu yapılan ruhsatların iptal edilme işlemlerine devam edilmez.

(5) Birinci fıkranın (b) bendine göre ruhsat iptali talep edilen ürünlerin; ortak pazarlanan ve ruhsat başvurusu tam ve eksiksiz dosya ile yapılan bir kenevirden elde edilen ürün olması durumunda, ruhsat sahibinin ortak pazarlamaya konu edilen diğer kenevirden elde edilen ürünlerin listesini Kuruma sunması zorunludur.

(6) 18 inci maddenin birinci fıkrasının (l) bendi gereğince askıya alınan ürünlerin ruhsat askı süresi Kurum tarafından uygun bulunması hâlinde altı ay daha uzatılabilir.

(7) Tedarik edilememesi nedeniyle halk sağlığı riski oluşturacak ürünler için Kurum dördüncü ve altıncı fıkralar kapsamındaki hususlara ilişkin ruhsat askı süresini uzatabilir.

(8) Kurum tarafından ruhsatları iptal edilen kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünlerinin listesi Kurumun resmî internet sayfasında ilan edilir.

Ruhsatın ya da ürün dosyalarının zayi olması

MADDE 20- 

(1) Kurum tarafından verilmiş olan ruhsat belgesinin zayi olması durumunda ruhsat sahibi tarafından belgenin zayi olduğunu gösterir gazete ilanı ile Kuruma zayi ruhsat belgesi başvurusu yapılır. Bu durumda yeni bir ruhsat belgesi düzenlenir.

(2) Ruhsat başvurusu yapılmış kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün ruhsat dosyasının zayi olması hâlinde başvuru sahibi veya ruhsat sahibi tarafından Kuruma, zayi ruhsat dosyası başvurusu yapılır. Kurum tarafından gerekçesi uygun bulunan başvurular için başvuru sahibine dosyanın bir kopyası verilir.

Ruhsat devri

MADDE 21- 

(1) Kurum tarafından ruhsatlandırılmış bir kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün ruhsat devri yapılabilir. Ruhsat devir işlemleri için aşağıdaki belgeler Kuruma sunulur:

a) Devir sözleşmesine konu taraflara ait sicil tasdiknamesi ile noter huzurunda düzenlenmiş ve aşağıdaki hususları içeren sözleşme;

1) Ruhsat devri işlemine konu olan kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün ismi, ruhsat tarihi ve sayısı.

2) Ruhsatı devredecek ve ruhsatı devralacak olan gerçek kişilerin veya ticaret şirketlerinin isim ve adresleri.

3) Kurum tarafından onaylanmış, tam ve güncellenmiş olan mevcut kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünü dosyasının eksiksiz bir biçimde devralan kişiye teslim edildiğine dair tutanak.

4) Mahkemece ruhsatın devredildiğine dair mahkeme ilamı, icra dairesince ruhsatın cebrî icra yoluyla satıldığına ilişkin karar.

b) Ruhsatı devralan kişinin, ruhsat sahibinden beklenen tüm sorumlulukları yerine getirebileceğini gösteren;

1) 7 nci maddede yer alan şartları sağladığını gösteren ilgili belgeler.

2) Ticaret şirketi olması durumunda, şirketin ortaklarını ve sorumlu kişilerin görev ve ünvanlarını belirten Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi.

3) Kenevirden elde edilen sağlık ürünleri için 3/7/2015 tarihli ve 29405 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Beşerî Tıbbi Ürünlerin Tanıtım Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik kapsamında bilim servisini tanımlayan belge ve bu servisin adresi, telefon numarası ve KEP adresi.

c) Ruhsatı devralan kişinin adı, soyadı, adresi, telefon numarası ve KEP adresi ile birlikte, kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün güncellenmiş kullanma talimatı, iç ve dış ambalajın birer örneği ve noter aracılığıyla yapılan devirlerde, söz konusu ürün için daha önce verilmiş olan ruhsatın aslı; güncellenmiş kullanma talimatının sunulamadığı durumlarda ürüne ait kullanma talimatı ile ilgili gerekli tüm değişiklik ve güncellemelerin, kenevirden elde edilen ürünün ruhsat devir işlemleri tamamlandıktan sonra ilgili kılavuz doğrultusunda yapılacağına ve onay alınmadan satış izni başvurusu yapılmayacağına ilişkin, devralan tarafından eksiksiz olarak hazırlanmış taahhütname.

ç) Türkiye’de imal edilecek kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününün başvuru sahibinin üretici olmaması durumunda, kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünü üretimi şartlarını haiz bir üretici ile yaptığı fason üretim sözleşmesi ve taraflara ait sicil tasdiknamesi.

(2) Noter aracılığı ile yapılan devirlerde, birinci fıkrada sayılan belgelere ek olarak aşağıdaki hususlar geçerlidir:

a) Devralan başvuru sahibi tarafından hazırlanan, devir başvurusu sırasında kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünüyle ilgili herhangi bir değişiklik yapılmadığına ilişkin taahhütnamenin sunulması gerekir.

b) Devir işleminin gerçekleşmesinin ardından, kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününe ilişkin olarak gerekli tüm değişiklik ve güncellemelerin yapılacağına dair, devralan başvuru sahibi tarafından hazırlanmış bir taahhütnamenin eksiksiz olarak sunulması hâlinde, mevcut ürün dosyasına ilişkin olarak gerekli güncellemeler ve varsa eksikliklerin giderilmesine yönelik işlemler, kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürünü ruhsat devir işlemleri yapıldıktan sonra, ilgili kılavuz doğrultusunda yapılır ve onay alınmadan satış iznine başvurulamaz.

c) Talep olması hâlinde; ruhsatı devreden ve devralan başvuru sahiplerinin yazılı ve noter tasdikli mutabakatı koşulu ile yeni ruhsatın düzenlendiği tarihten sonra altı ay süre ile eski barkodlu ürünlerin üretilmesine ve sadece devralan başvuru sahibi tarafından piyasaya sunulmasına izin verilir. Bu durumdaki ürünlerin üretim bildirimlerine ilişkin kontrol işlemleri Bakanlık elektronik takip sistemi üzerinden gerçekleştirilir. Bu ürünler, miatları doluncaya kadar piyasada bulunabilir.

(3) Kurum, yapılan ruhsat devri başvurusunu otuz gün içinde değerlendirir.

(4) Kurum tarafından talep edilen bilgi ve belgelerin veya sunulacağı tarih bilgisiyle bu bilgi ve belgelerin sunulamadığına ilişkin gerekli açıklamanın en geç otuz gün içinde Kuruma sunulmaması durumunda devir başvurusu iptal edilir.

Ruhsat başvurusunun devri

MADDE 22- 

(1) Ruhsat başvurusu yapan gerçek kişi ya da ticaret şirketi başvurudan oluşan haklarını 21 inci maddede belirtilen ilgili koşulları yerine getirmek suretiyle başka bir gerçek kişiye ya da ticaret şirketine devredebilir.

Ruhsatlandırma sonrası varyasyonlar

MADDE 23- 

(1) 21 inci madde hükümleri istisna olmak üzere, ruhsatlandırılması sonrasında kenevirden elde edilen sağlık veya destek ürününe ilişkin tüm değişiklikler için ilgili kılavuza göre ruhsat sahibi tarafından Kuruma başvuru yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kenevirden Elde Edilen Tıbbi Ürünler ve Kişisel Bakım Ürünlerine İlişkin Hükümler

Kenevirden elde edilen tıbbi ürünler ve kişisel bakım ürünleri

MADDE 24- 

(1) Kenevirden elde edilen tıbbi ürünlerin ruhsatlandırılmasına, varyasyon işlemlerine ve ürünlerin takibine esas düzenlemeler beşeri tıbbi ürünler mevzuatı kapsamında yapılır. Bu doğrultuda Kurum tarafından ruhsatlandırılmayan kenevirden elde edilen bileşenleri içeren hiçbir tıbbi ürün piyasaya sunulamaz.

(2) Kişisel bakım ürünlerinin elektronik takip sistemine bildirimi ve ürünlerin takibine esas düzenlemeler kozmetik ürünler mevzuatı kapsamında yapılır. Bu mevzuat doğrultusunda Kurumca kozmetik ürün bildirimi kayıt altına alınmamış kenevirden elde edilen bileşenleri içeren hiçbir kişisel bakım ürünü piyasaya sunulamaz.

(3) Kenevirden elde edilen tıbbi ürün ve kişisel bakım ürünü elde etmek için kullanılan kannabinoidlerin elde edildiği kenevir bitkisinin yetiştiriciliği Kenevir Yetiştiriciliği ve Kontrolüne Dair Yönetmeliğe uygun olarak gerçekleştirilir. Kenevirden elde edilen tıbbi ürünlerin ruhsatlandırılması ve kenevirden elde edilen kişisel bakım ürünlerinin bildirimi için Kuruma yapılan başvuruda, mezkûr Yönetmelik kapsamında alınan kenevir yetiştiriciliği izin belgesi Kuruma sunulur.

(4) Kenevirden elde edilen bileşenleri içeren kişisel bakım ürünlerinin, ikinci fıkra uyarınca tabi oldukları kozmetik mevzuatı kapsamında kayıt altına alınmadan piyasaya arz edildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 5324 sayılı Kanun hükümleri uyarınca idari işlem tesis edilir; söz konusu ürünlerin imhası da aynı Kanun hükümleri doğrultusunda gerçekleştirilir.

(5) Kenevirden elde edilen tıbbi ürünlerin klinik araştırmaları 27/5/2023 tarihli ve 32203 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Beşeri Tıbbi Ürünlerin Klinik Araştırmaları Hakkında Yönetmelik hükümleri doğrultusunda değerlendirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İhracat ve Yurt İçi Tahsisat İşlemleri

Kenevirden elde edilen ruhsatlı ürünlerin ve kenevirden elde edilen bileşenlerin ihracat işlemleri

MADDE 25- 

(1) Kenevirden elde edilen ve içeriğinde belirlenen oranlarda THC bulunan tıbbi ürün, sağlık ürünü, destek ürünü ve kenevirden elde edilen bileşenlerin ihracatı için Kuruma başvuru yapılır.

(2) Uluslararası kontrole tabi THC maddesini %0,3 oranından fazla içeren tıbbi ürün, sağlık ürünü ve kenevirden elde edilen bileşenlerin ihracatı için;

a) Ürünün ruhsatını haiz başvuru sahibi veya 15/6/2022 tarihli ve 31867 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ecza Ticarethaneleri ve Ecza Ticarethanelerinde Bulundurulan Ürünler Hakkında Yönetmelik kapsamında Kurumca ruhsatlandırılmış ecza ticarethaneleri veya TMO tarafından hazırlanan, ithalatçı başvuru sahibinin ülkesindeki Birleşmiş Milletler Uluslararası Narkotik Kontrol Kurulu tarafından tanınan yetkili ulusal otoriteden temin edilen ithalat permisi ve ürüne ilişkin fatura, ithalatçı başvuru sahibi ile düzenlenen tedarik protokolü ve ilgili diğer başvuru evrakına istinaden Kurum değerlendirme yapar, uygun bulunması halinde Kontrole Tabi Maddelerin İhracına Mahsus Ruhsatname (ihracat permisi) düzenlenir ve Tek Pencere Sistemi üzerinden ihracata ilişkin bilgiler Ticaret Bakanlığına bildirilir.

b) Fiilî ihracat işleminin gerçekleşmesi ve gümrükleme işlemlerinin tamamlanmasını müteakiben Kurumca belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde fiilî ihracat işlemine ilişkin gümrük çıkış beyannamesinin bir nüshası/sureti ve ihracat permisi D nüshası Kuruma teslim edilir.

(3) Uluslararası kontrole tabi THC maddesini en fazla %0,3 oranında içeren tıbbi ürün, sağlık ürünü, destek ürünü ve kenevirden elde edilen bileşenlerin ihracatı için;

a) Yapılan başvuruya istinaden Kurum değerlendirme yapar, uygun bulunması halinde Tek Pencere Sistemi üzerinden ihracata ilişkin bilgiler Ticaret Bakanlığına bildirilir.

b) Fiilî ihracat işleminin gerçekleşmesi ve gümrükleme işlemlerinin tamamlanmasını müteakiben ilgili gümrük çıkış beyannamesi nüshası/suretinin ve ihracat bildirimi yapılmış karekodlarının dijital olarak beş yıl süreyle muhafaza edilmesi ve ihracatın Bakanlık elektronik takip sistemlerine bildirilmesi gerekir.

(4) Kenevirden elde edilen ruhsatlı ürünlerin ve kenevirden elde edilen bileşenlerin ihracatı yalnızca havayolu ve/veya uluslararası sertifikalı taşıma ruhsatı olan şirketler ile gerçekleştirilir.

Kenevirden elde edilen bileşenlerin yurt içi tahsisat işlemleri

MADDE 26- 

(1) Kurumdan alınan üretim yeri izin belgesi kapsamında, uluslararası kontrole tabi THC maddesini %0,3 oranından fazla içeren kenevirden elde edilen bileşenlerin yurt içi tahsisat işlemleri için;

a) Kenevirden elde edilen ürünün ruhsat sahibi tarafından Kuruma başvuru yapılır. Kurum tarafından yapılan değerlendirme sonucu uygun bulunması halinde; yurt içi tahsisat talebi olan ruhsat sahibine, söz konusu ürünün yurt içi tahsisini yapacak olan TMO veya ruhsat sahibine ve yurt içi tahsisat işlemine ilişkin kontrollerin yapılması amacıyla ilgili il sağlık müdürlüğüne yurt içi tahsisata ilişkin yazılar düzenlenir.

b) Tahsis edilen kenevirden elde edilen bileşenlerin kullanımına ilişkin sarf-stok bilgileri ile ticari ve ticari olmayan tüm hareketleri ruhsat sahipleri tarafından her ay düzenli olarak Kuruma gönderilir.

ALTINCI BÖLÜM

Kenevirden Elde Edilen Sağlık ve Destek Ürünlerinin Takibi

Elektronik takip sistemi

MADDE 27- 

(1) Kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünlerinin karekodları ruhsat sahibi tarafından elektronik takip sistemine bildirilir. Elektronik takip sistemi bildirilen karekodun tekilliğini, standartlarını ve içeriğini kontrol ederek uygun olanları veri tabanına kaydeder, uygun olmayanları reddeder.

(2) Paydaşlardan;

a) Ruhsat sahipleri; ürünlerinin her birimini üretim bildirimi ile elektronik takip sistemine kaydetmek ile yükümlü ve yetkilidirler. Ayrıca ürün alış, satış, iade, satış iptal, ihracat, ihracat iptal, mal devir, mal devir iptal gibi işlemler ile miadı dolma, çalınma, bozunma ve benzeri nedenlerle vasfını yitirmiş ürünlerin deaktivasyon işlemlerini,

b) Ecza depoları ve ihracata yetkili başvuru sahipleri; ürün alış, satış, iade, satış iptal, ihracat, ihracat iptal, mal devir, mal devir iptal gibi işlemler ile miadı dolma, çalınma, bozunma ve benzeri nedenlerle vasfını yitirmiş ürünlerin deaktivasyon işlemlerini,

c) Serbest eczaneler; ürün alış, satış, iade, mal devir, mal devir iptal gibi işlemler ile miadı dolma, çalınma, bozunma ve benzeri nedenlerle vasfını yitirmiş ürünlerin deaktivasyon işlemlerini,

ç) Ürün bedellerini karşılayan kamu ve özel geri ödeme kuruluşları; ödemesini yaptıkları ürünlerin satış sorgulama bilgilerini,

elektronik takip sistemine bildirmek zorundadırlar.

(3) Paydaşlar, karekodu veri tabanında kayıtlı ürün üzerinde gerçekleştirdikleri tüm hareketleri ve hareket iptallerini, belirlenen standartlara uygun olarak elektronik takip sistemine bildirmekle yükümlüdürler.

(4) Paydaşlar, elektronik takip sistemine yapmış oldukları bildirimleri doğrulayacak üretim evrakları, fatura, irsaliye, reçete gibi evrakların aslını veya okunaklı suretini Kurum tarafından talep edildiğinde ibraz etmek üzere beş yıl süreyle fiziki ya da elektronik ortamda saklamakla yükümlüdürler.

(5) Paydaşlar, piyasaya sunulması planlanan seri numaralarını Kuruma bildirmekle yükümlüdürler.

(6) Ecza depoları; dış ambalajdaki karekod uygulamasının kapsamı dışında olan kişiye özel üretilmiş ürünler için bir ürünün sahte olduğunu tanımladıklarında veya şüphe duyduklarında, söz konusu durumu Kuruma ve mümkün olduğu durumlarda ruhsat sahibine, ayrıca, elektronik takip sistemi kapsamında bildirime tabi ürünler için ürünün elektronik takip sisteminde kaydının olmadığının tespit edilmesi hâlinde söz konusu durumu Kuruma ve mümkün olduğu durumlarda ruhsat sahibine hemen haber vermek zorundadır.

Kayıt ve güvenlik

MADDE 28- 

(1) Ürünlerin hareket kayıtları karekod, paydaş hareket kayıtları global lokasyon numarası üzerinden yapılır. Kayıtlar Bakanlık Veri Merkezinde saklanır.

(2) Karekod; küresel ticari ürün numarası, parti numarası, sıra numarası ve son kullanma tarihinden oluşur. Küresel ticari ürün numarası ve sıra numarası ürünü benzersiz yapar, elektronik takip sistemi aynı küresel ticari ürün numarası ve sıra numarasına sahip ürünün sisteme kaydedilmesine izin vermez.

(3) Elektronik takip sistemi üzerinde kenevirden elde edilen sağlık ürünlerinin üretiminden son kullanıcıya kadar, kenevirden elde edilen destek ürünlerinin ise üretiminden son satış yeri olan eczaneye kadar tekil kutu bazlı tüm hareketlerinin kayıt ve takibi sağlanır.

Hasat sonrası kenevir ürünlerinin elektronik takibi

MADDE 29- 

(1) Kenevir yetiştiriciliğine izin verilen gerçek veya tüzel kişiler tarafından elde edilen kenevir ürünleri hasat ve nakil işlemlerinden Bakanlık tarafından onaylı üretim yerine teslimi ve üretim sürecine dâhil edilinceye kadar Kurumca belirlenen elektronik takip sistemine kaydedilir.

(2) Hasat edilen kenevir ürünlerine ilişkin miktar, ambalaj bilgileri, hasat tarihi, kenevir yetiştiriciliği yapılan yerler, teslim alan kişi veya kuruluş bilgileri, Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde elektronik takip sistemine girilir.

(3) Hasat sonrası kenevir ürünlerinin kenevir yetiştirilen yerlerden teslim alınması, yalnızca Kurumdan üretim yeri izin belgesi bulunan tesisler tarafından yapılır ve teslim alma işlemleri elektronik takip sistemi üzerinden doğrulanır.

(4) Hasat sonrası kenevir ürünlerine ilişkin elektronik kayıtlar; Tarım ve Orman Bakanlığı, Kurum ve ilgili diğer yetkili kurumların erişimine açık olacak şekilde tutulur.

(5) Bu madde kapsamında yürütülecek elektronik takip işlemlerine ilişkin usul ve esaslar Kurum tarafından yayımlanacak kılavuz ile belirlenir.

(6) Kurumca izin belgesi düzenlenen üretim yeri veya kenevir bileşenleri üretim yeri adresinde, Kenevir Yetiştiriciliği ve Kontrolüne Dair Yönetmelik hükümleri doğrultusunda kenevirin nakli amacıyla mühürlenen sevkiyat aracının mührü üretim yerinin yetkilisi tarafından açılarak kenevir teslim alınır. Teslim alındığı bilgisi tutanak altına alınarak elektronik takip sistemine işlenir.

Dağıtım

MADDE 30- 

(1) Ruhsat sahipleri; birden fazla ürünü sevk ederken, bu ürünlerin güvenliğini sağlamak üzere, taşıma ambalajları kullanır. Taşıma ambalajları paket, koli, kutu veya bağ olarak ve iç içe konulacak şekilde olabilir. Taşıma ambalajlarının içerdiği miktarlar, satış esnasından son noktaya kadar açılmadan taşınacak makul seviyelerde belirlenir.

(2) Taşıma ambalajlarının üzerinde, taşıma ambalajını tanımlayan bilgileri içeren bir tanımlayıcı veya taşıma ambalajının içindeki ürünlerin karekod bilgilerinin tümünü içeren bir tanımlayıcı mutlaka bulunur. Taşıma ambalajı üzerine konulacak tanımlayıcılar ilgili kılavuzda belirlenen şekilde uygulanır. Paydaşlar bu tanımlayıcıları aralarında transfer etmek amacı ile paket transfer sistemini kullanabilirler.

(3) Ürünün ambalajlarının özelliği sebebiyle karekodlanmasında sorun olan durumlarda birden fazla miktarı birlikte satılabilen ürünlerin taşıma ambalajları bir ürün gibi karekodlanır.

Ruhsat sonrası denetim ve izleme

MADDE 31- 

(1) Kurum, piyasada bulundurulan kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünlerinin bu Yönetmeliğe uygun olduğunu, insan ve halk sağlığı ile güvenliğini tehlikeye atmadığını temin edecek şekilde 7223 sayılı Kanun kapsamında piyasa gözetimi ve denetimi faaliyetleri yürütür.

(2) Bu kapsamda Kurum; ruhsata esas kalite ve güvenilirlik şartlarının devamını, stok ve takip sistemlerinin işleyişini ve ürünlere ilişkin güvenlik tedbirlerini izler ve denetler.

(3) Kurum, gerekli görülen hâllerde ürün dosyaları ve numuneler üzerinde fiziksel kontroller ve laboratuvar testleri yapabilir; numune alma, uyarı, piyasadan çekme ve imha dâhil olmak üzere gerekli idari tedbirleri alabilir.

(4) Bu madde kapsamında tespit edilen uygunsuzluklar hakkında 18 inci ve 19 uncu maddeler uyarınca işlem tesis edilir.

(5) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar ile kenevirden elde edilen sağlık ve destek ürünlerinin üretim yerlerinin iyi üretim uygulamaları kapsamında denetimine ilişkin usul ve esaslar, Kurum tarafından yayımlanacak kılavuz ile belirlenir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Uluslararası raporlama işlemleri

MADDE 32- 

(1) Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlerin ihracat, stok ve yurtiçi tüketimine ilişkin veriler, TMO’dan alınan veriler ile birlikte Kurum tarafından raporlanarak Birleşmiş Milletler Uluslararası Narkotik Kontrol Kuruluna bildirilir.

Ücretlendirme

MADDE 33- 

(1) Kurum bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlere yönelik ücretlendirme uygulayabilir.

Satış kanalı

MADDE 34- 

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan kenevirden elde edilen tıbbi ürünler, sağlık ürünleri, kişisel bakım ürünleri ve destek ürünleri sadece eczanelerde satılır. Kenevirden elde edilen tıbbi ürünler ve sağlık ürünleri Reçetem Bilgi Sistemi üzerinden oluşturulan reçete karşılığında eczanelerden temin edilebilir, reçetesiz satılamaz. Kenevirden elde edilen ürünleri izinsiz satan veya satmak üzere bulunduranlar hakkında ilgili mevzuat hükümleri uygulanır. Ayrıca bu ürünlere el konularak imha edilmesine karar verilir.

Kılavuz

MADDE 35- 

(1) Kurum gerekli gördüğü durumlarda bu Yönetmeliğin uygulanmasına yönelik kılavuzları resmî internet sayfasında yayımlar.

Gizlilik

MADDE 36- 

(1) Kenevirden elde edilen ürünler için Kuruma yapılan başvurularda başvuru sahibi tarafından sunulan bilgiler gizlidir. Bu gizlilik Kurum tarafından korunur.

Geri çekme ve imha

MADDE 37- 

(1) Bu Yönetmelik kapsamında olan klinik araştırmada kullanılan kenevirden elde edilen ürünler de dâhil olmak üzere kenevirden elde edilen ürünlerin, üretim sürecinde veya piyasaya arz edildikten sonra imhasına ihtiyaç duyulan kannabinoid içerikli tüm maddelerin veya bitmiş ürünlerin imha işlemleri ilgili kılavuz doğrultusunda gerçekleştirilir.

Diğer hükümler

MADDE 38- 

(1) Kurum tarafından gerekli görüldüğü hâller, mücbir sebepler veya zorunlu hâller dışında; başvurular sadece elektronik olarak kabul edilir ve tüm yazışmalar sadece elektronik ortamda gerçekleştirilir.

(2) Kurum, başvuru olması hâlinde fiyat tarifesinde yer alan bir ücrete tabi olmak kaydı ile ruhsat başvurusu öncesinde, ruhsatlandırma süreci içinde ve ruhsatlandırıldıktan sonra başvuru sahibine bilimsel tavsiye verebilir.

(3) 10 uncu maddenin ikinci fıkrası ve 12 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen süreler Kurum tarafından iki kata kadar uzatılabilir.

Yürürlük

MADDE 39- 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 40- 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

SÖZLEŞMELİ ÜRETİMİN USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

Resmî Gazete Tarihi: 15.09.2023 Resmî Gazete Sayısı: 32310

SÖZLEŞMELİ ÜRETİMİN USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı, sözleşmeli üretimin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması için uygulanacak usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik, tarımsal üretim sözleşmelerinde yer alan tarafların haklarının korunması ve sorumluluklarının belirlenmesi için sözleşmenin taraflarında aranacak vasıflar, sözleşmeye konu ürünün teslim ve tesellüm koşulları, fiyat ve miktardaki değişim oranları, ayni ve nakdi avansın sınırları ve kapsamı ile tarımsal üretim sözleşmesine ilişkin diğer hükümleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 13’üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4- (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Alıcı: Bu Yönetmelik hükümlerine göre üretici veya tarımsal amaçlı örgüt ile tarımsal üretim sözleşmesi akdeden gerçek ve tüzel kişiler ile bunların yetkili temsilcilerini,

b) Alım satım belgesi: 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununda belirtilen şartlara uygun olarak düzenlenen ve çiftçiler tarafından ibraz edilen belgeyi,

c) Arı ürünleri: Arıcılık çalışmaları sonunda üretilen bal, polen, arı sütü, balmumu, propolis, arı ekmeği, apilarnil, arı zehiri ve diğer ürünleri,

ç) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

d) Besicilik: Sığır cinsi ve koyun/keçi türü hayvanlar ile kırmızı et üretimine yönelik yapılan hayvancılık faaliyetini,

e) Bitkisel üretim: Toprak, su ve biyolojik kaynaklar ile birlikte tarımsal girdiler kullanılarak yapılan tohum, fide, fidan, sebze, meyve, tarla bitkileri ve süs bitkileri üretimini,

f) Çiğ süt: Çiftlik hayvanlarının meme bezlerinden salgılanan 40 ºC’nin üzerinde ısıtılmamış veya eşdeğer etkiye sahip herhangi bir işlem görmemiş, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu, Türk Gıda Kodeksi yönetmelikleri ve ilgili mevzuatta belirtilen uygun sütü,

g) ESK: Et ve Süt Kurumu Genel Müdürlüğünü,

ğ) Hayvansal üretim: Canlı hayvan türlerinde toprak, su ve biyolojik kaynaklar ile birlikte tarımsal girdiler kullanılarak yapılan hayvansal ürün/hayvansal yan ürün üretimini,

h) İl/ilçe müdürlüğü: Bakanlık il/ilçe müdürlüklerini,

ı) İyi tarım uygulamaları: İlgili mevzuat çerçevesinde; tarımsal üretim sistemini sosyal açıdan yaşanabilir, ekonomik açıdan kârlı ve verimli, insan sağlığını koruyan, hayvan sağlık ve refahı ile çevreye önem veren bir hale getirmek için uygulanması gereken işlemleri,

i) Kanatlı hayvan: Yumurta veya et üretiminde kullanılan sürüyü oluşturan kanatlıları,

j) Kasaplık hayvan: Bakanlık kayıt sistemine kayıtlı besi süresini tamamlamış sığır cinsi ve koyun/keçi türü hayvanları,

k) Koyun/keçi karkası: Küçükbaş hayvanların usulüne uygun olarak kesimi yapılıp, kanı akıtıldıktan, baş ve ayaklarının ayrılıp, derisinin yüzülüp, böbrek hariç diğer iç organlarının çıkarılıp, üreme organları, idrar kesesi ve bunların bağları ve yağlı kuyruklu olanlarda kuyruğu alındıktan sonra elde edilen bütün haldeki gövdesini,

l) Organik tarım faaliyeti: İlgili mevzuat çerçevesinde; toprak, su, bitki, hayvan ve doğal kaynaklar kullanılarak organik ürün veya girdi üretilmesi ya da yetiştirilmesi, doğal alan ve kaynaklardan ürün toplanması, hasat, kesim, işleme, tasnif, ambalajlama, etiketleme, muhafaza, depolama, taşıma, pazarlama, ithalat, ihracat ile ürün veya girdinin tüketiciye ulaşıncaya kadar olan diğer işlemlerini, 

m) Proje: Yetiştiriciliği yapılacak su ürünleri için türü, su ürünleri tesislerinin yerini, mahiyetini, mali yönünü, mimari çizim ve inşaat hesaplarını, keşif metraj cetvellerini, yetiştiricilik tekniğini ve üretim planını, kamu kurum ve kuruluşlarından alınmış belgeler ile kurulacak işletmeye ait her türlü belge ve bilgilerin bütününü,

n) Sığır karkası: Hayvanın kesimi yapılıp kanı akıtıldıktan, baş ve ayakları ayrıldıktan, derisi yüzüldükten, böbrekleri ve böbrek yağları, üreme organları ve pelvis boşluğu yağları, salkım yağları, idrar kesesi ve bunların bağları, soluk borusu (trachea), yemek borusu (oesaphagus) ve diğer iç organları çıkartıldıktan ve kuyruk, sakrum omuru ile birinci kuyruk omuru arasından kesildikten sonra elde edilen bütün haldeki gövdesini,

o) Sözleşmeli üretim: Üretici ve alıcı arasında karşılıklı menfaat esaslarına dayalı olarak yazılı akitlerle yürütülen tarımsal üretim şeklini,

ö) Sözleşmeli üretim yönetim sistemi: Bakanlık tarafından oluşturulan sözleşmeli üretime dair bilgi, belge ve verilerin kayıt altına alındığı tarımsal veri tabanını,

p) Su ürünleri: 1/7/2003 tarihli ve 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun kapsamına giren hayvanlar hariç olmak üzere denizlerde ve iç sularda bulunan bitkiler ile hayvanlar ve bunların yumurtalarını,

r) Su ürünleri yetiştiriciliği: Yetiştiricilik tesislerinde, entansif, yarı entansif veya ekstansif şartlarda yapılan, su ürünlerini üretme ve/veya büyütme (besicilik) faaliyetini,

s) Su ürünleri yetiştiricilik belgesi: Su ürünleri üretim faaliyetinde bulunan yetiştiricilere Bakanlık merkez teşkilatınca verilen belgeyi,

ş) (Mülga:RG-9/12/2025-33102)

t) Tarımsal üretim: Toprak, su ve biyolojik kaynaklar ile birlikte tarımsal girdiler kullanılarak yapılan bitkisel, hayvansal, su ürünleri, mikroorganizma ve enerji üretimini,

u) Tarımsal üretim sözleşmesi: Bu Yönetmelik esaslarına göre düzenlenerek taraflar arasında yazılı olarak akdedilen sözleşmeyi,

ü) Tarımsal amaçlı örgüt: Tarımsal üretim yapan üreticilerce, gönüllülük esasına dayalı olarak tarımsal alanda üretimden pazara kadar ekonomik menfaatlerini ve özellikle meslek ve geçimlerine ait ihtiyaçlarını karşılıklı yardım, dayanışma ve kefalet suretiyle sağlayıp korumak amacıyla 29/6/2004 tarihli ve 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanunu, 1/6/2000 tarihli ve 4572 sayılı Tarım Satış Kooperatif ve Birlikleri Hakkında Kanunu, 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulmuş olup Tarım ve Orman Bakanlığı görev alanında faaliyette bulunan tarımsal amaçlı kooperatifler, 18/4/1972 tarihli ve 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu, 15/5/1957 tarihli ve 6964 sayılı Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Kanunu, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu kapsamında kurulan organizasyonları, 5996 sayılı Kanun kapsamındaki ıslah amaçlı yetiştirici birliklerini,

v) Üretici: Doğrudan alıcı ile ya da üyesi veya ortağı olduğu tarımsal amaçlı örgüt kanalıyla sözleşmeli olarak tarımsal üretim yapan gerçek veya tüzel kişileri,

y) Ürün: Tarımsal üretim sonucunda elde edilen her türlü işlenmemiş ham ürünler ile bunların birinci derece işlenmesi ile elde edilmiş ürünleri,

z) (Ek: RG-9/12/2025-33102) Balıkçı gemileri için su ürünleri ruhsat tezkeresi: Su ürünleri avcılık ve yetiştiricilik faaliyetinde bulunacak balıkçı gemilerine Bakanlıkça düzenlenerek verilen belgeyi,

aa) (Ek: RG-9/12/2025-33102) Balıkçı gemisi: Denizlerde ve iç sularda faaliyet gösteren ve geçerli bir su ürünleri ruhsat tezkeresine sahip Bakanlığın ilgili sistemine kayıtlı balıkçı gemilerini,

bb) (Ek: RG-9/12/2025-33102) Sigorta: 14/6/2005 tarihli ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu kapsamına giren sigortalar ile bu Kanun kapsamında olmayan durumlarda ise üretim faaliyetleri ile doğrudan ilgili diğer sigortaları,

cc) (Ek: RG-9/12/2025-33102) Su ürünleri avcılığı: Denizlerden ve/veya iç sulardan avcılık yoluyla elde edilen ticari amaçlı su ürünleri üretimini,

çç) (Ek: RG-9/12/2025-33102) Tiftik: Tiftik keçilerinin kırkımından sonra elde edilen ürünü,

dd) (Ek: RG-9/12/2025-33102) Tohum üreticisi: Tohumları yetiştiren ve/veya tohum yetiştiricilerine sözleşmeli olarak yetiştirten, işleyen ve pazarlayan gerçek veya tüzel kişileri,

ee) (Ek: RG-9/12/2025-33102) Tohum yetiştiricisi: Sözleşmeli olarak tohum üreticileri adına yetiştiricilik yapan gerçek veya tüzel kişileri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Genel esaslar

MADDE 5- (1) Sözleşmeli üretimde irade serbestisi esastır. Ancak salgın hastalıklar, tarım ürünleri ticaretinde yaşanan gelişmeler karşısında arz güvenliğinin sağlanması, tarımsal üretimin iç veya dış talebe uygun olarak ayarlanması veya bitki ve hayvan sağlığının korunması amacıyla, ihtiyaç halinde Bakanlıkça belirlenen ürün veya ürün grupları sözleşmeli olarak üretilir.

(2) Bakanlık sözleşmeli üretimi kayıt altına almak için sözleşmeli üretim yönetim sistemini kurar ve işletir.

(3) Taraflar, tarımsal üretim sözleşmesini Bakanlığın belirlediği tip sözleşme örneklerine uygun olarak düzenler.

(4) Düzenlenen sözleşmenin bir nüshası üreticide, bir nüshası alıcıda bırakılmak kaydıyla, üçüncü nüshası sözleşmenin imzalanmasını müteakip (Değişik ibare: RG-9/12/2025-33102) otuz iş günü içerisinde üreticinin Bakanlık kayıt sistemi kaydının bulunduğu il/ilçe müdürlüğüne teslim edilir. Bu sözleşmeler il/ilçe müdürlükleri tarafından sözleşmeli üretim yönetim sistemine kaydedilir.

(5) Sözleşmelerde tarafların mutabakatı ile yapılacak her türlü değişikliğe ilişkin belge en geç (Değişik ibare: RG-9/12/2025-33102) otuz iş günü içerisinde il/ilçe müdürlüğüne teslim edilir.

(6) Tarımsal üretim sözleşmesine tabi ürünlere veya üretim varlıklarına sigorta yaptırılması zorunludur. Tarım sigortalarının kapsamı ve şartlarına dair esaslar tarımsal üretim sözleşmesinde düzenlenir.

(7) Üretim sürecinde alıcı tarafından görevlendirilen kişilerce verilen teknik destek kapsamındaki hizmetlerin maliyeti alıcı tarafından karşılanır, hiçbir şekilde üreticiye yansıtılamaz.

(8) Alıcı tarafından üreticiye teslim edilen girdiler temin edildiği güne ait fiyat ile avans olarak kabul edilir. Üretici söz konusu fiyattan girdiyi kabul edip etmemekte serbesttir.

(9) Sözleşme kapsamında alıcı tarafından üreticiye bedelsiz olarak sağlanan girdiler üretimin yapılacağı yerin dışında kullanılamaz.

(10) Taraflar, sözleşmenin yürürlükte bulunduğu süre içerisinde ve sözleşme kapsamında üretilen ürünün tesliminde sözleşme şartları dışında başka bir şart ileri süremez.

(11) Sözleşmede, ilgili ürün için geçerli mevzuat ile bu Yönetmeliğe aykırı hükümlere yer verilemez.

(12) Tarımsal amaçlı örgütler yetkilendirilmeleri halinde üyeleri veya ortakları adına sözleşmeye taraf olabilir. Sözleşmeye sonradan dâhil olan üye veya ortaklar, sözleşmenin tüm şartlarına uymakla yükümlü olup sözleşme ekinde yer alan üye veya ortak listesine eklenir.

(13) Sözleşmeye konu ürünün teslimatı alım satım belgesi ile belgelendirilip (Değişik ibare: RG-9/12/2025-33102) otuz iş günü içerisinde il/ilçe müdürlüklerine veya Bakanlıkça yetkilendirilen tarımsal amaçlı örgütlere teslim edilir.

(14) Tarımsal amaçlı örgütler, üyeleri veya ortakları adına sözleşme kapsamında nakit avans alması halinde, üretim faaliyeti ve miktarı göz önüne alınarak beş iş günü içerisinde sözleşme yapan üyelerinin veya ortaklarının hesabına aktarır.

(15) Sözleşmeli üretim kapsamında iyi tarım uygulamaları veya organik tarım faaliyetinde bulunacak üreticilerin, Bakanlıkça yetkilendirilen kontrol ve sertifikasyon kuruluşları ile yapmış oldukları sözleşme, tarımsal üretim sözleşmesi ekinde yer alır.

Bakanlığın görevleri

MADDE 6- (1) Bakanlık;

a) Sözleşmeli üretim yönetim sistemini kurar, işletir ve bu sistemin ilgili diğer kayıt sistemleriyle entegrasyonuna yönelik çalışmalar yapar.

b) Sözleşmeli üretime ilişkin istatistiksel bilgileri toplar, değerlendirir ve sözleşmeli üretim modelinin geliştirilmesine yönelik çalışmalar yapar.

c) Sözleşmeli üretime yönelik mevzuatın uygulanması ve uygulamada birlikteliğin sağlanması amacıyla gereken tedbirleri alır ve bu doğrultuda ihtiyaç duyulan eğitim ve tanıtım faaliyetlerini düzenler.

ç) Tarımsal üretim planlaması ve arz güvenliği kapsamında sözleşmeli üretimin yaygınlaştırılması ve özendirilmesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İl/ilçe müdürlükleri kendi sorumluluk alanlarındaki tarımsal üretim sözleşmelerini ve ürünün teslimine ilişkin alım satım belgesini sözleşmeli üretim yönetim sistemine kayıt eder, tarımsal üretim sözleşmelerinde yapılan değişikliklere veya fesihlere ilişkin mevcut kayıtları günceller.

Taraflarda aranacak şartlar

MADDE 7- (1) Sözleşmeli üretim kapsamındaki üreticiler, üretim faaliyetine göre Bakanlığın ilgili kayıt sistemlerine kayıtlı olur.

(2) Alıcı, ticari faaliyetine ilişkin ilgili kurumun kayıt sisteminde ve Bakanlık sözleşmeli üretim yönetim sisteminde kayıtlı olur.

(3) Tarafların tüzel kişilik olması durumunda temsile yetkili kişilerin adı soyadı ve T.C. kimlik numarası ve benzeri bilgileri içeren imza sirküleri veya yetki belgesi olur ve sözleşme ekinde yer alır.

Tarımsal üretim sözleşmesi

MADDE 8- (1) Tarımsal üretim sözleşmesi en az on iki punto büyüklüğünde, anlaşılabilir bir dilde, açık, sade ve okunabilir şekilde 3 nüsha olarak düzenlenir. Sözleşmenin güvenli elektronik imza veya el yazısıyla imzalanmış olması zorunludur.

(2) Sözleşmelerin;

a) Bitkisel üretimde; tek yıllık bitkilerde ekim veya dikimden önce, çok yıllık bitkilerde ürünün kendine özgü üretim sezonu başlangıcından önce,

b) Hayvansal üretimde; çiğ sütte (Ek ibare: RG-9/12/2025-33102) ve tiftikte ürünün tesliminden önce, besicilik, kanatlı yetiştiriciliği ve arı ürünleri üretiminde üretim dönemi başlangıcından önce,

c) Su ürünleri yetiştiriciliğinde kullanılacak yumurta, yavru ya da büyütme amacıyla kullanılan canlı materyallerin sözleşmede istenilen ağırlığa ulaşmasından en az 3 ay önce,

ç) (Ek: RG-9/12/2025-33102) Su ürünleri avcılığında; avlanma yasağı uygulanan türlerde avcılık dönemi başlangıcından önce, diğer türlerde ürün tesliminden önce,

imzalanması esastır.

(3) Bakanlık, ürün veya ürün grupları özelinde sözleşme imza dönemlerini ayrıca yayımlayabilir.

(4) Sözleşmelerde; taraflara, ürüne, üretim yerine, üretim miktarına, üretim yöntem ve koşullarına, ürünün teslimine, fiyatına, fiyat belirleme ve güncelleme usullerine, ayni ve nakdi avansa, mücbir sebeplerin tespiti ve uygulanmasına ilişkin bilgiler ile taraflarca belirlenecek özel hükümlere yer verilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Üretim Faaliyetlerine İlişkin Özel Hükümler

Sözleşmeli bitkisel üretime ilişkin hükümler

MADDE 9- (1) Üretici, alıcı tarafından talep edilmesi halinde, bir önceki üretim döneminde hangi ürünü ürettiği ile ekim nöbetine ve su kısıtına göre müteakip yıllarda aynı üretim yerinde hangi ürünleri üretmesi gerektiğine ilişkin belgeyi il/ilçe müdürlüğünden temin ederek sözleşme imzalanmadan önce alıcıya teslim eder.

(2) Bu Yönetmelik kapsamında düzenlenen tohumluk üretim sözleşmeleri, 5553 sayılı Kanun ile 8/1/2004 tarihli ve 5042 sayılı Yeni Bitki Çeşitlerine Ait Islahçı Haklarının Korunmasına İlişkin Kanuna aykırı hükümler içeremez.

(3) Sözleşmeli tohumluk üretiminde tohumluk üreticileri ve tohumluk yetiştiricilerinin ilgili alt birliğe üye olmaları gerekmektedir.

(4) (Ek: RG-9/12/2025-33102) Sözleşmeli tohumluk üretiminde sözleşme kapsamında tohum üreticisi tarafından tohum yetiştiricisine verilen tohumluk materyallerin her hakkı tohum üreticisine aittir. Bu tohumluk materyaller tohum üreticisinin bilgisi ve onayı dışında tohum yetiştiricisi tarafından üçüncü kişilere satılamaz. Tohum yetiştiricisinin bu tohumluk materyalleri izinsiz olarak üçüncü kişilere satması halinde bu Yönetmelik kapsamında uygulanacak ceza koşuluyla birlikte 5553 sayılı Kanunun 12’nci maddesi hükümleri kapsamında cezai işlem uygulanır.

Sözleşmeli hayvansal üretime ilişkin özel hükümler

MADDE 10- (1) (Değişik: RG-9/12/2025-33102) Kuruluşuna Bakanlıkça izin verilen, merkez birliği düzeyinde örgütlenmesini tamamlamış ve kendi merkez birliğine üye/ortak olan, hayvancılık faaliyeti yürüten tarımsal amaçlı örgütler, yetki aldığı üreticisi adına sözleşmeli hayvansal üretime ilişkin iş ve işlemleri yürütebilir.

(2) Sözleşmeli besicilikte; sözleşme konusu kasaplık hayvan veya koyun/keçi ile sığır karkasını kapsar, sözleşme süresi dört aydan az, iki yıldan fazla olamaz.

(3) Sözleşmeli kanatlı hayvancılık ve arı ürünleri üretiminde; sözleşme süresi taraflarca belirlenir.

(4) Sözleşmeli usulde çiğ süt alım satımında; sözleşme süresi altı aydan az, bir yıldan fazla olamaz.

(5) ESK’nın taraf olduğu sözleşmelerde sözleşme süresi ESK tarafından belirlenir.

(6) (Ek: RG-9/12/2025-33102) Sözleşmeli usulde tiftik alım satımında; sözleşme süresi altı aydan az, bir yıldan fazla olamaz.

Sözleşmeli su ürünleri üretimine ilişkin hükümler

MADDE 11- (Başlığı ile Birlikte Değişik: RG-9/12/2025-33102)

(1) Üretici, yapmış olduğu üretim faaliyetine göre Bakanlıktan onaylı su ürünleri yetiştiricilik belgesine veya balıkçı gemileri için su ürünleri ruhsat tezkeresine sahip olur. Sözleşmeye konu ürün, yetiştiricilik belgesine sahip olunan üretim tesisinde yetiştirilmek veya balıkçı gemileri için su ürünleri ruhsat tezkeresine sahip olan gemiyle avlanmak zorundadır.

(2) Üretici, Bakanlıktan onaylı yetiştiricilik belgesinde yer alan türlerde ve toplam proje kapasitesi kadar sözleşmeli üretim gerçekleştirebilir.

(3) Üretici, sözleşmeye konu su ürününün kotaya tabi olması halinde sahibi olduğu balıkçı gemisine tahsis edilen kota miktarı kadar sözleşmeli üretim gerçekleştirebilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Diğer Ürünlere İlişkin Özel Hükümler

Sözleşmeli şeker pancarı ve tütün üretimine ilişkin hükümler

MADDE 12- (1) 5 inci maddenin birinci fıkrası kapsamında şeker pancarı üretiminin sözleşmeli olarak yapılması zorunludur. Sözleşmeli şeker pancarı üretimi 4/4/2001 tarihli ve 4634 sayılı Şeker Kanunu, 5/6/2021 tarihli ve 31502 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Şeker ve Hammaddeleri Yönetmeliği ve ilgili mevzuat kapsamında yürütülür.

(2) Tütün üretimi, alım ve satımı 3/1/2002 tarihli ve 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe konulan mevzuat hükümleri kapsamında yürütülür.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Sözleşmeden cayma ve sözleşmenin feshi

MADDE 13- (1) Herhangi bir sebep belirtmeksizin, taraflar sözleşmeyi karşılıklı uzlaşı ile feshedebilirler. Feshedilen sözleşmeler taraflarca (Değişik ibare: RG-9/12/2025-33102) otuz iş günü içerisinde il/ilçe müdürlüğüne bildirilir.

(2) Tarımsal üretim sözleşmelerinde belirtilen mücbir sebepler haricinde sözleşme kapsamında üretilen ürünün alımından veya satımından vazgeçen üretici ya da alıcılar için sözleşmede ceza koşulu belirlenir. Ceza koşulu, alımından ya da satımından kaçınılan ürün miktarının sözleşmedeki bedelinin yüzde yirmisinden az ve yüzde ellisinden fazla olamaz. ESK’nın taraf olduğu sözleşmelerde üretici için ceza koşulu bu fıkrada yer alan alt sınırdan daha az olarak belirlenebilir veya ceza koşuluna yer verilmeyebilir.

(3) Tarımsal üretim sözleşmesinden doğan davalarda arabulucuya başvurulmuş olması dava şartıdır. Tarımsal üretim sözleşmesinden doğan hukuk uyuşmazlıklarının arabuluculuk yoluyla çözümlenmesine ilişkin dava şartı olarak arabuluculuk süreci 1/9/2023 tarihli ve 32296 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımsal Üretim Sözleşmesinden Doğan Hukuk Uyuşmazlıklarına İlişkin Arabuluculuk Yönetmeliği hükümlerine göre yürütülür.

Tereddütlerin giderilmesi

MADDE 14- (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında doğabilecek tereddütleri gidermeye Bakanlık yetkilidir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler

MADDE 15- (1) 26/4/2008 tarihli ve 26858 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sözleşmeli Üretim ile İlgili Usûl ve Esaslar Hakkında Yönetmelik, 16/4/2015 tarihli ve 29328 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiğ Sütün Sözleşmeli Usulde Alım Satımına İlişkin Yönetmelik ile 27/10/2017 tarihli ve 30223 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kanatlı Hayvan Eti Üretiminde Sözleşmeli Üretime İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Devam eden sözleşmeler

GEÇİCİ MADDE 1- (1) 15 inci maddeyle yürürlükten kaldırılan yönetmeliklere göre akdedilmiş sözleşmeler, sözleşmenin sona ermesine kadar akdedildiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine tabidir. Ancak bu sözleşmeler bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içerisinde bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirilir.

Yürürlük

MADDE 16- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin

Tarihi

Sayısı

15/9/2023

32310

Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin

Tarihi

Sayısı

1.

9/12/2025

33102

2.

 

TARIMSAL KAYNAKLI NİTRAT KİRLİLİĞİNE KARŞI SULARIN KORUNMASI YÖNETMELİĞİ

Resmî Gazete Tarihi: 23.07.2016 Resmî Gazete Sayısı: 29779

TARIMSAL KAYNAKLI NİTRAT KİRLİLİĞİNE KARŞI SULARIN KORUNMASI YÖNETMELİĞİ

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, tarımsal kaynaklı nitratın suda neden olduğu kirlenmenin tespit edilmesi, azaltılması ve önlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, yer altı ve yer üstü sularında tarımsal kaynaklı kirliliğe neden olan azot ve azot bileşiklerinin belirlenmesi ve kirliliğin önlenmesi ile ilgili teknik ve idari esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(Değişik: RG-12/10/2025-33045)

(1) Bu Yönetmelik, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 410 uncu maddesi ile 417 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Araziye uygulama: Gübrelerin arazinin yüzeyine uygulanması, içine enjekte edilmesi, arazi yüzeyinin altına verilmesi veya arazinin yüzey katmanlarıyla karıştırılmasını,

b) Azot bileşiği: Gaz fazındaki moleküler azotun dışında, azot içeren herhangi bir maddeyi,

c) Bakanlık: (Değişik ibare: RG-12/10/2025-33045) Tarım ve Orman Bakanlığını,

ç) Çiftlik hayvanları: Et, süt, yumurta da dâhil olmak üzere gıda, deri, kürk, yün, tüy veya diğer ürünlerin temini için veya işgücü amacıyla insanlar tarafından yetiştirilen ve beslenen hayvanları,

d) Gübre: Bitkisel üretimde verimi ve kaliteyi artırmak amacıyla tarımsal alana uygulanan azot ya da azot bileşikleri içeren organik ya da inorganik maddeyi,

e) Hayvansal gübre: Çiftlik hayvanlarından kaynaklanan dışkılar ya da dışkı ile altlığın karışımını,

f) (Değişik: RG-12/10/2025-33045) Çevre dostu tarımsal uygulamalar: Suların tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan kirliliğe karşı korunmasına yönelik çiftçiler tarafından alınması gereken tedbirleri içeren dokümanı,

g) Kapalı dönemler: Gübrenin toprağa uygulanmasının yasak olduğu dönemleri,

ğ) (Değişik: RG-12/10/2025-33045) Hayvansal gübre: Çiftlik hayvanlarından kaynaklanan ve tarımsal amaçlı kullanılan dışkılar ya da dışkı ile altlığın karışımını,

h) Kirlenme: Tarımsal kaynaklı azot bileşiklerinin insan sağlığına, canlı kaynaklara, su ürünlerine, su ekosistemlerine ve suyun diğer meşru kullanımlarına zarar verecek şekilde, doğrudan veya dolaylı olarak suya boşaltımını veya karışmasını,

ı) (Değişik: RG-12/10/2025-33045) Nitrata hassas bölge: Tarımsal kaynaklı kirlilikten dolayı 50 mg/l’den fazla nitrat içeren veya gerekli tedbirler alınmazsa içerebilecek yer üstü ve yer altı suları ile ötrofik olduğu belirlenen veya gerekli tedbirler alınmazsa yakın gelecekte ötrofik hale gelebilecek tabii tatlı su göllerini, diğer tatlı su kaynaklarını, haliçler ve kıyı sularını etkileyen bölgeleri,

i) Ötrofikasyon: Suların besin maddelerince özellikle azot ve/veya fosfor bileşiklerince; alg ve daha yüksek yapılı bitkilerin üremesini hızlandıracak, böylece sudaki canlıların dengesini bozacak ve su kalitesinde istenmeyen bozulmalara yol açacak şekilde zenginleşmesini,

j) Su numune alma istasyonu: Tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan kirliliğin tespiti amacıyla yer üstü ve yer altı sularında koordinatları belli numune alma noktalarını,

k) Tarımsal işletme: Üretim faktörlerini kullanarak; bitkisel ve/veya hayvansal ve/veya su ürünlerinin üretimi için tarımsal faaliyet yapan veya söz konusu tarımsal faaliyete ilave olarak işleme, depolama, muhafaza ve pazarlamaya yönelik faaliyetlerde bulunan işletmeyi,

l) Tatlı su: Doğal olarak ortaya çıkan, tuz konsantrasyonu düşük, genellikle içme suyu olarak kullanılmaya ve arıtılmaya uygun kabul edilen suları,

m) Yer altı suyu: Yer altında doygunluk kuşağında bulunan ve toprak ya da toprak altıyla doğrudan temas halinde olan bütün suları,

n) Yer üstü suyu: Yer yüzeyinde bulunan denizler, akarsular ile göl, gölet, baraj, lagün gibi doğal ve yapay su alanlarını,

ifade eder.

Kirliliğin tespiti

MADDE 5 –

(1) (Değişik ibare: RG-12/10/2025-33045) Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından suyun ve toprağın fiziksel ve çevresel özellikleri ile azot bileşiklerinin su ve topraktaki miktarları dikkate alınarak;

a) 50 mg/l den fazla nitrat içeren ve 8 inci maddeye göre önlem alınmadığı takdirde belirlenen sınır değerde nitrat içerebilecek olan tüm yer üstü ve yer altı sular,

b) Doğal tatlı su gölleri, diğer tatlı su kaynakları, haliçler, kıyı suları ve deniz sularının ötrofik olup olmadığı ya da 8 inci maddeye göre önlem alınmazsa yakın gelecekte ötrofik hale gelip gelmeyeceği,

tespit edilir.

Nitrata hassas bölgelerin belirlenmesi

MADDE 6 –

(1) (Değişik cümle: RG-12/10/2025-33045) Nitrata hassas bölgeler, Bakanlık tarafından belirlenir ve Bakanlıkça çıkarılacak tebliğ ile ilan edilir. Belirlenen bölgeler en az her dört yılda bir olmak üzere gözden geçirilir, ihtiyaç duyulması halinde revize edilir ya da ilave yapılır.

(2) Nitrata Hassas Bölgeler belirlenirken 5 inci maddedeki hususlar dikkate alınır.

Çevre dostu tarımsal uygulamalar (Değişik Başlık: RG-12/10/2025-33045)

MADDE 7 –

(1) Suların tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan kirliliğe karşı korunmasına yönelik çiftçiler tarafından alınması gereken tedbirleri içeren (Değişik ibare: RG-12/10/2025- 33045) çevre dostu tarımsal uygulamalar, Bakanlık tarafından yayımlanacak tebliğ ile ilan edilir.

(2) İyi tarım uygulamaları kodu;

a) Gübrelerin toprağa uygulanmasının uygun olmadığı kapalı dönemlerin belirlenmesini,

b) Gübrelerin eğimli arazilere uygulama yöntem ve koşullarını,

c) Gübrenin suyla doygun, sele maruz kalmış, donmuş veya karla kaplı toprağa uygulama koşullarını,

ç) Su kaynaklarına yakın topraklara gübre uygulama koşullarını,

d) Depolanmış hayvan gübresi ve silaj gibi bitki materyallerinden kaynaklanan sızıntı sularının, yüzey akışı ve yer altına sızma şeklinde sularda meydana getirebileceği kirliliği önlemeyi amaçlayan depolama ünitelerinin inşa niteliklerinin ve kapasitesinin belirlenmesini,

e) Kimyasal ve hayvansal gübrelerin doğru uygulama miktarlarının belirlenerek, toprağa homojen bir şekilde dağılımının sağlanması, böylece topraktan yıkanarak suya karışacak miktarların kabul edilebilir düzeyde kalmasını sağlayacak uygulama yöntemlerinin belirlenmesini,

f) Ekim nöbeti sistemi ile çok yıllık ve tek yıllık bitkilere ayrılan alanların oranlarını dikkate alacak şekilde tarımsal alanların yönetimini,

g) Yağışlı dönemlerde nitratın topraktan yıkanarak su kirliliğine neden olmasını engelleyecek şekilde toprak yüzeyinde minimum miktardaki bitki örtüsünün bulundurulmasını,

ğ) Gübreleme planlarının tarımsal işletme düzeyinde yapılarak kullanılan gübrelerin kaydının tutulmasını,

h) Sulama sistemlerinin bulunduğu bölgelerde, yüzey akışlarından ve suyun bitki kök sisteminin altına inmesinden meydana gelen su kirliliğinin önlenmesini,

kapsar.

(1) Çiftçiler için (Değişik ibare: RG-12/10/2025-33045) çevre dostu tarımsal uygulamaların teşvik edilmesi amacıyla bir program dahilinde Bakanlıkça eğitim ve bilgilendirme faaliyetleri yürütülür.

Eylem planları (Değişik Başlık: RG-12/10/2025-33045)

MADDE 8 –

(1) 6 ncı maddeye göre belirlenen nitrata hassas bölgelerde, 1 inci maddede belirlenen amaçların gerçekleştirilmesi maksadıyla, Bakanlık tarafından her hassas bölgeye özgü eylem planları (Değişik ibare: RG-12/10/2025-33045) hazırlanır ve nitrata hassas bölgeler ile birlikte ilan edilir.

(2) Eylem planlarının hazırlanmasında özellikle tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan azot yükleriyle ilgili mevcut bilimsel ve teknik veriler ile bölgedeki çevresel şartlar dikkate alınır.

(3) Eylem planları çerçevesinde başlangıçta alınan önlemlerin, izleme programları neticesinde yeterli olmayacağının ortaya çıkması halinde, eylem planlarının uygulanmasında kazanılan deneyimler ışığında gerekli görülen ilave önlemler alınır.

(4) Eylem planları, en az dört yılda bir gözden geçirilir ve ilave önlemler de dahil olmak üzere gerekli ise revize edilir.

(5) (Ek: RG-12/10/2025-33045) Eylem planları;

a) Gübrelerin toprağa uygulanmasının uygun olmadığı kapalı dönemleri,

b) Hayvansal gübre depolama ünitelerinin inşa nitelikleri,

c) Hayvansal gübre depolama ünitelerinin kapasitesinin; nitrata hassas bölgelerde gübrelerin toprağa uygulanmasının uygun olmadığı en uzun dönem süresince depolama için gerekli olan miktarlardan daha fazla olacak şekilde belirlenmesi ve depolama kapasitesini aşan miktarlardaki hayvan gübresinin çevreye zarar vermeyecek usuller ile elden çıkarılacağının yetkili kuruluşlara kanıtlanabilmesi istisnai durumu,

ç) Toprağa uygulanacak gübre miktarının; çevre dostu tarımsal uygulamalarına uygun şekilde nitrata hassas bölgenin toprak şartları, toprak tipi, eğimi, iklim şartları, yağış miktarı ve sulama, arazi kullanımı, mevcut tarımsal uygulamalar, bitki rotasyon sistemleri ile bitkilerin öngörülebilen azot gereksinimleri ve topraktan ve gübrelemeden bitkilere gelen azot miktarı arasındaki dengeyi gözetecek şekilde sınırlandırılması,

d) Bitkilere topraktan ve gübrelerden geçen azot miktarının; bitkilerin azot kullanmaya başladığı dönemde toprakta mevcut olan azot miktarı, topraktaki organik azot rezervlerinin mineralizasyonu yoluyla sağlanan azot miktarı ve gübrelerden gelen azot miktarı göz önünde bulundurularak belirlenmesi,

e) Nitrata hassas bölgelerde toprağa hayvansal gübre ile verilebilecek saf azot miktarının; bölge, toprak ve iklim özellikleri ile bitki ihtiyacı dikkate alınarak hektar başına yılda en fazla 170 kg olarak uygulanması,

f) İlk dört yıllık eylem planları esnasında ve sonrasında uzun yetişme dönemleri, yüksek azot alan ürünler ve yüksek denitrifikasyon kapasitesine sahip topraklar gibi koşulların yol açtığı istisnai durumlarda farklı azot miktarlarının belirlenebilmesi,

hususlarını kapsar.

Eylem planları

MADDE 9 –

(Mülga: RG-12/10/2025-33045)

İzleme programları

MADDE 10 –

(1) (Değişik ibare: RG-12/10/2025-33045) 8 inci maddeye göre hazırlanan eylem planlarının uygulama etkinliğini değerlendirmek amacıyla Bakanlık tarafından izleme programları oluşturulur. İzleme programı eylem planlarında yer alan tüm faaliyetleri kapsayacak şekilde planlanır.

(2) Yer üstü ve yer altı sularında tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan nitrat konsantrasyonu Bakanlıkça izlenir. İzleme, Ulusal İzleme Ağı çerçevesinde yapılır. Ancak ihtiyaç doğrultusunda Bakanlık yeni izleme noktaları belirler.

(3) Sularda tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan nitrat konsantrasyonunun izlenmesinde aşağıdaki hususlara uyulur:

a) Yer üstü suyu örnek alma istasyonlarında ayda bir kez, sel dönemlerinde ise daha sık örnekleme yapılır.

b) Yer altı su kütlelerini temsil eden örnek alma istasyonlarında yılda dört kez örnekleme yapılır.

c) Nitrat konsantrasyonu 25 mg/l’nin altında bulunan ve nitrat içeriğini artırması olası herhangi bir yeni faktörün görülmemesi durumunda her sekiz yılda bir izleme programı tekrarlanır. Bunun dışında kalan durumlarda izleme programı her dört yılda bir tekrarlanır.

ç) (Değişik ibare: RG-12/10/2025-33045) Yer üstü sularının ötrofikasyon düzeyi her dört yılda bir gözden geçirilir.

d) (Ek: RG-12/10/2025-33045) Nitrata hassas bölgeler belirlendikten sonra Nitrat Eylem Planının ilk üç yılında yer üstü ve yer altı sularında yılda dört kez örnekleme yapılır. Dördüncü yıl (a) ve (b) bentlerine göre örnekleme yapılır.

Referans ölçüm metotları

MADDE 11 –

(Mülga: RG-12/10/2025-33045)

Avrupa Birliği mevzuatına uyum

MADDE 11/A-

(Ek: RG-12/10/2025-33045)

(1) Bu Yönetmeliğin hazırlanmasında, Tarımsal Kaynaklı Nitrat Kirliliğine Karşı Suların Korunmasına İlişkin 12/12/1991 tarihli ve 91/676/AET sayılı Konsey Direktifi dikkate alınmıştır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 12 –

(1) 18/2/2004 tarihli ve 25377 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımsal Kaynaklı Nitrat Kirliliğine Karşı Suların Korunması Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 13 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare: RG-12/10/2025-33045) Tarım ve Orman Bakanı birlikte yürütür.

YATIRIM ALANLARININ BELİRLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

Resmî Gazete Tarihi: 01.12.2018 Resmî Gazete Sayısı: 30612

YATIRIM ALANLARININ BELİRLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; ilgili mevzuatı kapsamında kurulacak olan organize sanayi bölgesi, endüstri bölgesi, teknoloji geliştirme bölgesi, serbest bölge ve sanayi siteleri için kuruluş sürecini hızlandırmak amacıyla önceden uygun (Değişik: 06/09/2025 RG: 33009) alanların belirlenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 10/7/2018 tarihli ve 30474 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 385 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi ile 390 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,

b) EB: Endüstri bölgesini,

c) (Değişik: 06/09/2025 RG: 33009) Eşik analizi: Yatırım alanlarının belirlenmesi amacıyla varsa çevre düzeni planları, 1/25.000 ölçekli topoğrafik haritalar, yüksek çözünürlüklü uydu görüntüleri, krokiler, hava fotoğrafları, sayısal coğrafi uygulamalar üzerinde kurum ve kuruluşların mevcut ve muhtemel planlamalarına ilişkin bilgilerin üst üste çakıştırılması sonucu elde edilen analizi,

ç) Genel Müdürlük: Sanayi Bölgeleri Genel Müdürlüğünü,

d) OSB: Organize sanayi bölgesini,

e) SS: Sanayi sitesini,

f) (Mülga: 06/09/2025 RG: 33009)

g) TGB: Teknoloji geliştirme bölgesini,

ğ) Yatırım alanları: Organize sanayi bölgesi, endüstri bölgesi, teknoloji geliştirme bölgesi, serbest bölge ve sanayi sitelerinin kurulması için uygun görülen alanları,

h) Yer seçimi etüdü: Yatırım alanlarının tespiti için Bakanlıkça yapılan etüdü,

ı) (Ek Bent: 06/09/2025 RG: 33009) Özet değerlendirme raporu: Bakanlığa sunulmak üzere yer seçimi etüt raporu bilgileri ile sürecin özetlendiği raporu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yatırım Alanlarının Ön Tespiti ve Yer Seçimi Etüt Safhası

Yatırım alanlarının ön tespit çalışması

MADDE 4 – (Değişik: 06/09/2025 RG: 33009)

(1) Yatırım alanlarının ön tespit çalışması; mevcut ve gerçekleştirilmesi planlanan liman, havaalanı, demiryolu ve karayolu yatırımları gibi ulaşım ağları yanında enerji ve su temin altyapısı, hammadde ve ilgili pazarlara yakınlık, arazinin topoğrafik yapısı, mülkiyet durumu, su kaynakları ve taşkın risk durumu, havza ölçekli yönetim planı, korunan alanlar için hazırlanmış yönetim planı ve çevre düzeni planı kararları dikkate alınarak Bakanlık tarafından yapılır.

Yer seçimi etüdü çalışmalarına başlanılması 

MADDE 5 – (Değişik: 06/09/2025 RG: 33009)

(1) Ön tespit sonucu belirlenen alanlara ilişkin olarak Ek-1’de yer alan kurum ve kuruluşların görüşleri alınır. 

(2) Kurum ve kuruluşların nihai görüşlerinin en geç otuz gün içinde Bakanlığa bildirilmesi zorunludur.  Görüş için etüt ve analiz gibi uzun süreli çalışma yapılması gereken hallerde talep üzerine ilgili kamu kurum ve kuruluşlara otuz gün ilave süre verilir. Süresi içerisinde görüşünü bildirmeyen kurum ve kuruluşların görüşü Bakanlık tarafından olumlu kabul edilir.

(3) Ön tespit sonucu belirlenen alanların yer seçimi etüdü, mahallinde Bakanlık tarafından yapılır.

(4) Yer seçimi etüdü yapılacak alan hakkında ihtiyaç duyulan her türlü bilgi, belge ve haritalar, Bakanlıkça ilgili kurum ve kuruluşların merkez ve/veya yerel teşkilatlarından temin edilir. Bakanlık gerekli gördüğü hallerde, çalışmanın herhangi bir safhasında ilgili kurum ve kuruluşlardan ek bilgi ve belge isteyebilir.

(5) Yer seçimi etüdünün hazırlanması sırasında mahallinde ihtiyaç duyulacak haritaların temini, çoğaltılması, fotoğraf ve/veya video çekimi ve bunların çoğaltılması, araç gereç temini ve benzeri işler Bakanlıkça yapılır veya yaptırılır.

(6) Temin edilen bilgiler doğrultusunda oluşturulan eşik analizi haritası ve bahse konu alanlara ilişkin 6 ncı maddedeki bölümleri içerecek şekilde yer seçimi etüt raporu hazırlanır ve Genel Müdürlük makamına sunulur.

Yer seçimi etüt raporunun bölümleri

MADDE 6 – (Değişik: 06/09/2025 RG: 33009)

(1) Yer seçimi etüt raporu;

a) Giriş,

b) Üst ölçek plan kararları,

c) Eşik analizleri,

ç) Alanların belirlenmesi ve sınırlarının işlenmesi,

d) Alanların özellikleri,

e) Sonuç,

f) Ekler,

bölümlerinden oluşur.

Giriş

MADDE 7 –

(1) Yer seçimi etüdü hazırlanan alanlarla ilgili il/ilçenin coğrafi, sosyal, ekonomik ve jeolojik yapısı hakkında bilgileri içerir.

Eşik analizleri

MADDE 8 – (Değişik: 06/09/2025 RG: 33009)

(1) Ek-1’de belirtilen kurumların merkez, bağlı, ilgili ve taşra teşkilatlarının tasarrufu altındaki alanları, plan, proje ve yatırımları varsa çevre düzeni planları, 1/100.000 ve/veya 1/25.000 ölçekli topoğrafik haritalar yoksa yüksek çözünürlüklü uydu görüntüsü üzerine işlenerek eşik analizi haritası oluşturulur. Bu haritalar kaymakamlık, büyükşehir belediyesi, belediye ya da diğer kurum ve kuruluşlardan temin edilir.

Alanların özellikleri

MADDE 9 –

(1) Alanların özellikleri;

a) Mevkii,

b) Şehir merkezine uzaklığı ve hangi yönde kaldığı,

c) Çevresinde bulunan diğer yerleşim merkezlerinin neler olduğu, uzaklıkları ve hangi yönde kaldığı,

ç) Büyüklüğü,

d) Karayolu, havaalanı, liman ve demiryolu bağlantılarına uzaklığı,

e) Mülkiyet durumu,

f) Kadastro durumu ve taşınmazın cinsi,

g) Belediye ya da mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı,

ğ) Varsa çevre düzeni ve imar planlarındaki durumu,

h) Mevcut arazi kullanım durumu,

ı) Çevresindeki alanların mevcut ve planlama durumu,

i) Eğimi ve yönü,

j) Bulunduğu deprem kuşağı,

k) Su ihtiyacının nereden sağlanabileceği,

l) Enerji ve haberleşme ihtiyacının nereden sağlanabileceği, varsa petrol ve doğalgaz boru hatlarının durumu,

m) Atık su ve yağmur suyunun deşarj edileceği ortam,

n) Hâkim rüzgâr yönü,

o) Genişleme imkanının bulunup bulunmadığı,

ö) Çevresinde konut ve yan sanayi yerleşimine imkân olup olmadığı,

p) 4/4/1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa tabii alanlar, varsa özel çevre koruma bölgeleri, sit alanları, taşınmaz kültür varlıkları, milli parklar, sulak alanlar, zeytinlik sahalar, tabiat parkları, tabiatı koruma alanları, tabiat anıtları, yaban hayatı koruma ve geliştirme sahaları, doğal anıtlar gibi koruma alanları ile uluslararası sözleşmeler gereği korunması gereken alanlara göre konumu,

r) Drenaj durumu,

s) Taşkına maruz kalma durumu,

ş) Önceden belirlenmiş bir jeolojik probleminin olup olmadığı,

t) Varsa yeraltı ve yüzeysel içme ve kullanma suyu kaynaklarına göre konumu, su toplama havzasında kalıp kalmadığı,

u) Varsa katı atık depolama alanlarına ve atık su arıtma tesislerine göre konumu,

ü) Mevcut ya da planlanan havaalanları ile varsa askeri alanlara, askeri güvenlik yasak bölgelerine, havaalanı mania planına göre konumu,

v) Varsa su ürünleri üreme ve istihsal sahalarına olan konumu,

y) Devlet ormanlarına, ormancılık faaliyetleri açısından önem arz eden 3 kapalı doğal orman alanlarına, nadir ekosistemler, hassas türler ve yayılış alanlarına göre uzaklığı,

z) Maden, Jeotermal, doğal mineralli suların varlığı,

başlıkları altında belirlenir.

Sonuç 

MADDE 10 –

(1) Yer seçimi etüdü çalışması yapılan alanların uygun olup olmadığı gerekçeleriyle birlikte sonuç bölümünde (Değişik: 06/09/2025 RG: 33009) belirtilir.

Ekler

MADDE 11 – (Başlığıyla Değişiklik: 06/09/2025 RG: 33009)

(1) Yer seçimi etüt çalışmaları sırasında kurum/kuruluşlardan temin edilen ve yer seçimi etüt raporunda varsa kadastral pafta, uydu görüntüsü, tapu kayıtları, çevre düzeni planı gibi bilgi ve belgeler ile bunların sayısal verileri yer seçimi etüt raporunun sonuna eklenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yatırım alanlarının Yer Seçimi Etüt Raporunun Değerlendirilmesi, Sınırlarının Kesinleştirilmesi ve Statüsünün Belirlenmesi

Yatırım alanlarının değerlendirilmesi 

MADDE 12 – (Mülga: 06/09/2025 RG: 33009)

Yatırım alanı yerinin kesinleştirilmesi

MADDE 13 – (Değişik: 06/09/2025 RG: 33009)

(1) Ek-1’de belirtilen tüm kurum ve kuruluşların görüşlerinin alınması ve yer seçimi etüt çalışmasının tamamlanmasının ardından Bakanlık tarafından özet değerlendirme raporu hazırlanır. 

(2) Yatırım alanı Bakanlık oluru ile belirlenir. Sınırların Resmî Gazete’de ilan edilmesi ile yatırım alanı kesinleşir.

(3) Yatırım alanı sınır kesinleştirme yazısı Genel Müdürlükçe Ek-1’de yer alan kurum ve kuruluşlara bildirilir.

(4) Sınırları kesinleştirilen yatırım alanlarının amacına uygun kullanılabilmesi için tapu kayıtlarına; üçüncü kişilere satış, devir, temlik yapılamayacağı ve haczedilemeyeceği hususunda valilikçe şerh konulur. Şahıs mülkiyetinde arazilerin olması durumunda ise 14 üncü madde kapsamında statüsü belirlendikten sonra tapu kütüğüne şerh konulması gerçekleştirilir.

Yatırım alanlarının statüsünün belirlenmesi

MADDE 14 –

(1) (Değişik: 06/09/2025 RG: 33009) Belirlenen yatırım alanlarının; organize sanayi bölgesi, endüstri bölgesi, teknoloji geliştirme bölgesi veya sanayi sitesi olarak kullanılmasına Bakanlıkça karar verilir. 

(2) OSB, EB, SS ve TGB kurmak üzere (Mülga İbare: 06/09/2025 RG: 33009) Bakanlığa yapılan başvurularda yatırım alanlarının kullanımının uygun görülmesi halinde, ayrıca yeniden yer seçimi işlemi yapılmaz.

(3) Serbest bölge kurmak üzere yapılacak başvurular Ticaret Bakanlığına yapılır. Bu Yönetmelik kapsamında belirlenen yatırım alanlarının serbest bölge olarak kullanımının Ticaret Bakanlığınca uygun bulunması halinde, bu yerlerde ihdas edilecek serbest bölgelerin yer ve sınırları 3218 sayılı Kanun uyarınca belirlenir. Bu Yönetmelikte belirlenen yatırım alanlarında serbest bölgelerin ihdası, sevk ve idaresine ilişkin tüm iş ve işlemler de bu Yönetmelik kapsamında yer almayan alanlarda kurulan/kurulacak serbest bölgelerde olduğu gibi 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin (Değişik: 06/09/2025 RG: 33009) 450 inci maddesi ile 3218 sayılı Kanun uyarınca Ticaret Bakanlığı görevli ve yetkilidir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 15 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 16 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

Ek-1 (Değişik: 06/09/2025 RG: 33009)

YATIRIM ALANLARININ YERİNİN BELİRLENMESİNE İLİŞKİN GÖRÜŞ ALINACAK KURUMLAR

1-ÇEVRE, ŞEHİRCİLİK VE İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ BAKANLIĞI.

2-ENERJİ VE TABİİ KAYNAKLAR BAKANLIĞI.

3-HAZİNE VE MALİYE BAKANLIĞI.

4-İÇİŞLERİ BAKANLIĞI.

5-KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI.

6-MİLLÎ SAVUNMA BAKANLIĞI.

7-TARIM VE ORMAN BAKANLIĞI.

8-TİCARET BAKANLIĞI.

9-ULAŞTIRMA VE ALTYAPI BAKANLIĞI.

10- SAĞLIK BAKANLIĞI

11-İL ÖZEL İDARESİ VEYA YATIRIM İZLEME VE KOORDİNASYON BAŞKANLIĞI (YİKOB).

12-İLGİLİ BELEDİYELER (İncelenen alan/alanların belediye sınırları içerisinde olması halinde).”