Kategori: Yönetmelikler

17 Aralık 2011 CUMARTESİ           Resmî Gazete     Sayı : 28145

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

TIBBİ OLMAYAN VETERİNER SAĞLIK ÜRÜNLERİ YÖNETMELİĞİ

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, tıbbi olmayan veteriner sağlık ürünlerinin üretimi, ithalatı, piyasaya arzı, ihracatı, tanıtımı ve satışına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;

a) Kozmetik ürünleri,

b) İçme sularına katılarak kullanılan ve sulardaki istenmeyen maddeleri uzaklaştıran veya bağlayan klor nötralizanlarıgibi ürünleri,

c) Hayvan barınaklarında kullanılan altlıkların nem ve koku gibi özellikleri üzerine etkiyen düzenleyicileri,

ç) Esas olarak tıbbi bir etkisi olmayan ancak içerdiği maddeler nedeniyle esas tedaviye yardımcı olarak kullanılan, harici uygulamaya özgü ve kozmetik benzeri ürünleri,

d) Akvaryum sularında kullanılmak suretiyle hayvanların yaşam ortamını iyileştirmeye yönelik ürünleri,

kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 12 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Bildirim sahibi: Piyasaya arz edebilmek için bir ürünü üreten, ürettiren veya üretim yerinin Türkiye dışında olması halinde, hak sahibi tarafından yetkilendirilen gerçek veya tüzel kişileri,

c) Dış ambalaj: İç ambalajı muhafaza eden kabı,

ç) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

d) İç ambalaj: Ürünün farmasötikşeklini oluşturan etkin ve yardımcı maddeleri muhafaza eden ve/veya farmasötik şekil ile temas eden kabı,

e) İl müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünü,

f) İlçe müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünü,

g) Kanun: 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununu,

ğ) Kozmetik ürün: Hayvanların deri, tırnak, meme, kulak gibi dış kısımlarına veya ağız boşluğuna uygulanmak üzere, temizlik, koku verme, görünümü değiştirme, koruma veya iyi bir durumda tutma amaçlarıyla hazırlanmış ürünleri,

h) Seri: Bir ürünün, üretim sırasında tek bir üretim döngüsünde elde edilen ve homojenliğin sağlandığı miktarı,

ı) Tıbbî olmayan veteriner sağlık ürünleri: Hayvana uygulanmak ya da hayvan için kullanılmak amacıyla tüm üretim aşamalarından geçerek kullanıma hazır hale getirilmiş ilaç niteliğinde olmayan ürünleri,

i) Ticari isim: Ürüne verilen ismi,

j) Ürün: Tıbbi olmayan veteriner sağlık ürünlerini,

ifade eder.

Bildirim şartı

MADDE 5 – (1) Bir ürünü üretmek, ürettirmek, ithal veya ihraç etmek ve piyasaya sunmak isteyen kişiler, Genel Müdürlüğe bildirimde bulunmak zorundadır. Bildirimde bulunmadan ürünlerin üretilmesi, ithali, ihracı, piyasaya arzı ve ambalajlanması gibi konularda faaliyet gösterilemez.

(2) Üründe veya üretim yerinde yapılan her türlü değişiklik bildirime tabidir.

(3) Üreticiler, sadece bildirimde bulundukları alanlarla ilgili üretim yapabilir. Bildirimde bulunmadan faaliyet alanını genişletemez.

Bildirim ve bildirim sahibinin sorumlulukları

MADDE 6 – (1) Bildirimde bulunmak isteyen kişiler, aşağıdaki belgelerle Genel Müdürlüğe başvurur.

a) Bildirimde bulunan kişiye ait adres bilgileri, ticaret sicil gazetesi, imza sirküleri,

b) Ürünün kalitatif ve kantitatif tam yapısı,

c) Hammadde ve bitmiş ürünün fiziksel, kimyasal ve mikrobiyolojik özellikleri ve bunların kontrolüne ilişkin bilgiler,

ç) Ürünün üretim yeri ile ilgili bilgiler, fason üretim söz konusu ise fason üretim anlaşması,

d) Ürünün üretim metodu,

e) Ürünün bileşiminde bulunan maddelerin zararsız olduğuna veya zararların göz ardı edilebilir nitelikte olduğuna dair bilimsel belgeler,

f) Ürünün iddia edilen alanda kullanılabileceğine dair bilimsel belgeler,

g) Eşiti ve benzeri ürünler hakkında bilgiler,

ğ) Ürünün etiketi ve/veya kullanma talimatı,

h) Ürünün iç ve/veya dış ambalajı hakkında bilgiler,

ı) Ürünün raf ömrü ve muhafaza şartları ile ilgili bilgiler,

i) İthal ürünlerde, yurt dışındaki izin sahibi tarafından verilmiş yetki belgesi,

j) Ürünün, bu Yönetmelik kapsamına girdiğini, sunulan belgelerin doğru olduğunu, aksi durumda tüm sorumluluğun kabul edildiğini bildiren taahhütname.

(2) Bakanlık, başvuruyu birinci fıkradaki belgeler açısından inceler ve başvuru tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde bildirim sahibine, bildirimin kayda alındığını iletir. Bildirim sahibi bu belge ile ürünlerini üretebilir, ürettirebilir, ithal edebilir ve piyasaya arz edebilir.

(3) Bakanlık, gerek gördüğünde başvuru hakkında komisyonların, uzman kuruluşlarının veya başka kurum veya kuruluşların görüşlerini alabilir. Bu sırada geçen süre bir aylık süreye dâhil edilmez.

(4) Bakanlıkça uygun bulunmayan bildirimler, sahibine gerekçesi ile birlikte bildirilir. Uygunsuzlukların giderilmesi için başvuru sahibine bir aylık süre tanınır. Bu sürede uygunsuzlukları giderilmeyen başvurular, sahibine iade edilir.

(5) Bakanlık, gerek gördüğünde ürünlerin analiz edilmesini talep edebilir. Bu durumda analiz ücreti bildirim sahibine aittir.

(6) Bildirim sahibinin sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir.

a) Ürünlerle ilgili her türlü değişikliği Bakanlığa bildirmek,

b) Adres veya şirketin yapısı gibi hususlarda oluşabilecek değişiklikleri bildirmek,

c) Ürünlerle ilgili kendisine ulaştırılan şikâyet veya diğer bildirimleri değerlendirmek,

ç) Ürünlerin üretimi, satışı, ithalatı ve ihracatı ile ilgili kayıtları tutmak, en az iki yıl süreyle muhafaza etmek ve istendiğinde derhal Bakanlığa bildirmek,

d) Bakanlıkça, bu Yönetmelik hükümlerine uymayan ürünlerle ilgili verilen kararları yerine getirmek,

e) Bakanlıkça belirlenen ücreti karşılamak,

f) Ürünlerin bileşiminde bulunan tüm maddelerle ilgili gelişmeleri takip etmek,

g) Üretimin, Bakanlıkça belirlenen standatlara uygun olarak yürütüldüğünü garanti altına almak.

Sorumlu personel

MADDE 7 – (1) Bildirim sahipleri, veteriner hekim, eczacı, kimyager veya kimya mühendisi meslek gruplarından bir kişiyi sorumlu personel olarak görevlendirir. Sorumlu personel, üretim standartlarının uygulanmasından sorumludur.

(2) Sorumlu personel, görevinden ayrıldığında Bakanlığı bilgilendirmek zorundadır.

(3) Bildirim sahipleri, sorumlu personel görevden ayrıldığında durumu Bakanlığa bildirmek ve yerine yeni bir sorumlu atamak zorundadır. Yeni sorumlu atamayan bildirim sahiplerinin, yeni sorumlu atanana kadar bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetleri durdurulur, yeni üretim ve ithalat yapmalarına ve ürünlerini piyasaya arz etmelerine izin verilmez.

Ürünlerin özellikleri

MADDE 8 – (1) Ürünler, kullanım talimatları, etiketleri ya da bildirim sahibi tarafından tarif edilen şekilde kullanıldıkları takdirde insan, hayvan ve çevre sağlığına zarar vermeyecek şekilde olmak zorundadır. Bildirim sahibi, bu hususla ilgili tüm önlemleri almakla yükümlüdür.

(2) Ürünler, hayvanları bir hastalıktan koruma, tedavi etme, farmakolojik, immünolojik ya da metabolik yönde etki etmek suretiyle fizyolojik fonksiyonların sürdürülmesi, düzeltilmesi veya değiştirilmesi gibi özelliklere sahip olamaz.

Etiket bilgileri

MADDE 9 – (1) Ürünlerin etiket bilgileri Türkçe olarak silinemez ve kolay okunabilen şekilde düzenlenir. En az birinin Türkçe olması kaydıyla Bilgilerde farklı diller de yer alabilir. Bu durumda Türkçe etiket, düşmeyecek şekilde ürün üzerinde yer alır.

(2) İç ambalaja sığmayacak bilgiler dış ambalajda yer alabilir.

(3) Ürün etiket veya kullanma talimatında en az aşağıdaki bilgilerin yer alması gerekir.

a) Ticari isim,

b) Bildirim sahibinin adı ve soyadı, adresi, unvanı ve üretim yeri adresi,

c) Ürünün kullanım amacı, kullanılacak türler ve kullanım şekli,

ç) Ürünün muhafaza şartları ve raf ömrü ile ilgili bilgiler,

d) Ürünün üretim tarihi, seri numarası.

(4) Ürünlerin etiket veya kullanma talimatlarında yanıltıcı ifadeler veya tıbbi iddialar yer alamaz.

(5) Ürün isimleri yanıltıcı olamaz, hastalık isim ve etkenlerine benzetilemez.

(6) Etiket bilgileri veya kullanma talimatları, kullanılan hedef tür ve alana uygun olmak kaydıyla, figür veya resim içerebilir.

Satış

MADDE 10 – (1) Bakanlık, kullanımı ve dağıtımı özel bilgi ve şartlar gerektirebilecek ürünlerin satış şartlarına sınırlamalar getirebilir. Bu durum bildirim sahibine iletilir.

Tanıtım

MADDE 11 – (1) Ürünlerin tanıtımında kullanılacak bilgiler, Bakanlığa sunulan bilgilere ve bilimsel gerçeklere uygun olmak zorundadır.

(2) Tanıtımda kullanılan bilgiler hiçbir şekilde tıbbi iddialar içeremez, yanıltıcı olamaz, tıbbi bir ürünün ya da izin sahibinin reklamını yapamaz veya başka bir ürünü hedef alamaz.

Denetim ve idari yaptırımlar

MADDE 12 – (1) Bakanlık, bu Yönetmelik hükümlerine uygun olmayan ürünleri toplamaya veya toplattırmaya, gerektiğinde analiz ettirmeye, imha etmeye veya ettirmeye yetkilidir.

(2) Bu Yönetmelik hükümlerine uymayan ürünler hatalı olarak kabul edilir. Denetimlerde hatalı olduğu tespit edilen ürünlerden, hatası giderilebilecek olanlar, bildirim sahibi tarafından piyasadan toplatılır, iyileştirme işleminden sonra Bakanlığın izni ile tekrar piyasaya verilebilir. Hatası giderilemeyecek veya insan, hayvan ve çevre sağlığına zararları kesin olarak ortaya konmuş ürünler piyasadan toplatılır ve imha edilmek üzere mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. Ürünlerin imhası ile ilgili tüm masraflar bildirim sahibine aittir.

(3) Bakanlığa bildirimde bulunmadan ürünleri ithal eden, üreten veya piyasaya arz eden, bildirimden farklı şekilde ürünü piyasaya arz edenlere ve ürünlerin tanıtımı ile ilgili hususlara riayet etmeyenlere Kanunun 37 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen yaptırım uygulanır.

(4) Bakanlık, ürünlerin toplatılması, iyileştirilmesi veya imha ettirilmesi gibi talimatlarına uymayan bildirim sahiplerinin, tıbbi olmayan ürünlerle ilgili faaliyet göstermesini engelleyebilir.

(5) İki defa hatalı olarak piyasaya arz edilen ürünlerin, iki yıl süreyle üretimi, ithalatı ve piyasaya arzı yasaklanır.

(6) Genel Müdürlük, bu Yönetmelik hükümlerine uymayan ürünlerle ilgili internet sitesi üzerinden duyuruda bulunur.

Ruhsat almış veya başvurusu yapılmış ürünler

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) 23/10/2002 tarihli ve 24915 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Veteriner İspençiyari ve Tıbbi Müstahzarlar Yönetmeliğine göre ruhsat almış veya başvurusu yapılmış tıbbi olmayan veteriner sağlık ürünleri, yayınlandığı tarihten itibaren bu Yönetmelik hükümlerine tabidir. Bakanlık, bu durumu ürün sahiplerine bildirir.

Yürürlük

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

17 Aralık 2011 CUMARTESİ           Resmî Gazete     Sayı : 28145

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

ÜRÜNLERİN ÜLKEYE GİRİŞİNDE VETERİNER KONTROLLERİNİN DÜZENLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; Gıda ve Yemin Resmi Kontrollerine Dair Yönetmelik hükümlerine ilave olarak, halk ve hayvan sağlığının korunması amacıyla veteriner kontrollerine tabi olan ürünlerin ülkeye girişinde yapılacak veteriner kontrollerini düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; veteriner kontrollerine tabi olan ürünlerin ithalatı, transiti, aktarılması, serbest bölgelere veya gümrük antrepolarına giriş ve çıkışı, gemi kumanyacılığı, ihraç edildikten sonra geri dönmesi durumlarında uygulanan veteriner kontrollerinin düzenlenmesi, istisnai uygulamalar, şüphe, uygunsuzluk ve usulsüzlük durumlarında uygulanacak işlemler, kontrol sıklığının azaltılması ve arttırılması, koruma tedbirleri, personel değişim programı, personel eğitimleri, hizmet alımına ilişkin düzenlemeleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 34 üncü maddesine dayanılarak,

b) Üçüncü Ülkelerden Topluluğa Giriş Yapan Ürünlerin Veteriner Kontrollerinin Düzenlenmesine İlişkin 97/78/EC sayılı Konsey Direktifine paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu maddenin ikinci fıkrasında yer alan tanımlara ilave olarak 5996 sayılı Kanunun 3 üncü maddesindeki tanımlar da geçerlidir.

(2) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Belge kontrolü: Veteriner sağlık sertifikası ve sevkiyata eşlik eden diğer belgelerin kontrolünü,

c) Fiziksel kontrol: Paketleme ve sıcaklık kontrolleri ile numune alma ve laboratuvar testlerini de içerebilen sevkiyat üzerinde yapılan kontrolü,

ç) Gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanım: Sevkiyatın bir gümrük rejimine tabi tutulmasını, bir serbest bölgeye girmesini, Türkiye gümrük bölgesi dışına yeniden ihracını, imhasını, gümrüğe terk edilmesini,

d) İthalat koşulları: İthal edilecek ürünler için mevzuatta belirlenen şartları,

e) Kimlik kontrolü: Veteriner sağlık sertifikası ve mevzuatın belirlediği sevkiyata eşlik eden diğer belgelerde beyan edilen bilgilerle sevkiyatın birbirini tutup tutmadığını anlamak amacıyla görsel olarak yapılan kontrolü,

f) Merkezi yetkili makam: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

g) Sevkiyat: Aynı tipten olan, aynı veteriner sağlık sertifikası veya ilgili mevzuatın öngördüğü başka bir belgenin eşlik ettiği, aynı nakliye vasıtaları ile taşınan ve aynı yabancı ülkeden/bölgeden gelen bir miktar ürünü,

ğ) Sevkiyattan sorumlu kişi: Gümrük mevzuatı uyarınca, sevkiyat ile ilgili gümrük mevzuatının kapsadığı çeşitli durumların gelişiminden sorumlu gerçek veya tüzel kişi ve bu kişinin bu Yönetmelik ile belirlenen kontrolleri ve/veya formaliteleri izleme sorumluluğunu üstlenen temsilcisini,

h) Ürün: Ülkeye Girişte Veteriner Kontrollerine Tabi Olan Hayvan ve Ürünlere Dair Yönetmelikte belirtilen hayvansal ürünler ve bitkisel ürünleri,

ı) Veteriner kontrolü: Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğünde, merkezi yetkili makam tarafından yetkilendirilen ilgili personelin, hayvan ve insan sağlığını doğrudan veya dolaylı olarak korumak amacıyla veteriner sınır kontrol noktalarında yürütülen belge, kimlik ve fiziksel kontrolleri kapsayan her türlü resmi kontrolü,

i) Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü: Merkezi yetkili makam tarafından yetkilendirilmiş olan hayvan, hayvansal ürünler ve hayvan hastalığı bulaştırma riski olan sap, saman gibi bitkisel ürünlerin ülkeye girişinde veteriner kontrollerinin yürütüldüğü gümrüklü saha içindeki doğrudan merkeze bağlı birimi,

j) Yardımcı sağlık personeli: Bu Yönetmelik uyarınca, gerekli faaliyetleri yerine getirebilecek özelliklere sahip olan, Bakanlık tarafından görevlendirilen ve resmi veteriner hekimin yetki ve sorumluluğu altında çalışan veteriner sağlık teknisyeni, veteriner sağlık teknikeri ve laborantı, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Veteriner Kontrollerinin Düzenlenmesi

Sevkiyatın ülkeye girişi ve ön bildirim

MADDE 5 – (1) İhracatçı ülkelerden gelen sevkiyatların bu Yönetmelikte belirtilen veteriner kontrolleri yapılmadan ülkeye girişine izin verilmez.

(2) Sevkiyatlar ülke topraklarına Bakanlıkça belirlenen veteriner sınır kontrol noktalarından giriş yapar.

(3) Sevkiyattan sorumlu kişi, ürünlerin kontrolünün yapılacağı veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğüne, 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belgeyi uygun şekilde doldurarak yazılı veya elektronik olarak önceden teslim etmekle sorumludur.

(4) Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü gemi ve uçakların manifestolarını inceleyebilir, manifestoların bu maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen beyan ve belgelerle tutarlı olup olmadığını kontrol edebilir.

(5) Gümrük idareleri, sevkiyatların gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanımına sadece 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belgede yer alan koşullara uygun olarak izin verir.

(6) Bu maddenin uygulanması ile ilgili ayrıntılı kurallar Bakanlık tarafından belirlenir.

Veteriner kontrolleri

MADDE 6 – (1) Her bir sevkiyat, 8 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, resmi veteriner hekim sorumluluğunda veteriner sınır kontrol noktası müdürlükleri tarafından 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen veteriner sınır kontrol noktalarında veteriner kontrollerine tabi tutulur.

(2) Resmi veteriner hekim, her bir sevkiyatı, 5 inci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen bilgilere göre ulusal veri tabanından kontrol eder. Resmi veteriner hekim ulusal veri tabanının devamlılığı için tüm işlemlerin girişinin yapılmasından sorumludur.

(3) Her bir sevkiyat, gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanımına bakılmaksızın aşağıdaki hususlar açısından belge kontrolüne tabi tutulur:

a) 9 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen sertifika veya belgelerde yer alan bilgilerin 5 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca önceden gönderilen bilgilerle uyuşup uyuşmadığının belirlenmesi.

b) İthalat durumunda, veteriner sağlık sertifikası veya diğer belgelerde yer alan ayrıntıların talep edilen garantileri karşılayıp karşılamadığının belirlenmesi.

(4) 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17 nci maddelerde belirtilen özel durumlar dışında, resmi veteriner hekim aşağıdaki kontrolleri gerçekleştirir:

a) Her bir sevkiyatın, ürünlere eşlik eden sertifika ve belgelerde verilen bilgilerle uyumlu olup olmadığını tespit etmek üzere aşağıdaki şekilde kimlik kontrollerini yapar:

1) Ürünlerin konteynerlerle geldiği durumlarda, ulusal mevzuatın gerektirdiği şekilde ihracatçı ülkenin resmi veteriner hekimi veya yetkili makamı tarafından uygulanan mühürlerin bozulmadığının ve mühür üzerinde yer alan bilgilerin, eşlik eden belge veya sertifikalarla uyumluluğunun doğrulanması.

2) Diğer durumlarda, tüm ürün türleri için, menşe ülke ve işletmeyi tanımlayan damgalar, resmi işaretler ve sağlık işaretlerinin mevcudiyeti, bunların sertifika ve belgede belirtilenlerle uyumu ve ambalajlı veya paketlenmiş ürünlerin ilgili mevzuatta öngörülen etiketleme kurallarına uygunluğunun kontrol edilmesi.

b) Her bir sevkiyatta aşağıdaki şekilde fiziksel kontrolleri yapar:

1) Fiziksel kontroller, ürünlerin mevzuat şartlarını karşıladığını ve sevkiyata eşlik eden sertifika veya belgede belirtilen amaçlar doğrultusunda kullanımı için uygunluğunu tespit etmek üzere gerçekleştirilir. Kontroller, bu Yönetmeliğin Ek-1’inde yer alan kriterlere uygun olarak yapılır.

2) Fiziksel kontroller, Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslara uygun olarak belirlenmiş sıklıklara göre, yerinde herhangi bir laboratuvar testi ve/veya analiz için herhangi bir resmi numune alma işlemi yapmadan önce gerçekleştirilir.

Kontroller sonucunda veteriner giriş belgesinin düzenlenmesi

MADDE 7 – (1) Veteriner kontrollerinin tamamlanmasının ardından resmi veteriner hekim, kontrollerin sonuçlarını doğrulamak üzere ilgili ürünlerin sevkiyatı için Hayvan ve Ürünlerin Ülkeye Girişinde Ön Bildirim ve Veteriner Kontrollerine Dair Yönetmeliğin Ek-2’sinde yer alan Veteriner Giriş Belgesini düzenler.

(2) Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen belge:

a) Sevkiyat gümrük gözetiminde bulunduğu sürece sevkiyata eşlik eder.

b) İthalat durumunda, bu belgede belirtilen sevkiyatın gideceği ilk varış yerine kadar sevkiyata eşlik eder.

(3) Sevkiyat bölünmüş ise birinci ve ikinci fıkra hükümleri sevkiyatın her bir bölümü için uygulanır.

Veteriner sınır kontrol noktası

MADDE 8 – (1) Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü;

a) Ülkeye giriş noktasının hemen yakınında ve gümrük idaresi tarafından gümrük mevzuatına göre belirlenen bir alanda yer alır. Ancak merkezi yetkili makam, boşaltma iskelesi veya bir geçit gibi coğrafi kısıtlamalar söz konusu olduğunda, veteriner sınır kontrol noktasının giriş noktasından belli bir uzaklıkta yer almasına ve demiryolu ile nakliyat durumunda ise ilk istasyonun veteriner sınır kontrol noktası olarak belirlenmesine izin verebilir.

b) Kontrollerden etkin bir şekilde sorumlu olan bir resmi veteriner hekimin yetkisi altında olmalıdır. Bu Yönetmelikte belirtilen görevlerin yürütülmesinde, konusunda eğitim almış yardımcı sağlık personeli resmi veteriner hekimin yetki ve sorumluluğu altında çalıştırılabilir. Resmi veteriner hekim giriş işlemlerine ait bilgileri ulusal veri tabanına kaydeder.

(2) Merkezi yetkili makam, veteriner sınır kontrol noktası müdürlüklerinin listesini Resmî Gazete’de yayımlar ve bu listelerde gerektiğinde değişiklik ya da ilaveler yapar.

(3) Merkezi yetkili makam tarafından yapılan incelemeler sonucunda, veteriner sınır kontrol noktasının, Veteriner Sınır Kontrol Noktası Müdürlüklerinin Görev ve Çalışma Esaslarına Dair Yönetmelikte belirlenen şartları taşımadığı tespit edildiğinde veya halk veya hayvan sağlığı ile ilgili önemli risklerin bulunması halinde veteriner sınır kontrol noktalarının yetkilerini askıya alır. Yetkileri askıya alınan veteriner sınır kontrol noktaları sadece bu maddenin ikinci fıkrası uyarınca yeniden listeye dâhil edilir.

İthalat

MADDE 9 – (1) İthalatı amaçlanan her bir sevkiyata, veteriner sağlık sertifikalarının veya veteriner belgelerinin veya ilgili mevzuatın gerektirdiği diğer belgelerin orijinalleri eşlik eder. Sertifikaların veya belgelerin orijinalleri kontrolü yapan veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğünde kalır.

(2) 12 nci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, ithalatı yapılacak olan her bir sevkiyat, 6 ncı maddenin dördüncü fıkrasında belirtildiği şekilde kimlik ve fiziksel kontrole tabi tutulur.

(3) Gümrük idaresi, Gümrük mevzuatı ile 12 nci maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca getirilen özel hükümler saklı kalmak kaydıyla, veteriner kontrollerinin sonuçlarına göre olumlu olarak düzenlenmiş 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belge sunulmadıkça ürünlerin ithalatına izin vermez.

(4) Sevkiyat ithalat koşullarını karşılıyorsa, resmi veteriner hekim ilgili kişiye sertifikaların veya belgelerin orijinallerinin onaylı bir suretini verir ve veteriner sınır kontrol noktasında gerçekleştirilen veteriner kontrollerine dayanarak sevkiyatın söz konusu koşullara uygun olduğuna dair 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belgeyi düzenler.

(5) İthalatı yapılan ürünlerin ülke sınırları içindeki serbest dolaşımına ait kurallar Bakanlık tarafından belirlenir.

Kanalize prosedürü

MADDE 10 – (1) Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü, aşağıdaki durumlarda varış yerinin bulunduğu il müdürlüğüne ulusal veri tabanı veya diğer iletişim araçları yoluyla sevkiyata ilişkin bilgileri gönderir:

a) Nakliye araçları veteriner sınır kontrol noktasından sevk edildiklerinde numuneleri alınmış ancak sonuçları henüz belli olmayan durumlarda.

b) Mevzuata göre özel amaçlar için izin verilmiş ithalatlarda.

(2) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumlarda, ürünler veteriner sınır kontrol noktasında 6 ncı maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen belge, kimlik ve fiziksel kontrollere tabi tutulur. Ancak, derisi yüzülmeden ithal edilen kürklü yabani av hayvanları, üçüncü fıkranın (a) bendine uygun olarak ve 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belge ile birlikte gümrük gözetiminde varış işletmesine gönderilerek kimlik kontrolü ile sağlık kontrolü ve 19/1/2005 tarihli ve 25705 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Canlı Hayvanlar ve Hayvansal Ürünlerde Belirli Maddeler ile Bunların Kalıntılarının İzlenmesi İçin Alınacak Önlemlere Dair Yönetmeliğe uygun olarak kalıntı aranması dışındaki fiziksel kontrolü varış işletmesinde gerçekleştirilir. Kontrollerin sonuçları ürünlerin giriş yaptığı veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğüne gönderilir. Kontrollerin sonuçlarına bağlı olarak gerektiğinde, 23 üncü maddede belirtilen önlemler alınır.

(3) Ulusal mevzuata göre giriş veteriner sınır kontrol noktasından varış yerindeki işletmeye gidene kadar izlenmesi gereken sevkiyatlar aşağıdaki koşullar altında gönderilir:

a) Sevkiyat, giriş veteriner sınır kontrol noktasından varış yerindeki işletmeye kadar veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü gözetiminde ve yetkili makamlarca mühürlenmiş sızdırmaz araç veya konteynerlerle gönderilir. Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen ürünler, öngörülen izinli varışı ve uygunsa amaçlanan işlem türünü gösteren 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belge ile birlikte gümrük gözetiminde varış yerindeki işletmeye gönderilir.

b) Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü resmi veteriner hekimi, sevkiyatın varış yerindeki işletmenin denetiminden sorumlu il müdürlüğünü, ürünün menşei ve varış yeri konusunda ulusal veri tabanı veya diğer iletişim araçları yoluyla bilgilendirir.

c) Ürünler varış yerindeki işletmede ilgili mevzuatta tanımlanan işleme tabi olmalıdır.

ç) Varış yerindeki resmi veteriner hekim, varış işletmesinin yönetimi tarafından ürünün varışı ile ilgili olarak bilgilendirilir. Varış yerindeki resmi veteriner hekim, sevkiyatın varışı ile ilgili bilgiyi, sevkiyatı kendisine bildiren veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğündeki resmi veteriner hekime 15 gün içerisinde bildirir ve ürünlerin varış işletmesine vardığından emin olmak için özellikle giriş kayıtlarını kontrol ederek düzenli kontroller yapar.

(4) 21 inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, giriş veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğüne, onaylanmış bir işletme için amaçlanan ürünlerin varış yerlerine gelmedikleri yönünde bir bulgu sunulursa, veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü sevkiyattan sorumlu kişi ile görüşerek gerekli önlemleri alır.

(5) Üçüncü fıkrada belirtilen işletmeler Bakanlık tarafından onaylanmış olmalıdır. Onaylanmış işletmelerin listesi Bakanlık tarafından yayımlanır. Onaylı işletme bu maddede belirtilen bildirim şartlarını yerine getirmezse Bakanlık verilen onayı geri alabilir ve riskle orantılı olarak gerekli cezaları uygular.

Aktarma

MADDE 11 – (1) Deniz ya da hava yoluyla yetkili bir veteriner sınır kontrol noktasına gelen ancak fiili ithalatı başka bir deniz veya hava veteriner sınır kontrol noktasında yapılması amaçlanan sevkiyatların, kimlik ve fiziksel kontrolleri varış yerindeki veteriner sınır kontrol noktasında yapılır. Giriş veteriner sınır kontrol noktasında aşağıdaki işlemler gerçekleştirilir:

a) Eğer sevkiyat aynı limanın veya havalimanının gümrük bölgesi içinde, bir uçaktan diğerine ya da bir gemiden diğerine, doğrudan veya (b) bendinde belirtilen asgari zamandan daha kısa bir zaman için iskeleye veya asfalt piste boşaltıldıktan sonra aktarılırsa, sevkiyattan sorumlu kişi veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğünü bilgilendirir. Ancak, hayvan veya insan sağlığına yönelik risk durumunda, yetkili makam sevkiyata eşlik eden sertifika veya veteriner menşe sertifikası veya ilgili diğer belgelerin orijinal veya onaylı suretlerine dayalı olarak ürünlerin belge kontrolünü yapar.

b) Sevkiyat başka şekilde boşaltılmışsa:

1) Deniz veya hava yoluyla bir diğer veteriner sınır kontrol noktasına gönderilmesi esnasında liman veya havalimanı gümrük bölgesinde, merkezi yetkili makam tarafından belirlenecek koşullarda, asgari ve azami süreler için depolanır.

2) (a) bendinde belirtilen belgelerle ilgili olarak ürünler belge kontrolüne tabi tutulur.

3) 21 inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, halk veya hayvan sağlığına yönelik herhangi bir tehlike ihtimali varsa, ayrıca kimlik kontrolü ve fiziksel kontrole tabi tutulur.

(2) Bakanlık, bu maddenin hükümlerini demir yolu ile aktarmayı da kapsayacak şekilde genişletebilir.

Kontrol sıklığının azaltılması

MADDE 12 – (1) Bakanlık, gerekli bilgilerin sunulması ve aşağıdaki koşulların karşılanması durumunda, daha önceki kontrollerin sonuçlarını da göz önünde bulundurarak fiziksel kontrollerin sıklığının azaltılmasına karar verebilir:

a) İthalatı amaçlanan ürünlerin, menşeinde etkin bir şekilde kontrol edildiğine ilişkin yeterli sağlık garantilerini sunan bir ülke veya ülkenin bir bölgesi menşeli olması,

b) Ulusal mevzuata uygun olarak Bakanlıkça hazırlanan listelerde yer alan işletmelerden geliyor olması,

c) İlgili ürünler için düzenlenmiş ithalat sertifikalarının olması.

(2) Belirli bir ihracatçı ülkeden gelen ürünler ile ilgili olarak bu tür istisnaların tanınmasından önce Bakanlık aşağıdakileri dikkate alarak bir rapor düzenler:

a) İhracatçı ülke tarafından, topraklarının tamamı veya bir bölgesi ile ilgili olarak kalıntı kontrolleri de dâhil olmak üzere ulusal şartlara uygunluğuna dair verilmiş garantiler,

b) İhracatçı ülkedeki hayvanların sağlık durumu,

c) İhracatçı ülkedeki genel sağlık durumu hakkında bilgi,

ç) Hastalıkların izlenmesi ve hastalıkla mücadelede ihracatçı ülke tarafından uygulanan önlemler,

d) Veteriner kurumları ve diğer yetkili kurumların yapıları, yetkileri, bağımsızlıkları ve nitelikleri,

e) Üretim hijyeni konusunda ulusal mevzuatta belirlenmiş asgari standartlara uyumu,

f) Ürün veya ürünlerin türü ve bunların potansiyel sağlık riskleri,

g) Belirli maddelere izin verilmesine ilişkin kurallar ve hormonal veya antitiroidal etkisi olan belirli maddelerin ve ß-agonistlerin besicilikte kullanımının yasaklanmasına ilişkin mevzuat ile Canlı Hayvanlar ve Hayvansal Ürünlerde Belirli Maddeler ile Bunların Kalıntılarının İzlenmesi için Alınacak Önlemlere Dair Yönetmeliğe uyumu,

ğ) Bakanlık tarafından gerçekleştirilen denetim ziyaretlerinin sonuçları,

h) Gerçekleştirilen ithalat kontrollerinin sonuçları,

ı) İthal edilecek ürünlerin yapısı, sunumları veya nakliye şekillerinden dolayı yapılması gereken risk analizi.

(3) Birinci fıkra hükümleri saklı kalmak kaydıyla, kontrollerin sıklığının azaltılması amacıyla karşılıklılık esasına dayalı olarak bir veteriner eşdeğerlik anlaşması yapılabilir.

Transit

MADDE 13 – (1) Bir ülkeden gelip başka bir ülkeye veya aynı ülkeye ülkemiz toprakları üzerinden gidecek olan sevkiyatların transit işlemlerine sadece aşağıdaki durumlarda izin verilir:

a) Sevkiyatlar, ürünlerine ithalat yasağı uygulanmayan bir ülkeden gelmeli ve başka bir ülkeye gitmesi amaçlanmalıdır. Ancak, 11 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtildiği şekilde aynı liman veya havalimanındaki gümrüklü saha içerisinde bir uçaktan diğerine veya bir gemiden diğerine ülke içerisinde başka bir duraksama olmayacak şekilde aktarılması söz konusu olduğunda veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü bu kuralı uygulamaz.

b) Sevkiyatın reddedilmesi durumunda, sevkiyattan sorumlu kişi sevkiyatı geri alacağını ve 19 uncu maddeye uygun olarak elden çıkaracağını önceden taahhüt eder.

(2) Birinci fıkra uyarınca verilen izinler aşağıdaki koşullara tabidir:

a) Veteriner sınır kontrol noktasına transit için sunulan sevkiyatlara, 9 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen belgeler ve gerektiğinde bu belgelerin onaylanmış tercümeleri eşlik eder.

b) Sevkiyatı yapılan ürünler belge ve kimlik kontrolleri yapılmak üzere ilgili veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğüne sunulur. Deniz ve hava taşımacılığı için, veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü tarafından aşağıdaki durumlarda belge ve kimlik kontrollerinde istisna uygulanabilir:

1) Sevkiyatın indirilmediği durumlarda, 21 inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla belge kontrolleri, gemi/uçak manifestosunun incelenmesiyle sınırlandırılır.

2) Sevkiyatın 11 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtildiği şekilde bir uçaktan diğerine veya bir gemiden diğerine aynı liman veya havalimanı içerisinde yer alan gümrük bölgesinde aktarılması durumunda belge ve kimlik kontrolünde istisna uygulanabilir.

c) Halk sağlığı veya hayvan sağlığı riski bulunması veya usulsüzlükten şüphelenilmesi durumlarında ilave fiziksel kontroller yapılabilir.

ç) Karayolu veya demiryolu ile ülkemizden geçiş yapılması halinde sevkiyat:

1) (a) bendinde belirtilen belge ve sevkiyatın çıkış yapacağı veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğünün belirtildiği 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belge ile birlikte, gümrük mevzuatı uyarınca transit rejimine uygun olarak çıkış noktasına kadar gümrük gözetimi altında gönderilir.

2) Giriş veteriner sınır kontrol noktasından ayrıldıktan sonra ürünler indirilmeksizin veya bölünmeksizin yetkili makamlar tarafından mühürlenmiş olan araçlarla veya konteynerlerle nakledilir.

3) Coğrafi uzaklık dikkate alınarak verilmiş olan genel bir muafiyet hariç, giriş veteriner sınır kontrol noktasından ayrılmasını takiben gümrük mevzuatına uygun olarak belirlenen süre içinde ülkeden çıkış yapmalıdır.

d) Nakliyata izin veren resmi veteriner hekim, çıkış veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğündeki resmi veteriner hekimi ulusal veri tabanı veya diğer iletişim araçları yoluyla transit geçişten haberdar eder.

e) Çıkış veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğündeki resmi veteriner hekim, söz konusu ürünün ülkeden ayrıldığını 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belge üzerinde belirtir ve belgenin bir kopyasını giriş veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğüne elektronik olarak veya diğer iletişim araçları ile gönderir.

f) Giriş veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğündeki resmi veteriner hekim (ç) bendinin (3) numaralı alt bendinde belirtilen süre içinde ürünlerin çıkışı konusunda bilgilendirilmemişse, ürünlerin yerinin belirlenmesi için gerekli soruşturmayı yapacak olan yetkili gümrük idaresine bu durumu bildirir.

(3) Bu maddenin uygulanmasından doğacak tüm masraflar, sevkiyattan sorumlu kişi veya temsilcisi tarafından karşılanır.

Serbest bölgelere veya gümrük antrepolarına ürünlerin girişi ve çıkışı

MADDE 14 – (1) Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü, diğer bir ülkeden gelen ve gümrük mevzuatına uygun olarak serbest bölgeye veya gümrük antreposuna gönderilmesi amaçlanan sevkiyatları, sadece, sevkiyattan sorumlu kişinin, söz konusu ürünlerin en son olarak serbest dolaşıma giriş için gönderildiği veya varsa belirtilen başka bir son kullanım amaçlı olduğunu ve ürünlerin ithalat koşullarına uygun olup olmadığını önceden beyan etmesi durumunda kabul eder. Ürünlerin son kullanımlarına ilişkin açık bir bilgi yoksa sadece serbest dolaşıma giriş için amaçlanmış olduğu kabul edilir.

(2) Bu sevkiyatlar, ithalat koşullarına uygunluğun belirlenmesi amacıyla giriş veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğünde belge, kimlik ve fiziksel kontrollere tabi tutulur. Halk veya hayvan sağlığı açısından risk oluşturma şüphesi hariç olmak üzere belge kontrolleri ürünlerin ulusal şartları karşılamadığını gösterirse fiziksel kontrol yapılmasına gerek kalmaz.

(3) Bu sevkiyatlara 9 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen belgeler eşlik eder. Gerektiğinde bu belgelerin onaylanmış tercümeleri de eklenmelidir.

(4) İkinci ve üçüncü fıkralarda belirtilen kontrollerin ardından ürünlerin ulusal şartları karşıladığı tespit edilirse, veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü resmi veteriner hekimi gümrük belgelerini dikkate alarak 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belgeyi düzenler. Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü ve gümrük idaresi sevkiyatın serbest bölgedeki antrepo veya gümrük antreposuna girişine izin verir. Bu ürünlerin veteriner kontrolleri açısından bundan sonraki safhada serbest dolaşıma giriş için uygun olduğu beyan edilir.

(5) İkinci ve üçüncü fıkralarda belirtilen kontrollerin ardından ilgili ürünlerin ulusal şartları karşılamadığı tespit edilirse, veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü resmi veteriner hekimi resmi gümrük belgelerini de dikkate alarak 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belgeyi düzenler. Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü ve gümrük idaresi bu durumlarda, 18 inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, sevkiyatın sadece serbest bölgedeki antrepoya veya gümrük antreposuna girişine ancak aşağıdaki koşulların karşılanması şartıyla izin verebilir:

a) Ürünler ithalat yasağı uygulanmayan bir ülkeden gelmelidir.

b) Serbest bölgelerdeki antrepolar veya gümrük antrepoları ürünlerin depolanması açısından Bakanlık tarafından onaylanmış olmalıdır. Serbest bölgelerdeki antrepolar veya gümrük antrepoları onaylanmak için aşağıdaki şartları karşılar:

1) Giriş ve çıkışları antrepo işletmecisi tarafından sürekli kontrol edilen kapalı bir alandan oluşur. Şayet bir antrepo bir serbest bölge içerisinde yer alıyorsa tüm alanı kapalı olur ve sürekli olarak serbest bölge müdürlüğü kontrolü altında tutulur.

2) İlgili ürünlerin depolandığı antrepolara ilişkin ulusal mevzuatla belirlenen onay koşulları karşılanır.

3) Antrepoya giren ve antrepodan çıkan tüm sevkiyatların, her bir sevkiyattaki ürünlerin doğası ve miktarına ilişkin ayrıntılar ile alıcının adı ve adresini içeren günlük kayıtlar tutulur. Bu kayıtlar en az üç yıl saklanır.

4) Mevzuata uygun olmayan ürünlerin ayrı olarak depolanmasını sağlayacak depolama ve/veya soğutma odaları bulunur. Hâlihazırda var olan antrepolarda, uygun olmayan ürünler kilitli bölmelerde depolanırsa, veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü bu ürünlerin aynı bina içerisinde ayrı ayrı depolanmasına izin verebilir.

5) Veteriner kontrollerini gerçekleştirecek personelin kullanımına yönelik uygun bir yer bulunur.

c) İkinci fıkrada belirtilen kontroller sonucunda sevkiyattan sorumlu kişinin birinci fıkrada açıklanan şartlara göre yanlış beyanda bulunduğu tespit edilirse, bu kişi söz konusu sevkiyatı 19 uncu maddeye uygun olarak elden çıkarmakla yükümlüdür.

(6) Yetkili makamlar aşağıdaki hususlara yönelik gerekli tüm önlemleri alır:

a) Antrepoların onay koşullarını sürdürdüğünden emin olmak,

b) Mevzuata uygun olmayan ürünlerle uygun olanların aynı odalarda veya kapalı alanlarda depolanmasını önlemek,

c) Antrepoya giriş ve çıkışlarda etkin bir kontrolden ve erişim saatleri süresince veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğünün gözetiminden, özellikle ulusal şartları karşılamayan ürünlerin depolandıkları odalardan veya bölmelerden veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğünün izni olmaksızın çıkarılmadığından emin olmak,

ç) Antrepoda depolanan ürünlerin başka bir ürünle değiştirilmesi, ürünlerde değişiklik yapılması veya paketleme, piyasaya hazırlama veya işlenmesinde bir değişiklik yapılmasını engellemek için gerekli tüm kontrolleri yürütmek.

(7) Bakanlık, halk veya hayvan sağlığı gerekçeleriyle, ulusal mevzuatta belirtilen koşulları karşılamayan ürünlerin bir serbest bölgeye veya gümrük antreposuna girmesini reddedebilir.

(8) Sevkiyatların gümrük mührü olmaksızın bir serbest bölgeye veya gümrük antreposuna girmesine izin verilmez.

(9) Beşinci fıkrada belirtilen sevkiyatların bir serbest bölgeden veya gümrük antreposundan çıkışına sadece imha edilmek veya bir diğer ülkeye veya 15 inci maddede belirtilen bir antrepoya sevk edilmek üzere aşağıdaki durumlarda izin verilir:

a) Diğer bir ülkeye gönderilmesi, 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi ve ikinci fıkrasının (a), (ç), (d), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen şartlara uygun olarak yapılır.

b) 15 inci maddede belirtilen antrepoya sevk edilmesi, aynı maddede belirtilen ürünlere eşlik eden sertifikada adı ve yeri belirtilen antrepoya transit rejimi altında yapılır.

c) İmha edileceği yere nakledilmesi, ürünler denatüre edildikten sonra yapılır.

(10) Dokuzuncu fıkrada belirtilen sevk işlemleri, sevkiyat boşaltılmaksızın yetkili makamlar tarafından mühürlenmiş sızdırmaz araç veya konteynerlerde yetkili makamların gözetimi altında yapılır.

(11) Dokuzuncu fıkrada belirtilen sevkiyatlar bu maddede belirtilen antrepolar arasında nakledilemez.

(12) Merkezi yetkili makam aşağıdaki listeleri hazırlar ve yayınlar:

a) Beşinci fıkrada belirtilen serbest bölgelerin veya gümrük antrepolarının listesi,

b) 15 inci maddede belirtilen işletmecilerin listesi.

(13) Bakanlık, birinci fıkradan on ikinci fıkraya kadar ortaya konulan kurallara ilişkin olarak uygunsuzluk tespit ederse, beşinci fıkranın (b) bendinde belirtilen söz konusu antrepoların onayını askıya alır veya geri alır. Sevkiyat antrepoyu terk ettikten sonra kasıtlı veya ciddi ihmalden kaynaklanan usulsüzlükler bulunursa, sevkiyatların nakliyesinden sorumlu olan kişiye kanunların öngördüğü cezalar uygulanır.

Gemi kumanyacılığı

MADDE 15 – (1) Sınır ötesi deniz taşımacılığında kullanılmak üzere mürettebatın ve yolcuların tüketimine yönelik olarak, 14 üncü maddenin beşinci fıkrasında bahsedilen ürünleri doğrudan tedarik eden işletmeciler, 14 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkraları, beşinci fıkrasının (a) bendi ve (b) bendinin (2), (3) ve (4) numaralı alt bentleri, altıncı, yedinci ve sekizinci fıkralarına ilave olarak aşağıdaki koşulları karşılar:

a) İşletmeci olarak Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş olmak.

b) Hammaddesi ulusal şartlara uygun olmadığında işlenemeyecek ürünleri tedarik etmek.

c) Sorumlusu tarafından giriş ve çıkışları sürekli kontrol edilen kapalı bir tesisi bulunmalıdır. Bir serbest bölgede bulunan antrepoda, 14 üncü maddenin beşinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinin ikinci cümlesi uygulanır.

ç) 14 üncü maddenin beşinci fıkrasında belirtilen ürünlerin tüketim için piyasaya sürülmeyeceğini taahhüt eder.

d) Ürünün, (c) bendinde belirtilen antrepoya varışını en kısa zamanda veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğüne bildirir.

(2) Söz konusu işletmeciler;

a) Teslimatları ya doğrudan deniz aracına veya hiçbir şart altında limanın dışına çıkarılmayacak şekilde önlemlerin alınması koşuluyla geminin varış yerindeki limanda bulunan özel olarak onaylanmış bir antrepoya yapar. Ürünlerin çıkış yaptığı antrepodan gideceği limana nakliyesi gümrük mevzuatında belirlenen transit rejimine uygun olarak gümrük gözetiminde gerçekleştirilir ve sevkiyata Bakanlıkça belirlenen bir veteriner sağlık sertifikası eşlik eder.

b) Ürünlerin çıkış yapacağı ve gideceği limandaki yetkili makamları, ürünlerin gönderilme tarihi ve varış yeri konusunda önceden bilgilendirir.

c) İlgili makamlara ürünlerin son varış yerine ulaştığına dair resmi bir belge sunar.

ç) Giren ve sevk edilen ürünlerin kayıtlarını en az üç yıl saklar. Bu kayıtlar sevkiyatın antrepoda kalan kısımlarının da kontrol edilmesine imkân sağlamalıdır.

(3) İşletmeciler, ulusal şartlara uygun olmayan ürünleri, kıyı alanları dışında bulunan yolcu ve mürettebat için olan tedarikler hariç olmak üzere, gemilere tedarik etmeyeceğini garanti eder.

(4) Ürünlerin çıkış yapacağı limandaki veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü, gideceği limandaki veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğünü, sevk edilme tarihinden geç olmamak üzere ürünlerin gönderilme tarihi ve varış yeri konusunda bilgilendirir.

(5) Bu maddede ortaya konulan hükümlere uygunsuzluk tespit edilirse, Bakanlık birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen yetkiyi geri alır.

Gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanıma yönelik ürünler

MADDE 16 – (1) 9 uncu madde ve 14 üncü maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen durumlar dışında, gümrük mevzuatında tanımlanan diğer gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanıma yönelik ürünler, imha edilmedikçe veya geri gönderilmedikçe, ithalat koşullarına uygunluğun belirlenmesi amacıyla kimlik kontrolü ve fiziksel kontrole tabi tutulur.

İhraç edildikten sonra geri dönen ürünler

MADDE 17 – (1) Yetkili makam ülkemizden ihraç edilen ancak gönderildiği ülke tarafından reddedilen sevkiyatların ülkeye yeniden girişine aşağıdaki durumlarda izin verir:

a) Sevkiyata aşağıdaki belgeler eşlik eder:

1) Orijinal sertifika ya da ürünlere eşlik eden sertifikayı düzenleyen il müdürlüğü tarafından onaylanmış nüshası ile birlikte sevkiyatın reddedilme gerekçelerine ilişkin ayrıntılar ve söz konusu ürünlerin herhangi bir muameleye tabi tutulmadığını, ürünlerin depolanması ve nakliyesi ile ilgili koşulların yerine getirildiğini belirten bir garanti.

2) Sevkiyatın mühürlü konteynerlerle gelmesi durumunda, ayrıca konteyner içinde yer alan ürünlerin herhangi bir muameleye tabi tutulmadığını veya boşaltılmadığını belirten nakliyeciden alınmış bir belge.

b) Söz konusu ürünler belge ve kimlik kontrolüne ve 21 inci maddede belirtilen durumlarda ise fiziksel kontrole tabi tutulur.

c) Kontrol sonucu ulusal mevzuata uygun olan ürünlerin girişine izin verilir ve sevkiyat 10 uncu maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen şekilde doğrudan menşe işletmesine geri gönderilir.

ç) Kontrol sonucu ulusal mevzuata uygun olmayan ürünler için aşağıdaki önlemlerden biri uygulanır:

1) Yeniden ihraç edilir.

2) Karantina altına alınır.

3) Özel işleme tâbi tutulur.

4) Esas kullanım amacı dışında başka bir kullanım amaçlı girişine izin verilir.

5) İtlaf ve imha edilir.

(2) Birinci fıkrada öngörülen durumlarda, söz konusu ürünler 10 uncu maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen usullere uygun olarak sızdırmaz, tanımlanmış ve konteyner açıldığında kırılacak şekilde veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü tarafından mühürlenmiş araçlarla menşe işletmesine kadar nakledilir.

(3) Nakliyata izin veren resmi veteriner hekim ulusal veri tabanı yoluyla veya diğer uygun iletişim araçlarıyla varış yerindeki il müdürlüğünü bilgilendirir.

İstisnai uygulamalar

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmeliğin ikinci bölümü:

a) İthalatın yasak olmadığı bir ülkeden veya bölgeden gelmesi ve bu maddenin dördüncü fıkrasına göre belirlenen miktarı aşmaması koşuluyla, yolcu beraberinde gelen ve kendi kişisel tüketimlerine yönelik ürünlere uygulanmaz.

b) İthalatın yasak olmadığı bir ülkeden veya bölgeden gelmesi, dördüncü fıkraya göre belirlenen miktarı aşmaması ve ticari olarak ithalatı amaçlanmamış olması koşuluyla, özel kişilere küçük sevkiyatlar halinde gönderilen ürünlere uygulanmaz.

c) Ülkemize giriş yapmaması şartıyla, mürettebat ile yolcuların kullanımına yönelik olarak uluslararası faaliyet gösteren ulaşım araçlarında bulunan ürünlere uygulanmaz. Bu ürünler veya bunların mutfak atıklarının boşaltılması durumunda bunlar imha edilir. Ancak, söz konusu ürünlerin gümrük gözetiminde ve aynı liman içerisinde, uluslararası faaliyet gösteren bir nakil aracından diğerine doğrudan aktarılması halinde imha edilmesine gerek yoktur.

ç) Ürünlerin miktarının dördüncü fıkraya göre belirlenen miktarı aşmadığı durumlarda, hermetik olarak kapatılmış kaplarda en az 121 oC’de 3 dakikaya eşdeğer ısıl işleme tabi tutulmuş aşağıdaki ürünlere uygulanmaz:

1) Yolcu beraberinde gelen ve kendi kişisel tüketimleri için amaçlanan ürünler.

2) Ticari olarak ithalatı amaçlanmamış olması koşuluyla, özel kişilere küçük sevkiyatlar halinde gönderilen ürünler.

d) Piyasaya arz için amaçlanmamış ve veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü tarafından önceden onaylanmış olması koşuluyla, ticari numune olarak gönderilen veya sergiler için amaçlanan ürünlere uygulanmaz.

e) Özel çalışma ve analizler için amaçlanan ürünlere uygulanmaz.

(2) Birinci fıkranın (d) ve (e) bentlerinde belirtilen ürünlerin insan tüketimine sunulmadığı ve sergi bittikten veya özel çalışma ya da analizler gerçekleştirildikten sonra, analiz için kullanılan miktar hariç olmak üzere, Bakanlık tarafından belirlenen koşullar altında imha edildiği veya geri gönderildiği resmi denetimlerle mümkün olduğunca belirlenmelidir. Bakanlık söz konusu ürünlerin ithal edilme amacı dışındaki amaçlar için kullanılmadığından emin olmalıdır.

(3) Birinci fıkra, taze et ve et ürünlerine ilişkin Bakanlıkça belirlenen özel hükümler saklı kalmak kaydıyla uygulanır.

Uygunsuzluk ve usulsüzlük durumlarında uygulanacak işlemler

MADDE 19 – (1) 5 ve 6 ncı maddelerde belirtilen şartlara uygun olarak veteriner kontrollerine sunulmadan ülkeye giriş yapan sevkiyatlar alıkoyulur ve Bakanlık ikinci fıkranın (b) bendine uygun olarak bu sevkiyatları imha etme veya ikinci fıkranın (a) bendine uygun olarak geri gönderme kararı verir.

(2) Bu Yönetmelik kapsamında gerçekleştirilen kontrollerde, ürünün ithalat koşullarını karşılamadığı veya bir usulsüzlük yapıldığı tespit edilirse veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü, sevkiyattan sorumlu kişi veya temsilcisi ile görüşerek (a) veya (b) bentlerinde belirtilen önlemlerden birini almaya karar verir.

a) Veteriner denetimlerinin sonuçları ve sağlık şartları engel teşkil etmiyorsa, sevkiyattan sorumlu kişi ile mutabık kalınarak, sevkiyat aynı veteriner sınır kontrol noktasından başka bir ülkeye benzer nakil aracı ile azami 60 gün içerisinde geri gönderilir. Bu durumda veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü resmi veteriner hekimi:

1) Geri gönderme ile ilgili bilgilendirme işlemini başlatır.

2) Reddedilen ürünlerin başka bir veteriner sınır kontrol noktasından ülkeye yeniden girişini engellemek amacıyla, reddedilen ürünlere eşlik eden veteriner sağlık sertifikalarını veya belgelerini Bakanlıkça belirlenen düzenlemeler doğrultusunda geçersiz kılar.

b) Geri gönderme mümkün değilse veya (a) bendinde belirtilen 60 günlük zaman sınırı aşılırsa ya da sevkiyattan sorumlu kişi hemen onay verirse, ürünler veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğüne en yakın yerde ilgili mevzuata uygun olarak imha edilir.

c) Ürünlerin geri gönderilmesi veya reddedilme sebeplerinin teyit edilmesi sürecinde yetkili makamlar masrafları sevkiyattan sorumlu kişiye ait olmak üzere bu ürünlerin veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü gözetimi altında depolanmasını sağlar.

(3) Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen kontroller sonucunda mevzuatın ciddi bir şekilde ihlal edildiği veya ihlalin tekrar edildiği tespit edilirse 23 üncü madde hükümleri uygulanır.

(4) Halk ve hayvan sağlığına risk teşkil etmemesi koşuluyla, ilgili mevzuat çerçevesinde bu ürünlerin kullanımı için Bakanlık tarafından verilmiş bir onay varsa ikinci fıkra uygulanmaz.

(5) Sevkiyatın geri gönderilme süreci veya imha edilmesinden ya da ürünün diğer amaçlar için kullanılmasından doğan masraflar, sevkiyattan sorumlu kişi veya temsilcisi tarafından karşılanır.

(6) Usulsüzlüğün ciddi ihmal veya kasıtlı ihlalden kaynaklandığının tespit edilmesi halinde sevkiyattan sorumlu kişiye ulusal mevzuatta belirtilen ceza uygulanır.

(7) Resmi veteriner hekim yapılan işlemler ile ilgili bilgileri veri tabanına girer ve gerekli bilgilendirmeleri yapar.

Veteriner kontrollerine tabi olan bitkisel ürünler

MADDE 20 – (1) Bakanlık, menşeini ve planlanan varış yerini doğrulamak üzere, geçiş yapacağı yerleri dikkate alarak, enfeksiyöz veya bulaşıcı hastalıkları yayma riski bulunan ve özellikle 6 ncı madde olmak üzere bu Yönetmelikte belirtilen veteriner kontrollerine tabi olacak bitkisel ürünleri belirler.

(2) Bakanlık bu maddenin birinci fıkrasında verilen prosedüre uygun olarak:

a) Hayvan sağlığı durumlarına göre uygulanması gereken işlenme şekli başta olmak üzere, diğer ülkelerdeki hayvan sağlığı koşullarını ve verilmesi gereken garantileri belirler.

b) Ülkelerin verdiği garantiler göz önüne alınarak bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen bitkisel ürünlerin ülkemize ihracatı için izin verilebilecek ülkelerin bir listesini hazırlar.

c) Özellikle dökme ithalat durumunda, başta numune alma işlemleri olmak üzere bu ürünler için uygulanacak denetim prosedürlerini belirler.

Şüphe durumunda uygulanacak işlemler

MADDE 21 – (1) İkinci bölümün hükümleri saklı kalmak kaydıyla, mevzuata uygunsuzluk şüphesi veya aşağıdakilerle ilgili şüphe oluşursa, resmi veteriner hekim veya veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü bu bilgileri teyit etmek veya şüpheyi ortadan kaldırmak için gerekli gördüğü veteriner kontrollerini gerçekleştirir:

a) Ürünün kimliği ya da asıl varış yeri.

b) Ürünün, bu tür ürünler için ilgili mevzuatta belirtilen garantileri karşılayıp karşılamadığı.

c) Mevzuatta belirtilen hayvan veya halk sağlığı garantilerine uygunluğu.

(2) Kontrol edilen ürünler kontrol sonuçları elde edilinceye kadar veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü gözetiminde kalır.

(3) Eğer şüpheler doğrulanırsa, aynı menşeden gelen ürünlerin kontrolü 19 uncu maddenin üçüncü fıkrasına göre arttırılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Koruma Tedbirleri ve Arttırılmış Kontroller

Koruma tedbirleri

MADDE 22 – (1) Diğer bir ülke toprağında, 22/1/2011 tarihli ve 27823 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İhbarı Mecburi Hayvan Hastalıkları ve Bildirimine Ait Yönetmelik kapsamındaki hastalıklar, zoonoz veya diğer hastalıklar ya da hayvan ve halk sağlığına yönelik ciddi bir tehdit oluşturabilecek herhangi bir vakanın ortaya çıkması veya yayılması halinde veya ilgili ülkenin veteriner hekimlerinin bulguları ışığında ya da bir veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğünde yapılan kontroller sonucunda hayvan veya halk sağlığının korunmasını gerektiren bir durumda, merkezi yetkili makam en kısa zamanda durumun ciddiyetine göre aşağıdaki önlemlerden birisini alır:

a) İlgili ülkenin tamamından veya bir bölümünden ve gerektiğinde transit geçtiği diğer ülkelerden ithalatı askıya alır.

b) İlgili ülkenin tamamından veya bir bölümünden gelen ürünlerle ilgili özel koşullar belirler.

c) Mevcut bulgulara dayanarak, özellikle halk ve hayvan sağlığına yönelik risklerin aranmasını içeren uygun kontrol şartlarını belirler ve kontrollerin sonuçlarına bağlı olarak fiziksel kontrollerin sıklığını artırır.

(2) Bu Yönetmelikte belirtilen kontroller sonucunda sevkiyatın insan veya hayvan sağlığı için tehlike oluşturduğu tespit edilirse, veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü derhal aşağıdaki önlemleri alır:

a) Söz konusu sevkiyatı alıkoyar ve imha eder.

b) Diğer veteriner sınır kontrol noktası müdürlüklerini ve merkezi yetkili makamı bulgular ve ürünlerin menşei hususunda veri tabanı veya diğer iletişim araçları ile derhal bilgilendirir.

(3) Birinci fıkrada belirtilen durumlarda merkezi yetkili makam 13, 14 ve 15 inci maddeler kapsamındaki ürünlerle ilgili olarak geçici koruma tedbirleri alabilir.

(4) Gerekli görüldüğünde Bakanlık temsilcileri ilgili ülkeye en kısa sürede bir ziyaret gerçekleştirebilir.

(5) Bakanlık gerektiğinde birinci, ikinci ve üçüncü fıkralara göre alınan koruma tedbirlerini değiştirir, iptal eder veya genişletir.

Arttırılmış kontroller

MADDE 23 – (1) Bu Yönetmelikte belirtilen kontroller sonucunda mevzuatın ciddi olarak veya tekrarlanarak ihlal edildiği kanaatine varılırsa, bu ihlallere konu olan ürünler veya bu ürünlerin menşei ile ilgili aşağıdaki önlemler alınır:

a) Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü ihlale konu olan ürünlerin niteliği ve ilgili sevkiyat hakkında merkezi yetkili makamı ve tüm sınır kontrol noktalarını bilgilendirir.

b) Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü aynı menşeden gelen ürünlerin tüm sevkiyatları üzerinde arttırılmış kontroller gerçekleştirir. Bu kapsamda, aynı menşeden gelen sonraki 10 sevkiyat, bu Yönetmeliğin Ek-1’inde belirtilen numune alma ve laboratuvar analizleri dâhil fiziksel kontroller için veteriner sınır kontrol noktasında alıkoyulur ve denetim masrafları sevkiyattan sorumlu kişi tarafından karşılanır. Bu şekilde yapılan ek kontrollerde mevzuata uygunsuzluğun doğrulanması durumunda sevkiyatın tamamı veya uygunsuz bölümü 19 uncu maddeye uygun olarak imha edilir.

c) Veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğü yapılan arttırılmış kontrollerin sonucu hakkında merkezi yetkili makamı bilgilendirir. Bu bilgiye dayalı olarak, merkezi yetkili makam tespit edilen ihlalin sebeplerini ve kaynağını belirlemek amacıyla gerekli tüm araştırmaları yapar.

(2) Kontroller sonucunda maksimum kalıntı seviyesinin aşıldığı tespit edilirse, kontroller birinci fıkranın (b) bendine göre yürütülür.

(3) Merkezi yetkili makam, eşdeğerlilik anlaşması bulunan veya sevkiyatları üzerinde azaltılmış kontroller uygulanan bir ülkenin yetkili makamları nezdinde bir soruşturma yaptıktan sonra, söz konusu ülkenin yükümlülüklerini yerine getirmediğini ve kalıntı planları ile ilgili verdiği garantilere uymadığını tespit ederse, eksiklikler giderilinceye kadar söz konusu ülkenin sevkiyatları üzerinde azaltılmış kontroller yapılması uygulamasını durdurur. Merkezi yetkili makam azaltılmış kontrollerin tekrar uygulanması için aynı prosedürleri kullanır. Gerektiğinde, söz konusu eşdeğerlilik anlaşması kapsamında verilen azaltılmış kontrol uygulamasının yeniden tanınması için, Bakanlık temsilcileri, önlemlerin alındığının doğrulanması amacıyla masrafları söz konusu ülkeye ait olmak üzere ilgili ülkeyi ziyaret eder.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Personel değişim programı

MADDE 24 – (1) Bakanlık, veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğünde çalışan personelin bilgi ve deneyimlerini artırmak ve uygulamada bir örnekliliği sağlamak amacıyla personel değişim programı oluşturur.

Personel eğitimleri

MADDE 25 – (1) Merkezi yetkili makam, veteriner sınır kontrol noktası müdürlüklerine atanan personele yönelik özel eğitim programları ve veteriner sınır kontrol noktası müdürlüklerinde çalışan resmi veteriner hekimler için yılda en az bir kez olmak üzere hizmet içi eğitim programları hazırlar, uygular veya uygulanmasını sağlar.

Hizmet alımı

MADDE 26 – (1) Veteriner sınır kontrol noktasında alınan numunelerin analizi için hizmet alımı yapılabilir.

(2) İthalatı reddedilen ürünlerin imhasını gerçekleştirecek niteliklere sahip kuruluşlardan hizmet alımı yapılabilir.

Veteriner sınır kontrol noktası müdürlükleri kuruluncaya kadar yapılacak işlemler

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Veteriner kontrolleri, ülkeye girişte veteriner sınır kontrol noktası müdürlüklerinin bulunmadığı yerlerde, yeterli veteriner sınır kontrol noktası müdürlükleri kuruluncaya kadar, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ile birlikte belirlenen gümrük giriş kapılarında Bakanlıkça yetkilendirilen il müdürlükleri tarafından yürütülür.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelikte öngörülen uygulamaya ilişkin ayrıntılı kurallar belirleninceye kadar, bu kurallara ilişkin 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkındaki Kanun, 29/5/1973 tarihli ve 1734 sayılı Yem Kanunu ve 8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa dayanılarak çıkarılan Tebliğ ve diğer alt mevzuatın bu Yönetmeliğe aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam edilir.

Yürürlük

MADDE 27 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 28 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız.

Resmi Gazete Tarihi: 17.12.2011 Resmi Gazete Sayısı: 28145

YURT İÇİNDE CANLI HAYVAN VE HAYVANSAL ÜRÜNLERİN NAKİLLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, ülke içindeki sperma, ovum, embriyo (Ek ibare: RG-28/11/2020-31318), göçer hayvanlar hariç olmak üzere hayvansal ürünler ve canlı hayvan nakillerinde uygulanacak kuralları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) Bu Yönetmelik; ülke içindeki sperma, ovum, embriyo (Ek ibare: RG-28/11/2020-31318) , göçer hayvanlar hariç olmak üzere hayvansal ürünler ve canlı hayvan nakillerini, nakillerde kullanılacak belgeleri, hayvanların yüklenmesi, boşaltılması ve taşınmasını, (Mülga ibare: RG-28/11/2020-31318) (…) hayvan alım ve satımlarını, hayvanların hastalıklı yerlerden geçirilmesini, hayvan nakil araçları ve hayvanla nakliyecilik yapanlar ile ilgili hususları, nakil araçlarının dezenfeksiyonunu, görevlilerin yükümlülüklerini, belgesiz ve tanımlanmamış hayvanların nakilleri ile nakillerle ilgili diğer işlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Yönetmelik 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 7 nci, 8 inci, 31 inci, 32 nci, 36 ncı ve 43 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

b) Balıkçılık ürünleri: Canlı çift kabuklu yumuşakçalar, canlı denizkestaneleri, canlı gömlekliler ve canlı deniz karından bacaklıları ve bütün deniz memelileri, sürüngenler ve kurbağalar dışında kalan, doğadan veya yetiştiricilik yoluyla elde edilen, bütün deniz ve tatlı su hayvanlarının yenilebilir tüm biçimlerini, kısımlarını ve ürünlerini,

c) Birincil arı ürünleri: Süzme bal, petekli bal, polen, balmumu, propolis ve arı sütü gibi arı ürünlerini,

ç) Çiftlik av hayvanı: Evcil tırnaklılar tanımında belirtilenlerin dışında kalan, çiftlikte yetiştirilen devekuşugilleri ve kara memelilerini,

d) Evcil tırnaklı hayvan: Sığır, manda, bizon, koyun, keçi, tek tırnaklı hayvan, deve ve domuzu,

e) Hayvan: Suda yaşayan hayvanlar, sürüngenler ve amfibik hayvanlar dâhil omurgalı ve omurgasız canlıları,

f) Hayvan kayıt sistemi: Hayvanların kimliklendirilerek kayıt altına alındığı ve hareketlerinin izlendiği bilgisayar destekli, Bakanlık bünyesinde oluşturulmuş veri tabanlarını,

g) Hayvan pasaportu: 2/12/2011 tarihli ve 28130 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği kapsamında Bakanlıkça belirlenen sığır cinsi hayvana ait bilgileri içeren il/ilçe müdürlüğü veya yetkilendirilmiş kurum veya kuruluş tarafından düzenlenen, veri tabanından alınan imzalı ve onaylı belgeyi,

ğ) Hayvan sahibi: Hayvanların mülkiyet hakkını üzerinde bulunduran gerçek veya tüzel kişileri,

h) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu: 5996 sayılı Kanun kapsamındaki görevleri yerine getirmek için il, ilçe, belde ve köylerde, il/ilçe müdürlükleri, ilgili kişi ve kurumların katılımlarıyla kurulmuş komisyonları,

ı) Hayvansal ürün: İnsan tüketimine sunulan hayvansal gıda, hayvansal yan ürün ve üreme ürünleri dâhil tüm hayvansal ürünleri,

i) Hayvansal yan ürün: Yetiştiricilikte kullanılmayacak olan sperma, ovum, embriyo dâhil, insanlar tarafından tüketimi amaçlanmayan hayvan kökenli ürünler veya hayvanların bütün vücut veya parçaları ile artıklarını,

j) (Değişik: RG-18/2/2020-31043)  İl/ilçe müdürlüğü: İl/ilçe tarım ve orman müdürlüklerini,

k) Kanun: 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununu,

l) Kesimhane: Etleri insan tüketimine uygun olan hayvanların kesim ve yüzüm işlemlerinin yapıldığı, iç organlarının çıkartıldığı, karkas ve sakatatların soğutulduğu veya dondurulduğu işletmeyi,

m) Nakil belgesi: Resmi veteriner hekim, hayvan sahibi, hayvan satış yeri yetkilisi veya Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş kişi, kurum veya kuruluş tarafından düzenlenen, 2/12/2011 tarihli ve 28130 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Koyun ve Keçi Türü Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği’nde örneği verilen imzalı ve onaylı belgeyi,

n) Nakil Beyannamesi: Kanatlı hayvan, damızlık kanatlı işletmesinden kuluçkahaneye nakledilen damızlık yumurta, kanatlı işletmesinden ambalajlama ve etiketleme ünitesine nakledilen yumurta, (Mülga ibare: RG-23/2/2018-30341) ilk üreticisi tarafından nakledilen birincil arı ürünleri, (Mülga ibare: RG-24/5/2022-31845) gibi cinsi ve türü Bakanlıkça belirlenen canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevkinde kullanılan, sorumlu veteriner hekim, hayvan veya hayvansal ürün sahibi tarafından düzenlenen, Ek-1’de örneği verilen beyannameyi,

o) Resmî veteriner hekim: 5996 sayılı Kanun kapsamında verilen görevleri Bakanlık adına yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

ö) Sevk veya nakil işlemi: Hayvan ve hayvansal ürünlerin nakil vasıtaları ile veya yaya olarak, çıkış işletmesinden varış işletmesine mevzuatla belirlenen belgelerle yapılan (Mülga ibare: RG-28/11/2020-31318)  hareket işlemlerini,

p) Sorumlu veteriner hekim: Ticari olarak faaliyet gösteren etçi ve yumurtacı kanatlı işletmelerinin varsa sözleşmeli veteriner hekimini veya 20/3/2007 tarihli ve 26468 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kuluçkahane ve Damızlık Kanatlı İşletmeleri Yönetmeliği kapsamındaki işyerlerinin, sağlıklı üretim göstermesinden işverenle birlikte sorumlu olan veteriner hekimi,

r) Tavşanımsılar: Tavşanları, yaban tavşanları ve kemirgenleri,

s) Veteriner Sağlık Raporu: Hayvan ve hayvansal ürünlerin 5996 sayılı Kanunda belirlenen sağlık şartlarına uygun olduğunu gösteren, resmi veteriner hekim veya yetkilendirilmiş veteriner hekim tarafından düzenlenen belgeyi,

ş) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında, verilecek resmî görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

t) Zati ihtiyaç kabul edilen hayvansal ürünler: Ticarete konu olmamak kaydıyla 50 kg et, üç adet küçükbaş hayvan derisi, bir adet büyükbaş hayvan derisi, 50 kg yapağı, 10 kg tiftik, 30 kg bal ile 10 kilograma kadar diğer hayvansal ürünleri,

u) (Ek: RG-28/11/2020-31318) Göçer hayvan: Belirli bir otlatma alanına sahip olmayan, yılın her mevsiminde hayvanları ile birlikte başka yerlere geçici olarak konaklayarak hayvancılık yapan kişilere ait deve,  sığır, manda, koyun ve keçiler ile tek tırnaklı hayvanları,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler, Nakil Beyannamesi ve

Veteriner Sağlık Raporu

Genel hükümler

MADDE 5 – 

(1) Kanun ve ilgili mevzuatta belirtilen bulaşıcı hayvan hastalığı taşıyan, taşıma riski bulunan veya sağlık durumu nakle uygun olmayan hayvanlar nakledilemez. Resmi veteriner hekim veya yetkilendirilmiş veteriner hekim uygun görmesi halinde tedavi, kesim veya zorunlu kesim amacıyla bu tür hayvanların sevkine izin verir.

(2) Bakanlık insan ve hayvan sağlığının korunması amacıyla, gerekli hallerde hayvan ve hayvansal ürün sevklerine kısmi veya tam kısıtlama getirebilir.

(3) Hayvan ve hayvansal ürün nakillerinde, bu Yönetmelikte belirtilen belgelerin nakil veya sevk işleminin başlangıcından sonuna kadar hayvan ve hayvansal ürünlerin beraberinde bulundurulması zorunludur.

(4) Hayvan sahibi işletmesine, yaylaya, meraya veya kışlaklarına getirdiği sığır cinsi hayvanlar ile koyun ve keçi türü hayvanların nakillerinde bulundurması gereken belgeleri, il/ilçe müdürlüğüne yapacağı bildirime kadar saklamak ve istenildiğinde görevlilere ibraz etmekle yükümlüdür.

(5) (Mülga: RG-14/5/2013-28647)

(6) (Ek cümle: RG-28/11/2020-31318) 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğindeki şartları taşımayan hayvan ve hayvansal ürünlerin nakillerine müsaade edilmez.

Nakil beyannamesi

MADDE 6 – (1) Kanatlı hayvan, damızlık kanatlı işletmesinden kuluçkahaneye nakledilen damızlık yumurta, kanatlı işletmesinden ambalajlama ve etiketleme ünitesine nakledilen yumurta, (Mülga ibare: RG-23/2/2018-30341) ilk üreticisi tarafından nakledilen birincil arı ürünleri, (Mülga ibare: RG-24/5/2022-31845) gibi cinsi ve türü Bakanlıkça belirlenen canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerinde sorumlu veteriner hekim, hayvan veya hayvansal ürün sahibi tarafından düzenlenen nakil beyannamesinin bulundurulması zorunludur.

(2) Nakil beyannamesi söz konusu hayvan veya hayvansal ürünlerin menşei hakkında bilgi verir.

(3) Nakil beyannamesinin geçerlilik süresi tanzim tarihinden itibaren beş gündür.

(4) Nakil beyannamesinin kullanımı ile ilgili diğer hususlar Bakanlıkça belirlenir ve Bakanlık internet sayfasında yayımlanır.

Veteriner sağlık raporu

MADDE 7 – 

(1) Hayvan ve hayvansal ürün nakillerinde, resmi veteriner hekim veya yetkilendirilmiş veteriner hekim tarafından muayene ve kontrolden geçirilerek nakli uygun görülen hayvan ve hayvansal ürünler için veteriner sağlık raporu düzenlenir.

(2) (Değişik: RG-14/5/2013-28647) Ticarete konu olmayan ev ve süs hayvanlarının nakilleri haricinde, iller arasında yapılacak olan hayvan ve hayvansal ürünlerin sevkleri esnasında veteriner sağlık raporunun bulundurulması zorunludur.

(3) Veteriner sağlık raporu düzenlenmesi için yapılan muayene ve kontroller, il/ilçe hayvan sağlık zabıtası komisyonlarınca tespit edilmiş muayene yerlerinde gerçekleştirilir. Muayene yeri dışındaki hayvanların muayenesi il/ilçe müdürlüğünün uygun görmesi halinde sahiplerince temin olunacak vasıta ile mahalline gidilerek yapılır. Masrafları hayvan sahibi tarafından karşılanır.

(4) Hayvan ve hayvansal ürünlerin nakli için resmi veteriner hekim veya yetkilendirilmiş veteriner hekim tarafından düzenlenmiş veteriner sağlık raporunun nakil sırasında ve yasal hareket bildirimi süresince varış işletmesinde bulundurulması zorunludur.

(5) Veteriner sağlık raporu, hayvan kayıt sistemi üzerinden veya zorunlu hallerde Bakanlığın uygun göreceği matbu evraklarla düzenlenir. Hayvanların ve hayvansal ürünlerin hareketlerine ait bilgiler veri tabanına kayıt edilir.

(6) Veteriner sağlık raporunun hayvan kayıt sistemi üzerinden alınamaması halinde Bakanlıkça cilt ve seri numaralı olarak bastırılıp soğuk damga yaptırılarak illere dağıtılan veteriner sağlık raporları kullanılır. İl müdürlükleri gönderilen rapor ciltlerini muhafaza altında bulundurur, ilçelere ve şube müdürlüğüne verdikleri raporların cilt ve seri numaralarını özel bir deftere yazar. İl/ilçe müdürlüğü hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerinde görevlendirdikleri resmi veteriner hekim veya yetkilendirilmiş veteriner hekimlere cilt ve seri numarası kayıtlı bir cilt raporu kullandırır. Veteriner sağlık raporları her bir resmi veteriner hekime veya yetkilendirilmiş veteriner hekime zimmetle teslim edilir, teslim edilen cilt bitmeden yeni bir ciltten rapor verilmez. Bitmiş veteriner sağlık raporlarının dip koçanları il/ilçe müdürlüklerine teslim edilir ve il/ilçe müdürlüklerince saklanır.

(7) Düzenlenen veteriner sağlık raporunun bir sureti hayvan veya hayvansal ürün sahibine imza karşılığı verilir, diğer sureti ise il/ilçe müdürlüğü tarafından muhafaza edilir.

(8) Veteriner sağlık raporunun her iki suretinde de;

a) Çıkış ve varış işletmesi veya sahip bilgileri,

b) Nakil yolu ve araç bilgileri,

c) Mevzuatı gereği tanımlanmış hayvanların bireysel tanımlama numarası veya bireysel tanımlama numarasını içeren ekli liste,

ç) Nakledilen hayvan ve hayvansal ürünün cinsi, türü ve miktarı,

d) Sürücüye ait bilgiler,

e) Nakillerde aranan aşı bilgileri,

f) Düzenleyen resmi veteriner hekim veya yetkilendirilmiş veteriner hekimin bilgileri,

g) Veteriner sağlık raporunun hayvan kayıt sistemi üzerinden düzenlenmesi halinde hologram, hayvan kayıt sisteminden alınamaması halinde resmi mühür, bulunur.

(9) Veteriner sağlık raporu düzenlenmesi için yapılan sağlık muayenesi ve resmi kontroller fiziki olarak gerçekleştirilir. Resmi veteriner hekim gerekli gördüğü hallerde sağlık durumunun tespiti için ilave test, muayene ve analizler isteyebilir.

(10) Veteriner sağlık raporu hayvan ya da hayvansal ürünün çıkış işletmesinin idari olarak bağlı bulunduğu yerdeki il/ilçe müdürlüğünden alınır.

(11) Veteriner sağlık raporunun geçerlilik süresi (Değişik ibare: RG-28/11/2020-31318) göçer yapılan sevkler haricinde en fazla beş gündür. (Mülga cümle: RG-28/11/2020-31318) (…)

(12) Zati ihtiyaç kabul edilen hayvansal ürünler için veteriner sağlık raporu aranmaz.

(13) Bu Yönetmeliğin 8, 9, 10, 11, 12, 13, 21, 22, 23, 24, 25 ve 26 ncı maddelerinde belirtilen hayvan ve hayvansal ürün sevklerinde aranan belgeleri bulunmayan hayvan ve hayvansal ürünler için veteriner sağlık raporu düzenlenmez.

(14) Hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerinde veteriner sağlık raporlarının düzenlenmesine ilişkin diğer hususlar Bakanlıkça belirlenir ve Bakanlık internet sayfasında yayımlanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yurt İçinde Çeşitli Hayvan Türlerinin Nakilleri

Sığır cinsi hayvanların nakilleri

MADDE 8 – 

(1) (Değişik: RG-14/5/2013-28647) Sığır cinsi hayvanların il içi nakillerinde hayvan pasaportlarının nakil esnasında hayvanların beraberinde bulundurulması zorunludur. İller arası sevklerinde, işletmenin bağlı bulunduğu il/ilçe müdürlüğü tarafından hayvan pasaportları kontrol edilerek veteriner sağlık raporu düzenlenir.

(2) (Mülga: RG-14/5/2013-28647)

(3) Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliğine göre küpelenmemiş ve kayıt altına alınmamış sığır cinsi hayvanların sevkine izin verilmez.

Koyun ve keçi türü hayvanların nakilleri

MADDE 9 – 

(1) (Değişik: RG-14/5/2013-28647) Koyun ve keçi türü hayvanların il içi nakillerinde nakil belgesinin nakil esnasında hayvanların beraberinde bulundurulması zorunludur. İller arası sevklerinde işletmenin bağlı bulunduğu il/ilçe müdürlüğü tarafından nakil belgesi kontrol edilerek veteriner sağlık raporu düzenlenir.

(2) Koyun ve Keçi Türü Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliğine göre küpelenmemiş ve kayıt altına alınmamış koyun ve keçi türü hayvanların sevkine izin verilmez.

Kanatlı hayvanların nakilleri

MADDE 10 – 

(1) (Değişik: RG-14/5/2013-28647) Kanatlı hayvanların il içi sevkleri nakil beyannamesi ile yapılır.

(2) (Değişik: RG-14/5/2013-28647) İller arasında yapılacak olan kanatlı hayvan sevklerinde nakil beyannamesine istinaden düzenlenen veteriner sağlık raporunun bulundurulması zorunludur.

(3) (Değişik: RG-28/11/2020-31318) Çıkma tavukların ihracat amacı dışında ya da kesimhane veya rendering dışındaki yerlere nakillerine izin verilmez.

(4) Kaz ciğeri üretimi amacıyla menşe çiftlikte kesimi yapılan kanatlı hayvanlar ile menşe çiftlikte kesimi yapılan ve iç organlarının çıkartılması geciktirilen kanatlı hayvanların kesimhaneye nakillerinde, (Ek ibare: RG-24/5/2022-31845) 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvansal Gıdaların Resmi Kontrollerine İlişkin Özel Kuralları Belirleyen Yönetmeliğin 25 inci maddesinde belirtilen sağlık raporunun bulundurulması zorunludur.

(5) (Ek: RG-28/11/2020-31318) (Mülga: RG-24/5/2022-31845)

Balıkçılık ürünlerinin nakilleri

MADDE 11 – (Değişik: RG-23/2/2018-30341)

(1) Yetiştiricilik veya avcılık yoluyla elde edilen balıkçılık ürünlerinin su ürünleri toptan satış merkezine, su ürünleri haline veya işleme tesisine nakilleri ile canlı olanlarının nakillerinde 10/3/1995 tarihli ve 22223 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Ürünleri Yönetmeliği kapsamında belirlenen belgeler kullanılır.

(2) Yetiştiricilik veya avcılık yoluyla elde edilen canlı balık ve balıkçılık ürünlerinin su ürünleri toptan satış merkezinden veya su ürünleri halinden başka illere nakillerinde birinci fıkrada belirtilen belgelere istinaden düzenlenen veteriner sağlık raporunun bulundurulması zorunludur.

Arı nakilleri

MADDE 12 – 

(1) (Değişik: RG-14/5/2013-28647) Arıların il içi nakillerinde Bakanlık veri tabanından alınmış, işletme tescil belgesinin bulundurulması zorunludur.

(2) (Değişik: RG-23/2/2018-30341) Gezginci arıcılar, her yılın ilk hareketinde arılarını başka illere sevk ederken, (Mülga ibare: RG-18/2/2020-31043) (…) veteriner sağlık raporu düzenlenmesi için il/ilçe müdürlüklerine (Ek ibare: RG-18/2/2020-31043)  fiziki veya elektronik ortamda başvurur. Aynı yıl içinde, 31 Aralık tarihine kadar yapacakları iller arası hareketler için, örneği Bakanlıkça belirlenen vize belgesi ilk hareket sırasında il/ilçe müdürlüğünden alınarak veteriner sağlık raporuna eklenir. Arıların gittikleri yerdeki il/ilçe müdürlüklerinde resmi veteriner hekim tarafından gerekli sağlık muayene ve kontrollerin yapılmasından sonra vize belgesi onaylanarak arılar bir sonraki yere sevk edilir.

(3) İlaçlama ve benzeri mücbir sebeplerle il içi hareketlerde vize işlemi aranmaz. Bu durumda nakil sonrasında ilgili il veya ilçe müdürlüğüne bilgi verilir.

Tek tırnaklı hayvan nakilleri

MADDE 13 – (Değişik: RG-14/5/2013-28647)

(1) (Değişik: RG-28/11/2020-31318) Yarış atlarının nakillerinde pedigri/pasaportun bulundurulması zorunludur.

(2) Yarış ve atlı spor gibi sportif amaçla yetiştirilen pedigrili/pasaportlu atların dışındaki at, katır ve eşeklerin il içi nakillerinde tek tırnaklı hayvan kimlik belgesi bulundurulması zorunludur. İller arası sevklerinde tek tırnaklı hayvan kimlik belgesi kontrol edildikten sonra veteriner sağlık raporu düzenlenir.

Diğer hayvan nakilleri

MADDE 14 – 

(1) Menşe çiftlikte ölüm-öncesi muayeneye tabi tutulan ve kesime gönderilecek olan evcil domuzların kesimhaneye nakillerinde, Hayvansal Gıdaların Resmi Kontrollerine İlişkin Özel Kuralları Belirleyen Yönetmeliğin 24 üncü maddesinde belirtilen sağlık raporu bulundurulur.

(2) Menşe çiftlikte ölüm-öncesi muayeneye tabi tutulan ve kesime gönderilecek olan çiftlikte yetiştirilen tavşanımsıların kesimhaneye nakillerinde, Hayvansal Gıdaların Resmi Kontrollerine İlişkin Özel Kuralları Belirleyen Yönetmeliğin 26 ncı maddesinde belirtilen sağlık raporu bulundurulur.

(3) Menşe çiftlikte ölüm -öncesi muayeneye tabi tutulan ve kesime gönderilecek olan çiftlikte yetiştirilen av hayvanlarının kesimhaneye nakillerinde, Hayvansal Gıdaların Resmi Kontrollerine İlişkin Özel Kuralları Belirleyen Yönetmeliğin 27 nci maddesinde belirtilen sağlık raporu bulundurulur.

(4) Bu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında belirtilen nakillerde veteriner sağlık raporu aranmaz.

(5) (Ek: RG-24/5/2022-31845)⁽²⁾ Kedi, köpek ve gelinciklerin yurt içi nakillerinde pasaportlarının bulundurulması zorunludur.

(6) Bu Yönetmeliğin 8, 9, 10, 11, 12 ve 13 üncü maddeleri ile (Değişik ibare: RG-24/5/2022-31845) bu maddenin birinci, ikinci, üçüncü ve beşinci  fıkralarında belirtilen nakiller haricindeki diğer hayvan nakillerinde bulundurulacak belgeler ve nakledilen hayvanın menşeinin belirlenmesi amacıyla uygulanacak olan ilave hükümler Bakanlıkça belirlenir ve Bakanlık internet sayfasında yayınlanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Hayvanların Yüklenmesi, Boşaltılması ve Taşınması⁽¹⁾

Hayvanların yüklenmesi, boşaltılması ve taşınması

MADDE 15 – 

(1) Hayvanların uygun rampalarla, yaralanmalarına sebep olmayacak ve gereksiz yere acı ve ıstırap çekmeyecek şekilde yüklenmeleri, taşınmaları ve boşaltılmaları sağlanır.

(2) Nakil araçlarına normalden fazla hayvan yüklenmez ve değişik türlerden hayvan yüklenmesi durumunda araçlar içinde ayrı bölmeler oluşturulur.

(3) Aracın taban döşemeleri üzerine en az 2 cm. kalınlığında yataklık, sap, saman, talaş veya benzeri hayvan sağlığına ve refahına zarar vermeyen maddeler serilir.

(4) Zorunlu kesimler dışında, hayvanların fiziksel ve sağlık şartları nakle uygun olmalıdır.

(5) Hayvanlar nakil araçlarına yaralanma veya gereksiz yere acı ve ıstırap çekmelerine neden olabilecek şekilde yüklenmez.

(6) Nakil araçları hayvanların dışkısı, döküntüsü veya yemlerinin araçtan sızmasını veya dökülmesini engelleyecek şekilde tasarlanmış olmalıdır.

(7) Bu maddenin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı fıkralarında belirtilen şartların gerçekleşmediği nakillere müsaade edilmez, veteriner sağlık raporu düzenlenmez.

(8) Hayvanların yüklenmesi, boşaltılması ve taşınması ile ilgili diğer hususlar Bakanlıkça belirlenir ve Bakanlık internet sayfasında yayınlanır.

Hayvan sürülerinin hareketi

MADDE 16 – (Mülga: RG-28/11/2020-31318)

BEŞİNCİ BÖLÜM

Hayvanların Alım ve Satımları ve Hastalıklı Yerlerden Geçirilmesi,

Hayvan Nakil Araçları ve Hayvanla Nakliyecilik Yapanlar

Hayvan alım ve satımları

MADDE 17 – 

(1) Hayvancılık işletmelerinden doğrudan yapılan satışlar hariç hayvanların alım ve satımlarının, ruhsatlı hayvan pazarı, borsalar ve Bakanlıktan izinli hayvan panayırlarında yapılması mecburidir.

(2) Kurbanlık hayvan alım ve satımları bu madde hükmüne tabi değildir. Kurbanlık hayvan alım ve satımları her yıl Bakanlıklar arası kurban hizmetlerinin yürütülmesi amacıyla oluşturulan komisyonca belirlenen yerlerde yapılır.

(3) Teşhir için fuar ve sergilere getirilen hayvanların bu Yönetmelikte belirtilen nakil belgelerinin bulunması ve bu yerlerde hayvanların sağlık kontrolü altında tutulması şarttır.

(4) Hayvan panayırlarının açılış zamanı ve süresi için açılışından en az 21 gün önce Bakanlıktan izin alınır.

(5) Hayvan satışı yapılan yerlerin sorumlu veteriner hekimince bu yerlere hayvan ve araç giriş ve çıkışlarında bu Yönetmelik hükümlerince gerekli olan belge ve şartların kontrolü sağlanır.

(6) İl/ilçe müdürlükleri bu maddenin beşinci fıkrasında belirtilen şartların yerine getirilip getirilmediğini düzenli olarak denetler, bu denetimler ile ilgili kayıt tutar.

Hayvanların hastalıklı yerlerden geçirilmesi

MADDE 18 – 

(1) Hayvan sağlık zabıtası komisyonlarınca hastalıklı olduğu ilan edilen yerlerden, veteriner sağlık raporu olsa bile, o hastalığa hassas hayvanların geçirilmeleri yasaktır. Ancak hastalıklı yerlerden geçirilmelerinde zaruret olan hayvanlar için sahipleri veya nakliyecileri en yakın il/ilçe müdürlüğünden izin alır.

(2) Hastalıklı yerlerden geçirilmesine izin verilen hayvanların geçişi resmi veteriner hekimin kontrolünde gerçekleşir.

(3) Hastalıklı yerlerden geçirilmesine izin verilen hayvanların bu yerde nakil araçlarından indirilmesine müsaade edilmez. İndirildiği tespit edilen hayvanlar bulundukları yerde masrafları sahibine ait olmak üzere 21 gün karantinaya alınır. Karantina sonunda resmi veteriner hekimce sağlam oldukları tespit edilenlerin, kapalı nakil araçları içinde, gerekli temizlik ve dezenfeksiyon işlemlerinden sonra hastalıklı yerden çıkarılmasına müsaade edilir. Hastalıklı yerlerden geçirilen hayvanlara hastalıklı bölgedeki su ve yemler verilmez.

(4) Şap hastalığına duyarlı türden olan hayvanların koruma ve gözetim bölgelerinden geçişlerinde 4/2/2011 tarihli ve 27836 sayılı Resmi Gazete’ de yayımlanan Şap Hastalığının Kontrolüne İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre hareket edilir.

Hayvan nakil araçları

MADDE 19 – 

(1) Nakil araçları hayvanların güvenli bir biçimde nakledilmelerini sağlayacak şekilde olmalıdır.

(2) Hayvan nakleden araç ve konteynerlere dışarıdan görülecek şekilde, hayvan nakil aracı yazılı levha asılır.

(3) Nakil araçlarının üzerleri hava şartlarına uygun ve hayvanlara yeterli hava sağlayacak şekilde kapatılır. Araçların kapakları sağlam ve hayvanların atlama ve kaçmalarını engelleyecek şekilde tasarlanır.

(4) Nakil araçlarında hayvanların hacimlerine ve planlanan yolculuğa uygun yeterli alan ve yüksekliğin olması sağlanır.

(5) Bu maddenin birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrasında belirtilen şartların gerçekleşmemesi durumunda bu sevklere müsaade edilmez, veteriner sağlık raporu düzenlenmez.

Hayvanla nakliyecilik yapanlar

MADDE 20 – 

(1) Hayvanla nakliyecilik yapanlar mahalli belediyeye dilekçe ile müracaat ederek ruhsat almak zorundadır.

(2) Belediye bu müracaatı il/ilçe müdürlüğüne bildirir.

(3) Resmi veteriner hekim nakliyecilikte çalıştırılacak hayvanı muayene eder. Tek tırnaklı hayvanlara mallein uygulayarak ruam hastalığını araştırır. Sağlam bulunan hayvanlar için rapor düzenleyerek belediyeye verir.

(4) Belediye, olumlu rapor almış olan hayvanların nakliyecilikte çalıştırılacağına dair ruhsat tanzim eder.

(5) Nakliyecilikte çalıştırılan tek tırnaklı hayvanların altı ayda bir ruam hastalığı bakımından resmi veteriner hekime kontrol ettirilmeleri ve belge almaları mecburidir.

(6) Kontrol belgesi istendiğinde nakliyeciler göstermek zorundadır.

ALTINCI BÖLÜM

Yurt İçinde Çeşitli Hayvansal Ürünlerin Nakilleri

Etlerin nakilleri

MADDE 21 – (Değişik: RG-24/5/2022-31845)

(1) Kesimhanede kesilen, 26/1/2017 tarihli ve 29960 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Etiketleme ve Tüketicileri Bilgilendirme Yönetmeliği kapsamında etiketlenen ve Hayvansal Gıdaların Resmi Kontrollerine İlişkin Özel Kuralları Belirleyen Yönetmeliğe göre sağlık işareti uygulanan evcil tırnaklı hayvan karkaslarının nakilleri aşağıdaki şekilde yapılır:

a) Kesimhanelerde, evcil tırnaklı hayvanların bütün haldeki karkasları yarım veya çeyrek parçaya, yarım karkaslar ise en fazla üç parçaya ayrılabilir ve karkaslar bu şekilde sevk edilir.

b) Kesimhanelerden yapılacak il içi karkas nakillerinde, kesimhanede görevli resmî veteriner hekim tarafından düzenlenmiş ve örneği Bakanlıkça belirlenen kesim raporu bulundurulur.

c) Kesimhanelerden başka illere yapılacak karkas nakillerinde kesim raporu düzenlenmez, bu sevklerde kesimhanede görevli resmî veteriner hekim tarafından düzenlenen veteriner sağlık raporunun bulundurulması zorunludur.

(2) Kanatlı ve tavşanımsı etlerinin, sevkinden önce Türk Gıda Kodeksi Gıda Etiketleme ve Tüketicileri Bilgilendirme Yönetmeliği ve Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliği kapsamında üretildiği gıda işletmesinde; etiketlenmesi, ambalajlanması ve tanımlama işaretinin uygulanmış olması zorunludur. Kanatlı ve tavşanımsı etlerinin sevklerinde veteriner sağlık raporu düzenlenmez.

(3) Parça et, kıyma ve sakatatların, sevkinden önce Türk Gıda Kodeksi Gıda Etiketleme ve Tüketicileri Bilgilendirme Yönetmeliği ve Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliği kapsamında üretildiği gıda işletmesinde; etiketlenmesi, ambalajlanması ve tanımlama işaretinin uygulanmış olması zorunludur. Parça et, kıyma ve sakatatların sevklerinde veteriner sağlık raporu düzenlenmez.

(4) Gıda işletmecisi, izlenebilirliği sağlamak amacıyla etlerin elde edildiği hayvanlara ait bilgilerin takibinin yapılabilmesi için bir sistem oluşturmak zorundadır. Bu zorunluluk etlerin naklinde de geçerlidir.

Deri, bağırsak, kan, tırnak ve kemik nakilleri

MADDE 22 – (Mülga: RG-24/5/2022-31845)

Yün, tiftik ve yapağı nakilleri

MADDE 23 – (Mülga: RG-24/5/2022-31845)

Yumurta nakilleri

MADDE 24 – (Değişik: RG-14/5/2013-28647)

(1) Damızlık yumurtaların, damızlık kanatlı işletmelerinden kuluçkahanelere (Ek ibare: RG-24/5/2022-31845) veya ihracat amaçlı yapılacak olan il içi nakillerinde nakil beyannamesi bulundurulur.

(2) İller arasında damızlık kanatlı işletmelerinden kuluçkahanelere (Ek ibare: RG-24/5/2022-31845) veya ihracat amaçlı yapılacak olan damızlık yumurta sevklerinde nakil beyannamesine istinaden düzenlenen veteriner sağlık raporunun bulundurulması zorunludur.

(3) İnsan tüketimine sunulan yumurtaların kanatlı işletmesinden ambalajlama ve etiketleme ünitesine il içi nakillerinde nakil beyannamesi bulundurulur. İl dışındaki ambalajlama ve etiketleme ünitesine yapılacak sevklerde nakil beyannamesine istinaden düzenlenen veteriner sağlık raporunun bulundurulması zorunludur. İnsan tüketimine sunulan ve mevzuatına uygun olarak ambalajlanmış ve etiketlenmiş yumurta nakillerinde veteriner sağlık raporu aranmaz.

Avlanmış av hayvanlarının nakilleri

MADDE 25 – (Değişik: RG-14/5/2013-28647)

(1) Avlanmış av hayvanlarının il içi nakilleri, 16/6/2005 tarihli ve 25847 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Av ve Yaban Hayvanları ile Bunlardan Elde Edilen Ürünlerin Bulundurulması, Üretimi ve Ticareti Hakkında Yönetmelik ile 8/1/2005 tarihli ve 25694 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yerli ve Yabancı Avcıların Av Turizmi Kapsamında Avlanmalarına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yapılır. Avlanmış av hayvanlarının iller arası sevklerinde veteriner sağlık raporu bulundurulması zorunludur.

Birincil arı ürünlerinin nakli

MADDE 26 – 

(1) (Değişik: RG-14/5/2013-28647) Birincil arı ürünlerinin üretici dışındaki gerçek veya tüzel kişiler tarafından il içi nakillerinde müstahsil makbuzu, fatura, irsaliye veya irsaliyeli fatura bulundurulması zorunludur. Bu belgeler iller arası sevklerde veteriner sağlık raporuna çevrilir.

(2) (Değişik: RG-14/5/2013-28647) Üreticinin kendine ait olan birincil arı ürünlerinin il içi nakillerinde nakil beyannamesi bulundurulması zorunludur. Nakil beyannamesi iller arası sevklerde veteriner sağlık raporuna çevrilir.

(3) Birincil arı ürünlerinin 5996 sayılı Kanun kapsamında kayıt veya onayı yapılmış işletmelerde paketlenip etiketlenmesi durumunda veteriner sağlık raporu aranmaz.

Diğer hayvansal ürün nakilleri

MADDE 27 – 

(1) Kesimhanede kesilen ve karkasları ölüm-öncesi ve ölüm-sonrası muayenede insan tüketimi için uygun olduğu belirlenen hayvanlardan veya karkasları insan tüketimine uygun olduğu belirlenen yaban av hayvanlarının deri ve postlarından elde edilen jelatin veya kollajen hammaddesinin nakli, Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğinin 73 üncü ve 79 uncu maddelerinde belirtilen belge ile yapılır.

(2) Bu Yönetmeliğin 21, 22, 23, 24, 25 ve 26 ncı maddeleri ile bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen nakiller haricindeki diğer hayvansal ürünlerin nakillerinde bulundurulacak belgeler ile nakledilen hayvansal ürünün menşeinin belirlenmesi amacıyla uygulanacak olan ilave hükümler Bakanlıkça belirlenir ve Bakanlık internet sayfasında yayımlanır.

Köylerden pazarlara getirilen süt, yumurta, bal ve gübre

MADDE 28 – 

(1) Hastalık sebebi ile hayvan sağlık zabıtası komisyonlarınca alınan kararlar dışında, köylerden pazarlara getirilen süt, yumurta, bal ve gübre için herhangi bir belge aranmaz, bu maddeler için veteriner sağlık raporu düzenlenmez.

YEDİNCİ BÖLÜM

Nakil Araçlarının Dezenfeksiyonu, Görevlilerin Yükümlülüğü

Hayvan ve hayvansal ürün nakil araçlarının dezenfeksiyonu

MADDE 29 – 

(1) Hayvan nakil araçlarının yükleme yapılmadan önce temizlik ve dezenfeksiyonu yapılır.

(2) Dezenfekte edilen her türlü nakil aracına dezenfekte edildiğine dair dezenfeksiyon belgesi verilir.

(3) Dezenfeksiyon belgesinde bulunması gereken bilgiler ve dezenfeksiyon belgesinin tasarımı Bakanlıkça belirlenir ve Bakanlık internet sayfasında yayımlanır.

(4) Dezenfeksiyon belgesi bulunmayan nakil araçlarıyla hayvan ve hayvansal ürünlerin nakline izin verilmez.

(5) Hayvan veya hayvansal ürünleri nakleden kara, deniz ve hava araçlarının nakil sonunda sahipleri tarafından temizlenmesi ve dezenfekte edilmesi mecburidir.

(6) Hayvan nakil araçlarının dezenfeksiyon işlemleri il/ilçe müdürlükleri, ruhsatlı hayvan pazar ve borsaları, ruhsatlı kesimhaneler tarafından veya sadece kendi işletmelerine ait hayvan veya hayvansal ürünü taşıyan araçlara uygulanmak üzere sorumlu veteriner hekimi bulunan hayvancılık işletmeleri tarafından yapılır.

(7) Dezenfeksiyon işlemleri Bakanlıkça uygun görülmesi halinde özelleştirilebilir.

Görevlilerin yükümlülüğü

MADDE 30 – 

(1) Polis, jandarma, belediye zabıta memurları ile iskele ve liman memurları, köy muhtarları, koruma bekçileri, köy ve mahalle bekçileri görevli bulundukları bölgelerde her türlü hayvan ve hayvansal ürünlerin naklinde kullanılan pasaport, nakil belgesi, veteriner sağlık raporu ve nakil beyannamesi gibi belgeleri aramakla ve ilgili belgeler olmadan yapılan hayvan ve hayvansal ürünleri alıkoyarak idari olarak bağlı bulunduğu en yakın mülki idare amirine bildirmekle yükümlüdür.

(2) Mülki amir il/ilçe müdürlüğüne haber vererek gerekli idari ve fenni tedbirlerin alınmasını temin eder.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Belgesiz Nakillerde Yapılacak İşlemler Tanımlanmamış

Hayvanlarla İlgili İşlemler

Belgesiz nakillerde yapılacak işlemler

MADDE 31 – 

(1) Hayvan ve hayvansal ürünlerin bu Yönetmelik hükümlerine uygun olmayan şekillerde nakledildiğinin, nakil sırasında ve sonrasında Yönetmeliğin 30 uncu maddesinde yer alan görevliler tarafından, nakil sonrası saha kontrollerinde Bakanlık personeli tarafından tespiti halinde Kanunda yazılı cezai işlem uygulanır.

a) Hayvan ve hayvansal ürünlerin bu Yönetmelikte belirtilen nakil belgeleri olmaksızın nakledildiğinin tespiti halinde, hayvan veya hayvansal ürünler kolluk kuvvetlerince alıkonularak mülki idare amirine bildirilir. Mülki amir ilgili il/ilçe müdürlüğüne haber vererek gerekli idari ve fenni tedbirlerin alınmasını temin eder. İlgili il/ilçe müdürlüğü hayvan veya hayvansal ürünlerin menşeini araştırır.

b) Hayvanların veya hayvansal ürünlerin menşeinin tespiti halinde ilgili il/ilçe müdürlüğü ile irtibat kurularak hastalık durumu araştırılır.

c) Hayvanların menşeinde hastalık bulunmadığı anlaşılır ve resmi veteriner hekim tarafından yapılan muayene sonucunda hayvanlar sağlıklı bulunursa, hayvan ve nakil vasıtası sahipleri hakkında Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası (f) bendi hükmü gereği idari para cezası uygulanmakla beraber veteriner sağlık raporu düzenlenerek hayvanların nakline izin verilir. Piyasaya arz amacı dışında değerlendirilmesi mümkün olmayan canlı hayvanlar bütün masrafları sahiplerine ait olmak üzere Kanunun 32 nci maddesinin birinci fıkrası (ç) bendi hükmü gereği Bakanlığın gözetiminde sahipleri veya işletmecisi tarafından itlaf ve imha edilir.

ç) Hayvansal ürünlerin menşeinde hastalık bulunmadığı tespit edilirse hayvansal ürün ve nakil vasıtası sahipleri hakkında Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası (f) bendi hükmü gereği idari para cezası uygulanmakla beraber, resmi veteriner hekim tarafından yapılan muayene sonucunda hayvansal ürünlerin sağlık açısından tehlike oluşturmadığı kanaatine varılırsa veteriner sağlık raporu düzenlenerek nakline izin verilir. Resmi veteriner hekim tarafından yapılan muayene sonucunda hayvansal ürünlerin insan ve hayvan sağlığı açısından tehlike oluşturduğu ve mevzuat şartlarını taşımadığı tespit edilirse, bütün masrafları sahiplerine ait olmak üzere Kanunun 32 nci maddesinin birinci fıkrası (ç) bendi hükmü gereği Bakanlığın gözetiminde sahipleri veya işletmecisi tarafından itlaf ve imha edilir.

d) Hayvansal ürünlerin menşeinin tespit edilemediği hallerde bütün masrafları sahiplerine ait olmak üzere Kanunun 32 nci maddesinin birinci fıkrası (ç) bendi hükmü gereği Bakanlığın gözetiminde sahipleri veya işletmecisi tarafından itlaf ve imha edilir.

e) Menşeinde hastalık bulunan hayvan veya hayvansal ürün sahipleri hakkında Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası (a) ve (f) bentlerinde yazılı cezai işlem uygulanmakla beraber; piyasaya arz amacı dışında değerlendirilmesi mümkün olan canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin, Bakanlık ve diğer ilgili kurumların kontrolünde değerlendirilmesine izin verilir. Piyasaya arz amacı dışında değerlendirilmesi mümkün olmayan canlı hayvan ve hayvansal ürünler, Bakanlığın gözetiminde sahipleri veya işletmecisi tarafından itlaf ve imha edilir.

(2) (Değişik: RG-24/5/2022-31845) İşletmesine getirdiği hayvanların nakillerinde bulundurması gereken belgeleri, il/ilçe müdürlüğüne yapacağı bildirime kadar saklamayan ve istenildiğinde görevlilere ibraz etmeyen hayvan sahiplerine, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi hükmü gereği idari para cezası verilir. Hayvanın çıkış işletmesinin bulunduğu il/ilçe müdürlüğüne bilgi verilerek hayvan talep edilir. Hayvanların varış işletmesine, talep tarihinden itibaren hayvan bazlı kısıt konularak hayvanlar otuz gün süreyle karantina altına alınır. Cezalı olarak talep edilen hayvanların karantina süresi içinde Bakanlıkça belirlenen programlı aşılamaları tamamlanır. Cezalı olarak talep edilen hayvanların, karantina işletmesini terk ettiğinin veya karantina sürüsüne yeni hayvan girişinin tespiti halinde hayvan sahibine Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği idari para cezası verilir. Karantinadaki hayvanların kesimhaneye, geçici kurban kesim yerine veya ihracat amaçlı sevkleri karantina süresine bakılmaksızın resmî veteriner hekim tarafından yapılabilir. Bu iş ve işlemler için yapılacak tüm masraflar sahibi tarafından karşılanır. İmha ve itlaf hâlinde Bakanlıkça herhangi bir tazminat ödenmez.

(3) Hayvan pazarı, borsası, panayırları, kurbanlık hayvan satış yerleri ve kesimhanelere hayvanların nakillerinde bulundurulması gereken belgeleri olmadan gelen hayvan ve nakil vasıtası sahiplerine, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası (f) bendi hükmü gereği idari para cezası uygulanır.

(4) (Ek: RG-24/5/2022-31845) Sığır cinsi ile koyun ve keçi türü hayvanların yakalandığı il/ilçe sınırları içindeki il/ilçe müdürlüğü tarafından hayvan sahibine, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi hükmü gereği hayvan başı idari para cezası verilir, idari para cezası uygulanan hayvanlar, karantina altına alınmak üzere sahibinin bildirdiği varış işletmesine sevk edilir. Hayvanların varış işletmesine gidip gitmediğinin kontrol edilmesi ve karantina işlemlerinin kontrolü için varış işletmesinin bulunduğu il/ilçe müdürlüğüne bilgi verilir, hayvanların karantina işlemleri varış işletmesinin bulunduğu il/ilçe müdürlüğü tarafından yürütülür. Hayvanların varış işletmesine, talep tarihinden itibaren sürü bazlı kısıt konularak hayvanlar otuz gün süreyle karantina altına alınır. Hayvan sahibinin hayvanlarını götüreceği bir varış işletmesi beyan edemediği veya işletme kaydı bulunmadığı durumlarda, hayvanlar yakalandığı yerde tüm masrafları sahibi tarafından karşılanmak üzere otuz gün süreyle karantina altına alınır.

(5) (Ek: RG-24/5/2022-31845) Hayvanların, karantina uygulanacak varış işletmesine gitmediğinin, karantina işletmesini terk ettiğinin veya karantina sürüsüne yeni hayvan girişinin tespiti halinde hayvan sahibine Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği idari para cezası verilir. Karantina sürüsüne yeni hayvan girişinin tespiti halinde otuz günlük karantina süresi baştan başlatılır. Cezalı olarak talep edilen hayvanların karantina süresi içinde Bakanlıkça belirlenen programlı aşılamaları tamamlanır. Bu iş ve işlemler için yapılacak tüm masraflar sahibi tarafından karşılanır. İmha ve itlaf hâlinde Bakanlıkça herhangi bir tazminat ödenmez. Karantinadaki hayvanların kesimhaneye, geçici kurban kesim yerine veya ihracat amaçlı sevkleri karantina süresine bakılmaksızın resmî veteriner hekim tarafından yapılabilir.

Kesimhane veya hayvan satış yerine getirilen tanımlanmamış hayvanlarla ilgili işlemler (Değişik başlık: RG-24/5/2022-31845)

MADDE 32 – 

(1) Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliğine göre tanımlanmayan ve beraberlerinde pasaportu bulunmayan sığır cinsi hayvanlar ile Koyun ve Keçi Türü Hayvanların Tanımlanması, Tescili İzlenmesi Yönetmeliğine göre tanımlanmamış veya nakil belgesi bulunmayan ya da nakil belgelerinde yanlış bilgileri bulunan koyun ve keçi türü hayvanların kesimhanede kesimlerine, hayvan pazarı ve borsaları ile kurbanlık hayvan satış yerlerine girişine izin verilmez. Tanımlanmamış ve belgesiz hayvan kesimine izin veren kesimhanelere Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası (e) bendinde yazılı cezai işlem uygulanır.

(2) (Değişik: RG-24/5/2022-31845) Kesimhaneye tanımlanmamış hayvanın gelmesi durumunda hayvan ve nakil vasıtası sahiplerine, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi hükmü gereği hayvan sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmaması nedeniyle idari para cezası verilir, hayvanlara kulak küpesi takılır, kayıt altına alınır. Tanımlattırılmamış gebe hayvanlar, altı aylıktan küçük koyun ve keçiler ile bir yaşından küçük sığır cinsi hayvanlar hariç olmak üzere, tanımlattırılmamış hayvanlar, tüm masrafları sahibi tarafından karşılanarak kestirilir ve sahibine teslim edilir.

(3) (Değişik: RG-24/5/2022-31845) Hayvan satış yerine tanımlanmamış hayvanın gelmesi durumunda hayvan ve nakil vasıtası sahiplerine, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi hükmü gereği hayvan sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmaması nedeniyle idari para cezası verilir, hayvanlara kulak küpesi takılır ve kayıt altına alınır. Tanımlattırılmamış gebe hayvanlar, altı aylıktan küçük koyun ve keçiler ile bir yaşından küçük sığır cinsi hayvanlar hariç olmak üzere, tanımlattırılmamış hayvanlar, tüm masrafları sahibi tarafından karşılanarak Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi hükmü gereği ilgili il/ilçe müdürlüğünce uygun görülen en yakın kesimhanede kestirilir ve hayvan sahibine teslim edilir.

Nakil sırasında yakalanan tanımlanmamış hayvanlar ile ilgili işlemler

MADDE 33 – (Değişik: RG-24/5/2022-31845)

(1) Tanımlattırılmamış sığır cinsi hayvanlar ile koyun ve keçilerin nakil sırasında yakalanması halinde ilgili il/ilçe müdürlüğü tarafından hayvan ve nakil vasıtası sahiplerine, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi hükmü gereği hayvan sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmaması nedeniyle idari para cezası verilir, hayvanlara kulak küpesi takılır ve kayıt altına alınır. Gebe hayvanlar, altı aylıktan küçük koyun ve keçiler ile bir yaşından küçük sığır cinsi hayvanlar hariç olmak üzere, nakil sırasında yakalanan tanımlattırılmamış hayvanlar, tüm masrafları sahibi tarafından karşılanarak Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi hükmü gereği ilgili il/ilçe müdürlüğünce uygun görülen en yakın kesimhanede kestirilir ve hayvan sahibine teslim edilir.

(2) Resmî veteriner hekim bu hayvanlardan elde edilecek hayvansal ürünlerin piyasaya arz amacı dışında değerlendirilmesinin mümkün olmadığına kanaat getirirse hayvanlar, Bakanlığın gözetiminde sahipleri veya işletmecisi tarafından itlaf ve imha edilir.

(3) Tanımlattırılmamış gebe hayvanlar, altı aylıktan küçük koyun ve keçiler ile bir yaşından küçük sığır cinsi hayvanlar nakil esnasında yakalanması durumunda kestirilmez, karantina altına alınmak üzere sahibinin bildirdiği varış işletmesine sevk edilir. Hayvanların varış işletmesine gidip gitmediğinin kontrol edilmesi ve karantina işlemlerinin kontrolü için varış işletmesinin bulunduğu il/ilçe müdürlüğüne bilgi verilir, hayvanların karantina işlemleri varış işletmesinin bulunduğu il/ilçe müdürlüğü tarafından yürütülür. Hayvanların gideceği işletmeye, varış tarihinden itibaren sürü bazlı kısıt konularak hayvanlar otuz gün süreyle karantina altına alınır. Hayvan sahibinin hayvanlarını götüreceği bir varış işletmesi beyan edemediği veya işletme kaydı bulunmadığı durumlarda, hayvanlar yakalandığı yerde tüm masrafları sahibi tarafından karşılanmak üzere otuz gün süreyle karantina altına alınır.

(4) Hayvanların, karantina uygulanacak varış işletmesine gitmediğinin, karantina işletmesini terk ettiğinin veya karantina sürüsüne yeni hayvan girişinin tespiti halinde hayvan sahibine Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği idari para cezası verilir. Karantina sürüsüne yeni hayvan girişinin tespiti halinde otuz günlük karantina süresi baştan başlatılır. Bu iş ve işlemler için yapılacak tüm masraflar sahibi tarafından karşılanır. İmha ve itlaf hâlinde Bakanlıkça herhangi bir tazminat ödenmez. Karantinadaki hayvanların kesimhaneye, geçici kurban kesim yerine veya ihracat amaçlı sevkleri karantina süresine bakılmaksızın resmî veteriner hekim tarafından yapılabilir.

(5) Bakanlıkça hastalıktan ari olarak belirlenen korunmuş bölgelerde, tanımlattırılmamış sığır cinsi hayvanlar ile koyun ve keçilerin nakil sırasında yakalanması halinde bu Yönetmelikle belirlenen süreler içinde tanımlanmamış olduğu tespit edilen sığır cinsi ile koyun ve keçi türü hayvanlar için 20/1/2012 tarihli ve 28179 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bulaşıcı Hayvan Hastalıkları ile Mücadelede Uygulanacak Genel Hükümlere İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre hareket edilir.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 34 – 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 35 – (Değişik: RG-18/2/2020-31043)  

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

____________

(1) 28/11/2020 tarihli ve 31318 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik ile bu bölüm başlığı “Hayvanların Yüklenmesi, Boşaltılması ve Taşınması, Hayvan Sürülerinin Hareketi” iken metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.

(2) 24/5/2022 tarihli ve 31845 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklikle bu maddeye dördüncü fıkrasından sonra gelmek üzere beşinci fıkra eklenmiş, diğer fıkra buna göre teselsül ettirilmiştir.

 

Ek için tıklayınız.

 

 

 

 

Resmî Gazete Tarihi: 18.01.2008 Resmî Gazete Sayısı: 26760

SEBZE TOHUM SERTİFİKASYONU VE PAZARLAMASI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmelik, sebze türlerine ait sertifikalı ve standart tohumlukların kaliteli ve standartlara uygun üretimini sağlamak amacıyla, sertifikasyon sistemi dahilinde gerçek veya tüzel kişiler tarafından üretilmesi ve pazarlanmasına ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 6 ncı maddesi ve 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kurumlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) (Değişik: RG-9/12/2020-31329) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

b) Başvuru kuruluşu: Üretimin yapıldığı ildeki Bakanlık il müdürlüğü veya Bakanlık tarafından beyanname kabulü ve tarla kontrolleri için yetkilendirilen kuruluşları,

c) Çeşit safiyeti: Tohumluğun sahip olduğu genotipten farklı olan çeşitlerin oranını,

ç) Çeşit sahibi: Sertifikasyon için uygun olan ve kayıt altında olan çeşitlere ait tohumlukların üretiminden, çoğaltılmasından ya da çeşidin muhafazasından sorumlu kişi ya da kuruluşu,

d) Ebeveyn: Hibrit tohumlukların elde edilmesinde kullanılan ana ve baba hat olarak kullanılan kendilenmiş hatları,

e) İzolasyon mesafesi: Tohumluk üretim alanlarında, birbirini tozlayıp dölleyebilecek tür, cins ve çeşitlerin üretimleri arasında bulunması gereken tozlanmayı engelleyecek minimum uzaklığı,

f) (Değişik: RG-14/9/2008-26997) Genel Müdürlük: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

g) Kontrolör: Tohumluk sertifikasyonuna ilişkin kontrolleri yapan, numune alan ve piyasa denetimlerini yaparak bu konularda belge düzenleyen, Bakanlıkça tohumluk kontrolörü olarak yetkilendirilen kamu görevlilerini veya özel kişileri,

ğ) Orijinal tohumluk: Elit tohumluktan veya kendisinden elde edilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren, araştırma, ıslah ve deneme kuruluşlarında veya bu kuruluşların denetimi altında yetiştirilen tohumluğu,

h) Saf tohumluk: Yabancı maddeleri ayrılmış, aynı bitki çeşidine ait generatif veya vegetatif üreme kısımlarını,

ı) Sertifikalı tohumluk: Orijinal tohumluk veya kendisinden elde edilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren tohumluğu,

i) Sertifikasyon kuruluşu: Bakanlık tarafından sertifikasyon ile yetkilendirilen kuruluşları,

j) Standart tohumluk: Sebze türlerinde, kayıt altına alınan çeşitlere ait, sadece laboratuvar kontrolleriyle ticarete arz edilen ve çeşide ait kimliğini ve saflığını doğrulamak için kontrol denemelerine tabi tutulan tohum veya çoğaltım materyalini,

k) STK Komitesi: Sebze çeşitlerinin kayıt altına alınması kararını veren komiteyi,

l) Tarla kontrol raporu: Tarla kontrolleri neticesinde kontrolör tarafından düzenlenen raporu,

m) Tedarikçi: Tohumluk üreticilerinden temin edilen tohumlukları yeniden işleyen veya pazarlayan kişi veya kuruluşları,

n) Tohumluk numunesi: Tohumluk partisini temsilen partinin niteliklerinin tespiti ve sonucunda tohumluğa sertifika veya rapor verilebilmesi için tohumluk cinsine has laboratuvar analiz ve testlerine tabi tutulacak birim ağırlıktaki tohumluğu,

o) Tohumluk partisi: Tohumluk kontrol ve sertifikasyon sisteminde, bir numunenin alınmasına esas olan, bir sertifika veya raporun temsil ettiği, tohumluğun cinsine göre tespit edilmiş azami tohumluk miktarı,

ö) Tohumluk standardı: Tohumluğun fiziksel ve biyolojik niteliklerini belirleyen kalite ölçülerini,

p) Tohumluk yetiştiricisi: Sözleşmeli olarak tohumluk üreticileri adına üretim yapan kişi veya kuruluşları,

r) Tohumluk üreticisi: Bakanlıkça tohumluk üretimi konusunda görevlendirilen kamu kuruluşları ile tohumluk üretmek amacıyla kurulmuş olan, bu konuda gerekli alt yapısı bulunan, fiilen sertifikalı veya standart tohumluk üreten özel sektör kuruluşlarını,

s) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,

ş) Üretim sezonu: 1 Temmuzdan başlayarak bir sonraki yılın 30 Haziranına kadar olan dönemi

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sertifikasyon ve Pazarlama Esasları

Genel şartlar

MADDE 4 –

(1) Sertifikasyon ve pazarlama sistemine ait genel hükümler aşağıda yer almaktadır.

a) Ek 1’de yer alan türlere ait tohumlukların sertifikasyon sisteminde üretilmesi için, tohumlukların ait olduğu çeşitlerin kayıt altında olması şartı aranır.

b) Tohumluklar, Bakanlık tarafından yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler tarafından üretilir ve pazarlanır.

c) Orijinal tohumluk üretimleri ıslahçı, çeşit sahibi veya bunların yetki verdiği araştırma kuruluşları tarafından üretilir ve pazarlanır.

ç) Tohumlukların üretildikleri üretim sezonu içinde sertifikalandırılmaları esastır. Aynı üretim sezonu içinde pazarlanamayan sertifikalı tohumlukların, ticarete arz olunmadan önce çimlenme analizlerinin yapılması gerekir.

d) Tohumluk üretimlerinde izlenebilirlik; numune alma öncesinde beyanname numarası, numune alma sonrasında ise parti numarası ile sağlanır. Beyanname numarası ve parti numaraları tür veya çeşit değişse bile tekrarlanmaz. Beyanname numarası ile tarla kontrol raporu numarası “Üretici kuruluş kod numarası/Sıra numarası” şeklinde verilir.

Beyanname verilmesi

MADDE 5 –

(1) Tohumlukların sertifikalandırılabilmesi için, tohumluk beyannamesi verilmesi gerekir.

(2) Tohumluk beyannameleri düzenlenmesi ve kabul edilmesi aşağıdaki yöntemle yapılır.

a) Tohumluk üretimleri için Ek-2 veya Ek-3’de yer alan beyannamelerden uygun olanı doldurulur.

b) Her çeşide ait tohumluk ve her parsel için ayrı tohumluk beyannamesi düzenlenir.

c) (Mülga: RG-9/12/2020-31329)

ç) Tohumluk beyannameleri ekiliş tarihinden itibaren otuz gün içinde başvuru kuruluşuna verilir.

d) (Değişik: RG-9/12/2020-31329) Başvuru sırasında tohumluk parseli için ıslak veya elektronik imza ile imzalanarak doldurulan tohumluk beyannameleri aşağıdaki belgelerden oluşan eklerle, elektronik ortamda veya fiziki olarak başvuru kuruluşuna teslim edilir.

1) Ekilen tohumluğa ait sertifikanın aslı veya sertifikanın aslının bulunduğu resmi kuruluştan onaylı sureti.

2) Çeşide ve/veya ebeveynlere ait özellik belgeleri.

3) Üretim tarlalarını gösteren krokiler.

e) (Ek cümle: RG-9/12/2020-31329) Islak imzalı müracaatlarda tohumluk beyannameleri üç nüsha olarak düzenlenir. Kabul edilerek onaylanan beyannamelerin birinci nüshası tohumluk beyannamesini kabul eden başvuru kuruluşunda saklanır. İkinci nüsha tarla kontrollerinde kullanılması için kontrolörlere verilir. Üçüncü nüsha “SERTİFİKALANDIRMADA KULLANILAMAZ” kaşesi vurularak üreticiye verilir.

Tarla kontrolleri

MADDE 6 –

(1) Tarla kontrolleri aşağıdaki esaslar dâhilinde yapılır.

a) Tarla Kontrolü, Bakanlıkça yetkilendirilen kontrolörler tarafından yapılır. Tarla kontrolünün tamamlanmasından sonra kontrolör beyanname bilgileri ve tarla kontrol standartlarını göz önünde bulundurarak, tarla kontrol raporunu üç nüsha halinde düzenler.

b) Raporlarda silinti veya kazıntı yapılmaz. Değişiklik zorunlu ise yanlışlığın üzeri çizilerek doğrusu yazıldıktan sonra kontrolör tarafından paraflanır.

c) Tarla kontrol raporunun birinci nüshası tohumluk numunesi ile birlikte sertifikasyon kuruluşuna gönderilmek, ikinci nüshası itiraz halinde kullanılmak üzere başvuru kuruluşunda muhafaza edilir. Üçüncü nüsha ise “SERTİFİKALANDIRMADA KULLANILAMAZ” kaşesi vurularak üreticiye verilir.

ç) Tarla kontrollerine göre tohumluğun hangi sınıf veya kademeye girdiği işaretlenir. Hiçbir sınıfa giremediği takdirde bunun hangi sebeplerden ileri geldiği, kontrolör tarafından tarla kontrol raporuna işlenir.

d) Tarla kontrolünde tohumluğun aranılan sınıfa girmesini engelleyen sebepler varsa ve teknik olarak bu engellerin yetiştirici tarafından giderilebilmesi mümkünse, yetiştiriciye Ek-4’de yer alan tarla kontrolü ihbarnamesi verilir. İhbarnamede belirtilen zamanda kontrolör tarafından yeniden tarla kontrolü yapılır.

e) Parsellerde yapılan kontroller neticesinde tohumluklar Ek-5’de yer alan tarla kontrol standartlarına olma şartı aranır.

(2) Standart tohumluklarda tarla kontrolü şartı aranmaz. Satışa arz edilen tohumların çeşit garantisi ve safiyetinden üretici sorumludur.

Ambalajlama ve etiketleme

MADDE 7 –

(1) Tohumluklar resmi olarak belirlenen şartlara uygun şekilde ambalajlanarak ve etiketlenerek satışa arz edilir. Ambalajlama ve etiketleme ile ilgili şartlar ve bulunması gereken asgari bilgiler Ek-6’da belirtilmiştir.

(2) Sertifikalı üretimlerde etiketler, TTSM den tarla kontrol raporu sonuçlarına göre temin edilir.

(3) Standart tohumluklarda ambalajın üzerine tohumluğun sınıf ve döl kademesi olarak “STANDART TOHUMLUK” ibaresi yazılır. Üretici tarafından etiketlemede aranacak şartlar Ek-6’da belirtilmiştir.

Tohumluk numuneleri

MADDE 8 –

(1) Tohumluk numuneleri, Bakanlıkça belirlenen tohumluk numunesi alma esaslarına uygun olarak alınır ve ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderilir.

(2) Türlere göre tohumluk partilerine ait asgari numune miktarları Ek-7’de belirtilmiştir. Buğdaydan küçük sebze tohumlarında parti büyüklüğü en fazla 10 ton, buğdaydan büyük sebze tohumlarında parti büyüklüğü en fazla 25 ton’dur.

(3) Azami parti büyüklüğü % 5’ten fazla aşılmayacaktır.

Tohumluk partilerinin işaretlenmesi

MADDE 9 –

(1) Tohumluk partileri, TR.00.KKKK.NNNN biçiminde numaralandırılır. Numaralandırmada;

a) TR: Ülke kodunu,

b) 00: Tohumluğun üretildiği ilin plaka numarasını,

c) KKKK: TTSM tarafından verilen üretici kod numarasını,

ç) NNNN: Tohumluğun parti sıra numarasını

ifade eder.

(2) Laboratuvara rutubet tayini için tohumluk numunesi gönderilecekse, numuneler Bakanlıkça belirlenen esaslara uygun olarak alınır ve ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderilir.

Laboratuvar standartları

MADDE 10 –

(1) Tohumlukların laboratuvar analizleri sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılır. Numune miktarı asgari numune miktarının altında olan numuneler laboratuvar analizlerine tabi tutulmaz.

(2) Standart ve sertifikalı sebze tohumluklarına ait laboratuvar standartları Ek-8’de belirtilmiştir.

Laboratuvar analiz sonuçlarının değerlendirilmesi ve belgelendirme

MADDE 11 –

(1) Sebze tohumluklarına, sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizleri sonucunda sertifika veya rapor düzenlenir.

(2) (Değişik: RG-14/9/2008-26997) Tohumluk sertifikaları ve raporlar, Genel Müdürlük tarafından belirlenen formata uygun olarak sertifikasyon kuruluşları tarafından düzenlenir.

(3) Üreticinin talebi halinde hasat edilen, işlenmemiş tohumluklar için “Ham Tohumluk Sertifikası” düzenlenir.

(4) Ham tohumluk sertifikası ile belgelendirilecek tohumluklardan numune alınır. Üreticinin talep etmesi durumunda analiz sonuçlarını bildirmek üzere analiz sonuçlarını içeren raporu düzenlenir.

(5) Tohumlukların piyasa denetimleri sırasında alınan denetleme numuneleri için tohumluk analiz raporu düzenlenir ve denetleme numunesi olduğu belirtilir.

(6) Tohumluğun değerini bilmek isteyen kişi veya kuruluşlara, tohumluğun menşei ve standartlara uygunluğu aranmadan, sahibinin beyanı esas alınarak ve talep edilen testler yapılarak analiz sonuçları bildirilir.

(7) Ham tohumluk sertifikası düzenlenen tohumlukların son kullanıcılara satışı yapılamaz.

(8) Tohumluk sertifikaları ve raporlar üç nüsha olarak düzenlenir. Sertifikanın veya raporun birinci nüshası üretici/yetiştiriciye verilir. İkinci nüsha sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir. Üçüncü nüsha ise numuneyi gönderen kuruluşa gönderilir.

(9) Laboratuvar analizleri sonucunda, tohumluk sınıflarının hiçbirinin standartlarını tutmayan numunenin temsil ettiği tohumluklar için tohumluk olamaz raporu düzenlenir. Tohumluk olamaz raporu düzenlenen numunenin temsil ettiği partiler tohumluk olarak değerlendirilmez ve pazarlanmaz.

(10) Sertifikalandırılan ve bir yıl içinde satılmayan stoktaki sertifikalı tohumluklar için satışa arz edilmeden önce çimlenme analizi yapılır, tohumluk analiz raporu düzenlenir ve düşünceler kısmına sertifikayı düzenleyen kuruluşun ismi ve “….. tarih ve …. sayılı sertifika ile birlikte geçerlidir” ibaresi yazılır.

Standart tohumluk üretimi

MADDE 12 –

(1) Çeşit sahibi olmayan araştırma kuruluşları standart tohumlukları, çeşit sahibinden almış oldukları orijinal sertifikayla en çok beş yıl, sertifikalı sınıftaki sertifikayla dört yıl üretim yaparlar. Araştırıcı kuruluş yetki belgesine sahip çeşit sahibi kuruluşlar, standart tohumluk üretimlerini herhangi bir sertifikaya dayandırmak zorunda değildir.

(2) Araştırıcı kuruluş yetkisi bulunmayan kuruluşlar ürettikleri standart tohumluklara, yetkili sertifikasyon laboratuvarlarından tohumluk analiz raporu alarak satışa arz edebilirler.

Standart tohumluk üretimine ait kayıtlar

MADDE 13 –

(1) Araştırma kuruluşları standart tohumluk üretimlerini, sertifikalı tohumluk laboratuvar standartlarına göre yürütürler. Üretimlere ait kayıtlar, tohumluğun satışından sonra en az üç yıl süreyle, gerektiğinde denetimlerde gösterilmek üzere muhafaza edilir.

Laboratuvar analizlerinin tekrarlanması

MADDE 14 –

(1) Tohumluk, laboratuvar analizleri sonucunda, cansız yabancı madde, ot ve zararlı ot tohumları ile diğer mahsul tohumları oranının standartlarını tutmaması veya sözü edilen bu faktörler sebebiyle saf tohumluk oranının standardından düşük çıkması nedeniyle sınıf düşmüş ya da kaybetmişse; tohumluk üreticisi, ürettiği tohumluktan yeniden selektörleme yaparak numune alınmasını ve bu numunenin laboratuvar analizlerine tabi tutulmasını talep edebilir. Bu talep başvuru kuruluşuna bir dilekçe ekinde aşağıdaki belgelerle yapılır.

a) Tarla kontrol raporu.

b) Sertifikasyon kuruluşu tarafından verilen sertifika veya raporun aslı.

c) Ek-9’da yer alan Analiz Tekrarı Formu.

(2) Başvuru kuruluşu, üretici tarafından yeniden selektörlenen laboratuvar analizlerinin tekrarı istenen tohumluktan usulüne uygun tohumluk numunesi alarak, numune gönderme protokolü ve yukarıdaki belgelerin birer örneğini ekleyerek ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderir.

(3) İlgili sertifikasyon kuruluşu gerekli analizleri yapar. Analiz sonucunda düzenlenen sertifika veya raporların birinci nüshasını üreticiye, ikinci nüshasını başvuru kuruluşuna gönderir. Üçüncü nüsha ise sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir. Bu sertifika veya raporun düşünceler hanesine hangi sertifika veya raporun yerine geçerli olduğu yazılır.

Laboratuvar analizlerine itiraz

MADDE 15 –

(1) Tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizlerine üreticiler tarafından, sertifika veya raporun alındığı tarihten itibaren otuz gün içinde itiraz edilebilir.

(2) Laboratuvar analizleri ile ilgili itirazlarda referans laboratuvar olan TTSM yetkilidir.

(3) Tarla kontrolünü kazanan ve sertifika almak amacıyla tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizlerine itiraz, başvuru kuruluşuna bir dilekçe ekinde aşağıdaki belgelerle yapılır.

a) Tarla kontrol raporu.

b) Sertifikasyon kuruluşu tarafından verilen sertifika veya raporun aslı.

c) Ek-9’da yer alan Analiz İtiraz Formu.

(4) Başvuru kuruluşu, itiraza konu tohumluğun şahit numunesini yukarıdaki belgeleri de ekleyerek TTSM ye gönderir.

(5) Analiz sonucunda düzenlenen sertifika veya raporların birinci nüshası üreticiye verilir. İkinci nüsha ise sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir. Üçüncü nüshası başvuru kuruluşuna gönderilir. Bu sertifika veya raporun düşünceler hanesine hangi sertifika veya raporun yerine geçerli olduğu yazılır.

(6) Referans laboratuvar olarak kabul edilen TTSM tarafından yeniden yapılan laboratuvar analizleri sonucunda verilen sertifika veya rapor kesindir.

Tohumlukların yeniden ambalajlanması ve etiketlenmesi

MADDE 16 –

(1) Ham tohumluk sertifikası ile belgelendirilen tohumlukların yeniden ambalajlanması, etiketlenmesi ve sertifikalandırılması aşağıdaki şekilde yapılır.

a) Tohumluk sahibi kuruluş ham tohumluk sertifikası ile tohumlukların bulunduğu ildeki başvuru kuruluşuna müracaat eder.

b) Kontrolör tarafından sertifikanın temsil ettiği partiye ait ambalajlar üzerindeki etiketler sökülür ve sökülen etiketlerin temsil ettiği tohumluk miktarı tespit edilir.

c) Üretici veya tedarikçiler tohumluk partilerini paketleyerek etiketleme sonrasında, başvuru kuruluşuna numune aldırma talebinde bulunur.

ç) Farklı tohumluk partilerinden çeşidi, sınıf ve kademesi aynı olmak şartıyla paçal yapılabilir. Üretici veya tedarikçi her paçalı meydana getiren partilerin referans numaralarını ve paçalı oluşturan partilerin paçaldaki oranını gösteren kayıtları tutmak ve başvuru kuruluşuna bildirmekle yükümlüdür.

d) Kontrolör yeni oluşturulan partilerden numune alır. Numune gönderme protokolüne, müracaat esnasında verilen sertifikanın tarih ve numarası ile parti numarası veya numaraları işlenir ve ham tohumluk sertifikasının aslı ile birlikte ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderilir.

e) Sertifikasyon kuruluşları, sertifika düzenlenmesi amacıyla gönderilen tohumluk numunelerinde gerekli laboratuvar analizlerini yaparak, 11 inci madde hükümlerine göre sertifika veya rapor düzenler.

(2) İthal tohumluklar orijinal ambalajları bozulmadan ithal edildiği şekilde satışa arz edildiği gibi, ithal eden firma tarafından küçük paketlere bölünerek aşağıdaki şartlarla yeniden paketlenip satışa arz edilebilirler.

a) Bu tohumlukların yeniden ambalajlanması ve etiketlenmesi işlemleri TTSM tarafından bu maddenin birinci fıkrası hükümlerine göre yürütülür.

b) OECD etiketli tohumluklar, ithal edilen ülkenin yetkili sertifikasyon kuruluşundan ithalatı yapan firma tarafından yazılı muvafakat alınır.

c) Bu tohumlukların sertifikasyon ile ilgili kalite kriterleri ve her türlü sorumlulukları ithalatı yapan ve yeniden paketleme işleminden geçiren firmaya aittir.

ç) Paketlerin açılıp yeniden ambalajlanması işlemi yalnızca ithalatı yapan firma tarafından yapılabilir.

d) Paketleri açarak ambalajlanmasını yapan ithalatçı firma, yeni paketlerin üzerine tohumluk etiketlerinin üzerinde bulunması gereken bilgilere ilaveten “Bu Tohumluk Firmamızca İthal Edilip Firmamız Tarafından Yurt İçinde Paketlenmiştir” ibaresini koyacaktır.

e) Bu kurallar çerçevesinde yeniden etiketlenen ve ambalajlanan tohumluklar OECD sistemine göre sertifikalandırılmış kabul edilir.

f) Eğer paçalı meydana getiren partiler, farklı ülkelerde üretilen tohumluklardan oluşturulmuş ise, bu ülkelerin isimleri etikette belirtilir.

Kontrol denemeleri

MADDE 17 –

(1) Orijinal sınıftaki tohumluk partilerinde ön ve son kontrol denemeleri, Sertifikalı sınıftaki tohumluk partilerinden ise son kontrol denemeleri TTSM tarafından yapılır. Bu denemelerde, tohumluk partilerini temsil eden örneklerin çeşit safiyeti yönünden belirlenen standartlara uygunluğu test edilir.

(2) Ön ve son kontrol denemelerinde çeşit safiyeti yönünden standartlara uygun olmayan parsellere ait tohumluk üretim alanları sertifikasyon kuruluşları tarafından denetlenir. Ön kontrol denemelerinde ardı ardına üç yıl çeşit safiyeti yönünden standartlara uygun olmadığı tespit edilen çeşitlerin kaydı, TTSM tarafından hazırlanan rapora istinaden, STK Komitesi tarafından iptal edilebilir.

(3) Çeşit sahibi kuruluşların standart tohumluk üretimlerine ait partilerden ön kontrol testleri amacıyla başvuru kuruluşu tarafından ön kontrol numunesi alınır. TTSM tarafından, her yıl alınan numunelerden tesadüfî olarak seçilenler ön kontrol testlerine tabi tutulur.

(4) Standart tohumluklarda, başvuru kuruluşu tarafından denetleme amacıyla alınan numunelerden son kontrol testleri yapılır.

Standart tohumluk üretimlerinin denetlenmesi

MADDE 18 –

(1) Standart tohumluklar üretim, depolama, dağıtım veya satış sırasında denetime tabidir. Bakanlık, üretim aşamasında tutulan kayıtları, depolama şartlarını veya son satış noktasındaki bayileri denetleyebilir.

(2) Kontrolörler, bayilerden tesadüfî seçtikleri her bir çeşit için tohumluk partilerine temsilen sebze paketlerinden denetim amacıyla 400-500 adet tohum alırlar. Numune alınan paketler kontrolörler tarafından bir etiketle kapatılarak denetim tarihi ve denetleyenin adı soyadı yazılır ve imzalanır.

(3) Bayiler, denetleme için numune alınmış paketleri üretici kuruluşlara iade ederek, bu paketler yerine ücretsiz olarak yenisini alırlar.

(4) Kontrolör tarafından alınan numuneler gerekli analizleri yapılmak üzere ilgili sertifikasyon kuruluşlarına gönderilir. İllerde her yıl kayıtlı bayi sayısının en az yüzde onundan denetleme numunesi alınır.

(5) (Değişik: RG-14/9/2008-26997) Denetleme ile ilgili sonuçlar denetleyen kuruluşlar tarafından yıl sonunda Genel Müdürlüğe gönderilir.

Pazarlama

MADDE 19 –

(1) Kayıt listesinden çıkarılan çeşitlere ait tohumlukların, stokları Bakanlığa bildirmek kaydı ile en fazla üç yıl çoğaltım ve ticareti yapılabilir.

(2) İthal edilen tohumlukların, bu Yönetmelikte yer alan asgari sertifikasyon standartlarını karşılaması gerekir.

(3) Çoğaltım amacıyla en az orijinal sınıftaki tohumlukların ithaline izin verilir.

(4) Bu Yönetmelik hükümlerine göre üretilip belgelendirilen tohumluklar, 10/6/2005 tarihli ve 25841 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik” esaslarına göre belgelenmesi durumunda organik tohumluk olarak pazarlanabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 20 –

(1) Tohumlukların üretim ve pazarlanmasında, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununa aykırı hareket edenler hakkında, aynı Kanunun 12 nci maddesi hükümleri uygulanır.

Ücretler

MADDE 21 –

(1) Yönetmelik kapsamında yapılan tarla kontrolü, laboratuvar analizleri, belgelendirme ve etiket hizmetleri ücrete tabidir. Bu ücretler Bakanlık tarafından yeniden değerleme oranında arttırılarak her yıl ocak ayında belirlenir. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, “Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği” hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına peşin olarak yatırılır.

İstisnalar

MADDE 22 –

(1) Bilimsel amaçlı çalışmalarda, araştırma ve geliştirme çalışmalarında ve genetik çeşitliliğin korunmasına yönelik çalışmalarda kullanılan tohumluklar ile üreticinin kendi ihtiyacını karşılamak amacıyla ürettiği tohumluklarda sertifikalandırma şartı aranmaz.

Düzenleme yetkisi

MADDE 23 –

(1) Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulamasını sağlamak üzere her türlü düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.

2023 yılı uygulaması

GEÇİCİ MADDE 1-

(Ek: RG-25/2/2023-32115)

(1) 6/2/2023 tarihinde meydana gelen depremler nedeniyle zarar gören ve afet bölgesi ilan edilen illerde, bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendi kapsamında 2023 yılı tohumluk beyannameleri, ekiliş tarihinden itibaren altmış gün içinde başvuru kuruluşuna verilir.

Yürürlük

MADDE 24 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 25 –

(Değişik: RG-9/12/2020-31329)

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

 

 

18 Ocak 2012 ÇARŞAMBA                     Resmî Gazete                                    Sayı : 28177

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

CANLI HAYVAN TİCARETİ YAPAN SATICILARIN ÇALIŞMA VE DENETLENMESİ İLE İLGİLİ USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik; doğrudan ya da dolaylı olarak sığır cinsi hayvanlar, koyun ve keçi türü hayvanlar ile domuz türü hayvanların alım ve satımını yapan satıcıların, teknik, hijyenik ve sağlıklı şartlarda çalışmalarını sağlamak ve hayvan hastalıklarının yayılmasını engellemek amacıyla satıcılara çalışma izni verilmesi ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esasları belirlemek amacıyla düzenlenmiştir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; canlı hayvan ticareti yapan satıcıların, çalışma izni almak için yapacakları müracaatı ve izin işlemlerini, sorumluluklarını, eğitimlerini, denetimlerini ve yaptırımlarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 8, 11, 31 ve 36 ncı maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

c) İl/ilçe müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerini,

ç) İşletme: Bu Yönetmelik kapsamında bulunan hayvanların, barındırıldığı, tutulduğu, bakıldığı veya beslendiği herhangi bir tesis, kuruluş veya etrafı çevrili açık alan çiftliği durumundaki yerleri,

d) Kanun: 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununu,

e) Kayıt sistemi: Hayvanların kimliklendirilerek kayıt altına alındığı ve hareketlerinin izlendiği, hayvancılık işletmelerinin ve satıcıların kayıt altına alındığı bilgisayar destekli, Bakanlık bünyesinde oluşturulmuş veri tabanını,

f) Koyun ve keçi türü hayvan: Et, süt, yapağı üretimi, damızlık veya diğer amaçlarla yetiştirilen her yaştaki koyun ve keçileri,

g) Satıcı: Doğrudan ya da dolaylı olarak ticari hayvan alım satımı yapan, bu hayvanlarla bağlantılı olarak düzenli bir cirosu bulunan ve hayvanları satın almasından itibaren azami koyun ve keçi türü hayvanları yirmi dokuz gün, sığır cinsi hayvanlar ile domuz türü hayvanları ise otuz gün içerisinde tekrar satan veya hayvanların ilk bulunduğu yerden kendi mülkiyetinde bulunan ve bulunmayan başka bir yere taşıyan ve bu Yönetmelikte belirtilen koşulları karşılayan her türlü gerçek veya tüzel kişileri,

ğ) Sığır cinsi hayvan: Et üretimi, süt üretimi, damızlık veya diğer amaçlarla yetiştirilen Bison bison ve Bubalus bubalus türü hayvanlar dahil her yaştaki sığır ve mandaları,

h) Sürü: Bir işletmede aynı sağlık statüsünde bulunan hayvanları veya aynı işletmede barındırılan fakat değişik sağlık statüsünde bulunan farklı hayvan gruplarını,

ı) Veteriner sağlık raporu: Yurtiçi hayvan ve hayvansal ürün nakilleri için hayvan ve hayvansal ürünlerin Kanun’da belirlenen sağlık şartlarına uygun olduğunu gösteren, resmi veya yetkilendirilmiş veteriner hekim tarafından düzenlenen belgeyi,

i) Yetkili otorite: 5996 sayılı Kanun veya bu Yönetmelik çerçevesinde fiziksel kontrolleri ve idari işleri yerine getirmekle yükümlü olan Genel Müdürlük ve il/ilçe müdürlüklerini veya bu yetkilerin devredildiği kurum veya kuruluşu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Çalışma İzni İçin Müracaat ve İzin İşlemleri

Çalışma izni için müracaat

MADDE 5 – (1) Doğrudan ya da dolaylı olarak sığır cinsi hayvanlar, koyun ve keçi türü hayvanlar ile domuz türü hayvanların alım ve satımını yapan satıcılar, işletmelerinin bağlı bulunduğu il/ilçe müdürlüğünden çalışma izni almak zorundadır. Çalışma izni için aşağıdaki bilgi ve belgelerle birlikte mülki idare amirliğine müracaat edilir.

a) Dilekçe,

b) Çalışma izni alacak satıcı, bir şirket adına alım ve satım yapıyorsa şirketin kuruluşunu gösterir Ticaret Sicil Gazetesinin fotokopisi,

c) Satıcıların iş ile bağlantılı olarak kullandıkları işletmeler, kendilerine ait değilse işletme sahipleri ile yaptıkları kira sözleşmeleri,

ç) Satıcının kayıtlı olduğu meslek odasınca verilen kimlik belgesi fotokopisi.

Çalışma izni verilmesi

MADDE 6 – (1) 5 inci maddede belirtilen bilgi ve belgeleri tamam olan satıcılar, ilgili il/ilçe müdürlüğünce iş ile bağlantılı olarak kullanılan işletmeler ile birlikte kayıt altına alınır. Kayıt altına alınan işletmelerde kontroller yapılarak satıcılara Ek-1’de örneği verilen çalışma izin belgesi verilir.

(2) Çalışma izni; gerçek veya tüzel kişi adına, satıcıların iş ile ilgili olarak kullandıkları işletmeler için düzenlenir. Çalışma izni verilen satıcılar, il/ilçe müdürlüklerince, kayıt sistemine kaydedilir.

(3) İl/ilçe müdürlüğü, çalışma izni alan satıcılar ve satıcılar tarafından iş ile bağlantılı olarak kullanılan kayıtlı işletmeler ve çalışma izin numaralarının bir listesini hazırlar, güncel tutar ve Bakanlığın internet sitesinden yayınlar.

(4) Çalışma izin belgesinin rengi, ebadı ve diğer özellikleri Bakanlıkça belirlenir.

Çalışma izin numarasının verilmesi

MADDE 7 – (1) İl/ilçe müdürlüklerince çalışma izin belgesi düzenlenirken aşağıdaki şekilde bir çalışma izin numarası verilir:

a) Çalışma izin numarası verilirken; önce izni veren ilin il trafik kodu, sonra sığır cinsi hayvancılık işletmelerini simgeleyecek olan (S) harfi veya koyun ve keçi türü hayvancılık işletmelerini simgeleyecek (K) harfi veya domuz türü hayvancılık işletmelerini simgeleyecek olan (D) harfi, daha sonra ildeki ruhsat veriliş sırası rakam olarak yazılır.

b) Çalışma izin numarası kayıt sisteminden alınır.

Çalışma izin belgesinin kaybolması veya değişiklikler

MADDE 8 – (1) Çalışma izninin kaybolması veya okunmayacak şekilde tahrip olması durumunda, gazete ilanı ya da tahrip olmuş çalışma izninin eklendiği bir dilekçeyle çalışma izninin verildiği il/ilçe müdürlüğüne müracaat edilir. Uygun görülmesi halinde çalışma izin belgesi yeniden düzenlenir.

(2) Çalışma izni almış satıcılar, izin belgesinde bulunan bilgilerden birinin değişmesi halinde bir ay içerisinde çalışma izninin aslı ve bir dilekçe ile çalışma izninin verildiği il/ilçe müdürlüğüne başvurur. Değişiklik için il/ilçe müdürlükleri gerekli hallerde ilave bilgi ve belgeleri isteyerek çalışma izni üzerinde gerekli düzeltmeyi yapar veya il/ilçe müdürlüğü tarafından yeniden çalışma izni verilir. Yeni çalışma izni verilirken izin numarası değiştirilmeden yeni tarih ile verilir.

(3) Çalışma izninde yapılan değişiklikler kayıt sistemine kaydedilir.

Çalışma izin belgesinin geri alınması

MADDE 9 – (1) Satıcılar, faaliyetini sonlandırmak istediklerinde çalışma izin belgesi ve bir dilekçe ile bu durumu il/ilçe müdürlüğüne bildirir. Bu durumda il/ilçe müdürlüklerince çalışma izin belgesi iptal edilir.

(2) Bu Yönetmeliğin diğer ilgili hükümleri veya sağlık kısıtlamalarına ilişkin diğer mevzuata uygun hareket edilmemesi durumunda, il/ilçe müdürlüğü verilen çalışma iznini askıya alabilir veya geri çekebilir.

(3) İl/ilçe müdürlüğü satıcının bu Yönetmeliğin bütün hükümlerine uyduğunu tespit etmesi durumunda, çalışma iznini satıcıya geri verir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Satıcıların Yükümlülükleri

Kullanılan işletmelerde bulunması gereken özellikler

MADDE 10 – (1) Satıcıların iş ile bağlantılı olarak kullandıkları işletmeler resmi veteriner hekim tarafından kontrol altında tutulur ve bu işletmeler ulusal düzenlemelerde yer alan yasaklama veya kısıtlama bulunan bölgelerde kurulamaz.

(2) Satıcıların iş ile bağlantılı olarak kullandıkları işletmelerde bulunması gereken hayvan refahı ile asgari teknik ve hijyenik şartlar aşağıda belirtilmiştir.

a) İşletmelerinin kayıt sisteminde kayıtlı olması,

b) Yeterli kapasiteye sahip uygun işletmeler olması,

c) İşletmelerdeki hayvanların barındırıldığı binalarda ve yerlerde, hava akımının, toz seviyesinin, ısının, havadaki bağıl nemin ve gaz yoğunluğunun hayvanlara zarar vermeyecek limitlerde tutulması,

ç) Barınakların inşasında kullanılan malzemelerin, özellikle hayvanların temasta bulunabileceği donanımı içeren bölmelerin hayvanlara zarar vermeyecek şekilde temizlenmeye ve dezenfekte edilmeye elverişli olması,

d) Hayvanların yaşadığı bölümlerin, hayvanların herhangi bir zorluk olmadan yatabileceği, dinlenebileceği, ayağa kalkabileceği, dışkı ve idrar yapabileceği bir şekilde olması,

e) Barınak içi düzenlemelerin ve tesisatların, hayvanlarda yaralanmaya veya acı çekmelerine sebep olabilecek herhangi bir keskin kenar ya da çıkıntı olmayacak şekilde inşa edilmiş olması,

f) İşletme zemininin sert, düz ve dayanıklı olması, yaralanmaları engellemek üzere, kaygan olmaması, hayvanların boyutu ve ağırlığına uygun olması,

g) Hayvanların yatma alanının rahat ve temiz olması, hayvanların tür ve yaşlarına uygun altlıklar temin edilmesi,

ğ) Barınaklar, alet ve ekipmanların çapraz bulaşmayı ve hastalık taşıyıcı organizmaların oluşmasını engellemek amacıyla, düzgün bir şekilde temizlenip dezenfekte edilmesi,

h) Barınaklardaki dışkı, idrar ve yem artıklarının kokuyu asgariye indirgemek, sinek veya kemirgenler için cazip olmasını engellemek amacıyla yeterli sıklıkta temizlenmesi,

ı) Hayvanların sağlık ve refahının yapay bir havalandırma sistemine bağlı olduğu durumlarda, bu sistemin bozulması halinde uyarıda bulunacak bir alarmın ve devreye girecek yedek bir sistemin bulunması, alarmın düzenli olarak kontrol edilmesi,

i) İşletmelerde hem hayvanlar hem de denetimler için yeterli ışıklandırma olması, hayvanların kalıcı biçimde karanlıkta veya yapay ışıklandırma altında bırakılmaması için gerekli önlemlerin alınması, doğal ışığın hayvanların psikolojik ve etolojik ihtiyaçlarını karşılamaları için yetersiz kalması halinde yapay ışıklandırmanın temin edilmesi,

j) Tüm hayvanların, fizyolojik ihtiyaçlarına uygun olan aralıklarda, yaşları ve cinslerine uygun olan yeterli ölçüde yeme ve suya erişebilme imkânının olması, sıcak hava koşullarında ya da hasta olan hayvanlar için, her zaman taze içme suyunun hazır olması, yem ve suyun hayvanlara gereksiz acı verecek ve yaralayacak herhangi madde içermemesi, yem ve su düzeneklerinin dizaynının, inşasının ve yerleştirilme biçiminin, yem ve suyun etrafa bulaşmasını ve hayvanlar arası rekabeti en aza indirmesini temin edecek şekilde olması,

k) Açık alanda barındırılan hayvanların mümkün ve gerekli olması durumunda, olumsuz hava koşullarından, yırtıcı hayvanlardan ve sağlıkları için risk teşkil eden unsurlardan korunması ve günde en az bir kere kontrol edilmesi,

l) Bir bulaşıcı hastalığın ortaya çıkması durumunda hasta hayvanların tecrit edilebilmesini sağlayan karantina bölümlerinin ve hasta hayvanların tedavisi için uygun tedavi bölümünün bulunması,

m) İşletmelerin girişinde ve sürülerin barındırıldığı bölümlerin girişinde ayak dezenfeksiyonunun yapılabileceği düzeneklerin bulunması,

n) İşletmeler içinde giyilmek üzere özel kıyafet ve ayakkabı veya çizme bulundurulması,

o) İşletmede ilaç bulunduruluyorsa kullanılan ilaçlar için ecza dolabı bulundurulması,

ö) İşletmelerde musluk ve lavabo olması, lavabolarda da sıvı temizlik malzemesi ve dezenfektan bulundurulması,

p) İşletmelerde hayvanların standartlara uygun bir şekilde indirilmesi ve bindirilmesi için uygun yerlerin bulunması,

r) Çöplerin ve atıkların konulması için su geçirmez, paslanmaz, kolay temizlenir ve dezenfekte edilebilir nitelikte, taşınabilir ekipmanların bulundurulması,

s) İşletmelerde çöp ve gübrenin alınmasına uygun bir alanın olması,

ş) İşletmelerde atık suyun toplanmasına uygun bir sistemin bulunması,

t) İşletmede içme suyu deposu ve su tank sistemi bulunuyorsa, bunların dezenfekte edilebilir nitelikte olması,

u) İşletmelerde yem konulan bölümün duvarları ile tabanlarının temizlik ve dezenfeksiyona uygun olması, bu bölümün kuru, havadar ve temiz olması, yem çuvallarının altında tahtadan bir ızgara, yem çuvalları ile duvar arasında da en az 10 cm. boşluk bırakılması ve istiflerin 5 çuvaldan fazla olmaması,

ü) İşletme içinde ölen hayvanların bekletilmeden imha edilmesi, ölen hayvanların imhası için gömme yöntemi veya yakma fırını kullanılması.

(3) İşletmelerde bulunan buzağı veya domuz gibi hayvan türleri için Bakanlıkça belirlenen hayvanların korunması ile ilgili özel standartlar aranır.

İşletmelerde tutulması gereken kayıtlar

MADDE 11 – (1) Satıcıların, hayvanların nakilleri sırasında bulundurulması gereken belgeler, hayvanların tanımlama numaraları ya da işaretlerine dayalı olarak bir kayıt tutması ve aşağıdaki verileri en az üç yıl muhafaza etmesi gerekir.

a) Satın alınan sığır cinsi hayvanların pasaportları veya koyun ve keçi türü hayvanların nakil belgeleri, sahibinin adı, menşei işletmesi, satın alma tarihi, kategorileri, sayısı ve tanımlama numarası, satın alınan domuzların menşei işletmesi veya menşe sürüsünün kayıt numarası,

b) Nakliyecinin kayıt numarası veya hayvanları teslim eden ve alan aracın plaka numarası,

c) Hayvanları satın alan tarafın adı ve adresi ile hayvanların gideceği yerin işletme numarası ve varış yeri,

ç) Güzergâh planlarının nüshaları veya uygulanabilir olduğu durumlarda veteriner sağlık raporlarının seri numarası,

d) İlke olarak işletmelere ziyaretçi kabul edilmemesi, buna rağmen ilgili personel dışında herhangi bir nedenle ziyaretçi kabul etmek zorunda kalınırsa, satıcıların gerekli hijyen tedbirlerini alması ve ziyaretçilerin adı soyadı, ziyaret tarihi, ziyaretçinin adresi ve ziyaret sebebini içeren bir kayıt tutulması,

e) İşletmelerde hastalık görülmesi durumunda; hastalık teşhisine ait veteriner hekim raporu veya numune alma ve göndermeye ait belgeler, laboratuvar sonuç raporları ve yapılan işlemlere ait diğer tüm dokümanlar bulundurulması.

(2) Satıcıların, hayvanlarda kullanılan aşı, yem ve ilaç ile ilgili tutulması gereken ve Bakanlıkça belirlenen kayıtlar ile belgeleri, yem ve ilaca ait fatura veya irsaliyeleri en az beş yıl muhafaza etmesi gerekir.

(3) İşletmelerde haşere, kemirici ve diğer zararlılara karşı mücadele için ilaç kullanılıyorsa ilaçların faturaları ve yapılan mücadele ile ilgili kayıtlar bulundurulur.

(4) Hayvanların alındığı işletmelerde yapılan aşılama bilgilerini gösteren bir belge bulunur. Veteriner sağlık raporunda aşılama bilgileri belirtilmişse bu belge aranmaz.

Satıcıların çalışmaları esnasında uyacakları hususlar

MADDE 12 – (1) Satıcılar, çalışmaları esnasında aşağıdaki hususlara uyar.

a) Hayvan sağlığı koşulları nedeniyle karantina altına alınan veya kısıtlama uygulanan yerlerden hayvan satın almaz,

b) Tanımlanmamış hayvanların alım satımını yapmaz,

c) Hayvanları doğrudan işletmelerden alırken, gezdiği tüm işletmelere giriş yaparken koruyucu tek kullanımlık tulum ve galoş giyer, işletmeden çıkarken çıkardığı tulum ve galoşları imha edilmek için işletmede bırakır. Bir işletmede giydiği tulumu ve galoşları kesinlikle başka bir işletmede giymez,

ç) Hayvanların nakli için Bakanlıkça belirlenen sağlık şartlarının yerine getirilmesini sağlar,

d) Bakanlıkça belirlenen hayvan sevkleri ve hayvanlarıyla ilgili yapması gereken bildirimleri zamanında yetkili otoriteye bildirir,

e) Farklı türlerdeki hayvanları bir arada bulundurmaz,

f) İşletmelerin kullanımından önce ve kullanım sırasında sorumlu veteriner hekimin talep ettiği şekilde temizlenmesi ve dezenfekte edilmesini sağlar,

g) Hayvanlardan sorumlu personele, bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanması hususunda, hayvanların bakımı ve refahı ile ilgili olarak özel eğitim verilmesini sağlar,

ğ) Hayvanların korunması, gözetilmesi, bakımı ve kötü muamelelerden uzak tutulması, rahat yaşamalarının sağlanması, insanlar ve hayvanların hijyen, sağlık ve güvenlikleri için 23/12/2011 tarihli ve 28151 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftlik Hayvanlarının Refahına İlişkin Yönetmelikte belirtilen şartlara uyar,

h) Hayvanların nakil araçlarından indirilmesi veya nakil araçlarına bindirilmesinde hayvan refahı kurallarına uyulmasını sağlar,

ı) Hayvanları doğrudan işletmelerden veya Bakanlıktan ruhsatlı hayvan pazarı, borsaları veya panayırlardan alır, satar,

i) Gereken durumlarda hayvanlar üzerinde resmi veteriner hekim tarafından düzenli olarak kontrol ve testler yapılmasını temin eder ve hastalığın tespit edilmesi halinde yayılmaması için gerekli tüm önlemleri alır,

j) Kurban bayramı için hayvan alım satımlarında Bakanlıkça belirlenen kurallara uyar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Eğitim ve Denetim

Eğitim

MADDE 13 – (1) Yetkili otorite tarafından çalışma izni verilecek olan satıcılara, bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili hususlar, hayvan refahı ve bakımı, hayvan sağlığı, yurt içi hayvan ve hayvansal ürünlerin sevkleri ve sevklerde sağlanması gereken sağlık koşulları, hayvanların tanımlanması hakkında eğitimler verilir.

(2) Eğitimlerin planlanması ve organizasyonunda ilgili meslek odası, birlik, federasyon ve üst kuruluşları ile işbirliği yapılır.

(3) Eğitimlerin hangi aşamalarda ve nasıl yapılacağı Bakanlık tarafından belirlenir.

Denetim

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik gereksinimlerinin yerine getirildiğinin tespit edilmesi için, yetkili otorite satıcılara ait işletmelerde düzenli denetimler gerçekleştirir.

(2) Satıcıların işletmeleri, yetkili otorite tarafından işletmelerde bulunması gereken asgari teknik, hijyenik ve sağlık şartları, işletmelerde tutulması zorunlu olan kayıtlar ve belgeler ile çalışmaları esnasında uyacakları hususlar yönünden denetlenir.

(3) Yetkili otorite en az yılda iki defa periyodik olarak ve gerektiğinde süreye bakılmaksızın bu Yönetmelik kapsamında satıcılara ait işletmeleri denetler ve Ek-2’de yer alan denetim tutanağı ile eksiklikleri belirler.

(4) Eksikliklerin giderilmesi için eksikliğin durumuna göre en fazla bir ay süre verilir, durum yazılı olarak işletme sahibine bildirilir. Verilen süre sonunda satıcıların işletmeleri yeniden denetlenir. Yapılan yanlış uygulamalar konusunda 16 ncı maddede belirtilen yaptırımlar uygulanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yetki ve sorumluluk

MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik çerçevesinde canlı hayvan alım ve satımı yapan satıcılara çalışma izni verilmesi ve satıcıların kullandıkları işletmelerde yapılan denetim ve kontrollerden Bakanlık yetkili ve sorumludur. Gerektiğinde bu yetkinin bir kısmını veya tamamını Bakanlığın kontrol ve denetimi altında olmak şartı ile ilgili kurum veya kuruluşlara devredebilir.

Yaptırımlar

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini yerine getirmeyen satıcılar il/ilçe müdürlüklerince süre verilerek uyarılır. Hastalık, ölüm gibi mücbir sebep dışında verilen süre içerisinde yönetmelik hükümlerini yerine getirmeyen satıcıların çalışma izni belgeleri il/ilçe müdürlüğü tarafından iptal edilir.

(2) İşletmelerde 5996 sayılı Kanun hükümlerine aykırı uygulamalar tespit edilirse Kanunun ilgili hükümlerine göre idari yaptırımlar uygulanır. Yanlış uygulama ikinci defa tespit edilirse satıcının çalışma izin belgesi iptal edilir.

(3) Satıcı çalışma izin belgesi olmayan hayvan sahipleri, satın aldıkları hayvanları satın almalarından itibaren koyun ve keçi türü hayvanlar için en fazla yirmi dokuz gün, sığır cinsi ve domuz türü hayvanlar için ise en fazla otuz gün içerisinde tekrar satamaz. Bu durumda, bu hayvanlar için il/ilçe müdürlüğü tarafından veteriner sağlık raporu düzenlenmez.

Yürürlük

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik 31/12/2013 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

18 Ocak 2012 ÇARŞAMBA                     Resmî Gazete                                    Sayı : 28177

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

KUDUZ HASTALIĞINDAN KORUNMA VE KUDUZ HASTALIĞI İLE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; kuduz hastalığına karşı hazırlıklı olmak, hastalıktan korunmak ve hastalıkla mücadele etmek için alınması gereken tedbirlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; evcil, sahipsiz ve yabani hayvanlarda kuduz hastalığından korunma amaçlı alınacak önlemler ve koruyucu uygulamaları, kuduz hastalığının teşhisi, bildirimi ve takibini, hastalık çıkan yerlerde alınacak önlemleri, temizlik ve dezenfeksiyon uygulamalarını, hastalığın teşhisinden sorumlu laboratuvarlar ile referans laboratuvarının görevlerini, aşılama ve aşılı hayvanların tanımlanması için hükümleri, hastalıktan korunma ve hastalık ile mücadele çalışmalarında gerçek ve tüzel kişilerin görev ve sorumluluklarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Bakımevi: Hayvanların geçici olarak bulunduğu, bakım ve beslemesinin yapıldığı yerleri,

programlarından sorumlu olan doğrudan Bakanlığa bağlı enstitü müdürlüklerini,

ç) Hastalık teyidi: Laboratuvar sonuçlarına dayalı olarak veya bir salgın halinde klinik ve/veya epidemiyolojik sonuçlara da dayalı olarak yetkili otorite tarafından kuduz hastalığının varlığının ilanını,

d) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu: Bulaşıcı hayvan hastalığı şüphesi meydana geldiğinde veya hastalığın resmî olarak teyit edildiği yerde, hastalığın sağlıklı hayvanlara bulaşmasını önlemek ve hastalıkla mücadele etmek, hayvan ve maddelerinin sevkine dair tedbirleri tespit etmek ve uygulamaya konulmasını sağlamak amacıyla kurulan komisyonu,

e) Hayvan sahibi veya bakıcı: Hayvanların mülkiyetine haiz veya ücret karşılığında veya ücretsiz, muhafaza etmek ve bakımlarını yapmakla görevlendirilen, gerçek veya tüzel kişi veya kişileri,

f) İl müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı il müdürlüğünü,

g) İlçe müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ilçe müdürlüğünü,

ğ) İşletme: İçinde hayvanların yetiştirildiği veya muhafaza edildiği yeri,

h) Karantina: Resmi veteriner hekim tarafından belirlenen hayvanların belirlenen bir süre boyunca zorunlu olarak diğer hayvanlardan doğrudan veya dolaylı şekilde izole edilerek gözlem ve kontrol altında tutulmasını,

ı) Mihrak: Yetkili otorite tarafından kuduz hastalığı varlığının doğrulandığı, hastalığın seyri, yerleşim yerinin topoğrafik yapısı, hastalığa duyarlı hayvanların kapalı alanlarda tutulup tutulmadığı dikkate alınarak belirlenen işletme veya yerleşim yeri veya bölgeyi,

i) Müşahede: Hastalıktan şüpheli bir hayvanın, hasta olup olmadığının tespit edilebilmesi için belirli bir süre için gözlem ve kontrol altına alınmasını,

j) Resmi veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

k) Şüpheli mihrak: Resmi veteriner hekimin kuduz hastalığının varlığından şüphelendiği, hastalığın seyri, yerleşim yerinin topoğrafik yapısı, hastalığa duyarlı hayvanların kapalı alanlarda tutulup tutulmadığı dikkate alınarak belirlenen işletme veya yerleşim yeri veya bölgeyi,

l) Ulusal referans laboratuvarı: Kuduz hastalığı ile ilgili olarak fonksiyon ve görevleri 5 inci maddenin ikinci fıkrasında açıklanan ve Bakanlıkça yetkilendirilen laboratuvarı,

m) Yetkili Otorite: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı il/ilçe müdürlüklerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Ulusal Referans Laboratuvarı, Laboratuvarlar ve Hastalık Teşhisi

Ulusal referans laboratuvarı

MADDE 5 – (1) Ulusal referans laboratuvarı Bakanlıkça belirlenir.

(2) Ulusal referans laboratuvarı, teşhis materyallerinin kullanımı ve aşıların denenmesi için standartları ve teşhis metotlarını koordine etmekten sorumludur. Bu amaçla ulusal referans laboratuvarı:

a) Ülkede kullanılacak teşhis materyallerinin kalitesini kontrol eder, uygunluk görüşü verir.

b) Düzenli aralıklarla karşılaştırmalı testler yapar.

c) Ülkede teyit edilmiş vakalardan alınan kuduz virüsünün izolatlarını saklar.

ç) Bölgesel teşhis laboratuvarlarında elde edilen pozitif sonuçların teyit edilmesini sağlar.

d) Teşhiste kullanılacak antijenleri ve standart serumları değerlendirir.

e) Ülkede kullanılan teşhis metotları ile uygulanan testlerin tüm sonuçları hakkındaki verileri toplar, düzenler, değerlendirir, epidemiyolojik rapor hazırlar.

f) Ülkede hastalığın epidemiyolojisini ortaya koymak için kuduz virüsünü karakterize eder, araştırmalar yapar.

g) Hastalığın kontrolü ve yok edilmesine yönelik araştırmaları koordine eder, ilgili bilgi ve raporları toplar, karar vericilere tavsiyelerde bulunur.

ğ) Ülkede kullanılacak aşılar hakkında karar vericilere görüş bildirir.

h) Kullanılacak teşhis metotlarının bir örnekliğinin sağlanması için eğitim çalışmaları yapar ve karar vericilere görüş bildirir.

Laboratuvarlar

MADDE 6 – (1) Ülkede kuduz hastalığının teşhisini yapacak laboratuvarlar Bakanlıkça belirlenir ve yetkilendirilir. Yetkilendirilen laboratuvarlar ulusal referans laboratuvarı tarafından denetlenir.

(2) Laboratuvarlar kendilerine hastalık şüphesi ile gelen tüm örnekleri ve bunlara ait sonuçlar hakkındaki verileri ulusal referans laboratuvarının belirttiği şekilde raporlayarak Bakanlığa, ulusal referans laboratuvarına ve ilgili il veya ilçe müdürlüklerine bildirir.

(3) Laboratuvarlar tespit ettikleri kuduz vakalarına ait beyin dokularının muhafazasından ve bunların kayıt altına alınarak biyogüvenlik koşullarına uyularak ulusal referans laboratuvarına ulaştırılmasından sorumludur.

Hastalık teşhisi

MADDE 7 – (1) Kuduz hastalığının teşhisi, Bakanlıkça uygulamaya konulan teşhis kılavuzuna uygun olarak gerçekleştirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kimliklendirme, Aşılama, Önleyici Tedbirler

Kimliklendirme

MADDE 8 – (1) Üç aydan büyük köpek ve altı aydan büyük kedi sahibi olanlar hayvanlarını kayıt altına aldırmakla yükümlüdür. Sahipli olan köpek ve kedilere sahibinin talebi halinde daha genç yaşlarda da olmak üzere veteriner hekimler tarafından mikroçip uygulanarak onaylanmış kimlik belgesi verilir. Bu hayvanlar köylerde muhtarlıklar, belediye sınırları içerisinde belediyeler tarafından tutulmakta olan sahipli hayvan kayıt defteri ile Bakanlık veri tabanına kaydedilir. Belediyelerde tutulmakta olan kayıtlar Bakanlık tarafından denetlenir. Sahipli hayvanların kimliklendirme çalışmalarında aşağıda belirtilen hususlara riayet edilir:

a) Sahipli köpek ve kedilerin sahiplerine ait bilgiler, sahip değişiklikleri, aşı kayıtları uygulamayı yapan belediye veteriner hekimleri, resmi veteriner hekimler ve serbest veteriner hekimler tarafından Bakanlık veri tabanına kaydedilir, gerektiğinde kayıtlar güncellenir.

b) Hayvan sahipleri köpek ve kedilerinin ölümü halinde durumu hemen belediyelere veya bağlı bulundukları il veya ilçe müdürlüklerine bildirmekle yükümlüdür. Ölüm sebebinin kuduz hastalığı nedeniyle şekillenmesinden şüphe edilmesi durumunda il veya ilçe müdürlükleri bu tür hayvanlardan aldıkları materyalleri ilgili laboratuvara göndermekle yükümlüdür. Belediyeler ölen hayvanlara ait kayıtları Bakanlık veri tabanı ile sahipli hayvan defterinde güncellemek zorundadır.

(2) Belediyeler sorumluluk alanındaki sahipsiz köpek ve kedilerin sayısı ile bunlara ait bilgileri belediye kayıtları ve Bakanlık veri tabanında güncel bir halde tutmak zorundadır. Sahipsiz köpek ve kediler belediyelerce uygun bir yöntem ile bireysel veya sürü bazında işaretlenir, belediye veteriner hekimleri tarafından belediye sahipsiz hayvan kayıt defterine işlenir, sayıları ve aşılamaları hakkında bilgiler belediye veteriner hekimleri tarafından Bakanlık veri tabanına işlenir, gerektiğinde güncellenir. Bakımevlerinde bulunan köpek ve kedilerin kimliklendirilmesi aşağıdaki hususlar çerçevesinde yapılır:

a) Bakımevlerinde bulunan köpek ve kediler bakımevi sorumlu veteriner hekimi tarafından uygun bir yöntem kullanılarak bireysel veya sürü bazında işaretlenir, kısırlaştırma bilgileri ve aşı uygulamalarına ait veriler tutulur, bu verilerin belediye sahipsiz hayvan kayıt defterine kaydedilmesi ve Bakanlık veri tabanında güncel bir şekilde bulunması sağlanır.

b) Bakımevlerinde sahiplendirilen köpek ve kedilere bakımevi sorumlu veteriner hekimi tarafından mikroçip uygulanır, kimlik belgesi verilir, sahiplendirme kaydının belediye sahipli hayvan kayıt defterine işlenmesi, sahip ve aşı bilgilerinin Bakanlık veri tabanında güncellenmesi sağlanır.

(3) Ev ve süs hayvanı satış yeri sahipleri iş yerlerinde ticari amaçlı bulunan köpek ve kedilere veteriner hekim tarafından mikroçip takılmasını sağlayarak Bakanlık veri tabanına kaydettirmekle, satışı yapılan köpek ve kedilere sahibi adına kimlik belgesi verilerek kime satıldığı, aşı uygulamaları gibi bilgileri belediye kayıtları ile Bakanlık veri tabanına işletmekle yükümlüdür.         

Aşılama

MADDE 9 – (1) Sahipli ya da sahipsiz tüm kedi ve köpeklerin yılda bir defa hastalığa karşı aşılanması ile aşı kayıtlarının tutulması zorunludur. Sahipli ya da sahipsiz tüm kedi ve köpeklerin aşılanması ve aşı kayıtlarının tutulması aşağıdaki hususlar çerçevesinde yapılır:

a) Üç aydan büyük köpek ve kedi sahipleri hayvanlarını yılda bir defa hastalığa karşı aşılatmakla yükümlüdür. Aşı uygulamasından önce yapılacak parazit tedavileri ve destekleyici uygulamalara veteriner hekim karar verir. İlk aşı uygulamasından sonra yapılacak rapel aşısı üretici firma aksini belirtmemiş ise yirmi bir gün sonra yapılır. Devam eden yıllarda ise üretici tarafından farklı bir süre belirtilmedikçe yılda bir kere aşı tekrarlanır.

b) Belediye sorumluluk alanındaki veya muhtarların yazılı talebi üzerine köylerdeki üç aydan büyük sahipsiz köpek ve kedilerin belediye veteriner hekimleri tarafından yılda bir defa aşılanması, aşılananların işaretlemesi (mikroçip uygulaması, küpeleme ve benzeri) ve kayıt altına alınması zorunludur. Belediye veteriner hekimleri sahipsiz köpek ve kedilere yapılan aşılamaları kayıt altına almak ve Bakanlık veri tabanına işlemekle yükümlüdür.

c) Bakımevlerinde bulunan üç aydan büyük köpek ve kedilerin bakımevi sorumlu veteriner hekimi tarafından hastalığa karşı aşılanması zorunludur. Bakımevi sorumlu veteriner hekimi aşı kayıtlarını tutmak, aşı bilgilerini sahiplendirilen hayvanların kimlik belgelerine işlemek ve kayıtları Bakanlık veri tabanına işlemekle yükümlüdür.

(2) Ev ve süs hayvanı satış yeri sahipleri iş yerlerinde satış amaçlı bulunan üç aydan büyük köpek ve kedileri hastalığa karşı aşılatmakla, aşı bilgilerini kimlik belgelerine işletip satışları halinde sahiplerine teslim etmekle, bu bilgilerin Bakanlık veri tabanına kaydedilmesini sağlamakla yükümlüdür.

(3) Aşı uygulamasını yapan resmi veteriner hekimler, belediye veteriner hekimleri ve serbest veteriner hekimler uygulamaya ait bilgiler ile sonraki aşılama tarihini hayvanın kimlik belgesine işlemekle ve hayvana ait aşı kaydını Bakanlık veri tabanında güncellemekle yükümlüdür.

(4) Evcil hayvanlarda hastalığa karşı yapılacak aşılamada sadece inaktif aşılar kullanılır. Kuduz kontrol programına zarar vermeyecek durumlarda bilimsel araştırmalar için inaktif aşılar dışındaki aşıların kullanımı ulusal referans laboratuvarının olumlu görüşüne dayanarak Bakanlığın vereceği izne tabidir.

(5) Hastalık şüphesi ya da hastalık teyidi durumlarında, kuduz şüpheli bölge veya kuduz risk alanında bulunan hastalık şüphesi taşımayan kedi ve köpekler hastalığa karşı aşılanır. Söz konusu bölgelerde hastalıktan şüpheli olmayan çiftlik hayvanlarında yapılacak aşı uygulamaları resmi veteriner hekim raporu doğrultusunda il ve ilçe müdürlüklerince ilan edilir.

(6) Yabani hayvanlarda hastalık tespit edildiğinde, evcil hayvanlardan yabani hayvanlara hastalık bulaşma ihtimali bulunduğunda, hastalık görülmeyen bir bölgeye yabani hayvanlar yolu ile hastalığın taşınması ihtimali ortaya çıktığında Bakanlık yaban hayatını aşılama kararı almaya, aşılamanın yer, şekil, zaman ve süresini belirlemeye yetkilidir.

Önleyici tedbirler

MADDE 10 – (1) Hayvan sahipleri hastalıkla mücadele amacıyla Yetkili Otorite tarafından yazılı olarak bildirilen talimatları yerine getirmekle yükümlüdür. Hastalığın önlenmesi amacıyla hayvan sahipleri tarafından aşağıdaki tedbirler alınır:

a) Hayvan sahipleri hayvanlarını hiçbir şekilde terk edemezler. Hayvan sahipleri hayvanlarının diğer hayvanlarla ya da insanlar ile kontrolsüz bir şekilde temasını engelleyecek tedbirleri almak ve şüpheli temasları il ve ilçe müdürlüklerine bildirmekle yükümlüdür.

b) Çeşitli nedenler ile hayvan bakmaktan vazgeçenler ya da hayvanlarına bakamayacak hale gelenler durumlarını belediyeler ve bakımevlerine bildirmekle yükümlüdür. Bu kişilerin hayvanları bakımevleri, gönüllü kuruluşlar veya belediyeler tarafından yeniden sahiplendirilmek ya da koruma altına alınmak zorundadır.

c) Köpek sahipleri; aşılamayacak yükseklikte çit veya duvar benzeri engellerle sınırlanmış halde bulunan köpekler, avda olan av köpekleri ile sürüleri koruyan çoban köpekleri istisna olmak üzere köpeklerinin serbestçe dolaşmalarına izin veremezler, tasma ve kayış benzeri sınırlayıcı bir önlem almaksızın köpeklerini dolaştıramazlar.

ç) Tüm hayvan sahipleri hayvanlarının diğer hayvanlar ile ısırma veya ısırılma ile sonuçlanan temaslarını ya da böyle bir ihtimali düşündüren durumları aynı gün içinde il ve ilçe müdürlüklerine bildirmekle yükümlüdür. Ayrıca temas konusu olan insan ise durumun aynı zamanda en yakın sağlık kuruluşuna bildirilmesi zorunludur.

d) Hayvan sahipleri hayvanlarının kaybolması halinde bu durumu belediyeler ile il ve ilçe müdürlüklerine bildirmekle yükümlüdür.

(2) Belediyeler ve muhtarlıklar hastalıkla mücadele amacıyla Bakanlık ile il ve ilçe müdürlükleri tarafından yazılı olarak bildirilen talimatları yerine getirmekle, şüpheli hayvanları müşahede altına almak amacı ile kullanılacak müşahede yerlerini önceden hazırlamakla yükümlüdür. Ayrıca aşağıda belirtilen önlemleri alırlar:

a) Belediyeler gönüllü kuruluşlar ve muhtarlıklar ile işbirliği içerisinde bakımevleri kurmak, sahipsiz hayvanları hastalığa karşı korumak ve sahipsiz hayvan sayısını kontrol altına almakla yükümlüdür.

b) Belediyeler, gönüllü kuruluşlar ya da şahıslar tarafından kurulmuş olan bakımevlerini hastalığa karşı alınacak önlemler konusunda desteklemekle yükümlüdür. Bakımevlerindeki hayvan sağlığı uygulamalarını denetlemek ve gerekli uyarıları yapmak Bakanlığın yetkisinde olup bakımevi yetkilileri Bakanlığın yazılı uyarıları doğrultusunda gereken uygulamaları yapmakla yükümlüdür.

c) Bakımevlerine getirilen hayvanların alındığı yerlerin kayıt altına alınması, diğerleri ile temas etmeden önce tedavi ve kısırlaştırmalarının yapılıp bireysel olarak ayrılmış bir alanda on dört gün boyunca karantina ve gözlem altında tutulması zorunludur.

ç) Karantina süresini tamamlayan hayvanların tam olarak iyileştikten sonra hastalığa karşı aşılanması zorunludur. İlk aşı uygulamasından sonra yapılacak rapel aşısı üretici firma aksini belirtmemiş ise yirmi bir gün sonra yapılır.

d) Kısırlaştırılmayan ve hastalığa karşı aşılanmayan hayvanlar bakımevlerinden salınamaz, alındıkları ortama geri bırakılamaz.

(3) Köpek ve kedi gösterileri ya da içeriğinde köpek ve kedilerin yer aldığı herhangi bir organizasyonu tertip edenler organizasyonun başlangıç tarihinden en az bir ay önce il ve ilçe müdürlüklerinden izin almak zorundadır. İl ve ilçe müdürlükleri hastalık tehdidini dikkate alarak organizasyonların süresini kısıtlama, tarihini değiştirme, ilave tedbirler aldırma ya da tamamen yasaklama konusunda yetkilidir.

(4) Bakanlık hastalık taşıma ihtimalini bertaraf etmek üzere yurt dışından giriş yapacak köpek, kedi ve kemiricilerin taşıması gereken şartları belirleme konusunda yetkilidir. Yetkili otorite yurt dışından gelecek köpek, kedi ve kemiricilerde aşağıdaki hususları dikkate alır:

a) Sahipleri refakatinde yurt dışından getirilecek köpek, kedi ve kemiricilerin bir mikroçip veya uygun bir yöntem ile işaretlenmiş olması, geldiği ülke tarafından resmi olarak düzenlenmiş hastalığa karşı aşılı ve bağışık (0,5 IU/ml veya üzerinde anti kuduz antikoru taşıyanlar) olduğunu belgeleyen sağlık sertifikasına sahip olması zorunludur.

b) Yetkili Otorite resmi bir sağlık sertifikasına sahip olmaları şartı ile doğumlarından itibaren hastalığa karşı bağışık annelerinin yanından ayrılmamış ve hastalık şüphesi olan hayvanlarla temas etmemiş olduğu ispatlanan üç aydan küçük aşılanmamış köpek, kedi ve kemiricilerin girişine izin vermeye yetkilidir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Hastalığın Bildirimi, Hastalık Şüphesi Durumunda Alınacak Önlemler

ve Hastalık Teyit Edildikten Sonra Alınacak Önlemler

Hastalığın bildirimi

MADDE 11 – (1) Hastalık şüphesi oluşturan sıra dışı davranışlar, ısırma veya ısırılma bulguları, yabani hayvanlarla temas ve sebebi belli olmayan hayvan ölümlerinden haberdar olan hayvan sahipleri ve bakıcıları, veteriner hekimler ile muhtarlar, köy korucuları, celepler, çobanlar, gemi kaptanları, istasyon ya da gümrük memur veya idarecileri gibi ilgililer durumu aynı gün içerisinde yetkili otoriteye bildirmek zorundadır. Belediyeler, muhtarlar ve hayvan sahipleri resmi veteriner hekim gelene kadar il ve ilçe müdürlüklerinin yazılı ya da sözlü talimatlarını uygulamakla yükümlüdür.

Hastalık şüphesi durumunda alınacak önlemler

MADDE 12 – (1) Kuduz hastalığı şüphesine dair bildirim alan resmi veteriner hekim aşağıdaki önlemleri alır:

a) Durumu ilgili sağlık kuruluşuna bildirir, derhal şüphenin olduğu yere gider, hayvan sağlık zabıtası komisyonunu toplar, şüphe durumu kesinlik kazanıncaya kadar alınması gerekli tedbirleri karara yazdırarak imza altına aldırır. Belediyeler, muhtarlıklar, hayvan sahipleri ve diğer kurumlar hayvan sağlık zabıtası komisyon kararında belirtilen hususlar ile resmi veteriner hekim tarafından bildirilen önlemleri uygulamakla yükümlüdür.

b) Belediyeler, muhtarlar ve hayvan sahipleri hastalık şüphesi bulunan hayvanları diğer hayvanlar ile insanlarla temas etmeyecek şekilde kapalı bir alanda kontrol altında tutmakla yükümlüdür.

c) Ölen ya da saldırganlıkları nedeniyle sahiplerince öldürülen hayvanlar ile saldırı sebebiyle öldürülmüş olan yabani hayvanlar hava şartlarına maruz kalmayacak, diğer hayvanlar ile insanlarla temas etmeyecek bir yerde tutulmak zorundadır. Bu hayvanların resmi veteriner hekimin izni ve gözetimi olmadan bulunduğu yerden çıkarılmaları yasaktır.

ç) Saldırganlıkları ya da başka bir hayvan veya insanları ısırmaları nedeniyle öldürülmüş olan hayvanlar ile müşahede altında ölen hayvanların beyin dokuları veya başı resmi veteriner hekim tarafından ayrılarak teşhis için biyogüvenlik kurallarına uyularak laboratuvara gönderilir. Bu hayvanların derileri ile kadavraları imha edilir.

d) Bir yıldan az bir süre önce hastalığa karşı aşılandığı ispatlanan şüpheli hayvanlar ve aşısız olup da teşhis amaçlı öldürülmesine sahibi tarafından rıza gösterilmeyen şüpheli hayvanlar sorumluluğu hayvan sahibine ait olmak üzere aşağıda belirtilen hususlar çerçevesinde müşahede altına alınır:

1) Müşahede altındaki hayvanın güvenliğinin sağlanması, diğer hayvanlar ile insanlarla temasının engellenmesi ve bakım masrafları hayvan sahibine aittir.

2) Herhangi bir sebep ile müşahede altındaki hayvanların müşahede yerinden çıkartılması, işe sürülmesi, verimlerinden yararlanılması, kesilip etlerinin tüketilmesi yasaktır, sütleri imha edilir. Müşahede altında doğum yapan hayvanların yavruları hemen annelerinden ayrılır, başka hayvanların sütleri ile beslenir.

3) Hayvan sahipleri Resmi veteriner hekimin ziyaretlerinde gerekli kolaylığı sağlamak ve müşahede süresinin tamamlandığına dair onayı alana kadar verilen talimatlara uymak zorundadır.

e) Aşılı olsalar dahi başka bir hayvan ile insanları ısıran hayvanlar on gün süre ile müşahede altına alınır. Resmi veteriner hekim müşahede altında bulunan hayvanın durumuna göre gerekli gördüğü kararları almakta ve aşağıda belirtilen hususlarda yetkilidir:

1) Resmi veteriner hekim ısıran hayvanın müşahede süresince açık hastalık belirtisi göstermesi halinde, müşahede sonucunu beklemeden hayvanı öldürerek teşhis için laboratuvara gönderebilir.

2) Isıran hayvanlar müşahede süresince hastalık belirtisi göstermemiş ve müşahede sonunda sağlıklı iseler resmi veteriner hekim tarafından verilen onay ile müşahedeleri kaldırılır.

f) Isıran hayvanın yakalanamaması ya da müşahede yerinden kaçması halinde durumun fark edildiği anda yetkili otoriteye bildirilmesi zorunludur. Bu durumda hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanarak yeni önlemler getirilir, kuduz şüpheli bölgede sesli uyarılar yapılır, hayvanların serbestçe dolaşması yasaklanır. Bu önlemlere ek olarak aşağıdaki önlemler alınır:

1) Hastalık şüphesi bulunan il veya ilçe müdürlüğünce kuduz şüpheli bölge içindeki diğer il ve ilçe müdürlükleri, sağlık kuruluşları, belediyeler ve muhtarlıklar bilgilendirilir, belediyeler ve muhtarlıklar tarafından il ve ilçe müdürlüklerinin belirlediği sıklıkta sesli uyarı yapılır.

2) Belediyeler ve muhtarlıklara kaçan hayvanın eşkâli bildirilir. Belediyeler ve muhtarlıklar kaçan hayvanın yakalanması için ekip kurup il ve ilçe müdürlüklerine yardımcı olmakla yükümlüdür.

3) Sahipli köpek ve kedilerin bir araç ile taşınmaları dışında sahipleri nezaretinde dahi olsa dolaşması yasaklanır. Resmi veteriner hekimin gerekli görmesi halinde kuduz şüpheli bölgenin tamamı ya da bir kısmında diğer sahipli hayvanların serbestçe dolaşmasına yasaklama getirilir.

4) Kuduz şüpheli bölgenin yasaklama getirilmeyen kısımlarında çoban köpekleri sadece sürülerin yayıldığı yerler ile ağıllar içerisinde serbest bırakılır, diğer zamanlarda bağlı tutulur ve diğer hayvanlar ile temasları engellenir.

g) Evcil veya yabani bir hayvan tarafından ısırılan hayvanlar aşılı olup olmadıklarına bakılmaksızın ısırılan hayvan kedi, köpek, et yiyen, tek tırnaklı ve sığır ise altı ay, koyun, keçi, domuz ve kanatlı ise üç ay müşahede altına alınır. Müşahede esnasında aşağıdaki hususlar dikkate alınır:

1) Müşahede altındaki hayvanlar ile bu hayvanların ait olduğu işletmedeki tüm hayvanların sütleri imha edilir. Resmi veteriner hekim tarafından yapılacak değerlendirme sonucu işletmedeki ısırılan ya da diğer hayvanların vakit geçirilmeden kesimine izin verilebilir. Bu hayvanların ısırılan bölgeleri ve sinir dokularının imha edilmesi şartı ile etlerinin tüketimine izin verilir.

2) Isıran hayvan müşahede altına alınır ve müşahede sonucunda sağlıklı olduğu tespit edilirse ısırılan hayvanın da müşahedesi kaldırılır.

3) Isıran hayvan müşahede altında ölür ise, ısıran hayvanın laboratuvar sonucu beklenmeden ısırılan hayvan öldürülür ve imha edilir.

4) Isıran hayvan öldürülmüş ve teşhis için laboratuvara gönderilmiş ise ısıran hayvanın hasta olmadığına dair laboratuvar raporu alındığında ısırılan hayvanların müşahedeleri kaldırılır.

5) Isırılma nedeni ile müşahede altında bulunan hayvanların açık hastalık belirtisi gösterdiği resmi veteriner hekim tarafından tespit edilir ise bu hayvanlar öldürülür, başı ayrılarak laboratuvara gönderilir ve derileri ile kadavraları imha edilir.

6) Isırılan hayvanın müşahede yerinden kaçması halinde birinci fıkranın (f) bendinde belirtilen hükümler uygulanır.

(2) Hastalık şüphesi olan yer merkez kabul edilmek suretiyle kırk kilometre yarıçapında alan kuduz şüpheli bölge olarak belirlenir ve ilan edilir. Bölgenin coğrafi durumu ve hayvan varlığı göz önüne alınarak bölge sınırları değiştirilebilir, bölgenin birden çok il ve ilçe müdürlüğü görev alanına girmesi durumunda, her il ve ilçe müdürlüğü kendi görev alanında alınacak tedbirlerden sorumludur.

(3) Hastalık şüphesinin tespit edildiği il veya ilçe müdürlüğü yarıçapı kırk kilometre olan kuduz şüpheli bölge içerisinde kalan il veya ilçe müdürlüklerini bilgilendirir.

(4) Kuduz şüpheli bölgede yeni bir hastalık şüphesi meydana geldiğinde yeni şüphenin oluştuğu yer merkez alınarak kırk kilometre yarıçapında bir alan belirlenir ve eski alana ilave edilir. Aralarında kırk kilometre ve daha az mesafe olan kuduz şüpheli bölgeler birleştirilerek ortak tedbirler uygulanır.

(5) İl ve ilçe müdürlükleri hastalık şüphesinin meydana geldiği yeri dikkate alarak kuduz şüpheli bölge ve çevresindeki meraların bir kısmını ya da tamamını yasaklamakta yetkilidir.

(6) Kuduz şüpheli bölgeye giden yollar ve bölgenin uygun yerlerine üzerinde kuduz şüpheli bölge yazan okunaklı ve dayanıklı tabelalar yerleştirilir. Belediyeler ve muhtarlıklar tabelaların güvenliğinden, şüphe durumu kaldırılana kadar yerlerinde durmasından sorumludur.

(7) Aşılı olmaları şartıyla avda olan av köpekleri, sürüleri koruyan çoban köpekleri, tasma ve kayış benzeri sınırlayıcı bir önlemle birlikte kendisine eşlik eden bir insan refakatinde bulunan köpekler istisna olmak üzere köpek ve kedilerin kuduz şüpheli bölgede dolaşmaları yasaklanır.

(8) Belediyeler ve köy muhtarlıkları tarafından aşılı olup olmadıklarına bakılmaksızın kuduz şüpheli bölgedeki tüm sahipsiz ya da başıboş köpek ve kediler toplanır, bakımevlerine konulur. Bakımevlerine önceden getirilen köpekler ile şüphe durumundan sonra getirilen köpeklerin teması engellenir. İl veya ilçe müdürlüğü tarafından şüphe durumu kaldırılana kadar bakımevlerinden salınamazlar.

(9) Kuduz şüpheli bölgede bakımevi bulunmaması ya da şüphe durumunda toplanacak hayvanlar için yeterli yer kalmaması durumunda, sahipsiz ya da başıboş hayvanların kuduz şüpheli bölge dışındaki bakımevlerine taşınmasına izin verme konusunda gönderen ve kabul eden yerlerdeki il veya ilçe müdürlükleri yetkilidir.

(10) Sahipsiz ya da başıboş hayvanların kuduz şüpheli bölge dışındaki bakımevlerine taşınmasına izin verilir ise gönderen ve kabul eden yerdeki il ve ilçe müdürlükleri taşınma işi ve sonrasına dair koşulları belirleyip bildirirler. Belediyeler ve bakımevleri bildirilen koşulları titizlikle uygulamakla yükümlüdür.

(11) Taşınma söz konusu olduğunda, şüphe durumundan önce bakımevlerine getirilmiş olan hayvanların kuduz şüpheli bölge dışına taşınmasına öncelik verilir, toplanacak yeni köpek ve kediler için kuduz şüpheli bölgedeki bakımevlerinde yer açılması esas alınır.

(12) Bakımevlerinde ya da hayvan otellerinde hastalık şüphesi meydana geldiğinde, şüpheli hayvan altı aydan kısa bir süre öncesinde bakımevine getirilmiş ise, hayvanın alındığı yer ve bakımevi merkez kabul edilerek iki kuduz şüpheli bölge belirlenir ve bunlar birleştirilir.

(13) Bakımevlerinde ya da hayvan otellerinde bulunan hayvanların hastalık belirtisi göstermesi halinde bu hayvanlar öldürülür ve başları laboratuvara gönderilir. Hastalık belirtisi gösteren hayvanla aynı yerden altı aydan kısa bir süre öncesinde bakımevine getirilen hayvanlar ile bakımevinde bunlarla teması olan diğer hayvanlar ayrı bir bölümde altı ay süre ile karantina altına alınır.

(14) Bakımevinde ya da hayvan otellerinde on ikinci ve on üçüncü fıkra nedeniyle karantina uygulandığında, hastalık belirtisi gösteren hayvanın alındığı bölgedeki tüm sahipsiz ya da başıboş kedi ve köpekler toplanır, bakımevinde diğerlerinden ayrı bir bölümde altı ay süre ile karantinaya alınır.

(15) Bakımevleri ve hayvan otellerindeki on üçüncü ve on dördüncü fıkralara tabi olmayan diğer hayvanların karantina altındaki hayvanlar ile temasına izin verilmez.

(16) On ikinci ve on üçüncü fıkra nedeniyle karantina uygulanan bakımevleri ya da hayvan otellerinden karantina süresince herhangi bir şekilde hayvan çıkışına izin verilmez.

(17) On üçüncü fıkra doğrultusunda uygulanan karantina tedbirleri laboratuvar sonucunun menfi çıkması halinde resmi veteriner hekim tarafından teklif edilerek il veya ilçe müdürlükleri tarafından kaldırılır. Karantina tedbirlerinin kaldırıldığı konusunda kuduz şüpheli bölge içerisinde kalan il veya ilçe müdürlükleri bilgilendirilir.

Hastalık teyit edildikten sonra alınacak önlemler

MADDE 13 – (1) Şüpheli bir hastalık durumunun kuduz vakası olduğunun laboratuvar tarafından teyit edilmesinden sonra, durum sağlık müdürlüğüne bildirilir, resmi veteriner hekim vakanın olduğu yere gider, hastalık çıkış raporu düzenler, hayvan sağlık zabıtası komisyonunu yeniden toplar, gerekli tedbirleri karara yazdırarak imza altına aldırır. Belediyeler, muhtarlıklar, hayvan sahipleri ve diğer kurumlar hayvan sağlık zabıtası komisyon kararında belirtilen hususlar ile resmi veteriner hekim tarafından teklif edilen önlemleri uygulamakla yükümlüdür.

(2) Kuduz hastalığı teyit edildikten sonra resmi veteriner hekim aşağıdaki önlemleri alır:

a) Hastalık şüphesi esnasında kuduz şüpheli bölge olarak belirlenen alan ya da alanlar aşağıda belirtilen hususlar dikkate alınarak kuduz risk alanı olarak ilan edilir:

1) Arazi özellikleri, çevre şartları ve işletmelerin biyogüvenlik koşulları dikkate alınarak, bazı yer ve işletmelerin kuduz risk alanına dahil edilmesi ya da dışına çıkarılması il ve ilçe müdürlüklerinin yetkisindedir. Bu yetki dahilinde resmi veteriner hekim raporu neticesinde hayvan sağlık zabıtası komisyon kararı ile kuduz risk alanı hastalık teyit edilen işletmeyle sınırlandırılabilir. Kuduz risk alanı içerisinde birden çok il ve ilçe müdürlüğü görev alanına girmesi durumunda, her il ve ilçe müdürlüğü kendi görev alanında alınacak tedbirlerden sorumludur. Hastalık teyit edilen il veya ilçe müdürlüğü kuduz risk alanı içerisinde kalan il veya ilçe müdürlüklerini bilgilendirir.

2) İl ve ilçe müdürlükleri hastalık vakasının tespit edildiği yer ve epidemiyolojik durumu dikkate alarak gerekli görülmesi durumunda kuduz risk alanında ve dışında bulunan meraların bir kısmını ya da tamamını yasaklamakta yetkilidir.

3) Kuduz risk alanı dışındaki meraların yasaklanması ile bazı yer ve işletmelerin kuduz risk alanına dahil edilmesi ya da çıkarılması, bu doğrultudaki resmi veteriner hekim raporu neticesinde hayvan sağlık zabıtası komisyon kararı alınmasından sonra il ve ilçe müdürlüklerince gerçekleştirilir.

b) Kuduz risk alanına giden tüm yollar ve bölgenin uygun yerlerine üzerinde Kuduz Risk Bölgesi yazan okunaklı ve dayanıklı tabelalar yerleştirilir. Belediyeler ve muhtarlıklar tabelaların güvenliğinden, hastalık sönüşü yapılana kadar yerlerinde durmasından sorumludur.

c) Aşılı olmaları şartıyla, avda olan av köpekleri, sürüleri koruyan çoban köpekleri, tasma ve kayış benzeri sınırlayıcı bir önlemle birlikte kendisine itaat ettikleri bir insan refakatinde bulunan köpekler istisna olmak üzere aşılı dahi olsalar köpek ve kedilerin kuduz risk alanında dolaşmaları yasaklanır.

(3) Hastalık teyidi yapıldıktan sonra kuduz risk alanı içinde teyit edilen vaka ile teması tespit edilen işletmelerdeki hayvanlar işletme dışına çıkamaz, bu işletmelere yeni hayvan getirilemez. Hastalık teyit edilen hayvanlar ile bu hayvanın ait olduğu işletmedeki hayvanların sütleri imha edilir. Hastalık teyit edilen işletmenin dışındaki hayvanlardan elde edilen sütler, pastörizasyon veya sterilizasyon işlemlerinden birine tabi tutularak pastörize süt veya sterilize süt olarak tüketime sunulur.

(4) Teyit edilen vaka ile teması olmayan kuduz risk alanı içindeki diğer işletmelerde uygulanacak hareket kısıtlamaları resmi veteriner hekim tarafından teklif edilir ve hayvan sağlığı zabıtası komisyonu kararında belirtilir.

(5) Hareket kısıtlaması uygulanan işletmelerde bulunan hayvanlar bir yıl öncesinden aşılanmış ve hastalık şüphesi durumunda teması takiben aşılama tekrarlanmış ise, 12 nci maddenin birinci fıkrasının (g) bendi gereğince uygulanan hareket kısıtlaması ikinci aşılama tarihinden sonraki iki ay sonunda resmi veteriner hekim görüşü alınarak kaldırılabilir.

(6) 12 nci maddenin sekizinci fıkrası gereğince toplanarak bakımevlerine konmuş olan kedi ve köpekler hastalık sönüşü yapılıp il veya ilçe müdürlüğünce resmi olarak izin verilene kadar bakımevlerinden salınamazlar.

(7) 12 nci maddenin sekizinci ve dokuzuncu fıkrasında belirtilen hükümlerin yerine getirilmemesi durumunda, hastalık vakasının teyit edildiği yerdeki sahipsiz kedi ve köpekler öldürülerek imha edilir.

(8) Teyit edilen vaka ile doğrudan temasları olmaması koşulu ile 12 nci maddenin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri kapsamında müşahede altına alınmış olan hayvanların müşahedelerine hastalığın resmi olarak teyit edilmesinden sonra da devam edilir. İlgili madde hükümleri hastalığın resmi olarak teyidinden sonra da geçerliliğini sürdürür.

(9) Isırılma nedeniyle müşahede altına alınan hayvanları ısıran hayvanda kuduz hastalığının resmi olarak teyit edilmesi halinde bu hayvanın ısırdığı hayvanlar müşahede sonucu beklenilmeden öldürülür ve imha edilir.

(10) Hastalık belirtisi göstermeyen ısırılan hayvanlar resmi veteriner hekimin uygun görüş vermesi ile üçüncü ve dokuzuncu fıkra hükümlerine istisna olarak vakit geçirilmeden kesilebilir. Bu hayvanların ısırılan bölgeleri ve sinir dokuları imha edilir, kesimin yapıldığı kombinada kavurma yapılması şartı ile etleri tüketime sunulabilir.

(11) Resmi olarak hastalık teyidinin yapıldığı yerlerde ısırılan hayvanların müşahede yerinden kaçması halinde 12 nci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen hükümler uygulanır, kaçan hayvanlar yakalanarak öldürülür ve imha edilir.

(12) Bakımevlerinde ya da hayvan otellerinde hastalığın resmi olarak teyit edilmesi halinde şüphe durumunda belirlenmiş olan alanlar kuduz risk alanı olarak ilan edilir. Kuduz risk alanında değişiklik yapılması gerektiğinde ikinci fıkranın (a) bendinde belirtilen hükümler uygulanır.

(13) Bakımevlerinde ya da hayvan otellerinde hastalığın resmi olarak teyit edilmesi durumunda, hastalık teşhis edilen hayvanla temasta bulunan hayvanlar öldürülür ve imha edilir. Diğer hayvanlar için 12 nci maddenin onüçüncü ve ondördüncü fıkralarında belirtilen karantina tedbirleri altı ay süreyle uygulanır.

(14) Yabani memeli hayvanlarda bir kuduz vakası tespit edildiğinde resmi veteriner hekim aşağıdaki önlemleri alır:

a) Vaka merkez kabul edilerek kırk kilometre yarıçaplı alan kuduz risk alanı ilan edilir. Bu alanda bulunan köpeklerin aşılanması en kısa sürede tamamlanır.

b) Yabani hayvan vakaları sebebiyle ilan edilen kuduz risk alanında meraların yasaklanması, köpekler için hareket kısıtlamaları ile kısıtlanacak yerler ve çiftlik hayvanlarında aşılama yapılacak yerler resmi veteriner hekim raporu doğrultusunda il ve ilçe müdürlüklerince ilan edilir.

c) Yarasalarda kuduz vakası tespit edildiğinde, Ulusal Referans Laboratuvarı görüşü alınarak kuduz risk alanı ilan edilebilir. Bu durumda uygulanacak aşılama ve kısıtlama tedbirleri Ulusal Referans Laboratuvarı görüşü alınarak belirlenir.

(15) 12 nci maddenin birinci fıkrasının (g) bendi ve bu maddenin dokuzuncu, onuncu, onbirinci fıkraları ile hareket ve kesim konularına getirilen istisnalar bu madde hükümleri için de geçerlidir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Tedbirlerin kaldırılması

MADDE 14 – (1) Hastalık teyidinden sonra, kuduz risk alanında yeni bir vaka görülmemesi ve karantina altındaki hayvanların tamamının hasta olmadıkları anlaşıldığında hastalık sönüşü yapılır ve yürürlükte olan tedbirler kaldırılır.

(2) Karantina altına alınan hayvanların kedi, köpek, et yiyen, sığır, manda ve tek tırnaklı olması durumunda, yeni bir vaka görülmemesi şartı ile karantina başlangıcından altı ay sonra hastalık sönüşü yapılarak tedbirler kaldırılır.

(3) Karantina altına alınan hayvanların koyun, keçi, domuz ve kanatlı olması durumunda, yeni bir vaka görülmemesi şartı ile karantina başlangıcından üç ay sonra hastalık sönüşü yapılarak tedbirler kaldırılır.

(4) Karantina tedbirlerinin yabani hayvan saldırıları nedeniyle uygulandığı durumlarda, yeni bir vaka görülmemesi şartı ile karantina başlangıcından altı ay sonra hastalık sönüşü yapılarak tedbirler kaldırılır.

(5) Hastalık vakasının diğer hayvanlar ile teması olmadığı ya da sınırlı bir teması olduğu kesin olarak tespit edilir ve temas ettiği hayvanlar öldürülerek veya kesilerek bertaraf edilirse, resmi veteriner hekim tarafından teklif edilerek bu maddede belirtilen süreler beklenilmeden hastalık sönüşü yapılabilir ve tedbirler kaldırılabilir.

(6) Karantina esnasında yeni bir vaka görülmesi halinde, yeni vakanın görülme tarihinden itibaren hayvan türüne göre tedbirler üç ya da altı ay uzatılır.

(7) Karantina tedbirlerinin kaldırıldığı konusunda kuduz risk alanı içerisinde kalan il veya ilçe müdürlükleri bilgilendirilir.

Temizlik ve dezenfeksiyon

MADDE 15 – (1) Yetkili otorite tarafından, temizlik, dezenfeksiyon ve kuduz virüsünün elimine edilmesi için aşağıdaki önlemler alınır:

a) Dezenfeksiyonda kullanılacak dezenfektanlar ve konsantrasyonları yetkili otorite tarafından belirlenir.

b) Temizleme, dezenfeksiyon ve arındırma işlemleri, resmi gözetim altında hastalık etkeninin yayılma ve hayatta kalma riskini yok edecek şekilde yürütülür.

c) Dezenfeksiyon işleminden önce, işletme ve çevresinin mekanik temizliği tam olarak yapılır.

ç) Kuduz virüsü ile kontamine veya olması muhtemel olan ve temizlenip dezenfekte edilmesi etkin bir şekilde yapılamayacak alet, ekipman ve materyal imha edilir.

İdari yaptırımlar

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 36 ncı maddesinin ilgili hükümlerine göre idari yaptırımlar uygulanır.

Yürürlük

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 18.02.2004 Resmi Gazete Sayısı: 25377

TARIMSAL KAYNAKLI NİTRAT KİRLİLİĞİNE KARŞI SULARIN KORUNMASI YÖNETMELİĞİ

Amaç

Madde 1 – Bu Yönetmeliğin amacı, tarımsal kaynaklı nitratın suda neden olduğu kirlenmenin tespit edilmesi, azaltılması ve önlenmesidir.

Kapsam

Madde 2 – Bu Yönetmelik, yer altı, yer üstü suları ve topraklarda kirliliğe neden olan azot ve azot bileşiklerinin belirlenmesi, kontrolü ve kirliliğin önlenmesi ile ilgili teknik ve idari esasları kapsar.

Dayanak

Madde 3 – Bu Yönetmelik, 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesinin (b) bendi ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununun 20 nci maddesi uyarınca ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8 inci maddesi ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 2 nci ve 9 uncu maddeleri gereğince hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 – Bu Yönetmelikte geçen;

Yeraltı suyu: Yeraltında doygunluk kuşağında bulunan ve toprak ya da toprak altıyla doğrudan temas halinde olan bütün suları,

Yüzey suyu: Yer yüzeyinde bulunan denizler, akarsular ile göl, gölet, baraj, lagün gibi doğal ve yapay su alanlarını,

Tatlı su: Doğal olarak ortaya çıkan, tuz konsantrasyonu düşük, genellikle içme suyu üretmek amacıyla kullanılmaya ve arıtılmaya uygun kabul edilen suları,

Azot bileşiği: Gaz fazındaki moleküler azotun dışında, azot içeren herhangi bir maddeyi,

Çiftlik hayvanları: Tarımsal amaçla kullanmak veya gelir elde etmek için bulundurulan bütün hayvanları,

Gübre: Bitkisel üretimde verimi ve kaliteyi artırmak amacıyla tarımsal alana uygulanan azot ya da azot bileşikleri içeren organik ya da inorganik maddeyi,

Çiftlik hayvanı gübresi: Çiftlik hayvanlarından kaynaklanan atık ürünler ile çöpün bir karışımı ya da çiftlik hayvanlarından kaynaklanan atık ürünleri,

Toprak: Kayaların ve organik artıkların parçalanarak ayrışması sonucu oluşan, yeryüzünü ince bir tabaka halinde kaplayan kolayca yok edilebilen yeniden üretilemeyen canlı, doğal kaynağı,

Araziye uygulama: Gübrelerin arazinin yüzeyine uygulanması, içine enjekte edilmesi, arazi yüzeyinin altına verilmesi veya arazinin yüzey katmanlarıyla karıştırılmasını,

Ötrofikasyon: Suyun içindeki azot bileşiklerinin, suyun kalitesine ve su içindeki mevcut organizmaların dengesine zarar verebilecek düzeyde yosun büyümesinin hızlanmasına veya daha yüksek bitki formlarının oluşmasına neden olacak şekilde artmasını,

Kirlenme: Tarımsal kaynaklı azot bileşiklerinin canlı kaynaklara, su ürünlerine, su ekosistemlerine ve suyun diğer meşru kullanımlarına zarar verecek şekilde, doğrudan veya dolaylı olarak suya boşaltımını veya karışmasını,

Hassas bölge: Ötrofik olduğu belirlenen veya gerekli önlemler alınmazsa yakın gelecekte ötrofik hale gelebilecek doğal tatlı su göllerine, diğer tatlı su kaynaklarına, haliçler ve kıyı sulara etki eden bölgeleri,

İyi tarım uygulamaları: Ekolojik dengeyi bozmayan tarımsal üretim teknikleri ve metotları,

Örnek alma istasyonu: Koordinatları belli alıcı ortamlarda numune alma noktalarını,

ifade eder.

Kirliliğin Tespiti

Madde 5 – Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Çevre ve Orman Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı ve Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca suyun ve toprağın fiziksel ve çevresel özellikleri ile azot bileşiklerinin suda ve topraktaki miktarları dikkate alarak;

a) 50 mg/l den fazla nitrat içeren ve bu Yönetmeliğin 8 inci maddesine göre önlem alınmadığı takdirde içerebilecek olan, içme suyu amacıyla kullanılan ya da kullanılabilecek kalitede olan tüm yüzey suları ve yer altı suları,

b) Doğal tatlı su gölleri, diğer tatlı su kaynakları, haliçler, kıyı suları ve deniz sularının ötrofik olup olmadığını ya da bu Yönetmeliğin 8 inci maddesine göre önlem alınmazsa yakın gelecekte ötrofik hale gelip gelmeyeceği,

tespit edilir.

Hassas Bölgelerin Belirlenmesi

Madde 6 – Hassas bölgeler aşağıdaki şekilde belirlenir;

a) Bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihten itibaren iki yıllık dönem içinde ve müteakip dönemlerde süzülerek ve taşınarak bu Yönetmeliğin 5 inci maddesine göre belirlenen sularda kirlenmeye neden olan bütün alanlar hassas bölgeler olarak belirlenir.

b) Hassas bölgeler en az her dört yılda bir olmak üzere, önceki belirleme esnasında öngörülmeyen değişiklikler ve faktörler de dikkate alınarak yeniden gözden geçirilir, eğer gerekirse revize edilir ya da ilave önlemler alınır.

İyi Tarım Uygulama Esasları

Madde 7 – Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren iki yıllık dönem içinde, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı koordinasyonunda ilgili kuruluşlar tarafından bütün sularda kirlenmeye karşı genel bir korunma düzeyi sağlamak amacıyla iyi tarım uygulama esasları oluşturulur. İyi tarım uygulama esasları:

a) Gübrenin toprağa uygulanmasının uygun olmadığı dönemlerin belirlenmesini,

b) Eğimin çok fazla olduğu alanlarda gübre uygulanma sistemlerini,

c) Suyla doymuş, taşkın suları altında bulunan alanlar ile donmuş ve yüzeyi karla kaplı alanlarda gübre uygulanış sistemlerini,

d) Su yatak ve kaynaklarına yakın alanlarda gübreleme koşullarını,

e) Hayvan gübreleri için depolama tanklarının kapasitelerinin belirlenerek inşasını, böylece de silaj gibi bitki materyallerinden ve depolanmış hayvan gübrelerinden sızan sıvıyı içeren yüzey sularından, yüzey akışı ve yer altına sızma şeklinde meydana gelebilecek su kirliliğini önlemeyi,

f) Kimyasal ve hayvan gübrelerinin doğru uygulama miktarlarının belirlenerek, toprağa yeknesak dağılımının sağlanmasını, böylece de topraktan yıkanarak suya karışacak miktarlarının kabul edilebilir düzeylerde kalmasını sağlayacak uygulama yöntemlerinin belirlenmesini,

g) Bitki rotasyon sistemleri ile çok yıllık ve tek yıllık bitkilere ayrılan alanların oranlarını dikkate alacak şekilde planlanacak Arazi Kulanım Yönetiminin belirlenmesini,

h) Yağışlı dönemlerde, nitratı bünyesine alarak, topraktan yıkanıp su kirliliğine neden olmasını engelleyecek şekilde toprak yüzeyinde asgari bitki örtüsünün sağlanmasını,

ı) Gübreleme planlarının çiftlik düzeyinde yapılmasını ve kayıtlarının düzenli tutulmasını,

i) Sulama sistemlerin bulunduğu bölgelerde, yüzey akışlarından ve suyun bitki kök sisteminin altına inmesinden meydana gelen su kirliliğinin önlenmesini,

kapsar.

Çiftçiler için eğitim ve bilgilendirme sağlayacak, iyi tarım uygulama kurallarının uygulanmasının teşvik edilmesi için gerekli olan yerlerde bu amaçla birer program oluşturulur.

Eylem Programları Hazırlama Esasları

Madde 8 – a) Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin (a) bendine göre yapılan ilk belirlemeden ve aynı maddenin (b) bendine göre yapılacak her bir ilave belirlemeden sonra bir yıl içinde, bu Yönetmeliğin 1 inci maddesinde belirlenen amaçların gerçekleştirilmesi maksadıyla, belirlenmiş farklı hassas bölgelere ilişkin olarak Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından farklı eylem programları oluşturulur.

b) Eylem programlarının hazırlanmasında temel olarak tarımsal ve diğer kaynaklardan gelen azot yükleri ile ilgili mevcut bilimsel ve teknik veriler ile, ilgili bölgelerdeki çevresel şartlar dikkate alınır.

c) Eylem programları çerçevesinde, başlangıçta ya da eylem programlarının uygulanmasında kazanılan deneyimin ışığında, bu maddede yer alan önlemlerin bu Yönetmeliğin 1 inci maddesinde belirlenen amaçların gerçekleştirilmesi için yeterli olmayacağının ortaya çıkması halinde, gerekli görülen ilave önlemler alınır.

d) Eylem programları, ilave önlemler de dahil olmak üzere, en az dört yılda bir gözden geçirilir ve gerekli ise revize edilir.

Eylem Programları

Madde 9 – Eylem programları aşağıda belirtilen önlemlerden oluşur ve hazırlanmalarından itibaren dört yıl içinde uygulanır.

a) Gübreler ve toprağa uygulanma dönemleri belirlenir.

b) Çiftlik hayvanı gübresi depolama yapılarının kapasiteleri belirlenir.

c) Belirlenen bu kapasite hassas bölgede toprağa uygulamanın yasaklandığı en uzun dönem süresince depolama için gerekli olan miktarlardan fazla olmalıdır. Depolama kapasitesini aşan miktarlardaki hayvan gübresinin çevreye zarar vermeyecek usuller ile elden çıkarılacağının yetkili kuruluşlara kanıtlanabilmesi istisnai durum oluşturur.

d) Toprağa uygulanacak gübre miktarı; iyi tarım uygulamaları tanımına uygun şekilde ve ilgili hassas bölgenin toprak şartları, toprağın tipi ve eğimi, iklim şartları, yağış miktarı, sulama, arazi kullanımı, mevcut tarımsal uygulamalar, bitki rotasyon sistemleri ile bitkilerin öngörülebilen azot gereksinimleri ve bitkilere topraktan ve gübrelemeden gelen azot arasındaki dengeyi gözetecek şekilde sınırlandırılır.

e) Bitkilere topraktan geçen azot miktarları;

1) Bitkilerin önemli miktarlarda azot kullanmaya başladığı dönemde toprakta mevcut olan azot miktarı,

2) Topraktaki organik azot rezervlerinin mineralizasyon yoluyla azot sağlama düzeyi,

3) Gübrelerden gelen azot bileşikleri,

göz önünde bulundurularak belirlenir.

Hassas bölgeler için uygulanacak olan çiftlik gübresi miktarı yöre, toprak ve iklim özellikleri ile uygulanacak tarım rejimi dikkate alınarak Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından belirlenir.

Hektar başına bulunan azot miktarları, hayvan sayılarına göre de hesaplanabilir.

İzleme Programları

Madde 10 – Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, uygulanan Madde 9’a göre oluşturulan Eylem Programlarının etkinliğini değerlendirecek izleme programlarını Çevre ve Orman Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’nın görüşünü alarak oluşturur. Tarımsal kaynaklı nitratın sularda yarattığı kirlenmenin boyutunu belirleyebilmek için seçilmiş ölçüm noktalarında yer üstü ve yer altı sularındaki nitrat miktarı Tarım ve Köyişleri Bakanlığı koordinasyonunda Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Çevre ve Orman Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı ve Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca izlenir.

a) Hassas bölgeleri belirlemek veya belirlemeleri revize etmek için oluşturulacak izleme programları aşağıdaki kriterlere göre düzenlenir.

Bu Yönetmeliğin yayımlanmasından itibaren iki yıl içinde, tatlı suların nitrat konsantrasyonu bir yıllık dönem üzerinden;

1) İçme suyu amacıyla kullanılan yer üstü suyu örnek alma istasyonlarında en azından aylık olarak, sel dönemlerinde ise daha sık örnekleme yapılmalıdır.

2) İçme suyu amacıyla kullanılan yer altı su yataklarını temsil eden örnek alma istasyonlarında yılda 6 kez örnekleme yapılmalıdır.

3) İçme suyu amacı dışında kullanılan yer altı ve yer üstü su yataklarını temsil eden örnek alma istasyonlarında düzenli aralıklarla örnekleme yapılmalıdır.

b) Nitrat konsantrasyonu 25 mg/lt’nin altında bulunan ve nitrat içeriğini artırması olası herhangi bir yeni faktörün görünmemesi durumunda her sekiz yılda bir izleme programı tekrarlanır. Bunun dışında kalan durumlarda izleme programı her dört yılda bir tekrarlanır.

c) Tatlı suların, haliç ve kıyı sularının ötrofikasyon düzeyi her dört yılda bir gözden geçirilir.

Referans Ölçüm Metodları

Madde 11 – İzleme Programlarında kullanılan referans ölçüm metotları şunlardır;

a) Kimyasal gübreler için 25/04/2002 tarihli 24736 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren “Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliği”nin ekinde yer alan analiz metodlarına göre belirlenir.

b) Tatlı sular, kıyı suları ve deniz suları için 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu ve Su Ürünleri Yönetmelik hükümleri ile 04/09/1988 tarihli ve 19919 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği hükümlerinin gereği uygulanır.

c) Çiftlik hayvanı gübreleri için, 22/04/2003 tarihli ve 25087 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren “Tarımda Kullanılan Organik, Organomineral, Toprak Düzenleyicileri ve Mikrobiyal Gübrelerin Üretimi, İthalatı, İhracatı, Piyasaya Arzı ve Denetimine Dair Yönetmelik” hükümlerinin gereği uygulanır.

Yürürlük

Madde 12 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 13 – Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı ile Çevre ve Orman Bakanı birlikte yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 18.03.2004 Resmi Gazete Sayısı: 25406

TARIMDA KULLANILAN KİMYEVİ GÜBRELERE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 – Bu Yönetmeliğin amacı, tarımda kullanılan kimyevi gübre tiplerinin ve bileşimlerinin belirlenmesi, isimlendirilmesi, işaretlenmesi, paketlenmesi ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

Madde 2 – Bu Yönetmelik, kimyevi gübre olarak piyasaya arz edilen ve etiket veya ambalajında ‘‘EC Fertilizer’’ ibaresi taşıyan gübrelere uygulanır.

Hukuki dayanak

Madde 3 – Bu Yönetmelik, 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname ile 29/06/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanunun hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 – Bu Yönetmelikte yer alan terimler;

a) Yetkili kuruluş: Ürünlere ilişkin mevzuat hazırlamaya ve yürütmeye yasal olarak yetkili bulunan ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun hükümlerini kendi görev alanına giren ürünler itibarıyla uygulayacak olan Bakanlığı,

b) Komisyon : AT Komisyonunu,

c) Müsteşarlık: Dış Ticaret Müsteşarlığını,

d) Gübre: Ana işlevi bitkilere besin maddesi sağlamak olan maddeleri,

e) Birincil bitki besin maddesi: Azot, fosfor ve potasyum elementlerini,

f) İkincil bitki besin maddesi: Kalsiyum, magnezyum, sodyum ve kükürt elementlerini,

g) Mikro bitki besin maddesi: Birincil ve ikincil bitki besin maddeleri ile mukayese edildiğinde çok daha az oranda kullanılan, bitkinin büyümesi için gerekli olan bor, kobalt, bakır, demir, mangan, molibden ve çinko gibi iz elementleri,

h) Kimyevi gübre: Beyan edilen bitki besin maddelerinin ekstraksiyon, fiziksel ve/veya kimyasal endüstriyel proseslerle elde edildiği, elde edilen bu bitki besin maddelerini içeriğinde mineral formunda bulunduran gübreleri; kalsiyum siyanamit, üre ve onun yoğunlaştırılmış ve ilintili ürünlerini, şelatlı veya kompleks halde mikro besin maddesi içeren ve kimyevi gübre olarak sınıflandırılan ürünleri,

i) Şelatlı mikro bitki besin maddesi: EK I bölüm E.3.1.de listelenen organik moleküllerden bir tarafından tutulan mikro bitki besin maddesini,

j) Kompleksli mikro bitki besin maddesi: EK I bölüm E.3.2.de listelenen organik moleküllerden biri tarafından tutulan mikro bitki besin maddesini,

k) Gübre tipi: EK I’de verildiği üzere yaygın bir tip ismine sahip gübreleri,

l) Tekli gübre: Birincil bitki besin maddelerinden sadece birini beyan edilebilir miktarda içeren azotlu, fosfatlı veya potaslı gübreyi,

m) Kompoze gübre: Azot, fosfor veya potasyum gibi birincil bitki besin maddelerinden en az ikisini beyan edilebilir miktarda ihtiva eden ve bu maddelerin her ikisinin harmanlanması veya birleştirilmesiyle kimyasal olarak elde edilen gübreyi,

n) Kompleks gübre: Azot, fosfor veya potasyum gibi birincil bitki besin maddelerinden en az ikisini beyan edilebilir miktarda ihtiva eden ve kimyasal reaksiyon, çözelti veya katı hallerinin granülasyonu ile elde edilen kompoze gübreyi, (Katı haldeki her bir granül, beyan edilen bütün bitki besin maddelerini içerir)

o) Harmanlanmış gübre: Kimyasal reaksiyon olmadan çeşitli gübrelerin kuru olarak karıştırılmasıyla elde edilen gübreyi,

p) Yaprak gübresi: Bitkinin yapraklarına uygulanmasına ve uygulanan bitki besin maddelerinin yapraklar tarafından alınmasına uygun olan gübreyi,

r) Sıvı gübre: Süspansiyon veya çözelti halindeki gübreyi,

s) Gübre çözeltisi: Bitki besin maddelerini suda çözünür formda bulunduran ve katı partikül içermeyen sıvı gübreyi,

t) Gübre süspansiyonu: Katı partiküllerin sıvı faz içinde asılı halde bulunduğu iki fazlı gübreyi,

u) Beyan etme: Bitki besin maddesi içeriğinin, form ve çözünürlüklerini de içerecek şekilde öngörülen belirli toleranslar çerçevesinde garanti edilerek açıklanmasını,

v) Beyan edilen içerik: Gübrenin bünyesinde bulunan bitki besin maddelerinin elementel veya oksit formlarının bu Yönetmelikte verilen kurallara göre gübrenin ambalajı, etiketi veya gübreye eşlik eden dokümanının üzerindeki gösterimini,

y) Tolerans: Bir bitki besin maddesinin hesaplanan miktarının garanti edilen içeriğinden müsaade edilebilir derecedeki sapmasını,

z) Avrupa standardı: Topluluk tarafından resmi olarak tanınan ve referansları Avrupa Topluluğu Resmi Gazetesi’nde yayınlanan CEN (Avrupa Standardizasyon Komitesi) standartlarını,

aa) Ambalaj: Gübreleri muhafaza etmek, korumak, elleçlemek ve dağıtmak için kullanılan bir kg’dan fazla olmayan kapalı muhafazayı,

bb) Dökme gübre: Bu Yönetmelik kurallarına göre paketlenmemiş gübreyi,

cc) Piyasaya arz: Bir malın bedelli veya bedelsiz olarak piyasaya arzını veya arz edilme amaçlı depolanması ile ithal gübrelerin gümrük sınırlarından girmesini,

dd) Üretici: Kimyevi gübre üreten, imal eden, ıslah eden veya ürüne adını, ticari markasını veya ayırt edici işaretini koymak suretiyle kendini üretici olarak tanıtan gerçek veya tüzel kişiyi, üreticinin ülke dışında olması halinde, üretici tarafından yetkilendirilen temsilci ve/veya ithalatçı ve ürünün tedarik zincirinde yer alan, faaliyetleri ürünün güvenliğine ilişkin özelliklerini etkileyen gerçek veya tüzel kişiyi,

ee) Bitki besin maddesi (BBM): Bitkilerin beslenmesi için gerekli olan azot, fosfor, potasyum gibi birincil elementleri; kalsiyum, magnezyum, kükürt, sodyum gibi ikincil elementleri; demir, çinko, bakır, mangan, bor, molibden ve kobalt gibi mikro elementleri,

ff) İçerik: Gübrenin bünyesinde bulunan bitki besin maddesinin ağırlıkça yüzde oranları ve bulunuş şekillerini,

gg) “EC Fertilizer” : Bu Yönetmelik ve eklerine uygun olarak üretilen gübreyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Piyasaya Arz

EC Fertilizer

Madde 5 – EK I’de listelenen gübre tipleri arasında yer alan ve bu Yönetmelikte öngörülen şartlara uygun olan bir gübre, “EC Fertilizer” “ibaresi taşıyabilir. Bu Yönetmeliğe uymayan gübreler “EC Fertilizer” ibaresi taşıyamaz.

İkamet etme

Madde 6 – Üretici, “EC Fertilizer” kriterlerine uygun olarak ürettiği ürünün, bu Yönetmelik hükümlerine uygunluğundan sorumlu olup, Avrupa Topluluğu üyesi ülkelerde ve Avrupa Topluluğunun ilgili mevzuatını kendi ülke mevzuatı haline getirmiş aday ülkelerde veya Türkiye’de ikamet etmek zorundadır.

Serbest dolaşım

Madde 7 – Bu Yönetmeliğin 17 nci maddesi ve diğer mevzuat hükümleri saklı kalmak kaydıyla, Avrupa Topluluğu içinde veya Avrupa Topluluğunun ilgili mevzuatını kendi ülke mevzuatı olarak kabul etmiş ülkeler ile Ülkemiz bu Yönetmelikte verilen şartları karşılayan ve “EC Fertilizer” ibaresi taşıyan bir gübreyi içerik, tanımlama, işaretleme, ambalajlama veya bu Yönetmelikte yer alan diğer hükümler nedeni ile piyasaya arzını engelleyemez, yasaklayamaz ve toplatamaz.

Bu Yönetmelik uyarınca “EC Fertilizer” ibareli gübreler; Avrupa Topluluğu içinde, Avrupa Topluluğunun ilgili mevzuatını kendi ülke mevzuatı olarak kabul etmiş aday ülkeler içinde ve Ülkemizde serbest dolaşım hakkına sahiptir.

Zorunlu beyanlar

Madde 8 – 11 inci madde de belirtilenleri karşılamak amacıyla piyasaya arz edilen gübrelerdeki azot, fosfor ve potasyum içerikleri aşağıdaki şekilde gösterilecektir.

a) Azot sadece element yapısında (N)

b) Fosfor ve Potasyum sadece elementel formda ise (P,K)

c) Fosfor ve Potasyum sadece oksit yapısında ise (P2O5, K2O) veya

d) Her iki gösterim aynı anda yapılabilir. Fosfor ve potasyum hem element yapısında, hem de oksit yapısında aynı anda gösterilebilir.

Fosfor ve potasyum içeriklerinin element yapısında gösterimi tercih edildiğinde, eklerdeki oksit formlara yapılan tüm referanslar element yapısında gibi yorumlanır ve sayısal değerler aşağıdaki faktörler kullanılarak çevrilir:

a) Fosfor (P) = Fosfor pentaoksit (P2O5) x 0.436;

b) Potasyum (K) = Potasyum oksit (K2O) x 0.830.

Piyasaya arz edilen ikincil bitki besin maddeli gübreler ile 19 uncu madde de belirtilen şartları karşılaması halinde birincil bitki besin maddeli gübrelerdeki, kalsiyum, magnezyum, sodyum ve kükürt içeriklerinin beyanı aşağıdaki şekilde yapılır:

a) Oksit formda (CaO, MgO, Na2O, SO3)

b) Elementel formda (Ca, Mg, Na, S) veya

c) Her iki form aynı anda

Kalsiyum oksit, magnezyum oksit, sodyum oksit ve kükürt trioksit muhtevalarının, elementel kalsiyum, magnezyum, sodyum ve kükürt muhtevalarına dönüştürülmesinde aşağıdaki formül ve sayısal değerler kullanılır.

a) Kalsiyum (Ca) = Kalsiyum oksit (CaO) x 0.715;

b) Magnezyum (Mg) = Magnezyum oksit (MgO) x 0.603;

c) Sodyum (Na) =Sodyum oksit (Na2O) x 0.742;

d) Kükürt (S) = Kükürt trioksit (SO3) x 0.400.

Beyan edilen oksit veya element miktarlarında hesaplanan değer en yakın ondalık haneye yuvarlanır.

Yukarıda belirtilen şekillerde işaretlenmiş ve “EC Fertilizer” ibaresi taşıyan gübrelerin piyasaya arzı engellenemez.

Bu Yönetmeliğin EK I A, B, C ve D bölümlerinde sıralanan gübre tiplerinde bir veya birden fazla mikro bitki besin maddeleri olan bor, kobalt, bakır, demir, mangan, molibden ve çinko bitki besin maddelerinin beyanı aşağıdaki şartların sağlanması halinde yapılacaktır.

a) Mikro bitki besin maddeleri, EK I bölüm E.2.2 ve E.2.3 de belirtilen en az miktarlar kadar ilave edilmişse,

b) Bu Yönetmeliğin EK I A, B, C ve D bölümlerinde AT Gübreleri için verilen şartları karşılamaya devam ediyor ise.

Birincil (N,P,K) ve İkincil (Ca, Mg, Na, S) bitki besin maddelerini karşılamak amacıyla kullanılan ham maddelerin yapısında mikro bitki besin maddeleri normal şartlarda bulunuyor ve Bu Yönetmelik EK I E.2.2 ve E.2.3 bölümlerinde belirtilen en az değerleri karşılıyor ise, mikro bitki besin maddelerinin beyanı isteğe bağlı olarak yapılır.

Mikro bitki besin maddelerinin beyanı aşağıdaki şekilde yapılacaktır.

a) EK I, Bölüm E.1 de sıralanan gübreler için, aynı bölümün 6 ncı sütununda yer alan şartlar uyarınca,

b) (a) da belirtilen gübrelerin yapısını meydana getiren mikro bitki besin maddelerinden en az ikisini içeren ve EK I bölüm E.2.1 deki şartları karşılayan mikro bitki besinli gübre karışımları ile EK I bölüm A, B, C ve D de listelenen gübrelerdeki beyanı aşağıdaki şekilde yapılır.

(1) Toplam içerik, kütlece yüzde olarak,

(2) Suda çözünür içerik; toplam içeriğin en az yarısı ise, suda çözünür içerik kütlece yüzde olarak ifade edilecektir.

Bir mikro bitki besin maddesinin tamamı suda çözünür ise, sadece suda çözünür içerik beyan edilecektir.

Bir mikro bitki besin maddesinin bir organik moleküle kimyasal olarak bağlı olduğu durumda, gübrede bulunan mikro bitki besin maddesi içeriğinin beyanında, mikro bitki besin maddesinin suda çözünür içeriğinden hemen sonra kütlece yüzdesi beyan edilir, onu EK I bölüm E.3 de verilen organik molekülün ismi verilerek “ile şelatlı” veya “ile kompleksli” ifadelerinden biri takip eder. Organik molekülün ismi yerine kısaltması kullanılabilir.

Tanımlama

Madde 9 – Üreticiler AT gübrelerinde bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinde verilen tanımlama işaretlerini kullanacaklardır.

Tanımlama işaretleri; gübreler ambalajlanmış ise etiket veya ambalaj üzerinde, dökme ise beraberindeki belgelerde yer alır.

İzlenebilirlik

Madde 10 – Bu Yönetmeliğin 28 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki hükümler saklı kalmak kaydıyla, üretici, AT gübrelerinin izlenebilirliğini sağlamak için, gübreler piyasaya arz edilir edilmez menşei kayıtlarını tutar. Üreticinin arzı durdurması halinde bile belgeler 2 yıl süresince denetim amaçlı olarak muhafaza edilir.

İşaretlemeler

Madde 11 – Diğer hükümler saklı kalmak kaydıyla, 9 uncu maddede belirtilen şekliyle ambalajlar, etiketler ve beraberindeki belgeler üzerinde aşağıdaki işaretlemeler yer alır:

a) Zorunlu tanımlamalar;

(1) Büyük harfler ile “EC Fertilizer” ibaresi,

(2) Varsa EK I de yer alan gübre tipi ismi,

(3) Harmanlanmış gübrelerde tip isminden sonra “harmanlanmış” ibaresi,

(4) Madde 21, 23 veya 25’te belirtilen seçimli işaretlemeler.

Bitki besin maddeleri kelimelerle ve uygun kimyasal semboller ile gösterilir, azot (N), fosfor (P) posfor pentaoksit (P2O5), potasyum (K), potasyum oksit (K2O), kalsiyum (Ca), kalsiyum oksit (CaO), magnezyum (Mg), magnezyum oksit (MgO), sodyum (Na), sodyum oksit (Na2O), kükürt (S), kükürt trioksit (SO3), bor (B), bakır (Cu), kobalt (Co), demir (Fe), mangan (Mn), molibden (Mo), çinko (Zn) gibi

Gübre, bir organik moleküle kimyasal olarak tamamen veya kısmen bağlı mikro bitki besin maddesi içeriyor ise, mikro bitki besin maddesinin ismini aşağıdaki niteleyici ibarelerden biri takip eder:

(1) EK I, E.3.1’de belirtildiği gibi organik molekülün ismi veya kısaltılmış hali yazılarak “………… ile şelatlanmıştır”.

(2) EK I, E.3.2’de belirtildiği gibi organik molekülün isim veya kısaltılmış hali yazılarak “……….. ile komplekslenmiştir”.

Gübre içinde birden fazla mikro bitki besin maddesi bulunuyorsa, mikro bitki besin maddesi sıralanışı alfabetik olarak verilen kimyasal sembollere göre B, Co, Cu, Fe, Mn, Mo, Zn yapılacaktır.

EK I bölüm E.1 ve E.2 de listelenen ürünler için özel kullanım talimatları;

(1) Sıvı gübrelerin miktarları kütlece ifade edilir. Sıvı gübrelerin miktarının, hacim olarak veya hacme karşılık gelen kütle olarak ifadesi (hektolitrede kilogram veya litrede gram) isteğe bağlıdır.

(2) Sıvı gübrelerin ağırlıkları net veya brüt olarak verilmelidir. Brüt ağırlık verilmiş ise daranın da hemen yanında belirtilmesi gerekir. İsteğe bağlı olarak verilen hacim brüt olarak verilmiş ise dara hacminin de verilmesi gerekir.

(3) Üreticinin ismi veya ticari ismi ile adresi belirtilir.

b) İsteğe bağlı tanımlamalar;

(1) EK I de listelenenler,

(2) Depolama ve elleçleme talimatları ile EK I bölüm E.1 ve E.2 de listelenmeyen gübreler için özel kullanım talimatları,

(3) Gübrenin kullanıldığı toprak ve bitki şartları için uygun kullanım dozu ve şartlarının gösterimi,

(4) Üreticinin markası ve ürünün ticari tarifi.

(b) bendinde belirtilen özellikler ile (a) bendinde belirtilen özellikler birbiriyle çelişmemeli ve birbirlerinden belirgin bir şekilde ayrılmalıdır.

Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen bütün işaretlemeler, ambalajlar, etiketler ve beraberindeki belgelerdeki diğer bilgilerden açıkça ayrılmalıdır.

Sıvı gübre üreticileri, gübrelerinde depolama sıcaklığı ile depolama esnasında olası kazaların önlenmesini içeren ilave talimatları bulundurması durumunda ürünlerini piyasaya arz edebilirler.

Bu maddenin uygulaması için detaylı kurallar, 34 üncü maddenin ikinci fıkrasında belirtilen usule göre kabul edilir.

Etiketleme

Madde 12 – Ambalajlar, işaretler ve 11 inci madde de anılan detay bilgiler, ambalaj üzerinde belirgin bir biçimde yer alır. Ambalajlar, hangi kapatma sistemi kullanılırsa kullanılsın ambalaja iliştirilmelidir. Bu sistemde mühür kullanılmış ise, mühür paketleyicinin isim veya markasını taşır.

Bu maddenin birinci fıkrasında anılan işaretlemelerin silinmez nitelikte, açıkça okunabilir ve kalıcı olması gerekir.

Gübrenin dökme olması durumunda 9 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen tanımlama işaretlemelerini ihtiva eden belgelerin bir kopyası, gübreler ile birlikte bulunmalı ve denetime hazır tutulmalıdır.

Dil

Madde 13 – Piyasaya arz edilen AT gübrelerinin etiketleri, ambalajları veya beraberindeki belgelerinin üzerindeki bilgiler Türkçe olmalıdır. Bu bilgilerin yabancı dille yazılmış olması halinde beraberinde Türkçe tercümeleri de yer almalıdır.

Ambalajlama

Madde 14 – Ambalajlanmış AT gübrelerinde, ambalaj öyle bir şekilde kapatılmalı ki veya öyle bir aygıt kullanılmalı ki, ambalaj açıldığı zaman bağ, bağ mührü veya ambalajın kendisi onarılamaz şekilde zarar görsün. Bu amaç için valflı torbalar kullanılabilir.

Toleranslar

Madde 15 – AT gübrelerinin piyasa ve şikayet denetimlerinde numune alma, analizi veya üretimi sırasında meydana gelebilecek muhtemel hataların bertarafı amacıyla bu Yönetmeliğin EK-II’sinde verilen toleranslar da hesaba katılır. Denetimler bu Yönetmeliğe uygun olarak tesis edilen numune alma ve analiz metotlarının da yer aldığı Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliği hükümlerine göre yapılır.

Üreticiler EK II de verilen toleranslardan sürekli ve sistematik olarak avantaj sağlayamazlar.

EK I de verilen gübre tiplerindeki en az ve en çok bitki besin maddeleri miktarlarına tolerans uygulanamaz.

Gübrelere ilişkin asgari şartlar

Madde 16 – Bir gübre tipi ancak, aşağıdaki şartları karşıladığı zaman EK I kapsamına dahil edilir.

a) Bitki besin maddelerini etkin bir şekilde sağlıyorsa,

b) İlgili numune alma ve analiz yöntemleri uygulanabiliyorsa,

c) Normal kullanım şartlarında, insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığını olumsuz yönde etkilemiyorsa.

Tedbirler

Madde 17 – Yetkili kuruluşun, bu Yönetmelikte belirtilen şartları karşılamasına rağmen, “EC Fertilizer” ibareli bir gübre için, güvenlik, insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığı açısından risk oluşturduğu konusunda haklı gerekçelere dayanan bir inancı varsa, Yetkili Kuruluş bu gübrenin piyasaya arzını geçici olarak yasaklayabilir veya bunu özel şartlara tabi kılabilir. Bu durumda Yetkili Kuruluş komisyonu Müsteşarlık aracılığı ile kararının gerekçelerine ilişkin olarak bilgilendirir.

Bu Yönetmelik hükümleri, haklı kamu güvenliği gerekçeleriyle, AB gübrelerinin piyasaya arzını yasaklayıcı, kısıtlayıcı veya engelleyici önlemler alınmasını engelleyemez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Birincil Bitki Besin Maddeli Gübreler

Kapsam

Madde 18 – Bu bölüm, katı veya sıvı, tekli veya kompoze, ikincil bitki besin maddesi ve/veya mikro bitki besin maddesi içeren, EK I bölüm A, B, C, E.2.2 veya E.2.3 de en az bitki besin maddesi değerleri verilen, birincil bitki besin maddeli gübrelere uygulanır.

Birincil bitki besin maddeli gübrelerde ikincil bitki besin maddelerinin beyanı

Madde 19 – Kalsiyum, magnezyum, sodyum ve kükürt içeriği, aşağıda verilen en az miktarlarda bulunuyorsa, EK I bölüm A, B ve C de sıralanan gübre tiplerine ait AT Gübrelerinin, ikincil bitki besin maddesi içeriği olarak beyan edilebilir:

a) % 2 Kalsiyum oksit (CaO) ya da % 1,4 Ca,

b) % 2 Magnezyum oksit (MgO) ya da % 1,2 Mg,

c) % 3 Sodyum oksit (Na2O) ya da % 2,2 Na,

d) % 5 Kükürt trioksit (SO3) ya da % 2 S.

Bu durumda, 21 inci maddenin ikinci fıkrasının (2) nolu alt bendinde belirtilen ilave işaretlemeler, tip ismine ilave edilir.

Kalsiyum, magnezyum, sodyum ve kükürt

Madde 20 – EK I, A, B, C Bölümlerinde listelenen gübrelere ilişkin kalsiyum, magnezyum, sodyum ve kükürt içeriklerinin beyanı aşağıdaki şekillerden biri benimsenerek yapılabilir :

a) Gübrenin kütlece yüzdesi olarak ifade edilen, toplam içerik,

b) Suda çözünür içerik, toplam içeriğin en az ¼’ü ise, toplam içerik ve suda çözünür içerik kütlece yüzde olarak,

c) Bir elementin tamamı suda çözünür ise, sadece suda çözünür içerik.

Bu Yönetmeliğin EK I’ inde başka bir şekilde ifade edilme gereği belirtilmediği sürece kalsiyum içeriğinin beyanı, kalsiyumun sadece suda tamamen çözünür olması halinde yapılır ve gübrenin kütlece yüzdesi olarak ifade edilir.

Tanımlama

Madde 21 – Bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen zorunlu tanımlama işaretlemelerine ilave olarak, bu madde de yer alan işaretlemeler de belirtilir.

Kompoze gübrelerin tip ismini aşağıdaki ifadeler takip edebilir.

(1) Beyan edilen ikincil bitki besin maddelerinin kimyasal sembolleri birincil bitki besin maddelerinden sonra ve parantez içinde yazılacaktır.

(2) Beyan edilen ikincil bitki besin maddelerinin içeriklerini gösteren sayılar, birincil bitki besin maddelerinin içeriklerini gösteren sayılardan sonra ve parantez içinde yazılır.

Tip isminden sonra sadece birincil ve ikincil bitki besin maddelerinin içeriklerini gösteren sayılar yer alabilir.

Mikro bitki besin maddelerinin beyanı, var olan mikro bitki besin maddelerinin kimyasal sembollerini ve isimlerini veya ismini takiben ‘mikro besin maddeli’ veya ‘ile’ ibaresiyle.

Birincil bitki besin maddeleri ve ikincil bitki besin maddelerinin beyan edilen içeriği, kütlece yüzde olarak, tam sayılar veya, gerekliyse ve uygun analiz metotları varsa, en fazla bir ondalıklı olarak yapılır.

Bir gübre birden fazla bitki besin maddesi içeriyorsa, bitki besin maddelerinin beyanı, birincil bitki besin maddeleri değerleri için N, P2O5 ve/veya P, K2O ve/veya K, ve ikincil bitki besin maddeleri değerleri için CaO ve/veya Ca, MgO ve/veya Mg, Na2O ve/veya Na, SO3 ve/veya S sırasıyla yapılmalıdır.

Mikro bitki besin maddelerinin beyan edilen içeriği, her bir mikro bitki besin maddesinin isim ve sembolü de verilerek, çözünürlüklerine göre ve EK I bölüm E.2.2 ve E.2.3 de belirtildiği gibi kütlece yüzde olarak gösterilecektir.

Bitki besin maddesi formları ve çözünürlüklerinin EK I de başka türlü ifade edilmesi gereği belirtilmedikçe kütlece yüzde olarak verilmelidir.

Mikro bitki besin maddeleri içeriklerini gösteren sayılarda EK I bölüm E.2.2 ve E2.3 de belirtilenler hariç, ondalık hane sayısı birdir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İkincil Bitki Besin Maddeli Gübreler

Kapsam

Madde 22 – Bu bölüm, EK I D, E.2.2. ve E.2.3. bölümlerinde belirtilen en az bitki besin maddesi değerlerine uygun olan mikro bitki besin maddelerini ihtiva edenler de dahil katı veya sıvı ikincil bitki besin maddeli gübrelere uygulanır.

Tanımlama

Madde 23 – Bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen zorunlu işaretlemelere ilaveten bu madde de verilen işaretlemelerde belirtilecektir.

Mikro bitki besin maddelerinin beyanı, var olan mikro bitki besin maddelerinin kimyasal sembollerini ve isimlerini veya ismini takiben ‘mikro bitki besin maddeli’ veya ‘ile’ ibaresiyle yapılır.

İkincil bitki besin maddelerinin beyan edilen içeriği, kütlece yüzde olarak, tam sayılar veya gerekliyse ve uygun analiz metotları varsa, en fazla bir ondalıklı olarak yapılır.

Birden fazla ikincil bitki besin maddesi olması halinde sıralama şu şekilde olmalıdır :

CaO ve/veya Ca, MgO ve/veya Mg, Na2O ve/veya Na, SO3 ve/veya S Mikro bitki besin maddelerinin beyan edilen içeriği, her bir mikro bitki besin maddesinin isim ve sembolü de verilerek, çözünürlüklerine göre ve EK I bölüm E.2.2 ve E.2.3 de belirtildiği gibi kütlece yüzde olarak gösterilecektir.

Bitki besin maddesi formları ve çözünürlükleri EK I de başka türlü ifade edilmesi gereği belirtilmedikçe kütlece yüzde olarak verilmelidir.

Mikro bitki besin maddesi içeriğini gösteren sayılar EK I bölüm E.2.2 ve E.2.3 dışında en fazla bir ondalıklı olacak şekilde verilmelidir.

Bu Yönetmeliğin EK I’inde başka şekilde belirtilmediği sürece kalsiyum içeriğinin beyanı, kalsiyumun sadece suda tamamen çözünür olması halinde yapılır ve gübrenin kütlece yüzdesi olarak ifade edilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Mikro Bitki Besin Maddeli Gübreler

Kapsam

Madde 24 – Bu bölüm EK I, E.1 ve E.2.1 bölümlerinde en az bitki besin maddesi içeriği verilen katı veya sıvı mikro bitki besin maddeli gübrelere uygulanır.

Tanımlama

Madde 25 – Bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasında (a) bendinde belirtilen zorunlu işaretlemelere ilaveten bu madde de verilen işaretlemelerde belirtilecektir.

Eğer bir gübre birden fazla mikro bitki besin maddesi içeriyorsa, gübre; mikro bitki besin maddelerinin ismini ve kimyasal sembollerini takip eden “mikro bitki besin maddeleri karışımı” ibaresi ile tamamlanan tip ismi ile tanımlanmalıdır.

Tek bir mikro bitki besin maddesi içeren gübrelerde EK I, E.1 mikro bitki besin maddesi içeriği kütlece yüzde olarak tam sayı halinde veya gerekiyorsa en çok bir ondalıklı sayı halinde ifade edilmelidir.

Mikro bitki besin maddelerinin formları ve çözünürlükleri EK I, E.2.1. bölümünde bu içeriklerin başka türlü ifade edilmesi gereği belirtilmedikçe kütlece yüzde olarak verilecektir.

Mikro bitki besin maddeleri karışımlarında mikro bitki besin maddeleri içeriğine ilişkin sayı haneleri EK I bölüm E.2.1. de belirtilmiştir.

EK I bölüm E.1 ve E.2.1 de yer alan ürünlerde, ambalaj, etiket ve beraberindeki dokümanlar üzerinde, zorunlu veya isteğe bağlı beyanların altına, aşağıdaki ifadeler konulur:

“Sadece gerekli olan yerlerde kullanınız. Asla uygun doz oranlarını aşmayınız”

Ambalajlama

Madde 26 – Bu bölüm hükümleri kapsamındaki AT gübreleri ambalajlı olarak piyasaya arz edilir.

ALTINCI BÖLÜM

Yüksek Oranda Azot İhtiva Eden Amonyum Nitrat Gübreleri

Kapsam

Madde 27 – Bu bölüm, kütlece % 28’den daha fazla amonyum nitrattan gelen azot içeren ve gübre olarak kullanılmak üzere üretilmiş tekli veya kompoze gübreleri kapsar.

Bu tip gübreler inorganik veya hareketsiz maddeler içerebilirler.

Bu tip gübrelerin üretiminde kullanılan maddeler, ürünün ısıya duyarlılığını veya patlamaya eğilimini arttırmamalıdırlar.

14/08/1987 tarihli ve 87/12028 Karar sayılı Tekel Dışı Bırakılan Patlayıcı Maddelerle Av Malzemesi ve Benzerlerinin Üretimi, İthali, Taşınması, Saklanması, Depolanması, Satışı, Kullanılması, Yok Edilmesi, Denetlenmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Tüzükte değişiklik yapan 04/05/1999 tarihli ve 99/12746 Karar sayılı Tüzük dışında kalan yüksek oranda azot ihtiva eden ve yukarıdaki madde de tanımı yapılan gübrelere bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Kütlece % 28’den daha fazla amonyum nitrattan gelen azot içeren ve gübre olarak kullanılmak üzere üretilmiş tekli amonyum nitrat gübrelerinin taşıması gereken özellikler aşağıya çıkarılmıştır.

a) Gözeneklilik oranı (yağ tutma oranı) :

Sıcaklık dereceleri 25-50 °C arasında olan iki termik devreye maruz kalmış olan gübrelerin yağ tutma yüzdesi ağırlık itibarı ile % 4’ü geçmemelidir.

b) Yanıcı maddeler :

Karbon olarak tanımlanan yanıcı materyal yüzdesi, bünyelerinde en az % 31,5 oranında amonyum nitrattan gelen azot içeren gübreler için % 0,2’yi ve bünyelerinde en az % 28 ve en fazla % 31,5 oranında amonyum nitrattan gelen azot bulunduran gübreler için ise % 0,4’ü geçmemelidir.

c) pH :

100 ml suda çözündürülen 10 gr. gübre çözeltisinin pH’sı en az 4,5 olmalıdır.

d) Tane büyüklüğü analizi:

Gübrelerin % 5’inden fazlası 1 mm’lik, % 3’ünden fazlası da 0,5 mm’lik gözenek aralığına sahip elekten geçmemelidir.

e) Klor :

klor miktarı ağırlık itibarıyla en fazla % 0,02 olmalıdır.

f) Ağır metaller :

Kasten asla ağır metal ilavesi yapılmamış olmalıdır ve üretim prosedürü sırasında rast gele olarak eser miktarda bulunsa bile, miktarları Komitenin belirlediği sınırlamaları geçmemelidir.

g) Bakır miktarı 10mg/kg dan daha yüksek olmamalıdır.

h) Patlamaya dayanım: kütlece % 28’den daha fazla amonyum nitrattan gelen azot içeren ve gübre olarak kullanılmak üzere üretilmiş tekli veya kompoze gübreler “Patlamaya Dayanım Testi”ne göre denendiğinde, her bir ateşleme işleminde en az bir kurşun silindirin sıkışması % 5’i geçmemelidir.

Ölçüm ve emniyet kontrolleri

Madde 28 – Üretici yüksek oranda azot içeren tekli amonyum nitrat gübrelerinin, Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliği EK 3 metot 7’ye uygunluğunu sağlamakla mükelleftir.

Bu bölümde belirtilen yüksek azot içeren tekli amonyum nitrat gübrelerinin resmi kontrolleri için yapılacak olan kontrol, analiz ve testler, 25/04/2002 tarihli ve 24736 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliği EK 3 Metot 7’de tarif edilen yöntemlere uygun olarak yapılacaktır.

Üretici, piyasaya arz edilen ve yüksek oranda azot ihtiva eden “EC Fertilizer” ibareli amonyum nitrat gübrelerinin izlenebilirliğini temin etmek amacıyla gübrenin ve ana elementlerinin üretildiği tesislerin isim, adres ve işletmecisinin belirtildiği kayıtları tutmak zorundadır. Bu kayıtlar, gübrenin piyasaya arz edildiği sürece ve üreticinin arzı durdurmasını takip eden iki sene boyunca, Avrupa Topluluğu üyesi ülkeler ile Avrupa Topluluğu’nun ilgili mevzuatını, kendi ülke mevzuatı haline getirmiş aday ülkeler veya Ülkemizce yapılacak bir denetime açık olacaktır.

Patlamaya dayanın testi

Madde 29 – Bu Yönetmeliğin 28 inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, üretici, “EC Fertilizer” ibareli ve yüksek oranda azot ihtiva eden amonyum nitrat gübrelerini piyasaya arz etmeden evvel Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliği EK 3 Metot 7 de tarif edilen patlamaya dayanım testlerini yaptırmakla mükelleftir. Bu test, 32 nci maddenin birinci fıkrası veya 1 inci geçici maddenin birinci fıkrasında belirtilmiş onaylı laboratuvarların biri tarafından gerçekleştirilecektir. Üreticiler test sonuçlarını gübreyi piyasaya sunmadan en az 5 gün önce, ithalatta ise gübrenin ülke sınırlarına ulaşmasından en az 5 gün önce, yetkili makamlara sunacaklardır. Bu andan itibaren üretici, piyasaya arz ettiği bu gübrelerin piyasada bulunduğu sürece yukarıda belirtilen patlamaya dayanım testlerini geçebileceğini garanti etmek zorundadır.

Ambalajlama

Madde 30 – Yüksek oranda azot içeren amonyum nitrat gübreleri son kullanıcıya sadece ambalajlı olarak sunulabilecektir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Gübrelerin Uygunluk Değerlendirmesi

Denetim

Madde 31 – Yetkili kuruluş, piyasaya arz edilen “EC Fertilizer” ibareli gübrelerin bu Yönetmeliğe uygunluğunu teste tabi tutabilir.

Yetkili kuruluş, denetimlerde testlerin yapılabilmesi için gerekli ücreti, test maliyetlerini aşmamak şartıyla üreticiden talep edebilir. Ancak, ilk testin 32 inci maddede belirtilen şartlara haiz bir laboratuvar tarafından yapılmış olmasının belgelenmesi halinde, üreticileri testleri yinelemek veya tekrar test ücretleri ödemek zorunda bırakamaz.

Bu Yönetmeliğin EK I inde yer alan gübre tiplerinin resmi denetimleri Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliği EK 2 sinde de yer alan numune alma metotları ile EK 3 ünde de yer alan analiz metotları uygulanarak yapılacaktır.

Beyan edilen bitki besin maddesi muhtevasının ve/veya bu besin maddeleri formlarının ve çözünürlüklerinin bu Yönetmelikte verilen gübre tipleri ile uygunluğu, bu Yönetmeliğin EK II sinde belirtilen toleranslar dikkate alınarak, sadece Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliği EK 2 sinde yer alan numune alma metotları ile EK 3 ünde yer alan analiz metotları uygulanarak değerlendirilebilir.

Numune alma ve analiz yöntemlerinde teknik ilerlemelere adaptasyon sağlamak amacıyla, 34 üncü maddenin ikinci fıkrasında belirtilen usul ve esaslar izlenir. Bu işlemde mümkünse Avrupa Standartları kullanır. Aynı usul, bu madde ve bu Yönetmeliğin 10, 28 ve 29 uncu maddelerinde belirtilen kontrol önlemlerini tespit etmek için ihtiyaç duyulan kuralların kabulü için de uygulanır. Bu kurallar, testlerin tekrar edilme sıklığını ve piyasaya arz edilen gübrenin test edilen gübre ile aynı olmasını sağlamak için tasarlanan önlemleri gösterir.

Laboratuvarlar

Madde 32 – Yetkili kuruluş AT gübrelerinin bu Yönetmelik hükümlerine uygunluğunu kontrol etmek için gerekli hizmetleri sağlayacak alt yapıya sahip onaylı laboratuvarların listesini Müsteşarlık aracılığı ile Komisyon’a bildirir. Bu laboratuvarlar, bu Yönetmelik EK III bölüm B de bahsedilen standartları karşılamak zorundadır. Bu bildirim 11 Haziran 2004’e kadar yapılır ve daha sonra da yapılan her bir değişiklik Komisyon’a bildirilir.

Komisyon, akredite laboratuvarların listesini Avrupa Topluluğu Resmi Gazetesi’nde yayımlar. Yayımı müteakiben söz konusu liste T.C. Resmi Gazetesinde yayımlanır.

Yetkili kuruluş Avrupa Topluluğu içinde veya Avrupa Topluluğu’nun ilgili mevzuatını kendi ülke mevzuatı olarak kabul etmiş bir ülkede veya Ülkemizde onaylı laboratuvarlardan birinin, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen standartları karşılamadığı konusunda haklı bir görüşü olması durumunda, konuyu Müsteşarlık aracılığıyla 34 üncü maddede belirtilen Komiteye getirir. Komite söz konusu laboratuarın gerekli standartları karşılamadığı yönünde karar verirse, Komisyon bu laboratuvarı bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen listeden çıkartır.

Komisyon, bilginin kendisine ulaşmasını takip eden 90 gün içinde, 34 üncü maddenin ikinci fıkrasında belirtilen usul ve esaslara uygun olarak konu hakkında bir karar verir.

Komisyon, değiştirilmiş listeyi Avrupa Topluluğu Resmi Gazetesi’nde yayımlar. Listenin yayımını müteakiben söz konusu liste T.C. Resmi Gazetesinde yayımlanır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Eklerin Adaptasyonu

Yeni AT gübreleri

Madde 33 – Yeni tip bir gübrenin bu Yönetmeliğin EK I ine eklenmesi, 34 üncü maddenin ikinci fıkrasında belirtilen prosedüre uygun olarak yapılır.

Bir üretici veya temsilcisi, EK I kapsamına alınmak üzere yeni bir tip gübre teklifini, bu Yönetmeliğin EK III bölüm A da belirtilen teknik dokümanları dikkate alarak hazırlanan teknik bir dosya ile yapar.

Eklerin teknik ilerlemelere göre adaptasyonuna ait düzenlemeler 34 üncü maddenin ikinci fıkrasında belirtilen prosedüre göre yapılır.

Komite prosedürü

Madde 34 – Komisyon, bir komiteden yardım alır.

Komisyon belirli bir prosedür dahilinde çalışır.

Komisyon kararlarını en fazla 3 ay içerisinde alır.

Komite iç tüzüğünü kabul eder.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Son Hükümler

Cezai müeyyideler

Madde 35 – Yetkili kuruluş, bu Yönetmelik hükümlerinin ihlali durumunda uygulanacak cezalara dair kuralları tespit eder ve bunların uygulanmasını temin etmek için her türlü önlemi alır. Bu Yönetmelik şartlarına uygunsuzluğun tespiti halinde Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliği ve bu Yönetmeliğe dayalı olarak çıkarılan Genelge hükümleri geçerlidir. Söz konusu yönetmelik ve genelgelerde yer almayan hükümler için genel hükümler geçerlidir.

Ulusal hükümler

Madde 36 – Bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, 31 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 36 ncı maddesine istinaden kabul edilen ulusal hükümler 11 Haziran 2005 tarihine kadar, bu tarihten sonra yapılan değişiklikler de gecikmeden, Müsteşarlık aracılığıyla Komisyon’a bildirilir.

Yürürlükten kaldırılan mevzuatlar

Madde 37 – 27/03/2002 tarihli ve 24708 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Tarımda Kullanılan Kimyevi Gübrelere Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1 – Yetkili kuruluş, 32 nci maddenin birinci fıkra hükmü saklı kalmak koşulu ile, 11 Aralık 2007 tarihine kadar sürecek geçici bir dönem için, AT gübrelerinin bu Yönetmelik hükümlerine uygunluğunu kontrol etmek için gerekli hizmetleri verebilecek altyapıya sahip laboratuvarları yetkilendirmekte ulusal hükümleri uygulamaya devam edebilir.

Yetkili Kuruluş yetkilendirme süreçleri hakkında ayrıntılı bilgileri ihtiva edecek şekilde bu laboratuvarların listesini Müsteşarlık aracılığıyla Komisyon’a bildirir. Bu bildirim 11 Haziran 2004’e kadar yapılacak ve daha sonra da yapılan her değişiklik ayrıca bildirilecektir.

Geçici Madde 2 – Bu Yönetmeliğin 37 nci madde hükümleri saklı kalmakla birlikte, eski direktiflere göre yapılan AB gübrelerinin işaretlemeleri, ambalajları, etiketleri ve beraberindeki belgeleri, 11 Haziran 2005 tarihine kadar kullanılmaya devam edilebilir.

Yürürlük

Madde 38 – Bu Yönetmeliğin 10 uncu maddesi ile 28 inci maddesinin üçüncü fıkrası 11 Haziran 2005 tarihinde, diğer hükümleri 15 Nisan 2004 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 39 – Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

Resmi Gazete Tarihi: 18.05.2006 Resmi Gazete Sayısı: 26172

TARIM SİGORTALARI UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, 14/6/2005 tarihli ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu çerçevesinde akdedilecek tarım sigortası sözleşmelerinin tabi olacağı esasların belirlenmesidir.

Kapsam

MADDE 2 -(1)Bu Yönetmelik, 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu kapsamında akdedilecek tarım sigortası sözleşmelerinin tabi olacağı esaslar çerçevesinde, sigorta poliçeleri, tarife ve talimatlar, sigorta ettirenin bilgilendirilmesi ve sözleşmelere ilişkin bilgilerin toplanmasına ilişkin hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1)Bu Yönetmelik, 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanununun 18 inci maddesine dayanarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakan: Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanı,

b) Havuz: Tarım Sigortaları Havuzunu,

c) Kanun: 14/6/2005 tarihli ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanununu,

ç) Kurul: Tarım Sigortaları Havuzu Yönetim Kurulunu,

d) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,

e) Sigorta şirketi: 21/12/1959 tarihli ve 7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanunu çerçevesinde tarım sigortası branşında faaliyette bulunan ve işletici şirkete ortak olan sigorta şirketlerini,

f) Şirket: Havuzun işletilmesini üstlenen şirketi,

g) Tarım sigortaları: 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanununda kapsama alınan sigortaları

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sigorta Sözleşmelerine İlişkin Hükümler

Poliçe verme yükümlülüğü

MADDE 5 – (1) Sigorta şirketi sigorta sözleşmesi gereğince, sigorta ettirene, sözleşmede yer alan tarafların haiz olduğu hak ve borçları gösteren bir sigorta poliçesi vermek zorundadır.

(2) Sigorta poliçeleri, Müsteşarlık tarafından onaylanacak genel şartlar ile 7 nci maddede belirtilen tarife ve talimatlara uygun olarak Havuz tarafından hazırlanır.

(3) Okunaklı bir biçimde basımı yapılacak genel şartlar, poliçeyle birlikte sigorta ettirene verilir.

Sigorta ettirenin bilgilendirilmesi

MADDE 6 – (Değişik:RG-14/8/2012-28384)

(1) Sigorta sözleşmelerinin akdedilmesinde, sigortalının bilgilendirilmesi esastır. Sigortalıya yapılacak bilgilendirmede, sigorta sözleşmelerinde bilgilendirmeye ilişkin mevzuat hükümleri uygulanır.

Tarife ve talimatlar

MADDE 7 – (1) Tarım sigortası sözleşmelerinde uygulanacak tarife ve talimatlar, Kurul tarafından hazırlanarak Bakan onayına sunulur.

(2) Tarifede belirlenecek sigorta priminin Kanunun 13 üncü maddesi çerçevesinde Devlet tarafından sağlanacak prim desteği haricinde kalan kısmı ile sigorta sözleşmesine, bedeline veya primine ilişkin olarak mevcut veya ileride konulabilecek vergi ve diğer yükümlülükler sigorta ettiren tarafından ödenir.

(3) Sigorta priminin ikinci fıkra uyarınca sigorta ettirenin sorumluluğunda bulunan kısmının peşin ödenmesi esastır. Primin taksitle ödenmesi kararlaştırıldığı takdirde, taksit tutarları ve vadeleri poliçeyle birlikte yazılı olarak sigorta ettirene verilir veya poliçeye yazılır.

(4) Tarifede, sigorta şirketinin meydana gelen zararın sigorta bedelinin belirli bir oranını veya miktarını aşmayan kısmını tazmin etmeyeceği şeklinde tenzil-i muafiyet belirlenebilir. Muafiyet oranı, her bir risk için % 25 oranını aşamaz.

(5) (Değişik:RG-16/3/2010-27523)⁽¹⁾ Dördüncü fıkrada belirtilen muafiyetin yanı sıra, sigorta ettirenin üzerinde kalacak kısım %50’yi geçmemek kaydıyla, müşterek sigorta yapılabilir.

(6) Muafiyet ve müşterek sigorta oranları poliçede belirtilir.

Merkezi veri tabanı

MADDE 8 – (1) Havuz nezdinde, tarım sigortaları ile ilgili poliçe, ekspertiz ve hasar bilgilerinin toplanarak; yerleşim birimleri, teminat verilen riskler ve teminat türüne göre hasar bilgilerinin sorgulanmasına ve raporlanmasına imkan sağlaması, denetim ve gözetime esas veri hazırlanması amacıyla bir merkezi veri tabanı oluşturulur.

(2) Merkezi veri tabanını oluşturan bilgi, yazılım ve donanımın sahipliği ve her türlü hakkı Havuza aittir. Bu bilgilerden kendilerine ait olanlar ile genel istatistiki nitelikte olanlara; sigorta şirketi, acenteler ve Havuz eksperlerinin erişim hakkı saklıdır.

(3) Merkezi veri tabanının günlük iş ve işlemlerinin yürütülmesinden Şirket sorumludur. Bu amaçla Şirket yeteri kadar programcı ve diğer teknik personel istihdam eder. Merkezi veri tabanındaki bilgilere erişim hakkı bulunanlar ve teknik personel, genel nitelikli bilgiler ile kamuoyuna açıklanmasında sakınca görülmeyenler haricindeki bilgileri başkalarına veremez ve açıklayamaz.

(4) Sigorta şirketi, Kanun kapsamında akdettiği sözleşmelere ilişkin bilgileri, sözleşmenin akdedildiği günü takip eden gün sonuna kadar merkezi veri tabanına aktarır.

(5) (Değişik: RG-22/09/2006-26297) Hasar ihbarları ve tazminat ödemelerine ilişkin bilgiler, hasar ihbarının veya tazminat ödemesinin yapıldığı günü takip eden gün sonuna kadar merkezi veri tabanına aktarılır.

(6) Merkezi veri tabanında toplanan bilgiler aylık olarak, en geç bir sonraki ay sonuna kadar Kurul tarafından Müsteşarlığa bildirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 9 – (1) 22/9/2005 tarihli ve 25944 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tarım Sigortaları Uygulama Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakan yürütür.

______________

⁽¹⁾ Bu değişiklik 1/1/2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
18/5/2006	26172
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	22/9/2006	26297
2.	2/2/2007	26422
3.	16/3/2010	27523
4.	14/8/2012	28384

Resmi Gazete Tarihi: 18.05.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28296

MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI ÖZEL EĞİTİM KURUMLARI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında açılan özel eğitim okulları ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerindeki eğitim ve öğretim, yönetim, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere uygulanacak destek eğitim programları, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engel grupları ve dereceleri ile özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon birimi ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere uygulanacak destek eğitim giderlerinin karşılanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 1/7/2005 tarihli ve 5378 sayılı (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelliler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, 8/2/2007 tarihli ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu, 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü, 36 ncı ve 43 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Aile eğitimi: (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyin eğitim sürecine doğrudan katılan bireylere (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engel ve yetersizliğe ilişkin bilgi verme, yasal hak ve sorumluluklarını bildirme, psikolojik danışma ve rehberlik çalışmaları yapma, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engelli bireyin özel eğitime ilişkin gereksinimlerini belirleyerek ailelerin eğitime aktif katılımlarını arttırmaya yönelik yapılan çalışmaların tümünü,

b) Bakanlık: Millî Eğitim Bakanlığını,

c) BEP: Bireyselleştirilmiş eğitim programını,

ç) Bireysel eğitim: Özel eğitime ihtiyacı olan (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engelli bireylerin gelişim ve bireysel yeterlilikleri dikkate alınarak, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engel grupları ve dereceleriyle (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engel niteliğine göre belirlenmiş destek eğitim programları doğrultusunda (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engelli birey için hazırlanmış ve birebir yapılması gereken eğitimi,

d) Bireyselleştirilmiş eğitim programı geliştirme birimi: Özel eğitime ihtiyacı olan (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engelli bireylerin eğitimlerini sürdürdükleri okul ve kurumlarda eğitim performansları ve ihtiyaçları doğrultusunda BEP’lerini hazırlamak amacıyla oluşturulan birimi,

e) Ders: (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey için destek eğitim programlarında belirtilen eğitim ortamlarında gerçekleştirilen en az kırk beş dakikalık bireysel veya grup eğitim süresini,

f) Destek eğitim hizmeti: Sağlık kurulu raporuyla (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engelli olduğu tespit edilen ve özel eğitim değerlendirme kurulu kararı ile destek eğitim programlarından yararlanması uygun görülen bireylere verilen eğitimi,

g) Destek eğitim programı: Özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon biriminde ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde destek eğitimine ihtiyacı olan bireylerin (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engel grupları, dereceleri ve (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engel niteliği ile bireysel gelişim yeterlilikleri dikkate alınarak hazırlanmış ve Bakanlıkça onaylanmış eğitim programını,

ğ) Diğer personel: Kurumda eğitim ve rehabilitasyon personeli dışındaki görevli personeli,

h) Eğitim personeli: Eğitim programlarına göre Bakanlıkça belirlenen eğitim ve rehabilitasyon personelini,

ı) Genel Müdürlük: Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğünü,

i) Grup eğitimi: (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engel grupları, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engel niteliği ve derecesi, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engellinin takvim yaşı ve gelişim özellikleri ile destek eğitim programı ve modülleri dikkate alınarak birden fazla bireyden oluşturulan gruplara verilen eğitimi,

j) İş takvimi: Özel eğitim okulu ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezince bir sonraki ayda yapılacak destek eğitime başlamadan önce hazırlanan, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engelli bireylerin bireysel ve/veya grup ders eğitimlerinin gün ve saatlerinin yer aldığı takvimi,

k) Kurum: Özel eğitim okulu ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezini,

l) Özel eğitim değerlendirme kurulu raporu: Özel eğitim değerlendirme kurulu tarafından yapılan eğitsel değerlendirme ve tanılama sonucunda özel eğitimine ihtiyacı olduğu belirlenen bireyler için düzenlenen raporu,

m) (Değişik:RG-4/12/2012-28487) Özel eğitim okulu: (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere hizmet veren, özel olarak yetiştirilmiş personelin bulunduğu, geliştirilmiş eğitim programlarının uygulandığı; özel eğitim anaokulu, ilkokulu, ortaokulu, meslek lisesi, mesleki eğitim merkezi (okulu) ve iş uygulama merkezini (okulu),

n) Özel eğitim ve rehabilitasyon: Dil ve konuşma güçlüğü, zihinsel, fiziksel, duyusal, sosyal, duygusal ve davranış problemlerine sahip (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engelli bireylerin engellilik hâlini ortadan kaldırmak ya da etkilerini en az seviyeye indirmek, yeteneklerini yeniden en üst seviyeye çıkarmak ve topluma uyumlarını sağlamak, temel öz bakım becerilerini, bağımsız yaşam ve mesleki becerilerini geliştirmek amacıyla yapılan çalışmaların tümünü,

o) Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi: Özel eğitim değerlendirme kurulları tarafından yapılan eğitsel değerlendirme ve tanılama sonucunda destek eğitimine ihtiyacı olduğu belirlenen (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engelli bireylere destek eğitimi hizmeti veren özel öğretim kurumunu,

ö) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey: Çeşitli nedenlerle bireysel ve gelişim özellikleri ile eğitim yeterlikleri açısından akranlarından beklenilen düzeyden anlamlı farklılık gösteren görme, işitme, dil ve konuşma, spastik, zihinsel, ortopedik veya ruhsal (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engelli olan bireyleri,

p) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli Birey Modülü: Özel eğitim okulu ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine devam eden (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyler ile eğitim personeli ve kuruma ait verilerin merkezî bir veri tabanı havuzunda toplandığı ve internet üzerinden güvenilir şekilde yürütülmesi için yapılan yazılım programını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Özel Eğitim Kurumlarında Verilen Eğitim Hizmetlerinin Amacı

Özel eğitim okullarında verilen eğitim hizmetlerinin amacı ve okulun birimleri

MADDE 4 – (1) Özel eğitim okulunun amacı; 14/6/1973tarihli ve 1739 sayılı Millî Eğitim Temel Kanununda belirtilen Türk Millî Eğitiminin genel amaç ve temel ilkeleri doğrultusunda, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin;

a) İlgi, istek, yeterlilik ve yetenekleri doğrultusunda, genel ve meslekî eğitim görme haklarını kullanabilmelerini,

b) Toplum içindeki rollerini gerçekleştiren, başkaları ile iyi ilişkiler kurabilen, iş birliği içinde çalışabilen, çevresine uyum sağlayabilen, üretici bireyler olarak yetişmelerini,

c) Öğrenciyi merkez alan bir yaklaşımla hazırlanan programlarla; zihinsel, fiziksel, işitsel, görsel, sosyal, duygusal, dil ve konuşma güçlüğü ve davranış problemlerini azaltmak, öz bakım, bağımsız yaşam ve işlevsel akademik becerilerini geliştirmek, kendi kendilerine yeterli bir duruma gelmelerini ve topluma uyumlarını,

ç) Uygun eğitim programları ile özel yöntem, personel, araç ve gereç kullanarak; ilgileri, gereksinimleri, yetenekleri ve yeterlilikleri doğrultusunda üst öğrenime, iş ve meslek alanlarına ve hayata hazırlanmalarını,

sağlamaktır.

(2) (Değişik:RG-4/12/2012-28487) Özel eğitim okullarının bünyesinde; özel eğitim ve rehabilitasyon birimi açılabilir. Özel eğitim anaokulu ve ilkokulunun bünyesinde aynı (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engel grubuna ait erken çocukluk eğitim birimi de açılabilir. Meslek lisesi, mesleki eğitim merkezi (okulu) ve iş uygulama merkezi (okulu) her okul için müstakil bahçesi bulunan farklı binalarda açılabilir.

Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde verilen eğitim hizmetlerinin amacı

MADDE 5 – (1) Merkezin amacı, 1739 sayılı Millî Eğitim Temel Kanununda belirtilen Türk Millî Eğitiminin genel amaç ve temel ilkeleri doğrultusunda;

a) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin Bakanlıkça belirlenmiş destek eğitim programları ile özel yöntem, personel, araç ve gereç kullanarak ilgileri, ihtiyaçları, yetenek ve yeterlilikleri doğrultusunda hayata hazırlanmasını,

b) Toplum içindeki rollerini gerçekleştiren, başkaları ile iyi ilişkiler kurabilen, iş birliği içinde çalışabilen ve çevresine uyum sağlayabilen üretici bireyler olarak yetişmelerini,

c) Dil ve konuşma güçlüğü ile zihinsel, fiziksel, duyusal, sosyal, duygusal ve davranış problemleri olan (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin engellilik hâlinin ortadan kaldırılmasını ya da etkilerinin en az seviyeye indirilerek yeteneklerinin en üst seviyeye çıkarılması ve topluma uyumlarının sağlanması, temel öz bakım becerilerinin ve bağımsız yaşam becerilerinin geliştirilmesini,

sağlamak için destek eğitimi çalışmaları yapmaktır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kurum Açma ve Kapatma ile Görev, Yetki ve Sorumluluklar

Özel eğitim kurumlarının açılması ve kapatılması

MADDE 6 – (1) Özel eğitim okulları ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri 20/3/2012 tarihli ve 28239 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim BakanlığıÖzel Öğretim Kurumları Yönetmeliği hükümlerine göre açılır ve kapatılır.

Özel eğitim kurumlarında personel görevlendirilmesi

MADDE 7 – (1) Özel eğitim okulları ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği hükümlerine göre aşağıda belirtilen personel görevlendirilir:

a) Özel eğitim okullarında;

1) Kurum Müdürü,

2) Kontenjanı yüzden fazla olan okullarda müdür yardımcısı,

3) Aynı kurucuya ait birden fazla özel öğretim kurumu bulunması durumunda, isteğe bağlı genel müdür ve genel müdür yardımcısı,

4) Okulun seviye ve türüne uygun sınıf ve branş öğretmeni,

5) Bakanlıkça belirlenen destek eğitim programlarını uygulayacak zorunlu özel eğitim personeli,

6) Rehber öğretmen veya psikolog,

görevlendirilir. Ayrıca, isteğe bağlı olarak ihtiyaç duyulan diğer personel de görevlendirilebilir.

b) Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde;

1) Kurum Müdürü,

2) Kontenjanı yüzden fazla olan merkezlerde müdür yardımcısı,

3) Aynı kurucuya ait birden fazla özel öğretim kurumu bulunması durumunda, isteğe bağlı genel müdür ve genel müdür yardımcısı,

4) Bakanlıkça belirlenen destek eğitim programlarını uygulayacak zorunlu eğitim personeli,

5) Rehber öğretmen veya psikolog,

görevlendirilir. Ayrıca, isteğe bağlı olarak sosyal hizmet uzmanı veya sosyal çalışmacı ile ihtiyaç duyulan diğer personel de görevlendirilebilir.

İşitme, görme veya zihin engelliler sınıf öğretmeninin görevleri

MADDE 8 – (1) İşitme, görme veya zihin engelliler sınıf öğretmeninin görevleri şunlardır:

a) BEP’te alanıyla ilgili gelişim ölçekleri ile ölçme ve değerlendirme araçlarının hazırlanıp uygulanmasında BEP geliştirme birimi ile iş birliği yapmak,

b) BEP’te alanıyla ilgili uygulama ve değerlendirme yapmak,

c) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin eğitim performanslarını ve yetersizlik türünü dikkate alarak eğitimleri sırasında kullanılmak üzere alanıyla ilgili gerekli materyalleri hazırlamak,

ç) Kurumdaki aile eğitimi ve danışmanlığı çalışmalarına katılmak, sınıfındaki bireylerin ailelerine yönelik aile eğitim çalışmalarını psikolog veya rehber öğretmenle birlikte planlamak ve yürütmek,

d) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere destek eğitim hizmeti sağlamak ve eğitim performansları doğrultusunda bireylerin uygun okul veya kuruma yönlendirilmesinde BEP geliştirme birimiyle iş birliği yapmak,

e) Kuruma devam eden (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere diğer kurum veya kuruluşlarda hizmet veren uzman ve öğretmenlerle eşgüdüm içinde çalışmak,

f) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin yetersizliklerinden dolayı kullandığı kişisel cihaz ve aletlerin bakımı ve kontrolüne ilişkin tedbirler almak,

g) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin eğitim performansları ve ihtiyaçları doğrultusunda eğitim yapmak,

ğ) Görev tanımında belirtilen görevlere benzer diğer görevleri yapmak.

Çocuk gelişimi ve eğitimi öğretmeninin görevleri

MADDE 9 – (1) Kurumda görevli çocuk gelişimi ve eğitimi öğretmeninin görevleri şunlardır:

a) BEP’te alanıyla ilgili gelişim ölçekleri ile ölçme ve değerlendirme araçlarının hazırlanıp uygulanmasında BEP geliştirme birimi ile iş birliği yapmak,

b) BEP’te alanıyla ilgili uygulama ve değerlendirme yapmak,

c) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin eğitim performanslarını ve yetersizlik türünü dikkate alarak eğitimleri sırasında kullanılmak üzere alanıyla ilgili gerekli materyalleri hazırlamak,

ç) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyleri fizikî, zihinsel ve sosyal gelişim bakımından incelemek ve yaş düzeylerine uygun gelişimlerini değerlendirmek,

d) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere destek eğitim hizmeti sağlamak ve eğitim performansları doğrultusunda (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin başka bir okul veya kuruma yönlendirilmesinde BEP geliştirme birimiyle iş birliği yapmak,

e) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin gelişim ve eğitimini izlemek, beklenen gelişimi gösteremeyenler için ilgili meslek elemanlarıyla iş birliği yapmak, alanıyla ilgili konularda ailelere ve öğretmenlere rehberlik etmek,

f) Kuruma devam eden (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere diğer kurum veya kuruluşlarda hizmet veren uzman ve öğretmenlerle eşgüdümlü çalışmak,

g) Kurumdaki diğer meslek elemanlarıyla ekip çalışması yapmak ve görevlerine ilişkin kayıtları usulüne uygun şekilde tutmak,

ğ) Kurumdaki aile eğitimi ve danışmanlığı çalışmalarına katılmak, sınıfındaki bireylerin ailelerine yönelik aile eğitim çalışmalarını psikolog veya rehber öğretmenle birlikte planlamak ve yürütmek,

h) Görev tanımında belirtilen görevlere benzer diğer görevleri yapmak.

Okul öncesi öğretmeninin görevleri

MADDE 10 – (1) Okul öncesi öğretmeninin görevleri şunlardır:

a) BEP’te alanıyla ilgili gelişim ölçekleri ile ölçme ve değerlendirme araçlarının hazırlanıp uygulanmasında BEP geliştirme birimi ile iş birliği yapmak,

b) BEP’te alanıyla ilgili uygulama ve değerlendirme yapmak,

c) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin eğitim performanslarını ve yetersizlik türünü dikkate alarak eğitimleri sırasında kullanılmak üzere alanıyla ilgili gerekli materyalleri hazırlamak,

ç) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin gelişimlerini çeşitli ölçek ve kontrol listeleri kullanarak özel eğitim öğretmenleri ile işbirliği içinde izlemek ve değerlendirmek,

d) Kurumdaki aile eğitimi ve danışmanlığı çalışmalarına katılmak, sınıfındaki bireylerin ailelerine yönelik aile eğitim çalışmalarını psikolog veya rehber öğretmenle birlikte planlamak ve yürütmek,

e) Görev tanımında belirtilen görevlere benzer diğer görevleri yapmak.

Fizyoterapistin görevleri

MADDE 11 – (1) Kurumda görevli fizyoterapistin görevleri şunlardır:

a) BEP’te alanıyla ilgili gelişim ölçekleri ile ölçme ve değerlendirme araçlarının hazırlanıp uygulanmasında BEP geliştirme birimi ile iş birliği yapmak,

b) BEP’te alanıyla ilgili uygulama ve değerlendirme yapmak,

c) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin eğitim performanslarını ve yetersizlik türünü dikkate alarak eğitimleri sırasında kullanılmak üzere alanıyla ilgili gerekli materyalleri hazırlamak,

ç) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin ortez ya da yardımcı cihazının tayininde bireyi ve aileyi bilgilendirmek,

d) Fiziksel rehabilitasyona alınan (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerdeki gelişimleri takip etmek ve gelişim raporu hazırlamak,

e) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyin gelişen aşamalarından ve doktor kontrollerinden okul/eğitim kurumu müdürünü ve aileyi bilgilendirmek,

f) Aile eğitimi ve danışmanlığı programlarında alanı ile ilgili konularda yer almak ve uygulamaya katılmak,

g) Görev tanımında belirtilen görevlere benzer diğer görevleri yapmak.

Odyoloji ve konuşma bozuklukları uzmanı veya eğitim odyoloğunun görevleri

MADDE 12 – (1) Kurumda görevli odyoloji ve konuşma bozuklukları uzmanı veya eğitim odyoloğunun görevleri şunlardır:

a) BEP’te alanıyla ilgili gelişim ölçekleri ile ölçme ve değerlendirme araçlarının hazırlanıp uygulanmasında BEP geliştirme birimi ile iş birliği yapmak,

b) BEP’te alanıyla ilgili uygulama ve değerlendirme yapmak,

c) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin eğitim performanslarını ve yetersizlik türünü dikkate alarak eğitimleri sırasında kullanılmak üzere alanıyla ilgili gerekli materyalleri hazırlamak,

ç) İşitme kaybı olan bireyleri değerlendirmek, alanına uygun program hazırlamak ve uygulamak,

d) İşitme kaybı olan bireylerin gelişimlerini takip ederek kaydetmek,

e) Aile eğitimi, rehberliği ve danışmanlığı programlarında alanı ile ilgili çalışmalarda yer almak ve uygulamaya katılmak,

f) Kuruma devam eden (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere diğer kurum veya kuruluşlarda hizmet veren uzman ve öğretmenlerle eşgüdümlü çalışmak,

g) Görev tanımında belirtilen görevlere benzer diğer görevleri yapmak.

Dil ve konuşma bozuklukları uzmanı,dil ve konuşma terapisti, dil ve konuşma pataloğu veya odyoloji ve konuşma bozuklukları uzmanının konuşma bozukluğuyla ilgili görevleri

MADDE 13 – (1) Kurumda görevli dil ve konuşma bozuklukları uzmanı, dil ve konuşma terapisti, dil ve konuşma pataloğu veya odyoloji ve konuşma bozuklukları uzmanının görevleri şunlardır:

a) BEP’te alanıyla ilgili gelişim ölçekleri ile ölçme ve değerlendirme araçlarının hazırlanıp uygulanmasında BEP geliştirme birimi ile iş birliği yapmak,

b) BEP’te alanıyla ilgili uygulama ve değerlendirme yapmak,

c) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin eğitim performanslarını ve yetersizlik türünü dikkate alarak eğitimleri sırasında kullanılmak üzere alanıyla ilgili gerekli materyalleri hazırlamak,

ç) Dil, konuşma, ses, işitme, okuma ve yazma, bilişsel yetersizliğe bağlı iletişim bozuklukları gibi bozuklukları değerlendirmek ve değerlendirme raporu hazırlamak,

d) Dil, konuşma, ses, işitme, okuma ve yazma, bilişsel yetersizliğe bağlı iletişim bozuklukları gibi bozukluklar için akademik becerilerin öğretimi dışında kalan terapi programını hazırlamak ve uygulamak,

e) Dil ve konuşma güçlüğü olan bireyin ailesinin eğitimi çalışmalarında yer almak ve uygulamalara katılmak,

f) Kuruma devam eden bireylere diğer kurum veya kuruluşlarda hizmet veren uzman ve öğretmenlerle eşgüdümlü çalışmak,

g) Görev tanımında belirtilen görevlere benzer diğer görevleri yapmak.

Rehber öğretmen veya psikoloğun görevleri

MADDE 14 – (1) Kurumda görevli rehber öğretmen veya psikoloğun görevleri şunlardır:

a) BEP’te alanıyla ilgili gelişim ölçekleri ile ölçme ve değerlendirme araçlarının hazırlanıp uygulanmasında BEP geliştirme birimi ile iş birliği yapmak,

b) BEP’te alanıyla ilgili uygulama ve değerlendirme yapmak,

c) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin eğitim performanslarını ve yetersizlik türünü dikkate alarak eğitimleri sırasında kullanılmak üzere alanıyla ilgili gerekli materyalleri hazırlamak,

ç) Kurum rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleri programını merkezde uygulanan destek eğitim programına göre hazırlamak, uygulamak ve bu programın uygulanmasında özel eğitim ve rehabilitasyon personeline rehberlik etmek,

d) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin ilgi alanları, yetenekleri, yeterlilikleri ve iletişim becerileri gibi özelliklerini tanımalarına, kendileri ve çevreleriyle ilgili farkındalık kazanmalarına, temel problem çözme stratejilerini geliştirmelerine, çevreleriyle olumlu ilişkiler kurmalarına, daha verimli çalışma alışkanlıkları geliştirebilmelerine, ders dışı etkinliklere katılıma özendirilmelerine; kendileri, çevreleri ve eğitimle ilgili sorunlarını ve güçlüklerini çözebilmelerine yönelik psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerini planlamak ve yürütmek,

e) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyleri tanımaya yönelik, rehberlik ve psikolojik danışma biriminde kullanılacak ölçme araçları, doküman ve kaynakları hazırlamak, geliştirmek ve uygulamak,

f) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin yaşadıkları problem ve güçlüklerin çözümünde diğer eğitim personeli, bireyin anne ve babasıyla iş birliği içinde çalışmalar geliştirmek ve yürütmek,

g) Öğrencilerinin devam ettikleri okul rehberlik servisleri ve sınıf öğretmenleriyle iş birliği yapmak ve çalışmaları planlamak,

ğ) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin bireyselleştirilmiş eğitim programları hakkında alanına uygun değerlendirme ve önerilerde bulunmak,

h) Eğitim alan (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin anne, baba veya kardeşlerine yönelik psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerini yürütmek veya psikolojik yardım alabilecekleri kurum ya da kuruluşlara yönlendirmek,

ı) Kurum personeline yönelik psikolojik danışma, rehberlik ve destek çalışmalarını planlamak ve yürütmek,

i) Aile eğitimi ve danışmanlığı programlarında alanı ile ilgili konularda yer almak ve uygulamaya katılmak. Ailelere, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere, sınıf öğretmenlerine ve diğer kurum personeline yönelik hizmet alanına uygun, toplantı, konferans ve seminer gibi hizmet içi eğitim planı hazırlamak ve uygulamak,

j) Görev tanımında belirtilen görevlere benzer diğer görevleri yapmak.

(2) Kurumda psikoloğun görevlendirilememesi hâlinde rehber öğretmen psikoloğun yürüttüğü görevleri yapar. Psikolog ve rehber öğretmene haftada yirmi saati geçmemek üzere destek eğitimi görevi de verilebilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Öğretim Programları

Özel eğitim okullarının öğretim programları

MADDE 15 – (1) Özel eğitim okullarında dengi resmî okul ve kurumlarında uygulanan öğretim programları ve ders çizelgeleri uygulanır. Özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon birimlerinde ise özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde uygulanan destek eğitim programları uygulanır.

(2) Dengi resmî okul ve kurumlarından farklı öğretim programı ve ders çizelgesi uygulayacak olan özel eğitim okulu müdürlükleri hazırlayacakları kurum mevzuatını Bakanlığın izninden sonra uygulayabilirler.

Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri öğretim programları

MADDE 16 – (1) Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde, Bakanlıkça onaylanmış destek eğitim programları uygulanır.

(2) Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde, özel eğitim değerlendirme kurulu raporunda destek eğitim almaları uygun görülen bireylere bireysel, bireysel ve grup veya grup eğitimi verilir. Ayrıca, ailelere (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin eğitimine aktif bir şekilde katılımını sağlamak için aile eğitimi ve danışmanlığı hizmeti de verilir.

(3) Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde gruplar oluşturulurken bireylerin; (Değişik: RG-24.05.2013-28656) engel türü ve derecesi, yaşı,eğitim performansı ile öncelikli eğitim ihtiyacı gibi durumları dikkate alınır. Grup eğitimleri destek eğitim programlarında belirtilen şekilde verilir.

(4) Destek eğitim programlarının eğitimini verecek personel Bakanlıkça belirlenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Kurul ve Birimler

Kurullar

MADDE 17 – (1) Okullarda, özelliklerine göre şube veya sınıf öğretmenleri kurulu, öğretmenler kurulu, disiplin kurulu, rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleri yürütme kurulu, iş yeri izleme yöneltme kurulu gibi kurullar kurularak dengi resmî kurum yönetmeliklerinde belirtilen esaslar doğrultusunda faaliyet gösterirler.

(2) Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere ilişkin sunulan eğitim hizmetinin sürekli gelişimine yönelik bütüncül bir yaklaşımın ortaya konulmasını sağlamak amacıyla bütün personelin katıldığı personel kurulu kurulur. Kurul kurum müdürünün başkanlığında yılda en az iki kez toplanır. Eğitim personeli dışındakiler toplantıların kendilerini ilgilendiren bölümlerine katılır.

BEP geliştirme birimi

MADDE 18 – (1) BEP geliştirme birimi özel eğitim değerlendirme kurul raporu doğrultusunda özel eğitim alması uygun görülen (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireye eğitim performansı ve öncelikli ihtiyaçları doğrultusunda verilecek eğitim programının hazırlanması, planlanması ve değerlendirilmesine ilişkin hizmetleri yürütür.

(2) Birim, kurum müdürü veya görevlendireceği müdür yardımcısı başkanlığında;

a) Özel eğitim okullarında rehber öğretmen, öğrencinin sınıf öğretmeni, öğrencinin dersini okutan ilgili alan öğretmenleri, veli ve öğrenciden oluşur.

b) Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde psikolog veya rehber öğretmen, destek eğitim vermek üzere görevlendirilen eğitim personeli ile veli veya (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyden oluşur.

ALTINCI BÖLÜM

Kayıt Kabul, Ücret, İş Takvimi ve Denetim

Özel eğitim okullarına kayıt kabul

MADDE 19 – (1) (Değişik:RG-4/12/2012-28487) Özel eğitim okullarına öğrenci kayıtları, resmî benzeri okulların tabi olduğu yönetmelik hükümlerinden farklı uygulama yapacak okullarda yaş sınırı şartlarına uymak kaydıyla Bakanlıkça onaylanan kurum yönetmeliğinde yer verilen hükümlere göre yapılır.

(2) Özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon birimine, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey kayıt kabulünde bu Yönetmeliğin 20 nci maddesinde belirtilen şartlar aranır.

Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine kayıt kabul

MADDE 20 – (1) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine kaydı (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli Birey Modülü üzerinden yapılır.

(2) Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine kayıt olacak (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerden veya veli/vasilerinden;

a) T.C. kimlik numarası,

b) Rehberlik ve araştırma merkezi tarafından verilecek özel eğitim değerlendirme kurul raporu ile özel eğitim değerlendirme kurulu eğitim planı,

c) Bireyin varsa geçmiş eğitim yaşantısıyla ilgili gelişim ve BEP dosyası ile etkinlik örneklerini içeren son belge ve bilgiler,

ç) İki adet fotoğraf,

istenir.

Kurumdan ayrılma ve yeni kuruma kayıt

MADDE 21 – (1) Özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon birimi ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine kaydolan (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyler, en az bir ay devam ettikten sonra isteğe bağlı olarak kurumdan ayrılacağını ve başka bir kurumdan eğitim alacağını,kurum müdürlüğüne ya da il veya ilçe millî eğitim müdürlüğüne kendisi ya da veli/vasileri bir dilekçeyle bildirir.

(2) Birey, kurumdan ayrılacağı ay içinde hiç eğitim almamış ise kurum tarafından (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli Birey Modülünden ilgilinin yazılı olarak yaptığı kurumdan ayrılma başvuru tarihinden itibaren kaydı silinir. Ancak, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey kurumdan ayrılacağı ay içinde eğitim almış ise (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli Birey Modülünden kayıt silme işlemi il veya ilçe millî eğitim müdürlüğünce bir sonraki ayın ilk beş iş gününden sonra gerçekleştirilir.

(3) Kurumdan ayrılan bireyin özel eğitim değerlendirme kurulu raporunun aslı veya örneği, geçmiş eğitim yaşantısıyla ilgili gelişim ve BEP dosyası, aylık performans değerlendirme formları ile etkinlik örneklerini içeren belgelerin bir örneği yeni kurum müdürlüğünün isteği üzerine beş iş günü içinde gönderilir.

(Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey ücretleri

MADDE 22 – (1) Özel eğitim okulları, öğrenim ücretlerini Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği hükümlerine göre belirler.

(2) Özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon birimi ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri, Maliye Bakanlığınca belirlenen destek eğitim tutarı karşılığı bir aylık sürede verecekleri 8 saat bireysel ve/veya 4 saat grup eğitimi için ders ücreti belirlemezler. Ancak, velinin isteği üzerine (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireye daha fazla ders verilmesi durumunda, bu derslere ilişkin ücret Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği hükümlerine göre belirlenir.

Ücretsiz okutulacak (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyler

MADDE 23 – (1) Özel eğitim okulları ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununda belirtilen oranda ve Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği doğrultusunda (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyi ücretsiz okutur.

İş takvimi

MADDE 24 – (1) Kurumlarca, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin bireysel ve/veya grup ders eğitimlerinin gün ve saatlerinin yer aldığı aylık iş takvimi hazırlanarak bir sonraki ayın eğitimine başlamadan önce (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey modülüne girilir. Bireysel ve/veya grup eğitimi, aylık iş takviminde belirlenen gün ve saatlerde verilir.

(2) Aylık iş takviminde herhangi bir nedenle değişiklik yapılması durumunda, değişikliğin yapıldığı tarihten sonraki kalan süre için yeniden düzenlenen iş takvimi (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey modülüne girilir.

(3) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere rehberlik araştırma merkezlerince düzenlenen özel eğitim değerlendirme kurulu raporu doğrultusunda, bireysel ve grup eğitiminin önerilmesi hâlinde bir günde en fazla iki ders saati bireysel ve bir ders saati grup eğitimi verilir. Raporda sadece bireysel eğitim ya da grup eğitimi önerilmesi halinde bir günde en fazla iki ders saati bireysel ya da grup eğitimi verilir. Ders eğitim saatleri bir ay esas alınarak haftalara dengeli olarak dağıtılır. Haziran, temmuz ve ağustos aylarında yapılacak dersler, her ay için iki haftaya dengeli dağıtılarak verilebilir.

(4) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Doğal afetler veya çeşitli nedenlerle Bakanlık, valilik ya da kaymakamlıkça alınacak tatil kararları nedeniyle yapılamayan eğitimler öncelikle ay içerisinde bunun mümkün olmaması durumunda takip eden ayda yapılır.

(5) Eğitim personeli bir günde 8 saatten fazla derse giremez.

Günlük çalışma saatleri ve devam devamsızlık takibi

MADDE 25 – (1) Özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon biriminde ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde, 08.00 ile 19.00 saatleri arasında eğitim yapılır. Bireysel ve grup eğitimin süresi 60 dakikadır. Bu sürenin 45 dakikası ders uygulaması, 15 dakikası dinlenme, sınıf ortamını hazırlama ve bireyin ailesini bilgilendirme süresi olarak uygulanır.

(2) Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde verilen bu dersler (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin devam ettiği okulun örgün eğitim programlarının ders saatleri dışında yapılır.

(3) Kurumlarca; (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin ders devam takibi, ders başlangıcından önce ve ders bitiminde (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey modülünde yer alan kimlik doğrulama sistemi ile yapılır.

(4) Kurumlarca; eğitim personelinin ders devam takibi ise giriş ve çıkışlarda (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey modülünde yer alan kimlik doğrulama sistemi ile yapılır.

(5) Kimlik doğrulama sisteminin uygulanması ile sistemi kullanamayacak durumda olan (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey ve eğitim personelinin ders devam takibi Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslara göre yapılır. (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey ve eğitim personelinin kimlik doğrulama sistemine tanıtılmaları rehberlik araştırma merkezlerince yapılır.

Öğrenci ve kursiyer başarısını değerlendirme

MADDE 26 – (1) Özel eğitim okullarında bireyin başarısının değerlendirilmesi dengi resmî okul yönetmeliklerine göre yapılır.

(2) Özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon birimi ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin başarısının değerlendirilmesi BEP’lerine göre yapılır. (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin izlenme ve değerlendirilmeleri; destek eğitim programlarında yer alan açıklamalar ve ölçme araçları dikkate alınarak BEP birimince yürütülür.

Denetim

MADDE 27 – (1) Kurumlar Genel Müdürlük, millî eğitim denetçileri ve il eğitim denetmenlerince denetime tabi tutulur. İl eğitim denetmenlerince kurumlar yılda en az bir defa denetlenir.

Tutulacak defter ve dosyalar

MADDE 28 – (1) Özel eğitim okullarında, dengi resmî okullarda kullanılan defter ve dosyalar tutulur.

(2) Özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon biriminde ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde aşağıda belirtilen defter ve dosyalar tutulur:

a) Defterler:

1) Gelen giden evrak defteri,

2) Ders defteri,

3) Evrak zimmet defteri,

4) Personel kurulu karar defteri.

b) Dosyalar;

1) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey dosyası,

– Aile görüşme formu ve kaba değerlendirme formu,

– Aylık performans kayıt tabloları,

– Dönem sonu bireysel performans değerlendirme formu,

– Son değerlendirme formu,

– Bireyselleştirilmiş eğitim programı,

2) Aile eğitim danışmanlığı dosyası,

3) Personel dosyası,

4) Gelen giden evrak dosyası,

5) Teftiş dosyası.

(3) Defter, dosya ve kayıtlar istenen bilgileri içermesi, yıl sonunda çıktısının alınması ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi müdürlüğünce onaylanması şartıyla elektronik ortamda da tutulabilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Ödeme Şartları, Ödemeye Esas Belgeler ve Ödeme

Ödeme şartları

MADDE 29 – (1) Özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon birimine ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine devam eden (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin destek eğitimi giderlerinin, her yıl aylık olarak Maliye Bakanlığınca belirlenen tutarının Bakanlıkça karşılanabilmesi için;

a) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyin sağlık kurulu raporuyla asgari % 20 (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli olduğunun tespit edilmiş ve özel eğitim değerlendirme kurullarınca da eğitsel değerlendirme ve tanılaması yapıldıktan sonra düzenlenen raporda destek eğitimi almasının önerilmiş olması,

b) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyin kuruma ve (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli Birey Modülüne kayıtlı olması,

c) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireyin alması gereken destek eğitimi programının, kurumda uygulanmak üzere Bakanlık veya valilik izninin alınmış olması,

ç) Kurumda, destek eğitimi programında yer alan modülleri uygulamak üzere yeterli sayıda ve belirli niteliklere sahip eğitim personelinin görevlendirilmiş olması,

d) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireye kurumca, aylık olarak belirlenen tutar karşılığında bir ayda en az sekiz ders saati bireysel ve/veya dört ders saati grup eğitiminin verilmiş olması,

e) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireye verilen bireysel ve/veya grup eğitimi süresinin, özel eğitim değerlendirme kurulunca (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireye önerilen destek eğitim programlarında yer alan modülveya modüller için belirlenen toplam ders saati sayısını geçmemesi,

f) Kurumlarda istihdam edilenlerin sosyal güvenliklerinin sağlandığına ilişkin aylık prim ve hizmet belgesinin Sosyal Güvenlik Kurumuna verilmiş olması ve bu kurumların Sosyal Güvenlik Kurumuna idari para cezası, prim ve prime ilişkin borçlarının olmaması veya borcu bulunmakla birlikte 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tecil ve taksitlendirilmiş ya da özel kanunlara göre yapılandırılmış olup, taksitlerinin düzenli ödenmiş olması,

g) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Devam zorunluluğu bulunan okullarda kayıtlı olan zorunlu eğitim çağındaki engelli bireyin eğitimine devam etmesi,

gerekir.

Ödemeye esas belgeler

MADDE 30 – (1) Bakanlıkça özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon birimine ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine yapılacak ödemelere esas olmak üzere; diğer kontrollerle birlikte kimlik doğrulama işlemi de yapan (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli Birey Modülünden alınmış il veya ilçe millî eğitim müdürlüğünce onaylı kuruma ait liste çıktısı, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli birey adına düzenlenmiş fatura istenir.

Ödeme

MADDE 31 – (1) Özel eğitim okulunun özel eğitim ve rehabilitasyon birimine ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine devam eden (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin aylık destek eğitimi giderleri, Maliye Bakanlığınca belirlenir ve Bakanlık bütçesine bu amaçla konulan ödenekten kurumca (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireye bir ayda sekiz ders saati bireysel ve/veya dört ders saati grup eğitimi verilmesi şartıyla kurumlara ödenir. Ancak, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylere herhangi bir nedenle ayda sekiz ders saati bireysel ve dört ders saati grup eğitiminin tamamının verilememesi hâlinde Maliye Bakanlığınca bireysel eğitim için belirlenen tutarın sekize, grup eğitimi için belirlenen tutarın ise dörde bölünmesiyle bulunan sayı, kurumca verilen ders saati sayısıile çarpılarak elde edilen tutar kurumlara ödenir.

(2) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireylerin bir yıllık süre içerisinde bir kez kurum değiştirmesi durumunda, Bakanlıkça ödeme yapılır. Ancak, velinin başka il veya ilçeye taşınması veya diğer zorunlu sebeplerle kurum değiştirmek durumunda bulunması hâlinde, ikiden fazla farklı kuruma da ödeme yapılabilir.

(3) Özel eğitim değerlendirme kurulunca, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireye destek eğitim program ve modüllerinde belirtilen eğitim süresinin tamamlanmasından sonra tekrar alınmasının önerilmesi hâlinde Bakanlıkça, bu program ve modüllerinde süreleri belirtilen eğitim için en fazla iki defa ödeme yapılır.

(4) (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli bireye özel eğitim değerlendirme kurulunca düzenlenen raporun süresi bitmeden önerilen modülün tamamlanıp kurulca tekrar aynı modülün önerilmesi hâlinde de ödeme yapılır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yönetmelikte bulunmayan hükümler

MADDE 32 – (1) Bu Yönetmelikte yer almayan hususlarda, Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği ile dengi resmî kurumların mevzuat hükümleri uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 33 – (1) 22/7/2005 tarihli ve 25883 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel, Özel Eğitim Okulları Çerçeve Yönetmeliği, 9/7/2009 tarihli ve 27283 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan (Değişik: RG-24.05.2013-28656) Engelli Bireylere Uygulanacak Destek Eğitim Programları ve Eğitim Giderlerinin Karşılanmasına Dair Yönetmelik ve 6/1/2011 tarihli ve 27807 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 34 – (1) Bu Yönetmeliğin;

a) (Değişik:RG-4/12/2012-28487) 25 inci maddesinin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarının hükümlerinin illere ilişkin uygulama öncelik sıralaması, Bakanlıkça belirlenerek, (Değişik: RG-24.05.2013-28656) iki yıl içinde,

b) 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin hükümleri bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden 3 ay sonra,

c) Diğer hükümleri ise yayımı tarihinde

yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 35 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Millî Eğitim Bakanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
18/5/2012	28296
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
	4/12/2012	28487
	24/05/2013	28656