HAYVAN SAĞLIĞI Ve ZABITASI KANUNU YÖNETMELİĞİ

Bakanlar Kurulu Kararı: 22.02.1989 – 89/13838

Yetki Kanunu: 08.05.1986 – 3285

Yayımlandığı R.Gazete: 15.03.1989 – 20109

Yayımlandığı Düstur Tertip: 5 – Cild: 28 – Sayfa: 1673

BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Tanımlar

Amaç

Madde 1-

Bu Yönetmelik, hayvanlardan ve hayvan maddelerinden insan ve hayvanlara geçebilen hastalıklardan korunulmasını ve bulaşıcı hayvan hastalıkları ile mücadele esas ve usullerini tespit etmek amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

Madde 2- Bu Yönetmelik;

a) hayvan sağlığını korumaya,

b) Bulaşıcı hastalıklarla mücadeleye ve bu hususta her türlü tedbirleri almaya,

c) Ülke içindeki hayvan hareketlerine, hayvan maddelerinin sevkine,

d) Hayvan ve hayvan maddelerinin ithal ve ihracını hayvan sağlığı açısından düzenlemeye ve muayeneye, dair yapılacak işlemleri kapsar.

Tanımlar

Madde 3- Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık; Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Hükümet veteriner hekimi; Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığınca 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun uygulanmasında ve bu Yönetmeliğin tatbikinde görevlendirilen kamuda veya serbest çalışan veteriner hekimleri,

c) Serbest veteriner hekim; 9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Kanunda belirtilen şartları haiz ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olmaksızın çalışan veteriner hekimleri,

d) Hastalıktan şüpheli; açık ve tam olmayan hastalık belirtisi gösteren hayvanları,

e) Bulaşmadan şüpheli; hastalığın hiç bir belirtisini, göstermemekle beraber, hastalığı almış olduğu kabul edilen hayvanları,

f) Hayvan maddeleri; et, süt, yumurta, havyar, bal, deri, yün, yapağı, tiftik, bağırsak, sakatat, yenilebilen iç organlar, tırnak, kıl, tüy, boynuz, kan, kemik, gübre ve bunlar gibi hayvan maddelerini,

g)Tespit edilen gümrük kapısı; hayvan ve hayvan maddelerinin ithal ve ihracında yetkilendirilen gümrük kapılarını,

h)Hayvan sahibi vekili; noterlikçe düzenlenmiş belge ile kendisine yetki verilmiş olan kişiyi, ifade eder.

İhbarı Mecburi Hastalıkların Belirlenmesi

Madde 4- Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa tabi ve ihbarı mecburi hayvan hastalıkları, Bakan onayı ile teşkil olunan Hayvan Sağlığı Danışma Kurulunca belirlenir ve hastalıklara ait liste Bakanlık tebliği olarak Resmi Gazete’de yayımlanır.

Resmi Gazete’de yayımlanan ihbarı mecburi hastalıklardan biri veya bir kaçının listeden çıkarılması veya yeni hastalıkların ilavesi gerektiğinde, konu Hayvan Sağlığı Danışma Kurulunda müzakere edilir. Hayvan Sağlığı Danışma Kurulu görüşünün Bakanlıkça uygun bulunması halinde hazırlanan liste Bakanlık tebliği olarak Resmi Gazete’de yayımlanır.

İKİNCİ BÖLÜM

Sınırlarda Sağlık Zabıtası

Hayvan ve Hayvan Maddelerinin İthal ve İhraç Yeri

Madde 5-

Yabancı ülkelerle yapılacak her nevi hayvan ve hayvan maddelerinin ithal ve ihracı Bakanlık ile Maliye ve Gümrük Bakanlığı tarafından tespit edilen gümrük kapılarından yapılır. Gümrük kapısı açılabilmesi için bu yerlerde Gümrük İdaresi bulunması şarttır. Maliye ve Gümrük Bakanlığının olumlu görüşü alınarak belirlenen gümrük kapıları Bakanlık tebliği ile Resmi Gazete’de yayımlanır.

Menşe Şahadetnamesi ve Veteriner Sağlık Raporu Aranması Mecburiyeti

Madde 6-

Yurda kara, su ve hava yollarıyla ithal olunacak hayvan ve maddelerinin sahipleri, vekilleri veya nakledicileri bunların çıkış yerinde salgın ve bulaşıcı hayvan hastalığı olmadığına ve sağlıklı bulunduklarına dair menşe ve resmi veteriner hekim tarafından verilmiş sağlık raporunu göstermeye mecburdurlar.

Menşe ve veteriner sağlık raporları ayrı ayrı veya tek bir belge halinde düzenlenmiş olabilir. Bunların mutlaka hayvan ve hayvan maddelerinin çıktıkları ülkenin yetkili devlet veterineri tarafından imzalanıp bağlı bulunduğu servisin resmi mühürü ile de tasdik edilmiş olması gereklidir.

Sağlık raporları özel veteriner hekim tarafından tanzim edilmiş ise, bunların yetkili devlet veteriner hekimi tarafından tasdik edilmiş olması mecburidir.

Menşe ve Sağlık Raporlarında Aranan Hususlar

Madde 7-

Menşe ve sağlık raporlarında; hayvanların nevi, cinsi, adedi, sahibinin adı, adresi, çıkış, kontrol ve varış yerleri; hayvan maddelerinin nevi, miktarı, ambalajlarının şekli, balya adedi, markası, ağırlığı, seri numarası, sahibinin isim ve adresi, çıkış, kontrol ve varış yerleri yazılır.

Damızlık büyükbaş hayvanlardan tek tırnaklılar için ayrıca tasdikli eşkal cetveli, çift tırnaklı hayvanlar için de kulak numaralarını gösterir tasdikli liste eklenir. Diğer hayvanlar için menşe ve sağlık raporları düzenlenmesi yeterlidir.

İthal edilecek damızlık hayvanlarla ilgili sağlık ve teknik şartlar Bakanlıkça belirlenir ve bu hususta belgeler de aranır.

Kasaplık hayvanların ithali ile ilgili hususlar Bakanlıkça belirlenir.

Menşe ve Veteriner Sağlık Raporlarının Lisanı, Geçerlilik Süresi

Madde 8-

Menşe ve sağlık raporları, hayvan ve hayvan maddelerinin ithal edildiği ülke lisanına ilaveten Türkçe, İngilizce, Fransızca lisanlarından biri ile ve en son sevk edildikleri yerlerden, sevklerinden en fazla iki gün önce tanzim edilir.

Menşe ve sağlık raporlarının geçerlilik geçerlilik süresi Bakanlıkça belirlenir. (Değişiklik: 8 Kasım 2000, 24224 sayılı RG, Karar sayısı; 2000/1418)

İlk Kontrol ve Rapor Tanzimi

Madde 9-

Kara, su ve hava yollarıyla hudut kapılarına, deniz veya hava limanlarına gelecek hayvanların ilk muayeneleri kapı ve limanlardaki kara, su ve hava taşıt araçları içinde yapılır. Bu muayenede; hayvanların sağlık durumları ile menşe ve sağlık raporunda belirtilen hususlara uygun bulunup bulunmadıkları hükümet veteriner hekimi tarafından incelenir. İlk muayene sonunda menşe ve veteriner sağlık raporunda belirtilen özellikte bulunan sağlıklı hayvanlar son muayenelerinin yapılacağı muayene istasyonlarına, tahaffuzhanelere veya istasyon, rıhtım ve hava limanlarındaki hayvan parklarına gönderilir.

Hayvan maddelerinin ilk muayenesi kara, su, hava nakil vasıtalarında yapılıp, gerektiğinde laboratuvara gönderilmek üzere materyal alınır ve ilk muayene sonucuna ait işlem, bunların tahaffuzhaneye veya gümrük ambarlarına taşınmasından sonra yapılır. Son muayeneleri buralarda yapılarak, hastalık bulunmadığı anlaşıldıktan sonra ithali için gümrük idaresine verilmek üzere bir rapor düzenlenir veya mevcut evrakın uygunluğu tasdik edilir.

Muayeneler hayvan ve hayvan maddelerinin sahibi veya sahipleri veya vekilleri huzurunda yapılır. Hayvan ve hayvan maddelerinin sahibi veya sahipleri veya vekilleri muayenelerde her türlü yardım ve kolaylığı göstermeye mecburdurlar.

İthal İzni Verilmeyecek Hayvan ve Hayvan Maddeleri

Madde 10-

Veteriner sağlık raporu bulunmayan veya özellikleri belgelerindekine uymayan hayvan ve hayvan maddelerinin ithaline izin verilmez, mahalline reddolunur.

Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanlar ile, hastalık amilini taşıyan ve bulaşmadan şüpheli hayvan maddelerinin ithaline izin verilmez, mahalline reddolunur.

Menşe ve veteriner sağlık raporu bulunan, ambalajı yapılmış olmakla beraber bozulmuş, kokmuş hayvan maddelerinin ithaline izin verilmez, mahalline reddolunur.

Belge Aranmayacak Hayvan Maddeleri

Madde 11-

Yolcu beraberinde getirilecek fenni usullere göre kapatılmış kutulardaki her nevi su ürünleri, hayvan maddeleri konserveleri, pastırma ve sucuk gibi 5 kiloyu geçmeyen hayvan maddeleri ile kontrol, araştırma ve bilimsel çalışma amacıyla gönderilen numuneler için menşe ve veteriner sağlık raporu aranmaz.

Son Muayenelerde Nakil ve Bakım Masrafları

Madde 12-

Hayvan ve hayvan maddelerinin son muayenelerinin yapılması için muayene yerlerine nakline kadar gerekli masraflar ve hayvanların bakım ve beslenmeleri sahiplerine aittir.

İthalde Dezenfeksiyon Belgesi Gösterme Mecburiyeti

Madde 13-

Türkiye’ye hayvan ve hayvan maddeleri nakleden kara, su, hava ve diğer nakliye vasıtalarının sahipleri hayvan ve hayvan maddelerinin yüklenmesinden önce temizlendiğini, dezenfekte edildiğini ve tarihini ihtiva eden belgeyi ilk muayeneyi yapan veteriner hekime göstermek mecburiyetindedir. Temizlik ve dezenfeksiyon belgesi bulunmayan nakliye vasıtaları ve içindeki hayvan ve hayvan maddeleri son muayenelerin yapılacağı yerlere ve iç gümrüklere sevkedilmez. Ancak bu hususta yapılacak bütün masraflar vasıtanın ait olduğu şirket veya sahiplerine ait olmak suretiyle, hükümet veterineri gözetiminde talimatına uygun şekilde temizlik ve dezenfeksiyon yaptırıldıktan sonra son muayeneye alınmalarına ve yurt içine sevklerine izin verilir.

Transit Geçişlerde Belge İbrazı

Madde 14-

Ülkemizden transit geçirilecek hayvan ve hayvan maddeleri için giriş kapılarında hükümet veteriner hekimlerince vize edilen menşe ve veteriner sağlık raporlarını hayvan veya hayvan maddelerinin sahip veya vekilleri ülkeden çıkarken, çıkış kapısındaki hükümet veteriner hekimine göstermek zorundadırlar.

Hastalık Çıkışlarında Hudut Kapılarının Kapatılması

Madde 15-

(05 Ekim 2006 tarih ve 26310 Resmi Gazete’de ilan edilen değişik şekli, Karar Sayısı:2006/10934).

“Komşu veya ticari ilişkide bulunduğumuz ülkelerde bulaşıcı veya salgın hayvan hastalığı görülmesi halinde bu ülkenin tamamından veya bir bölgesinden bulaşmaya vasıta olabilecek canlı hayvanlar ile hayvan maddelerinin ithalatı ve transit geçişi Bakanlıkça yasaklanabilir. İthalat yasağının kapsamı hastalığın seyrine göre daraltılabilir veya genişletilebilir.”

Hudut Kapılarının Yeniden Açılması

Madde 16-

Salgın ve bulaşıcı hayvan hastalıkları sebebiyle kapatılan hudut kapılarının yeniden açılmasına hastalıkların nev’ine göre son hastanın öldürülmesi, ölmesi veya iyileşmesinin resmen bildirilmesi halinde sığır vebasında 60 gün, şapta 15 gün, çiçekte 60 gün, mavidil de 40 gün, at vebasında 60 gün geçtikten sonra müsaade olunur. Diğer hastalıklar için hudut kapısının bağlı bulunduğu il hayvan sağlık zabıtası komisyonunca bu Yönetmeliğin İkinci Kısmının Yurtiçinde Sağlık Zabıtası ve Karantina Tedbirleri başlığını taşıyan İkinci Bölümünde açıklanan ve hastalıkların özelliklerine göre belirlenen karantina süreleri dikkate alınır.

Hudut Bölgelerindeki Kordonların Korunması

Madde 17-

Kapatılmış hudut bölgelerinde hastalığın etrafa yayılma tehlikesi bulunduğu zaman mahalli zabıta kuvvetiyle muhafazası mümkün olmayan hallerde kordonlar genel asayiş görevi dışındaki askeri birliklerle de takviye edilir.

Raporsuz Getirilen Hayvan ve Maddelerine Uygulanacak İşlemler

Madde 18-

8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Kanunun 5 inci maddesine göre tespit edilen gümrük kapılarına;

a) Veteriner sağlık raporu olmadan getirilen hayvan ve hayvan maddeleri ile herhangi bir bulaşıcı hastalığa yakalanmış olduğu tespit edilen hayvanlar reddolunur, yurda girişleri yasaklanır.

b) Veteriner sağlık raporu olmadan getirilen ve reddi mümkün olmayan hayvanlardan hastalıklı veya hastalıklardan şüpheli görülenler tazminatsız olarak öldürülür ve imha olunur.

c) Veteriner sağlık raporu olmadan getirilen ve reddi mümkün olmayan, hastalık belirtisi göstermeyen hayvanlar son muayene yerlerine gönderilir. Buralarda, bütün bakım ve karantina masrafları sahiplerine ait olmak üzere 21 gün karantinaya alınır. Bu müddet içinde bulaşıcı hastalık taşımayanların ithaline izin verilir. Hastalıklı hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir.

d) Veteriner sağlık raporu olmadan getirilen ve reddi mümkün olmayan hayvan maddeleri bakım ve karantina masrafları sahiplerine ait olmak üzere karantinaya alınır. Bunların hastalık taşımadığı ilgili laboratuvarların muayenesi sonunda anlaşıldığında, ithaline izin verilir. Hastalık taşıdığı tespit olunan hayvan maddeleri tazminatsız olarak imha olunur.

Gümrük Kapıları Dışından Sokulan Hayvan ve Hayvan Maddelerine Uygulanacak İşlemler

Madde 19-

Tespit edilen gümrük kapıları dışında hududun herhangi bir yerinden veteriner sağlık raporu ile veya raporsuz yurda sokulan hayvanlar bulundukları yerde mahalli mahkeme kararı ile müsadere edilerek her türlü bakım ve karantina masrafları sahibine ait olmak üzere karantinaya alınır. 21 günlük karantina sonunda hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha olunur. Sağlam bulunan hayvanlar Maliye ve Gümrük Bakanlığının ilgili mahalli teşkilatına, satılmak üzere teslim edilir.

Tespit edilen gümrük kapıları dışında hududun herhangi bir yerinden veteriner sağlık raporu ile veya raporsuz yurda sokulan hayvan maddeleri de mahalli mahkeme kararı ile müsadere edilerek karantinaya alınır. İlgili laboratuvarlarda yaptırılan muayene sonunda hastalık amili taşıdığı tespit edilen veya bulaşmadan şüpheli hayvan maddeleri imha edilir. Muayene sonucu hastalık taşımadığı anlaşılan hayvan maddeleri ise usulüne uygun olarak satılmak üzere Maliye ve Gümrük Bakanlığının mahalli teşkilatına teslim edilir.

Kapatılmış Hudut Kapılarından Girişlerde Yapılacak İşlemler

Madde 20-

Bulaşıcı hayvan hastalığı dolayısıyle kapatılmış olan hudut kapılarından, konulan yasağa rağmen memlekete hayvan sokulduğunda;

a) Hükümet veteriner hekimi tarafından bir tutanakla durum tespit edilir. Mahalli mahkemece bu tutanağa istinaden hayvanlar derhal müsadere olunur.

b) Müsadere olunan hayvanlar hükümet veteriner hekimince muayene edilir. Hayvanlarda hastalık bulunduğu tespit olunursa, tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir.

c) Müsadere edilen hayvanlarda hastalık belirtisi görülmemişse bütün masrafları sahiplerine ait olmak üzere 21 gün karantinaya alınır. Karantina süresi sonunda hastalık arazı göstermeyen hayvanlar Maliye ve Gümrük Bakanlığının mahalli teşkilatına, satılmak üzere teslim edilir. Hastalık arazı gösterenler öldürülür ve imha edilir.

Bulaşık hayvan hastalığı dolayısıyle kapatılmış hudut kapılarından, konulan yasağa rağmen memlekete hayvan maddeleri sokulduğunda;

a) Hükümet veteriner hekimi durumu bir tutanakla tespit eder ve müsadere kararı alınmak üzere durum mahalli mahkemeye bildirilir.

b) Mahkeme tarafından müsaderesine karar verilen hayvan maddeleri hududun kapatılmasına sebep olan hastalığa hassas hayvanlara ait ise, hükümet veteriner hekiminin nezaretinde mahallinde dezenfeksiyona tabi tutulur. Dezenfekte edilen hayvan maddeleri Maliye ve Gümrük Bakanlığının mahalli teşkilatına, satılmak üzere teslim olunur.

c) Müsadere olunan hayvan maddelerinin hastalık amilini taşıdığının veya bulaşık olduğunun ilgili laboratuvar tarafından bildirilmesi halinde bu maddeler yakılarak, derin çukurlara gömülerek veya kimyevi maddelerle hükümet veteriner hekimi nezaretinde imha edilir.

Öldürülme ve imha şartlarının yerine getirilmesi esnasında çevre sağlığının korunması amacıyla ilgili mahalli kuruluşların görüşleri alınır.

Bulaşık hayvan hastalığı dolayısıyle kapatılmış hudut kapılarından yasağa rağmen memlekete mecburi olarak hayvan ve hayvan maddesi sokulması halinde bunlara da yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanır.

Girişlerdeki İtlaf ve İmhalarda Belediyelerin ve Köy Muhtarlıklarının Sorumluluğu

Madde 21-

Tespit edilen gümrük kapılarına getirilen veya gümrük kapıları dışında hududun herhangi bir yerinden yurda sokulan hayvanlar ile hayvan maddelerinden imha edilmesine karar verilenler için mahalli belediye ve köy muhtarlıkları yer göstermek mecburiyetindedir. Öldürme ve imha işlemleri hükümet veteriner hekiminin nezaretinde belediye veya köy muhtarlıkları ekiplerince yapılır.

İhracatta Müracaat, Muayene ve Belge Tanzimi

Madde 22-

Ülkemizden yabancı memleketlere ihraç edilecek hayvanların ve hayvan maddelerinin sahipleri bu hayvanların ve hayvan maddelerinin menşelerinde salgın ve bulaşıcı hayvan hastalığı olmadığına dair belediyeden, belediye olmayan yerde köy muhtarlıklarından menşe şahadetnamesi alır ve veteriner sağlık raporu almak üzere hükümet veteriner hekimine müracaat eder.

Hayvan ve hayvan maddesi ihraç edeceklerin hükümet veteriner hekimine müracaatları üzerine hükümet veteriner hekimi hayvan ve hayvan maddelerini muayene yerlerinde muayene eder. Belediye veya köy muhtarlığından alınmış olan menşe şahadetnamesine göre gerekli kontrolü yaptıktan sonra, ihraç edilecek hayvanlar sağlam ise yurtiçi veteriner sağlık raporunu düzenleyerek imza karşılığı hayvan sahibine verir.

“Ancak, işletmede sorumlu veteriner hekimin bulunması halinde ithal edildikten sonra yeniden ihraç edilecek hayvan maddelerinde, sorumlu veteriner hekimin düzenleyeceği rapora istinaden menşe şahadetnamesi aranmaksızın veteriner sağlık raporu düzenlenir.” (05 Ekim 2006 tarih ve 26310 Resmi Gazete).

Yurtiçi veteriner sağlık raporu ile hudut kapısına, ihraç istasyonu veya iskelesine getirilen hayvanlar veya hayvan maddeleri hükümet veteriner hekimi tarafından muayene ve kontrol edilir. Yurtiçi veteriner sağlık raporunda belirtilen hususlara uygun bulunması halinde ihracata ait veteriner sağlık raporu tanzim edilerek ihracına izin verilir.

Veteriner sağlık raporunda belirtilen hususlara, genelge veya talimatlarda belirtilen esaslara uyulmaması veya bir hastalık tespiti halinde, hayvanların ihracına izin verilmeyerek aynı vasıta ile menşeine iade edilir. Menşeine iade edilen hayvanlar hakkında gerekli işlemlerin yapılmasını sağlamak için Bakanlığın ilgili il/ilçe müdürlüğüne bilgi verilir.

İhracatta Kullanılacak Raporlar

Madde 23-

İhracatta kullanılacak veteriner sağlık raporları Bakanlıkça hazırlanır; ilgili kurum ve kuruluşlara dağıtılır. Bu raporlar yurtiçi hayvan hareketlerinde kullanılmaz.

Yabancı Ülkelerde Hastalık Çıkışında İhracat

Madde 24-

Ülkemize hemhudud komşu ülkelerde veya hayvan ve maddeleri yönünden ticari ilişkilerimiz bulunan diğer ülkelerde bulaşık hayvan hastalığı çıktığında; gerek hemhudud ülkelere yapılacak, gerekse bu ülkeler üzerinden transit olarak diğer ülkelere yapılacak hayvan ve maddeleri ihracı Bakanlık talimatı ile düzenlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Hastalıkların Çıkışında Haberleşme, Hastalık İhbarı

Köylerde Hastalık İhbarı

Madde 25-

Bir yerde hayvan hastalığı yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri görülürse bu durumun köylerde hayvan sahipleri, çobanlar, celepler, hayvan bakıcıları tarafından köy muhtarlarına bildirilmesi mecburidir. Köy muhtarı bulunmadığı takdirde jandarma karakoluna haber verilir.

Hayvan hastalığı yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri ihbarını alan köy muhtarı veya karakol komutanı mülki amire yahut Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne haber vermekle yükümlüdür.

Gezici Sürülerde Hastalık İhbarı

Madde 26-

Hayvan hastalığı yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri gezici sürülerde görülürse bunların sahipleri, koruyucuları, çobanları, en yakın köy muhtarlarına, bulunmadığı hallerde jandarma karakoluna hastalığı bildirmek zorundadır.

Diğer Hastalık İhbarı

Madde 27-

Hayvan hastalığı yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri işletmelerde veya çiftliklerde görülürse bu durumun çobanlar yahut hayvan bakıcıları tarafından işletme veya çiftlik sahibine, çiftlik kahyalarına bildirilmesi mecburidir.

Hayvan hastalığı yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri haberini alan çiftlik-işletme sahibi veya çiftlik kahyası en yakın muhtara, jandarma karakoluna, belediye başkanına, mahallin mülki amirine veya Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne yazılı veya sözlü olarak bildirmekle yükümlüdür.

Şehir ve Kasabalarda Hastalık İhbarı

Madde 28-

Hayvan hastalığı yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri şehir ve kasabalarda görülürse, hayvan sahipleri, koruyucuları, bakıcıları veya çobanları bu durumu mahallin mülki amirine, belediye başkanına, jandarma karakoluna, polise veya Bakanlık il ve ilçe müdürlüğüne yazılı veya sözlü olarak bildirmekle yükümlüdür.

Gemilerde Hastalık İhbarı

Madde 29-

Hayvan hastalığı veya sebebi belli olmayan hayvan ölümleri gemilerde görülürse hayvan sahipleri, koruyucuları, çobanları, hayvan bakıcıları durumu kaptana bildirmek zorundadırlar. İhbarı alan kaptan gümrük idaresine bildirmek mecburiyetindedir. Gümrük idaresi de bu durumu mahallin en büyük mülki amirine bildirmekle yükümlüdür.

Trenlerde Hastalık İhbarı

Madde 30-

Hayvan hastalığı veya sebebi belli olmayan hayvan ölümleri trenlerde görülürse hayvan sahipleri, koruyucuları, çobanları, hayvan bakıcıları durumu istasyon idaresine bildirmek ve ihbarı alan istasyon idaresi mahallin en büyük mülki amirine haber vermekle yükümlüdür.

Gümrüklerde Hastalık İhbarı

Madde 31-

Hayvan hastalığı veya sebebi belli olmayan hayvan ölümleri sınırlarda yahut gümrüklerde görülürse gümrük idaresi mahallin en büyük mülki amirine derhal haber vermekle yükümlüdür.

Serbest Veteriner Hekim ve Veteriner Sağlık Teknisyenlerinin İhbar Yükümlülüğü

Madde 32-

Serbest veteriner hekim veya serbest veteriner sağlık teknisyenleri bir yerde hayvan hastalığı yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri gördüğünde en yakın köy muhtarına, jandarma karakoluna, polis veya belediye zabıtasına, mahallin mülki amirine veya Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne bildirmekle yükümlüdür.

Hastalık Çıkan Bölgelere Yakın Çevrede İhbar Şekli

Madde 33-

Hayvan hastalığının yaygın olarak hüküm sürdüğü bölgelere yakın yerlerde bir hayvanın hastalanması veya ölmesi halinde dahi hayvan sahibi, hayvan bekçisi, koruyucusu, çobanı veya celepler en yakın muhtara yahut jandarma karakoluna haber vermekle yükümlüdürler. İhbarı alanlar derhal mahallin en büyük mülki amirine haber vermek zorundadır.

Hastalığı Haber Alanların Sorumluluğu

Madde 34-

Bir yerde hastalık yahut sebebi belli olmayan hayvan ölümleri olduğu ihbarını alan 3285 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinde yazılı görevliler en seri vasıta ile mahallin mülki amirine veya Bakanlık il/ilçe müdürlüğüne yazılı veya sözlü olarak haber vermekle yükümlüdürler.

Silahlı Kuvvetlere Ait Hayvanlardaki Hastalık Çıkışında Yapılacak İşlemler 

Madde 35-

Silahlı Kuvvetlere ait hayvanlarda çıkan hastalığın adı, çıkış zamanı, hasta ve ölen hayvan sayısı, nereden bulaştığı, sirayete maruz hayvan sayıları, hastalığın söndürülmesi için alınan tedbirler mülki makamlara bildirilir.

Silahlı Kuvvetlere ait hayvanlarda çıkan hastalıkların mücadelesi ve hastalığın söndürülmesi 3285 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikte gösterilen esaslara göre Silahlı Kuvvetlerce yapılır.

Silahlı Kuvvetlere ait hayvanlarda çıkan hastalığın söndürülmesi için ilgili komutanlıkça mülki makamlardan yardım istendiği taktirde mevcut imkanlara göre aşı, serum, biyolojik madde yardımı yapılır; veteriner hekim ve diğer ilgili personel görevlendirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Hastalık Çıkışında Alınacak Genel Tedbirler

Veteriner Hekim Gelinceye Kadar Yapılacak İşlemler

Madde 36-

Bir yerde salgın hayvan hastalığının çıktığı ihbar edildiğinde,bu haberi alan makamlar illerde Bakanlık il müdürlüğüne, ilçelerde ilçe müdürlüğüne derhal bildirir.

Hükümet veteriner hekimi hastalık çıkan yere gelinceye kadar o yerdeki idari makamlar, belediye yahut köy ihtiyar heyeti ölen hayvanları veteriner hekimin muayenesi için muhafaza altına alır. Hasta hayvanları ayrı bir yerde, sağlam hayvanları başka bir yerde bulundurur. Hasta hayvanların bulunduğu yere giriş ve çıkışları önler. Hastaların temas ettiği ve hastalara ait her çeşit eşya, hayvan yemi ve hayvan maddelerinin dışarıya çıkarılmasını yasaklar. Hasta hayvanların bakımı için bir kişi görevlendirilir. Görevli kişinin dışında tecrit mahalline hiç kimsenin girmesine izin verilmez.

Tecrit Edilen Hayvanların Bakımı

Madde 37-

Mahalli idari makamlar, belediye ve köy ihtiyar heyetleri tarafından tecrit edilen hayvanların suları ve yiyecekleri o mahalde bulunan ve hariçle temas ettirilmeyen kaplarla verilir. Hastalıklı yerden hayvan çıkarılmaz; buraya başka yerden hayvan sokulmaz.

Ölen Hayvanlara Yapılacak İşlem

Madde 38-

Hastalık çıkan yere hükümet veteriner hekimi gelinceye kadar ölen hayvanlar muayene için muhafaza altına alınır. Ölen hayvanın kokuşması halinde, bu hayvanların derileri yüzülmeden ve uygun bir şekilde nakledilerek hayvanların uğrağı olmayan, akarsulardan uzak, yeraltı sularını kirletmeyecek  şekilde en az iki metre derinliğindeki çukurlara kireçlenerek gömülmeleri veya yakılmaları mahalli idari makamlar tarafından temin olunur.

Hükümet Veteriner Hekiminin Hastalık Yerine Gitmesi

Madde 39-

Bir yerde salgın hayvan hastalığı çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi en seri vasıta ile en geç 24 saat içinde hastalık yerine gider. İl yahut ilçe müdürü gerekli vasıtayı temin etmekle yükümlüdür. Hastalık yerine gidilmesi için il veya ilçe müdürlüğünün imkanlarının yeterli olmadığı durumlarda mülki ve mahalli idare ve zabıta makamları gereken her türlü kolaylığı ve yardımı göstermeye mecburdur. Gerektiğinde mülki idare amiri Silahlı Kuvvetlerin yardımını ister.

Kordon ve Karantinada Mülki Amirin Sorumluluğu

Madde 40-

Hayvan Sağlığı Zabıtası Komisyonu kararına göre hastalık bölgesine konulan kordonun ve karantinanın yürütülmesi ve korunması köylerde bekçi ve korucular ile mahalli jandarma karakolu tarafından yapılır. İl ve ilçelerde polis ve belediye zabıtası marifetiyle yerine getirilir. Mülki amir gerekli bütün tedbirleri almakla yükümlüdür.

Kordon ve karantinanın mahalli zabıta kuvvetleri ile korunması mümkün olmayan hallerde en büyük mülki idare amiri Silahlı Kuvvetlerden takviye talep eder.

Hastalık Yerinin İlanı

Madde 41-

Hastalıklı hayvanlar ile bulaşmadan süpheli hayvanların, bunların maddelerinin ve bulaşmaya vasıta olacak eşyanın kordon altından veya tecrit edildikleri yerden çıkarılmalarını önlemek için hastalık sahası tespit edilerek mahalli vasıtalarla ilan olunur. İlan olunan hastalık sahasının hudutlarını belirlemek için giriş-çıkış yerlerine hayvan hastalığının işareti olarak hastalığın adı yazılı levhalar dikilir.

Kordon ve Tecrit Mahallerindeki Giriş-Çıkış Yasağı

Madde 42-

Kordon ve tecrit mahallerinde giriş-çıkış yasağı olan haller şunlardır :

a) Kordon altından veya tecrit yerlerinden hastalıklı, hastalıktan veya bulaşmadan şüpheli hayvanlar ile bunların maddelerinin ve bulaşmaya vasıta olabilecek eşya ve yemlerin çıkarılmasına müsaade olunmaz.

b) Kordon altındaki yer ile tecrit mahallerine, çıkan hastalığa hassas hayvanların girişine izin verilmez.

c) Kordon altında bulunan yerdeki mezbaha ve kombinaya kesilmek üzere getirilen hayvanların girişine izin verilir. Kesilmeyen hayvanların kordon dışına çıkışına müsaade edilmez.

d) Kordon altındaki sahadan veya tecrit yerinden izinsiz hayvan çıkarıldığında hayvanlara el konularak karantina ve bakımı sahiplerine ait olmak üzere 21 gün süre ile karantinaya alınır. Karantina sonunda sağlam oldukları anlaşılanlar masrafı sahibine ait olmak üzere temizlik ve dezenfeksiyona tabi tutulduktan sonra sahibine teslim edilir. Hasta hayvanlar hakkında bu Yönetmeliğin İkinci Kısmının İkinci Bölümünde yer alan hükümlere göre işlem yapılır. Bulaşmadan şüpheli etinden istifade edilmesinde mahzur bulunmayan hayvanlar, kesilmek ve tüm masrafları sahibine ait olmak üzere, en yakın mezbahaya sevkedilir. İzinsiz hayvan çıkaranlarla sahipleri hakkında 3285 sayılı Kanunun 46 ncı maddesine göre işlem yapılmak üzere mahalli mahkemeye sevk edilir.

Kordon altından veya tecrit edildikleri yerden kesilmek üzere hayvanların çıkarılması gerektiği hallerde hastalığı takiple görevli hükümet veteriner hekimine müracaat edilir. Hükümet veteriner hekimi durumu bir raporla tespit eder. Rapor ilgili hayvan sağlık zabıtası komisyonu tarafından incelenir. Uygun görülürse nakil kararı verilir.

Nakline karar verilen hayvanlar kordon altından veya tecrit edildikleri yerden kapalı ve dışarı ile teması olmayan vasıtalara yüklenir. Hayvanlar kesim yerine varıncaya kadar bulundukları vasıtadan indirilmez. Yem artıkları, eşyaları ve gübreleri bir yerde toplanarak imha edilir. Kullanılabilir durumdaki eşyalar dezenfekte edilerek sahiplerine verilir. Hayvanların kesildikten sonra derileri dezenfeksiyona tabi tutulur. İmhası gerekli organlar imha edilir. Kesim yapılan yer dezenfekte edilip yıkandıktan sonra başka hayvanların kesimine müsaade edilir.

Hayvanların naklinde kullanılan vasıtalar hükümet veteriner hekimi nezaretinde dezenfekte edilir. Dezenfeksiyonu yapılmayan vasıtaların hareketine izin verilmez.

Kordon altından veya tecrit yerinden kesilmek üzere mezbahaya veyahut diğer kesim yerlerine nakledilecek hayvanlar şap hastalığına yakalanmış ise nakil vasıtalarının kapalı ve hastaların akıntılarını sızdırmayacak yapılışta olması zorunludur. Kesilen hastalıklı hayvanların başları, memeleri ve ayakları derhal imha edilir. Derileri dezenfeksiyona tabi tutulur. (Dğ: 5/6/1995- 95/6966 K.) Diğer işlemler, bu Yönetmeliğin ikinci kısmının ikinci bölümünde yer alan hükümlere göre yapılır.

Biyolojik Madde Uygulamaları

Madde 43-

Hayvan hastalıklarının teşhisi maksadı ile biyolojik madde kullanılması gereken durumlarda uygulamalar kamu kuruluşlarında görevli veteriner hekimler ile bu Yönetmelik çerçevesinde görevlendirilen serbest veteriner hekimler tarafından yapılır. Uygulama sonuçları tatbikatı yapan veteriner hekim tarafından bir raporla Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne bildirilir. İhbarı ve takibi mecburi bir hastalık teşhis olunduğunda bu Yönetmeliğe göre işlem yapılır.

Aşı ve İlaç Uygulamaları

Madde 44-

8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Kanunun 4 üncü maddesine göre tespit ve ilan edilen hastalıklardan birinin çıkışında hastalıkla mücadele, tedavi ve koruma amacı ile aşı, serum ve ilaç uygulaması hükümet veteriner hekimi veya sorumluluğundaki veteriner sağlık teknisyeni tarafından yapılır.

Hastalık tehlikesi görülen yerlerde veya evvelki yıllarda hastalık çıkmış mahallerde koruyucu aşılama ve ilaçlamalar Bakanlığın vereceği program ve emirlere göre hükümet veteriner hekimleri, serbest veteriner hekimler veya bunların sorumluluğunda veteriner sağlık teknisyenleri tarafından yapılır. Bakanlıkça verilen programı uygulamayan serbest veteriner hekim ve veteriner sağlık teknisyenleri hakkında 3285 sayılı Kanunun 49 uncu maddesi hükümleri uygulanır.

Serbest Veteriner Hekimlerce Yapılacak Koruyucu Aşılama ve İlaçlamalar

Madde 45-

Serbest veteriner hekimler koruyucu aşılama ve ilaçlama yapacakları yerleri her yıl Aralık ayı başında bir programa bağlayarak Bakanlık il ve ilçe müdürlüğüne bildirirler. Bakanlık programı dışındaki yerler için gerekli aşıların bedeli ilgili laboratuvarların hesabına yatırılmak üzere aşılar ya doğrudan üretim merkezinden verilir veya serbest veteriner hekimin adresi belirtilerek ilin bağlı bulunduğu aşı stok merkezine gönderilir. Aşı üretim veya stok merkezi serbest veteriner hekime verilen/gönderilen aşının nev’ini ve miktarını bir yazı ile il/ilçe müdürlüğüne bildirir. Lüzumu halinde belirlenen program dışında da ek aşı talep edilebilir. Serbest veteriner hekimler yaptıkları aşılamaların cinsini, yerini, tarihini, hayvan nev’i ve sayılarını her ayın ilk haftasında il/ilçe müdürlüklerine bildirmekle yükümlüdür.

Serbest Veteriner Hekimlerin Aşı Kullanımında Uyacakları Kurallar ve Denetim

Madde 46-

Serbest veteriner hekimler almış oldukları aşıları usulüne uygun olarak nakletmek, muhafaza için işyerlerinde soğutucu bulundurmak ve prospektüsünde yazılı şekilde saklamak ve uygulamak zorundadır. Bu hususlar Bakanlık il müdürlüğünce denetlenir ve sonucuna göre gerekli işlem yapılır.

Aşılama ve İlaçlamalarda Havyan Sahiplerinin Yükümlülüğü

Madde 47-

Hayvan hastalıkları ile mücadele, tedavi veya koruyucu amaçla hükümet veteriner hekiminin yahut onun görevlendireceği veteriner sağlık teknisyeninin yapacağı aşı, serum ve ilaç uygulamalarını hayvan sahipleri yaptırmaya mecburdur. Hayvan sahipleri bu maksatla lüzumlu araç ve gereçleri temin eder ve hükümet veteriner hekiminin alınmasını istediği tedbirleri yerine getirir.

Aşı, serum ve ilaç uygulamaları hükümet veteriner hekiminin tespit edeceği yerde veya ayrı ayrı yerlerde yapılır.

Aşılama ve İlaçlama Ücreti

Madde 48-

Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 4 üncü maddesine göre tespit edilen hastalıklarla diğer hayvan hastalıklarına karşı yıllık programlara göre hastalıklarla mücadele, tedavi veya koruyucu olarak hükümet veteriner hekimi veya sorumluluğundaki veteriner sağlık teknisyeni tarafından hayvanlara uygulanan aşı, serum ve ilaç tatbikatı için hayvan başına sahiplerince Bakanlıkça tespit edilmiş olan ücret ödenir. Tespit edilen tatbikat ücretinin dışında hayvan sahiplerinden ayrıca aşı, serum ve ilacın bedeli alınmaz.

Aşı, serum ve ilaç tatbikatı sonucu hayvan sahiplerinden alınan ücret için, Bakanlıkça düzenlenmiş ve sadece aşı, serum veya ilaç uygulandığını belirtir belge niteliğini taşıyan bir makbuz, tatbikatı yapan tarafından hayvan sahibine verilir.

Bakanlık emri veya programına göre hastalıklarla mücadele, tedavi ve koruyucu maksatla veya hayvan sahibinin isteği üzerine yapılan aşı, serum ve ilaç uygulama ücreti uygulamayı yapana aittir.

Program Dışı Koruyucu Aşılamalar

Madde 49-

Bakanlık emri veya programı dışında koruyucu maksatla aşı yaptırmak için Bakanlık il veya ilçe müdürlüklerine müracaat edilebilir. Gerek hayvan sahibi tarafından bizzat, gerekse hükümet veteriner hekimi tarafından bedeli karşılığında aşı üretim yahut stok merkezlerinden gerekli aşı temin edilerek nakil vasıtası hayvan sahibine ait olmak üzere aşı uygulanır. Aşılama ücreti makbuz karşılığı alınır.

Hayvanların İmhası

Madde 50-

Hastalık çıkan yerdeki hasta ve hastalarla temasta bulunan hayvanların öldürülme ve imha işi il ve ilçelerde belediye temizlik ekipleri, köylerde muhtarın nezaretinde köy bekçi ve korucuları veya bu işin için muhtarlıkça görevlendirilen kişiler tarafından yapılır. Bu husus hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararında belirtilir.

Öldürülen hayvanlar gömülür, yakılır veya kimyevi maddelerle imha edilir. Öldürme ve imha işlemlerine dair tanzim edilen tutanak Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne verilir.

Gömülme Yeri

Madde 51-

Hastalık çıkan yerlerde hastalıktan ölen, öldürülen ve imha edilecek hayvanlar için belediye ve köy ihtiyar heyeti su, yol ve meskenlerden uzak gömülme yerleri tespit etmekle yükümlüdürler.

Temizlik ve Dezenfeksiyon

Madde 52-

Hastalık çıkan yerlerde bulaşmaya vasıta olabilecek eşya ve maddelerden temizlenmesi ve dezenfekte edilmesi mümkün olanlar temizlenir ve dezenfekte edilir. Mümkün olmayanlar yakılarak imha edilir. Eşya ve maddelerin temizlik işi sahipleri tarafından hükümet veteriner hekiminin gözetiminde yapılır. Temizlenen eşya ve maddeler Bakanlık il veya ilçe müdürlüklerince temin olunan ilaçlarla dezenfekte edilir. Dezenfeksiyona hükümet veteriner hekimi nezaret eder.

Tecrit Yeri

Madde 53-

Hastalık çıkan yerlerde hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanları tecrit etmek için köy ihtiyar heyeti veya belediyeler hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların diğer hayvanlarla temas etmiyecekleri ahır, ağıl gibi kapalı veya etrafı çeşitli şekilde ihata edilmiş açık tecrit yeri göstermekle yükümlüdür. Buraya konulan hayvanlar hakkında hükümet veteriner hekimi tarafından karar verilinceye kadar, iaşe masrafları hayvan sahipleri tarafından temin edilir.

Tecrit Yerine Giriş- Çıkışlar

Madde 54-

Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların bulunduğu yere hükümet veteriner hekimi ve bakıcı dışında kimse giremez. Hükümet veteriner hekimi giriş ve çıkış için fenni tedbirleri almakla yükümlüdür.

Dezenfeksiyon Uygulama Talimatı

Madde 55-

8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Kanuna göre tespit edilen hastalıkların veya ihbarı mecburi olmayan hastalıkların çıkışında, hastalığın sönmesini temin için yapılacak temizleme ve dezenfeksiyonda hayvanların, derilerin, hayvan barınaklarının, hastaların temas ettiği maddelerin nasıl temizlenip dezenfekte edileceği; hastalık çıkan mahaldeki çayır ve meralar, su ve yalaklarda yapılacak işlemler; hangi dezenfektanın nerede ve nasıl kullanılacağı ve dezenfeksiyonlarda dikkat edilecek hususlar ile gerek yurt içi hayvan nakillerinde, gerekse hudut kapılarından ihraç edilen hayvan ve maddeleri ihracatında kullanılan nakil vasıtalarının temizlik ve dezenfeksiyonu ve bunlara verilecek belgelerle ilgili hususlar bu Yönetmeliğe göre çıkarılacak Bakanlık talimatı ile belirlenir.

Kordon Altında Hareket

Madde 56-

Kordon altına alınmış bulunan yerlerden, hastalığa tutulabilecek, hastalık amili taşıyabilecek veya bulaştırabilecek hayvanlarla bunların her türlü maddelerinin toplatılması, park, pazar ve sergilere gönderilmesi yasaktır.

Kordon bölgesinden hastalığa tutulabilecek hayvanlara ait maddelerin dışında kalan ve hükümet veteriner hekiminin gerekli gördüğü tedbirler alındıktan sonra çıkarılmasına izin verdiği maddeler çıkarılabilir.

İzinsiz çıkarılan hayvan maddelerine bir tutanağa istinaden el konularak, gerekli laboratuvar muayene sonuçlarına göre işleme tabi tutulur. Hastalıklı ve bulaşmadan şüpheliler imha olunur; salimler serbest bırakılarak, çıkaranlarla sahipleri, haklarında 3285 sayılı Kanunun 46 ncı maddesine göre işlem yapılmak üzere mahalli mahkemeye sevk edilir.

Kordon Sahasındaki Sürülerin Hareket ve Bakımı

Madde 57-

Kordon altında bulunan yerlerde, hastalığa hassas olan sürülerin bir biriyle temas etmesine izin verilmez. Bu sürülerin kordon mıntıkası dışına çıkarılması yasaktır. Hükümet veteriner hekimi hastalık tamamen söndükten sonra kordonun kaldırılmasını takiben sürülerin hareketine müsaade eder. Kordon altındaki yerlerdeki sürülerin bakım ve iaşe masrafları sahipleri tarafından karşılanır.

Kordon Sahasındaki Toplu Barınaklarda Hareket

Madde 58-

Kordon sahası içinde bulunan park, pazar, panayır, sergi ve han gibi hayvanların toplu bulunduğu yerler ve yollar, çıkan hayvan hastalığına hassas olan hayvanlara kapatılır. Buralarda bulunan istasyon ve iskelelerden hastalığa hassas bulunan hayvanların çıkmasına izin verilmez. Kesilmek üzere hükümet veteriner hekiminin izin vermesi halinde istasyon ve iskeleden hayvan girişine izin verilir. Bulaşmaya sebep olabilecek ot, saman ve benzeri hayvan yemlerinin kordon sahasından dışarı çıkarılması yasaktır. Çıkarılanlara el konularak imha edilir.

Bölgesel Salgın Hastalıklarda Giriş ve Çıkış Yasağı

Madde 59-

Bir bölgede hastalık salgın bir hal aldığı zaman hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı ile bölgedeki iskele, istasyon ve hava alanları, genel geçiş yolları, hayvan park, pazar ve panayırları hastalığın söndürülmesine kadar kısmen veya tamamen aynı hastalığa hassas hayvanlara kapatılır. Kesilmek üzere mezbaha ve diğer kesim yerlerine nakledilecek hayvanların bölgeye girmesine izin verilir.

Kordonun Kaldırılması

Madde 60-

Kordon altına alınan yerlerdeki hayvanların sağlık durumları hükümet veteriner hekimleri tarafından kontrol edilir. Hastalığın söndüğü ve bulaşma tehlikesinin yok olduğu anlaşıldığında hükümet veteriner hekimi kordonun kaldırılmasını hayvan sağlık zabıtası komisyonuna bir raporla teklif eder. Hayvan sağlığı zabıtası komisyonu bu rapora göre Yönetmelikte gösterilen her hastalık nev’ine ait kordon müddeti sonunda kordonun kaldırılmasına karar verir. Hükümet veteriner hekimi hastalıklı yerde gerekli temizlik ve dezenfeksiyonu yaptırır. Kordonun kaldırıldığı Bakanlığa ve diğer illere bildirilir. Hastalığı takiple görevli hükümet veteriner hekiminin düzenlediği hastalık sönüş raporu Bakanlığa gönderilir. Hastalık sönüş raporunun düzenleme şekli talimatında belirlenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Koruma ve Tedavi Tedbirleri, Yurtiçinde Hayvan ve Hayvan Maddelerinin Nakil ve Ticareti

Koruyucu ve Tedavi Edici Maddelerin İmali ve Kontrolü

Madde 61-

Hayvan hastalıklarına karşı kullanılan ilaç, aşı, serum ve biyolojik maddeleri imal edecek gerçek ve tüzel kişiler Bakanlığa dilekçe ile müracaat eder. Bakanlık uzmanlar heyetinin vereceği rapora göre gerçek ve tüzel kişilere enstitü, laboratuvar veya tesislerinde imalat izni verir.

İmalat yapan gerçek ve tüzel kişiler bunları satışa vermeden önce Bakanlığın göstereceği yerde, gerekli kontrolleri yaptırarak uygunluk raporu alırlar. Uygunluk raporu almış olan gerçek ve tüzel kişilere Bakanlıkça ruhsatnamesi verilir.

İlaç, Aşı, Serum ve Biyolojik Maddelerin İllerde Kontrolü

Madde 62-

Hayvan hastalıklarına karşı kullanılan, imal veya ithal olunan ilaç, aşı, serum, biyolojik ve kimyasal maddelerin ve veteriner müstahzarların uygunluk raporlarındaki şartları taşıyıp taşımadıkları Bakanlık il müdürlükleri tarafından kontrol edilir. Alınan numuneler Bakanlık enstitü ve laboratuvarlarında tetkik olunur. Yararlı olmadıkları, istenilen şartlarda hazırlanmadıkları ve satış ruhsatnamesindeki esaslara uymadan satıldıkları tespit edilenlere o yerin mülki amirince el konur. Aynı seri numaraların kullanılması ve satışları yasak edilir. İmal veya ithal edenler Cumhuriyet Savcılığına bildirilir. Suçlu bulunan imalatçının ruhsatı iptal edilir. Bunlara aynı isim altında tekrar ruhsat verilmez.

Zati İhtiyaç Kabul Edilen Hayvan Maddeleri

Madde 63-

Zati ihtiyaca mahsus veya mahalli pazarlara götürülen hayvan maddeleri için menşe şahadetnamesi veya veteriner sağlık raporu aranmaz. Alım satıma konu olmamak kaydıyla hayvan maddelerinden 50 kg. et, üç adet küçükbaş, bir adet büyükbaş hayvan derisi, 50 kg. yapağı, 10 kg. tiftik ile 10 kilograma kadar diğer hayvan maddeleri zati ihtiyaç olarak kabul edilir.

Hayvanlar İçin Menşe Şahadetnamesi ve Sağlık Raporu Aranması

Madde 64-

Mahalli pazarlara sahipleri veya satıcıları tarafından getirilen hayvanlar için çıktıkları yerin muhtarlığı veya belediyesinden menşe şahadetnamesi alınır. Mahalli pazarlarda satışı yapılan ve başka il veya ilçelere nakledilecek hayvanlar için,varsa o yerdeki hükümet veteriner hekimi, yoksa en yakın il veya ilçe hükümet veteriner hekimi menşe şahadetnamesinde yazılı hayvanları muayene ederek veteriner sağlık raporu düzenler. Mahalli pazarlara köyden getirilen kanatlı hayvanlar için menşe şahadetnamesi aranmaz.

Bazı Hayvan Maddeleri Naklinde Belge Aranmaması

Madde 65-

Hastalık sebebi ile hayvan sağlık zabıtası komisyonlarınca alınan kararlar dışında, köylerden pazarlara getirilen süt, yumurta, bal ve gübre için menşe şahadetnamesi aranmaz, bu maddeler için veteriner sağlık raporu düzenlenmez.

Yurt İçinde Etlerin Nakli

Madde 66-

Yurtiçinde küçükbaş hayvan ve kanatlı etleri bütün gövde halinde veya ortadan ikiye ayrılmış olarak nakledilir. Kesimin yapıldığı belediye veteriner hekimince düzenlenen menşe şahadetnamesi hükümet veteriner hekimince veteriner sağlık raporuna çevrilir. Küçükbaş hayvan etleri Bakanlıkça verilen numarayı taşıyan damga ile mühürlenir. Hükümet veteriner hekiminin raporu bulunan ve damgalanmış olan etlerin gittikleri ve satıldıkları yerlerdeki kontrolü belediyelere aittir.

Büyükbaş hayvan gövdeleri en çok dört parçaya ayrılıp nakledilir. Her parça ayrı ayrı mühürlenir.

Resmi ve özel kombina ve mezbahalardan tam teşekküllü, parçalama tesisleri bulunan ve devamlı veteriner hekim nezaretinde parçalama yaparak özel ambalajlanan etler hariç küçük ve büyükbaş hayvanların etlerinin küçük parçalar veya kıyma halinde nakline izin verilmez.

Hükümet veteriner hekimi nakledilecek etleri vasıtalara yüklemeden önce muayene ve mühürlerini kontrol eder. Mühürlenmemiş etlerin nakline izin verilmez. Parça et naklinde, etlerin veteriner hekim nezaretinde parçalandığına dair ilgili veteriner hekim tarafından tanzim edilip imzalanmış bir veteriner raporu aranır. Mezbaha, kombina veya kesim yeri idarecileri hükümet veteriner hekimine görevini yaparken her türlü yardımı ve kolaylığı göstermek zorundadır.

Özel mezbaha, kombina ve kesim yerlerinden il veya ilçelere nakledilecek etler sorumlu veteriner hekim tarafından Bakanlıkça verilmiş numarayı taşıyan damga ile mühürlenir. Müessesenin sorumlu veteriner hekimi tarafından tanzim edilen ve etlerin sağlıklı hayvanlardan istihsal edildiğini belgeleyen rapor, o yerdeki il veya ilçe hükümet veteriner hekimi tarafından gerekli kontroller yapıldıktan sonra veteriner sağlık raporuna çevrilir. Etlerin nakledildikleri ve satıldıkları yerlerdeki kontrolü belediyece yapılır. Bakanlıkça verilmiş numarayı taşıyan damga ile mühürlenmiş etler nakledildikleri yerin mezbahasında ikinci defa mühürlenmez. Buralarda işlenmiş et ve ürünlerinin naklinde menşe şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporu istenmez. Salgın ve bulaşıcı hayvan hastalığı çıktığında hayvan sağlık zabıtası komisyonunca alınacak kararlar uygulanır.

“Kırmızı ve beyaz et mezbaha veya kombinalarından, veteriner sağlık raporu ile başka il veya ilçedeki ruhsatlı soğuk hava deposuna nakledilen etlerin, buradan tekrar başka il veya ilçeye sevklerinde, soğuk hava deposunda sorumlu yönetici veteriner hekim ise  düzenleyeceği rapora istinaden gerekli muayene ve kontroller yapıldıktan sonra veteriner sağlık raporu düzenlenir. Menşe  şahadetnamesi istenmez.” (05 Ekim 2006 tarih ve 26310 Resmi Gazete, Karar Sayısı:2006/10934)

Hayvan Maddelerinin Nakli

Madde 67-

Bağırsak, sakatat, kan ve kemik nakli belediyeden alınan menşe şahadetnamesinin Bakanlık il veya ilçe müdürlüğünde görevli hükümet veteriner hekimince veteriner sağlık raporuna çevrilmesiyle yapılır. Tırnak nakli belediye veya muhtarlıkça verilen menşe şahadetnamesi ile yapılır.

Deri, yün, yapağı ve tiftik nakli muhtarlık veya belediyeden alınan menşe şahadetnamesinin Bakanlık il veya ilçe müdürlüğünde görevli hükümet veteriner hekimince veteriner sağlık raporuna çevrilmesiyle yapılır.

“Ancak, kırmızı ve beyaz et mezbaha veya kombinalarından başka il veya ilçelere nakledilecek hayvan maddeleri için müessesenin sorumlu veteriner hekimi tarafından tanzim edilen ve hayvan maddelerinin sağlıklı hayvanlardan istihsal edildiğini belgeleyen rapor, il veya ilçe hükümet veteriner hekimi tarafından gerekli muayene ve kontroller yapıldıktan sonra veteriner sağlık raporuna dönüştürülür. Menşe şahadetnamesi istenmez.” (05 Ekim 2006 tarih ve 26310 Resmi Gazete, Karar Sayısı:2006/10934)

Yurt İçinde Hayvanların Nakli

Madde 68-

İl veya ilçelerden başka il veya ilçelere hayvan naklinde sahiplerince belediyeden veya köy muhtarlığından menşe şahadetnamesi alınır. Tespit edilmiş muayene yerinde hayvanlar hükümet veteriner hekimince muayene ve kontrol edilir. Muayene yeri dışındaki hayvanların muayenesi sahiplerince temin olunacak vasıta ile mahalline gidilerek yapılır. Sağlıklı bulunanlar Bakanlıkça verilen talimata göre işaretlenir. Belediyece verilen menşe şahadetnamesi hükümet veteriner hekimi tarafından veteriner sağlık raporuna çevrilir.

“Ancak, Bakanlık veri tabanına kayıtlı, işletme tescil belgesi bulunan gezginci arıcılar, her yılın ilk hareketinde arılarını başka il veya ilçelere sevk ederken, menşe şahadetnamesi alarak veteriner sağlık raporu düzenlenmesi için il veya ilçe müdürlüklerine başvurur. Aynı yıl içinde 31 Aralık tarihine kadar yapacakları hareketler için, bir önceki sağlık raporunu ibraz ederek, gerekli sağlık muayene ve kontrollerin yapılmasından sonra yeni veteriner sağlık raporu düzenlenir. Menşe şahadetnamesi istenmez.

Bakanlık veri tabanına kayıtlı, işletme tescil belgesi bulunan pedigri/pasaportlu yarış atlarının hareketlerinde menşe şahadetnamesi aranmaz. Ancak, pedigri/pasaportun bulundurulması zorunludur. İl veya ilçeler arası sevklerinde pedigri/pasaport kontrol edildikten sonra veteriner sağlık raporu düzenlenir.” (05 Ekim 2006 tarih ve 26310 Resmi Gazete, Karar Sayısı:2006/10934)

Nakillerde Sağlık Raporu Mecburiyeti

Madde 69-

Hayvan ve hayvan maddelerinin nakli için hükümet veteriner hekimince düzenlenmiş veteriner sağlık raporunun nakliyat sırasında bulundurulması zorunludur. Menşe şahadetnamesini mahallindeki Bakanlık il veya ilçe müdürlüklerinde veteriner sağlık raporuna çevirmeyenlerin hareketine izin verilmez.

Belgesiz Nakillerde Yapılacak İşlemler

Madde 70-

Ticari maksatla hayvan ve hayvan maddelerinin menşe şahadetnamesiz ve veteriner sağlık raporsuz nakledildiğinin tespiti halinde, hayvanlar ve hayvan maddeleri zabıtaca alıkonulur. Mahallinde bulunan hükümet veteriner hekimi hayvanları müşahedeye alır. Hayvanların menşelerinin tespiti halinde Bakanlık il veya ilçe müdürlüğü ile irtibat kurularak hastalık durumu araştırılır. Menşeinde hastalık bulunmadığı anlaşılırsa hayvan sahipleri hakkında Kanunda yazılı cezai işlem yapılmakla beraber veteriner sağlık raporu verilerek hayvanlar serbest bırakılır. Hayvan maddelerinin menşeinde hastalık bulunmadığı tespit edilirse veteriner sağlık raporu düzenlenerek serbest bırakılır. Sahipleri veya nakliyecileri savcılığa bildirilir.

Hayvanların menşeinin tespit edilmediği hallerde bütün masrafları sahiplerine ait olmak üzere 21 gün müşahedeye tabi tutulur. Müşahede sonunda hastalıksız olduğu anlaşılan hayvanlar veteriner sağlık raporu verilerek serbest bırakılır. Sahipleri ve nakliyecileri hakkında Kanunda yazılı cezai işlem uygulanır. Hayvan maddeleri masrafları sahiplerine ait olarak hükümet veteriner hekimi nezaretinde dezenfekte edilir. Kanunda yazılı cezai işlemler yapılır ve veteriner sağlık raporu verilerek serbest bırakılır. Dezenfeksiyon yapılması mümkün olmayan hayvan maddeleri usulüne göre gömülür, yakılır veya kimyasal maddelerle imha edilir.

Menşe şahadetnamesiz ve veteriner sağlık raporsuz sevk edildikleri görevlilerce tespit edilen hayvanların hükümet veteriner hekimince muayenesi sonunda salgın ve bulaşıcı hastalığa tutuldukları anlaşılırsa derhal bulundukları mahalde karantinaya alınır. Hastalığın nev’ine göre bu Yönetmelikte belirtilen işlemler yapılır. Bakanlığın, hayvanların menşeindeki il veya ilçe müdürlüğüne durum bildirilir. Hayvanların bulundukları yer hastalıklı bölge ilan edilir ve kordon konulur. Kordon müddeti sonunda sağlıklı olanlara veteriner sağlık raporu verilerek serbest bırakılır. Sahipleri ve nakliyecileri hakkında Kanundaki cezai işlem uygulanır. Hastalıklı hayvan maddeleri tazminatsız olarak imha edilir.

Resmi Kombinalardan Nakil

Madde 71-

Veteriner hekim çalıştıran ve Bakanlığın numaralı damgasına sahip olan resmi kombinalardaki kesilen hayvanların mühürlü et ve sakatatı kuruma ait vasıtalarla il veya ilçedeki satış yerlerine nakledilirken veteriner sağlık raporu istenmez.

Belgelerin Geçerlilik Süresi

Madde 72-

Veteriner sağlık raporları ve menşe şahadetnamelerinin geçerlilik süresi tanzim tarihinden itibaren 21 gündür.

Menşe Şahadetnamesinin Düzenlenmesi

Madde 73-

Muhtarlık veya belediyelerce verilecek menşe şahadetnamesinde hayvan ve hayvan maddesini sevk edenin adı, soyadı, açık adresi, hayvan veya hayvan maddesinin nev’i, cinsi, miktarı, götürülecek yerin adı ve varsa adresi, köy veya belediye hudutları içerisinde bir aydan beri hayvan hastalığı bulunmadığı ve tanzim edenin adı soyadı, unvanı ve tarihi yazılır; resmi mühürle mühürlenip imza edilir.

Veteriner Sağlık Raporunun Düzenlenmesi

Madde 74-

Hayvan ve hayvan maddeleri sevkiyatında veteriner sağlık raporu hükümet veteriner hekimi tarafından düzenlenir. Veteriner sağlık raporları Bakanlıkça cilt ve seri numaralı olarak bastırılıp soğuk damga yaptırılarak dağıtılır. Bakanlık il müdürlükleri gönderilen rapor ciltlerini muhafaza altında bulundurur; ilçelere ve şube müdürlüğüne verdikleri raporların cilt ve seri numaralarını özel bir deftere yazar. Bakanlık il/ilçe müdürlüğü hayvan ve hayvan maddelerinin sevkiyatında muayene işi ile görevlendirdikleri hükümet veteriner hekimlerine cilt ve seri numarası kayıtlı bir cilt raporu kullandırır. İşlemde bulunan cilt bitmeden yeni bir ciltten rapor verilmez. Bitmiş veteriner sağlık raporlarının dip koçanları Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerince geri alınır ve saklanır.

Veteriner sağlık raporları biri dairesinde bırakılan dip koçan, diğeri sahibine/ihracatçıya verilen rapor olarak düzenlenir. Her ikisinde de hayvan ve hayvan maddesinin sahibi veya nakliyecinin adı soyadı, adresi, nakledilen hayvan veya maddenin nev’i, cinsi, miktarı (kilo adet), çıktığı yer, varış yeri, menşe şahadetnamesinin alındığı yer ve tarihi, aşı ve biyolojik madde tatbik edildiyse seri numarası ve tarihi yazılır. Düzenleyen veteriner hekimi adını, soyadını, Bakanlık sicil numarasını, tarihini yazar ve imzalar; resmi mühürle mühürler. Gerekli durumlarda nakledenin hüviyeti tespit edilerek dip koçana yazılır. Rapor imza karşılığı nakledene verilir. (Son fıkra Mülga: 5/6/1995- 95/6966 K.)

Nakillerde Menşe Şahadetnamesi ve Veteriner Sağlık Raporu Aranması

Madde 75-

Yurt içinde, hayvan ve zati ihtiyaç haricindeki hayvan maddelerinin nakliyatında menşe şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporu alınması zorunludur. Görevli bulundukları bölgelerde polis, trafik polisi, jandarma, belediye zabıta memurları, iskele ve liman memurları, köy muhtarları, koruma bekçileri, köy ve mahalle bekçileri, kara, hava ve deniz yoluyla yapılan nakliyat sırasında menşe şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporu bulunup bulunmadığını kontrol eder. Menşe şahadetnamesiz veya raporsuz olanları alıkoyarak mülki idare amirine bildirir. Mülki amir Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne haber vererek gerekli fenni ve idari tedbirlerin alınmasını temin eder.

Hayvan Alım ve Satımları

Madde 76-

Şehir ve kasaba belediyeleri ve köylerde muhtarlıklar belli günlerde açılan hayvan alım ve satımlarının yapıldığı hayvan park ve pazar veya panayır yerini tespit eder; bu yerler dışında alım ve satımları yasaklar. Hayvan park, pazar ve panayırları,tercihen mezbahaların civarında kurulur. Buralara getirilen hayvanlar belediye zabıtası ve hükümet veteriner hekimi tarafından kontrol edilir. Hayvanlara ait menşe şahadetnamesi veya veteriner sağlık raporu bulundurulması zorunludur. Park, pazar ve panayırlar dağıldıktan sonra belediye ve muhtarlıklarca temizliği ve dezenfeksiyonu yapılır, yaptırılır.

Kurban Bayramındaki Alım ve Satımlar

Madde 77-

Kurban bayramlarında, küçük ve büyükbaş kurbanlık hayvan alım ve satımları park, pazar ve panayır yerleri haricinde de yapılabilir.

Teşhir ve Yarışmalarda Kontrol

Madde 78-

Teşhir için fuara, sergi ve panayırlara getirilen hayvanların menşe şahadetnamesi veya veteriner sağlık raporu bulunması zorunludur. Hükümet veteriner hekimi bu yerlerde hayvanların sağlık kontrolünü yapar. Menşe şahadetnamesi veya veteriner sağlık raporu olmayan hayvanların teşhirine ve yarışmalara katılmasına izin verilmez.

Hayvan Panayırlarının Açılma İzni

Madde 79-

Kasaba, şehir belediyeleri ve köy muhtarlıkları hayvan panayırları açmak için mahallin en büyük mülki amirine açılış tarihinden en az 2 ay önce yazılı olarak müracaat eder. İl veya ilçe müdürlükleri ve hayvan sağlık zabıtası komisyonu hayvan panayırının kurulacağı yerin çevredeki iskan alanlarına gürültü ve fena koku nedeniyle rahatsız etmeyecek uygun bir mesafede bulunup bulunmadığını inceler. Komşu şehir ve kasabalarda salgın hayvan hastalığı olup olmadığını araştırır. Panayır esnasında çıkması muhtemel hastalıklara karşı tedbirlerini alır ve panayır hakkındaki görüşünü açılışından en az 20 gün önce Bakanlığa bildirerek açılma izni istenir.

Panayırlarda Hastalık Çıkışı

Madde 80-

Hayvan panayırının açılışından itibaren hükümet veteriner hekimi gelen hayvanların menşe şahadetnamelerini veya sağlık raporlarını kontrol eder. Panayıra gelen hayvanlarda hastalık tespiti durumunda, panayır o yerin mülki amirince derhal kapatılır. Hasta, hastalıktan şüpheli ve sirayete maruz olanlarla hastalığın nev’ine göre bu Yönetmelikte belirtilen işlemler uygulanır. Hasta hayvanların menşeine durum bir yazı ile bildirilir.

Sirk Hayvanlarında Aşı Belgesi Aranması

Madde 81-

Panayırlardaki, açılan sirklerdeki yabani hayvanlardan da kuduz hastalığına hassas olanlarına teşhir tarihinden en az bir ay önce aşı yapıldığına dair veteriner sağlık raporunun gösterilmesi zorunludur. Kuduz aşısı yapıldığına dair rapor veya belgenin geçerlilik süresi aşı tatbik tarihinden itibaren bir senedir.

Hayvan Toplama İzni

Madde 82-

Yurt içinde veya yurt dışında bulaşıcı ve salgın hayvan hastalığı nedeniyle hassas bölgeler Bakanlıkça tespit ve ilan olunur. Buralardan hayvan toplamak ve nakletmek isteyenler en büyük mülki amire dilekçeyle başvurur. Müracaat Bakanlık il müdürlüğünce incelenir. Uygun olduğu anlaşılırsa valilikçe mülki sınırlar dahilinde hayvan toplama izni verilir.

Verilen izinle toplanan hayvanlar hükümet veteriner hekimince muayene edilir. Hastalıksız hayvanlar aşılanır. Aşı tatbikinden 15 gün sonra veteriner sağlık raporu düzenlenir ve nakline müsaade edilir.

Hassas bölge ilan edilen yerlerden izin alınmadan toplanan hayvanlar hükümet veteriner hekimince 21 gün müşahadeye alınır. Müşahade sonunda sağlam bulunanlar hassas bölge ilanına neden olan bulaşık hayvan hastalığına karşı aşılanır. Veteriner sağlık raporu verilerek hayvanların nakline izin verilir. Toplayanlar hakkında kanuni işlem yapılır.

Hayvan Sürülerinin Hareketi

Madde 83-

İller mera ve yaylalara hareket edecek sürülerin takip edecekleri güzergah ve yolları il hayvan sağlık zabıtası komisyonu marifetiyle tespit ederek her yılın en geç Ocak ayı başında ilan ederler. Sürülerin bu güzergah ve yolları takip etmeleri zorunludur.

Hayvan sahipleri her çeşit damızlık, besi ve çift hayvanları için mera ve kışlaklarına hareketten 20 gün evvel bulundukları yerin muhtarlığına müracaat ederek menşe şahadetnamesi alır. Menşe şahadetnamesi ile en yakın Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne başvurulur. Hayvanlarda salgın ve bulaşıcı hastalık bulunmadığı muayene sonucu anlaşılanlara veteriner sağlık raporu verilerek hareketlerine müsaade edilir. Bulaşık ve salgın hastalık bulunan veya hastalıktan şüphe edilen hayvanların hareketleri hastalığın sönmesine veya şüphenin giderilmesine kadar geciktirilir.

Harekete geçen sürülerin geçeceği saha dahilinde Bakanlık il müdürlüklerince muayene yerleri kurulur. Hayvanların bu muayene yerlerinden geçirilmesi mecburidir. Muayene yerlerinde hareket halindeki sürülerin menşe ve veteriner sağlık raporları hükümet veteriner hekimince kontrol ve vize edilir.

İl Hayvan sağlık zabıtası komisyonunca tespit edilen güzergah ve yolu takip etmeyen ve muayene mevkilerinde menşe şahadetnamesi veya veteriner sağlık raporunu vize ettirmeyenler hakkında genel hükümlere göre işlem yapılır.

Belgesiz Sürüler Hakkındaki İşlemler

Madde 84-

Menşe şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporu almadan hareket eden hayvanlar tespit edildikleri yerde 21 gün karantinaya alınır. Karantina sonunda sağlam olanlara hükümet veteriner hekimince veteriner sağlık raporu düzenlenir ve hareketlerine izin verilir. Menşe şahadetnamesiz ve raporsuz hareket eden hayvan sahipleri hakkında cezai hükümler uygulanır.

Mera ve Yaylaya Çıkışlarda Aşı Uygulamaları

Madde 85-

Mera ve yaylalara hareket edecek sürülerin geçeceği yerlerde hastalık şüphesi varsa hareketlerinden 20 gün önce sürülerdeki hayvanların hastalığa karşı aşılanması mecburidir. Sahiplerine aşı tatbik edildiğine dair belge verilir.

Sürü sahipleri mera ve yaylalara hareket etmeden 20 gün önce koruyucu olarak hayvanlarına aşı yapılmasını isteyebilir. Aşı bedeli ve nakil vasıtası ücreti sürü sahibi tarafından karşılanmak suretiyle bu istekleri il veya ilçe müdürlüğü tarafından yerine getirilir.

Hayvanla Nakliyecilik Yapanlar

Madde 86-

Hayvanla nakliyecilik yapanlar mahalli belediyeye dilekçe ile müracaat ederek ruhsat almak zorundadır. Belediye bu müracaatı Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne bildirir. Hükümet veteriner hekimi nakliyecilikte çalıştırılacak hayvanı muayene eder. Tek tırnaklı hayvanlara mallein uygulayarak ruam hastalığını araştırır. Sağlam bulunan hayvanlar için rapor düzenleyerek belediyeye verir. Belediye, olumlu rapor almış olan hayvanların nakliyecilikte çalıştırılacağına dair ruhsat tanzim eder. Nakliyecilikte çalıştırılan tek tırnaklı hayvanların altı ayda bir ruam hastalığı bakımından hükümet veteriner hekimine kontrol ettirilmeleri ve belge almaları mecburidir. Kontrol belgesi istendiğinde nakliyeciler göstermek zorundadır.

Hayvanların Hastalıklı Yerlerden Geçirilmesi

Madde 87-

Mahalli hayvan sağlık zabıtası komisyonlarınca hastalıklı olduğu ilan edilen yerlerden, menşe şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporu olsa bile, o hastalığa hassas hayvanların geçirilmeleri yasaktır. Ancak hastalıklı yerlerden geçirilmelerinde zaruret olan hayvanlar için sahipleri veya nakliyecileri en yakın Bakanlık il veya ilçe müdürlüğünden izin alır. Hastalıklı yerlerden geçirilmesine izin verilen hayvanların geçişi tamamlanıncaya kadar hükümet veteriner hekimi denetler. Hastalıklı yerlerden geçirilmesine izin verilen hayvanların bu yerde vasıtalardan indirilmesine müsaade edilmez. İndirilen hayvanlar bulundukları yerde 21 gün karantinaya alınır. Karantina sonunda hükümet veteriner hekimince sağlam oldukları tespit edilenlerin kapalı vasıtalar içinde hastalıklı yerden çıkarılmasına müsaade edilir. Hastalıklı yerlerden geçirilen hayvanlara hastalıklı bölgedeki su ve yemler verilmez.

Nakil Araçlarının Dezenfeksiyonu

Madde 88-

Hayvanları veya hayvan maddelerini nakleden kara, deniz ve hava vasıtalarının nakil sonunda sahipleri tarafından temizlenmesi ve dezenfekte edilmesi mecburidir. Bu gibi vasıtaların nakliyattan sonra temizlenip temizlenmediği hükümet veteriner hekimince kontrol edilir ve bir rapora bağlanır. İlaçlanmış her türlü vasıtaya dezenfekte edildiğine dair bir etiket yapıştırılır ve sahibine veteriner hekimce bir belge verilir. Belgesi bulunmayan vasıtalarla hayvan ve hayvan maddelerinin nakline müsaade edilmez.

ALTINCI BÖLÜM

Hastalıklarla Mücadele ve Denetim

Mahalli İdarelerin Yükümlülüğü

Madde 89-

İl özel idareleri ve belediyeler hayvan hastalıkları ile mücadele için mali imkanlarını ve hayvan varlığını göz önüne alarak her yıl bütçelerine yeterli miktarda ödenek koymak ve mücadeleye katılmak zorundadır.

Bakanlık il veya ilçe müdürlüğü yıl içinde uygulayacağı mücadele programları veya çıkan salgın ve bulaşıcı hayvan hastalığının söndürülmesinde gerekli aşı, ilaç, alet, malzeme ve taşıma masrafları ile geçici olarak çalıştırılmasında zaruret olan personel giderlerinin ve akaryakıt bedelinin bütçe imkanlarına göre özel idare ve belediye bütçelerinden temin edilmesi için mülki idare amirine ihtiyaç bildirir. Mülki idare amirleri, özel idare ve belediyelerin mali imkanları ölçüsünde hayvan hastalıkları ile mücadeleye katılmalarını sağlamakla yükümlüdür.

Hayvan hastalıkları ile yapılacak mücadeleye özel idare ve belediyelerin katılma şekilleri hayvan sağlık zabıtası komisyonunca tespit edilir. İl özel idareleri ve belediyeler kuduz vakalarında mali imkan, vasıta ve personeli ile hastalığın söndürülmesi çalışmalarına iştirak etmek mecburiyetindedir.

Hayvan Sağlığı Danışma Kurulu

Madde 90-

Tarım Orman ve Köyişleri Bakanının veya Müsteşarının başkanlığında Bakanlıkça seçilecek üyelerden meydana gelen Hayvan Sağlığı Danışma Kurulu kurulabilir. Kurulda incelenecek konulara göre üniversite, kamu ve özel sektör mensupları da görevlendirilebilir. Koruma ve Kontrol Genel Müdürü kurulun sekreteryasını yürütür.

Hayvan Sağlığı Danışma Kurulunun teşkili ile çalışma usul ve esasları Bakanlık talimatı ile düzenlenir.

Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonları

22/2/1989 tarihli ve 89/13838 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Yönetmeliğinin 91 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci paragrafı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. ;”( Resmi Gazete 3 Ağustos 1998 Sayı: 23422)

Madde 91-

Hayvan sağlığını korumak, bulaşıcı hayvan hastalıkları ile mücadele etmek, ülke içindeki hayvan hareketleri ile hayvan ve maddelerinin sevkine dair tedbirleri tespit etmek ve uygulamaya konulmasını sağlamak üzere il, ilçe ve köylerde hayvan sağlık zabıtası komisyonu kurulur. İl hayvan sağlık zabıtası komisyonu; Vali veya görevlendireceği vali yardımcısı başkanlığında belediye başkanı, ticaret ve ziraat odaları başkanları, il sağlık müdürü, il jandarma komutanı, bakanlık il müdürü, hayvan sağlığı şube müdürü, bir il daimi encümen üyesi ve ticaret borsası bulunan illerde ticaret borsası başkanından”

İlçe hayvan sağlık zabıtası komisyonu; kaymakam başkanlığında belediye başkanı, ilçe jandarma komutanı, merkez sağlık ocağı tabibi, Bakanlık ilçe müdürü, hükümet veteriner hekimi ve ziraat odası başkanından;

Köy hayvan sağlık zabıtası komisyonu; hükümet veteriner hekimi başkanlığında köy muhtarı, ihtiyar heyeti ve köyün bekçi veya koruyucusundan, teşekkül eder.

Bu komisyonların toplanma ve karar alma usulleri ile görevleri şunlardır:

a) Hayvan sağlık zabıtası komisyonları 3285 sayılı Kanunun 4 üncü maddesine göre tespit olunan hastalıklardan birinin çıkışında hükümet veteriner hekiminin düzenlediği hastalık çıkış raporu üzerine veya Bakanlık il/ilçe Müdürünün teklifini görüşmek için başkan tarafından derhal toplantıya çağrılır.

b) Hayvan sağlık zabıtası komisyonunda kararlar oyçokluğu ile alınır. Çekimser oy verilmez. Oy eşitliğinde komisyon başkanının oyu doğrultusunda karar alınır. Komisyonun aldığı kararların uygulanması ile ilgili hususlar hükümet  veteriner hekimince denetlenir.

c) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu, Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanunu ile bu Yönetmelik hükümlerini tatbik eder.

d) 3285 sayılı Kanunun 41 inci maddesinde yazılı hastalıklar sebebi ile itlaf edilecek hayvanların kıymet takdiri için kurulan komisyona, hayvan sağlık zabıtası komisyonu üyelerinden biri, başkan tarafından görevlendirilir.

e) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu mahallince yapılması mümkün olmayan husus ve ihtiyaçlarını bir üst hayvan sağlık zabıtası komisyonuna bildirir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Kesilecek Hayvanlar ile Etlerin ve Hayvan Maddelerinin Muayeneleri

Hayvan Kesimi

Madde 92-

Ticari amaçla kasaplık hayvan kesimlerinin mezbaha, et kombinası veya kapalı hayvan kesim yerlerinde yapılması mecburidir, Bu mahaller dışında kesim yapılması yasaktır. Köylerde zati ihtiyaç ve köy tüketimi için yapılacak kesimler ile kurbanlık hayvanlar için bu madde hükümleri uygulanmaz.

Belirtilen kesim yerlerine gelecek olan bütün hayvanların, başka il veya ilçelere ait ise veteriner sağlık raporu, civar köylerden gelenlerin menşe şahadetnamesi bulunması mecburidir. Veteriner sağlık raporu veya menşe şahadetnamesi bulunmayan hayvanlar kesim salonuna gönderilmez.

Veteriner sağlık raporu veya menşe şahadetnamesi ile kesim yerlerine getirilen hayvanların kesimden önce ve kesimden sonra muayeneleri, mevsimin ve mahallin şartları dikkate alınarak kesim yeri idaresince tespit edilen saatte veteriner hekimi tarafından yapılır.

Belediyelere ait kesim yerlerinde muayeneler belediye veteriner hekimince yapılır. Veteriner hekimi bulunmayan belediyeler, serbest veteriner hekimler eliyle bu hizmeti yerine getirir. Mümkün olmadığı takdirde kamuya ait veteriner hekimlere ikinci görev verilmek sureti ile kesimden önce ve sonra hayvanların muayenesi sağlanır.

Madde 92/A —Hayvancılık işletmelerinin; çevre ve toplum sağlığına zarar vermeyecek, atık ve artıkları ile çevreyi kirletmeyecek, hayvan sağlığı ve gıda güvenliği ile ilgili mevzuatla belirlenen teknik, hijyenik ve sağlık şartlarına uygun olacak, hayvanların refahı ve güvenliğini temin edecek şekilde kurulması ve çalıştırılması zorunludur. Hayvancılık işletmelerinin kuruluş, çalışma, denetleme usul ve esasları Bakanlıkça yürürlüğe konulacak yönetmeliklerle belirlenir. (02 Mart 2004 tarih ve 25390 sayılı Bakanlar Kurulu ile yürürlüğe konulmuştur.)

Ayakta Muayene

Madde 93-

Canlı hayvanlar kesilmeden önce aşağıdaki sıraya göre muayene ve kontrol edilir.

a) Hayvanın nev’i ve cinsi tespit edilir.

b) Besi durumu kontrol edilir.

c) Hayvanın durumu, davranışları, çevresine karşı ilgisi ve hareketi araştırılır.

d) Vücut muayenesinde, deri, sindirim, solunum ve tenasül organları muayene edilir. Gerektiğinde termometre tatbik olunur.

Muayene sonunda sağlam bulunanların en az 24 saat dinlendirildikten sonra kesilmesine izin verilir. Hastalık tespit edilen hayvanlar hakkında hastalığın nev’ine göre bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

e) Ayakta yapılan muayene ve kontrollerde;

Sığırda; sığır vebası, şarbon, yanıkara, tüberküloz, şap hastalığı, kuduz ve ateşli hastalıklar, danalarda ayrıca dizanteri,

Koyun ve keçilerde; uyuz, şarbon, kuduz,

Kanatlılarda; newcastle, kolera, tifo, difteri ve tüberküloz hastalıklarının mevcudiyeti aranır.

f) Çok zayıf hayvanlar ile etleri olgunlaşmamış durumdaki genç hayvanlar, gebelik müddetinin üçte ikisini doldurmuş gebeler, bir hafta önce doğum yapmış inekler ve ateşi çok yüksek hayvanların kesilmesine müsaade edilmez. İller, bölgelerinin özelliğini dikkate alarak koç katma tarihi itibariyle dişi koyun ve keçi kesimini önleyici tedbiri alır.

g) Ayakta hayvanların muayenesini yapan veteriner hekim salgın ve bulaşıcı hastalığa yakalanmış hayvanla temas ettiğinde gerekli dezenfeksiyon tedbirlerini almadıkça hayvanları muayene edemez ve başka bir yere gidemez.

Etlerin Muayenesi

Madde 94-

Etlerin muayenesinde uyulması ve alınması gerekli tedbirler şunlardır:

a) Kesilmiş hayvanın gövdesi ve bütün organları veteriner hekim tarafından sistematik muayeneye tabi tutulmadıkça hiçbir işlem yapılmaz ve kesim yerinin dışına çıkarılmaz.

b) Mezbaha, et kombinası veya kapalı kesim yeri idaresi etlerin ve sakatatın muayenesinde kullanılmak üzere gerekli aletleri temin etmek zorundadır.

c) Kesilen hayvanların iç organlarının ve başının hangi hayvana ait olduğunun tefriki bakımından mezbaha idaresince gerekli önlemler alınır. Karkasın muayenesinde herhangi bir hastalıktan şüphe edilen hallerde iç organlar gövdeden veya gövdenin bulunduğu yerden ayrılmaz.

d) Kesilen hayvanların iç organları ve etleri ayrı ayrı kontrol edilir. Gerektiği hallerde laboratuvar muayenesine başvurulur.

e) Sığırlarda sistiserkus bovis bakımından dil, kalp, göğüs ve çene kasları ile arka bacaklarda butlar kesilerek muayene edilir. Muayenelerde kesitlerin asgari düzeyde yapılmasına dikkat edilir.

Sistiserkus selluloza’nın bulunabileceği göğüs ve karın boşluğu organları, kalp, yutak, yemek borusu muayene ve kontrol edilir.

Karaciğerdeki distom muayenesi sığır, koyun ve keçilerde büyük safra kanallarına kesimler yapılarak gerçekleştirilir.

f) Etlerin muayene ve kontrolünde 8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Kanunda belirtilen salgın hastalıklardan biri tespit edilirse Kanuna ve bu Yönetmeliğe göre işlem yapılır.

g) Mezbaha, et kombinası ve kapalı kesim yerlerinde etlerin muayenesinde takip edilecek usul sıra ve diğer işlemler Bakanlıkça çıkarılacak Etlerin Teftiş Talimatı ile belirlenir.

Hayvanların Mecburi Kesimleri

Madde 95-

Ateşli silahlarla vurulma, travma ve yaralanma, yıldırım, boğulma ve işkembe ve barsakların yemle tıkanması, gazla şişmesi neticesinde meydana gelen solunum güçlüğü veya geniş kanamalarda, hayvanın ölmeden kesilmesi sağlanır. Mecburi kesimlerde muayeneyi yapan veteriner hekim, kesimin hayvan hayatta iken yapıldığını özellikle tespit etmek zorundadır. Öldükten sonra veya agoni halinde kesildiği tespit edilen hayvanların et ve  organlarına el konulur ve imha edilir.

a) Kesim yerleri dışında mecburi kesime tabi tutulan hayvana ait etin muayenesinde bütün organlarının veteriner hekimce muayene ve kontrol edilmesi zorunludur.

b) Mecburi kesim yapılan hayvanın muayeneye sevki sırasında bozulmasını önlemek için karın ve göğüs boşluğundaki organları çıkarılabilir. Ancak veteriner hekimin muayenesinde bunların muayene ve kontrol ettirilmesi mecburidir.

c) İç organları bulunmayan mecburi kesilmiş hayvan etlerinin satışına müsaade edilmez.

El Konulacak Etler

Madde 96-

Kesilmiş hayvan etlerine hastalığın nev’ine, yaygın veya mevzi oluşuna veya bozulma, kokuşma, kirlenme, zehirli madde ihtiva etme durumuna göre tamamen, kısmen veya şartlı olarak el konulur.

Tam El Koyma

Madde 97-

Kan, gövde ve bütün organlara el konulması gereken hastalıklarla diğer hususlar şunlardır:

1- Şarbon,

2- Yanıkara,

3- Sığır Vebası,

4- Kuduz,

5- Ruam,

6- Tetanoz,

hastalıkları ile

7- Kaşeksi ile birlikte seyreden generalize olmuş Tüberküloz hastalığı,

8- Geniş sahalardaki yaralar, kangrenler, organların iltihaplanması neticesi meydana gelen yaygın kanlı ödemler

9- Hastalık neticesi meydana gelen aşırı zayıflık,

10- Bütün dokularda yeşil-sarı yahut yeşil-sarımtrak renk,

11- İleri derecede kokuşma, bozulma, kirlenme ve yaygın iltihap,

12- Zehirlenmiş hayvan etleri,

13- Bozulmuş, kokmuş kanatlı ve balık etleri,

14- Yapılan bir kesit sahasında bir adetten fazla sistiserkus bovis görülüp- 30¼C de dondurulmuş olanlar hariç çok sistiserkus bovisli et olarak değerlendirilen etler,

el konularak imha edilir.

Yağlar dışında hayvan vücudunun el konulacağı hastalıklarla diğer hususlar şunlardır:

1- Çok dar sahada tüberküloz lezyonları tespit edilmesine rağmen aşırı derecede kaşektik bulunan etler,

2- Kaslarda veya lenf yumrularında tüberküloz lezyonları bulunan etler,

3- İç organlarda ve özellikle dalakta tüberküloz lezyonları bulunan etler,

4- Göğüs ve karın boşluğundaki organlarda yaygın tüberküloz lezyonları tespit edilen etler, el konularak imha edilir.

Şartlı El Koyma

Madde 98-

Sığırlarda sistiserkus bovis, koyun, keçi ve domuzlarda sistiserkus sellüloza ihtiva eden etlerde yapılan bir el ayası kadar kesitlerde canlı veya ölmüş parazit sayısı bir adet ise şartlı olarak el konulur. Parazitli et kısmı temizlenir. Geri kalan vücudun tamamı pişirilir veya 21 gün salamurada veyahut aynı müddet- 6¼C derecede muhafaza edildikten sonra serbest bırakılır. El ayası kadar yapılan kesitlerde parazit sayısı birden fazla ise hayvanın bütün vücudu deri hariç organlarına da el konularak imha edilir.

Domuzlarda dil ve kaslarda yapılan kesitlerde trişin sayısı dokuz adetten az ise eti şartlı olarak serbest bırakılır. Trişin sayısı dokuz adetten fazla etlerde vücuda tam olarak el konulup imha edilir.

Parazitli etlerin gıda olarak yenilebilir hale getirilmesi için gerekli vasıtalar mezbaha, kombina veya kesim yeri idaresince temin olunur. Şartlı olarak el konulan etlerin değerlendirilmesi veteriner hekimin muayene ve kontrolünde yapılır.

El Konulan Etlerin Değerlendirilmesi

Madde 99-

El konulmasına karar verilen etlerden sanayide kullanılması mümkün olanlara yapılacak işlem Etlerin Teftiş Talimatında gösterilir. Değerlendirilmeyen et ve organlar yakılır veya imha kuyusunda yok edilir.

El Koymalarda İtiraz

Madde 100- Kesilmiş hayvanın etini ve organlarını muayene eden veteriner hekim tam, kısmi veya şartlı el koymaya karar verince hayvan sahibinin ismi, adresi, hayvanın nevi, cinsi, miktarı ve el koyma sebebini açıklayan bir rapor tanzim eder ve kesim yeri idaresine verir. Hayvan sahibinin itirazı halinde masrafları kendisine ait olmak üzere Bakanlık il veya ilçe müdürlüğünce belirlenen başka bir veteriner hekime muayene ettirilir veya bu etlerin bozulmasına meydan verilmeyecek en kısa zamanda gerekirse laboratuvarda kontrolü ve muayenesi yaptırılır. Bu müddet içinde etin bulunduğu yerden çıkarılmasına ve satılmasına izin verilmez; ikinci muayene ve kontrol sonucunu kabul etmeyen mal sahibinin ilgili idare mahkemesine müracaat hakkı vardır. Hastalıklı kısımlardan alınan numuneler mühürlü kaplarda yargılama sonuna kadar saklanır. Mal sahibi istediği takdirde bu numunelerden kendisine de verilir.

Etlerin Damgalanması

Madde 101-

Mezbaha, et kombinası ve kesim yerlerinde kesilen ve veteriner hekimce muayene ve kontrol edilen etlerden hastalıksız olanlar sağlığa zararsız sabit mürekkepli damga ile mühürlenir. Koyun ve sığırlarda mormavi, keçi, manda, deve ve domuzlarda kırmızı mürekkep kullanılır. Damgalarda hayvanın nev’i, kesim yerinin ismi, kod numarası, Bakanlıkça verilen sıra numarası bulunur.

Şartsız olarak yenilmesine karar verilen etler 3,5 cm. çapında daire şeklindeki; gıda kıymeti düşük etler bir kare içerisindeki 3,5 cm. çapındaki daire şeklindeki; imhası mecburi etler kenarları 5 cm. olan eşkenar üçgen şeklindeki; fenni işlem yapıldıktan sonra yenilecek etler kenarları 4 cm. olan kare şeklindeki damgalarla mühürlenir.

Damgalar vücudun iki tarafına omuz, göğüs, karın, but veya sağrı bölgeleri üzerine vurulur. Damgalama işlemi etlerin muayenesini yapan Veteriner hekimin gözetimi altında yapılır.

Gıda Değeri Düşük Etler

Madde 102-

Aşağıda sayılan etler, gıda değeri düşük etlerdir:

a) Fenni işlem yapıldıktan sonra yenilmesine müsaade edilen etler,

b) Tüberküloz hastalığı bulunan organ ve kısımların imhasından sonra geri kalan hastalıksız ve kaşektik olmayan, yeni bir bulaşmaya ait araz göstermeyen etler,

c) Balık veya balıkyağı tad ve kokusunda olan veya rengi değişmiş etler ile çok hafif  ilaç kokusu bulunan etler,

d) Az miktarda sistiserkuslu etler,

e) Kaşektik olan ve yetersiz beslenmiş hayvanlardan elde edilen etler,

f) Gelişmesini yeterli şekilde tamamlamayan dana etleri.

Gıda değeri düşük etlerin ayrı yerlerde veya reyonlarda etiketlerinde belirtilerek satışlarına müsaade edilir.

Kaçak Kesimler

Madde 103-

Köylerde zati ihtiyaç için yapılacak kesimler ile kurbanlık hayvanlar hariç mezbaha ve et kombinası haricinde kesilen hayvanların eti kaçak ettir. Kaçak ete belediye zabıtası el koyar.

Kaçak kesimde hayvana ait iç organlar beraberinde ise, etler zabıtaca el konulmakla birlikte veteriner hekim muayenesi neticesine göre işleme tabi tutularak değerlendirilir. İç organları yoksa imha edilir.

Kesim Yerlerinin Kontrolu

Madde 104-

Mezbaha, et kombinası ve kesim yerleri, illerde Bakanlık il müdürlüğünde görevli veteriner hekimlerce, ilçelerde hükümet veteriner hekimince hijyenik şartlar bakımından kontrol edilir. (Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının yetki ve sorumlulukları saklıdır.) Noksanlıklar bir tutanakla tespit edilir ve giderilmesi için il veya ilçe müdürlüklerince ilgili kuruluşa bildirilir. Aynı halin tekerrüründe faaliyetleri mahallin mülki amirince durdurulur.

İKİNCİ KISIM

Özel Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Sınırlarda Sağlık Zabıtası ve Karantina Tedbirleri

Önemli Hastalıklarda Alınacak Tedbirler

Madde 105-

Yabancı ülkelerden yurdumuza gelen ve geri çevrilmesi mümkün olmayan hayvanlarda;

a) Sığır vebası hastalığı tespit olunduğunda, hastalığa yakalanmış sığır ve mandalar ile hastalıktan şüpheliler ve hastalık belirtisi göstermemekle beraber hasta hayvanlarla aynı nakil vasıtasında bulunan sığır ve mandalar tazminatsız olarak öldürülür ve yakılarak veya derin kireçli kuyulara gömülerek imha edilir.

Hastalarla temas eden koyun, keçi, kümes hayvanları ve domuzlar kapalı kara, hava veya deniz vasıtaları ile en yakın mezbahaya nakledilerek kestirilir.

Sığır vebası hastalığına yakalanmış hayvanla temas eden deve ve tektırnaklı hayvanlar yıkanır ve dezenfekte edildikten sonra girişlerine izin verilir.

Deri, boynuz ve diğer hayvan maddeleri geldikleri yere gönderilir. Gönderilmesi mümkün olmayanlar imha edilir.

Hastalık tespit edilen nakliye vasıtasındaki her nevi hayvan yemi imha olunur. Hastalık çıkan nakil vasıtalarının hükümet veteriner hekiminin nezaretinde temizlik ve dezenfeksiyonu yapıldıktan sonra boş olarak hududu geçmesine müsaade edilir.

b) At vebası hastalığı tespit edildiğinde, hastalar, hastalıktan şüpheliler ve hastalarla temas eden tektırnaklı hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve yakılarak veya kireçli kuyulara gömülerek imha edilir. Hastalığa yakalanmış hayvanlarla temas eden diğer hayvanlar en yakın mezbahada kestirilir ve etlerinin tüketimine müsaade edilir. Derileri dezenfekte edilir ve serbest bırakılır.

Hastalık çıkan nakliye vasıtasında bulunan hayvan yemi ve maddeleri imha edilir. Hayvanlarla temas eden sahipleri ve bakıcıları ile nakil vasıtalarının temizlenip dezenfekte edildikten sonra yurda girmelerine izin verilir.

c) Mavidile yakalanmış koyunlar ile hastalıktan süpheliler ve hastalarla temas eden koyunlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Bulaşmadan şüpheli koyunlar yirmi gün karantinaya alınır.

Karantina sonunda hastalıksız sağlam koyunlar kesilir ve etlerinin tüketimine izin verilir. Derileri dezenfekte edildikten sonra serbest bırakılır. Nakliye vasıtası içinde bulunan hayvan yemi ve hayvan maddeleri yakılarak imha edilir.

d) Domuz vebası hastalığı tespit edildiğinde hastalar, hastalıktan şüphe edilenler, hasta domuzla temas eden domuzlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Domuz naklinde kullanılan vasıtada bulunan yem ve hayvan maddeleri yakılarak imha olunur.

e) Tavuk vebası, salmonellosis ve newcastle tespit olunduğunda hastalar, hastalıktan şüphe edilenler ve hastalarla bir arada bulunan kanatlılar öldürülür ve imha edilir. Sirayetten şüphe edilenler bulundukları yerde onbeş gün karantinaya alınır. Hastalıksız oldukları anlaşılan kanatlılar en yakın mezbahada kesilir. İç organları ve tüyleri yakılarak imha edilir, etlerin tüketimine ve satışına müsaade edilir. Hastalıklı tavuk kafesleri ağaçtan ve plastikten ise yakılır. Madeni kafesler önce alevden geçirilir ve daha sonra dezenfekte edilir. Nakil vasıtasında bulunan tavuk yem ve kanatlı artık ve maddeler yakılmak sureti ile imha edilir. Kanatlılara ait tahta, plastik yemlik ve suluklar yakılır. Madeni olanlar alevden geçirilip dezenfeksiyona tabi tutulur.

f) Şap hastalığına yakalanmış çift tırnaklı hayvanlar tazminatsız öldürülür ve imha edilir. Hastalıktan şüphe edilenler masrafları sahibine ait olarak onbeş gün karantinaya alınır. Karantina sonunda hastalar öldürülür ve imha edilir. Sağlamlar kapalı vasıtalarla nakledilerek en yakın mezbahada kesilir. Deri ve sakatatı imha edilir. Etlerin satışına izin verilir. Bulaşmadan şüpheli hayvanlar kapalı vasıtalarla nakledilip en yakın mezbahada kestirilir, deri ve sakatatı imha edilir, etler serbest bırakılır. Nakliyede kullanılan vasıtalar temizlenir ve dezenfekte edilir. Nakliye vasıtasındaki hayvan yemleri, artıkları ile hayvan maddeleri yakılır.

Türkiye’de bulunmayan yabancı bir virus tipi şap hastalığı tespiti halinde, bütün hayvanlar, hayvan maddeleri ve artıkları tazminatsız olarak imha edilir. Nakliyede kullanılan vasıtalar temizlenir ve dezenfekte edilir.

g) Çiçek hastalığına yakalanmış hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli hayvanlar masrafları sahibine ait olmak üzere altmış gün karantinaya alınır. Karantina sonunda hastalık tespit edilen hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Hastalıksız hayvanlar masrafları sahibine ait olmak üzere kestirilir, etleri serbest bırakılır. Derileri dezenfekte edildikten sonra verilir.

Nakil vasıtaları temizlenip dezenfekte edilir. Vasıtadaki hayvan yemleri, artıkları ve hayvan maddeleri yakılarak imha edilir.

h) Kuduz hastalığına yakalanmış hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Hastalıktan şüpheliler on gün müşahadeye alınır. Müşahade sonunda hastalar tazminatsız öldürülür ve imha edilir.

Kuduz hastalığına yakalanmış hayvan tarafından ısırılan hayvanlar da tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir.

Bulaşmadan şüpheli et yiyen hayvanlarla, tek tırnaklılar ve sığırlar altı ay; koyun, keçi, domuz ve kanatlı hayvanlar üç ay masrafları sahiplerine ait olmak üzere karantinaya alınır. Karantina sonucu hastalar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Hastalık tespit edilmeyen hayvanlar serbest bırakılır.

Hastalıklı hayvanların taşındığı nakil vasıtaları temizlenir ve dezenfekte edilir. Hayvan yemleri, yem artıkları ve hayvan maddeleri yakılarak imha edilir.

Kuduz vak’asının çıktığı yer ve mahaller ve hasta hayvanlarla temas edenler hakkında gerekli işlemin yapılması için en yakın sağlık merkezine veya sağlık müdürlüğüne derhal haber verilir.

i) Şarbon hastalığına yakalanmış hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Kesimlerine müsaade edilmez. Hastalıktan şüphe edilenler beş gün müşahadeye alınır. Müşahade sonunda hasta oldukları tespit edilenler tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Bulaşmadan şüpheli hayvanlar masrafları sahiplerine ait olmak üzere onbeş gün karantinaya alınır. Hasta hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Hastalıksız hayvanlar müşahade ve karantina sonunda serbest bırakılır.

Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanlar öldürüldükten sonra yakılarak imha edilir; yakılmasının mümkün olmadığı durumlarda iki metre derinliğindeki çukurlara -yüzülmeden-üzerine sönmemiş kireç dökülerek gömülür.

Hasta hayvanların bulunduğu nakil vasıtaları temizlenir ve dezenfekte edilir. Hasta hayvanların temas ettiği hayvan yemi veya artıkları ve hayvan maddeleri yakılarak imha edilir. Hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli hayvanların müşahade ve karantina süresi sona ermeden kesilmesine ve etlerin tüketilmesine kesinlikle izin verilmez.

j) Yanıkara hastalığına yakalanmış hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Hastalıktan şüphe edilenler beş gün müşahadeye alınır. Hastalık tespit edilenler tazminatsız öldürülür, sağlamlar serbest bırakılır.

k) Durin hastalığına yakalanmış veya hastalıktan şüpheli aygır ve kısraklar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Bulaşmadan şüpheli erkekler kastre edilir, dişiler sahibi hesabına bir yıl müddetle karantinaya alınır. Sahibi karantinaya rıza göstermez ise tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir.

İhbarı Mecburi Olmayan Hastalıklar

Madde 106-

Yabancı ülkelerden yurdumuza gelen ve geri çevrilmesi mümkün olmayan hayvanlarda, haber verilmesi ve mücadelesi mecburi hastalıklar dışında mahiyeti itibarı ile salgın niteliğinde bir hastalık görüldüğünde Hayvan Sağlığı Danışma Kurulu’nun görüşlerine göre Bakanlıkça hazırlanacak talimat esasları uygulanır.

İKİNCİ BÖLÜM

Yurt İçinde Sağlık Zabıtası ve Karantina Tedbirleri

Sığır Vebası Hastalığı

Madde 107-

Sığır vebası hastalığı tespit edildiğinde hastalığı söndürmek için genel tedbirlere ilave olarak hastalığın durumuna göre aşağıdaki özel tedbirler de o yerin hayvan sağlık zabıtası komisyonunca kararlaştırılır:

a) Sığır vebası çıkan yer karantinaya alınır, geçit yerlerine hastalık levhaları konur. Hastalıklı yerin pazarında sığır ve manda ile bunların maddelerinin satışı yasaklanır.

Hastalık ilin birkaç ilçesinde çıkmış ise, ilin bütün hayvan park, pazar ve panayırları kapatılır. Hayvan ve hayvan maddelerinin nakli durdurulur.

b) Sığır vebası hastalığının süratli bir şekilde yayılma gösterdiği durumlarda karantina bölgesindeki iskele, istasyon ve anayollarda sığır ve manda sevkiyatı yasaklanır.

c) Sığır vebası çıkan ilde hastalık tamamen sönünceye kadar il hayvan sağlık zabıtası komisyonu çalışmalarını sürdürür. Bakanlık il müdürü ve hayvan sağlığı şubesi müdürü hastalıklı mıntıkaları devamlı kontrol eder ve gelişmelerden Bakanlığa bilgi verir. Mülki makamlar hastalıkla mücadelede her türlü kolaylığı ve desteği sağlamak zorundadır.

d) Sığır vebası hastalığının bütün semptomlarını açıkça gösteren sığır ve mandalar tazminatlı olarak öldürülür ve iki metre derinliğindeki çukurlara üzerlerine sönmemiş kireç dökülerek gömülür. Mümkün olmadığı hallerde tamamen yakılarak imha edilir.

e) Sığır vebası hastalığından şüphe edilen hayvanlara derece tatbik edilir. Vücut ısısı 39,8 C° ve üzerinde bulunan karantina bölgesindeki hayvanlar da tazminatlı olarak öldürülür ve imha edilir.

f) Sığır vebası hastalığının bulaşmasından şüphe edilen sığır ve mandalar 21 gün müşahadeye alınır ve günaşırı derece tatbik edilir. Vücut harareti 39, 8¼C üzerinde bulunanların her gün ısıları kontrol edilir. Vücut ısısı 39, 8¼C altına düşmeyenler hasta kabul edilip öldürülür ve imha edilir. Müşahede sonuna kadar vücut ısılarında değişiklik göstermeyen hayvanlar hastalıksızdır. Aşı yapılarak serbest bırakılır.

g) Sığır vebası hastalığı çıktığında uygulanacak aşılama programı ve esasları Bakanlıkça tespit edilir ve valiliklere derhal bildirilir.

h) Yurt içinde sığır vebası hastalığının çıkması sonucu karantinaya alınan yerlerden sığır, manda, koyun, keçi ve kanatlı hayvanlar ile saman, ot ve hayvan maddelerinin çıkarılması yasaktır. Koyun ve keçi derileri ile yıkanmış, dezenfekte edilmiş yün, tiftik ve keçi kılının çıkartılmasına izin verilir.

i) Karantina sahası içindeki tektırnaklı hayvanlar ile develerin dezenfeksiyon yapıldıktan sonra dışarı çıkarılmasına müsaade edilir. Karantinaya alınan yerde kanatlı hayvanların kümes veya kafeslerde bulundurulmaları, köpeklerin bağlı tutulmaları zorunludur.

j) Sığır vebası hastalığı çıkan yerlerdeki koyun ve keçi sürüleri, karantinada bulunan sığır ve mandalarla temas ettirilmez, ahırlarına sokulmaz. Hükümet veteriner hekimi koyun ve keçi sürülerini devamlı kontrol eder.

k) Yurt içinde kara ve su vasıtaları ile nakliyat yapılırken sığır ve mandalarda veba hastalığı çıktığında ilk varacakları iskele, istasyon veya yerlerde hastalar hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı ile tazminatlı olarak öldürülür ve imha edilir. Diğerleri en yakın mezbahada kestirilir. Deri ve ayakları dezenfekte edilir. Etleri hakkında bu Yönetmelik ve Etlerin Teftiş Talimatına göre işlem yapılır. Bulaşmadan şüpheliler talep edildiğinde masrafları sahibine ait olarak 21 gün müşahadeye alınır. Müşahade müddeti sonunda hastalıksız olanlar aşılanarak serbest bırakılır.

l) Sığır vebası hastalığı pazar ve panayırlarda çıktığında, o yerde hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanır. Pazar ve panayırdaki sığır ve mandalar karantinaya alınır. Hastalar ve hastalıktan şüpheliler hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı ile tazminatlı olarak öldürülür ve imha edilir. Bulaşmadan şüpheliler 21 gün müşahadeye tutulur. Müşahade müddeti sonunda hastalıksız bulunanlar aşılanarak serbest bırakılır.

m) Sığır vebası hastalığının kombina, mezbaha ve kesim yerlerindeki sığırlarda çıkması durumunda, hastalar ve hastalıktan şüpheliler tazminatlı olarak öldürülür ve imha edilir. Diğer manda ve sığırlar kestirilir. Etleri hakkında bu Yönetmelik ve Etlerin Teftiş Talimatına göre işlem yapılır. Deri ve tırnakları dezenfekte edildikten sonra serbest bırakılır.

n) Hasta veya hastalıktan şüpheli hayvanlarla temas edenlerin ellerini, elbise ve ayakkabılarını dezenfekte etmeleri zorunludur. Hastalara ait eşya ve malzemeler, nakilde kullanılan vasıtalar dezenfekte edilmedikçe kullanılmaz. Hasta hayvanların bulundukları yerin zemini, duvarları, yemlikleri, bölmeleri, dezenfekte edildikten sonra kullanılır. Hastalıklı yerdeki hayvan yemleri karantina dışına çıkarılmadan tek tırnaklı hayvanlara yedirilebilir.

o) Sığır vebası hastalığı Türkiye’ye sınırı olan devletlerde veya başka ülkelerde çıktığında yurt içinde tesis edilecek tampon bölgeler ile koruyucu aşılama programı Bakanlıkça düzenlenir. Bakanlık il müdürlükleri sığır vebası koruyucu aşılama programını bütün imkanlarını ve personelini görevlendirerek öncelikle uygulamak zorundadır.

p) Sığır vebası hastalığı sebebi ile konulan karantina son ölüm veya iyileşmeden 30 gün sonra gerekli dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.

Şap Hastalığı

Madde 108-

Şap hastalığı çıktığında hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanır; “Yönetmeliğin Birinci Kısmının Dördüncü Bölümündeki hastalık çıkışında alınacak genel tedbirleri ve hastalığın durumuna göre aşağıdaki özel tedbirleri kararlaştırır.

a) Şap hastalığı çıkan yer ile su ve meraları müşterek olan köyler karantina altına alınır. Geçit noktalarına hastalığın adı yazılı levhalar asılır. Hastalık aynı zamanda birkaç köyde veya mahalde çıkmış ise hepsini içine alan genel bir kordon konur.

b) Şap hastalığının tipini tespit için usulüne göre alınan hastalıklı numune derhal Şap Enstitüsüne gönderilir. Şap Enstitüsü hastalığın tipini belirler ve gerekli aşıyı il veya ilçe müdürlüğüne gönderir. Hastalık mikrobunun durumu dikkate alınarak, hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanlar dışındakiler aşılanır.

c) Şap hastalığı çıkan yerdeki hayvan park, pazar ve panayırı kordon sahası içinde ise çift tırnaklı hayvanlara kapatılır. Hastalık yayılma özelliği gösteriyorsa il hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararıyla ildeki bütün hayvan pazar ve panayırları çift tırnaklı hayvanlara kapatıldığı gibi çift tırnaklı hayvanlarla yapılan sevkiyat ve nakliyat yasaklanır.

d) Hastalık bir köyde, mahalde veya ahırda çıktığında, buraların dışında bulunan yerlerdeki hayvanlara bulaşması mümkün değilse buralarda sınırlı karantina konur. Hastaların, hastalıktan ve bulaşmadan şüphelilerin hastalık tamamen sönünceye kadar dışarıyla teması önlenir.

e) Karantina altına alınan yerden çift tırnaklı hayvanlar ile ot saman gibi hayvan yemlerinin ve hayvan maddelerinden tırnak, boynuz ve derinin çıkarılması yasaktır. Sütün kaynatıldıktan sonra çıkarılmasına izin verilir.

f) Karantinaya alınan yerlerden transit olarak geçirilecek hayvanlar kapalı vasıtalarla nakledilirler. Hayvanlar karantina bölgesini geçinceye kadar su ve yem vermek için vasıtalardan indirilmez. İndirilenler derhal 15 gün karantinaya alınır.

g) Hastalar, hastalıktan ve bulaşmadan şüpheliler sahibinin isteği halinde kapalı vasıta ile kesilmek için en yakın mezbahaya gönderilir. Et ve derileri hakkında bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

h) Karantina bölgesindeki hastalıksız hayvanların kesilmek için kapalı vasıtalarla mezbahaya sevkine müsaade edilir. Ancak deri, boynuz ve tırnakları dezenfekte edildikten sonra serbest bırakılır. Hükümet veteriner hekimi gerekli kontrolleri yapmakla yükümlüdür.

i) Şap hastalığının bulunduğu yerdeki tek tırnaklı hayvanların karantina bölgesi dışına çıkarılmasına tırnakları dezenfekte edildikten sonra müsaade edilir.

j) Şap hastalığını takiple görevlendirilen hükümet veteriner hekimi hastalık tamamen sönünceye kadar hastalıklı bölgeyi devamlı kontrol eder. Hayvan sahiplerine hastalık hakkında bilgi verir. Hastaların tedavisi için mümkünse ilaç yardımı yapar; ilacı nasıl kullanacaklarını öğretir.

k) Şap hastalığı sebebi ile konulan karantina son hastanın iyileşmesinden veya ölümünden 15 gün sonra hükümet veteriner hekiminin kontrolünde yapılan dezenfeksiyonla kaldırılır.

l) Bakanlıkça her yıl tespit ve ilan edilen mücadele bölgelerinde hastalığın varlığı ve tipi tespit edilen hayvanlar tazminatlı olarak öldürülür veya kestirilir. Hastalıktan ölen veya öldürülen hayvanlar iki metre derinliğindeki çukurlara üzerlerine sönmemiş kireç dökülerek gömülür. Mümkün olmadığı hallerde tamamen yakılarak imha edilir. (Değişik: 5/6/1995- 95/6966 K.)

m) Şap hastalığı ile mücadele için alınacak diğer karar ve tedbirler ile Bakanlıkça her yıl tespit ve ilan edilen mücadele bölgelerindeki uygulama esasları Bakanlıkça belirlenir. (Değişik: 5/6/1995- 95/6966 K.)

Şarbon Hastalığı

Madde 109-

Bir yerde şarbon hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık bölgesine geldiğinde hastaları ayırır ve sağlam hayvanlardan ayrı bir yerde muhafaza altına alır. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu kurulur. Komisyon hükümet veteriner hekiminin hastalık raporuna göre hastalık çıkış kararı alır ve hastalığı ilan eder.

a) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararına göre tespit edilen hastalıklı bölgenin giriş ve çıkış yerlerine “şarbon hastalığı vardır levhaları dikilir.

b) Şarbon hastalığından ölen hayvanlar mümkünse yakılarak imha edilir veya iki metre derinliğindeki çukurlara, üzerlerine sönmemiş kireç dökülerek, derileri ile birlikte gömülür. Hastalıktan ölen hayvanlara ait maddelerin çevreyi bulaştırmaması için hükümet veteriner hekimi gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.

c) Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların yem ve su kapları bulundukları yerden dışarı çıkarılamaz ve diğer hayvanlar için kullanılmaz. Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların bulunduğu yere çıplak ayakla girilmez. Hayvan bakıcılarının ellerinde ve açık yerlerinde yara bulunmamalıdır.

d) Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların kesilmesi ve etlerinin tüketilmesi yasaktır. Deri, kıl, yapağı, boynuz ve tırnaklarına el konulur ve imha edilir.

e) Hasta ve bulaşmadan şüpheli hayvanların sütü, yapağı ve kılları imha edilir.

f) Şarbon hastalığı yoldaki sürülerde ve hayvanlarda nakledilirken çıkmışsa hastalar ayrılır. Hastalıksız hayvanlar ayrı bir yerde karantinaya alınır. Beş gün içinde hastalıksız hayvanlardan yeni bir hasta tespit edilmez ise sürünün yer değiştirmesine izin verilir.

g) Şarbon hastalığından ölen hayvanlara otopsi yapılmaz. Ancak marazi madde almak için kadavralar gömülecek çukurun içinde açılır. İşlem tamamlandıktan sonra derhal sönmemiş kireç dökülerek gömülür.

h) Şarbon hastalığının sönüşüne kadar karantina bölgesine aşısız tektırnaklı, sığır, koyun, keçi ve domuzların girmesi yasaklanır. Şarbon hastalığına karşı aşılanmış hayvanların girişine izin verilir.

i) Karantina bölgesinden mezbahaya sevk edilmek istenen büyük ve küçük baş hayvanlar hükümet veteriner hekimince muayene edilir. Hastalıksız oldukları tespit edilen hayvanlar derhal kesilmek üzere kapalı vasıtalarla en yakın mezbahaya gönderilir. Hükümet veteriner hekimi durumu mezbaha veteriner hekimine bildirir.

j) Şarbon hastalığı insanlara da bulaşabileceğinden, hükümet veteriner hekimi hastalık hakkında hayvan sahiplerine ve mahalli sağlık teşkilatına bilgi verir.

k) Şarbon hastalığı mikrobu ile bulaşık mera ve su kaynaklarına hayvanların girmesi yasaklanır. Bu yerlerde otlatılmasında ve sulanmasında zaruret olan hayvanlar şarbon hastalığına karşı aşılanır ve aşılamadan 15 gün sonra bulaşık bölgeye girmelerine müsaade edilir.

l) Şarbon mikrobu ile bulaştığından şüphe edilen hayvan yemleri laboratuvar sonuçlarına göre değerlendirilir. Müspet çıkanlar imha edilir.

m) Şarbon hastalığı çıkan veya hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların muhafaza edildiği ahır ve ağıllara; buralardaki eşya ve malzemeler, hayvan yemleri ve maddeleri ile artıkları dezenfekte edildikten sonra hastalıksız hayvan konulmasına müsaade edilir.

n) Şarbon hastalığında konulan karantina son ölüm veya iyileşmeden 15 gün sonra gerekli dezenfeksiyon yapıldıktan sonra kaldırılır.

Sığırlarda Tüberküloz

Madde 110-

Ticari amaçla süt sığırcılığı yapılan yerlerdeki ineklerin sistematik muayenelerinde veya tüberkülin testi yapıldığında yahut Bakanlıkça uygulamaya konulan projelerle ilgili çalışmalarda tüberküloz hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanır. Hükümet veteriner hekimince düzenlenen hastalık raporuna göre hastalık çıkış kararı alınır ve ilan edilir.

a) Tüberkülozlu hayvanlar tazminatlı olarak kestirilir. Etleri hakkında bu yönetmelik ve Etlerin Teftiş Talimatı’na göre işlem yapılır.

b) Tüberküloz hastalığı tespit edilen hayvanla bir arada bulunan damızlık sığırlara tüberkülin testi uygulanır. Test neticesi müspet olanlar aynı şekilde tazminatlı olarak kestirilir.

c) Yurt dışından getirilen damızlık sığırlara mahallinde veya tahaffuzhanede uygulanan tüberkülin testinin neticesi menfi ise gittikleri yerlerde iki ay sonra tekrar tüberkülin testi yapılır. Bu testte de menfi sonuç verenler hastalıksız kabul edilir.

d) Süt sığırcılığı yapanlar her yıl ineklerini tüberküloz hastalığı bakımından muayeneye ve tüberkülin testi yaptırmağa mecburdur. Hükümet veteriner hekimi hastalıksız hayvanlar için sağlık belgesi düzenler ve sahibine verir. Bu testi yaptırmayan hayvan sahipleri, haklarında kanuni işlem yapılmak üzere savcılığa bildirilir.

e) Tüberkülin testi uygulaması ve neticesi ile ilgili hususlarda Sığır Tüberkülozu Yönetmeliği uygulanır.

f) Tüberküloz hastalığı çıkan ahırlara dezenfekte edilmedikçe hayvan konulamaz. Hasta ve hastalıktan şüpheli sığırların yemleri ve maddeleri yakılarak veya gömülerek imha edilir. Süt kapları buharla yahut ilaçla dezenfekte edilir.

g) Tüberküloz hastalığı çıkan yerlerdeki ineklerin sütü çiğ olarak satışa verilmez.

h) Tüberkülozda karantina, hastalık çıkan ahır, ağıl veya yerle sınırlıdır. Hastalar dışındaki hayvanlarda test sonucu menfi ise test iki ay sonra tekrarlanır. İkinci test neticesi menfi olan hayvanlar hastalıksız kabul edilir ve karantina dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.

Koyun ve Keçilerde Çiçek

Madde 111-

Yurt içinde koyun ve keçilerde çiçek hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık mahalline gelince hasta hayvanları muayene eder ve hastalık raporunu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hastalık çıkış kararını alır ve hastalığı ilan eder.

a) Çiçek hastalığına yakalanmış koyun ve keçiler ayrı bir yerde muhafaza altına alınır. Hastalıktan şüpheliler müşahede altında tutulur. Hastalığın bulaşması tehlikesi olan bütün koyun ve keçilere çiçek aşısı uygulanır.

b) Çiçek hastalığından veya hastalık şüphesi altındaki hayvanlardan ölenler derileri ile birlikte yakılarak yahut derin çukurlara gömülmek suretiyle imha edilir.

c) Karantina bölgesine dışarıdan hayvan girmesine ve içeriden hayvan çıkarılmasına izin verilmez. Karantina kaldırılıncaya kadar buradaki hayvanlar, yün ve derileri, hayvan yemleri ve maddeleri ile sürü köpeklerinin dışarı çıkarılması yasaklanır.

d) Hastalıklı veya hastalıktan şüpheli hayvanlarda kullanılan her türlü alet ve malzeme dezenfekte edildikten sonra karantina bölgesi dışına çıkarılmasına müsaade edilir.

e) Karantinaya alınan yerlerdeki hastalıktan ve bulaşmadan şüpheliler ile iyileşmiş hayvanların kapalı vasıtalarla en yakın mezbahada kesilmelerine izin verilir. Bulaşmadan şüpheli hayvanların yün, deri, tırnak ve boynuzlarının dezenfekte edilmesi zorunludur.

f) Hastalık çıkan yerlerdeki koyun ve keçilerin 10 gün içinde kesilecekleri tespit edilmişse bu hayvanlara aşı uygulanmaz.

g) Hastalıklı yerden izinsiz olarak çıkarılan sürüler bulunduğu yerde karantinaya alınır. Çıkaranlar hakkında kanuni işlem yapılmak üzere savcılığa müracaat edilir.

h) Çiçek hastalığına yakalanmış hayvanlarda iyileşenler 15 gün bekletildikten sonra dezenfekte edilerek hastalıksız hayvanların yanına gönderilir.

i) Koyun veya keçi çiçek hastalığına yakalanmış hayvanların bulundukları yerlere giren bakıcıların çıkışlarında gerekli dezenfeksiyonu yapmaları zorunludur.

j) Hastalık çıkan yerlerdeki hayvan yemlerinin buradaki hayvanlar tarafından tüketilmesine müsaade edilir.

k) Koyun veya keçi çiçek hastalığı sebebiyle alınan karantina tedbirleri son iyileşme veya ölümden 60 gün sonra kaldırılır.

Ruam Hastalığı

Madde 112-

Tektırnaklı hayvanlardaki burun akıntısı, burunda ülser, çene altı lenf yumrularının ağrısız şişkinliği veya deride ağrısız şişkinlikler yahut sebepsiz zayıflayan, vücut harareti değişiklik gösteren, öksüren ve yapılan tedaviye cevap vermeyen, testisleri şişmiş ve iltihaplı hayvanlara talimatnamesindeki esaslara göre mallein tatbik edilir. Sonuç müspet ise hükümet veteriner hekimi hastalık raporu düzenler. Toplanan hayvan sağlık zabıtası komisyonu hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

a) Mallein uygulaması sonunda hasta oldukları anlaşılan tektırnaklı hayvanlar tazminatlı olarak öldürülür ve imha edilir.

b) Hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli hayvanlar hakkında talimatnamesindeki  hususlar uygulanır.

c) Hasta, hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli hayvanların kesilmesine ve etlerinin tüketimine izin verilmez.

d) Ruam hastalığından ölen veya öldürülmesine karar verilen hastalar kapalı vasıtalarla gömülecekleri yahut yakılacakları yere sevkedilir. Nakil sırasında burun akıntılarının çevreye bulaşmaması için gerekli tedbirler alınır. Kadavralar üzerine sönmemiş kireç dökülerek derin çukurlara gömülür. Nakilden sonra vasıtaların dezenfekte edilmesi mecburidir.

e) Ruam hastalığı çıkan veya hasta hayvanların muhafaza edildiği ahıra dışarıdan hayvan sokulmasına izin verilmez; her türlü eşya alet ve malzeme ile hayvan yemlerinin çıkarılması yasaklanır, hasta hayvanlara ait gübreler yakılır.

f) Bakanlıkça hazırlanan program ve projelere göre hastalıksız oldukları tespit edilen tektırnaklı hayvanlara hükümet veteriner hekimince bir belge verilir. Alım ve satım sırasında bunun gösterilmesi zorunludur. Taşımada çalıştırılan tektırnaklı hayvanların altı ayda bir hükümet veteriner hekimine muayene ettirilmesi mecburidir.

g) Bulaşmadan şüpheli olarak müşahedeye alınan hayvanların bulundukları yerden çıkarılmaları yasaktır. Çıkarılmaları halinde yeni götürdükleri yerdeki hastalığa yakalanabilecek hayvanlarla birlikte karantinaya alınır. Sahibi hakkında Kanunun cezai hükümleri uygulanır.

h) Hasta, hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli hayvanların bulundukları yerdeki yemlikler, zemin ve duvarlar ile alet, eşya ve malzemeler mümkünse eldiven geçirilerek veya kimyevi maddelerle dezenfekte edildikten sonra kullandırılır. Dezenfekte edilen ahırlara bir hafta sonra hayvan konulur.

i) Ruam hastalığı insan sağlığı için tehlikeli olduğundan hastaların bulundukları yerlere derilerinde yara olanların girmesine izin verilmez.

j) Yönetmelikte yer almayan hususlarda Ruam Savaş Yönetmeliği uygulanır.

k) Ruamda karantina hastalık çıkan ahır veya yerle sınırlıdır. Hastalar dışındaki hayvanlarda test sonucu menfi ise test 21 gün sonra tekrarlanır. İkinci test sonucu menfi olanlar hastalıksız kabul edilir ve karantina dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.

Durin Hastalığı

Madde 113-

Veteriner hekimce yapılan muayenede durin hastalığına yakalandığı anlaşılan veya hastalıktan şüphe edilen tektırnaklı hayvanlar derhal ayrı bir yerde muhafaza altına alınır. Hastalığı haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık çıkış raporunu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hükümet veteriner hekiminin raporunu inceleyerek hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

a) Hasta ve hastalıktan şüpheli tektırnaklı hayvan cinsi temastan alıkonur ve ayrı bir yerde muhafaza edilir. Hastaların bir yıl içerisinde cinsi temasta bulunduğu aygır veya kısraklar tespit edilerek sahipleri yanında bir yıl müşahede altında bulundurulur. Müşahede müddeti sonunda hastalıksız olduklarına hükümet veteriner hekimince karar verilenler serbest bırakılır.

b) Durin hastalığı tedavi edilmeyecek derecede ilerlemiş aygır ve kısraklar hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı ile tazminatsız öldürülür ve imha edilir.

c) Durin hastalığı bir bölgenin birkaç yerindeki tektırnak hayvanlarda çıktığında bölgedeki bütün tektırnaklı hayvanların hükümet veteriner hekimince muayene edilmesi mecburidir.

d) Durin hastalığına yakalanmış aygırlar kastre edilir, kısrakların tedavi edilmiş olsalar bile- damızlıkta kullanılması yasaklanır. Hastalığın yaygın olduğu yerlerde bir yaşındaki erkek ve iki yaşındaki dişi hayvanlar da muayene edilir.

e) Durin hastalığına yakalanmış veya hastalıktan şüpheli hayvanlar iki haftada bir hükümet veteriner hekimince muayene edilir. Bunların bulundukları yerden ayrılmaları yasaklanır.

f) Hastalığın bulaşmasından şüphe edilen tektırnaklı hayvanlar bulundukları yerden çıkarılmaz ve yavru almak için çiftleşmede kullanılmaz. Bulaşmadan şüpheli hayvan sayısı fazla ise hastalık bölgesinde muayene istasyonu kurulur. Hayvan sahipleri hayvanlarını muayene istasyonuna getirmek zorundadır.

g) Hastalık çıkan yerdeki bulaşmadan şüpheli hayvanların başka yerlere götürülmelerinde zaruret varsa hükümet veteriner hekimince karar verilir ve gittikleri yerin il veya ilçe müdürlüğü haberdar edilir.

h) Hasta veya hastalıktan şüpheli tektırnaklı hayvan özel veya kamu kuruluşuna ait ise, idaresine bilgi verilir. İdare, hayvan sağlık zabıtası komisyonunun kararlarına uymakla yükümlüdür.

i) Durin hastalığında bir yıl süre ile müşahedeye alınan hayvanlardan, hasta ve hastalıktan şüpheli erkekler kastre edilip, kısraklar öldürüldükten sonra dezenfeksiyon yapılarak karantina tedbirleri kaldırılır.

Sığır Brusellozu

Madde 114-

İneklerde yavru atma şeklinde hastalık görüldüğünde ilgililerce mülki makamlara veya Bakanlık il ve ilçe müdürlüğüne bildirilir. Hükümet veteriner hekimi hastalık çıkan yerde gerekli muayeneyi yapar ve laboratuvar raporuna istinaden hastalık çıkış raporunu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

a) Yavru atan inekler ayrı bir yerde muhafaza altına alınır ve laboratuvara talimatnamesine göre marazi madde gönderilir.

b) Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanlarla bir arada bulunan diğer bütün sığırlar bulaşmadan şüpheli olarak talimatnamesine göre hükümet veteriner hekimince muayene edilir.

c) Laboratuvar muayenesi neticesinde bruselloz hastalığına yakalandıkları anlaşılan hayvanlar ile bunların ait oldukları sürülerdeki, köy, ahır yahut meradaki bütün hayvanlar hastalıktan şüpheli olarak müşahadeye alınır. Altı ayda bir kan serumu veya sütlerinin serolojik muayenesi yapılır. Bir yıl içinde hiç bir yavru atma olayı görülmez ve son iki altı aylık kan serumları menfi bulunur ise bu hayvanlar hastalıksız sayılır.

d) Laboratuvar muayenesi sonucunda bruselloz hastalığına yakalandığı anlaşılan damızlık boğalar dışındaki sığırlar tazminatlı olarak kestirilir. Et ve sakatatı hakkında Yönetmelik ve Etlerin Teftiş Talimatına göre işlem yapılır.

e) Damızlık olarak kullanılan boğaların altı ay ara ile üç defa kan serumlarının muayene ettirilmesi zorunludur. Laboratuvar muayenesi sonucu hastalık tespit edilen boğalar damızlıkta kullanılmaz; kastre edilir.

f) Hastalık çıkan sürülerde bir yaşından aşağı sığırlar ayrılıp ayrı bir sürü meydana getirilir. Mümkün olmadığı hallerde hastalıksız hayvanlarla bir arada bulundurulur.

g) Hastalıklı ve bulaşmadan şüpheli inekler ayrı yerlerde muhafaza edilir ve bu sürülerin sağımı, sağlam hayvanlardan ayrı olarak ayrı kişiler ve vasıtalarla yapılır. Sütlerin birbirine karıştırılması yasaktır. Laboratuvar muayenesinde sütlerinde mikrop bulunan ineklerin sütleri imha edilir. Mikrop bulunmayan sütlerin kaynatılarak veya pastörize edilerek yahut yoğurt olarak tüketimine izin verilir. Hastalıklı ineklerin sağımı sırasında sütlerinin yerlere ve çevreye dökülmesine müsaade edilmez. Buzağı ve danaların hastalıklı ineklerin sütünü emmesi önlenir.

h) Hastalık çıkan sürülerdeki ineklerin doğumları bu iş için ayrılan yerde yaptırılır. Doğumdan sonra vajen akıntıları bitinceye kadar aynı yerde bırakılır. Sonra arka kısımlar ve ayakları dezenfekte edilerek doğum yaptığı yerden çıkarılır ve geldiği sürüye katılır.

i) Bruselloz hastalığına yakalanmış hayvanlardan çok zayıf olanlarının etleri kesildikten sonra imha edilir. Diğer etler hakkında Yönetmeliğe ve Etlerin Teftiş Talimatına göre işlem yapılır.

j) Bruselloz hastalığı mücadelesinde bu Yönetmelikte yer almayan konularda Brusellosis Mücadele Talimatnamesine göre işlem yapılır.

k) Brusellozda karantina hastalık çıkan ahır veya yerle sınırlıdır. Bruselloz tespit edilen yerde bir yıl içinde hiçbir yavru atma olayı görülmez ve son iki altı aylık kan muayeneleri menfi bulunur ise, bu yerdeki hayvanlar hastalıksız sayılır. Dezenfeksiyondan sonra karantina tedbirleri kaldırılır.

l) Bruselloz hastalığı ile ilgili aşılama programı ve kullanılacak aşı Bakanlıkça belirlenir. Bruselloz aşısı tatbik olunan hayvanlar verilen talimata göre işaretlenir.

m) Ticari amaçla süt inekçiliği yapan işletmelerin bruselloz hastalığı bakımından muayene ve kontrolleri Bakanlıkça verilen talimata göre yapılır.

Koyun ve Keçi Brusellozu Hastalığı

Madde 115-

Koyun ve keçilerde laboratuvar raporuna istinaden bruselloz hastalığı tespit edildiğinde veteriner hekim hastalık çıkış raporu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

a) Yavru atan hayvanlar sağlamlardan ayrılır. Hastalık çıkan sürünün sütlerinin kaynatıldıktan sonra tüketimine izin verilir.

b) Hastalığın sağlamlara bulaşmasını önlemek için atık yavru zarları yakılıp imha edilir. Ahır ve ağıllarda dezenfeksiyon yapılır.

c) Hastalık bulaşma ihtimali olan hastalıksız koyun ve keçilere, prospektüsünde yazılı şartlara dikkat edilerek, aşı yapılır. Aşı yapılan hayvanlar işaretlenir.

d) Karantinaya alınan hastalıklı bölgeye çift tırnaklı hayvanların girmesi yasaklanır.

e) Koyun ve keçilerde bruselloz hastalığı ile mücadele etmek için Bakanlıkça hazırlanacak program ve projelere göre koyun, keçi, kuzu ve oğlaklara aşı uygulanır. Kuzu ve oğlak aşılamalarına ertesi yıllarda da devam edilir.

f) Bruselloz hastalığı çıkan koyun ve keçi sürülerindeki koç ve tekeler enenir ve damızlıktan çıkarılır.

g) Koyun ve keçilerde çıkan bruselloz hastalığı sebebiyle alınan karantina tedbirleri hastalık çıkan ağıl veya yerle sınırlıdır. Son yavru atmadan otuz gün sonra dezenfeksiyon yapılarak karantina tedbirleri kaldırılır.

Tavuk Vebası Hastalığı (Avian Influenza)

Madde 116-

Tavuk vebası hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık mahallinde gerekli muayene ve incelemeleri yapar, laboratuvar raporuna istinaden hastalık çıkış raporunu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hastalık çıkış kararını alır ve ilan eder.

a) Tavuk vebası hastalığının çıkmış olduğu yere hükümet veteriner hekimi gelinceye kadar ölen kanatlılara ait kadavralar saklanır. Kokuşanlar yakılarak veya gömülerek imha edilir. Hastalık çıkan yere gelen hükümet veteriner hekimi teşhis için laboratuvara marazi madde gönderir.

b) Laboratuvar sonucu gelinceye kadar geçici kordon konularak hasta kanatlılar ile bulaşmadan şüpheli kanatlılar ayrı bir yerde bulundurulur. Hastalıksız kanatlıların hastalarla teması önlenir.

c) Hasta ve hastalıktan şüpheli kanatlıların bulunduğu yere bakıcı ve ilgililerden başkasının girmesine izin verilmez, bakıcıların diğer kümeslerle ilişkisi kesilir. Buralarda gerekli dezenfeksiyon tedbirlerinin alınması zorunludur.

d) Hastalık çıkan bölgenin giriş ve çıkışlarına tavuk vebası yazılı levhalar asılır. Karantinaya alınan yerlere evcil ve yabani hiçbir kanatlı hayvan sokulmaz ve buralardan başka yerlere de kanatlı hayvan nakline izin verilmez. Hastalık çıkan kümes veya çiftlikteki tüm kanatlılar imha edilir.

e) Hastalık sebebi ile karantinaya alınan yerlerden yumurta, kanatlı gübresi, tüyü ve yemlerin dışarı çıkarılması yasaklanır, bu hayvan maddeleri imha edilir.

f) Nakliyat sırasında kanatlılarda veba hastalığından şüphe edildiğinde bütün hayvanlar bulunduğu yerin il ve ilçe müdürlükleri tarafından karantinaya alınır. Hastalığın kesin tespiti yapıldığında da tüm kanatlı ve altlıklar imha edilir.

g) Hastalık çıkan kümeslerde karantina tedbirleri son imhadan 21 gün sonra gerekli dezenfeksiyonlar yapılarak kaldırılır.

h) Yurt dışından hudut giriş kapılarına getirilen tavuklarda veba hastalığı tespit edildiğinde bulundukları yerde imha edilir.

i) Tavuk vebası hastalığı mücadelesinde bu Yönetmelik’te yer almayan hususlarda Tavuk Vebası Korunma ve Mücadele Talimatnamesi’ne göre işlem yapılır.” (Değişiklik 27/2/2001 tarih ve 24331 sayı, 2001/2012 Karar Sayısı)

“Newcastle (Yalancı Tavuk Vebası) Hastalığı

Madde 117-

Serbest yaşayan yabani kanatlılar hariç, diğer kanatlılarda Newcastle (Yalancı Tavuk Vebası) hastalığı görüldüğünde, aşağıda belirtilen tedbirler uygulanır.

a)Kanatlılarda Newcastle hastalığı veya şüphesinin olduğunu haber alan hükümet veteriner hekimi derhal hastalık mahalline gider.

b) Hükümet veteriner hekimi hastalık mahallinde gerekli muayene ve epidemiyolojik araştırmaları yapar, hastalığa el koyarak gerekli gördüğü tedbirleri aldırtır ve kesin teşhis için usulüne uygun olarak marazi madde alarak laboratuvara gönderir.

c) Laboratuvar raporuna göre Newcastle hastalığı çıkması durumunda, hükümet veteriner hekimi hastalık çıkış raporunu düzenler, derhal mahalli Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonunu toplar. Komisyon, hükümet veteriner hekiminin raporuna istinaden hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

d)Hastalık çıkan bölgenin giriş ve çıkışlarına “BURADA NEWCASTLE (YALANCI TAVUK VEBASI) HASTALIĞI VAR” yazılı levhalar asılır. Karantinaya alınan bölgeye, kanatlı hayvan ve bunlara ait her çeşit maddenin girişi ve bunların bölgeden çıkışı mahalli Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonunun iznine tabidir. Ancak karantina bölgesi içinde hastalık belirtisi göstermeyen kanatlılara kesim için izin verilerek, hükümet veteriner hekiminin gözetiminde kesime gönderilir.

e) Newcastle hastalığının çıktığı bölgede, hastalığın yayılmasına sebep olabilecek kanatlıların dışındaki diğer hayvanların, bunlarla ilgili her çeşit ürün ve malzemenin nakli de, mahalli Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonunun iznine tabidir.

f) Hastalığın çıktığı işletmede bulunan kanatlı hayvanların tamamı geciktirilmeden olay yerinde öldürülür. Ölen yada öldürülen tüm kanatlı hayvanlar ile yumurtalar imha edilir. Bütün bu işlemler hastalığın yayılışını en aza indirecek şekilde yürütülür.

g) Hastalığın çıktığı işletmedeki kanatlı yemleri, altlık, gübre ve violler  gibi kontaminasyon riski taşıyan hayvan maddeleri ve malzemeleri imha edilir ya da uygun olarak işleme tabi tutulur. Newcastle hastalığı virüsünün imhasına yönelik bu işlemler, hükümet veteriner hekiminin direktiflerine uygun olarak yürütülür.

h) Hastalığın çıktığı işletmeden, hastalığın inkübasyon periyodu sırasında, kesime gönderildiği anlaşılan kanatlı hayvanların  etleri saptanır ve imha edilir.

ı) Hastalığın çıktığı işletmeden, hastalığın inkübasyon periyodu sırasında sevk edilen kuluçkalık yumurtalar veya tam olarak dezenfekte edilmeden sevk edilen sofralık yumurtalar tespit edilerek imha edilir, fakat tespit edilen kuluçkalık yumurtalardan kanatlı hayvanlar çıktı ise, bunlar da resmi olarak gözlem altında tutulurlar.

j) Nakliyat sırasında kanatlılarda Newcastle hastalığından şüphe edildiğinde bütün hayvanlar bulunduğu yerin İl ve İlçe Müdürlükleri tarafından karantinaya alınır. Hastalığın kesin tespiti yapıldığında da tüm kanatlı ve altlıklar imha edilir.

k) Hastalık çıkan işletmede karantina tedbirleri son imha ve dezenfeksiyondan 21 gün sonra kaldırılır. Güvercin ve diğer kafes kuşlarında ise (f) ve (g) bentlerindeki uygulamaları takiben uygun temizlik ve dezenfeksiyondan sonra en az 21 gün veya bu kontrol ve eradikasyon önlemlerinin uygulanamaması durumunda ise  en az 60 gün süreyle karantina tedbirleri uygulanır.

l) Yurt dışından hudut giriş kapılarına getirilen kanatlılarda Newcastle hastalığı tespit edildiğinde, bulundukları yerde imha edilirler.

m)Newcastle hastalığı mücadelesinde, bu Yönetmelik’te yer almayan hususlarda Bakanlık tarafından çıkartılan yönetmelik ve talimatlar uygulanır.(Değişiklik Karar Sayısı : 2003/6562 , Resmi Gazete Tarihi: 2 Ocak 2004)”

Kanatlı Tifosu (Tavuk Tifosu) ve Pullorum Hastalıkları

Madde 118-

Kanatlı Tifosu ve Pullorum Hastalıklarında aşağıda belirtilen tedbirler uygulanır.

a- Kanatlı Tifosu (Tavuk Tifosu) Hastalığı;

1) Kanatlılarda tifo (Salmonella gallinarum) hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık mahallinde gerekli muayene ve incelemeleri yapar ve gerekli gördüğü tedbirleri alır.

2) Kanatlı tifosu hastalığından şüphe edilen sürülerden alınan ölü veya hasta hayvanlardan bir kaç tanesi kesin teşhis için, usulüne uygun olarak laboratuvara gönderilir. Laboratuvara hasta ve ölü hayvan gönderilmesinin mümkün olmadığı durumlarda; hastalıklı kanatlılara ait iç organlar, uzun kemikler, gaita, kloakal swaplar, yumurta ve kan serumları laboratuvara gönderilir.

3) Laboratuvar raporuna istinaden veteriner hekim hastalık çıkış raporunu düzenler, derhal mahalli hayvan sağlık zabıtası komisyonunu toplar, komisyon hükümet veteriner hekiminin raporuna istinaden hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

4) Laboratuvar muayenesine göre bu hastalığın tespit edildiği kümeslerde, ölen kanatlılar gömülür veya yakılarak imha edilirler. Enfeksiyondan şüpheli genel durumu bozuk olan kanatlılar da imha edilirler.

5) Hastalığın tespit edildiği ticari kümeslerdeki yumurtacı veya broiler sürülerinde laboratuvar muayenesi 21 gün ara ile tekrarlanır. Son iki muayenenin menfi çıkması halinde sürü hastalıksız kabul edilir.

6) Bu hastalığın tespit edildiği kümeslerdeki sürüler damızlık olarak kullanılmaz.

7) Damızlık sürülerde söz konusu hastalığın tespit edilmesi durumunda, bu Yönetmelikte yer almayan hususlarda Bakanlıkça çıkarılan yönetmelik ve talimatlar uygulanır.

8) Yurtdışından ithal edilen yumurtalar ve canlı kanatlı hayvanlar, yurda sokuldukları yerde bu hastalık bakımından laboratuvar muayenesine tabi tutulur.

9) Kanatlı tifosu sebebiyle alınan karantina tedbirleri, (5) numaralı alt bentteki şartlar yerine getirildikten sonra dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.

b- Pullorum Hastalığı;

1) Kanatlılarda pullorum (Salmonella pullorum) hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık mahallinde gerekli muayene ve incelemeleri yapar ve gerekli gördüğü tedbirleri alır.

2) Pullorum hastalığından şüpheli sürülerden alınan ölü veya hasta hayvanlardan bir kaç tanesi kesin teşhis için, usulüne uygun olarak laboratuvara gönderilir. Laboratuvara hasta ve ölü hayvan gönderilmesinin mümkün olmadığı durumlarda; hastalıklı kanatlılara ait iç organlar, uzun kemikler, gaita, kloakal swaplar, yumurta ve kan serumları laboratuvara gönderilir.

3) Laboratuvar raporuna istinaden veteriner hekim hastalık çıkış raporunu düzenler, derhal mahalli hayvan sağlık zabıtası komisyonunu toplar, komisyon hükümet veteriner hekiminin raporuna istinaden hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

4) Laboratuvar muayenesine göre bu hastalığın tespit edildiği kümeslerde ölen kanatlılar gömülürler veya yakılarak imha edilirler. Enfeksiyondan şüpheli genel durumu bozuk olan kanatlılar da imha edilirler.

5) Hastalığın tespit edildiği ticari kümeslerdeki yumurtacı veya broiler sürülerinde laboratuvar muayenesi 21 gün ara ile tekrarlanır. Son iki muayenenin menfi çıkması halinde sürü hastalıksız kabul edilir.

6) Bu hastalığın tespit edildiği kümeslerdeki sürüler damızlık olarak kullanılmaz.

7) Damızlık sürülerde söz konusu hastalığın tespit edilmesi durumunda, bu Yönetmelikte yer almayan hususlarda Bakanlıkça çıkarılan yönetmelik ve talimatlar uygulanır.

8) Yurtdışından ithal edilen yumurtalar ve canlı kanatlı hayvanlar, yurda sokuldukları yerde bu hastalık bakımından laboratuvar muayenesine tabi tutulur.

9) Pullorum hastalığı sebebiyle alınan karantina tedbirleri, (5) numaralı alt bentteki şartlar yerine getirildikten sonra dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.”(Değişiklik Karar Sayısı : 2003/5407 , Resmi Gazete Tarihi: 11 Nisan 2003)”

”Kuduz Hastalığı

Madde 119-

Kuduz hastalığı çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi derhal hastanın bulunduğu yere gider ve hastalık çıkış raporu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hastalık çıkış kararını alır ve ilan eder.

a) Kuduz hastalığına yakalanmış ve kuduz hayvan tarafından ısırılan hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Ancak, kuduz hayvan tarafından ısırılan hayvanların sahipleri öldürülmelerine rıza göstermez ise, en geç 5 gün içinde kuduz aşısı ile tedavi altına alınmak şartıyla, hayvan nev’ilerine göre bu Yönetmelikte belirtilen karantina süresince masrafları hayvan sahibine ait olmak üzere karantinaya alınır. Hükümet veteriner hekimi gerekli kontrolü yapmakla yükümlüdür.

b)  Kuduz hastalığına yakalanmış hayvan, insanları da ısırmış ise hükümet veteriner hekimi durumdan mahalli sağlık teşkilatını haberdar etmekle yükümlüdür. Isırma olayı mevcut olmasa bile il veya ilçe müdürlüklerinin hayvanlarda kuduz hastalığının çıktığını sağlık teşkilatına bildirmesi zorunludur.

c) Kuduz hastalığı çıkan yerdeki sahipsiz ve başıboş köpekler köylerde muhtar ve ihtiyar heyetince, kasaba ve şehirlerde belediye zabıtasınca tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir.

d) Kuduz hastalığının bulaşmasından şüphe edilen hayvanlar da tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Sahipleri öldürülmelerine rıza göstermez ise en geç 5 gün içinde kuduz aşısı ile tedavi altına alınarak et yiyenler, tektırnaklılar ve sığırlar altı ay; koyun, keçi, domuz ve kanatlılar üç ay masrafları sahibine ait olmak üzere karantinaya alınır. Hükümet veteriner hekimi gerekli kontrolü yapmakla yükümlüdür.

e) Kuduz hastalığından şüphe edilen hayvanlar şehir ve kasabalarda belediyeler, köylerde muhtarlıklar tarafından yaptırılan kapalı yerlerde 10 gün müddetle müşahedeye alınır. Müşahede sonunda kuduz hastalığının belirtisini göstermeyen hayvanlar hastalıksız sayılır. Müşahede masrafları sahibine aittir.

f) Kuduz hastalığına yakalanmış veya hastalıktan şüpheli bir köpek müşahede yerinden kaçar ve bulunamaz ise o mıntıkanın on kilometrelik çevresindeki sahipsiz ve başıboş köpekler öldürülür ve imha edilir. Sahipli köpekler zincire bağlanır. Çoban köpekleri sürülerin bulunduğu yerde serbest bırakılır.

g) Sahipli kedi ve köpeklerin kuduz hastalığına karşı aşılanması mecburidir. Şehirlerde belediyelerce, köylerde muhtarlıklarca sahipli köpek ve kedilerin kaydı tutulur. Bu kayıtlar hükümet veteriner hekimince denetlenir. Köpekler üç aylık kediler altı aylık olduklarında ilk defa aşılanırlar. Her yıl aşı tekrarlanır. Aşılanan hayvanlar için aşı belgesi düzenlenir. Belgesizler öldürülür ve imha edilir.

h) Kuduz hastalığından veya bulaşmadan şüphe edilen hayvanların bulundukları yerin dışına çıkarılmasına izin verilmez. Bu hayvanların kesilmesi ve etlerinin tüketilmesi yasaktır, sütleri imha edilir.

i) Belediyeler ve köy muhtarlıkları kuduz hastalığından veya bulaşmadan şüpheli hayvanların müşahedeye alınabilecekleri yeri temin etmek zorundadır.

j) Kuduz hastalığına yakalanmış veya hastalıktan şüpheli hayvanların kadavraları, derileri ile birlikte imha edilir.

k) Kuduz hastalığının kesin teşhisi için, hastalığa el koyan veterinerlikçe ölen veya öldürülen hayvanın başı bolca tuzlanıp, plastik torbaya sardırılır. Teneke kutu içerisinde veya tahta kutuda laboratuvara gönderilir. Ambalaj üzerine kuduz kelimesinin belli olacak şekilde yazılması zorunludur.

l) Kuduz veya kuduz hastalığından şüphe edilen hayvan tarafından ısırılan hayvanlara beş gün içinde küratif aşı, tarifnamesine göre yapılır.

m) Kuduz hastalığı sebebi ile konulan karantina tedbirleri hastalığa yakalanan hayvan; et yiyen, tektırnaklı ve sığır ise altı ay sonra; koyun, keçi, domuz ve kanatlılarda üç ay sonra dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.

n) Kuduz hastalığı ile mücadele ilgili bakanlıklarla yapılacak müşterek çalışma esasları düzenlenecek protokollerle belirlenir.

At Vebası Hastalığı

Madde 120-

At vebası hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık çıkan yere gelir ve hastalık çıkış raporunu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hükümet veteriner hekiminin raporunu inceler ve hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

a) Hasta tektırnaklı hayvanlar ayrılır ve tazminatlı olarak öldürülür ve derileri ile birlikte imha edilir.

b) Hastalık çıkan yerin giriş ve çıkış noktalarına at vebası hastalığı levhası dikilir.

c) Karantina bölgesine tektırnaklı hayvanların girmesine izin verilmez; hastalık çıkan yerdeki tektırnaklı hayvanların ahırları sineklere karşı ilaçlanır.

d) Hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli hayvanlar ayrı bir yerde muhafaza altında bulundurulur. Vücut hararetleri devamlı kontrol edilir. Vücut harareti yükselen ve vücutta ödem teşekkül eden, ağız ve burun akıntısı bulunan hayvanlar derhal tazminatlı olarak öldürülür ve imha edilir.

e) Hastalığın bulaşmasını önlemek için hastalık çıkan yerdeki ve civarındaki tektırnaklı sağlam hayvanlar at vebası aşısı ile aşılanır. Yurt içinde yapılacak koruyucu aşılamalar Bakanlıkça verilecek programa göre uygulanır.

f) At vebası hastalığından ölen veya öldürülen hayvanlar iki metre derinliğindeki çukurlara gömülür veyahut yakılarak imha edilir.

g) At vebası hastalığı sokucu sinekler vasıtası ile bulaştığından, hastalık çıkan yerlerdeki tektırnaklı hayvanların ahır ve pencereleri sinek geçirmeyen tellerle kapatılır ve hastalık süresince hayvanlar dışarı çıkarılmaz.

h) At vebası hastalığını bulaştıran sokucu sinekle su birikintileri ve bataklıkların bulunduğu yerlerde yaşadıklarından buralara tektırnaklı hayvan sokulmaz, mümkünse buraları ilaçlanır.

i) Yurdumuza sınır olan devletlerde veya başka ülkelerde at vebası hastalığı çıktığında tesis edilecek tampon bölgeler ve aşı uygulamaları Bakanlıkça belirlenir.

j) At vebası hastalığında konulan karantina tedbirleri son ölüm veya öldürülmeden 60 gün sonra dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.

Mavidil Hastalığı

Madde 121-

Koyunlarda mavidil hastalığının çıktığını haber alan hükümet veteriner hekimi hastalık çıkan yere gelir ve hastalık çıkış raporunu düzenler. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

a) Hasta ve hastalıktan şüpheli koyunlar ayrılır. Bulaşmadan şüpheliler ayrı bir yerde muhafaza altına alınır.

b) Mavidil hastalığının virüsünü sinekler taşıdığından hayvan ve hayvan barınakları ilaçlanır.

c) Hastalığın sağlamlara bulaşmasını önlemek için mümkünse koyun sürüleri alçak ova ve bataklık yerlerden yüksek yerlere götürülür. Hastalıksız hayvanlara aşı uygulanır.

d) Hayvanlar öğleden sonra ve geceleri kapalı yerlerde muhafaza edilir.

e) Karantina bölgesine dışarıdan koyun keçi ve sığır sokulması ve çıkarılması yasaktır. Aşılanmış koyunların bölgeye girmesine müsaade edilir.

f) Mavidil hastalığı çıkan veya çıkma ihtimali olan bölgelerdeki koyunlara Bakanlıkça düzenlenen programa göre koruyucu aşı uygulanır.

g) Mavidil hastalığında konulan karantina tedbirleri son iyileşme ve ölümden kırk gün sonra kaldırılır.

“Madde 1- 22/2/1989 tarihli ve 89/13838 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Yönetmeliğinin 122 nci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 2- Aynı Yönetmeliğin; 122 nci maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130, 131 inci maddeler eklenmiş ve yürürlükteki 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130 uncu maddeleri ise 131inci maddeden sonra gelmek üzere 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139 uncu madde olarak teselsül ettirilmiştir.” (11 Eylül 1999 tarih ve 23813 sayılı Resmi Gazete, Karar Sayısı 99/13213)

“Koyun ve Keçi Vebası (PPR)

Madde 122-

Koyun ve keçi vebası hastalığı tespit edildiğinde hastalığı söndürmek için genel tedbirlere ilave olarak hastalığın durumuna göre aşağıdaki özel tedbirler o yerin hayvan sağlık zabıtası komisyonunca kararlaştırılır.

a) Koyun ve keçi vebası çıkan yer karantinaya alınır ve geçit yerlerine hastalık levhaları konur. Hastalıklı yerin pazarında küçükbaş hayvanların satışı yasaklanır.

b) Hastalığın bulaşmasından şüphe duyulan hayvanlar dışında olan ve enfeksiyona açık çayır, mera, su ve yol ortaklığı bulunan küçükbaş hayvanlara attenue homolog PPR aşısı veya attenue sığır vebası aşısı tatbik edilir.

c) Koyun ve keçi vebası hastalığının süratli bir şekilde yayılma gösterdiği durumlarda karantina bölgesindeki iskele, istasyon ve anayollarda küçükbaş hayvan sevkiyatı yasaklanır.

d) Koyun ve keçi vebasından öldükleri kesin olması sebebiyle otopsi yapılmayan hayvanlarla, hastalık şüphesiyle otopsi yapılan hayvanlar da iki metre derinliğindeki çukurlara üzerine sönmemiş kireç dökülerek veya yakılarak gömülür.

e) Koyun ve keçi vebası hastalığı çıktığında uygulanacak aşılama programı ve esasları Bakanlıkça tespit edilir ve valiliklere bildirilir.

f) Koyun ve keçi vebası hastalığının çıkması sonucu karantinaya alınan yerlerden koyun, keçi, sığır, manda ve kanatlı hayvanlar ile saman, ot ve hayvan maddelerin çıkarılması yasaktır. Deve ve tektırnaklı hayvanlar ile sığır derilerinin dezenfekte edildikten sonra dışarı çıkartılmasına izin verilir.

g) Nakliyat esnasında koyun ve keçilerde veba hastalığı saptandığında ilk varılacak iskele, istasyon veya diğer yerlerde hastalar, hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı ile 21 gün süreyle karantinaya alınır. Karantina altına alınan yerlerdeki sürülerin bakım ve iaşe masrafları sahipleri tarafından karşılanır.

h) Hasta veya hastalıktan şüpheli hayvanlarla temas edenlerin ellerini, elbise ve ayakkabılarını dezenfekte etmeleri zorunludur. Hasta hayvanlara ait eşya ve malzemeler, nakilde kullanılan vasıtalar dezenfekte edilmedikçe kullanılmaz. Hasta hayvanların bulundukları yerin zemini, duvarları, yemlikleri, bölmeleri dezenfekte edildikten sonra kullanılır. Hastalıklı yerdeki yemler tektırnaklı hayvanlara yedirilebilir.

i) Koyun ve keçi vebası hastalığı Türkiye’ye sınırı olan devletlerde veya başka ülkelerde çıktığında yurt içinde belirlenecek tampon bölgeler ile koruyucu aşılama programı Bakanlıkça düzenlenir. Bakanlık il müdürlükleri koyun ve keçi vebası aşılama programını bütün imkanlarını ve personelini görevlendirerek öncelikle uygulamak zorundadır.

j) Koyun ve keçi vebası hastalığı sebebi ile konulan karantina, son ölüm veya iyileşmeden 30 gün sonra gerekli dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.

“Scrapie

Madde 123-

Scrapie hastalığında aşağıda belirtilen tedbirler uygulanır.

a ) Hastalık ihbarını alan hükümet veteriner hekimi derhal hastalık mahalline gider, hastalık mahallinde gerekli muayeneleri yapar. Scrapiden ölen ve/veya hasta hayvanlardan biri veya birkaçı usulüne uygun olarak teşhis için laboratuvara gönderilir. Laboratuvar sonuçları alınıncaya kadar sürü veya işletme geçici kordon altına alınır.

b) Geçici kordonaltındaki hayvanlar gebe ise veteriner hekim tarafından belirlenen bir yerde doğum esnasında ve sonraki 72 saat süresince diğer tüm hayvanlardan izole edilir. Plasenta, plasental mebran parçaları ve doğum sıvıları ile bulaşıcı altlık uygun şartlarda gömülerek yada yakılarak imha edilir. Doğum yapılan yer, hayvanın arka kısımları ve ayakları veteriner hekim kontrolünde uygun dezenfektanlarla dezenfekte edildikten sonra hayvan sürüye katılır.

c )Laboratuvar muayenesi sonucu scrapie şüphesi ortadan kalkarsa, şüpheli hayvanlara konan geçici kordon kaldırılır.

d) Laboratuvar raporuna bağlı olarak koyun ve keçilerde scrapie hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

e) Hastalıklı sürüde tüm koyun ve keçiler, kontamine yemler, tahtadan yapılmış tüm materyaller veya bulaşma araçları, embriyo ve yumurtaları uygun şekilde imha edilir. Uygun dezenfektanlarla gerekli dezenfeksiyon yapıldıktan sonra işletmedeki kordon kaldırılır.

f) Hasta hayvana ait orijin işletme ve/veya risk altındaki hayvanları belirlemek üzere araştırma yapılır. Risk altındaki sürülerde hastalığın belirlenmesi durumunda (e) bendi uyarınca işlem yapılır.

g) Bakanlık, hastalıkla ilgili gerek gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.” (Değişiklik 15/05/2003 tarih ve 25109 sayılı resmi gazete)

“Sığırların Süngerimsi Beyin Hastalığı (BSE)

Madde 124-

Laboratuvar raporuna bağlı olarak sığırlarda BSE hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

a) Bir işletmede, BSE’li ve BSE’den şüpheli hayvanlar tespit edildiğinde itlaf edilir ve yakılarak gömülür.

b) BSE tanısı konan hayvanlarla geçmişte ortak yem tüketen hayvanların pedigri kayıtlarına “BSE Bulaşmış Olabilir” şeklinde bir ifade işlenir ve BSE tablosu açısından bu hayvanlar yaşamları boyunca izlenir.

c) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir. “

Atların Enfeksiyöz Anemisi

Madde 125-

Laboratuvar raporuna bağlı olarak atların enfeksiyöz anemisi hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

a) Hastalıktan şüpheli atlardan usulune uygun olarak alınan kan serumu ilgili laboratuvara gönderilir.

b) Enfekte veya hastalıktan şüpheli olarak tespit edilen hayvanlar itlaf edilir ve derin çukurlara üzerlerine kireç dökülerek veya yakılarak gömülür. Bulaşmadan şüpheli olarak kabul edilen hayvanlar, sağlıklı hayvanlardan en az 200 metre mesafe uzaklıkta sinek invazyonuna karşı korunmalı mekanlarda barındırılır.

c) Enfeksiyon, sokucu sinekler tarafından nakledilmesi sebebiyle sineklere karşı ilaçlamalar yapılır.

d) Hasta, hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli hayvanların bulundukları yerdeki yemlikler, zemin ve duvarlar ile alet, eşya ve malzemeler dezenfekte edildikten sonra kullandırılır.

e) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.

f) Seropozitif hayvanlar işletmeden çıkartıldıktan 3 ay sonra bulaşmadan şüpheli hayvanlar serolojik muayeneye tabi tutulur, eğer muayene sonuçları negatif ise dezenfeksiyon yapılarak atların enfeksiyöz anemisi hastalığı sebebi ile konulan karantina kaldırılır.

“Vesiküler stomatitis

Madde 126-

Laboratuvar raporuna bağlı olarak Vesiküler stomatitis hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

a) Enfeksiyonun farklı türlerde görülebilmesi nedeniyle, türler arası bulaşmayı önleyecek tarzda karantina tedbirleri alınır.

b) Enfeksiyon sokucu sinekler tarafından nakledilmesi sebebiyle sineklere karşı ilaçlamalar yapılır.

c) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.

d) Karantina, son ölüm veya iyileşmeden 30 gün sonra gerekli dezenfeksiyon yapıldıktan sonra kaldırılır.

“Equine Encephalomyelitis

Madde 127-

Laboratuvar raporuna bağlı olarak Equine encephalomyelitis hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

a) Enfekte veya hastalıktan şüpheli olduğu tespit edilen hayvanlar itlaf edilir ve derin çukurlara üzerlerine kireç dökülerek veya yakılarak gömülür. Bulaşmadan şüpheli olarak kabul edilen hayvanlar, sağlıklı hayvanlardan en az 200 metre mesafe uzaklıkta sinek invazyonuna karşı korunmalı mekanlarda barındırılır.

b) Hasta, hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli hayvanların bulundukları yerdeki yemlikler, zemin ve duvarlar ile alet, eşya ve malzemeler dezenfekte edildikten sonra kullandırılır.

c) Karantina uygulamaları sırasında, hastalığın zoonotik özelliği sebebiyle temas halindeki insanlar bu konuda uyarılır.

d) Hastalığa, koyun ve deneysel enfeksiyonlarda keçiler de duyarlı olduğundan karantina ve kontrol tedbirleri bu türler içinde uygulanır.

e) Enfeksiyon sokucu sinekler tarafından nakledilmesi sebebiyle sineklere karşı ilaçlamalar yapılır.

f) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.

g) Karantina son ölüm veya itlaftan 6 ay sonra gerekli dezenfeksiyon yapıldıktan sonra kaldırılır. “

“Kedilerin Süngerimsi Beyin Hastalığı (FSE)

Madde 128-

Kedilerin Süngerimsi Beyin Hastalığında (FSE) aşağıda belirtilen tedbirler uygulanır.

a)Hastalıktan şüpheli kediler, mülki makamlara veya Bakanlık il ve ilçe müdürlüğüne bildirilir.

b)Hastalık ihbarını alan hükümet veteriner hekimi derhal hastalık mahalline gider, hastalık mahallinde gerekli muayeneleri yapar, klinik muayeneler sonucu hastalığın FSE olabileceği düşünülürse şüpheli kedi teşhis için laboratuvara gönderilir.

c)Laboratuvar raporuna bağlı olarak FSE hastalığı tespit edildiğinde, hükümet veteriner hekimi mahallinde gerekli klinik ve epidemiolojik muayeneleri yapar. Hayvanın ırkı, cinsiyeti ve yaşı, yapılan aşılamalar, gıda zinciri ve daha önce ortaya çıkan sinirsel hastalıklar araştırılır

d) Bakanlık, hastalıkla ilgili gerek gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.(Değişiklik 15/05/2003 tarih ve 25109 sayılı resmi gazete)”

Arıların amerikan yavru çürüklüğü”

Madde 129-

Laboratuvar raporuna bağlı olarak arıların amerikan yavru çürüklüğü hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder

a) Hastalık çıkan yerde yarıçapı 6 kilometre olan bir saha kordon altına alınır. Bulaşmaya vasıta olabilecek her türlü alet, malzeme ve ekipmanlar dezenfekte edilir. Kordon altındaki bölgede hastalık görülmeyen işletmelerde Hükümet veteriner hekimi kontrolünde gerekli tedbirler alındıktan sonra koloni hareketine izin verilir.

b) Hastalığa yeni yakalanmış koloniler kalıntı bırakmayan spesifik antibiyotiklerle tedavi edilir. Hastalık, ileri safhalarda ilaçlarla tedavi edilemeyeceğinden, ısıya dayanıksız malzemeler ve kovanın tamamı arılıktan uzak bir yerde kazılan bir çukurda yakılarak  imha edilir. Isıya dayanıklı kovanın gövde, kapak ve dip tahtası ile işletmede kullanılan her türlü malzeme etkili dezenfektan maddelerle dezenfekte edilip, yüzeyler iyice kazındıktan sonra pürmüzle yakılarak kullanılmasına izin verilir.

c) Bal mumları 120 °C de 10-15 dakika süreyle sterilize ettikten sonra Petek üreticileri tarafından piyasaya sürülür.

d) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.

e) Kordon bölgesindeki kovanlarda arıların amerikan yavru çürüklüğü hastalığı belirtilerinin kaybolmasından 2 ay sonra dezenfeksiyon yapılarak kordon  kaldırılır.”

“Varroa”

Madde 130-

Arılarda varroa hastalığı klinik olarak tespit edildiğinde hastalığı söndürmek için genel tedbirlere ilave olarak hastalığın durumuna göre aşağıdaki özel tedbirler de o yerin hayvan sağlık zabıtası komisyonunca kararlaştırılır.

a) Yarıçapı 6 kilometre olan bir saha kordon altına alınır.

b) Varroa hastalığı görülen bölgelerde ilkbahar ve sonbaharda olmak üzere yılda iki kez bölgesel mücadele programı hazırlanarak kullanılacak ilaçlar ve uygulama tarihi tüm arıcılara imza karşılığı duyurulur. Bölgesel mücadele yönetimli çiftçi mücadelesi şeklinde topyekün olarak yapılır. Mücadeleye katılmayan veya zamanında katılmayan   üreticiler hakkında 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 51. Maddesine göre işlem yapılır.

c) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.

d) Kordon bölgesindeki kovanlarda varroa hastalığının klinik olarak ortadan kalkmasından 21 gün sonra gerekli önlemler alınarak kordon kaldırılır.”

“Balıkların Enfeksiyöz Hematopoietik Nekrozisi

Madde 131-

Laboratuvar raporuna bağlı olarak Balıkların enfeksiyöz hematopoietik nekrozisi hastalığı tespit edildiğinde hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanarak hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

a) Yenilebilecek büyüklükte olan balıklar tüketime sunulur. Diğer balıklar ve yumurtalar yakılarak imha edilir. İşletmedeki bütün  alet ve ekipmanlar dezenfekte edilir.

b) Çiftliğe su girişi kesilir, havuzlar kurutularak fiziksel ve kimyasal dezenfeksiyon uygulanır.

c) Aynı su kaynağı üzerinde bulunan diğer çiftliklerde, su giriş yerinde dezenfekte edilir.

d) Balık kuluçkahaneleri bu hastalık yönünden yılda iki kez ve gerektiğinde süreye bakılmaksızın kontrol edilir. Kontroller için laboratuvara anaç balık, yumurta, yavru balık ve işletmeye giren su örnekleri gönderilir. Hastalıktan ari işletmeler sertifikalandırılır.

e) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir

f) Karantina, yetiştiricilik yapılan işletmelerde tüm balıklar elden çıkartıldıktan   21 gün sonra, kuluçkahanelerde ise işletme en az üç ay süreyle üretime kapatıldıktan sonra kaldırılır.”

Kordon Müddeti

Madde 132-

Hastalığın nevine ve özelliğine göre hayvan sağlık zabıtası komisyonunca tespit edilen karantina müddeti tamamlanmadan kordon kaldırılmaz. Hayvan sağlık zabıtası komisyonunca alınan karar ve tedbirlere uyulması mecburidir.

Hastalık Bölgesine Giriş ve Çıkış

Madde 133-

Hayvan Sağlık ve Zabıtası Kanununun 4 üncü maddesine göre tespit edilen ihbarı ve mücadelesi mecburi hastalıkların çıktığı yerlerde hastalığın nevine ve özelliğine göre hasta, hastalık ve bulaşmadan şüpheli hayvanlar hakkında kanunda yazılı işlemler yapılmakla beraber Yönetmeliğin hükümleri ve hayvan sağlık zabıtası komisyonlarınca alınan karar ve tedbirler noksansız uygulanır. Hastalıklı yerlere hastalığa hassas ve hastalığı taşıyacak hayvanların sokulmasına kesinlikle müsaade edilmez. Hastalık bölgesine girmesine izin verilen bakıcı ve diğer görevlilerin hastalık çıkışlarında getirilen tedbirlere uymaları zorunludur.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Müşterek Hükümler BİRİNCİ BÖLÜM Tazminat

Tazminat Verilecek Hastalıklar

Madde 134–

Şap(1), Sığır vebası, ruam, at vebası,Sığır tüberkülozu ve Sığır brusellozu hastalıklarından dolayı kestirilen veya öldürülen hayvanların sahiplerine Bakanlık bütçesinden aşağıda belirtilen esaslara göre tazminat verilir:

a) Ruam hastalığının açık belirtileri olan burun akıntısı, burunda ülser, çene altı lenf yumrularının ağrısız çene kemiğine yapışık büyümesi ve derisinde ülser ve ödemler bulunan tektırnaklı hayvanların takdir edilecek kıymetlerinin yarısı,

b) Mallein testi uygulanması sonucunda veya bakteriyolojik ve serolojik muayenede ruam hastalığına yakalandıkları tespit edilen tektırnaklı hayvanların takdir edilecek kıymetlerinin dörtte üçü,

c) Tüberküloz hastalığının açık belirtilerini gösteren sığırların takdir edilecek kıymetlerinin yarısı,

d) Tüberküloz testi uygulanması sonunda tüberküloz hastalığına yakalandıkları tespit edilen sığırların takdir edilecek kıymetlerinin dörtte üçü,

e) Serolojik veya bakteriyolojik muayene sonucunda sığır bruselloz hastalığına yakalandıkları tespit edilen sığırların takdir edilecek kıymetlerinin dörtte üçü,

f) Sığır vebası ve at vebası hastalıklarına yakalandıkları hükümet veteriner hekimince tespit edilen sığır ve atların takdir edilecek kıymetlerinin tamamı,

g) Şap hastalığında, Bakanlıkça her yıl tespit ve ilan edilen mücadele bölgelerinde hastalığın açık belirtisini gösteren ve laboratuvarlarca hastalığın varlığı ve tipi tespit edildikten sonra öldürülen veya kestirilen hayvanların takdir edilecek kıymetlerinin tamamı, hastalığın açık belirtisini göstermeyen ancak laboratuvarda hastalığın varlığı tespit edildikten sonra kestirilen hayvanların ise takdir edilecek kıymetlerinin dörtte üçü, (Ek: 5/6/1995- 95/6966 K.)

h) İhbarı zorunlu olan hastalıklardan birine karşı koruma maksadı ile hükümet veteriner hekimi veya hükümet veteriner hekiminin sorumluluğunda veteriner sağlık teknisyeni tarafından yapılan aşı, serum ve ilaç uygulamaları yüzünden öldükleri mutlak surette otopsi ve laboratuvar muayeneleri ile tespit edilen hayvanların takdir edilecek kıymetlerinin tamamı, ödenir.

Sığır tüberkülozu ve brusellozunda kestirilen hayvanların sarf ve tüketimi mümkün olan et, deri ve diğer kısımlarının rayiç bedel üzerinden kıymeti takdir edilerek sahibine bırakılır ve bedeli hak ettiği tazminattan düşürülür.

Tazminat; hasta, hastalıktan ve bulaşmadan şüpheli hayvanların hükümet veteriner hekimince hayatta iken muayenesi veya test uygulaması yahut laboratuvar muayenesi sonucu düzenlenecek rapora ve hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararına göre kıymet takdir komisyonunca belirlenir.

(1) Bu maddenin birinci fıkrasının ilk cümlesinin başına, 5/6/1995 tarihli ve 95/6966 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla “Şap” sözcüğü eklenmiş ve metne işlenmiştir. (2) Ana Yönetmelikte (g) bendi olan bu bent, 5/6/1995 tarih ve 95/6966 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla (h) bendi olarak değiştirilmiştir.

Tazminat Verilmeyen Haller

Madde 135-

Resmi kuruluşlarla belediyelere ait ve tazminatlı bir hastalığa yakalandıkları anlaşılan veya test uygulaması yahut laboratuvar muayenesi sonucunda hastalıklı oldukları tespit edilen hayvanlar için tazminat ödenmez.

Tazminatlı hastalığa yakalanan ve sahipleri tarafından hastalığı haber verilmemiş hayvanlar veya hastalıklı oldukları bilinerek satın alınmış olanlar ile menşe şahadetnamesi veya veteriner sağlık raporu olmadan sevk olunan yahut hükümet veteriner hekimine muayene ettirilmeden ölen hayvanlar için tazminat verilmez.

Şap hastalığında, Bakanlıkça her yıl tespit ve ilan edilen diğer mücadele bölgelerinde, 108 inci maddede belirtilen hükme göre çıkarılacak olan Bakanlık talimatında yer alan usul ve esaslara uymayanlara tazminat ödenmez. (Ek cümle: 5/6/1995- 95/6966 K.)

İhbarı zorunlu hastalıklardan birisinin çıktığı hayvan sağlık zabıtası komisyonunun hastalık çıkış kararında belirtildiği ve aşılama veya ilaçlama yahut test uygulanmasına karar verildiği halde, hastalıklarda bunları uygulatmayan hayvan sahiplerine de tazminat ödenmez.

İhbarı zorunlu hastalıklardan birine karşı yapılan aşı, serum, ilaç uygulamalarından mütevellit verim kayıpları için tazminat ödenmez.

Kıymet Takdiri

Madde 136-

Tazminat ödenmesi gereken hallerde hayvanların kıymetini takdir etmek için üç kişilik kıymet takdiri komisyonu kurulur. Komisyon hayvan sağlık zabıtası komisyonu başkanlığınca görevlendirilen bir üye, hayvan sahibinin göstereceği bilirkişi ve hükümet veteriner hekiminin iştiraki ile teşekkül eder. 3285 sayılı Kanuna göre öldürülmesi veya kestirilmesi gereken hayvanların kıymet takdiri mahalli rayice göre komisyonca yapılır.

Talimatlar

Madde 137-

8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Kanunun ve bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili diğer hususlar Bakanlık talimatıyla tespit edilir.

Yürürlük

Madde 138-

Bu Yönetmelik hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 139-

Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

15 Mart 2011 SALI           Resmî Gazete     Sayı : 27875

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ÇEVRE AMAÇLI TARIMSAL ARAZİLERİN KORUNMASI PROGRAMINI TERCİH EDEN ÜRETİCİLERİN DESTEKLENMESİNE VE BU ÜRETİCİLERE TEKNİK YARDIM

SAĞLANMASINA DAİR YÖNETMELİĞİN YÜRÜRLÜKTEN

KALDIRILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

MADDE 1 –

15/11/2005 tarihli ve 25994 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Amaçlı Tarımsal Arazilerin Korunması Programını Tercih Eden Üreticilerin Desteklenmesine ve Bu Üreticilere Teknik Yardım Sağlanmasına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 2 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

15 Haziran 2010 SALI       Resmî Gazete     Sayı: 27612

YÖNETMELİK

Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığından:

KÜÇÜK VE ORTA ÖLÇEKLİ İŞLETMELERİ GELİŞTİRME VE DESTEKLEME İDARESİ BAŞKANLIĞI (KOSGEB) DESTEK PROGRAMLARI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında, küçük ve orta ölçekli işletmelerin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek, ekonomik gelişmelere uygun bir şekilde sanayide entegrasyonu gerçekleştirmek, ihracattaki paylarını artırmak, araştırma-geliştirme, yenilik ve işbirliği faaliyetlerini desteklemek ve girişimcilik kültürünü geliştirmek üzere, Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı tarafından uygulanacak destek programlarına ilişkin esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, işletmelere, girişimcilere, meslek kuruluşlarına ve işletici kuruluşlara yönelik KOSGEB tarafından oluşturulan destek programlarının uygulanmasına ilişkin esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 12/4/1990 tarihli ve 3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunun 4 ve 12’nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Başkanlık: KOSGEB İdaresi Başkanlığını,

b) Destek Programı: Amacı, kapsamı, destek türleri ve unsurları, destek miktarı, destek oranı ve her bir programa mahsus genel hükümleri İcra Komitesi tarafından belirlenen ve Başkanlık tarafından yürütülen programı,

c) Geri Ödemeli Destek: Destek programları kapsamında işletmelere, girişimcilere, meslek kuruluşlarına ve işletici kuruluşlara geri tahsil edilmek üzere teminat karşılığı sağlanan desteği,

ç) Geri Ödemesiz Destek: Destek programları kapsamında işletmelere, girişimcilere, meslek kuruluşlarına ve işletici kuruluşlara geri tahsil edilmemek üzere sağlanan desteği,

d) Girişimci: Bir iş fikrine dayalı olarak kendi işini kurmak isteyen gerçek kişileri,

e) İcra Komitesi: KOSGEB İcra Komitesini,

f) İşletici Kuruluş: Destek programlarından yararlanmak için kurulan tüzel kişilikleri,

g) İşletme: 18/11/2005 tarihli ve 25997 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmelerin Tanımı, Nitelikleri ve Sınıflandırılması Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan ve 18/9/2009 tarihli ve 27353 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2009/15431 numaralı Bakanlar Kurulu kararı ile tespit edilen sektörlerde faaliyet gösteren küçük ve orta büyüklükteki işletmeleri (KOBİ),

ğ) KOSGEB: Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresini,

h) KOSGEB Birimleri: KOSGEB merkez ve taşra teşkilatında yer alan birimleri,

ı) KOSGEB Veri Tabanı: İşletmelerin, meslek kuruluşlarının ve işletici kuruluşların kayda alındığı veri tabanını,

i) Meslek Kuruluşu: İşletmelere ve girişimcilere yönelik faaliyet gösteren, oda, borsa, birlik, konfederasyon, federasyon, vakıf, dernek ve kooperatifler ile küçük sanayi siteleri ve organize sanayi bölgeleri yönetimlerini,

j) Taahhütname: Destek programlarından yararlanmak üzere başvuran işletme, meslek kuruluşu ve işletici kuruluşların KOSGEB’e verdikleri idari, mali ve hukuki taahhütlerini içeren belgeyi, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Destekleme Süreci

Destek programları

MADDE 5 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında sağlanacak destekler, KOSGEB tarafından destek programları çerçevesinde verilir.

(2) Destek programları; ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında, küçük ve orta ölçekli işletmelerin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek, sanayide entegrasyonu ekonomik gelişmelere uygun biçimde gerçekleştirmek, ihracattaki paylarını artırmak, araştırma-geliştirme, yenilik ve işbirliği faaliyetlerini desteklemek ve girişimcilik kültürünü geliştirmek amacına uygun olarak; Ar-Ge ve yenilik, endüstriyel uygulama, girişimcilik, pazarlama, e-dönüşüm, kurumsallaşma, markalaşma, kalite geliştirme, tasarım, çevre, enerji ve işbirliği-güçbirliği ile günün şartlarına bağlı olarak oluşabilecek diğer konularda, Kalkınma Planları, Hükümet Programları ve Yıllık Programlarda belirlenen hedefler dikkate alınarak hazırlanır. Destek programlarına ilişkin olarak Kalkınma Ajansları ile kurulacak işbirliğinin çerçevesi protokoller ile belirlenir. 

(3) Destek programlarının teknik, mali ve idari hususları her bir destek programında ayrı ayrı belirtilir. Destek programları; amaç, kapsam, destek türleri ve unsurları, destek miktarı, destek oranı ve her bir programa mahsus genel hükümleri içerir.

(4) Destek programları, İcra Komitesi onayı ile yürürlüğe girer. Onaylanan destek programları KOSGEB’in http://www.kosgeb.gov.tr internet adresinden duyurulur, ayrıca yazılı duyuru yapılmasına gerek yoktur. Destek programlarının değiştirilmesi, kaldırılması ve/veya birleştirilmesi İcra Komitesi kararıyla yapılabilir.

(5) İcra Komitesi tarafından onaylanan destek programlarının uygulama esasları Başkanlıkça belirlenir ve KOSGEB’in http://www.kosgeb.gov.tr internet adresinden duyurulur, ayrıca yazılı duyuru yapılmasına gerek yoktur.

Destek türleri

MADDE 6 –

(1) Destek programları kapsamında geri ödemeli ve/veya geri ödemesiz destek verilir.

Destek programına başvuru ve değerlendirme

MADDE 7 –

(1) Destek programlarından yararlanacak işletme, meslek kuruluşu ve işletici kuruluşların KOSGEB Veri Tabanında yer alması koşulu aranır.

(2) KOSGEB Veri Tabanında yer almak için KOSGEB’in http://www.kosgeb.gov.tr internet adresinde belirtilen belgelerle birlikte KOSGEB Birimine başvuru yapılır.

(3) KOSGEB Veri Tabanında yer alan işletme, meslek kuruluşu ve işletici kuruluşların destek programlarına başvuru süreci ve koşulları ilgili destek programı ve uygulama esaslarında belirlenir.

(4) Destek programlarına yapılan başvurular; ilgili destek programı ve uygulama esaslarına göre değerlendirilir. Değerlendirme sonucu başvuru sahibine bildirilir.

(5) Destek programlarından yararlanacaklardan, ilgili KOSGEB mevzuatına uyulacağına dair taahhütname alınır.

Ödeme

MADDE 8 –

(1) Destek programları kapsamında belirlenen ödemeye esas belgelerin ilgili KOSGEB Birimine sunulmasını müteakip, uygun bulunanlara ödemeler gerçekleştirilir. Destek programının özelliği gereği farklı bir uygulama yapılması halinde destek programı ile uygulama esasında ayrıca belirtilir.

İzleme ve değerlendirme

MADDE 9 –

(1) Destek programları, program ve/veya işletme esaslı olarak izlenir, programların ülke ekonomisi ve işletmelere etkileri ve sonuçları değerlendirilir. İzleme ve değerlendirmeler, Başkanlıkça belirlenen esaslar doğrultusunda ilgili KOSGEB personeli tarafından ve/veya hizmet alımı yolu ile yapılır.

Denetim

MADDE 10 –

(1) Destek programından faydalananlar, faydalandıkları destek programı ile ilgili olarak KOSGEB’in gerek görmesi halinde denetime tabi tutulur. Denetim sırasında yetkililerce talep edilen her türlü bilgi ve belge ilgililerce ibraz edilir ve gerekli kolaylık sağlanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Genel hükümler

MADDE 11 –

(1) Bu Yönetmelik çerçevesinde işletmeler, girişimciler, meslek kuruluşları ve işletici kuruluşlar, aynı anda en fazla üç adet destek programından yararlanabilir.

(2) Destek programları ile ilgili kısıtlar, destek programı ve uygulama esaslarında belirtilir.

(3) Farklı destek programları içinde bulunması şartıyla aynı destek türünden faydalanılabilir. Ancak, gider gerçekleşmesini gösteren belgeler yalnızca bir destek için kullanılır.

(4) Herhangi bir destek programına başvuru yapılmış olması, KOSGEB’i taahhüt altına sokmadığı gibi, müracaat edene de bir hak kazandırmaz.

(5) Desteklerin kullanılması sırasında ve sonrasında KOSGEB Mevzuatı’na uygun olmayan durumların tespiti halinde desteklerden faydalananların destek süreci durdurulur, yeni destek başvuruları uyuşmazlık bitene kadar kabul edilmez. Uygunsuzluğun giderilmemesi ve uyuşmazlık halinde destek olarak verilen tutar KOSGEB alacağı olarak yasal faizi ile birlikte KOSGEB tarafından tahsil edilir. Uyuşmazlık sona erdiğinde ve müracaat halinde yeni desteklerden yararlanma hakkı devam eder. Bu hususlara ilişkin düzenleyici işlemler Başkanlık tarafından belirlenir.

(6) Destek programlarının uygulanma sürecinde, mücbir sebep olarak kabul edilebilecek; deprem, yangın, su baskını benzeri doğal afetler, kanuni grev, lokavt, genel salgın hastalık, terör eylemleri, sabotaj, savaş, kısmi veya genel seferberlik ilanı gibi hallerin ortaya çıkması durumunda, bu haller sona erinceye kadar destek sürecinin durdurulması veya devamına KOSGEB Başkanı tarafından karar verilir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik ve atıflar

MADDE 12 –

(1) 24/4/2005 tarihli ve 25795 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı (KOSGEB) Destekleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır. Kaldırılan Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı (KOSGEB) Destekleri Yönetmeliği’ne yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

Destek ve üst limitlerin belirlenmesi

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında sağlanacak destek ve üst limitlerin belirlenmesinde, daha önce KOSGEB tarafından kullandırılan destekler dikkate alınmaz.

Devam eden projeler

GEÇİCİ MADDE 2 –

(1) 24/4/2005 tarihli ve 25795 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı (KOSGEB) Destekleri Yönetmeliği kapsamında;

a) Destek sözleşmesi imzalanarak taahhüt altına girilmiş olan desteklerde, tabi oldukları mevzuata göre işlem yapılır.

b) Desteklenme kararı alınmış ve süreci devam eden Teknoloji Araştırma ve Geliştirme Projeleri ile ilgili olarak; proje sahibinin talepte bulunması durumunda, bu Yönetmelik kapsamında ilgili destek programı çerçevesinde alınacak destek kararı ile yararlandırılabilir.

c) Girişimcilik programlarına katılarak başarıyla mezun olan, ancak Yeni Girişimci Desteğinden yararlanmamış veya kısmen yararlanmış olanlar, bu Yönetmelik uyarınca hazırlanacak ilgili destek programından yararlandırılabilir.

İmzalanmış olan destek sözleşmeleri

GEÇİCİ MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesi ile yürürlükten kaldırılan 24/4/2005 tarihli ve 25795 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı (KOSGEB) Destekleri Yönetmeliği kapsamında imzalanan Destek Sözleşmesi ile destek sürecinin devam etmesi hali, bu Yönetmelik uyarınca hazırlanacak destek programlarına başvuru yapılmasına engel teşkil etmez.

Yürürlük

MADDE 13 –

(1) Maliye Bakanlığı ve Sayıştay’ın görüşü alınan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanı yürütür.

15 Temmuz 2010 PERŞEMBE         Resmî Gazete     Sayı : 27642

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ULUSAL KIRMIZI ET KONSEYİ KURULUŞ İLE ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununda belirtilen ulusal tarım politikaları çerçevesinde çalışmalar yapmak üzere kırmızı et üreten üreticilerin ve kırmızı etten elde edilen asıl ve yan ürünleri işleyerek mamul ve yarı mamul ürünlere dönüştüren sanayicilerin, oluşturdukları birlik, dernek, kooperatif temsilcileri ile bunlara üye olan gerçek ve tüzel kişiler, kırmızı et ile ilgili çalışmalar yapan araştırma kurumları, meslek odaları, sivil toplum kuruluşları ile kamu kurum ve kuruluşlarının bir araya gelerek tüzel kişiliği haiz bir Ulusal Kırmızı Et Konseyi kurmalarını sağlamak ve çalışma usul ve esaslarını belirlemektir.

(2) Bu Yönetmelik Ulusal Kırmızı Et Konseyinin kuruluş, işleyiş, yönetim ile görev, yetki, denetim ve gelirleri kapsamında yer alan çalışma usul ve esaslarını kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Araştırma ve Danışma Kurulu: 21 inci maddede belirtilen hükümlere göre oluşturulan kurulu,

b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

c) Denetleme Kurulu: 18 inci maddede belirtilen hükümlere göre oluşturulan kurulu,

ç) Genel Kurul: Konsey üyesi alt grup temsilcilerinin katılımıyla oluşan kurulu,

d) Genel Müdürlük: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

e) Kanun: Tarım Kanununu,

f) Konsey: Ulusal Kırmızı Et Konseyini,

g) Kurucular Kurulu: Konseyin kurulması için kuruluş dilekçesi ile müracaat eden ve Konsey kuruluşunu oluşturan kişileri,

ğ) Kuruluş dilekçesi: Konseyin kurulması talebini içeren dilekçeyi,

h) Sanayici: Kırmızı et üretimi yapılan hayvanları kesiminden itibaren başlayarak karkas, işlenmiş et ve et mamulleri üretimi sağlamak üzere kırmızı etten elde edilen asıl ve yan ürünleri mamul ve yarı mamul ürünlere dönüştürmek için Bakanlıktan üretim izni alarak ürünü işleyen, pazarlayan gerçek veya tüzel kişilerin oluşturdukları ulusal kırmızı et üretiminin en az %5’ini işleme kapasitesini haiz birlik, dernek veya kooperatif temsilcilerini ve bunlara üye olan gerçek veya tüzel kişileri,

ı) Sektör: Kırmızı etin üretim, kesim, işleme, depolama, pazarlama ve tüketime sunulmasıyla ilişkili her türlü faaliyet alanını,

i) Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu: Tarım Kanununun 16 ncı maddesine göre kurulmuş kurulu,

j) Üretici: Merkez birliği düzeyinde örgütlenmiş, 28/2/2001 tarihli ve 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanununa göre kurulmuş ıslah amaçlı birliklere, 29/6/2004 tarihli ve 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanununa göre kurulmuş üretici birliklerine, Bakanlıkça kuruluşuna izin verilen 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulmuş hayvancılık faaliyeti yürüten tarımsal amaçlı kooperatiflerin merkez birliklerine üye olan üst birlik (bölge birliği) ortağı kooperatifler ile Ziraat Odalarına üye olan gerçek ve tüzel kişiler veya temsilcilerini,

k) Ürün: Kırmızı et ile kırmızı et asıl ve yarı mamullerini,

l) Yönetim Kurulu: Her bir alt grup üyelerinin kendi aralarında yaptığı seçimle oluşan ve Genel Kurul tarafından onaylanan üyelerden oluşan kurulu ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Konseyin Kuruluşu, Görevleri ve Üyelik

Konseyin kuruluşu ve kurucular kurulu

MADDE 4 – (1) Konsey, bu Yönetmelikte belirtilen üretici ve sanayici alt gruplarının her birinden en az dört üye olmak üzere toplam sekiz üye tarafından düzenlenen kuruluş dilekçesinin Bakanlıkça onaylanmasıyla kurulur.

(2) Konseyin adı Ulusal Kırmızı Et Konseyi olup, merkezi Ankara’dadır.

(3) Kuruluş müracaatının eksiksiz ve tam olarak Bakanlık kayıtlarına girmesi ilk müracaat olarak kabul edilir. Kuruluş dilekçesinde; müracaat edenlerin T.C. kimlik numaraları belirtilir, temsil ettikleri kurumdan alınmış yetki belgesi eklenir.

(4) Kuruluş dilekçesinde adı geçen üyeler, Kurucular Kurulunu oluşturur.

Kurucular kurulunun görevleri, yetkileri ve görev süresi

MADDE 5 – (1) Kurucular Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kurucular Kurulunu oluşturan üyeler, kendi aralarından beş kişilik geçici Yönetim Kurulunu seçerler. Geçici Yönetim Kurulu, ilk Genel Kurula kadar Konseyi temsil eder,

b) Oluşturacağı geçici sekreterya ile üye kaydını sağlar,

c) Kuruluşu takip eden altı ay içerisinde üye kayıtlarını tamamlayarak Konseyin ilk olağan Genel Kurul toplantısını gerçekleştirir,

ç) Bu Yönetmelikte belirtilen her türlü iş ve işlemleri yapar.

(2) Kurucular Kurulu, Yönetim Kurulunun yetkilerini haiz olup, Kurulun görev süresi ilk olağan Genel Kurul toplantısına kadar devam eder.

Konseyin alt grupları

MADDE 6 – (1) Konsey üyesi kurum ve kuruluşlar, çalışma alanları itibariyle aşağıdaki alt gruplardan oluşur.

a) Üretici Alt Grubu Üyeleri: Kırmızı et üretimine yönelik hayvancılık yapan üreticilerin üye olduğu ve üst örgütlenmesini tamamlamış 1163 sayılı Kanuna göre kurulmuş hayvancılık faaliyeti yürüten tarımsal amaçlı kooperatifler, 4631 sayılı Kanuna göre kurulmuş yetiştirici birlikleri, 5200 sayılı Kanuna göre kurulmuş üretici birlikleri ve bunların üst birlikleri ile Türkiye Ziraat Odaları Birliği temsilcileri.

b) Sanayici Alt Grubu Üyeleri: Kırmızı et üretimi yapılan hayvanları kesiminden itibaren başlayarak karkas, işlenmiş et ve et mamulleri üretimi sağlamak üzere kırmızı etten elde edilen asıl ve yan ürünleri mamul ve yarı mamul ürünlere dönüştürmek için Bakanlıktan üretim izni alarak ürünü işleyen, pazarlayan gerçek veya tüzel kişilerin oluşturdukları, ulusal kırmızı et üretiminin en az %5’ini işleme kapasitesine haiz birlik, dernek veya kooperatif temsilcileri ve bunlara üye olan gerçek veya tüzel kişiler ile Et ve Balık Kurumu ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği temsilcileri.

c) Kamu Alt Grubu Üyeleri: Bakanlık, Maliye Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Dış Ticaret Müsteşarlığı, Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı, Türk Standartları Enstitüsü ve Rekabet Kurumu temsilcileri.

ç) Araştırma Kurumları, Meslek Odaları ve Sivil Toplum Kuruluşları Alt Grubu Üyeleri: Kırmızı et ile ilgili çalışmalar yapan araştırma kurumları, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırmalar Kurumu, Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu, Türkiye Kasaplar, Besiciler Et ve Et Ürünleri Esnaf ve Sanatkârları Federasyonu, Tüketici Dernekleri Federasyonu, Türk Veteriner Hekimleri Birliği, Ziraat Mühendisleri Odası ve Gıda Mühendisleri Odası temsilcileri.

Konseyin faaliyetleri

MADDE 7 – (1) Konsey aşağıda belirtilen faaliyetleri gerçekleştirir.

a) Sektörle ilgili almış olduğu kararları, yılda en az bir kez ve ayrıca istenildiğinde Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kuruluna rapor halinde sunmak, sonuçlar konusunda Konsey üyelerinin bilgilendirilmesini sağlamak,

b) Sektörle ilgili gerekli verileri ilgili birimlerden toplamak, kırmızı et sektöründe ve piyasasında ortaya çıkan ulusal veya uluslararası gelişmeler çerçevesinde strateji belirlemek, planlar oluşturmak, uygulamak veya uygulanmasına yardımcı olmak,

c) Kırmızı et ve kırmızı etten elde edilen asıl ve yan ürünler ile, bunların işlenmesiyle elde edilen mamul ve yarı mamul ürünlere ilişkin ulusal ve uluslararası düzeyde araştırma, inceleme yapmak veya yaptırmak, gerektiğinde kendi üyeleri arasından veya dışarıdan belirleyeceği kişilerden oluşmak üzere çalışma grupları ve komisyonlar kurarak bunların çalışma usul ve esaslarını belirlemek, araştırma ve inceleme sonuçlarını Konsey üyeleri ile ilgili kurum ve kişilere aktarmak,

ç) Hazırlanacak düzenli raporlarla kırmızı et ve kırmızı et ürünlerine yönelik kararlar alan ve uygulayan ilgili kurumların bilgilendirilmesini ve kamuoyu oluşturulmasını sağlamak,

d) Kırmızı et ve kırmızı et ürünleri üretimi, tüketimi ve ticaretinin geliştirilmesine yönelik faaliyetlerde bulunmak,

e) Diğer ülkelerde benzeri faaliyetler gösteren kuruluşlarla işbirliği yapmak, gerektiğinde konu ile ilgili uluslararası kuruluşlara üye olmak,

f) Konseyin faaliyetleri ve uygulamalarına uygun olarak gerektiğinde temsilcilikler veya şubeler açmak,

g) Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak; toplantı, sempozyum, panel, seminer, konferans, kongre ve çalıştaylar düzenlemek, kırmızı et ve kırmızı et ürünlerinin tanıtımını yapmak,

ğ) Sektörde yüksek kalitede üretimin gerçekleştirilmesi, standardizasyon ve sertifikasyonun sağlanması, piyasanın izlenmesi, kayıt altına alınması ve kalite kontrol sistemlerinin geliştirilmesi için gerekli politikaların belirlenmesi ve uygulanmasında yardımcı olmak,

h) Tüketici bilincini geliştirmek,

ı) Sektörün yapısal sorunlarının çözülmesi, ihtiyaçlarının karşılanması ve uluslararası rekabet gücünün artırılması ve üretimin çeşitlendirilmesi dâhil gerekli önlemlerin alınması ve bunların uygulanmasını sağlamak için çalışmalar yapmak,

i) Kırmızı et ve kırmızı et ürünlerinin üretimi, ulusal ve uluslararası piyasalarda tanıtımı, tescili ve pazarlanması için gerekli çalışmaları yapmak,

j) Avrupa Birliğine uyum ve müktesebatın uygulanması için gerekli faaliyetlerin gerçekleştirilmesine katkıda bulunmak,

k) Kırmızı et ve kırmızı et mamulleri ticaretinin ulusal ve uluslararası kurallarının belirlenmesine ve uygulanmasına katkıda bulunmak,

l) Konseyin faaliyetleri ile ilgili olarak Bakanlık ve diğer kuruluşlarla ilişkileri yürütmek ve bilgi akışını sağlamak, sektörle ilgili eğitim, yayım veya danışmanlık hizmetlerini ilgili kuruluşlarla işbirliği içerisinde yürütmek,

m) Sektördeki üretim ve sanayi faaliyetleri çerçevesinde çevrenin, kamu sağlığının, üretici ve tüketici haklarının korunması, kırsal kalkınmanın temin edilmesi, kırmızı et üreticileri ve tüketicilerinin iyi tarım uygulamaları konularında bilgilendirilmesi amaçlarıyla gerekli önlemlerin tespit edilmesi ve bunların uygulanması konusunda çalışmalar yapmak,

n) Sektörle ilgili oluşturulan ulusal ve uluslararası tüm uygulama, politika, strateji, desteklemeler ve projelerle ilgili görüş bildirmek,

o) Sektörde fikri, sınai ve ticari mülkiyet haklarının korunmasına yardımcı olmak ve markalaşmayı teşvik etmek,

ö) Konsey üyeleri arasında sektör ile ilgili çıkabilecek anlaşmazlıklara Araştırma ve Danışma Kurulu aracılığı ile çözüm bulmak.

Konseye üyelik şartları, üyeliğe kabul, üyelik yükümlülükleri, üyelikten ayrılma ve üyeliğe itiraz

MADDE 8 –

(1) Kuruluşu takiben, üyelik şartlarını haiz 6 ncı maddede belirtilen alt gruplarda yer alan kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişiler Konseye üye olabilir.

(2) Konseye üye olmak isteyen kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişilerde aşağıdaki genel şartlar aranır:

a) Gerçek kişiler için, reşit olmak,

b) Kurum ve kuruluşların, ilgili mevzuatları çerçevesinde kurumsal olarak faal olmaları,

c) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak.

ç) Kurum, kuruluş ve tüzel kişiliklerin Konseye üyelik başvurusu için temsilci belirlemeleri ve bu temsilcilerin de yetkilendirilmesi gerekir. Temsilciler birden fazla kurum veya kuruluşu temsil edemezler.

(3) Üyelerin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir.

a) Kamu alt grubu üyeleri ve araştırma kurumları giriş ve yıllık üyelik aidatı ödemez. Bunların dışında kalan Konsey üyeleri, giriş aidatı ve her yıl için yıllık aidat ödemekle yükümlüdür. Giriş aidatı üyelik başvurusu sırasında, yıllık aidat ise her yılın Ocak ayı içerisinde ödenir. Yönetim Kurulunca üyelikleri kabul edilmeyenlerin ödemiş oldukları giriş aidatları on gün içinde iade edilir. Giriş aidatı ile yıllık aidat miktarı Genel Kurul tarafından verilen yetki ile Yönetim Kurulu tarafından belirlenir.

b) Konseyde veya Konseyin üstlendiği kamu hizmetlerinde aldıkları görevleri yerine getirmekle ve görevden ayrılırken hizmetin gerektirdiği devir işlemlerini eksiksiz yapmakla yükümlüdür.

c) Konseyin düzenlediği ve çağrılı oldukları toplantı ve eğitim çalışmalarına katılır. Konseye sadakat göstererek Konseyin maddi ve manevi kişiliği ile bağdaşmayacak hal ve hareketler ile sözlü veya yazılı açıklamalardan kaçınır.

ç) Konseyin verdiği görevler ile ilgili olarak çeşitli kurum ve kuruluşlarda çalışmalara katılır. Bu çalışmalar hakkında yetkili organları düzenleyecekleri raporlar ile bilgilendirir.

(4) Üyelerin hakları aşağıda belirtilmiştir.

a) Konsey organlarının teşekkülü için yapılacak seçimlerde seçme ve seçilme hakkını kullanır.

b) Genel Kurul toplantılarına, çalışmalarına ve üyesi seçildiği birim çalışmalarına katılır, düşüncelerini ve dileklerini bildirir.

c) Konsey ile ilgili bilgi ister.

ç) Yönetim Kurulu Başkanlığına yazılı olarak ayrılma isteğini bildirmek şartıyla, Konsey üyeliğinden ayrılabilir.

(5) Üyelik başvurusu ve üyeliğe kabul ile ilgili usuller aşağıda belirtilmiştir.

a) Konseye üye olmak isteyen kişi veya kurum veya kuruluş temsilcisi, Konseyden temin edeceği başvuru belgesi ile Yönetim Kurulu Başkanlığına doğrudan başvurur. Eksik doldurulmuş belgeler tamamlatılır.

b) Üye başvuru belgesindeki bilgiler, üye kayıt defterine numara sırasıyla kaydedilir. Defterdeki özel bölümler başvuru sahibi ve başvuruyu alan yetkili tarafından imzalanır. Yetkili tarafından, başvurunun alındığına dair bir belge verilir.

c) Yönetim Kurulu, müracaat tarihinden itibaren bir ay içerisinde üyelik şartlarını taşıyanların üyeliklerini kabul eder.

(6) Üyeliğe itiraz;

a) Yönetim Kurulu, üye kayıt defterine yazılmış kişilerin isim listesini Konsey merkezinde askıya çıkarır ve internet sayfasında yayınlar. Bu listeler on beş gün süreyle askıda ve internet sayfasında kalır.

b) Üyeler, askı süresi içinde Yönetim Kuruluna başvurularla ilgili itirazlarda bulunabilir. Yönetim Kurulu, Konsey üyeliğine yapılan itirazlar için Denetleme Kurulunu görevlendirir. Denetleme Kurulu, verilen görevi 30 gün içerisinde inceleyerek, Yönetim Kuruluna rapor eder. Rapor, Yönetim Kurulunun ilk toplantısında görüşülerek karara bağlanır ve ilgililere yedi iş günü içinde tebliğ edilir. Yönetim Kurulunun Konsey üyeliğine yapılan itirazlar konusundaki kararı kesin olup, itiraz edilemez.

Üyeliğin askıya alınması ve üyeliğin sona ermesi

MADDE 9 –

(1) Konseyin amaçlarına uygun davranmayan üyeler ile üyelik yükümlülüklerini yerine getirmeyen üyeler Yönetim Kurulunca en az iki defa yazılı olarak ihtar edilir. İhtarlara rağmen durumunu değiştirmeyen üyeler hakkında Denetleme Kurulu görevlendirilir. Denetleme Kurulu, tarafına verilen görevleri otuz gün içerisinde inceleyerek, Yönetim Kuruluna rapor eder. Rapor, Yönetim Kurulunun ilk toplantısında görüşülerek karara bağlanır. Denetleme Kurulunun üyeliğin askıya alınması yönündeki raporu üzerine Yönetim Kurulu, Konsey üyeliğini en az bir, en çok üç ay arasında askıya alabilir. Karar yedi iş günü içerisinde tebliğ edilir. Yönetim Kurulunun bu konudaki kararı kesin olup, itiraz edilemez. Hakkında askı kararı alınan Konsey üyeleri, askı süresince Konseyin hiçbir faaliyetinden faydalanamaz ve oy kullanamaz.

(2) Denetleme Kurulunun raporu Konsey üyeliğinin sona ermesi yönünde düzenlenmiş ise Yönetim Kurulu tarafından Konsey üyeliğinin sona erdirilmesi kararı alınabilir. Karara katılmayanlar, kararın altına şerh düşmek ve katılmama gerekçelerini yazılı olarak belirtmek zorundadır. Verilen karar, üyeliği düşürülen gerçek veya tüzel kişilikler ile kurum ve kuruluşlara yedi iş günü içinde tebliğ edilir ve üyelikleri Genel Kurul kararına kadar askıya alınır. Üye; üyeliğin düşürülmesi kararına, tebliğ tarihinden itibaren yedi iş günü içinde Genel Kurula sunulmak üzere Yönetim Kuruluna yazılı olarak itiraz edebilir. Genel Kurulun ilk toplantısında konu görüşülerek kesin olarak karara bağlanır. İtiraz üzerine verilen kararlar kesin olup, karar Yönetim Kurulunca yedi iş günü içinde söz konusu üyeye tebliğ edilir.

(3) Konsey üyesi kuruluşların;

a) Kendi istekleri ile ayrılma,

b) Ürünle ilgili faaliyetinin sona ermesi,

c) İlgili mevzuatları çerçevesinde kurumsal faaliyetlerinin sona ermesi,

ç) Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olunması hallerinde üyelikleri kendiliğinden sona erer.

(4) Genel Kurul, Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurullarında üyeliği düşüren haller ile Konseye üye alt gruplarda belirtilen üyelikleri temsilen görev alan gerçek kişilerin üyeliklerinin kendiliğinden sona ermesine neden olan haller aşağıda belirtilmiştir.

a) Ölüm,

b) İstifa,

c) Mazeretsiz olarak arka arkaya üç toplantıya katılmama veya mazeretin sürekli olarak üç aydan fazla sürmesi,

ç) Temsil ettiği kuruluşta görevlerinin sona ermesi,

d) Temsilcileri oldukları kuruluşların Konsey üyeliğinden çıkması veya çıkarılması,

e) Üyesi seçildiği kuruluşun faaliyetinin sona ermesi,

f) Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olunması,

g) Medenî hakları kullanma ehliyetinin kaybedilmesi.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Konseyin Organları

Konseyin organları

MADDE 10 – (1) Konsey aşağıda belirtilen organlardan oluşur.

a) Genel Kurul,

b) Yönetim Kurulu,

c) Denetleme Kurulu,

ç) Araştırma ve Danışma Kurulu.

Genel Kurulun oluşumu ve toplantıları

MADDE 11 – (1) Konsey Genel Kurulu; üretici alt grubu, sanayici alt grubu, araştırma kurumları, meslek odaları ve sivil toplum kuruluşları alt grubundan her birinin kendi üyeleri arasından seçimle belirleyeceği on beşer temsilci ile kamu alt grubundan; Bakanlıktan üç, Türk Standartları Enstitüsü ve Rekabet Kurumundan birer, diğer kamu kurumlarından ikişer temsilci olmak üzere kurumlarınca belirlenen ve görevlendirilen, konularında uzman onbeş temsilcinin katılımları ile toplam altmış kişiden oluşur. Genel Kurul üyelerinin görev süresi dört yıldır.

(2) Genel Kurul olağan toplantıları Yönetim Kurulunun çağrısı üzerine iki yılda bir yapılır. Genel Kurul toplantısı, bir defadan fazla geri bırakılamaz.

(3) Genel Kurul üye tam sayısının salt çoğunluğuyla toplanır. İlk toplantıda yeterli çoğunluk sağlanamazsa ikinci toplantıda çoğunluk aranmaz. Ancak, ikinci toplantıya katılan üye sayısı; Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu ile Araştırma ve Danışma Kurulunun asil üyelerinin toplamından az olamaz.

(4) Toplantıda alınacak kararlar, hazır bulunanların salt çoğunluğuyla alınır.

(5) Genel Kurula katılma hakkı bulunan üyelerin listesi toplantı yerinde hazır bulundurulur. Toplantı yerine girecek üyelerin nüfus kimlik belgeleri, Yönetim Kurulu üyeleri veya Yönetim Kurulunca görevlendirilecek görevliler tarafından kontrol edilir. Üyeler, Yönetim Kurulunca düzenlenen listedeki adları karşısına imza atarak toplantı yerine girerler. Kimlik belgesini göstermeyenler, belirtilen listeyi imzalamayanlar ile Genel Kurula katılma hakkı bulunmayan üyeler toplantı yerine alınmaz. Genel Kurul toplantılarına, Yönetim Kurulu kararı ile kamu veya özel sektörden misafir kişiler de katılabilir. Misafirler görüşülen gündem konularıyla ilgili olarak görüşlerini açıklayabilirler.

(6) Toplantıda yeterli çoğunluk sağlanıp, sağlanamadığı Yönetim Kurulu tarafından bir tutanakla tespit edilir. Yeterli çoğunluk sağlanmışsa toplantı Yönetim Kurulu başkanı veya görevlendireceği Yönetim Kurulu üyelerinden biri tarafından açılır.

(7) Genel Kurul divanı, başkan, başkan vekili iki kâtip üye ve dört oy tasnifçisinden teşekkül eder. Seçimler açık oylama ile yapılır. Seçim önemli tartışmalara yol açıyorsa, gizli oy açık tasnif yolu uygulanabilir. Ancak bu durumda seçimin gizli oyla yapılıp yapılmayacağına Genel Kurul karar verir. Genel Kurul’da gizli oylama yapılacaksa, her gizli oylama sonucu derhal ayrı bir tutanağa bağlanır ve sonraki gizli oylamaya ondan sonra geçilir. Gizli oylama tutanağı mutlaka oy tasnifçileri, divan başkanı ve kâtip üyeler tarafından derhal imzalanır. Divan başkanı ve üyelerinin seçiminden sonra Genel Kurul toplantısına geçilerek gündem gereği yerine getirilir.

(8) Konsey organlarının seçimi için yapılacak oylamalarda, oy kullanan üyelerin divan heyetine kimliklerini göstermeleri ve hazırun listesindeki isimlerinin karşılarını imzalamaları zorunludur.

(9) Toplantının yönetimi ve güvenliğinin sağlanması divan başkanına aittir. Genel Kurul, gündemdeki konuların görüşülerek karara bağlanmasıyla sonuçlandırılır. Genel Kurulda her üyenin bir oy hakkı vardır ve üye oyunu şahsen kullanmak zorundadır.

(10) Toplantıda görüşülen konular ve alınan kararlar bir tutanağa yazılır ve divan başkanı ile kâtip üyeler tarafından birlikte imzalanır. Toplantı sonunda, tutanak ve diğer belgeler Yönetim Kurulu başkanına teslim edilir. Yönetim Kurulu başkanı bu belgelerin korunmasından ve yeni seçilen Yönetim Kurulu’na yedi iş günü içinde teslim etmekten sorumludur.

(11) Genel Kurul toplantılarını izleyen yedi iş günü içinde, Konsey organlarına seçilen asıl ve yedek üyeleri bildiren listeler ile toplantı tutanağını kapsayan Genel Kurul sonuç bildirimi yazı ile Bakanlığa bildirilir:

(12) Yönetim Kurulu veya Denetleme Kurulu birbirinden bağımsız olarak Genel Kurul üyelerinin en az üçte ikisinin yazılı istemi üzerine Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırabilir. Bakanlık, gerekli gördüğü hallerde Genel Kurulu her zaman olağanüstü toplantıya çağırabilir. Olağanüstü toplantı kararı Yönetim Kuruluna bildirilir.

(13) Kamu alt grubu üyeleri ve araştırma kurumları dışında giriş ve yıllık üyelik aidatlarını ödemeyenler Genel Kurulda oy kullanamaz.

Genel kurulun görev ve yetkileri

MADDE 12 – (1) Konsey Genel Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır;

a) Diğer ülkelerde benzeri faaliyetler gösteren kuruluşlarla işbirliği yapmak üzere Yönetim Kuruluna yetki vermek,

b) Genel Kurula katılan dört alt grubun her birinin kendi üyeleri arasından seçilerek oluşturulan Yönetim Kurulunu onaylamak,

c) Yönetim Kurulu faaliyet raporu ile Denetim Kurulu raporunu görüşmek,

ç) Yönetim Kurulu ve Denetim Kurulunun ibrası ile ilgili karar vermek,

d) Yönetim Kurulu’nun birer yıllık dönemler halinde yaparak teklif ettiği bütçeyi iki yılda bir görüşüp karara bağlamak,

e) Konseyin gelirleri ve giderleri hakkında karar almak, gerektiğinde hizmet satın alınabilmesi için Yönetim Kuruluna yetki vermek,

f) Giriş ve yıllık aidatları belirlenmesi konusunda Yönetim Kuruluna yetki vermek,

g) Yurt içi ve yurt dışında temsilcilikler açılmasına karar vermek,

ğ) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine verilecek gündelik harcırah miktar ve esasları konusunda Yönetim Kurulunun önerisini karara bağlamak,

h) Denetim Kurulu üyelerini 18 inci maddede belirtildiği şekilde seçmek, Araştırma ve Danışma Kurulunu 21 inci maddede belirtildiği şekilde oluşturabilmesi için Yönetim Kuruluna yetki vermek,

ı) Menkul ve gayrimenkul alımı için Yönetim Kuruluna yetki vermek,

i) Konsey faaliyetlerinin koordinasyonu ve gerçekleştirilmesi için personel işlemleri ile ilgili olarak Yönetim Kuruluna yetki vermek,

j) Talepler doğrultusunda Konseyin alt grupları ile ilgili kararlar vermek,

k) Üyeliğin düşürülmesi kararına karşı Yönetim Kurulunca Genel Kurula sunulan itirazları inceleyerek karara bağlamak,

l) Tanımlanan görevler ile ilgili diğer hususlarda karar vermek.

Genel kurul toplantısına çağrı

MADDE 13 – (1) Genel Kurul, toplantıdan en az otuz gün önce günü, saati, yeri ve gündemi ulusal ölçekte yayın yapan bir gazetede ilan edilmek ve üyelere yazılı olarak bildirilmek suretiyle Yönetim Kurulu tarafından toplantıya çağrılır. Genel Kurulda çoğunluğun sağlanamaması halinde ikinci toplantı için çağrı yapılır. Sürenin hesabında duyuru ve toplantı günleri dikkate alınmaz.

Yönetim kurulunun oluşumu ve görev süresi

MADDE 14 – (1) Yönetim Kurulu; Genel Kurula katılan dört alt grubun her birinin kendi üyeleri arasından seçilerek Genel Kurulun onayına sunulan ve Genel Kurul tarafından onaylanan 3 asil ve 3 yedek olmak üzere toplam 12 asil 12 yedek üyeden oluşur.

(2) Yönetim Kurulu üyelerinin görev süresi iki yıldır.

(3) Yönetim Kurulu üyeliğinin herhangi bir nedenle boşalması halinde kendi alt grubundan seçilen yedek üye, boşalan üyenin kalan süresini tamamlamak üzere Yönetim Kurulu üyeliğine getirilir. Üyelikleri düşenler izleyen dönemde görev alamaz.

(4) Yönetim Kurulu, ilk toplantısında üyeleri arasında görev bölümü yaparak bir başkan, başkanın temsil ettiği alt grubun dışından bir başkan vekili ve bir muhasip üye seçer.

(5) Üst üste iki dönem Yönetim Kurulu başkanlığı görevinde bulunanlar, aradan bir seçim dönemi geçmedikçe aynı göreve seçilemezler.

Yönetim kurulu toplantıları

MADDE 15 –

(1) Yönetim Kurulu toplantıları; başkanın, başkanın bulunmadığı hallerde başkan vekilinin çağrısı ile yapılır. Yönetim Kurulu ayda en az bir defa asgari dokuz üye ile toplanır. Konsey amaçları doğrultusunda kırmızı et sektöründe ortaya çıkan gelişmeleri değerlendirir ve uygulanacak stratejiler konusunda kararlar alır, bunları uygular, sonuçlarını izler. Kararlar toplantıya katılanların oy çokluğu ile alınır. Oyların eşitliği halinde başkanın oyu yönünde karar alınmış sayılır.

(2) Yönetim Kurulunca, Konseyi oluşturan taraflardan herhangi birinin mağduriyetine neden olacak kararlar alınamaz. Yönetim Kurulu tarafından verilen kararlara katılmayanlar, kararın altına şerh düşmek ve katılmama gerekçelerini yazılı olarak belirtmek zorundadır. Yönetim Kurulunun Konsey üyeliğine yapılan itirazlar ve üyeliğin askıya alınması konularındaki kararı kesin olup, itiraz edilemez. Üyeliğin düşürülmesi kararına, tebliğ tarihinden itibaren yazılı olarak yedi iş günü içinde Genel Kurula sunulmak üzere Yönetim Kuruluna itiraz edilebilir.

(3) Yönetim Kurulu, olağan toplantılara ait gündemi toplantıdan en az beş gün önceden belirleyerek, toplantıya katılacaklara bildirir.

Yönetim kurulunun görevleri

MADDE 16 – (1) Yönetim Kurulunun görevleri şunlardır.

a) Kırmızı et ve kırmızı et ürünleriyle ilgili sektörde ortaya çıkan sorunları ve gelişmeleri değerlendirmek, uygulanacak stratejiler konusunda kararlar almak, uygulamak, sonuçları izlemek,

b) Konseyin faaliyetlerini yürütmek ve Konseyi temsil etmek,

c) Yıllık Faaliyet Raporunu hazırlamak ve Genel Kurula sunmak,

ç) Genel Kurulca verilen yetki çerçevesinde Konseyin işgücü planlamasını yapmak, Konsey faaliyetlerinin koordinasyonu ve gerçekleştirilmesinde sekreteryayı ve teknik işleri yürütecek kadroları tesis ederek, bunların çalışma usul ve esaslarını tespit etmek. Personel istihdam etmek, yerini değiştirmek veya görevine son vermek ve çalışanların mali haklarını belirlemek, gerektiğinde Konseye hizmet satın almak,

d) Bütçeyi hazırlamak ve Genel Kurulun onayına sunmak,

e) Genel Kurulca verilen yetki çerçevesinde giriş aidatı ve yıllık aidat miktarlarını belirleyerek tahsil ve takibini yapmak,

f) Genel Kurulca verilen yetki çerçevesinde menkul ve gayrimenkul alımı ve satımını yapmak, Konseyin mallarını yönetmek ve korumak,

g) Yılda en az bir kez, ayrıca istenildiğinde Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kuruluna rapor sunmak,

ğ) Genel Kurulun aldığı kararları uygulamaya koymak ve sonuçlarını izlemek,

h) Konseyin gelir-gider hesaplarına ilişkin işlemleri yürütmek, Konsey muhasebe kayıtlarını işletme hesabı esasına göre veya Yönetim Kurulu kararı ile bilânço esasına göre tutmak ve tahmini bütçe, kesin hesap ve aktarma tekliflerini, aylık mizan ve bunlara ait raporları hazırlamak,

ı) Yönetim Kurulunun faaliyetleri ve aldığı kararlar ile ilgili olarak Konsey üyelerini bilgilendirmek,

i) Genel Kurul gündemini kendi içinden veya Konsey üyelerinden gelen teklifler doğrultusunda tespit etmek, faaliyet programlarını hazırlamak ve Genel Kurulu olağan veya olağanüstü toplantıya çağırmak,

j) Yönetim Kurulu toplantılarının gündemini, kendi içinden veya Konsey üyelerinden gelen teklifler doğrultusunda belirlemek,

k) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine verilecek harcırahlar ve ödeme esasları konusunda Genel Kurula öneride bulunmak, onaylanan önerileri uygulamaya koymak,

l) Genel Kurul üyeleri arasından 21 inci maddede belirtildiği şekilde Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerini seçmek, Araştırma ve Danışma Kurulunu toplantıya çağırmak, Araştırma ve Danışma Kurulunun düzenlediği raporları karara bağlamak, gerektiğinde bilgi ve görüşlerini almak,

m) Konseye ait mal, para ve para hükmündeki kâğıtları defter ve belgeleri Denetleme Kurulu üyeleri ile 27 nci maddede belirtilen hükümlere göre görevlendirilen denetleme elemanlarına göstermek,

n) Üyeliğe ilişkin kararlar almak. Üyeliğe yapılan itirazlar, üyeliğin askıya alınması ve üyeliğin düşürülmesiyle ilgili konularda Denetleme Kuruluna görev vermek. Üyeliğin düşürülmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren yazılı olarak yedi iş günü içinde yapılan itirazları Genel Kurulun incelemesine ve kararına sunmak.

o) Yönetim Kurulu Başkanlığına yazılı olarak ayrılma isteğini bildiren üyeler ile ilgili karar vermek. Konsey üyeliğinden ayrılmak istediklerini yazılı olarak bildiren üyelerin imzalarının kendilerine ait olduğu saptandıktan sonra, Yönetim Kurulu tarafından değerlendirilerek karara bağlanır.

ö) Konsey üyeleri arasında sektör ile ilgili çıkabilecek anlaşmazlıklara çözüm bulmak üzere, Araştırma ve Danışma Kurulunu görevlendirmek,

p) Konseye üye olmak isteyen kişiler veya kurum veya kuruluş temsilcileri için üye başvuru belgesi hazırlamak,

r) Genel Kurul tarafından verilen diğer görevleri yerine getirmek.

Yönetim kurulu üyelerine yapılacak ödemeler

MADDE 17 –

(1) Yönetim Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına yapacakları görev seyahatleri için Genel Kurulca belirlenmiş esaslara göre harcırah ödenir. Yönetim Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz.

Denetleme kurulunun oluşumu ve görev süresi

MADDE 18 – (1) Denetleme Kurulu; Genel Kurul tarafından seçilecek, denetleme konusunda yeterli mesleki bilgiye ve tecrübeye sahip 6 ncı maddede belirtilen üretici, sanayici, araştırma kurumları, meslek odaları ve sivil toplum kuruluşları alt gruplarından birer asil, birer yedek üye ile Bakanlıkça belirlenen ve görevlendirilen bir asil, bir yedek üye olmak üzere toplam dört asil ve dört yedek üyeden oluşur.

(2) Denetleme Kurulu üyelerinin görev süresi iki yılla sınırlıdır. Bu süre içerisinde herhangi bir nedenle boşalan üyeliklere kalan süreyi tamamlamak üzere yedek üyelerden görevlendirme yapılır.

Denetleme kurulunun görev ve yetkileri

MADDE 19 –

(1) Denetleme Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır.

a) Konseyin, bu Yönetmelikte belirtilen amaç ve amacın gerçekleştirilmesi için sürdürüleceği belirtilen çalışma konuları doğrultusunda faaliyet gösterip göstermediğini, defter, hesap ve kayıtların mevzuata uygun olarak tutulup tutulmadığını, yılda bir defa denetlemek,

b) Denetim sonuçlarını bir rapor halinde Genel Kurula ve Genel Müdürlüğe sunmak,

c) Gerektiğinde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırmak,

ç) Konsey üyeliğine yapılan itirazlar, üyeliğin askıya alınması ve üyeliğin düşürülmesi konularında Yönetim Kurulunca verilen görevleri otuz gün içerisinde inceleyerek, Yönetim Kuruluna rapor vermek,

(2) Denetim Kurulu üyelerinin istemi üzerine, her türlü bilgi, belge ve kayıtların, Konsey yetkilileri tarafından gösterilmesi veya verilmesi zorunludur.

Denetleme kurulu üyelerine yapılacak ödemeler

MADDE 20 –

(1) Denetleme Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına yapacakları görev seyahatleri için Genel Kurulca belirlenen esaslara göre harcırah ödenir. Denetleme Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz.

Araştırma ve danışma kurulunun oluşumu, görev ve yetkileri

MADDE 21 –

(1) Kurul Yönetim Kurulu tarafından Genel Kurul üyeleri arasında bulunan Bakanlık, Sağlık Bakanlığı, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Dış Ticaret Müsteşarlığı, Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı ve Türk Standartları Enstitüsünden konularında uzman birer üye ile araştırma kurumları, meslek odaları ve sivil toplum kuruluşları alt grubu üyeleri arasından seçilecek altı üye olmak üzere toplam oniki üyeden oluşur.

(2) Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerinin görev süresi iki yıldır. Bu süre içerisinde herhangi bir nedenle boşalan üyeliklere kalan süreyi tamamlamak üzere Yönetim Kurulu tarafından aynı usulle seçim yapılır.

(3) Araştırma ve Danışma Kurulu üyeleri kendi aralarında bir başkan ve bir başkanvekili seçer. Başkan ve başkanvekilleri en fazla iki dönem görev yapabilirler.

(4) Araştırma ve Danışma Kurulu, Yönetim Kurulu kararına istinaden kırmızı et sektörüyle ilgili inceleme ve araştırmalar yapar veya yaptırır, sonuçlarını Yönetim Kuruluna bildirir.

(5) Konsey üyeleri arasında sektör ile ilgili çıkabilecek anlaşmazlıklara çözüm bulmak üzere Yönetim Kurulu tarafından verilen görevleri yapar.

(6) Araştırma ve Danışma Kurulu, Yönetim Kurulunun daveti üzerine toplanır. Kararlar salt çoğunluk ile alınır.

Araştırma ve danışma kurulu üyelerine yapılacak ödemeler

MADDE 22 –

(1) Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına görevlendirilmeleri halinde Genel Kurulca belirlenen esaslara göre harcırah ödenir. Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Mali Hükümler

Konseyin gelirleri

MADDE 23 –

(1) Konseyin gelirleri şunlardır:

a) Giriş aidatı ve yıllık aidat,

b) Verilen hizmetler karşılığında alınan ücretler,

c) Yurt içinden veya yurt dışından sağlanan bağış ve fon gelirleri,

ç) Danışmanlık hizmetlerinden sağlanan gelirler,

d) Taşınır ve taşınmaz mallardan elde edilen gelirler,

e) Reklâm, tanıtım ve yayın gelirleri,

f) Diğer gelirler.

(2) Konsey gelirlerinden üyelere pay dağıtılmaz.

Konseyin giderleri

MADDE 24 – (1) Konseyin giderleri şunlardır:

a) Personel giderleri,

b) Eğitim, reklâm, tanıtım ve yayın giderleri,

c) Harcırah ödemeleri,

ç) Büro giderleri,

d) İnceleme ve araştırma giderleri,

e) Diğer giderler.

(2) Konseyin giderleri, kuruluş amaçlarının gerektirdiği faaliyetlere aykırı olamaz.

Konseyin tutmak zorunda olduğu defterler

MADDE 25 – (1) Konsey tarafından aşağıdaki defterler tutulur.

a) Gelir-gider defteri,

b) Demirbaş kayıt defteri,

c) Üye kayıt defteri,

ç) Denetim defteri,

d) Karar defteri,

e) Gelen-giden evrak kayıt defteri,

f) Alındı belgesi kayıt defteri.

(2) Bilânço esasına göre defter tutulması halinde ise yukarıda belirtilen defterlere ek olarak yevmiye defteri, büyük defter ve envanter defteri de tutulur. Bu defterlerin tutulma usulü ile kayıt şekli ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde yapılır.

(3) Defterler, kuruluşu takip eden yedi gün içinde noter tarafından tasdik edilir ve bu tasdik işlemi her malî yılın ilk haftasında yenilenir.

Gelir ve giderlerde usul

MADDE 26 – (1) Gelir ve giderlerde usul Bakanlıkça belirlenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Denetim

MADDE 27 – (1) Bakanlık, Denetleme Kurulunun raporu üzerine veya bundan bağımsız olarak Konseyin her türlü işlem ve faaliyetlerini idari ve mali yönden denetleme yetkisini haizdir. Konseyin denetimi Bakanlığın görevlendireceği denetleme elemanları aracılığı ile yapılır.

(2) Denetim elemanları tespit ettikleri suç unsurları, hata ve eksiklikleri rapora bağlayarak gerekli işlemleri yapar. Denetim sonucu düzenlenen raporlarda yer alan hususlara uyulur.

Basımevlerinin sorumluluğu

MADDE 28 – (1) Basımevleri Konseyin yazılı talebi üzerine, Konsey gelirlerinin toplanmasında kullanılacak alındı belgeleri ile bu Yönetmelikte belirtilen diğer belgeleri bastıktan sonra, bu belgelerin seri ve sıra numaralarını onbeş gün içinde Genel Müdürlüğe bildirmek zorundadır.

Hüküm bulunmayan haller

MADDE 29 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde Bakanlığın görüşü alınmak suretiyle ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 30 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer

Yürütme

MADDE 31 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

15 Eylül 2011 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı : 28055

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

KARANFİL YAPRAK BÜKENLERİ İLE MÜCADELE HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, karanfil yaprak bükenlerinin varlığının tespiti, yayılmasının engellenmesi ve mücadelesinin yapılması amacıyla alınması gereken asgari önlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 15 inci maddesine dayanılarak,

b) Avrupa Birliğinin 9/12/1974 tarihli ve 74/647/EEC sayılı Karanfil Yaprak Bükenlerinin Kontrolüne İlişkin Direktifine paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Karanfil yaprak bükenleri: Üzerinde bulundukları bitkilerin gözlerini, çiçeklerini ve yapraklarını yiyerek veya meyvelerini kemirerek zarar oluşturan cacoecimorpha pronubana (Hübner) ve epichoristodes acerbella (Walker) türlerini,

c) Karantina: Zararlı organizmaların ülkeye girişini veya ülke içinde yayılmasını önlemek amacıyla, bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile bulaşma ihtimali bulunan madde ve malzemelerin kontrol altına alınmasını,

ç) Zararlı organizma: Karanfil yaprak bükenlerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Bitkilerin Sevkiyatı, Bulundurma Yasağı ve Bakanlığın Yetkisi

Bitkilerin sevkiyatı

MADDE 4 – (1) Karanfil yaprak bükeni ile bulaşık olmayan karanfiller (dianthus) bir yerden bir yere nakledilebilir. Karanfil yaprak bükeni ile bulaşık olan karanfil kültürlerinden elde edilen karanfiller bir yerden bir yere nakledileceği zaman bulaşık olmayacak şekilde zararlı organizmaları elimine etmek için budama veya ayıklama gibi mekanik mücadele yöntemleri uygulanır.

(2) Birinci fıkrada belirtilen mekanik mücadele yöntemlerine istisna olmak üzere, karanfil yaprak bükeni ile çok az bulaşık olan karanfil kesme çiçekleri her yıl 16 Ekim – 30 Nisan tarihleri arasında dolaşıma girebilir.

Bulundurma yasağı

MADDE 5 – (1) Karanfil yaprak bükeni ile bulaşık karanfil fidesi ve kesme çiçeklerin bulundurulması yasaktır.

Bakanlığın izin verme yetkisi

MADDE 6 – (1) Bakanlık 4 üncü ve 5 inci maddelerde belirtilen hükümlere istisna olarak, bilimsel amaçlı testler ve seleksiyon çalışmaları için yeterli karantina tedbirlerinin alındığı durumlarda karanfil yaprak bükeni ile çok az bulaşık olan karanfil kesme çiçeklerinin her yıl 1 Mayıs-15 Ekim tarihleri arasında dolaşımına izin verebilir.

Ek tedbirler

MADDE 7 – (1) Karanfil yaprak bükenlerinin konukçusu olduğu bitkilerin üretim bölgelerinde, zararlı organizmanın yayılmasını engellemek ve kontrol altına almak amacıyla gerektiğinde Bakanlıkça ilave önlemler alınabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 8 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 38 inci maddesinde belirtilen idari yaptırımlar uygulanır.

Yürürlük

MADDE 9 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

15 Eylül 2011 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı : 28055

YÖNETMELİK

Başbakanlık (Hazine Müsteşarlığı)’tan:

KARAYOLLARI MOTORLU ARAÇLAR ZORUNLU MALİ SORUMLULUK SİGORTASINDA TARİFE UYGULAMA ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 14/7/2007 tarihli ve 26582 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında Tarife Uygulama Esasları Hakkında Yönetmeliğin eki aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

EK

Tablo 1

Motorlu araç işletenleri için 1/1/2012 tarihinden itibaren uygulanacak asgari sigorta teminatları

	Teminatlar(TL)
A-Maddi*5	B-Sağlık Gideri	C-Sakatlanma ve Ölüm
AraçGrupKodu	Araç Grubu	Araç Başına	Kaza Başına	Kişi Başına	Kaza Başına	Kişi Başına	Kaza Başına
1	Otomobil	22.500	45.000	225.000	1.125.000	225.000	1.125.000
2	Taksi	22.500	45.000	225.000	1.125.000	225.000	1.125.000
3	Minibüs (Sürücü dahil	22.500	45.000	225.000	2.250.000	225.000	2.250.000
9-15 koltuk)
4	Otobüs (Sürücü dahil	22.500	45.000	225.000	3.600.000	225.000	3.600.000
16-30 koltuk)
5	Otobüs (Sürücü dahil	22.500	45.000	225.000	6.975.000	225.000	6.975.000
31 ve üstü koltuk)
6	Kamyonet	22.500	45.000	225.000	2.250.000	225.000	2.250.000
7	Kamyon	22.500	45.000	225.000	2.250.000	225.000	2.250.000
8	İş Makinesi *1	22.500	45.000	225.000	2.250.000	225.000	2.250.000
9	Traktör	22.500	45.000	225.000	1.125.000	225.000	1.125.000
10	Römork *2	22.500	45.000	225.000	2.250.000	225.000	2.250.000
11	Motosiklet ve Yük Motosikleti	22.500	45.000	225.000	675.000	225.000	675.000
12	Tanker	22.500	45.000	225.000	2.250.000	225.000	2.250.000
13	Çekici	22.500	45.000	225.000	2.250.000	225.000	2.250.000
14	Özel Amaçlı Taşıt *3	22.500	45.000	225.000	1.125.000	225.000	1.125.000
16	Dolmuş (Sürücü dahil	22.500	45.000	225.000	1.125.000	225.000	1.125.000
5-8 koltuk)
17	Minibüs Dolmuş(Sürücü dahil 9-15 koltuk)	22.500	45.000	225.000	2.250.000	225.000	2.250.000
18	Otobüs Dolmuş (Sürücü dahil 16-30 koltuk)	22.500	45.000	225.000	3.600.000	225.000	3.600.000
19	Otobüs Dolmuş (Sürücü dahil 31 ve üstü koltuk)	22.500	45.000	225.000	6.975.000	225.000	6.975.000
20	Diğer Araçlar *4	22.500	45.000	225.000	1.125.000	225.000	1.125.000

1 Traktör hariç diğer motorlu tarım araçları bu kapsama dahildir.

2 İnsan taşımada kullanılan römorklardır. İnsan taşımada kullanılmayan römorklar, kendilerini çeken motorlu aracın sigortasına dahildir.

3 Özel amaçla insan veya eşya taşımak için imal edilmiş olan ve itfaiye, cankurtaran (SA), naklen yayın ve kayıt (radyo, sinema, televizyon), kütüphane, motorlu karavan (SA), zırhlı araç (SB), araştırma, cenaze araçları (SD) ile bozuk veya hasara uğramış taşıt ve araçları çekmek, taşımak veya kaldırmak gibi özel işlerde kullanılan motorlu araçtır.

4 Yukarıdaki tanımlamalara girmeyen araçlar.

5 Araç dışında diğer maddi varlıklara ilişkin teminat tutarı kaza başına maddi teminat tutarına eşittir.

Tablo 2

Motorlu araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunanlar için 1/1/2012 tarihinden itibaren uygulanacak asgari sigorta teminatları

Teşebbüs Sahipleri	Teminatlar (TL)
A- Maddi	B-Sağlık Gideri	C- Sakatlanma ve ölüm
AraçBaşına	KazaBaşına	KişiBaşına	KazaBaşına	KişiBaşına	KazaBaşına
1-Gözetim işlemi yapanlar(otoparklar-garajlar)	22.500	45.000	225.000	1.125.000	225.000	1.125.000
2- Onarım ve bakım üstlenenler(tamirhane-servis istasyonları)	22.500	45.000	225.000	1.125.000	225.000	1.125.000
3- Alım-satım ile uğraşanlar(galeriler)	22.500	45.000	225.000	1.125.000	225.000	1.125.000

MADDE 2 – Bu Yönetmelik 1/1/2012 tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
14/7/2007	26582
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
1-	6/2/2008	26779
2-	19/6/2009	27263
3-	9/12/2009	27427

15 Eylül 2011 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı : 28055

YÖNETMELİK

Orman ve Su İşleri Bakanlığından:

ORMAN KANUNUNUN 17 VE 18 İNCİ MADDELERİNİN UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 17 ve 18 inci maddelerine göre verilecek izinlere ait iş ve işlemler ile aynı Kanunun 115, Ek 9, Ek 11 ve Geçici 8 inci maddelerine ilişkin uygulama usul ve esasları ile bunlardan tahsil edilecek bedellere ait iş ve işlemleri düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 6831 sayılı Orman Kanununun Ek 5 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ağaçlandırma bedeli: Orman sayılan alanlarda izin verilmesi sonucu bu yerlerin ağaçlandırılması için yapılacak giderlerin karşılığı olarak alınan bedeli,

b) Ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri: 3/9/2005 tarihli ve 25925 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Hizmetlerine İlişkin Usul ve Esasların 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen gelirleri,

c) Arazi izin bedeli: Orman sayılan alanlarda verilecek izinlerden her yıl alınacak bedeli,

ç) Bakan: Orman ve Su İşleri Bakanını,

d) Bakanlık: Orman ve Su İşleri Bakanlığını,

e) Bölge müdürlüğü: Orman bölge müdürlüklerini,

f) Çevresel etki değerlendirmesi (ÇED) belgesi: 17/7/2008 tarihli ve 26939 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliğine göre verilecek “ÇED olumlu” kararı veya “ÇED gerekli değildir” kararını veya Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği kapsamı dışında olduğuna dair belgeyi,

g) Deflatör: Kalkınma Bakanlığınca her yıl belirlenen cari fiyatları, sabit fiyatlara çeviren dönüştürme katsayısını,

ğ) Devlet idareleri: Bu Yönetmelikte tanımlanan genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerini,

h) Fabrika: Olması gereken üniteleriyle birlikte orman ürünlerini mekanik ve/veya kimyasal metotlarla işleyip mamul ya da yarı mamul hale getiren tesisleri,

ı) Genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri: 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun ekli (I) sayılı cetvelinde yer alan idareleri,

i) Genel Müdürlük: Orman Genel Müdürlüğünü,

j) Heyet: Bölge müdürlüğünce; bölge müdür yardımcısı, şube müdürü, mühendis veya ilgili orman işletme müdür yardımcısı başkanlığında; ilgili orman işletme müdür yardımcısı, ilgili orman işletme şefi varsa kadastro ve mülkiyet şefi ve/veya bir teknik elemandan oluşturulan en az üç kişilik komisyonu,

k) Hızar tesisi: Tek testereli, muhtelif şekilde hareket eden ve orman emvali biçme işlerini yapan makineli işletmeleri,

l) Kesin izin: Orman Kanununun 17 ve 18 inci maddelerine göre amacı doğrultusunda kullanılmak üzere verilecek izni,

m) Kamu kurum ve kuruluşları: Bu Yönetmelikte tanımlanan genel bütçe kapsamı dışında yer alan kamu idarelerini,

n) Katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisleri: Evsel, endüstriyel, tıbbi, tehlikeli atıklar ile inşaat yıkıntı ve atıklarının usulüne uygun olarak geri kazanıldıkları, bertaraf edildikleri veya belirli teknik standartlara göre depolandıkları tesisleri,

o) Kira artış oranı: Türkiye İstatistik Kurumu tarafından bir önceki yılın aynı ayına göre açıklanan yıllık üretici fiyat endeksi oranını,

ö) Kira bedeli: İzne konu orman sayılan alandaki tesislerin bir kısmının veya tamamının işletme hakkının kiralanması halinde, kiralayan ile kiracı arasında düzenlenen sözleşmede belirtilen ve kiralama işleminden dolayı kiracı tarafından tahsil edilen tüm bedelleri,

p) Ocak: Odun kömürü, terebentin, katran, sakız ve benzeri gibi işletilmesinde ağaç kullanılan ocakları,

r) Ormancılık bürosu: Orman mühendisi veya orman yüksek mühendisi unvanına sahip, ruhsatlı serbest meslek mensubu veya ruhsatlı serbest yeminli meslek mensuplarının, 8/4/2009 tarihli ve 27194 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ormancılık ve Orman Ürünleri Bürolarının Kuruluş ve Çalışma Esasları Yönetmeliği hükümlerine göre kurdukları serbest ormancılık veya serbest yeminli ormancılık bürolarını,

s) Orman idaresi: Orman Genel Müdürlüğü merkez ve taşra teşkilatını,

ş) Orman köylüleri kalkındırma geliri: 31/12/2005 tarihli ve 26040 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Köylüleri Kalkınma Hizmetlerine İlişkin Esas ve Usullerin 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen gelirini,

t) Orman ürünleri bürosu: Orman endüstri mühendisi veya orman endüstri yüksek mühendisi unvanına sahip, ruhsatlı serbest meslek mensubu veya ruhsatlı serbest yeminli meslek mensuplarının, 8/4/2009 tarihli ve 27194 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ormancılık ve Orman Ürünleri Bürolarının Kuruluş ve Çalışma Esasları Yönetmeliği hükümlerine göre kurdukları serbest orman ürünleri veya serbest yeminli orman ürünleri bürolarını,

u) Ön izin: Kesin izinde istenen belgelerin hazırlanması için verilen izni,

ü) Ruhsat: Belirli bir bölgede petrol, doğalgaz ile jeotermal ve doğal mineralli su arama veya işletme faaliyetlerinin yürütülebilmesi için ilgili kurum tarafından verilen yetki belgesini,

v) Sokak hayvanları bakımevi: Barınacak yeri olmayan veya sahibinin ya da koruyucusunun ev ve arazisinin sınırları dışında bulunan ve herhangi bir sahip veya koruyucunun kontrolü ya da doğrudan denetimi altında bulunmayan sahipsiz evcil hayvanların, kısırlaştırılıp aşılanarak alındıkları ortama bırakılıncaya veya bu zaman zarfında sahiplendirilinceye kadar geçici olarak kaldığı tesisleri,

y) Şerit tesisi: İki volan üzerinde hareket eden ve orman emvali biçme işlerini yapan makineli işletmeleri,

z) Teminat: Her yıl Genel Müdürlükçe belirlenen ve taahhüt senedi hükümlerinin yerine getirilmesini temin maksadıyla alınan değeri,

aa) Toplam proje bedeli: İzne konu edilecek orman sayılan alan üzerinde kurulması planlanan tesislerin, metraj cetveli ve cari yıl birim fiyatları baz alınarak hazırlanmış maliyetini,

bb) ÜFE: Türkiye İstatistik Kurumu tarafından bir önceki yılın aynı ayına göre açıklanan yıllık üretici fiyat endeksini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Petrol ve Doğalgaz İzin İşlemleri

Müracaat ve taleplerin değerlendirilmesi

MADDE 4 – (1) Ruhsatlı sahalarda, petrol ve doğalgaz arama ve işletilmesi için gerekli yer ve tesislere izin verilebilir.

(2) Talep sahibi; izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkiini ve yüzölçümünü belirten yazılarına,

a) Ruhsatını,

b) Ruhsatın ve talep sahasının üzerinde gösterildiği 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

c) Meşcere haritasını,

ç) Orman kadastro haritasını,

d) 1/1000 veya uygun ölçekli vaziyet planını,

e) Koordinat özet çizelgesini,

f) İlgili kanunlar uyarınca alınması gereken ÇED, sit ve benzeri belge, görüş, karar veya muvafakatı,

g) Talep edilen sahada yapılacak tesislerin metraj cetveli ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, ilgili Devlet idareleri veya kamu kurum ve kuruluşlarınca belirlenecek cari yıl birim fiyatlarına veya proforma faturalarına göre hazırlanmış keşif özetlerini,

dört takım halinde ekleyerek izin müracaatında bulunur.

(3) Bölge müdürlüğü yapılan müracaatı öncelikle evrak üzerinde inceler, eksik veya yanlış evrak varsa müracaat sahibine bildirir. Belgeler tamamlanıncaya kadar talep değerlendirmeye alınmaz. Evrakın tam olması halinde heyet tarafından arazi üzerinde gerekli incelemeler yapılarak, tesislerin Devlet ormanlarında yapılmasında kamu yararı ve zaruret olup olmadığı hususunu da içeren kesin izin raporu düzenlenir.

(4) Kesin izin raporu düzenlenenlerden uygun görülenlere Bakanlıkça ruhsat süresi kadar kesin izin verilebilir. Verilen izin ilgiliye tebliğ edilir. Bir ay içinde bedeller, teminat ve taahhüt senedi alınır. İzin sahasının köşe noktalarına zeminden bir metre yükseklikte koordinat değerleri belirli sabit işaretler tesis ettirilerek saha teslimi yapılır.

(5) Aksi halde verilen izin resen iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

Alınacak bedeller

MADDE 5 – (1) Petrol ve doğalgaz arama izinlerinden;

a) Ağaçlandırma bedeli,

b) 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli,

alınır.

(2) Petrol ve doğalgaz tesis ve işletme izinlerinden;

a) Ağaçlandırma bedeli,

b) 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli,

c) Orman köylüleri kalkındırma geliri,

ç) Ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri,

d) Ancak; tesis izinlerinde, tesisin oturma alanı dışında kalan keşif özeti bulunmayan saha için 16 ncımaddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli ayrıca,

alınır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Define Arama, Arkeolojik Kazı, Restorasyon, Ocak, Fabrika, Hızar ve Şerit Kurma İzinleri

Define arama, arkeolojik kazı ve restorasyon izni

MADDE 6 – (1) Define arama taleplerinde talep sahibi, izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkisini ve yüzölçümünü belirten yazılarına;

a) Define arama ruhsatını,

b) Ruhsat ve talep sahasının üzerinde gösterildiği 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

c) Meşcere haritasını,

ç) Orman kadastro haritasını,

d) Koordinat özet çizelgesini,

e) 1/100 ölçekli vaziyet planını,

dört takım halinde ekleyerek orman idaresinden izin talebinde bulunur.

(2) Bölge müdürlüğü yapılan müracaatı öncelikle evrak üzerinde inceler, eksik ve yanlış evrak varsa müracaat sahibine bildirir. Belgeler tamamlanıncaya kadar talep değerlendirmeye alınmaz. Evrakın tam olması halinde heyet tarafından arazi üzerinde gerekli incelemeler yapılarak, talep edilen sahanın Devlet ormanlarına rastlayan kısımları için bedelli izin raporu tanzim edilir.

(3) Uygun görülenlere define arama ruhsat süresi dikkate alınarak 27/1/1984 tarihli ve 18294 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Define Arama Yönetmeliğindeki şartlarla Genel Müdürlükçe izin verilir. İzin sahibine tebliğ edilir. İzin sahibinden teminat, ağaçlandırma bedeli ve 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli ile taahhüt senedi alınarak saha teslimi yapılır. Tebligat tarihinden itibaren bir ay içerisinde bu işlemler tamamlanmadığı takdirde ikaz yapılmaksızın verilen izin iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

(4) Kültür ve Turizm Bakanlığı; arkeolojik kazı ve restorasyon yapılmak istenen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkiini ve yüzölçümünü belirten yazılarına;

a) 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

b) Meşcere haritasını,

c) Orman kadastro haritasını,

ç) Koordinat özet çizelgesini,

d) 1/1000 veya uygun ölçekli vaziyet planını,

ekleyerek bölge müdürlüğüne izin için müracaat eder.

(5) Heyet tarafından arazi üzerinde gerekli incelemeler yapılarak, talep edilen sahanın Devlet ormanlarına rastlayan kısımları için bedelsiz izin raporu tanzim edilir. Uygun görülenlere Genel Müdürlükçe izin verilebilir. İzin sahibine tebliğ edilir. İzin sahibinden taahhüt senedi alınır ve saha teslimi yapılır. Tebligat tarihinden itibaren bir ay içerisinde yukarıda belirtilen işlemler tamamlanmadığı takdirde ikaz yapılmaksızın verilen izin iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

Ocak izinleri

MADDE 7 – (1) Devlet ormanları içerisinde veya bu orman sınırlarına dört kilometreye kadar olan yerlerde odun kömürü, terebentin, katran, sakız ve benzeri gibi işletilmesinde ağaç kullanılan ocakların açılması için izin verilebilir. Talep sahibi, izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkisini ve yüzölçümünü belirten yazılarına,

a) Orman sayılan yerlerde talep sahasının;

1) 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

2) Meşcere haritasını,

3) Orman kadastro haritasını,

4) İzin sahasına ait koordinat özet çizelgesini,

5) 1/200 ölçekli vaziyet planını,

b) Orman sayılmayan yerlerde ise talep sahasının;

1) 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

2) 1/200 ölçekli vaziyet planını,

3) Mülkiyet belgesi ve/veya kira kontratını,

dört takım halinde ekleyerek bölge müdürlüğünden izin talebinde bulunur.

(2) Heyetçe, civar ormanların bu tip ocakları besleyecek verim gücü ve üretim miktarı, kaçakçılık ve yangına hassasiyet gibi hususlar dikkate alınarak orman sınırları içinde bulunanlara bedelli, orman sınırları dışında bulunanlara bedelsiz izin raporu düzenlenir. Uygun görülenlere Genel Müdürlükçe izin verilir.

(3) Verilecek izin süresi orman idaresince belirlenir. Verilen izin, izin sahibine tebliğ edilir. Orman sınırları içinde verilen izinlerde bedellerle birlikte teminat ve taahhüt senedi, orman sınırları dışında ise taahhüt senedi alınır. Tebligat tarihinden itibaren bir ay içerisinde bu işlemler tamamlanmadığı takdirde verilen izin re’sen iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

(4) Ocak izni; izin süresinin sona ermesi, hak sahibinin vazgeçmesi, bu Yönetmelik veya taahhüt senedi hükümlerine uyulmaması halinde iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

(5) Orman Kanununun 18 inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen sahalarda bu ocakların açılmasına izin verilmez.

(6) Devlet ormanları içinde tesis edilecek ocaklardan;

a) Ağaçlandırma bedeli,

b) 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli,

alınır.

Fabrika, hızar, şerit kurma izinleri

MADDE 8 – (1) Orman ürünlerini işleyecek her türlü fabrika ile Devlet ormanları sınırlarına dört kilometreye kadar olan yerlerde hızar ve şerit tesisi kurmak isteyenlere izin verilebilir.

(2) Talep sahibi, izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkisini ve yüzölçümünü belirten yazılarına;

a) Fizibilite raporunu,

b) Talep sahasını gösterir 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

c) 1/100 veya uygun ölçekli vaziyet planını,

ç) Tesislerin kurulacağı taşınmaza ait mülkiyet belgesini veya kira kontratını,

dört takım halinde ekleyerek orman idaresinden izin talebinde bulunur.

(3) Heyetçe; arazi incelemesi, fizibilite raporu, civar ormanlarının üretim durumu ve bu tip tesislere olan ihtiyacı dikkate alınarak izin raporu düzenlenir.

(4) Uygun görülenlere hammadde garantisi vermemek kaydıyla fabrikalara Bakanlıkça, hızar ve şeritlere Genel Müdürlükçe tesis kurma izni verilebilir.

(5) İzin sahipleri, tesis içinde ve çevresinde damgasız ve nakliyesiz kaçak orman emvali bulundurmamayı, işlememeyi ve orman idaresince istenen diğer tedbirleri almayı kabul ettiğini taahhüt etmek zorundadır.

(6) Devlet ormanlarında fabrika, hızar, şerit tesislerine izin verilmez.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Balık Üretmek Üzere Tesis Kurma İzinleri

Müracaat ve taleplerin değerlendirilmesi

MADDE 9 – (1) Balık üretmek üzere Devlet ormanları içinde veya bu orman sınırlarına dört kilometreye kadar olan yerlerde tesis kurulmasına izin verilebilir.

(2) Talep sahibi, izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkiini, yüzölçümünü ve kullanılacak su kaynağını belirten yazılarına,

a) 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

b) 1/200 veya uygun ölçekli vaziyet planını,

c) Koordinat özet çizelgesini,

ç) Meşcere haritasını,

d) Orman kadastro haritasını,

e) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca onaylanmış fizibilite raporunu,

f) 1/200 veya uygun ölçekli ağaç röleve planını,

g) Tesislere ait avan projesini,

ğ) İlgili kanunlar uyarınca alınması gereken ÇED, sit, su tahsis ve benzeri belge, görüş, karar veya muvafakatı,

h) İzin verilecek sahada yapılacak tesislerin metraj cetveli ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, ilgili Devlet idareleri veya kamu kurum ve kuruluşlarınca belirlenecek cari yıl birim fiyatlarına veya proforma faturalarına göre hazırlanmış keşif özetlerini,

dört takım halinde ekleyerek kesin izin için veya (a), (b), (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen belgeleri ekleyerek ön izin için bölge müdürlüğüne müracaatta bulunur.

(3) Bölge müdürlüğü yapılan müracaatı öncelikle evrak üzerinde inceler, eksik veya yanlış evrak varsa müracaat sahibine bildirir. Belgeler tamamlanıncaya kadar talep değerlendirmeye alınmaz. Evrakın tam olması halinde heyet tarafından arazi üzerinde gerekli incelemeler yapılarak, Devlet ormanları içerisinde bulunanlara zaruret olup olmadığı hususunu da içeren bedelli, orman sınırları dışında bulunanlara bedelsiz izin raporu düzenlenir.

(4) Ön izin raporu düzenlenenlerden uygun görülenlere Genel Müdürlükçe 24 ay süreli ön izin verilebilir.

(5) Kesin izin raporu düzenlenenlerden uygun görülenlere Genel Müdürlükçe su tahsis belgesindeki süre kadar kesin izin verilebilir.

(6) Verilen izin ilgiliye tebliğ edilir. Bir ay içinde bedeller, teminat ve taahhüt senedi alınır. Aksi halde verilen izin resen iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

Balık üretmek üzere tesis kurma izinlerine ilişkin diğer hükümler

MADDE 10 – (1) Orman sınırları dışındaki taleplerde mülkiyet belgesi veya kira sözleşmesi istenir.

(2) Orman sınırları içinde verilen izinlerde; bedeller, teminat ve taahhüt senedi orman sınırları dışında ise taahhüt senedi alınır.

(3) Orman sınırları içinde kuluçkahane, havuz gibi balık üretimine yönelik tesislerle birlikte kurulması zorunlu bekçi kulübesi, yatakhane, depo, idari büro gibi geçici tesislere de izin verilebilir.

(4) Göl ve deniz yüzeyinde yapılan balık üretimi ile ilgili olarak orman sayılan alanda bekçi kulübesi, depo, ağ serme yeri ve kuluçkahane yapımına izin verilebilir.

(5) Yatırıma; kesin izin tarihinden itibaren sekiz ay içinde başlanması ve yine kesin izin tarihinden itibaren tesisin iki yıl içinde tamamlanarak işletmeye açılması mecburidir. Bu süre mücbir sebepler dolayısıyla veya Genel Müdürlükçe uygun görülen hallerde uzatılabilir.

(6) Tesisin süresi içinde tamamlanmaması halinde izin iptal edilerek bu Yönetmelik gereği alınan teminat irat kaydedilir. İzni iptal edilen yerlerdeki tamamlanmamış tesisler için taahhüt senedi hükümleri uygulanır.

(7) Orman sayılan yerlerde, izin verilen proje dışında tesis yapılamaz. İlave veya tadilat projelerine Genel Müdürlükçe izin verilebilir. İzinsiz yapılan tesislere 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre orman idaresince el konulur.

Balık üretmek üzere tesis kurma izinlerinden alınacak bedeller

MADDE 11 – (1) Devlet ormanlarında verilen balık üretim tesis izinlerinden;

a) Ağaçlandırma bedeli,

b)16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli,

c) Orman köylüleri kalkındırma geliri,

ç) Ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri,

alınır.

(2) Ancak; bina izinlerinde, binanın oturma alanı dışında kalan keşif özeti bulunmayan saha için 16 ncımaddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli ayrıca alınır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Yol, Bina ve Diğer Tesis İzinleri İçin İzin Verilmesi

Verilecek izinler

MADDE 12 – (1) Kamu yararı ve zaruret bulunması halinde; savunma ve güvenlik tesislerine, yol, liman geri hizmet alanı, havaalanı, demiryolu gibi ulaşım tesislerine, enerji nakil hattı, trafo binası, enerji üretim santralleri, rüzgar ölçüm direği gibi enerji tesislerine, telefon iletim hattı, iletişim panosu, ölçüm istasyonu, R/L tesisleri, radyo-televizyon verici istasyonu ve antenleri, elektronik haberleşme sistemlerine ait baz istasyonları, fiber optik kablo gibi haberleşme tesislerine, su arama, su kuyusu, kaptaj, su isale hattı, su deposu, su dolum tesisi, jeotermal kaynak ve doğal mineralli su arama gibi su tesislerine, atık su tesislerine, petrol ve doğalgaz boru hattı, alt yapı tesislerine, katı atık transfer istasyonu, katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesislerine, baraj, gölet, sokak hayvanları bakımevi, mezarlık tesislerine, sağlık ocağı, hastane gibi sağlık tesislerine, ilk ve orta öğretim okulu gibi eğitim tesislerine, futbol sahası, kapalı spor salonu, atış poligonu gibi spor tesislerine ve bunlarla ilgili tesislere izin verilebilir.

(2) Sağlık ve eğitim tesisleri için Devlet idarelerine, spor tesisleri için ise Devlet idareleri ile Spor Genel Müdürlüğüne izin verilebilir.

(3) Diğer kamu kurum ve kuruluşlarına ve gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine sağlık, eğitim ve spor tesisi yapımı amacıyla izin verilmez.

Müracaat

MADDE 13 – (1) Talep sahibi, izin talep edilen yerin ilini, ilçesini, köyünü, mevkiini ve yüzölçümünü belirten yazılarına dört takım,

a) 1/25000 ölçekli harita veya krokisini,

b) Meşcere haritasını,

c) 1/1000 veya uygun ölçekli vaziyet planını,

ç) Orman kadastro haritasını,

d) Koordinat özet çizelgesini,

e) Bina tesislerine ait avan projesini,

f) 1/1000 veya uygun ölçekli ağaç röleve planını,

g) 1/1000 ölçekli mevzii imar planını,

ğ) İlgili kanunlar uyarınca alınması gereken ÇED, sit, su tahsis, lisans ve benzeri belge, görüş, karar veya muvafakatı,

h) Talep edilen sahada yapılacak tesislerin, metraj cetveli ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, ilgili Devlet idareleri veya kamu kurum ve kuruluşlarınca belirlenecek cari yıl birim fiyatlarına veya proforma faturalarına göre hazırlanmış keşif özetlerini,

ekleyerek kesin izin için veya (a), (b), (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen belgeleri ekleyerek ön izin için bölge müdürlüğüne müracaatta bulunurlar.

Taleplerin değerlendirilmesi

MADDE 14 – (1) Bölge müdürlüğü yapılan müracaatı öncelikle evrak üzerinde inceler, eksik veya yanlış evrak varsa müracaat sahibine bildirir. Belgeler tamamlanıncaya kadar talep değerlendirmeye alınmaz. Evrakın tam olması halinde heyet tarafından arazi üzerinde gerekli incelemeler yapılarak, tesislerin Devlet ormanlarında yapılmasında kamu yararı ve zaruret olup olmadığı hususunu da içeren ön veya kesin izin raporu düzenlenir.

(2) Ön izin raporu düzenlenenlerden uygun görülenlere Bakanlıkça yirmi dört aya kadar ön izin verilebilir.

(3) Kesin izin raporu düzenlenenlerden uygun görülenlere Bakanlıkça kırk dokuz yıla kadar kesin izin verilebilir.

(4) Verilen izin ilgiliye tebliğ edilir. Bir ay içinde taahhüt senedi, bedeller ve teminat alınır. Aksi halde verilen izin resen iptal edilir. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

Alınacak bedeller

MADDE 15 – (1) İletişim panosu hariç verilen izinlerden;

a) Ağaçlandırma bedeli,

b) 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli,

c) Orman köylüleri kalkındırma geliri,

ç) Ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri,

alınır.

(2) Ancak; bina izinlerinde, binanın oturma alanı dışında kalan keşif özeti bulunmayan saha için 16 ncımaddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtildiği şekilde arazi izin bedeli ayrıca alınır.

(3) İletişim panoları için verilen izinlerden ise; Genel Müdürlükçe belirlenen metrekare bedeline bölge müdürlüğünce yöresel şartlara uygun olarak belirlenecek bedelin ilavesiyle elde edilecek pano metrekare birim fiyatı esas alınarak panonun ebatlarına göre yapılacak hesaplamaya göre ilk yıl arazi izin bedeli alınır. Belirlenen arazi izin bedeli toplam proje bedeli olarak kabul edilir. Orman köylüleri kalkındırma geliri ile ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri alınır. Ağaçlandırma bedeli alınmaz.

(4) İl özel idareleri, belediyeler, köy tüzel kişilikleri, belediyeler birliği, çevre koruma birlikleri ve köylere hizmet götürme birliklerinin kâr gayesi bulunmaksızın ve kamu yararına yönelik hizmetlerde kullanılmak üzere yapacakları tesislerden, Türkiye Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi Genel Müdürlüğü ve bağlı şirketlerince orman sayılan alanlarda yapılacak köy enerji nakil hatlarından ve bunlara ait trafo binalarından, ağaçlandırma bedeli, orman köylüleri kalkındırma geliri ile ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri alınmaz, arazi izin bedeli toplam proje bedelinin binde biri olarak alınır.

(5) Jeotermal kaynak ve doğal mineralli su arama maksadıyla Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğüne verilecek izinlerden orman köylüleri kalkındırma geliri ile ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri alınmaz.

(6) Orman Kanununun Ek 9 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince Spor Genel Müdürlüğüne spor tesisi yapımı maksadı ile verilen izinlerden bedel alınmaz.

(7) Orman Kanununun Ek 9 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince 9/5/1985 tarihli ve 3202 sayılı Köye Yönelik Hizmetler Hakkında Kanun çerçevesinde köye ve bağlı yerleşim birimlerine yönelik yol, su, atıksu, gölet, mezarlık ve altyapı tesisi yapımı maksadı ile İstanbul ve Kocaeli illerinde il sınırları dahilinde büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına, diğer illerde ise il özel idareleri adına verilen izinlerden bedel alınmaz.

(8) 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanuna göre verilecek izinlerde bu Kanunun 8 inci maddesinde belirtildiği şekilde bedeller alınır.

(9) 25/6/2010 tarihli ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 28 inci maddesi gereği Karayolları Genel Müdürlüğüne verilecek izinlerden bedel alınmaz.

(10) Devlet idarelerine verilecek izinlerden bedel alınmaz.

(11) Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarından ön izin süresi içinde herhangi bir bedel alınmaz.

ALTINCI BÖLÜM

Teminat ve Bedeller

Bedellerin tespiti

MADDE 16 – (1) Devlet ormanlarında verilecek bedelli kesin izinlerde izin türüne göre alınacak bedellerden;

a) Ağaçlandırma bedeli: Genel Müdürlükçe, orman bölge müdürlükleri bazında tespit edilen giydirilmiş brüt vasıfsız işçi ücreti ile ibreli ormanlar için 1615 saat/hektar, yapraklı ormanlar için 1748 saat/hektar katsayısı ile çarpımı sonucu belirlenen bedelin, izin alanı ile çarpımı sonucu,

b) Arazi izin bedeli;

1) İzin süresince arazi iradından yoksun kalma ve izin bitiminden sonra yetiştirilecek meşcerenin hasılat düşüklüğünden doğan zararın karşılığı olarak Genel Müdürlükçe belirlenen birim bedel ile verilecek iznin bulunduğu arazinin yol ve yerleşim merkezlerine yakınlığı, civar arazilerinin rayiç değerleri ve talep alanındaki ormanın vasfı dikkate alınarak bölge müdürlüğünce tespit edilecek birim kullanma bedelinin toplamının izin alanı ile çarpımı sonucu,

2) Çevre ve Şehircilik Bakanlığının ve ilgili kurumların ait olduğu yılı birim fiyatları veya proforma faturaları üzerinden hesaplanan toplam proje bedelinin binde beşi (% 05) alınarak,

c) Orman köylüleri kalkındırma geliri; Toplam proje bedelinin yüzde üçü (%3) alınarak,

ç) Ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri; Toplam proje bedelinin yüzde ikisi (%2) alınarak,

bulunur.

(2) Bedel hesaplarında Devlet ormanına isabet eden bölümler esas alınır.

(3) Bu bedellerden arazi izin bedeli her yıl, diğer bedeller izin başlangıcında bir defaya mahsus defaten alınır.

(4) Yılı birim fiyatları yayınlanıncaya kadar bir önceki yıl birim fiyatlarına göre hesaplanan proje maliyet bedelleri bir önceki yılın aynı ayına göre açıklanan yıllık ÜFE değişim oranında arttırılmak suretiyle güncellenebilir.

(5) Ön izinlerde; izin alanının metre karesi ile o yılın yapraklı ormanlar için belirlenen ağaçlandırma birim metrekare bedelinin 1/10’u ile çarpımı sonucu bulunacak bedel ön izin bedeli olarak bir defaya mahsus alınır, süre uzatmalarında bedel alınmaz.

(6) Müteakip yıllara ait arazi izin bedelleri, Türkiye İstatistik Kurumunca artışın yapılacağı ayda yayımlanan bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde değişim oranına göre açıklanan yıllık ÜFE değişim oranında arttırılmak suretiyle tespit edilerek, bildirime gerek kalmaksızın izin başlangıç tarihinden itibaren en geç 1 ay içinde her yıl defaten tahsil edilir. Ancak ÜFE’nin negatif çıkması halinde bir önceki yıl arazi izin bedeli, o yılın arazi izin bedeli olarak tahsil edilir.

(7) Sonraki yıl bedellerinin peşin ödenmesinin talep edilmesi halinde, ödenmesi talep edilen yıllara ait bedeller ödemenin yapıldığı yıl bedeli üzerinden defaten tahsil edilebilir.

Bedellerin yatırılması

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre tahsil edilecek; orman köylüleri kalkındırma geliri, ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri, arazi izin bedeli, ağaçlandırma bedeli, %2 gayrisafi yıllık gelir payı, işletme hakkı gelir payı ve kira gelir payı Genel Müdürlüğün özel bütçe hesabına yatırılır.

Gecikme zammı

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre bedelli olarak verilen izinlerde, zamanında ödenmeyen bedeller için, izinlerin iptaline ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen oranda gecikme zammı alınır. Zamanında ödenmeyen bedeller için yapılan ara ödemeler 22/4/1926 tarihli ve 818 sayılı Borçlar Kanununun 84 üncü maddesine göre öncelikle alacak ferilerine mahsup edilir.

Teminat ve teminat olarak alınacak değerler

MADDE 19 – (1) Teminat; izin başlangıcında bir defa alınır. Süre uzatımlarında ve izin devirlerinde güncellenir. Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarından, orman sayılmayan alanlarda verilen izinlerden ve ön izinlerden teminat alınmaz.

(2) Teminat olarak; Türk Parası, bankalar tarafından verilecek limit dahili süresiz teminat mektupları, Hazine Müsteşarlığınca ihraç edilen Devlet iç borçlanma senetleri ve bu senetler yerine düzenlenen belgeler kabul edilir.

(3) Genel Müdürlükçe belirlenerek alınan teminat her ne suretle olursa olsun haczedilemez, üzerine ihtiyati tedbir konulamaz.

(4) Teminat olarak alınan değerler, gerekli hallerde birbiriyle değiştirilebilir.

(5) Teminat özel bütçe hesabına alınır.

Teminat ve bedellerin iadesi

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik gereğince verilen izinler sebebiyle alınan teminat ve bedeller;

a) İznin, verilen sürenin dolması sebebiyle sona ermesi halinde; alınan bedeller iade edilmez, teminat ise taahhüt senedi ile ilgili yükümlülüklerini yerine getirmesi halinde iade edilir.

b) Yönetmelik ve taahhüt senedi hükümlerine uygun davranılmadığının tespiti üzerine iznin iptali halinde, alınmış olan bedeller iade edilmez. Teminat idarece irat kaydedilir. Teminat borca mahsup edilemez.

c) İzin sahibinin bir yıl içinde vazgeçmesi nedeniyle iznin iptali halinde; izin verilen sahada kısmen ya da tamamen çalışma yapılmadığı, izin öncesi doğal yapının bozulmadığının heyetçe düzenlenecek bir raporla tespiti ve bölge müdürlüğünce uygun görülmesi halinde, arazi izin bedeli dışındaki bedeller faizsiz olarak iade edilir. Ancak alınan teminat irat kaydedilir.

ç) Mahkeme kararı veya diğer kurumların işlemlerinden kaynaklanan nedenlerle iznin iptal edilmesi halinde; izin verilen sahada çalışma yapılmadığı, doğal yapının bozulmadığının heyetçe düzenlenecek bir raporla tespiti halinde, tüm bedeller ve teminat faizsiz olarak iade edilir. İzin verilen sahada çalışma yapılıp, izin sahasının kısmen veya tamamen doğal yapısının bozulduğunun tespiti halinde doğal yapısı bozulan alan izin sahibi tarafından ağaçlandırmaya uygun hale getirilir, aksi takdirde orman idaresince yerine getirilerek bu işle ilgili giderler alınan arazi izin bedelinden ve teminattan mahsup edilerek geriye kalan miktar faizsiz olarak iade edilir. Ağaçlandırma bedeli iade edilmez. Bedellerin idarece yapılan giderleri karşılamaması halinde aradaki fark izin sahibinden tahsil edilir.

d) İzin sahibinin izinden vazgeçtiğini ve faaliyetini durdurduğunu orman idaresine yazılı olarak bildirdiği durumlarda sahanın geri teslim alındığı tarihten itibaren bedel tahakkuk ettirilmez.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Müracaat şekli

MADDE 21 – (1) İzin talep yazılarına müracaatta istenilen belgelerle birlikte;

a) Belediyeler encümen veya meclis kararını,

b) Çevre koruma birlikleri ile köylere hizmet götürme birlikleri ve kooperatifler yönetim kurulu kararını,

c) Köy muhtarlıkları kaymakam veya vali tarafından onaylanmış köy ihtiyar heyeti kararını,

ç) Özel hukuk tüzel kişileri ise vekaleten müracaatlarda vekaletname, temsilen müracaatlarda yetki belgesini ve faal olduğuna ilişkin ilgili kurumlardan alınacak belgeyi ve imza sirkülerini,

d) Gerçek kişiler ise vekaleten müracaatlarda vekaletname ve imza sirkülerini,

eklerler.

(2) Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşları bağlı oldukları bakanlıklarının veya genel müdürlüklerinin resmi yazısı ile müracaat eder veya yetki devri kapsamında taşra birimlerinin müracaatı sağlanır.

İzin rapor eklerinin hazırlanması, vize ettirilmesi ve taahhüt senetlerinin onaylanması

MADDE 22 –(1) Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılacaklar hariç olmak üzere, izin sahalarının 1/25000 ölçekli memleket haritası ile orman kadastro ve meşcere haritasında gösterilmesi, izin sahalarına ait ağaç röleve planlarının hazırlanması ormancılık bürosu tarafından, şerit, hızar ve orman ürünlerini birinci el olarak işleyen fabrika tesislerinin yerleşim planı ve fizibilite raporları, orman ürünleri bürosu tarafından düzenlenerek imzalanır ve orman mühendisleri odasına vize ettirilir.

(2) Devlet idareleri veya kamu kurum ve kuruluşlarınca onaylı keşif özetleri hariç, keşif özetleri bölge müdürlüğü makine ikmal şube müdürlüğünce onaylanır.

(3) Orman kadastro ve meşcere haritaları ile koordinat özet çizelgeleri ve vaziyet planlarının uygunluğu heyet tarafından kontrol edilerek onaylanır.

(4) Katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisine ait vaziyet planı talep sahibince Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğüne onaylattırılarak uygun görüşü alınır.

(5) Sokak hayvanları bakımevi izinlerinde Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünün uygun görüşü alınır.

(6) Bedelsiz izinlerde metraj ve keşif özeti, orman kadastrosu yapılmamış yerlerde ise orman kadastro haritası istenmez.

(7) Taahhüt senetleri noter tarafından onaylanır. Ancak; genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarından alınacak taahhüt senedinde noter onayı aranmaz. Kurum yetkilisi tarafından onaylanır.

(8) Orman ürünleri işleyecek her çeşit fabrika izinleri ile Devlet ormanı sınırlarına dört kilometreye kadar olan yerlerde hızar, şerit kurulması ve kömür, terebentin, katran, sakız gibi işletilmesinde ağaç kullanılacak ocakların açılması izinleri ve balık üretmek üzere tesis kurulması için verilen izinlerden alınacak taahhüt senetlerinde noter onayı aranmaz.

(9) Gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerince bölge müdürlüğüne verilen noter onaylı veya asıl belgelerin, ihtiyaç kadar çoğaltılan suretlerinin aslına uygunluğu ormancılık bürosu tarafından kontrol edilerek onaylanır. Evrakın aslına uygunluğu bölge müdürlüğünce kontrol edilir.

Ön izin

MADDE 23 – (1) Ön izin süresi içinde saha teslimi yapılmaz ve hiçbir inşaat faaliyetine müsaade edilmez.

(2) Ön izin devredilemez.

(3) Harp, deprem, sel, yangın, toprak kayması gibi mücbir sebepler ile kendi kusuru dışındaki sebepler nedeniyle istenen belgelerin tamamlanamadığının bildirilmesi halinde veya uygun görülecek hallerde, ön izin sahibine ek süre verilebilir. Ön izin süresi uzatmalar dahil toplam 36 ayı geçemez. Ancak nükleer tesisler için 60 aya kadar ön izin süresi uzatılabilir.

(4) Ön izin; izin süresi son günü mesai bitimine kadar gerekli belgelerle birlikte, orman idaresine iznin uzatılması talebinde bulunulmaması halinde, bildirime gerek kalmaksızın kendiliğinden sona erer.

(5) İzin sahibinin vazgeçmesi, istenen belgelerin süresi içinde tamamlanarak orman idaresine verilmemesi halinde resen iptal edilerek sona erer. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

(6) Ön izin süresi içinde mevzuatta kesin izin verilmesini engelleyen değişiklik olması halinde ön izin iptal edilir.

Kesin izin ve devir

MADDE 24 – (1) Verilen izinler maksadı dışında kullanılamaz.

(2) Kesin izin; taahhüt senedi hükümlerine ve sürelerine bağlı kalmak kaydıyla talep edilmesi halinde Bakanlıkça devir edilebilir. Devir alanın, devir eden adına olan ruhsat, lisans, tahsis belgesinin devrini alması, taahhüt senedi ve teminat vermesi zorunludur. Aksi halde devir edenin orman idaresine karşı sorumlulukları aynen devam eder.

(3) Sağlık, eğitim ve spor tesisi için verilen izinler Devlet idarelerine devredilebilir. Ancak spor tesisleri, kamu kurum ve kuruluşlarından sadece Spor Genel Müdürlüğüne devredilebilir.

(4) Kesin izin süresi izin sahibinin talebi halinde uzatılabilir. Kesin izin süresi, uzatmalar dahil toplam 49 yılı geçemez. Ancak izin amaç ve şartlarına uygun olarak faaliyet gösteren hak sahiplerinin izin süreleri; yer, bina ve tesislerin rayiç değeri üzerinden belirlenecek yıllık bedelle doksandokuz yıla kadar uzatılabilir. Tesislerin orman idaresine devir işlemleri bu süre sonunda yapılır.

(5) İzin süresinin dolması, izin sahibinin vazgeçmesi, bu Yönetmelik ve taahhüt senedi hükümlerine aykırı davranılması halinde ise kesin izin iptal edilerek sona erer. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir.

(6) İznin herhangi bir şekilde sona ermesi halinde; sahalar orman idaresince teslim alınır.

Mülkiyet uyuşmazlığı

MADDE 25 – (1) Mülkiyeti konusunda uyuşmazlık bulunması nedeniyle mahkemeye intikal etmiş yerlerde dava sonucuna kadar izin verilmez.

(2) Ancak ilgili birimlerce izne konu projenin yapılmasına ilişkin kamulaştırma maksadıyla kamu yararı kararı alınması halinde; mahkeme kararına göre ihtilaflı yerin orman sınırları dışında kalması durumunda, talep sahibinden, kamulaştırmadan doğacak bedellerin ödeneceğine ve her türlü sorumluluğun yerine getirileceğine dair taahhüt senedi alınarak izin verilir.

(3) Mahkeme neticesinde ihtilaflı yerin orman sınırları dışında kalması halinde verilen izin iptal edilir. Ancak alınan bedeller iade edilmez, teminat faizsiz olarak iade edilir.

İzni iptal edilen sahaların yeniden izne konu edilmesi ve tesislerin değerlendirilmesi

MADDE 26 – (1) Önceden izin verilmiş olup da herhangi bir sebeple izni iptal edilen ancak üzerinde tesis bulunmayan sahalar bu Yönetmelik hükümlerine göre yeniden izne konu edilebilir.

(2) 6831 sayılı Orman Kanununun 17 nci maddesinin üçüncü fıkrasına göre izin verilen tesisler ise iznin sona ermesi halinde eksiksiz ve bedelsiz olarak Genel Müdürlüğün tasarrufuna geçer. Bu tesisler sabit kıymetlere alınarak orman idaresince değerlendirilir. Orman idaresinin teslim almak istemediği tesisler ise izin sahibince yerinden kaldırılarak orman sınırları dışına çıkartılır.

Hizmet giderleri

MADDE 27 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre orman idaresinin yapacağı her türlü giderler, müracaat sahiplerince karşılanır. Bunlar;

a) Arazi incelemelerine katılacak teknik elemanların ve diğer personelin 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre her türlü yol giderleri ve gündelikleri,

b) Zaruri olarak kullanılan resmi hizmet vasıtalarının işletme giderleridir.

(2) Bu Yönetmelik hükümlerine göre arazi incelemelerinde görevlendirilen elemanlara yapılacak ödemeler, müracaat sahiplerince avans olarak orman idaresine yatırılır.

(3) Her başvuru için ayrı dosya açılır ve giderler ayrı ayrı hesaplanarak ilgilisinden tahsil edilir.

(4) Orman idaresince her türlü giderlerin ödenmesi ve mahsup işlemleri sarf evrakına müsteniden, usulüne göre yapılır. Yatırılan avanstan geriye kalan miktar müracaat sahibine iade edilir.

(5) Müracaat sahibince avans olarak yatırılacak miktar orman idaresine yatırılmadığı takdirde arazi incelemesine çıkılmaz.

(6) Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarından hizmet giderleri alınmaz.

Yapılacak ilave tesisler

MADDE 28 – (1) Orman sayılan yerlerde, izin verilen proje dışında izinsiz tesis yapılamaz. İzinli saha içinde yapılacak ilave tesisler için bu Yönetmelik hükümlerine göre izin alınması mecburidir.

İzin sahalarının kontrolü ve sorumluluk

MADDE 29 – (1) İzin sahaları takvim yılı içinde en az bir defa heyetçe kontrolü yapılarak tutanak tanzim edilir.

(2) İzin alanlarında her türlü hak ve yükümlülük izin sahibine aittir. Ancak, bu Yönetmelik gereği izin verilen alanlarda izin sahibi ile üçüncü kişi veya kuruluşlar arasındaki sözleşmeye dayanılarak yapılan faaliyetlerden izin sahibi üçüncü kişi ile birlikte sorumludur.

İzin başlangıcı

MADDE 30 – (1) İzin başlangıç tarihi, izin olurunda izin başlangıç tarihi belirtilmemiş ise izin olurunun verildiği tarihtir.

Aynı alana isabet eden izinler

MADDE 31 – (1) İzin verilen sahanın bir bölümünün zorunluluk halinde bir başka tesis yapılması amacıyla verilecek izin sahası ile aynı sahaya isabet etmesi halinde, daha önce verilen izin sahibinin muvafakatı alınır. Muvafakat verilmemesi halinde mevcut izin faaliyetinin engellenmemesi için talep sahibince gerekli tedbirler alınarak İdarece resen izin verilebilir.

Kamu yararı ve zaruret halinin tespiti

MADDE 32 – (1) Bu Yönetmelikte belirtilen tesislerin ormanlık sahada yapılmasında kamu yararı ve zaruret olduğuna dair tespit; talep edilen faaliyetin orman ekosistemi dışında gerçekleştirilmesi imkanı bulunup bulunmadığı hususu irdelenerek, bölge müdürlüğünce teşkil edilecek izin raporunu yapan heyet marifetiyle yapılır.

Beş yıllık bedel tespit tutanaklarının tanzimi

MADDE 33 – (1) Taahhüt senetlerinde hüküm bulunan izinlerde; beş yıllık bedel tespit tutanaklarının tanziminde deflatör, kira artış oranı, ÜFE değişim oranı veya diğer ekonomik kriterler dikkate alınır. Beş yıllık bedel tespit tutanağı ile tespit edilen bedel, taahhüt senedi hükümlerine göre bulunacak bedelden daha az olamaz.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra verilecek izinlerde beş yıllık bedel tespit tutanağı düzenlenmez.

İrtifak hakkı tesisi

MADDE 34 – (1) Kesin iznin irtifak hakkına dönüştürülmesinin talep edilmesi halinde, Bakanlığın uygun görüşü ile birlikte, bu talep Maliye Bakanlığına gönderilir. Maliye Bakanlığınca da uygun görülmesi halinde, adına kesin izin verilen yatırımcı lehine 6831 sayılı Orman Kanununun 115 inci maddesine ve 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kat irtifakı kurulmaması kaydıyla irtifak hakkı tesis edilir.

(2) Maliye Bakanlığı irtifak hakkının tapuya tescili sırasında kesin izin sözleşmesinde gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir.

(3) Kesin iznin irtifak hakkına dönüştürülmesi halinde resmi senet hükümleri uygulanır.

Kısıtlamalar

MADDE 35 – (1) Orman sayılan alanda lojman ve sosyal tesislere izin verilmez.

(2) Orman sayılan alanda yapılması zorunlu olan yollar çevreye zarar vermeyecek şekilde ekskavatörle yapılır, yol yapımından çıkan malzeme ormana zarar vermeyecek şekilde izinli alanlara taşınır.

(3) Sokak hayvanları bakımevi maksadıyla yalnızca belediyeler ve devlet idareleri adına izne konu edilebilir.

(4) Mezarlık tesis izinleri sadece belediyelere, il özel idarelerine ve köy tüzel kişiliklerine verilebilir.

(5) Orman Kanununun 17 nci maddesine göre verilen enerji, ulaşım, su isale hattı gibi izinlerde, izinli tesislerin inşaatı esnasında orman sayılan alandan çıkan orman toprağını da içeren kazı fazlası malzemelerin depolanacağı izin alanlarına, orman sayılan alanlardan izinli sahaların dışından getirilecek herhangi bir malzeme dökülemez. Bu sahalar izin sahibince ağaçlandırılacak hale getirilerek geri teslim edilir.

(6) İstanbul ve Kocaeli illerinde köy ve bağlı yerleşim birimleri 5216 sayılı Kanunun Geçici 2 nci maddesine göre tüzel kişiliği devam eden orman köyleridir.

(7) Savunma ve güvenlik amaçlı verilen bina tesislerine ait avan proje istenmez.

(8) Bu Yönetmeliğe göre izin verilen saha sınırları içinde ve izin veriliş maksadına uygun mevzii imar planı yaptırılabilir.

(9) Bu Yönetmeliğe göre yalnızca okul, hastane, sağlık ocağı gibi bina izinlerinde, hidroelektrik santral tesislerinde santral binası, termik, doğal gaz çevrim, nükleer güç, rüzgar gibi enerji santralleri, katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisi, atık su arıtma, sokak hayvanları bakımevi, su arıtma, su dolum tesisi, liman geri hizmet alanı, havaalanı ve spor tesisi izinlerinde 1/1000 ölçekli mevzii imar planı veya ilgili idareden alınacak imar planı gerektiren yapı ve tesislerden olmadığına dair yazı istenir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

İzinlere Konu Tesislerin Tamamının veya Bir Bölümünün Kiralanması, İşletme Hakkının Devredilmesi, Yap-İşlet-Devret Modeli ile Yaptırılması

Taleplerin değerlendirilmesi

MADDE 36 – (1) Orman Kanununun 17 nci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; sağlık, eğitim ve spor tesisi yapımı maksadıyla verilen izinlere konu asli tesislerin dışındaki kafeterya, kantin, otopark gibi yan ünitelerin kiralanmasının, aynı fıkra kapsamında diğer izinlere konu tesislerin tamamının veya bir bölümünün kiralanmasının veya özelleştirme uygulamaları kapsamında işletme hakkının devredilmesinin, yap-işlet-devret modeli ile yaptırılmasının izin sahibi tarafından talep edilmesi halinde heyetçe konu incelenir. İnceleme raporu düzenlenir. Uygun görülenlere Bakanlıkça izin verilir.

(2) Sağlık, eğitim ve spor tesisi yapımı maksadıyla verilen izinlere konu asli tesislerin kiralanmasına, işletme hakkının devredilmesine, yap-işlet-devret modeli ile yaptırılmasına izin verilemez.

İzinlere konu tesislerin kiraya verilmesi

MADDE 37 – (1) Turizm izinleri dışındaki, 36 ncı maddede belirtilen izinlere konu tesislerin tamamının veya bir bölümünün üçüncü kişilere kiralanmasına izin verilmesi halinde, izin sahibi;

a) Kiracı ile arasındaki sözleşmenin noter onaylı bir suretini,

b) İzin başlangıcında alınan taahhüt senedinde, kira sözleşmesinde belirtilen tarihten itibaren kira bedelinin yüzde ellisinin en geç bir ay içinde Genel Müdürlük özel bütçe hesabına yatırılacağına, kira sözleşmesinin sona ermesi halinde en geç bir ay içinde orman idaresine bildirileceğine, aksi halde doğacak her türlü hukuki ve mali yükümlülüklerden sorumlu olacağına ilişkin hüküm bulunmaması halinde, bu hususları içeren ek taahhüt senedi orman idaresine verilir.

(2) Aksi halde verilen kiralama izni resen iptal edilir.

Bedelsiz izinlerin özelleştirme uygulamaları kapsamında işletme hakkının devri

MADDE 38 –(1) Genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarına verilen bedelsiz izinlerin, özelleştirme uygulamaları kapsamında işletme hakkının devri hâlinde işletme hakkı devir bedeli üzerinden orman sayılan alanların devredilen toplam kullanım alanları içindeki yüzde oranı dikkate alınarak hesaplanacak tutarın binde beşi bir defaya mahsus olmak üzere işletici tarafından devir alma tarihinden itibaren üç ay içinde defaten Genel Müdürlük özel bütçe hesabına yatırılır.

(2) Bu izinlerden ayrıca bir bedel alınmaz.

(3) İzinler, ilgili genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşları adına devam eder. Ancak taahhüt senetlerinde yer alan haklar işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılır ve yükümlülükler işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirilir.

(4) İzin başlangıcında alınan taahhüt senedinde, taahhüt senetlerinde yer alan hakların işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılacağı ve yükümlülüklerin yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirileceğine ilişkin hüküm bulunmaması halinde işletmeciden ek taahhüt senedi alınır.

(5) Ancak izinlerin birden fazla olması halinde alınacak ek taahhüt senedi her bir izin için ayrı ayrıalınabileceği gibi tüm izinler için tek bir taahhüt senedi de alınabilir.

Bedelli izinlerin özelleştirme uygulamaları kapsamında işletme hakkının devri

MADDE 39 – (1) Kamu kurum ve kuruluşlarına verilen bedelli izinlerin özelleştirme uygulamaları kapsamında işletme hakkının devri halinde, taahhüt senedinde yer alan bedeller dışında işletme hakkı bedeli üzerinden herhangi bir bedel alınmaz.

(2) Kamu kurum ve kuruluşları adına verilmiş izinlerin, grup olarak işletme hakkının devri halinde, bu grup içinde yer alan varsa bedelsiz izinler bedelliye dönüştürülür ve buna uygun yeni taahhüt senedi alınır. Bu izinlerden de taahhüt senedinde yer alan bedeller dışında işletme hakkı bedeli üzerinden herhangi bir bedel alınmaz.

(3) İzinler, ilgili genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşları adına devam eder. Ancak taahhüt senetlerinde yer alan haklar işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılır ve yükümlülükler yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirilir. Taahhüt senedinden doğan bedeller işletmeci tarafından yatırılır.

(4) İzin başlangıcında alınan taahhüt senedinde, taahhüt senetlerinde yer alan hakların işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılacağı ve yükümlülüklerin yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirileceğine ilişkin hüküm bulunmaması halinde işletmeciden, ek taahhüt senedi alınır.

(5) Ancak izinlerin birden fazla olması halinde alınacak ek taahhüt senedi her bir izin için ayrı ayrıalınabileceği gibi tüm izinler için tek bir taahhüt senedi de alınabilir.

Bedelsiz izinlerin yap-işlet-devret modeli ile yaptırılması

MADDE 40 – (1) Genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarına verilen izinlere konu tesislerin yap-işlet-devret modeli ile yaptırılması hâlinde işletme hakkı bedeli üzerinden herhangi bir bedel alınmaz.

(2) İzinler, ilgili genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşları adına devam eder. Ancak taahhüt senetlerinde yer alan haklar işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılır ve yükümlülükler yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirilir.

(3) İzin başlangıcında alınan taahhüt senedinde, taahhüt senetlerinde yer alan hakların işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılacağı ve yükümlülüklerin yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirileceğine ilişkin hüküm bulunmaması halinde, işletmeciden ek taahhüt senedi alınır.

(4) İzinlerin birden fazla olması halinde alınacak ek taahhüt senedi her bir izin için ayrı ayrıalınabileceği gibi tüm izinler için tek bir taahhüt senedi de alınabilir.

Bedelli izinlerin yap-işlet-devret modeli ile yaptırılması

MADDE 41 – (1) Kamu kurum ve kuruluşlarına verilen bedelli izinlere konu tesislerin yap-işlet-devret modeli esas alınarak yaptırılması ve işlettirilmesi halinde taahhüt senedinde yer alan bedeller dışında herhangi bir bedel alınmaz.

(2) İzinler, ilgili kamu kurum ve kuruluşları adına devam eder. Ancak taahhüt senetlerinde yer alan haklar işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılır ve yükümlülükler yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirilir. Taahhüt senedinden doğan bedeller işletmeci tarafından yatırılır.

(3) İzin başlangıcında alınan taahhüt senedinde, taahhüt senetlerinde yer alan hakların işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılacağı ve yükümlülüklerin yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirileceğine ilişkin hüküm bulunmaması halinde işletmeciden, ek taahhüt senedi alınır.

(4) Ancak izinlerin birden fazla olması halinde alınacak ek taahhüt senedi her bir izin için ayrı ayrıalınabileceği gibi tüm izinler için tek bir taahhüt senedi de alınabilir.

Kiralama, işletme hakkı devri, yap-işlet-devret modeli ile yaptırılan mevcut izinler

MADDE 42 – (1) Orman Kanununun Ek 11 inci maddesinin yürürlük tarihi olan 13/7/2010 tarihinden önce genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarına verilen bedelsiz izinlerin işletme hakkının devredilmiş veya izinlere konu tesislerin yap-işlet-devret modeli ile yaptırılmış olması hâlinde herhangi bir bedel alınmaz.

(2) Kamu kurum ve kuruluşlarına verilen bedelli izinlerde ise taahhüt senedinde yer alan bedeller dışında herhangi bir bedel alınmaz. Taahhüt senedinden doğan bedeller işletmeci tarafından ödenir.

(3) İzinler, ilgili kamu idareleri veya kamu kurum ve kuruluşları adına devam eder. Ancak taahhüt senetlerinde yer alan haklar işletme süresi içinde aynı şekilde işleticiler tarafından kullanılır ve yükümlülükler yine işletme süresi içinde işleticiler tarafından yerine getirileceğine ilişkin ek taahhüt senedi alınır.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Geçici Hükümler

Mevcut izinlerin devamı

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce verilen izinlerin süre uzatımında ve devirlerinde, ayrıca devam eden izinlerde izin sahibinin talebi halinde bu Yönetmelik hükümleri uygulanır ve buna uygun taahhüt senedi alınır. Geçmişte bedelli verilen izinler bu Yönetmeliğe göre değerlendirilerek, bedelsiz olması halinde bedelsiz taahhüt senedi alınır.

(2) Bedelli izinlerde, izin sahibinin talebi üzerine yeni taahhüt senedi düzenlenmesi halinde; taahhüt senedinin düzenlendiği yıla ait arazi izin bedeli, en son tutanak bedeli esas alınarak ÜFE değişim oranında güncellenerek belirlenir. Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce verilen izinlerde 15 inci maddenin dördüncü fıkrası hükmü uygulanmaz.

(3) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce verilmiş izinlerde arazi izin bedellerinin arttırılması için uygulanan “Deflatör” artış oranı yerine, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesi ile bu Yönetmelikte belirtilen “ÜFE” değişim oranı uygulanır, bildirime gerek kalmaksızın izin başlangıç tarihinden itibaren en geç bir ay içinde her yıl defaten tahsil edilir.

(4) Orman Kanununun 17 nci maddesi hükümlerine göre 8/11/2003 tarihinden önce kesin izin verilen turizm ve diğer izinlerin izin hakları devam eder. İzinli saha içinde kalmak kaydıyla mevcut tesislere ilave, tadilat, kapasite, tür ve sınıf değişikliği izni Bakanlık onayı ile verilebilir. Ancak kanuni düzenlemelere göre izin verilemeyecek ön izinler, kesin izne dönüştürülemez.

Kesin izin verilen mevcut turizm izinlerine ilişkin iş ve işlemler

GEÇİCİ MADDE 2 – (1) 8/11/2003 tarihinden önce Bakanlıkça turizm kesin izni verilmiş tesislerin işlemleri; Bakan tarafından görevlendirilecek bir başkan ve üç üyeden teşekkül eden değerlendirme komisyonunca değerlendirilir. Komisyonun sekretarya görevini Kadastro ve Mülkiyet Dairesi Başkanlığı yürütür. Kararlar oy çokluğu ile alınır. Komisyonun görevi; Bakanlıkça verilen turizm izinlerine veya tahsislerine ilişkin değerlendirmeyi yapmak, kararını ve varsa farklı görüşlerini Bakanlığa arz etmektir. Komisyon kararları Bakanlık oluruna sunulur. Onaylanması halinde yürürlüğe girer.

(2) İzinle ilgili olarak mahkemelerde dava açılması veya müteşebbisin iradesi dışında yatırımın gerçekleştirilmesini imkansız kılacak ve Bakanlık tarafından da uygun görülecek bir idari işlemle karşılaşılması durumunda müteşebbisin;

a) İzin ve irtifak hakkı süresinin dondurulmasını talep etmesi,

b) İznin başlangıç tarihi ile iznin dondurulduğu tarih arasında varsa ödenmeyen arazi izin bedeli veya irtifak hakkı tesis edilmiş ise irtifak hakkı bedelini, 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen oranda hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte ödemesi,

c) İznin yeniden başlayacağı tarih itibariyle, Kültür ve Turizm Bakanlığınca tespit edilen; yataklı tesisler için yatak başı, yataksız tesisler için metrekare birim fiyatları ile çarpımı sonucu bulunacak toplam proje bedelinin binde beşi (%05) oranında belirlenecek yeni bedelin, o yıla ait arazi izin veya irtifak hakkı bedeli sayılmak üzere, bu bedelin ödeneceğine ilişkin taahhüt senedi vermesi,

halinde izin veya irtifak hakkı süresi talep tarihi esas alınarak dondurulabilir.

(3) Dondurulan süre için müteşebbisten arazi izin bedeli veya irtifak hakkı bedeli alınmaz. Dondurulan süre izin süresinden sayılmaz. İzin veya irtifak hakkı süresinin dondurulmasına neden olan sebeplerin ortadan kalkması durumunda izin veya irtifak hakkı süresi kaldığı yerden işlemeye devam eder. Ancak, izin veya irtifak hakkı süresinin dondurulduğu sebepler ortadan kalktığı halde, müteşebbis tarafından orman idaresinin bu durumdan haberdar edilmemesi halinde, geçen süre normal izin veya irtifak hakkı süresinden sayılır ve geçen süre için arazi izin veya irtifak hakkı bedeli 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen oranda gecikme zammı ile birlikte alınır.

(4) Turizm yatırım/işletme belgesinin iptali halinde, taahhüt senetlerinde aksi hüküm bulunmuş olsa dahi en geç 1 yıl içinde alınacak yeni belge İdareye verilir. Bu süre uygun görülmesi halinde Bakanlık onayı ile uzatılabilir. Aksi halde izin iptal edilir.

(5) İzinli saha içinde kalmak kaydıyla verilecek; ilave, tadilat, kapasite, tür ve sınıf değişikliği izinlerinde Kültür ve Turizm Bakanlığınca turizm yatırımı türleri için her yıl belirlenen birim maliyetlere göre hesaplanacak ilave proje bedelinin; binde beşi oranında arazi izin bedeli, yüzde üçü oranında orman köylüleri kalkındırma geliri, yüzde ikisi oranında ağaçlandırma ve erozyon kontrolü geliri, bedelleri ile ek taahhüt senedi ve ek teminat alınır. Kapasite, tür ve sınıfın düşmesi halinde bedellerde herhangi bir indirime gidilmez.

(6) Herhangi bir şekilde irtifak hakkı kurulmamış kesin izinler; tesis işletmeye açılıncaya kadar; izin verilen müteşebbisin, şirket sermayesinin yüzde elli biri (% 51) kendisinde kalması ve izni devir alan tarafından bu Yönetmelik hükümlerine göre güncellenecek arazi izin bedeli, teminat ve yeni taahhüt senedi vermesi, tesisler işletmeye açıldıktan sonra ise devir alan müteşebbislerce bu Yönetmelik hükümlerine göre güncellenecek arazi izin bedeli, teminat ve yeni taahhüt senedi verilmesi kaydıyla, Bakanlıkça devredilebilir.

(7) Herhangi bir şekilde irtifak hakkı kurulmuş kesin izinler ise tesisin işletmeye açılıp açılmadığına bakılmaksızın, Maliye Bakanlığının uygun görüşünün alınması, bu Yönetmelik hükümlerine göre güncellenecek arazi izin bedeli, teminat ve yeni taahhüt senedi alınması kaydıyla, Bakanlıkça devredilebilir.

(8) Şirket hisse devri veya unvan değişikliği talep edilmesi halinde; tesis işletmeye açılmış olsun veya olmasın, taahhüt senedi veya resmi senetlerdeki izin ve irtifak hakkı sürelerine bağlı kalmak ve daha önce alınan taahhüt senedi hükümlerinin kabul edildiğine, tüm borç ve taahhütlerinden sorumlu olduğuna dair ek taahhüt alınması kaydıyla Bakanlıkça izin verilebilir.

(9) Her türlü devir halinde; devredenin devir tarihine kadar, devralanın ise devir tarihinden başlamak üzere izin süresi sonuna kadar bu Yönetmelik ve taahhüt senedi hükümlerinden doğan hukuki ve mali sorumlulukları devam eder.

(10) Tesisler, müteşebbis tarafından, Bakanlıktan izin alınması kaydıyla üçüncü kişilere işlettirilebilir. Alt ünitelerin üçüncü kişilere işlettirilmesi halinde Bakanlığa bilgi verilir, ancak Bakanlık onayı aranmaz. Kira yoluyla üçüncü şahıslara işlettirilmesi halinde, müteşebbisin kesin izin taahhüt senedi ve irtifak hakkı taahhüt senedindeki sorumluluklar aynen devam eder.

(11) Ayrıca yapılan yatırımın işletmeye geçtiği tarihten başlamak üzere, yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payı aşağıda izah edildiği şekilde tahsil edilir. Ancak tesisin işletmeye açıldığı yıl ile takip eden birinci takvim yılı için muafiyet tanınır.

a) Yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payı; izin verilen arazi üzerinde kurulan işletmelere ait; yılın ilk günü ile son günü arasındaki tahsil edilmiş olsun veya olmasın tahakkuk eden her türlü satış hasılatı, hizmet satış bedelleri, izne esas konu dahilindeki her türlü kira gelirleri, faiz gelirleri ile izin verilen alan içerisinde herhangi bir isim altında elde edilen gelirlerin tek düzen muhasebe sistemdeki gelir tablosuna esas net satışlar ve gelir tablosu içeriğinde bulunan diğer olağan gelir ve karlar ile diğer olağandışı gelir ve karların toplamının yüzde ikisi (%2) dir. Takip eden yılın eylül ayı sonuna kadar izin sahibinden tahsil edilir. Bu tesise ait cari yıl öncesi vergi gelir tablosu ile yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payına ait hesaplama cetvelinin 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununa göre yetkili kılınan yeminli mali müşavire tasdik ettirilmesi zorunludur.

b) İzinli saha üzerinde kurulan tesislerin işletmeciliğinin üçüncü kişi veya kuruluşlara kiraya verilmesi halinde, kiracıların yapacakları kiraya verme işlemleri de dahil olmak üzere, kiraya verenlerden kira bedeli üzerinden, son kiracı olan işleticiden ise işletme hasılatı üzerinden yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payı tahsil edilir. Kiracı veya kiracılar işletme hasılatıüzerinden yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payını ilgili orman işletme müdürlüğü saymanlığına yatırmayı taahhüt eder. Taahhüt, kira kontratının tanzim edildiği tarihten itibaren bir ay içinde yapılır. Kiracıların taahhütte bulunmamalarından dolayı bunlardan alınamayan yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payı kiraya verenlerden alınır. Kiracıların yıllık işletme hasılatını beyan etmesi ile yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payını yatırmasında ve tespitinde yatırımcı için öngörülen esaslar uygulanır.

c) Tesisin kısmen orman sayılan, kısmen orman sayılmayan alanda kurulu olması durumunda yüzde iki (%2) gayrisafi yıllık gelir payı orman sayılan alanın genel alana oranlanması suretiyle hesaplanır. İzinli tesisi de kapsayan birden fazla tesise ait bilançonun tek olarak düzenlenmesi halinde, izinli tesise ait tek düzen muhasebe sistemindeki gelir tablosu yetkili yeminli mali müşavir tarafından ayrılarak düzenlenir ve onaylı olarak orman idaresine verilir.

(12) Orman köylüleri kalkındırma geliri, 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 15 inci maddesine göre tahsil edilir.

(13) Müteakip yıllara ait arazi izin bedelleri, ÜFE değişim oranında arttırılmak suretiyle tespit edilerek, bildirime gerek kalmaksızın izin başlangıç tarihinden itibaren en geç bir ay içinde her yıl defaten tahsil edilir.

(14) Teminat, toplam proje bedelinin yüzde üçü (%3) oranında izin başlangıcında bir defa alınır. Süre uzatımlarında ve izin devirlerinde güncellenir. Devlet idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarından teminat alınmaz. Teminat olarak; Türk Parası, mevduat bankaları ve katılım bankalarınca verilecek teminat mektupları, Hazine Müsteşarlığınca ihraç edilen Devlet İç Borçlanma Senetleri ve bu senetler yerine düzenlenen belgeler kabul edilir. Genel Müdürlükçe belirlenerek alınan teminat her ne suretle olursa olsun haczedilemez, üzerine ihtiyati tedbir konulamaz, tespit ve tahsiline itiraz edilemez. Teminat olarak alınan değerler, gerekli hallerde birbiriyle değiştirilebilir.

(15) Yatırımcı tarafından, kesin iznin irtifak hakkına dönüştürülmesinin talep edilmesi halinde Bakanlığın uygun görüşü ile birlikte, bu talep Maliye Bakanlığına gönderilir. Maliye Bakanlığınca da uygun görülmesi halinde, adına kesin izin verilen yatırımcı lehine 6831 sayılı Orman Kanununun 115 inci maddesine ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre; kat irtifakı kurulmaması kaydıyla irtifak hakkı tesis edilir. Maliye Bakanlığı irtifak hakkının tapuya tescili sırasında kesin izin sözleşmesinde gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir. Kesin iznin irtifak hakkına dönüştürülmesi halinde resmi senet hükümleri uygulanır.

(16) Kesin izin; sürenin dolması, izin sahibinin vazgeçmesi, bu Yönetmelik ve taahhüt senedi hükümlerine aykırı davranılması, Kültür ve Turizm Bakanlığınca verilen turizm yatırım belgesi veya turizm işletme belgesinin alınamaması, bu belgelerden iptal edilmiş olanların en geç 1 yıl içinde yenilenmemiş veya süre verilmemiş olması hallerinde, Bakanlık onayı ile iptal edilerek, sona erer. İptal işlemi ilgiliye tebliğ edilir. Varsa irtifak hakkı da kaldırılır. Devlet ormanları üzerindeki her türlü bina ve tesisler eksiksiz ve bedelsiz olarak en geç üç ay içinde orman idaresinin tasarrufuna geçer. Söz konusu bina ve tesisler Genel Müdürlükçe değerlendirilir.

Önceden yapılan müracaatların değerlendirilmesi

GEÇİCİ MADDE 3 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önceki müracaatlardan değerlendirme aşamasında olan taleplere bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce verilen ön izinlerin süre uzatımlarında da herhangi bir bedel alınmaz.

ONUNCU BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 43 – (1) 22/3/2007 tarihli ve 26470 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Sayılan Alanlarda Verilecek İzinler Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 44 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 45 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Orman ve Su İşleri Bakanı yürütür.

15 Eylül 2011 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı : 28055

YÖNETMELİK

Gıda,Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

SAN-JOSE KABUKLU BİTİ İLE MÜCADELE HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, san-jose kabuklu bitinin yayılışının tespiti, yayılmasının engellenmesi ve mücadelesinin yapılmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, san-jose kabuklu bitinin sürveyi, tespit edilmesi, yayılmasının önlenmesi, mücadelesinin yapılması için alınması gereken asgari önlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 15 inci maddesine dayanılarak,

b) Avrupa Birliğinin 7/11/2006 tarihli ve 2006/91/EC sayılı San-Jose Kabuklu Bitinin Kontrolüne İlişkin Direktifine paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Bitkiler: Meyve ve tohumları hariç canlı bitkiler ve bitkilerin canlı kısımlarını,

c) Bulaşık bitki veya meyve: Ölü oldukları teyit edilmedikçe bir veya birden fazla san-jose kabuklu bitlerinin üzerinde bulunan bitki veya meyveyi,

ç) Değerlendirme sürveyi: Faydalı ve zararlı organizmaların var olduğu yerlerde yoğunluklarını belirlemeyi,

d) Enstitü: Bakanlığa bağlı zirai mücadele araştırma faaliyetlerini yürüten enstitü, istasyon ve kuruluşları,

e) Fidanlık: İçerisinde nakil, çoğaltma veya dağıtım amaçlı olarak tek tek köklendirilmiş bitkilerin yetiştirildiği plantasyonları,

f) Keşif sürveyi: Herhangi bir faydalı veya zararlı organizmanın bir ülkede veya herhangi bir ülkenin bir yerinde var olup olmadığını tespit etmeyi,

g) Müdürlük: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini,

ğ) San-jose kabuklu biti/Quadraspidiotus perniciosus (Comst.): Ağaçların gövde, dal, dalcık, sürgün, meyve, yaprak ve tomurcuklarında özsuyu emmek suretiyle zarar yapan kabuklu bit türünü,

h) Sınırlandırma sürveyi: Bir yerde yeni tespit edilen veya eskiden beri varlığı bilinen faydalı veya zararlı organizmaların yayılış alanını belirlemeyi,

ı) Sürvey: Zirai mücadele ve karantina çalışmalarında yararlanılmak üzere; böcek, akar, nematod, yabancı ot ve parazit bitkiler, fungus, bakteri, virus ve mikoplazma gibi faydalı ve zararlı organizmaların bir yerde var olup olmadığını, var ise yayılış alanını ve yoğunluğunu tespit etmeyi,

i) Zararlı organizma: San-jose kabuklu biti zararlısını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sürvey, Sürveylerin Yapılması ve Sonuçlarının Bildirimi

Sürvey

MADDE 5 – (1) Konukçu bitkilerin dikili olduğu alanlarda san-jose kabuklu bitinin tespitine yönelik olarak belirli aralıklarla sürveyler yürütülür.

(2) San-jose kabuklu bitinin ortaya çıkışını tespit etmek amacıyla en az yılda bir kez öncelikle cydonia, juglans, malus, prunus, pyrus, ribes ve vitis gibi meyve fidanları ve ikincil olarak da acer, cotoneaster, crataegus, euonymus, fagus, ligustrum, populus, rosa, salix, sorbus, syringa, tilia ve ulmus gibi konukçu bitkiler ve meyveleri kontrol edilir.

Sürveylerin yapılması ve sonuçlarının bildirimi

MADDE 6 – (1) Sürveylerde alınacak örnek miktarı ve örnek alma zamanı enstitülerce belirlenir. Sürveyler müdürlükler tarafından yapılır.

(2) Bu zararlı organizmanın görüldüğü yerlerde sınırlandırma ve değerlendirme, görülmediği yerlerde keşif sürveyleri yürütülür. Sürvey sonuçları gerekli bilgileri içerecek şekilde her yıl 31 Aralık tarihine kadar Bakanlığa bildirilir. Bunun dışındaki tespitler ya da şüpheli durumlar acilen Bakanlığa bildirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Önlemler

Bulaşık alanlarda alınacak önlemler

MADDE 7 – (1) Bulaşıklık tespit edilmesi halinde aşağıdaki önlemler alınır.

a) Fidanlıklardaki bütün bulaşık bitkiler imha edilir.

b) Bulaşık veya bulaşık olduğundan şüphelenilen tüm bitkiler ve yaş meyveleri ile bulaşık olan alanlarda halen yetiştirilmekte olan diğer tüm bitkiler ve yaş meyveleri, bulaşık olmayacak şekilde muamele edildikten sonra nakledilir.

c) Bulaşık alanda çoğaltım amacıyla yetiştirilen tüm köklü san-jose kabuklu biti konukçu bitkileri ve bu bitkilerin parçaları, san-jose kabuklu bitinin yok edileceği şekilde işlemden geçirilmiş olmaları halinde bulaşık alan içerisinde tekrar yetiştirilebilir veya nakledilebilir.

(2) Sürveylerde talimata uygun olarak alınan bir örnekte zararlı organizmanın varlığı doğrulandığında, bulaşık alanların sınırları belirlenir ve çevresindeki alanların korunmasını temin edecek şekilde bir güvenlik kuşağı oluşturulur. San-jose kabuklu bitinin varlığını tespit etmek açısından, güvenlik kuşağının içerisindeki konukçu bitkiler gözetim altına alınır ve yılda en az bir kez denetlenir. Bulaşık alanlar ve güvenlik kuşağında konukçu bitkiler, bu zararlı organizmanın kontrol altına alınması ve yayılmasının önlenmesi açısından uygun biçimde muamele edilir. Bu amaçla; toprakta köklendirilenler hariç bulaşıklığın bulunduğu herhangi bir bitki partisinde ve yaş meyve partisinde, bulaşık bitkiler ve meyveler imha edilir ve partideki diğer bitki ve meyveler, hala mevcut olabilecek san-jose kabuklu bitlerinin yok edileceği şekilde muamele edilir veya işlemden geçirilir.

Önlemlerin kaldırılması

MADDE 8 – (1) San-jose kabuklu biti ile mücadele etmek için alınan önlemler, bu zararlı organizmanın bulunmadığı ortaya konulduktan sonra Bakanlık tarafından kaldırılır.

Bulundurma yasağı

MADDE 9 – (1) San-jose kabuklu biti ile bulaşık bitki ve meyvelerin bulundurulması yasaktır.

Bakanlığın yetkisi

MADDE 10 – (1) Zararlı organizma ile ilgili olarak periyodik denetimlerin yapıldığı, yeterli kontrol önlemlerinin alındığı, uygun mücadele yöntemleri ve koruyucu önlemlerin uygulandığı ve yayılma riskinin olmadığı yerlerde Bakanlık 7 nci maddede belirtilen önlemler istisna olmak kaydıyla, bilimsel ve bitki sağlığı amaçlı testler ve seleksiyon çalışmalarına izin verebilir.

Ek tedbirler

MADDE 11 – (1) San-jose kabuklu bitinin konukçusu olduğu bitkilerin üretim bölgelerinde, zararlı organizmanın yayılmasını engellemek ve kontrol altına almak amacıyla gerektiğinde Bakanlıkça ilave önlemler alınabilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 38 inci maddesinin ilgili hükümlerine göre idari yaptırım uygulanır.

Yürürlük

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

TARIM VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞI TEŞKİLATLANMA VE DESTEKLEME GENEL MÜDÜRLÜĞÜ KONTROLÖRLERİ ATAMA, GÖREV VE YETKİ YÖNETMELİĞİ

Resmi Gazete Yayın Tarihi : 15 Ekim 2003

Sayı                                          : 25266

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç ve Kapsam

Madde 1 —

Bu Yönetmeliğin amacı; Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğü kontrolörlerinin atama, görev, yetki ve sorumlulukları ile çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.

Hukuki Dayanak

Madde 2 —

Bu Yönetmelik, 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu, 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu, 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanununun ilgili maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 3 —

Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

Bakan: Tarım ve Köyişleri Bakanını,

Genel Müdürlük: Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğünü,

Genel Müdür: Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürünü,

Başkan: Kontrolörler Başkanı olarak görevlendirilen Başkontrolör veya Kontrolörü,

Kontrolör: Başkontrolör, Kontrolör ve Stajyer Kontrolörü,

Denetim: Genel denetimi, incelemeyi ve soruşturmayı,

Kuruluş: 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulmuş Tarımsal Amaçlı Kooperatif ve üst kuruluşlarını, 1581 sayılı Kanuna göre kurulmuş Tarım Kredi Kooperatifleri ve üst kuruluşlarını, 6964 sayılı Kanuna göre kurulan Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliğini, 441 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 11 inci maddesinin (a) fıkrası uyarınca kurulan Birlikleri ve 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanununa göre kurulan Birlikleri ve Merkez Birliğini,

KPSS (Kamu Personeli Seçme Sınavı) : Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM) Başkanlığınca, 18/3/2002 tarihli ve 2002/3975 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan “Kamu Görevlerine İlk Defa Atanacaklar İçin Yapılacak Sınavlar Hakkında Genel Yönetmelik” hükümlerince yapılan Kurumlar İçin Merkezi Seçme Sınavını,

Meslek Giriş Sınavı: Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezince yapılan Kamu Personeli Seçme Sınavı’nda (KPSS) Bakanlıkça her sınav döneminde tespit edilen puan türlerine asgari puan almış olanlar arasından Genel Müdürlükçe yapılacak olan yazılı ve sözlü sınavını,

Yönetmelik: Bu Yönetmeliği, ifade eder.

Başkan ve Kontrolörlerin İdari Bağlılığı

Madde 4 —

Kontrolörler Bakan adına denetim yaparlar. Kontrolörler Başkanı doğrudan Genel Müdüre bağlıdır. Bu yetki devredilemez.

Kontrolörler Başkanının Görevlendirilmesi

Madde 5 —

Kontrolörlerin çalışmalarını düzenlemek, izlemek, raporlarını değerlendirmek ve büro hizmetlerinin yürütülmesini sağlamak üzere; Genel Müdürün teklifi ve Bakanın onayı ile stajyerlik dahil en az sekiz yıl başarılı Kontrolörlük yapmış ve olumlu sicil almış Başkontrolörler veya Kontrolörler arasından Kontrolörler Başkanı görevlendirilir.

Görev Merkezi

Madde 6 —

Kontrolörlerin ve Başkanın görev merkezi Ankara’dır.

İKİNCİ BÖLÜM

Görev, Yetki ve Yükümlülük

Çalışma ve Yetki Alanı

Madde 7 —

Kontrolörlerin ve Başkanın görev ve yetki alanındaki herhangi bir birim; yönetmelik, genelge ve benzeri düzenlemelerle yetki alanı dışına çıkartılamaz. Herhangi bir birim mutat ve makul süreler haricinde ve yasal bir gerekçe olmaksızın denetim dışı tutulamaz.

Kontrolörler Başkanının Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Madde 8 —

Kontrolörler Başkanı, Baş kontrolör sıfat ve yetkisine sahip olup, Makamın emir ve onayı üzerine doğrudan Bakan adına aşağıdaki görevleri yapar:

a) Bakanlığın görev ve yetki sahasına giren kooperatif ve üst kuruluşları ile desteklenmek üzere Genel Müdürlüğün yatırım ve transfer programlarında bulunan kooperatif ve üst kuruluşlarının, Tarım Kredi Kooperatif ve üst kuruluşlarının, 441 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 11 inci maddesinin (a) fıkrası ile Hayvan Islahı Kanunu hükümlerine göre kurulan birlikler ve Merkez Birliğinin, Ziraat Odaları ve Türkiye Ziraat Odaları Birliğinin teknik durumları ile idari, mali ve hukuki yönden hesap, işlem ve mal varlıklarını denetletmek,

b) Bakanlığın yetki alanına giren tüm kooperatif, birlik ve ziraat odaları ile üst kuruluşlarının ilgilileri hakkındaki ihbar konularını tetkik etmek, suç unsuru tespit edildiğinde sorumluları ile ilgili olarak gerekli yasal işlemleri yapmak,

c) Kooperatif, birlik ve ziraat odaları ile üst kuruluşlarının normal denetimini yapmak, konusu suç teşkil etmeyen eksiklikler için tebligatta bulunmak, belirlenen sürede eksikliklerin tamamlanmaması halinde kanuni takibat yapılmak üzere ilgili mercilere durumu intikal ettirmek,

d) Gayri-faal oldukları ve faaliyetlerini sürdürme imkanı olmadığı tespit edilen kooperatif ve üst kuruluşlarının feshini talep etmek,

e) Kooperatifçiliğin tanıtılması ve yayılmasında, kooperatif personeli ile ortaklarının eğitilmesinde Bakanlığın ilgili birimleri ile işbirliği yapmak,

f) Yapılan denetimler sonucunda konusu suç teşkil eden işlemleri tespit edilen, Bakanlık ve diğer kamu görevlileri ile özel hukuk hükümlerine tabi gerçek ve tüzel kişiler hakkında özel kanunlarla belirtilen şekilde işlem yapmak,

g) Kontrolörleri yönetmek, çalışmalarını düzenlemek ve kontrol etmek,

h) Gerekli görülen hallerde bizzat denetleme ve inceleme yapmak, gerçek ve tüzel kişiler hakkında özel kanunlarla belirtilen şekilde işlem yapmak,

i) Kontrolörlerin çalışma programını düzenlemek ve uygulamasını sağlamak,

j) Kontrolörlerin denetim ve inceleme yapacağı yerleri tespit etmek ve bunlar için Genel Müdürlükten veya gerektiğinde Bakanlık Makamından onay almak, gerekirse kontrolörlerin çalışmalarını mahallinde bizzat izlemek, Baş kontrolörler veya Kontrolörler vasıtasıyla ilgili birimleri denetletip varsa darboğazların çözümüne yardımcı olmak, Kontrolörlerin görevlerini ve görev yerlerini gerektiği hallerde değiştirmek,

k) Kanun, tüzük ve yönetmelik hükümlerine göre Kontrolörler ile büro personelinin disiplin suçları ve görev değişikliği hususlarında Genel Müdürlüğe teklifte bulunmak,

l) Raporları; usul, şekil ve mevzuat bakımından incelemek, göreceği hataları düzelttirmek varsa eksiklikleri tamamlattırmak,

m) Raporlarda belirtilen hususlarda hemen yapılması gereken işlemler ve alınması gereken tedbirleri Makama ivedi olarak sunmak,

n) Makam tarafından verilen mevzuatla ilgili çalışmaları yapmak,

o) Sınav kurullarında görev almak ve sınavlarla ilgili işlemleri yürütmek,

p) Makam tarafından verilecek benzeri görevleri yapmak.

Kontrolörlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Madde 9 —

Kontrolörler;

a) Bakanlığın görev kapsamındaki kooperatifler, birlikler, ziraat odaları ve bunların üst kuruluşlarının; hesap, işlem ve mal varlıklarını idari, mali, hukuki ve teknik yönden denetlemek,

b) Denetimi yapılan birimlerin; yönetim ve denetleme organları ile personeli hakkında gerekli inceleme ve soruşturmaları yapmak,

c) Yapılan denetimler sonucunda, konusu suç teşkil etmeyen eksiklikler için denetlenen birim yetkililerine tebligatta bulunmak, ilgilileri uyarmak ve gerekli bilgilerle donatmak,

d) Gayri-faal oldukları ve faaliyetlerini sürdürme imkanı olmadığı tespit edilen kooperatif ve üst kuruluşlarının fesihlerini talep etmek,

e) Kooperatifçilik kapsamına giren konularda ve denetimi yapılan birimlerle ilgili mevzuatın uygulanmasında görülen aksaklıklar hakkında incelemeler yapmak ve düşüncelerini bildirmek,

f) Yapılan denetimler sonucunda konusu suç teşkil eden işlemleri tespit edilen, Bakanlık ve diğer kamu görevlileri ile özel hukuk hükümlerine tabi gerçek ve tüzel kişiler hakkında özel kanunlarla belirtilen şekilde işlem yapmak,

g) Kontrolörler Başkanına yardımcı olmak,

h) Denetimle ilgili konularda gerekli gördüklerinde yazılı cevap şeklinde yada ifade almak suretiyle ilgililerin bilgilerine başvurmak,

i) Kontrolörlerce düzenlenen ve Başkan tarafından havale olunan raporları değerlendirmek,

j) Denetim, inceleme ve soruşturma sırasında gizli de olsa bütün defter, dosya ve belgeleri istemek, görmek, incelemek ve gerektiğinde zimmet karşılığında almak,

k) Denetim esnasında ihtiyaç duyulması halinde teknik konularda ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile meslek odalarından yardım istemek,

l) Makam tarafından verilecek benzeri görevleri yapmak ile görevli ve yetkilidirler.

Kontrolörler, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu, 6964 sayılı Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Kanunu, 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanunu ile diğer mevzuatta öngörülen yetkilerini tam olarak kullanmak, görevlerini eksiksiz yerine getirmekten yürürlükteki mevzuat çerçevesinde sorumludurlar.

Yardım Zorunluluğu

Madde 10 —

Kontrolörlere görevleri sırasında ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığı teşkilatı yetkilileri tarafından gereken her türlü yardımda bulunulması, kolaylığın gösterilmesi ve gerekli tedbirlerin alınması zorunludur. Gerekli hallerde mülki idare amirlerinden de yardım alınabilir.

Kontrolörün talebi üzerine teknik konularla ilgili olarak, tüm kamu kurum ve kuruluşları ile meslek odaları gecikmeye mahal vermeksizin her türlü yardımda bulunmakla görevlidir.

Denetime Tabi Olanların Ödev ve Sorumlulukları

Madde 11 —

Denetime tabi olanların ödev ve sorumlulukları şunlardır;

a) Denetim veya soruşturmaya tabi birim yetkilileri ile görevli müdür ve tüm personel; para ve para hükmündeki kağıtlar, ambar ve depolarında bulunan mallar, ilgili belge, doküman ve defterleri gizli de olsa bütün vesikaları ile birlikte Kontrolöre göstermek, saymasına ve tetkik etmesine yardımda bulunmak zorundadırlar,

b) Denetim yapılan yerde görevli memur ve personel ile diğer alakadarlar, Kontrolörün gerekli gördüğü evrak, kayıt ve belgelerin suretlerini veya asıllarını tekide mahal bırakmadan vermek zorundadırlar, asılları alınan evrak ve belgelerin Kontrolörün mühür ve imzası ile tasdik edilmiş suretleri dosyasında saklanmak üzere evrak ve belgelerin alındığı yere verilir,

c) Denetime tabi birim yöneticileri; denetim hizmetlerinin gereklerine uygun biçimde yürütülebilmesi için Kontrolöre görevi süresince uygun bir yer sağlamak ve gerekli diğer tedbirleri almak zorundadırlar,

d) Denetlenen birim görevlilerine verilmiş izinlerin kullanılması, gerektiğinde Kontrolörün isteği üzerine denetim sonuna kadar durdurulabilir, iznini kullanmaya başlamış olan görevli, Kontrolörün isteği üzerine geri çağrılabilir. Denetime tabi olanlar ile denetlenen birim görevlileri, Kontrolörce sorulan sözlü ve yazılı soruları da geciktirmeden cevaplandırmakla yükümlü olmaları yanında bu yönde hiçbir engel gösteremez, üstlerinden izin almak gibi mazeret ileri süremezler,

e) Denetlenen birim ve denetim konuları ile ilgili olmak kaydıyla ilgililer, Kontrolörün talebi doğrultusunda yazılı cevap yada bilgi vermekle görevlidirler.

Kontrolörlerin Uyacakları Hususlar

Madde 12 —

Kontrolörler, bulundukları yerlerde görev ve sıfatlarının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak nitelikte davranışlarda bulunamazlar.

Kontrolörler;

a) Denetimi yapılan kuruluşun idari işlerine karışamazlar. Evrak, defter ve kayıtlar üzerine şerh koyamazlar, (Görülmüştür ibaresi, Resmi Mühür ve imza hariç) ilave ve düzeltme yapamazlar,

b) Denetime tabi kuruluş yetkilileri ile hususi münasebet tesis edemezler ve yetkilerini özel işlerinde kullanamazlar (Beşeri ve sosyal ilişkilerin gerektirdiği hususlar bu yasakların dışındadır),

c) Denetime gidecekleri yerleri, yapacakları işleri ve görevleri dolayısıyla edindikleri gizli bilgi ve belgeleri hiçbir şekilde açıklayamazlar,

d) Denetim anında ve raporlarda, muhataba karşı hakaret içeren davranış ve ifadelerde bulunamazlar.

Denetim Programı ve Görevlendirme

Madde 13 —

Kontrolörler, Makamdan alınan genel yıllık program onayı ile konunun lüzum ve acili yetine binaen sonradan zuhur edecek denetim taleplerine istinaden münferit veya heyetler halinde Makam Onayı ile görevlendirilirler ve aldıkları görevlerin neticelerini Başkana rapor halinde sunarlar.

Görevlendirmeler coğrafi ve iklim şartları dikkate alınarak ve Kontrolörler arasında eşitlik gözetilerek yapılır. Başkan, programların uygulanmasında lüzum hasıl olduğu takdirde, gereken değişikliği yapmaya, bir programı bir Kontrolör veya heyetten alıp diğer bir Kontrolör veya heyete vermeye veya benzeri tedbirleri almaya yetkilidir.

Programların uygulanmasında belirtilmiş olan sıraya uyulması esastır. Ancak, sonradan ortaya çıkan durum ve ihtiyaca göre gerekli sıra değişikliği Başkanın izni ile yapılabilir.

Kontrolörler çalışmalarını tespit edilen sürede bitirirler. Haklı ve zorunlu sebeplerle bu süre Başkan tarafından uzatılabilir.

Müşterek Çalışmalar

Madde 14 —

Denetim programlarının heyetler halinde uygulanmasında, her heyete dahil Kontrolörlerden en kıdemlisi Makam Onayına istinaden heyet başkanı olarak çalışmaları düzenler. Heyet Başkanı işe başlarken ve çalışmaların devamı sırasında, denetim ve tetkiklere verilecek en uygun yönü tayin, işlerin seyrini takip ve sonuç alınmasını sağlayabilecek fikir ve tedbirlerin uygulanmasını temin eder. Çalışmaların seyri hakkında zaman zaman veya talep halinde Başkana özel bilgi veya ara rapor verir.

İşlerin Süresinde Bitirilememesi ve İşin Devri

Madde 15 —

İşlerin zamanında bitirilemeyeceği yolundaki emarelerin belirmesi halinde Kontrolörler;

a) Kendilerine verilen işleri ara vermeden bizzat yapıp bitirirler. Süresinde tamamlanamayacağı anlaşılan işler hakkında Başkana zamanında bilgi verip alacakları talimata göre hareket ederler.

b) Kontrolörlere verilen işin devredilmemesi esastır. Geri bırakma ve devir zorunluluğu doğarsa Kontrolörler, ellerindeki işleri Başkanın yazılı emri veya müsaadesi ile başka bir Kontrolöre devredebilirler.

c) Devredilecek işler için devri yapacak Kontrolör bir “Devir Notu” hazırlar. En az üç nüsha olarak hazırlanacak “Devir Notu”na;

– Devredilen işin ne olduğu,

– Devir gününe kadar;

İşin hangi kısmının ne dereceye kadar incelendiği,

İş hakkında ne gibi görüş veya kanaate varıldığı,

Beliren görüş ve kanaat olarak işin özelliğine göre bundan sonraki en uygun inceleme ve soruşturma şeklinin ne olması gerekeceği,

hakkındaki düşüncelerini yazarlar.

Bundan başka devredilen işe ait düzenlenecek belgeleri sıra numarası altında gösteren dizi pusulasının bir nüshasını, işe ait defter ve belgelerle birlikte (Denetimi yapılan birimin faaliyetinin kesif olması veya bir kaç hesap yılını kapsaması halinde belgelerin dönemler itibariyle kaç klasör veya dosyadan müteşekkil olduğunun zikredilmesi yeterlidir) işi devralan Kontrolöre imza karşılığı verir.

Devir Notunun ve Dizi Pusulasının ikinci nüshası bir yazı ile devreden Kontrolör tarafından Başkana gönderilir, üçüncü nüsha devreden Kontrolörde kalır.

Yardımcı Personel

Madde 16 —

Aşağıdaki görevleri yapmak üzere Başkanın emri altında, bir şef ve yeterli sayıda büro personeli Genel Müdürün Onayı ile görevlendirilir.

Büroda çalışan şefin görevleri şunlardır;

a) Başkana intikal eden her türlü evrakın kaydını tutmak ve cevaplarını sevk etmek,

b) Kontrolörlerden gelen rapor veya tahkikat evrakını kayıt etmek ve ilgili olduğu yerlere vererek takip etmek,

c) İşleri biten rapor ve evrakı düzenli bir şekilde muhafaza etmek,

d) Kontrolörlerin çalışma ve hakediş cetvellerini zamanında inceleyerek tahakkuka ait işlemleri hazırlamak,

e) Başkanın ve Kontrolörlerin çalışmaları ile ilgili kayıt ve dosyaları tutarak, özel arşivinde muhafazasını sağlamak,

f) Başkan, Baş kontrolör, Kontrolör ve Stajyer Kontrolörler tarafından verilecek raporları yazmak, diğer görevleri yapmak.

Başkan, Başkana yardımla görevlendirilen Baş kontrolör ve Kontrolörlere karşı şefliğin idaresinden birinci derecede büroda görevli şef sorumludur. Büro işlerinde gizlilik esastır. Büroda görevli şef ve personel; rapor, yazışma ve diğer dosyaları Başkanın izni olmadan kimseye gösteremez, veremez ve görevleri dolayısıyla edindikleri bilgileri açıklayamazlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Stajyer Kontrolörlük Yarışma Sınavına İlişkin Esaslar

Kontrolörlüğe Giriş

Madde 17 —

Kontrolörlüğe, giriş sınavı ile Stajyer Kontrolör olarak girilir. Giriş sınavı yapılmadan atama yoluyla Kontrolör alınamaz.

Giriş sınavı; 18/3/2002 tarihli ve 2002/3975 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan “Kamu Görevlerine İlk Defa Atanacaklar İçin Yapılacak Sınavlar Hakkında Genel Yönetmelik” hükümleri uyarınca yapılan Kamu Personeli Seçme Sınavı (KPSS) ile Bakanlıkça bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılan meslek giriş sınavı bölümlerinden oluşur.

Meslek giriş sınavı, Genel Müdürlükçe teklif edilerek Bakanlık onayına istinaden yazılı ve sözlü olarak yapılan iki aşamalı bir sınavdır. Yazılı sınavda başarılı olamayanlar sözlü sınava alınamazlar. Meslek giriş sınavına katılabilmek için KPSS’nda Bakanlıkça her sınav döneminde tespit edilen puan türünden asgari puanı almış olmak gerekir.

Stajyer Kontrolörlerin, genel müdürlüğün görev ve hizmet alanları esas tutularak %20’si Veteriner, Ziraat, Bilgisayar, İnşaat, Makine ve Elektrik-Elektronik mühendisliği bölümlerinden, %80’i ise Sosyal Bölümlerden (Hukuk, Siyasal, İktisat, İşletme, İktisadi ve İdari Bilimler) olmak üzere en az dört yıllık fakülte mezunları arasından seçilerek atamaları yapılır.

Meslek Giriş Sınavı Şartları

Madde 18 —

Stajyer Kontrolörlük meslek giriş sınavına katılabilmek için;

a) 17 nci maddede belirtilen giriş sınavında Bakanlıkça her sınav döneminde tespit edilecek puan türünden asgari puanı almış olmak,

b) Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesindeki yazılı niteliklere haiz olmak,

c) Sınavın açıldığı yılın Ocak ayı başında 30 yaşını doldurmamış olmak (Askerlik hizmetini yapmış olanlar için bu süreye 2 yıl eklenir),

d) Siyasal Bilgiler, Hukuk, İktisat, İşletme, İktisadi ve İdari Bilimler Fakülteleri ile Veteriner ve Ziraat fakülteleri, mühendislik fakültelerinin Bilgisayar, İnşaat, Makine ve Elektrik-Elektronik bölümleri ile en az dört yıl eğitim veren ve denkliği yetkili makamca kabul edilen yerli ve yabancı fakültelerin birinden mezun olmak,

e) Kontrolörlük karakter ve vasıflarına haiz bulunmak (Bu bentte belirtilen husus, giriş sınavından önce Makam tarafından görevlendirilecek Kontrolörce yapılacak inceleme ile tespit edilir),

f) Erkek adaylar için askerlik hizmetini yapmış olmak veya sınav erteletmiş bulunmak,

şartları aranır.

Meslek Giriş Sınavının Duyurulması

Madde 19 —

Meslek giriş sınavının yapılış tarihi, yeri, giriş şartları, sınav konuları ve diğer hususlar Resmî Gazete ve Türkiye genelinde yayımlanan en az iki gazetede duyurulur.

Son ilan, sınav tarihinden en az bir ay önce yapılır.

Adayların başvuru ve kayıt süresi sınavların başlama tarihinden en çok 15 gün öncesine kadar devam edecek şekilde tespit olunur.

Meslek Giriş Sınavı İçin İstenecek Belgeler

Madde 20 —

Meslek giriş sınavına girmek isteyenler Genel Müdürlüğe; iki adet fotoğraf, aday formu ve yüksek öğrenim durumunu gösterir diploma veya bitirme belgesi ile Merkezi Eleme Sınavını Kazandı belgesinin aslı veya noter onaylı sureti ile müracaat ederler.

Aday formunda; adayın adı ve soyadı, doğum yeri ve tarihi, mezun olduğu yüksek öğretim kurumu ve gerekli diğer bilgiler bulunur.

Yazılı sınavı kazanan adaylardan, sözlü sınavlardan önce aşağıdaki belgeler istenir:

a) Nüfus cüzdanın örneği.

b) Sağlam ve her türlü iklim ve yolculuk şartlarına dayanıklı olduğuna dair tam teşekküllü resmi hastanelerden alınacak sağlık kurulu raporu (Bu rapor sözlü sınavı kazanıldıktan sonra atama yapılmadan önce verilir).

c) Askerlik görevini yaptığını veya tecil durumunu gösterir belgenin aslı veya tasdikli sureti.

d) 4,5 X 6 ebadında (6) fotoğraf.

e) Cumhuriyet Başsavcılığından son altı ay içinde alınmış sabıka kaydı belgesi,

f) Kendi el yazısı ile yazılmış özgeçmişi (Bu özgeçmişte; Baba ve ana adları ile meslek veya işleri, yüksek öğrenim yaptığı okul ve yeri, kendisi hakkında bilgi verebilecek iki kişinin adları ve adresleri varsa telefon numaraları ile yüksek tahsilden sonra ne gibi işler yaptığı ve benzeri belirtilir).

Postayla ve eksik belgelerle yapılmış başvurular dikkate alınmaz.

Adaylık Belgesi ve Sınav Yeri

Madde 21 —

Stajyer Kontrolörlük meslek giriş sınavına katılacaklara; Genel Müdürlükçe fotoğraflı ve onaylı “Adaylık Belgesi” verilir. Sınavlara, ancak bu belgenin gösterilmesi suretiyle girilebilir.

Yazılı ve sözlü sınav Ankara’da yapılır. Yazılı sınava (KPSS) sonuçlarına göre Bakanlıkça belirlenen puan türünde adaylardan açıktan atama izni alınmış kadro kontenjanının yirmi katından fazla olmamak üzere belirlenen sayıda aday çağrılır.

Meslek Giriş Sınavı Konuları ve Genel Esaslar

Madde 22 —

Stajyer Kontrolörlük meslek giriş sınav konuları, Genel Müdürlüğün hizmet alanı esas tutularak Teknik ve Sosyal bölümler olmak üzere iki bölüm halinde aşağıdaki konulardan seçilmek ve yürürlükteki mevzuat hükümleri esas alınmak suretiyle yapılır;

A – Teknik Bölümler:

a) Veteriner hekimler ile Ziraat, İnşaat, Makine, Bilgisayar ve Elektrik-Elektronik mühendisleri için; mesleklerinin genel esasları ve Bakanlığın hizmetleriyle ilgili genel teknik konular, kooperatif hukuku ve genel kooperatifçilik bilgileri, inkılap tarihi ve yabancı dil (İngilizce, Fransızca, Almanca dillerinden birisi)

B – Sosyal Bölümler:

a) Hukuk;

(1) Anayasa Hukuku, İdare Hukuku (Genel esaslar ve İdari Yargı),

(2) Kooperatifler Hukuku ve Genel Kooperatifçilik Bilgileri,

(3) Ceza Hukuku, Medeni Hukuk, Borçlar Hukuku,

(4) Ticaret Hukuku, (Genel Esaslar, Anonim Şirkete ait hükümler ve Kıymetli Evrak)

(5) Ceza Muhakemeleri Usulü Hukuku (Genel Esaslar),

(6) Vergi Hukuku ve Türk Vergi Sistemi,

b) İktisat;

(1) İktisat teorisi (Mikro-Makro ekonomi),

(2) Güncel ekonomik sorunlar,

(3) Para, Banka ve kredi, Milli Gelir,

(4) İşletme denetimi ve Finansal Yönetim,

c) Maliye;

(1) Kamu Giderleri ve Gider Kanunlarının Esasları,

(2) Bütçe ve Bütçe Çeşitleri, Kamu Borçları, Maliye Politikası,

d) Muhasebe;

(1) Genel Muhasebe,

(2) Bilanço Analizi ve Teknikleri,

(3) Ticari Hesap,

e) Yabancı Dil (İngilizce, Fransızca, Almanca dillerinden birisi)

f) İnkılap Tarihi.

Meslek Giriş Sınavının Esasları

Madde 23 —

Meslek giriş sınavlarını sevk ve idare sorumluluğu sınav kuruluna ait olmakla birlikte, yukarıdaki konulara ait yazılı ve sözlü sınav soruları söz konusu kurul tarafından hazırlanır veya gerektiğinde ilgili kuruluşlara hazırlattırılabilir. Sosyal bölümlerde sınav soruları İnkılap Tarihi ve yabancı dil gruplarının her biri için % 10, hukuk, iktisat, maliye ve muhasebe gruplarının her biri için % 20 ağırlığında; Teknik bölümlerde ise İnkılap Tarihi, yabancı dil gruplarının her biri için % 10, mesleklerinin genel esasları ve Bakanlığın hizmetleriyle ilgili genel teknik konular % 50, kooperatif hukuku ve genel kooperatifçilik bilgileri için % 30 olmak üzere adayların bütün bilim dallarından bilgilerini ölçecek şekilde düzenlenir. Soruların hazırlanmasında ve saklanmasında gizlilik esastır.

Yazılı ve sözlü sınav soruları, sınav kurulu tarafından konularına göre hazırlanıp cevaplar belirlendikten sonra imzalanıp ayrı ayrı zarfların içine konularak mühürlenir ve sınav kurulu başkanı tarafından muhafaza edilir.

Yazılı sınavlar; sınav kurulunun gözetimi altında yapılır, sınav kuruluna yardımcı olmak üzere gözlemci olarak Genel Müdürlükçe ayrıca Kontrolörler görevlendirilebilir.

Adayların kimlikleri tespit edildikten sonra kapalı ve mühürlü soru zarfları açılarak sorular yazdırılır veya dağıtılır. Cevaplar sınava girenlere dağıtılan mühürlü kağıtlara yazılır.

Sınav kurulu; sınav disiplinini sağlamak, kopya çekilmesine, başkasının yerine sınava girilmesine engel olmak ve sınavı düzenli bir biçimde yürütmekle yükümlüdür.

Bu arada, kopyaya teşebbüs edenler sınavdan çıkarılır, bir daha giriş sınavına alınmazlar. Sınav süresi sınav başlamadan önce adaylara duyurulur.

Sınav Kurulu

Madde 24 —

Stajyer Kontrolörlük meslek giriş sınavını yapacak kurul; Bakanlık Makamının Onayı ile Müsteşar veya Müsteşar Yardımcılarının birinin Başkanlığında, Genel Müdür, Kontrolörler Başkanı ve iki Başkontrolör veya Kontrolör olmak üzere beş üyeden oluşur. Ayrıca, yeteri kadar yedek üye tespit edilir.

Meslek giriş sınavında yabancı dil bilgisinin değerlendirilmesi için gerektiğinde ilgili Fakülte ve Yüksekokulların Öğretim Üyeleri veya Bakanlığın bu konuda ihtisası olan personelinden yararlanılabilir.

Yazılı Sınav

Madde 25 —

Yazılı sınav sorularının hazırlanması, yazılı sınavın yapılış şekli, yazılı sınav kağıtlarının incelenip değerlendirilmesi ve yazılı sınav sonuçlarının duyurulması hususlarında aşağıdaki hükümler uygulanır.

a) Yazılı sınav sorularının hazırlanması; Meslek giriş sınavının yazılı kısmına ait sorular 24 üncü maddede belirtilen sınav kurulunca önceden hazırlanır. Hazırlanan sorular sınav kurulu üyelerince imzalandıktan sonra ayrı ayrı mühürlü zarflar içine konularak kurulca kararlaştırılan şekilde sınavın başlayacağı zamana kadar saklanır. Sınav soruları her gruptan en az üç soruyu ihtiva etmek üzere adayların mümkün olduğu kadar bütün bilim dallarından bilgilerini yoklayacak şekilde düzenlenir.

b) Yazılı sınavın yapılış şekli; Yazılı sınav 24 üncü maddede belirtilen sınav kurulu ile diğer görevlilerin gözetiminde yapılır. Adayların kimlikleri tespit edildikten sonra mühürlü ve başlıklı soru zarfları bütün adaylara gösterilerek bunların sağlam, kapalı ve mühürlü olduğuna dair bir tutanak düzenlenir. Bu tutanak adaylardan ikisi tarafından da imzalanır. Bundan sonra zarflar açılarak, sorular yazdırılır veya Genel Müdürlük mührünü taşıyan kağıtlara önceden yazılmış sorular adaylara dağıtılır.

Cevaplar sınava girenlere dağıtılan mühürlü kağıtlara yazılır. Bu kağıtların köşelerine sınava girenin adı, soyadı ve aday numarası yazılır ve bu bölüm yapıştırılarak kapatılır. Bu köşeler cevaplar değerlendirilinceye kadar açılmaz.

Yazılı sınav bitince, sınav kağıtları kapalı zarflara konulup, zarflar salon görevlilerince mühürlenip imzalanarak bir tutanak ile tespit edilir ve bilahare okunmak üzere sınav kurulu tarafından saklanır.

c) Yazılı sınav kağıtlarının incelenip değerlendirilmesi; Yazılı sınav kağıtları 24 üncü maddede belirtilen sınav kurulu üyeleri tarafından her grup ağırlıklı puan türü üzerinden değerlendirilmek suretiyle sınava girenlerin aldıkları puanlar tespit edilir.

Bir adayın yazılı sınavı kazanabilmesi için her gruptan en az 65 puan alması ve bütün sınav gruplarından alınan puanların ortalamasının en az 70 olması şarttır.

Sınav sonuçları bir tutanakla tespit olunur.

d) Yazılı sınav sonuçlarının duyurulması; Genel Müdürlükçe sınavı kazanan adaylara durum bir yazı ile bildirilir. Bu yazıda sözlü sınavın yeri ve zamanı belirtilir. Ayrıca, yazılı sınavı kazananların listesi Bakanlıkta uygun görülecek yerlere asılmak suretiyle ve Bakanlık internet sitesinde ilan edilir.

Sözlü Sınav

Madde 26 —

Yazılı sınavda başarılı olanlar sözlü sınava alınırlar. Sözlü sınavı 24 üncü maddede belirtilen sınav kurulu tarafından yapılır.

Sözlü sınavda 22 nci maddede belirtilen konuların yanında adayların genel kültür bilgilerinin ölçülmesi, zeka, anlama, algılama, anlatım ve temsil yeteneği gibi özellikleri de değerlendirilerek sözlü sınav notu belirlenir.

Sonuçlar; “Sözlü Sınav Tutanağı”nda sınav kurulunun her üyesince ayrı ayrı verilen notlar da belirtilmek kaydıyla tek bir ortalama not olarak belirtilir. Adayın bu sınavdan başarılı sayılması için 100 tam puan üzerinden verilen sözlü sınav notu ortalamasının 70’ten aşağı olmaması şarttır.

Meslek Giriş Sınavı Sonucu

Madde 27 —

Meslek giriş sınav notu, yazılı ve sözlü sınavları başarmış olan adayların yazılı sınav ile sözlü sınav notu toplamının ikiye bölünmesi ile bulunur. Meslek Giriş sınav notunun eşitliği halinde yazılı sınav notu yüksek olan, yazılı sınav notlarının da eşitliği halinde yabancı dil puanı yüksek olan öncelik kazanır.

Sınav sonuçları sınav kurulunca “Meslek Giriş Sınav Sonuç Tutanağı” ile saptanır ve sınavı kazananlara Genel Müdürlükçe yazı ile bildirilir. Ayrıca, sınavı kazananların listesi ve diğer bilgiler Bakanlıkta uygun görülecek yerlere asılır.

Meslek giriş sınavında başarılı olanların sayısı, atama yapılacak kadro sayısından fazla olursa, meslek giriş sınav notu en yüksek olan adaydan geriye doğru kadro adedi kadar asıl aday ve asıl aday sayısı kadar da yedek aday belirlenir.

Stajyer Kontrolörlüğe Atanma

Madde 28 —

Meslek giriş sınavında başarılı olan asıl adaylar Stajyer Kontrolör kadrosuna atanırlar. Asıl adaylardan atama için süresi içerisinde başvurmayanların yerine yedek adaylar başarı sırasına göre çağrılabilir.

Ataması yapılamayan yedek adaylar için sınav sonucu kazanılmış hak sayılmaz.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Stajyer Kontrolörlük Süresi ve Yetiştirme

Yetiştirmede Amaç

Madde 29 —

Stajyer Kontrolörlerin yetiştirilmesinde aşağıdaki amaçlar güdülür:

a) Kişiliklerini mesleğin gerektirdiği niteliklere göre geliştirmek,

b) Mesleğe ilişkin mevzuat ve uygulamalar ile denetim ve soruşturma konularında uzmanlaşmalarını sağlamak,

c) Rapor ve yazışma dili ile teknikleri konusunda becerilerini geliştirmek,

d) Ekonomi, hukuk ve mali bilgilerinin gelişmesini sağlayarak bilimsel çalışma, araştırma, yetenek ve alışkanlığı kazandırmak,

Stajyer Kontrolörlük Süresi ve Yetiştirme Dönemi

Madde 30 —

Stajyer Kontrolörlük süresi üç yıldır. Bu süre içerisinde mücbir nedenlerle kesintisiz olarak altı aydan fazla ayrı kalanların Stajyer Kontrolörlük süresi, ayrı kalınan süreler kadar uzatılır.

Stajyer Kontrolörlere; yönetim işlerinde geçici görevlendirme, vekalet, tedvir, yardımcılık gibi görev ve işler verilemez.

Stajyer Kontrolörlere; üç yıllık yetiştirme döneminde 31 inci maddede belirtilen amaçların gerçekleştirilmesi doğrultusunda, Başkan tarafından hazırlanıp Genel Müdür tarafından onaylanan yetiştirme programı uygulanır.

Yetiştirme Aşamaları

Madde 31 —

Stajyer Kontrolörler üç yıllık yardımcılık döneminde aşağıdaki programa göre yetiştirilirler;

a) Birinci dönem çalışmaları; Bu dönem çalışmaları; Başkan tarafından Bakanlık yetki alanına giren kuruluşlarda, denetim, inceleme, araştırma ve soruşturma ile ilgili mevcut mer’i mevzuatın öğretilmesi amacıyla hizmet içi eğitim şeklinde düzenlenir. Bu dönem çalışmaları altı aydan az olamaz.

b) İkinci dönem çalışmaları;Bu dönem çalışmalarında grup halindeki denetimlere önem verilir. Bu denetimler, Stajyer Kontrolörleri yetiştirmeye yönelik özel gayeli denetimlerdir. Yetiştirme görevi, Stajyer Kontrolörlerin sayısına göre bir veya bir kaç Baş kontrolör ve Kontrolöre verilir.

Stajyer Kontrolörler; belirtilen süre içinde refakatinde bulundukları Kontrolörün denetimi ve gözetimi altındadırlar. Kendilerine verilen görevleri, heyet başkanının talimatına göre yerine getirirler, tek başlarına inceleme ve soruşturma yapamazlar, rapor düzenleyemezler, denetlenen birim ve kişilerle yazışma yapamazlar, refakatinde göreve gittikleri Başkontrolör veya Kontrolörün ‘Uygundur’ parafı olmadan Başkandan izin alamazlar, bu hususlara uymayan Stajyer Kontrolörler yazılı veya sözlü olarak uyarılır ve durum Başkana bir yazı ile bildirilir.

Heyet başkanları programlarını; mevzuat ve tatbikatın tetkik ve tahkik usullerinin yeteri derecede öğrenilmesini sağlayacak şekilde düzenler ve uygular. Başkontrolör ve Kontrolörler, Stajyer Kontrolörlerin çalışmalarını en iyi şekilde yetişmelerini sağlayacak şekilde düzenlerler. Bu dönem çalışmaları bir yıldan az, iki yıldan fazla olamaz.

c) Üçüncü dönem çalışmaları; Birinci ve ikinci dönem çalışmalarını başarıyla bitiren Stajyer Kontrolörlere yanında çalıştıkları heyet başkanlarının mütalaaları da alınarak iki yılın sonunda resen denetim yetkisi verilebilir.

Resen denetim için yetkili kılınan Stajyer Kontrolörler; resen veya lüzum halinde diğer Stajyer Kontrolörlerle veya Kontrolörlerle birlikte vazife görürler.

Stajyer Kontrolörlerin üçüncü döneme ait çalışmaları yetişmelerinin tamamlanması hususu da göz önünde tutularak Başkan tarafından düzenlenir. Bu dönem çalışmaları her halükarda iki yılın tamamlanmasını müteakip başlar.

Stajyer Kontrolör Yetkisinin Niteliği ve Hükümleri

Madde 32 —

Yetki verilen Stajyer Kontrolörler; Kontrolör görev, yetki ve sorumluluklarına sahip olup yetkilerini bu yönetmelik hükümleri çerçevesinde kullanırlar.

Yeterlik Sınavı

Madde 33 —

Stajyer Kontrolörler, üç yıllık stajyerlik döneminden sonra yeterlik sınavına tabi tutulurlar.

Yazılı ve sözlü olarak yapılacak yeterlik sınavının tarihi, saati ve yeri sınav tarihinden en az iki ay önce ilgililere duyurulur. Mücbir sebeplerle sınavların ertelenmesi durumunda yeni sınav tarih ve yeri ayrıca duyurulur.

Bu sınavda başarı gösterenler Kontrolörlüğe atanırlar.

Yeterlik sınavını bu Yönetmeliğin 24 üncü maddesinde belirtilen sınav kurulu yapar.

Yeterlik Sınav Konuları ve Genel Esaslar

Madde 34 —

Yeterlik sınavı aşağıda belirtilen konularda yapılır:

a) Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı ile bağlı ve ilgili kuruluşlarına ait genel bilgiler.

b) Devlet Memurları Kanunu ile ilgili hükümler.

c) Vergi, Resim ve Harçlar ile diğer devlet gelirlerine ait hükümler.

d) Harcırah Kanunu.

e) Türk Ticaret Kanunu, Türk Ceza Kanunu ve Borçlar Kanunu.

f) Devlet İhale Kanunu ve Kamu İhale Kanunu.

g) Medeni Kanun, Dilekçe Kanunu, Tebligat Kanunu ve Bankalar Kanunu.

h) Kooperatifler Kanunu, Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu, Ziraat Odaları ve Türkiye Ziraat Odaları Birliği Kanunu, Su Ürünleri Kanunu ve Hayvan Islahı Kanunu ve ilgili diğer mevzuat.

i) Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu.

J) Genel Muhasebe ve Kooperatifler Muhasebesi.

k) Bilanço Analizi ve Teknikleri.

l) Muhasebei Umumiye Kanunu ve Devlet Muhasebesi.

m) Özel Soruşturma Usulü Gerektiren Kanunlar (4483 ve 3628 Sayılı Kanunlar).

o) Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu.

p) Raporlama Teknikleri ve Denetim Yöntemleri.

r) Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğü Kontrolörleri, Atama, Görev ve Yetki Yönetmeliği.

Yetişme Notu

Madde 35 —

Yetişme Notu; Aşağıda belirtilen konulardan her biri için verilen notlar ortalaması alınarak tespit edilir.

a) Kurs ve seminer notu: Kurs ve seminerler sonunda Başkan tarafından yapılan sınavda alınan notlar ortalaması,

b) Etüd ve inceleme notu: Stajyer Kontrolörlere verilen konular üzerinde etüd ve inceleme sonucu düzenleyip sunumunu yaptıkları raporlara konu takip sorumlularınca verilen not,

c) Denetim notu: Yetkili Stajyer Kontrolörlerin yaptıkları denetim sonucunda düzenledikleri raporlara Başkan tarafından verilen not,

d) Tahkikat notu: Yetkili Stajyer Kontrolörlerin yaptıkları soruşturma sonucunda düzenledikleri raporlara Başkan tarafından verilen not,

e) Özel Not: Stajyer Kontrolörlerin; nitelikleri, tutum ve davranışları, mesleki bilgileri, çalışkanlıkları ve mesleki liyakatları hakkında yanında çalıştıkları heyet başkanı veya Kontrolörler Başkanı tarafından verilen notlar ortalaması,

Her bölümden verilen notun 65’ten, yetişme notu ortalamasının ise 70’ten aşağı olmaması gerekir.

Yeterlik Sınavının Değerlendirilmesi

Madde 36 —

Yeterlik notu; yazılı ve sözlü sınav notu ortalaması ile yetişme notu ortalamasından oluşur.

Sınavlarda Stajyer Kontrolörler, sınav kurulu üyelerinin her biri tarafından 100 tam puan üzerinden değerlendirilir. Verilen puanların ortalaması, yazılı ve sözlü sınav puanı ortalamasını teşkil eder. Bu sınavda başarılı sayılabilmek için her iki sınav puanının 65’ten, ortalama puanın da 70’ten aşağı olmaması şarttır.

Yeterlik sınavında başarılı sayılabilmek için yeterlik notunun en az 70 olması gerekir.

Yeterlik Sınavını Kazanamayanlar ve Sınava Girmeyenler

Madde 37 —

Yeterlik sınavını kazanamayan yada mazeretsiz olarak sınava girmeyenler Bakanlık veya bağlı kurum ve kuruluşlarda durumlarına ve derecelerine uygun görülecek diğer bir kadroya atanırlar.

Yeterlik Sınavından Önce Meslekten Çıkarılma

Madde 38 —

Stajyer Kontrolörlük döneminde, Kontrolörlük karakter ve vasıfları ile bağdaşmayacak tutum ve davranışları sabit olanlar “Yeterlik Sınavı” beklenmeksizin başka bir memuriyete nakledilirler.

Kontrolörlüğe Atanma

Madde 39 —

Yeterlik sınavında başarılı olan Stajyer Kontrolörler, Kontrolör olarak atanırlar.

Kontrolörlükte Mesleki Kıdem

Madde 40 —

Kontrolörlerin terfiinde mesleki bilgi, kıdem ve başarı esas tutulur.

Mesleki kıdemde ise esas; yeterlik sınavlarının tarihleri, sınavlardaki dereceler ve Kontrolörlükte geçirilen süredir.

Aynı giriş veya aynı yeterlik sınavında başarı gösterenler bir promosyon oluştururlar. Promosyon içi kıdem sınavdaki başarı sıralamasına göre belirlenir.

Stajyer Kontrolörlükte kıdem, atama tarihlerindeki farklılığa bakılmaksızın, aynı sınavı başarmış olanların giriş sınavında aldıkları nota göre belirlenir. Bu kıdem sıralaması Stajyer Kontrolörlük süresince geçerlidir.

Kontrolör unvanı kazandıktan sonra, bu görevden ayrılanlardan Kontrolörlüğe dönenler kıdem bakımından kendi promosyonlarının sonuna alınırlar. Aynı dönemde bu durumda birden fazla Kontrolör varsa, (Stajyer Kontrolörlük süresi hariç) Kontrolörlükteki çalışma süresine göre aralarında sıralama yapılır.

Baş kontrolörlüğe Atanma

Madde 41 —

Baş kontrolörlüğe atanmada; Kontrolörün mesleki kıdemi, birinci ve ikinci derece kadroya atanabilecek şartlara sahip olması, sicil durumu ve Kontrolörlükte gösterdiği çalışma başarısı ve süreleri de göz önünde bulundurularak Başkanın da içinde bulunduğu üç kişilik komisyon kararına istinaden Makama teklifte bulunulur.

Başkan olarak görev yaptıktan sonra tekrar Kontrolörlüğe dönenler dönemlerinin en kıdemlisi sayılırlar.

Kontrolörlüğe Yeniden Atanma

Madde 42 —

Kontrolörlükten istifa suretiyle veya naklen ayrılan Kontrolörlerin tekrar kabulleri Bakanlık Makamının iznine bağlıdır.

Kontrolörlük Güvencesi

Madde 43 —

Kontrolörler kendi istekleri dışında veya denetim hizmetlerinin gerekliliği ile bağdaşmayan sıhhi, mesleki veya ahlaki yetersizlikleri, yargı kararı veya sağlık kurulu raporuyla tespit edilmedikçe görevden alınamaz, diğer görevlere atanamazlar.

Kontrolörlerin Çalışma Anlayışları ve Denetimin Amacı

Madde 44 —

Denetimde esas amaç, denetlenen kuruluşların gelecekte daha mükemmel sonuçlar elde etmesine, yolsuzlukların ve usulsüzlüklerin önlenmesine yönelik çözüm önerilerini getirmektir.

Kontrolörler; bu esastan hareketle kırsal alanda belli bir eğitim seviyesine sahip kuruluşların yetkililerine eğitici, öğretici ve yol gösterici mahiyette yardımcı olurken;

– Gerek kuruluşa ortak ve üye olanların gerekse üçüncü şahısların hak ve menfaatlerinin korunmasının temini için hesap ve işlemlerinin gözden geçirilmesi,

– Kuruluşlara ait kaynakların kuruluş yetkilileri tarafından verimli kullanılıp kullanılmadığının araştırılması,

– Ciddi prensip ve uygulama hatalarının ortaya çıkarılıp bunların düzeltilmesinin temini ve tekrar edilmesinin önlenmesi,

– Hilelerin meydana çıkarılması,

– Tutulan kayıtların meri mevzuata ve amaca uygun olup olmadığının belirlenmesi,

– Kuruluşların kredi ve hibe gibi Devlet imkanlarından yararlanabilir durumda olup olmadığının belirlenmesi, kredi ve hibelerin yerinde kullanılıp kullanılmadığının tespit edilmesi,

– Genel Müdürlükçe verilen talimatların yerine getirilip getirilmediğinin tespiti,

hususlarına özel bir önem atfetmekle birlikte etkin, verimli, iktisadi ve caydırıcı bir denetim sistemini esas alırlar.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Kontrolörlerin Çalışma Esasları

Kontrolörlerin Çalışma Şekli

Madde 45 —

Kontrolörler; gerekli görülen hallerde yada işin niteliği gereği grup halinde görevlendirilebilir. Bu durumda çalışmaların sağlıklı bir şekilde yürütülmesi, iş bölümü ve Kontrolörler arası koordinasyon en kıdemli Kontrolör veya Baş kontrolör tarafından sağlanır.

İşin sonunda düzenlenecek rapor kıdem sırasına göre ekibe dahil tüm Kontrolörlerce imzalanır ve rapora en kıdemli Kontrolörün numarası verilir.

Denetim Programının Uygulanması

Madde 46 —

Kontrolörlerin denetim programları, merkez emri denetimi esasına göre düzenlenir ve uygulanır. Uygulama esasları yıllık programlarla ve sonradan münferiden alınan Onaylarda ayrıca detaylandırılarak belirtilir. Denetimlerde suç unsuruna rastlanılmamışsa en fazla üç yıl öncesine inilir.

Mesleki Çalışmalar

Madde 47 —

Kontrolörler; kooperatifçilik, denetim ve Genel Müdürlüğü ilgilendiren diğer mesleki konularda inceleme ve araştırma maksadıyla görevlendirilebilir. Bu görevlendirmelerde ilgili Kontrolörün muvafakatı alınmalıdır.

Kontrolörlerin başarılı çalışma sonuçları Genel Müdürlükçe yayımlatılabilir.

Bakanlıkça ve diğer kamu kuruluşlarınca düzenlenen seminer, kurs, akademik ve eğitim amaçlı programlardan öncelikle faydalandırılır.

Yurtdışına Gönderilme

Madde 48 —

Kontrolörler; kooperatifçilik, denetim ve çalışma alanlarına giren konularda mesleki eğitimlerini geliştirmek, uygun görülecek konularda inceleme ve araştırmalar yapmak üzere 657 sayılı Devlet Memurları Kanununu ve Yetiştirilmek Amacıyla Yurtdışına Gönderilecek Devlet Memurları Hakkında Yönetmelik çerçevesinde yurt dışına gönderilebilirler.

ALTINCI BÖLÜM

Rapor Çeşitleri ve Düzeni

Genel ve Temel İlkeler

Madde 49 —

Her denetim sonucunda ayrı bir rapor düzenlenir. Kontrolörler rapor yazımlarında aşağıdaki genel ve temel esaslara uyarlar:

a) Kontrolörler; raporlarındaki konu, tespit, sonuç ve görüşlerini, yaptıkları incelemeler ve araştırmalara dayanarak mevzuat ve hukuka uygun olarak gerekçeli, tarafsız ve vicdani kanaatlerine göre yazarlar,

b) Raporlar Makama hitaben yazılır,

c) Özel hallerde Bakanlık Makamınca verilen görevlendirmeler sonucu yapılan denetime ilişkin olarak hazırlanan raporlar Bakanlık Makamına hitaben yazılır,

d) Raporlara, türüne bakılmaksızın her yıl bir’den başlayan sıra numarası verilir,

e) Raporların kısa, açık, sade dille ve düzenli bir şekilde yazılmasına özen gösterilir,

f) Rapor yazılması uygun olmayan durumlarda; sonuç bir yazıyla Başkana bildirilir ve neden rapor yazılamadığı da açıklanır.

Raporların şekli, kapakları, kısımları, ekleri, mühürlenmesi ve imzalanması gibi hususlar ayrıca Başkan tarafından düzenlenecek Rapor Yazım Kılavuzunda gösterilir.

Rapor çeşitleri

Madde 50 —

Kontrolörler çalışmalarının neticelerini işin önem ve özelliğine göre;

a) İnceleme Raporu,

b) Soruşturma Raporu, ile tespit ederler.

İnceleme Raporu

Madde 51 —

İnceleme Raporları;

a) Mer’i; Kanun, Tüzük, Ana sözleşme, Yönetmelik, Karar ve Genel Tebliğlerin uygulamalarında görülen noksanlıklar ve bunların düzeltilmesi yolları ile yeniden konulması gereken hüküm ve usuller hakkında görüş ve tekliflerin,

b) Genel Müdürlükçe tetkik ettirilen çeşitli konular hakkındaki düşüncelerin,

c) Şikayet ve ihbarlar üzerine yapılan inceleme ve soruşturmalar sonucunda cezai takibatı gerektirir hal görülmediği takdirde yapılacak işleme esas görüşlerin, bildirilmesi maksadıyla düzenlenir.

d) İnceleme raporlarında başlıca aşağıdaki bilgilere yer verilir;

1) Raporun tarih ve sayısı,

2) Kontrolörün adı, soyadı,

3) Denetlenen kuruluşun unvanı,

4) İnceleme konusu,

5) İnceleme safhaları,

6) Görüş ve sonuç.

Bu arada yapılan denetimlerde varsa hata ve noksanlıkları bulunan ve denetlenen birim sorumlularınca düzeltilmesi gereken işlemlerle ilgili olarak düzenlenen ve birim yetkililerine süre verilerek tebliğ edilen inceleme raporunun eki olan tenbihnamelerin içeriği, şekil ve uygulama biçimi Başkan tarafından belirlenir.

İnceleme raporları, konularının ilgilendirdiği kurum, kuruluş ve teşekküller göz önünde tutularak yeterli sayıda hazırlanır. Bu raporlar Başkan tarafından gereği yapılmak üzere ilgili kurum ve kuruluşlara gönderilir.

Soruşturma Raporları

Madde 52 —

Kontrolörler, Soruşturma raporlarını gerek ihbar ve şikayet üzerine ve gerekse normal denetim olarak uhdelerine verilen denetimleri ifa sırasında denetlenen birimlerin yönetim ve denetim organları ile idareci ve personelinin, kanunlar ve bu kanunlara göre hazırlanan tüzük, ana sözleşme, yönetmelik ve diğer mevzuata göre kusur teşkil eden ve yalnız idari ve inzibati muamele yapılmasını veyahut yalnız hukuki bakımdan işlem yapılmasını veya her ikisinin birden tatbikini gerektirecek nitelikte suç teşkil eden eylemleri ile karşılaştığı takdirde, bütün delilleri ve suç unsurları ile sanıkların isimleri ve isnat edilen suçları belirtilmek kaydıyla raporda yer alan bilgileri ihtiva eden ve delil niteliğindeki belgeleri ekinde bulunan en az üç nüsha soruşturma raporu düzenleyerek Türk Ceza Kanununun 235 inci maddesine atfen gereği yapılmak üzere Başkana sunarlar.

Raporlar Üzerinde Yapılacak İşlemler

Madde 53 —

Raporlar, Başkan veya Raportör tarafından incelenir. Usul, şekil ve mevzuat yönünden düzeltilmesi veya tamamlattırılması gereken hususlar varsa bunların giderilmesi raporu düzenleyen Kontrolörden yazılı olarak istenir. Kontrolörün bu isteğe katılmaması halinde konu Başkan tarafından başka bir raportör veya Baş kontrolöre verilir, değerlendirme sonucu konu üzerinde mutabakat sağlanır, bu aşamada da mutabakata varılamaz ise Başkanın belirleyeceği görüş doğrultusunda işlem yapılır.

Raporların üzerinde Başkan veya görevlendirdiği Baş kontrolör ve Kontrolör tarafından yapılan incelemeden sonra aşağıdaki prosedür uygulanır:

a) Raporlar üzerinde yapılması gereken işlemlerin ilgili kurum ve kuruluşlarda izlenmesi Başkana aittir.

b) Kontrolörlerin inceleme ve soruşturma görev onayı dışında kalan kuruluşların daha mükemmel sonuç almasını temine yönelik tavsiyeleri Genel Müdürlük Makamınca uygun görülmek şartıyla “Tavsiyeler” başlığı adı altında kuruluş yetkililerine tebliğ edilmek üzere Bakanlık İl Müdürlüklerine gönderilir. Bunların yerine getirilip getirilmediği İl Müdürlüklerince takip edilir. Uyulmaması haklı bir sebebe dayanıyorsa durum bir raporla belirtilir. Aksi halde sorumlular hakkında gerekli yasal işlemin yapılması maksadıyla mahalli Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulur.

c) Soruşturma raporları, sorumlular hakkında gerekli yasal işlemin yapılması maksadıyla ilgili Cumhuriyet Başsavcılıklarına Başkan tarafından intikal ettirilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Yazışma Düzeni

Bakanlık ve Genel Müdürlükle Yazışma

Madde 54 —

Kontrolörler; Genel Müdürlük ve birimleriyle yazışmalarını Başkan aracılığı ile yaparlar.

Haberleşme genel olarak yazılı yapılır. Gizliliği olmayan acele işlerde telgraf, telefon veya faksla da haberleşme yapılabilir.

Kamu Kurum ve Kuruluşları ile Yazışma

Madde 55 —

Kontrolörler; Başbakanlık, Bakanlıkların merkez ve yurt dışı birimleri ve yabancı ülke resmi kuruluşlarıyla yazışmalarını Genel Müdürlük aracılığı ile yaparlar.

Kontrolörler; denetim esnasında kamu kurum ve kuruluşlarının ve Bakanlığın taşra birimleri yanında gerçek ve tüzel kişilerle yazışmalarını doğrudan yapabilirler.

İşe Başlama ve Ayrılma Bildirimi

Madde 56 —

Kontrolörler, görevli olarak gittikleri yerde göreve başlayış ve ayrılışlarını telgrafla veya faksla Başkana bildirirler. Birlikte çalışmalarda yazışma ve haberleşmeler heyet başkanınca yapılır.

Kontrolörler; yazı, telgraf, faks ve telekslerine takvim yılı itibariyle sıra takip eden Kontrolörlük kod numarası verirler ve zimmet defterine kaydederler.

İzin Kullanma ve İznin Ertelenmesi

Madde 57 —

Kontrolörler, denetim hizmetlerini aksatmayacak şekilde Başkan tarafından düzenlenecek bir program dahilinde izin kullanırlar.

Acil durumlarda Başkan yıllık izin programına uymayabilir. Kontrolörler uhdelerine verilen denetimleri bitirip raporlarını Başkana vermedikleri sürece “ölüm, acil hastalık, iznin resmi kamplarda kullanılma durumu, tabii afetlerden zarar görme halleri hariç” izne ayrılamazlar ve yeni bir göreve gönderilemezler.

İzne ayrılan Kontrolörlerin izinleri acil durumlarda Başkan tarafından durdurularak yeniden görevlendirilebilirler. İzne ayrılacak Kontrolörler önceden izinlerini geçirecekleri yerleri, açık adres göstermek suretiyle Başkanlığına bildirirler.

Kimlik Belgesi ve Demirbaş Eşya

Madde 58 —

Kontrolörler ve Yetkili Stajyer Kontrolörlere mühür beratı ile birlikte birer resmi mühür verilir. Ayrıca bütün Kontrolörlere Bakan tarafından imzalanmış Kontrolörlük kimlik belgesi verilir.

Kontrolörlerin bu yönetmelikte öngörülen denetim görevlerini etkin ve verimli şekilde yerine getirebilmesi için gerekli araç ve gereç Başkan tarafından sağlanır.

Kontrolörler, demirbaş eşya ile kimlik belgesini, mühür ve mühür beratını kaybettiklerinde durumu hemen Başkana bildirirler.

Harcırah Beyannamesi ve Hakediş Cetveli

Madde 59 —

Kontrolörlerin aylık çalışma durumları, yolculuk ve yer değiştirmeleri, yaptıkları ve üzerlerinde bekleyen işler, yazdıkları raporlar, hakediş tutarları ve çektikleri avanslar Aylık Harcırah Beyannamesi ve Hakediş Cetveli ile izlenir. Hakediş cetveli, ilgili avans talep formu, yolluk bildirimi, haberleşme giderleri bildirimi varsa diğer belgeler de eklenerek izleyen ayın ilk on günü içinde Başkana verilir yada gönderilir.

Cetvelin tam ve gereği gibi doldurulmasına özen gösterilir.

Aylık Harcırah Beyannamesi ve Hakediş Cetvelinin şekli Başkanca belirlenir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten Kaldırılan Hükümler

Madde 60 —

25/5/2001 tarihli ve 24412 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğü Kontrolörleri Atama, Görev ve Yetki Yönetmeliği ve bu Yönetmeliğin 17, 19, 21 inci maddelerini değiştiren 3/7/2003 tarihli ve 25157 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğü Kontrolörleri Atama, Görev ve Yetki Yönetmeliğinin Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Kazanılmış Haklar

Madde 61 —

Bu Yönetmelikte sayılan görevlere, Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce atanmış olanların kazanılmış hakları saklıdır.

Geçici Madde 1 —

Bu Yönetmelik hükümleri, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce atanmış ve halen Baş kontrolör, Kontrolör ve Kontrolör Yardımcısı olarak çalışmakta olanlar hakkında da uygulanır.

Yürürlük

Madde 62 —

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 63 —

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 15.10.2011 Resmi Gazete Sayısı: 28085

VETERİNER HEKİM MUAYENEHANE VE POLİKLİNİK YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİBÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin amacı, veteriner hekimler tarafından açılmış veya açılacak olan muayenehane ve polikliniklerin sahip olması gereken asgari teknik, hijyen ve sağlık şartları ile bu yerlerin açılma, çalışma ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, veteriner hekimler tarafından açılmış veya açılacak olan muayenehane ve poliklinikleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanun, 11/6/2010 tarihli 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 11 inci ve 36 ncı maddeleri ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

c) Hasta: Veteriner hekimin müdahalede bulunduğu hayvanı,

ç) Hayvan: Suda yaşayan hayvanlar, sürüngenler ve amfibik hayvanlar dâhil omurgalı ve omurgasız canlıları,

d) Hayvan sahibi: Hayvanın mülkiyetini elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,

e) İl müdürlüğü: İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerini,

f) İlçe müdürlüğü: İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerini,

g) Kaşe: Veteriner hekimin adı, soyadı, diploma numarası ve çalıştığı yerin adı yazılı damgayı,

ğ) Merkez Konseyi: Türk Veteriner Hekimleri Birliği Merkez Konseyini,

h) Muayenehane: Hayvanların ayakta muayene, teşhis ve tedavilerinin ve bunlarla ilgili uygulamalarının yapıldığı veteriner hekim veya veteriner hekimler tarafından açılmış iş yerini,

ı) Oda Haysiyet Divanı: 6343 sayılı Kanuna göre, iki yıl için seçilmiş ve beş üyeden oluşan, mezkûr Kanunun ilgili maddeleri çerçevesinde görevini yürüten divanı,

i) Pasaport: Hayvan için düzenlenmiş içerisinde hayvana ve sahibine ait bilgileri içeren Bakanlıkça belirlenen belgeyi,

j) Poliklinik: En az dört veteriner hekimin mesleklerini icra etmek için bir araya gelerek açmış oldukları muayenehaneler bütününü,

k) Reçete: Veteriner hekim tarafından, veteriner tıbbi ürün satış yetkisine sahip kişiye hitaben yazılan, hekimin kimlik ve adres bilgileri ile diploma numarasını, hayvana ait kimlik ve adres bilgilerini, kullanılması tavsiye edilen ürün veya terkipler ile uygulamalar hakkındaki bilgileri içeren tarihli ve imzalı belgeyi,

l) Resmî veteriner hekim: 5996 sayılı Kanun kapsamında verilen görevleri Bakanlık adına yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

m) Serbest veteriner hekim: 6343 sayılı Kanuna göre mesleğini serbest olarak icra etme yetkisine sahip veteriner hekimi,

n) Sorumlu veteriner hekim: Muayenehane veya polikliniğin, kuruluş, işleyiş ve denetimi ile ilgili her türlü işlemlerde birinci derecede sorumlu veteriner hekimi,

o) Tıbbi olmayan veteriner sağlık ürünleri: Hayvana uygulanmak ya da hayvan için kullanılmak amacıyla tüm üretim aşamalarından geçerek kullanıma hazır hâle getirilmiş ilaç niteliğinde olmayan ürünleri,

ö) Veteriner biyolojik ürünleri: Hayvanlarda aktif veya pasif bağışıklık oluşturmak, bağışıklığın seviyesini ölçmek veya hastalık teşhisi için hazırlanmış aşı, serum gibi ürünler ile teşhis kitlerini,

p) Veteriner hekim: Veteriner fakültelerinden diploma almış ve 6343 sayılı Kanuna göre veteriner hekim unvanı kazanmış kişiyi,

r) Veteriner hekimler odası: 6343 sayılı Kanunda belirtilen mesleki kuruluşu,

s) Veteriner sağlık ürünleri: Veteriner tıbbi ürünleri ve tıbbi olmayan veteriner ürünlerini,

ş) Veteriner tıbbi ürünleri: Hayvana uygulanmak ya da hayvan için kullanılmak amacıyla tüm üretim aşamalarından geçerek kullanıma hazır hâle getirilmiş etkin madde ihtiva eden ürünleri ve veteriner biyolojik ürünleri,

t) Yardımcı personel: Hayvan sağlığı hizmeti dışında çalışan personeli,

u) Yardımcı sağlık hizmetleri personeli: Veteriner hekime, hayvan sağlığı hizmeti sırasında yardımcı olan ve veteriner hekim sorumluluğunda görev yapan hayvan sağlık teknisyeni veya teknikeri, veteriner sağlık teknisyeni veya teknikeri, laborantı,

ü) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında, verilecek resmî görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

v) Yüksek Haysiyet Divanı: 6343 sayılı Kanuna göre, Büyük Kongrece iki yıl için seçilmiş yedi üyeden oluşan ve mezkûr Kanunun ilgili maddeleri çerçevesinde görevini yürüten divanı,

ifade eder.

İKİNCİBÖLÜM

Muayenehane Açma Usul ve Esasları

Muayenehane açma şartları

MADDE 5 – (1) Muayenehane açabilmek için aşağıdaki şartları taşımak gerekir.

a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak veya 25/9/1981 tarihli ve 2527 sayılı Türk Soylu Yabancıların Türkiye’de Meslek ve Sanatlarını Serbestçe Yapabilmelerine, Kamu, Özel Kuruluş veya İşyerlerinde Çalıştırılabilmelerine İlişkin Kanun hükümlerinin sağladığı haklara sahip olmak.

b) Türkiye sınırları içindeki veteriner fakültelerinin birinden mezun olmak veya yabancı ülke veteriner fakültelerinden mezun olmuş ise, 6/11/2010 tarihli ve 27751 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği hükümlerine göre, denklik belgesine sahip olmak.

c) 6343 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde belirtilen veteriner hekimlik mesleğinin icrasına engel bir hâli bulunmamak.

(2) Muayenehane bir veteriner hekim tarafından açabileceği gibi, aşağıdaki şartları yerine getirmek şartıyla en fazla üç veteriner hekim tarafından da açılabilir.

a) Muayenehane ruhsatı almış bir veteriner hekim, kendisi sorumlu veteriner hekim olmak şartıyla iki veteriner hekimle iş akdi yapabilir. Muayenehane açan veteriner hekime sorumlu veteriner hekim belgesi, sorumlu veteriner hekim dâhil her veteriner hekime de ayrı ayrı çalışma izin belgesi verilir.

b) Bir araya gelmiş en fazla üç veteriner hekim, adi ortaklık ya da şirket ortaklarının tamamı veteriner hekim olmak şartıyla şirket kurarak muayenehane ruhsatı alabilirler. Bir veteriner hekime sorumlu veteriner hekim belgesi, sorumlu veteriner hekim dâhil her veteriner hekime de ayrı ayrı çalışma izin belgesi verilir.

Muayenehane açmak için başvuru işlemleri

MADDE 6 –(1) Muayenehane açmak isteyen ve gerekli şartları haiz olan veteriner hekim veya veteriner hekimler aşağıdaki belgelerle beraber bir dilekçe ile bulundukları yerdeki mülki idari amirliğe müracaat eder.

a) Diploma veya mezuniyet belgesinin aslı veya ilgili kurum onaylı sureti.

b) Varsa ihtisasını gösteren belgenin aslı veya ilgili kurum onaylı sureti.

c) T.C. kimlik numarası beyanı.

ç) İkişer adet fotoğraf.

d) Muayenehaneye ait bölümleri ve ne amaçla kullanıldığını gösterir, teknik resim kurallarına göre hazırlanmış bir adet plan örneği ve muayenehanenin adresi,

e) (Değişik:RG-4/4/2012-28254) Bağlı bulundukları bölge veteriner hekimler odasından alınan oda kayıt belgesinin aslı veya mülki idare amirliğince onaylı sureti.

f) İkametgâh adresi beyanı.

g) Hizmet içi eğitim belgesi.

(2) Birinci fıkrada belirtilen belgeler, il müdürlüğü hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şubesince incelenir. Belgelerin tetkiki ve görevli veteriner hekimlerin mahallinde yaptıkları inceleme sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine uygun bulunan muayenehaneye, Valilik oluru ile il müdürlüğünce ruhsat verilir.

Muayenehanenin bölümleri, asgari ve teknik şartları

MADDE 7 –(1) Açılacak olan muayenehanelerde, aşağıdaki asgari ve teknik şartlara uyulur.

a) Hayvan sahipleri ile görüşmelerin yapıldığı, büro malzemeleriyle donanımlı ve her veteriner hekim için asgari 6m²’lik alan olacak şekilde tek veya bölünmüş veteriner hekim odası bulunur.

b) Hasta hayvanın muayene edileceği, veteriner hekimin aşı, serum ve biyolojik madde uygulaması gibi görevleri icra edebileceği, içinde soğutucu dolap bulunan, müstakil bölümden oluşmuş asgari 6m²büyüklüğünde muayene odası bulunur.

c) Veteriner hekimin kullandığı alet, ekipman, giyeceklerin bulunduğu, içeriye hasta hayvan girişi ve çıkışının engellendiği, raflarla donanımlı ve diğer odalardan ayrı müstakil bir bölüm hâlinde asgari 4m² büyüklüğünde malzeme odası bulunur.

ç) Odalar arasındaki bölümler tabandan tavana kadar temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir malzemelerle yapılmış, bütün bölümler aynı bina içinde ve birbirlerine bitişik konumda olur.

d) Her bağımsız bölümün ya da odanın kapısında 5×20 cm ebadında ne amaçla kullanıldığını belirtir tabela asılır.

e) Muayene odasında; 95x110x60 cm ebadında paslanmaz çelik ya da madeni malzemeden yapılmış muayene masası, veteriner hekimin mesleğini icra ederken kullanacağı alet ve malzemelerin muhafaza edildiği camlı dolap, belediye su sistemine bağlı ve akarı kanalizasyon şebekesine giden lavabo yer alır.

f) Muayenehanenin her müstakil bölümünde çöp kutusu bulundurulur.

g) Muayenehanede oluşan tıbbi atıklar, her iki yüzünde“DİKKAT TIBBİ ATIK” ibaresi bulunan kırmızı renkli torbalara konulup, muayenehane içinde muhafaza edilir, toplama aracı gelmeden önce muayenehane dışına çıkarılamaz.

ğ) Muayenehanenin zemini düz, kolay temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir bir malzemeden, duvarlar açık renkli malzeme ile kaplı olur. Duvarlara veteriner hekimlik mesleğini ilgilendiren konuların dışında resim ve broşür asılamaz, asılı olan broşür ve resimler görünümü bozacak şekil ve sıklıkta olamaz.

h) Muayenehane içerisi yeteri kadar aydınlık ve havadar tutulur.

ı) Veteriner hekim odasında veteriner hekim diploması, muayenehane ruhsatı, veteriner hekim çalışma izin belgesi, sorumlu veteriner hekim belgesi, varsa ihtisasını gösteren belge, suni tohumlama belgesi, bölge veteriner hekimler odasının o yıla ait asgari ücret tarifesinden az olmamak üzere belirlenip asılmış ücret tarifesi, varsa ilaç bulundurma ve satma ruhsatı, hasta sahipleri tarafından görülebilecek bir yere asılır.

i) Yangın ve patlamalara karşı yangın söndürme cihazı bulundurulur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Poliklinik Açma Usul ve Esasları

Poliklinik açma şartları

MADDE 8 – (1) Poliklinik açabilmek için aşağıdaki şartlar aranır.

a) Bir veteriner hekim, kendisi sorumlu veteriner hekim olmak şartıyla en az üç veteriner hekimle iş akdi yapabilir. Polikliniği açan veteriner hekime sorumlu veteriner hekim belgesi, her veteriner hekime de ayrı ayrı çalışma izin belgesi verilir.

b) Bir araya gelmiş en az dört veteriner hekim, adi ortaklık ya da şirket ortaklarının tamamı veteriner hekim olmak şartıyla şirket kurarak poliklinik ruhsatı alabilirler. Ortaklardan bir veteriner hekime sorumlu veteriner hekim belgesi, sorumlu veteriner hekim dâhil her veteriner hekime de ayrı ayrı çalışma izin belgesi verilir.

(2) Bu hükümlere göre bir araya gelerek poliklinik açacak veteriner hekimlerin, aşağıdaki şartları taşıması gerekir.

a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak veya 2527 sayılı Kanun hükümlerinin sağladığı haklara sahip olmak.

b) Türkiye sınırları içindeki veteriner fakültelerinin birinden mezun olmak veya yabancı ülke veteriner fakültelerinden mezun olmuş ise, Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği hükümlerine göre, denklik belgesine sahip olmak.

c) 6343 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde belirtilen veteriner hekimlik mesleğinin icrasına engel bir hâli bulunmamak.

(3) Her poliklinikte bir sorumlu yönetici bulunur. Şirket kurarak bir araya gelen veteriner hekimlerin açmış olduğu polikliniklerde, şirket müdürü aynı zamanda polikliniğin sorumlu yöneticisi görevini üstlenebilir.

Poliklinik açmak için başvuru işlemleri

MADDE 9 –(1) Poliklinik açacak veteriner hekimler, polikliniğin adı, faaliyet göstereceği adresini belirten, sorumlu yönetici imzalı bir dilekçeyle aşağıdaki belgeleri de dilekçelerine ekleyerek mülki idari amirliğe müracaat ederler.

a) Diploma veya mezuniyet belgesinin aslı veya ilgili kurum onaylı suretleri.

b) Varsa ihtisasını gösteren belgenin aslı veya kurum onaylı suretleri.

c) İkişer adet vesikalık fotoğraf.

ç) T.C. kimlik numarası beyanı.

d) İkametgâh adresi bildirimi.

e) Hizmet içi eğitim belgesi.

f) Bağlı bulundukları bölge veteriner hekimler odasından alacakları, bulundukları yıla ait oda kayıt belgesi.

g) Poliklinik olarak kullanılacak işyerinin, oda düzeyinde, tüm mekânlarını ve ne amaçla kullanıldığını gösterir, teknik resim kurallarına göre hazırlanmış bir adet plan örneği.

ğ) Poliklinik bir veteriner hekim tarafından açılıyorsa, diğer veteriner hekimlerle yapılmış iş akdi sözleşmesi.

h) Poliklinik, veteriner hekimler tarafından adi ortaklık şeklinde açılıyorsa ortaklık belgesi.

ı) Poliklinik, şirket tarafından açılıyorsa; kuruluşunu, ortaklarını ve faaliyet sahasını gösteren ticaret sicil gazetesinin aslı ya da onaylı sureti.

i) Poliklinikte sorumlu yönetici olarak görev alacak kişinin, sorumlu veteriner hekim olarak çalışacağına dair sözleşme.

(2) Birinci fıkrada belirtilen belgeler, il müdürlüğü hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şubesince incelenir. Belgelerin tetkiki ve görevli veteriner hekimlerin mahallinde yaptıkları inceleme sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine uygun bulunan polikliniğe, Valilik oluru ile il müdürlüğünce ruhsat verilir.

(3) Poliklinikler aynı il sınırları içinde, poliklinik açma şartlarını yerine getirerek şube açabilirler.

Polikliniklerin bölümleri, asgari ve teknik şartları

MADDE 10 – (1) Açılacak olan polikliniklerde aşağıda belirtilen asgari ve teknik şartlar aranır.

a) Asgari 6m² büyüklüğünde sorumlu veteriner hekim odası ile hayvan sahibiyle görüşmelerin yapıldığı, büro malzemeleri ile donanımlı her veteriner hekim için asgari 6m²’lik alan olacak şekilde tek veya bölünmüş veteriner hekim odası olur.

b) Hayvanların muayene edileceği, aşı, serum, biyolojik madde uygulaması gibi veteriner hekimin görevini icra edebileceği, içinde soğutucunun bulunduğu asgari 6m² büyüklüğünde iki adet muayene odası olur.

c) Hastalara ait teşhis hizmetlerinde kullanılacak laboratuvar ve röntgen tertibatı oluşturulacaksa, bunlar için 4m² den az olmamak kaydıyla ayrı bir oda bulunur.

ç) Veteriner hekimlerin kullandığı alet, ekipman, giyecek ve suni tohumlama malzemelerinin bulunduğu, içeriye hasta hayvan girişi ve çıkışının engellendiği, raflarla donanımlı, diğer odalardan ayrı bir müstakil bölüm hâlinde asgari 4m² büyüklüğünde malzeme odası bulunur.

d) Hijyenik koşullara uygun tuvalet ve duşa kabin bulunur.

e) Bütün oda veya bölümlerin girişinde 5×20 cm ebadında, ne amaçla kullanıldığını belirtir tabela asılır.

f) Polikliniğin zemini düz, kolay temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir bir malzemeden, duvarlar açık renkli malzeme ile kaplı olur, duvarlara veteriner hekimlik mesleğini ilgilendiren konuların dışında resim ve broşür asılamaz, asılı olan broşür ve resimler görünümü bozacak şekil ve sıklıkta olamaz.

g) Polikliniğin içerisi yeteri kadar aydınlatılmış ve havadar tutulur.

ğ) Poliklinikte yangın ve patlamalara karşı yangın söndürme cihazı bulunur.

h) Odalar arasındaki bölümler tabandan tavana kadar temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir malzemelerle yapılır.

ı) Bütün bölümleri aynı bina içinde ve birbirlerine bitişik ya da çok katlı konumda olur.

i) Muayene odasında, 95x110x60 cm ebadında paslanmaz çelik ya da madeni malzemeden yapılmış, dezenfekte edilebilen muayene masası, veteriner hekimin mesleğini icra ederken kullanacağı alet ve malzemelerin bulunduğu camlı dolap ve belediye su sistemine bağlı ve akarı kanalizasyon şebekesine giden lavabo bulunur.

j) Poliklinikte her müstakil bölümünde çöp kutusu bulunur.

k) Poliklinikte oluşan tıbbi atıklar, her iki yüzünde“DİKKAT TIBBİ ATIK” ibaresi bulunan kırmızı renkli torbalara konulup, poliklinik içinde muhafaza edilir, toplama aracı gelmeden önce poliklinik dışına çıkarılamaz.

l) Hasta kabul ve kayıtların yapıldığı bekleme odasında, poliklinik ruhsatı, sorumlu veteriner hekim belgesi, veteriner hekimlerin çalışma izin belgesi, bağlı bulundukları veteriner hekimler odasından alınmış o yıla ait asgari ücret tarifesinden az olmamak kaydıyla hazırlanmış ücret tarifesi, hasta sahipleri tarafından görülebilecek bir yere asılır.

Düzenlenecek belgeler

MADDE 11 –(1) Ruhsat verilmiş muayenehane ve polikliniğin sorumlu veteriner hekimine Ek-1’deki Sorumlu Veteriner Hekim Belgesi, muayenehane ve poliklinikte görev yapan veteriner hekimlere ayrı ayrı Ek-2’deki Veteriner Hekim Çalışma İzin Belgesi, muayenehane ve poliklinikte görev yapacak olan yardımcı sağlık personeline ayrı ayrı Ek-3’deki Yardımcı Sağlık Hizmetleri Personeli Çalışma İzin Belgesi, il müdürlüğünce düzenlenir. Düzenlenen bu belgelerin birer sureti il müdürlüğünde saklanır. Ruhsat verilmiş muayenehane ve poliklinikteki veteriner hekimlerin adı-soyadı, muayenehane ve polikliniğin adresi, ruhsat tarih ve numarası bölge veteriner hekimler odasına bir yazıyla bildirilir.

Sorumlu veteriner hekim ve veteriner hekimler

MADDE 12 – (1) Muayenehane ve poliklinikte veteriner hekimlerden birisi sorumlu veteriner hekim olarak görevlendirilir. Sorumlu veteriner hekim olmadığı zamanlarda yerine bakacak olan yetkili veteriner hekimin kim olacağı daha önceden belirlenir. Sorumlu veteriner hekim adına aynı zamanda veteriner hekim çalışma izin belgesi de düzenlenir.

(2) Sorumlu veteriner hekimin görevleri, aşağıda belirtilmiştir.

a) Muayenehane ve polikliniklerin açılış ve işleyişi ile ilgili her türlü izin işlemlerini yürütmek.

b) Muayenehane ve polikliniklerde görevine son verilen veya ayrılan veteriner hekim ve yardımcı sağlık personeli ile ilgili çalışma izin belgelerini en geç bir hafta içinde il müdürlüğüne iade etmek.

c) Muayenehane ve polikliniklerin çalışma saatleri içinde hizmetlerin düzenli ve sürekli olarak yürütülmesini sağlamak.

ç) Muayenehane ve poliklinikler adına ilgili belgeleri onaylamak.

d) Denetimler sırasında yetkililere gereken bilgi ve belgeleri sunmak ve denetime yardımcı olmak.

e) Tıbbi atıkların usulüne uygun olarak torbalara konup toplama araçlarına teslim edilmesini sağlamak.

f) Şirket ortaklarında meydana gelen değişiklikleri on beş gün içinde il müdürlüğüne bildirmek.

(3) Sorumlu veteriner hekim, muayenehane ve polikliniğin kuruluşu, işleyişi, denetimi ile ilgili her türlü işlemlerde il müdürlüğü ve Bakanlığın birinci derecede muhatabıdır.

(4) Sorumlu veteriner hekim muayenehane ve poliklinikteki görevinden ayrılmak istediğinde veya sorumlu veteriner hekimlik görevine son verilmek istendiğinde bu durum bir hafta öncesinden il müdürlüğüne bildirilir.

(5) Veteriner hekimler, hastalara uyguladıkları tıbbi işlemlerden, yaptıkları işlemlerin kayıtlarının işlenmesinden, karşılaştıkları aksaklıkları sorumlu veteriner hekime bildirmekten, alet ve ekipmanların temizlik ve dezenfeksiyonundan sorumludurlar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çalışma Usul ve Esasları

Yardımcı personel istihdamı

MADDE 13 – (1) Veteriner hekimler açmış oldukları muayenehanelerinde ve polikliniklerde, özel kuruluşta daimi veya sürekli çalışmayan veteriner sağlık teknikeri, teknisyeni veya laborantı gibi personeli yardımcı sağlık hizmetleri personeli olarak çalıştırabilirler. Yanında yardımcı sağlık hizmetleri personeli çalıştırmak isteyen veteriner hekimler, il müdürlüğüne bir dilekçeyle başvurarak yardımcı sağlık hizmetleri personelinin diploma veya mezuniyet belgesinin aslı ya da onaylı örneğini, aralarında yaptıkları imzalı protokolün bir nüshasını iki resimle birlikte ibraz ederler. Yardımcı sağlık hizmetleri personeliyle yapılan iş akdi noter tasdikli olur. İl müdürlüğü hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şubesince incelenen evraklar uygun bulunduğu takdirde yardımcı sağlık hizmetleri personeli adına, Ek-3’teki örneğe uygun olarak yardımcı sağlık hizmetleri personeli çalışma izin belgesi düzenlenir.

(2) Muayenehanelerde veya polikliniklerde, yardımcı sağlık hizmetleri personeli adı altında görev yapacak olan personel, kendi yetkileri ile sınırlı işleri veteriner hekimin sorumluluğunda yürütebilir.

(3) Muayenehanesinde veya polikliniğinde, il müdürlüğünce düzenlenmiş yardımcı sağlık hizmetleri personeli çalışma izin belgesi olmadan, veteriner sağlık teknikeri, teknisyeni veya laborantı çalıştırılmaz.

(4) Muayenehanelerde veya polikliniklerde, hayvan sağlığı hizmeti dışında yardımcı personel çalıştırılacak ise, veteriner hekim tarafından, personelin hangi işlerde çalıştırılacağını içeren bir yazı ekine, personelin nüfus cüzdanı fotokopisi iliştirilerek il müdürlüğüne müracaat edilir.

Alet-malzeme

MADDE 14 –(1) Muayenehane ve poliklinikler bulundurulması gerekeni alet ve malzemeler Bakanlık tarafından belirlenir.

Ürün bulundurma ve satma

MADDE 15 – (1) Muayenehane veya poliklinik ruhsatı olan veteriner hekimler; muayenehane ve poliklinikte istenilen asgari teknik, hijyen ve sağlık şartlarının sağlanması koşuluyla veteriner sağlık ürünü, veteriner biyolojik ürünler ile karma yem, mineral yem ve yemlik preparat gibi ürünler için Bakanlıkça belirtilen mevzuat hükümleri doğrultusunda işlem yapabilir. Diğer konulardaki mevzuat hükümlerinde istenilen şartlar, bu Yönetmelik şartlarına ilave olarak yerine getirilir.

(2) Hayvanlara yönelik olan her çeşit malzeme satışı,muayenehane veya polikliniklerin 7 nci ve 10 uncu maddelerde belirtilen bölümlerinin dışında ayrı bir bölümde yapılabilir. Bu bölüm, muayenehane veya polikliniğin tüm alanının %25’inden fazla alana sahip olamaz. Bu bölümlere hasta giriş ve çıkışına izin verilmez. Satışı yapılan ürünlerin muayenehane veya polikliniğin bölümlerinde teşhiri yapılamaz.

Sorumluluk ve bildirim

MADDE 16 – (1) Muayenehane ve poliklinikte çalışan tüm veteriner hekimler meslekleriyle ilgili olarak aşağıdaki konulardan sorumludurlar.

a) İhbarı mecburi hastalıkları resmî makamlara bildirmek.

b) Faaliyetleri ile ilgili her türlü bilgi, belge ve sonuçları istenen sürede ve eksiksiz olarak il veya ilçe müdürlüklerine bildirmek.

c) Gerekli kayıtları tutmak ve bunlarla ilgili defterleri bulundurmak.

Kayıt sistemi

MADDE 17 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerine tabi veteriner hekim muayenehaneleri ve poliklinikler aşağıdaki doküman ve defterleri bulundurur.

a) Muayenehane ve polikliniklerde, muayenehane ve polikliniğin ismini taşıyan reçete kullanılır. Reçetede ayrıca veteriner hekimin adı, soyadı, diploma numarası, varsa uzmanlık belgesi numarası, adres, tarih, imzası, hayvana ait kimlik ve adres bilgilerini, kullanılması tavsiye edilen ürün veya terkipler ile uygulamalar hakkındaki bilgileri bulunur. Bunun dışında başlıksız, imzasız, kaşesiz reçete kullanılamaz.

b) Gelen hastaların kayıt edildiği, Ek-4’teki örneğe uygun hayvan muayene kayıt defteri tutulur. Veteriner hekim teşhis, muayene, kontrol ve tedavi ettiği hayvanın cinsi, kulak numarası, durumunu, sahibinin isim ve adresini, hayvana uygulanan işlemleri, verilen reçeteyi ve tarihini bu deftere kaydeder.

c) Bakanlık merkez teşkilatı ve il müdürlükleri tarafından yapılacak denetim ve teftiş sonuçlarının yazıldığı Ek-5’teki örneğe uygun denetim defteri tutulur.

(2) Söz konusu defterlerin her sayfası il müdürlüğünün hayvan sağlığı şube müdürlüğünce mühürlenir. Muayenehane ve poliklinikler, muayene ve tedavi edilen hayvanlarla ilgili bilgileri Ek-6’daki örneğe uygun olarak üç ayda bir mahallindeki il veya ilçe müdürlüklerine bildirir.

BEŞİNCİBÖLÜM

Tabela, Eğitim, Denetim, Kapatma, Değişiklik,

Faaliyetten Men ve Kısıtlamalar

Tabela

MADDE 18 –(1) Muayenehane ve polikliniklerin tanıtımı için işyerlerine açıklayıcı ve tanıtıcı tabela asılabilir.

(2) Tabelalarda, ilgili kanunlar uyarınca kazanılan unvanlar kullanılabilir. Bunun dışında yanıltıcı bilgiler, yanlış ifadeler ile mesleği küçük düşürücü ifadeler kullanılamaz. Muayenehane ve poliklinik dışındaki tabelaya, muayenehane veya polikliniğin adı, telefon numarası, veteriner hekimlerin adı, unvanı, varsa kazandığı ihtisasları yazılabilir. Tabelada başka bir unvan veya mevcut unvanların yabancı dildeki karşılıkları kullanılamaz.

Eğitim

MADDE 19 – (1) Muayenehane ve poliklinik açacak veteriner hekimler, konuları Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Bakanlık tarafından belirlenecek ve Türk Veteriner Hekimleri Birliği tarafından yapılacak olan hizmet içi eğitim programına katılıp, belge almak ve alınan bu belgeyi ruhsat alma aşamasında ibraz etmek zorundadırlar. Daha önce ruhsat almış veteriner hekimler bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde eğitime katılıp belge almak zorundadırlar.

(2) Ruhsatlı muayenehane ve polikliniği olan veteriner hekimler Bakanlık ve bölge veteriner hekimler odası tarafından düzenlenen eğitim ve seminerlere katılmakla yükümlüdürler. Daha önce aynı eğitime katılmış olanlar, belgelemek kaydı ile bu eğitime katılmayabilirler.

Denetim

MADDE 20 – (1) Muayenehane ve poliklinikler yılda en az bir defa, asgari teknik, hijyenik ve sağlık şartları yönünden denetlenir. Denetim, il müdürlüğü hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şube müdürlüğünde görevli veteriner hekimler tarafından yapılır. Şikâyet, soruşturma, Genel Müdürlük veya il müdürlüğünün talebi üzerine yapılacak olağan dışı denetimler bunun haricindedir. İl müdürlüğü gerektiğinde ilçelerdeki muayenehane ve poliklinik denetim yetkisini ilçe müdürlüğüne devredebilir. İlçe müdürlüğünde bu denetimler veteriner hekimler tarafından yapılır. Denetimler sırasında tespit edilen hususlar Ek-5’teki denetim defterine kaydedilir.

(2) Muayenehane ve poliklinikler, meslek icrası yönünden kayıtlı oldukları bölge veteriner hekimleri odası tarafından, 6343 sayılı Kanun ve 13/9/2006 tarihli ve 26288 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği kapsamında denetime tabi tutulur.

Kapatma, değişiklik ve faaliyetten men

MADDE 21 – (1) Ruhsatlı olan muayenehane ve polikliniklerde, il müdürlüğünün izni olmadan herhangi bir değişiklik ve ilave yapılamaz. Muayenehane veya polikliniğin faaliyet gösterdiği adresin değişmesi durumunda adres değişikliğinden etkilenen tüm başvuru evrakları yeni adrese göre düzenlenir. Düzenlenen evraklar ve adresi değişecek olan ruhsat beraberinde bir dilekçe ekine konularak yeniden ruhsat düzenlenmesi için mülki idari amire başvurulur. Muayenehane veya polikliniğin kapatılmak istenmesi durumunda, durum bir dilekçe ile mülki idari amire bildirilir. Dilekçeye ruhsatın aslı eklenir.

(2) Ruhsatın kaybolması hâlinde, gazetede yayımlanmış olan kayıp ilanı, ruhsatın okunamayacak şekilde tahrip olması hâlinde ise tahrip olmuş ruhsatın aslı bir dilekçeye eklenerek mülki idari amire müracaat edilir. İl müdürlüğünce yapılan incelemelerde durumun uygun görülmesi hâlinde yeni ruhsat düzenlenir.

(3) Muayenehane ve poliklinikte çalışan veteriner hekimlere, oda haysiyet divanı ve/veya yüksek haysiyet divanı tarafından verilen ve kesinleşen meslekten men cezaları, merkez konseyi tarafından Bakanlığa ya da bölge veteriner hekimler odası tarafından il müdürlüğüne bildirilir. İl müdürlüğü, meslekten men cezası almış veteriner hekime cezayıtebliğ edip, ceza süresince çalışma izin belgesine el koyar. Veteriner hekimin kendi adına muayenehane ruhsatı varsa, ruhsata bu süre zarfınca el konularak muayenehanenin faaliyetine son verilir. Ceza süresi bitiminde el konulan belgeler sahiplerine iade edilerek, durum bölge veteriner hekimler odasına bir yazı ile bildirilir.

(4) Kapatma ve değişiklik işlemleri bölge veteriner hekimler odasına bir yazıyla bildirilir.

Kısıtlamalar

MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında olan muayenehane ve poliklinikler için ön görülen kısıtlamalar aşağıda belirtilmiştir.

a) Muayenehane ve poliklinikler il müdürlüğünden ruhsat almadan faaliyete geçemezler.

b) İl müdürlüğünce çalışma izin belgesi verilmemiş veteriner hekim çalıştırılamaz.

c) Muayenehane ve polikliniklerde il müdürlüğünce yardımcı sağlık hizmetleri personeli çalışma izin belgesi verilmemiş veteriner sağlık teknisyeni ve veteriner sağlık teknikeri gibi personel çalıştırılamaz.

ç) Muayenehane ve poliklinikte görevli olan veteriner hekim veya yardımcı sağlık hizmetleri personeli başka bir muayenehane veya poliklinikte çalışamaz.

d) Muayenehanesi olan veteriner hekim aynı zamanda başka bir poliklinikte çalışamaz veya poliklinikte çalışan veteriner hekim ayrıca başka bir yerde muayenehane açamaz ve çalışamaz.

e) Muayenehane ve polikliniklerde, veteriner hekim dışında şirket ortağı olamaz.

f) Muayenehane ve polikliniklerde, şirketin faaliyet alanına giren diğer işler poliklinik bünyesinde yapılamaz.

g) Muayenehane ve polikliniklerin dış cephesinde, bu Yönetmelikte belirtilen tabelalardan başka bir tabela ve ibareler kullanılamaz.

ğ) Muayenehane ve poliklinikler dışında, ilgili mevzuatta olmayan her nevi isim altında iş yeri açılamaz.

h) Muayenehane ve polikliniklerde ruhsatta verilen isim dışında başka bir isim kullanılamaz.

ı) Muayenehane ve polikliniklerde geçici veya sürekli olarak satış, barınma ve eğitim amacıyla hayvan barındırılamaz.

i) Muayenehane ve polikliniklerde veteriner hekimliği hizmetleri dışında başka bir faaliyette bulunulamaz.

j) Muayenehane ve poliklinikler başka bir işyerinin içinde kurulamaz.

k) Veteriner hekim dışında kişi ve kuruluşlar tarafından, muayenehane veya poliklinik açılamaz.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 23 –(1) Bu Yönetmeliğe aykırı davrananlar hakkında, 5996 sayılı Kanunun 36 ncı ve 6343 sayılı Kanunun 67 nci maddelerine göre işlem yapılır. 6343 sayılı Kanunun 67 nci maddesindeki fiillerin tekrarı hâlinde, mezkûr Kanunun 72 nci maddesine göre işlem yapılır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 24 –(1) 18/6/2001 tarihli ve 24436 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Veteriner Hekim Muayenehane ve Poliklinik Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Mevcut muayenehane ve poliklinikler

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce 18/6/2001 tarihli ve 24436 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Veteriner Hekim Muayenehane ve Poliklinik Yönetmeliği kapsamında ruhsatlı muayenehanesi ya da polikliniği olup bu Yönetmelik hükümlerine uymayan veteriner hekimler, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içerisinde muayenehanelerini veya polikliniklerini bu Yönetmelikteki muayenehane veya poliklinik şartlarına uygun hâle getirerek, mülki idari amire müracaat edip muayenehane veya poliklinik ruhsatı almak zorundadırlar.

(2) Verilen süre içerisinde muayenehane ve polikliniklerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun hâle getirerek başvuruda bulunmayanların ruhsatları il müdürlüğünce iptal edilir.

Yürürlük

MADDE 25 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.