KARANFİL YAPRAK BÜKENLERİ İLE MÜCADELE HAKKINDA YÖNETMELİK

15 Eylül 2011 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı : 28055

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

KARANFİL YAPRAK BÜKENLERİ İLE MÜCADELE HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, karanfil yaprak bükenlerinin varlığının tespiti, yayılmasının engellenmesi ve mücadelesinin yapılması amacıyla alınması gereken asgari önlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 15 inci maddesine dayanılarak,

b) Avrupa Birliğinin 9/12/1974 tarihli ve 74/647/EEC sayılı Karanfil Yaprak Bükenlerinin Kontrolüne İlişkin Direktifine paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Karanfil yaprak bükenleri: Üzerinde bulundukları bitkilerin gözlerini, çiçeklerini ve yapraklarını yiyerek veya meyvelerini kemirerek zarar oluşturan cacoecimorpha pronubana (Hübner) ve epichoristodes acerbella (Walker) türlerini,

c) Karantina: Zararlı organizmaların ülkeye girişini veya ülke içinde yayılmasını önlemek amacıyla, bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile bulaşma ihtimali bulunan madde ve malzemelerin kontrol altına alınmasını,

ç) Zararlı organizma: Karanfil yaprak bükenlerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Bitkilerin Sevkiyatı, Bulundurma Yasağı ve Bakanlığın Yetkisi

Bitkilerin sevkiyatı

MADDE 4 – (1) Karanfil yaprak bükeni ile bulaşık olmayan karanfiller (dianthus) bir yerden bir yere nakledilebilir. Karanfil yaprak bükeni ile bulaşık olan karanfil kültürlerinden elde edilen karanfiller bir yerden bir yere nakledileceği zaman bulaşık olmayacak şekilde zararlı organizmaları elimine etmek için budama veya ayıklama gibi mekanik mücadele yöntemleri uygulanır.

(2) Birinci fıkrada belirtilen mekanik mücadele yöntemlerine istisna olmak üzere, karanfil yaprak bükeni ile çok az bulaşık olan karanfil kesme çiçekleri her yıl 16 Ekim – 30 Nisan tarihleri arasında dolaşıma girebilir.

Bulundurma yasağı

MADDE 5 – (1) Karanfil yaprak bükeni ile bulaşık karanfil fidesi ve kesme çiçeklerin bulundurulması yasaktır.

Bakanlığın izin verme yetkisi

MADDE 6 – (1) Bakanlık 4 üncü ve 5 inci maddelerde belirtilen hükümlere istisna olarak, bilimsel amaçlı testler ve seleksiyon çalışmaları için yeterli karantina tedbirlerinin alındığı durumlarda karanfil yaprak bükeni ile çok az bulaşık olan karanfil kesme çiçeklerinin her yıl 1 Mayıs-15 Ekim tarihleri arasında dolaşımına izin verebilir.

Ek tedbirler

MADDE 7 – (1) Karanfil yaprak bükenlerinin konukçusu olduğu bitkilerin üretim bölgelerinde, zararlı organizmanın yayılmasını engellemek ve kontrol altına almak amacıyla gerektiğinde Bakanlıkça ilave önlemler alınabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 8 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 38 inci maddesinde belirtilen idari yaptırımlar uygulanır.

Yürürlük

MADDE 9 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

KARAYOLLARI MOTORLU ARAÇLAR ZORUNLU MALİ SORUMLULUK SİGORTASINDA TARİFE UYGULAMA ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

15 Eylül 2011 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı : 28055

YÖNETMELİK

Başbakanlık (Hazine Müsteşarlığı)’tan:

KARAYOLLARI MOTORLU ARAÇLAR ZORUNLU MALİ SORUMLULUK SİGORTASINDA TARİFE UYGULAMA ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 14/7/2007 tarihli ve 26582 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında Tarife Uygulama Esasları Hakkında Yönetmeliğin eki aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

EK

Tablo 1

Motorlu araç işletenleri için 1/1/2012 tarihinden itibaren uygulanacak asgari sigorta teminatları

 Teminatlar(TL)
A-Maddi*5B-Sağlık GideriC-Sakatlanma ve Ölüm
AraçGrupKoduAraç GrubuAraç BaşınaKaza BaşınaKişi BaşınaKaza BaşınaKişi BaşınaKaza Başına
1Otomobil22.50045.000225.0001.125.000225.0001.125.000
2Taksi22.50045.000225.0001.125.000225.0001.125.000
3Minibüs (Sürücü dahil22.50045.000225.0002.250.000225.0002.250.000
9-15 koltuk)
4Otobüs (Sürücü dahil22.50045.000225.0003.600.000225.0003.600.000
16-30 koltuk)
5Otobüs (Sürücü dahil22.50045.000225.0006.975.000225.0006.975.000
31 ve üstü koltuk)
6Kamyonet22.50045.000225.0002.250.000225.0002.250.000
7Kamyon22.50045.000225.0002.250.000225.0002.250.000
8İş Makinesi *122.50045.000225.0002.250.000225.0002.250.000
9Traktör22.50045.000225.0001.125.000225.0001.125.000
10Römork *222.50045.000225.0002.250.000225.0002.250.000
11Motosiklet ve Yük Motosikleti22.50045.000225.000675.000225.000675.000
12Tanker22.50045.000225.0002.250.000225.0002.250.000
13Çekici22.50045.000225.0002.250.000225.0002.250.000
14Özel Amaçlı Taşıt *322.50045.000225.0001.125.000225.0001.125.000
16Dolmuş (Sürücü dahil22.50045.000225.0001.125.000225.0001.125.000
5-8 koltuk)
17Minibüs Dolmuş(Sürücü dahil 9-15 koltuk)22.50045.000225.0002.250.000225.0002.250.000
18Otobüs Dolmuş (Sürücü dahil 16-30 koltuk)22.50045.000225.0003.600.000225.0003.600.000
19Otobüs Dolmuş (Sürücü dahil 31 ve üstü koltuk)22.50045.000225.0006.975.000225.0006.975.000
20Diğer Araçlar *422.50045.000225.0001.125.000225.0001.125.000
 

1 Traktör hariç diğer motorlu tarım araçları bu kapsama dahildir.

2 İnsan taşımada kullanılan römorklardır. İnsan taşımada kullanılmayan römorklar, kendilerini çeken motorlu aracın sigortasına dahildir.

3 Özel amaçla insan veya eşya taşımak için imal edilmiş olan ve itfaiye, cankurtaran (SA), naklen yayın ve kayıt (radyo, sinema, televizyon), kütüphane, motorlu karavan (SA), zırhlı araç (SB), araştırma, cenaze araçları (SD) ile bozuk veya hasara uğramış taşıt ve araçları çekmek, taşımak veya kaldırmak gibi özel işlerde kullanılan motorlu araçtır.

4 Yukarıdaki tanımlamalara girmeyen araçlar.

5 Araç dışında diğer maddi varlıklara ilişkin teminat tutarı kaza başına maddi teminat tutarına eşittir.

Tablo 2

Motorlu araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunanlar için 1/1/2012 tarihinden itibaren uygulanacak asgari sigorta teminatları

Teşebbüs SahipleriTeminatlar (TL) 
A- MaddiB-Sağlık GideriC- Sakatlanma ve ölüm 
 
AraçBaşınaKazaBaşınaKişiBaşınaKazaBaşınaKişiBaşınaKazaBaşına 
 
1-Gözetim işlemi yapanlar(otoparklar-garajlar)22.50045.000225.0001.125.000225.0001.125.000 
2- Onarım ve bakım üstlenenler(tamirhane-servis istasyonları)22.50045.000225.0001.125.000225.0001.125.000 
3- Alım-satım ile uğraşanlar(galeriler)22.50045.000225.0001.125.000225.0001.125.000 

MADDE 2 – Bu Yönetmelik 1/1/2012 tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

 Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
14/7/200726582
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
1-6/2/200826779
2-19/6/200927263
3-9/12/200927427

ORMAN KANUNUNUN 17 VE 18 İNCİ MADDELERİNİN UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

15 Eylül 2011 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı : 28055

YÖNETMELİK

Orman ve Su İşleri Bakanlığından:

ORMAN KANUNUNUN 17 VE 18 İNCİ MADDELERİNİN UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 17 ve 18 inci maddelerine göre verilecek izinlere ait iş ve işlemler ile aynı Kanunun 115, Ek 9, Ek 11 ve Geçici 8 inci maddelerine ilişkin uygulama usul ve esasları ile bunlardan tahsil edilecek bedellere ait iş ve işlemleri düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 6831 sayılı Orman Kanununun Ek 5 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ağaçlandırma bedeli: Orman sayılan alanlarda izin verilmesi sonucu bu yerlerin ağaçlandırılması için yapılacak giderlerin karşılığı olarak alınan bedeli,

b) Ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri: 3/9/2005 tarihli ve 25925 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Hizmetlerine İlişkin Usul ve Esasların 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen gelirleri,

c) Arazi izin bedeli: Orman sayılan alanlarda verilecek izinlerden her yıl alınacak bedeli,

ç) Bakan: Orman ve Su İşleri Bakanını,

d) Bakanlık: Orman ve Su İşleri Bakanlığını,

e) Bölge müdürlüğü: Orman bölge müdürlüklerini,

f) Çevresel etki değerlendirmesi (ÇED) belgesi: 17/7/2008 tarihli ve 26939 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliğine göre verilecek “ÇED olumlu” kararı veya “ÇED gerekli değildir” kararını veya Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği kapsamı dışında olduğuna dair belgeyi,

g) Deflatör: Kalkınma Bakanlığınca her yıl belirlenen cari fiyatları, sabit fiyatlara çeviren dönüştürme katsayısını,

ğ) Devlet idareleri: Bu Yönetmelikte tanımlanan genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerini,

h) Fabrika: Olması gereken üniteleriyle birlikte orman ürünlerini mekanik ve/veya kimyasal metotlarla işleyip mamul ya da yarı mamul hale getiren tesisleri,

ı) Genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri: 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun ekli (I) sayılı cetvelinde yer alan idareleri,

i) Genel Müdürlük: Orman Genel Müdürlüğünü,

j) Heyet: Bölge müdürlüğünce; bölge müdür yardımcısı, şube müdürü, mühendis veya ilgili orman işletme müdür yardımcısı başkanlığında; ilgili orman işletme müdür yardımcısı, ilgili orman işletme şefi varsa kadastro ve mülkiyet şefi ve/veya bir teknik elemandan oluşturulan en az üç kişilik komisyonu,

k) Hızar tesisi: Tek testereli, muhtelif şekilde hareket eden ve orman emvali biçme işlerini yapan makineli işletmeleri,

l) Kesin izin: Orman Kanununun 17 ve 18 inci maddelerine göre amacı doğrultusunda kullanılmak üzere verilecek izni,

m) Kamu kurum ve kuruluşları: Bu Yönetmelikte tanımlanan genel bütçe kapsamı dışında yer alan kamu idarelerini,

n) Katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisleri: Evsel, endüstriyel, tıbbi, tehlikeli atıklar ile inşaat yıkıntı ve atıklarının usulüne uygun olarak geri kazanıldıkları, bertaraf edildikleri veya belirli teknik standartlara göre depolandıkları tesisleri,

o) Kira artış oranı: Türkiye İstatistik Kurumu tarafından bir önceki yılın aynı ayına göre açıklanan yıllık üretici fiyat endeksi oranını,

ö) Kira bedeli: İzne konu orman sayılan alandaki tesislerin bir kısmının veya tamamının işletme hakkının kiralanması halinde, kiralayan ile kiracı arasında düzenlenen sözleşmede belirtilen ve kiralama işleminden dolayı kiracı tarafından tahsil edilen tüm bedelleri,

p) Ocak: Odun kömürü, terebentin, katran, sakız ve benzeri gibi işletilmesinde ağaç kullanılan ocakları,

r) Ormancılık bürosu: Orman mühendisi veya orman yüksek mühendisi unvanına sahip, ruhsatlı serbest meslek mensubu veya ruhsatlı serbest yeminli meslek mensuplarının, 8/4/2009 tarihli ve 27194 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ormancılık ve Orman Ürünleri Bürolarının Kuruluş ve Çalışma Esasları Yönetmeliği hükümlerine göre kurdukları serbest ormancılık veya serbest yeminli ormancılık bürolarını,

s) Orman idaresi: Orman Genel Müdürlüğü merkez ve taşra teşkilatını,

ş) Orman köylüleri kalkındırma geliri: 31/12/2005 tarihli ve 26040 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Köylüleri Kalkınma Hizmetlerine İlişkin Esas ve Usullerin 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen gelirini,

t) Orman ürünleri bürosu: Orman endüstri mühendisi veya orman endüstri yüksek mühendisi unvanına sahip, ruhsatlı serbest meslek mensubu veya ruhsatlı serbest yeminli meslek mensuplarının, 8/4/2009 tarihli ve 27194 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ormancılık ve Orman Ürünleri Bürolarının Kuruluş ve Çalışma Esasları Yönetmeliği hükümlerine göre kurdukları serbest orman ürünleri veya serbest yeminli orman ürünleri bürolarını,

u) Ön izin: Kesin izinde istenen belgelerin hazırlanması için verilen izni,

ü) Ruhsat: Belirli bir bölgede petrol, doğalgaz ile jeotermal ve doğal mineralli su arama veya işletme faaliyetlerinin yürütülebilmesi için ilgili kurum tarafından verilen yetki belgesini,

v) Sokak hayvanları bakımevi: Barınacak yeri olmayan veya sahibinin ya da koruyucusunun ev ve arazisinin sınırları dışında bulunan ve herhangi bir sahip veya koruyucunun kontrolü ya da doğrudan denetimi altında bulunmayan sahipsiz evcil hayvanların, kısırlaştırılıp aşılanarak alındıkları ortama bırakılıncaya veya bu zaman zarfında sahiplendirilinceye kadar geçici olarak kaldığı tesisleri,

y) Şerit tesisi: İki volan üzerinde hareket eden ve orman emvali biçme işlerini yapan makineli işletmeleri,

z) Teminat: Her yıl Genel Müdürlükçe belirlenen ve taahhüt senedi hükümlerinin yerine getirilmesini temin maksadıyla alınan değeri,

aa) Toplam proje bedeli: İzne konu edilecek orman sayılan alan üzerinde kurulması planlanan tesislerin, metraj cetveli ve cari yıl birim fiyatları baz alınarak hazırlanmış maliyetini,

bb) ÜFE: Türkiye İstatistik Kurumu tarafından bir önceki yılın aynı ayına göre açıklanan yıllık üretici fiyat endeksini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Petrol ve Doğalgaz İzin İşlemleri

Müracaat ve taleplerin değerlendirilmesi

MADDE 4 – (1) Ruhsatlı sahalarda, petrol ve doğalgaz arama ve işletilmesi için gerekli yer ve tesislere izin verilebilir.

(2) Talep sahibi; izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkiini ve yüzölçümünü belirten yazılarına,

a) Ruhsatını,

b) Ruhsatın ve talep sahasının üzerinde gösterildiği 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

c) Meşcere haritasını,

ç) Orman kadastro haritasını,

d) 1/1000 veya uygun ölçekli vaziyet planını,

e) Koordinat özet çizelgesini,

f) İlgili kanunlar uyarınca alınması gereken ÇED, sit ve benzeri belge, görüş, karar veya muvafakatı,

g) Talep edilen sahada yapılacak tesislerin metraj cetveli ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, ilgili Devlet idareleri veya kamu kurum ve kuruluşlarınca belirlenecek cari yıl birim fiyatlarına veya proforma faturalarına göre hazırlanmış keşif özetlerini,

dört takım halinde ekleyerek izin müracaatında bulunur.

(3) Bölge müdürlüğü yapılan müracaatı öncelikle evrak üzerinde inceler, eksik veya yanlış evrak varsa müracaat sahibine bildirir. Belgeler tamamlanıncaya kadar talep değerlendirmeye alınmaz. Evrakın tam olması halinde heyet tarafından arazi üzerinde gerekli incelemeler yapılarak, tesislerin Devlet ormanlarında yapılmasında kamu yararı ve zaruret olup olmadığı hususunu da içeren kesin izin raporu düzenlenir.

(4) Kesin izin raporu düzenlenenlerden uygun görülenlere Bakanlıkça ruhsat süresi kadar kesin izin verilebilir. Verilen izin ilgiliye tebliğ edilir. Bir ay içinde bedeller, teminat ve taahhüt senedi alınır. İzin sahasının köşe noktalarına zeminden bir metre yükseklikte koordinat değerleri belirli sabit işaretler tesis ettirilerek saha teslimi yapılır.

(5) Aksi halde verilen izin resen iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

Alınacak bedeller

MADDE 5 – (1) Petrol ve doğalgaz arama izinlerinden;

a) Ağaçlandırma bedeli,

b) 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli,

alınır.

(2) Petrol ve doğalgaz tesis ve işletme izinlerinden;

a) Ağaçlandırma bedeli,

b) 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli,

c) Orman köylüleri kalkındırma geliri,

ç) Ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri,

d) Ancak; tesis izinlerinde, tesisin oturma alanı dışında kalan keşif özeti bulunmayan saha için 16 ncımaddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli ayrıca,

alınır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Define Arama, Arkeolojik Kazı, Restorasyon, Ocak, Fabrika, Hızar ve Şerit Kurma İzinleri

Define arama, arkeolojik kazı ve restorasyon izni

MADDE 6 – (1) Define arama taleplerinde talep sahibi, izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkisini ve yüzölçümünü belirten yazılarına;

a) Define arama ruhsatını,

b) Ruhsat ve talep sahasının üzerinde gösterildiği 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

c) Meşcere haritasını,

ç) Orman kadastro haritasını,

d) Koordinat özet çizelgesini,

e) 1/100 ölçekli vaziyet planını,

dört takım halinde ekleyerek orman idaresinden izin talebinde bulunur.

(2) Bölge müdürlüğü yapılan müracaatı öncelikle evrak üzerinde inceler, eksik ve yanlış evrak varsa müracaat sahibine bildirir. Belgeler tamamlanıncaya kadar talep değerlendirmeye alınmaz. Evrakın tam olması halinde heyet tarafından arazi üzerinde gerekli incelemeler yapılarak, talep edilen sahanın Devlet ormanlarına rastlayan kısımları için bedelli izin raporu tanzim edilir.

(3) Uygun görülenlere define arama ruhsat süresi dikkate alınarak 27/1/1984 tarihli ve 18294 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Define Arama Yönetmeliğindeki şartlarla Genel Müdürlükçe izin verilir. İzin sahibine tebliğ edilir. İzin sahibinden teminat, ağaçlandırma bedeli ve 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli ile taahhüt senedi alınarak saha teslimi yapılır. Tebligat tarihinden itibaren bir ay içerisinde bu işlemler tamamlanmadığı takdirde ikaz yapılmaksızın verilen izin iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

(4) Kültür ve Turizm Bakanlığı; arkeolojik kazı ve restorasyon yapılmak istenen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkiini ve yüzölçümünü belirten yazılarına;

a) 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

b) Meşcere haritasını,

c) Orman kadastro haritasını,

ç) Koordinat özet çizelgesini,

d) 1/1000 veya uygun ölçekli vaziyet planını,

ekleyerek bölge müdürlüğüne izin için müracaat eder.

(5) Heyet tarafından arazi üzerinde gerekli incelemeler yapılarak, talep edilen sahanın Devlet ormanlarına rastlayan kısımları için bedelsiz izin raporu tanzim edilir. Uygun görülenlere Genel Müdürlükçe izin verilebilir. İzin sahibine tebliğ edilir. İzin sahibinden taahhüt senedi alınır ve saha teslimi yapılır. Tebligat tarihinden itibaren bir ay içerisinde yukarıda belirtilen işlemler tamamlanmadığı takdirde ikaz yapılmaksızın verilen izin iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

Ocak izinleri

MADDE 7 – (1) Devlet ormanları içerisinde veya bu orman sınırlarına dört kilometreye kadar olan yerlerde odun kömürü, terebentin, katran, sakız ve benzeri gibi işletilmesinde ağaç kullanılan ocakların açılması için izin verilebilir. Talep sahibi, izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkisini ve yüzölçümünü belirten yazılarına,

a) Orman sayılan yerlerde talep sahasının;

1) 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

2) Meşcere haritasını,

3) Orman kadastro haritasını,

4) İzin sahasına ait koordinat özet çizelgesini,

5) 1/200 ölçekli vaziyet planını,

b) Orman sayılmayan yerlerde ise talep sahasının;

1) 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

2) 1/200 ölçekli vaziyet planını,

3) Mülkiyet belgesi ve/veya kira kontratını,

dört takım halinde ekleyerek bölge müdürlüğünden izin talebinde bulunur.

(2) Heyetçe, civar ormanların bu tip ocakları besleyecek verim gücü ve üretim miktarı, kaçakçılık ve yangına hassasiyet gibi hususlar dikkate alınarak orman sınırları içinde bulunanlara bedelli, orman sınırları dışında bulunanlara bedelsiz izin raporu düzenlenir. Uygun görülenlere Genel Müdürlükçe izin verilir.

(3) Verilecek izin süresi orman idaresince belirlenir. Verilen izin, izin sahibine tebliğ edilir. Orman sınırları içinde verilen izinlerde bedellerle birlikte teminat ve taahhüt senedi, orman sınırları dışında ise taahhüt senedi alınır. Tebligat tarihinden itibaren bir ay içerisinde bu işlemler tamamlanmadığı takdirde verilen izin re’sen iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

(4) Ocak izni; izin süresinin sona ermesi, hak sahibinin vazgeçmesi, bu Yönetmelik veya taahhüt senedi hükümlerine uyulmaması halinde iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

(5) Orman Kanununun 18 inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen sahalarda bu ocakların açılmasına izin verilmez.

(6) Devlet ormanları içinde tesis edilecek ocaklardan;

a) Ağaçlandırma bedeli,

b) 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli,

alınır.

Fabrika, hızar, şerit kurma izinleri

MADDE 8 – (1) Orman ürünlerini işleyecek her türlü fabrika ile Devlet ormanları sınırlarına dört kilometreye kadar olan yerlerde hızar ve şerit tesisi kurmak isteyenlere izin verilebilir.

(2) Talep sahibi, izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkisini ve yüzölçümünü belirten yazılarına;

a) Fizibilite raporunu,

b) Talep sahasını gösterir 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

c) 1/100 veya uygun ölçekli vaziyet planını,

ç) Tesislerin kurulacağı taşınmaza ait mülkiyet belgesini veya kira kontratını,

dört takım halinde ekleyerek orman idaresinden izin talebinde bulunur.

(3) Heyetçe; arazi incelemesi, fizibilite raporu, civar ormanlarının üretim durumu ve bu tip tesislere olan ihtiyacı dikkate alınarak izin raporu düzenlenir.

(4) Uygun görülenlere hammadde garantisi vermemek kaydıyla fabrikalara Bakanlıkça, hızar ve şeritlere Genel Müdürlükçe tesis kurma izni verilebilir.

(5) İzin sahipleri, tesis içinde ve çevresinde damgasız ve nakliyesiz kaçak orman emvali bulundurmamayı, işlememeyi ve orman idaresince istenen diğer tedbirleri almayı kabul ettiğini taahhüt etmek zorundadır.

(6) Devlet ormanlarında fabrika, hızar, şerit tesislerine izin verilmez.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Balık Üretmek Üzere Tesis Kurma İzinleri

Müracaat ve taleplerin değerlendirilmesi

MADDE 9 – (1) Balık üretmek üzere Devlet ormanları içinde veya bu orman sınırlarına dört kilometreye kadar olan yerlerde tesis kurulmasına izin verilebilir.

(2) Talep sahibi, izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkiini, yüzölçümünü ve kullanılacak su kaynağını belirten yazılarına,

a) 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

b) 1/200 veya uygun ölçekli vaziyet planını,

c) Koordinat özet çizelgesini,

ç) Meşcere haritasını,

d) Orman kadastro haritasını,

e) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca onaylanmış fizibilite raporunu,

f) 1/200 veya uygun ölçekli ağaç röleve planını,

g) Tesislere ait avan projesini,

ğ) İlgili kanunlar uyarınca alınması gereken ÇED, sit, su tahsis ve benzeri belge, görüş, karar veya muvafakatı,

h) İzin verilecek sahada yapılacak tesislerin metraj cetveli ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, ilgili Devlet idareleri veya kamu kurum ve kuruluşlarınca belirlenecek cari yıl birim fiyatlarına veya proforma faturalarına göre hazırlanmış keşif özetlerini,

dört takım halinde ekleyerek kesin izin için veya (a), (b), (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen belgeleri ekleyerek ön izin için bölge müdürlüğüne müracaatta bulunur.

(3) Bölge müdürlüğü yapılan müracaatı öncelikle evrak üzerinde inceler, eksik veya yanlış evrak varsa müracaat sahibine bildirir. Belgeler tamamlanıncaya kadar talep değerlendirmeye alınmaz. Evrakın tam olması halinde heyet tarafından arazi üzerinde gerekli incelemeler yapılarak, Devlet ormanları içerisinde bulunanlara zaruret olup olmadığı hususunu da içeren bedelli, orman sınırları dışında bulunanlara bedelsiz izin raporu düzenlenir.

(4) Ön izin raporu düzenlenenlerden uygun görülenlere Genel Müdürlükçe 24 ay süreli ön izin verilebilir.

(5) Kesin izin raporu düzenlenenlerden uygun görülenlere Genel Müdürlükçe su tahsis belgesindeki süre kadar kesin izin verilebilir.

(6) Verilen izin ilgiliye tebliğ edilir. Bir ay içinde bedeller, teminat ve taahhüt senedi alınır. Aksi halde verilen izin resen iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

Balık üretmek üzere tesis kurma izinlerine ilişkin diğer hükümler

MADDE 10 – (1) Orman sınırları dışındaki taleplerde mülkiyet belgesi veya kira sözleşmesi istenir.

(2) Orman sınırları içinde verilen izinlerde; bedeller, teminat ve taahhüt senedi orman sınırları dışında ise taahhüt senedi alınır.

(3) Orman sınırları içinde kuluçkahane, havuz gibi balık üretimine yönelik tesislerle birlikte kurulması zorunlu bekçi kulübesi, yatakhane, depo, idari büro gibi geçici tesislere de izin verilebilir.

(4) Göl ve deniz yüzeyinde yapılan balık üretimi ile ilgili olarak orman sayılan alanda bekçi kulübesi, depo, ağ serme yeri ve kuluçkahane yapımına izin verilebilir.

(5) Yatırıma; kesin izin tarihinden itibaren sekiz ay içinde başlanması ve yine kesin izin tarihinden itibaren tesisin iki yıl içinde tamamlanarak işletmeye açılması mecburidir. Bu süre mücbir sebepler dolayısıyla veya Genel Müdürlükçe uygun görülen hallerde uzatılabilir.

(6) Tesisin süresi içinde tamamlanmaması halinde izin iptal edilerek bu Yönetmelik gereği alınan teminat irat kaydedilir. İzni iptal edilen yerlerdeki tamamlanmamış tesisler için taahhüt senedi hükümleri uygulanır.

(7) Orman sayılan yerlerde, izin verilen proje dışında tesis yapılamaz. İlave veya tadilat projelerine Genel Müdürlükçe izin verilebilir. İzinsiz yapılan tesislere 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre orman idaresince el konulur.

Balık üretmek üzere tesis kurma izinlerinden alınacak bedeller

MADDE 11 – (1) Devlet ormanlarında verilen balık üretim tesis izinlerinden;

a) Ağaçlandırma bedeli,

b)16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli,

c) Orman köylüleri kalkındırma geliri,

ç) Ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri,

alınır.

(2) Ancak; bina izinlerinde, binanın oturma alanı dışında kalan keşif özeti bulunmayan saha için 16 ncımaddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli ayrıca alınır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Yol, Bina ve Diğer Tesis İzinleri İçin İzin Verilmesi

Verilecek izinler

MADDE 12 – (1) Kamu yararı ve zaruret bulunması halinde; savunma ve güvenlik tesislerine, yol, liman geri hizmet alanı, havaalanı, demiryolu gibi ulaşım tesislerine, enerji nakil hattı, trafo binası, enerji üretim santralleri, rüzgar ölçüm direği gibi enerji tesislerine, telefon iletim hattı, iletişim panosu, ölçüm istasyonu, R/L tesisleri, radyo-televizyon verici istasyonu ve antenleri, elektronik haberleşme sistemlerine ait baz istasyonları, fiber optik kablo gibi haberleşme tesislerine, su arama, su kuyusu, kaptaj, su isale hattı, su deposu, su dolum tesisi, jeotermal kaynak ve doğal mineralli su arama gibi su tesislerine, atık su tesislerine, petrol ve doğalgaz boru hattı, alt yapı tesislerine, katı atık transfer istasyonu, katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesislerine, baraj, gölet, sokak hayvanları bakımevi, mezarlık tesislerine, sağlık ocağı, hastane gibi sağlık tesislerine, ilk ve orta öğretim okulu gibi eğitim tesislerine, futbol sahası, kapalı spor salonu, atış poligonu gibi spor tesislerine ve bunlarla ilgili tesislere izin verilebilir.

(2) Sağlık ve eğitim tesisleri için Devlet idarelerine, spor tesisleri için ise Devlet idareleri ile Spor Genel Müdürlüğüne izin verilebilir.

(3) Diğer kamu kurum ve kuruluşlarına ve gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine sağlık, eğitim ve spor tesisi yapımı amacıyla izin verilmez.

Müracaat

MADDE 13 – (1) Talep sahibi, izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkiini ve yüzölçümünü belirten yazılarına dört takım,

a) 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

b) Meşcere haritasını,

c) 1/1000 veya uygun ölçekli vaziyet planını,

ç) Orman kadastro haritasını,

d) Koordinat özet çizelgesini,

e) Bina tesislerine ait avan projesini,

f) 1/1000 veya uygun ölçekli ağaç röleve planını,

g) 1/1000 ölçekli mevzii imar planını,

ğ) İlgili kanunlar uyarınca alınması gereken ÇED, sit, su tahsis, lisans ve benzeri belge, görüş, karar veya muvafakatı,

h) Talep edilen sahada yapılacak tesislerin, metraj cetveli ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, ilgili Devlet idareleri veya kamu kurum ve kuruluşlarınca belirlenecek cari yıl birim fiyatlarına veya proforma faturalarına göre hazırlanmış keşif özetlerini,

ekleyerek kesin izin için veya (a), (b), (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen belgeleri ekleyerek ön izin için bölge müdürlüğüne müracaatta bulunurlar.

Taleplerin değerlendirilmesi

MADDE 14 – (1) Bölge müdürlüğü yapılan müracaatı öncelikle evrak üzerinde inceler, eksik veya yanlış evrak varsa müracaat sahibine bildirir. Belgeler tamamlanıncaya kadar talep değerlendirmeye alınmaz. Evrakın tam olması halinde heyet tarafından arazi üzerinde gerekli incelemeler yapılarak, tesislerin Devlet ormanlarında yapılmasında kamu yararı ve zaruret olup olmadığı hususunu da içeren ön veya kesin izin raporu düzenlenir.

(2) Ön izin raporu düzenlenenlerden uygun görülenlere Bakanlıkça yirmi dört aya kadar ön izin verilebilir.

(3) Kesin izin raporu düzenlenenlerden uygun görülenlere Bakanlıkça kırk dokuz yıla kadar kesin izin verilebilir.

(4) Verilen izin ilgiliye tebliğ edilir. Bir ay içinde taahhüt senedi, bedeller ve teminat alınır. Aksi halde verilen izin resen iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

Alınacak bedeller

MADDE 15 – (1) İletişim panosu hariç verilen izinlerden;

a) Ağaçlandırma bedeli,

b) 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli,

c) Orman köylüleri kalkındırma geliri,

ç) Ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri,

alınır.

(2) Ancak; bina izinlerinde, binanın oturma alanı dışında kalan keşif özeti bulunmayan saha için 16 ncımaddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli ayrıca alınır.

(3) İletişim panoları için verilen izinlerden ise; Genel Müdürlükçe belirlenen metrekare bedeline bölge müdürlüğünce yöresel şartlara uygun olarak belirlenecek bedelin ilavesiyle elde edilecek pano metrekare birim fiyatı esas alınarak panonun ebatlarına göre yapılacak hesaplamaya göre ilk yıl arazi izin bedeli alınır. Belirlenen arazi izin bedeli toplam proje bedeli olarak kabul edilir. Orman köylüleri kalkındırma geliri ile ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri alınır. Ağaçlandırma bedeli alınmaz.

(4) İl özel idareleri, belediyeler, köy tüzel kişilikleri, belediyeler birliği, çevre koruma birlikleri ve köylere hizmet götürme birliklerinin kâr gayesi bulunmaksızın ve kamu yararına yönelik hizmetlerde kullanılmak üzere yapacakları tesislerden, Türkiye Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi Genel Müdürlüğü ve bağlı şirketlerince orman sayılan alanlarda yapılacak köy enerji nakil hatlarından ve bunlara ait trafo binalarından, ağaçlandırma bedeli, orman köylüleri kalkındırma geliri ile ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri alınmaz, arazi izin bedeli toplam proje bedelinin binde biri olarak alınır.

(5) Jeotermal kaynak ve doğal mineralli su arama maksadıyla Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğüne verilecek izinlerden orman köylüleri kalkındırma geliri ile ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri alınmaz.

(6) Orman Kanununun Ek 9 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince Spor Genel Müdürlüğüne spor tesisi yapımı maksadı ile verilen izinlerden bedel alınmaz.

(7) Orman Kanununun Ek 9 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince 9/5/1985 tarihli ve 3202 sayılı Köye Yönelik Hizmetler Hakkında Kanun çerçevesinde köye ve bağlı yerleşim birimlerine yönelik yol, su, atıksu, gölet, mezarlık ve altyapı tesisi yapımı maksadı ile İstanbul ve Kocaeli illerinde il sınırları dahilinde büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına, diğer illerde ise il özel idareleri adına verilen izinlerden bedel alınmaz.

(8) 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanuna göre verilecek izinlerde bu Kanunun 8 inci maddesinde belirtildiği şekilde bedeller alınır.

(9) 25/6/2010 tarihli ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 28 inci maddesi gereği Karayolları Genel Müdürlüğüne verilecek izinlerden bedel alınmaz.

(10) Devlet idarelerine verilecek izinlerden bedel alınmaz.

(11) Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarından ön izin süresi içinde herhangi bir bedel alınmaz.

ALTINCI BÖLÜM

Teminat ve Bedeller

Bedellerin tespiti

MADDE 16 – (1) Devlet ormanlarında verilecek bedelli kesin izinlerde izin türüne göre alınacak bedellerden;

a) Ağaçlandırma bedeli: Genel Müdürlükçe, orman bölge müdürlükleri bazında tespit edilen giydirilmiş brüt vasıfsız işçi ücreti ile ibreli ormanlar için 1615 saat/hektar, yapraklı ormanlar için 1748 saat/hektar katsayısı ile çarpımı sonucu belirlenen bedelin, izin alanı ile çarpımı sonucu,

b) Arazi izin bedeli;

1) İzin süresince arazi iradından yoksun kalma ve izin bitiminden sonra yetiştirilecek meşcerenin hasılat düşüklüğünden doğan zararın karşılığı olarak Genel Müdürlükçe belirlenen birim bedel ile verilecek iznin bulunduğu arazinin yol ve yerleşim merkezlerine yakınlığı, civar arazilerinin rayiç değerleri ve talep alanındaki ormanın vasfı dikkate alınarak bölge müdürlüğünce tespit edilecek birim kullanma bedelinin toplamının izin alanı ile çarpımı sonucu,

2) Çevre ve Şehircilik Bakanlığının ve ilgili kurumların ait olduğu yılı birim fiyatları veya proforma faturaları üzerinden hesaplanan toplam proje bedelinin binde beşi (% 05) alınarak,

c) Orman köylüleri kalkındırma geliri; Toplam proje bedelinin yüzde üçü (%3) alınarak,

ç) Ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri; Toplam proje bedelinin yüzde ikisi (%2) alınarak,

bulunur.

(2) Bedel hesaplarında Devlet ormanına isabet eden bölümler esas alınır.

(3) Bu bedellerden arazi izin bedeli her yıl, diğer bedeller izin başlangıcında bir defaya mahsus defaten alınır.

(4) Yılı birim fiyatları yayınlanıncaya kadar bir önceki yıl birim fiyatlarına göre hesaplanan proje maliyet bedelleri bir önceki yılın aynı ayına göre açıklanan yıllık ÜFE değişim oranında arttırılmak suretiyle güncellenebilir.

(5) Ön izinlerde; izin alanının metre karesi ile o yılın yapraklı ormanlar için belirlenen ağaçlandırma birim metrekare bedelinin 1/10’u ile çarpımı sonucu bulunacak bedel ön izin bedeli olarak bir defaya mahsus alınır, süre uzatmalarında bedel alınmaz.

(6) Müteakip yıllara ait arazi izin bedelleri, Türkiye İstatistik Kurumunca artışın yapılacağı ayda yayımlanan bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde değişim oranına göre açıklanan yıllık ÜFE değişim oranında arttırılmak suretiyle tespit edilerek, bildirime gerek kalmaksızın izin başlangıç tarihinden itibaren en geç 1 ay içinde her yıl defaten tahsil edilir. Ancak ÜFE’nin negatif çıkması halinde bir önceki yıl arazi izin bedeli, o yılın arazi izin bedeli olarak tahsil edilir.

(7) Sonraki yıl bedellerinin peşin ödenmesinin talep edilmesi halinde, ödenmesi talep edilen yıllara ait bedeller ödemenin yapıldığı yıl bedeli üzerinden defaten tahsil edilebilir.

Bedellerin yatırılması

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre tahsil edilecek; orman köylüleri kalkındırma geliri, ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri, arazi izin bedeli, ağaçlandırma bedeli, %2 gayrisafi yıllık gelir payı, işletme hakkı gelir payı ve kira gelir payı Genel Müdürlüğün özel bütçe hesabına yatırılır.

Gecikme zammı

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre bedelli olarak verilen izinlerde, zamanında ödenmeyen bedeller için, izinlerin iptaline ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen oranda gecikme zammı alınır. Zamanında ödenmeyen bedeller için yapılan ara ödemeler 22/4/1926 tarihli ve 818 sayılı Borçlar Kanununun 84 üncü maddesine göre öncelikle alacak ferilerine mahsup edilir.

Teminat ve teminat olarak alınacak değerler

MADDE 19 – (1) Teminat; izin başlangıcında bir defa alınır. Süre uzatımlarında ve izin devirlerinde güncellenir. Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarından, orman sayılmayan alanlarda verilen izinlerden ve ön izinlerden teminat alınmaz.

(2) Teminat olarak; Türk Parası, bankalar tarafından verilecek limit dahili süresiz teminat mektupları, Hazine Müsteşarlığınca ihraç edilen Devlet iç borçlanma senetleri ve bu senetler yerine düzenlenen belgeler kabul edilir.

(3) Genel Müdürlükçe belirlenerek alınan teminat her ne suretle olursa olsun haczedilemez, üzerine ihtiyati tedbir konulamaz.

(4) Teminat olarak alınan değerler, gerekli hallerde birbiriyle değiştirilebilir.

(5) Teminat özel bütçe hesabına alınır.

Teminat ve bedellerin iadesi

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik gereğince verilen izinler sebebiyle alınan teminat ve bedeller;

a) İznin, verilen sürenin dolması sebebiyle sona ermesi halinde; alınan bedeller iade edilmez, teminat ise taahhüt senedi ile ilgili yükümlülüklerini yerine getirmesi halinde iade edilir.

b) Yönetmelik ve taahhüt senedi hükümlerine uygun davranılmadığının tespiti üzerine iznin iptali halinde, alınmış olan bedeller iade edilmez. Teminat idarece irat kaydedilir. Teminat borca mahsup edilemez.

c) İzin sahibinin bir yıl içinde vazgeçmesi nedeniyle iznin iptali halinde; izin verilen sahada kısmen ya da tamamen çalışma yapılmadığı, izin öncesi doğal yapının bozulmadığının heyetçe düzenlenecek bir raporla tespiti ve bölge müdürlüğünce uygun görülmesi halinde, arazi izin bedeli dışındaki bedeller faizsiz olarak iade edilir. Ancak alınan teminat irat kaydedilir.

ç) Mahkeme kararı veya diğer kurumların işlemlerinden kaynaklanan nedenlerle iznin iptal edilmesi halinde; izin verilen sahada çalışma yapılmadığı, doğal yapının bozulmadığının heyetçe düzenlenecek bir raporla tespiti halinde, tüm bedeller ve teminat faizsiz olarak iade edilir. İzin verilen sahada çalışma yapılıp, izin sahasının kısmen veya tamamen doğal yapısının bozulduğunun tespiti halinde doğal yapısı bozulan alan izin sahibi tarafından ağaçlandırmaya uygun hale getirilir, aksi takdirde orman idaresince yerine getirilerek bu işle ilgili giderler alınan arazi izin bedelinden ve teminattan mahsup edilerek geriye kalan miktar faizsiz olarak iade edilir. Ağaçlandırma bedeli iade edilmez. Bedellerin idarece yapılan giderleri karşılamaması halinde aradaki fark izin sahibinden tahsil edilir.

d) İzin sahibinin izinden vazgeçtiğini ve faaliyetini durdurduğunu orman idaresine yazılı olarak bildirdiği durumlarda sahanın geri teslim alındığı tarihten itibaren bedel tahakkuk ettirilmez.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Müracaat şekli

MADDE 21 – (1) İzin talep yazılarına müracaatta istenilen belgelerle birlikte;

a) Belediyeler encümen veya meclis kararını,

b) Çevre koruma birlikleri ile köylere hizmet götürme birlikleri ve kooperatifler yönetim kurulu kararını,

c) Köy muhtarlıkları kaymakam veya vali tarafından onaylanmış köy ihtiyar heyeti kararını,

ç) Özel hukuk tüzel kişileri ise vekaleten müracaatlarda vekaletname, temsilen müracaatlarda yetki belgesini ve faal olduğuna ilişkin ilgili kurumlardan alınacak belgeyi ve imza sirkülerini,

d) Gerçek kişiler ise vekaleten müracaatlarda vekaletname ve imza sirkülerini,

eklerler.

(2) Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşları bağlı oldukları bakanlıklarının veya genel müdürlüklerinin resmi yazısı ile müracaat eder veya yetki devri kapsamında taşra birimlerinin müracaatı sağlanır.

İzin rapor eklerinin hazırlanması, vize ettirilmesi ve taahhüt senetlerinin onaylanması

MADDE 22 –(1) Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılacaklar hariç olmak üzere, izin sahalarının 1/25000 ölçekli memleket haritası ile orman kadastro ve meşcere haritasında gösterilmesi, izin sahalarına ait ağaç röleve planlarının hazırlanması ormancılık bürosu tarafından, şerit, hızar ve orman ürünlerini birinci el olarak işleyen fabrika tesislerinin yerleşim planı ve fizibilite raporları, orman ürünleri bürosu tarafından düzenlenerek imzalanır ve orman mühendisleri odasına vize ettirilir.

(2) Devlet idareleri veya kamu kurum ve kuruluşlarınca onaylı keşif özetleri hariç, keşif özetleri bölge müdürlüğü makine ikmal şube müdürlüğünce onaylanır.

(3) Orman kadastro ve meşcere haritaları ile koordinat özet çizelgeleri ve vaziyet planlarının uygunluğu heyet tarafından kontrol edilerek onaylanır.

(4) Katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisine ait vaziyet planı talep sahibince Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğüne onaylattırılarak uygun görüşü alınır.

(5) Sokak hayvanları bakımevi izinlerinde Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünün uygun görüşü alınır.

(6) Bedelsiz izinlerde metraj ve keşif özeti, orman kadastrosu yapılmamış yerlerde ise orman kadastro haritası istenmez.

(7) Taahhüt senetleri noter tarafından onaylanır. Ancak; genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarından alınacak taahhüt senedinde noter onayı aranmaz. Kurum yetkilisi tarafından onaylanır.

(8) Orman ürünleri işleyecek her çeşit fabrika izinleri ile Devlet ormanı sınırlarına dört kilometreye kadar olan yerlerde hızar, şerit kurulması ve kömür, terebentin, katran, sakız gibi işletilmesinde ağaç kullanılacak ocakların açılması izinleri ve balık üretmek üzere tesis kurulması için verilen izinlerden alınacak taahhüt senetlerinde noter onayı aranmaz.

(9) Gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerince bölge müdürlüğüne verilen noter onaylı veya asıl belgelerin, ihtiyaç kadar çoğaltılan suretlerinin aslına uygunluğu ormancılık bürosu tarafından kontrol edilerek onaylanır. Evrakın aslına uygunluğu bölge müdürlüğünce kontrol edilir.

Ön izin

MADDE 23 – (1) Ön izin süresi içinde saha teslimi yapılmaz ve hiçbir inşaat faaliyetine müsaade edilmez.

(2) Ön izin devredilemez.

(3) Harp, deprem, sel, yangın, toprak kayması gibi mücbir sebepler ile kendi kusuru dışındaki sebepler nedeniyle istenen belgelerin tamamlanamadığının bildirilmesi halinde veya uygun görülecek hallerde, ön izin sahibine ek süre verilebilir. Ön izin süresi uzatmalar dahil toplam 36 ayı geçemez. Ancak nükleer tesisler için 60 aya kadar ön izin süresi uzatılabilir.

(4) Ön izin; izin süresi son günü mesai bitimine kadar gerekli belgelerle birlikte, orman idaresine iznin uzatılması talebinde bulunulmaması halinde, bildirime gerek kalmaksızın kendiliğinden sona erer.

(5) İzin sahibinin vazgeçmesi, istenen belgelerin süresi içinde tamamlanarak orman idaresine verilmemesi halinde resen iptal edilerek sona erer. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

(6) Ön izin süresi içinde mevzuatta kesin izin verilmesini engelleyen değişiklik olması halinde ön izin iptal edilir.

Kesin izin ve devir

MADDE 24 – (1) Verilen izinler maksadı dışında kullanılamaz.

(2) Kesin izin; taahhüt senedi hükümlerine ve sürelerine bağlı kalmak kaydıyla talep edilmesi halinde Bakanlıkça devir edilebilir. Devir alanın, devir eden adına olan ruhsat, lisans, tahsis belgesinin devrini alması, taahhüt senedi ve teminat vermesi zorunludur. Aksi halde devir edenin orman idaresine karşı sorumlulukları aynen devam eder.

(3) Sağlık, eğitim ve spor tesisi için verilen izinler Devlet idarelerine devredilebilir. Ancak spor tesisleri, kamu kurum ve kuruluşlarından sadece Spor Genel Müdürlüğüne devredilebilir.

(4) Kesin izin süresi izin sahibinin talebi halinde uzatılabilir. Kesin izin süresi, uzatmalar dahil toplam 49 yılı geçemez. Ancak izin amaç ve şartlarına uygun olarak faaliyet gösteren hak sahiplerinin izin süreleri; yer, bina ve tesislerin rayiç değeri üzerinden belirlenecek yıllık bedelle doksandokuz yıla kadar uzatılabilir. Tesislerin orman idaresine devir işlemleri bu süre sonunda yapılır.

(5) İzin süresinin dolması, izin sahibinin vazgeçmesi, bu Yönetmelik ve taahhüt senedi hükümlerine aykırı davranılması halinde ise kesin izin iptal edilerek sona erer. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

(6) İznin herhangi bir şekilde sona ermesi halinde; sahalar orman idaresince teslim alınır.

Mülkiyet uyuşmazlığı

MADDE 25 – (1) Mülkiyeti konusunda uyuşmazlık bulunması nedeniyle mahkemeye intikal etmiş yerlerde dava sonucuna kadar izin verilmez.

(2) Ancak ilgili birimlerce izne konu projenin yapılmasına ilişkin kamulaştırma maksadıyla kamu yararı kararı alınması halinde; mahkeme kararına göre ihtilaflı yerin orman sınırları dışında kalması durumunda, talep sahibinden, kamulaştırmadan doğacak bedellerin ödeneceğine ve her türlü sorumluluğun yerine getirileceğine dair taahhüt senedi alınarak izin verilir.

(3) Mahkeme neticesinde ihtilaflı yerin orman sınırları dışında kalması halinde verilen izin iptal edilir. Ancak alınan bedeller iade edilmez, teminat faizsiz olarak iade edilir.

İzni iptal edilen sahaların yeniden izne konu edilmesi ve tesislerin değerlendirilmesi

MADDE 26 – (1) Önceden izin verilmiş olup da herhangi bir sebeple izni iptal edilen ancak üzerinde tesis bulunmayan sahalar bu Yönetmelik hükümlerine göre yeniden izne konu edilebilir.

(2) 6831 sayılı Orman Kanununun 17 nci maddesinin üçüncü fıkrasına göre izin verilen tesisler ise iznin sona ermesi halinde eksiksiz ve bedelsiz olarak Genel Müdürlüğün tasarrufuna geçer. Bu tesisler sabit kıymetlere alınarak orman idaresince değerlendirilir. Orman idaresinin teslim almak istemediği tesisler ise izin sahibince yerinden kaldırılarak orman sınırları dışına çıkartılır.

Hizmet giderleri

MADDE 27 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre orman idaresinin yapacağı her türlü giderler, müracaat sahiplerince karşılanır. Bunlar;

a) Arazi incelemelerine katılacak teknik elemanların ve diğer personelin 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre her türlü yol giderleri ve gündelikleri,

b) Zaruri olarak kullanılan resmi hizmet vasıtalarının işletme giderleridir.

(2) Bu Yönetmelik hükümlerine göre arazi incelemelerinde görevlendirilen elemanlara yapılacak ödemeler, müracaat sahiplerince avans olarak orman idaresine yatırılır.

(3) Her başvuru için ayrı dosya açılır ve giderler ayrı ayrı hesaplanarak ilgilisinden tahsil edilir.

(4) Orman idaresince her türlü giderlerin ödenmesi ve mahsup işlemleri sarf evrakına müsteniden, usulüne göre yapılır. Yatırılan avanstan geriye kalan miktar müracaat sahibine iade edilir.

(5) Müracaat sahibince avans olarak yatırılacak miktar orman idaresine yatırılmadığı takdirde arazi incelemesine çıkılmaz.

(6) Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarından hizmet giderleri alınmaz.

Yapılacak ilave tesisler

MADDE 28 – (1) Orman sayılan yerlerde, izin verilen proje dışında izinsiz tesis yapılamaz. İzinli saha içinde yapılacak ilave tesisler için bu Yönetmelik hükümlerine göre izin alınması mecburidir.

İzin sahalarının kontrolü ve sorumluluk

MADDE 29 – (1) İzin sahaları takvim yılı içinde en az bir defa heyetçe kontrolü yapılarak tutanak tanzim edilir.

(2) İzin alanlarında her türlü hak ve yükümlülük izin sahibine aittir. Ancak, bu Yönetmelik gereği izin verilen alanlarda izin sahibi ile üçüncü kişi veya kuruluşlar arasındaki sözleşmeye dayanılarak yapılan faaliyetlerden izin sahibi üçüncü kişi ile birlikte sorumludur.

İzin başlangıcı

MADDE 30 – (1) İzin başlangıç tarihi, izin olurunda izin başlangıç tarihi belirtilmemiş ise izin olurunun verildiği tarihtir.

Aynı alana isabet eden izinler

MADDE 31 – (1) İzin verilen sahanın bir bölümünün zorunluluk halinde bir başka tesis yapılması amacıyla verilecek izin sahası ile aynı sahaya isabet etmesi halinde, daha önce verilen izin sahibinin muvafakatı alınır. Muvafakat verilmemesi halinde mevcut izin faaliyetinin engellenmemesi için talep sahibince gerekli tedbirler alınarak İdarece resen izin verilebilir.

Kamu yararı ve zaruret halinin tespiti

MADDE 32 – (1) Bu Yönetmelikte belirtilen tesislerin ormanlık sahada yapılmasında kamu yararı ve zaruret olduğuna dair tespit; talep edilen faaliyetin orman ekosistemi dışında gerçekleştirilmesi imkanı bulunup bulunmadığı hususu irdelenerek, bölge müdürlüğünce teşkil edilecek izin raporunu yapan heyet marifetiyle yapılır.

Beş yıllık bedel tespit tutanaklarının tanzimi

MADDE 33 – (1) Taahhüt senetlerinde hüküm bulunan izinlerde; beş yıllık bedel tespit tutanaklarının tanziminde deflatör, kira artış oranı, ÜFE değişim oranı veya diğer ekonomik kriterler dikkate alınır. Beş yıllık bedel tespit tutanağı ile tespit edilen bedel, taahhüt senedi hükümlerine göre bulunacak bedelden daha az olamaz.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra verilecek izinlerde beş yıllık bedel tespit tutanağı düzenlenmez.

İrtifak hakkı tesisi

MADDE 34 – (1) Kesin iznin irtifak hakkına dönüştürülmesinin talep edilmesi halinde, Bakanlığın uygun görüşü ile birlikte, bu talep Maliye Bakanlığına gönderilir. Maliye Bakanlığınca da uygun görülmesi halinde, adına kesin izin verilen yatırımcı lehine 6831 sayılı Orman Kanununun 115 inci maddesine ve 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kat irtifakı kurulmaması kaydıyla irtifak hakkı tesis edilir.

(2) Maliye Bakanlığı irtifak hakkının tapuya tescili sırasında kesin izin sözleşmesinde gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir.

(3) Kesin iznin irtifak hakkına dönüştürülmesi halinde resmi senet hükümleri uygulanır.

Kısıtlamalar

MADDE 35 – (1) Orman sayılan alanda lojman ve sosyal tesislere izin verilmez.

(2) Orman sayılan alanda yapılması zorunlu olan yollar çevreye zarar vermeyecek şekilde ekskavatörle yapılır, yol yapımından çıkan malzeme ormana zarar vermeyecek şekilde izinli alanlara taşınır.

(3) Sokak hayvanları bakımevi maksadıyla yalnızca belediyeler ve devlet idareleri adına izne konu edilebilir.

(4) Mezarlık tesis izinleri sadece belediyelere, il özel idarelerine ve köy tüzel kişiliklerine verilebilir.

(5) Orman Kanununun 17 nci maddesine göre verilen enerji, ulaşım, su isale hattı gibi izinlerde, izinli tesislerin inşaatı esnasında orman sayılan alandan çıkan orman toprağını da içeren kazı fazlası malzemelerin depolanacağı izin alanlarına, orman sayılan alanlardan izinli sahaların dışından getirilecek herhangi bir malzeme dökülemez. Bu sahalar izin sahibince ağaçlandırılacak hale getirilerek geri teslim edilir.

(6) İstanbul ve Kocaeli illerinde köy ve bağlı yerleşim birimleri 5216 sayılı Kanunun Geçici 2 nci maddesine göre tüzel kişiliği devam eden orman köyleridir.

(7) Savunma ve güvenlik amaçlı verilen bina tesislerine ait avan proje istenmez.

(8) Bu Yönetmeliğe göre izin verilen saha sınırları içinde ve izin veriliş maksadına uygun mevzii imar planı yaptırılabilir.

(9) Bu Yönetmeliğe göre yalnızca okul, hastane, sağlık ocağı gibi bina izinlerinde, hidroelektrik santral tesislerinde santral binası, termik, doğal gaz çevrim, nükleer güç, rüzgar gibi enerji santralleri, katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisi, atık su arıtma, sokak hayvanları bakımevi, su arıtma, su dolum tesisi, liman geri hizmet alanı, havaalanı ve spor tesisi izinlerinde 1/1000 ölçekli mevzii imar planı veya ilgili idareden alınacak imar planı gerektiren yapı ve tesislerden olmadığına dair yazı istenir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

İzinlere Konu Tesislerin Tamamının veya Bir Bölümünün Kiralanması, İşletme Hakkının Devredilmesi, Yap-İşlet-Devret Modeli ile Yaptırılması

Taleplerin değerlendirilmesi

MADDE 36 – (1) Orman Kanununun 17 nci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; sağlık, eğitim ve spor tesisi yapımı maksadıyla verilen izinlere konu asli tesislerin dışındaki kafeterya, kantin, otopark gibi yan ünitelerin kiralanmasının, aynı fıkra kapsamında diğer izinlere konu tesislerin tamamının veya bir bölümünün kiralanmasının veya özelleştirme uygulamaları kapsamında işletme hakkının devredilmesinin, yap-işlet-devret modeli ile yaptırılmasının izin sahibi tarafından talep edilmesi halinde heyetçe konu incelenir. İnceleme raporu düzenlenir. Uygun görülenlere Bakanlıkça izin verilir.

(2) Sağlık, eğitim ve spor tesisi yapımı maksadıyla verilen izinlere konu asli tesislerin kiralanmasına, işletme hakkının devredilmesine, yap-işlet-devret modeli ile yaptırılmasına izin verilemez.

İzinlere konu tesislerin kiraya verilmesi

MADDE 37 – (1) Turizm izinleri dışındaki, 36 ncı maddede belirtilen izinlere konu tesislerin tamamının veya bir bölümünün üçüncü kişilere kiralanmasına izin verilmesi halinde, izin sahibi;

a) Kiracı ile arasındaki sözleşmenin noter onaylı bir suretini,

b) İzin başlangıcında alınan taahhüt senedinde, kira sözleşmesinde belirtilen tarihten itibaren kira bedelinin yüzde ellisinin en geç bir ay içinde Genel Müdürlük özel bütçe hesabına yatırılacağına, kira sözleşmesinin sona ermesi halinde en geç bir ay içinde orman idaresine bildirileceğine, aksi halde doğacak her türlü hukuki ve mali yükümlülüklerden sorumlu olacağına ilişkin hüküm bulunmaması halinde, bu hususları içeren ek taahhüt senedi orman idaresine verilir.

(2) Aksi halde verilen kiralama izni resen iptal edilir.

Bedelsiz izinlerin özelleştirme uygulamaları kapsamında işletme hakkının devri

MADDE 38 –(1) Genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarına verilen bedelsiz izinlerin, özelleştirme uygulamaları kapsamında işletme hakkının devri hâlinde işletme hakkı devir bedeli üzerinden orman sayılan alanların devredilen toplam kullanım alanları içindeki yüzde oranı dikkate alınarak hesaplanacak tutarın binde beşi bir defaya mahsus olmak üzere işletici tarafından devir alma tarihinden itibaren üç ay içinde defaten Genel Müdürlük özel bütçe hesabına yatırılır.

(2) Bu izinlerden ayrıca bir bedel alınmaz.

(3) İzinler, ilgili genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşları adına devam eder. Ancak taahhüt senetlerinde yer alan haklar işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılır ve yükümlülükler işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirilir.

(4) İzin başlangıcında alınan taahhüt senedinde, taahhüt senetlerinde yer alan hakların işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılacağı ve yükümlülüklerin yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirileceğine ilişkin hüküm bulunmaması halinde işletmeciden ek taahhüt senedi alınır.

(5) Ancak izinlerin birden fazla olması halinde alınacak ek taahhüt senedi her bir izin için ayrı ayrıalınabileceği gibi tüm izinler için tek bir taahhüt senedi de alınabilir.

Bedelli izinlerin özelleştirme uygulamaları kapsamında işletme hakkının devri

MADDE 39 – (1) Kamu kurum ve kuruluşlarına verilen bedelli izinlerin özelleştirme uygulamaları kapsamında işletme hakkının devri halinde, taahhüt senedinde yer alan bedeller dışında işletme hakkı bedeli üzerinden herhangi bir bedel alınmaz.

(2) Kamu kurum ve kuruluşları adına verilmiş izinlerin, grup olarak işletme hakkının devri halinde, bu grup içinde yer alan varsa bedelsiz izinler bedelliye dönüştürülür ve buna uygun yeni taahhüt senedi alınır. Bu izinlerden de taahhüt senedinde yer alan bedeller dışında işletme hakkı bedeli üzerinden herhangi bir bedel alınmaz.

(3) İzinler, ilgili genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşları adına devam eder. Ancak taahhüt senetlerinde yer alan haklar işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılır ve yükümlülükler yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirilir. Taahhüt senedinden doğan bedeller işletmeci tarafından yatırılır.

(4) İzin başlangıcında alınan taahhüt senedinde, taahhüt senetlerinde yer alan hakların işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılacağı ve yükümlülüklerin yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirileceğine ilişkin hüküm bulunmaması halinde işletmeciden, ek taahhüt senedi alınır.

(5) Ancak izinlerin birden fazla olması halinde alınacak ek taahhüt senedi her bir izin için ayrı ayrıalınabileceği gibi tüm izinler için tek bir taahhüt senedi de alınabilir.

Bedelsiz izinlerin yap-işlet-devret modeli ile yaptırılması

MADDE 40 – (1) Genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarına verilen izinlere konu tesislerin yap-işlet-devret modeli ile yaptırılması hâlinde işletme hakkı bedeli üzerinden herhangi bir bedel alınmaz.

(2) İzinler, ilgili genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşları adına devam eder. Ancak taahhüt senetlerinde yer alan haklar işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılır ve yükümlülükler yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirilir.

(3) İzin başlangıcında alınan taahhüt senedinde, taahhüt senetlerinde yer alan hakların işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılacağı ve yükümlülüklerin yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirileceğine ilişkin hüküm bulunmaması halinde, işletmeciden ek taahhüt senedi alınır.

(4) İzinlerin birden fazla olması halinde alınacak ek taahhüt senedi her bir izin için ayrı ayrıalınabileceği gibi tüm izinler için tek bir taahhüt senedi de alınabilir.

Bedelli izinlerin yap-işlet-devret modeli ile yaptırılması

MADDE 41 – (1) Kamu kurum ve kuruluşlarına verilen bedelli izinlere konu tesislerin yap-işlet-devret modeli esas alınarak yaptırılması ve işlettirilmesi halinde taahhüt senedinde yer alan bedeller dışında herhangi bir bedel alınmaz.

(2) İzinler, ilgili kamu kurum ve kuruluşları adına devam eder. Ancak taahhüt senetlerinde yer alan haklar işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılır ve yükümlülükler yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirilir. Taahhüt senedinden doğan bedeller işletmeci tarafından yatırılır.

(3) İzin başlangıcında alınan taahhüt senedinde, taahhüt senetlerinde yer alan hakların işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılacağı ve yükümlülüklerin yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirileceğine ilişkin hüküm bulunmaması halinde işletmeciden, ek taahhüt senedi alınır.

(4) Ancak izinlerin birden fazla olması halinde alınacak ek taahhüt senedi her bir izin için ayrı ayrıalınabileceği gibi tüm izinler için tek bir taahhüt senedi de alınabilir.

Kiralama, işletme hakkı devri, yap-işlet-devret modeli ile yaptırılan mevcut izinler

MADDE 42 – (1) Orman Kanununun Ek 11 inci maddesinin yürürlük tarihi olan 13/7/2010 tarihinden önce genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarına verilen bedelsiz izinlerin işletme hakkının devredilmiş veya izinlere konu tesislerin yap-işlet-devret modeli ile yaptırılmış olması hâlinde herhangi bir bedel alınmaz.

(2) Kamu kurum ve kuruluşlarına verilen bedelli izinlerde ise taahhüt senedinde yer alan bedeller dışında herhangi bir bedel alınmaz. Taahhüt senedinden doğan bedeller işletmeci tarafından ödenir.

(3) İzinler, ilgili kamu idareleri veya kamu kurum ve kuruluşları adına devam eder. Ancak taahhüt senetlerinde yer alan haklar işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılır ve yükümlülükler yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirileceğine ilişkin ek taahhüt senedi alınır.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Geçici Hükümler

Mevcut izinlerin devamı

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce verilen izinlerin süre uzatımında ve devirlerinde, ayrıca devam eden izinlerde izin sahibinin talebi halinde bu Yönetmelik hükümleri uygulanır ve buna uygun taahhüt senedi alınır. Geçmişte bedelli verilen izinler bu Yönetmeliğe göre değerlendirilerek, bedelsiz olması halinde bedelsiz taahhüt senedi alınır.

(2) Bedelli izinlerde, izin sahibinin talebi üzerine yeni taahhüt senedi düzenlenmesi halinde; taahhüt senedinin düzenlendiği yıla ait arazi izin bedeli, en son tutanak bedeli esas alınarak ÜFE değişim oranında güncellenerek belirlenir. Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce verilen izinlerde 15 inci maddenin dördüncü fıkrası hükmü uygulanmaz.

(3) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce verilmiş izinlerde arazi izin bedellerinin arttırılması için uygulanan “Deflatör” artış oranı yerine, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesi ile bu Yönetmelikte belirtilen “ÜFE” değişim oranı uygulanır, bildirime gerek kalmaksızın izin başlangıç tarihinden itibaren en geç bir ay içinde her yıl defaten tahsil edilir.

(4) Orman Kanununun 17 nci maddesi hükümlerine göre 8/11/2003 tarihinden önce kesin izin verilen turizm ve diğer izinlerin izin hakları devam eder. İzinli saha içinde kalmak kaydıyla mevcut tesislere ilave, tadilat, kapasite, tür ve sınıf değişikliği izni Bakanlık onayı ile verilebilir. Ancak kanuni düzenlemelere göre izin verilemeyecek ön izinler, kesin izne dönüştürülemez.

Kesin izin verilen mevcut turizm izinlerine ilişkin iş ve işlemler

GEÇİCİ MADDE 2 – (1) 8/11/2003 tarihinden önce Bakanlıkça turizm kesin izni verilmiş tesislerin işlemleri; Bakan tarafından görevlendirilecek bir başkan ve üç üyeden teşekkül eden değerlendirme komisyonunca değerlendirilir. Komisyonun sekretarya görevini Kadastro ve Mülkiyet Dairesi Başkanlığı yürütür. Kararlar oy çokluğu ile alınır. Komisyonun görevi; Bakanlıkça verilen turizm izinlerine veya tahsislerine ilişkin değerlendirmeyi yapmak, kararını ve varsa farklı görüşlerini Bakanlığa arz etmektir. Komisyon kararları Bakanlık oluruna sunulur. Onaylanması halinde yürürlüğe girer.

(2) İzinle ilgili olarak mahkemelerde dava açılması veya müteşebbisin iradesi dışında yatırımın gerçekleştirilmesini imkansız kılacak ve Bakanlık tarafından da uygun görülecek bir idari işlemle karşılaşılması durumunda müteşebbisin;

a) İzin ve irtifak hakkı süresinin dondurulmasını talep etmesi,

b) İznin başlangıç tarihi ile iznin dondurulduğu tarih arasında varsa ödenmeyen arazi izin bedeli veya irtifak hakkı tesis edilmiş ise irtifak hakkı bedelini, 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen oranda hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte ödemesi,

c) İznin yeniden başlayacağı tarih itibariyle, Kültür ve Turizm Bakanlığınca tespit edilen; yataklı tesisler için yatak başı, yataksız tesisler için metrekare birim fiyatları ile çarpımı sonucu bulunacak toplam proje bedelinin binde beşi (%05) oranında belirlenecek yeni bedelin, o yıla ait arazi izin veya irtifak hakkı bedeli sayılmak üzere, bu bedelin ödeneceğine ilişkin taahhüt senedi vermesi,

halinde izin veya irtifak hakkı süresi talep tarihi esas alınarak dondurulabilir.

(3) Dondurulan süre için müteşebbisten arazi izin bedeli veya irtifak hakkı bedeli alınmaz. Dondurulan süre izin süresinden sayılmaz. İzin veya irtifak hakkı süresinin dondurulmasına neden olan sebeplerin ortadan kalkması durumunda izin veya irtifak hakkı süresi kaldığı yerden işlemeye devam eder. Ancak, izin veya irtifak hakkı süresinin dondurulduğu sebepler ortadan kalktığı halde, müteşebbis tarafından orman idaresinin bu durumdan haberdar edilmemesi halinde, geçen süre normal izin veya irtifak hakkı süresinden sayılır ve geçen süre için arazi izin veya irtifak hakkı bedeli 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen oranda gecikme zammı ile birlikte alınır.

(4) Turizm yatırım/işletme belgesinin iptali halinde, taahhüt senetlerinde aksi hüküm bulunmuş olsa dahi en geç 1 yıl içinde alınacak yeni belge İdareye verilir. Bu süre uygun görülmesi halinde Bakanlık onayı ile uzatılabilir. Aksi halde izin iptal edilir.

(5) İzinli saha içinde kalmak kaydıyla verilecek; ilave, tadilat, kapasite, tür ve sınıf değişikliği izinlerinde Kültür ve Turizm Bakanlığınca turizm yatırımı türleri için her yıl belirlenen birim maliyetlere göre hesaplanacak ilave proje bedelinin; binde beşi oranında arazi izin bedeli, yüzde üçü oranında orman köylüleri kalkındırma geliri, yüzde ikisi oranında ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri, bedelleri ile ek taahhüt senedi ve ek teminat alınır. Kapasite, tür ve sınıfın düşmesi halinde bedellerde herhangi bir indirime gidilmez.

(6) Herhangi bir şekilde irtifak hakkı kurulmamış kesin izinler; tesis işletmeye açılıncaya kadar; izin verilen müteşebbisin, şirket sermayesinin yüzde elli biri (% 51) kendisinde kalması ve izni devir alan tarafından bu Yönetmelik hükümlerine göre güncellenecek arazi izin bedeli, teminat ve yeni taahhüt senedi vermesi, tesisler işletmeye açıldıktan sonra ise devir alan müteşebbislerce bu Yönetmelik hükümlerine göre güncellenecek arazi izin bedeli, teminat ve yeni taahhüt senedi verilmesi kaydıyla, Bakanlıkça devredilebilir.

(7) Herhangi bir şekilde irtifak hakkı kurulmuş kesin izinler ise tesisin işletmeye açılıp açılmadığına bakılmaksızın, Maliye Bakanlığının uygun görüşünün alınması, bu Yönetmelik hükümlerine göre güncellenecek arazi izin bedeli, teminat ve yeni taahhüt senedi alınması kaydıyla, Bakanlıkça devredilebilir.

(8) Şirket hisse devri veya unvan değişikliği talep edilmesi halinde; tesis işletmeye açılmış olsun veya olmasın, taahhüt senedi veya resmi senetlerdeki izin ve irtifak hakkı sürelerine bağlı kalmak ve daha önce alınan taahhüt senedi hükümlerinin kabul edildiğine, tüm borç ve taahhütlerinden sorumlu olduğuna dair ek taahhüt alınması kaydıyla Bakanlıkça izin verilebilir.

(9) Her türlü devir halinde; devredenin devir tarihine kadar, devralanın ise devir tarihinden başlamak üzere izin süresi sonuna kadar bu Yönetmelik ve taahhüt senedi hükümlerinden doğan hukuki ve mali sorumlulukları devam eder.

(10) Tesisler, müteşebbis tarafından, Bakanlıktan izin alınması kaydıyla üçüncü kişilere işlettirilebilir. Alt ünitelerin üçüncü kişilere işlettirilmesi halinde Bakanlığa bilgi verilir, ancak Bakanlık onayı aranmaz. Kira yoluyla üçüncü şahıslara işlettirilmesi halinde, müteşebbisin kesin izin taahhüt senedi ve irtifak hakkı taahhüt senedindeki sorumluluklar aynen devam eder.

(11) Ayrıca yapılan yatırımın işletmeye geçtiği tarihten başlamak üzere, yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payı aşağıda izah edildiği şekilde tahsil edilir. Ancak tesisin işletmeye açıldığı yıl ile takip eden birinci takvim yılı için muafiyet tanınır.

a) Yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payı; izin verilen arazi üzerinde kurulan işletmelere ait; yılın ilk günü ile son günü arasındaki tahsil edilmiş olsun veya olmasın tahakkuk eden her türlü satış hasılatı, hizmet satış bedelleri, izne esas konu dahilindeki her türlü kira gelirleri, faiz gelirleri ile izin verilen alan içerisinde herhangi bir isim altında elde edilen gelirlerin tek düzen muhasebe sistemdeki gelir tablosuna esas net satışlar ve gelir tablosu içeriğinde bulunan diğer olağan gelir ve karlar ile diğer olağandışı gelir ve karların toplamının yüzde ikisi (%2) dir. Takip eden yılın eylül ayı sonuna kadar izin sahibinden tahsil edilir. Bu tesise ait cari yıl öncesi vergi gelir tablosu ile yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payına ait hesaplama cetvelinin 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununa göre yetkili kılınan yeminli mali müşavire tasdik ettirilmesi zorunludur.

b) İzinli saha üzerinde kurulan tesislerin işletmeciliğinin üçüncü kişi veya kuruluşlara kiraya verilmesi halinde, kiracıların yapacakları kiraya verme işlemleri de dahil olmak üzere, kiraya verenlerden kira bedeli üzerinden, son kiracı olan işleticiden ise işletme hasılatı üzerinden yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payı tahsil edilir. Kiracı veya kiracılar işletme hasılatıüzerinden yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payını ilgili orman işletme müdürlüğü saymanlığına yatırmayı taahhüt eder. Taahhüt, kira kontratının tanzim edildiği tarihten itibaren bir ay içinde yapılır. Kiracıların taahhütte bulunmamalarından dolayı bunlardan alınamayan yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payı kiraya verenlerden alınır. Kiracıların yıllık işletme hasılatını beyan etmesi ile yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payını yatırmasında ve tespitinde yatırımcı için öngörülen esaslar uygulanır.

c) Tesisin kısmen orman sayılan, kısmen orman sayılmayan alanda kurulu olması durumunda yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payı orman sayılan alanın genel alana oranlanması suretiyle hesaplanır. İzinli tesisi de kapsayan birden fazla tesise ait bilançonun tek olarak düzenlenmesi halinde, izinli tesise ait tek düzen muhasebe sistemindeki gelir tablosu yetkili yeminli mali müşavir tarafından ayrılarak düzenlenir ve onaylı olarak orman idaresine verilir.

(12) Orman köylüleri kalkındırma geliri, 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 15 inci maddesine göre tahsil edilir.

(13) Müteakip yıllara ait arazi izin bedelleri, ÜFE değişim oranında arttırılmak suretiyle tespit edilerek, bildirime gerek kalmaksızın izin başlangıç tarihinden itibaren en geç bir ay içinde her yıl defaten tahsil edilir.

(14) Teminat, toplam proje bedelinin yüzde üçü (%3) oranında izin başlangıcında bir defa alınır. Süre uzatımlarında ve izin devirlerinde güncellenir. Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarından teminat alınmaz. Teminat olarak; Türk Parası, mevduat bankaları ve katılım bankalarınca verilecek teminat mektupları, Hazine Müsteşarlığınca ihraç edilen Devlet İç Borçlanma Senetleri ve bu senetler yerine düzenlenen belgeler kabul edilir. Genel Müdürlükçe belirlenerek alınan teminat her ne suretle olursa olsun haczedilemez, üzerine ihtiyati tedbir konulamaz, tespit ve tahsiline itiraz edilemez. Teminat olarak alınan değerler, gerekli hallerde birbiriyle değiştirilebilir.

(15) Yatırımcı tarafından, kesin iznin irtifak hakkına dönüştürülmesinin talep edilmesi halinde Bakanlığın uygun görüşü ile birlikte, bu talep Maliye Bakanlığına gönderilir. Maliye Bakanlığınca da uygun görülmesi halinde, adına kesin izin verilen yatırımcı lehine 6831 sayılı Orman Kanununun 115 inci maddesine ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre; kat irtifakı kurulmaması kaydıyla irtifak hakkı tesis edilir. Maliye Bakanlığı irtifak hakkının tapuya tescili sırasında kesin izin sözleşmesinde gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir. Kesin iznin irtifak hakkına dönüştürülmesi halinde resmi senet hükümleri uygulanır.

(16) Kesin izin; sürenin dolması, izin sahibinin vazgeçmesi, bu Yönetmelik ve taahhüt senedi hükümlerine aykırı davranılması, Kültür ve Turizm Bakanlığınca verilen turizm yatırım belgesi veya turizm işletme belgesinin alınamaması, bu belgelerden iptal edilmiş olanların en geç 1 yıl içinde yenilenmemiş veya süre verilmemiş olması hallerinde, Bakanlık onayı ile iptal edilerek, sona erer. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir. Varsa irtifak hakkı da kaldırılır. Devlet ormanları üzerindeki her türlü bina ve tesisler eksiksiz ve bedelsiz olarak en geç üç ay içinde orman idaresinin tasarrufuna geçer. Söz konusu bina ve tesisler Genel Müdürlükçe değerlendirilir.

Önceden yapılan müracaatların değerlendirilmesi

GEÇİCİ MADDE 3 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önceki müracaatlardan değerlendirme aşamasında olan taleplere bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce verilen ön izinlerin süre uzatımlarında da herhangi bir bedel alınmaz.

ONUNCU BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 43 – (1) 22/3/2007 tarihli ve 26470 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Sayılan Alanlarda Verilecek İzinler Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 44 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 45 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Orman ve Su İşleri Bakanı yürütür.

SAN-JOSE KABUKLU BİTİ İLE MÜCADELE HAKKINDA YÖNETMELİK

15 Eylül 2011 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı : 28055

YÖNETMELİK

Gıda,Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

SAN-JOSE KABUKLU BİTİ İLE MÜCADELE HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, san-jose kabuklu bitinin yayılışının tespiti, yayılmasının engellenmesi ve mücadelesinin yapılmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, san-jose kabuklu bitinin sürveyi, tespit edilmesi, yayılmasının önlenmesi, mücadelesinin yapılması için alınması gereken asgari önlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 15 inci maddesine dayanılarak,

b) Avrupa Birliğinin 7/11/2006 tarihli ve 2006/91/EC sayılı San-Jose Kabuklu Bitinin Kontrolüne İlişkin Direktifine paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Bitkiler: Meyve ve tohumları hariç canlı bitkiler ve bitkilerin canlı kısımlarını,

c) Bulaşık bitki veya meyve: Ölü oldukları teyit edilmedikçe bir veya birden fazla san-jose kabuklu bitlerinin üzerinde bulunan bitki veya meyveyi,

ç) Değerlendirme sürveyi: Faydalı ve zararlı organizmaların var olduğu yerlerde yoğunluklarını belirlemeyi,

d) Enstitü: Bakanlığa bağlı zirai mücadele araştırma faaliyetlerini yürüten enstitü, istasyon ve kuruluşları,

e) Fidanlık: İçerisinde nakil, çoğaltma veya dağıtım amaçlı olarak tek tek köklendirilmiş bitkilerin yetiştirildiği plantasyonları,

f) Keşif sürveyi: Herhangi bir faydalı veya zararlı organizmanın bir ülkede veya herhangi bir ülkenin bir yerinde var olup olmadığını tespit etmeyi,

g) Müdürlük: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini,

ğ) San-jose kabuklu biti/Quadraspidiotus perniciosus (Comst.): Ağaçların gövde, dal, dalcık, sürgün, meyve, yaprak ve tomurcuklarında özsuyu emmek suretiyle zarar yapan kabuklu bit türünü,

h) Sınırlandırma sürveyi: Bir yerde yeni tespit edilen veya eskiden beri varlığı bilinen faydalı veya zararlı organizmaların yayılış alanını belirlemeyi,

ı) Sürvey: Zirai mücadele ve karantina çalışmalarında yararlanılmak üzere; böcek, akar, nematod, yabancı ot ve parazit bitkiler, fungus, bakteri, virus ve mikoplazma gibi faydalı ve zararlı organizmaların bir yerde var olup olmadığını, var ise yayılış alanını ve yoğunluğunu tespit etmeyi,

i) Zararlı organizma: San-jose kabuklu biti zararlısını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sürvey, Sürveylerin Yapılması ve Sonuçlarının Bildirimi

Sürvey

MADDE 5 – (1) Konukçu bitkilerin dikili olduğu alanlarda san-jose kabuklu bitinin tespitine yönelik olarak belirli aralıklarla sürveyler yürütülür.

(2) San-jose kabuklu bitinin ortaya çıkışını tespit etmek amacıyla en az yılda bir kez öncelikle cydonia, juglans, malus, prunus, pyrus, ribes ve vitis gibi meyve fidanları ve ikincil olarak da acer, cotoneaster, crataegus, euonymus, fagus, ligustrum, populus, rosa, salix, sorbus, syringa, tilia ve ulmus gibi konukçu bitkiler ve meyveleri kontrol edilir.

Sürveylerin yapılması ve sonuçlarının bildirimi

MADDE 6 – (1) Sürveylerde alınacak örnek miktarı ve örnek alma zamanı enstitülerce belirlenir. Sürveyler müdürlükler tarafından yapılır.

(2) Bu zararlı organizmanın görüldüğü yerlerde sınırlandırma ve değerlendirme, görülmediği yerlerde keşif sürveyleri yürütülür. Sürvey sonuçları gerekli bilgileri içerecek şekilde her yıl 31 Aralık tarihine kadar Bakanlığa bildirilir. Bunun dışındaki tespitler ya da şüpheli durumlar acilen Bakanlığa bildirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Önlemler

Bulaşık alanlarda alınacak önlemler

MADDE 7 – (1) Bulaşıklık tespit edilmesi halinde aşağıdaki önlemler alınır.

a) Fidanlıklardaki bütün bulaşık bitkiler imha edilir.

b) Bulaşık veya bulaşık olduğundan şüphelenilen tüm bitkiler ve yaş meyveleri ile bulaşık olan alanlarda halen yetiştirilmekte olan diğer tüm bitkiler ve yaş meyveleri, bulaşık olmayacak şekilde muamele edildikten sonra nakledilir.

c) Bulaşık alanda çoğaltım amacıyla yetiştirilen tüm köklü san-jose kabuklu biti konukçu bitkileri ve bu bitkilerin parçaları, san-jose kabuklu bitinin yok edileceği şekilde işlemden geçirilmiş olmaları halinde bulaşık alan içerisinde tekrar yetiştirilebilir veya nakledilebilir.

(2) Sürveylerde talimata uygun olarak alınan bir örnekte zararlı organizmanın varlığı doğrulandığında, bulaşık alanların sınırları belirlenir ve çevresindeki alanların korunmasını temin edecek şekilde bir güvenlik kuşağı oluşturulur. San-jose kabuklu bitinin varlığını tespit etmek açısından, güvenlik kuşağının içerisindeki konukçu bitkiler gözetim altına alınır ve yılda en az bir kez denetlenir. Bulaşık alanlar ve güvenlik kuşağında konukçu bitkiler, bu zararlı organizmanın kontrol altına alınması ve yayılmasının önlenmesi açısından uygun biçimde muamele edilir. Bu amaçla; toprakta köklendirilenler hariç bulaşıklığın bulunduğu herhangi bir bitki partisinde ve yaş meyve partisinde, bulaşık bitkiler ve meyveler imha edilir ve partideki diğer bitki ve meyveler, hala mevcut olabilecek san-jose kabuklu bitlerinin yok edileceği şekilde muamele edilir veya işlemden geçirilir.

Önlemlerin kaldırılması

MADDE 8 – (1) San-jose kabuklu biti ile mücadele etmek için alınan önlemler, bu zararlı organizmanın bulunmadığı ortaya konulduktan sonra Bakanlık tarafından kaldırılır.

Bulundurma yasağı

MADDE 9 – (1) San-jose kabuklu biti ile bulaşık bitki ve meyvelerin bulundurulması yasaktır.

Bakanlığın yetkisi

MADDE 10 – (1) Zararlı organizma ile ilgili olarak periyodik denetimlerin yapıldığı, yeterli kontrol önlemlerinin alındığı, uygun mücadele yöntemleri ve koruyucu önlemlerin uygulandığı ve yayılma riskinin olmadığı yerlerde Bakanlık 7 nci maddede belirtilen önlemler istisna olmak kaydıyla, bilimsel ve bitki sağlığı amaçlı testler ve seleksiyon çalışmalarına izin verebilir.

Ek tedbirler

MADDE 11 – (1) San-jose kabuklu bitinin konukçusu olduğu bitkilerin üretim bölgelerinde, zararlı organizmanın yayılmasını engellemek ve kontrol altına almak amacıyla gerektiğinde Bakanlıkça ilave önlemler alınabilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 38 inci maddesinin ilgili hükümlerine göre idari yaptırım uygulanır.

Yürürlük

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

TARIM VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞI TEŞKİLATLANMA VE DESTEKLEME GENEL MÜDÜRLÜĞÜ KONTROLÖRLERİ ATAMA, GÖREV VE YETKİ YÖNETMELİĞİ

TARIM VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞI TEŞKİLATLANMA VE DESTEKLEME GENEL MÜDÜRLÜĞÜ KONTROLÖRLERİ ATAMA, GÖREV VE YETKİ YÖNETMELİĞİ

Resmi Gazete Yayın Tarihi : 15 Ekim 2003

Sayı                                          : 25266

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç ve Kapsam

Madde 1 —

Bu Yönetmeliğin amacı; Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğü kontrolörlerinin atama, görev, yetki ve sorumlulukları ile çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.

Hukuki Dayanak

Madde 2 —

Bu Yönetmelik, 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu, 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu, 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanununun ilgili maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 3 —

Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

Bakan: Tarım ve Köyişleri Bakanını,

Genel Müdürlük: Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğünü,

Genel Müdür: Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürünü,

Başkan: Kontrolörler Başkanı olarak görevlendirilen Başkontrolör veya Kontrolörü,

Kontrolör: Başkontrolör, Kontrolör ve Stajyer Kontrolörü,

Denetim: Genel denetimi, incelemeyi ve soruşturmayı,

Kuruluş: 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulmuş Tarımsal Amaçlı Kooperatif ve üst kuruluşlarını, 1581 sayılı Kanuna göre kurulmuş Tarım Kredi Kooperatifleri ve üst kuruluşlarını, 6964 sayılı Kanuna göre kurulan Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliğini, 441 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 11 inci maddesinin (a) fıkrası uyarınca kurulan Birlikleri ve 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanununa göre kurulan Birlikleri ve Merkez Birliğini,

KPSS (Kamu Personeli Seçme Sınavı) : Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM) Başkanlığınca, 18/3/2002 tarihli ve 2002/3975 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan “Kamu Görevlerine İlk Defa Atanacaklar İçin Yapılacak Sınavlar Hakkında Genel Yönetmelik” hükümlerince yapılan Kurumlar İçin Merkezi Seçme Sınavını,

Meslek Giriş Sınavı: Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezince yapılan Kamu Personeli Seçme Sınavı’nda (KPSS) Bakanlıkça her sınav döneminde tespit edilen puan türlerine asgari puan almış olanlar arasından Genel Müdürlükçe yapılacak olan yazılı ve sözlü sınavını,

Yönetmelik: Bu Yönetmeliği, ifade eder.

Başkan ve Kontrolörlerin İdari Bağlılığı

Madde 4 —

Kontrolörler Bakan adına denetim yaparlar. Kontrolörler Başkanı doğrudan Genel Müdüre bağlıdır. Bu yetki devredilemez.

Kontrolörler Başkanının Görevlendirilmesi

Madde 5 —

Kontrolörlerin çalışmalarını düzenlemek, izlemek, raporlarını değerlendirmek ve büro hizmetlerinin yürütülmesini sağlamak üzere; Genel Müdürün teklifi ve Bakanın onayı ile stajyerlik dahil en az sekiz yıl başarılı Kontrolörlük yapmış ve olumlu sicil almış Başkontrolörler veya Kontrolörler arasından Kontrolörler Başkanı görevlendirilir.

Görev Merkezi

Madde 6 —

Kontrolörlerin ve Başkanın görev merkezi Ankara’dır.

İKİNCİ BÖLÜM

Görev, Yetki ve Yükümlülük

Çalışma ve Yetki Alanı

Madde 7 —

Kontrolörlerin ve Başkanın görev ve yetki alanındaki herhangi bir birim; yönetmelik, genelge ve benzeri düzenlemelerle yetki alanı dışına çıkartılamaz. Herhangi bir birim mutat ve makul süreler haricinde ve yasal bir gerekçe olmaksızın denetim dışı tutulamaz.

Kontrolörler Başkanının Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Madde 8 —

Kontrolörler Başkanı, Baş kontrolör sıfat ve yetkisine sahip olup, Makamın emir ve onayı üzerine doğrudan Bakan adına aşağıdaki görevleri yapar:

a) Bakanlığın görev ve yetki sahasına giren kooperatif ve üst kuruluşları ile desteklenmek üzere Genel Müdürlüğün yatırım ve transfer programlarında bulunan kooperatif ve üst kuruluşlarının, Tarım Kredi Kooperatif ve üst kuruluşlarının, 441 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 11 inci maddesinin (a) fıkrası ile Hayvan Islahı Kanunu hükümlerine göre kurulan birlikler ve Merkez Birliğinin, Ziraat Odaları ve Türkiye Ziraat Odaları Birliğinin teknik durumları ile idari, mali ve hukuki yönden hesap, işlem ve mal varlıklarını denetletmek,

b) Bakanlığın yetki alanına giren tüm kooperatif, birlik ve ziraat odaları ile üst kuruluşlarının ilgilileri hakkındaki ihbar konularını tetkik etmek, suç unsuru tespit edildiğinde sorumluları ile ilgili olarak gerekli yasal işlemleri yapmak,

c) Kooperatif, birlik ve ziraat odaları ile üst kuruluşlarının normal denetimini yapmak, konusu suç teşkil etmeyen eksiklikler için tebligatta bulunmak, belirlenen sürede eksikliklerin tamamlanmaması halinde kanuni takibat yapılmak üzere ilgili mercilere durumu intikal ettirmek,

d) Gayri-faal oldukları ve faaliyetlerini sürdürme imkanı olmadığı tespit edilen kooperatif ve üst kuruluşlarının feshini talep etmek,

e) Kooperatifçiliğin tanıtılması ve yayılmasında, kooperatif personeli ile ortaklarının eğitilmesinde Bakanlığın ilgili birimleri ile işbirliği yapmak,

f) Yapılan denetimler sonucunda konusu suç teşkil eden işlemleri tespit edilen, Bakanlık ve diğer kamu görevlileri ile özel hukuk hükümlerine tabi gerçek ve tüzel kişiler hakkında özel kanunlarla belirtilen şekilde işlem yapmak,

g) Kontrolörleri yönetmek, çalışmalarını düzenlemek ve kontrol etmek,

h) Gerekli görülen hallerde bizzat denetleme ve inceleme yapmak, gerçek ve tüzel kişiler hakkında özel kanunlarla belirtilen şekilde işlem yapmak,

i) Kontrolörlerin çalışma programını düzenlemek ve uygulamasını sağlamak,

j) Kontrolörlerin denetim ve inceleme yapacağı yerleri tespit etmek ve bunlar için Genel Müdürlükten veya gerektiğinde Bakanlık Makamından onay almak, gerekirse kontrolörlerin çalışmalarını mahallinde bizzat izlemek, Baş kontrolörler veya Kontrolörler vasıtasıyla ilgili birimleri denetletip varsa darboğazların çözümüne yardımcı olmak, Kontrolörlerin görevlerini ve görev yerlerini gerektiği hallerde değiştirmek,

k) Kanun, tüzük ve yönetmelik hükümlerine göre Kontrolörler ile büro personelinin disiplin suçları ve görev değişikliği hususlarında Genel Müdürlüğe teklifte bulunmak,

l) Raporları; usul, şekil ve mevzuat bakımından incelemek, göreceği hataları düzelttirmek varsa eksiklikleri tamamlattırmak,

m) Raporlarda belirtilen hususlarda hemen yapılması gereken işlemler ve alınması gereken tedbirleri Makama ivedi olarak sunmak,

n) Makam tarafından verilen mevzuatla ilgili çalışmaları yapmak,

o) Sınav kurullarında görev almak ve sınavlarla ilgili işlemleri yürütmek,

p) Makam tarafından verilecek benzeri görevleri yapmak.

Kontrolörlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Madde 9 —

Kontrolörler;

a) Bakanlığın görev kapsamındaki kooperatifler, birlikler, ziraat odaları ve bunların üst kuruluşlarının; hesap, işlem ve mal varlıklarını idari, mali, hukuki ve teknik yönden denetlemek,

b) Denetimi yapılan birimlerin; yönetim ve denetleme organları ile personeli hakkında gerekli inceleme ve soruşturmaları yapmak,

c) Yapılan denetimler sonucunda, konusu suç teşkil etmeyen eksiklikler için denetlenen birim yetkililerine tebligatta bulunmak, ilgilileri uyarmak ve gerekli bilgilerle donatmak,

d) Gayri-faal oldukları ve faaliyetlerini sürdürme imkanı olmadığı tespit edilen kooperatif ve üst kuruluşlarının fesihlerini talep etmek,

e) Kooperatifçilik kapsamına giren konularda ve denetimi yapılan birimlerle ilgili mevzuatın uygulanmasında görülen aksaklıklar hakkında incelemeler yapmak ve düşüncelerini bildirmek,

f) Yapılan denetimler sonucunda konusu suç teşkil eden işlemleri tespit edilen, Bakanlık ve diğer kamu görevlileri ile özel hukuk hükümlerine tabi gerçek ve tüzel kişiler hakkında özel kanunlarla belirtilen şekilde işlem yapmak,

g) Kontrolörler Başkanına yardımcı olmak,

h) Denetimle ilgili konularda gerekli gördüklerinde yazılı cevap şeklinde yada ifade almak suretiyle ilgililerin bilgilerine başvurmak,

i) Kontrolörlerce düzenlenen ve Başkan tarafından havale olunan raporları değerlendirmek,

j) Denetim, inceleme ve soruşturma sırasında gizli de olsa bütün defter, dosya ve belgeleri istemek, görmek, incelemek ve gerektiğinde zimmet karşılığında almak,

k) Denetim esnasında ihtiyaç duyulması halinde teknik konularda ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile meslek odalarından yardım istemek,

l) Makam tarafından verilecek benzeri görevleri yapmak ile görevli ve yetkilidirler.

Kontrolörler, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu, 6964 sayılı Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Kanunu, 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanunu ile diğer mevzuatta öngörülen yetkilerini tam olarak kullanmak, görevlerini eksiksiz yerine getirmekten yürürlükteki mevzuat çerçevesinde sorumludurlar.

Yardım Zorunluluğu

Madde 10 —

Kontrolörlere görevleri sırasında ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığı teşkilatı yetkilileri tarafından gereken her türlü yardımda bulunulması, kolaylığın gösterilmesi ve gerekli tedbirlerin alınması zorunludur. Gerekli hallerde mülki idare amirlerinden de yardım alınabilir.

Kontrolörün talebi üzerine teknik konularla ilgili olarak, tüm kamu kurum ve kuruluşları ile meslek odaları gecikmeye mahal vermeksizin her türlü yardımda bulunmakla görevlidir.

Denetime Tabi Olanların Ödev ve Sorumlulukları

Madde 11 —

Denetime tabi olanların ödev ve sorumlulukları şunlardır;

a) Denetim veya soruşturmaya tabi birim yetkilileri ile görevli müdür ve tüm personel; para ve para hükmündeki kağıtlar, ambar ve depolarında bulunan mallar, ilgili belge, doküman ve defterleri gizli de olsa bütün vesikaları ile birlikte Kontrolöre göstermek, saymasına ve tetkik etmesine yardımda bulunmak zorundadırlar,

b) Denetim yapılan yerde görevli memur ve personel ile diğer alakadarlar, Kontrolörün gerekli gördüğü evrak, kayıt ve belgelerin suretlerini veya asıllarını tekide mahal bırakmadan vermek zorundadırlar, asılları alınan evrak ve belgelerin Kontrolörün mühür ve imzası ile tasdik edilmiş suretleri dosyasında saklanmak üzere evrak ve belgelerin alındığı yere verilir,

c) Denetime tabi birim yöneticileri; denetim hizmetlerinin gereklerine uygun biçimde yürütülebilmesi için Kontrolöre görevi süresince uygun bir yer sağlamak ve gerekli diğer tedbirleri almak zorundadırlar,

d) Denetlenen birim görevlilerine verilmiş izinlerin kullanılması, gerektiğinde Kontrolörün isteği üzerine denetim sonuna kadar durdurulabilir, iznini kullanmaya başlamış olan görevli, Kontrolörün isteği üzerine geri çağrılabilir. Denetime tabi olanlar ile denetlenen birim görevlileri, Kontrolörce sorulan sözlü ve yazılı soruları da geciktirmeden cevaplandırmakla yükümlü olmaları yanında bu yönde hiçbir engel gösteremez, üstlerinden izin almak gibi mazeret ileri süremezler,

e) Denetlenen birim ve denetim konuları ile ilgili olmak kaydıyla ilgililer, Kontrolörün talebi doğrultusunda yazılı cevap yada bilgi vermekle görevlidirler.

Kontrolörlerin Uyacakları Hususlar

Madde 12 —

Kontrolörler, bulundukları yerlerde görev ve sıfatlarının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak nitelikte davranışlarda bulunamazlar.

Kontrolörler;

a) Denetimi yapılan kuruluşun idari işlerine karışamazlar. Evrak, defter ve kayıtlar üzerine şerh koyamazlar, (Görülmüştür ibaresi, Resmi Mühür ve imza hariç) ilave ve düzeltme yapamazlar,

b) Denetime tabi kuruluş yetkilileri ile hususi münasebet tesis edemezler ve yetkilerini özel işlerinde kullanamazlar (Beşeri ve sosyal ilişkilerin gerektirdiği hususlar bu yasakların dışındadır),

c) Denetime gidecekleri yerleri, yapacakları işleri ve görevleri dolayısıyla edindikleri gizli bilgi ve belgeleri hiçbir şekilde açıklayamazlar,

d) Denetim anında ve raporlarda, muhataba karşı hakaret içeren davranış ve ifadelerde bulunamazlar.

Denetim Programı ve Görevlendirme

Madde 13 —

Kontrolörler, Makamdan alınan genel yıllık program onayı ile konunun lüzum ve acili yetine binaen sonradan zuhur edecek denetim taleplerine istinaden münferit veya heyetler halinde Makam Onayı ile görevlendirilirler ve aldıkları görevlerin neticelerini Başkana rapor halinde sunarlar.

Görevlendirmeler coğrafi ve iklim şartları dikkate alınarak ve Kontrolörler arasında eşitlik gözetilerek yapılır. Başkan, programların uygulanmasında lüzum hasıl olduğu takdirde, gereken değişikliği yapmaya, bir programı bir Kontrolör veya heyetten alıp diğer bir Kontrolör veya heyete vermeye veya benzeri tedbirleri almaya yetkilidir.

Programların uygulanmasında belirtilmiş olan sıraya uyulması esastır. Ancak, sonradan ortaya çıkan durum ve ihtiyaca göre gerekli sıra değişikliği Başkanın izni ile yapılabilir.

Kontrolörler çalışmalarını tespit edilen sürede bitirirler. Haklı ve zorunlu sebeplerle bu süre Başkan tarafından uzatılabilir.

Müşterek Çalışmalar

Madde 14 —

Denetim programlarının heyetler halinde uygulanmasında, her heyete dahil Kontrolörlerden en kıdemlisi Makam Onayına istinaden heyet başkanı olarak çalışmaları düzenler. Heyet Başkanı işe başlarken ve çalışmaların devamı sırasında, denetim ve tetkiklere verilecek en uygun yönü tayin, işlerin seyrini takip ve sonuç alınmasını sağlayabilecek fikir ve tedbirlerin uygulanmasını temin eder. Çalışmaların seyri hakkında zaman zaman veya talep halinde Başkana özel bilgi veya ara rapor verir.

İşlerin Süresinde Bitirilememesi ve İşin Devri

Madde 15 —

İşlerin zamanında bitirilemeyeceği yolundaki emarelerin belirmesi halinde Kontrolörler;

a) Kendilerine verilen işleri ara vermeden bizzat yapıp bitirirler. Süresinde tamamlanamayacağı anlaşılan işler hakkında Başkana zamanında bilgi verip alacakları talimata göre hareket ederler.

b) Kontrolörlere verilen işin devredilmemesi esastır. Geri bırakma ve devir zorunluluğu doğarsa Kontrolörler, ellerindeki işleri Başkanın yazılı emri veya müsaadesi ile başka bir Kontrolöre devredebilirler.

c) Devredilecek işler için devri yapacak Kontrolör bir “Devir Notu” hazırlar. En az üç nüsha olarak hazırlanacak “Devir Notu”na;

– Devredilen işin ne olduğu,

– Devir gününe kadar;

İşin hangi kısmının ne dereceye kadar incelendiği,

İş hakkında ne gibi görüş veya kanaate varıldığı,

Beliren görüş ve kanaat olarak işin özelliğine göre bundan sonraki en uygun inceleme ve soruşturma şeklinin ne olması gerekeceği,

hakkındaki düşüncelerini yazarlar.

Bundan başka devredilen işe ait düzenlenecek belgeleri sıra numarası altında gösteren dizi pusulasının bir nüshasını, işe ait defter ve belgelerle birlikte (Denetimi yapılan birimin faaliyetinin kesif olması veya bir kaç hesap yılını kapsaması halinde belgelerin dönemler itibariyle kaç klasör veya dosyadan müteşekkil olduğunun zikredilmesi yeterlidir) işi devralan Kontrolöre imza karşılığı verir.

Devir Notunun ve Dizi Pusulasının ikinci nüshası bir yazı ile devreden Kontrolör tarafından Başkana gönderilir, üçüncü nüsha devreden Kontrolörde kalır.

Yardımcı Personel

Madde 16 —

Aşağıdaki görevleri yapmak üzere Başkanın emri altında, bir şef ve yeterli sayıda büro personeli Genel Müdürün Onayı ile görevlendirilir.

Büroda çalışan şefin görevleri şunlardır;

a) Başkana intikal eden her türlü evrakın kaydını tutmak ve cevaplarını sevk etmek,

b) Kontrolörlerden gelen rapor veya tahkikat evrakını kayıt etmek ve ilgili olduğu yerlere vererek takip etmek,

c) İşleri biten rapor ve evrakı düzenli bir şekilde muhafaza etmek,

d) Kontrolörlerin çalışma ve hakediş cetvellerini zamanında inceleyerek tahakkuka ait işlemleri hazırlamak,

e) Başkanın ve Kontrolörlerin çalışmaları ile ilgili kayıt ve dosyaları tutarak, özel arşivinde muhafazasını sağlamak,

f) Başkan, Baş kontrolör, Kontrolör ve Stajyer Kontrolörler tarafından verilecek raporları yazmak, diğer görevleri yapmak.

Başkan, Başkana yardımla görevlendirilen Baş kontrolör ve Kontrolörlere karşı şefliğin idaresinden birinci derecede büroda görevli şef sorumludur. Büro işlerinde gizlilik esastır. Büroda görevli şef ve personel; rapor, yazışma ve diğer dosyaları Başkanın izni olmadan kimseye gösteremez, veremez ve görevleri dolayısıyla edindikleri bilgileri açıklayamazlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Stajyer Kontrolörlük Yarışma Sınavına İlişkin Esaslar

Kontrolörlüğe Giriş

Madde 17 —

Kontrolörlüğe, giriş sınavı ile Stajyer Kontrolör olarak girilir. Giriş sınavı yapılmadan atama yoluyla Kontrolör alınamaz.

Giriş sınavı; 18/3/2002 tarihli ve 2002/3975 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan “Kamu Görevlerine İlk Defa Atanacaklar İçin Yapılacak Sınavlar Hakkında Genel Yönetmelik” hükümleri uyarınca yapılan Kamu Personeli Seçme Sınavı (KPSS) ile Bakanlıkça bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılan meslek giriş sınavı bölümlerinden oluşur.

Meslek giriş sınavı, Genel Müdürlükçe teklif edilerek Bakanlık onayına istinaden yazılı ve sözlü olarak yapılan iki aşamalı bir sınavdır. Yazılı sınavda başarılı olamayanlar sözlü sınava alınamazlar. Meslek giriş sınavına katılabilmek için KPSS’nda Bakanlıkça her sınav döneminde tespit edilen puan türünden asgari puanı almış olmak gerekir.

Stajyer Kontrolörlerin, genel müdürlüğün görev ve hizmet alanları esas tutularak %20’si Veteriner, Ziraat, Bilgisayar, İnşaat, Makine ve Elektrik-Elektronik mühendisliği bölümlerinden, %80’i ise Sosyal Bölümlerden (Hukuk, Siyasal, İktisat, İşletme, İktisadi ve İdari Bilimler) olmak üzere en az dört yıllık fakülte mezunları arasından seçilerek atamaları yapılır.

Meslek Giriş Sınavı Şartları

Madde 18 —

Stajyer Kontrolörlük meslek giriş sınavına katılabilmek için;

a) 17 nci maddede belirtilen giriş sınavında Bakanlıkça her sınav döneminde tespit edilecek puan türünden asgari puanı almış olmak,

b) Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesindeki yazılı niteliklere haiz olmak,

c) Sınavın açıldığı yılın Ocak ayı başında 30 yaşını doldurmamış olmak (Askerlik hizmetini yapmış olanlar için bu süreye 2 yıl eklenir),

d) Siyasal Bilgiler, Hukuk, İktisat, İşletme, İktisadi ve İdari Bilimler Fakülteleri ile Veteriner ve Ziraat fakülteleri, mühendislik fakültelerinin Bilgisayar, İnşaat, Makine ve Elektrik-Elektronik bölümleri ile en az dört yıl eğitim veren ve denkliği yetkili makamca kabul edilen yerli ve yabancı fakültelerin birinden mezun olmak,

e) Kontrolörlük karakter ve vasıflarına haiz bulunmak (Bu bentte belirtilen husus, giriş sınavından önce Makam tarafından görevlendirilecek Kontrolörce yapılacak inceleme ile tespit edilir),

f) Erkek adaylar için askerlik hizmetini yapmış olmak veya sınav erteletmiş bulunmak,

şartları aranır.

Meslek Giriş Sınavının Duyurulması

Madde 19 —

Meslek giriş sınavının yapılış tarihi, yeri, giriş şartları, sınav konuları ve diğer hususlar Resmî Gazete ve Türkiye genelinde yayımlanan en az iki gazetede duyurulur.

Son ilan, sınav tarihinden en az bir ay önce yapılır.

Adayların başvuru ve kayıt süresi sınavların başlama tarihinden en çok 15 gün öncesine kadar devam edecek şekilde tespit olunur.

Meslek Giriş Sınavı İçin İstenecek Belgeler

Madde 20 —

Meslek giriş sınavına girmek isteyenler Genel Müdürlüğe; iki adet fotoğraf, aday formu ve yüksek öğrenim durumunu gösterir diploma veya bitirme belgesi ile Merkezi Eleme Sınavını Kazandı belgesinin aslı veya noter onaylı sureti ile müracaat ederler.

Aday formunda; adayın adı ve soyadı, doğum yeri ve tarihi, mezun olduğu yüksek öğretim kurumu ve gerekli diğer bilgiler bulunur.

Yazılı sınavı kazanan adaylardan, sözlü sınavlardan önce aşağıdaki belgeler istenir:

a) Nüfus cüzdanın örneği.

b) Sağlam ve her türlü iklim ve yolculuk şartlarına dayanıklı olduğuna dair tam teşekküllü resmi hastanelerden alınacak sağlık kurulu raporu (Bu rapor sözlü sınavı kazanıldıktan sonra atama yapılmadan önce verilir).

c) Askerlik görevini yaptığını veya tecil durumunu gösterir belgenin aslı veya tasdikli sureti.

d) 4,5 X 6 ebadında (6) fotoğraf.

e) Cumhuriyet Başsavcılığından son altı ay içinde alınmış sabıka kaydı belgesi,

f) Kendi el yazısı ile yazılmış özgeçmişi (Bu özgeçmişte; Baba ve ana adları ile meslek veya işleri, yüksek öğrenim yaptığı okul ve yeri, kendisi hakkında bilgi verebilecek iki kişinin adları ve adresleri varsa telefon numaraları ile yüksek tahsilden sonra ne gibi işler yaptığı ve benzeri belirtilir).

Postayla ve eksik belgelerle yapılmış başvurular dikkate alınmaz.

Adaylık Belgesi ve Sınav Yeri

Madde 21 —

Stajyer Kontrolörlük meslek giriş sınavına katılacaklara; Genel Müdürlükçe fotoğraflı ve onaylı “Adaylık Belgesi” verilir. Sınavlara, ancak bu belgenin gösterilmesi suretiyle girilebilir.

Yazılı ve sözlü sınav Ankara’da yapılır. Yazılı sınava (KPSS) sonuçlarına göre Bakanlıkça belirlenen puan türünde adaylardan açıktan atama izni alınmış kadro kontenjanının yirmi katından fazla olmamak üzere belirlenen sayıda aday çağrılır.

Meslek Giriş Sınavı Konuları ve Genel Esaslar

Madde 22 —

Stajyer Kontrolörlük meslek giriş sınav konuları, Genel Müdürlüğün hizmet alanı esas tutularak Teknik ve Sosyal bölümler olmak üzere iki bölüm halinde aşağıdaki konulardan seçilmek ve yürürlükteki mevzuat hükümleri esas alınmak suretiyle yapılır;

A – Teknik Bölümler:

a) Veteriner hekimler ile Ziraat, İnşaat, Makine, Bilgisayar ve Elektrik-Elektronik mühendisleri için; mesleklerinin genel esasları ve Bakanlığın hizmetleriyle ilgili genel teknik konular, kooperatif hukuku ve genel kooperatifçilik bilgileri, inkılap tarihi ve yabancı dil (İngilizce, Fransızca, Almanca dillerinden birisi)

B – Sosyal Bölümler:

a) Hukuk;

(1) Anayasa Hukuku, İdare Hukuku (Genel esaslar ve İdari Yargı),

(2) Kooperatifler Hukuku ve Genel Kooperatifçilik Bilgileri,

(3) Ceza Hukuku, Medeni Hukuk, Borçlar Hukuku,

(4) Ticaret Hukuku, (Genel Esaslar, Anonim Şirkete ait hükümler ve Kıymetli Evrak)

(5) Ceza Muhakemeleri Usulü Hukuku (Genel Esaslar),

(6) Vergi Hukuku ve Türk Vergi Sistemi,

b) İktisat;

(1) İktisat teorisi (Mikro-Makro ekonomi),

(2) Güncel ekonomik sorunlar,

(3) Para, Banka ve kredi, Milli Gelir,

(4) İşletme denetimi ve Finansal Yönetim,

c) Maliye;

(1) Kamu Giderleri ve Gider Kanunlarının Esasları,

(2) Bütçe ve Bütçe Çeşitleri, Kamu Borçları, Maliye Politikası,

d) Muhasebe;

(1) Genel Muhasebe,

(2) Bilanço Analizi ve Teknikleri,

(3) Ticari Hesap,

e) Yabancı Dil (İngilizce, Fransızca, Almanca dillerinden birisi)

f) İnkılap Tarihi.

Meslek Giriş Sınavının Esasları

Madde 23 —

Meslek giriş sınavlarını sevk ve idare sorumluluğu sınav kuruluna ait olmakla birlikte, yukarıdaki konulara ait yazılı ve sözlü sınav soruları söz konusu kurul tarafından hazırlanır veya gerektiğinde ilgili kuruluşlara hazırlattırılabilir. Sosyal bölümlerde sınav soruları İnkılap Tarihi ve yabancı dil gruplarının her biri için % 10, hukuk, iktisat, maliye ve muhasebe gruplarının her biri için % 20 ağırlığında; Teknik bölümlerde ise İnkılap Tarihi, yabancı dil gruplarının her biri için % 10, mesleklerinin genel esasları ve Bakanlığın hizmetleriyle ilgili genel teknik konular % 50, kooperatif hukuku ve genel kooperatifçilik bilgileri için % 30 olmak üzere adayların bütün bilim dallarından bilgilerini ölçecek şekilde düzenlenir. Soruların hazırlanmasında ve saklanmasında gizlilik esastır.

Yazılı ve sözlü sınav soruları, sınav kurulu tarafından konularına göre hazırlanıp cevaplar belirlendikten sonra imzalanıp ayrı ayrı zarfların içine konularak mühürlenir ve sınav kurulu başkanı tarafından muhafaza edilir.

Yazılı sınavlar; sınav kurulunun gözetimi altında yapılır, sınav kuruluna yardımcı olmak üzere gözlemci olarak Genel Müdürlükçe ayrıca Kontrolörler görevlendirilebilir.

Adayların kimlikleri tespit edildikten sonra kapalı ve mühürlü soru zarfları açılarak sorular yazdırılır veya dağıtılır. Cevaplar sınava girenlere dağıtılan mühürlü kağıtlara yazılır.

Sınav kurulu; sınav disiplinini sağlamak, kopya çekilmesine, başkasının yerine sınava girilmesine engel olmak ve sınavı düzenli bir biçimde yürütmekle yükümlüdür.

Bu arada, kopyaya teşebbüs edenler sınavdan çıkarılır, bir daha giriş sınavına alınmazlar. Sınav süresi sınav başlamadan önce adaylara duyurulur.

Sınav Kurulu

Madde 24 —

Stajyer Kontrolörlük meslek giriş sınavını yapacak kurul; Bakanlık Makamının Onayı ile Müsteşar veya Müsteşar Yardımcılarının birinin Başkanlığında, Genel Müdür, Kontrolörler Başkanı ve iki Başkontrolör veya Kontrolör olmak üzere beş üyeden oluşur. Ayrıca, yeteri kadar yedek üye tespit edilir.

Meslek giriş sınavında yabancı dil bilgisinin değerlendirilmesi için gerektiğinde ilgili Fakülte ve Yüksekokulların Öğretim Üyeleri veya Bakanlığın bu konuda ihtisası olan personelinden yararlanılabilir.

Yazılı Sınav

Madde 25 —

Yazılı sınav sorularının hazırlanması, yazılı sınavın yapılış şekli, yazılı sınav kağıtlarının incelenip değerlendirilmesi ve yazılı sınav sonuçlarının duyurulması hususlarında aşağıdaki hükümler uygulanır.

a) Yazılı sınav sorularının hazırlanması; Meslek giriş sınavının yazılı kısmına ait sorular 24 üncü maddede belirtilen sınav kurulunca önceden hazırlanır. Hazırlanan sorular sınav kurulu üyelerince imzalandıktan sonra ayrı ayrı mühürlü zarflar içine konularak kurulca kararlaştırılan şekilde sınavın başlayacağı zamana kadar saklanır. Sınav soruları her gruptan en az üç soruyu ihtiva etmek üzere adayların mümkün olduğu kadar bütün bilim dallarından bilgilerini yoklayacak şekilde düzenlenir.

b) Yazılı sınavın yapılış şekli; Yazılı sınav 24 üncü maddede belirtilen sınav kurulu ile diğer görevlilerin gözetiminde yapılır. Adayların kimlikleri tespit edildikten sonra mühürlü ve başlıklı soru zarfları bütün adaylara gösterilerek bunların sağlam, kapalı ve mühürlü olduğuna dair bir tutanak düzenlenir. Bu tutanak adaylardan ikisi tarafından da imzalanır. Bundan sonra zarflar açılarak, sorular yazdırılır veya Genel Müdürlük mührünü taşıyan kağıtlara önceden yazılmış sorular adaylara dağıtılır.

Cevaplar sınava girenlere dağıtılan mühürlü kağıtlara yazılır. Bu kağıtların köşelerine sınava girenin adı, soyadı ve aday numarası yazılır ve bu bölüm yapıştırılarak kapatılır. Bu köşeler cevaplar değerlendirilinceye kadar açılmaz.

Yazılı sınav bitince, sınav kağıtları kapalı zarflara konulup, zarflar salon görevlilerince mühürlenip imzalanarak bir tutanak ile tespit edilir ve bilahare okunmak üzere sınav kurulu tarafından saklanır.

c) Yazılı sınav kağıtlarının incelenip değerlendirilmesi; Yazılı sınav kağıtları 24 üncü maddede belirtilen sınav kurulu üyeleri tarafından her grup ağırlıklı puan türü üzerinden değerlendirilmek suretiyle sınava girenlerin aldıkları puanlar tespit edilir.

Bir adayın yazılı sınavı kazanabilmesi için her gruptan en az 65 puan alması ve bütün sınav gruplarından alınan puanların ortalamasının en az 70 olması şarttır.

Sınav sonuçları bir tutanakla tespit olunur.

d) Yazılı sınav sonuçlarının duyurulması; Genel Müdürlükçe sınavı kazanan adaylara durum bir yazı ile bildirilir. Bu yazıda sözlü sınavın yeri ve zamanı belirtilir. Ayrıca, yazılı sınavı kazananların listesi Bakanlıkta uygun görülecek yerlere asılmak suretiyle ve Bakanlık internet sitesinde ilan edilir.

Sözlü Sınav

Madde 26 —

Yazılı sınavda başarılı olanlar sözlü sınava alınırlar. Sözlü sınavı 24 üncü maddede belirtilen sınav kurulu tarafından yapılır.

Sözlü sınavda 22 nci maddede belirtilen konuların yanında adayların genel kültür bilgilerinin ölçülmesi, zeka, anlama, algılama, anlatım ve temsil yeteneği gibi özellikleri de değerlendirilerek sözlü sınav notu belirlenir.

Sonuçlar; “Sözlü Sınav Tutanağı”nda sınav kurulunun her üyesince ayrı ayrı verilen notlar da belirtilmek kaydıyla tek bir ortalama not olarak belirtilir. Adayın bu sınavdan başarılı sayılması için 100 tam puan üzerinden verilen sözlü sınav notu ortalamasının 70’ten aşağı olmaması şarttır.

Meslek Giriş Sınavı Sonucu

Madde 27 —

Meslek giriş sınav notu, yazılı ve sözlü sınavları başarmış olan adayların yazılı sınav ile sözlü sınav notu toplamının ikiye bölünmesi ile bulunur. Meslek Giriş sınav notunun eşitliği halinde yazılı sınav notu yüksek olan, yazılı sınav notlarının da eşitliği halinde yabancı dil puanı yüksek olan öncelik kazanır.

Sınav sonuçları sınav kurulunca “Meslek Giriş Sınav Sonuç Tutanağı” ile saptanır ve sınavı kazananlara Genel Müdürlükçe yazı ile bildirilir. Ayrıca, sınavı kazananların listesi ve diğer bilgiler Bakanlıkta uygun görülecek yerlere asılır.

Meslek giriş sınavında başarılı olanların sayısı, atama yapılacak kadro sayısından fazla olursa, meslek giriş sınav notu en yüksek olan adaydan geriye doğru kadro adedi kadar asıl aday ve asıl aday sayısı kadar da yedek aday belirlenir.

Stajyer Kontrolörlüğe Atanma

Madde 28 —

Meslek giriş sınavında başarılı olan asıl adaylar Stajyer Kontrolör kadrosuna atanırlar. Asıl adaylardan atama için süresi içerisinde başvurmayanların yerine yedek adaylar başarı sırasına göre çağrılabilir.

Ataması yapılamayan yedek adaylar için sınav sonucu kazanılmış hak sayılmaz.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Stajyer Kontrolörlük Süresi ve Yetiştirme

Yetiştirmede Amaç

Madde 29 —

Stajyer Kontrolörlerin yetiştirilmesinde aşağıdaki amaçlar güdülür:

a) Kişiliklerini mesleğin gerektirdiği niteliklere göre geliştirmek,

b) Mesleğe ilişkin mevzuat ve uygulamalar ile denetim ve soruşturma konularında uzmanlaşmalarını sağlamak,

c) Rapor ve yazışma dili ile teknikleri konusunda becerilerini geliştirmek,

d) Ekonomi, hukuk ve mali bilgilerinin gelişmesini sağlayarak bilimsel çalışma, araştırma, yetenek ve alışkanlığı kazandırmak,

Stajyer Kontrolörlük Süresi ve Yetiştirme Dönemi

Madde 30 —

Stajyer Kontrolörlük süresi üç yıldır. Bu süre içerisinde mücbir nedenlerle kesintisiz olarak altı aydan fazla ayrı kalanların Stajyer Kontrolörlük süresi, ayrı kalınan süreler kadar uzatılır.

Stajyer Kontrolörlere; yönetim işlerinde geçici görevlendirme, vekalet, tedvir, yardımcılık gibi görev ve işler verilemez.

Stajyer Kontrolörlere; üç yıllık yetiştirme döneminde 31 inci maddede belirtilen amaçların gerçekleştirilmesi doğrultusunda, Başkan tarafından hazırlanıp Genel Müdür tarafından onaylanan yetiştirme programı uygulanır.

Yetiştirme Aşamaları

Madde 31 —

Stajyer Kontrolörler üç yıllık yardımcılık döneminde aşağıdaki programa göre yetiştirilirler;

a) Birinci dönem çalışmaları; Bu dönem çalışmaları; Başkan tarafından Bakanlık yetki alanına giren kuruluşlarda, denetim, inceleme, araştırma ve soruşturma ile ilgili mevcut mer’i mevzuatın öğretilmesi amacıyla hizmet içi eğitim şeklinde düzenlenir. Bu dönem çalışmaları altı aydan az olamaz.

b) İkinci dönem çalışmaları;Bu dönem çalışmalarında grup halindeki denetimlere önem verilir. Bu denetimler, Stajyer Kontrolörleri yetiştirmeye yönelik özel gayeli denetimlerdir. Yetiştirme görevi, Stajyer Kontrolörlerin sayısına göre bir veya bir kaç Baş kontrolör ve Kontrolöre verilir.

Stajyer Kontrolörler; belirtilen süre içinde refakatinde bulundukları Kontrolörün denetimi ve gözetimi altındadırlar. Kendilerine verilen görevleri, heyet başkanının talimatına göre yerine getirirler, tek başlarına inceleme ve soruşturma yapamazlar, rapor düzenleyemezler, denetlenen birim ve kişilerle yazışma yapamazlar, refakatinde göreve gittikleri Başkontrolör veya Kontrolörün ‘Uygundur’ parafı olmadan Başkandan izin alamazlar, bu hususlara uymayan Stajyer Kontrolörler yazılı veya sözlü olarak uyarılır ve durum Başkana bir yazı ile bildirilir.

Heyet başkanları programlarını; mevzuat ve tatbikatın tetkik ve tahkik usullerinin yeteri derecede öğrenilmesini sağlayacak şekilde düzenler ve uygular. Başkontrolör ve Kontrolörler, Stajyer Kontrolörlerin çalışmalarını en iyi şekilde yetişmelerini sağlayacak şekilde düzenlerler. Bu dönem çalışmaları bir yıldan az, iki yıldan fazla olamaz.

c) Üçüncü dönem çalışmaları; Birinci ve ikinci dönem çalışmalarını başarıyla bitiren Stajyer Kontrolörlere yanında çalıştıkları heyet başkanlarının mütalaaları da alınarak iki yılın sonunda resen denetim yetkisi verilebilir.

Resen denetim için yetkili kılınan Stajyer Kontrolörler; resen veya lüzum halinde diğer Stajyer Kontrolörlerle veya Kontrolörlerle birlikte vazife görürler.

Stajyer Kontrolörlerin üçüncü döneme ait çalışmaları yetişmelerinin tamamlanması hususu da göz önünde tutularak Başkan tarafından düzenlenir. Bu dönem çalışmaları her halükarda iki yılın tamamlanmasını müteakip başlar.

Stajyer Kontrolör Yetkisinin Niteliği ve Hükümleri

Madde 32 —

Yetki verilen Stajyer Kontrolörler; Kontrolör görev, yetki ve sorumluluklarına sahip olup yetkilerini bu yönetmelik hükümleri çerçevesinde kullanırlar.

Yeterlik Sınavı

Madde 33 —

Stajyer Kontrolörler, üç yıllık stajyerlik döneminden sonra yeterlik sınavına tabi tutulurlar.

Yazılı ve sözlü olarak yapılacak yeterlik sınavının tarihi, saati ve yeri sınav tarihinden en az iki ay önce ilgililere duyurulur. Mücbir sebeplerle sınavların ertelenmesi durumunda yeni sınav tarih ve yeri ayrıca duyurulur.

Bu sınavda başarı gösterenler Kontrolörlüğe atanırlar.

Yeterlik sınavını bu Yönetmeliğin 24 üncü maddesinde belirtilen sınav kurulu yapar.

Yeterlik Sınav Konuları ve Genel Esaslar

Madde 34 —

Yeterlik sınavı aşağıda belirtilen konularda yapılır:

a) Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı ile bağlı ve ilgili kuruluşlarına ait genel bilgiler.

b) Devlet Memurları Kanunu ile ilgili hükümler.

c) Vergi, Resim ve Harçlar ile diğer devlet gelirlerine ait hükümler.

d) Harcırah Kanunu.

e) Türk Ticaret Kanunu, Türk Ceza Kanunu ve Borçlar Kanunu.

f) Devlet İhale Kanunu ve Kamu İhale Kanunu.

g) Medeni Kanun, Dilekçe Kanunu, Tebligat Kanunu ve Bankalar Kanunu.

h) Kooperatifler Kanunu, Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu, Ziraat Odaları ve Türkiye Ziraat Odaları Birliği Kanunu, Su Ürünleri Kanunu ve Hayvan Islahı Kanunu ve ilgili diğer mevzuat.

i) Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu.

J) Genel Muhasebe ve Kooperatifler Muhasebesi.

k) Bilanço Analizi ve Teknikleri.

l) Muhasebei Umumiye Kanunu ve Devlet Muhasebesi.

m) Özel Soruşturma Usulü Gerektiren Kanunlar (4483 ve 3628 Sayılı Kanunlar).

o) Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu.

p) Raporlama Teknikleri ve Denetim Yöntemleri.

r) Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğü Kontrolörleri, Atama, Görev ve Yetki Yönetmeliği.

Yetişme Notu

Madde 35 —

Yetişme Notu; Aşağıda belirtilen konulardan her biri için verilen notlar ortalaması alınarak tespit edilir.

a) Kurs ve seminer notu: Kurs ve seminerler sonunda Başkan tarafından yapılan sınavda alınan notlar ortalaması,

b) Etüd ve inceleme notu: Stajyer Kontrolörlere verilen konular üzerinde etüd ve inceleme sonucu düzenleyip sunumunu yaptıkları raporlara konu takip sorumlularınca verilen not,

c) Denetim notu: Yetkili Stajyer Kontrolörlerin yaptıkları denetim sonucunda düzenledikleri raporlara Başkan tarafından verilen not,

d) Tahkikat notu: Yetkili Stajyer Kontrolörlerin yaptıkları soruşturma sonucunda düzenledikleri raporlara Başkan tarafından verilen not,

e) Özel Not: Stajyer Kontrolörlerin; nitelikleri, tutum ve davranışları, mesleki bilgileri, çalışkanlıkları ve mesleki liyakatları hakkında yanında çalıştıkları heyet başkanı veya Kontrolörler Başkanı tarafından verilen notlar ortalaması,

Her bölümden verilen notun 65’ten, yetişme notu ortalamasının ise 70’ten aşağı olmaması gerekir.

Yeterlik Sınavının Değerlendirilmesi

Madde 36 —

Yeterlik notu; yazılı ve sözlü sınav notu ortalaması ile yetişme notu ortalamasından oluşur.

Sınavlarda Stajyer Kontrolörler, sınav kurulu üyelerinin her biri tarafından 100 tam puan üzerinden değerlendirilir. Verilen puanların ortalaması, yazılı ve sözlü sınav puanı ortalamasını teşkil eder. Bu sınavda başarılı sayılabilmek için her iki sınav puanının 65’ten, ortalama puanın da 70’ten aşağı olmaması şarttır.

Yeterlik sınavında başarılı sayılabilmek için yeterlik notunun en az 70 olması gerekir.

Yeterlik Sınavını Kazanamayanlar ve Sınava Girmeyenler

Madde 37 —

Yeterlik sınavını kazanamayan yada mazeretsiz olarak sınava girmeyenler Bakanlık veya bağlı kurum ve kuruluşlarda durumlarına ve derecelerine uygun görülecek diğer bir kadroya atanırlar.

Yeterlik Sınavından Önce Meslekten Çıkarılma

Madde 38 —

Stajyer Kontrolörlük döneminde, Kontrolörlük karakter ve vasıfları ile bağdaşmayacak tutum ve davranışları sabit olanlar “Yeterlik Sınavı” beklenmeksizin başka bir memuriyete nakledilirler.

Kontrolörlüğe Atanma

Madde 39 —

Yeterlik sınavında başarılı olan Stajyer Kontrolörler, Kontrolör olarak atanırlar.

Kontrolörlükte Mesleki Kıdem

Madde 40 —

Kontrolörlerin terfiinde mesleki bilgi, kıdem ve başarı esas tutulur.

Mesleki kıdemde ise esas; yeterlik sınavlarının tarihleri, sınavlardaki dereceler ve Kontrolörlükte geçirilen süredir.

Aynı giriş veya aynı yeterlik sınavında başarı gösterenler bir promosyon oluştururlar. Promosyon içi kıdem sınavdaki başarı sıralamasına göre belirlenir.

Stajyer Kontrolörlükte kıdem, atama tarihlerindeki farklılığa bakılmaksızın, aynı sınavı başarmış olanların giriş sınavında aldıkları nota göre belirlenir. Bu kıdem sıralaması Stajyer Kontrolörlük süresince geçerlidir.

Kontrolör unvanı kazandıktan sonra, bu görevden ayrılanlardan Kontrolörlüğe dönenler kıdem bakımından kendi promosyonlarının sonuna alınırlar. Aynı dönemde bu durumda birden fazla Kontrolör varsa, (Stajyer Kontrolörlük süresi hariç) Kontrolörlükteki çalışma süresine göre aralarında sıralama yapılır.

Baş kontrolörlüğe Atanma

Madde 41 —

Baş kontrolörlüğe atanmada; Kontrolörün mesleki kıdemi, birinci ve ikinci derece kadroya atanabilecek şartlara sahip olması, sicil durumu ve Kontrolörlükte gösterdiği çalışma başarısı ve süreleri de göz önünde bulundurularak Başkanın da içinde bulunduğu üç kişilik komisyon kararına istinaden Makama teklifte bulunulur.

Başkan olarak görev yaptıktan sonra tekrar Kontrolörlüğe dönenler dönemlerinin en kıdemlisi sayılırlar.

Kontrolörlüğe Yeniden Atanma

Madde 42 —

Kontrolörlükten istifa suretiyle veya naklen ayrılan Kontrolörlerin tekrar kabulleri Bakanlık Makamının iznine bağlıdır.

Kontrolörlük Güvencesi

Madde 43 —

Kontrolörler kendi istekleri dışında veya denetim hizmetlerinin gerekliliği ile bağdaşmayan sıhhi, mesleki veya ahlaki yetersizlikleri, yargı kararı veya sağlık kurulu raporuyla tespit edilmedikçe görevden alınamaz, diğer görevlere atanamazlar.

Kontrolörlerin Çalışma Anlayışları ve Denetimin Amacı

Madde 44 —

Denetimde esas amaç, denetlenen kuruluşların gelecekte daha mükemmel sonuçlar elde etmesine, yolsuzlukların ve usulsüzlüklerin önlenmesine yönelik çözüm önerilerini getirmektir.

Kontrolörler; bu esastan hareketle kırsal alanda belli bir eğitim seviyesine sahip kuruluşların yetkililerine eğitici, öğretici ve yol gösterici mahiyette yardımcı olurken;

– Gerek kuruluşa ortak ve üye olanların gerekse üçüncü şahısların hak ve menfaatlerinin korunmasının temini için hesap ve işlemlerinin gözden geçirilmesi,

– Kuruluşlara ait kaynakların kuruluş yetkilileri tarafından verimli kullanılıp kullanılmadığının araştırılması,

– Ciddi prensip ve uygulama hatalarının ortaya çıkarılıp bunların düzeltilmesinin temini ve tekrar edilmesinin önlenmesi,

– Hilelerin meydana çıkarılması,

– Tutulan kayıtların meri mevzuata ve amaca uygun olup olmadığının belirlenmesi,

– Kuruluşların kredi ve hibe gibi Devlet imkanlarından yararlanabilir durumda olup olmadığının belirlenmesi, kredi ve hibelerin yerinde kullanılıp kullanılmadığının tespit edilmesi,

– Genel Müdürlükçe verilen talimatların yerine getirilip getirilmediğinin tespiti,

hususlarına özel bir önem atfetmekle birlikte etkin, verimli, iktisadi ve caydırıcı bir denetim sistemini esas alırlar.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Kontrolörlerin Çalışma Esasları

Kontrolörlerin Çalışma Şekli

Madde 45 —

Kontrolörler; gerekli görülen hallerde yada işin niteliği gereği grup halinde görevlendirilebilir. Bu durumda çalışmaların sağlıklı bir şekilde yürütülmesi, iş bölümü ve Kontrolörler arası koordinasyon en kıdemli Kontrolör veya Baş kontrolör tarafından sağlanır.

İşin sonunda düzenlenecek rapor kıdem sırasına göre ekibe dahil tüm Kontrolörlerce imzalanır ve rapora en kıdemli Kontrolörün numarası verilir.

Denetim Programının Uygulanması

Madde 46 —

Kontrolörlerin denetim programları, merkez emri denetimi esasına göre düzenlenir ve uygulanır. Uygulama esasları yıllık programlarla ve sonradan münferiden alınan Onaylarda ayrıca detaylandırılarak belirtilir. Denetimlerde suç unsuruna rastlanılmamışsa en fazla üç yıl öncesine inilir.

Mesleki Çalışmalar

Madde 47 —

Kontrolörler; kooperatifçilik, denetim ve Genel Müdürlüğü ilgilendiren diğer mesleki konularda inceleme ve araştırma maksadıyla görevlendirilebilir. Bu görevlendirmelerde ilgili Kontrolörün muvafakatı alınmalıdır.

Kontrolörlerin başarılı çalışma sonuçları Genel Müdürlükçe yayımlatılabilir.

Bakanlıkça ve diğer kamu kuruluşlarınca düzenlenen seminer, kurs, akademik ve eğitim amaçlı programlardan öncelikle faydalandırılır.

Yurtdışına Gönderilme

Madde 48 —

Kontrolörler; kooperatifçilik, denetim ve çalışma alanlarına giren konularda mesleki eğitimlerini geliştirmek, uygun görülecek konularda inceleme ve araştırmalar yapmak üzere 657 sayılı Devlet Memurları Kanununu ve Yetiştirilmek Amacıyla Yurtdışına Gönderilecek Devlet Memurları Hakkında Yönetmelik çerçevesinde yurt dışına gönderilebilirler.

ALTINCI BÖLÜM

Rapor Çeşitleri ve Düzeni

Genel ve Temel İlkeler

Madde 49 —

Her denetim sonucunda ayrı bir rapor düzenlenir. Kontrolörler rapor yazımlarında aşağıdaki genel ve temel esaslara uyarlar:

a) Kontrolörler; raporlarındaki konu, tespit, sonuç ve görüşlerini, yaptıkları incelemeler ve araştırmalara dayanarak mevzuat ve hukuka uygun olarak gerekçeli, tarafsız ve vicdani kanaatlerine göre yazarlar,

b) Raporlar Makama hitaben yazılır,

c) Özel hallerde Bakanlık Makamınca verilen görevlendirmeler sonucu yapılan denetime ilişkin olarak hazırlanan raporlar Bakanlık Makamına hitaben yazılır,

d) Raporlara, türüne bakılmaksızın her yıl bir’den başlayan sıra numarası verilir,

e) Raporların kısa, açık, sade dille ve düzenli bir şekilde yazılmasına özen gösterilir,

f) Rapor yazılması uygun olmayan durumlarda; sonuç bir yazıyla Başkana bildirilir ve neden rapor yazılamadığı da açıklanır.

Raporların şekli, kapakları, kısımları, ekleri, mühürlenmesi ve imzalanması gibi hususlar ayrıca Başkan tarafından düzenlenecek Rapor Yazım Kılavuzunda gösterilir.

Rapor çeşitleri

Madde 50 —

Kontrolörler çalışmalarının neticelerini işin önem ve özelliğine göre;

a) İnceleme Raporu,

b) Soruşturma Raporu, ile tespit ederler.

İnceleme Raporu

Madde 51 —

İnceleme Raporları;

a) Mer’i; Kanun, Tüzük, Ana sözleşme, Yönetmelik, Karar ve Genel Tebliğlerin uygulamalarında görülen noksanlıklar ve bunların düzeltilmesi yolları ile yeniden konulması gereken hüküm ve usuller hakkında görüş ve tekliflerin,

b) Genel Müdürlükçe tetkik ettirilen çeşitli konular hakkındaki düşüncelerin,

c) Şikayet ve ihbarlar üzerine yapılan inceleme ve soruşturmalar sonucunda cezai takibatı gerektirir hal görülmediği takdirde yapılacak işleme esas görüşlerin, bildirilmesi maksadıyla düzenlenir.

d) İnceleme raporlarında başlıca aşağıdaki bilgilere yer verilir;

1) Raporun tarih ve sayısı,

2) Kontrolörün adı, soyadı,

3) Denetlenen kuruluşun unvanı,

4) İnceleme konusu,

5) İnceleme safhaları,

6) Görüş ve sonuç.

Bu arada yapılan denetimlerde varsa hata ve noksanlıkları bulunan ve denetlenen birim sorumlularınca düzeltilmesi gereken işlemlerle ilgili olarak düzenlenen ve birim yetkililerine süre verilerek tebliğ edilen inceleme raporunun eki olan tenbihnamelerin içeriği, şekil ve uygulama biçimi Başkan tarafından belirlenir.

İnceleme raporları, konularının ilgilendirdiği kurum, kuruluş ve teşekküller göz önünde tutularak yeterli sayıda hazırlanır. Bu raporlar Başkan tarafından gereği yapılmak üzere ilgili kurum ve kuruluşlara gönderilir.

Soruşturma Raporları

Madde 52 —

Kontrolörler, Soruşturma raporlarını gerek ihbar ve şikayet üzerine ve gerekse normal denetim olarak uhdelerine verilen denetimleri ifa sırasında denetlenen birimlerin yönetim ve denetim organları ile idareci ve personelinin, kanunlar ve bu kanunlara göre hazırlanan tüzük, ana sözleşme, yönetmelik ve diğer mevzuata göre kusur teşkil eden ve yalnız idari ve inzibati muamele yapılmasını veyahut yalnız hukuki bakımdan işlem yapılmasını veya her ikisinin birden tatbikini gerektirecek nitelikte suç teşkil eden eylemleri ile karşılaştığı takdirde, bütün delilleri ve suç unsurları ile sanıkların isimleri ve isnat edilen suçları belirtilmek kaydıyla raporda yer alan bilgileri ihtiva eden ve delil niteliğindeki belgeleri ekinde bulunan en az üç nüsha soruşturma raporu düzenleyerek Türk Ceza Kanununun 235 inci maddesine atfen gereği yapılmak üzere Başkana sunarlar.

Raporlar Üzerinde Yapılacak İşlemler

Madde 53 —

Raporlar, Başkan veya Raportör tarafından incelenir. Usul, şekil ve mevzuat yönünden düzeltilmesi veya tamamlattırılması gereken hususlar varsa bunların giderilmesi raporu düzenleyen Kontrolörden yazılı olarak istenir. Kontrolörün bu isteğe katılmaması halinde konu Başkan tarafından başka bir raportör veya Baş kontrolöre verilir, değerlendirme sonucu konu üzerinde mutabakat sağlanır, bu aşamada da mutabakata varılamaz ise Başkanın belirleyeceği görüş doğrultusunda işlem yapılır.

Raporların üzerinde Başkan veya görevlendirdiği Baş kontrolör ve Kontrolör tarafından yapılan incelemeden sonra aşağıdaki prosedür uygulanır:

a) Raporlar üzerinde yapılması gereken işlemlerin ilgili kurum ve kuruluşlarda izlenmesi Başkana aittir.

b) Kontrolörlerin inceleme ve soruşturma görev onayı dışında kalan kuruluşların daha mükemmel sonuç almasını temine yönelik tavsiyeleri Genel Müdürlük Makamınca uygun görülmek şartıyla “Tavsiyeler” başlığı adı altında kuruluş yetkililerine tebliğ edilmek üzere Bakanlık İl Müdürlüklerine gönderilir. Bunların yerine getirilip getirilmediği İl Müdürlüklerince takip edilir. Uyulmaması haklı bir sebebe dayanıyorsa durum bir raporla belirtilir. Aksi halde sorumlular hakkında gerekli yasal işlemin yapılması maksadıyla mahalli Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulur.

c) Soruşturma raporları, sorumlular hakkında gerekli yasal işlemin yapılması maksadıyla ilgili Cumhuriyet Başsavcılıklarına Başkan tarafından intikal ettirilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Yazışma Düzeni

Bakanlık ve Genel Müdürlükle Yazışma

Madde 54 —

Kontrolörler; Genel Müdürlük ve birimleriyle yazışmalarını Başkan aracılığı ile yaparlar.

Haberleşme genel olarak yazılı yapılır. Gizliliği olmayan acele işlerde telgraf, telefon veya faksla da haberleşme yapılabilir.

Kamu Kurum ve Kuruluşları ile Yazışma

Madde 55 —

Kontrolörler; Başbakanlık, Bakanlıkların merkez ve yurt dışı birimleri ve yabancı ülke resmi kuruluşlarıyla yazışmalarını Genel Müdürlük aracılığı ile yaparlar.

Kontrolörler; denetim esnasında kamu kurum ve kuruluşlarının ve Bakanlığın taşra birimleri yanında gerçek ve tüzel kişilerle yazışmalarını doğrudan yapabilirler.

İşe Başlama ve Ayrılma Bildirimi

Madde 56 —

Kontrolörler, görevli olarak gittikleri yerde göreve başlayış ve ayrılışlarını telgrafla veya faksla Başkana bildirirler. Birlikte çalışmalarda yazışma ve haberleşmeler heyet başkanınca yapılır.

Kontrolörler; yazı, telgraf, faks ve telekslerine takvim yılı itibariyle sıra takip eden Kontrolörlük kod numarası verirler ve zimmet defterine kaydederler.

İzin Kullanma ve İznin Ertelenmesi

Madde 57 —

Kontrolörler, denetim hizmetlerini aksatmayacak şekilde Başkan tarafından düzenlenecek bir program dahilinde izin kullanırlar.

Acil durumlarda Başkan yıllık izin programına uymayabilir. Kontrolörler uhdelerine verilen denetimleri bitirip raporlarını Başkana vermedikleri sürece “ölüm, acil hastalık, iznin resmi kamplarda kullanılma durumu, tabii afetlerden zarar görme halleri hariç” izne ayrılamazlar ve yeni bir göreve gönderilemezler.

İzne ayrılan Kontrolörlerin izinleri acil durumlarda Başkan tarafından durdurularak yeniden görevlendirilebilirler. İzne ayrılacak Kontrolörler önceden izinlerini geçirecekleri yerleri, açık adres göstermek suretiyle Başkanlığına bildirirler.

Kimlik Belgesi ve Demirbaş Eşya

Madde 58 —

Kontrolörler ve Yetkili Stajyer Kontrolörlere mühür beratı ile birlikte birer resmi mühür verilir. Ayrıca bütün Kontrolörlere Bakan tarafından imzalanmış Kontrolörlük kimlik belgesi verilir.

Kontrolörlerin bu yönetmelikte öngörülen denetim görevlerini etkin ve verimli şekilde yerine getirebilmesi için gerekli araç ve gereç Başkan tarafından sağlanır.

Kontrolörler, demirbaş eşya ile kimlik belgesini, mühür ve mühür beratını kaybettiklerinde durumu hemen Başkana bildirirler.

Harcırah Beyannamesi ve Hakediş Cetveli

Madde 59 —

Kontrolörlerin aylık çalışma durumları, yolculuk ve yer değiştirmeleri, yaptıkları ve üzerlerinde bekleyen işler, yazdıkları raporlar, hakediş tutarları ve çektikleri avanslar Aylık Harcırah Beyannamesi ve Hakediş Cetveli ile izlenir. Hakediş cetveli, ilgili avans talep formu, yolluk bildirimi, haberleşme giderleri bildirimi varsa diğer belgeler de eklenerek izleyen ayın ilk on günü içinde Başkana verilir yada gönderilir.

Cetvelin tam ve gereği gibi doldurulmasına özen gösterilir.

Aylık Harcırah Beyannamesi ve Hakediş Cetvelinin şekli Başkanca belirlenir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten Kaldırılan Hükümler

Madde 60 —

25/5/2001 tarihli ve 24412 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğü Kontrolörleri Atama, Görev ve Yetki Yönetmeliği ve bu Yönetmeliğin 17, 19, 21 inci maddelerini değiştiren 3/7/2003 tarihli ve 25157 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğü Kontrolörleri Atama, Görev ve Yetki Yönetmeliğinin Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Kazanılmış Haklar

Madde 61 —

Bu Yönetmelikte sayılan görevlere, Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce atanmış olanların kazanılmış hakları saklıdır.

Geçici Madde 1 —

Bu Yönetmelik hükümleri, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce atanmış ve halen Baş kontrolör, Kontrolör ve Kontrolör Yardımcısı olarak çalışmakta olanlar hakkında da uygulanır.

Yürürlük

Madde 62 —

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 63 —

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

VETERİNER HEKİM MUAYENEHANE VE POLİKLİNİK YÖNETMELİĞİ

Resmi Gazete Tarihi: 15.10.2011 Resmi Gazete Sayısı: 28085

VETERİNER HEKİM MUAYENEHANE VE POLİKLİNİK YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİBÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin amacı, veteriner hekimler tarafından açılmış veya açılacak olan muayenehane ve polikliniklerin sahip olması gereken asgari teknik, hijyen ve sağlık şartları ile bu yerlerin açılma, çalışma ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, veteriner hekimler tarafından açılmış veya açılacak olan muayenehane ve poliklinikleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanun, 11/6/2010 tarihli 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 11 inci ve 36 ncı maddeleri ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

c) Hasta: Veteriner hekimin müdahalede bulunduğu hayvanı,

ç) Hayvan: Suda yaşayan hayvanlar, sürüngenler ve amfibik hayvanlar dâhil omurgalı ve omurgasız canlıları,

d) Hayvan sahibi: Hayvanın mülkiyetini elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,

e) İl müdürlüğü: İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerini,

f) İlçe müdürlüğü: İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerini,

g) Kaşe: Veteriner hekimin adı, soyadı, diploma numarası ve çalıştığı yerin adı yazılı damgayı,

ğ) Merkez Konseyi: Türk Veteriner Hekimleri Birliği Merkez Konseyini,

h) Muayenehane: Hayvanların ayakta muayene, teşhis ve tedavilerinin ve bunlarla ilgili uygulamalarının yapıldığı veteriner hekim veya veteriner hekimler tarafından açılmış iş yerini,

ı) Oda Haysiyet Divanı: 6343 sayılı Kanuna göre, iki yıl için seçilmiş ve beş üyeden oluşan, mezkûr Kanunun ilgili maddeleri çerçevesinde görevini yürüten divanı,

i) Pasaport: Hayvan için düzenlenmiş içerisinde hayvana ve sahibine ait bilgileri içeren Bakanlıkça belirlenen belgeyi,

j) Poliklinik: En az dört veteriner hekimin mesleklerini icra etmek için bir araya gelerek açmış oldukları muayenehaneler bütününü,

k) Reçete: Veteriner hekim tarafından, veteriner tıbbi ürün satış yetkisine sahip kişiye hitaben yazılan, hekimin kimlik ve adres bilgileri ile diploma numarasını, hayvana ait kimlik ve adres bilgilerini, kullanılması tavsiye edilen ürün veya terkipler ile uygulamalar hakkındaki bilgileri içeren tarihli ve imzalı belgeyi,

l) Resmî veteriner hekim: 5996 sayılı Kanun kapsamında verilen görevleri Bakanlık adına yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

m) Serbest veteriner hekim: 6343 sayılı Kanuna göre mesleğini serbest olarak icra etme yetkisine sahip veteriner hekimi,

n) Sorumlu veteriner hekim: Muayenehane veya polikliniğin, kuruluş, işleyiş ve denetimi ile ilgili her türlü işlemlerde birinci derecede sorumlu veteriner hekimi,

o) Tıbbi olmayan veteriner sağlık ürünleri: Hayvana uygulanmak ya da hayvan için kullanılmak amacıyla tüm üretim aşamalarından geçerek kullanıma hazır hâle getirilmiş ilaç niteliğinde olmayan ürünleri,

ö) Veteriner biyolojik ürünleri: Hayvanlarda aktif veya pasif bağışıklık oluşturmak, bağışıklığın seviyesini ölçmek veya hastalık teşhisi için hazırlanmış aşı, serum gibi ürünler ile teşhis kitlerini,

p) Veteriner hekim: Veteriner fakültelerinden diploma almış ve 6343 sayılı Kanuna göre veteriner hekim unvanı kazanmış kişiyi,

r) Veteriner hekimler odası: 6343 sayılı Kanunda belirtilen mesleki kuruluşu,

s) Veteriner sağlık ürünleri: Veteriner tıbbi ürünleri ve tıbbi olmayan veteriner ürünlerini,

ş) Veteriner tıbbi ürünleri: Hayvana uygulanmak ya da hayvan için kullanılmak amacıyla tüm üretim aşamalarından geçerek kullanıma hazır hâle getirilmiş etkin madde ihtiva eden ürünleri ve veteriner biyolojik ürünleri,

t) Yardımcı personel: Hayvan sağlığı hizmeti dışında çalışan personeli,

u) Yardımcı sağlık hizmetleri personeli: Veteriner hekime, hayvan sağlığı hizmeti sırasında yardımcı olan ve veteriner hekim sorumluluğunda görev yapan hayvan sağlık teknisyeni veya teknikeri, veteriner sağlık teknisyeni veya teknikeri, laborantı,

ü) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında, verilecek resmî görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

v) Yüksek Haysiyet Divanı: 6343 sayılı Kanuna göre, Büyük Kongrece iki yıl için seçilmiş yedi üyeden oluşan ve mezkûr Kanunun ilgili maddeleri çerçevesinde görevini yürüten divanı,

ifade eder.

İKİNCİBÖLÜM

Muayenehane Açma Usul ve Esasları

Muayenehane açma şartları

MADDE 5 – (1) Muayenehane açabilmek için aşağıdaki şartları taşımak gerekir.

a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak veya 25/9/1981 tarihli ve 2527 sayılı Türk Soylu Yabancıların Türkiye’de Meslek ve Sanatlarını Serbestçe Yapabilmelerine, Kamu, Özel Kuruluş veya İşyerlerinde Çalıştırılabilmelerine İlişkin Kanun hükümlerinin sağladığı haklara sahip olmak.

b) Türkiye sınırları içindeki veteriner fakültelerinin birinden mezun olmak veya yabancı ülke veteriner fakültelerinden mezun olmuş ise, 6/11/2010 tarihli ve 27751 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği hükümlerine göre, denklik belgesine sahip olmak.

c) 6343 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde belirtilen veteriner hekimlik mesleğinin icrasına engel bir hâli bulunmamak.

(2) Muayenehane bir veteriner hekim tarafından açabileceği gibi, aşağıdaki şartları yerine getirmek şartıyla en fazla üç veteriner hekim tarafından da açılabilir.

a) Muayenehane ruhsatı almış bir veteriner hekim, kendisi sorumlu veteriner hekim olmak şartıyla iki veteriner hekimle iş akdi yapabilir. Muayenehane açan veteriner hekime sorumlu veteriner hekim belgesi, sorumlu veteriner hekim dâhil her veteriner hekime de ayrı ayrı çalışma izin belgesi verilir.

b) Bir araya gelmiş en fazla üç veteriner hekim, adi ortaklık ya da şirket ortaklarının tamamı veteriner hekim olmak şartıyla şirket kurarak muayenehane ruhsatı alabilirler. Bir veteriner hekime sorumlu veteriner hekim belgesi, sorumlu veteriner hekim dâhil her veteriner hekime de ayrı ayrı çalışma izin belgesi verilir.

Muayenehane açmak için başvuru işlemleri

MADDE 6 –(1) Muayenehane açmak isteyen ve gerekli şartları haiz olan veteriner hekim veya veteriner hekimler aşağıdaki belgelerle beraber bir dilekçe ile bulundukları yerdeki mülki idari amirliğe müracaat eder.

a) Diploma veya mezuniyet belgesinin aslı veya ilgili kurum onaylı sureti.

b) Varsa ihtisasını gösteren belgenin aslı veya ilgili kurum onaylı sureti.

c) T.C. kimlik numarası beyanı.

ç) İkişer adet fotoğraf.

d) Muayenehaneye ait bölümleri ve ne amaçla kullanıldığını gösterir, teknik resim kurallarına göre hazırlanmış bir adet plan örneği ve muayenehanenin adresi,

e) (Değişik:RG-4/4/2012-28254) Bağlı bulundukları bölge veteriner hekimler odasından alınan oda kayıt belgesinin aslı veya mülki idare amirliğince onaylı sureti.

f) İkametgâh adresi beyanı.

g) Hizmet içi eğitim belgesi.

(2) Birinci fıkrada belirtilen belgeler, il müdürlüğü hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şubesince incelenir. Belgelerin tetkiki ve görevli veteriner hekimlerin mahallinde yaptıkları inceleme sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine uygun bulunan muayenehaneye, Valilik oluru ile il müdürlüğünce ruhsat verilir.

Muayenehanenin bölümleri, asgari ve teknik şartları

MADDE 7 –(1) Açılacak olan muayenehanelerde, aşağıdaki asgari ve teknik şartlara uyulur.

a) Hayvan sahipleri ile görüşmelerin yapıldığı, büro malzemeleriyle donanımlı ve her veteriner hekim için asgari 6m²’lik alan olacak şekilde tek veya bölünmüş veteriner hekim odası bulunur.

b) Hasta hayvanın muayene edileceği, veteriner hekimin aşı, serum ve biyolojik madde uygulaması gibi görevleri icra edebileceği, içinde soğutucu dolap bulunan, müstakil bölümden oluşmuş asgari 6m²büyüklüğünde muayene odası bulunur.

c) Veteriner hekimin kullandığı alet, ekipman, giyeceklerin bulunduğu, içeriye hasta hayvan girişi ve çıkışının engellendiği, raflarla donanımlı ve diğer odalardan ayrı müstakil bir bölüm hâlinde asgari 4m² büyüklüğünde malzeme odası bulunur.

ç) Odalar arasındaki bölümler tabandan tavana kadar temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir malzemelerle yapılmış, bütün bölümler aynı bina içinde ve birbirlerine bitişik konumda olur.

d) Her bağımsız bölümün ya da odanın kapısında 5×20 cm ebadında ne amaçla kullanıldığını belirtir tabela asılır.

e) Muayene odasında; 95x110x60 cm ebadında paslanmaz çelik ya da madeni malzemeden yapılmış muayene masası, veteriner hekimin mesleğini icra ederken kullanacağı alet ve malzemelerin muhafaza edildiği camlı dolap, belediye su sistemine bağlı ve akarı kanalizasyon şebekesine giden lavabo yer alır.

f) Muayenehanenin her müstakil bölümünde çöp kutusu bulundurulur.

g) Muayenehanede oluşan tıbbi atıklar, her iki yüzünde“DİKKAT TIBBİ ATIK” ibaresi bulunan kırmızı renkli torbalara konulup, muayenehane içinde muhafaza edilir, toplama aracı gelmeden önce muayenehane dışına çıkarılamaz.

ğ) Muayenehanenin zemini düz, kolay temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir bir malzemeden, duvarlar açık renkli malzeme ile kaplı olur. Duvarlara veteriner hekimlik mesleğini ilgilendiren konuların dışında resim ve broşür asılamaz, asılı olan broşür ve resimler görünümü bozacak şekil ve sıklıkta olamaz.

h) Muayenehane içerisi yeteri kadar aydınlık ve havadar tutulur.

ı) Veteriner hekim odasında veteriner hekim diploması, muayenehane ruhsatı, veteriner hekim çalışma izin belgesi, sorumlu veteriner hekim belgesi, varsa ihtisasını gösteren belge, suni tohumlama belgesi, bölge veteriner hekimler odasının o yıla ait asgari ücret tarifesinden az olmamak üzere belirlenip asılmış ücret tarifesi, varsa ilaç bulundurma ve satma ruhsatı, hasta sahipleri tarafından görülebilecek bir yere asılır.

i) Yangın ve patlamalara karşı yangın söndürme cihazı bulundurulur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Poliklinik Açma Usul ve Esasları

Poliklinik açma şartları

MADDE 8 – (1) Poliklinik açabilmek için aşağıdaki şartlar aranır.

a) Bir veteriner hekim, kendisi sorumlu veteriner hekim olmak şartıyla en az üç veteriner hekimle iş akdi yapabilir. Polikliniği açan veteriner hekime sorumlu veteriner hekim belgesi, her veteriner hekime de ayrı ayrı çalışma izin belgesi verilir.

b) Bir araya gelmiş en az dört veteriner hekim, adi ortaklık ya da şirket ortaklarının tamamı veteriner hekim olmak şartıyla şirket kurarak poliklinik ruhsatı alabilirler. Ortaklardan bir veteriner hekime sorumlu veteriner hekim belgesi, sorumlu veteriner hekim dâhil her veteriner hekime de ayrı ayrı çalışma izin belgesi verilir.

(2) Bu hükümlere göre bir araya gelerek poliklinik açacak veteriner hekimlerin, aşağıdaki şartları taşıması gerekir.

a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak veya 2527 sayılı Kanun hükümlerinin sağladığı haklara sahip olmak.

b) Türkiye sınırları içindeki veteriner fakültelerinin birinden mezun olmak veya yabancı ülke veteriner fakültelerinden mezun olmuş ise, Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği hükümlerine göre, denklik belgesine sahip olmak.

c) 6343 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde belirtilen veteriner hekimlik mesleğinin icrasına engel bir hâli bulunmamak.

(3) Her poliklinikte bir sorumlu yönetici bulunur. Şirket kurarak bir araya gelen veteriner hekimlerin açmış olduğu polikliniklerde, şirket müdürü aynı zamanda polikliniğin sorumlu yöneticisi görevini üstlenebilir.

Poliklinik açmak için başvuru işlemleri

MADDE 9 –(1) Poliklinik açacak veteriner hekimler, polikliniğin adı, faaliyet göstereceği adresini belirten, sorumlu yönetici imzalı bir dilekçeyle aşağıdaki belgeleri de dilekçelerine ekleyerek mülki idari amirliğe müracaat ederler.

a) Diploma veya mezuniyet belgesinin aslı veya ilgili kurum onaylı suretleri.

b) Varsa ihtisasını gösteren belgenin aslı veya kurum onaylı suretleri.

c) İkişer adet vesikalık fotoğraf.

ç) T.C. kimlik numarası beyanı.

d) İkametgâh adresi bildirimi.

e) Hizmet içi eğitim belgesi.

f) Bağlı bulundukları bölge veteriner hekimler odasından alacakları, bulundukları yıla ait oda kayıt belgesi.

g) Poliklinik olarak kullanılacak işyerinin, oda düzeyinde, tüm mekânlarını ve ne amaçla kullanıldığını gösterir, teknik resim kurallarına göre hazırlanmış bir adet plan örneği.

ğ) Poliklinik bir veteriner hekim tarafından açılıyorsa, diğer veteriner hekimlerle yapılmış iş akdi sözleşmesi.

h) Poliklinik, veteriner hekimler tarafından adi ortaklık şeklinde açılıyorsa ortaklık belgesi.

ı) Poliklinik, şirket tarafından açılıyorsa; kuruluşunu, ortaklarını ve faaliyet sahasını gösteren ticaret sicil gazetesinin aslı ya da onaylı sureti.

i) Poliklinikte sorumlu yönetici olarak görev alacak kişinin, sorumlu veteriner hekim olarak çalışacağına dair sözleşme.

(2) Birinci fıkrada belirtilen belgeler, il müdürlüğü hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şubesince incelenir. Belgelerin tetkiki ve görevli veteriner hekimlerin mahallinde yaptıkları inceleme sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine uygun bulunan polikliniğe, Valilik oluru ile il müdürlüğünce ruhsat verilir.

(3) Poliklinikler aynı il sınırları içinde, poliklinik açma şartlarını yerine getirerek şube açabilirler.

Polikliniklerin bölümleri, asgari ve teknik şartları

MADDE 10 – (1) Açılacak olan polikliniklerde aşağıda belirtilen asgari ve teknik şartlar aranır.

a) Asgari 6m² büyüklüğünde sorumlu veteriner hekim odası ile hayvan sahibiyle görüşmelerin yapıldığı, büro malzemeleri ile donanımlı her veteriner hekim için asgari 6m²’lik alan olacak şekilde tek veya bölünmüş veteriner hekim odası olur.

b) Hayvanların muayene edileceği, aşı, serum, biyolojik madde uygulaması gibi veteriner hekimin görevini icra edebileceği, içinde soğutucunun bulunduğu asgari 6m² büyüklüğünde iki adet muayene odası olur.

c) Hastalara ait teşhis hizmetlerinde kullanılacak laboratuvar ve röntgen tertibatı oluşturulacaksa, bunlar için 4m² den az olmamak kaydıyla ayrı bir oda bulunur.

ç) Veteriner hekimlerin kullandığı alet, ekipman, giyecek ve suni tohumlama malzemelerinin bulunduğu, içeriye hasta hayvan girişi ve çıkışının engellendiği, raflarla donanımlı, diğer odalardan ayrı bir müstakil bölüm hâlinde asgari 4m² büyüklüğünde malzeme odası bulunur.

d) Hijyenik koşullara uygun tuvalet ve duşa kabin bulunur.

e) Bütün oda veya bölümlerin girişinde 5×20 cm ebadında, ne amaçla kullanıldığını belirtir tabela asılır.

f) Polikliniğin zemini düz, kolay temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir bir malzemeden, duvarlar açık renkli malzeme ile kaplı olur, duvarlara veteriner hekimlik mesleğini ilgilendiren konuların dışında resim ve broşür asılamaz, asılı olan broşür ve resimler görünümü bozacak şekil ve sıklıkta olamaz.

g) Polikliniğin içerisi yeteri kadar aydınlatılmış ve havadar tutulur.

ğ) Poliklinikte yangın ve patlamalara karşı yangın söndürme cihazı bulunur.

h) Odalar arasındaki bölümler tabandan tavana kadar temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir malzemelerle yapılır.

ı) Bütün bölümleri aynı bina içinde ve birbirlerine bitişik ya da çok katlı konumda olur.

i) Muayene odasında, 95x110x60 cm ebadında paslanmaz çelik ya da madeni malzemeden yapılmış, dezenfekte edilebilen muayene masası, veteriner hekimin mesleğini icra ederken kullanacağı alet ve malzemelerin bulunduğu camlı dolap ve belediye su sistemine bağlı ve akarı kanalizasyon şebekesine giden lavabo bulunur.

j) Poliklinikte her müstakil bölümünde çöp kutusu bulunur.

k) Poliklinikte oluşan tıbbi atıklar, her iki yüzünde“DİKKAT TIBBİ ATIK” ibaresi bulunan kırmızı renkli torbalara konulup, poliklinik içinde muhafaza edilir, toplama aracı gelmeden önce poliklinik dışına çıkarılamaz.

l) Hasta kabul ve kayıtların yapıldığı bekleme odasında, poliklinik ruhsatı, sorumlu veteriner hekim belgesi, veteriner hekimlerin çalışma izin belgesi, bağlı bulundukları veteriner hekimler odasından alınmış o yıla ait asgari ücret tarifesinden az olmamak kaydıyla hazırlanmış ücret tarifesi, hasta sahipleri tarafından görülebilecek bir yere asılır.

Düzenlenecek belgeler

MADDE 11 –(1) Ruhsat verilmiş muayenehane ve polikliniğin sorumlu veteriner hekimine Ek-1’deki Sorumlu Veteriner Hekim Belgesi, muayenehane ve poliklinikte görev yapan veteriner hekimlere ayrı ayrı Ek-2’deki Veteriner Hekim Çalışma İzin Belgesi, muayenehane ve poliklinikte görev yapacak olan yardımcı sağlık personeline ayrı ayrı Ek-3’deki Yardımcı Sağlık Hizmetleri Personeli Çalışma İzin Belgesi, il müdürlüğünce düzenlenir. Düzenlenen bu belgelerin birer sureti il müdürlüğünde saklanır. Ruhsat verilmiş muayenehane ve poliklinikteki veteriner hekimlerin adı-soyadı, muayenehane ve polikliniğin adresi, ruhsat tarih ve numarası bölge veteriner hekimler odasına bir yazıyla bildirilir.

Sorumlu veteriner hekim ve veteriner hekimler

MADDE 12 – (1) Muayenehane ve poliklinikte veteriner hekimlerden birisi sorumlu veteriner hekim olarak görevlendirilir. Sorumlu veteriner hekim olmadığı zamanlarda yerine bakacak olan yetkili veteriner hekimin kim olacağı daha önceden belirlenir. Sorumlu veteriner hekim adına aynı zamanda veteriner hekim çalışma izin belgesi de düzenlenir.

(2) Sorumlu veteriner hekimin görevleri, aşağıda belirtilmiştir.

a) Muayenehane ve polikliniklerin açılış ve işleyişi ile ilgili her türlü izin işlemlerini yürütmek.

b) Muayenehane ve polikliniklerde görevine son verilen veya ayrılan veteriner hekim ve yardımcı sağlık personeli ile ilgili çalışma izin belgelerini en geç bir hafta içinde il müdürlüğüne iade etmek.

c) Muayenehane ve polikliniklerin çalışma saatleri içinde hizmetlerin düzenli ve sürekli olarak yürütülmesini sağlamak.

ç) Muayenehane ve poliklinikler adına ilgili belgeleri onaylamak.

d) Denetimler sırasında yetkililere gereken bilgi ve belgeleri sunmak ve denetime yardımcı olmak.

e) Tıbbi atıkların usulüne uygun olarak torbalara konup toplama araçlarına teslim edilmesini sağlamak.

f) Şirket ortaklarında meydana gelen değişiklikleri on beş gün içinde il müdürlüğüne bildirmek.

(3) Sorumlu veteriner hekim, muayenehane ve polikliniğin kuruluşu, işleyişi, denetimi ile ilgili her türlü işlemlerde il müdürlüğü ve Bakanlığın birinci derecede muhatabıdır.

(4) Sorumlu veteriner hekim muayenehane ve poliklinikteki görevinden ayrılmak istediğinde veya sorumlu veteriner hekimlik görevine son verilmek istendiğinde bu durum bir hafta öncesinden il müdürlüğüne bildirilir.

(5) Veteriner hekimler, hastalara uyguladıkları tıbbi işlemlerden, yaptıkları işlemlerin kayıtlarının işlenmesinden, karşılaştıkları aksaklıkları sorumlu veteriner hekime bildirmekten, alet ve ekipmanların temizlik ve dezenfeksiyonundan sorumludurlar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çalışma Usul ve Esasları

Yardımcı personel istihdamı

MADDE 13 – (1) Veteriner hekimler açmış oldukları muayenehanelerinde ve polikliniklerde, özel kuruluşta daimi veya sürekli çalışmayan veteriner sağlık teknikeri, teknisyeni veya laborantı gibi personeli yardımcı sağlık hizmetleri personeli olarak çalıştırabilirler. Yanında yardımcı sağlık hizmetleri personeli çalıştırmak isteyen veteriner hekimler, il müdürlüğüne bir dilekçeyle başvurarak yardımcı sağlık hizmetleri personelinin diploma veya mezuniyet belgesinin aslı ya da onaylı örneğini, aralarında yaptıkları imzalı protokolün bir nüshasını iki resimle birlikte ibraz ederler. Yardımcı sağlık hizmetleri personeliyle yapılan iş akdi noter tasdikli olur. İl müdürlüğü hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şubesince incelenen evraklar uygun bulunduğu takdirde yardımcı sağlık hizmetleri personeli adına, Ek-3’teki örneğe uygun olarak yardımcı sağlık hizmetleri personeli çalışma izin belgesi düzenlenir.

(2) Muayenehanelerde veya polikliniklerde, yardımcı sağlık hizmetleri personeli adı altında görev yapacak olan personel, kendi yetkileri ile sınırlı işleri veteriner hekimin sorumluluğunda yürütebilir.

(3) Muayenehanesinde veya polikliniğinde, il müdürlüğünce düzenlenmiş yardımcı sağlık hizmetleri personeli çalışma izin belgesi olmadan, veteriner sağlık teknikeri, teknisyeni veya laborantı çalıştırılmaz.

(4) Muayenehanelerde veya polikliniklerde, hayvan sağlığı hizmeti dışında yardımcı personel çalıştırılacak ise, veteriner hekim tarafından, personelin hangi işlerde çalıştırılacağını içeren bir yazı ekine, personelin nüfus cüzdanı fotokopisi iliştirilerek il müdürlüğüne müracaat edilir.

Alet-malzeme

MADDE 14 –(1) Muayenehane ve poliklinikler bulundurulması gerekeni alet ve malzemeler Bakanlık tarafından belirlenir.

Ürün bulundurma ve satma

MADDE 15 – (1) Muayenehane veya poliklinik ruhsatı olan veteriner hekimler; muayenehane ve poliklinikte istenilen asgari teknik, hijyen ve sağlık şartlarının sağlanması koşuluyla veteriner sağlık ürünü, veteriner biyolojik ürünler ile karma yem, mineral yem ve yemlik preparat gibi ürünler için Bakanlıkça belirtilen mevzuat hükümleri doğrultusunda işlem yapabilir. Diğer konulardaki mevzuat hükümlerinde istenilen şartlar, bu Yönetmelik şartlarına ilave olarak yerine getirilir.

(2) Hayvanlara yönelik olan her çeşit malzeme satışı,muayenehane veya polikliniklerin 7 nci ve 10 uncu maddelerde belirtilen bölümlerinin dışında ayrı bir bölümde yapılabilir. Bu bölüm, muayenehane veya polikliniğin tüm alanının %25’inden fazla alana sahip olamaz. Bu bölümlere hasta giriş ve çıkışına izin verilmez. Satışı yapılan ürünlerin muayenehane veya polikliniğin bölümlerinde teşhiri yapılamaz.

Sorumluluk ve bildirim

MADDE 16 – (1) Muayenehane ve poliklinikte çalışan tüm veteriner hekimler meslekleriyle ilgili olarak aşağıdaki konulardan sorumludurlar.

a) İhbarı mecburi hastalıkları resmî makamlara bildirmek.

b) Faaliyetleri ile ilgili her türlü bilgi, belge ve sonuçları istenen sürede ve eksiksiz olarak il veya ilçe müdürlüklerine bildirmek.

c) Gerekli kayıtları tutmak ve bunlarla ilgili defterleri bulundurmak.

Kayıt sistemi

MADDE 17 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerine tabi veteriner hekim muayenehaneleri ve poliklinikler aşağıdaki doküman ve defterleri bulundurur.

a) Muayenehane ve polikliniklerde, muayenehane ve polikliniğin ismini taşıyan reçete kullanılır. Reçetede ayrıca veteriner hekimin adı, soyadı, diploma numarası, varsa uzmanlık belgesi numarası, adres, tarih, imzası, hayvana ait kimlik ve adres bilgilerini, kullanılması tavsiye edilen ürün veya terkipler ile uygulamalar hakkındaki bilgileri bulunur. Bunun dışında başlıksız, imzasız, kaşesiz reçete kullanılamaz.

b) Gelen hastaların kayıt edildiği, Ek-4’teki örneğe uygun hayvan muayene kayıt defteri tutulur. Veteriner hekim teşhis, muayene, kontrol ve tedavi ettiği hayvanın cinsi, kulak numarası, durumunu, sahibinin isim ve adresini, hayvana uygulanan işlemleri, verilen reçeteyi ve tarihini bu deftere kaydeder.

c) Bakanlık merkez teşkilatı ve il müdürlükleri tarafından yapılacak denetim ve teftiş sonuçlarının yazıldığı Ek-5’teki örneğe uygun denetim defteri tutulur.

(2) Söz konusu defterlerin her sayfası il müdürlüğünün hayvan sağlığı şube müdürlüğünce mühürlenir. Muayenehane ve poliklinikler, muayene ve tedavi edilen hayvanlarla ilgili bilgileri Ek-6’daki örneğe uygun olarak üç ayda bir mahallindeki il veya ilçe müdürlüklerine bildirir.

BEŞİNCİBÖLÜM

Tabela, Eğitim, Denetim, Kapatma, Değişiklik,

Faaliyetten Men ve Kısıtlamalar

Tabela

MADDE 18 –(1) Muayenehane ve polikliniklerin tanıtımı için işyerlerine açıklayıcı ve tanıtıcı tabela asılabilir.

(2) Tabelalarda, ilgili kanunlar uyarınca kazanılan unvanlar kullanılabilir. Bunun dışında yanıltıcı bilgiler, yanlış ifadeler ile mesleği küçük düşürücü ifadeler kullanılamaz. Muayenehane ve poliklinik dışındaki tabelaya, muayenehane veya polikliniğin adı, telefon numarası, veteriner hekimlerin adı, unvanı, varsa kazandığı ihtisasları yazılabilir. Tabelada başka bir unvan veya mevcut unvanların yabancı dildeki karşılıkları kullanılamaz.

Eğitim

MADDE 19 – (1) Muayenehane ve poliklinik açacak veteriner hekimler, konuları Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Bakanlık tarafından belirlenecek ve Türk Veteriner Hekimleri Birliği tarafından yapılacak olan hizmet içi eğitim programına katılıp, belge almak ve alınan bu belgeyi ruhsat alma aşamasında ibraz etmek zorundadırlar. Daha önce ruhsat almış veteriner hekimler bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde eğitime katılıp belge almak zorundadırlar.

(2) Ruhsatlı muayenehane ve polikliniği olan veteriner hekimler Bakanlık ve bölge veteriner hekimler odası tarafından düzenlenen eğitim ve seminerlere katılmakla yükümlüdürler. Daha önce aynı eğitime katılmış olanlar, belgelemek kaydı ile bu eğitime katılmayabilirler.

Denetim

MADDE 20 – (1) Muayenehane ve poliklinikler yılda en az bir defa, asgari teknik, hijyenik ve sağlık şartları yönünden denetlenir. Denetim, il müdürlüğü hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şube müdürlüğünde görevli veteriner hekimler tarafından yapılır. Şikâyet, soruşturma, Genel Müdürlük veya il müdürlüğünün talebi üzerine yapılacak olağan dışı denetimler bunun haricindedir. İl müdürlüğü gerektiğinde ilçelerdeki muayenehane ve poliklinik denetim yetkisini ilçe müdürlüğüne devredebilir. İlçe müdürlüğünde bu denetimler veteriner hekimler tarafından yapılır. Denetimler sırasında tespit edilen hususlar Ek-5’teki denetim defterine kaydedilir.

(2) Muayenehane ve poliklinikler, meslek icrası yönünden kayıtlı oldukları bölge veteriner hekimleri odası tarafından, 6343 sayılı Kanun ve 13/9/2006 tarihli ve 26288 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği kapsamında denetime tabi tutulur.

Kapatma, değişiklik ve faaliyetten men

MADDE 21 – (1) Ruhsatlı olan muayenehane ve polikliniklerde, il müdürlüğünün izni olmadan herhangi bir değişiklik ve ilave yapılamaz. Muayenehane veya polikliniğin faaliyet gösterdiği adresin değişmesi durumunda adres değişikliğinden etkilenen tüm başvuru evrakları yeni adrese göre düzenlenir. Düzenlenen evraklar ve adresi değişecek olan ruhsat beraberinde bir dilekçe ekine konularak yeniden ruhsat düzenlenmesi için mülki idari amire başvurulur. Muayenehane veya polikliniğin kapatılmak istenmesi durumunda, durum bir dilekçe ile mülki idari amire bildirilir. Dilekçeye ruhsatın aslı eklenir.

(2) Ruhsatın kaybolması hâlinde, gazetede yayımlanmış olan kayıp ilanı, ruhsatın okunamayacak şekilde tahrip olması hâlinde ise tahrip olmuş ruhsatın aslı bir dilekçeye eklenerek mülki idari amire müracaat edilir. İl müdürlüğünce yapılan incelemelerde durumun uygun görülmesi hâlinde yeni ruhsat düzenlenir.

(3) Muayenehane ve poliklinikte çalışan veteriner hekimlere, oda haysiyet divanı ve/veya yüksek haysiyet divanı tarafından verilen ve kesinleşen meslekten men cezaları, merkez konseyi tarafından Bakanlığa ya da bölge veteriner hekimler odası tarafından il müdürlüğüne bildirilir. İl müdürlüğü, meslekten men cezası almış veteriner hekime cezayıtebliğ edip, ceza süresince çalışma izin belgesine el koyar. Veteriner hekimin kendi adına muayenehane ruhsatı varsa, ruhsata bu süre zarfınca el konularak muayenehanenin faaliyetine son verilir. Ceza süresi bitiminde el konulan belgeler sahiplerine iade edilerek, durum bölge veteriner hekimler odasına bir yazı ile bildirilir.

(4) Kapatma ve değişiklik işlemleri bölge veteriner hekimler odasına bir yazıyla bildirilir.

Kısıtlamalar

MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında olan muayenehane ve poliklinikler için ön görülen kısıtlamalar aşağıda belirtilmiştir.

a) Muayenehane ve poliklinikler il müdürlüğünden ruhsat almadan faaliyete geçemezler.

b) İl müdürlüğünce çalışma izin belgesi verilmemiş veteriner hekim çalıştırılamaz.

c) Muayenehane ve polikliniklerde il müdürlüğünce yardımcı sağlık hizmetleri personeli çalışma izin belgesi verilmemiş veteriner sağlık teknisyeni ve veteriner sağlık teknikeri gibi personel çalıştırılamaz.

ç) Muayenehane ve poliklinikte görevli olan veteriner hekim veya yardımcı sağlık hizmetleri personeli başka bir muayenehane veya poliklinikte çalışamaz.

d) Muayenehanesi olan veteriner hekim aynı zamanda başka bir poliklinikte çalışamaz veya poliklinikte çalışan veteriner hekim ayrıca başka bir yerde muayenehane açamaz ve çalışamaz.

e) Muayenehane ve polikliniklerde, veteriner hekim dışında şirket ortağı olamaz.

f) Muayenehane ve polikliniklerde, şirketin faaliyet alanına giren diğer işler poliklinik bünyesinde yapılamaz.

g) Muayenehane ve polikliniklerin dış cephesinde, bu Yönetmelikte belirtilen tabelalardan başka bir tabela ve ibareler kullanılamaz.

ğ) Muayenehane ve poliklinikler dışında, ilgili mevzuatta olmayan her nevi isim altında iş yeri açılamaz.

h) Muayenehane ve polikliniklerde ruhsatta verilen isim dışında başka bir isim kullanılamaz.

ı) Muayenehane ve polikliniklerde geçici veya sürekli olarak satış, barınma ve eğitim amacıyla hayvan barındırılamaz.

i) Muayenehane ve polikliniklerde veteriner hekimliği hizmetleri dışında başka bir faaliyette bulunulamaz.

j) Muayenehane ve poliklinikler başka bir işyerinin içinde kurulamaz.

k) Veteriner hekim dışında kişi ve kuruluşlar tarafından, muayenehane veya poliklinik açılamaz.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 23 –(1) Bu Yönetmeliğe aykırı davrananlar hakkında, 5996 sayılı Kanunun 36 ncı ve 6343 sayılı Kanunun 67 nci maddelerine göre işlem yapılır. 6343 sayılı Kanunun 67 nci maddesindeki fiillerin tekrarı hâlinde, mezkûr Kanunun 72 nci maddesine göre işlem yapılır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 24 –(1) 18/6/2001 tarihli ve 24436 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Veteriner Hekim Muayenehane ve Poliklinik Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Mevcut muayenehane ve poliklinikler

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce 18/6/2001 tarihli ve 24436 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Veteriner Hekim Muayenehane ve Poliklinik Yönetmeliği kapsamında ruhsatlı muayenehanesi ya da polikliniği olup bu Yönetmelik hükümlerine uymayan veteriner hekimler, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içerisinde muayenehanelerini veya polikliniklerini bu Yönetmelikteki muayenehane veya poliklinik şartlarına uygun hâle getirerek, mülki idari amire müracaat edip muayenehane veya poliklinik ruhsatı almak zorundadırlar.

(2) Verilen süre içerisinde muayenehane ve polikliniklerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun hâle getirerek başvuruda bulunmayanların ruhsatları il müdürlüğünce iptal edilir.

Yürürlük

MADDE 25 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

MAL BİLDİRİMİNDE BULUNULMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

MAL BİLDİRİMİNDE BULUNULMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

(10.8.1990 tarih ve 90/748 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan bu Yönetmelik 15.11.1990 tarih ve 20696 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.)

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç

Madde 1 – Bu Yönetmeliğin amacı; 3628 sayılı Kanun gereğince verilecek olan mal bildiriminin şeklini, düzenleniş biçimini, sayısını, neleri kapsayacağını, merciine nasıl ulaştırılacağını ve bu Kanunun uygulanmasına ilişkin diğer esas ve usulleri düzenlemektir.

Haksız Mal Edinme

Madde 2 – Mevzuata veya genel ahlaka uygun olarak sağlandığı ispat edilemeyen mallar veya ilgilinin sosyal yaşantısı bakımından geliriyle uygun olduğu kabul edilemeyecek harcamalar şeklinde ortaya çıkan artışlar, bu Yönetmeliğin uygulanmasında haksız mal edinme sayılır.

İKİNCİ BÖLÜM

Mal Bildiriminde Bulunacaklar ve Verileceği Merciler

Mal Bildiriminde Bulunacaklar

Madde 3 – Aşağıda sayılanlar mal bildiriminde bulunmak zorundadırlar:

a) Her türlü seçimle iş başına gelen kamu görevlileri ve dışardan atanan Bakanlar Kurulu üyeleri (muhtarlar ve ihtiyar heyeti üyeleri hariç),

b) Noterler,

c) Türk Hava Kurumunun genel yönetim ve merkez denetleme kurulu üyeleri ile genel merkez teşkilatında ve Türk Kuşu Genel Müdürlüğünde, Türkiye Kızılay Derneğinin merkez kurullarında ve Genel Müdürlük teşkilatında görev alanlar ve bunların şube başkanları,

d) Genel ve katma bütçeli daireler, il özel idareleri, belediyeler ve bunlara bağlı kuruluş veya alt kuruluşlarda, kamu iktisadi teşebbüsleri (iktisadi devlet teşekkülleri ve kamu iktisadi kuruluşları) ile bunlara bağlı müessese, bağlı ortaklık ve işletmelerde, özel kanunlarla veya özel kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan ve kamu hizmeti gören kurum ve kuruluşlar ile bunların alt kuruluşlarında veya komisyonlarında aylık, ücret ve ödenek almak suretiyle kamu hizmeti gören memurları, işçi niteliği taşımayan diğer kamu görevlileri ile yönetim ve denetim kurulu üyeleri,

e) Kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarında görevli olanlar ile bunların yönetim ve denetim kurulu üyeleri (5590 sayılı Kanuna göre kurulan oda ve borsaların oda ve borsa meclisi ile yönetim kurulu üyeleri dahil),

f) Siyasi parti genel başkanları, vakıfların idare organlarında görev alanlar, kooperatiflerin ve birliklerinin başkanları, yönetim kurulu üyeleri ve genel müdürleri, yeminli mali müşavirler, kamuya yararlı dernek yönetici ve deneticileri,

g) Gazete sahibi gerçek kişiler ile gazete sahibi şirketlerin yönetim ve denetim kurulu üyeleri, sorumlu müdürleri, başyazarları ve fıkra yazarları,

h) Özel kanunlarına göre mal bildiriminde bulunmak zorunda olanlar (konfederasyon, sendika ve sendika şubesi başkan ve yöneticileri dahil).

Eşlerin Mal Bildirimi

Madde 4 – Her ikisi de 3 üncü madde kapsamında bulunan eşlerin herbiri ayrı ayrı mal bildiriminde bulunmak zorundadır. Bu takdirde, eşlerden herbiri, eşi ile velayeti altındaki çocuklarının da mallarını bildirirler.

Birden fazla mal bildirimi

Madde 5 – Kamu görevlilerinden asli görevleri uhdelerinde katmak kaydıyla ikinci bir görevi yürütenler (yönetim kurulu veya danışma kurulu üyeliği gibi) ya da vekaleten tedvir edenler, sadece asli görevlerinden dolayı tek mal bildiriminde bulunurlar.

Kamu görevlisi olmayıp da 3628 sayılı Kanuna göre birden fazla mal bildiriminde bulunması gerekenler, bu mercilerden yalnız birine mal bildiriminde bulunurlar. Ancak, mal bildiriminde bulunulan mercii, diğer kuruma da bilgi vermekle yükümlüdür.

Mal Bildiriminin Verileceği Merciler

Madde 6 – Mal bildiriminin verileceği merciler şunlardır:

a) Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Bakanlar Kurulu üyeleri için, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı,

b) Kamu kurum ve kuruluşlarında görevli personel için, özlük işleri ile ilgili birimler,

c) Kurum, teşebbüs, teşekkül ve kuruluşların genel müdürleri ile yönetim ve denetim kurulu üyeleri için, ilgili bakanlıklar,

d) Yüksek mahkemelerin daire başkan ve üyeleri için, ilgili mahkemenin başkanı,

e) Noterler için Adalet Bakanlığı,

f) Diğer kurum ve kuruluşların memur ve hizmetlileri için, atamaya yetkili makamları,

g) Türk Hava Kurumu ile Türkiye Kızılay Derneğinde görev alanlar için, kurum ve dernek genel başkanlığı,

h) Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarında görevli olanlar için, kurum başkanlığı; bunların yönetim ve denetim kurulu üyeleri için, ilgili bulundukları bakanlıklar,

i) Görevlerinden ayrılanlar için, bu görevlerinde iken bildirimlerini vermeleri gereken makam veya merci,

j) Siyasi parti genel başkanları için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı,

k) Kooperatifler ve birliklerinin başkanları, yönetim kurulu üyeleri ve genel müdürleri için, kooperatiflerin ve birliklerinin denetimlerinin yapıldığı kuruluşlar,

l) Yeminli mali müşavirler için, Maliye ve Gümrük Bakanlığı,

m) Türk Hava Kurumunun, Türkiye Kızılay Derneğinin ve kamu yararına sayılan derneklerin genel yönetim ve merkez denetleme kurulu üyeleri için, İçişleri Bakanlığı; bunların şube başkanları için, bulundukları il valilikleri,

n) İl genel meclisi üyeleri için, ilgili valilikler, belediye meclisi üyeleri için, ilgili belediye başkanlıkları, belediye başkanları için, İçişleri Bakanlığı,

o) Mal bildirimi verecek son merciler için, kendi kuruluşlarının özlük işleri ile ilgili makam veya merci,

p) Gazete sahibi gerçek kişiler ile gazete sahibi şirketlerin yönetim ve denetim kurulu üyeleri, sorumlu müdürleri, başyazarları ve fıkra yazarları için, bulundukları yer en büyük mülki amirliği,

r) Vakıfların idare organlarında görev alanlar için, Vakıflar Genel Müdürlüğü.

Sorumluluk

Madde 7 – 6 ncı maddede belirtilen merciler, mal bildirimlerinin süresi içinde verilmesini sağlamakla sorumludurlar. Bu merciler mal bildirimlerinin verilmesini izlemek için birim veya personel görevlendirirler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Mal Bildirimleri

Mal Bildiriminin Konusu

Madde 8 – 3 üncü maddede sayılanların kendilerine, eşlerine ve velayetleri altındaki çocuklarına ait bulunan;

a) Taşınmaz malları (arsa ve yapı kooperatif hisseleri dahil),

b) Kendilerine aylık ödenenler, net aylık tutarının beş katından; aylık ödenmeyenler ise Genel İdare Hizmetleri sınıfında birinci derecenin birinci kademesindeki şube müdürüne ödenen net aylığın beş katından fazla değer ve tutarındaki;

1) Para ve para hükmündeki kıymetli kağıtları,

2) Hisse senedi ve tahvilleri,

3) Altın ve mücevheratı,

4) Her türlü kara, deniz ve hava taşıt araçları, traktör, biçer-döver, harman makinası ve diğer ziraat makinaları, inşaat ve iş makinaları, hayvanlar, koleksiyon ve ev eşyaları ile diğer taşınır malları,

5) Hakları,

6) Alacakları,

7) Borçları,

8) Gelirleri,

mal bildirimine konu teşkil eder. (b) bendinde belirtilen mal, hak, alacak, borç ve gelirlerin ayrı ayrı toplam değerleri tek kalem halinde gösterilir.

Mallar, mal bildirimi tarihindeki değerleri esas alınmak suretiyle beyan olunur.

Genel İdare Hizmetleri sınıfında birinci derecenin birinci kademesindeki şube müdürüne ödenen her türlü zam ve tazminatlar dahil net aylık miktarı, aylıklara uygulanan katsayının belirlenmesini müteakip Maliye ve Gümrük Bakanlığınca tesbit ve ilan olunur.

Mal Bildiriminin Verilme Zamanı

Madde 9 – Mal bildirimlerinin;

a) 3 üncü maddede sayılan görevlere atanmada, göreve giriş için gerekli olan belgelerle birlikte,

b) Bakanlar Kurulu üyeleri için, atamayı izleyen bir ay içinde,

c) Seçimle gelinen görevlerle, seçimin kesinleşme tarihini izleyen iki ay içinde,

d) Yönetim ve denetim kurulları ile komisyon üyeliklerine seçilen veya atananlar için, göreve başlama tarihini izleyen bir ay içinde,

e) Görevi sona erenler ayrılma tarihini izleyen bir ay içinde,

f) Gazete sahibi gerçek kişiler ile gazete sahibi şirketlerin yönetim ve denetim kurulu üyeleri için, faaliyete geçme tarihini; sorumlu müdürleri, başyazarları ve fıkra yazarları için, bu işe veya görevlerine başlama tarihini izleyen bir ay içinde,

g) Özel kanunlarına göre mal bildiriminde bulunması gerekenler için, kanunlarında öngörülen süre içinde, verilmesi zorunludur.

(a) bendinde yazılı durumlarda mal bildirimi verilmedikçe atama işlemi yapılamaz.

Ek Mal Bildirimi

Madde 10 – 3 üncü maddede sayılan görevlerde bulunanlar, eşleri velayeti altındaki çocukları ve kendilerinin şahsi mal varlıklarında önemli bir değişiklik olduğunda, değişikliği izleyen bir ay içinde yeni edindikleri mal, hak, gelir, alacak ve borçlara münhasır olmak üzere ek mal bildirimi vermek zorundadırlar. 8 inci maddede gösterilen mahiyet ve miktardaki malın iktisabı ile hak, alacak veya gelir sağlanması veya borçlanılması, mal varlığında önemli değişiklik sayılır.

Mal Bildiriminin Yenilenmesi

Madde 11 – 3 üncü maddede belirtilen görevlere devam edenler, sonu (0) ve (5) ile biten yıların en geç Şubat ayı sonuna kadar bildirimlerini yenilemek zorundadırlar.

Mal Bildirim Formunun Doldurulması

Madde 12 – İlgililer, ekli “Mal Bildirimi Formu”nu el yazısı ile okunaklı bir şekilde tek nüsha olarak doldurur ve tarih belirtilmek suretiyle imzalar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Hediye ve Hibeler

Hediye ve Hibe

Madde 13 – 3 üncü maddede belirtilen kamu görevlileri, milletlerarası protokol, mücamele veya nezaket kaideleri uyarınca veya diğer herhangi bir sebeple yabancı devletlerden, milletlerarası kuruluşlardan, sair milletlerarası hukuk tüzel kişiliklerinden, Türk uyruğunda olmayan herhangi bir gerçek veya tüzel kişi veya kuruluştan, aldıkları tarihteki değeri on aylık net asgari ücret toplamını aşan her hediye veya hibe niteliğindeki eşyayı, aldıkları tarihten itibaren bir ay içinde kendi kurumlarına teslim etmek zorundadırlar.

Ancak, yabancı devlet adamları ve milletlerarası kuruluş temsilcileri tarafından verilen imzalı hatıra fotoğraflarının çerçeveleri bu madde hükümlerine dahil değildir.

Hediye ve Hibe Eşyalarda Yapılacak İşlem

Madde 14 – 3 üncü maddede belirtilen kamu görevlileri ve bunların eşlerine, milletlerarası protokol, mücamele veya nezaket kaideleri uyarınca veya diğer herhangi bir sebeple yabancı devletlerden, milletlerarası kuruluşlardan, sair milletlerarası hukuk tüzel kişiliklerinden, Türk uyruğunda olmayan herhangi bir gerçek veya tüzel kişi veya kuruluş tarafından verilen hediye veya hibe niteliğindeki eşyayı alan ilgilisi, bu eşya değerinin on aylık net asgari ücret toplamını aşan değerde olduğunu belirlemesi halinde, yurtiçinde aldıkları tarihten, yurtdışında yurda dönüşleri tarihinden itibaren ongün içinde bulundukları il defterdarlığına (takdir komisyonu başkanlığına) değer takdiri için kurumları vasıtasıyla gönderir.

Hediye veya hibe niteliğindeki bu eşyanın (yabancı devlet adamları ve milletlerarası kuruluş temsilcileri tarafından verilen imzalı hatıra fotoğraflarının çerçevleri hariç) gerçek değerinin takdiri ile net asgari ücretin on aylık toplamını aşıp aşmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun değişik 72 nci maddesine göre kurulan takdir komisyonunca en geç on gün içinde tesbit olunarak ilgiliye ve bağlı bulunduğu kuruma bildirilir.

Kıymet takdirini müteakip, takdir komisyonu tarafından ilgilisine geri verilen hediye veya hibe niteliğindeki eşyadan değeri net asgari ücretin on aylık toplamını aşanlar, ilgilisi tarafından en geç on gün içinde kendi kurumlarına verilir.

Bu eşyalar, kurumca sergilenmek veya başka bir şekilde muhafaza edilmek suretiyle değerlendirilir veya ilgisi sebebiyle diğer bir kuruma tevdi edilebilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Mal Bildirimlerinin Gizliliği

Madde 15 – Mal bildirimleri, 6 ncı maddede belirtilen makam veya mercilerin ilgili birimlerinde, ilgililerin varsa sicil yoksa özel dosyalarında saklanır. Mal bildirimlerinin içeriği hakkında soruşturma ve kovuşturmaya yetkili merciler dışındakilere açıklama yapılmaz, bilgi verilemez.

Bilgi Verme Zorunluluğu

Madde 16 – Özel kanunlarında aksine bir hüküm mevcut olsa dahi, ilgili kişiler ile özel ve kamu kuruluşları, 3628 sayılı Kanunla soruşturma ve kovuşturmaya yetkili kılınan kişi ve mercilerce istenen bilgileri eksiksiz vermek zorundadır.

Süresinde Mal Bildiriminde Bulunmama

Madde 17 – Bu Yönetmelikte belirtilen süreler içinde mal bildiriminde bulunmayanlara, bildirimin verileceği mercilerce yazılı olarak ihtarda bulunulur. Bu ihtar, ilgilisine Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ olunur.

İhtarın kendisine tebliğinden itibaren bir ay içinde bildirimde bulunmayanlar hakkında gerekli işlem yapılmak üzere yetkili Cumhuriyet başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur.

Müfettiş ve muhakkikler de, soruşturma ile ilgili olarak verdikleri süre zarfında mal bildiriminde bulunmayan hakkında yetkili Cumhuriyet başsavcısına suç duyurusunda bulunurlar.

Mal Bildirimlerinin Karşılaştırılması

Madde 18 – Yeni ve ek bildirimler, 6 ncı maddede belirtilen yetkili merciler tarafından daha önceki bildirimler ile karşılaştırılır.

(Ek:7/12/1999-13770 K.) 6 ncı maddenin (b) ve (c) bentlerinde belirtilen mercilerde toplanan mal bildirimlerinde yer alan bilgiler, Başbakanlıkça belirlenecek esaslar çerçevesinde, kamu kurumları bilgisayarlarında mevcut bilgilerle bilgisayar ortamında ve gizliliği sağlanacak şekilde karşılaştırılır.

Yapılan karşılaştırma sonucunda gerçeğe aykırı bildirimde bulundukları veya haksız mal edindikleri, kaçırdıkları veya gizledikleri anlaşılanlar hakkında yetkili mercilerce Cumhuriyet başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulur.

Hukuki Dayanak

Madde 19 – Bu Yönetmelik, 19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanununun 22 nci maddesi uyarınca düzenlenmiştir.

Yürürlük

Madde 20 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 21 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

Bu sayfada yeralan “Mal Bildirimi Formu için” 31.12.1999 tarih ve 23923 sayılı Resmi Gazete’ye bakınız.

ÇEVRE AMAÇLI TARIMSAL ARAZİLERİN KORUNMASI PROGRAMINI TERCİH EDEN ÜRETİCİLERİN DESTEKLENMESİNE VE BU ÜRETİCİLERE TEKNİK YARDIM SAĞLANMASINA DAİR YÖNETMELİK

Resmi Gazete Tarihi: 15.11.2005    Resmi Gazete Sayısı: 25994

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ÇEVRE AMAÇLI TARIMSAL ARAZİLERİN KORUNMASI PROGRAMINI TERCİH EDEN ÜRETİCİLERİN DESTEKLENMESİNE VE BU ÜRETİCİLERE TEKNİK YARDIM SAĞLANMASINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 —

Bu Yönetmeliğin amacı, toprak ve su kalitesinin korunması, yenilenebilir doğal kaynakların sürdürülebilirliği, erozyonun önlenmesi ve tarımın olumsuz etkilerinin azaltılması yönünde gerekli kültürel tedbirlerin alınmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

Madde 2 —

Bu Yönetmelik, hassas bölgelerdeki bozulma ve kirlenme tehdidi altındaki ekolojik dengenin yeniden tesisi ve sürdürülebilirliği için, tarımsal üretim ile iştigal eden üreticilerle, uygulamada görev alan kurum ve kuruluşların belirlenmesi ile teknik yardımın kapsamı ile yapılacak ödeme (tazminat) tutarı ve ödemeye ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

Madde 3 —

Bu Yönetmelik; 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu, 2005/9230 sayılı Çevre Amaçlı Tarımsal Arazilerin Korunması Programını Tercih Eden Üreticilerin Desteklenmesine Dair Bakanlar Kurulu Kararı hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 —

Bu Yönetmelikte yer alan;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

Genel Müdürlük: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

Teftiş Kurulu: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Teftiş Kurulunu,

Banka: Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketini,

İl/ilçe müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl/İlçe Müdürlüğünü,

İl proje uygulama komisyonu: Bakanlık il müdürü başkanlığında ilgili şube müdürü, ilçe müdürü ve projede görev alan en az 2 ziraat mühendisinin katılımıyla oluşturulan komisyonu,

İl proje uygulama birimi (İl PUB): Bakanlık il/ilçe müdürlüklerinde görevli, projede görev alan en az 4 ziraat mühendisi/ ziraat teknisyeninden oluşan birimi,

ÇATAK: Çevre amaçlı tarımsal arazilerin korunmasını,

Hassas bölge: Mevcut yapısal dengede, çeşitli nedenlerle toprak yapısının ve su kalitesinin değiştiği gözlenen ve tedbir alınmadığı takdirde yakın gelecekte çevre açısından olumsuz etkilere sahip olabilecek bölgeleri,

Üretici: Hassas bölgelerde, tarımsal üretim kaynaklarını fiilen kullanarak her türlü bitkisel üretim ile iştigal edip, üretimlerini yönetmelik kapsamında şekillendirecek ve bunun için yapılacak ödemelerden (hibelerden) yararlanacak olan arazi sahibi gerçek kişileri,

Ön başvuru formu: Üreticilerin ÇATAK programına başvuru yaptığını gösterir belgeyi (Ek-1),

Üretici bilgi formu: Üreticilerin kimlik bilgileri yanında, üretim yapılan alanın tapu kaydı bilgileri ve üretim alanı miktarını gösterir matbu belgeyi (Ek-2),

Taahhütname: Üreticilerin yetiştiricilik ile ilgili teknik faaliyetlere ait konularda ÇATAK programının ön gördüğü üretim pratikleri ile ürün desenini tatbik edeceğini taahhüt eden belgeyi (Ek-3),

Hakediş belgesi: Üreticiye ÇATAK programı çerçevesinde, bulunduğu tarımsal faaliyetten dolayı yapılacak ödemeyi gösterir belgeyi (Ek-4),

Hibe anlaşması: Uygulanacak tarım tekniklerini ve ödemeyi akit altına alan belgeyi (Ek-5),

İcmal listesi: Hak edişlerdeki bilgilerin köy bazında toplu olarak gösterildiği listeyi (Ek-6), ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Çevre Amaçlı Tarımsal Arazilerin Korunması Programı Uygulama Esasları

Çevre amaçlı tarımsal arazilerin korunması programı uygulama alanı

Madde 5 —

Çevre amaçlı tarımsal arazilerin korunması programının uygulanacağı iller ve alanlar Bakanlık tarafından belirlenir.

Çevre amaçlı tarımsal arazilerin korunması programına uygun üretimi tercih eden üreticilerin belirlenmesi

Madde 6 —

Üreticiler, çevre amaçlı tarımsal arazilerinin korunmasına yönelik üretimlerini şekillendirmeleri ve bundan dolayı yapılacak ödemelerden (hibelerden) yararlanabilmeleri amacıyla aşağıdaki belgeleri, üretimin yapıldığı yerdeki Bakanlık il/ilçe müdürlüğüne teslim ederler.

Başvuruda ibraz edilecek belgeler şunlardır;

a) Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarasını gösterir nüfus kayıt örneği veya T.C. kimlik numarası olan nüfus cüzdanı fotokopisi.

b) Yılı içerisinde alınmış çiftçi belgesi.

c) Vergi kimlik numarasını gösterir belge.

d) ÇATAK programına katılım ön başvuru formu (Ek-1).

e) ÇATAK programının uygulandığı illerde belirlenen hassas alanlardaki tarım arazisinin aidiyetini gösterir belge.

f) Çiftçi kayıt sistemi belgesi.

Uygulama

Madde 7 —

Uygulamada, il/ilçe proje uygulama birimleri tarafından üreticinin beyanda bulunduğu ön başvuru formu (Ek-1) ve üretici bilgi formuna (Ek-2) göre bilgilerin doğruluğu ve arazinin kontrolü (ön denetim) yapıldıktan sonra, il proje uygulama komisyonunca üreticinin program kapsamına alınmasının uygun olduğunun tespiti halinde üreticiden taahhütname (Ek-3) alınır ve hibe anlaşması (Ek-5) imzalanır. Bakanlık il müdürlüğü ve üretici tarafından imzalanan hibe anlaşması 3 yıl süre ile geçerli olup, hibe ödemesi 3 yıl süreyle yapılır. Hak edişler (Ek-4) hazırlanarak il proje uygulama komisyonuna gönderilir. Komisyonca onaylanan hak edişlere ait icmal listeleri (Ek-5) il/ ilçe müdürlüklerinde 10 gün süreyle askıda kalır. Askı süresi sonunda itiraz olmayan üreticilerin hak edişleri Genel Müdürlüğe gönderilir. İtirazlı olan hak edişler yeniden incelemeye alınır ve sonuçlandırıldıktan sonra Genel Müdürlüğe gönderilir. Bakanlık hak edişlere ait bilgileri denetim için Teftiş Kuruluna gönderir.

Denetim

Madde 8 —

Uygulamaya yönelik işlemlerde yapılacak olan denetim Bakanlık tarafından yürütülür. Ön denetim yapılan veya yapılmayan il ve ilçelerde daha sonra tespit edilebilecek usulsüz işlemlerle ilgili sorumluluklar ortadan kalkmaz. Uygulamalar, ön denetimin yanında ilgili mevzuatın öngördüğü her türlü denetime tabidir. ÇATAK programına yönelik işlemlere ilişkin yapılacak gerekli denetimler Bakanlık adına Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından yapılır. Bakanlık müfettişlerinin denetimi örnekleme yöntemiyle belirlenecek köy/mahallede, tarımsal üretim ile iştigal eden üreticiler üzerinden yapılır. Bu denetimler sırasında, gerçeğe aykırı beyanda bulunan veya sahte belge verdikleri tespit edilenler hakkında Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulur.

Ödemeler için gerekli finansman

Madde 9 —

ÇATAK programının öngördüğü üretim modelini tercih eden üreticilere yapılacak ödemeler için gerekli finansman ve program kapsamında yapılacak diğer ödemeler uluslar arası finans kuruluşlarından sağlanan kaynaklar ve/veya bütçenin ilgili harcama kalemlerinden karşılanır.

Ödeme

Madde 10 —

Üreticilere yapılacak ödemeler 3 kategoride yapılır.

1. Kategori:

a) Erozyonla mücadele (setleme, canlı veya cansız perdeleme, ideal sürüm tekniğinin uygulanması ve/veya koruma amaçlı boş bırakma).

b) Arazinin ıslah edilmesi.

c) Drenaj.

d) Taş toplama.

Mevcut üretimden vazgeçerek yukarıda belirtilen uygulamalardan iki veya daha fazlasını tekniğine uygun bir şekilde tatbik eden üreticilere, dekar başına yılda bir defa olmak üzere üç yıl süre ile ödeme yapılır.

2. Kategori:

a) Uygun sulama tekniklerinin kullanımı.

b) Kontrollü ilaç, gübre ve hormon kullanımı.

c) Organik, yeşil, ahır gübresi, kompost vb. kullanımı.

d) Organik ve iyi tarım uygulamaları.

Mevcut üretime devam eden veya değiştiren ve aynı zamanda yukarıda belirtilen uygulamalardan iki veya daha fazlasını tekniğine uygun bir şekilde tatbik eden üreticilere, dekar başına yılda bir defa olmak üzere üç yıl süre ile ödeme yapılır.

3. Kategori:

a) Daimi bitki örtüsü oluşturulması.

b) Yeni çayır-mera tesisi ve/veya iyileştirilmesi.

c) Aşırı otlatmanın engellenmesi.

d) Yem bitkileri yetiştirilmesi.

Mevcut üretime devam eden veya değiştiren ve aynı zamanda yukarıda belirtilen uygulamalardan iki veya daha fazlasını tekniğine uygun bir şekilde tatbik eden üreticilere, dekar başına yılda bir defa olmak üzere üç yıl süre ile ödeme yapılır.

Ödeme tutarları ile ödemelerin yapılabilmesi için gerekli yazışmalar ve izlenecek yollar gerektiğinde Bakanlıkça çıkartılacak genelge ile İl proje uygulama komisyonuna duyurulur. Ödemeler banka tarafından yapılır.

ÇATAK programından ödeme yapılan üreticiler ödeme süresince doğrudan gelir desteğinden faydalanamaz.

Ödemelere ilişkin esaslar

Madde 11 —

Ödemeler TC. Ziraat Bankası AŞ. tarafından yapılır. Bakanlık kendisine intikal eden hak ediş (Ek-4) belgeleri kapsamında Bankaya ödeme talimatı gönderir. Tüm ödemeler, gerekli kaynakların Bakanlık tarafından Bankaya aktarılmasından sonra Ek-4’ teki ÇATAK programı hak ediş belgelerine göre, T.C Merkez Bankası ABD Doları döviz alış kuru esas alınmak suretiyle aynı gün Yeni Türk Lirası (YTL) olarak ilgili Banka şubesindeki üreticilerin hesabına aktarılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Cezai sorumluluklar

Madde 12 —

Bu Yönetmelikte belirtilen ilgili merciler kendilerine ibraz edilen, ödemelere esas teşkil eden belgelerin kontrolünden ve kendi hazırladıkları belgelerden sorumludurlar. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyerek ÇATAK programı kapsamında haksız yere ödeme yapılmasına neden olanlar ile ÇATAK programı kapsamında haksız yere yapılacak ödemelerden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibariyle gerçek dışı belge düzenleyen ve kullananlar hakkında gerekli cezaî ve diğer kanunî işlemler yapılır.

ÇATAK programı kapsamında haksız yere yapılan ödemelerden yararlanıldığının tespit edilmesi hâlinde, haksız yere yapılan ödemeler, ödeme yapılan çiftçilerden 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde geri alınır. ÇATAK programı kapsamında haksız yere yapıldığı anlaşılan ödemenin geri alınmasında, gecikme zammının hesaplanmasında esas alınacak tarih, çiftçiye ÇATAK programı kapsamında ödemenin yapıldığı tarihtir. Haksız yere yapılan ödemelerin geri alınamaması hâlinde, bu ödemelerde kusuru bulunan kamu görevlileri hakkında Borçlar Kanunu hükümleri uygulanır. Haksız ödemenin yapılmasında, ödemeyi sağlayan ve belgeleri düzenleyen gerçek veya tüzel kişiler de geri alınacak tutarların ödenmesinde müteselsilen sorumlu tutulurlar.

Yürürlük

Madde 13 —

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 14 —

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Tıklayınız

BOMBUS ARISI YÖNETMELİĞİ

15 Aralık 2011 PERŞEMBE  Resmî Gazete     Sayı : 28143

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

BOMBUS ARISI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; yerli gen kaynaklarımızdan olan bombus arısının doğadan toplanmasını ve yurt dışına kaçırılmasını önlemek, denetimli koşullarda yetiştirilmesini teşvik etmek, sağlıklı ve kaliteli bitkisel ürünler üretimi için seralarda kullanımını yaygınlaştırmak ile ilgili esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, bombus arılarında; üretim izni, damızlık materyal elde etme ve korunması için her türlü tedbirin alınması, polinasyon, ihracat, ithalat ve projelendirme ile ilgili işlemleri, örtü altı tarımında bombus arısı kullanımını artırıcı tedbirlerin alınması konularını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 10 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ana arı (Kraliçe): Yuva kurmamış, denetimli olarak çiftleştirilmiş bombus ana arısını,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) Bombus arısı (Bombus terrestris): Örtü altı tarımında polinasyon hizmetinde kullanılmak üzere denetimli koşullarda yetiştirilebilen, doğal koşullarda genellikle toprak altında yaptığı yuvada koloni halinde yaşayan bir yaban arısı cinsini,

ç) Firma: Laboratuvar şartlarında bombus arısı üretimi için Bakanlıktan izin almış tüzel kişiyi,

d) İl ve ilçe müdürlüğü: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini,

e) Koloni: Canlı döller üretebilen bir ana arı ve bunun dölleri olan işçi arılardan oluşan birimi,

f) Komisyon: Bakanlıkça, Hayvancılık Genel Müdürlüğü ve üniversitelerden oluşturulan teknik inceleme ve ruhsat komisyonunu,

g) Polinasyon: Çiçekli bitkilerde döllenmenin gerçekleştirilmesini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Üretim izni

MADDE 5 – (1) Firma, kapasite durumu, üretim aşamaları ve yatırımın terminini içeren proje hazırlar. Bombus arı kolonisi üretiminde kullanacağı materyali ve üretim teknolojisini nereden temin edeceğini belirtir. Teknolojisini yurt dışı firmadan alacak ise, ilgili bombus firması ile yapacağı üretim sözleşmesi ile Bakanlığa başvurur. Yatırım için ön izin alır.

(2) Yatırım tamamlandıktan sonra komisyon işletmeyi inceler. Üretim laboratuvarı alt yapısı ve materyal temini konularında yapılacak değerlendirme sonucu yeterli bulunan firmaya üretim izni, Nisan, Mayıs ve Haziran ayları içerisinde verilir. Firmalar, işletmelerinde ürettikleri ana arıları kullanarak koloni üretimine geçmek zorundadır. Bu firmaların dışa bağımlı kalmadan laboratuvar şartlarında üretime geçmeleri esastır.

(3) Bakanlıktan izin alınması kaydı ile araştırma müdürlükleri ve üniversitelerin araştırmaya yönelik çalışmaları hariç, bombus arısı türlerinin doğadan toplanması yasaktır.

İthalat ve ihracat izni

MADDE 6 – (1) Bombus arısı ithali ve ihracı, 5996 sayılı Kanun ve Ekonomi Bakanlığınca yayımlanan ithalat ve ihracat ile ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde yapılır.

(2) Firma, il veya ilçe müdürlüğünde görevli konu uzmanı ziraat mühendisi veya veteriner hekimin, laboratuvarda üretildiğine ilişkin raporuna istinaden, bombus arısı ihracatı yapar.

Bombus arısı kullanımının teşviki

MADDE 7 – (1) Polinasyonda bombus arısı kullanımını geliştirici ve özendirici tedbirler Bakanlıkça alınır.

Hastalık tedbirleri

MADDE 8 – (1) Bombus arısı üretim işletmesinde herhangi bir salgın arı hastalığının görülmesi durumunda, mutlaka en yakın il veya ilçe müdürlüğüne hastalık ihbarı yapılır. İl veya ilçe müdürlüğü tarafından hastalıkla mücadelede 5996 sayılı Kanunun ilgili hükümleri uygulanır.

Denetim

MADDE 9 – (1) İl veya ilçe müdürlükleri; gerek gördüğü tarihlerde, üretilen bombus arısı, kovan ve her türlü malzemenin kontrol ettirilmesine ve rapor tanzimine yetkilidir.

Koloni satışı

MADDE 10 – (1) Üretilen bombus kolonisi kutusunun üzerinde firma ismi, adresi, telefonu, uygun taşıma ve kullanım koşulları firma tarafından ayrıca belirtilir.

Firmanın sorumlulukları

MADDE 11 – (1) Firma;

a) Polinasyon amacıyla kullanılan bombus arısı ve bu türün alt türlerine ait ana arı ve kolonileri doğadan toplayamaz, toplatan gerçek ve tüzel kişilerden satın alamaz ve toplama işlemi yapan kişilerle ilgili bilgi edinildiğinde bu bilgileri Bakanlığa bildirir.

b) Gerçekleştirmek istenilen yatırımların gerek kuruluş ve üretim aşamasında gerekse daha sonraki dönemde kontrolü amacı ile Bakanlık ve üniversitelerden gelen görevlilerin masraflarını karşılar.

c) Bombus arısı ile ilgili üretim, ithalat ve ihracat rakamlarını Bakanlığa üçer aylık dönemler halinde faaliyet cetveli olarak gönderir.

ç) Herhangi bir nedenle üretimine bir süre ara vermesi veya üretimini tamamen durdurması halinde Bakanlığa on beş gün içinde bilgi verir.

d) Sorumluluklarına uymadığı takdirde Bakanlık üretim iznini iptal eder.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 12 – (1) 1/10/2004 tarihli ve 25600 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bombus Arısı Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

BRUSELLOZ İLE MÜCADELE YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

15 Aralık 2011 PERŞEMBE  Resmî Gazete     Sayı : 28143

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

BRUSELLOZ İLE MÜCADELE YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 3/4/2009 tarihli ve 27189 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bruselloz ile Mücadele Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa dayanılarak,”

MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
3/4/200927189