SU HAYVANLARININ SAĞLIK KOŞULLARI İLE HASTALIKLARINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

31 Ocak 2012 SALI                         Resmî Gazete                                    Sayı : 28190

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

SU HAYVANLARININ SAĞLIK KOŞULLARI İLE HASTALIKLARINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı;

a) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanı ile bunlardan elde edilen ürünlerin ithalatı ve transit geçişinde, pazara sunumunda uygulanacak hayvan sağlığı şartlarını,

b) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanı hastalıkları için minimum önleyici tedbirler konusunda, yetkili otoritenin, su ürünleri üretimi yapan işletmecilerin ve bu endüstrideki tarafların farkındalığının ve hazırlığının artırılmasını,

c) Bazı su hayvanı hastalıklarının ortaya çıktığından şüphe duyulması veya bu hastalıkların ortaya çıkması durumunda alınacak minimum kontrol önlemlerini,

düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, yetiştiriciliği yapılan su hayvanları, yetiştiricilik işletmeleri ve su ürünleri işleme tesisleri ile bunların faaliyetlerinin kayıt altına alınmasını, su hayvanlarının hastalıklarının kontrolü için alınacak önlemler, su hayvanlarının ve ürünlerinin piyasaya arz edilmesinde uygulanacak sağlık koşulları ile su hayvanlarının ithalat koşullarına ait esasları kapsar.

(2) Bu Yönetmelik,

a) Ticari olmayan akvaryumlarda yetiştirilen süs su hayvanlarını, doğrudan gıda zincirine dâhil edilmek üzere toplanan veya yakalanan yabani su hayvanlarını ve balık yemi, balık yağı ve benzer ürünlerin üretimi amacıyla yakalanan su hayvanlarını,

b) Süs su hayvanlarının, evcil hayvan mağazaları, bahçe havuzları, ticari akvaryumlar veya toptancılarda, ülkenin doğal sularıyla doğrudan temas olmaksızın veya doğal sulara hastalık bulaşması riskini kabul edilebilir bir düzeye indiren bir atık arıtma sistemine sahip işletmelerde tutulduğu durumları,

kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik,

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa dayanılarak,

b) 24/10/2006 tarihli ve 2006/88/ EC sayılı Su Hayvanları ve Ürünlerine İlişkin Hayvan Sağlığı Gereklilikleri ve Su Hayvanlarında Belirli Hastalıkların Önlenmesi ve Kontrolüne Dair Avrupa Birliği Konsey Direktifine,

c) Su Hayvanlarının Karantinaya Alınmasına İlişkin Gerekliliklere Dair 12/12/2008 tarihli ve 2008/946/EC sayılı Komisyon Kararına paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Acil eylem planı: 58 inci maddede belirtilen, su hayvanları hastalıkları ile ilgili olarak acil durumlarda devreye sokulacak ve ihtiyaç duyulması halinde güncellenecek planı,

b) Artan ölüm oranı: Hüküm süren koşullarda belirli bir çiftlik veya yumuşakça yetiştirme alanı için yetkili otorite ve işletme sahibi arasında işbirliği sağlanarak kararlaştırılan kayda değer ölçüde normal sayılan düzeyin üzerinde seyreden açıklanamamış ölümleri,

c) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ç) Bölge: Kaynağından ağzına kadar bütün bir su tutma alanını veya bu su tutma alanında, kaynakta veya kaynaklardan su hayvanlarının yukarıya doğru göçünü engelleyen doğal veya yapay bir bariyere kadar uzanan bir bölümünü veya su tutma alanları arasında ağızlar yoluyla oluşan epidemiyolojik bağlantıdan dolayı, ağızlarda dâhil olmak üzere birden fazla su tutma alanını,

d) Bölüm: Belirli bir hastalık açısından belirli bir sağlık statüsüne sahip bir su hayvanı popülasyonunu içinde barındıran ortak bir biyogüvenlik sistemi bünyesindeki bir veya birden çok çiftliği,

e) Coğrafi bilgi sistemi (GIS): Uzaktan algılama ile fiziksel bağlantı kurmadan yeryüzünün ve yer kaynaklarının incelenmesinde kaydetme ve inceleme tekniğini,

f) Çiftlik: İnsan tüketimi amacıyla hasat edilmiş veya yakalanmış yabani su hayvanlarının kesimden önce beslenmeksizin bekletildiği yerler hariç olmak üzere, su hayvanlarının piyasaya sürülmek üzere yetiştirildiği bir su ürünleri yetiştiricilik işletmesine ait her türlü müştemilat, kapalı alan veya tesisi,

g) Dinlendirme: Hastalık yönetimi bağlamında, bir çiftlikten belirli bir hastalığa duyarlı olan veya hastalık etkenini bulaştırabileceği bilinen yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının ve mümkün olduğu durumlarda, taşıyıcı suyun boşaltılması işlemini,

ğ) Duyarlı tür: Doğal vakalar veya doğal yolları taklit eden deneysel enfeksiyon yoluyla bir hastalık etkeninin tespit edildiği türü,

h) Enfeksiyon: Bir konakçının içinde veya üzerinde çoğalan ya da başka şekilde gelişen veya latent bir hastalık etkeninin bulunmasını,

ı) Enfekte bölge veya bölüm: Enfeksiyonun gerçekleştiği bilinen bölge veya bölümü,

i) Epidemiyolojik birim: Belirli bir yerleşimde, hayvanların aynı su ortamını paylaşmalarından veya bir hayvan grubundaki bir hastalık etkeninin diğer hayvanlara kolayca yayılmasını mümkün kılan yönetim uygulamalarından dolayı, bir hastalık etkenine maruz kalma açısından yaklaşık olarak aynı riski taşıyan su hayvanları grubunu,

j) Gözcü su hayvanları: Karantina sırasında yardımcı bir tanı aracı olarak kullanılacak yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarını,

k) Hastalık: Su hayvanlarında bir ya da daha fazla etiyolojik etken ile oluşan klinik veya klinik olmayan enfeksiyonu,

l) Hastalıktan ari bölge veya bölüm: 60 ve 61 inci maddelere göre hastalıktan ari olarak ilan edilen bölge veya bölümleri,

m) İleri işleme: Atık ya da yan ürün oluşturan ve hastalıkları yayma riski doğurabilen kanatma, temizleme, iç organlarını çıkarma, baş kesme, dilimleme ve filetolama gibi anatomik bütünlüğü etkileyen her türlü tedbir ve teknik kullanılarak, su hayvanlarının insan tüketiminden önce işlenmesini,

n) İzinli işleme tesisi: 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğine uygun olarak gıda üretimi amacıyla su hayvanlarının işlenmesi için onay alan ve bu Yönetmeliğe uygun olarak izin verilen her türlü gıda işletmesini,

o) İzinli işleme tesisi sahibi: Kontrolleri altındaki izinli işleme tesisi içerisinde bu Yönetmeliğin gerekliliklerinin yerine getirilmesini sağlamaktan sorumlu gerçek veya tüzel kişiyi,

ö) Karantina: Atık suların uygun şekilde arıtılması dâhil olmak üzere, bir su hayvanları grubunun belirli bir süre boyunca gözetim altında tutulmak ve uygun olduğu durumlarda, test ve tedaviden geçirilmek üzere diğer su hayvanlarıyla doğrudan ya da dolaylı olarak temasta bulunmaksızın izolasyonda tutulmasını,

p) Karantina birimi: Bir karantina tesisinin yalnızca aynı partiye ait ve aynı sağlık statüsüne sahip olan yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarını ve uygun olduğu hallerde, gözcü su hayvanlarını içeren işletimsel ve fiziksel açıdan müstakil bir birimini,

r) Karantina tesisi: Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının karantinada tutulduğu; bir ya da daha fazla karantina biriminden oluşan ve yetkili otorite tarafından bir karantina tesisi olarak yetkilendirilen ve kayıt altına alınan tesisi,

s) Konakçı: Hastalıktan etkilenen hedef türü,

ş) Liste 1 hastalıkları: Ek-2’de yer alan Liste 1’de belirtilen su hayvanları hastalıklarını,

t) Liste 2 hastalıkları: Ek-2’de yer alan Liste 2’de belirtilen su hayvanları hastalıklarını,

u) Muhafaza alanı: Enfekte bir çiftlik veya yumuşakça yetiştirme alanının etrafında bulunan, hastalığın yayılmasını önlemek üzere hastalık kontrol tedbirlerinin uygulandığı alanı,

ü) OIE: Dünya Hayvan Sağlığı Örgütünü,

v) Ortak biyogüvenlik sistemi: Su hayvanı sağlığı gözetimi için, hastalık önleme ve hastalık kontrolü açısından aynı tedbirlerin uygulandığı sistemi,

y) Piyasaya arz: Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının satışa sunulması, nakliyesi dâhil olmak üzere ücretsiz veya ücret karşılığı satışını ve her türlü hareketini,

z) Resmi kontrol: 5996 sayılı Kanun ile bu Yönetmelik ve yetkili otorite tarafından verilen talimatlar çerçevesinde bu Yönetmeliğin hükümlerinin uygun olarak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin denetimini,

aa) Resmi gözetim: Bir çiftlik veya bölge üzerinde sağlık kontrollerini yürütmek amacıyla yetkili otorite tarafından yapılan izleme çalışmalarını,

bb) Resmi veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık veteriner hekimini,

cc) Su ürünleri yetiştiricilik işletmesi: Su hayvanlarının yetiştirilmesi, saklanması veya büyütülmesiyle bağlantılı herhangi bir faaliyette bulunan kar amacı güden ya da gütmeyen kamusal veya özel her türlü tesisi,

çç) Su hayvanı: Çenesizler (Agnatha) üst sınıfına, kıkırdaklılar (Chondrichthyes) ve kemikliler (Osteichthyes) sınıflarına ait balıkları, yumuşakçalar (Mollusca) soyuna ait yumuşakçaları ve kabuklular (Crustace) alt soyuna ait kabukluları,

dd) Su ürünleri yetiştiricilik işletmesi sahibi: kontrolü altındaki su hayvanı üretim tesisinde bu Yönetmeliğin gerekliliklerine uygunluğu sağlamaktan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi,

ee) Sportif balıkçılık tesisi: Eğlence ve dinlence amaçlı balıkçılık için, yetiştiriciliği yapılan su hayvanları ile balıklandırma yapılarak popülasyonun devam ettirildiği göl veya akarsularda bulunan tesisleri,

ff) Süs amaçlı su hayvanı: Yalnızca süs amacıyla tutulan, yetiştirilen veya piyasaya arz edilen bir su hayvanını,

gg) Ulusal referans laboratuvarı: Su hayvanları hastalıkları ile ilgili olarak fonksiyon ve görevleri 65 inci maddede açıklanan ve Bakanlıkça yetkilendirilen laboratuvarı,

ğğ) Üretim alanı: Yumuşakça yataklarını içeren her türlü tatlı su, deniz, nehir ağzı, karasal veya göl alanını ya da yumuşakça kültürasyonu için kullanılan yumuşakçaların alındığı sahayı,

hh) Vektör: Bir hastalığa duyarlı olmayan ancak bir konakçıdan diğerine patojenleri taşıyarak enfeksiyonu yayabilen türü,

ıı) Yabani su hayvanı: Kültür hayvanı olmayan su hayvanlarını,

ii) Yatırma alanı: Sınırları şamandıralar veya diğer sabit araçlarla açıkça işaretlenmiş olan ve yalnızca canlı yumuşakçaların doğal olarak arındırılması için kullanılan her türlü tatlı su, deniz, nehir ağzı veya gölü,

jj) Yeni görülen hastalık: Su hayvanlarında veya su hayvanı ürünlerinde ticaret gibi yollarla, popülasyonlar içinde ve arasında yayılma potansiyeline sahip olan ve sebebi hâlihazırda belirlenmiş veya belirlenmemiş olabilen, yeni tespit edilmiş, Ek-2’de duyarlı tür olarak henüz listelenmemiş yeni bir konakçı türünde tespit edilen listelenmiş ciddi bir hastalığı,

kk) Yetiştirme: Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının bir çiftlikte veya bir yumuşakça yetiştirme alanında yetiştirilmesini,

ll) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanı: Bir çiftliğe veya yumuşakça yetiştirme alanına alınması amaçlanan yabani su hayvanları dâhil olmak üzere bir çiftlikte veya yumuşakça yetiştirme alanında yetiştirilen, yumurta ve sperma/gametler dâhil herhangi bir yaşam evresindeki su hayvanını,

mm) Yetkili otorite: Bakanlık Teşkilatında görev yapan Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu veya bu Yönetmelik çerçevesinde fiziksel kontrolleri ve idari işleri yerine getirmekle yükümlü olan yetkiliyi veya bu yetkilerin devredildiği otoriteyi,

nn) Yumuşakça yetiştirme alanı: Bütün su ürünleri yetiştiricilik işletmelerinin ortak bir biyogüvenlik sistemi altında faaliyet gösterdiği bir üretim alanını veya yatırma alanını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Su Ürünleri Yetiştiricilik İşletmesi ve İşleme Tesisleri

Su ürünleri yetiştiricilik işletmesi ve işleme tesislerine izin verilmesi

MADDE 5 – (1) Her su ürünleri yetiştiricilik işletmesine yetkili otorite tarafından 6 ncı maddeye uygun olarak izin verilir. Bir yumuşakça yetiştirme alanlarında, uygun olduğu durumlarda verilecek izin, yumuşakçalara yönelik birden çok su ürünleri üretim firmasını da kapsayabilir. Ancak, bir yumuşakça yetiştirme alanının içerisinde bulunan dağıtım ve arıtma merkezleri ya da benzeri işletmelere, bireysel olarak izin verilir.

(2) Yetkili otorite 45 inci madde çerçevesinde hastalık kontrol amacıyla yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının kesimini gerçekleştiren her işleme tesisine yine 6 ncı maddesine uygun şekilde izin verir.

(3) Yetkili otorite su ürünleri yetiştiriciliği yapan her işletmeye ve izinli her işleme tesisine özel bir kayıt numarası verir.

(4) Birinci fıkrada belirtilen izne istisna olarak yetkili otorite, yalnızca aşağıda belirtilen işletmeler için kayıt şartı arar.

a) Su hayvanlarının piyasaya arz edilme amacı olmaksızın tutulduğu, su ürünü yetiştiricilik işletmeleri haricindeki tesisler,

b) Sportif balıkçılık tesisleri,

c) Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğinin 2 nci maddesinin üçüncü fıkrasına göre yalnızca insan tüketimine yönelik olarak yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarını piyasaya arz eden su ürünleri yetiştiricilik işletmeleri.

İzin koşulları

MADDE 6 – (1) 5 inci maddenin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen izin, su ürünleri yetiştiriciliği yapan işletme sahibi veya izinli işleme tesisi sahibinin aşağıdaki şartları yerine getirmesi koşuluyla, yetkili otorite tarafından verilir.

a) İşletme ve tesis sahibinin 10, 11 ve 12 nci maddelerdeki ilgili hükümleri yerine getirmesi,

b) İşletme ve tesis sahibinin yetkili otoriteye birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen hükümlerin karşılandığını göstermesini sağlayacak bir sistem oluşturması,

c) Yetkili otoritenin gözetiminde kalması.

(2) Yapılacak faaliyet çiftliklere, yumuşakça yetiştirme alanlarına veya çiftliğin ya da yumuşakça yetiştirme alanının yakınlarında bulunan yabani su hayvanları stoklarına hastalık bulaşması açısından kabul edilemez bir risk doğuracaksa, izin verilmez. Ancak, izin başvurusunun reddine yönelik bir karar vermeden önce, faaliyetin alternatif bir sahaya taşınması olasılığı dâhil olmak üzere risk azaltma tedbirleri göz önünde bulundurulur.

(3) Su ürünleri yetiştiricilik işletmesi veya izinli işleme tesisi sahibi izin koşullarının yerine getirip getirmediğinin değerlendirmesine imkân verecek, asgari olarak 7 nci maddede yer alan bilgileri kapsayacak şekilde bütün gerekli bilgileri yetkili otoriteye sunmakla yükümlüdür.

İzinli su ürünleri yetiştiricilik işletmeleri ile işleme tesislerinin resmi kaydında tutulması gereken bilgiler

MADDE 7 – (1) Her bir su ürünleri yetiştiricilik işletmesi için, aşağıdaki asgari bilgiler 8 inci maddede düzenlendiği şekliyle kayıt altına alınır.

a) Su ürünleri yetiştiricilik işletmesinin adı ve adresleri ile telefon, faks, e-posta içeren irtibat bilgileri,

b) Verilen kayıt numarası ve belirli izin tarihleri, tanımlama kodları veya numaraları, belirlenmiş üretim koşulları veya izin ile ilgili diğer hususları içeren ayrıntılı bilgileri,

c) Çiftliğin, bütün çiftlik alanlarının koordinatlarını içeren uygun bir sistem kullanılarak tespit edilen ve mümkünse, GIS (Coğrafi Bilgi Sistemi) koordinatları ile belirlenen coğrafi konumu,

ç) Amacı, yetiştirme sisteminin tipi veya karatabanlı tesisler, deniz kafesleri, kara havuzları gibi tesisler ve düzenlemeye tabi olduğu yerlerde, azami üretim hacmi,

d) İç su havuzlarındaki çiftlikler, dağıtım merkezleri ve arıtım merkezleri, su kaynakları ve tahliyelerine ilişkin bilgiler,

e) Çiftliğin hastalıktan arî olup olmadığı, hastalıktan arî bir bölge veya bölümde bulunuyorsa, çiftlikte böyle bir sağlık statüsüne ulaşmak üzere bir programın uygulanıp uygulanmadığı veya çiftliğin Ek-2’de belirtilen bir hastalıkla enfekte olduğunun bildirilmesi ve benzeri sağlık statüsüne ilişkin güncel bilgiler,

f) Birden çok türün bulunduğu çiftlikler veya süs balığı çiftlikleri için, asgari olarak türlerden herhangi birinin Ek-2’de listelenen hastalıklara duyarlı veya bu hastalıkların bilinen vektörleri olup olmadığı bilgisi.

(2) Bir yumuşakça yetiştirme alanına, 5 inci maddenin birinci fıkrasına göre izin verildiği durumlarda, yumuşakça yetiştirme alanı içerisinde faaliyet gösteren bütün su ürünleri yetiştiricilik işletmeleri için, birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen bilgiler kaydedilir. Birinci fıkranın (b) ve (e) bentlerinde belirtilen veriler, yumuşakça yetiştirme alanı düzeyinde kayıt altına alınır.

(3) Her izinli işleme tesisi için, aşağıdaki asgari bilgiler 8 inci maddede düzenlendiği şekliyle kayıt altına alınır.

a) İzinli işleme tesisinin adı ve adresleri ile telefon, faks, e-posta içeren irtibat bilgileri,

b) Kayıt numarası ve izin tarihleri, tanımlama kodları veya numaraları, belirlenmiş üretim koşulları veya yetki/yetkilerle ilgili diğer hususları içeren ayrıntılı bilgileri,

c) İşleme tesisinin koordinatlarını içeren uygun bir sistem kullanılarak tespit edilen ve mümkünse, GIS (Coğrafi Bilgi Sistemi) koordinatları ile belirlenen coğrafi konumu,

ç) İzinli işleme tesisinin atık su arıtma sistemlerine ilişkin ayrıntılar,

d) İzinli işleme tesisinde işleme tabi tutulan su hayvanı türleri.

(4) Bir çiftlikte yetiştirilen su hayvanlarının türleri de kayıt altına alınır.

Kayıt

MADDE 8 – (1) Yetkili otorite tarafından, su ürünleri yetiştiricilik işletmeleri ve izinli işleme tesisleri için, asgari olarak 7 nci maddede yer alan bilgileri kapsayacak şekilde bir kayıt oluşturulur ve bu kayıt güncel tutularak kamunun erişimine açılır.

Resmi kontroller

MADDE 9 – (1) 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda ve Yemin Resmi Kontrollerine Dair Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre su ürünleri yetiştiricilik işletmeleri ve izinli işleme tesislerinde yetkili otorite tarafından resmi kontroller gerçekleştirilir.

(2) Birinci fıkrada düzenlenen resmi kontroller, her bir su ürünleri yetiştiricilik işletmesi için asgari olarak düzenli kontrolleri, ziyaretleri, incelemeleri ve uygun olduğu durumlarda, örnekleme çalışmalarını içerir. Bu süreçte su hayvanı ve ürünleri üretim işletmesinin ve izinli işleme tesisinin hastalıklara yakalanma ve hastalık bulaştırma açısından doğurduğu risk göz önünde bulundurularak planlama yapılır. Su ürünleri yetiştiricilik işletmeleri ile izinli işleme tesislerinin bulunduğu bölge veya bölümün sağlık durumuna bağlı olmak üzere, resmi kontroller Ek-1’in (B) bölümünde belirtilen hükümlere göre yapılır.

Kayıt yükümlülükleri ve izlenebilirlik

MADDE 10 – (1) Su ürünleri yetiştiricilik işletmeleri, aşağıda belirtilen unsurların kaydını tutmakla yükümlüdür.

a) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının ve ürünlerinin çiftlik veya yumuşakça yetiştirme alanındaki dâhili veya harici bütün hareketlerini,

b) Üretim tipiyle bağlantılı her epidemiyolojik birimdeki ölüm oranlarını,

c) 12 nci maddeye göre hazırlanan risk tabanlı hayvan sağlığı gözetim programının sonuçlarını.

(2) İzinli işleme tesisleri, yetiştiriciliği yapılan su hayvanları ve ürünlerinin bu tesislerde harici ve dâhili bütün hareketlerini kayıt altına almakla yükümlüdür.

(3) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanları nakliyatı sırasında, nakliyeciler aşağıda belirtilen unsurların kaydını tutmakla yükümlüdür.

a) Nakliyat tipi ve nakliye edilen türler için uygun olduğu şekilde, nakliyat sırasında ortaya çıkan ölüm oranlarını,

b) Nakliye aracının ziyaret ettiği çiftlikler, yumuşakça yetiştirme alanları ve işleme tesislerini,

c) Nakliyat sırasında ortaya çıkan her türlü su alışverişi, özellikle yeni su kaynakları ve su alma yerini.

(4) İzlenebilirliğe ilişkin özel hükümlere istisna olarak, su ürünleri yetiştiricilik işletmesi sahipleri birinci fıkranın (a) bendi çerçevesinde kaydedilen bütün hayvan hareketlerini, menşe ve varış yerlerinin izlenmesini sağlayacak şekilde kayıt altına almakla yükümlüdür. Bu hareketler ulusal bir kayıt sistemine kaydedilir ve bu bilgiler bilgisayar ortamında tutulur.

İyi hijyen uygulamaları

MADDE 11 – (1) Su ürünleri yetiştiricilik işletmeleri ile izinli işleme tesisleri, hastalıkların ortaya çıkmasını ve yayılmasını önlemek için yapılan faaliyetle bağlantılı olarak iyi hijyen uygulamaları kullanmakla yükümlüdür.

Hayvan sağlığı gözetim programı

MADDE 12 – (1) Yetkili otorite bütün çiftlik ve yumuşakça yetiştirme alanlarında üretim türüne uygun olarak bir risk tabanlı hayvan sağlığı gözetim programı uygular.

(2) Birinci fıkrada belirtilen risk tabanlı hayvan sağlığı gözetim programı aşağıda belirtilen kriterleri tespit etmeyi amaçlar:

a) Üretim türüne uygun olarak bütün çiftlik ve yumuşakça yetiştirme alanlarında, ölüm oranında görülen artışları,

b) Ek-2’de listelenen hastalıklara duyarlı türlerin tutulduğu çiftlik ve yumuşakça yetiştirme alanlarında bu hastalıklara ilişkin durumu.

(3) Bu hayvan sağlığı gözetim programlarının uygulanması Ek-1’in (B) bölümünde belirtilen hükümlere göre yapılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yetiştiriciliği Yapılan Su Hayvanlarının ve Ürünlerinin Piyasaya Arz Edilmesine İlişkin Hayvan Sağlığı Koşulları

Hastalıkların listelenmesi

MADDE 13 – (1) Liste 1 hastalıkları bu fıkranın (a) bendinde belirtilen kriteri taşıyan hastalıklar ile (b) veya (c) fıkrasında belirtilen kriterleri taşıyan hastalıklardır.

a) Hastalığın ülkenin su hayvanlarında yerleşik olmaması ve eldeki bilgiler dâhilinde, ilgili patojenin ülke sularında bulunmaması,

b) Hastalığın, ülkeye girmesi halinde, üretim kayıpları veya su hayvanlarının ve ürünlerinin ticaretinde potansiyelin kısıtlanması yoluyla, ülkenin su hayvanlarında kayda değer ekonomik etkiler yaratacak olması,

c) Hastalığın, ülkeye girmesi halinde, ülke hukuku veya uluslararası hükümlerle korunmaya değer görülen bir varlık olan yabani su hayvanı popülasyonuna yönelik zararlı çevresel etkiler yaratabilecek olması.

(2) Liste 2 hastalıkları bu fıkranın (a), (b), (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen kriterleri taşıyan ya da (e) ve (f) fıkralarında belirtilen kriterleri taşıyan hastalıklardır.

a) Ülkedeki bölgelerin belirli hastalıktan ari olması,

b) Hastalığın, katı kontrol tedbirleri ve ticaret kısıtlamaları olmaksızın çiftlik ya da yumuşakça yetiştirme alanı düzeyinde kontrol edilmesinin ve durdurulmasının güç olması,

c) Deneyimler ışığında, hastalıktan arî bölge veya bölümlerin oluşturulup korunabileceği ve bu korumanın maliyet etkin olduğu hallerde, hastalığın ülke düzeyinde kontrol altına alınabilmesi,

ç) Su hayvanlarının piyasaya arz edilmesi sırasında, hastalığın daha önce hastalığa yakalanmamış bir alanda ortaya çıkma riskinin bulunması,

d) Enfekte su hayvanları için güvenilir ve basit testlerin erişilebilir olması gerekir,

e) Hastalığın, hastalıktan ari olan bir bölge veya bölüme girmesi halinde, hastalık ve kontrolüyle bağlantılı yıllık maliyetlerin, bölgedeki duyarlı su hayvanı türünün üretim değerinin %5’ini aşması ve üretim kayıpları veya su hayvanları ve ürünlerinin uluslararası ticaretindeki olanakların kısıtlanması yoluyla, ülkenin su hayvanlarında kayda değer ekonomik etkiler yaratacak olması,

f) Hastalığın, hastalıktan ari bir bölge veya bölüme girmesi halinde, ortaya çıktığı yerde ülke hukuku veya uluslararası hükümlerle korunmaya değer görülen yabani su hayvanı popülasyonuna yönelik zararlı çevresel etkiler yarattığının belirlenmiş olması.

Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının piyasaya arz edilmesine ilişkin genel koşullar

MADDE 14 – (1) Yetkili otorite, su hayvanları ve ürünlerinin piyasaya sürülmesinde, varış ya da geçiş yerlerinde Ek-2’de listelenen hastalıklara ilişkin sağlık durumlarının tehlikeye düşmemesini sağlar.

(2) Ek-2’de listelenmemiş hastalıklar için yetiştiriciliği yapılan su hayvanları yetkili otoritenin sıkı gözetimi altında sadece bilimsel amaçlarla piyasaya arz edilir. Yetkili otorite, bu piyasaya arz sırasında, varış yerinde ya da geçiş yerlerinde bulunan su hayvanlarının Ek–2’de listelenen hastalıklara ilişkin sağlık durumlarını tehlikeye düşürmemesi gerekir.

Nakliyata ilişkin hastalık önleme gereklilikleri

MADDE 15 – (1) Yetkili otorite aşağıdaki hususların yerine getirilmesini sağlar:

a) Nakliye edilen hayvanların sağlık durumunun değişmemesini sağlamak ve hastalıkların yayılması riskini azaltmak üzere, yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının nakliyatı sırasında gerekli hastalık önleme tedbirlerinin uygulanması,

b) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının, sağlık durumlarının değişmesini ve varış yerinin ve uygun olduğu durumlarda, geçiş yerlerinde sağlık durumunun tehlikeye düşmesini engelleyecek koşullar altında nakil edilmesi.

(2) Nakliyat süresince her türlü su değişimleri, nakledilen yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının, su değişim yerindeki ve varış yerindeki su hayvanlarının sağlık durumunu tehlikeye düşürmeyecek yerlerde ve koşullarda gerçekleştirilir.

(3) Bu madde hükümleri Ek–2’de listelenmemiş hastalıklar ve bu hastalıklara duyarlı türler için de geçerlidir.

Hayvan sağlığının sertifikalanması

MADDE 16 – (1) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının piyasaya arz edilme işleminin, hayvanların, 60 ıncı madde çerçevesinde hastalıktan arî olduğu ilan edilen bir bölge veya bölüme alınması sırasında hayvan sağlığının sertifikalanması gerekir. Yetiştirme ve stok destekleme veya insan tüketiminden önce ileri işleme amacıyla piyasaya arz edilen su hayvanlarının da, 54 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkralarına göre bir gözetim ya da eradikasyon programına tabi olması gerekir.

(2) Ancak, balık için, hayvanların dağıtımdan önce kesilmesi ve iç organlarından temizlenmesi, yumuşakçalar ve kabuklular için, hayvanların işlenmemiş veya işlenmiş ürün olarak dağıtılması amacıyla piyasaya arz edilen yetiştiriciliği yapılan su hayvanları için hayvan sağlığının sertifikalanması gerekmez.

(3) Hayvanların 7 ve 8 inci bölümlerde belirtilen hastalık kontrol tedbirlerine tabi olan bir alandan dışarıya çıkmasının gerektiği durumlarda, su hayvanlarının piyasaya arz edilmesi işlemi, hayvan sağlık sertifikasyonunu gerektirir.

(4) Bu madde hükümleri Ek-2’de listelenmemiş hastalıklar ve bu hastalıklara duyarlı türler için de geçerlidir.

Su hayvanlarının yetiştirme ve stok desteği amacıyla piyasaya arz edilmesine ilişkin genel gereklilikler

MADDE 17 – (1) Yetiştirme amacıyla piyasaya arz edilen yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarında aşağıda belirtilen kriterler göz önünde bulundurulur:

a) Hayvanların klinik açıdan sağlıklı olması,

b) Hayvanların ölüm oranında sebebi belirlenmemiş bir artışın görüldüğü bir çiftlikten veya böyle bir yumuşakça yetiştirme alanından gelmiş olmaması.

(2) Ek-2’de listelenmemiş hastalıklar ve bu hastalıklara duyarlı türler ölüm oranlarında sebebi belirlenememiş artışların görüldüğü bir çiftlik veya yumuşakça yetiştirme alanından gelmiş ise ölüm oranında artış gözlenen epidemiyolojik birimden bağımsız bir bölümünden gelen hayvanlar yapılacak bir risk analizinin ardından piyasaya arz edilir.

(3) 6 ncı bölümünde belirtilen hastalık kontrol tedbirleri çerçevesinde itlafı veya kesimi istenen yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının, yetiştirme ve stok desteği amaçlarıyla piyasaya arz edilir.

(4) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının stok desteği amacıyla doğaya veya sportif balıkçılık işletmelerine bırakılabilmesi için, aşağıdaki koşulları sağlanır:

a) Hayvanların birinci fıkradaki gerekliliklere uygun olması,

b) Hayvanların, Ek–1’de yer alan A bölümünde belirtildiği üzere, en azından bırakılacakları suların sağlık durumuna denk bir sağlık durumuna sahip bir çiftlikten veya yumuşakça yetiştirme alanından gelmiş olması gerekir. Ancak, yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının, 60 ıncı maddeye uygun olarak hastalıktan arî olduğu bildirilmiş bir bölgeden veya bölümden gelmesine izin verilir.

Belirli bir hastalığa duyarlı türlere ait yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının hastalıktan arî bölgelere alınması

MADDE 18 – (1) Bir hastalığa duyarlı olan yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının, 60 ıncı maddeye göre hastalıktan arî olduğu bildirilmiş bir bölgeye veya bölüme yetiştirme ya da stok desteği amaçlarıyla kabul edilebilmesi için, yine bu hastalıktan arîlik statüsüne sahip başka bir bölge veya bölümden gelmesi gerekir.

(2) Belirli hastalığa yaşamın belirli evrelerinde duyarlı olan türlerin bu hastalığı başka hayvanlara bulaştırmadığı bilimsel olarak kanıtlanabildiği durumlarda, bu yaşam evreleri için birinci fıkra hükümleri uygulanmaz. Bu durumda Bakanlık bu türleri ve yaşam evrelerini içeren bir liste oluşturacak ve bilimsel ve teknolojik gelişmeleri hesaba katarak gerek duyduğunda listeyi güncelleyecektir.

Vektör türlere ait canlı su hayvanlarının hastalıktan arî bölgelere alınması

MADDE 19 – (1) Ek-2’de belirtilen türler haricindeki bir türün vektör türler olarak belirli bir hastalığın yayılmasına neden olabileceğinin bilimsel veriler veya uygulama deneyimi ile doğrulanması halinde, 60 ıncı maddeye göre belirli bir hastalıktan arî olduğu bildirilmiş olan bir bölge ya da bölüme yetiştirme veya stok desteği amacıyla alınacak vektör türleri aşağıdaki koşulların birini karşılar:

a) Vektör türlerin hastalıktan arîlik statüsüne sahip başka bir bölge veya bölümden gelmiş olması,

b) Sunulan bilimsel verilerin veya uygulama deneyiminin ışığında, bu yöntemin hastalığın bulaşma riskini, bu bulaşmanın önlenmesi açısından kabul edilebilir bir düzeye indirmek için yeterli görüldüğü durumlarda, vektör türlerin patojenden arındırılmış su içerisinde uygun bir süre için 5 inci bölümde yer alan hükümler göz önünde bulundurularak karantinada tutulması.

(2) Vektör türler ile bu türlerin bu maddenin kapsamına giren yaşam evreleri ve uygun olduğu hallerde, bu türlerin bir hastalığı bulaştırabileceği koşullara ilişkin bir liste Bakanlık tarafından hazırlanır.

İnsan tüketimi öncesi ileri işleme için piyasaya arz edilecek olan yetiştiriciliği yapılan su hayvanları ve ürünleri

MADDE 20 – (1) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının ve bu hayvanların ürünlerinin, 60 ıncı madde çerçevesinde bu hastalıklardan arî olduğu bildirilmiş bir bölge veya bölümde ileri işleme için piyasaya arz edilmesi aşağıdaki koşulların birinin karşılanması halinde mümkündür.

a) Hayvanların hastalıktan arîlik statüsüne sahip başka bir bölge ya da bölümden gelmesi,

b) Hayvanların hastalıkların yayılmasını önleyici koşullar altında, izinli bir işleme tesisinde işlenmesi,

c) Balıklar için, hayvanların dağıtımdan önce kesilmesi ve iç organlarından temizlenmesi,

ç) Yumuşakçalar ve kabuklular için, hayvanların işlenmemiş veya işlenmiş ürün olarak dağıtılması.

(2) 60 ıncı madde çerçevesinde hastalıklardan arî olduğu bildirilmiş bir bölge veya bölümde ileri işleme için piyasaya arz edilen canlı yetiştiriciliği yapılan su hayvanları, aşağıdaki koşullardan birinin olması durumunda işleme yerinde yalnızca geçici olarak tutulur:

a) Hayvanların hastalıktan arîlik statüsüne sahip başka bir bölge ya da bölümden gelmesi,

b) Hayvanların patojenleri inaktive eden bir atık arıtım sistemiyle donatılmış olan ya da atıkların doğal sulara hastalık bulaşması riskini kabul edilebilir bir düzeye indirecek diğer arıtma türlerine tabi tutulduğu dağıtım merkezleri, arıtma tesisleri veya benzer işletmelerde tutulması.

İleri işleme olmaksızın insan tüketimi için piyasaya arz edilen yetiştiriciliği yapılan su hayvanları ve ürünleri

MADDE 21 – (1) Canlı yumuşakça veya kabukluların ülke sularında geçici olarak tutulduğu veya dağıtım merkezleri, arıtma tesisleri veya benzeri işletmelere alındığı durumlarda, 20 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır.

(2) Su ürünlerinin Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğinde belirtilen paketleme ve etiketleme hükümlerine uygun perakende satış paketleriyle ambalajlandığı durumlarda, yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının, ileri işleme olmaksızın insan tüketimi için ambalajlı olarak perakende satış amacıyla piyasaya arz edileceği durumlarda 18 inci madde uygulanmaz.

Yabani su hayvanlarının hastalıktan arîlik statüsüne sahip bölgelere veya bölümlere alınması

MADDE 22 – (1) 60 ıncı madde çerçevesinde bu hastalıklardan arî olduğu bildirilmemiş bir bölge veya bölümde yakalanan yabani su hayvanları, hastalıklardan arî olduğu bildirilmiş bir bölge veya bölüme bırakılmadan önce, hastalık bulaşma riskini kabul edilebilir bir düzeye indirebilmek için yeterli bir süre boyunca uygun tesislerde yetkili otoritenin gözetiminde 5 inci Bölümde yer alan hükümler göz önünde bulundurularak karantina altında tutulur.

(2) Bir risk analizinin yapılması ve riskin birinci fıkranın uygulanması sonucu beklenenden yüksek olmaması koşuluyla, yetkili otorite birinci fıkrada öngörülen karantina uygulaması olmaksızın geleneksel ekstansif lagün yetiştiriciliği uygulamalarına izin verir.

Süs amaçlı su hayvanlarının piyasaya arz edilmesi

MADDE 23 – (1) Yetkili otorite, süs amaçlı su hayvanlarının piyasaya arzında su hayvanlarının sağlık durumunun tehlikeye düşürmemesini sağlar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yetiştiriciliği Yapılan Su Hayvanları ve Ürünlerinin İthalatı

İthalata ilişkin genel yükümlülükler

MADDE 24 – (1) Bakanlık, kendi mevzuatında yer alan ilgili hayvan sağlığı koşullarına uyumluluk açısından ithalat yapan ülkeye veya bu ülke kesimine ilişkin olarak uygun teminatlar sağladığını belirlemesi gerekir.

İthalata ilişkin teminatlar

MADDE 25 – (1) Bakanlık mevzuat uyumluluğu için, ithalat yapan ülke veya bu ülke kesiminde aşağıda belirtilen özellikleri göz önünde bulundurur:

a) İthalat yapan ülkenin mevzuatı,

b) İthalat yapan ülkedeki yetkili otoritenin teşkilatı ve inceleme servisleri, bu servislerin yetkileri, tabi oldukları gözetim ve personel kapasitesi dâhil olmak üzere, mevzuatlarını etkili bir şekilde uygulamak için kullanımlarına sunulan araçlar,

c) İthalata yönelik canlı su hayvanı üretim, imalat, işleme, saklama ve dağıtım süreçleri için geçerli olan yürürlükteki hayvan sağlığı koşulları,

ç) İthalat yapan ülkenin yetkili otoritesinin ilgili hayvan sağlığı koşullarına uyumluluk veya denklik açısından verebileceği teminatlar,

d) İthalat yapan ülkeden canlı su hayvanı pazarlanması konusundaki deneyimler ve gerçekleştirilmiş olan her türlü ithalat incelemenin sonuçları,

e) Özellikle liste 1 hastalıklarına ve ithalat yapan ülkenin genel su hayvanı sağlığı durumunun ülkede su hayvanı sağlığı açısından risk oluşturabilecek her türlü boyutuna dikkat edilmek üzere, ithalat yapan ülkedeki yetiştirilmiş ve yabani su hayvanlarının sağlık durumu,

f) İthalat yapan ülkenin toprakları içerisinde, başta Dünya Hayvan Sağlığı Örgütü (OIE) tarafından listelenen ihbarı mecburi hastalıklar olmak üzere, enfeksiyöz veya bulaşıcı su hayvanı hastalıklarına ilişkin bilgileri temin etmedeki düzeni, hızı ve titizliği,

g) Diğer ülkelerden ithalata ilişkin kurallar dâhil olmak üzere, su hayvanı hastalıklarının önlenmesi ve kontrol altına alınmasına yönelik olarak ithalat yapan ülkede yürürlükte olan kurallar ve uygulamaları.

Belgeler

MADDE 26 – (1) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanları ve ürünlerinden oluşan her partinin ülkeye girişinde hayvan sağlık sertifikasını içeren bir belge eşlik eder.

(2) Hayvan sağlığı sertifikası, partinin bu Yönetmelik kapsamında ülkeye girişi yapılan ve yetiştiriciliği yapılan su hayvanları ile ürünleri için belirtilen gereklilikleri karşıladığını belgeler.

(3) Hayvan sağlığı sertifikası, ülkenin halk ve hayvan sağlığı mevzuatının diğer hükümleri nezdinde şart koşulan ayrıntıları da içerir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Su Hayvanlarının Karantinası ile İlgili Hükümler

Uygulanması gereken karantina koşulları

MADDE 27 – (1) Karantina sürecinin, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (ö) bendine uygun bir karantina tesisinde gerçekleştirilmiş olması gerekir.

(2) Karantina tesisi, yetkili otoritenin denetimi altında olup, yetkili otorite;

a) Karantina tesisinin bina ve müştemilatını yılda en az bir kez ziyaret eder.

b) Karantina tesisinin bu Yönetmelikte belirtilen koşulları sağlayıp sağlamadığını kontrol eder.

c) Veteriner hekim veya su ürünleri mühendisinin faaliyetlerini denetler.

ç) İzin prosedürlerine temel oluşturan koşulları denetler.

Karantina tesislerine izin verilmesi

MADDE 28 – (1) Bir karantina tesisine yetkili otorite tarafından izin verilebilmesi için, aşağıdakilere uygunluk sağlaması gerekir:

a) 5 inci maddede belirtilen izin koşulları,

b) Karantina tesisleri için 37, 38 ve 39 uncu maddelerde belirtilen asgari koşullar.

(2) İzin verilen her karantina tesisine bir kayıt numarası verilir.

(3) Bakanlık, izinli karantina tesislerinin yeni ve güncel listesini kamunun erişimine sunar.

Karantina tesisleri izinlerinin askıya alınması ve iptali

MADDE 29 – (1) Bir karantina tesisinde, Liste 2 hastalıklarının varlığına ilişkin şüphe duyulduğuna dair bildirim alması halinde, yetkili otorite:

a) Tesisin iznini askıya alır.

b) Şüphenin doğrulanması veya bertaraf edilmesi için gerekli olan tedbirleri 39 uncu maddenin ikinci fıkrasına göre alır.

(2) Birinci fıkraya göre verilen askıya alma kararı aşağıda belirtilen koşullardan biri sağlanıncaya kadar kaldırılmaz.

a) Liste 2 hastalıklarına ilişkin şüphenin resmi olarak bertaraf edilmiş olması,

b) Liste 2 hastalıklarına yönelik olarak karantina tesisinde uygulanan eradikasyon sürecinin başarıyla tamamlanması ve ilgili karantina birimlerinin temizlenip dezenfekte edilmesi.

(3) Bir karantina tesisinin izni, tesisin 28 inci maddede belirtilen koşullara uygunluğunun sona ermesi halinde Yetkili Otorite tarafından iptal edilir.

Doğruluk beyanı

MADDE 30 – (1) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanı partilerinin ithalatında, partilerin ülkede karantinaya alınmasında, ithalatçı ya da yetkilisi, karantina tesisinden sorumlu kişi tarafından imzalanan ve su hayvanlarının karantinaya kabul edileceğini doğrulayan yazılı bir doğruluk beyanı sunar.

(2) Birinci fıkrada belirtilen doğruluk beyanı karantina tesisinin kayıt numarasını içerir ve Türkçe olarak hazırlanır.

(3) Birinci fıkrada düzenlenen doğruluk beyanı; sınır kontrol noktasına, partinin varış tarihinden önce ulaştırılır veya su hayvanlarının bu kontrol noktasından serbest dolaşıma salınmasından önce, ithalatçı veya temsilcisi tarafından sınır kontrol noktasına sunulur.

Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının karantina tesislerine doğrudan nakliyatı

MADDE 31 – (1) İthal edilen yetiştiriciliği yapılan su hayvanı partileri, sınır kontrol noktasından ülkede karantinaya alınacağı karantina tesisine nakledilir. Bu nakliyat için taşıt kullanılması halinde, taşıtlar sınır kontrol noktasının resmi veteriner hekimi tarafından kolayca açılmayacak şekilde mühürlenir.

Su hayvanı nakliyatlarının izlenmesi

MADDE 32 – (1) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanı partilerinin ithalatında, partilerin ülkede karantinaya alınmasında,

a) Sınır kontrol noktasının resmi veteriner hekimi, partinin orijin ve varış yerlerini, partinin sınır kontrol noktasına varışından bir çalışma günü önce karantina tesisinin bulunduğu ilin yetkili otoritesine bildirir.

b) Karantina tesisinden sorumlu olan kişi, karantina tesisinin bulunduğu ilin yetkili otoritesini partinin tesise varışından bir çalışma günü önce partinin gelişinden haberdar eder.

c) Karantina tesisinin bulunduğu ilin yetkili otoritesi, kendisini birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen şekilde partinin nakliyatından haberdar etmiş olan sınır kontrol noktasının resmi veteriner hekimini, partinin tesise varışından sonraki üç gün içerisinde bilgisayar sistemi aracılığıyla partinin varışından haberdar eder.

(2) Sınır kontrol noktasının yetkili makamına, bir karantina tesisine götürüleceği bildirilen yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının tahmini varış süresini izleyen üç gün içerisinde varış noktasına gelmediğine dair bir doğrulama ulaşırsa, yetkili otorite uygun şekilde tedbir alır.

Hastalıktan ari bölge veya uygulanması gereken karantina koşulları

MADDE 33 – (1) Vektör türlere ait yetiştiriciliği yapılan su hayvanları ile yabani su hayvanlarının 19 ve 22 nci maddelerde belirtilen hükümlerin sağlanmasında veya ithal edilen bu hayvanların piyasaya arz edilmesi için karantina uygulaması yapılacaksa, partiler aşağıdaki şartlara uygun olacaktır:

a) Karantina dönemi aynı karantina tesisinde uygulanır. Yetiştiriciliği yapılan su hayvanları aşağıda belirtilen karantina hükümlerine tabi tutulur:

1) Duyarlı türler için, 35 inci maddede belirtilen hükümler,

2) Vektör türler için, 36 ncı maddede belirtilen hükümler.

b) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanları, yalnızca yetkili otoritenin yazılı izniyle karantinadan çıkarılır.

Liste 2 hastalıklarına ilişkin şüphe veya doğrulama halinde alınacak tedbirler

MADDE 34 – (1) Karantina sırasında, karantina tesisinde bir ya da birden çok hastalığın varlığından şüphelenilirse, yetkili otorite:

a) 39 uncu maddeye göre uygun numuneleri toplar ve bunların analizini yaptırır.

b) Laboratuvar sonuçları beklenirken, hiçbir hayvanın karantina tesisine giriş ya da çıkış yapılmamasını sağlar.

(2) Karantina sırasında, Liste 2 hastalıklarının doğrulanması halinde, yetkili otorite:

a) Hastalıkların yayılma riskini göz önünde bulundurarak, karantina birimindeki bütün su hayvanlarının tesisten çıkarılmasını ve imha edilmesini sağlar,

b) Karantina birimlerinin temizlenmesini ve dezenfekte edilmesini sağlar,

c) Son temizleme ve dezenfeksiyonu izleyen on beş günlük dönem boyunca, hiçbir hayvanın karantina birimlerine sokulmamasını temin eder,

ç) Karantina birimlerindeki suyun, Liste 2 hastalıklarından sorumlu enfeksiyöz etkenin etkili bir şekilde inaktive edilmesini sağlayacak bir şekilde arıtılmasını sağlar.

(3) Yetkili otorite, su hayvanlarının varış noktasında hastalıklara ilişkin sağlık statüsünü tehlikeye düşürmemesini sağlamak kaydıyla, karantina tesisinde tutulan su hayvanlarının ve bunların ürünlerinin piyasaya arz edilmesine izin verebilir.

Duyarlı türler için karantina hükümleri

MADDE 35 – (1) Balıklar, en az altmış gün boyunca kabuklular, en az kırk gün boyunca, yumuşakçalar, en az doksan gün boyunca karantinada tutulur.

(2) Duyarlı türler için muayene, numune alma, test ve tanı yöntemleri aşağıda belirtilen şekilde gerçekleşir.

a) Liste 2 hastalıklarının oluşmadığını ortaya koymak için, negatif sonuçlar alınıncaya kadar 39 uncu maddede belirtilen muayene, numune alma, test ve tanı süreçleri gerçekleştirilir.

b) Marteilia refrigens enfeksiyonuna duyarlı türlerin karantinaya alındığı haller haricinde, muayene, numune alma, test ve tanı için gözcü su hayvanları kullanılabilir.

c) Yetkili otorite, kullanılacak gözcü su hayvan sayısını; tutulan su hayvanı sayısı, karantina biriminin büyüklüğü ve tanısı konulacak hastalık veya hastalıkların ve türlerin özelliklerini göz önünde bulundurarak belirleyecektir.

ç) Gözcü su hayvanları;

1) Tanısı konulacak hastalığa duyarlı türlerden ve mümkün olduğu hallerde ve yaşam koşullarının da dikkate alınmasıyla, en duyarlı yaşam evrelerinde olacaktır.

2) Tanısı konulacak hastalık veya hastalıklardan arî ilan edilmiş bir bölge ya da bölümden veya ihracatçı bir ülkeden ya da ihracatçı ülkenin bu şartı sağlayan bir kısmından elde edilmiş olacaktır.

3) Tanısı konulacak hastalık veya hastalıklara karşı aşılanmamış olacaktır.

4) Karantinaya alınacak su hayvanları varışlarından hemen önce veya hemen sonra karantina birimine alınır ve tanısı konulacak hayvanlarla temas halinde ve aynı zooteknik ve çevresel koşullar altında tutulur.

(3) Yetkili otorite, karantina koşullarını her bir su hayvanı partisinin karantina döneminin başında ve sonunda denetler. Bu kontrolleri gerçekleştirirken;

a) Liste 2 hastalıklarının laboratuvar ortamında tespitine elverişli çevre koşullarını sağlayıp sağlamadığını denetler,

b) Karantina süresi boyunca ölüm oranı kayıtlarını inceler,

c) Geçerli olduğu durumlarda, karantina birimlerindeki su hayvanlarını kontrol eder.

Vektör türler için karantina hükümleri

MADDE 36 – (1) Vektör türler en az otuz gün boyunca karantinada tutulur. Karantina birimindeki su, günde en az bir kez değiştirilir.

(2) Yetkili otorite, karantina koşullarını her bir su hayvanı partisinin karantina döneminin başında ve sonunda denetler. Bu kontrolleri gerçekleştirirken:

a) Karantina süresi boyunca ölüm oranı kayıtlarını inceler,

b) Geçerli olduğu durumlarda, karantina birimindeki su hayvanlarını kontrol eder.

Karantina tesislerine yönelik yapı ve ekipman koşulları

MADDE 37 – (1) Karantina tesisi, diğer karantina tesisleri, diğer çiftlikler ve diğer yumuşakça yetiştirme alanlarından, yetkili otorite tarafından Liste 2 hastalıklarının epidemiyolojisi dikkate alınarak yürütülen bir risk analizine dayanarak belirlenen uzaklıkta olmalıdır. Ancak, bir karantina tesisi, bir çiftlik ya da yumuşakça yetiştirme alanının içerisinde de bulunabilir.

(2) Karantina birimleri, aralarında su değişiminin mümkün olmayacağı şekilde yapılandırılır. Buna ek olarak, her bir birimin su çıkış sistemi, aynı çiftlik ya da yumuşakça yetiştirme alanı içerisindeki karantina birimleri veya diğer birimler arasında olası her türlü çapraz bulaşmayı önleyecek şekilde tasarlanmalıdır.

(3) Karantina birimlerinin su kaynağı, Liste 2 hastalıklarından arî olmalıdır.

(4) Karantina birimlerinin tahliye sistemi Liste 2 hastalıklarından arî ilan edilmiş ya da bu hastalıklar açısından bir gözetim veya eradikasyon programına tabi olan bir bölüm veya bölgede yer alıyorsa, yetkili otorite tarafından onaylanmış bir çıkış suyu arıtma sistemine sahip olması gerekir. Çıkış suyu arıtma sistemi:

a) Karantina biriminde oluşan bütün çıkış sularını ve atıkları, Liste 2 hastalıklarından sorumlu enfeksiyöz etkeninden etkili olarak inaktive edecek bir şekilde arıtım yapılır,

b) Devamlı işletim ve eksiksiz muhafaza sağlamak için, arıza emniyetli yedek mekanizmalarla donatılır.

(5) Karantina birimleri, Liste 2 hastalıklarını yayabilecek diğer hayvanlarla teması engelleyecek şekilde yapılandırılır.

(6) Bütün ekipmanlar temizlenebilecek ve dezenfekte edilebilecek şekilde yapılandırılır ve temizleme ile dezenfeksiyon için uygun ekipmanlar hazır bulundurulur.

(7) Karantina tesisinin ve farklı birimlerinin bütün girişlerinde ve çıkışlarında hijyen bariyerleri kurulur.

(8) Farklı karantina birimleri arasında çapraz bulaşmayı engellemek için, karantina tesisinin her bir karantina birimi kendi ekipmanına sahip olur.

Yönetim koşulları

MADDE 38 – (1) Karantina tesisinin su hayvanı üretim tesisi işletmecisi, sözleşme veya hukuki dayanak yoluyla, bir veteriner hekim veya su ürünleri mühendisi hizmetlerinden yararlanır.

(2) Karantinaya alınan her bir su hayvanı partisi için:

a) Karantina birimi temizlenmeli ve dezenfekte edilmeli ve birime, yeni bir partinin getirilmesinden önce en az yedi gün herhangi bir su hayvanı sokulmamalıdır.

b) Karantina dönemi, son su hayvanı partisi birime alınana kadar başlatılamaz.

(3) Gelen ve giden partiler arasında çapraz bulaşmayı önlemek için uygun tedbirler alınır.

(4) Karantina tesisine yetkisiz kişiler giremez.

(5) Karantina tesisine giren kişiler, ayakkabılar dâhil olmak üzere, koruyucu kıyafet giymek zorundadır.

(6) Kişiler veya ekipmanlar arasında, karantina tesisleri veya karantina birimleri arasında ya da karantina tesisleri ile çiftlikler ya da yumuşakça yetiştirme alanları arasında bulaşmaya neden olabilecek herhangi bir temas gerçekleşemez.

(7) Teslimden sonra, tanklar, konteynırlar ve su dâhil olmak üzere, nakliye taşıtları ve ekipmanları, Liste 2 hastalıklarından sorumlu enfeksiyöz etkeninden etkili bir şekilde inaktive edecek şekilde arıtılır.

(8) Ölü su hayvanları ve klinik hastalık belirtileri sergileyen su hayvanları, bir veteriner hekim tarafından klinik açıdan muayene edilmeli ve ölü su hayvanları ile klinik hastalık belirtileri sergileyen su hayvanlarından temsili örnekler, yetkili otorite tarafından görevlendirilen bir laboratuvarda muayeneden geçirilir.

(9) Gerekli muayene, numune alma ve tanı yöntemleri, yetkili otorite işbirliği içerisinde ve yetkili otoritenin denetimi altında uygulanır.

(10) 10 uncu maddede düzenlenen kayıt yükümlülüklerine ek olarak, karantina tesisinde aşağıdakilerin kaydı tutulur:

a) Personel giriş-çıkışı,

b) Gelen suların ve atık suların uygun şekilde arıtımı,

c) Karantina sürecini etkileyen elektrik kesintileri, bina hasarları veya şiddetli hava koşulları gibi her türlü sıra dışı koşullar,

ç) Test için sunulan numunelerin tarihleri ve sonuçları.

Su hayvanlarında muayene, numune alma, test ve tanı

MADDE 39 – (1) Yetkili otorite su hayvanlarına yönelik muayene, numune alma, test ve tanı işlemleri, Liste 2 hastalıklarının laboratuvar ortamında tespitine elverişli çevre koşullarını, karantina tesisinde karantina döneminin başından sonuna kadar korunmasını sağlayacak şekilde yürütür.

(2) Yetkili otorite karantina sırasında, aşağıdaki su hayvanlarından karantina döneminin bitiş tarihinden on beş gün önce numune alır.

a) Gözcü su hayvanlarının kullanıldığı durumlarda, bu hayvanların her birinden numune alır.

b) Gözcü su hayvanlarının kullanılmadığı durumlarda, prevalansı % 10 ise, on hayvandan az olmamak üzere % 95 güven aralığıyla Liste 2 hastalıklarının tespitini sağlayacak sayıda su hayvanından numune alır.

(3) Muayene, numune alma, test ve teşhis işlemleri OIE su hayvanlarına yönelik tanısal test kılavuzunun son sürümü ve konu ile ilgili Avrupa Birliği direktiflerine uygun olarak yapılır.

ALTINCI BÖLÜM

Su Hayvanlarında Görülen Hastalıkların İhbarı ve Asgari Kontrol Tedbirleri

Hastalık ihbarı

MADDE 40 – (1) Ek-2’de listelenen bir hastalığın varlığından şüphe duyulması için herhangi bir sebebin bulunması ya da hastalığın yetiştiriciliği yapılan su hayvanları arasında var olduğunun doğrulanması halinde, bu şüphe ve doğrulama yetkili otoriteye, yetkili otorite tarafından Bakanlığa gecikmeksizin bildirilir. Ayrıca, yetiştiriciliği yapılan su hayvanları arasında ölüm oranının giderek artması durumunda, daha ileri incelemeler için ölümlerin yetkili otoriteye veya özel bir veteriner hekime gecikmeden bildirilmesi gerekir.

(2) İşletme sahibi ve su hayvanlarıyla ilgilenen kişiler, hayvanlara nakil sırasında eşlik eden kişiler, su hayvanlarına yönelik sağlık hizmetlerinde görev yapan veteriner hekimler ve diğer uzmanlar, resmi veteriner hekimler, veteriner veya diğer resmi ya da özel laboratuvarların uzman personelleri ve duyarlı türlere ait su hayvanlarıyla veya bu tür hayvanların ürünleriyle meslek ilişkisi bulunan diğer tüm kişiler birinci fıkrada belirtilen hususları bildirmekle yükümlüdür.

(3) Bakanlık, Ek-2’de yer alan herhangi bir hastalığın çıkış ve sönüşünü, yirmi dört saat içerisinde Avrupa Birliği komisyonuna gerekli bildirimleri yapar.

Hastalık şüphesi

MADDE 41 – (1) Ek-1’de yer alan A bölümünde belirtilen kategori 1 veya 3’e giren bir sağlık statüsüne sahip bölge veya bölümlerde Ek-2’de belirtilen bir hastalıktan şüphe duyulması durumunda;

a) Yetkili otorite, uygun numuneleri alır ve 65 inci maddede belirtilen bir laboratuvara gönderir;

b) Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen incelemenin sonuçları beklenirken yetkili otorite:

1) Hastalık şüphesi bulunan çiftlik veya yumuşakça yetiştirme alanını resmi gözetim altına alır ve hastalığın diğer su hayvanlarına yayılmasını önlemek için ilgili kontrol tedbirleri alır.

2) Yetkili otorite tarafından aksine izin verilmedikçe, hastalık şüphesi bulunan ilgili çiftliğe veya yumuşakça yetiştirme alanına yetiştiriciliği yapılan hiçbir su hayvanının giriş-çıkışına izin verilmez.

3) 42 nci maddede belirtilen epizootik inceleme başlatılır.

Epizootik inceleme

MADDE 42 – (1) Ek-2’de yer alan Liste 1’de belirtilen bir hastalık veya Ek-1’de yer alan A bölümünde belirtilen kategori 1 veya 3’e giren bir sağlık statüsüne sahip bölge veya bölümlerde, 41 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen inceleme sonucunda Ek-2’de belirtilen bir hastalığın varlığının tespit edilmesi halinde, yetkili otorite 41 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (3) numaralı alt bendine uygun olarak bir epizootik inceleme başlatır.

(2) Birinci fıkrada belirtilen epizootik inceleme aşağıdaki amaçlarla yürütülür:

a) Bulaşmanın olası kaynağını ve yollarını belirlemek,

b) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının 40 ıncı maddede belirtilen şüphe ihbarından önceki dönem içerisinde çiftliği veya yumuşakça yetiştirme alanını terk edip etmediğini araştırmak,

c) Hastalığın diğer çiftliklere de yayılıp yayılmadığını incelemek.

(3) Yetkili otorite, birinci fıkrada belirtilen epizootik inceleme sonucunda, hastalığın bir ya da birden fazla çiftliğe, yumuşakça yetiştirme alanına veya çevrili olmayan sulara bulaşmış olabileceğini belirlerse, bu çiftlik, yumuşakça yetiştirme alanı veya çevrili olmayan sularda 41 inci maddede belirtilen tedbirleri uygular.

(4) Geniş su tutma alanları veya kıyısal alanlarda, yetkili otorite daha az geniş bir alanın hastalığın yayılmamasını sağlamaya yeterli olduğunu tespit ederse, 41 inci maddenin uygulanmasını enfeksiyon şüphesi taşıyan çiftliğin veya yumuşakça yetiştirme alanının çevresindeki daha az geniş bir alanla kısıtlamaya karar verebilir.

(5) Ayrıca hastalık ile ilgili olarak elde edilen bulgular komşu ülkeler için epidemiyolojik açıdan önem taşıyorsa, hastalık çıkışının gecikmeden ilgili komşu ülkeye bildirimi Bakanlık tarafından yapılır.

Kısıtlamaların kaldırılması

MADDE 43 – (1) 41 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen inceleme sonucunda hastalık varlığının belirlenememesi halinde, yetkili otorite aynı fıkranın (b) bendinde belirtilen kısıtlamaları kaldırır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Liste 1 Hastalıklarının Doğrulanması Halinde Alınacak Asgari Kontrol Tedbirleri

Genel tedbirler

MADDE 44 – (1) Hastalık çıkması durumunda yetkili otorite;

a) Çiftlik veya yumuşakça yetiştirme alanını resmi olarak hastalıklı alan ilan eder.

b) Hastalıklı alan ilan edilen çiftlik veya yumuşakça yetiştirme alanının etrafında birer koruma bölgesi ve gözetim bölgesi dâhil olmak üzere, hastalığa uygun bir muhafaza alanı oluşturur.

c) Muhafaza alanı içerisine stok desteği amacı dahi olsa herhangi bir yetiştiriciliği yapılan su hayvanının, bu alanın içine alınmamasını veya bu alandan dışarı hareket ettirilmemesini sağlar.

ç) Muhafaza alanında, hastalığın daha fazla yayılması açısından bir risk oluşturmayacaksa su hayvanlarının alanın içine alınmasına veya bu alandan dışarı çıkarılmasına izin verir.

d) Hastalığın daha fazla yayılmasını önlemek için gerekli olan her türlü ilave tedbirleri alır.

Hasat ve ileri işleme

MADDE 45 – (1) Ticari boyuta ulaşan ve herhangi bir klinik hastalık belirtisi göstermeyen yetiştiriciliği yapılan su hayvanları, insan tüketimi veya ileri işleme için yetkili otoritenin gözetiminde hasat edilir.

(2) Hasat, dağıtım merkezlerine veya arıtma merkezine sokma, ileri işleme ve yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının gıda zincirine giriş amacıyla hazırlanmasında uygulanan ilgili diğer işlemler, hastalığa neden olan patojenin yayılmasını önleyici koşullar altında yapılır.

(3) Dağıtım merkezleri, arıtma merkezleri veya benzeri işletmeler, hastalıktan sorumlu olan patojeni inaktive eden bir atık arıtım sistemiyle donatılır veya atıklar, doğal sulara hastalık bulaşma riskini kabul edilebilir bir düzeye indiren diğer arıtma türlerine tabi tutulur.

(4) İleri işleme, Bakanlıkça ruhsatlandırılmış işleme tesislerinde gerçekleştirilir.

Uzaklaştırma ve bertaraf etme

MADDE 46 – (1) Hem ölü balık ve yumuşakçalar hem de klinik hastalık belirtileri gösteren canlı balık ve yumuşakçalar 24/12/2011 tarihli ve 28152 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliğinde belirtilen hükümlere göre mümkün olan en kısa sürede 57 nci maddede sunulan acil eylem planına göre yetkili otoritenin gözetimi altında ortamdan uzaklaştırılır ve imhası sağlanır.

(2) Ticari boyuta ulaşmamış olan ve klinik hastalık belirtileri göstermeyen yetiştiriciliği yapılan su hayvanları, üretim tipinin ve bu hayvanların hastalığın daha fazla yayılması açısından doğurduğu risk göz önünde bulundurularak, İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliğinde belirtilen hükümlere göre uygun bir süre içerisinde ortamdan uzaklaştırılır ve imha edilir.

Dinlendirme ve boş bırakma

MADDE 47 – (1) Mümkün olan her durumda, hastalıklı çiftlikler veya yumuşakça yetiştirme alanları, boşaltıldıktan ve uygun olduğu durumlarda, temizlenip dezenfekte edildikten sonra uygun bir dinlendirme döneminden geçirilir. Hastalığa duyarlı olmayan yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının yetiştirildiği çiftlikler ile yumuşakça yetiştirme alanları için, dinlendirme dönemine ilişkin kararlar, yapılacak bir risk analizine bağlı olarak belirlenir.

Su hayvanlarının korunması

MADDE 48 – (1) Yetkili otorite, hastalıkların diğer su hayvanlarına yayılmasını önlemek için gereken tedbirleri alır.

Tedbirlerin kaldırılması

MADDE 49 – (1) Yetkili otorite tarafından 7 nci bölümde belirtilen tedbirler, eradikasyon tedbirleri alınıncaya ve muhafaza alanında hastalık ve hastalıktan etkilenen su ürünleri yetiştiricilik işletmelerinin türleri için uygun numune alma ve gözetim çalışmalarından negatif sonuçlar alınıncaya kadar uygulanır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Liste 2 Hastalıklarının Doğrulanması Halinde Alınacak Asgari Kontrol Tedbirleri

Hastalıktan ari bölge veya bölümde alınacak tedbirler

MADDE 50 – (1) Liste 2 Hastalıklarının, bu hastalıktan arî olduğu bildirilmiş bir bölge veya bölümde doğrulanması halinde aşağıdakilerden biri uygulanır;

a) Yetkili otorite, bu hastalıktan arîlik statüsünü yeniden kazandırmak için 7 nci Bölümde sunulan tedbirleri uygular.

b) Yetkili otorite 54 üncü maddeye uygun bir eradikasyon programı hazırlar.

(2) Yetkili otorite, ortamdan uzaklaştırılması ve imhası gereken yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarına 7 nci bölümde belirtilen tedbirlerin uygulanmasına karar verirse, klinik olarak sağlıklı hayvanların insan tüketimi için kesime gönderilmeden önce piyasa boyutuna kadar büyütülmesine veya hastalıklı diğer bir bölgeye veya bölüme taşınmasına izin verebilir. Bu tür durumlarda, hastalığın daha fazla yayılmasını azaltacak ve yayılmayı mümkün olduğu kadar önleyecek tedbirler alınır.

(3) İlgili işletmenin hastalıktan arîlik statüsünü geri almak istemediği durumlarda 51 inci madde uygulanır.

Hastalıktan arîlik statüsüne sahip olmayan bir bölge veya bölümde alınacak tedbirler

MADDE 51 – (1) Liste 2 Hastalıklarının, hastalıktan arîlik statüsüne sahip olmayan bir bölge veya bölümde doğrulanması durumunda, Yetkili otorite bu hastalığı kontrol altına almak için aşağıda belirtilen asgari tedbirleri uygular;

a) Çiftlik veya yumuşakça yetiştirme alanını hastalıklı alan ilan eder.

b) Hastalıklı alan ilan edilen çiftlik veya yumuşakça yetiştirme alanının etrafında birer koruma bölgesi ve gözetim bölgesi dâhil olmak üzere, hastalığa uygun bir muhafaza alanı oluşturur.

c) Yetiştiriciliği yapılan su hayvanlarının muhafaza alanının dışına hareketleri, yalnızca 14 üncü maddenin ikinci fıkrasına göre çiftliklere veya yumuşakça yetiştirme alanlarına sokulmasıyla veya 45 inci maddenin birinci fıkrasına göre insan tüketimi için hasat edilmesi ve kesilmesi ile olabilir.

ç) İşletmenin üretim tipi ve işletmedeki ölü hayvanların hastalığın daha fazla yayılması açısından doğurduğu riski göz önünde bulundurularak, uygun bir süre içinde, İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliğinde belirtilen hükümlere uygun olarak ve 57 nci maddede belirtilen acil eylem planına göre ortamdan uzaklaştırır ve imha eder.

Yabani su hayvanlarında hastalıkların kontrolü

MADDE 52 – (1) Yabani su Liste 1 hastalıklarına yakalandığı veya yakalandığından şüphelenildiği durumlarda, yetkili otorite hastalığın durumunu izleyerek hastalığı azaltmak ve daha da yayılmasını mümkün olduğu kadar önlemek için tedbir alır.

(2) Hastalıktan arîlik statüsüne sahip bir bölge veya bölümde yabani su hayvanlarının Liste 2 hastalıklarına yakalandığı veya yakalandığından şüphelenildiği durumlarda, yetkili otorite durumu izleyerek ve hastalığı azaltmak ve daha da yayılmasını mümkün olduğu kadar önlemek için tedbir alır.

Yeni görülen hastalıklar

MADDE 53 – (1) Yetkili otorite yeni görülen bir hastalığı kontrol altına almak ve eğer hastalık su hayvanlarının sağlık durumunu tehlikeye düşürme potansiyeline sahipse, bu hastalığın yayılmasını önlemek için uygun tedbirler alır.

(2) Yeni bir hastalığın ortaya çıkması durumunda, hastalık ile ilgili olarak elde edilen bulgular komşu ülkeler için epidemiyolojik açıdan önem taşıyorsa, hastalık çıkışının gecikmeden ilgili komşu ülkeye bildirimi Bakanlık tarafından yapılır.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Kontrol Programları ve Aşılama

Gözetim ve eradikasyon programlarının hazırlanması

MADDE 54 – (1) Yetkili otorite, hastalıklı olduğu düşünülmeyen ama Ek-2’de yer alan Liste 2’de belirtilen hastalıklardan bir veya birden çoğundan Ek-1’de yer alan A bölümünde belirtilen kategori 3’e uygun arîlik statüsüne sahip olmayan bir bölge veya bölümde bu hastalıklardan biri veya birden çoğu için hastalıktan arîlik statüsü verilmek üzere bir gözetim programı hazırlar.

(2) Liste 2 hastalıklarından biri veya birden fazlasının görüldüğü Ek-1’de yer alan A bölümünde belirtilen kategori 5’e uygun bir bölge veya bölümde, bu hastalıklardan biri veya birden fazlası için yetkili otorite bir eradikasyon programı oluşturur.

Programların içeriği

MADDE 55 – (1) Programlar, asgari olarak aşağıdaki koşulları içermelidir.

a) Hastalığın programın başlatılmasından önceki epidemiyolojik durumuyla ilgili bir açıklama,

b) Programın tahmini maliyetleri ve beklenen faydalarının bir analizi,

c) Programın muhtemel süresi ve programın tamamlanma tarihine kadar ulaşılacak amaç,

ç) Programın uygulanacağı coğrafi ve idari alanın içerik ve sınırlar açısından tanımlaması.

Programların uygulama dönemi

MADDE 56 – (1) Programlar, aşağıdaki koşullar gerçekleştirilene kadar devam eder:

a) 45 inci maddede belirtilen gerekliliklerin yerine getirilmiş olması ve bölge veya bölümün hastalıktan arî ilan edilmesi,

b) Programın, amacına hizmet etmediği noktada Bakanlık tarafından geri çekilmesi.

(2) Program birinci fıkranın (b) bendine göre geri çekilirse, programın geri çekildiği tarihten itibaren 51 inci maddede belirtilen muhafaza tedbirleri uygulanır.

Yeni ve liste I hastalıklarına yönelik acil eylem planı

MADDE 57 – (1) Bakanlık hastalık çıktığında farkındalığını arttırmak ve hastalığa hazırlığı yüksek düzeyde tutmak ve çevresel koruma temin etmek için gerekli olan ulusal tedbirleri belirleyen bir acil eylem planı oluşturur.

(2) Acil eylem planıyla:

a) Bir salgının hızlı ve etkili eradikasyonu için gerekli olan olanaklara, ekipmana, personele ve diğer uygun materyallere erişimi sağlanır.

b) Uygun olduğu hallerde, acil eylem aşılaması için gerekli olduğu düşünülen aşı gereklilikleri ve aşılama koşulları açıklanır.

(3) Acil eylem planları hazırlanırken 58 inci maddede belirtilen kriterler ve gereklilikler göz önünde bulundurulur.

(4) Acil eylem planları beş yılda bir güncelleştirilir.

(5) Acil eylem planı, yeni görülen hastalıkların ve Liste 1 hastalıklarının salgınlarında uygulanır.

Acil eylem planlarına ilişkin kriter ve gereklilikler

MADDE 58 – (1) Bakanlık;

a) Acil eylem planlarının uygulanması ve hızlı ve başarılı bir eradikasyon kampanyasının uygulamaya konması için gerekli olan yasal yetkilerin temin edilmesini sağlar.

b) Liste 1 hastalıklarına karşı mücadelenin bütün boyutlarıyla ele alınması için acil eylem fonlarına, bütçe olanaklarına ve mali kaynaklara erişim sağlar.

c) Liste 1 hastalıklarıyla veya yeni görülen hastalıklarla başa çıkmak için hızlı ve etkili bir karar verme süreci sağlamak amacıyla bir emir komuta zinciri oluşturur, kontrol stratejilerinin genel yönetimi, merkezi bir karar verme biriminin sorumluluğunda olur.

ç) Liste 1 hastalıklarının veya yeni görülen hastalıkların ortaya çıkması halinde, yerel hastalık kontrol merkezlerini en kısa sürede kurmak için hazır olması ve yerel düzeyde hastalık kontrol ve çevre koruma tedbirleri uygulayabilmesi için ayrıntılı planlar hazırlar ve erişime sunar.

d) Veteriner ve çevre koruma konularına ilişkin eylemlerin uygun şekilde koordine edilmesini sağlamak üzere, yetkili otoriteler ile yetkili çevre otoriteleri ve kuruluşları arasında işbirliği sağlar.

e) Personel, ekipman ve laboratuvar kapasitesi dâhil olmak üzere, hızlı ve etkili bir kampanya sürdürebilmek için yeterli kaynaklar temin eder.

f) Liste I hastalıklarıyla veya yeni görülen hastalıklarla başa çıkmak için uygulanacak bütün eylem, prosedür, talimat ve kontrol tedbirlerinin ayrıntılı, kapsamlı ve uygulamaya yönelik açıklamalarını içerecek güncel bir işletim el kitabı hazırlar ve erişime sunar.

g) Uygun olduğu durumlarda, acil eylem aşılamalarına yönelik ayrıntılı planlar hazırlar ve erişime sunar.

ğ) Personelin gerçek zamanlı uyarı egzersizlerinde epizootik hastalıkların klinik belirtileri, epidemiyolojik olarak incelenmesi ve kontrolü konulu eğitimler ile kurumlara, çiftçilere ve veteriner hekimlere yönelik devamlı hastalık farkındalığı kampanyaları sağlamak üzere iletişim becerileri konulu eğitimlere düzenli olarak katılmalarını sağlar.

h) Kısa bir süre içerisinde ortaya çıkan çok sayıda mihrakın kontrol edilmesi için gerekli olan kaynakların göz önünde bulundurulduğu acil eylem planları hazırlar.

ı) Veteriner gerekliliklerine istisna olarak, acil eylem planlarını herhangi bir hastalık mihrakı halinde, su hayvanı karkasları veya su hayvanı atıkları için yürütülecek her türlü toplu tasfiyenin çevrenin hasar görmesini önleyecek süreçler veya yöntemler kullanılarak, hayvan ve insan sağlığını tehlikeye atmamasını sağlayacak şekilde hazırlar.

(2) Acil eylem planı özellikle aşağıdaki hususları karşılar:

a) Toprak, hava, yüzey ve yeraltı sularının, bitki ve hayvanların karşılaştığı zararın asgaride tutulması,

b) Gürültü veya kokudan kaynaklı rahatsızlığın asgaride tutulması,

c) Doğanın veya özel öneme sahip yerlerin karşılaşacağı ters etkilerin asgaride tutulması.

(3) Acil eylem planları, bir mihrak halinde hayvan karkaslarının ve hayvan atıklarının arıtımı veya tasfiyesi için uygun sahaların ve görevlerin tespitini de kapsar.

Aşılama

MADDE 59 – (1) 53, 54 ve 57 nci maddelere göre onaylanmadığı sürece, Liste 1 hastalıklarına karşı aşılama yapılmaz.

(2) 60 ıncı maddeye göre hastalıklardan arî ilan edilen veya 54 üncü maddenin birinci fıkrasına uygun şekilde onaylanmış bir gözetim programı kapsamında olan bölgelerin herhangi bir bölümünde Liste 2 hastalıklarına karşı aşılama yapılmaz.

(3) Hastalıktan ari ilan edilmeyen veya 54 üncü maddenin ikinci fıkrasına uygun şekilde onaylanmış bir eradikasyon programı kapsamında olan bölgelerin herhangi bir bölümünde Liste 2 hastalıklarına karşı aşılama yapılır.

(4) Aşılama programlarında Bakanlıktan onaylı aşılar kullanılır.

(5) Birinci ve ikinci fıkralar, kontrollü koşullar altında aşı geliştirme ve test etme amaçlarıyla gerçekleştirilen bilimsel çalışmalar için geçerli olmayacaktır. Bu tür çalışmalar sırasında, yetkili otorite diğer su hayvanlarının çalışmalar çerçevesinde yürütülen aşılamanın yan etkilerine karşı korunması için uygun önlemlerin alınmasını sağlar.

ONUNCU BÖLÜM

Hastalıktan Arilik Statüsü

Hastalıktan arîlik

MADDE 60 – (1) Bakanlık aşağıda belirtilen şartların birini karşılaması durumunda ülkenin tamamını Liste 2 hastalıklarının bir veya birden fazlası için arî ilan edebilir:

a) Bölgede hastalıklara duyarlı hiçbir türün bulunmaması,

b) Patojenin ülkenin su kaynaklarında yaşayamayacağının tespit edilmesi,

(2) Bakanlık, komşu ülkelerle paylaşılan su tutma alanlarını hastalıktan ari ilan edemediği durumlarda, ülkede hastalığın pasif olarak yayılmasını önleyecek şekilde uygun tampon alanlar oluşturur.

(3) Aşağıda belirtilen koşullardan birini sağlayan bir bölge veya bölüm Liste 2 hastalıklarının bir veya birden fazlası için Bakanlık tarafından arî ilan edilebilir:

a) Bölgede veya bölümde ya da varsa, su kaynağında, hastalıklara duyarlı hiçbir türün bulunmaması,

b) Patojenin bölgede veya bölümde ve varsa, su kaynaklarında yaşayamayacağının tespit edilmesi,

c) Bölge veya bölümün 45 inci maddede belirtilen koşulları karşılaması.

Hastalıktan arî bölge veya bölüm

MADDE 61 – (1) Belirlenen bölgenin coğrafi sınırları bir harita üzerinde açıkça belirtilir. Yetkili otorite;

a) Duyarlı türlerin bulunduğu fakat hastalığın klinik belirtilerine elverişli koşullara karşın, hastalıktan arîlik statüsü için yapılan başvurunun tarihinden önce en az on yıllık bir sürede hastalık vakasının gözlemlenmediği bir bölgeyi hastalıktan arî kabul eder.

b) Bilinen son hastalık oluşumunun hastalıktan arilik statüsüne yönelik başvurunun tarihinden on yıl önce görüldüğü veya hedefe yönelik gözetimden önceki enfeksiyon statüsünün, klinik belirtilerin ortaya çıkmasına elverişli koşulların bulunmaması gibi sebeplerden dolayı bilinmiyorsa, hastalıktan ari kabul eder.

c) Bir izleme programı yürütürken uygun bir tampon bölge oluşturur. Tampon bölgelerin sınırlarını, hastalıktan arî bölgenin pasif hastalık girişinden koruyacak şekilde düzenler.

(2) Belirli bir hastalıkla ilgili sağlık statüsünün, çevreleyen doğal suların hastalığa ilişkin sağlık statüsüne bağlı olduğu bir ya da birden çok çiftlikten veya yumuşakça yetiştirme alanından oluşan bölümler;

a) Bir bölüm bir ya da daha fazla çiftlikten veya çiftliklerden ya da yumuşakça yetiştirme alanlarından oluşan bir grup veya kümeden oluşabilir ve bu çiftlik, grup veya kümeler, bölümü oluşturan bütün çiftliklerin ortak bir biyogüvenlik sistemi dâhilinde olması koşuluyla, coğrafi konumları ve diğer çiftlik grup veya kümelerinden uzaklıkları sebebiyle tek bir epidemiyolojik birim olarak kabul edilir. Bir bölümün coğrafi sınırları, bir harita üzerinde açıkça belirtilecektir.

b) Duyarlı türlerin bulunduğu fakat hastalığın klinik belirtilerine elverişli koşullara karşın, hastalıktan arilik statüsü için yapılan başvurunun tarihinden önce en az on yıllık bir sürede hastalık vakasının gözlemlenmediği bir bölüm, birinci fıkrada belirtilen gerekliliklere gerekli değişikliklerin yapılması koşuluyla uygunluk sağlarsa hastalıktan ari kabul edilir.

c) Bilinen son hastalık oluşumunun hastalıktan arilik statüsüne yönelik başvurunun tarihinden on yıl önce görüldüğü veya hedefe yönelik gözetimden önceki enfeksiyon statüsünün, klinik belirtilerin ortaya çıkmasına elverişli koşulların bulunmaması gibi sebeplerden dolayı bilinmediği bir bölüm, hastalıktan ari kabul edilebilir.

ç) Bir bölümdeki her bir çiftlik veya yumuşakça yetiştirme alanı, hastalık oluşumunu önlemek için gerek görüldüğü durumlarda, yetkili otorite tarafından uygulamaya konulan ilave tedbirlere tabi olacaktır. Bu tür tedbirler, bölümün etrafında bir izleme programının yürütüleceği bir tampon bölgenin oluşturulması ve olası patojen taşıyıcılara veya vektörlere karşı ilave korumanın sağlanmasını kapsar.

(3) Belirli bir hastalıkla ilgili sağlık statüsünün, çevreleyen doğal suların hastalığa ilişkin sağlık statüsüne bağlı olduğu bir ya da daha fazla bireysel çiftlikten oluşan bölümler; Bir bölüm çevresindeki suların hayvan sağlığı statüsünden etkilenmediği için, tek bir epidemiyolojik birim olarak kabul edilebilecek bireysel bir çiftlik veya bölümdeki her bir çiftliğin dört ve yedinci fıkralarda belirtilen kriterlere uygun olduğu fakat hayvanların çiftlikler arasında hareket etmesinden dolayı, bütün çiftliklerin ortak bir biyogüvenlik sistemine ait olması kaydıyla, tek bir epidemiyolojik birim olarak kabul edilen birden fazla çiftlikten oluşur.

(4) Bir bölüme, hastalık riskini kabul edilebilir bir düzeye indirmek amacıyla ilgili patojeni inaktive eden bir su arıtma tesisi aracılığıyla veya doğrudan bir kuyu, sondaj deliği veya kaynaktan su temin edilir. Bu su kaynağı çiftliğin dışında yer aldığı durumlarda, su doğrudan çiftliğe verilir ve bir boru aracılığıyla kanalize edilir.

(5) Su hayvanlarının çevredeki suyollarından, bir bölüm içerisindeki çiftliklere girmesini önlemek için doğal veya yapay bariyerler oluşturulur.

(6) Uygun olduğu durumlarda bölüm, çevredeki suyollarından gelen suyun neden olabileceği taşmalara ve sızıntılara karşı korunur.

(7) İkinci fıkranın (ç) bendinde, hastalık oluşumunu önlemek için gerek görüldüğü durumlarda, ilave tedbirler alınır. Bu tür tedbirler ile bölümün etrafında bir izleme programının yürütüleceği bir tampon bölgenin oluşturulması ve olası patojen taşıyıcılara veya vektörlere karşı ilave koruma sağlanır.

(8) Faaliyete giren ya da faaliyetlerini tekrar başlatan bireysel çiftliklere yönelik özel hükümler aşağıda belirtilmiştir.

a) Üçüncü ve yedinci fıkralarda yer alan gereklilikleri karşılayan fakat hastalıktan arî bir bölümden alınan su hayvanlarıyla faaliyete giren yeni bir çiftlik, yetkilendirme için gerekli olan numune alma sürecinden geçmeksizin hastalıktan arî olarak kabul edilir.

b) Bir aradan sonra hastalıktan arî ilan edilen bir bölümden alınan su hayvanlarıyla faaliyete tekrar giren ve üçüncü ile yedinci fıkralarda yer alan gereklilikleri karşılayan bir çiftlik, aşağıdaki koşulların sağlanması kaydıyla yetkilendirme için gerekli olan numune alma sürecinden geçmeksizin hastalıktan arî olarak kabul edilir.

1) Çiftliğin son dört yıllık faaliyetlerine ilişkin sağlık geçmişinden haberdar olması; ancak, çiftlik dört yıldan az bir süredir faaliyet göstermekteyse, fiili faaliyet dönemi göz önünde tutulur.

2) Çiftliğin Ek-2’de listelenen hastalıklar açısından herhangi bir hayvan sağlığı tedbirine tabi tutulmamış olması ve çiftlikte, hastalıklarda herhangi bir öncünün gözlemlenmemiş olması gerekir.

3) Su hayvanı, yumurta veya gametlerin çiftliğe getirilmesinden önce, çiftliğin temizlenmesi, dezenfekte edilmesi ve gerektiği ölçüde dinlendirme döneminden geçirilmesi gerekir.

Hastalıktan arî bölge veya bölümlere ilişkin listeler

MADDE 62 – (1) Bakanlık tarafından hastalıktan arî ilan edilmiş bölge ve bölümlerin güncel bir listesi oluşturulur ve saklanır. Bu listeler, kamunun erişimine sunulur.

Hastalıktan arîlik statüsünün korunması

MADDE 63 – (1) 60 ıncı maddeye uygun şekilde Liste 2 hastalıklarından birinden veya birden fazlasından arî ilan edilen bölge veya bölümün, hastalığın klinik belirtilerine neden olan koşulların varlığını sürdürmesi ve bu Yönetmeliğin ilgili hükümlerinin uygulanmasını takiben yetkili otorite tarafından, hedefli gözetim çalışmaları sonlandırılabilir ve hastalıktan arîlik statüsü korunabilir.

Hastalıktan arîlik statüsünün askıya alınması ve yeniden verilmesi

MADDE 64 – (1) Yetkili otorite;

a) Hastalıktan arî bir bölge veya bölüm olarak statünün korunması için gerekli olan koşullardan herhangi birinin ihlal edildiğini düşünüyorsa, Ek-1’de yer alan A bölümünde belirtildiği üzere hastalık açısından daha yüksek bir sağlık statüsüne sahip olan bölge veya bölümlerden yapılan duyarlı tür ve vektör tür ticaretini askıya alır ve 41, 42, 43, 50 ve 51 inci maddelerde yer alan hükümleri uygular.

b) 42 nci maddenin birinci fıkrasında düzenlenen epizootik inceleme sonucunda, şüphe edilen ihlalin gerçekleşmemiş olduğunu doğrularsa, bölge veya bölüme hastalıktan arîlik statüsünü geri verir.

c) Epizootik inceleme sonucunda, enfeksiyonun büyük ihtimalle gerçekleşmiş olduğunu doğrularsa, bölge veya bölümün hastalıktan arîlik statüsünü, statünün bildiriminde izlenen prosedüre uygun şekilde geri çeker. Bölge veya bölümün hastalıktan arîlik statüsünü geri kazanması için, 45 inci maddede belirtilen gerekliliklere uygunluğu sağlar.

ONBİRİNCİ BÖLÜM

Yetkili Laboratuvarlar

Ulusal referans laboratuvarlarının işlev ve görevleri

MADDE 65 – (1) Bu Yönetmelik uyarınca görevlendirilen ulusal referans laboratuvarları, kendi sorumluluk alanlarına giren tanı standartlarının ve yöntemlerinin koordinasyonundan sorumlu olur. Ulusal referans laboratuvarları:

a) Ek-2’de belirtilen hastalıklardan herhangi birine ilişkin şüphelerin ortaya çıkması halinde, Uluslararası standart metotlar ile teşhisi yapmak ve durumu Bakanlığa gecikmeksizin bildirmekle yükümlüdür.

b) Ek-2’de belirtilen hastalıklardan herhangi birine ilişkin şüphelerin ortaya çıkması halinde, OIE su hayvanlarına yönelik tanısal test kılavuzunun son sürümü ve konu ile ilgili Avrupa Birliği direktiflerine uygun uluslararası standart metotlar ile teşhisi yapmak ve durumu Bakanlığa gecikmeksizin bildirmekle yükümlüdür.

c) Teşhis tekniklerinde bir örnekliliği sağlamak için bu konuda görev yapan uzmanların eğitimini yapar ve eğitimlerin sürekliliğini sağlar.

ç) Liste 1 hastalıklarının tüm hastalık çıkışları ile Liste II’de belirtilen hastalıkların ilk çıkışlarında ilgili pozitif sonuçlarının teyit edilmesini sağlar.

d) Bakanlıkla düzenli ve açık bir diyalog içinde olur.

e) Bu Yönetmelikte belirtilen farklı deney yöntemlerine yönelik kriterleri göz önünde bulundurarak, bu bendin (1), (2) ve (3) numaralı alt bentlerinde belirtilen Avrupa standartlarına göre çalışır.

1) EN ISO/IEC 17025 Deney ve kalibrasyon laboratuvarlarının yeterliliği için genel şartlar,

2) EN 45002 Deney Laboratuvarlarının değerlendirilmesine yönelik genel kriterler,

3) EN 45003 genel çalışma ve tanıma gerekliliklerini içeren kalibrasyon ve deney laboratuvarları akreditasyon sistemi.

f) e bendinde belirtilen koşulları sağlayan laboratuvarlar akreditasyon kuruluşları tarafından akredite edilir.

g) Uluslararası karşılaştırmalı ve yeterlilik testlerine düzenli olarak katılır ve ulusal düzeyde yeterlilik testleri düzenler.

(2) Birinci fıkranın (e) bendinde belirtilen deney laboratuvarlarının akreditasyonu ve değerlendirilmesi, bireysel testler ya da test grupları üzerinde gerçekleştirilebilir.

(3) İşletimin EN ISO/IEC 17025’e uygunluğunun sağlanmasının uygulama açısından güç olduğu hallerde, birinci fıkranın (e) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilen gereklilikleri karşılamayan laboratuvarları Bakanlık ulusal referans laboratuvarları olarak görevlendirebilir; ancak, bu laboratuvarların ISO 9001 kılavuzlarına uygun bir şekilde kalite güvencesi altında işletilmesi gerekir.

Ulusal referans laboratuvarları

MADDE 66 – (1) Bakanlık, su hayvanları hastalık patojenlerinin tanı ve kimliklendirilmesi amacıyla Ulusal Referans Laboratuvarlarını belirler.

(2) Bu Yönetmeliğin gerekliliklerine uygun olarak etkili bir teşhis hizmeti sağlamak için, ulusal referans laboratuvarları 67 nci maddeye uygun şekilde görevlendirilmiş diğer laboratuvarlarla, OIA ve topluluk referans laboratuvarları ile işbirliğinde bulunur.

(3) Bakanlık, her ulusal referans laboratuvarının bu Yönetmelik açısından gerekli olan laboratuvar incelemelerini gerçekleştirmesi ve 45 inci maddedeki belirtilen işlevlere ve görevlere riayet etmesi için, yeterli düzeyde donatılmasını ve uygun sayıda uzman personelle işletilmesini sağlar.

Diğer laboratuvarların görevlendirilmesi

MADDE 67 – (1) Bakanlık, 65 inci maddede belirtilen tanısal hizmetler için yalnızca aşağıdaki gereklilikleri karşılayan laboratuvarları görevlendirir. Bu laboratuvarlar:

a) Ek-2’de listelenen hastalıklardan herhangi birine ilişkin şüphe olması halinde, durumu gecikmeksizin yetkili otoriteye bildirir.

b) Ulusal referans laboratuvarları tarafından düzenlenen tanısal prosedürlere yönelik karşılaştırmalı deneylere katılır.

c) Bu Yönetmelikte belirtilen farklı deney yöntemlerine yönelik kriterleri göz önünde bulundurur.

ç) Aşağıda belirtilen Avrupa standartlarına göre çalışır.

1) EN ISO/IEC 17025 Deney ve kalibrasyon laboratuvarlarının yeterliliği için genel şartlar,

2) EN 45002 Deney Laboratuvarlarının değerlendirilmesine yönelik genel kriterler,

3) EN 45003 genel çalışma ve tanıma gerekliliklerini içeren kalibrasyon ve deney laboratuvarları akreditasyon sistemi.

d) (ç) bendinde belirtilen koşulları sağlayan laboratuvarlar, akreditasyon kuruluşları tarafından akredite edilir.

(2) Deney laboratuvarlarının akreditasyonu ve değerlendirilmesi bireysel testler ya da test grupları üzerinde gerçekleştirir.

(3) Bakanlık EN ISO/IEC 17025’e uygunluğunun sağlanmasının uygulama açısından güç olduğu durumlarda, yöntemi uygulamayan laboratuvarları görevlendirebilir. Ancak, bu laboratuvarların ISO 9001’e uygun olarak çalışması gerekir.

(4) Bakanlık bu maddede belirtilen gerekliliklerin karşılanmaması durumunda görevlendirmeyi iptal eder.

Teşhis hizmetleri ve muayene metotları

MADDE 68 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre gerçekleştirilecek laboratuvar hizmetleri, bu amaçla Bakanlıkça yetkilendirilmiş laboratuvarlarda gerçekleşir.

(2) Bu maddeye uygun şekilde teşhis hizmetleri için belirlenen laboratuvarlar, 39 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen muayene metotlarını uygular.

ONİKİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 69 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun ilgili hükümlerine göre idari yaptırımlar uygulanır.

Yürürlük

MADDE 70 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 71 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

TOPRAK KİRLİLİĞİNİN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

TOPRAK KİRLİLİĞİNİN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

(31/05/2005   R.G.No: 25831)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; alıcı ortam olarak toprak kirlenmesinin önlenmesi, kirliliğin giderilmesi,  arıtma çamurlarının ve kompostun toprakta kullanımında gerekli tedbirlerin alınması esaslarını sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde ortaya koymaktır.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik, toprak kirliliğine neden olan faaliyetler ile tehlikeli maddeler ve atıkların toprağa deşarjına, atılmasına, sızmasına ve evsel ve kentsel atıksuların arıtılması sonucu ortaya çıkan arıtma çamurlarının ve kompostun; toprağa, bitkiye, hayvana ve insana zarar vermeyecek şekilde, toprakta kontrollü kullanımına ilişkin teknik, idari esasları ve cezai yaptırımları kapsar.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8 inci maddesi ve 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 2 nci ve 9 uncu maddesi gereğince hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,

Kanun: 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununu,

Atık: 2872 sayılı Çevre Kanununa dayanılarak hazırlanan yönetmeliklerle belirlenen;

a) 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinde yer alan, Atık, Atıksu, Endüstriyel Atıksu, Evsel Atıksu, Fekal Atıklar, Organik Atık tanımına giren tüm maddeleri,

b) 14/3/1991 tarihli ve 20814 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinde yer alan, Katı Atık, İri Katı Atık, Evsel Katı Atık (Çöp), Zararlı ve Tehlikeli Atık tanımına giren tüm maddeleri,

c) 20/5/1993 tarihli ve 21586 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde yer alan, Tıbbi Atık, Evsel Nitelikli Atıklar, Enfekte Atık, Patojen Atık ve Patolojik Atık tanımına giren tüm maddeleri,

d) 14/3/2005 tarihli ve 25755 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin  4 üncü maddesinde yer alan Tehlikeli Atık tanımına giren tüm maddeleri,

Ham Çamur:

a) Evsel ya da kentsel atıksuları işleyen arıtma tesislerinden ve evsel ve kentsel atıksulara benzeyen bileşimdeki atık suları arıtan diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurlarını,

b) Fosseptik tanklarından ve evsel ya da kentsel atıksuları arıtmak için kullanılan diğer tesislerden gelen arıtma çamurlarını,

c) (a) ve (b)’de atıfta bulunulanlar dışındaki diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurlarını,

Stabilize Arıtma Çamuru: Fermente edilebilirliğini ve kullanımından kaynaklanan sağlık tehlikelerini önemli ölçüde azaltılmak üzere, biyolojik, kimyasal ya da ısıl işlemden, uzun süreli depolama ya da diğer uygun işlemlerden geçirilmiş arıtma çamurlarını,

Fırın Kuru Toprak: 105 °C fırında kurutularak sabit ağırlığa gelmiş toprak kütlesini,

Gübre: Toprakların verimini yükseltmek, toprak yapısını düzeltmek, ürünün nitelik ve niceliğini artırmak amacıyla toprağa verilen mineral ve organik bitki besinlerini,

Kentsel Atıksu: Evsel atıksu ya da evsel atıksuyun endüstriyel atıksu ve/veya yağmur suyu ile karışımı,

Kompost: Organik esaslı katı atıkların oksijenli veya oksijensiz ortamda ayrıştırılması suretiyle üretilen toprak iyileştirici maddeyi,

Kullanım: Stabil arıtma çamurunun ve kompostun, toprağın üzerine serilmesi veya toprağın üstüne ve içine herhangi bir biçimde uygulanmasını,

Kuru Madde: Arıtma çamuru veya kompostun kurutma fırınında 103 °C’de yaklaşık 24 saat süre ile sabit ağırlığa gelinceye kadar kurutulması sonucunda geride kalan katı madde miktarını,

Mikrobiyal Gübre: Bitki için gerekli olan bitki besin elementlerinin topraktan alınmasında rol oynayan canlı mikroorganizmaların tarımsal üretimde kullanılmak üzere hazırlanan ticari ürünleri,

Tarım: Hayvancılık dahil, bütün ticari gıda ürünlerinin yetiştirilmesini,

Taşkın Alanları: Normal zamanlarda su altında bulunmayan, akarsu yatağı dışında bulunan, yağıştan meydana gelen aşırı akış neticesinde taşkınlara maruz kalmış ve tekrar maruz kalması muhtemel olan alanları, 

Tehlikeli Madde: 2872 sayılı Çevre Kanununa dayanılarak hazırlanan 11/7/1993 tarih ve 21634 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Kimyasallar Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde yer alan Zararlı Madde ve 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinde yer alan Tehlikeli ve Zararlı Maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprak: Minerallerin ve organik artıkların parçalanarak ayrışması sonucu oluşan, yeryüzünü ince bir tabaka halinde kaplayan, canlı doğal bir kaynağı, 

Toprak Kirliliği: Toprağın, insan etkinlikleri sonucu oluşan çeşitli bileşikler tarafından bulaştırılmasını takiben, toprakta yaşayan canlılar ile yetişen ve yetiştirilen bitkilere veya bu bitkilerle beslenen canlılara toksik etkide bulunacak ve zarar verecek düzeyde anormal fonksiyonda bulunmasını, toprağa eklenen kimyasal materyalin toprağın özümleme kapasitesinin üzerine çıkması, toprağın verim kapasitesinin düşmesini,

Yanma Kaybı: Arıtma çamuru veya kompostun kurutulduktan sonra kül fırınında 775 °C’de üç saat süre ile yakılması sonucu yanan veya kaybolan madde miktarını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Toprak Kirliliğinin Önlenmesine İlişkin Yükümlülükler

Genel Yükümlülükler

Madde 5 — Toprak kirliliğinin önlenmesi açısından bu Yönetmelikle belirlenen sınır değerlere ve getirilen yükümlülüklere uyulması zorunludur.

Bakanlık, kirlenme riski olan alanları saptar alınacak tedbirleri belirler ve uygulatır.

Valilikler; kirlenmiş alanları saptar, alınacak tedbirleri belirler/belirletir ve uygulatır.

Kirlenme riskinin bulunduğu alanlarda kirletenler kirlenmeyi önlemekle, kirlenmiş alanlarda kirleten kirlenmeyi durdurmak, kirlenme boyutunu tespit etmek, kirlenmenin etkilerini gidermek için gerekli çalışmaları yapmak ve tedbirleri almakla yükümlüdür.

Tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan toprak kirliliğinin önlenmesi ve giderilmesi konularında Çevre ve Orman Bakanlığı ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığı birlikte çalışır. Belirlenen tedbirler valilikler tarafından uygulanır.

Toprak Kirlilik Parametrelerinin Sınır Değerleri

Madde 6 — Toprak kirlilik parametrelerinin sınır değerleri EK I-A da verilmiştir.

Toprak Kirliliğinin Önlenmesi ve Giderilmesine İlişkin Yükümlülükler

Madde 7 — Toprak kirliliğinin önlenmesine ilişkin yükümlülükler aşağıda belirtilmiştir;

a) Her türlü atık ve artığın, toprağa zarar verecek şekilde, Çevre Kanunu ve Yönetmeliklerinde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

b) Her türlü faaliyet veya kaza sonucu kirletilmiş toprakları, bu kirliliğe neden olan faaliyet sahipleri temizlemekle yükümlüdür. Toprağın temizlenmesini müteakip, EK I-A da verilen parametrelerden Bakanlıkça talep edilenlerin analizleri yapılarak, toprağın bu Yönetmelikteki sınır değerleri sağladığını raporla belgelenir.

c) Kirlenmiş toprakların tespiti ve temizlenmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

d) Bu Yönetmelikte geçen toprak, stabilize arıtma çamuru ve kompostun EK I-A (b), EK II-A, EK II-B de verilen parametrelerin örnekleme ve analizlerinin akredite olmuş laboratuvarlarda, EK-IV de belirtilen esaslar çerçevesinde yapılması zorunludur.

e) Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nca ruhsatlandırılmamış gübre ve ruhsatlandırılmış gübre üretiminin bant çıkışı her parti için ayrı ayrı uygun analiz raporu alınmamış olanların, tarım ilaçları ve kanserojen maddelerin toprağa verilmesi ve kullanılması yasaktır.

f) Tarımsal girdileri üreten, ithal eden, pazarlayan ve hammadde olarak toprakları kullananlar toprak kirliliğine sebep olmayacak teknoloji ve prosesleri seçmekle yükümlüdür.

g) Askeri tesisler için toprak kullanımına ilişkin esaslar ve yasaklar ile bunların denetimi, Genelkurmay Başkanlığı ile koordine edilerek Bakanlık ve Milli Savunma Bakanlığınca ayrıca belirlenir.

Toprak Kirliliğinin Mevcut Durumunun İzlenmesi

Madde 8 — Valilikler her türlü faaliyet veya kaza sonucu kirlenmiş ve kirlenme riski altında olan topraklarda durum tespiti, analizlerin yapılması/yaptırılması, kirlenmenin izlenmesi ve raporlanmasıyla yükümlüdür.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Ham Çamur, Stabilize Arıtma Çamuru ve Kompostun Toprakta Kullanılması ile

İnceleme ve Değerlendirme Komisyonu

Stabilize Arıtma Çamurunda Bulunan Ağır Metallerin Sınır Değerleri

Madde 9 — Stabilize arıtma çamurunda ağır metallerin izin verilen maksimum miktarları EK I-B de verilmiştir.

Stabilize Arıtma Çamurunun Toprakta Kullanılması ile İnceleme ve Değerlendirme Komisyonunun Oluşumu

Madde 10 — Evsel ve kentsel atık suların arıtılması sonucu elde edilen ve EK I-B de verilen sınır değerleri aşmayan stabilize arıtma çamurunun toprakta kullanılabilmesi için;

a) Arıtma tesisini işleten özel ve resmi kuruluşların, toprakta kullanılacak stabilize arıtma çamurunun EK II-B de yer alan stabilize arıtma çamuru analiz belgesi formunda verilen parametrelerin analizlerini günlük kuru çamur miktarı elli (50) tona kadar olanlar altı ayda bir, elli (50) tonun üzerinde olanlar üç ayda bir analiz sonuçlarını belgelendirmesi zorunludur. Ancak, arıtma kapasitesi günlük beşbin (5000) kişi ya da üçyüz (300) kg biyolojik oksijen ihtiyacı (BOI5) altında olan ve temelde evsel atık suların arıtıldığı arıtma tesisi işletmecileri, EK II-B de yer alan stabilize arıtma çamuru analiz belgesi formunda verilen parametrelerin analizlerini oniki ayda bir yaptırmakla yükümlüdür.

b) Stabilize arıtma çamurlarının toprakta kullanılması izne tabidir. Stabilize arıtma çamuru üreticileri kullanıma sunacakları stabilize arıtma çamuru için Stabilize Arıtma Çamuru Kullanım İzin Belgesi talebiyle aşağıda belirtilen bilgi ve belgelerle birlikte valiliğe başvuruda bulunurlar.

1) Stabilize arıtma çamurunun kullanılacağı bölgenin il, ilçe ve köy olarak yeri, parsel numarası ve kaç dekar olduğu,

2) Bu topraklarda yetiştirilecek ürünün cinsi,

3) Yıllık üretilen arıtma çamuru miktarı ve kuru madde yüzdesi,

4) Kullanılacak stabilize arıtma çamurunun analiz belgesi (EK II-B),

5) Uygulanacak toprağın analiz belgesi (EK II-A).

Stabilize arıtma çamurunun toprakta kullanımına yönelik yapılan başvurularda müracaat dosyası İnceleme ve Değerlendirme Komisyonu tarafından incelenir. İnceleme ve Değerlendirme Komisyonu; İl Çevre ve Orman Müdürlüğünün başkanlığında İl Tarım ve Köyişleri Müdürlüğü, İl Sağlık Müdürlüğü, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü taşra teşkilatı ve gerekli görülürse Valilikçe stabilize arıtma çamurunun kullanım alanına göre başka kurumlardan dahil edilecek üyelerden oluşur.

İnceleme ve Değerlendirme Komisyonu, stabilize arıtma çamurunun toprağın fiziksel özelliklerinin düzenlenmesine etkisi ile toprağa getireceği ağır metal yük miktarı, toprağın ve yer üstü/yer altı sularının kalitesini bozucu etkisini dikkate alarak incelemeyi yapar.

Bu doğrultuda hazırlanan Stabilize Arıtma Çamuru Kullanım İzin Belgesi (EK-III) Mahalli Çevre Kurulu’nun alacağı karar doğrultusunda mahallin en büyük mülki amiri tarafından üç yıllığına verilir.

Stabilize Arıtma Çamuru Üreticilerinin Yükümlülükleri

Madde 11 — Arıtma tesisini işleten özel ve resmi kuruluş işletmecileri, stabilize arıtma çamurlarıyla ilgili analizleri yapmak ve kayıtları tutmakla yükümlüdür.

a) Tutulacak kayıtlarda aşağıdaki bilgiler bulunacaktır.

1) Arıtma çamurunun stabilize hale getirilmesi için uygulanan yöntem,

2) Stabilize arıtma çamurunun EK II-B de belirtilen parametre değerleri,

3) Üretilen stabilize arıtma çamuru miktarı ve toprakta kullanılmak üzere sağlanan miktar kullanım miktarları,

4) Stabilize arıtma çamuru alıcılarının adları ve adresleri ile çamurun kullanılacağı yer,

5) Stabilize arıtma çamurunun kullanılacağı alanda yetiştirilecek ürün çeşidi.

Bu kayıtlar yetkililere açık olacak ve bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren her üç yılda bir toprakta stabil arıtma çamurunun kullanımına ilişkin olarak; yukarıda (a) bendindeki tüm bilgileri ve uygulamada karşılaşılan güçlükleri belirten raporu arıtma çamuru üreticileri hazırlayarak valiliğe sunarlar. Arıtma tesisini işleten özel ve resmi kuruluş işletmecileri arıtma çamurunun arıtma metodları ve analiz sonuçları hakkındaki bilgileri talepleri halinde yetkililere vermekle yükümlüdür..

b) Arıtma tesisini işleten özel ve resmi kuruluşların, stabilize arıtma çamuru kullanılan toprağın EK II-A daki Toprak Analiz Belgesi’nde yer alan parametrelerin analizlerini oniki ayda bir valiliğe belgelendirmesi zorunludur. Eğer stabilize arıtma çamurunun birinci kullanım öncesinde, topraktaki tüm ağır metallerin konsantrasyonu bu Yönetmeliğin EK I-A (a) da belirtilen sınır değerlerin % 50 sinden daha az ise stabilize arıtma çamurunun toprakta kullanımında topraktaki ağır metal analizlerinin izin verilen süre içerisinde ikinci ve üçüncü yıl tespiti yapılmayabilir.

c) Stabilize arıtma çamuru üreticileri, stabilize arıtma çamurunun kullanıma sunulmasından önce kullanıcılara aşağıdaki belgelerin bir örneğini vermekle yükümlüdür. Gerektiğinde kullanıcılar denetimler esnasında yetkililere belirtilen belgeleri ibraz etmekle yükümlüdürler.

1) Stabilize Arıtma Çamuru Kullanım İzin Belgesi (EK-III),

2) Stabilize Arıtma Çamuru Analiz Belgesi (EK II-B),

d) Ancak arıtma kapasitesi günlük beşbin (5000) kişi ya da üçyüz (300) kg biyolojik oksijen ihtiyacı (BOI5) altında olan ve temelde evsel atık suların arıtılması için tasarımlanmış arıtma tesisleri işletmecileri bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) numaralı alt bendi ve (c) bendinin (1) numaralı alt bendi hariç olmak üzere (a), (b), (c) bentlerinden valiliğin izniyle muaf tutulabilir.

e) Stabilize arıtma çamuru üreticileri tuttukları kayıt ve belgeleri en az 10 yıl saklamakla yükümlüdürler.

Ham Çamurun Kullanma Yasakları

Madde 12 — Ham çamurun toprakta kullanılması yasaktır.

Stabilize Arıtma Çamurunun Kullanma Sınırlamaları ve Yasakları

Madde 13 — Stabilize arıtma çamurunun kullanılmasında aşağıda belirtilen sınırlama ve yasaklara uyulması zorunludur.

a) Stabilize arıtma çamurunun toprakta kullanılabilmesi için EK I-B de verilen değerleri aşmaması zorunludur.

b) Stabilize arıtma çamurunun uygulanacağı toprakta ağır metal içeriğinin EK I-A(a) da verilen değerleri aşmaması zorunludur. Topraktaki ağır metal konsantrasyonlarından birinin dahi EK I-A(a) da verilen sınır değerleri aşması durumunda, stabilize arıtma çamurunun toprakta kullanılması yasaktır.

Atıksu arıtma tesislerinden çıkan evsel ve kentsel arıtma çamurları toprakta kullanılmayacaksa, 14/3/1991 tarihli ve 20814 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümleri doğrultusunda katı atık depolama sahalarında bertaraf edilmesi gerekmektedir. 

Tehlikeli atık sınıfına giren arıtma çamurları ise 14/3/2005 tarihli ve 25755 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümleri kapsamında bertaraf edilmesi gerekmektedir. 

c) Stabilize arıtma çamuru meyve ağaçları hariç olmak üzere toprağa temas eden ve çiğ olarak yenilen meyve ve sebze ürünlerinin yetiştirilmesi amacıyla kullanılan topraklarda kullanılması yasaktır.

d) Stabilize arıtma çamuru, bitkilerin besin gereksinimleri ve yer üstü, yer altı sularının kalitesinin bozulmaması dikkate alınacak şekilde, su kaynaklarının korunmasıyla ilgili yasalarla düzenlenmiş hükümlere uygun kullanılmalıdır.

e) Toprağın pH değeri 5 ten küçükse stabilize arıtma çamuru toprağa uygulanamaz. pH değeri 5-6 arasında olan topraklarda stabilize arıtma çamurunun kullanılması halinde, artan taşınabilirlik dikkate alınarak gerekli görülürse EK I-A(a) ya göre belirlenmiş sınır değerler Bakanlık tarafından düşürülebilir.

f) Stabilize arıtma çamurunun uygulanmasından belli bir süre geçmeden otlatma yapılması yada hayvan yemlerinin hasadının yapılması sözkonusu ise otlak yada hayvan yemi ürünlerinde özellikle coğrafi ve iklim durumları dikkate alınarak belirlenecek olan süre, hiçbir durumda üç haftadan az olmayacaktır.

g) Stabilize arıtma çamurlarının, içme suyu havzalarının mutlak koruma alanlarında ve diğer yüzey sularına 50 metreden yakın olan alanlara uygulanması yasaktır.

h) Stabilize arıtma çamurlarının, taşkın alanlarında ve taşkın tehlikesi olan alanlarda, don ve karla kaplı alanlarda toprağa uygulanması yasaktır.

ı) Yüzey akış tehlikesi olan alanlarda toprak muhafaza tedbirleri alınmadan stabilize arıtma çamurunun uygulanması yasaktır.

i) Stabil arıtma çamurunun toprakta on yıllık ortalama esas alınarak her yıl uygulanması halinde toprağa verilebilecek maksimum ağır metal miktarları EK I-C de verilen değerleri aşmaması zorunludur.

k) Eşdeğer nüfus kapasitesi bir milyon kişinin üzerinde olan tesislerde oluşan arıtma çamurlarının en az % 90 kuru madde değerine kadar kurutulması zorunludur.

Kompostun Toprakta Kullanılması

Madde 14 — Kompostun toprakta kullanılabilmesi için;

a) C/N oranının 35 den daha büyük olması halinde kompost reaksiyonunun optimum şartlarda cereyan edebilmesi için reaktörde komposta azot beslemesinin yapılması,

b) Kompostun, organik madde muhtevasının kuru maddenin en az % 35 i oranında olması,

c) Piyasaya sürülen kompostun su muhteva oranının % 50 yi geçmemesi,

d) Piyasaya sürülen kompost içinde, cam, cüruf, metal, plastik, lastik, deri gibi seçilebilir maddelerin toplam ağırlığın % 2 sini geçmemesi,

e) Üretilen kompostun ağır metal muhtevaları, en az altı aylık aralarla, ihtiva ettikleri kurşun, kadmiyum, krom, bakır, nikel, civa ve çinko yönünden analizlerinin yapılması,

f) Kompostun kullanılacağı toprağın, EK II-A daki Toprak Analiz Belgesi’nde yer alan parametre analizlerinin oniki ayda bir belgelendirilmesi,

g) Toprak ve kompost numunelerinin usulüne ve tekniğine uygun olarak alınması ve tüm kütleyi temsil edici olması,

h) Toprak analizleri sonucu, topraktaki ağır metal içeriklerinin EK I-A(a) da yer alan değerleri aşması halinde söz konusu toprakta kompostun kullanılmaması,

ı) Kompostun toprakta 10 yıllık ortalama esas alınarak her yıl uygulanması halinde, ağır metaller itibari ile toprağa verilen yükün EK I-C de verilen değerleri aşmaması,

gerekir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Özendirme, Eğitim, Denetime İlişkin Esaslar ve Yaptırımlar

Özendirme ve Eğitime İlişkin Esaslar

Madde 15 — Bakanlığın koordinasyonunda, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, mahallin en büyük mülki idare amirliği ve belediyeler;

a) Tarımsal zararlılarla entegre mücadele ilkeleri çerçevesinde kimyasal mücadeleye alternatif mücadele metodlarından biyolojik mücadele, genetik mücadele, biyoteknolojik mücadele, kültürel tedbirler, dayanıklı çeşitler, fıziksel ve mekanik mücadelelerden birinin başlatılmasına,

b) Stabilize edilmiş hayvan gübrelerinin gübreleme amacıyla kullanılmasına,

c) Toprak analizine dayalı olarak söz konusu toprak için en uygun gübre ile hastalık ve zararlılara göre en uygun  tarım ilacının kullanılmasına,

d) Kimyasal mücadelenin kaçınılmaz olduğu durumlarda, toprağın yapısı, etken ilacın formülasyonu ve benzeri özellikler dikkate alınarak en uygun ilaçlama aletinin kullanılmasına,

e) İnsan ve çevre sağlığına uygun mikrobiyal gübre kullanımına,

f) Arıtma tesisini işleten özel ve resmi kuruluşlar stabilize arıtma çamurunun toprakta kullanılmasına ilişkin kullanım talimatı hazırlayarak kullanıcıya vermekle,

g) Toprak kirliliğinin önlenmesi ve toprağın kullanımı ile ilgili çiftçiler ve faaliyet sahiplerinin eğitimine,

ilişkin özendirici faaliyetlerde bulunmakla,

yükümlüdür.

Denetim

Madde 16 — Bu Yönetmelik uyarınca stabilize arıtma çamurunun ve kompostun toprak ortamındaki her türlü kullanımı ve toprak kirliliği denetiminde Kanun uyarınca Bakanlık yetkilidir. Ancak mahallin en büyük mülki amirliği mevzuatlarında belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde denetim yaparlar.

Kurum, kuruluş, işletme ve toprak sahipleri ile işletmeciler denetimle yetkili kişilere;

a) Taşınmaza veya tesislere girmesi için izin vermekle,

b) Numune alınmasına ve yerinde ölçümler yapılmasına izin vermekle,

c) Yetkili kişilerin istedikleri kayıt ve bilgileri sağlamakla,

yükümlüdürler.

Denetleme işlemleri ile ilgili olarak yapılan analiz ve ölçümlerin masrafları denetlenen kurum, kuruluş ve işletme, toprak sahibi ile işletenler tarafından karşılanır. Valilikçe denetimler sırasında kurum, kuruluş ve işletmelerden elde edilen ticari sır mahiyetindeki bilgi ve belgeler başka amaçlar için kullanılamaz.

Yaptırımlar

Madde 17 — Bu Yönetmelikte yer alan yasaklara uymayan ve yükümlülükleri yerine getirmeyenler hakkında Kanunun 20, 21, 23 ve 26 ncı maddesi uygulanır.

Raporlama

Madde 18 — Valilik aşağıda belirtilen belgelere ait bilgileri hazırlayarak Bakanlığa raporlamakla yükümlüdür.

a) Stabilize arıtma çamurlarının toprakta kullanımıyla ilgili verilen kullanım izin belgesinin bir nüshasını,

b) Stabilize arıtma çamuru üreticilerinin 11 inci madde (a) bendindeki tüm bilgileri ve uygulamada karşılaşılan güçlükleri belirten rapor,

c) 8 inci maddede belirtilen kirlenmiş alanlarda kirlenmenin etkilerinin giderilmesi için yapılan çalışmalar, alınan önlemler ve kirliliğin izlenmesi ile ilgili hazırlanacak rapor.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten Kaldırılan Yönetmelik

Madde 19 — 10/12/2001 tarihli ve 24609 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1 — 10/12/2001 tarihli ve 24609 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği 9 uncu maddesi gereğince verilen “Arıtma Çamuru Kullanımı İzin Belgesi” izin süresi bitimine kadar geçerli olup, tekrar Stabilize Arıtma Çamuru Kullanımı İzin Belgesi almak isteyen özel ve resmi kuruluşlar bu Yönetmeliğe göre başvuruda bulunmak zorundadırlar.

Geçici Madde 2 — Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesi birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen parametrelerin örnekleme ve analizlerinin akredite olmuş laboratuvarlarda yapılması zorunluluğu, Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl sonra geçerlidir.

Geçici Madde 3 — Bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesi birinci fıkrasının (k) bendinde belirtilen eşdeğer nüfusu bir milyon kişinin üzerinde kapasiteye sahip tesisler Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren dört yıl içerisinde arıtma çamurlarında en az % 90 kuru madde değerini sağlamakla yükümlüdür.

Yürürlük

Madde 20 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 21 — Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

ÇİFTÇİ KAYIT SİSTEMİ YÖNETMELİĞİ

Resmî Gazete Tarihi: 27.05.2014 Resmî Gazete Sayısı: 29012

ÇİFTÇİ KAYIT SİSTEMİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, tarım politikalarının oluşturulmasına yönelik olarak çiftçilere ait tarımsal faaliyetlerin kayıt altına alınması için kurulan Çiftçi Kayıt Sisteminin kullanılması, güncellenmesi, geliştirilmesine ilişkin usul ve esasların belirlenmesi ve Çiftçi Kayıt Sistemi ile bağlı sistemlere yönelik tarımsal destekleme programlarının denetlenebilir, izlenebilir, raporlanabilir bir şekilde yürütülmesini sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, Çiftçi Kayıt Sisteminin kurulması, kullanılması, güncellenmesi ve geliştirilmesi ile ilgili kayıt işlemlerinin izlenmesi ve raporlanmasında görev alacak birimlerin belirlenmesini, görevlerin tanımlanmasını, tarımsal faaliyetle uğraşan çiftçilerin, kayıtlarının yapılması ve düzenlenmesini, uygulanacak destekleme programlarında Çiftçi Kayıt Sisteminin genel kullanımına ilişkin usul ve esasları kapsamaktadır.

Dayanak

MADDE 3 – (Değişik: RG-23/9/2022-31962)(6)

(1) Bu Yönetmelik, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanunu ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 410 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) (Değişik: RG-23/9/2022-31962) (6) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

b) (Değişik: RG-23/9/2022-31962) (6) İl/ilçe müdürlüğü: Tarım ve Orman Bakanlığı il/ilçe müdürlüğünü,

c) Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) Sorumlusu: Bakanlık Tarım Reformu Genel Müdürlüğünce, Bakanlık merkez teşkilatı ve Bakanlık il/ilçe müdürlüklerinde belirlenen personeli/personelleri,

ç) Çiftçi: Mal sahibi, kiracı, yarıcı veya ortakçı olarak devamlı veya en az bir üretim dönemi veya yetiştirme devresi tarımsal üretim yapan gerçek ve tüzel kişileri,

d) ÇKS Belgesi: Düzenleme tarihi itibariyle, çiftçilerin Çiftçi Kayıt Sisteminde yer alan bilgilerini gösterir belgeyi,

e) (Değişik: RG-23/9/2022-31962) (6) Çiftçi Belgesi: Çiftçilerin özlük ve tarımsal faaliyetlerine ilişkin bilgileri içeren, kanunen bağlı bulundukları ziraat odası tarafından düzenlenen ve onaylanan belgeyi,

f) Çiftçi Kayıt Formu: Çiftçi Kayıt Sistemine kayıt yapılabilmesi ve/veya Çiftçi Kayıt Sisteminin güncellenebilmesi için başvuru sahibi çiftçilerden talep edilen ve bir örneği EK-1’de yer alan formu,

g) Çiftçi Kayıt Sistemi (ÇKS): Bakanlık tarafından oluşturulan çiftçilerin kayıt altına alındığı tarımsal veri tabanını,

ğ) ÇKS il sistem sorumlusu: ÇKS’nin il düzeyinde sorumluluğunu üstlenen ve il müdürlüğü tarafından görevlendirilen personeli/personelleri,

h) ÇKS ilçe sistem sorumlusu: ÇKS’nin ilçe düzeyinde sorumluluğunu üstlenen ve il/ilçe müdürlüğü tarafından görevlendirilen personeli/personelleri,

ı) ÇKS sistem yöneticisi: Bakanlık merkez teşkilatında görevli ÇKS’ye ilişkin iş ve işlemleri takip etmekle görevli personeli/personelleri,

i) ÇKS tarım parseli: Tarım arazisi sınırları içerisinde kalan ve salt tarımsal üretim faaliyeti gerçekleştirilen her bir arazi parçasını,

j) Destekleme uygulamaları sorumlusu: Bakanlık merkez teşkilatında ÇKS’ye bağlı destekleme uygulamalarına yönelik iş ve işlemleri takip etmekle görevli personeli/personelleri,

k) (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962) (6) e-Devlet Kapısı: Kamu hizmetlerinin ortak platformda, tek kapıdan (portal) sunumunu ve vatandaşın devlet hizmetlerine elektronik ortamdan güvenli ve etkin bir şekilde erişimini sağlayan internet sitesini,

l) (Mülga: RG-18/11/2023-32373)

m) (Mülga: RG-18/11/2023-32373)

n) İl/ilçe keşif komisyonu: Kadastro geçmemiş birimler, parsel yenileme çalışmaları devam eden alanlar, toplulaştırma kararı alınmış ve toplulaştırma çalışması bitirilmemiş alanlar için il ve ilçelerde; il/ilçe müdürlüğü teknik (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6)  personelinin başkanlığında, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü teknik (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) personeli, ormanlık veya ormanla ilişkili alanlarda il ve ilçelerdeki Orman Genel Müdürlüğüne bağlı kurumun teknik (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) personeli, ziraat odasının olduğu yerlerde ziraat odasının yetkili temsilcisi ve köy/mahalle muhtarından oluşan komisyonu,

o) İl tahkim komisyonu: İl müdürlüğünden sorumlu vali yardımcısının başkanlığında, Bakanlık İl Müdürü, il müdürlüğünden ilgili şube müdürü, (Ek ibare: RG-18/11/2023-32373) Emlak Müdürü veya  Millî Emlâk Müdürü, Tapu Müdürü, Kadastro Müdürü, Orman Genel Müdürlüğünün il teşkilatındaki birim amiri, (Ek ibare: RG-31/8/2025-33003)9 Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün il teşkilatındaki birim amiri, ziraat odasının olduğu yerlerde ziraat odasının yetkili temsilcisi ve mülki amirin uygun gördüğü tarımsal faaliyetlerle ilişkili yerel sivil toplum kuruluşlarından birinin (Değişik ibare: RG-18/11/2023-32373) yetkili temsilcisi veya ilgili kamu kurumu yetkili temsilcisinden oluşan komisyonu,

ö) İlçe tahkim komisyonu: Kaymakamın başkanlığında, Bakanlık İlçe Müdürü, (Değişik ibare: RG-18/11/2023-32373) Milli Emlak Müdürü veya Milli Emlak Şefi Tapu Müdürü, ormanlık veya ormanla ilişkili alanlarda Orman Genel Müdürlüğünün ilçe teşkilatındaki birim amiri, (Ek ibare: RG-31/8/2025-33003)9 Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün ilçe teşkilatındaki birim amiri, ziraat odasının olduğu yerlerde ziraat odasının yetkili temsilcisi ve mülki amirin uygun gördüğü tarımsal faaliyetlerle ilişkili yerel sivil toplum kuruluşlarından birinin yetkili temsilcisinden oluşan komisyonu,

p) İl/ilçe tespit komisyonu: Örnekleme yöntemi ile yapılacak tespit çalışmaları, üretim bilgilerine yönelik çalışmalar ile kullanımı ihtilaflı araziler için ve Bakanlıkça yürütülen destekleme uygulamaları çerçevesinde yapılacak tespit çalışmalarında il ve ilçelerde; il/ilçe müdürlüğünde görevli en az iki teknik personel, CBS Sorumlusu ve köy/mahalle muhtarından oluşan komisyonu,

r) (Değişik: RG-23/9/2022-31962) (6) İzleyici: ÇKS’ye kayıt ve/veya güncelleme yapma yetkisi bulunmayan, ilgisi gereği, sınırları Bakanlık tarafından belirlenen ölçülerde inceleme, kontrol ve denetim amaçlı olarak ÇKS’de kayıtlı bilgi ve raporları görebilen kullanıcıyı,

s) Keşif raporu: İl/ilçe keşif komisyonu tarafından düzenlenen ve EK-2’de yer alan belgeyi,

ş) Kira sözleşmesi: EK-4’te yer alan belgeyi,

t) KPS: İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü tarafından sağlanan Kimlik Paylaşım Sistemini,

u) Kullanıcı adı ve şifre: Sisteme giriş yapacak kullanıcılara verilecek ad ve parolayı,

ü) Muvafakatname: EK-7’de yer alan belgeyi,

v) (Mülga: RG-23/9/2022-31962)(6)

y) Taahhütname: EK-5’te yer alan belgeyi,

z) TAKBİS: Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü tarafından sağlanan (Değişik ibare: RG-31/8/2025-33003)9 Tapu ve Kadastro Bilgi Sistemini,

aa) Tarım arazisi: Toprak, topografya ve iklimsel özellikleri tarımsal üretim için uygun olup, hâlihazırda tarımsal üretim yapılan veya yapılmaya uygun olan veya imar, ihya, ıslah edilerek tarımsal üretim yapılmaya uygun hale dönüştürülebilen arazileri,

bb) Tarım arazisi tasarruf şekilleri: Tarım arazilerinin kendi malı, kira ve tahsis şeklinde kullanımını,

cc) Tarımsal faaliyet: Doğal kaynakları uygun girdilerle birlikte kullanarak yapılan her türlü üretim, yetiştirme, işleme ve pazarlama faaliyetlerini,

çç) Tespit raporu: İl/ilçe tespit komisyonu tarafından düzenlenen ve EK-3’te yer alan belgeyi,

dd) Üretim yılı: Tek yıllık ürün türleri için ürünün hasat edildiği yılı, çok yıllık ürün türleri için ekim dikim tarihi ile son hasat tarihi arasındaki her bir yılı,

ee) VEDOP: Vergi Daireleri Otomasyon Projesini,

ff) Veri giriş görevlisi: ÇKS’ye kayıt olmak ve/veya güncelleme işlemi yapmak üzere müracaat eden çiftçilerin bilgilerini sisteme kaydeden personeli,

gg) Vejetasyon süresi: Her bir ürün türü için ekim/dikim tarihinden itibaren son hasat tarihine kadar geçen süreyi,

ğğ) (Ek: RG-18/11/2023-32373) İntikali yapılmamış arazi: Tapu sicilinde kayıtlı malikin ölümü halinde miras hakkının, mahkeme ya da noterden alınmış veraset belgesinde belirtilen mirasçılar adına 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu veya 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun hükümlerine göre tescil işlemi yapılmamış arazileri,

hh) (Ek: RG-18/11/2023-32373) Mirasçılık belgesi: 4721 sayılı Kanunun 598 inci maddesine göre; başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, sulh mahkemesince veya noterlikçe verilen ve mirasçılık sıfatlarını gösteren belgeyi,

ıı) (Ek: RG-29/8/2024-32647)(8) Dosya kabul görevlisi: ÇKS’ye kayıt olmak ve/veya kayıtlarını güncellemek üzere müracaat eden çiftçilerin başvuru evrakının ilgili mevzuat hükümlerine göre kontrolünü yapan ve kabul eden personeli,

ii) (Ek: RG-29/8/2024-32647)(8) Planlı Üretim Bildirim Formu: EK-8’de yer alan belgeyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Uygulama Esasları

Görevli kurum ve kuruluşlar

MADDE 5 –

(1) ÇKS’nin yönetimi ile ilgili idari konular Bakanlık Tarım Reformu Genel Müdürlüğü, bilgi işlem altyapısı ile ilgili teknik konulardaki iş ve işlemler, Bakanlık (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlüğü, (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) uygulama ve kayıtların doğruluğunu sağlamaya ilişkin iş ve işlemler il/ilçe tahkim komisyonları, il/ilçe keşif komisyonları, il/ilçe tespit komisyonları ve il/ilçe müdürlükleri tarafından yürütülür. (Ek cümle: RG-29/8/2024-32647)(8) Çiftçi Kayıt Sistemine veri girişi ve dosya kabulü yapmak üzere, yapılacak iş birliği protokolü kapsamında, süresi, uygulanacak iller ile görev ve sorumlulukları Bakanlıkça belirlenmek üzere, Bakanlıkça yetkilendirilen Türkiye Ziraat Odaları Birliği ve Ziraat Odaları hizmetlerinden yararlanılabilir.

(2) Bu Yönetmelikte belirlenen esaslar çerçevesinde Bakanlık tarafından ÇKS kayıtlarının yapılması ve/veya güncellenmesi amacıyla çiftçilere elektronik ortamda başvuru yapma yetkisi verilebilir.

(3) ÇKS’ye girişi yapılan bilgiler, Bakanlık tarafından kontrol edildikten sonra ödemeye esas alınır.

Çiftçilerin ÇKS’ye kayıt olması, kontrollerin yapılması ve ÇKS’nin güncellenmesi

MADDE 6 –

(1) (Değişik: RG-23/9/2022-31962)(6) Çiftçiler ÇKS’ye kayıt olabilmek, ÇKS kayıtlarını güncellemek için istenen bilgi ve belgelerle il/ilçe müdürlüklerine başvurabilirler. Birden fazla ilçe sınırları dahilinde tarımsal faaliyet sürdüren çiftçiler ÇKS’ye kayıt olmak için başvurularını tarım arazisinin bulunduğu yerleşim birimlerinden herhangi birinin bulunduğu ilçe müdürlüğüne, arazi merkez ilçede ise il müdürlüğüne yaparlar. Çiftçiler, ÇKS başvurusuna ilişkin Bakanlıkça yetki verilen iş ve işlemlerini e-Devlet Kapısı üzerinden de yapabilir.

(2) (Değişik: RG-29/8/2024-32647)(8) Üretim yılına ilişkin çiftçi başvuruları bir önceki yılın 1 Eylül tarihinde başlar ve 31 Aralık tarihinde sona erer. 31 Aralık tarihinden sonra edinilen veya kiralanan tarım arazilerine ilişkin ÇKS başvuruları üretim yılının 30 Haziran tarihine kadar (30 Haziran dahil) alınır ve bu tarihten sonra ÇKS’ye yeni bir çiftçi veya arazi kaydı yapılmaz. Ancak çiftçiler, içinde bulunulan üretim yılında ÇKS’ye kayıtlı tarım arazileri üzerindeki üretim bilgilerinin güncellenmesini, üretim yılının 15 Mart ile 15 Nisan tarihleri arasında yapabilirler. Bunun yanı sıra birinci üretim için ÇKS başvurusu bulunan çiftçiler, üretim yılına ait sonraki ürün (ikinci, üçüncü) ekim/dikimlerine ilişkin beyanlarını, üretim yılının 30 Haziran tarihine kadar (30 Haziran dahil) yapabilirler. Bu fıkradaki tarihlerin resmî (Değişik ibare: RG-31/8/2025-33003)9 tatil ve/veya hafta sonuna rastlaması durumunda başvuru süresi ilk mesai günü sonuna kadar devam eder. (Ek cümleler: RG-31/8/2025-33003)9 Belirtilen süre dışında yapılacak ürün değişiklikleri, başvuru sahibinin talebi üzerine üretim yılı sonuna kadar tespit komisyonu marifeti ile yapılabilir. Çiftçilerce beyan edilen üretim bilgilerinde Bakanlık tarafından farklılık olduğunun tespiti halinde, üretim yılı boyunca re’sen düzeltmeler yapılabilir.

(3) ÇKS’ye kayıt edilmek üzere çiftçiler tarafından beyan edilen tarım arazileri için yapılacak üretim bilgileri kaydında, üretim alanı, CBS sorumlusu tarafından belirlenen tarım parseli alanını geçemez.

(4) Çiftçilere EK-1’deki formlar elektronik ortamda veya basılı olarak verilir.

(5) Çiftçiler ÇKS’ye başvuru sırasında tarımsal faaliyette bulundukları arazilerin ve tarımsal faaliyetlerine ilişkin bilgilerin tamamının beyan edilmesinden ve başvuruları sırasında teslim ettikleri belgelerdeki ve/veya (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) e-Devlet Kapısı üzerinden yapılan başvurularda beyan edilen bilgilerin doğru olmasından sorumludurlar.

(6) (Değişik: RG-23/9/2022-31962)(6) Kayıt süresince, başvuru sahipleri tarafından doldurulan çiftçi kayıt formları ve istenecek diğer bilgi-belgeler, il/ilçe müdürlüklerince teslim alınarak her çiftçi için fiziki ortamda, e-Devlet Kapısı üzerinden yapılan müracaatlarda ise söz konusu bilgi ve belgeler Bakanlık bilgi sistemlerinde muhafaza edilir.

(7) (Ek: RG-18/11/2023-32373) Taahhütnameye konu araziler, üretim yılına ait uydu görüntüleriyle ya da tespit komisyonları tarafından yerinde kontrol edilir.

(8) (Ek: RG-18/11/2023-32373) Mirasçı/mirasçılar ya da hissedar/hissedarlarca; taahhütnameye konu arazilere üretim yılı içerisinde itiraz edilmesi durumunda bu arazilere ait kayıtlar, içinde bulunulan üretim yılından itibaren taahhütname süresinin sonuna kadar, itiraz edilen hisselere tekabül eden alanlar için sonlandırılır.

(9) (Ek: RG-18/11/2023-32373) Verasetten iştirak olup taahhütname ile başvurulan arazilere, hissedar/hissedarlar ve/veya mirasçı/mirasçılar tarafından itiraz edilmesi durumunda bu arazilere ait kayıtlar içinde bulunulan üretim yılından itibaren taahhütname süresinin sonuna kadar verasete konu hisselere itiraz edilen alanlar için sonlandırılır.

(10) (Ek: RG-18/11/2023-32373) İntikali yapılmamış araziler için taahhütname ile yapılan başvurulara mirasçı/mirasçılarca itiraz edilmesi durumunda, mirasçılık belgesi istenir.

(11) (Değişik: RG-31/8/2025-33003)9 EK-1’de yer alan “Çiftçi Kayıt Formu”nun “B-Arazi Bilgileri” bölümünde yer alan arazi sulama durumuna ilişkin daha önceki başvurularında “Kuru” olarak beyan edilen parsellerin “Sulu” olarak değiştirilmesi veya ilk defa kayıt edilen parselin “Sulu” olarak beyan edilmesi halinde, yetkili kurum/kuruluşlardan alınan sulama durumunu gösteren belge istenir. Bu belge parselin içinde bulunduğu; yerüstü ve yeraltı su tahsisi yapma yetkisi olan sulama birliğinden, sulama kooperatifinden veya sulama şebekesini işleten belediyeden alınarak ibraz edilir. Belgenin temin edilememesi ya da herhangi bir şekilde tereddüt oluşması durumunda tespit komisyonu marifeti ile arazinin sulama durumu belirlenir. Çiftçiler, sulama durumuna ilişkin değişiklik talepleri için, 30 Haziran tarihine kadar (30 Haziran dahil) başvuru yapabilirler. Bu tarihin resmî tatil ve/veya hafta sonuna rastlaması durumunda başvuru süresi ilk mesai günü sonuna kadar devam eder. Belirtilen süre dışında yapılacak sulama durumu değişiklikleri, başvuru sahibinin talebi üzerine üretim yılı sonuna kadar tespit komisyonu marifeti ile yapılabilir.

Çiftçilerden istenecek bilgi ve belgeler

MADDE 7 –

(1) ÇKS’ye kaydolmak veya kayıtlarını güncellemek üzere il/ilçe müdürlüklerine başvuruda bulunan çiftçilerden, Çiftçi Kayıt Formu (EK-1) istenir. (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) e-Devlet Kapısı üzerinden yapılan başvurularda sistemdeki ilgili alanlar doldurulur.

(2) Çiftçilerden, çiftçi kayıt formlarında ve/veya sistemdeki ilgili alanlarda, kendilerine ve arazisini kullandığı kişilere ait kimlik ve tüzel kişilik bilgilerinin beyanları istenir.

a) Gerçek kişiler tarafından beyan edilen kimlik bilgileri KPS bilgileri ile eşleştirilir. Beyan edilen kimlik bilgileri ile KPS bilgileri eşleşmeyen çiftçilerden Nüfus Müdürlüğünden onaylı Nüfus Kayıt Örneği ve KPS bilgilerinin düzelttirilmesi istenir. Nüfus Müdürlüğünden alınan kayıt örneklerindeki bilgiler esas alınır.

b) Tüzel kişiler tarafından beyan edilen bilgiler VEDOP bilgileri ile eşleştirilir. Beyan edilen bilgiler ile VEDOP bilgileri eşleşmeyen çiftçilerden, VEDOP bilgilerinin düzelttirilmesi istenir. Tüzel kişiliği temsile yetkili olanların başvuru sırasında (Mülga ibare: RG-25/4/2021-31465) yetki belgesi istenir.

(3) ÇKS’ye kaydolmak üzere başvuruda bulunan çiftçilerden, çiftçi kayıt formlarında veya (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) e-Devlet Kapısında ilgili alanlarda kadastro geçmiş birimlerdeki tarım arazileri için tapu kayıtları beyanı istenir.

a) Tapu kaydı beyanları ile TAKBİS kayıtları eşleşmeyen arazilerde TAKBİS kayıtları esas alınır.

b) Tescil işlemleri tamamlanmış birimlerde TAKBİS sisteminden erişilemeyen Tapu kayıtları dikkate alınmaz. Bu tapuların TAKBİS’e kayıt edilmesi esastır.

(4) Kadastro geçmeyen araziler için köşe noktaları koordinat değerlerini içeren EK-2’de yer alan keşif raporu istenir.

(5) Parsel yenileme (arazi toplulaştırması ve/veya Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü tarafından yapılan her türlü parsel yenileme) çalışmalarının yapıldığı yıl ile aynı üretim yılında, çiftçilerin tarımsal faaliyette bulundukları eski arazileri için, eski tapu kayıtları dikkate alınarak ve/veya yerinde tespit çalışmaları yapılarak düzenlenen köşe noktaları koordinat değerlerini içeren EK-2’de yer alan keşif raporu istenir.

(6) Tarım arazisinin mülkiyeti ve kullanımını gösterir belgelerden;

a) Başvuruda bulunulan arazilere ait tapu bilgilerinin doğrulanması TAKBİS üzerinden yapılır.

b) Çiftçinin mülkiyeti kendisine ait hisse oranları belli arazilerinin ÇKS’ye kaydı için tapu kaydı esas alınır.

c) Ormandan tahsisli araziler hariç olmak üzere, çiftçinin mülkiyeti kendisine ait olmayan, ancak hisse oranları belli araziler için tapu kayıtları beyanı ve bu arazilerin kayıtlarında EK-4’de yer alan kira sözleşmesi istenir.

ç) Tarım arazisini işleyen çiftçinin bu arazide kendine ait hissesi olması durumunda EK-4’te yer alan hissedarlarla yapılmış kira sözleşmesi istenir. Söz konusu tarım arazisi ile ilgili kira sözleşmesine sahip olunmaması halinde EK-7’de yer alan muvafakatname, bunun mümkün olmaması halinde EK-5’te yer alan taahhütname istenir.

d) (Mülga: RG-18/11/2023-32373)

e) (Değişik: RG-18/11/2023-32373) Verasetten iştirak olup, hisse oranları belli olmayan arazileri hissedarlardan birinin kullanması durumunda diğer hissedarların tamamıyla yapılmış; EK-4’te yer alan kira sözleşmesi, kira sözleşmesine sahip olunmaması halinde EK-7’de yer alan muvafakatname, bunun da mümkün olmaması durumunda EK-5’te yer alan taahhütname istenir.

f) (Mülga: RG-18/11/2023-32373)

g) Kira sözleşmesinde belirtilmek kaydıyla, kiracı kiralamış olduğu tarım arazisini bir başka çiftçiye kiralayabilir. Bu durumdaki arazilerin ÇKS’ye kaydı için her iki kira sözleşmesi de istenir.

ğ) (Değişik: RG-23/9/2022-31962)(6) Kira sözleşmesine konu arazilerin ÇKS kayıtları sözleşmenin feshi veya sözleşmede belirtilen sürenin sonuna kadar devam eder. Kira sözleşmesinin tek taraflı feshi veya muvafakatnamenin geri alınması halinde noter marifetiyle yapılan fesih ihbar işlemiyle muvafakatnamenin geri alınması işleminin tebliğ/tebellüğ belgeleri ile birlikte il/ilçe müdürlüğüne ibraz edilmesi gerekir. (Ek cümle: RG-31/8/2025-33003)9 Muvafakatnamenin geri alınması ile noter marifetiyle yapılan kira fesih işleminde üretim yılı göz önüne alınarak, arazi üzerinde ürün var ise ürünün hasat tarihi itibarıyla kira sözleşmesi feshedilir.

h) Çiftçinin kullanımına verilen orman arazilerinin kaydı için tahsis belgesi istenir.

ı) (Değişik: RG-23/9/2022-31962)(6) Taksitli satışlara konu araziler hariç olmak üzere hazine adına tespit ve tescil edilmiş ve/veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan tarım arazilerinin zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığından, tarım arazisini işleyen şahsın bu yeri (Değişik ibare: RG-18/11/2023-32373) ilgili kurum ve kuruluşlardan kiraladığına dair kira sözleşmesi istenir. (Ek cümle: RG-31/8/2025-33003)Kira sözleşmesinin bulunmaması durumunda EK-5’te yer alan Taahhütname ile başvurabilirler.

i) Tarım arazisi köy tüzel kişiliğine ait ise; kiracı çiftçi ile muhtar ve (Mülga ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) aza arasında yapılan EK- 4A’da yer alan kira sözleşmesi, kanunla büyük şehir olan illerde mahalle statüsü kazanan köy tüzel kişiliğine ait tarım arazilerinde ise kiracı çiftçi ile ilgili belediye başkanlığı arasında yapılan EK- 4B’de yer alan kira sözleşmesi istenir.

j) Kadastro geçmiş ve tapu sicilinde tescili bulunmayan mülkiyeti ihtilaflı tarım arazilerinde; kadastro sırasında maliki belirlenmiş ise; maliki gösterir kadastro/tapulama tutanağı, malik ölmüş ise kadastro/tapulama tutanağı ile mirasçılarını gösterir mahkemeden veya noterden alınmış veraset belgesinin aslı ya da onaylanmış sureti ve tarım arazisinin başvuruda bulunan kişi tarafından halen kullanıldığını gösterir keşif komisyonunca düzenlenmiş köşe noktaları koordinat değerlerini içeren EK- 2’de yer alan keşif raporu istenir.

k) (Ek: RG-18/11/2023-32373) Muris üzerinde olan ve mirasçı/mirasçıları adına intikali yapılmamış tarım arazilerinin belirlenen bölümlerinin kullanımı için EK-5’te yer alan taahhütname ile müracaat edilmesi esastır.

l) (Ek: RG-18/11/2023-32373) Başvuru yapılan arazide, kendine ait hissesi olmaması durumunda hissedarlarla yapılmış EK-4’te yer alan kira sözleşmesi istenir. Söz konusu tarım arazisi ile ilgili kira sözleşmesine sahip olunmaması halinde EK-5’te yer alan taahhütname istenir. Bu arazinin verasetten iştirak olup, hisse oranları belli olmaması durumunda tüm hissedarlarla yapılmış; EK-4’te yer alan kira sözleşmesi, kira sözleşmesi olmaması durumunda ise EK-5’te yer alan taahhütname istenir.

(7) (Değişik: RG-23/9/2022-31962)(6) ÇKS’ye ilk defa kayıt olacak çiftçilerden kanunen bağlı oldukları ziraat odalarının herhangi birinden almış olduğu Çiftçi Belgesi istenir. Bakanlıkça yürütülen diğer uygulamalar için alınan belgeler geçerlidir.

(8) Vesayet altındaki kişiler için vesayete ilişkin mahkeme kararının onaylı sureti istenir. Vesayet altındaki kişiler vasileri aracılığı ile başvurabilirler. Gerekli bilgiler vasi tarafından sağlanır ve dosya vesayet altındaki kişi adına açılır.

(9) Bu maddede düzenlenen kira sözleşmesi, muvafakatname, (Değişik ibare: RG-18/11/2023-32373) taahhütnamenin muhtar ve aza huzurunda imzalanmış ve muhtar tarafından onaylanmış olması gerekir.

(10) (Değişik: RG-23/9/2022-31962)(6) (Değişik birinci cümle: RG-18/11/2023-32373) Taahhütnameye konu arazilere ilişkin ÇKS kayıtları üretim yılının (Değişik ibare: RG-29/8/2024-32647)(8) 15-30 Temmuz tarihleri arasında on beş gün süreyle il/ilçe müdürlükleri ve muhtarlıklarda askıya çıkarılmak suretiyle ilan edilir. Askı süresince herhangi bir itiraz olmaz ise kayıtlardaki bilgiler doğru kabul edilir. (Değişik üçüncü cümle: RG-18/11/2023-32373) Hissedar/hissedarlar ve/veya mirasçı/mirasçılar haricinde daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz. Askı süresince yapılan itirazlar il/ilçe tahkim komisyonlarınca değerlendirilerek karara bağlanır.

(11) (Ek: RG-11/2/2016-29621) Başvuru yapılan alan için tarımsal sulamada elektrik kullanan çiftçilerden abone numarasını gösterir son bir ay içinde alınmış belge istenir.

(12) (Ek: RG-29/8/2024-32647)(8) Taahhütname ile başvurulan arazilerin tüm hissedar alanlarının beyan edilmesi durumunda, EK-5’te yer alan Taahhütnamede ilgili bölüm işaretlenir. Bu durumlarda Taahhütnamedeki hissedar bilgileri yazılmaz.

İl/ilçe tahkim komisyonlarının görev, yetki ve işleyişi

MADDE 8 –

(1) Tahkim komisyonları, bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanması sırasında ortaya çıkan ihtilaflı konuları çözmeye ve karar almaya yetkilidir. Sekretarya hizmetleri il/ilçe müdürlükleri tarafından yürütülmek üzere komisyonlar,

a) Hazırlanacak olan çalışma plânına ve gündeme göre toplanır. İlgili mevzuat ve bu Yönetmelik hükümlerine göre karar alır.

b) İl tahkim komisyonu en az beş üye, ilçe tahkim komisyonu en az dört üye ile toplanır ve kararlarını oy çokluğu ile alır. Oyların eşitliği halinde, başkanın bulunduğu taraf çoğunluk sayılır. Karara katılmayan üyeler gerekçelerini kararda yazılı olarak belirtir. Alınan kararlar tahkim komisyonu karar defterinde muhafaza edilir, ayrıca ÇKS’de ilgili alana kaydedilir.

c) Alınan kararları ilgili kişi ve kurumlara tebliğ eder ve uygulanmasını takip eder.

ç) Tarım Kanununun 23 üncü maddesinin uygulanmasında gerekli işlemlerin yapılması için ve gerçeğe aykırı beyanda bulunanlar hakkında gerekli hukukî işlemlerin yapılması hususunda karar alır ve ilgili mercilerce uygulanması yönünde girişimde bulunur.

d) Tespitine ihtiyaç duyulan alanlar için tespit ve keşif komisyonlarını görevlendirir.

e) İl/ilçe keşif ve tespit komisyonlarının çalışmalarını bir takvime bağlayarak öngörülen sürelerde çalışmalarını sağlıklı yürütmesi için gerekli tedbirlerin alınmasını sağlar.

f) ÇKS ile ilgili il/ilçe müdürlüğünün intikal ettirdiği konuları inceler ve gerekiyorsa yerinde tespit yaparak karara bağlar.

g) Bakanlıkça yapılacak tarımsal desteklemeler ile ilgili uygulamalarda da ortaya çıkacak problemlerin çözümüne yönelik olarak gerekli tedbirleri alır. Tahkim komisyonları tarımsal destekleme uygulamalarında ortaya çıkan problemlerin çözümünde yetkilidir.

ğ) İl tahkim komisyonları il genelinde yetkili olup; merkez ilçede, ilçe tahkim komisyonlarının görevlerini de yapar.

İl/ilçe keşif komisyonlarının görevleri

MADDE 9 –

(1) Keşif komisyonlarının görevleri şunlardır.

a) Kadastro geçmemiş köylerde/mahallelerde ÇKS’ye kayıt olmak amacıyla il/ilçe müdürlüklerine ilk defa başvuruda bulunan ya da daha önce ÇKS’ye kayıtlı olup yeni arazi beyan eden çiftçiler ile daha önce arazi tespiti yapıldığı halde tahkim komisyonunca arazilerinin yeniden tespitine lüzum görülen çiftçilerin tarım arazilerini yerinde tespit eder.

b) Parsel yenileme kararı alınmış ve çalışmaları devam eden alanlarda ÇKS’ye konu olan arazileri tespit eder.

c) Önceki yıllarda hazırlanan keşif raporlarını da dikkate alarak, kadastro geçmemiş birimlerde köşe noktaları koordinat değerlerini içeren keşif raporunu düzenler. Bu keşif raporu, önceki yıllarda başvuruda bulunan çiftçilere ait arazi kayıtları için yapılan tespitte bir değişiklik olmaması durumunda, keşif komisyonu tarafından daha önce verilen keşif parsel numaraları aynı olacak şekilde düzenlenir. Keşif raporları, il/ilçe müdürlüklerinde çiftçiye ait dosyada muhafaza edilir ve varsa tapu zabıt kaydı da bu rapora eklenir. İlçelerdeki tüm keşifli araziler sistemde yer alan keşifli araziler bölümüne ayrıca kaydedilir.

ç) Kadastro geçmiş ve tapu sicilinde tescili bulunmayan mülkiyeti ihtilaflı tarım arazilerinde tarım arazisinin başvuruda bulunan kişi tarafından halen kullanıldığını gösteren ve köşe noktaları koordinat değerlerini içeren keşif raporunu düzenler.

d) Kadastro geçmemiş birimlerde yapılacak çalışmalarda; ÇKS’ye kayıt olmak üzere il/ilçe müdürlüklerine başvuruda bulunan çiftçilere ait toplam tarım arazisi büyüklüğünü dikkate alarak, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün bu birimlere yönelik tahmini çalışmalarından, uydu görüntülerinden, hava fotoğraflarından, orman amenajman planları veya her nevi haritalardan, köy sınırları kayıt defterlerinden ve diğer kamu kurumlarından elde edilecek her türlü bilgi ve belgelerden, coğrafi bilgi sistemlerinden faydalanılabilir.

İl/ilçe tespit komisyonlarının görevleri

MADDE 10 –

(1) Tespit komisyonlarının görevleri şunlardır.

a) ÇKS’ye kayıtlı arazilerde örnekleme yöntemi ile üretim bilgilerine yönelik çalışmaları yapmak,

b) Bakanlıkça yürütülen destekleme uygulamaları çerçevesinde ilgili destekleme mevzuatları gereğince yerinde tespit çalışmaları yapmak,

c) Kullanımı ihtilaflı tarım arazilerini kullanan çiftçilerin ve kullandıkları arazilerin yerinde tespitini yapmak.

ÇKS sistem yöneticisinin görevleri

MADDE 11 –

(1) ÇKS sistem yöneticisinin görevleri şunlardır.

a) ÇKS’nin uygulama ve gelişimine ilişkin çalışmaları yapmak,

b) Kullanıcıların lokasyonunu ve yetkilerini tanımlamak,

c) (Mülga: RG-23/9/2022-31962)(6)

ç) Raporlamaları düzenlemek,

d) Bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde belirtilen entegrasyonu sağlamak,

e) Bakanlıkça verilecek benzeri görevleri yapmak.

ÇKS il sistem sorumlusunun görevleri

MADDE 12 –

(1) ÇKS il sistem sorumlusunun görevleri şunlardır.

a) ÇKS’nin il genelindeki uygulama ve gelişimine ilişkin çalışmalar yapmak,

b) (Değişik: RG-23/9/2022-31962)(6) İl genelinde ÇKS kullanıcılarını tanımlamak ve yetkilendirmek,

c) Yetkilendirildiği ilde, ilçeler bazında ürün, bu ürünlere ilişkin üretim yılı içerisindeki ekim/dikim tarih aralıkları ve vejetasyon süresi ile üretim bilgilerine yönelik tanımlamaları yapmak,

ç) Tarım Kanununun 23 üncü maddesine göre desteklemelerden yararlandırmama kararı verilen çiftçileri sisteme tanımlamak,

d) ÇKS’ye bağlı destekleme uygulamalarına ilişkin tüm icmal işlemlerini yürütmek,

e) Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanması sırasında ortaya çıkan ihtilaflı konuları il tahkim komisyonuna iletmek,

f) İl tahkim komisyonu kararlarını, tahkim komisyonu karar defterine işlemek ve ÇKS’ye kaydetmek,

g) Bakanlıkça yürütülen destekleme uygulamaları kapsamında rızaen geri tahsil edilen ödemeler ile mahkeme kararlarına istinaden geri alınan destekleme ödemeleri bilgilerini ÇKS’ye kaydetmek,

ğ) Bakanlıkça yürütülen destekleme uygulamaları kapsamında çiftçilerin açmış olduğu davalar sonucunda mahkeme kararlarına istinaden yapılan ilama bağlı ödeme bilgilerini ÇKS’ye kaydetmek,

h) Bakanlıkça yürütülen destekleme uygulamaları kapsamında kesinleşmiş icmaller üzerinden yapılan ödemeler dışında, teknik aksaklılar veya veri girişi hataları nedeniyle ödenemeyen destekler için oluşturulan manuel icmal bilgilerini ÇKS’ye kaydetmek.

ÇKS ilçe sistem sorumlusunun görevleri

MADDE 13 –

(1) ÇKS ilçe sistem sorumlusunun görevleri şunlardır.

a) ÇKS’nin ilçe genelindeki uygulama ve gelişimine ilişkin çalışmalar yapmak,

b) (Mülga: RG-23/9/2022-31962)(6)

c) ÇKS’ye bağlı destekleme uygulamalarına ilişkin kontrol icmal işlemlerini yürütmek,

ç) ÇKS ve bağlı destekleme uygulamalarında il sistem sorumlusu ile koordinasyonu sağlamak,

d) Çalışmaların iş birliği içerisinde yürütülmesi için gerekli olduğunda dosya kabul etmek ve veri girişi yapmak,

e) (Mülga: RG-23/9/2022-31962)(6)

f) (Ek: RG-23/9/2022-31962)(6) Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanması sırasında ortaya çıkan ihtilaflı konuları ilçe tahkim komisyonuna iletmek,

g) (Ek: RG-23/9/2022-31962)(6) İlçe tahkim komisyonu kararlarını tahkim komisyonu karar defterine işlemek ve ÇKS’ye kaydetmek.

Dosya kabul görevlisinin görevleri

MADDE 14 –

(1) Dosya kabul görevlisinin görevleri şunlardır.

a) ÇKS ve bağlı destekleme uygulamalarına ilişkin başvuru evrakının ilgili mevzuat hükümlerine uygunluğunun şeklen kontrolünü yapmak (Değişik ibare: RG-31/8/2025-33003)9 , evrakı eksiksiz kabul etmek ve başvuru evrakını sisteme kaydetmek,

b) Teslim aldığı müracaat dosyasının ilgili bölümünü ismiyle imzalamak.

c) (Ek: RG-29/8/2024-32647)(8) Başvuruların alınması sırasında, 14/9/2023 tarihli ve 32309 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımsal Üretimin Planlanması Hakkında Yönetmelik kapsamında, beyan edilen üretim bilgilerini incelemek, uygun olmayan üretim beyanları ile ilgili çiftçileri bilgilendirmek ve çiftçinin üretim planlamasına uygun olmayan ürünü beyan etmesi durumunda EK-8’de yer alan Planlı Üretim Bildirim Formunu düzenleyerek başvurusunu almak.

Veri giriş görevlisinin görevleri

MADDE 15 –

(1) Veri giriş görevlisinin görevleri şunlardır.

a) Veri girişi yapılmak üzere kendisine verilen dosyadaki evrakın bilgilerini sisteme eksiksiz kaydetmek,

b) Veri girişi esnasında tespit edilen eksiklikleri gidermek üzere ilçe sistem sorumlusuna bilgi vermek,

c) Veri girişi yaptığı dosyanın ilgili bölümünü ismiyle imzalamak.

Destekleme uygulamaları birim sorumlusunun görevleri

MADDE 16 –

(1) Destekleme uygulamaları birim sorumlusunun görevleri şunlardır.

a) Destekleme uygulamalarında ÇKS ile ilgili iş ve işlemleri takip etmek,

b) Destekleme uygulamalarında icmal işlemlerini takip etmek,

c) Destekleme mevzuatlarının oluşturulmasında ilgili birimlerle koordinasyon sağlamak.

ç) (Ek: RG-23/9/2022-31962)(6) Yapılacak desteklemeleri ve ürünleri sisteme tanımlatmak.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

ÇKS’ye Kayıt Edilmeyecek Olanlar

Kayıtlara dahil edilmeyecek kişi ve araziler

MADDE 17 –

(1) Aşağıda belirtilenler (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) ÇKS’ye kayıt edilemez:

a) Bu Yönetmeliğin (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) 6 ncı ve 7 nci maddelerinde belirtilen şartları sağlamayanlar,

b) Tapu tescil işlemleri bitirilmiş (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) alanlar, keşif raporları ile,

c) Kiralama ve/veya tahsis yoluyla kullanım hakkı alınmayan, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 708 inci, 715 inci ve 999 uncu maddeleri, 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu, 21/6/1987 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16 ncı maddesinin (B) bendi ve 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanunu hükümleri uyarınca, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu yararına olan taşınmaz mallar ile kadastro geçmemiş birimlerde tarım arazisi vasfı olmayan ve yeni tarıma açıldığı tespit edilen alanlar üzerinde tarımsal üretimde bulunulan araziler,

ç) (Mülga: RG-31/8/2025-33003)9

d) Üzerinde tarımsal faaliyet yapılmayan arsa ve arazilerle halihazırda taşlık, kayalık ve ham toprak vasfında olan araziler,

e) (Mülga: RG-18/11/2023-32373)

f) (Mülga: RG-18/11/2023-32373)

g) (Ek: RG-23/9/2022-31962)(6) (Değişik ibare: RG-18/11/2023-32373) Kadastro veya tapulama tutanaklarının malik hanesinde ya da edinme kısımlarında Maliye Hazinesi yazan araziler hariç olmak üzere,  hisseye isabet eden alanların bölünerek kiraya verilmesi durumunda, 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun ilgili hükümlerinde yer alan asgari tarımsal büyüklük altında kalan araziler.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yararlanma hakkı

MADDE 18 –

(1) Çiftçinin ve tarımsal faaliyet bilgilerinin ÇKS’ye kayıtlı olması, ÇKS’ye bağlı olarak yapılabilecek uygulamaların diğer şartlarını yerine getirmeksizin bu uygulamalardan yararlanma hakkı doğurmaz. ÇKS’ye yapılan kayıtlar, esas olarak tarımsal faaliyetin belirlenmesine yöneliktir. Bu kayıtlar hiçbir şekilde mülkiyet tespitinde esas alınmaz ve mülkiyet hakkı doğurmaz.

Entegrasyon

MADDE 19 –

(1) Bu Yönetmeliğin uygulamasında Bakanlık bünyesindeki elektronik ortamda bulunan verilerden ve ihtiyaç halinde diğer kurum ve kuruluşların veri tabanlarında yer alan elektronik verilerden yararlanılır. Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanması sonucunda, ÇKS veri tabanında yer alan veriler Bakanlıkça oluşturulacak diğer bilgi sistemlerine entegre edilebilir.

Veri paylaşımı

MADDE 20 

(1) Bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde ÇKS’ye kayıt olanlar, verilerin kullanım ve paylaşım hakkının Bakanlıkta olduğunu kabul ederler. ÇKS’de yer alan veriler, mevzuatları gereği kullanma ihtiyacı duyan kurum ve kuruluşlarla şartları Bakanlık tarafından belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde izleyici olarak paylaşılır.

Güvenlik

MADDE 21 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamındaki işlemleri yürütmek üzere sistem yöneticisi ve il/ilçe sistem sorumlularınca kendilerine kullanıcı adı ve şifresi verilenler, bunları hiçbir surette başkaları ile paylaşamaz. ÇKS verileri paylaşılan kurum ve kuruluşlar, Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde hareket etmek zorundadırlar. Bu hükme aykırı davrananlar doğacak zararların tazmininden sorumludur.

Görevlilerin sorumlulukları

MADDE 22 –

(1) Bu Yönetmelikle kendilerine verilen görev ve sorumluluklarının gereklerine aykırı hareket edenler hakkında ilgili mevzuat hükümlerine göre idari ve adli işlem uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 23 –

(1) 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmış olup söz konusu Yönetmeliğe yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

İntibak ve geçiş süreci

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) (Mülga: RG-23/9/2022-31962)(6)

(2) (Mülga: RG-23/9/2022-31962)(6)

(3) (Ek: RG-11/2/2016-29621)(1) 2015 üretim yılına ilişkin çiftçi başvuruları 29/2/2016 tarihinde sona erer.

(4) (Ek: RG-15/11/2016-29889)(2) 2016 üretim yılına ilişkin çiftçi başvuruları 31/12/2016 tarihinde sona erer.

(5) (Ek: RG-16/12/2017-30272)(3) 2017 üretim yılına ilişkin çiftçi başvuruları 31/12/2017 tarihinde sona erer.

(6) (Ek: RG-1/12/2018-30612) (4) 2018 üretim yılına ilişkin çiftçi başvuruları 31/12/2018 tarihinde sona erer.

(7) (Ek: RG-20/8/2020-31219)(5) 2020 üretim yılına ilişkin çiftçi başvuruları 1/9/2020 tarihinde sona erer.

(8) (Ek: RG-15/2/2023-32105)(7) 2023 üretim yılı için ÇKS’ye başvuru yapan çiftçiler, tarım arazileri üzerindeki üretim bilgisi güncellemelerini 1/2/2023 ile 8/5/2023 tarihleri arasında yapabilirler.

Yürürlük

MADDE 24 –

(1) Bu Yönetmelik 1/11/2013 tarihinden geçerli olmak üzere yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 25 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare: RG-23/9/2022-31962)(6) Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

 ______

(1) 11/2/2016 tarihli ve 29621 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan yönetmelik değişikliği ile Geçici 1 nci maddesinin üçüncü fıkrası 30/6/2015 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

 (2) Bu değişiklik 30/6/2016 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

(3) Bu değişiklik 30/6/2017 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

(4) Bu değişiklik 30/6/2018 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

(5) Bu değişiklik 30/6/2020 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

(6) Bu değişiklik 1/9/2022 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

(7) Bu değişiklik 1/2/2023 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

(8) Bu değişiklik 1/9/2024 tarihinde yürürlüğe girer.

(9) Bu değişiklik 1/9/2025 tarihinde yürürlüğe girer.

Ekleri için tıklayınız.

 

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin

Tarihi

Sayısı

27/5/2014

29012

Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin

Tarihi

Sayısı

1.       

30/12/2014

29221 Mükerrer

2.       

11/2/2014

29621

3.

15/11/2016

29889

4.

16/12/2017

30272

5.

1/12/2018

30612

6.

20/8/2020

31219

7.

25/4/2021

31465

8.

23/9/2022

31962

9.

5/10/2022

31974

10.

15/2/2023

32105

11.

18/11/2023

32373

12.

29/8/2024

32647

13.

31/8/2025

33003

 

MERA YÖNETMELİĞİ

Resmî Gazete Tarihi: 31.07.1998 Resmî Gazete Sayısı: 23419

MERA YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak, Tanımlar

Amaç

Madde 1 –

Bu Yönetmeliğin amacı, 25/02/1998 ve 4342 sayılı Mera Kanunu ile 11/06/1998 tarihli ve 4368 sayılı Mera Kanunu’nun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun’un uygulanmasının usul ve esaslarını düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 –

Bu Yönetmelik, mera, yaylak ve kışlak alanları ile umuma ait çayır ve otlak alanlarını kapsar.

Hukuki Dayanak

Madde 3 

Bu Yönetmelik 25/02/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanunu’nun; 31 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 –

Bu Yönetmelikte geçen;

a) Amenajman planı: Mera, yaylak, kışlak ile umuma ait çayır ve otlaklardan en elverişli bir şekilde yararlanmanın sağlanması için, bakım, ıslah, otlatma, dinlendirme, tohumlama, ilave yemleme ve yapılması gereken benzeri işleri sıralayan uygulama planını,

b) Otlatma planı: Mera, yaylak, kışlak ile umuma ait çayır ve otlakların düzenli bir şekilde otlatılması ile ilgili olarak otlatma mevsimini, otlatma kapasitesini, otlatma sistemini, otlatılacak hayvan cins ve miktarını, otlatmaya başlama ve son verme tarihleri gibi ayrıntıları belirleyen uygulama planını,

c) Islah: Mera, yaylak, kışlak il umuma ait çayır ve otlakların yem verimini ve kalite yönünden yükseltmek için sulama, gübreleme, zararlı ot mücadelesi, tohumlama ve benzeri biyolojik tekniklerle birlikte, otlatmayı ve kolaylaştırıcı tesislerin yapılması, toprak ve su muhafaza gibi çeşitli fiziksel ve teknik tedbirlerin alınarak uygulanmasını,

d) Göçer: Belirli bir otlatma alanına sahip olmayan, yılın her mevsiminde aile bireyleri ve hayvanları ile birlikte başka yerlere geçici olarak konaklayarak hayvancılık yapan insanları,

e) Mera, yaylak, kışlak ile umuma ait otlak ve çayır durum ve sınıfları: Mera, yaylak, kışlak ile umuma ait çayır ve otlaklarda üzerinde bulunan iyi cins mera bitkilerinin ağırlık olarak bitki örtüsündeki yüzde miktarlarına dayanan bir sınıflandırma sistemini,

f) Çiftçi ailesi: Çiftçilik işlerini sürekli ve doğrudan doğruya yapan aileyi,

g) Aile: Bu Yönetmeliğin uygulanmasında karı-koca ve varsa reşit olmayan çocuklar ile reşit olup evli olmayan ve aile reisi ile birlikte oturan çocukları,

h) Kanun: 4342 sayılı Mera Kanunu’nu, 

i) (Mülga: RG-3/5/2025-32889) 

j) Komisyon ve Teknik Ekipler: Mera Kanunu’nun 6 nci maddesi uyarınca oluşturulan Komisyon ve Teknik Ekipleri,

k) (Ek: RG-25/2/2011-27857) Jeotermal kaynaklı teknolojik sera: Jeolojik yapıya bağlı olarak yerkabuğu ısısının etkisiyle sıcaklığı sürekli olarak bölgesel atmosferik yıllık ortalama sıcaklığın üzerinde olan, çevresindeki sulara göre daha fazla miktarda erimiş madde ve gaz içerebilen, doğal olarak çıkan veya çıkarılan su, buhar ve gazlar ile yeraltına insan düzenlemeleri vasıtasıyla gönderilerek yerkabuğu veya kızgın kuru kayaların ısısı ile ısıtılarak elde edilen su, buhar ve gazları kullanarak sulama, gübreleme, iklimlendirme ve bakım gibi faaliyetlerini sürdüren seraları,

ifade eder. 

İKİNCİ BÖLÜM 

Uygulama Esasları

Komisyon ve Teknik Ekiplerin Çalışma Esas ve Usulleri

Madde 5 –

Kanun’un 6 nci maddesi uyarınca oluşturulan Komisyon ve Teknik Ekiplerde görev yapmak üzere kurumlarınca bir asil ve bir yedeği olmak üzere iki üye ismi bildirilir.

(Değişik fıkra: RG-25/04/2001-24383) Komisyon, üye tam sayısının salt çoğunluğu ile, Teknik Ekipler ise üye tam sayısının salt çoğunluğundan az olmamak kaydıyla yapılan işin niteliğine göre mesaisine ihtiyaç duyulan üyelerle toplanır. Yapılacak çalışmanın niteliğine göre teknik ekip başkanı tarafından çalışmaya katılacak kuruluş temsilcileri belirlenir. Toplantıya katılması mutlak gereken ancak katılmayan üyenin yerine kurumunca teklif edilen yedek üye katılır.

Komisyon ve Teknik Ekipler kararları (Değişik ibare: RG-3/5/2025-32889) üye tam sayısının salt çoğunluğu ile alır.

Komisyon ve Teknik Ekipler açık oylama usulü ile karar alırlar. Her üye bir oy hakkına sahip olup, oyların eşitliği durumunda başkanın tarafı üstün sayılır.

Konu uzmanı ziraat mühendisinin Komisyona başkanlık ettiği toplantılarda, yerine Komisyona üye olarak yedeği olan ziraat mühendisi katılır.

Teknik Ekiplere, il veya ilçe müdürlüğünde görev yapan ve mera konusunda Bakanlıkça yetiştirilmiş ziraat mühendisleri başkanlık eder.

(Değişik fıkra: 25/04/2001 – 24383 S. R.G. Yön./1. md.) Komisyonlar, her haftanın son çalışma gününde toplanarak, Kanunla öngörülen görevlerle, tespit, tahdit ve tahsisle ilgili işlemleri görüşür ve gerekli kararları alır. Bu işlemler tamamlandıktan sonra veya iklim şartlarının çalışma imkanı vermediği dönemlerde komisyon, Kanunla verilen görevler çerçevesinde kararlar almak ve gerekli çalışmalar yapmak amacıyla, her ayın ortasında ve sonunda olmak üzere iki kez toplanır. Komisyon Başkanı gerekli durumlarda Komisyonu ayrıca toplantıya çağırabilir. Alınan kararlar, sürekli olarak tutulan bir karar defterine işlenir.

Teknik Ekipler tespit, tahdit ve tahsis işlemleri tamamlanıncaya kadar her gün; işlemlerin tamamlanmasından sonra, komisyonun belirleyeceği gün ve sürelerde çalışmalarına devam ederler.

Uygulama Normları

Madde 6 –

Bu Yönetmeliğe göre yapılacak uygulamalarda dikkate alınacak normlar aşağıda gösterilmiştir.

a) (Değişik: RG-25/04/2001-24383) Büyük baş hayvan birimi;

1 – Bir kültür ırkı süt ineği 1 Büyük Baş Hayvan Birimidir

2 – Kültür melezi                                0.75 Büyük Baş Hayvan Birimidir

3 – Yerli inek                                      0.50 Büyük Baş Hayvan Birimidir

4 – Dana-düve (kültür ırkı)               0.60 Büyük Baş Hayvan Birimidir

5 – Dana-düve (kültür melezi)         0.45 Büyük Baş Hayvan Birimidir

6 – Dana-düve (yerli)                         0.30 Büyük Baş Hayvan Birimidir

7 – Koyun                                            0.10 Büyük Baş Hayvan Birimidir

8 – Keçi                                                 0.08 Büyük Baş Hayvan Birimidir

9 – Manda (erkek)                              0.90 Büyük Baş Hayvan Birimidir

10 – Manda (dişi)                                0.75 Büyük Baş Hayvan Birimidir

11 – Öküz                                             0.60 Büyük Baş Hayvan Birimidir

12 – Kuzu-Oğlak                                 0.04 Büyük Baş Hayvan Birimidir

13 – Boğa                                             1.50 Büyük Baş Hayvan Birimidir

14 – At                                                   0.50 Büyük Baş Hayvan Birimidir

15 – Katır                                              0.40 Büyük Baş Hayvan Birimidir

16 – Eşek                                              0.30 Büyük Baş Hayvan Birimidir

ile çarpılarak belirlenir.

b) Günlük yedirilecek ot miktarı

Hayvanlara günlük, canlı ağırlığının %2.5’i kuru ot veya %10’u kadar yeşil ot yedirileceği esas alınır.

c) Mera, yaylak, kışlak ile umuma ait çayır ve otlak durumu ve sınıfları;

1 – Çok iyi; Bitki örtüsünün ağırlık olarak % 76-100’ü kaliteli bitkilerden oluşan mera, yaylak, kışlak ile umuma ait çayır ve otlakları,

2 – İyi; Bitki örtüsünün ağırlık olarak % 51-75’i kaliteli bitkilerden oluşan mera, yaylak, kışlak ile umuma ait çayır ve otlakları,

3 – Orta; Bitki örtüsünün ağırlık olarak % 26-51’i kaliteli bitkilerden oluşan mera, yaylak, kışlak ile umuma ait çayır ve otlakları,

4 – Zayıf; Bitki örtüsünün ağırlık olarak % 0-25’i kaliteli bitkilerden oluşan mera, yaylak, kışlak ile umuma ait çayır ve otlakları,

ifade eder.

d) (Değişik: RG-25/04/2001-24383) Mera, yaylak, kışlaklar ile umuma ait çayır ve otlakların otlatma kapasitelerinin belirlenmesi :

1 – Mera, yaylak ve kışlaklar ile umuma ait çayır ve otlakların otlatma kapasiteleri İl Müdürlüğünce görevlendirilen en az iki ziraat mühendisi tarafından belirlenir.

2 – Mera, yaylak ve kışlaklar ile umuma ait çayır ve otlakların otlatma kapasitelerinin belirlenmesinde, Komisyon ve Teknik Ekiplerde görev alan ziraat mühendisleri ile daha önce bu konu ile ilgili olarak Bakanlıkça yapılan eğitimlere katılmış ziraat mühendislerinin görevlendirilmesine öncelik verilir.

3 – Otlatma kapasitesinin belirlenmesi için, Komisyonun ihtiyaç duyması halinde, konu uzmanı veya Bakanlıkça yetiştirilmiş diğer ziraat mühendislerinden faydalanılır.

4 – Otlatma kapasitesini saptamak için uygulanacak objektif ölçme yöntemleri Bakanlıkça hazırlanacak talimatlarla belirlenir.

5 – Tespit, tahdidi ve tahsisi yapılan mera, yaylak ve kışlağın belirli bir otlatma mevsimi içerisinde ne kadar büyük baş hayvan birimini otlatabilecek güçte olduğu, otlatma kapasitesini bu konuda görevli kişilerce hazırlanacak olan müşterek bir raporla Komisyona iletilir.

Mera, yaylak ve kışlakların kiralanması

Madde 7 –

(Değişik: RG-29/11/2013-28836)

Mera, yaylak ve kışlakların kiralanmalarında uyulması gereken usul ve esaslar şunlardır:

a) Kadimden beri mera, yaylak ve kışlak olarak kullanılan yerler ile aynı amaçla kullanılmak üzere köy veya belediyelere tahsis ya da terk edilen yerler, Devletin hüküm ve tasarrufunda veya hazinenin mülkiyetinde bulunan arazilerden etüt sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak yararlanılabileceği anlaşılan yerler, mera, yaylak ve kışlak olarak kullanılmak amacıyla kamulaştırılacak yerlerden çalışmalar sonucu ihtiyaç fazlası olarak belirlenen mera, yaylak, kışlaklar ile umuma ait çayır ve otlak alanları, öncelikle en yakın köy veya belediyeye, o köy veya belediyede oturan ve hayvancılık yapan çiftçilere veya bu amaçlı kuruluşlara, bunun mümkün olmaması halinde hayvancılık yapan veya hayvancılık işletmesi kurmak isteyenlere ıslah etmek koşulu ile yirmi beş yıla kadar ihale ile kiralanabilir. Ancak kiralama köy ve belediyelerin hayvan varlığındaki değişim dikkate alınarak her beş yılda bir, Komisyon tarafından yeniden değerlendirilir.

b) Komisyon, kayıtlarda mera, yaylak ve kışlak ile umuma ait çayır ve otlak olarak görülen, ancak ıslah etmek koşulu ile mera, yaylak, kışlak ile umuma ait çayır ve otlak olarak kullanılacak yerleri, öncelikle o köy veya belediyede oturanlar ile bunların kurdukları kooperatif, birlik veya tüzel kişiliklere, bunun mümkün olmaması halinde büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık yapan veya yapmak isteyen gerçek ve tüzel kişilere uygun görülecek proje ile yirmi beş yıla kadar ihale ile kiralayabilir. Kiralama durumu sözleşme hükümlerine uygunluğu yönünden her beş yılda bir, Komisyon tarafından yeniden değerlendirilir. Uygulamaya yönelik usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

c) Mera, yaylak ve kışlakların kiralanması, Bakanlıkça hazırlanacak tip sözleşme esaslarına göre yapılır. Kira süresi, sözleşmenin imzalandığı tarihte başlar. 

Islah projesi kapsamında yapılacak işlerin yıllara göre dağılımı ve tahmini giderler sözleşmede özel hükümler bölümünde yer alır.

Kiralanan alan, üzerindeki bina, koruyucu çit, duvar ve buna benzer tesislerin fiili durumları hazırlanan bir tutanakla kiralayana Komisyonca teslim edilir.

Bu alanları kiralayanlar, Komisyonlarca uygun bulunan ıslah projesine uymakla yükümlüdürler. Komisyonlar, yükümlülüklerine uymayanlar hakkında Kanunun ilgili maddelerini uygulamakla görevli ve yükümlüdürler.

Kira artışları, 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 344 üncü maddesinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenir. 

d) Kiralama ücreti her yıl kiralama dönemi başlamadan önce peşin olarak, ıslah faaliyetlerinde bulunanlardan ise masraflar çıktıktan sonra kalan tutar, tahsil edilerek mera gelirleri olarak genel bütçeye gelir kaydedilir. Yaptıkları masrafların miktarı aynı yılın kiralama ücretini geçtiği takdirde, kiralama ücretinin yapılan masrafları karşılama süresine kadar kira ücreti tahsil edilmez.

e) Kiracı tarafından kira bedelinin yapılan ihtara rağmen süresinde ödenmemesi ya da sözleşmede belirtilen diğer hususlara uyulmaması halinde, sözleşme tek taraflı olarak fesh edilir ve kiracı tarafından kiralanan alanlara ve teslim tutanağı ile teslim edilen tesislere zarar verilmiş ise kiracıdan bu zarar tahsil edilir. Ayrıca 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 75 inci maddesi uyarınca Komisyonun talebi üzerine bulunduğu yer mülki amirince taşınmaz mal en geç on beş gün içinde tahliye ettirilerek Komisyona teslim edilir. Bunun mümkün olmaması halinde genel hükümlere göre tahliyesi sağlanır.

Köy veya belediyede ikamet eden ve mera, yaylak ve kışlaklardan otlatma hakkına sahip olan çiftçiler veya çiftçi aileleri bu hakkını başka birine devredemez. Ancak Komisyon bu hakları, başka bir çiftçi ailesi veya çiftçilere bedeli karşılığı devredebilir.

Kiracı tarafından ödenmeyen kira bedeli, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

f) Kiralanacak alanda hayvancılık için gerekli bakım, barınma ve su ihtiyaçlarını karşılayacak zorunlu hayvancılık tesisleri kurulması durumunda;

Bu alana, hayvancılık faaliyetlerinde kullanılmak üzere ahır, ağıl, kaba ve kesif yem depo ve siloları, yem hazırlama üniteleri, sağım ünitesi, silaj ve gübre çukurları, alet ve ekipman deposu, su deposu ile bakıcı evi gibi birincil üretimde ihtiyaç duyulan ve projede yer alan zorunlu tesisler kurulabilir. Kiralanacak alanda entegre ve endüstriyel tesisler kurulamaz. 

Kiralanan mera, yaylak ve kışlaklar üzerine kurulacak tesis ve yapıların yerleri bu alanın kullanım bütünlüğü, bitki örtüsü, topografyası, konumu, taban suyu seviyesi, ulaşım durumu, alanın büyüklüğü gibi unsurlar dikkate alınarak belirlenir.

Kiracı sözleşmenin imzalandığı tarihten itibaren bu alanda kurmak istediği tesisler için konu uzmanına hazırlattığı projeyi Komisyona sunar. 

Komisyonca projenin uygun bulunması halinde kira sözleşme süresi sonunda bu alanın tekrar mera vasfına getirilmesi amacıyla, Komisyonca belirlenecek teminata esas olmak üzere kiracı mera geri dönüşüm projesini Komisyona sunar.

Kiracı tarafından teminatın yatırılması veya banka teminat mektubu verilmesi ile bu tesislerin kurulması ve kullanılmasına ilişkin sözleşme hazırlanır ve imzalanır.

Kiracı hayvancılık için gerekli bakım, barınma ve su ihtiyaçlarını karşılayacak zorunlu tesislerin kurulması için gerekli izinleri ilgili kuruluşlardan almakla yükümlüdür. 

Kiralanan alan üzerinde kamu yatırımı yapılmasının zaruri olduğu hallerde, Komisyon tarafından zaruret durumuna göre kira sözleşmesi yeniden değerlendirilir.

Tahsis Amacının Değiştirilmesi

Madde 8 —

(Değişik: RG-12/04/2005-25784)

Mera, yaylak ve kışlak alanları ile umuma ait çayır, otlak ve kamu orta mallarının tahsis amacı; zaruri olan hallerde ilgili müdürlüğün Bakanlık İl Müdürlüğüne talebi, Komisyonun ve defterdarlığın uygun görüşü üzerine, talep edilen alanın tamamının veya bir kısmının tahsis amacı valilikçe değiştirilebilir. Tahsis amacı değiştirilen alanların tescilleri Hazine adına, vakıf meralarının tescilleri ise vakıf adına yaptırılır.

İlgili müdürlüğün tahsis amacı değişikliği başvurularında, talebin amacını ve büyüklüğünü belirten belgelerle birlikte, istenen diğer belgelerin, asılları veya onaylı suretleri eklenir. Komisyon ilgili müdürlükten, gerekli gördüğü hallerde ek bilgi ve belge isteyebilir. Valiliğin kararına esas olacak rapor Komisyonca hazırlanarak, karar defterine geçirilir ve üyelerce imzalanır. İnceleme raporları Komisyona sunulmak üzere teknik ekipler vasıtasıyla hazırlanır. Tahsis amacı değişikliği talep edilen alan için teknik ekip tarafından hazırlanan rapor olumlu ise yirmi yıllık ot geliri de bir raporla tespit edilerek Komisyona teslim edilir.

Teknik Ekip; inceleme raporunu istenen bilgi ve belgelere göre hazırlar, talep ile ilgili kesin görüşünü de belirterek raporu imzalar ve Mera Komisyonuna teslim eder. 

Teknik ekipçe hazırlanacak inceleme raporu; bölgedeki hayvan sayısı, hayvanın cinsi,  kaba yem kaynakları, kaba yem üretimi,  kaba yem açığı, üretilen kaba yemin ihtiyacı karşılama oranı ile tahsis amacının değiştirilmesi halinde kaba yem ihtiyacının nereden karşılanacağı, meranın vasfı, topografyası, toprak yapısı, vejetasyonun yapısı, otlatma kapasitesi, yatırım için talep edilen alanın dışında başka uygun alan olup olmadığı, yatırımın hangi parasal kaynaktan yapılacağı, köyün toplam merası, teknik ekibin kesin görüşü, çiftçi hane  sayısı, çiftçi görüşü  gibi bilgileri içerir.

Teknik ekip Komisyona sunmak üzere, gerekli gördüğü hallerde ilgili kurum veya kuruluştan ek bilgi ve belge isteyebilir, inceleme raporuna bulunmasını istediği ek bilgi ve belgeleri ekler. Raporun sonuç bölümünde yapılacak yatırımın mera bütünlüğünü bozup bozmadığı, köyün kaba yem açığının mevcut olup olmadığı ve miktarı, açık var ise nasıl karşılanacağı, alternatif alanın olup olmadığı ile birlikte teknik ekibin kesin görüşü yer alır. 

a)  Tahsis amacı değişikliğinde istenecek bilgi ve belgeler:

1) (Değişik cümle: RG-3/5/2025-32889) Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının talebi üzerine, 4/6/1985 tarihli ve 3213 sayılı Maden Kanunu, 30/5/2013 tarihli ve 6491 sayılı Türk Petrol Kanunu ile 3/6/2007 tarihli ve 5686 sayılı Jeotermal Kaynaklar ve Doğal Mineralli Sular Kanunu hükümlerine göre, arama faaliyetleri sonunda rezervi belirlenen maden ve petrol faaliyeti ile jeotermal kaynak ve doğal mineralli sular için zaruri olan alanların tahsis amacı değişikliği aşağıdaki şekilde gerçekleştirilir:

Arama ruhsatı alınan alanlar için, 6326 sayılı Petrol Kanunu ve 3213 sayılı Maden Kanununa göre arama ruhsatı verilen yerlerin tamamı veya bir kısmının mera, yaylak, kışlak alanları içerisinde kalması halinde, bu alanlarda arama yapılabilmesi için ilgili müdürlük veya Genel Müdürlük, Bakanlık İl Müdürlüğünden koordinat değerleri belli;  varsa 1/5000,   yoksa 1/25000 ölçekli harita, vaziyet planı, arama ruhsatının onaylı örneği ile Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeleri ekleyerek talep eder.

(Değişik paragraf: RG-29/11/2013-28836) Bu talepler Bakanlık İl Müdürlüğünce, Komisyona gönderilir. Ruhsat sahibince yönetmelik kapsamında istenen bilgi ve belgeler Bakanlık İl Müdürlüğüne sunulur, Komisyonca teknik ekip görevlendirmesi yapılır ve konu ile ilgili Defterdarlık görüşü istenir. Teknik ekibin görevlendirilmesi, teknik ekipçe mera inceleme raporunun tanzimi ve bu raporun Komisyona sunulması en geç 30 gün içinde tamamlanır. Bu sürede çalışmaların tamamlanamaması halinde; sebebi ve çalışmalara başlanacağı tarih bir yazı ile ruhsat sahibi ve ilgili müdürlük veya genel müdürlüğe bildirilir. Defterdarlık görüşü Bakanlık İl Müdürlüğüne ulaştıktan sonra Komisyon 15 gün içerisinde inceleme raporu ve Defterdarlık görüşü ile birlikte kararını oluşturur ve kararı Valilik onayına sunar. Vali, Komisyonun görüşünü esas alarak talebi değerlendirir; izin verir veya red eder. 

Arama ruhsatı süresi Petrol Kanunu ile Maden Kanununa göre belirlenen süredir. Arama ruhsatı süresi bitiminde, ruhsat sahibi aradığı yeri terk edecekse, arama yapılan alanları eski vasıf ve kapasitesine getirmekle yükümlüdür. Ruhsat sahibi çalışmalara başlayabilmek için Komisyonca öngörülen teminatı yatırmış ve sözleşmeyi imzalamış olmalıdır.

Arama ruhsat sahibi bir yıl içerisinde söz konusu alanları eski vasıf ve kapasitesine getirmediği taktirde, Komisyon alınan teminatı kullanarak bu görevi yerine getirir. Yapılan tüm masraflarla birlikte, geçen sürede meydana gelen ot kaybının değerini de tahsil eder. 

Arama ruhsatı süresi içerisinde üretim yapılmasının planlanması halinde, işletme ruhsatı alınan alanlar için uygulanan tahsis amacı değişikliği işlemi gerçekleştirilir. Arama ruhsatı için alınan izin süresince gerekli prosedür uygulanmaksızın üretim yapıldığının tespiti halinde verilen izinler iptal edilerek, zarar verilen alanların eski vasıf ve kapasitesine getirilmesi için 4342 sayılı Mera Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.

İşletme ruhsatı alınan alanlar için, 6326 sayılı Petrol Kanunu ve 3213 sayılı Maden Kanunu hükümlerine göre işletme ruhsatı alınan yerlerin, mera, yaylak, kışlaklar içinde kalması halinde ilgili müdürlük veya Genel Müdürlük tarafından; onaylı işletme projesi, işletme ruhsatı, işletme izin alanlarını gösterir 1/1000 veya 1/2000 ölçekli imalat haritaları, rezerv durumu, vaziyet planı ile Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler eklenerek Bakanlık İl Müdürlüğüne başvuru yapılır. 

Ruhsat sahibi, tahsis amacı değiştirilen alanın Hazine adına tescil edilmesi için ÇED (Çevresel Etki Değerlendirme) olumlu belgesini faaliyete başlamadan vermelidir. 

İşletme süresi 6326 sayılı Petrol Kanunu ve 3213 sayılı Maden Kanununda öngörülen süre ile sınırlıdır. Ruhsat sahibi işletme süresi bitiminde, çalışma yapılan alanlar ile zarar verdiği alanları eski vasıf ve kapasitesine getirmekle yükümlüdür. Ruhsat sahibi çalışmalara başlayabilmek için Komisyonca öngörülen teminatı yatırmış ve sözleşmeyi imzalamış olmalıdır. Arama ruhsatı aşamasında üretim yapılması amacıyla tahsis amacı değiştirilmişse işletme ruhsatı alınması halinde aynı alan için tahsis amacı değişikliği işlemi uygulanmaz, ancak eksik olan bilgi ve belgeler tamamlanarak sözleşme Komisyonca yenilenir.   

İşletme ruhsatı sahibi üç yıl içerisinde söz konusu alanları eski vasıf ve kapasitesine getirmediği takdirde, Komisyon alınan teminatı kullanarak bu görevi yerine getirir, yapılan tüm masraflarla birlikte, geçen sürede meydana gelen ot kaybının değerini de tahsil eder. 

(Ek paragraf: RG-3/5/2025-32889) 5686 sayılı Kanun kapsamında arama izni talebinde büyükşehir belediyesi olan illerde valilik yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, diğer illerde il özel idareleri arama ruhsatı, arama projesi, 1/1000 veya 1/5000 ölçekli harita, arama yapılacak alanın koordinat değerli alan hesabı, vaziyet planı, Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeleri ekleyerek bu alanlarda arama yapılabilmesi için Komisyondan izin talep eder. Arama taleplerine arama süresince ot kayıp bedeli ve geri dönüşüm projesi ve teminat bedeli alınması şartıyla valilikçe izin verilebilir.

(Ek paragraf: RG-3/5/2025-32889) Tahsis amacı değişikliği yapılabilmesi için büyükşehir belediyesi olan illerde valilik yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, diğer illerde il özel idareleri jeotermal kaynak veya doğal mineralli sular işletme ruhsatı, 1/1000 veya 1/5000 ölçekli harita, koordinat değerli alan hesabı, işletme projesi, gerekçeli rapor, vaziyet planı, koruma alanları etüt raporu, jeotermal akışkanın kullanım sonrası nasıl uzaklaştırılacağına ilişkin belge, fizibilite raporu, Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler ile başvuru yapılır.

(Ek paragraf: RG-3/5/2025-32889) Jeotermal kaynak işletme ruhsatının; elektrik enerjisi üretimi amaçlı olması halinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından düzenlenmiş ‘önlisans’ veya ‘lisans’ belgesini, termal turizm amaçlı olması halinde Kültür ve Turizm Bakanlığının uygun görüş yazısının Komisyona sunulması gerekir. Valilikçe tahsis amacı değişikliği uygun görüldüğü taktirde Hazine adına tescil öncesi Çevresel Etki Değerlendirme (ÇED) olumlu veya gerekli değildir belgesi, ot bedeli yatırıldığına dair belge, mera geri dönüşüm projesi ve teminat bedelinin yatırıldığına dair dekont Komisyona sunulur.

(Ek paragraf: RG-3/5/2025-32889) İşletme ruhsatına göre verilen tahsis amacı değişikliği süresi sonunda bir ay içerisinde başvuru yapılması ve aynı amaç ve koordinatlarda olması şartıyla ot bedeli alınmaksızın geri dönüşüm projesi ve teminat bedeli güncellenerek yeni ruhsat süresince uzatılır.

2) (Değişik: RG-3/5/2025-32889) Kültür ve Turizm Bakanlığının talebi üzerine 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu uyarınca kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgesi veya turizm merkezi olarak sınırları tespit ve ilan edilen yerlerin tahsis amacı değişikliğinde; talep edilen yerin kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgesi veya turizm merkezi olarak ilan edildiğine dair bilgi ve belgeler, 1/5000 veya 1/25000 ölçekli harita, koordinat değerli alan hesabı ile birlikte Komisyona başvurulması gerekir.

Valilikçe tahsis amacı değişikliği uygun görüldüğü taktirde ‘sadece turizm amaçlı kullanılabilir ve şerh kaldırılmadığı sürece araziye fiili müdahale edilmez’ ibaresiyle birlikte Hazine adına, vakıf meraları ise vakıf adına şerhli olarak tescil edilir. Taşınmazın, Kültür ve Turizm Bakanlığınca turizm yatırımcılarına tahsisi aşamasında Komisyonca güncellenen yirmi yıllık ot bedeli yatırımcı tarafından ödenir. Çevresel Etki Değerlendirme (ÇED) olumlu veya gerekli değildir belgesi, yatırımın onaylı projesi, fizibilite raporu, 1/1000 veya 1/5000 ölçekli haritası, koordinat değerli alan hesabı, vaziyet planı ve Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler yatırımcılara tahsisi takip eden iki yıl içerisinde Komisyona sunulduğunda şerh kaldırılır. Aksi takdirde tahsis amacı değişikliği iptal edilerek taşınmaz özel sicile kaydedilir ve durum ilgili müdürlüğe bildirilir.

3) Kamu yatırımları yapılması için gerekli bulunan yerlerin tahsis amacı değişikliği talebinde istenecek bilgi ve belgeler;

Kamu yatırımı olduğunu belirten belgeler, yatırımın projesi ve Komisyonun gerekli gördüğü hallerde fizibilite raporu, finansman kaynağı, ÇED ( Çevresel Etki Değerlendirme ) raporu gerektiren yatırımlar için ÇED olumlu belgesi, yatırım için gerekiyorsa çevreye zarar verilmeyeceğine dair taahhütname, kadastro tekniğine uygun harita, yatırımın vaziyet planı, Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler.

4) Köy yerleşim yeri ile uygulama imar planı veya uygulama planlarına ilave imar planlarının hazırlanması, toprak muhafazası, gen kaynaklarının korunması, millî park ve muhafaza ormanı kurulması, doğal, tarihî ve kültürel varlıkların korunması, sel kontrolü, akarsular ve kaynakların düzenlenmesi için ihtiyaç duyulan yerlerin tahsis amacı değişikliği talebinde  istenecek bilgi ve belgeler;

(Değişik ibare: RG-3/5/2025-32889) Köy yerleşim yerleri yapılması için gerekli bulunan yerlerin tahsis amacı değişikliği taleplerinde; il özel idaresince bu alanlar için köy yerleşme alanı tespit komisyonu tutanağı, 1/1000 ölçekli köy yerleşme planı, talep edilen yerlerin konumu ve alanını gösterir 1/1000 veya 1/5000 ölçekli harita, koordinat değerli alan hesabı, köy ihtiyar heyeti kararı, plan yapılmasına dair il genel meclisi kararı, valilik onayı ve Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgelerle başvuru yapılır ve ayrıca plan mevcut yerleşim yeri ve genişleme alanı ile bütünlük arz edecek şekilde hazırlanmış olmak zorundadır.

(Değişik paragraf: RG-3/5/2025-32889) Köy tüzel kişiliği sona ermiş mahalleler için kırsal yerleşik ve gelişim alanı planı hazırlanması için ihtiyaç duyulan yerlerin bağlı olduğu belediyesince, onaylı imar planı, talep edilen yerlerin konumu ve alanını gösterir 1/1000 veya 1/5000 ölçekli harita, koordinat değerli alan hesabı, planın yapılmasına dair belediye meclis kararları, askı ilan tutanakları, itiraz olmadığına dair tutanak ve Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgelerle birlikte başvuru yapılır. Plan mevcut yerleşim yeri ve genişleme alanı ile bütünlük arz edecek şekilde hazırlanmış olmak zorundadır.

(Değişik paragraf: RG-3/5/2025-32889) Onaylı uygulama imar planı bulunan yerlerin tahsis amacı değişikliği taleplerinde; talep edilen yerler belediye sınırları içerisinde ise ilgili belediye veya Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca kesinleşmiş imar planı, talep edilen yerlerin konum ve alanını gösterir 1/5000 ölçekli harita, imar planının yapılması ve kesinleştiğine dair belediye meclis kararları veya Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının karar ve onayı, askı ilan tutanakları, Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler Komisyona sunulur. Talep edilen yerler belediye sınırları dışında ise il özel idaresi veya Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca kesinleşmiş imar planı, talep edilen yerlerin konum ve alanını gösterir 1/5000 ölçekli harita, imar planı yapılması ve kesinleştiğine dair il genel meclis kararları, valilik onayı veya Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının kararı ve onayı, askı ilan tutanakları, ilave imar planı ise mevcut uygulama imar planı ile bağlantısını gösterir pafta ve Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler Komisyona sunulur.

(Ek paragraf: RG-3/5/2025-32889) İmar planları yeni hazırlanacaksa talep edilen yerlerin işaretli olduğu kadastro tekniğine uygun 1/5000 ölçekli harita, plan yapılmasına dair ilgisine göre il genel meclisi/belediye meclisi veya Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının kararı, plan yapılacak yerin sınırlarını gösterir uygun ölçekte kadastro tekniğine uygun harita, Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgelerle başvuru yapılır. Tahsis amacı değişikliği valilikçe uygun görüldüğü takdirde yirmi yıllık ot geliri yatırıldıktan sonra kesinleşmiş planın Komisyona sunulması için iki yıl süre verilir. Bu süre sonunda kesinleşmiş plan, planın kesinleştiğine dair ilgisine göre il genel meclisi kararı/belediye meclis kararları veya Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı onayı Komisyona sunulduğunda Hazine adına, vakıf meraları ise vakıf adına tescil edilir. Aksi takdirde tahsis amacı değişikliği iptal edilir.

Toprak muhafazası, gen kaynaklarının korunması için gerekli bulunan yerlerin tahsis amacı değişikliği taleplerinde, toprak muhafazası için gerekçeli rapor, kadastro tekniğine uygun harita, vaziyet planı, gen kaynaklarının korunması için Üniversite veya Araştırma Kuruluşlarınca hazırlanacak ve gen kaynağının korunmasının mutlak gerekli olduğunu belirtir rapor ve Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler. 

Milli park ve muhafaza ormanı kurulması istenilen yerlerin tahsis amacı değişikliği taleplerinde, söz konusu yerin milli park ilan edildiğine dair belgeler, muhafaza ormanı kurulması için 17/8/1984 tarihli ve 18492 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Muhafaza Ormanlarının Ayrılması ve İdaresi Hakkında Yönetmelik uyarınca gerekli belgeler, kadastro tekniğine uygun harita, vaziyet planı ve Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler.

Doğal, tarihi ve kültürel varlıkların korunması kapsamında gerekli yerlerin tahsis amacı değişikliği taleplerinde, söz konusu yerlerin nitelikleri hakkında, Üniversite veya Araştırma Kuruluşlarınca hazırlanacak rapor ve belgelerle birlikte bu alanların sit alanı ilan edilip edilmediğini gösteren belgeler, vaziyet planı, kadastro tekniğine uygun harita, Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler.

Sel kontrolü, akarsular ve kaynakların düzenlenmesi için ihtiyaç duyulan yerlerin tahsis amacı değişikliği taleplerinde, ilgilileri tarafından hazırlanacak olan rapor ve proje, kadastro tekniğine uygun harita, finansman kaynağı ile ilgili belgeler, vaziyet planı ve Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler.

(Ek paragraf: RG-29/11/2013-28836) Kanun kapsamındaki alanlarda su ürünleri yetiştiriciliği tesisi kurulması amacıyla alanın tamamının veya bir kısmının talep edilmesi durumunda ilgili müdürlük veya genel müdürlük tarafından; 1/25000 ölçekli koordinat değerleri belirli harita ve 1/1000 ölçekli haritası üzerinde vaziyet planı ile birlikte Bakanlık İl Müdürlüğüne başvurulması gerekmektedir. Söz konusu talebin Kanunun 14 üncü maddesi hükümleri gereği uygun görülmesi halinde yirmi yıllık ot geliri yatırıldıktan sonra yatırımın onaylı projesi ve Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler iki yıl içerisinde Komisyona getirildiği takdirde, mera alanının Hazine adına tescili yapılır. Aksi takdirde tahsis amacı değişikliği iptal edilir.

(Ek paragraf: RG-29/11/2013-28836) Ayrıca başvuru sahibi, tahsis amacı değiştirilen alanın Hazine adına tescil edilmesi için çevresel etki değerlendirmesi olumlu kararı, çevresel etki değerlendirmesi gerekli değildir kararı veya 3/10/2013 tarihli ve 28784 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliğine göre muafiyet yazısını faaliyete başlamadan verir.

(Ek paragraf: RG-29/11/2013-28836) Geri dönüşümlü yatırımlarda çalışmalara başlayabilmek için Komisyonca öngörülen teminatın yatırılması ve sözleşmenin imzalanmış olması gerekir.

5) 442 sayılı Köy Kanununun 13 ve 14 üncü maddeleri kapsamında kullanılmak üzere ihtiyaç duyulan yerlerin tahsis amacı değişikliği talebinde istenecek bilgi ve belgeler;

Konu ile ilgili alınan Köy İhtiyar Heyeti kararı, mülki idare amiri onayı, finansman kaynağı ile ilgili belgeler, kadastro tekniğine uygun harita, vaziyet planı ve Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler.

6) (Değişik: RG-3/5/2025-32889) 15/5/1959 tarihli ve 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısiyle Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanun kapsamında genel hayata etkili afet bölgesi ilan edilen yerlerde yerleşim yeri için ihtiyaç duyulan yerlerin Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığınca tahsis amacı değişikliği talebinde, söz konusu yerin afet bölgesi ilan edildiğine dair Cumhurbaşkanı kararı veya Başkanlık oluru, vaziyet planı ve Komisyonca talep edilecek diğer bilgi ve belgeler istenir.

16/5/2012 tarihli ve 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun kapsamında riskli alanlarda ve riskli yapılarda yaşayanların nakledilmesi için Kentsel Dönüşüm Başkanlığınca ihtiyaç duyulan taşınmazların tahsis amacı değişikliği taleplerinde, Cumhurbaşkanınca riskli alan ilan edildiğine dair karar ve eki kroki, talep edilen alan sınırlarının işlendiği 1/5000 ölçekli kadastro haritası, koordinat değerli alan hesabı ile Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler istenir.

7) (Ek: RG-25/2/2011-27857) (Değişik: RG-3/5/2025-32889) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun talebi üzerine, 14/3/2013 tarihli ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, 18/4/2001 tarihli ve 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu ve 4/12/2003 tarihli ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu hükümlerine göre elektrik ve doğal gaz piyasası faaliyetleri ile petrol iletim faaliyetleri için gerekli bulunan mera, yaylak ve kışlakların zorunlu hallerde ilgili müdürlük veya Genel Müdürlükten yatırım projesi, gerekçeli rapor, önlisans veya lisans, talep edilen alanın 1/5000 ölçekli harita üzerine işlenmiş vaziyet planı ve komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler ile tahsis amacı değişikliği yapılabilir.

Geri dönüşümlü yatırımlarda çalışmalara başlayabilmek için mera geri dönüşüm projesinin hazırlanması ve Komisyonca belirlenen teminatın yatırılması ve geri dönüşüm sözleşmesinin imzalanmış olması gerekir.

‘Önlisans’ belgesi ile tahsis amacı değişikliği valilikçe uygun görüldüğü taktirde yirmi yıllık ot bedelinin yatırıldığına dair dekont, Çevresel Etki Değerlendirme (ÇED) raporuna başvuru yapıldığına dair belge, geri dönüşüm projesinin hazırlanması ve teminatın yatırıldığına dair belgenin Komisyona sunulup geri dönüşüm sözleşmesi imzalandıktan sonra Hazine adına, vakıf meraları ise vakıf adına ‘önlisans süresince araziye fiili müdahale edilmez’ şerhi ile tescil edilir. Önlisans süresi sonunda üretim lisansının Komisyona sunulmaması durumunda tahsis amacı değişikliği iptal edilir.

‘Lisans’ belgesi ile tahsis amacı değişikliği valilikçe uygun görüldüğü taktirde yirmi yıllık ot bedeli yatırıldığına dair dekont, Çevresel Etki Değerlendirme (ÇED) olumlu veya gerekli değildir belgesi, geri dönüşüm projesinin hazırlanması ve teminat yatırıldığına dair belgeler Komisyona sunulup geri dönüşüm sözleşmesi imzalandıktan sonra Hazine adına vakıf meraları ise vakıf adına tescil yapılır.

Rüzgâr enerji santralleri/güneş enerji santrallerinin ölçüm istasyonu kurulması taleplerine, ölçüm süresince ot kayıp bedeli ve teminat bedeli alınması ile geri dönüşüm projesi hazırlanması şartıyla valilikçe izin verilebilir.

8) (Ek: RG-25/2/2011-27857) (Değişik cümle: RG-30/7/2020-31201) Jeotermal kaynaklı teknolojik seralar için ihtiyaç duyulan yerlerin tahsis amacı değişikliği taleplerinde; jeotermal kaynak ruhsat sahası içerisinde kalan mera, yaylak ve kışlaklarda kurulacak jeotermal kaynaklı teknolojik seralar ile mera, yaylak ve kışlak alanları dışında bulunan jeotermal kaynağın teknolojik seralara taşınması veya iletilmesi için ihtiyaç duyulan yerlerin, zorunlu hallerde, ilgili müdürlük veya Genel Müdürlükten gerekçeli rapor, jeotermal kaynak kullanım izni veya ruhsat, talep edilen alanın 1/5000 ölçekli harita üzerine işlenmiş vaziyet planı, ÇED raporu, koruma alanları etüt raporu, jeotermal akışkanın kullanım sonrası nasıl uzaklaştırılacağına ilişkin belge, fizibilite raporu ile komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler ile tahsis amacı değişikliği yapılabilir.

Geri dönüşümlü yatırımlarda çalışmalara başlayabilmek için Komisyonca öngörülen teminatın yatırılması ve sözleşmenin imzalanmış olması gerekir.

9) (Ek: RG-25/2/2011-27857) Komisyon, köy ve belediyelerde küçük parçalı meraların toplulaştırma projelerini yaptırabilir veya uygulatabilir.

Toplulaştırma projeleri, 22/11/1984 tarihli ve 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu, 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ve 9/5/1985 tarihli ve 3202 sayılı Köye Yönelik Hizmetler Hakkında Kanun kapsamında yapılacak toplulaştırma için ihtiyaç duyulan yerlerde Bakanlar Kurulu kararı, 1/5000 ölçekli harita veya bu haritanın olmadığı durumlarda 1/25000 ölçekli harita,  toplulaştırma yapılacak alanların eski ve yeni durumlarını gösterir paftalar ve Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgeler ile birlikte toplulaştırma Bakanlıktan talep edilir. Bakanlıkça uygun görülen talepler, uygulanmak üzere valiliğe gönderilir.

10) (Ek: RG-30/10/2015-29517)   Bakanlar Kurulunca kentsel dönüşüm ve gelişim proje alanı olarak ilan edilen alanlardan Kanun kapsamındaki mera, yaylak ve kışlak olarak tahsis edilmiş olan veya kadimden beri bu amaçla kullanılan arazilerin tahsis amacı değişiklik işlemleri Kanunun 14 üncü maddesi ve bu Yönetmeliğin 8 inci maddesi genel hükümlerine tabidir. Durumu ve sınıfı çok iyi veya iyi olan mera, yaylak ve kışlaklarda tahsis amacı değişikliği yapılamadığından, Bakanlar Kurulu kararı alınmadan önce oluşabilecek kamu zararını önlemek için öncelikle kentsel dönüşüm ve gelişim proje alanı olarak ilan edilmesi düşünülen alanın 1/5000 ölçekli haritası ile Mera Komisyonuna başvurularak uygun görüş alınmalıdır.

Tahsis amacı değişiklikleri müracaatlarında, Bakanlar Kurulu kararı ve ilgili kentsel dönüşüm ve gelişim alanı krokisi, belediye meclis kararı, kentsel dönüşüm ve gelişim alanı içerisinde kalan Kanun kapsamındaki taşınmazların, çevre parsellerini de gösterir kadastro tekniğine uygun 1/5000 ölçekli haritası ile komisyonca talep edilen diğer bilgi ve belgeler müracaat dosyasına eklenir.

Tahsis amacının valilikçe değiştirilmesini müteakip yirmi yıllık ot gelirinin yatırılması sağlanır. Ot bedeli yatırıldıktan sonra iki yıllık süre zarfında kesinleşmiş uygulama imar planının komisyona sunulması gerekmektedir. Bu süre zarfında söz konusu planların sunulmaması durumunda tahsis amacı değişikliği iptal edilir. İmar planlarının tahsis amacı değişikliğine uygun olarak kesinleşmesi durumunda söz konusu yerlerin tescilleri Hazine adına, vakıf meralarının tescilleri  ise vakıf adına yaptırılır.

11) (Ek: RG-3/5/2025-32889) 9/1/2002 tarihli ve 4737 sayılı Endüstri Bölgeleri Kanunu kapsamında ilan edilen endüstri bölgeleri, 26/6/2001 tarihli ve 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu kapsamında ilan edilen teknoloji geliştirme bölgeleri, 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu kapsamında kurulan organize sanayi bölgeleri ile ihtisas organize sanayi bölgeleri ve 6/6/1985 tarihli ve 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu kapsamında kurulan serbest bölgelerin kuruluş ve genişleme aşamalarında ihtiyaç duyulan yerlerin tahsis amacı değişikliği taleplerinde aşağıdaki bilgi ve belgeler istenir:

Endüstri bölgeleri ve teknoloji geliştirme bölgeleri için ihtiyaç duyulan yerlerin tahsis amacı değişiklik taleplerinde; bölgelerin kurulması veya alan ilavesine dair Cumhurbaşkanı kararı ve eki kroki veya haritası, talep edilen parselleri ve çevre parselleri gösterir 1/1000 veya 1/5000 ölçekli harita ve koordinat değerli alan hesabı ile Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgelerle başvuru yapılır.

Serbest bölgelerin kuruluş ve genişleme aşamalarında ihtiyaç duyulan yerlerin tahsis amacı değişikliği taleplerinde; serbest bölgenin kuruluş veya genişlemesine Cumhurbaşkanı kararı ve eki kroki veya harita, talep edilen parselleri ve çevre parselleri gösterir 1/1000 veya 1/5000 ölçekli haritası ve koordinat değerli alan hesabı ile Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgelerle başvuru yapılır.

Organize sanayi bölgeleri (OSB) kurulması için ihtiyaç duyulan yerlerin tahsis amacı değişikliği taleplerinde; OSB Yer Seçim Komisyonu kararı ve krokisi, talep edilen parselleri ve çevre parselleri gösterir 1/1000 veya 1/5000 ölçekli haritası ve koordinat değerli alan hesabı ile Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgelerle başvuru yapılır.

Talep valilikçe uygun görüldüğü taktirde OSB kuruluş onayı ve onaylı imar planları Komisyona sunulana kadar ‘araziye fiilen müdahale edilmemesi ve vasfının bozulmaması’ şerhi ile Hazine adına, vakıf meraları ise vakıf adına tescil edilir. OSB kuruluş onayı ve onaylı imar planının Komisyona sunulması için iki yıllık süre verilir. Bu süre içerisinde söz konusu belgeler ve onaylı imar planları Komisyona sunulması halinde tescildeki şerh kaldırılır. Aksi taktirde tahsis amacı değişikliği iptal edilir.

Tarıma dayalı ihtisas organize sanayi bölgelerinin kuruluşu veya genişletilmesi amacıyla ihtiyaç duyulacak yerler için tahsis amacı değişikliği talepleri için Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından OSB Yer Seçim Komisyonu kararı ve krokisi, talep edilen parselleri ve çevre parselleri gösterir 1/1000 veya 1/5000 ölçekli harita ve koordinat değerli alan hesabı ile Komisyonca istenecek diğer bilgi ve belgelerle başvuru yapılır.

Endüstri bölgesi, ihtisas organize sanayi bölgesi, teknoloji geliştirme bölgesi ve serbest bölge kurulması veya genişletilmesi amacıyla yapılan tahsis amacı değişikliği taleplerinin Valilikçe uygun görülmesi halinde, müteakiben ‘Çevresel Etki Değerlendirme (ÇED) olumlu veya gerekli değildir belgesi ve onaylı imar planları Komisyona sunulana kadar araziye fiilen müdahale edilmemesi ve vasfının bozulmaması’ şerhi ile Hazine adına, vakıf meraları ise vakıf adına tescil edilir. Çevresel Etki Değerlendirme (ÇED) olumlu veya gerekli değildir belgesi ve onaylı imar planlarının Komisyona sunulması için iki yıllık süre verilir. Bu süre içerisinde söz konusu belgeler ve onaylı imar planlarının Komisyona sunulması halinde tescildeki şerh kaldırılır. Aksi taktirde tahsis amacı değişikliği iptal edilir.

12) (Ek: RG-3/5/2025-32889) 16/6/2005 tarihli ve 5369 sayılı Evrensel Hizmet Kanunu kapsamında Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı veya Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunca kurdurulacak veya 5/11/2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu kapsamında yetkilendirilmiş işletmeciler tarafından kurulacak veya kurdurulacak elektronik haberleşme altyapıları için ihtiyaç duyulan yerlerin tahsis amacı değişikliği taleplerinde; ilgili genel müdürlük/il müdürlüğünün talep yazısı, talep edilen alanın kadastro tekniğine uygun 1/1000 veya 1/5000 ölçekli haritası ve koordinat değerli alan hesabı, yatırımın vaziyet planı, talep edilen alanın kadastro paftasına işlenmiş haritası, Komisyonca talep edilecek diğer bilgi ve belgeler ile başvuru yapılır.

b) Geri dönüşüm sözleşmesi:

Talep uygun görüldüğü takdirde arama, işletme ruhsat sahipleri ve geri dönüşümü olan kamu yatırımı kapsamında başvuranlarla, bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde sözleşme yapılır.

Arama ve işletme ruhsat sahipleri ile kamu yatırımı kapsamındaki geri dönüşümü olan yatırımlarda yatırımı yapan kişi ve kurumlar, zarar verdiği alanları eski vasıf ve kapasitesine getirmek için Komisyonca belirlenecek teminatı yatırır ve sözleşmeyi imzalar.

Yatırımı yapan kişi ve kuruluşlar yirmi yıllık ot geliri ile öngörülen teminatları yatırmadan ve hazırlanan sözleşmeyi imzalamadan çalışmalara başlayamaz, başladığı takdirde verilen izinler veya tahsis amacı değişikliği iptal edilerek verdiği zararlar tazmin edilir. Tespit edilen ücretler yatırımı yapan kişi ve kuruluşlar tarafından Mera Gelirleri hesabına yatırılarak dekont Komisyona ibraz edilir. Söz konusu işlemler Hazine adına tescil işlemi gerçekleşmeden yerine getirilir. Ayrıca tahsis amacı değiştirilen yerlerin Hazine adına tescilleri şerhli olarak ruhsat süresince gerçekleştirilir. Komisyon yatırım süresi sonunda daha önce tahsis amacı değiştirilen yerlerle birlikte söz konusu yerlerin de yeniden mera özel siciline kaydının yapılmasını sağlar.

Yatırımı yapan kişi ve kuruluşlar tarafından belirtilen süre sonunda Komisyona bilgi verilir. Ruhsatın yenilenmesi talebinde aynı işlemler uygulanır.

Yatırımı yapan kişi ve kuruluşlar, talep edilen amaç için tahsis amacı değiştirilen yeri valiliğin bilgisi olmadan başka birine devredemez. Devrettiği zaman söz konusu alan özel sicile kaydedilmiş sayılır. Ancak devir alan kişi ve kurumlar noterde düzenlenecek taahhütname ve teminatlarını yatırmaları halinde devir alabilirler. Devir alan kişi ve kuruluşlar için ruhsat süresi aynı kalır.

Süresi biten teminat mektubu veya alınan teminat her yıl yenilenir. Alınan teminatın nakit olması durumunda teminat defterdarlıkta açılan emanet hesabına yatırılır.

Yatırımı yapan kişi ve kuruluşlar, sözleşmede belirtilen süre içinde işe başlar, aksi takdirde geçen süre ruhsat süresinden sayılır.

c) Tahsis amacının değiştirilmesi süresinin sona ermesi:

Tahsis amacı değişikliği arama izinleri, işletme ruhsatı ile kamu yatırımı kapsamında tahsis amacı değişikliği sonunda verilen iznin iptali ve bir ay içerisinde yenilenmemesi, sözleşme süresinin dolması, hak sahibinin vazgeçmesi veya hak sahibinin taahhütname veya sözleşme,  Kanun ve Yönetmelik hükümlerine uymadığının tespiti halinde Komisyonun uygun görüşü ile valilikçe iptal edilir. 

Ayrıca belirlenen yirmi yıllık ot geliri ve teminat altı ay içerisinde yatırılarak Hazine adına tescil gerçekleştirilir. Yirmi yıllık ot geliri ve teminat altı ay içerisinde yatırılmadığı takdirde söz konusu gelir güncelleştirilerek ek altı aylık süre verilir. Bu süre sonunda da yatırılmadığı takdirde tahsis amacı değişikliği iptal edilir. 

Tahsis amacı değişikliği talebine yönelik kullanılmayan yerlerle birlikte iki yıl içerisinde yatırım yapılmayan yerler özel sicile kaydedilir ve yirmi yıllık ot geliri özel gelir hesabına irat kaydedilir.

d)Yapılacak yapılar:

Ruhsat sahibi, arama ruhsatı süresince ruhsat aldığı alan içinde kalıcı yapı yapamaz. İşletme ruhsatı alan ruhsat sahibi ile geri dönüşümü olan kamu yatırımı kapsamında tahsis amacı değişikliği uygun görülen alanlarda, kurum ve kuruluşlar yapılacak işin gereği olan, geçici tesis yapılarını ancak Komisyonun uygun görüşü doğrultusunda Valilikten izin almak suretiyle yapabilir.

e)Tahsil edilecek bedeller:

Tahsis amacı değişikliği talebinde bulunan gerçek ve tüzel kişilerden, 4342 sayılı Mera Kanununun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (g) bentleri ve vakıf meraları ile toprak muhafaza, sel ve taşkın kontrolü amacıyla yapılacak her türlü ağaçlandırma ve erozyon kontrolü çalışmaları ile ilgili tahsis amacı değişiklikleri hariç, tahsis amacı değiştirilen mera, yaylak ve kışlaklardan elde olunacak yirmi yıllık ot geliri esas alınarak, Komisyonca tespit edilecek miktarda alınacak ücret, tahsis amacının değiştirilmesinden sonra peşin olarak tahsil edilir. 

Arazide inceleme yapacak Komisyon ve teknik ekip üyelerinin 6245 sayılı Harcırah Kanunu gereği her türlü yol gideri ve gündelikleri ile Komisyonca uygun görülen diğer giderler talep sahiplerince karşılanır. Tahsis amacı değişikliği işlemlerinin başlatılabilmesi için sayılan giderler tahsil edilmelidir.

f) (Ek: RG-25/2/2011-27857) Denetim

Yatırım yapan kişi ve kuruluşlar, tahsis amacı değişikliği talebine uygun olarak yatırım yaptığını Komisyonuna bildirir. Teknik ekip, yatırımın amaca uygun olarak yapılıp yapılmadığını denetler. Geri dönüşüm sözleşmesi imzalanan yatırımlar, yatırımcının bu Yönetmelik ve sözleşme hükümlerine uygun çalışıp çalışmadığını tespit etmek amacıyla yılda bir kere teminatın yenilenmesinden bir ay önce il müdürlüklerince denetlenir.

Sınırların İşletilmesi

Madde 9 –

Tespit, tahdit ve tahsis edilen mera, yaylak ve kışlakların çevrelerine teknik esaslara uygun olarak, değiştirilmeyecek bir şekilde belirlenecek sinir işaretleri konulur. Bu sinir işaretlerinin yeri 1/5000 ölçekli haritalarda gösterilir.

Mera Araştırma Bölümlerinin Kurulması

Madde 10 –

Mera, yaylak ve kışlakların bakim, ıslah, koruma, kontrol ve uygun kullanımını sağlamak için araştırma, planlama, ıslah projeleri, otlatma zamanı, kullanma sistemi, koruma ve kontrol tedbirlerini tespit etmek ve yem bitkileri tarımı ile diğer yem kaynaklarını geliştirmek üzere; Üniversitelerde, Bakanlıkça uygun görülen yerlerde veya mevcut zirai araştırma enstitüleri bünyelerinde mera araştırma bölümleri kurulur ve mevcut bulunanlar yukarıdaki amaçlara hizmet edebilecek şekilde yeniden düzenlenebilir.

Mera Yönetim Birliklerinin Kuruluş, Çalışma Usul ve Esasları

Madde 11 –

(Değişik birinci fıkra: RG-25/04/2001-24383) Mera Yönetim Birlikleri köy veya belediyede oturan hayvancılıkla uğraşan çiftçiler arasından, mera, yaylak ve kışlaklar ile umuma ait çayır ve otlakların tespit, tahdit ve tahsis işlemleri tamamlandıktan sonra, seçimle belirlenen beş asil ve beş yedek üyeden oluşur. Ayrıca, köylerde muhtar, ziraat odası temsilcisi, belediyelerde çiftçi mallarını koruma başkanları ve ziraat odası başkanları, köy veya belediyede bulunan tarımsal ve çevre ile ilgili sivil toplum örgütü temsilcilerinden en fazla üyeye sahip ilk ikisinin göstereceği iki üye Mera Yönetim Birlikleri’nin doğal üyesidir. Üç yılda bir yapılacak olan genel kurul ile asil ve yedek üyeler yeniden belirlenir. Seçilen beş asil üye ile doğal üyeler kendi aralarında başkanlarını seçer. Oyların eşit olması halinde başkan kura ile belirlenir. Mazeretsiz olarak üst üste iki kez toplantıya katılmayan seçilmiş üyelerin üyelikleri düşer. Boşalan üyenin yerine, seçimle gelen ilk sıradaki yedek üye görev yapar. Ekonomik arazi büyüklüğü mevcut olmayan mera, yaylak, kışlak ve umuma ait otlak ve çayır alanları için Mera Yönetim Birlikleri kurulması zorunlu değildir.

Mera Yönetim Birlikleri her ay sonu çoğunlukla toplanır, yapılan çalışmaları değerlendirir. İhtiyaç duyulduğu zamanlarda üç üyenin talebi veya başkanın çağrısı ile Mera Yönetim Birlikleri olağanüstü toplanabilir. Mera Yönetim Birlikleri salt çoğunlukla toplanır ve katılımların salt çoğunluğu ile karar alır.

Alınan kararlar, karar defterine islenir ve üyelerce imzalanır.

Mera Yönetim Birliklerinin Görevleri

Madde 12 –

Mera Yönetim Birliklerinin görevleri aşağıda gösterilmiştir.

a) Mera Yönetim Birlikleri, Komisyon tarafından saptanan otlatma mevsiminin başlamasından en az on beş gün önce toplanır. Komisyonca belirlenen otlatma planlarının uygulanması ve verilen diğer görevleri görüşerek gerekli kararları alır ve bu kararları alışılmış araçlarla, yazılı ve sözlü olarak ilgililere duyurulur.

b) çayır, mera, yaylak ve kışlaklar için Komisyonca yapılan otlatma planlarının en iyi şekilde uygulanmasını sağlar.

c) çayır, mera, yaylak ve kışlakların bakim, ıslah çalışmalarını organize eder, bu alanların otlatma planlarına uygun otlatılmalarını kontrol eder.

d) çayır, mera, yaylak ve kışlaklardan elde edilecek ihtiyaç fazlası ürünlerin satılmasını, gelirlerinin köy sandığına veya belediye bütçesinde ayrı bir hesaba yatırılmasını sağlar.

e) Otlatma hakkında doğan gelirlerin yani otlatma ücretlerinin toplanması, köy sandığına veya belediye bütçesine ayrı bir hesaba yatırılmasını ve bunların mevzuata uygun olarak harcanmasını sağlar. Komisyonca belirlenecek ayni ve nakdi katkıların toplanarak mera ıslah ve geliştirme işlerinde kullanımını gerçekleştirir.

f) Köy veya belediyeye tahsis edilen mera, yaylak ve kışlakların bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinde belirtilen işaretlenmiş sınırların korunması, tecavüzlerin önlenmesi, bu tecavüzlerin ilgililere bildirilmesi ile yükümlüdür.

g) Mera, yaylak ve kışlakların, sınırlarının muhafazası, korunması, tecavüzlerin önlenmesi, ve benzeri hizmetler için görevlendirilen korucuları denetler.

h) Komisyonlarca Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine göre verilen görevlerin yerine getirilmesini sağlar.

Göçerlerin Mera Yaylak ve Kışlaklardan Yararlanma Usul ve Esasları

Madde 13 –

(Değişik: RG-29/11/2013-28836)

Göçerlerin mera, yaylak ve kışlaklardan yararlanmalarının esasları aşağıda belirtilmiştir:

a) Komisyon, göçerlerin talepleri ile mera, yaylak ve kışlakların tahsisleri ve mevcut durumlarını dikkate alarak kiralanacak mera, yaylak ve kışlakları belirler. Kiralamalardan yararlanma şartları ve başvuru zamanı gibi hususlar Bakanlıkça belirlenir.

b) Mera, yaylak ve kışlaklar otlatma mevsimi dikkate alınarak ihale ile göçerlere kiralanır. Kiralamada öncelik aynı il nüfusuna kayıtlı göçerlere verilir. Onların talepleri karşılandıktan sonra, başka il nüfusuna kayıtlı göçerlerin talepleri karşılanır.

c) Göçerler, kendilerine tahsis edilen alanlarda Komisyonca belirlenen otlatma planına uymakla yükümlüdürler.

d) Otlatma bedellerinin (Değişik ibare: RG-30/9/2021-31614) % 75’i köy sandığına veya belediyede açılacak hesaba gelir olarak kaydedilir. Kalan kısmı ise otlatma izni verildiğini belirten sözleşmenin yapılması sırasında mera gelirleri olarak genel bütçeye gelir kaydedilir. (Değişik üçüncü cümle: RG-30/9/2021-31614) Otlatma bedelinden köy sandığına veya belediyede açılacak hesaba gelir olarak kaydedilen tutarlar ilgili köy veya belediyelerde İl Mera Komisyonunca uygun görülen mera ıslah ve geliştirme işleri haricinde kullanılamaz.

e) Göçerler kendi aralarında birlik, kooperatif veya ortaklık şeklinde örgütlenmiş ise, kiralama talebi yönetim kurullarınca yapılır. Sözleşme yine aynı yönetim kurullarınca gerçekleştirilir. Ancak yönetim kurulları, bu konuda yetkili olduklarını belirtir belgeleri Komisyona sunmakla yükümlüdürler.

f) Göçerler tarafından kira bedelinin yapılan ihtira rağmen süresinde ödenmemesi ya da sözleşmede belirtilen diğer hususlara uyulmaması halinde, sözleşme tek taraflı olarak iptal edilir ve kiralanan alanlara ve teslim tutanağı ile teslim edilen tesislere zarar verilmiş ise, bu zarar kiracıdan tahsil edilir. Ayrıca Devlet İhale Kanununun 75 inci maddesi uyarınca Komisyonun talebi üzerine bulunduğu yer mülki amirince taşınmaz mal en geç on beş gün içinde tahliye ettirilerek Komisyona teslim edilir.

Kiracı tarafından ödenmeyen kira bedeli Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

Aşırı Otlatmanın Önlenmesi

Madde 14 –

Mera, yaylak ve kışlağa, Komisyonca tahsis kararında belirtilen miktardan fazla hayvan sokulamaz. Köy ve belediyede bu miktardan fazla hayvan varsa, bu hayvanların yem ihtiyacı hayvan sahiplerince karşılanır, ayrıca Bakanlıkça, çiftçi katılımları temin edilerek, Yem Bitkileri Üretimini Geliştirme Projeleri hazırlanarak kaba yem üretimi teşvik edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM 

Çeşitli ve Son Hükümler

Devlet İhale Kanununun Uygulanacağı Haller

Madde 15 –

Bu yönetmelik hükümlerine göre yapılacak, her türlü alım satım, kiralama, hizmet, mülkiyetin gayri ayni hak tesis ve taşıma işleri ile ihaleler 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre gerçekleştirilir.

Talimat hazırlanması

Madde 16 –

Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak, kolaylaştırmak, tamamlamak ya da açıklamak maksadıyla talimat çıkarmaya yetkilidir. 

Dönem raporları

Madde 17—

(Ek: RG-12/04/2005-25784) Bakanlık tarafından gönderilecek olan cetveller, belirlenecek tarihlerde İl Müdürlüklerince doldurularak istatistik amaçlı olarak Bakanlığa gönderilir.

Tahsis amacında değişiklik

EK MADDE 1 –

(Ek: RG-25/2/2011-27857) 

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3 üncü maddesine göre yapılacak olan tahsis amacı değişikliği talepleri, il müdürlüklerine yapılır.

Geçici Madde 1—

(Ek: RG-12/04/2005-25784) 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3 üncü maddesinde belirtilen yerlerin tahsis amacı değişikliği talepleri, bu Yönetmeliğin Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren en geç iki yıl içerisinde il müdürlüklerine yapılır.

Yürürlük

Madde 18(1)

Sayıştay ve Maliye Bakanlığının görüşleri alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 19(1)

(Değişik: RG-29/11/2013-28836)

Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

____________________________

(1) 12/04/2005 tarihli ve 25784 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmelikle bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinden sonra gelmek üzere 17 nci madde eklenmiş ve diğer maddeler buna göre teselsül ettirilmiştir.

 

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin

Tarihi

Sayısı

31/7/1998

23419

Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin

Tarihi

Sayısı

1.          

30/9/2021

31614

2.          

3/5/2025

32889

 

ARAŞTIRMA VE GELİŞTİRME FAALİYETLERİNİN DESTEKLENMESİNE İLİŞKİN UYGULAMA VE DENETİM YÖNETMELİĞİ

31 Temmuz 2008 PERŞEMBE         Resmî Gazete     Sayı : 26953

YÖNETMELİK

Maliye Bakanlığı ile Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:

ARAŞTIRMA VE GELİŞTİRME FAALİYETLERİNİN DESTEKLENMESİNE İLİŞKİN UYGULAMA VE DENETİM YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, 28/2/2008 tarihli ve 5746 sayılı Araştırma ve Geliştirme Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanunun uygulamasına ve denetimine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 12/4/1990 tarihli ve 3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanuna göre kurulan teknoloji merkezleri (teknoloji merkezi işletmeleri) ile Türkiye’deki Ar-Ge merkezleri, Ar-Ge ve yenilik projeleri, rekabet öncesi işbirliği projeleri ve teknogirişim sermayesine ilişkin destek ve teşviklere yönelik uygulama ve denetim usul ve esaslarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 28/2/2008 tarihli ve 5746 sayılı Araştırma ve Geliştirme Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanunun 4 üncü maddesinin altıncı fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Araştırma ve geliştirme faaliyeti (Ar-Ge):

Araştırma ve geliştirme, kültür, insan ve toplumun bilgisinden oluşan bilgi dağarcığının artırılması ve bunun yeni süreç, sistem ve uygulamalar tasarlamak üzere kullanılması için sistematik bir temelde yürütülen yaratıcı çalışmaları, çevre uyumlu ürün tasarımı veya yazılım faaliyetleri ile alanında bilimsel ve teknolojik gelişme sağlayan, bilimsel ve teknolojik bir belirsizliğe odaklanan, çıktıları özgün, deneysel, bilimsel ve teknik içerik taşıyan faaliyetleri,

b) Ar-Ge merkezi:

Dar mükellef kurumların Türkiye’deki işyerleri dâhil, kanunî veya iş merkezi Türkiye’de bulunan sermaye şirketlerinin; organizasyon yapısı içinde ayrı bir birim şeklinde örgütlenmiş, münhasıran yurt içinde araştırma ve geliştirme faaliyetlerinde bulunan ve en az 50 tam zaman eşdeğer Ar-Ge personeli istihdam eden, yeterli Ar-Ge birikimi ve yeteneği olan birimleri,

c) Ar-Ge personeli:

Ar-Ge faaliyetlerinde doğrudan görevli araştırmacı ve teknisyenleri;

1) Araştırmacı:

Ar-Ge faaliyetleri ile yenilik tanımı kapsamındaki projelerde, yeni bilgi, ürün, süreç, yöntem ve sistemlerin tasarım veya oluşturulması ve ilgili projelerin yönetilmesi süreçlerinde yer alan en az lisans mezunu uzmanları,

2) Teknisyen:

Mühendislik, fen ve sağlık bilimleri alanlarında yüksek öğrenim görmüş ya da meslek lisesi veya meslek yüksek okullarının teknik fen ve sağlık bölümlerinden mezun, teknik bilgi ve deneyim sahibi kişileri,

ç) Ar-Ge projesi:

Amacı, kapsamı, genel ve teknik tanımı, süresi, bütçesi, özel şartları, diğer kurum, kuruluş, gerçek ve tüzel kişilerce sağlanacak aynî ve/veya nakdî destek tutarları, sonuçta doğacak fikrî mülkiyet haklarının paylaşım esasları tespit edilmiş ve Ar-Ge faaliyetlerinin her safhasını belirleyecek mahiyette ve bilimsel esaslar çerçevesinde hazırlanan projeyi,

d) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu:

Ar-Ge merkezi ve rekabet öncesi işbirliği projelerinin değerlendirme ve denetimini yapmak üzere 14 üncü maddeye göre oluşturulan ve sekreteryasını Sanayi ve Ticaret Bakanlığının yürüteceği Değerlendirme ve Denetim Komisyonunu,

e) Destek personeli:

Ar-Ge faaliyetlerine katılan veya bu faaliyetlerle doğrudan ilişkili yönetici, teknik eleman, laborant, sekreter, işçi ve benzeri personeli,

f) Girişimci:

Teknogirişim sermayesi desteğinden faydalanmak üzere, ilgili merkezî yönetim kapsamındaki kamu idaresine başvuran ve örgün öğrenim veren üniversitelerin herhangi bir lisans programından bir yıl içinde mezun olabilecek durumdaki öğrenci, yüksek lisans veya doktora öğrencisi ya da lisans, yüksek lisans veya doktora derecelerinden birini ön başvuru tarihinden en çok beş yıl önce almış kişileri,

g) İşletme:

12/4/1990 tarihli ve 3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanun kapsamında desteklenen teknoloji geliştirme merkezleri ile 5746 sayılı Kanun kapsamındaki destek ve teşvik unsurlarından yararlanabilecek gerçek ve tüzel kişileri,

ğ) Kamu kurum ve kuruluşları:

Kuruluş kanunlarında Ar-Ge ve/veya yenilik faaliyetlerini destekleme görevi verilen ve yılı bütçelerinde bu amaçla konulmuş ödeneği bulunan kurum ve kuruluşları,

h) Kamu personeli:

Kamu personeline ait özlük haklarına sahip olmayanlardan geçici olarak ve proje süresiyle sınırlı olarak istihdam edilenler hariç olmak üzere, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki I, II, III ve IV sayılı cetvellerde yer alan kamu idarelerinde, il özel idareleri ve belediyeler ile bunlara bağlı kuruluşlarda, üyelerinin tamamı köylerden oluşan birlikler dışındaki mahallî idare birliklerinde, döner sermayeli kuruluşlarda, kanunla kurulan fonlarda, kefalet sandıklarında, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıkları ile sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait kuruluşlarda, 5018 sayılı Kanun kapsamı dışındaki özel bütçeli kamu idarelerinde çalışan memurlar ile diğer kamu görevlileri ve diğer personeli,

ı) Kanun:

28/2/2008 tarihli ve 5746 sayılı Araştırma ve Geliştirme Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanunu,

i) KOSGEB:

Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığını,

j) Rekabet öncesi işbirliği projeleri:

Birden fazla kuruluşun; ölçek ekonomisinden yararlanmak suretiyle yeni süreç, sistem ve uygulamalar tasarlayarak verimliliği artırmak ve mevcut duruma göre daha yüksek katma değer sağlamak üzere, rekabet öncesinde ortak parça veya sistem geliştirmek ya da platform kurabilmek amacıyla yürütecekleri, Ar-Ge faaliyetlerine yönelik olarak yapılan ve fizibiliteye dayanan işbirliği anlaşması kapsamında, bilimsel ve teknolojik niteliği olan projeleri,

k) Teknoloji merkezleri (Teknoloji merkezi işletmeleri):

12/4/1990 tarihli ve 3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanun kapsamında üniversite ve araştırma merkezlerinin imkânlarından yararlanarak yeni ve ileri teknolojiye dayalı bilgilerin derlendiği, değerlendirildiği, geliştirildiği ve uygulamaya yönelik üretime hazır hâle getirilerek işletmelerin kullanımına sunulmak için kurulan veya kurdurulan Ar-Ge ve yenilik projesi sahibi işletmelerin, KOSGEB teknoloji geliştirme ve yenilik destekleri kapsamında desteklendiği teknoloji geliştirme merkezlerini (TEKMER),

l) Teknogirişim sermayesi:

Örgün öğrenim veren üniversitelerin herhangi bir lisans programından bir yıl içinde mezun olabilecek durumdaki öğrenci, yüksek lisans veya doktora öğrencisi ya da lisans, yüksek lisans veya doktora derecelerinden birini ön başvuru tarihinden en çok 5 yıl önce almış kişilerin, teknoloji ve yenilik odaklı iş fikirlerini, desteği veren merkezî yönetim kapsamındaki kamu idareleri tarafından desteklenmesi uygun bulunan bir iş planı çerçevesinde, katma değer ve nitelikli istihdam yaratma potansiyeli yüksek teşebbüslere dönüştürebilmelerini teşvik etmek için yapılan sermaye desteğini,

m) TÜBİTAK:

Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumunu,

n) Yenilik:

Sosyal ve ekonomik ihtiyaçlara cevap verebilen, mevcut pazarlara başarıyla sunulabilecek ya da yeni pazarlar yaratabilecek; yeni bir ürün, hizmet, uygulama, yöntem veya iş modeli fikriyle oluşturulan süreçleri ve süreçlerin neticelerini, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Ar-Ge ve Yenilik Faaliyetlerine İlişkin Hususlar, İndirim, İstisna, Destek ve Teşvik Unsurları

Ar-Ge ve yenilik faaliyetleri

MADDE 5 –

(1) Yapılan bir harcamanın Ar-Ge indirimine konu edilebilmesi için bu harcamanın Ar-Ge ve yenilik faaliyeti kapsamında yapılmış olması gerekir. Ar-Ge ve yenilik faaliyetleri; kültür, insan ve toplumun bilgisinden oluşan bilgi dağarcığının artırılması ve bunun yeni süreç, sistem ve uygulamalar tasarlamak üzere kullanılması amacıyla sistematik bir temelde yaratıcı çalışmalar yürütmek suretiyle alanında bilimsel ve teknolojik gelişme sağlayan, bilimsel ve teknolojik bir belirsizliğe odaklanan, çıktıları özgün, deneysel, bilimsel ve teknik içerik taşıyan çevre uyumlu ürün tasarımı ve yazılım faaliyetleri dâhil olmak üzere yenilik süreçlerini de içeren faaliyetlerdir.

Ar-Ge ve yenilik sayılmayan faaliyetler

MADDE 6 –

(1) Aşağıda sayılan faaliyetler, bu Yönetmeliğin uygulanmasında Ar-Ge ve yenilik faaliyeti kapsamında değerlendirilmez:

a) Pazarlama faaliyetleri, piyasa taramaları, pazar araştırması ya da satış promosyonu,

b) Kalite kontrol,

c) Sosyal bilimlerdeki araştırmalar,

ç) Petrol, doğalgaz, maden rezervleri arama ve sondaj faaliyetleri,

d) İlaç üretim izni öncesinde en az 2 aşaması yurt içinde gerçekleştirilmeyen klinik çalışmalar ile üretim izni sonrasında gerçekleştirilen klinik çalışmalar,

e) Bir Ar-Ge projesi kapsamında olmaksızın icat edilmiş ya da mevcut geliştirilmiş süreçlerin kullanımı,

f) 5 inci maddede sayılan amaçlara yönelik olmayan şekil, renk, dekorasyon ve benzeri estetik ve görsel değişiklikleri içeren biçimsel değişiklikler,

g) Programlama dilleri ile işletim sistemleri hariç olmak üzere internet sitelerinin ve benzerlerinin hazırlanmasına yardımcı mevcut yazılımların kullanılması suretiyle yapılan yazılım geliştirme faaliyetleri,

ğ) Yazılımlara ilişkin, bilimsel ve/veya teknolojik ilerlemeler veya teknolojik belirsizliklerin çözülmesini içermeyen olağan ve tekrarlanan faaliyetler,

h) İlk kuruluş aşamasında kuruluş ve örgütlenmeyle ilgili araştırma giderleri,

ı) Ar-Ge ve yenilik faaliyetleriyle geliştirilen ürüne veya sürece ilişkin fikrî mülkiyet haklarının edinimi dışında bu hakların korunmasına yönelik çalışmalar,

i) Numune verilmek amacıyla prototiplerden kopyalar çıkarılıp dağıtılması ve reklâm amaçlı tüketici testleri,

j) Üretim ve üretim altyapısına yönelik yapılan yatırım faaliyetleri, ticari üretimin planlanması ve seri üretim sürecine ilişkin harcamalar,

k) Bir Ar-Ge projesi kapsamında olmaksızın yeni süreç, sistem veya ürün ortaya konulmasına hizmet etmeyen doğrudan veya gömülü teknoloji transferi.

Ar-Ge ve yenilik harcamalarının kapsamı

MADDE 7 –

(1) Ar-Ge ve yenilik faaliyeti kapsamında değerlendirilen harcamalar aşağıda yer almaktadır:

a) İlk madde ve malzeme giderleri:

1) Her türlü doğrudan ilk madde, yardımcı madde, işletme malzemesi, ara mamul, yedek parça, prototip ve benzeri giderler ile 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre amortismana tabi tutulması mümkün olmayan maddi kıymetlerin iktisabına ilişkin giderleri kapsar.

2) Hammadde ve diğer malzeme stoklarından Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinde fiilen kullanılan kısma ilişkin maliyetler Ar-Ge ve yenilik harcaması kapsamındadır. Bu nedenle, henüz Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinde kullanılmamış olan hammadde ve diğer malzemelere ilişkin maliyet tutarlarının stok hesaplarında; kullanılan, satılan ya da elden çıkarılanların da stok hesaplarından mahsup edilmek suretiyle izlenmesi gerekir.

b) Amortismanlar:

1) Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinin yürütülmesi amacıyla iktisap edilen amortismana tabi iktisadi kıymetler için ayrılan amortismanlardan oluşur.

2) Ar-Ge ve yenilik faaliyeti dışında başka faaliyetlerde de kullanılan makine ve teçhizata ilişkin amortismanlar, bunların Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinde kullanıldığı gün sayısına göre hesaplanır.

c) Personel giderleri:

1) Kanun kapsamında gerçekleştirilen Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinin yürütülmesi amacıyla çalıştırılan Ar-Ge personeliyle ilgili olarak tahakkuk ettirilen ücretler ile bu mahiyetteki giderlerdir.

2) Tam zamanlı Ar-Ge personeli sayısının %10’unu aşmamak üzere, Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerine katılan ve bu faaliyetlerle doğrudan ilişkili destek personelinin ücretleri ile bu mahiyetteki giderler de personel gideri kapsamındadır.

3) Kısmi çalışma hâlinde, personelin Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerine ayırdığı zamanın toplam çalışma zamanına oranı dikkate alınmak suretiyle bulunan ücret tutarları, Ar-Ge ve yenilik harcaması olarak dikkate alınır.

ç) Genel giderler:

1) Münhasıran Ar-Ge merkezlerinin elektrik, su, gaz, bakım-onarım, haberleşme, nakliye giderleri ile bu merkezlerde kullanılan makine ve teçhizata ilişkin bakım ve onarım giderleri gibi bu merkezlerde yürütülen faaliyetin devamlılığını sağlamak için yapılan giderleri kapsar.

2) Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerine ilişkin sigorta giderleri, kitap, dergi ve benzeri bilimsel yayınlara ait giderler de bu kapsamdadır. Ancak, büro ve kırtasiye gibi sarf malzemelerine ilişkin giderler bu kapsamda değerlendirilmez.

3) Bu giderlerin, Ar-Ge ve yenilik harcaması olarak değerlendirilebilmesi için Ar-Ge merkezinde fiilen kullanıldığının tespit ve tevsik edilmesi gerekmektedir. Çeşitli kıstaslara göre genel işletme giderleri üzerinden hesaplanacak paylar bu kapsamda değerlendirilmez.

d) Dışarıdan sağlanan fayda ve hizmetler:

Normal bakım ve onarım giderleri hariç olmak üzere, Ar-Ge ve yenilik faaliyetleriyle ilgili olarak işletme dışında yerli veya yabancı diğer kurum ve kuruluşlardan mesleki veya teknik destek alınması veya bunlara yaptırılan analizlerle ilgili olarak yapılan ödemelerle, bu mahiyetteki diğer ödemelerdir. Bu şekilde alınan danışmanlık hizmeti ve diğer hizmet alımlarına ilişkin harcamalar Ar-Ge ve yenilik harcaması kapsamında gerçekleştirilen toplam harcama tutarının %20’sini geçemez.

e) Vergi, resim ve harçlar:

Doğrudan Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerine ilişkin olan ve 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile 13/6/2006 tarihli ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununa göre gelir veya kurumlar vergisi matrahının tespitinde gider olarak dikkate alınabilen vergi, resim ve harçları kapsar. Doğrudan Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinin yürütüldüğü taşınmazlar için ödenen vergiler, Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinde kullanılmak üzere ithal edilen mallarla ilgili gümrük vergileri ile benzeri vergi, resim ve harçlar bu kapsamdadır.

(2) Rekabet öncesi işbirliği projelerinde, işbirliğini oluşturan kuruluşlarca bu işbirliğine ait özel hesaba aktarılan tutarlar, birinci fıkrada sayılan harcamalar kapsamında olmak şartıyla, harcamanın yapıldığı dönemde katkı sağlayan kuruluşların Ar-Ge ve yenilik harcaması olarak kabul edilir.

Ar-Ge indirimi uygulama esasları

MADDE 8 –

(1) Teknoloji merkezi işletmelerinde, Ar-Ge merkezlerinde, kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan vakıflar tarafından veya uluslararası fonlarca desteklenen Ar-Ge ve yenilik projeleri ile rekabet öncesi işbirliği projelerinde ve teknogirişim sermaye desteklerinden yararlanan işletmelerce gerçekleştirilen Ar-Ge ve yenilik harcamalarının tamamı 31/12/2023 tarihine kadar Kurumlar Vergisi Kanununun 10 uncu maddesine göre kurum kazancının ve Gelir Vergisi Kanununun 89 uncu maddesi uyarınca ticari kazancın tespitinde indirim konusu yapılır.

(2) 500 ve üzerinde tam zaman eşdeğer Ar-Ge personeli istihdam eden Ar-Ge merkezlerinde o yıl yapılan Ar-Ge ve yenilik harcamasının bir önceki yıla göre artışının yarısı kurum kazancı veya ticari kazancın tespitinde ayrıca indirim konusu yapılır. Bir işletmenin ayrı yerleşkelerde kurulmuş birden çok Ar-Ge merkezi bulunması hâlinde, işletmenin toplam Ar-Ge personeli sayısı, bu merkezlerde çalışan Ar-Ge personelinin toplamı olarak dikkate alınır.

(3) Kanun kapsamında Ar-Ge indiriminden yararlananlar, Gelir Vergisi Kanununun 89 uncu maddesinin (9) numaralı bendi ile Kurumlar Vergisi Kanununun 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi hükmünden ayrıca yararlanamazlar.

(4) Hesaplanan Ar-Ge indirimi, yıllık gelir ya da kurumlar vergisi beyannameleri ile geçici vergi beyannamelerinin ilgili satırına yazılır.

(5) İlgili dönemde kazancın yetersizliği nedeniyle indirim konusu yapılamayan Ar-Ge indirimi tutarı sonraki hesap dönemlerine devredilir. Devredilen tutarlardan Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonraki dönemlere ait olanlar, takip eden yıllarda Vergi Usul Kanununa göre her yıl belirlenen yeniden değerleme oranında artırılarak dikkate alınır.

(6) Ar-Ge ve yenilik faaliyeti kapsamındaki harcamalar ayrıca, Vergi Usul Kanununa göre aktifleştirilmek suretiyle amortisman yoluyla itfa edilir.

(7) Projelerin tamamlanmasına zorunlu nedenlerle imkân kalmaması veya projenin başarısızlıkla sonuçlanması nedeniyle iktisadi kıymet oluşmaması hâllerinde, Ar-Ge ve yenilik faaliyeti kapsamında yapılan ve önceki yıllarda aktifleştirilmiş olan tutarlar doğrudan gider yazılır.

(8) Tamamlanmamış Ar-Ge ve yenilik projesinin devredilmesi hâlinde, devri gerçekleştiren işletmelerce aktifleştirilen tutarlar kazanç tutarının tespitinde maliyet unsuru olarak dikkate alınır. Ar-Ge ve yenilik projesini devralan işletmelerce devir tarihinden sonra proje kapsamında yapılan harcamalar Ar-Ge indirimine konu olur. Projenin devri için ayrıca bir bedel ödenmişse, bu bedel Ar-Ge indirimine konu edilemez.

(9) Tamamlanmış bir Ar-Ge ve yenilik projesinin devredilmesi durumunda, Ar-Ge ve yenilik projesini devralan işletme Ar-Ge indiriminden yararlanamaz.

(10) Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerine ilişkin olarak kamu kurum ve kuruluşları, kanunla kurulan vakıflar ile uluslararası fonlardan alınan destekler özel bir fon hesabında tutulur. Bu fonda yer alan tutarlar, Gelir Vergisi Kanunu ve Kurumlar Vergisi Kanununa göre vergiye tabi kazancın tespitinde gelir, Ar-Ge indirimi tutarının tespitinde Ar-Ge harcaması olarak dikkate alınmaz. Bu şekilde sağlanan karşılıksız fonlardan yapılan harcamalar, yapıldığı yere göre doğrudan gider ya da amortismana tabi iktisadi kıymet olarak muhasebeleştirilir.

(11) Ar-Ge ve yenilik harcamalarının, işletmelerin diğer faaliyetlerine ilişkin harcamalarından ayrılarak, Ar-Ge indiriminin doğru hesaplanmasına imkân verecek şekilde muhasebeleştirilmesi zorunludur.

Ar-Ge indiriminin uygulamasında izlenecek yöntem

MADDE 9 –

(1) Ar-Ge indiriminden yararlanacak işletmeler, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesi ekinde aşağıda belirtilen belgeleri bağlı bulunulan vergi dairesine verirler. Bu belgelerin, Ar-Ge ve yenilik projeleriyle teknogirişim sermayesi desteğinden yararlanan işletmeler için destek veren kamu kurumu, kuruluşu, idaresi veya kanunla kurulan vakıf; Ar-Ge merkezleri ile rekabet öncesi işbirliği projeleri için başvuru yapılan kamu kurumu; teknoloji merkezi işletmeleri için Teknoloji Merkezi Müdürlüğü; Türkiye’nin antlaşmalarla taraf olduğu ikili ya da çok taraflı uluslararası Ar-Ge işbirliği programları fonlarından malî olarak desteklenen Ar-Ge ve yenilik projeleri için ise TÜBİTAK tarafından onaylanmış olması gerekir.

a) Kanun kapsamında ilk defa Ar-Ge indiriminden yararlanacak olan Ar-Ge merkezlerinden “Ar-Ge Merkezi Belgesi”; proje esaslı Ar-Ge indiriminden yararlanacak olanlardan ise teknik kuruluşlarca düzenlenmiş olan “Ar-Ge ve Yenilik Projesi Değerlendirme Raporu” veya “Rekabet Öncesi İşbirliği Projesi Değerlendirme ve Denetim Komisyonu Kararı” veyahut proje sözleşmesi istenir. Ancak, Ar-Ge Merkezi Belgesini veya Ar-Ge ve Yenilik Projesi Değerlendirme Raporunu daha önce vergi dairesine vermiş olup aynı kapsamda Ar-Ge indirimine devam eden işletmelerden, izleyen vergilendirme dönemlerinde bu belgelerin yeniden ibrazı istenmez.

b) Ar-Ge ve yenilik projesi veya projeleri ile rekabet öncesi işbirliği projesi veya projelerinin, teknogirişim sermayesinden yararlanan işletmeler için desteği veren merkezî yönetim kapsamındaki kamu idaresince onaylanmış bulunan proje sözleşmesi ve eki iş planının, Ar-Ge merkezleri ile teknoloji merkezi işletmelerinde yürütülen Ar-Ge ve yenilik projelerinin hangi aşamada bulunduğu, bu projelerin veya iş planının uygulama durumuna ilişkin belgeler,

c) Ar-Ge indirimine konu olan harcamaların ana gruplar itibarıyla yıllık tutarları ve ayrıntılı dökümünü gösteren liste,

ç) Ar-Ge merkezleri, teknoloji merkezi işletmeleri, Ar-Ge ve yenilik projeleri ile rekabet öncesi işbirliği projeleri ve teknogirişim sermaye desteğinden yararlanan işletmelerde çalışanların projeler itibarıyla sayıları ve nitelikleri, bu personelin projelerde görev aldığı süreler, ücretleri, kesilen ve istisna edilen vergi tutarlarını gösteren liste,

d) Dışarıdan alınan danışmanlık, ekspertiz ve benzeri hizmetlere ilişkin olarak, hizmet sağlayan kişi/kurum adı, T.C. kimlik no/vergi kimlik numarası, alınan hizmetin mahiyeti, fatura tarihi ve numarası, tutarı, stopaj ve KDV tutarına ilişkin liste.

(2) Ar-Ge merkezlerinde ve rekabet öncesi işbirliği projelerinde Ar-Ge indiriminin uygulanabilmesi için birinci fıkrada belirtilen belgeleri de içeren yeminli malî müşavir tasdik raporunun ilgili mevzuatta belirtilen süre içinde bağlı bulunulan vergi dairesine verilmesi zorunlu olup, Ar-Ge merkezleri ve rekabet öncesi işbirliği projeleri için yukarıda sayılan belgelerin beyannameyle birlikte ayrıca verilmesi istenilmez.

(3) Ar-Ge indirimine ilişkin birinci fıkrada belirtilen belgelere tam tasdik raporu ekinde yer verilmiş olması durumunda, Ar-Ge indirimine ilişkin olarak ayrıca tasdik raporu düzenlenmesine gerek bulunmamaktadır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Gelir Vergisi Stopajı Teşviki ve Sigorta Primi Desteği Uygulaması

Gelir vergisi stopajı teşviki uygulaması

MADDE 10 –

(1) Teknoloji merkezi işletmelerinde, Ar-Ge merkezlerinde, kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan vakıflar tarafından veya uluslararası fonlarca desteklenen ya da TÜBİTAK tarafından yürütülen Ar-Ge ve yenilik projeleri ile rekabet öncesi işbirliği projelerinde ve teknogirişim sermaye desteklerinden yararlanan işletmelerde çalışan Ar-Ge ve destek personelinin; bu çalışmaları karşılığında elde ettikleri ücretlerinin doktoralı olanlar için %90’ı, diğerleri için %80’i gelir vergisinden müstesnadır. Bu istisnanın hesaplanmasında, bu kapsamdaki personelin fiilen Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerine ayırdıkları zamanın toplam çalışma zamanına oranı dikkate alınır.

(2) Gelir vergisi istisnasından yararlanacak olan destek personelinin tam zaman eşdeğeri sayısı, toplam tam zamanlı Ar-Ge personeli sayısının %10’unu aşamaz. Küsuratlı sayılar tama iblağ edilir. Destek personelinin toplam tam zamanlı Ar-Ge personeli sayısının %10’unu aşması hâlinde, brüt ücreti en az olan destek personelinin ücretinden başlamak üzere istisna uygulanır. Brüt ücretlerin aynı olması hâlinde, ücretine gelir vergisi istisnası uygulanacak destek personeli işverence belirlenir.

(3) Birinci fıkra kapsamında belirtilen projelerde görev alan ve/veya işletmelerde çalışan kamu personeli belirtilen istisnadan yararlanamaz.

(4) Teşvik uygulamasında, istisna, Ar-Ge ve yenilik faaliyeti kapsamında çalışmaya ilişkin ücret matrahına uygulanır ve sadece vergiye tabi ücret üzerinden tevkif edilen tutar muhtasar beyannameye yansıtılır. Muhtasar beyanname ekinde, istisnadan yararlandırılan ücretlilere ilişkin olarak içeriği Maliye Bakanlığınca belirlenecek olan bildirim işverenlerce doldurulur ve bağlı bulunulan vergi dairesine verilir.

(5) Kanun kapsamında gelir vergisi istisnasından yararlanan personel için 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun aynı mahiyetteki hükümlerinden aynı vergilendirme dönemi içinde ayrıca yararlanılamaz. Ancak, Ar-Ge ve destek personeli dışında kalan personel ile tam zamanlı Ar-Ge personeli sayısının %10’unu aşan tam zaman eşdeğer destek personeli için gerekli şartların taşınması hâlinde, 5084 sayılı Kanunda öngörülen destek ve teşvik unsurlarından yararlanılabilir.

Sigorta primi desteği uygulaması

MADDE 11 –

(1) Kamu personeli hariç olmak üzere, teknoloji merkezi işletmelerinde, Ar-Ge merkezlerinde, kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan vakıflar tarafından veya uluslararası fonlarca desteklenen ya da TÜBİTAK tarafından yürütülen Ar-Ge ve yenilik projeleri ile rekabet öncesi işbirliği projelerinde ve teknogirişim sermaye desteklerinden yararlanan işletmelerde çalışan Ar-Ge personeli ile destek personelinin, 5 inci madde kapsamındaki çalışmaları nedeniyle elde ettikleri ücretleri üzerinden hesaplanan sigorta primi işveren hissesinin yarısı; 26/6/2001 tarihli ve 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanununun geçici ikinci maddesi uyarınca ücreti gelir vergisinden istisna tutulmuş fiilen çalışan personelin gelir vergisi istisnasının uygulandığı sürece gelir vergisinden istisna tutulan ücretleri üzerinden hesaplanan sigorta primi işveren hissesinin yarısı, beş yılı aşmamak üzere Maliye Bakanlığı bütçesine konulacak ödenekten karşılanır.

(2) İşveren hissesi sigorta primi desteğinden yararlanacak olan destek personelinin tam zaman eşdeğer sayısı toplam tam zamanlı Ar-Ge personeli sayısının %10’unu aşamaz. Küsuratlı sayılar tama iblağ edilir. Destek personelinin toplam tam zamanlı Ar-Ge personeli sayısının %10’unu aşması hâlinde, brüt ücreti en az olan destek personelinin ücretinden başlamak üzere sigorta primi işveren hissesi teşviki uygulanır. Brüt ücretlerin aynı olması hâlinde, sigorta primi işveren hissesi teşviki uygulanacak destek personeli işverence belirlenir.

(3) Sigorta primi işveren hissesi desteğinden yararlanılabilmesi için teknoloji merkezi işletmelerinin TEKMER müdürlüğünden, kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan vakıflar tarafından desteklenen Ar-Ge ve yenilik projelerinde desteği veren kamu kurum/kuruluşu veya kanunla kurulan vakıftan, uluslararası fonlarca desteklenen ya da TÜBİTAK tarafından yürütülen Ar-Ge ve yenilik projeleri için TÜBİTAK’tan, Ar-Ge merkezleri ile rekabet öncesi işbirliği projeleri için Sanayi ve Ticaret Bakanlığından, teknogirişim sermaye desteği alan işletmeler için merkezî yönetim kapsamındaki kamu idarelerinden, Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu kapsamında ücreti gelir vergisinden istisna tutulan personel çalıştıran işverenlerin, sigortalının bölgede fiilen çalışıp çalışmadığını denetlemekle yükümlü yönetici şirketten alacakları belgeyle işyerinin bağlı bulunduğu Sosyal Güvenlik (Devredilen SSK) İl Sigorta Müdürlüğüne yazılı olarak müracaat etmeleri şarttır.

(4) İşveren hissesi sigorta prim desteğinden, Kanunda aranılan şartların taşındığına ve bu Yönetmeliğin ilgili maddeleri gereğince destekten yararlanmaya hak kazanıldığına ilişkin ilgili kurum, kuruluş veya denetimle görevli şirket tarafından düzenlenen belgenin alındığı tarihten itibaren yararlanılır.

(5) İşverenlerin, işveren hissesi sigorta prim desteğinden yararlanabilmeleri için kapsama giren sigortalıların çalışmalarına ilişkin aylık prim ve hizmet belgelerini yasal süresi içinde Sosyal Güvenlik (Devredilen SSK) İl Sigorta Müdürlüğüne vermeleri zorunludur. Söz konusu belgenin yasal süresi dışında verilmesi hâlinde, Kanunda belirtilen sigorta primi işveren hissesi desteğinden yararlanılamaz ve bu belgelerdeki sigorta primlerinin sigortalı ve işveren hisselerinin tümü işverenlerden tahsil edilir.

(6) Kapsama giren sigortalılara ilişkin aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içinde verilmesi hâlinde, tahakkuk eden sigorta primi işveren hissesinin yarısı ile sigortalı hissesinin işverenlerce ödenip ödenmediğine bakılmaksızın, sigorta primi işveren hissesinin diğer yarısı Maliye Bakanlığı bütçesine konulacak ödenekten karşılanır.

(7) Sigorta primi işveren hissesi desteğinin hesaplanmasında, bu kapsamdaki personelin fiilen Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerine ayırdıkları zamanın, toplam çalışma zamanına oranı dikkate alınır.

(8) Kapsama giren personelin ay içindeki çalışmalarının tamamının Ar-Ge ve yenilik faaliyetleriyle ilgili olması hâlinde hak kazanılmış hafta tatili ve yıllık ücretli izin süreleri de bu kapsamda değerlendirilir. Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinde kısmi zamanlı olarak çalışan personelin hak kazanılmış hafta tatili ve yıllık ücretli izin süreleri sigorta primi işveren hissesi desteği uygulamasında dikkate alınmaz.

(9) İşveren hissesi sigorta prim desteği, kapsama giren her bir personel için Kanunda sayılan şartları taşımaları kaydıyla, Kanuna göre Sosyal Güvenlik Kurumuna ilk defa bildirilmeye başlanılan tarihten itibaren beş yılı aşmamak üzere uygulanır. Destekten yararlanılmaya başlanıldıktan sonra herhangi bir sebeple çalışmaya ara verilmesi veya destekten yararlanılmaya başlanıldıktan sonra işten ayrılıp aynı işe tekrar başlanılması ya da Kanun kapsamına giren başka bir işyerinde çalışmaya başlanılması bu süreyi uzatmaz.

(10) Kanun kapsamında sigorta primi işveren hissesi desteğinden yararlanılan sigortalılardan dolayı ayrıca, 5084 sayılı Kanunun değişik 4 üncü maddesi ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 30 uncu maddesinde öngörülen sigorta primi işveren hissesi desteğinden yararlanılamaz. Ancak, Ar-Ge ve destek personeli dışında kalan personel ile tam zamanlı Ar-Ge personeli sayısının %10’unu aşan tam zaman eşdeğer destek personeli için gerekli şartların taşınması hâlinde, 5084 ve 4857 sayılı kanunlarda öngörülen sigorta primi işveren hissesi desteğinden yararlanılabilir.

(11) İşveren hissesi sigorta prim desteğinden yararlanan işyerlerinin, Sosyal Güvenlik Kurumunun denetim ve kontrolle görevli memurlarınca veya Kanunun 4 üncü maddesi gereğince yapılacak denetimler sonucunda ya da TEKMER müdürlüğünden, yönetici şirketlerden veya resmî kurum ve kuruluşlardan alınacak belgelerden işveren hissesi sigorta prim desteğinden yararlanabilmek için gerekli şartları taşımadıklarının anlaşılması hâlinde, daha önce Maliye Bakanlığınca karşılanmış olan işveren hissesi sigorta prim tutarları, ödeme vadesinin bittiği tarihi takip eden aydan başlanarak sosyal güvenlik mevzuatının ilgili hükümleri gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammıyla birlikte işverenlerden tahsil edilir.

(12) Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanununun geçici 2 nci maddesi uyarınca ücreti gelir vergisinden istisna tutulmuş ve bölgede fiilen çalışan personelin ücretleri üzerinden hesaplanan sigorta primi işveren hissesi desteği uygulamasında, Yönetmeliğin bu maddesi dışındaki diğer şartlar aranmaz. Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu kapsamındaki yönetici şirketler bu destekten yararlanan işverenlerin ilgili mevzuata göre gerekli şartları taşıyıp taşımadığını denetlemek, şartların taşınmadığının tespiti hâlinde durumu işyerinin bağlı bulunduğu Sosyal Güvenlik (Devredilen SSK) İl Sigorta Müdürlüğüne 10 gün içinde bildirmekle yükümlüdür.

(13) Birinci fıkra kapsamına giren işverenlerin Ar-Ge ve yenilik faaliyetleriyle ilgili birden fazla işyerinin olması durumunda, kapsama giren her bir işyeri için ayrı başvuru yapılır ve her bir işyeri ayrı ayrı değerlendirilir. İşyerlerinin, aynı organizasyon yapısı içinde ayrı bir birim şeklinde örgütlenmiş birden fazla Ar-Ge merkezinin bulunması durumunda, her bir Ar-Ge merkezi için yeni işyeri dosyası tescil edilmek suretiyle ayrı başvuru yapılır.

(14) Tamamlanmamış bir Ar-Ge ve yenilik projesinin devredilmesi durumunda, Ar-Ge ve yenilik projesini devralan işletme, gerekli şartları taşıması hâlinde işveren hissesi sigorta primi desteğinden yararlanır. Buna karşın, tamamlanmış bir Ar-Ge ve yenilik projesinin devredilmesi durumunda, Ar-Ge ve yenilik projesini devralan işletme, işveren hissesi sigorta primi desteğinden yararlanamaz.

(15) Hizmetleri ve ücretleri daha önce Kanuna göre bildirilmiş olan sigortalılara, işverenlerince, toplu iş sözleşmelerine istinaden ücret farkı ödenmesine karar verilmesi ve Ar-Ge yenilik faaliyetleriyle ilgili çalışmalara ait ücret farklarına ilişkin ek nitelikteki aylık prim ve hizmet belgelerinin toplu iş sözleşmesinin imzalandığı ayı takip eden ayın sonuna kadar Kuruma verilmesi hâlinde, işveren hissesi sigorta primi desteğinden yararlanılabilir.

(16) Birinci fıkra kapsamında belirtilen projelerde görev alan veya işletmelerde çalışan kamu personeli, aylık sosyal güvenlik destek primine tabi olanlar, 5/6/1986 tarihli ve 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununda belirtilen aday çırak, çırak ve işletmelerde mesleki eğitim gören öğrenciler ile topluluk sigortasına tabi olanlar için, işveren hissesi sigorta primi desteğinden yararlanılamaz.

(17) Kanun kapsamına giren sigortalılara ücret dışında yapılan ödemeler, Kanun kapsamında düzenlenen aylık prim ve hizmet belgesinde yer alan prime esas kazanca dâhil edilmez. Bu ödemeler, destek kapsamına girmeyen aylık prim ve hizmet belgesiyle Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilir.

(18) Kanun kapsamında düzenlenen aylık prim ve hizmet belgelerinden dolayı tahakkuk eden işsizlik sigortası primleri hakkında işveren hissesi sigorta primi desteği uygulanmaz.

(19) Kanun kapsamına giren sigortalılar için düzenlenecek aylık prim ve hizmet belgeleri için damga vergisi alınmaz.

(20) Yukarıdaki hükümler çerçevesinde doğan sigorta prim desteği tutarları, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren takvim yılının üçer aylık dönemleri itibarıyla Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğüne bildirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Teknogirişim Sermayesi Desteği

Teknogirişim sermayesi desteği uygulaması

MADDE 12 –

(1) Teknogirişim sermayesi desteğine, örgün öğrenim veren üniversitelerin herhangi bir lisans programından bir yıl içinde mezun olabilecek durumdaki öğrenci, yüksek lisans veya doktora öğrencisi ya da lisans, yüksek lisans veya doktora derecelerinden birini ön başvuru tarihinden en çok beş yıl önce almış kişiler başvurabilir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen “bir yıl içinde mezun olabilme” şartının; ilgili üniversitenin yetkili birimlerince teknogirişim sermayesi desteği için talepte bulunulan merkezî yönetim kapsamındaki kamu idaresi adına düzenlenen bir yazıyla “ön başvuru tarihinden en çok beş yıl önce alma” şartının ise ilgili üniversitelerce verilen çıkış belgesiyle veya diplomayla tevsik edilmesi gerekir.

(3) Destekten, merkezî yönetim kapsamındaki kamu idaresi tarafından kabul edilmiş iş planına uygun biçimde ve destek başvurusundan sonra ihdas edilmiş ve girişimcinin tek başına temsil ve ilzama yetkili olduğu işletme yararlanabilir.

(4) İşletme yetkilisi, işletme düzeyinde katma değer yaratan, bir veya birden çok gerçek veya tüzel kişiye ait olan işletmeyi tek başına ve en geniş şekilde temsil ve ilzama yetkili olan kişidir.

(5) Merkezî yönetim kapsamındaki kamu idarelerince, üçüncü fıkrada belirtilen şartları taşıyan işletmelere bir defaya mahsus olmak üzere, teminat alınmaksızın ve hibe olarak 100.000.- Yeni Türk Lirasına kadar teknogirişim sermayesi desteği verilebilir.

(6) Teknogirişim sermaye desteğinden yararlanan işletmelere ait Ar-Ge ve yenilik projelerinin kamu kurum ve kuruluşlarınca desteklenmesi durumunda, teknogirişim sermayesi olarak verilen destek tutarı, Ar-Ge ve yenilik projesi harcamalarından veya desteğinden indirilmez.

(7) Destek kararını veren merkezî yönetim kapsamındaki kamu idaresi bir işletmeye verilecek hibe şeklindeki sermaye desteğini taksitlere bölebilir, destek ödemelerinin yapılması için çeşitli başarım ölçütlerinin yerine getirilmesini şart koşabilir, öncelikli olarak destekleyeceği teknolojik alanlar belirleyebilir.

(8) Kanun kapsamında, yılı bütçesinde Ar-Ge harcamalarının desteklenmesi amacıyla hibe şeklinde ödeneği bulunan merkezî yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin tümü tarafından yapılan ödemelerin toplamı, her takvim yılı için 10.000.000.- Yeni Türk Lirasını aşamaz. Bu husus merkezî yönetim bütçesinin hazırlanması ve uygulanması esnasında dikkate alınır ve izlenir.

(9) Beşinci ve sekizinci fıkralarda belirtilen maktu tutarlar, takip eden yıllarda Vergi Usul Kanununa göre her yıl belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle dikkate alınır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Damga Vergisi İstisnası

Damga vergisi istisnası uygulaması

MADDE 13 –

(1) Kanun kapsamındaki her türlü Ar-Ge ve yenilik faaliyetleriyle ilgili olarak düzenlenen kâğıtlar damga vergisinden müstesnadır.

(2) Damga vergisi istisnasının uygulanabilmesi için Ar-Ge ve yenilik faaliyeti kapsamında yapılacak işlemleri belirten ve desteği veren kamu kurum ve kuruluşu, Ar-Ge merkezleri ile rekabet öncesi işbirliği projeleri için başvuru yapılan kamu kurumu, teknoloji merkezi işletmeleri için TEKMER müdürlüğü, uluslararası fonlarca desteklenen ya da TÜBİTAK tarafından yürütülen Ar-Ge ve yenilik projeleri için TÜBİTAK tarafından onaylı listenin, işlem esnasında noter, resmî daireler, diğer kamu kurum ve kuruluşları gibi işlem yapan kurum ve kuruluşlara ibraz edilmesi yeterli olup, işlem yapan kurum veya kuruluşlarca başka belge aranmaz.

(3) İşlem esnasında, söz konusu onaylı listenin herhangi bir sebeple ibraz edilememesi durumunda, kâğıtlara ilişkin damga vergisi ilgililerce ödenir.

(4) Destek ve teşvik unsurlarının amacı dışında kullanılması, şartların ihlali veya projelere yönelik değerlendirme raporlarının olumsuz olmasının tespit edilmesi hâlinde, istisna uygulamasına konu olan damga vergisi 23 üncü madde kapsamında işletmelerden tahsil edilir. İşlem esnasında istisna uygulanırken, söz konusu listenin ibraz edilmiş olması bu uygulamayı etkilemez.

(5) Kanun kapsamında damga vergisi istisnası uygulamak suretiyle işlem yapan kurum ve kuruluşlar, istisna sebebiyle ilgililerine ödettirilmeyen veya ödeme sırasında tevkif edilmeyen damga vergisine ilişkin olarak içeriği Maliye Bakanlığınca belirlenecek olan bildirimi, işlemin yapıldığı tarihi izleyen 1 ay içinde ilgililerin gelir ve kurumlar vergisi bakımından bağlı bulunduğu vergi dairesine bildirmeye mecburdurlar.

(6) Ar-Ge ve yenilik faaliyetleriyle ilgili olarak düzenlenen ve istisnaya konu olan kâğıtlar ile istisnanın uygulanmasına dayanak teşkil eden belgeler, kâğıtların düzenlendiği tarihten itibaren 5 yıl muhafaza edilir ve gerektiğinde ilgili kişi ve kurumlara ibraz edilir.

ALTINCI BÖLÜM

Değerlendirme ve Denetim Komisyonu, Ar-Ge Merkezleri ile

Rekabet Öncesi İşbirliği Projelerine İlişkin Hususlar

Değerlendirme ve Denetim Komisyonu

MADDE 14 –

(1) Ar-Ge merkezi ve rekabet öncesi işbirliği projelerinin değerlendirme ve denetimi, Değerlendirme ve Denetim Komisyonu tarafından yapılır.

(2) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu aşağıda belirtilen beş üyeden oluşur.

a) Maliye Bakanlığı tarafından 1 yıl için belirlenecek bir üye,

b) Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Sanayi Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürü veya mazereti hâlinde yardımcısı,

c) Sanayi ve Ticaret Bakanlığının talebi üzerine tüm yüksek öğretim kurumlarınca, bir yıl için önerilecek, teknoloji alanlarında uzmanlığı bulunan en az 20 akademisyen arasından, başvurusu değerlendirilecek merkezin ya da rekabet öncesi işbirliği projesinin ilgili olduğu konuya göre aynı Bakanlık tarafından seçilecek iki üye,

ç) Sanayi ve Ticaret Bakanlığının talebi üzerine Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB) tarafından bir yıl için önerilecek teknoloji alanlarında uzmanlığı olan, tercihen üniversite veya araştırma kurumlarında görevli en az 10 bilim insanı arasından, başvurusu değerlendirilecek merkezin ya da rekabet öncesi işbirliği projesinin ilgili olduğu konuya göre aynı Bakanlık tarafından seçilecek bir üye.

(3) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu değerlendirme ve denetim görevini, başvurusu değerlendirilecek ya da denetlenecek Ar-Ge merkezi veya rekabet öncesi işbirliği projesi alanında teknolojik bilgi, uzmanlık ve deneyimi olan hakemler görevlendirmek suretiyle yerine getirir. Bu hakemler, akademik kariyeri bulunan, tercihen üniversite veya araştırma kurumlarında görevli bilim insanları arasından seçilir. Bir Ar-Ge merkezi ya da rekabet öncesi işbirliği projesi başvurusunun değerlendirilmesi sırasında görevlendirilen hakemler aynı merkezin ya da projenin denetlenmesinde görevlendirilemezler.

(4) Ar-Ge merkezi ya da rekabet öncesi işbirliği projesi başvurularının değerlendirilmesiyle ya da denetimiyle görevlendirilen hakemler, yerinde fiili inceleme ve denetlemeler yaparak hazırladıkları raporu Değerlendirme ve Denetim Komisyonuna sunarlar.

(5) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu, başvuruların değerlendirilmesi veya denetimlerde görevlendirilecek hakemleri belirlemek ve daha önce bu amaçla görevlendirdiği hakemler tarafından düzenlenen raporları görüşüp karara bağlamak üzere en az 15 günde bir toplanır.

(6) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Sanayi Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürü veya mazereti hâlinde yardımcısının başkanlığında toplanır.

(7) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu en az dört üyenin katılımıyla toplanır ve üç üyenin aynı yöndeki oyuyla karar alır.

Ar-Ge merkezleri

MADDE 15 –

(1) Kanunda öngörülen destek ve teşviklerden yararlanmak üzere Ar-Ge Merkezi Belgesi almak için yapılan başvurularda aşağıda belirtilen asgari şartlar aranır.

a) Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanununa göre kurulan teknoloji geliştirme bölgelerinde fiilen çalışan personel sayısı dikkate alınmaksızın, Ar-Ge merkezlerinde en az 50 tam zaman eşdeğer Ar-Ge personeli istihdam edilmesi,

b) Ar-Ge merkezlerinin Kanun kapsamındaki Ar-Ge faaliyetlerinin yurt içinde gerçekleştirilmesi,

c) Başvuru yapan işletmenin; yeterli Ar-Ge yönetimi ile teknolojik varlıklar, Ar-Ge insan kaynakları, fikrî haklar, proje ve bilgi kaynakları yönetim yeteneği ve kapasitesinin bulunması,

ç) Ar-Ge merkezlerinin, Ar-Ge ve destek personelinin Ar-Ge merkezinde çalıştığının fiziki kontrolünü yapacak mekanizmalara sahip olması,

d) Ar-Ge merkezlerinin konusu, süresi, bütçesi ve personel ihtiyacı tanımlanmış Ar-Ge ve yenilik program ve projelerinin bulunması,           

e) Ar-Ge merkezlerinin ayrı bir birim şeklinde örgütlenmiş ve tek bir yerleşke veya fiziki mekân içinde yer alması,

f) Ar-Ge merkezlerinin, Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanununa göre kurulan teknoloji geliştirme bölgeleri dışında yer alması,

(2) İşletmelerin, organizasyon yapısı içinde ayrı bir birim şeklinde örgütlenmiş birden fazla Ar-Ge merkezinin bulunması durumunda, her Ar-Ge merkezi için ayrı başvuru yapılır.

(3) Münhasıran Ar-Ge faaliyetinde bulunmak üzere Ar-Ge merkezi kuracak işletmeler için Türkiye’de ayrıca üretim ya da ticaretle iştigal eden bir işyerinin olması şartı aranmaz.

(4) Destek ve teşviklerden yararlanmak isteyen işletmeler, başvuru dosyasını Sanayi ve Ticaret Bakanlığına elden ya da posta yoluyla teslim eder.

(5) Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Maliye Bakanlığının uygun görüşünü alarak başvuruda aranılacak belgeler, bunların şekil ve içeriği ile başvuruda izlenecek yöntemler ve diğer hususlarla ilgili olarak düzenleme yapmaya yetkilidir.

(6) Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, başvuru dosyasının şekil ve içeriği açısından ön incelemesini yapar, eksik bilgi ve evrak bulunması hâlinde, tespit edilen eksiklikleri en geç 15 gün içinde tamamlatır ve başvuru dosyasının bir örneğini Değerlendirme ve Denetim Komisyonu üyelerine iletir.

(7) Başvuru, Değerlendirme ve Denetim Komisyonu tarafından en geç 2 ay içinde değerlendirilip karara bağlanır. Kararın olumlu olması hâlinde sonuç, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından Gelir İdaresi Başkanlığı, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve başvuru sahibi işletmeye 7 gün içinde bildirilir.

(8) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu kararının olumsuz olması hâlinde ise sonuç Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından işletmeye yazılı olarak bildirilir.

(9) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu tarafından Ar-Ge merkezi başvurusu olumlu olarak değerlendirilen işletmenin Ar-Ge Merkezi Belgesi Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından verilir.

(10) Başvurusu uygun bulunarak Ar-Ge Merkezi Belgesi alan işletme, belgenin düzenlendiği tarihten itibaren Kanunda belirtilen şartlarla Kanunla sağlanan destek ve teşviklerden yararlanır.

Ar-Ge merkezlerinin denetlenmesi

MADDE 16 –

(1) Ar-Ge merkezlerinin denetlenmesi, Değerlendirme ve Denetim Komisyonu tarafından yapılır.

(2) Ar-Ge merkezinde çalışan tam zaman eşdeğer Ar-Ge personeli sayısı; fiilen çalışan personelin, çalışma sürelerine göre üçer aylık dönemler itibarıyla toplam çalışma süresinin, bir kişinin üç aylık tam zamanlı çalışma süresine bölünmesi suretiyle hesaplanır. Bir günde 8, haftada 45 saatin üzerindeki ve ek çalışma süreleri bu hesaplamada dikkate alınmaz. Üçer aylık dönemler, Ar-Ge merkezini bünyesinde bulunduran işletmenin geçici vergilendirme dönemleridir.

(3) Ar-Ge merkezi bulunan işletmeler, bu merkezlerde çalışan personel listesini her bir ay bazında ayrı ayrı olmak üzere, geçici vergilendirme dönemlerini izleyen ayın sonuna kadar bağlı bulundukları vergi dairesine ve ilgili Sosyal Güvenlik (Devredilen SSK) İl Sigorta Müdürlüğüne verirler.

(4) Herhangi bir üç aylık dönemde asgari Ar-Ge personeli çalıştırma şartını ihlal eden işletmeler, şartların ihlal edildiği tarihten tekrar sağlandığı tarihe kadar Kanun kapsamında sağlanan destek ve teşviklerden yararlanamazlar.

(5) Ar-Ge merkezleri en geç 2 yılda bir denetlenir.

(6) Ar-Ge merkezi, yürüttüğü faaliyetlere ilişkin faaliyet raporunu her yıl belgenin verildiği takvim ayını izleyen ay içinde Sanayi ve Ticaret Bakanlığına gönderir.

(7) Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, faaliyet raporunun şekil ve içeriği açısından ön incelemesini yapar, eksik bilgi ve evrak bulunması hâlinde, tespit edilen eksiklikleri en geç 15 gün içinde tamamlatır ve başvuru dosyasının bir örneğini Değerlendirme ve Denetim Komisyonu üyelerine iletir.

(8) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu tarafından Ar-Ge merkezinin denetlenmesine ilişkin işlemler 45 günde tamamlanır.

(9) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu değerlendirmesi sonucunda, denetimde tespit edilen eksiklik ve ihlalin ölçüsüne göre belge iptal edilir veya eksikliklerin giderilmesi için 3 ayı geçmemek üzere ilgili işletmeye süre verilir. Bu süre içinde işletme, sağlanan destek ve teşviklerden yararlanamaz.

(10) Tespit edilen eksiklikler verilen süre içinde giderilmediği takdirde işletmeye verilen Ar-Ge Merkezi Belgesi iptal edilir. İşletme, şartların ihlal edildiği tarihten itibaren Kanunda öngörülen destek ve teşviklerden yararlanamaz.

(11) Ar-Ge merkezinin 15 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen temel şartları sağlamadığının tespit edilmesi hâlinde ise Ar-Ge Merkezi Belgesi Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından iptal edilir.

(12) Ar-Ge Merkezi Belgesi iptal edilen işletmeler belgenin iptalini müteakip en erken 1 yıl sonra “Ar-Ge Merkezi Belgesi” başvurusu yapabilirler.

(13) Bu denetimler sırasında gerekli şartları taşımadığı tespit edilen merkezlerin durumu Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından 10 gün içinde Gelir İdaresi Başkanlığına ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına bildirilir.

(14) Kurulan birimlerin Ar-Ge merkezi olma şartını kaybetmeleri, bu Yönetmelikte belirtilen şartları ihlal etmeleri veya destek ve teşviklerin amacı dışında kullanılması hâlinde, şartların kaybedildiği, ihlalin gerçekleştiği veya destek ve teşviklerin amacı dışında kullanıldığı tarihten itibaren işletmeler Kanunla Ar-Ge merkezlerine sağlanan destek ve teşviklerden yararlanamazlar.

Rekabet öncesi işbirliği projeleri

MADDE 17 –

(1) Rekabet öncesi işbirliği projelerinde birden fazla kuruluşun yer alması zorunludur.

(2) Kanun kapsamında rekabet öncesi işbirliği projelerine tanınan destek ve teşviklerden yararlanılabilmesi için yürütücü işletme, protokolün düzenlenme tarihini takip eden 3 ay içinde hazırladığı proje başvurusunu Sanayi ve Ticaret Bakanlığına elden veya posta yoluyla teslim eder.

(3) Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Maliye Bakanlığının uygun görüşünü alarak başvuruda aranılacak belgeler, bunların şekil ve içeriği ile başvuruda izlenecek yöntemler ve diğer hususlarla ilgili olarak düzenleme yapmaya yetkilidir.

(4) Başvuru dosyasının şekil ve içerik açısından ön incelemesi Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından yapılır, eksik bilgi ve evrak bulunması hâlinde eksikliklerin en geç 15 gün içinde tamamlanması istenir.

(5) Başvurunun değerlendirilmesi, Değerlendirme ve Denetim Komisyonu tarafından en fazla 2 ayda tamamlanır.

(6) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu kararının olumlu olması hâlinde, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı ile işletme arasında proje sözleşmesi imzalanır. İşletmeler, rekabet öncesi işbirliği projesi sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla ve proje süresince Kanunla sağlanan destek ve teşvik unsurlarından yararlanabilir.

(7) Proje sözleşmesinin bir örneği; Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından, 7 gün içinde Gelir İdaresi Başkanlığı, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve başvuru sahibi işletmeye bildirilir.

(8) Rekabet öncesi işbirliği proje süresi en fazla 36 ay olup, en fazla 12 ay ek süre verilebilir.

Rekabet Öncesi İşbirliği Projelerinin Denetlenmesi

MADDE 18 –

(1) Rekabet öncesi işbirliği projelerinin denetlenmesi, Değerlendirme ve Denetim Komisyonu tarafından yapılır. Denetim süreci, projeyi yürüten işletmenin 12 aylık dönemler itibarıyla hazırlayacağı gelişme raporunu, bu dönemi izleyen ay sonuna kadar Sanayi ve Ticaret Bakanlığına sunmasıyla başlatılır. Bu süre içinde, gelişme raporu ile denetim sürecini başlatmayan işletmeler izleyen aydan itibaren, Kanun kapsamında indirim, istisna, destek ve teşviklerden faydalanamaz.

(2) Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, şekil ve içeriği açısından gelişme raporunun ön incelemesini yapar, eksik bilgi ve belge bulunması hâlinde, tespit edilen eksiklikleri en geç 15 gün içinde tamamlatır ve bir örneğini Değerlendirme ve Denetim Komisyonu üyelerine iletir.

(3) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu, gelişme raporunu en fazla 45 gün içinde inceleyerek projenin devamı ya da iptali yönünde karar verir.

(4) Değerlendirme ve Denetim Komisyonu değerlendirmesi sonucunda, projenin rekabet öncesi işbirliği niteliğini kaybettiğinin tespit edilmesi hâlinde, proje sözleşmesi iptal edilir.

(5) Sözleşmenin iptal edilmesi durumunda Sanayi ve Ticaret Bakanlığı iptal yazısını 10 gün içinde Gelir İdaresi Başkanlığı, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve yürütücü işletmeye bildirir.

(6) Rekabet öncesi işbirliği projesinde yer alan işletmeler, projenin herhangi bir sebeple sona ermesi hâlinde bu tarihten itibaren, proje sözleşmesinin iptal edilmesi hâlinde ise denetimin başlama tarihi itibarıyla Kanunla sağlanan destek ve teşviklerden yararlanamaz.

(7) Rekabet öncesi işbirliği projelerinde, işbirliğini oluşturan işletmelerin bu işbirliğine yaptıkları katkılar, işbirliği protokolünde belirlenen işletmelerden birisi adına açılacak özel bir hesapta izlenir.

(8) Özel hesaba aktarılan tutarlar, başka bir amaç için kullanılamaz. Proje hesabında toplanan tutarlar, özel hesabı açan işletmenin kazancının tespitinde gelir olarak dikkate alınmaz.

YEDİNCİ BÖLÜM

Teknoloji Merkezleri, Ar-Ge ve Yenilik Projeleri ve

Teknogirişim Sermayesi Desteği, Denetim

Teknoloji merkezleri (teknoloji merkezi işletmeleri)

MADDE 19 –

(1) İşletmeler, KOSGEB destek mevzuatı kapsamında sağlanan desteklerden yararlanmak üzere, Ar-Ge ve yenilik projeleriyle teknoloji merkezlerine başvuru yaparlar.

(2) İşletme başvuruları, 24/4/2005 tarihli ve 25795 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı (KOSGEB) Destekleri Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde inceleme ve değerlendirmeye tabi tutularak desteklenip desteklenmeyeceğine karar verilir.

(3) İlgili mevzuat uyarınca desteklenmesi uygun bulunan işletmeler, Kanunla sağlanan destek ve teşvik uygulamalarından, Ar-Ge ve yenilik projesinin onaylandığı tarihten itibaren ve proje süresince yararlanır.

(4) KOSGEB teknoloji merkezi işletmelerinde yürütülen projelerin herhangi bir sebeple sona ermesi veya projeye verilen desteğin son bulması hâllerinde, Ar-Ge ve yenilik faaliyeti bitmiş sayılır ve bu tarihten itibaren Kanunla sağlanan destek ve teşvik unsurlarından yararlanılamaz. Bu durum, teknoloji merkez kurullarınca 10 gün içinde işletmenin bağlı bulunduğu vergi dairesine ve Sosyal Güvenlik (Devredilen SSK) İl Sigorta Müdürlüğüne bildirilir.

Ar-Ge ve yenilik projeleri

MADDE 20 –

(1) Ar-Ge ve yenilik projeleri, başvuru yapılan kamu kurumu veya kuruluşu ile kanunla kurulan vakıflar tarafından kendi mevzuatına göre değerlendirilir. Teknoloji merkezi işletmeleri ile Ar-Ge merkezlerinde yürütülen, kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan vakıflar tarafından desteklenen veya TÜBİTAK tarafından yürütülen Ar-Ge ve yenilik projeleri yeniden incelemeye tabi tutulmaksızın, Ar-Ge ve yenilik projelerine yönelik destek karar yazısının düzenlendiği veya proje sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Kanunla sağlanan destek ve teşvik unsurlarından yararlanabilir.

(2) Birinci fıkraya girmeyen, Türkiye’nin antlaşmalarla taraf olduğu ikili ya da çok taraflı uluslararası Ar-Ge işbirliği programları fonlarından malî olarak desteklenen Ar-Ge ve yenilik projelerini yürüten işletmeler de Kanun kapsamındaki destek ve teşviklerden söz konusu proje kapsamında ve proje destek süresince yararlanırlar. Uluslararası Ar-Ge işbirliği programlarınca desteklenen Ar-Ge projelerinin Kanunla sağlanan destek ve teşvik unsurlarından yararlanabilmesi için uluslararası programa yapılan proje başvurusu, başvurulan programa ait bilgiler, destek yazısı veya sözleşmesi ve teşvikten yararlanacak işletmenin projedeki katkısını içeren bilgilerle birlikte TÜBİTAK’ın incelemesine sunulur.

(3) İkinci fıkra kapsamında destek ve teşviklerden yararlanacak işletmeler, TÜBİTAK’ın onay yazısının düzenlendiği tarih itibarıyla Kanunla sağlanan destek ve teşviklerden yararlanırlar.

(4) Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu kapsamında Teknoloji Geliştirme Bölgeleri içerisinde gerçekleştirilen Ar-Ge faaliyetlerine yönelik olarak kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan vakıflar veya uluslararası fonlarca desteklenen Ar-Ge ve yenilik projeleri için Kanunla sağlanılan destek ve teşviklerden bütün hâlinde yararlanılabilir. Bu durumda, Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanununa göre sağlanan destek ve teşviklerden ayrıca yararlanılamaz.

(5) Ar-Ge ve yenilik projelerinde, projenin herhangi bir sebeple sona ermesi veya projeye verilen desteğin son bulması hâllerinde, Ar-Ge ve yenilik faaliyeti bitmiş sayılır ve bu tarihten itibaren Kanunla sağlanan destek ve teşvik unsurlarından yararlanılamaz.

Teknogirişim sermayesi desteği

MADDE 21 –

(1) Teknogirişim sermaye desteği, merkezî yönetim kapsamındaki kamu idareleri tarafından verilir.

(2) Teknogirişim sermaye desteği ön başvurusu, projenin konusu ve amacı, bilimsel ve teknolojik niteliği, girişimcinin deneyim ve altyapısı, kurmayı planladığı iş konusuna yönelik pazar öngörüleri ve başarı ölçütlerine ilişkin bilgiler, uygulama esaslarında belirlenen biçime uygun bir şekilde hazırlanarak ilgili merkezî yönetim kapsamındaki kamu idaresine yapılır.

(3) Başvurunun ön değerlendirmesi ilgili merkezî yönetim kapsamındaki kamu idaresi tarafından iş fikrinin, Ar-Ge niteliği, yenilikçi yönleri, amacı ve sonuçları, kurulması planlanan işletmenin ulusal ve uluslararası düzeydeki olası teknolojik katkısı, teknolojik ve ekonomik öngörüleri dikkate alınarak yapılır.

(4) Ön değerlendirme sonrasında içerik ve biçim olarak yeterli bulunan ön başvuru dokümanı sahibinden iş planını sunması istenir.

(5) Ön başvurusu kabul edilen girişimci, ilgili merkezî yönetim kapsamındaki kamu idaresi tarafından belirlenmiş biçime uygun olarak iş planını hazırlar.

(6) İş planı; işin konu ve amaçlarına, başarı ölçütlerine, bilimsel ve teknolojik niteliğine, girişimcinin deneyim ve altyapısına, iş konusuyla ilgili pazar bilgilerine yönelik detaylı bilgileri, analizleri ve öngörüleri ile kurulması planlanan işletmenin 12 aylık detaylı eylem planını ve kısa, orta, uzun vadeli yönetim ve pazarlama stratejilerini içerir.

(7) Girişimci tarafından hazırlanan iş planı, çoğunluğu ilgili merkezî yönetim kapsamındaki kamu idaresi dışından seçilecek iş planlarının ilgili olduğu teknoloji alanlarında uzmanlığı ve deneyimi olan kişiler olmak kaydıyla üniversite, araştırma kurumları, sanayi kuruluşları ve benzeri kurum ya da kuruluş mensuplarından oluşan en az 5 kişilik bir komisyon tarafından değerlendirilir. Teknolojik yenilik ve rekabetçi yönü yeterli bulunmayan iş fikirleri komisyonca reddedilir.

(8) Teknogirişim sermayesi desteği veren merkezî yönetim kapsamındaki kamu idareleri tarafından desteklenmek üzere belirlenen projelerin, başvuru sahipleri, proje adı, amacı ve konusunu içeren liste ile desteğe ilişkin kararın alındığı komisyon toplantısı tutanağının bir örneğini Sanayi ve Ticaret Bakanlığına bildirir. Bu bilgiler, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca oluşturulacak teknogirişim sermayesi desteği bilgi kütüğünde tutulur.

(9) Desteklenmesi uygun bulunan teknogirişim sermaye desteği başvurusunu yapan işletme ve/veya proje konusunda mükerrerlik tespit edilmesi hâlinde durum ilgili idarelere bildirilir.

(10) Mükerrerliklerin giderilmesini takiben desteklenmesi uygun bulunan işletmelerle teknogirişim sermaye desteği sözleşmesi imzalanır.

(11) Teknogirişim sermayesi desteği veren merkezî yönetim kapsamındaki kamu idareleri, işletmeyle imzalanan sözleşmeyi ve eki iş planını ödeneğin tahsis edildiği tarihten itibaren en geç 1 ay içinde Gelir İdaresi Başkanlığı, Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına bildirir.

(12) Girişimciler teknogirişim sermayesi desteğinden, bir defaya mahsus olmak üzere yararlandırılır. Bu husus ilgili idarelerce teknogirişim sermayesi desteği bilgi kütüğünden araştırılır ve ön değerlendirme esnasında dikkate alınır.

(13) Teknogirişim sermayesi desteği veren merkezî yönetim kapsamındaki kamu idaresi, aşağıdaki hususları düzenleyen uygulama esaslarını hazırlar ve desteği bu uygulama esaslarına uygun biçimde verir.

a) Destek süresi ve başvuru tarihleri,

b) Kamudan alınan diğer geri ödemesiz desteklerin teknogirişim sermaye desteğinden düşülmesi,

c) Başvuruların alınacağı tarih,

ç) Ön başvuru dokümanının biçimi,

d) Ön başvuruların değerlendirme usul ve esasları,

e) İş planı dokümanının biçimi,

f) Başvuru değerlendirme usul ve esasları,

g) Komisyonun çalışmasına ilişkin usul ve esaslar,

ğ) Sözleşme şartları,

h) Destek verilen işletmenin izlenmesine ilişkin usul ve esaslar,

ı) Malî belgelendirme, denetim ve ödeme işlemlerine ilişkin usul ve esaslar,

i) Haksız ve fazla ödemelerin tahsiline ilişkin usul ve esaslar,

j) Tarafların sorumlulukları,

k) Etik şartlar,

l) Gizlilik, fikrî ve sınaî mülkiyet haklarına ilişkin hususlar,

m) Destekle ilgili belgelerin saklanması ve destek sonrası denetime ilişkin usul ve esaslar.

(14) Merkezî yönetim kapsamındaki kamu idareleri tarafından sözleşmeler teknogirişim sermayesi desteği ilgili malî yıl içinde ödenebilecek şekilde düzenlenir. Teknogirişim sermayesi desteği ödemelerine ilişkin olarak sonraki yıllara taşan sözleşmeler yapılamaz.

(15) Teknogirişim sermayesi desteğinden yararlanan işletmeler, Kanun kapsamındaki destek ve teşvik unsurlarından iş planının onaylandığı tarihten itibaren ve iş planının ilgili merkezî yönetim kapsamındaki kamu idaresi tarafından desteklendiği süre boyunca yararlanır.

Denetim

MADDE 22 –

(1) Teknogirişim sermaye desteğinden yararlanan işletmelerin denetimleri, Maliye Bakanlığının uygun görüşü alınarak Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca hazırlanacak denetim kılavuzunda belirtilen usule uygun olarak, desteği veren merkezî yönetim kapsamındaki kamu idareleri tarafından, teknogirişim sermaye desteği verilirken alınan iş planının sonuçlandığı tarihe kadar yıllık olarak yapılır.

(2) Kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan vakıflar tarafından desteklenen Ar-Ge ve yenilik projelerine ilişkin denetimler, destekle ilgili mevzuat çerçevesinde, destek sağlayan kurum, kuruluş veya vakıf tarafından yıllık olarak yapılır.

(3) Teknoloji merkezi işletmelerinin denetimi en geç 2 yıllık süreler itibarıyla KOSGEB tarafından gerçekleştirilir.

(4) TÜBİTAK tarafından yürütülen veya uluslararası fonlarca desteklenen projelerin denetimi TÜBİTAK tarafından yapılır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Şartların İhlali

Şartların ihlali ve destek ve teşviklerin amacı dışında kullanılması

MADDE 23 –

(1) İşletme, Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında verdiği tüm bilgi ve belgelerin gerçeğe uygun olduğunu kabul ve taahhüt eder; bu kapsamda gerçeğe uygun bilgi ve belge sunulmaması; projelerin, işletmelerin kasıt, kusur veya ihmali sonucu iptal edilmesi Kanun hükümlerinin ihlali sayılır.

(2) Kanun hükümlerinin ihlali veya destek ve teşvik unsurlarının amacı dışında kullanılması durumunda, zamanında tahakkuk ettirilmemiş vergiler yönünden vergi zıyaı doğmuş sayılır ve zıyaa uğratılmış vergiler gecikme faizi ve vergi zıyaı cezasıyla birlikte tahsil edilir.

(3) Sağlanan vergi dışı destekler ise 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre ve gecikme zammı uygulanmak suretiyle tahsil edilir.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Nakit desteklerin izlenmesi

MADDE 24 –

(1) Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinde bulunanların, kamu kurum ve kuruluşları, kanunla kurulan vakıflar ile uluslararası fonlardan aldıkları hibe destekler, desteğin tabi olduğu mevzuat hükümlerine uygun olarak özel bir hesapta izlenir.

(2) Bu hesapta yer alan tutarlar, Gelir Vergisi Kanunu ve Kurumlar Vergisi Kanununa göre vergiye tabi kazancın tespitinde gelir, Ar-Ge indirimi tutarının tespitinde Ar-Ge harcaması olarak dikkate alınmaz. Bu şekilde sağlanan karşılıksız fonlardan yapılan harcamalar yapıldığı yere göre doğrudan gider ya da amortismana tabi iktisadi kıymet olarak muhasebeleştirilir.

(3) Bu hesabın elde edildiği hesap dönemini izleyen 5 yıl içinde sermayeye ilave dışında herhangi bir şekilde başka bir hesaba nakledilmesi veya işletmeden çekilmesi hâlinde, zamanında tahakkuk ettirilmeyen vergiler vergi zıyaı cezası ve gecikme faiziyle birlikte işletmeden tahsil edilir.

(4) Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinde bulunanların, kamu kurum ve kuruluşları, kanunla kurulan vakıflar ile uluslararası fonlardan aldıkları geri dönüşlü destekler bu kapsamda değerlendirilmez.

Komisyon üyeleri ve hakem ödemeleri

MADDE 25 –

(1) Ar-Ge merkezi, rekabet öncesi işbirliği projeleri ve teknogirişim sermaye desteği kapsamındaki projelerin, değerlendirme, denetleme ve izlenmesinde, komisyon üyesi veya hakem olarak görev alan yükseköğretim kurumu öğretim üyeleri, 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 38 inci maddesi çerçevesinde görevlendirilir ve ücretleri katıldıkları her toplantı için bu madde kapsamında ödenir. Toplantılarda görev alan ve uhdesinde kamu görevi bulunmayan sanayi temsilcilerinin ücretleri ise öğretim elemanlarına verilecek ücreti aşmayacak şekilde Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından belirlenir.

(2) Ankara dışından katılan üyelerin harcırahları 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre ödenir.

Gizlilik

MADDE 26 –

(1) Destek ve teşvik uygulamalarına yönelik olarak yapılan başvuruların değerlendirme ve izleme süreçlerinde görev alan kişilere sunulan bilgi ve belgeler, işletmeye ait “ticari gizli bilgi” veya “hizmete özel bilgi” olarak kabul edilir ve üçüncü kişilere herhangi bir yolla aktarılmaz.

(2) 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Malî Müşavirlik ve Yeminli Malî Müşavirlik Kanunu, 5/12/1951 tarihli ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve diğer mevzuat hükümleri de saklı kalmak kaydıyla, gizlilik hükümlerine aykırı davranan kişi ve kuruluşlar, Kanunla getirilen destek ve teşviklerden yararlanamazlar, destek ve teşvik kapsamına alınan projelerde hiçbir şekilde görev alamazlar.

Düzenleme yetkisi

MADDE 27 –

(1) Uygulamayla ilgili olarak, vergisel konularda Gelir İdaresi Başkanlığı, sigorta prim desteğiyle ilgili hususlarda ise Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı düzenleme yapmaya yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 28 –

(1) Sayıştayın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik, 1/8/2008 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 29 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Maliye Bakanı ile Sanayi ve Ticaret Bakanı birlikte yürütür.

TEHLİKELİ ATIKLARIN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

Resmi Gazete Tarihi: 14.03.2005 Resmi Gazete Sayısı: 25755

TEHLİKELİ ATIKLARIN  KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar, İlkeler

Amaç

Madde 1 – Bu Yönetmeliğin amacı, tehlikeli atıkların, üretiminden nihai bertarafına kadar;

a) İnsan sağlığına ve çevreye zarar verecek şekilde doğrudan veya dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesinin önlenmesine,

b) Üretiminin ve taşınmasının kontrolünün sağlanmasına,

c) İthalinin yasaklanmasına ve ihracatının kontrolüne,

d) Yönetiminde gerekli teknik ve idari standartların sağlanmasına,

e) Üretiminin kaynağında en aza indirilmesine,

f) Üretiminin kaçınılmaz olduğu durumlarda, üretildiği yere en yakın mesafede bertaraf edilmesine,

g) Yeterli bertaraf tesisi kurulması ve bu tesislerin çevresel bakımdan sağlıklı bir şekilde kontrolüne,

h) Çevreyle uyumlu yönetiminin sağlanmasına,

yönelik prensip, politika ve programların belirlenmesi için hukuki ve teknik esasları kapsar.

Kapsam

Madde 2 – (Değişik:RG-4/9/2009-27339) Bu Yönetmelik, 5/7/2008 tarihli ve 26927 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-IV’te tehlikeli atık olarak sınıflandırılan, EK-III A’da listelenmiş olan ve tehlikeli kabul edilen özelliklerinden birini veya birden fazlasını gösteren ve H3 ten H8’e kadar olan keza H10 ve H 11 bakımından ise EK-III B’teki eşik konsantrasyonlarının üzerinde bir değere sahip atıkların üretimi, toplanması, geçici olarak depolanması, ara depolanması, taşınması, geri kazanılması, bertaraf edilmesi, ithali ve ihracatına ilişkin yasak, sınırlama ve yükümlülükleri, alınacak önlemleri, yapılacak denetimleri, tabi olunacak hukuki ve teknik sorumlulukları kapsar.

Yerli ve yabancı bayraklı gemilerin ve diğer deniz araçlarının normal faaliyetlerinden kaynaklanan atıkların liman kabul tesislerine veya atık toplayıcı gemilere boşaltılması bu Yönetmelik kapsamı dışında olup, bu atıklar için 24/6/1990 tarihli ve 20558 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesi Hakkında Uluslararası Sözleşme (MARPOL 73/78) hükümleri uygulanır.

Dayanak

Madde 3 – Bu Yönetmelik 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8, 11 ve 12 nci maddesi ile 15/5/1994 tarihli ve 21935 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Sınırlar Ötesi Taşınımının ve Bertarafının Kontrolüne İlişkin Basel Sözleşmesinin 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 – Bu Yönetmelikte geçen terimlerden;

Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,

Kanun: 2872 sayılı Çevre Kanununu,

Tehlikeli Atık: (Değişik:RG-4/9/2009-27339) Bu Yönetmelikte tehlikeli atık, atık olarak ifade edilecektir. Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-IV’te (A) işareti ile gösterilmiş atıkların herhangi tehlikeli atık konsantrasyonuna bakılmaksızın tehlikeli atık sınıfına girerken, aynı listede (M) işareti ile gösterilmiş atıklar EK-III B’de verilen tehlikeli atıkların eşik konsantrasyonu üzerinde bir değere sahipse tehlikeliatıktır. Ayrıca doğal karakterleri ya da oluşmalarına neden olan aktiviteye bağlı olarak bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-3 A’da veya EK-3-B’de bulunup E- 4’te verilen maddeleri içeren atıkların, Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-III A’daki özelliklerden bir veya birkaçına sahip olmaları ve aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-III B’de verilen tehlikeli özellikleri göstermeleri durumunda tehlikeli atık olarak sınıflandırılan atıkları,

Bertaraf: (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) 5/7/2008 tarihli ve 26927 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-II A’sında yer alan işlemlerden herhangi birini veya birkaçını,

Bertaraf Tesisi: (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-II A’da sıralanan işlemlerden bir veya birkaçını yapmak üzere kurulmuş tesisi,

Atık Yönetimi: Atığın kaynağında azaltılması, özelliğine göre ayrılması, toplanması, geçici depolanması, ara depolanması, geri kazanılması, taşınması, bertarafı ve bertaraf işlemleri sonrası kontrolü ve benzeri işlemleri,

Tehlikeli Atık Yönetim Planı: Atıkların çevreyle uyumlu bir şekilde yönetimini sağlamak üzere hazırlanan kısa ve uzun vadeli program ve politikaları,

Acil Durum Planı: Tesiste ve taşıma işlemleri esnasında olabilecek kazayı sonuçlarıyla birlikte değerlendirerek kaza oluşumunda tesiste ve civarında yapılacak işlemleri ayrıntılı olarak belirleyen planı,

Üretici: (Değişik:RG-4/9/2009-27339) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-IV’te sıralanan faaliyetler sırasında tehlikeli atık üreten gerçek ve tüzel kişiler, atığı üretenin bilinmemesi durumunda ise bu atıkları zilyetliğinde veya mülkiyetinde bulunduran gerçek ve tüzel kişileri,

Bertaraf Eden: Atıkların bertaraf işlemini yapan veya yaptıran gerçek ve tüzel kişileri,

İhracatçı: İhracatçı devletin yetkisi altında atıkların ihracatını yürüten gerçek ve tüzel kişileri,

İthalatçı: İthalatçı devletin yetkisi altında atıkların ithalatını yürüten gerçek ve tüzel kişileri,

Transit Devlet: Atıkların sınırlar ötesi hareketi sırasında transit geçtiği veya geçmesini planlandığı devleti,

Yasadışı Trafik: Atıkların 47 nci maddede belirtildiği şekilde sınırlar ötesi hareketini,

Taşıyıcı: Yurtiçi ve yurt dışında atıkların taşınması işleminin tümünü veya bir bölümünü gerçekleştiren gerçek ve tüzel kişileri,

Atıkların Sınırlar Ötesi Hareketi: İhracatçı, ithalatçı ve transit devletlerden en az birinde tehlikeli olarak görülen atıkların bir devletten başka bir devlete sevk edilmesini,

Bildirim: Atıkların sınırlar ötesi hareketinde, Ek 10 da yer alan bilgi, beyan ve formu kullanarak yapılan başvuruyu,

Atık Taşıma Formu: Üretici ve taşıyıcı tarafından ortak doldurulacak, üretim noktasından atık bertaraf tesisine kadar kayıt ve beyanları içeren, (Ek 9 A-B) de yer alan formları,

Atık Beyan Formu: (Ek 8) de yer alan formu,

Kompresibilite (Dpr): Mineral sızdırmazlık tabakasında ince taneli zemin sıklığını,

Ön Lisans: (Mülga:RG-30/3/2010-27537) (1)

Geçici Çalışma İzni: (Mülga:RG-30/3/2010-27537) (1)

Lisans: (Mülga:RG-30/3/2010-27537) (1)

İnert Atık: Fiziksel, kimyasal veya biyolojik olarak önemli derecede herhangi bir değişime uğramayan, çözünmeyen, yanmayan, fiziksel veya kimyasal olarak reaksiyona girmeyen, biyolojik bozulmaya uğramayan veya temas ettiği maddeleri çevreye veya insan hayatına zarar verecek şekilde etkilemeyen ve toplam sızıntı kabiliyeti ve ekotoksisitesi önemsiz miktarda olan, özellikle yüzey ve yeraltı suyu kirliliği tehlikesi yaratmayan maddeleri,

Ara Depolama:  Atıkların geri kazanım ve nihai bertaraf tesislerine ulaştırılmadan önce atık miktarı yeterli kapasiteye ulaşıncaya kadar güvenli bir şekilde depolanmasını,

Geçici Depolama: Atıkların ara depolama, geri kazanım ve nihai bertaraf tesislerine ulaştırılmadan yada tesiste tekrar kullanmadan önce, atık üreticisi tarafından tesis içinde, tesis içinde uygun yer bulunmaması durumunda üreticiye ait uygun bir alanda güvenli bir şekilde depolanmasını,

Meskun Mahal: Üst ölçek planlarına uygun olarak imar planı ile belirlenmiş ve iskan edilmiş alanı,

Geri kazanım: (Ek:RG-30/3/2010-27537) (1) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-II B’sinde yer alan işlemlerden herhangi birini veya birkaçını,

Geri Kazanım Tesisi: (Ek:RG-30/3/2010-27537) (1) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-II B’de sıralanan işlemlerden bir veya birkaçını yapmak üzere kurulmuş tesisi,

Çevre Lisansı: (Ek:RG-30/3/2010-27537) (1) 29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelikte düzenlenen lisansı,

Atık Beyan Formu: (Ek:RG-30/3/2010-27537) (1) Atık üreticileri tarafından doldurulması gereken web tabanlı programda yer alan formu,

ifade eder.

İlkeler

Madde 5 – Atıkların yönetimine ilişkin ilkeler şunlardır;

a) Her türlü atığın ithali, bu Yönetmeliğin 41 inci maddesinde belirtilen hükümler saklı kalmak kaydıyla yasaktır,

b) Atıkların kaynağında en aza indirilmesi esastır,

c) Atık yönetiminin her safhasında sorumlu kişiler, çevre ve insan sağlığına zarar vermeyecek tedbirleri alırlar,

d) Atıkların yarattığı çevresel kirlenme ve bozulmadan doğan zararlardan dolayı atık üreticileri, taşıyıcıları, bertaraf edicileri kusur şartı aranmaksızın sorumludurlar. Adı geçen sorumluların, meydana gelen zararlardan ötürü genel hükümlere göre de tazminat sorumluluğu saklıdır.

e) Atıkların yönetiminden kaynaklanan her türlü çevresel zararın giderilmesi için yapılan harcamalar kirleten öder prensibine göre atıkların yönetiminden sorumlu olan gerçek ve tüzel kişiler tarafından karşılanır. Atıkların yönetiminden sorumlu kişilerin çevresel zararı durdurmak, gidermek ve azaltmak için gerekli önlemleri almaması veya bu önlemlerin yetkili makamlarca doğrudan alınması nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılan gerekli harcamalar 21/7/1953 tarihli ve  6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre atıkların yönetiminden sorumlu olanlardan tahsil edilir,

f) Atıkların, Bakanlıktan lisans almış bertaraf tesisleri dışında üçüncü kişiler tarafından ticari amaçlar ile toplanması, satışı ve bertaraf edilmesi, diğer yakıtlara karıştırılarak yakılması yasaktır,

g)Atıklar fiziksel, biyolojik ve kimyasal ön işlemler haricinde kesinlikle doğrudan başka bir madde veya atıkla karıştırılamaz ve seyreltilemez,

h) Bertaraf tesislerine tehlikeli atıkla karışık atık gelmesi durumunda öncelikle ayrıştırılmalıdır. Ayrıştırmanın mümkün olmadığı durumda atığın tamamı tehlikeli atık olarak bertaraf edilmelidir.

ı) Atıkların geçici depolanması işleminin atığı üreten tesis içinde yapılması esastır. Ancak tesis içinde uygun yer bulunamaması durumunda üreticiye ait, gerekli koşullara sahip uygun bir alanda geçici depolama yapılması mümkündür.

i) (Ek:RG-30/3/2010-27537) (1) Tehlikeli atık geri kazanım ve bertaraf tesisleri için çevre lisansı alınması zorunludur. Çevre lisansı alınması işlemlerinde Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik esasları uygulanır.

İKİNCİ BÖLÜM

Görev, Yetki ve Sorumluluklar

Bakanlığın görev ve yetkileri

Madde 6 – Bakanlık;

a) Kanun gereğince atıkların çevreyle uyumlu bir şekilde yönetimini sağlayan program ve politikaları saptamak, bu Yönetmeliğin uygulanmasına yönelik işbirliği ve koordinasyonu sağlamak, valiliklerden bölgesel yıllık rapor, izin, tesis kapatma onayı gibi her türlü bildirimi almak ve değerlendirmekle ve gerekli denetimleri yapmakla,

b) Bölgesel boyutta atık yönetim planı yapmak ve halkın bilgilenmesini sağlamakla,

c) Atıkların sınırlar ötesi taşınımı ve bertarafına ilişkin uluslararası çalışmaları yürütmek, ilgili bildirim ve taşımacılık belgelerini değerlendirmek, atık ihracatına ilişkin faaliyetleri onaylamak, uluslararası bilgi değişimini sağlamak, herhangi bir kaza durumunda diğer ülkeleri haberdar etmekle,

d) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-IV’te (M) işareti ile bulunan, ancak tehlikeli atık olmadığı iddia edilen atıkların tehlikeli özelliklerden bir ya da birkaçını içerip içermediğinin Bakanlıkça yetkilendirilmiş kurum/kuruluşlara ait laboratuvarlar ve/veya uluslararası kabul görmüş kuruluşlarca yapılan analizlerle üretici tarafından tespitini sağlatmakla,

e) (Mülga:RG-30/3/2010-27537) (1)

f) (Mülga:RG-30/3/2010-27537) (1)

g) Atık bertaraf tesisleri için acil önlem planlarının hazırlanmasında genel ilke ve prensipleri belirlemekle,

h) Kapatılan bertaraf tesislerinin yirmi yıl boyunca denetlenmesini sağlamakla,

ı) Atıkların çevreyle uyumlu bir şekilde yönetimine ilişkin teknoloji ve yönetim sistemlerinin kurulmasında ulusal ve uluslararası koordinasyonu sağlamakla,

i) (Ek:RG-30/3/2010-27537) (1) Atık beyan formunun internet yoluyla doldurulmasını sağlayacak programı hazırlamak/hazırlatmak ve programın kullanım esaslarını talimatla belirlemekle,

yükümlüdür.

Mülkü Amirlerce Alınacak Tedbirler

Madde 7 – Mahallin en büyük mülki amiri;

a) İl sınırlarında atık yönetim planlarının mahalli çevre kurullarınca uygulanmasını sağlamakla,

b) Kurulacak bertaraf tesislerinin yer seçimiyle ilgili başvuruları mahalli çevre kurulunun görüşünü alarak Bakanlığa iletmekle,

c) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Ayda bin kilogramdan fazla atık üreten atık üreticisinin atıklarını, çevre lisansı almış tesislere  en fazla altı ayda bir sevkinin yapılması koşuluyla  geçici depolama sahasına süresiz izin vermekle ve bu faaliyeti altı aylık dönemlerde denetlemekle,

d) Atık taşıma formları ile ilgili olarak bu Yönetmelikle belirlenen işlemleri yerine getirmekle,

e) İl sınırları içinde faaliyette bulunan ve bu Yönetmelik kapsamına giren tesisleri tespit ederek Bakanlığa bildirmekle ve periyodik olarak denetlemekle,

f) İl sınırları içinde atık taşınması ile ilgili faaliyet gösteren firmalara ve araçlara taşıma lisansı vermek, bu lisansı kontrol etmek, iptal etmek veya yenilemekle,

g) İl sınırları içinde atık taşıması sırasında meydana gelebilecek kazalarda her türlü acil önlemi almak ve gerekli koordinasyonu sağlamak ve kaza raporlarını yıllık olarak değerlendirerek Bakanlığa bildirmekle,

h) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) İl sınırları içinde bulunan tehlikeli atık ara depolama, geri kazanım tesisi ve/veya bertaraf tesislerinin Bakanlıkça verilen çevre lisansı belgelerindeki koşullar doğrultusunda işletilmelerini sağlamak, bu amaçla gerekli denetimleri yapmak, tesislerin işletme bilgi, belge ve teknik raporlarını düzenli olarak kontrol etmek, değerlendirmek ve Bakanlığa rapor etmek, tesisin çevre lisans koşullarına uygun çalışmadığının tespiti halinde gerekli yasal işlemleri yapmak ve Bakanlığa bilgi vermekle,

ı) Tehlikeli atık bertaraf tesisi kurulması için belirlenen yer mücavir alan dışında ise, bu yerin imar planına işlenmesini sağlamakla,

j) Atık üreticisinin tesisinden kaynaklanan atıklara ilişkin hazırlamış olduğu atık yönetim planlarını onaylamakla,

k) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Üreticilerin göndermekle yükümlü olduğu bir önceki yılın bilgilerini içeren atık beyan formunu değerlendirmek ve  gerekli düzeltmelerin yapılmasını sağlamakla,

l)  Atık üreticisinin ve belediyenin atık yönetim planlarını esas alan üç yıllık il  tehlikeli atık yönetim planını hazırlayarak Bakanlığa rapor halinde sunmakla,

ilgili hususlarda gerekli tedbirleri alır.

Mahalli İdarelerce Alınacak Tedbirler

Madde 8 – Belediyeler, Büyükşehirlerde ise Büyükşehir Belediyeleri;

a) Evlerden kaynaklanan tehlikeli atıkların yönetimine ilişkin plan ve programlarını bu yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren altı ay içinde hazırlamakla ve kurulacak sistemi öneri halinde mahalli çevre kuruluna sunmakla,

b) Atık üreticileri ve bertarafçıları ile beraber veya istemesi durumunda ayrı olarak atık bertaraf tesislerini kurmak veya kurdurmakla,

c) Atıkların bertarafına ilişkin tesisler ile ilgili plan ve projeler hakkında valiliğin uygun görüşü ile birlikte Bakanlığın onayını almakla,

d) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Belediye ve mücavir alan sınırları içinde faaliyette bulunan çevre lisansı almış atık geri kazanım ve bertaraf tesislerinin inşası ve işletilmesinde bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülük çerçevesinde gerekli önlemleri almak veya aldırmakla,

e) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Atıkların taşınması ile  geri kazanım ve bertaraf konusunda çevre lisansı almış kişi ve kuruluşlar ile yapacakları sözleşmelerde bulunduğu ilin valiliğinin uygun görüşünü almak, yapılan faaliyetin söz konusu sözleşmelere uygunluğunu denetlemek ve bu konuda Bakanlığa bilgi vermek üzere bağlı olduğu valiliğe rapor vermekle,

f) Tehlikeli atık bertaraf tesisi kurulması için belirlenen yer mücavir alan içinde ise, bu yerin imar planına işlenmesini sağlamakla,

g) Belediye ve mücavir alan sınırları içinde faaliyette bulunan ve tehlikeli atık üreten tüm tesislere inşaat ve işletme ruhsatı verilmesi aşamasında, tehlikeli atıkların bertarafının bu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda sağlandığının tesis sahibi tarafından belgelenmesini sağlamakla,

h) Gerçek ve tüzel kişilerce kurulacak ortak atık bertaraf tesislerinin planlanması, inşaatı ve işletilmesi aşamalarında yapılacak çalışmaları desteklemekle,

ilgili tedbirlerin alınmasını sağlar.

Atık üreticisinin yükümlülükleri

Madde 9 – Atık üreticisi;

a) Atık üretimini en az düzeye indirecek şekilde gerekli tedbirleri almakla,

b) Atıkların insan sağlığı ve çevreye yönelik zararlı etkisini, bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak en aza düşürecek şekilde atık yönetimini sağlamakla, üç yıllık atık yönetim planını bu Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren altı ay içinde hazırlayarak valilikten onay almakla,

c) Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak, atıklarını tesislerinde geçici olarak depolaması durumunda  valilikten izin almakla,

d) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Ürettiği atıklarla ilgili kayıt tutmakla, atığını göndereceği çevre lisansı almış olan  geri kazanım ya da bertaraf tesisinin istemiş olduğu uluslararası kabul görmüş standartlara uygun ambalajlama ve etiketleme yapmakla,

e) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-IV’te (M) işareti ile bulunup EK-III B’de belirtilen özellikleri içermediği öne sürülen atıklar için bu atıkların tehlikeli olmadığını Bakanlıkça yetkilendirilmiş kurum/kuruluşlara ait laboratuvarlar ve/veya uluslararası kabul görmüş kuruluşlarca yapılan analizlerle Bakanlığa belgelemekle,

f) Atığın niteliğinin belirlenmesi için yapılan harcamaları karşılamakla,

g) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Atık beyan formunu her yıl takip eden yılın en geç Mart ayı sonuna kadar bir önceki yıla ait bilgileri içerecek şekilde Bakanlıkça hazırlanan web tabanlı programı kullanarak doldurmak, onaylamak ve çıktısını almak  ve beş yıl boyunca bir nüshasını saklamakla,

h) Atık depolanması veya bertarafının tesis dışında yapılması durumunda; (Ek 9 A-B) deki bilgileri içeren taşıma formunu doldurmak ve öngörülen prosedüre uymakla,

ı) Atık taşımacılığında mevcut uluslararası standartlara uymakla,

j) Atığı bertaraf tesisinin kabul etmemesi durumunda taşıyıcıyı başka bir tesise göndermekle veya taşıyıcının atığı geri getirmesini ve bertarafını sağlamakla,

k) Bu Yönetmelikteki esaslara uygun olarak atıkların bertaraf edilmesi amacıyla belediyelerle ya da gerçek ve tüzel kişilerle ortak atık bertaraf tesisleri kurmak ve gerekli harcamalara katkıda bulunmakla,

l) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Atıklarını bu Yönetmelikteki esaslara uygun olarak kendi imkanları ile veya çevre lisansı almış atık bertaraf tesisinde gerekli harcamaları karşılayarak veya belediyelerle ya da gerçek ve tüzel kişilerle kurulacak ortak atık  bertaraf tesislerinde bertaraf etmek veya ettirmekle,

m) Atıkların fabrika sınırları içinde tesis ve binalardan uzakta beton saha üzerine yerleştirilmiş sağlam, sızdırmaz, emniyetli ve uluslararası kabul görmüş standartlara uygun konteynırlar içerisinde geçici olarak muhafaza etmekle, konteynırların üzerinde tehlikeli atık ibaresine yer vermekle, depolanan maddenin miktarını ve depolama tarihini konteynırlar üzerinde belirtmekle, konteynırların hasar görmesi durumunda atıkları, aynı özellikleri taşıyan başka bir konteynıra aktarmakla, konteynırların devamlı kapalı kalmasını sağlamakla, atıklarını kimyasal reaksiyona girmeyecek şekilde geçici depolamakla,

n) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Ayda bin kilograma kadar atık üreten üretici biriktirilen atık miktarı altı bin kilogramı geçmemek kaydı ile valilikten izin almaksızın atıklarını arazisinde en fazla yüz seksen gün geçici depolayabilir. Bu durumda herhangi bir tehlike halinde arazide önlem alabilmek için en az bir kişiyi görevlendirmekle ve bu kişinin iletişim bilgilerini valiliğe bildirmekle,

o) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak geri kazanım ve bertaraf tesislerine gönderilmeden önce kendi atıklarını gerekli önlemleri alarak fiziksel, kimyasal veya biyolojik işlemlerle zararsız hale getirmek, bakiye atık oluşuyor ise uygun şekilde çevre lisansı almış bertaraf ve geri kazanım tesisine götürmekle veya gönderilmesini sağlamakla,

p) Tesis içinde atıkların toplanması taşınması ve geçici depolanması gibi işlemlerden sorumlu olan çalışanların sağlığı ve emniyeti ile ilgili her türlü tedbiri almakla,

r) Kaza sonucu veya kasti olarak atıkların dökülmesi ve bunun gibi olaylar sunucu meydana gelen kirliliğin önlenmesi amacıyla, atığın türüne bağlı olarak olayın vuku bulduğu andan itibaren en geç bir ay içinde olay yerinin eski haline getirilmesi ve tüm harcamaların karşılanmasıyla,

s) Kaza sonucu veya kasti olarak atıkların dökülmesi ve bunun gibi olaylar  vuku bulduğunda valiliği bilgilendirmek ve kaza tarihi, kaza yeri, atığın tipi ve miktarı, kaza sebebi, atık bertaraf  işlemi ve kaza yerinin rehabilitasyonuna ilişkin bilgileri içeren raporu valiliğe sunmakla, 

t) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Faaliyetlerine yönelik inşaat ve işletme ruhsatı alınması aşamasında, tehlikeli atıklarının bu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda bertarafının sağlanacağını belgelemekle,

yükümlüdür.

 (Değişik madde başlığı:RG-30/3/2010-27537) (1) Geri kazanım ve bertaraf edenin yükümlülükleri

Madde 10 – Bertaraf eden;

a) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Tehlikeli atık bertaraf ve geri kazanım tesisleri için çevre lisansı alınması işlemlerinde Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik esaslarına uymakla,

b) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) Çevre lisansı kapsamında belirlenen şartlara uymakla,

c) (Mülga:RG-30/3/2010-27537) (1)

d) (Mülga:RG-30/3/2010-27537) (1)

e) İşletme planını her yıl Bakanlığa sunmakla,

f) Atığın tesise girişinde bertaraf işleminden önce atığın fiziksel ve kimyasal analizini yapmakla, atığın taşıma formunda belirtilen atık tanımına uygunluğunu tespit etmekle,

g) Tesisin işletilmesi ile ilgili her bölümün işletme planını yaparak uygulamakla,

h) Tesisin risk taşıyan bölümlerinde çalışan personelin her türlü güvenliğini sağlamak, altı ayda bir sağlık kontrollerini yaptırmak ve bu bölümlere izinsiz olarak ve yetkili kişilerin dışında girişleri önlemekle,

ı) Acil önlemlerle ilgili eğitimli personel bulundurmak ve acil durum söz konusu olduğu zaman Bakanlığa bilgi vermekle,

j) Kabul ettiği atığın taşıma formunu imzalamak ve otuz gün içinde üreticiye göndermekle,

k) Atık taşıma formu ile ilgili olarak üretici ile arasında uyuşmazlık çıkması halinde, bu uyuşmazlık giderilemezse on beş gün içinde, uyuşmazlığı Bakanlığa bildirmekle,

l) Taşıma formu olmaksızın atık kabul etmesi halinde Bakanlığa bilgi vermekle,

m) Tesisin işletilmesi ile ilgili Bakanlığın öngördüğü işleri yapmakla,

n)Tesisin kapatılması için kapatma planı yaparak yüz seksen gün önceden Bakanlığa bildirmekle,

o) Tesisin kapatılmasından sonra 37  ve 40 ıncı maddelerde  öngörülen işleri yapmakla,

p) Atık üreticisi tarafından bertaraf tesislerine ödenecek atık bedelini, atık kategorileri ve bertaraf yöntemlerine göre, bertaraf tesisinin bulunduğu bölgede yer alan illerin sanayi odaları temsilcileri, sanayi odalarının bulunmadığı illerde ticaret ve sanayi odaları temsilcileri ile birlikte belirlemekle,

r) Faaliyetleri hakkında atığın tesise kabul tarihi, atığın kaynağı, miktarı, taşınım türü ve bertaraf/geri kazanım yöntemi gibi bilgileri içeren yıllık raporlarını  valiliğe göndermek ve 5 yıl boyunca saklamakla,

yükümlüdür.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Taşıma İle İlgili Hükümler

Atıkların taşınması

Madde 11 – Atıkların taşınması bu iş için lisans almış kişi ve kuruluşlarca taşınan atığın özelliğine uygun araçlarla yapılır. Aynı araçta aynı kap içinde taşınacak atığın kod numarası aynı olmak zorundadır.

Araçlarda taşıma formu bulundurma zorunluluğu

Madde 12 – Taşıma işlemi yapılacak araçlarda atık taşıma formu bulundurulması zorunludur. Taşıma Formları  atık üreticisi tarafından ilgili valilikten temin edilir. (Ek 9-A) ve (Ek 9-B) de yer alan atık taşıma formlarından (A) formu mavi, (B) formu pembe, (C) formu beyaz, (D) formu yeşil, (E) formu sarı renktedir. Atık üreticisi ve taşıyıcı tarafından ülke içi taşımada (Ek 9-A) da yer alan (A), (B), (C), (D) formları, uluslararası taşımada ise (Ek 9-B) de yer alan (A), (B), (C), (D), (E) formları doldurulur ve valiliğe başvurulur. (A), (C) ve (E) formları iki nüsha olmalıdır.

Bu formlardan;

a) (D) formu taşıma başlamadan önce, atık üreticisinde kalır, üretici tarafından valiliğe gönderilir,

b) (A), (B), (C), (E) formları taşıma esnasında bulundurulmak kaydı ile taşıyıcıya verilir,

c) (E) formu uluslararası taşımada, taşıyıcı tarafından gümrük çıkışında Bakanlığa bir nüshası gönderilmek üzere gümrük memuruna teslim edilir,

d) (A) , (B) ve (C) formu taşıyıcı tarafından atık bertaraf tesisi sorumlusuna imzalatılarak, (A) ve (B) formları atıkla birlikte teslim edilir. (C) formu ise taşıyıcıda kalır, bir nüshası üreticiye teslim edilir,

e) (A) ve (B) formu atık bertarafından sorumlu kişi veya kuruluş tarafından imzalanarak alınır. (A) formunun bir nüshası bertarafçı tarafından net miktarlar, bertaraf yeri ve tarihi form üzerine doldurulduktan sonra Bakanlığa gönderilir,

f) (Değişik:RG-30/3/2010-27537) (1) (B) formu net miktarlar, bertaraf yeri ve tarihi form üzerine doldurulduktan sonra geri kazanım veya bertaraf eden tarafından üreticiye gönderilir.

Gönderilen ve alınan tüm taşıma formları üç yıl süre ile saklanmak ve denetimlerde yetkili idarelerce istendiğinde hazır bulundurulmak zorundadır.

Atık taşıyıcılarının lisans alma zorunluluğu

Madde 13 – Atık taşımak isteyen gerçek ve tüzel kişiler tehlikeli atık taşıma lisansı almak üzere (EK 18) de yer alan bilgi ve belgelerle , valiliğebaşvurmak zorundadır. Lisans, başvuran firmaya ve araca verilir. Lisans alan firma 11/7/1993 tarihli ve 21634 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan TehlikeliKimyasallar Yönetmeliğinin (Ek 4) de yer alan tehlikeli atık işaretlerini araçlarında kullanmak zorundadır. Bu hükümler sadece kara taşıtları için geçerlidir. Deniz, hava ve demiryolu taşımacılığı için bu amaçla uygulanan ulusal ve uluslar arası kabul görmüş taşımacılık kuralları uygulanır. Taşımanın karayolu ile yapılması halinde, 10/7/2003 tarihli ve  4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununda tehlikeli maddelerin karayoluyla taşınmasına ilişkin hususlar doğrultusunda, ilgili valilikten alınacak taşıma lisansının yanı sıra, şehirler arası taşıma faaliyetlerinde bulunacak gerçek ve tüzel kişilerin Karayolu Taşıma Kanunu uyarınca Ulaştırma Bakanlığından yetki belgesi almak zorundadır. Lisans üç yıl için geçerlidir ve bu süre sonunda yenilenmesi gerekir. Lisans alan ancak taşımacılıkta öngörülen standartlara uymayan firmaların lisansları valilikçe iptal edilir.

Lisanslı araçla taşıma muafiyeti

MADDE 14 – (Değişik:RG-4/9/2009-27339)

Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-IV’te 09 01 Fotoğraf Endüstrisi Atıkları başlığı altında kayıtlı gümüş içeren sabitleştirme banyolarının ve bu Yönetmelik kapsamında olan, ancak toplamı elli kilogramı geçmeyen atıkların taşınmasında bu Yönetmeliğin 11, 12 ve 13 üncü madde hükümleri uygulanmaz.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Atıkların Geri Kazanımı ve Bertarafına İlişkin Hükümler

Genel esaslar

Madde 15 – Atıkların geri kazanılması ve tekrar kullanılması esastır. Atıkların alternatif hammadde olarak kullanılmalarına ilişkin teknik ve idari hususlar Bakanlık tarafından çıkarılacak tebliğ ile belirlenir.

(Değişik:RG-4/9/2009-27339) Atıkların geri kazanılmasının ve tekrar kullanılmasının mümkün olmadığı durumlarda atıklar, çevre ve insan sağlığına zarar vermeden bertaraf edilir. Bertaraf sistemleri Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-III A’daki tehlikelikabul edilen atıkların özelliklerine ve uygun teknolojilere göre seçilir. (Değişik üçüncü cümle:RG-30/3/2010-27537) (1) Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-II A ve EK-II B’de belirtilen tüm geri kazanım ve bertaraf işlemlerini gerçekleştirmek isteyen gerçek ve tüzel kişiler Bakanlıktan çevre lisansı almakla yükümlüdür.

Bu Yönetmelik hükümlerine uygun  şekilde kurulmuş nihai bertaraf tesisleri kurulduğu zaman meskun mahal dışında ise ve meskun mahale mesafesi bin metreden fazla ise,  valilik/ belediye tarafından imar planlarında değişiklik yaparken meskun mahale olan mesafeyi dikkate almakla yükümlüdür. Ancak ömrü dolmuş tesisler için bu sınır geçerli değildir.

Geri kazanım

Madde 16- Atıkların ekonomiye katkı sağlamak ve nihai bertarafsa gidecek atık miktarının azaltılması amacıyla geri kazanılması esastır. Atıkların geri kazanımında (Değişik ibare:RG-4/9/2009-27339) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-II B’de verilen işlemlerden herhangi biri uygulanır. Tehlikeli atık geri kazanım işleminden sonra elde edilen ikincil hammaddenin ürün niteliğinde olduğunun akredite laboratuvarlar ve/veya uluslar arası kabul görmüş  kuruluşlarca yapılan analizlerle belgelenmesi zorunludur. Geri kazanım işlemi sonucunda bakiye atık oluşuyor ise, bu Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde bertarafı sağlanmalıdır.

Fiziksel, kimyasal ve biyolojik ön işlemler

Madde 17 – Atıklar, değerlendirilmesi, düzenli depolanabilmesi veya çevreye olan zararlarının en aza indirilmesi için fiziksel, kimyasal veya biyolojik işlemlere tabi tutulurlar. Tehlikeli atığın bu işlemler sonucunda inert hale getirildiğinin veya (Değişik ibare:RG-4/9/2009-27339) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-III A’da verilen tehlikeli kabul edilen atıkların özelliklerini taşımadığının veya (Ek 11-A) ya göre tehlikesiz atık olarak depolanabilirliğinin belgelenmesi zorunludur. Bu işlemler sonucunda bakiye atık oluşuyor ise, bu Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde bertarafı sağlanmalıdır.

Derine enjeksiyon

Madde 18 – Pompalanabilir nitelikteki sıvı atıklar jeolojik ve hidrojeolojik açıdan uygun olan kuyulara, tuz kayaçlarına veya doğal olarak bulunan boşluklara enjeksiyon işlemi ile bertaraf edilebilir. (Değişik ikinci cümle:RG-30/3/2010-27537) (1) Bu yöntem ile atığı bertaraf etmek isteyen gerçek ve/veya tüzel kişiler alanın uygunluğunun belirlenmesi veya tespiti amacıyla fizibilite raporu hazırlatıp Bakanlığa sunmak ve çevre lisansı almakla yükümlüdür. Derine enjeksiyon işlemine ilişkin hususlar Bakanlıkça çıkarılacak tebliğ ile belirlenir.

Sürekli depolama

Madde 19–  Terkedilmiş kapalı maden ocaklarında atıkların konteynırlar içinde depolanması mümkündür. Bu yöntem ile atığı bertaraf etmek isteyen gerçek ve/veya tüzel kişiler ocağın uygunluğunun belirlenmesi veya tespiti amacıyla üniversite, kurum/ kuruluşa fizibilite raporu hazırlatıp Bakanlığa sunmak ve izin almakla yükümlüdür. Sürekli depolama  işlemine ilişkin hususlar Bakanlıkça çıkarılacak tebliğ ile belirlenir.

Yakma

Madde 20 – (Mülga:RG-30/10/2010-27744)

Deneme yakması

Madde 21 – (Mülga:RG-30/10/2010-27744)

Düzenli depo tesisleri

Madde 22 – (Mülga:RG-26/3/2010-27533) (1)

Tek tür atık depo tesisleri

Madde 23 – (Mülga:RG-26/3/2010-27533) (1)

BEŞİNCİ BÖLÜM

Ara Depolama ve Arıtım Tesisleri ile İlgili Hükümler

Ara depolama tesisleri

Madde 24 – (Değişik birinci fıkra:RG-30/3/2010-27537) (1) Nihai bertaraf veya geri kazanım için uygun yer bulunamaması durumunda ya da çevre lisansı almış geri kazanım ve bertaraf  tesislerine ulaştırılmadan önce atık miktarının yeterli kapasiteye ulaşması amacıyla atıklar ara depolarda depolanabilir. Bu depolarda bekleme süresi bir yılı aşamaz. Ancak bu süre zorunlu hallerde Bakanlığın uygun görüşü ile uzatılabilir. Ara depolama tesisleri için Bakanlıktan çevre lisansı alınması zorunludur.

Ara depolama ve işleme tesislerinde;

a) Giriş, depolama ve çalışma kısımları,

b) Yangın söndürme sistemleri,

c) Boruların, hazne ve kapların temizlenmesi için temizleme sistemleri,

d) Taşan ve dökülen atıkların toplanması için yeterli absorban, nötralizan,

bulunur.

Herhangi bir kaza halinde derhal müdahale edilebilmesi için atık taşıyan borular ile depolama konteynırlarının yer üstüne tesisi zorunludur. Kirli su kaçağının mümkün olduğu tesis bölgelerinde, kirli suyun yer altına sızmaması ve etrafındaki toprakları kirletmemesi için gerekli sızdırmazlık tedbirleri alınır. 

Bölgeden atılan yıkama ve benzeri atık sular ayrı olarak toplanır ve 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde yer alan sınır değerlere uygun şekilde arıtılır. Bu tür arıtma tesislerinde üretilen arıtma katıları ve çamurları bu Yönetmelik kapsamında bertaraf edilir.

Ara depolama tesisi dizaynına ilişkin hususlar Bakanlıkça çıkarılacak tebliğ ile belirlenir.

Atıkların tesis içinde taşınması

Madde 25 – Katı veya sıvı haldeki atıklar için atığın ve işletmenin özelliğine göre uygun konteynır ve taşıma şekilleri işletmeler tarafından belirlenir.

Kapların üzerine atığın çeşidi, kaynağı, miktarı ve depolama tarihi ile ilgili bilgiler açık olarak yazılır.

Tesis içinde alınacak güvenlik önlemleri

Madde 26 – İşleme tabi tutulacak veya geçici olarak depolanacak atıklar, özel yerlerde kap veya hazneler içinde; uygulanacak fiziksel, kimyasal, biyolojik işlemler ve yakma işlemlerine göre ayrı ayrı ve birbiri ile kimyasal reaksiyona girmeyecek şekilde atık kod numarasına göre depolanır.

Ara depo veya işleme tesislerinin bekletme haznelerinin çürümelere ve aşınmalara dayanıklı olması ve gerekli emniyet ve kontrol sistemlerini ihtiva etmesi zorunludur.

ALTINCI BÖLÜM

(Değişik bölüm başlığı:RG-30/3/2010-27537) (1)

Geri Kazanım ve Bertaraf Tesislerine Çevre Lisansı Alınması ile İlgili Hükümler

Bertaraf tesislerine ön lisans verilmesi

Madde 27 – (Mülga:RG-30/3/2010-27537) (1)

Geri Kazanım ve Bertaraf Tesislerine Çevre Lisansı Alınması

MADDE 28 – (Başlığıyla birlikte değişik:RG-30/3/2010-27537) (1)

Çevre lisansı alınması aşamasında Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır. Söz konusu Yönetmeliğin Ek-3 C’sinde yer alan Teknik Uygunluk Raporunda bu Yönetmeliğin Ek-19’unda verilen bilgi ve belgelerin bulunması zorunludur.

Lisans iptali

Madde 29 – (Mülga:RG-30/3/2010-27537) (1)

Bertaraf tesislerine inşaat ruhsatı verilmesi

Madde 30– (Mülga:RG-30/3/2010-27537) (1)

YEDİNCİ BÖLÜM

Düzenli Depolama Tesisleri İnşaatı ve İşletilmesi

Yer seçimi

Madde 31 – (Mülga:RG-26/3/2010-27533) (1)

Depo zemini

Madde 32 – (Mülga:RG-26/3/2010-27533) (1)

Uzun süreli çevre emniyeti

Madde 33 – (Mülga:RG-26/3/2010-27533) (1)

Depo tabanının teşkili

Madde 34– (Mülga:RG-26/3/2010-27533) (1)

Dren sistemi teşkili

Madde 35 – (Mülga:RG-26/3/2010-27533) (1)

Depo tesislerine dolgu yapılması

Madde 36 – (Mülga:RG-26/3/2010-27533) (1)

Depo tesisi üst örtüsünün teşkili

Madde 37– (Mülga:RG-26/3/2010-27533) (1)

Atık kabulü

Madde 38– (Mülga:RG-26/3/2010-27533) (1)

Düzenli depo tesislerinin işletilmesi

Madde 39– (Mülga:RG-26/3/2010-27533) (1)

Bertaraf tesisinin kapatılması

Madde 40 – Bertaraf eden, tesisin kapatılmasından en az yüz seksen gün önce;

a) Tesisinin kapatılması ile ilgili fizibilite etüdünü,

b) Atıkların, sızıntı sularının yağmur sularına ve yeraltı sularına ve/veya atmosfere olası karışımını kontrol eden ölçüm izleme sistemine ilişkin planını,

c) Tesiste yer alan ünitelerin her birinin ne şekilde kapanacağı ile ilgili planını,

d) Tesisin aktif olduğu süre boyunca saha içinde bulunan atıkların envanterini,

e) Tesiste kalan atıkların, analiz, taşıma ve bertaraflarına ilişkin tüm metotların ve kapatmada kullanılacak yöntemlerin ayrıntılı tanımı ve uygulanabilir planlarını,

f) Araç ve malzemenin temizlenmesi, topraktan alınan numuneler ve test metotlarına ilişkin raporları,

g) Atıklarla kirlenmiş malzemelerin bertaraflarına yönelik planları,

Bakanlığa sunar.

Bertaraf eden, Bakanlıktan kapatma planı onayı almadan ve kapatma sonrası gereken çevre koruma işlemlerini gerçekleştireceğine dair taahhütname vermeden tesisi kapatamaz. Kapatma işleminden sonra bertaraf edenin sorumluluğu devam eder, ölçüm izlemeye ilişkin raporlarını yirmi yıl süreyle her yıl sonunda Bakanlığa iletir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Atıkların Sınırlar ötesi Taşınımı

Atıkların ithali

Madde 41– Atıkların, serbest bölgeler dahil Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesine girişi yasaktır. Ancak, sektör itibari ile ekonomik değere haiz atıkların ithal izinleri yayımlanacak tebliğler doğrultusunda verilir.

Serbest bölgelerdeki faaliyetler sonucu ortaya çıkan atıkların geri kazanılması ve/veya bertarafı amacıyla bölgede uygun tesis bulunmaması durumunda atık üreticisi firmanın talebi üzerine serbest bölge müdürlüğü başkanlığında valilik, gümrük, gümrük muhafaza müdürlüğü işletici veya bölge kurucu ve işleticisi ve atık üreticisi firma temsilcilerinden oluşan bir komisyonun uygun görüşünü müteakip serbest bölge müdürlüğünce Bakanlıktan alınacak onaya istinaden bu atıklar bölgeden çıkarılır. 

Komisyona aşağıda belirtilen bilgi ve belgeler sunulacaktır.

a) Atıkların serbest bölge içindeki bir üretim ve/veya tüketim faaliyeti sonucu ortaya çıktığına ilişkin belge,

b) Atığı oluşturan faaliyetin türü, atık tür ve miktarı,

c) Atıkların geri kazanımı veya bertarafı amacıyla gönderilecek olan tesisten alınacak valilik onaylı atık kabul yazısı,

d) Bakanlık gerekli gördüğü takdirde ilave teknik bilgi ve belgeler isteyebilir.

Kullanılmış lastiklerin karkas niteliğinde olanları Dahilde İşleme Rejimi kapsamında sadece Bakanlıktan lisans almış işletmeler tarafından geri kazanımı amacıyla ülkemize girişinde  bu madde hükümleri uygulanmaz.

Atıkların ihracı

Madde 42 – Atıklar;

a) Ülkemizde atıkların bertarafı için gerekli teknik kapasiteye sahip tesislerin bulunmaması halinde,

b) Söz konusu atıkları ithalatçı devletin yetkili otoritesinin kabul etmesi durumunda,

ihraç edilebilir.

Bu durumda, atıkların sınırlar ötesi taşınımına izin verilmeden önce transit devletlerin ve atığı ithal edecek devletin yazılı onayları Bakanlıkça alınır.

Bilgi verme yükümlülüğü

Madde 43 – İhraç edilecek atıklar için (Ek 10) da yer alan bildirim formu iki nüsha halinde ihracatçı firma tarafından doldurularak Bakanlığa iletilir. Bakanlıkça, bildirim formunun ithalatçı devletin ve transit devletlerin yetkili makamlarına gönderildiği tarihten itibaren altmış gün içinde yazılı onay verilmezse ihracat işlemi başlatılamaz.

Transit devlete bildirim yükümlülüğü

Madde 44– Ülkemizin transit devlet olması halinde, Bakanlığa (Ek 10) da belirtilen şekilde taşımanın planlandığı tarihten en az altmış gün önce bildirimde bulunulması zorunludur. Bakanlık söz konusu transit taşıma işlemine şartlı veya şartsız izin verebilir, izin vermeyi reddedebilir veya en geç altmış gün içinde bildirimde bulunan taraftan bilgi isteyerek yazılı cevabını bildirir.

Bakanlığın izni alınmadan transit geçiş yapılmaz, ulusal yetki alanımız içinde atık yükü limbo yapılamaz ve aktarılamaz.

Atıkların uluslararası taşınımında uygulanacak usul ve esaslar

Madde 45– Atıkların uluslararası taşınımında uygulanacak usul ve esaslar şunlardır;

a) Taşıyıcı, (EK 9-B) de belirtildiği gibi doldurulan taşıma belgesini, atıkların taşınımına başladığı andan itibaren nihai bertaraf yerine kadar, taşıma süresince yanında bulundurmak ve bu belgeyi istendiğinde güvenlik ve taşıma ile ilgili makamların incelemesine sunmak zorundadır,

b) Atıkların sınırlar ötesi taşınımından sorumlu olan şahıslar, söz konusu atıkların teslim edilmesi veya teslim alınması sırasında taşıma belgesini imzalamakla yükümlüdür,

c) Bertaraf eden, söz konusu atıkları teslim almış olduğunu ve işlemin bildirimde belirtildiği şekilde tamamlandığını gösteren belgeyi ihracatçıya ve Bakanlığa iletmekle yükümlüdür. İhracatçı bu belgeyi alamadığı takdirde Bakanlık kanalıyla bu durumu ithalatçı devlete bildirir,

d) Atıkların sınırlar ötesi taşınımında uluslararası paketleme, etiketleme ve taşıma standartlarına uyulur,

e) Atıkların sınırlar ötesi taşınımının bu Yönetmeliğe göre tamamlanamadığı durumlarda, ihracatçı devlet, ithalatçı devletin bilgi verdiği tarihten itibaren doksan gün içinde veya ilgili devletlerin mutabık kalacakları başka bir süre içinde geri almayı temin eder.

Genel bildirim

Madde 46 – İhracatçının bir yıllık süre için genel bir bildirimde bulunmasına izin verilebilmesi için;

a) Sevk edilecek atıkların cinsi, kesin miktarı veya periyodik listesi gibi Bakanlığın isteyeceği bilgilerin bulunması,

b) Atıkların aynı fiziksel ve kimyasal özellikleri taşıması,

c) İhracatçı devletin aynı gümrük giriş-çıkış kapısını kullanması,

d) Atıkların aynı bertaraf tesisine sevk edilmesi,

zorunludur.

Yasadışı trafik

Madde 47– Atıkların taşınmasında;

a)Bu Yönetmelik gereğince yapılması gereken bildirimlerde bulunulmaması,

b) Yetkili otoritenin bu Yönetmelik ile belirtilen izninin bulunmaması,

c) Yetkili otoritenin izninin hileli veya yalan beyan sonucu elde edilmesi,

d) Belgelerin içeriğine tümüyle veya kısmen uymadan ülke yetki alanına girilmesi,

e) Uluslararası sözleşmelere ve bu Yönetmeliğe aykırı olarak atıkların bertaraf, boşaltım ve/veya nakil aracıyla birlikte terk edilmesi,

durumlarında atıkların taşınımı yasadışı trafiktir.

İhracatçı, kendisine yasadışı trafik hakkında bilgi verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde veya ilgili devletlerin mutabık kalacağı başka bir süre içinde, atıkların ihracatçı veya üretici ya da ihracatçı devletin kendisi tarafından ülkesine iadesini temin edecektir.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Diğer Hükümler

Özel atıklar

MADDE 48 – (Değişik:RG-4/9/2009-27339)

Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-IV’te (01) başlığı altında kayıtlı maden atıkları, (13) başlığı altında kayıtlı yağ ve sıvı yakıt atıkları, (16 06) başlığı altında kayıtlı kullanılmış pil ve aküler, (18) başlığı altında kayıtlı insan ve hayvan sağlığı ve/veya bu konulardaki araştırmalardan kaynaklanan atıklar ile kullanılmış lastiklerin toplanması, taşınması, işlenmesi ve bertarafına ilişkin esaslar Bakanlıkça belirlenir.

Cezai hükümler

Madde 49 – Bu Yönetmelik hükümlerine aykırılık halinde 2872 sayılı Çevre Kanununun 15 ve 16 ncı maddelerinde belirtilen merciler tarafından gerekli işlemler yapılır ve 26 ncı maddedeki yaptırım uygulanır. Kanunun 24 ncü maddesindeki merciler tarafından 20, 21 ve 23 üncü  maddelerinde belirtilen idari nitelikteki cezalar verilir..

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

Madde 50 – 27/08/1995 tarihli ve 22387 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

EK MADDE 1 – (Ek:RG-30/10/2010-27744)

Atıkların yakılması ile ilgili olarak 6/10/2010 tarihli ve 27721 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atıkların Yakılmasına İlişkin Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Geçici Madde 1- Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce yürürlükte bulunan yönetmeliğe göre hazırlanmış olan tebliğ ve genelgelerin bu Yönetmeliğe aykırı olmayan hükümleri çıkarılacak olan yeni tebliğ ve genelgelere  kadar geçerlidir.

Geçici Madde 2- Yönetmeliğin yayınlandığı tarihten önce  Bakanlıktan geri kazanım konusunda lisans almış tesislerin ve valilikten taşıma lisansı almış firma ve araçların bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesini müteakip, bir yıl içinde geri kazanım konusunda Bakanlığa ve taşıma konusunda ise valiliklere tekrar müracaat ederek lisanslarını yenilemeleri zorunludur.

Geçici Madde 3- Valilikler bu Yönetmelik yürürlüğe girdiği tarihten itibaren sekiz ay içinde il tehlikeli atık yönetim planını hazırlayarak Bakanlığa sunar.

Yürürlük

Madde 51- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 52 – Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

(1) Bu değişiklik 1/4/2010 tarihinde yürürlüğe girer.

TEHLİKELİ MADDELERİN SU VE ÇEVRESİNDE NEDEN OLDUĞU KİRLİLİĞİN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

Resmi Gazete Tarihi: 26.11.2005 Resmi Gazete Sayısı: 26005

TEHLİKELİ MADDELERİN SU VE ÇEVRESİNDE NEDEN OLDUĞU KİRLİLİĞİN

KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

(76/464/ AB)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; su ve çevresinde tehlikeli maddelerden kaynaklanan kirliliğin tespiti, önlenmesi ve kademeli olarak azaltılmasıdır.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik; yüzeysel sularda, haliç sularında, bölgesel sularda kirliliğe neden olan tehlikeli maddelerin belirlenmesi, kirlilik azaltma programlarının oluşturulması, kirliliğin önlenmesi ve izlenmesi, suya deşarj edilen tehlikeli maddelerin envanterinin yapılması, deşarj standartları ve kalite kriterlerinin belirlenmesi ile ilgili teknik ve idari esasları kapsar.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8 inci maddesi ile 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 ve 9 uncu maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,

AB: Avrupa Birliğini,

Alıcı ortam: Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevreyi, 

Az tehlikeli maddeler: Bu Yönetmeliğin Ek-1 inde yer alan tehlikeli maddelere göre daha az tehlikeli olan ve bu Yönetmeliğin Ek-2 sinde yer alan tehlikeli maddeleri,

Belirleme sınırı: Bir maddenin en küçük miktarının verilen çalışma metoduna dayalı olarak bir örnekte nicel olarak belirlenebilen ve sıfırdan ayırt edilebilen miktarı,

Çok tehlikeli maddeler: Esas olarak toksisiteleri, kalıcılıkları ve biyolojik birikme özelliklerine dayalı olarak zararsız maddelere dönüşen maddeler hariç bu Yönetmeliğin Ek–1 inde yer alan tehlikeli maddeleri,

Deşarj: Yüzeysel sulara,  bölgesel sulara, iç kıyı sularına; dip tarama artıklarının boşaltılması, bölgesel sularda gemilerden işletme gereği yapılan deşarjlar ve çöp boşaltması hariç olmak üzere; bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek–2 sindeki maddelerden herhangi birisinin dâhil edilmesini,

Endüstriyel atıksu: Endüstri kuruluşlarından, imalathanelerden, atölyelerden, tamirhanelerden, küçük sanayi sitelerinden ve organize sanayi bölgelerinden kaynaklanan her türlü işlem ve yıkama artığı suları, proses suları ile karıştırılmadan ayrı olarak işlem görüp uzaklaştırılan kazan ve soğutma sularını,

Haliç: Bir nehir ağzındaki tatlı su ile deniz kıyı suyu arasındaki geçiş bölgesini,

İlgili idare: a) Kanalizasyona deşarjın söz konusu olduğu durumlarda; Bağlantı Kalite Kontrol İzin Belgesinin düzenlenmesi, verilen izinlerin ve deşarjların kontrol ve denetiminden, elde edilen verilerin Bakanlığa rapor edilmesinden sorumlu ilgili idare olarak 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu kapsamında büyükşehir belediyelerini ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu çerçevesinde diğer belediyeleri,

b) (Mülga:RG-30/3/2010-27537) (1)

c) (Değişik:RG-30/3/2010-27537)(1) 29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik uyarınca, tehlikeli madde deşarjı konulu çevre izinlerinde;

1) Ek-1 listesinde belirtilen işletmeler için Bakanlığı,

2) Ek-2 listesinde belirtilen işletmeler için İl Çevre ve Orman Müdürlüğünü,

d) Kalite kriterlerine dayalı (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)(1) tehlikeli madde deşarjı konulu çevre izinlerinin verilmesi ve kontrolü ayrıca bu Yönetmeliğin EK–2 sinde yer alan tehlikeli maddelerin neden olduğu kirliğin kademeli olarak azaltılması amacıyla hazırlanacak olan kirlilik azaltma programlarının oluşturulması ve uygulanmasında ilgili idare olarak Bakanlığı ve 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

Kıtaiçi yüzeysel sular: Ulusal sınırlar içerisinde yer alan bütün durgun ya da akan tatlı yer üstü sularını,

Kirlenme: Doğal veya insan faaliyetleri sonucu, insan sağlığını tehlikeye atacak, yaşam kaynaklarına ve su ekosistemlerine zarar verecek yasal su kullanımlarını kısıtlayacak şekilde doğrudan ya da dolaylı olarak maddelerin veya enerjinin su çevresine boşaltımı,

Limit değerler: Atıksu deşarjında izin verilen maksimum kirletici miktarı ve/veya konsantrasyonu,

Sediman: Akarsu içerisinde veya taşkın suda taşınan materyali,

Tehlikeli maddeler: Su çevresi için önemli risk teşkil eden zehirlilik, kalıcılık ve biyolojik birikme özelliğinde olan madde ve madde gruplarını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Tehlikeli maddelerden kaynaklanan su kirliliğinin azaltılması ile ilgili esaslar

Madde 5 — Tehlikeli maddelerin neden olduğu kirliliğe karşı suların korunması ve kirliliğin kademeli olarak azaltılarak ortadan kaldırılmasında;

a) (Değişik: RG-30/3/2010-27537)(1) Tehlikeli maddelerin neden olduğu su kirliliklerinin kontrolünde her bir tehlikeli maddenin kanalizasyona deşarjında kanalizasyona bağlantı kalite kontrol izin belgesi, alıcı ortama deşarjda ise tehlikeli madde deşarjı konulu çevre izin belgesinin düzenlenmesi,

b) (Değişik: RG-30/3/2010-27537)(1) Tehlikeli madde deşarjı konulu çevre izin belgesinde tehlikeli maddelerin bu Yönetmelikte verilen deşarj limit değerlerini aşmaması,

c) Kirliliğin azaltılması, giderilmesi ve kirliliğe engel olunabilmesi için temiz üretim teknolojilerine başvurulması,

d) Ulusal ve/veya bölgesel bazda bu Yönetmeliğin Ek-1 ve Ek-2 sinde verilen tehlikeli maddeler için deşarj limit değerleri ile su kalite kriterlerinin belirlenmesi için envanter çalışmasının yapılması, izleme sisteminin oluşturulması ile deşarjı söz konusu olan tehlikeli maddelerin envanterinin tutulması,

e) Bu Yönetmelik kapsamında belirlenen esaslar çerçevesinde izinlerle verilecek olan deşarjlar dışında tehlikeli madde deşarjının yasaklanması,

f) Bu Yönetmeliğin Ek-2 sinde verilen tehlikeli maddelerin neden olduğu kirliliğin azaltılması ve ortadan kaldırılması için ulusal ve/veya bölgesel bazda kirlilik azaltma programlarının oluşturulması,

g) Bu Yönetmelikte yer alan hükümlerin uygulanması ile birlikte; suda sediman ve biotalar ile diğer çevre bileşenlerinde (hava, toprak ve benzeri) kirlilik oranının artmamasının sağlanması,

h) Bu Yönetmeliğin Ek–2 sinde yer alan tehlikeli maddeler için; kalite kriterlerine dayalı deşarj standartlarının belirlenmesi,

ı) İlgili idarece tehlikeli maddelerin çevrede oluşturduğu veya oluşturacağı zehirlilik, kalıcılık ve biyolojik birikme özellikleri, alıcı ortamın miktar, kalite ve biyolojik özellikleri dikkate alınarak; bu Yönetmelikle belirlenen ve envanter çalışması neticesinde belirlenecek olan limit değerlerden daha kısıtlayıcı değerlerin uygulanması,

j) Bu Yönetmelik hükümlerinin evsel atıksuya ve derin, tuzlu ve kullanılamaz katmana enjekte deşarjlara uygulanmaması,

k) (Değişik: RG-30/3/2010-27537)(1) Kalite kriterlerine dayalı tehlikeli madde deşarjı konulu çevre izinlerinin verilebilmesi için izleme ağının oluşturulması,

l) Bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek–2 sinde yer almayan ve ileride üretilecek ve/veya üretimde kullanılacak maddelerin Bakanlık tarafından bu eklerden birine ilave edilebilmesi, esastır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Programların Oluşturulması

Kirlilik azaltma programlarının oluşturulması

Madde 6 — Bu Yönetmeliğin Ek-2 sinde yer alan tehlikeli maddelerin neden olduğu kirliliğin azaltılması ve giderilmesi; doğal kaynakların etkin kullanımının sağlanması amacıyla tehlikeli madde deşarjında bulunan kuruluşlar kirlilik azaltma programlarını oluştururlar.

Kirlilik azaltma programına ilişkin esaslar

Madde 7 — Bu madde kapsamında yer alan hükümler; bu Yönetmeliğin Ek–2 sinde verilen tehlikeli maddelerin neden olduğu kirliliği azaltmak için oluşturulacak programlara ilişkin usul ve esasları kapsar. Bu kapsamda:

a) Tehlikeli maddelerin deşarjının azaltılması için hazırlanacak programların bu Yönetmeliğin EK–2 sinde verilen, envanter ve izleme çalışmalarından sonra da ilave edilecek olan alıcı ortam kalite kriterleri, deşarj limitleri ile uyumlu olmalıdır.

b) Kirlilik azaltma programı Bakanlıkça gözden geçirilir ve gelişmelere açık olması sağlanır.

c) Program; kalite kriterleri ve/veya deşarj standartları dikkate alınarak oluşturulur.

d) Kirlilik azaltma programları kapsamında; deşarj limit değerleri belirlenirken uygulanabilir en iyi temiz üretim teknolojileri göz önünde bulundurulur.

e) Programların uygulanması ile su, hava ve toprakta kirlilik oranı artırılmamalıdır.

f) (Değişik:RG-30/3/2010-27537)(1) Kirlilik azaltma programları; üretimde kullanılan tehlikeli maddelerin miktarı, listesi ve ağırlık oranı ile atıksuyun tehlikeli madde içeriği göz önünde bulundurularak alınacak önlemler paketi ve kontrol mekanizması ile tehlikeli madde deşarjı konulu çevre izin belgesinin geçerlilik süresini içerir.

Özel programların oluşturulması

Madde 8 — Bu Yönetmeliğin Ek-1 inde yer alan, limit değerleri verilen ya da başka mevzuatlarla limit değerleri belirlenmiş olan tehlikeli maddeler ile diğer önemli kaynaklardan gelen kirliliğin azaltılması için özel programlar uygulanır. Bu programlar; bu Yönetmeliğin Ek–1 inde yer alan çok tehlikeli maddelerle daha az tehlikeli maddelerin yer değiştirmesini, yeniden kazanılması için en uygun önlemleri ve teknikleri içerir. 

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Deşarj ile İlgili Usul ve Esaslar

Tehlikeli maddelerin deşarj esasları

Madde 9 — Tehlikeli madde içeren atıksuların alıcı ortama doğrudan deşarjı yasaktır. Tehlikeli maddelerin alıcı ortama deşarjına ilişkin esaslar aşağıda belirtilmiştir:

a) Tehlikeli madde içeren atıksuların bu Yönetmelik kapsamında yer alan alıcı ortama veya kanalizasyona deşarjında; ilgili idareden izin alınması, alınan izinlerin hazırlanacak olan kirlilik azaltma programları ile özel programlara uyum sağlaması esastır.

b) Bu Yönetmelikle belirlenen limit değerler aşılamaz.

c) Belirlenen limit değerlerin uygulanması ile zaman içinde tehlikeli madde oranı sedimanlarda ve/veya yumuşakçalarda ve/veya kabuklu deniz canlılarında, suda, havada, toprakta ve diğer çevre bileşenlerinde kontrol edilerek kirliliğin artmaması sağlanır. Bu konu ile ilgili olarak ilgili idare tarafından gerekli tedbir alınır/aldırılır.

d) Asbest maddesinin, kağıt, çimento, alçı ve benzeri malzemelerin üretiminde kullanılmasıyla ortaya çıkan atık suyunda askıda toplam katı madde limit değeri 30 gr/m3’ü geçmez. Asbest maddesinin, kağıt veya tabaka üretiminde kullanılması ile ortaya çıkan suyun geri kazanılması esastır.

Kanalizasyona deşarj standartlarına ilişkin esaslar

Madde 10 — Kanalizasyona deşarj standartlarına ilişkin esaslar aşağıda belirtilmiştir:

a) Bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek–2 sinde yer alan tehlikeli maddelerin kanalizasyona deşarjında; 5216 ve 5393 sayılı Kanunlar kapsamında belediyelerce Bağlantı Kalite Kontrol İzin Belgesi düzenlenir. Düzenlenen izin belgesi ile sağlanacak olan deşarj standartlarının; bu Yönetmelikte belirtilen standartlarla paralellik arz etmesi gerekir. Ancak; bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek–2 sinde verilen değerlerin altında kısıtlamaya gidilmesi durumunda Bakanlığın uygun görüşünün alınması gerekir.

b) İlgili idarece düzenlenen izin belgelerinin detayları, izin verilen deşarjın kontrol sonuçları ile alıcı ortam kalite kriterlerine ilişkin izleme sonuçları, tehlikeli maddeler konusunda ülkede düzenli bir envanterin tutulması ve veri tabanının oluşturulması için her yıl düzenli olarak Bakanlığa gönderilir.

c) Kanalizasyon sistemi çıkışında deşarj edilen ve atıksu özellikleri bu Yönetmelikte belirtilen deşarj limitleri ile alıcı ortam kalite kriterlerinin sağlanamayacağı yerlerde kanalizasyona deşarj; alıcı ortama deşarj gibi kabul edilir ve bu Yönetmelik hükümleri kapsamında gerekli olan standartların sağlanması ilgili idarece gerçek ve tüzel kişilerden istenir.

Alıcı ortama tehlikeli madde deşarjı olan kurum, kuruluş ve işletmeler için çevre izni

MADDE 11 – (Başlığıyla birlikte değişik:RG-30/3/2010-27537)(1)

Bu Yönetmelik esaslarına uymak şartı ile atıksularında Ek-1 ve Ek-2’de yer alan tehlikeli maddeleri bulunduran işletmelerin alıcı ortama deşarj yapabilmesi için çevre izni alınması mecburidir. Çevre izni alınması işlemlerinde Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır. Söz konusu Yönetmeliğin Ek-3C’sinde yer alan “Tehlikeli Madde Atıksu Deşarjı Teknik Bilgiler Listesi” bu Yönetmeliğin Ek-3’ünde verilmektedir.

a) Atıksularında; bu Yönetmeliğin EK–1 inde yer alan tehlikeli maddeleri içeren sektörlerin sağlaması gereken deşarj standartları ile kalite kriterleri Tablo (1–14) arasında verilmiştir.

b) Atıksularında; bu Yönetmeliğin EK–2 sinde yer alan tehlikeli maddeleri içeren ve 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde deşarj limit değerleri belirlenmiş olan sektörlerin sağlaması gereken deşarj standartları Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Tablo (5–21) arasında verilmiştir.

c) Atıksularında; bu Yönetmeliğin EK–2 sinde yer alan tehlikeli maddeleri içeren ve bu Yönetmelik ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ile deşarj limit değerleri belirlenmemiş olan sektörlerin sağlaması gereken deşarj standartları ortam kalite kriterlerine dayalı olarak ilgili idare/idarelerce yapılır.

ç) İşletmenin tehlikeli madde deşarjı konulu çevre izni alabilmesi için alınan en az üç adet atık su numunesi analiz sonuçlarının aritmetik ortalamasının bu Yönetmelikte belirtilen standartları sağlaması zorunludur.

d) Tehlikeli madde deşarjı konulu çevre izin belgesi, deşarj edilen atıksudaki tehlikeli madde miktarına bakılmaksızın düzenlenir. Deşarj edilen atık suda tehlikeli madde miktarı ardışık iki çevre izninde bu Yönetmelikle belirtilen limit değerlerden beş kez daha küçük oranlarda ise; tehlikeli madde deşarjı konulu çevre izin belgesinde bu tehlikeli maddenin belirtilmesine gerek olmadığına ilgili idarece karar verilir.

e) Bir bölgedeki alıcı ortama birden fazla kalite kriteri uygulandığında suların kalitesinin mutlaka bu kriterlerin her birine uyacak ölçüde korunmasının sağlanması esastır.

f) Bu Yönetmelik hükümleri gereği tehlikeli madde deşarjı konulu çevre iznini alan   gerçek ve tüzel kişiler, bu Yönetmeliğin EK-4 üne göre Tehlikeli Maddeler İçin Deşarj Kontrolünü yapar.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İzleme ve Denetim

Tehlikeli maddelerin deşarj kontrolü-denetimi

Madde 12 — Tehlikeli maddelerin deşarj kontrolü ve denetiminde aşağıdaki işlemler uygulanır:

a) Deşarj standartlarına uygunluk ve alıcı ortam kalite kriterlerinin sağlanıp sağlanmadığının kontrolü faaliyet sahibi tarafından atıksuda ve alıcı ortamda yaptırılacak ölçüm ve analizler, bu Yönetmelik ve 7/1/1991 tarihli ve 20106 sayılı Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Numune Alma ve Analiz Metotlarına veya uluslar arası geçerliliği olan standartlara göre akredite olmuş ve/veya Bakanlık tarafından yeterlilik belgesi almış laboratuarlarda yapılır.  Ölçüm sonuçları Bakanlığa iletilmek üzere faaliyet sahibi tarafından ilgili idareye her yıl düzenli olarak bildirilir. Ölçüm masrafları kirleten tarafından karşılanır.

b) Deşarjın kontrolü için yirmidört saatlik kompozit numune alınır. Bir ay içinde deşarj edilen tehlikeli madde miktarı, günlük toplam tehlikeli maddenin deşarj miktarına göre hesaplanır.

c) Toplama sistemine ve/veya tanımlar kapsamında alıcı ortama deşarj yapan gerçek ve tüzel kişiler deşarjın kontrolünü bu Yönetmeliğin Ek-4 ünde yer alan form kapsamında her üç ayda bir yapar veya yaptırır; kayıt altına alır ve beyan eder.

Cezai hükümler

Madde 13 — Bu Yönetmelik hükümlerine uymayan ve yükümlülüklerini yerine getirmeyenler hakkında 2872 sayılı Çevre Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

ALTINCI BÖLÜM

Envanter Oluşturma ve Raporlama

Tehlikeli maddelerin envanterinin oluşturulması

Madde 14 — Tehlikeli madde envanterinin oluşturulması ile ilgili esaslar aşağıda belirtilmiştir:

a) Üretimde kullanılan tehlikeli kimyasal madde ve prosese giren tehlikeli ham materyallerin, proses boyunca kullanımı, üretimi ve tüketim aşamaları belirlenir.

b) Tehlikeli madde envanteri alıcı ortam ve deşarj edilen atıksu da olmak üzere Bakanlıkça yapılır/yaptırılır.

c) Bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek-2 sinde yer alan tehlikeli maddeler ile uğraşan kamu ve/veya özel kuruluşların tehlikeli maddelerin özelliklerini ve miktarlarını içeren envanter bilgilerini ilgili idareye beyan etmesi zorunludur. İlgili idare kullanılan hammadde ve oluşan ürünle ilgili malzeme bilgi güvenlik formlarını ilgili kuruluştan alır.

d) Suda tehlikeli maddelerin envanterinin oluşturulmasında, faaliyet sahibi tarafından belirli periyotlarda yapılan ölçüm sonuçları ile ilgili idare tarafından yapılacak olan ölçüm sonuçlarının uyumlu olması esastır.

e) Bakanlık; her bir tehlikeli madde için ve tehlikeli madde deşarj edilen alıcı ortamın izlenmesi için ulusal izleme ve veri tabanı oluşturur.

f) Tehlikeli maddelerin deşarjına ilişkin ülke bazında envanter çalışması ile bu Yönetmeliğin Ek–2 sinde yer alan bütün tehlikeli maddeler için kalite hedefleri oluşturulur.

g) Deşarj izin başvurusunda bulunan gerçek ve tüzel kişiler proseste kullanılan tehlikeli madde miktarı ve kullanma teknolojisi hakkında ilgili idareye bilgi verir.

Raporlama

Madde 15 — Bu Yönetmelik hükümleri kapsamında, aşağıda yer alan hususlarda raporlama yapılır ve Bakanlığa gönderilir:

a) (Değişik:RG-30/3/2010-27537)(1) Bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek–2 sinde yer alan her bir tehlikeli madde için verilen tehlikeli madde deşarjı konulu çevre izin belgesi ve özellikleri ile uygulama sonuçları, izin veren ilgili idare tarafından Bakanlığa her yıl düzenli olarak rapor edilir.

b) Oluşturulan kirlilik azaltma ve özel programların özellikleri, uygulanma sonuçlarına ilişkin bilgiler, izleme ve kontrol sonuçları faaliyet sahibi tarafından izin veren idareye rapor edilir. İlgili idare Bakanlığa her yıl düzenli olarak raporu gönderir.

c) Her bir tehlikeli maddeye ilişkin olarak bu Yönetmeliğin Ek–1 ve Ek–2 sinde yer alan tehlikeli maddelere ilişkin kalite kriterlerinin yüzeysel sularda, haliç kıyı ve bölgesel sularda, sediman ve biotalarda izlenmesi ve kontrolü bu Yönetmelik hükümleri kapsamında yapılarak, sonuçları Bakanlığa her yıl düzenli olarak rapor edilir.

Geçici Madde 1 — Bu Yönetmelikte belirtilen tehlikeli maddeler ve bu maddelerin deşarjına ilişkin envanter çalışmalarına, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra en geç bir yıl içerisinde başlanır ve üç yıl içerisinde tamamlanır.

Geçici Madde 2 — Bu Yönetmelikte belirtilen tehlikeli maddeler için ulusal izleme ağının oluşturulması bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra beş yıl içerisinde gerçekleştirilir ve uygulanır.

Geçici Madde 3 — Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde de yer alan kirlilik azaltma programları ile 7 nci maddesinde yer alan özel programların oluşturulması, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra yedi yıl içerisinde gerçekleştirilir.

Yürürlük

Madde 16 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 17 — Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

(1) : Bu değişiklik 1/4/2010 tarihinde yürürlüğe girer.

SU ÜRÜNLERİ YETİŞTİRİCİLİĞİ YÖNETMELİĞİ

Resmî Gazete Tarihi: 29.06.2004 Resmî Gazete Sayısı: 25507

SU ÜRÜNLERİ YETİŞTİRİCİLİĞİ YÖNETMELİĞİ(1)(2)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 –

Bu Yönetmeliğin amacı; ülkemiz su kaynakları potansiyelinin verimli şekilde kullanılması, su ürünleri yetiştiriciliğinde sürdürülebilirliğin sağlanması, çevrenin korunması ve kaliteli/güvenli gıda temini için, su ürünleri yetiştiriciliği ile ilgili yatırımların, planlı bir şekilde gerçekleştirilmesi ve üretim sırasında etkin denetimin sağlanmasıdır.

Kapsam

Madde 2 –

Bu Yönetmelik, denizlerde, iç sularda ve bunlara bağlantılı sularda yapılacak su ürünleri yetiştiriciliğine ilişkin tesislerin kurulma yerleri, müracaat şekli ve talebin değerlendirilmesi, ön izin, proje onayı (kesin izin), projenin iptal edilmesi, proje değişiklikleri, deneme üretimi, mecburi yer değişikliği, entegre tesis kurulması, proje devri, orkinos yetiştiriciliği (besiciliği), organik su ürünleri yetiştiriciliği, su ürünleri yetiştiricilik belgesi, yumurta, yavru ve damızlık materyal ithali, teknik eleman istihdamı, su ürünleri sağlığı, çevresel etki ve koruma ve denetimle ilgili hususları kapsar.

Hukuki Dayanak

Madde 3 –

Bu Yönetmelik, 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununun değişik 13 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 –

Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

Bakanlık Merkez Teşkilatı: (TÜGEM) Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

İl Müdürlüğü: Bakanlık İl Müdürlüğünü,

Su Ürünleri: Denizlerde ve iç sularda bulunan bitkiler ile hayvanlar ve bunların yumurtalarını ( 4915 Sayılı Kara Avcılığı Kanununun kapsamına giren hayvanlar hariç),

Su Ürünleri Yetiştiriciliği: Yetiştiricilik tesislerinde, entansif, yarı entansif veya ekstansif şartlarda yapılan, su ürünlerini üretme ve/veya büyütme (besicilik) faaliyetini,

Yetiştiricilik Tesisi: Su ürünleri yetiştiriciliğinin yapıldığı yerleri,

İç Sular: Göller, suni göller, lagünler, baraj gölleri, bentler, regülatörler, kanallar, arklar, akarsular, mansaplar, üretme ve yetiştirme yerlerini,

Kuluçkahane: Su ürünleri damızlık materyallerinden yumurta ve yavru materyaller elde etmek için kurulan tesisleri,

Üretme Havuzları: Su ürünleri yetiştiriciliği yapmak amacıyla, toprak, beton ve ağ havuzlar ile plastik veya benzeri malzemeden yapılan tank ve benzer üniteleri,

Ağ Havuz (Ağ Kafes): Denizlerde ve iç sularda su ürünleri yetiştiriciliği yapmak amacıyla ahşap, demir veya plastik malzemeler ile ağ kullanılarak yapılan üniteleri,

Entansif Yetiştiricilik: Tamamen dıştan yemlemeye dayalı yoğun yetiştiriciliği,

Yarı Entansif Yetiştiricilik: Gübreleme ve tamamlayıcı yemlemeye dayalı yetiştiriciliği,

Ekstansif Yetiştiricilik: Suyun doğal verimliliğine dayanan, stok kontrolü yapılan düşük üretimli yetiştiriciliği,

Proje: Yetiştiriciliği yapılacak türü, su ürünleri tesislerinin yerini, mahiyetini, mali yönünü, mimari çizim ve inşaat hesaplarını, keşif metraj cetvellerini, yetiştiricilik tekniğini ve üretim planını, kamu kurum ve kuruluşlarından alınmış belgeler ile kurulacak işletmeye ait her türlü belge ve bilgilerin bütününü,

Müteşebbis: Su ürünleri yetiştiricilik tesisi kurmak isteyen, kuran ve işleten gerçek ve tüzel kişiliği,

Açık Deniz Yetiştiriciliği (Off-shore): Denizlerde, kapalı koy ve körfezlerin dışında, su derinliği asgari kırk metre olan yerlerde, uygun teknolojiler kullanılarak, ağ kafeslerde yapılan su ürünleri yetiştiriciliğini,

Filtrasyon Sistemi: Değişik tipte filtreler kullanılarak, yetiştiricilik faaliyetlerinde kullanılan suda oluşan atıkların tutulduğu sistemleri,

Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi: Su ürünleri üretim faaliyetinde bulunan yetiştiricilere Bakanlık merkez teşkilatınca verilen belgeyi,

(Ek: RG-18/06/2007-26556) Müşterek Yetiştiricilik Alanı: Denizde veya iç sularda birden fazla su ürünleri yetiştiricilik işletmesinin üretim yapması amacıyla belirlenen alanı,

(Ek: RG-30/5/2009-27243) Komisyon: Kuruluşu, çalışma usul ve esasları Bakanlık Merkez Teşkilatı tarafından belirlenen komisyonu,

(Ek: RG-30/5/2009-27243) Yavru Balık Büyütme Tesisi: Kuluçkahanelerde, yumurtadan çıktıktan sonra, 1-2 gr ağırlığa kadar büyütülen yavru balıkları; 30-50 gr ağırlığa ulaştırmak amacıyla deniz, içsu ve karada kurulan tesisleri,

(Ek: RG-30/5/2009-27243) Yavru Balık Büyütme Alanı: Deniz, içsu ve karada yavru büyütme tesislerinin bulunduğu alanı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Tesislerin Kurulma Yerleri ve Aranacak Şartlar

Tesislerin Kurulma Yerleri ve Aranacak Şartlar

Madde 5 –

Su ürünleri yetiştiriciliği amacıyla kurulacak tesis yerlerine ilişkin genel hususlar aşağıda belirtilmiştir:

a) (Değişik: RG-30/5/2009-27243) Karada üzerinde bir veya daha fazla tesis bulunan ve bir tesisten çıkan suyun diğer tesisler tarafından kullandığı su kaynakları üzerinde yeni bir tesisin kurulabilmesi için, suyun miktar ve kalite açısından yeterliliğinin ve yeni tesisin diğer tesisleri olumsuz yönde etkilemeyeceğinin, su ürünleri konusunda eğitim veren fakülteler veya su ürünleri araştırma enstitüleri veya su ürünleri ile ilgili enstitüler tarafından düzenlenecek rapor ile tespit edilmesi gerekir. Düzenlenen raporun uygun bulunması halinde, talep il müdürlüğünün uygun görüşü ile birlikte Bakanlık Merkez Teşkilatına iletilir ve su kaynağı üzerinde yeni tesisin kurulup kurulmayacağına karar verilir. Ancak, gerekli görülmesi halinde Komisyon marifetiyle, konunun yeniden incelenmesi sağlanarak hazırlanacak rapora göre karar verilir.

b) Karada kurulacak yetiştiricilik tesislerinde, tesislerin hijyenik açıdan birbirini menfi yönde etkilemesinin söz konusu olmadığı durumlarda (kullanılacak suyun ayrı bir kaynaktan sağlanması veya aynı su kaynağından ayrı bir kanalla alınması), su debisinin tesisler için yeterli miktarda olması halinde tesisler arasında mesafe şartı aranmaz.

c) (Değişik: RG-15/10/2005-25967) İç su kaynaklarının verimli kullanılması amacıyla, 100 lt/sn ve daha az debiye sahip su kaynakları üzerinde kurulacak tesislerde, bu kaynağın tamamını üretimde kullanabilecek üretim kapasitesine sahip olması gerekir. 100 lt/sn den büyük debiye sahip su kaynakları üzerinde 25 ton/yıldan daha az kapasitede işletme kurulamaz. Ancak, kurulacak tesis için öngörülen yeterli alan bulmanın mümkün olmadığı bölgelerde, il müdürlüğünün bu yönde görüş bildirmesi halinde bu şart aranmaz.

d) Baraj gölleri, göletler ve diğer iç su kaynaklarındaki yetiştiriciliğe tahsis edilecek su yüzeyi alanı ve diğer esaslar, Bakanlık merkez teşkilatı ve ilgili kurumlar tarafından ortaklaşa belirlenir.

e) Baraj göllerinde ağ kafeslerde su ürünleri işletmeleri arasındaki mesafe ikiyüzelli metreden az olmamak şartıyla, yetiştiriciliğe tahsis edilecek alan, proje kapasitesi, su derinliği, akıntı hızı gibi kriterler esas alınarak oluşturulan İl Müdürlüğü görüşü dikkate alınarak Bakanlık merkez teşkilatınca belirlenir.

f) (Değişik: RG-30/5/2009-27243) Ağ kafeslerde üretime tahsis edilecek alanın büyüklüğü denizlerde, kafeslerin işgal edeceği alandan, içsularda ise kafeslerin işgal edeceği alanın iki katından az olmamak kaydıyla, proje kapasitesi, yetiştiricilik yapılan tür ve uygulanacak yetiştiriciliğin tekniği dikkate alınarak belirlenir.

g) Denizde ve iç sularda, her türlü can ve mal emniyetinin temini bakımından, ağ kafeslerin kurulduğu saha ile kuluçkahanelerin denizden su alım ve deşarj sistemleri şamandıra ve çakar şamandıralar kullanılarak belirlenir. Denizde seyir emniyeti yönünden, IALA (Uluslararası Fener Otoriteleri Birliği) standartlarında, gece ve gündüz mania işaretleri ile gösterilir. İşaretlemede kullanılan şamandıra ve çakar şamandıralar kiralanan alanın dışına taşamaz.

h) Denizlerde, çevre düzeni planı çalışmaları sonucunda su ürünleri yetiştiriciliğine ayrılan alanlarındaki, yetiştiricilik tesisleri arasındaki mesafe, proje kapasitesi, su derinliği, akıntı hızı ve yetiştiricilik teknikleri ile bu konudaki İl Müdürlüğünün görüşü dikkate alınarak Bakanlık merkez teşkilatı tarafından belirlenir. Çevre düzeni planı çalışması yapılmayan alanlarda, iki orkinos yetiştiriciliği (besiciliği) işletmesi arasındaki mesafe ile denizlerde ağ kafes işletmeleri ve orkinos yetiştiriciliği (besiciliği) işletmeleri arasındaki mesafe iki kilometreden; denizlerde ağ kafes yetiştiricilik tesislerinde bir kilometreden az olmamak üzere, proje kapasitesi, su derinliği, akıntı hızı gibi kriterler esas alınarak oluşturulan il müdürlüğü görüşü dikkate alınarak Bakanlık merkez teşkilatı tarafından belirlenir.

i) (Değişik: RG-30/5/2009-27243) Kuluçkahaneler veya kuluçkahaneler ile diğer su ürünleri işletmeleri arasındaki mesafe, su ürünleri konusunda eğitim veren fakülteler veya su ürünleri araştırma enstitüleri veya su ürünleri ile ilgili enstitüler tarafından,  tesislerin proje kapasiteleri, su alım ve deşarj sistemleri ve üretim teknikleri dikkate alınarak hazırlanacak rapor ve il müdürlüğü görüşü dikkate alınarak Bakanlık Merkez Teşkilatı tarafından tespit edilir. Ancak, gerekli görülmesi halinde, Komisyon marifetiyle, konunun yeniden incelenmesi sağlanarak hazırlanacak rapora göre karar verilir.

j) Su ürünleri yetiştiriciliği yapılacak alanların verimli kullanımının sağlanması için, su ürünleri yetiştiriciliği projelerinin minimum kapasiteleri Bakanlık merkez teşkilatınca belirlenir.

k) Ağ kafeslerde su ürünleri yetiştiriciliği yapılacak alanlarda, soğuk su balıkları yetiştiriciliğinde, 20°C’nin üzerindeki su sıcaklık periyodu ile donma varsa, donmanın başlangıç ve bitiş tarihleri dikkate alınarak üretim planlaması yapılır.

l) Açık deniz (Off-shore) yetiştiriciliği, denizlerde, kapalı koy ve körfezlerin dışında, su derinliği asgari kırk metre olan yerlerde uygun teknolojiler kullanılarak yapılır. Ancak, proje kapasitesi, su derinliği, akıntı hızı ve yetiştiricilik tekniğinin uygun olduğu durumlarda ise Bakanlık merkez teşkilatının görüşü alınarak, derinliği kırk metreye ulaşmayan sahalarda da açık deniz yetiştiriciliğine izin verilebilir.

m) Denizlerde ağ kafeslerde su ürünleri yetiştiriciliği için ihtiyaç duyulan kara alanlarının büyüklüğü, Bakanlık merkez teşkilatı ve/veya il müdürlüğü tarafından belirlenir.

n) (Ek: RG-18/06/2007-26556) Müşterek yetiştiricilik alanlarının belirlenmesi ve bu alanlardaki yerleşim planlaması, Bakanlık Merkez Teşkilatının onayı alınmak kaydıyla, İl Müdürlüğü tarafından yapılır. Mecburi yer değişiklikleri dâhil, bu alanlardaki su ürünleri yetiştiricilik faaliyetlerine ilişkin usul ve esaslar Bakanlık Merkez Teşkilatınca hazırlanacak genelge ile düzenlenir.

o) (Ek: RG-18/06/2007-26556) Mevcut yetiştiricilik tekniklerinin dışında, yeni teknolojiler kullanılarak üretim yapılacak su ürünleri yetiştiricilik tesislerine izin verme yetkisi Bakanlık Merkez Teşkilatında olup, uygulamaya ilişkin usul ve esaslar Bakanlık Merkez Teşkilatınca hazırlanacak genelge ile belirlenir.

ö) (Ek: RG-18/06/2007-26556) Kabuklu, eklembacaklı ve yumuşakça yetiştiriciliğine ilişkin usul ve esaslar Bakanlık Merkez Teşkilatınca hazırlanacak genelge ile belirlenir.

p) (Ek: RG-30/5/2009-27243) Yavru balık büyütme tesisine ilişkin işlemler  bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yürütülür. Yavru balık büyütme alanları ve tesisleri ile ilgili ihtiyaç duyulacak diğer usul ve esaslar Bakanlık Merkez Teşkilatı tarafından hazırlanacak genelgelerle belirlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yetiştiricilik Tesislerinin Kuruluşu, İzin, Onay ve Proje İşlemleri

Müracaat

Madde 6 –

Su ürünleri yetiştiriciliği yapmak amacıyla yapılan müracaatların, değerlendirilmesinde uygulanacak usul ve esaslar aşağıda belirtilmiştir:

a) (Değişik: RG-18/06/2007-26556) Su ürünleri yetiştiricililik tesisi kurmak isteyen müteşebbisler, ilgili İl Müdürlüğüne müracaat ederek Bakanlık Merkez Teşkilatından izin almak zorundadır.

b) Su ürünleri yetiştiriciliği yapmak isteyen müteşebbisler, dilekçelerine (Ek-1), üzerinde tesisin kurulacağı yerin işaretlendiği 1/25.000 ölçekli saha haritasını da ekleyerek; yetiştiricilik tesisinin kurulacağı yerdeki İl Müdürlüğüne müracaat ederler. İl Müdürlüğünce, on beş gün içerisinde, oluşturulacak bir teknik ekip tarafından mahallinde inceleme yapılır. Yetiştiricilik tesisinde kullanılacak su kaynağından veya üretim sahalarından usulüne uygun olarak su numunesi alınması ve gerekli analizlerin müteşebbis tarafından yaptırılması temin edilir. Bakanlık merkez teşkilatınca belirlenecek su kalite kriterlerinin, su yüzeyinin, arazinin ve diğer kriterlerin (su derinliği, tesisler arası mesafe, yetiştiricilik teknikleri ve çevresel etkiler) yetiştiricilik açısından uygun bulunması halinde, bütün iç su ve deniz işletmeleri ile kuluçkahanesi bulunan iç su tesisleri için, “Ön Etüd Raporu” (Ek-2); kuluçkahaneli deniz ürünleri projeleri ile ilgili müracaatlarda ise Ek-2’ye ilave olarak, kuluçkahane için, ayrıca “Kuluçkahane Ön Etüd Raporu” (Ek-3) düzenlenir. Müstakil bütün kuluçkahaneler için ise, sadece Kuluçkahane Ön Etüd Raporu (Ek-3) düzenlenir. İl Müdürlüğünce, kurulması planlanan tesis ile ilgili olarak, tesisin yerinin, su kaynağının, varsa diğer tesislerin yol ve yerleşim durumunun ve bunlarla ilgili mesafelerin gösterildiği kroki hazırlanarak ön etüt raporuna eklenir.

(Değişik: RG-21/8/2020-31220) İl Müdürlüğü, ön izin için gerekli olan, müteşebbisin müracaat dilekçesi ile tesisin kurulacağı yerin işaretlendiği 1/25.000 ölçekli harita, su ürünleri yetiştiriciliği ön etüt raporu, su tahlil sonuç raporu, kroki ve müteşebbis tarafından temin edilmesi gereken diğer belgelerle birlikte (Ek-4), uygun görüşünü de belirterek Balıkçılık ve Su ürünleri Genel Müdürlüğünden ön izin talebinde bulunur. Ön izin talebi ile ilgili işlemler doksan gün içinde sonuçlandırılır.

c) (Değişik: RG-30/5/2009-27243) İl müdürlüğünce, ön izin belgelerini (Ek-4) temin etmesi için müteşebbise müracaat tarihinden itibaren sekiz ay süre verilir. Bu sürede gerekli belgelerin tamamlanmaması halinde, müteşebbisin müracaatı işlemden kaldırılır. Ancak, bu konuda mazeret beyan eden müteşebbisin gerekçeli talebinin uygun görülmesi halinde il müdürlüğünce gerekçeye uygun ek süre verilebilir.

d) (Değişik: RG-21/8/2020-31220) Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürlüğü, su ürünleri yetiştiricilik ön iznini; tek müracaat olması ve gerekli şartları taşıması halinde müracaat sahibine doğrudan, birden fazla müracaat olması halinde ise, su ürünleri üretim yerinin veya bölgesinin ekolojik, ekonomik ve sosyal özellikleri, üretilecek su ürünleri türleri, miktarı ve üretim tekniği, müracaat sahibinin geçmişten beri o bölgeden veya bölgedeki başvuruya esas üretim yönteminden sağladığı geçim faaliyeti, su ürünleri faaliyetiyle ilgili oluşturulan kooperatif, birlik ya da bir sivil toplum kuruluşu altında müracaat etmiş olmaları, müracaat sayısı, müracaat sırası, aynı gerçek veya tüzel kişilere ait birden fazla müracaat olup olmadığı gibi kriterleri dikkate alarak, oluşturacağı Müracaat Değerlendirme Komisyonu marifetiyle proje değerlendirme, yarıştırma, ihale, kura ve benzeri yöntemlerden birini veya birkaçını kullanarak verebilir. Müracaat Değerlendirme Komisyonu; Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürlüğünün ilgili genel müdür yardımcısı başkanlığında, ilgili daire başkanı ve bu daire başkanlığından, en az biri su ürünleri mühendisi olmak üzere iki teknik personel, su ürünleri üretim yerinin veya bölgesinin bulunduğu ilin il müdürü veya il müdür yardımcısı ile ilgili şube müdürü ve bu şube müdürlüğünden bir su ürünleri mühendisinden oluşur. Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürlüğü ihtiyaç duyulması halinde, ilgili kurumların temsilcilerini de Müracaat Değerlendirme Komisyonuna davet edebilir. Bu bentte belirtilen usul çerçevesinde Müracaat Değerlendirme Komisyonu en fazla yedi üyeden oluşur. Müracaat Değerlendirme Komisyonu üyelerinin birer oy hakkı vardır ve kararlar toplantıya katılanların oy çokluğu ile alınır. Oyların eşitliği durumunda ise Müracaat Değerlendirme Komisyonu başkanının oyu yönünde çoğunluk sağlanmış kabul edilir.

e) Baraj göllerinde ağ kafeslerde yetiştiricilik için yapılan müracaat, o baraj gölü için yapılan ilk müracaat ise; Bakanlık merkez teşkilatı tarafından, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün görüşü alınır ve işlemler bu doğrultuda yürütülür.

Ön İzin

Madde 7 –

Su ürünleri yetiştiricilik tesisinin kurulması amacıyla verilen ön izin ile ilgili genel hükümler aşağıda açıklanmıştır:

a) (Değişik: RG-18/06/2007-26556) 6 ncı maddedeki işlemlerin tamamlanması halinde müteşebbise, projesini hazırlamak üzere Bakanlık Merkez Teşkilatı ve/veya İl Müdürlüğü tarafından on iki ay süreli ön izin verilir. Bu süre içerisinde, projesini hazırlayıp İl Müdürlüğüne teslim etmeyen müteşebbisin ön izni, İl Müdürlüğünün teklifi üzerine Bakanlık Merkez Teşkilatınca iptal edilir. Ancak, bu konuda mazeret beyan eden müteşebbisin gerekçeli talebinin İl Müdürlüğünün uygun görüşüyle Bakanlık merkez teşkilatına bildirilmesi halinde, Bakanlık Merkez Teşkilatınca, gerekçeye uygun ek süre verilebilir.

b) Ön izin alan veya ön izin alma aşamasında olan müteşebbisler daha önceki müracaatlarında değişiklik yapmak istediklerinde, İl Müdürlüğüne dilekçe ile (Ek-5) müracaat ederler. Bundan sonraki işlemler, 6 ncı ve 7 nci maddelerde belirtilen esaslara uygun olarak yürütülür. Talep edilen değişikliğin özelliği göz önünde tutularak, önceden müteşebbis tarafından ikmal edilmiş ve halen geçerli olan belgeler müteşebbisten tekrar talep edilmez. Ancak, müracaat tarihi olarak ilk müracaat tarihi esas alınır.

c) Ön izin almak için müracaatı bulunan ve işlemleri devam eden müteşebbisler ile ön izin almış müteşebbisler bu haklarını bir başka müteşebbise devredemezler.

Proje Onayı

Madde 8 –

Su ürünleri yetiştiricilik tesis projelerinin onayı ile ilgili genel hükümler aşağıda açıklanmıştır:

a) Su ürünleri yetiştiricilik tesisi kurmak isteyen ve ön izin alan müteşebbisler, tesise ilişkin projelerini Bakanlık merkez teşkilatı ve/veya İl Müdürlüğüne onaylatmak zorundadırlar.

b) Proje hazırlanırken, Bakanlık merkez teşkilatı tarafından belirlenen proje hazırlama talimatı ve dispozisyonu esas alınır. Proje hazırlamaya yetkili gerçek ve tüzel kişiler tarafından hazırlanan uygulama projesinin keşif-metraj cetvelleri, ait olduğu yılın, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı birim fiyatlarıyla, bu fiyatlar açıklanmamış ise, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’nın açıklayacağı artırım oranı dikkate alınarak hesaplanır. Proje beş nüsha olarak, onaylanmak üzere İl Müdürlüğüne teslim edilir. Müteşebbisler, her bir proje nüshasına, Bakanlık merkez teşkilatı tarafından İl Müdürlüklerine gönderilen, proje konusu ile ilgili şartnamenin noter onaylı bir suretini eklemek zorundadırlar.

c) Su ürünleri yetiştiricilik tesisleri projelerinin onayında “Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği”nin ilgili hükümlerine uygunluk şartı aranır ve bu şartın sağlandığına dair belge projeye eklenir.

d) Denizlerde ve iç sularda uygulanacak yetiştiricilik projelerinin onay mercileri Bakanlık merkez teşkilatınca hazırlanacak genelgeler ile belirlenir.

e) Onay yetkisi İl Müdürlüğünde olan projeler onaylandıktan sonra, projenin bir nüshası il müdürlüğünde kalır. Bir nüshası onayı müteakip on beş gün içinde Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir. İl müdürlüğünce onaylanan projeler için kiralama söz konusu ise, kiralama teklifi bir nüsha proje ile birlikte, ilgili kuruluşa yapılır ve sonucundan Bakanlık merkez teşkilatına bilgi verilir. Onaylanmış projenin diğer iki nüshası ise müteşebbise verilir.

f) (Değişik: RG-30/5/2009-27243) Onay yetkisi Bakanlık Merkez Teşkilatında olan projeler, Bakanlık Merkez Teşkilatına gönderilmeden önce il müdürlüğü tarafından on beş gün içerisinde incelenir ve varsa eksiklikleri tamamlatılır. Beş nüsha olarak düzenlenen proje, il müdürlüğünün görüş yazısı ile birlikte onay için Bakanlık Merkez Teşkilatına gönderilir. Bakanlık, proje onay işlemlerini yirmi bir gün içerisinde sonuçlandırır.

g) Onay yetkisi Bakanlık merkez teşkilatında olan projeler onaylandıktan sonra, bir nüshası Bakanlık merkez teşkilatında kalır. Onaylanan proje için kiralama söz konusu ise, projenin bir nüshası kiralama için ilgili kuruluşa yapılacak müracaat sırasında kullanılmak, iki nüshası müteşebbise verilmek ve bir nüshası da İl Müdürlüğü arşivinde muhafaza edilmek üzere dört nüsha proje il müdürlüğüne gönderilir.

Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi

Madde 9 –

Su ürünleri yetiştiricilik tesislerine yetiştiricilik belgesi verilmesinde uygulanacak usul ve esaslar aşağıda açıklanmıştır:

a) (Değişik: RG-30/5/2009-27243) Su ürünleri yetiştiricilik tesisine ve/veya kuluçkahaneye ilişkin su ve/veya alan kiralama işlemlerinin tamamlanıp, üretime geçilmesinden sonra, Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi ve/veya Su Ürünleri Kuluçkahane Belgesi almak için bir ay içerisinde il müdürlüğüne müracaat edilir. Müracaatı müteakip,  on beş gün içinde, il müdürlükleri tarafından denetim raporu düzenlenerek, Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi (Ek–6/a) ve/veya Su Ürünleri Kuluçkahane Belgesi (Ek–6/b) onaylanmak üzere denetim raporu ile birlikte Bakanlık Merkez Teşkilatına gönderilir. Bakanlıkça Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesinin onaylanmasına ilişkin işlemler yirmi bir gün içinde sonuçlandırılır.

b) “Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi” her tesis için bir adet tanzim edilir. Onaylanan asıl belge müteşebbise verilir; tasdikli birer fotokopisi Bakanlık merkez teşkilatı ve İl Müdürlüğünde dosyalanır.

c) Söz konusu belge, tesisin idari binasında kolaylıkla görebilecek bir yerde asılı durur.

d) Proje değişikliği, proje devri, isim değişikliği ve benzeri durumlarda, yetiştiricilik belgesi iptal edilerek yeni duruma uygun Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi’nin düzenlenmesi için; proje ile ilgili olarak, kiralama yapılan kuruluştan da devir işlemleri sonuçlandırıldıktan sonra, daha önceki “Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi”nin aslı iptal edilmek ve yeni duruma uygun olarak düzenlenmiş “Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi’’ (Ek-6/a ve b) onaylanmak üzere, “Denetim Raporu” ile birlikte Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir.

e) Herhangi bir nedenle faaliyetlerine son verilen su ürünleri yetiştiricilik tesislerinin Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgeleri, iptal edilmek üzere İl Müdürlükleri tarafından Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir.

f) Herhangi bir nedenle üretime ara verecek olan müteşebbisler, ara verme gerekçesini ve süresini belirten dilekçelerine yetiştiricilik belgesinin aslına eklemek suretiyle İl Müdürlüğüne müracaat ederler. Bu tesislere ait yetiştiricilik belgelerinin asılları, söz konusu tesis yeniden üretime başlayıncaya kadar İl Müdürlüklerinde muhafaza altında tutulur. Söz konusu durumla ilgili olarak İl Müdürlükleri tarafından Bakanlık merkez teşkilatına bilgi verilir.

g) Müteşebbisler, daha önce Bakanlık merkez teşkilatı ve/veya İl Müdürlüğü tarafından verilen yetiştiricilik belgelerini, yenileri ile değiştirmek için bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içerisinde il müdürlüğüne müracaat ederler.

h) Müteşebbisler, Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgelerini, üç yılda bir İl Müdürlüklerine vize ettirmek zorundadırlar.

ı) (Ek: RG-30/5/2009-27243) İdari ve teknik sorunlar nedeniyle, yetiştiricilik tesisine ait yetiştiricilik belgesinin yenilenmesi veya vize ettirilmesine ilişkin belgelerin ikmal edilememesi ve konuyla ilgili olarak müteşebbisin gerekçeli talebinin uygun bulunması halinde yetiştiricilik belgesi vize edilebilir veya yenilenebilir.

Projenin İptal Edilmesi

Madde 10 –

Su ürünleri yetiştiricilik tesis projelerinin iptalini gerektiren genel hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) Kurulacak tesis ile ilgili olarak, tamamlanması gereken kiralama işlemlerinden, en son tamamlanan kiralama işlemi ile ilgili kiralama tarihi başlangıç kabul edilerek, termin planında öngörülen sürenin bitimini takip eden bir yıl içerisinde, yatırımını tamamlayıp üretime geçmeyen müteşebbisin projesi iptal edilir. Müteşebbisin gerekçeli talebi ve bu talebin Bakanlık merkez teşkilatınca uygun bulunması halinde, bu süre bir defaya mahsus olmak üzere bir yıl uzatılır. Sürenin aşılması durumunda, onayı il müdürlüğünce yapılan projelerin iptali İl Müdürlüğünce yapılır ve Bakanlık merkez teşkilatına bildirilir. Onayı Bakanlık merkez teşkilatınca yapılan projelerin iptali ise, İl Müdürlüğünün teklifi üzerine Bakanlık merkez teşkilatınca yapılır.

b) Yetiştiriciliği olumsuz etkileyebilecek nitelikte, sonradan oluşan veya varlığı sonradan anlaşılan çevresel, fiziksel ve kimyasal etkenler veya doğal afetler nedeniyle (a) bendinde belirtilen sürenin aşılması proje iptal nedeni olarak kabul edilmez. Bu durumda, müteşebbise altı aylık karar verme süresi tanınır ve altı ay sonunda müteşebbis tarafından, kısıtlayıcı durumu ortadan kaldırıcı faaliyet yürütmek veya yer değişikliği gibi çözüme yönelik bir teklif gelmemesi durumunda proje iptal edilir. Bu kısıtlayıcı durumu ortadan kaldırmaya yönelik bir faaliyet teklifi gelmesi ve bu önerilen bu faaliyetin uygun bulunması halinde, teklif edilen uygulama için yeterli olacak ek süre verilir. Altı aylık karar verme süresi içinde, müteşebbis projede değişiklik önerisinde bulunursa, bu Yönetmeliğin 11 inci maddesindeki hükümler uygulanır. Bu madde kapsamına giren projelerle ilgili karar merci, projeyi onaylayan mercidir.

c) Su ürünleri avlak sahalarının yetiştiricilik veya ıslah amacıyla projeli olarak kiralanması halinde; proje iptali için, termin planında her bir yıl için yapılacağı taahhüt edilen yatırımların, o yılın üzerinden bir yıl geçmesine rağmen gerekçesiz olarak yerine getirilmemesi ve bu durumun İl Müdürlüğünce bir raporla tespit edilerek Bakanlık merkez teşkilatına bildirilmesi durumunda, Bakanlık merkez teşkilatı tarafından proje iptal edilir.

d) Müteşebbisin yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle kira sözleşmesi feshedilen tesislerin projeleri de iptal edilir. Onayı İl Müdürlüğünce yapılan projelerin iptali İl Müdürlüğünce yapılır ve Bakanlık merkez teşkilatına bildirilir. Onayı Bakanlık merkez teşkilatınca yapılan projelerin iptali ise, İl Müdürlüğünün teklifi üzerine Bakanlık merkez teşkilatınca yapılır.

Proje Değişiklikleri

Madde 11 –

Su ürünleri yetiştiricilik tesis projelerinde değişiklik yapılması durumunda uygulanacak usul ve esaslar aşağıda belirtilmiştir:

a) Projelerinde, tür değişikliği, kapasite artırımı/azaltılması, alan artırımı/azaltılması, ek ünite kurmak ve yer değişikliği yapmak isteyen müteşebbisler, tesislerin bulunduğu İl Müdürlüğüne dilekçe (Ek-7) ile müracaat ederler. Bu müracaatlarla ilgili olarak, 6 ncı, 7 nci ve 8 inci maddelerde belirtilen esaslara uygun olarak işlem yapılır.

b) Talep edilen değişikliğin özelliği göz önünde tutularak, önceden müteşebbis tarafından ikmal edilmiş ve halen geçerli olan belgeler müteşebbisten tekrar talep edilmez.

c) Değişiklik taleplerinden tür değişikliği için yeni proje; ek ünite kurulması ve kapasite artırımı/azaltılması için revize proje istenir. Alan artırımı/azaltılması ve yer değişikliği için herhangi bir proje istenmeyip, seyr-ü sefer ve kiralama ile ilgili belgeler ile yeni yerleşim planı ikmal edilir. Kapasite artırımı/azaltılması ile alan artırımı/azaltılmasının birlikte söz konusu olması durumlarda ise, hem revize proje, hem de seyr-ü sefer ve kiralama ile ilgili belgeler istenir.

d) Müteşebbisler, su ürünleri yetiştiriciliği tesislerinin kuruluşu sırasında veya üretime geçtikten sonra proje değişikliklerine konu değişikler haricinde, onaylı projelerinin esasını bozmayacak nitelikteki her değişiklikle ilgili olarak (kafes/havuz şekli, kafes/havuz büyüklüğü, kafes/havuz sayısı, yetiştiriciliği yapılacak su ürünlerinin biyolojik özellikleri ve üretim teknikleri benzer olan tür değişiklerinde) izin almak ve yeni duruma uygun vaziyet planını onaylatmak zorundadırlar. Bu değişikliklerle ilgili izin ve onay merci, projeyi onaylayan mercidir.

e) (Ek: RG-15/10/2005-25967) Müteşebbisler, su ürünleri yetiştiriciliği projeleri onaylandıktan sonra, yıllık üretim planlamalarında yapacakları değişiklikler için, il müdürlüklerine dilekçe ile müracaat ederek izin almak zorundadırlar. Değişiklik taleplerinin il müdürlüklerince uygun görülmeleri halinde, bu durum, 15 (on beş) gün içinde Bakanlığa bildirilir.

Mecburi Yer Değişikliği

Madde 12 – (Değişik: RG-18/06/2007-26556)

Çevre Düzeni Plan Çalışmaları uygulamaları veya hukuki, teknik, güvenlik ve benzeri zorunlu sebepler nedeniyle, mevcut bir yetiştiricilik tesisinin yer değişikliği konusundaki zorunluluğun Bakanlık merkez teşkilatı ve/veya İl Müdürlüğü tarafından müteşebbise tebliğ edilmesi halinde, müteşebbis, tesislerinin taşınacağı yerdeki İl Müdürlüğüne en geç bir ay içinde dilekçe (Ek-8) ile müracaat eder. Aynı il sınırları dâhilinde olmak kaydıyla, tür değişikliği ile alan ve/veya kapasite artırımı/azaltımı olmaksızın yapılacak mecburi yer değişikliklerinde, seyr-ü sefere ilişkin belgeler ve yeni yerleşim planı ikmal edilir. Diğer işlemler ise, projelerde yer değişikliği kapsamında değerlendirilir ve 11 inci maddedeki esaslara uygun olarak yapılır. Mecburi yer değişikliğinin diğer il sınırları dâhilinde bir alana taşınmayı gerektirmesi halinde de, işlemler 11 inci maddedeki esaslara uygun olarak yapılır.

Deneme Üretimi

Madde 13 –

Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde uygulanacak deneme üretimleri ile ilgili genel hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) Mevcut tesislerinin bir bölümünde deneme üretimi yapmak isteyen müteşebbisler, tesisin bulunduğu İl Müdürlüğüne ekinde yapılacak deneme üretimi ile ilgili, amaç, gerekçe, materyal, metod ve süreyi de ihtiva eden detaylı bir raporun yer aldığı dilekçe ile müracaat ederler. Söz konusu müracaatlar, İl Müdürlüğünün de görüşü belirtilerek Bakanlık merkez teşkilatına iletilir. Deneme üretimlerine izin verme yetkisi Bakanlık merkez teşkilatına aittir.

b) Hiç tesisi olmadığı halde deneme üretimi yapmak isteyen müteşebbisler, deneme tesislerinin kurulacağı yerdeki İl Müdürlüğüne dilekçe (Ek-9) ile müracaat ederler. Bu müracaatlarla ilgili olarak, 6, 7 ve 8 inci maddelerde belirtilen esaslara uygun olarak işlem yapılır. Ancak, tesisle ilgili proje hazırlanırken, Bakanlık merkez teşkilatı tarafından hazırlanacak proje dispozisyonu esas alınır.

Proje Devri

Madde 14 –

Su ürünleri yetiştiricilik tesis ve projelerinin devir işlemlerinde uygulanacak usul ve esaslar aşağıda belirtilmiştir:

a) Su ürünleri tesislerini gerçek veya tüzel kişilere devretmek isteyen müteşebbisler, tesislerinin bulunduğu yerdeki İl Müdürlüğüne, Bakanlık merkez teşkilatınca belirlenecek belgeleri ikmal ederek dilekçe (Ek-10) ile müracaat ederler.

b) (Değişik: RG-30/5/2009-27243) Projesi Bakanlık Merkez Teşkilatı tarafından onaylanmış projelerin devir işlemleri ile ilgili teklifler, il müdürlükleri tarafından yedi gün içerisinde Bakanlık Merkez Teşkilatına bildirilir. Bakanlık Merkez Teşkilatının uygun görüşü alınarak il müdürlüğü tarafından kiralama ile ilgili kuruluşa iletilen proje devirleri ile ilgili işlem, ilgili kuruluşun onayından sonra tamamlanmış olur ve sonuç il müdürlüğünce Bakanlık Merkez Teşkilatına bildirilir. Projesi il müdürlüğü tarafından onaylanmış olan projelerin devir işlemleri ile ilgili teklifler, il müdürlüğünün uygun görüşü ile yedi gün içerisinde Bakanlık Merkez Teşkilatına bildirilir. Bu teklifler on beş gün içerisinde değerlendirilerek Bakanlık Merkez Teşkilatı tarafından da uygun bulunması halinde il müdürlüğünce yedi gün içerisinde ilgili kuruluşa gönderilir. Devir işlemi gerçekleştikten sonra, konu ile ilgili olarak Bakanlık Merkez Teşkilatına bilgi verilir.

c) Projeyi devralan gerçek veya tüzel kişiler, şartnamenin noter onaylı bir suretini İl Müdürlüğüne teslim ederler. Şartnamenin bir kopyası İl Müdürlüğü tarafından Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir.

d) (Ek: RG-18/06/2007-26556) İlk defa yetiştiricilik faaliyetinde bulunacak işletmelerin gerçek veya tüzel kişilere devri için, Yetiştiricilik Belgesi almış olma şartı aranır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Diğer Yetiştiricilik Tesislerinde Aranacak Şartlar

Orkinos Yetiştiriciliği

Madde 15 –

Orkinos yetiştiriciliği (besiciliği) tesislerinin kuruluşu ve işletilmesi ile ilgili işlemler, bu Yönetmeliğe ve 23/03/2003 tarihli ve 25057 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 2003/9 nolu “Orkinos Balığı (Thunnus thynnus) Avcılığı ve Yetiştiriciliği (Besiciliği) Hakkında Tebliğ”e ve bu çerçevede Bakanlık tarafından yayımlanan diğer talimatlara uygun olarak yürütülür.

Organik Su Ürünleri Yetiştiriciliği

Madde 16 – Organik su ürünleri yetiştiriciliği projeleri ile ilgili işlemler bu Yönetmeliğin ilgili maddelerine uygun olarak yürütülür. Üretimle ilgili olarak ise, organik tarımın esasları ve uygulanmasına ilişkin yürürlükte olan mevzuat esaslarına uyulur.

Su Ürünleri İstihsali Yapılan Bölgelerde

Madde 17 — (Ek: RG-15/10/2005 – 25967)

Doğal göl, gölet, baraj gölü, nehirler ve dalyanlarda su ürünleri avcılığı ve yetiştiriciliğine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

Entegre Tesis Kurulması

Madde 18 –

İçinde su ürünleri yetiştiricilik tesisi ve bununla bağlantılı diğer bir faaliyeti de barındıran entegre su ürünleri projelerinin, sadece su ürünleri yetiştiriciliği ile ilgili bölümü değerlendirmeye alınır ve bu müracaatlarla ilgili olarak 6 ncı, 7 nci ve 8 inci maddelerde belirtilen esaslara uygun olarak işlem yapılır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Yumurta, Yavru ve Damızlık Materyali İthali

Yumurta, Yavru ve Damızlık Su Ürünlerinin İthalinde Aranacak Şartlar

Madde 19 – (Değişik: RG-15/10/2005-25967)

Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde yetiştirilmek üzere, kullanılan yumurta, yavru ve damızlık materyalin ithali ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

ALTINCI BÖLÜM

Teknik Personel İstihdamı

Su Ürünleri Yetiştiricilik Tesislerinde Teknik Personel İstihdamı

Madde 20 –

Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde teknik personel istihdamına ilişkin hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) (Değişik birinci fıkra: RG-15/10/2005-25967) Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde, üretim kapasitelerine göre, su ürünleri konusunda eğitim veren en az dört yıllık fakülte mezunu veya su ürünleri konusunda kamuda en az 5 (beş) yıl çalışmış olanlar, durumlarını belgelemek şartı ile teknik personel olarak istihdam edilirler.

Tesislerde istihdam edilecek teknik personelin sayısı üretim kapasiteleri göz önünde bulundurularak, Bakanlık merkez teşkilatınca hazırlanacak genelgeler ile belirlenir. İstihdam edilen teknik personelden bir tanesi ” Teknik Sorumlu Müdür ” olarak görevlendirilir.

b) Kuluçkahanelerde ise, kapasiteye bakılmaksızın en az bir teknik personel istihdam edilir ve ” Teknik Sorumlu Müdür ” olarak görevlendirilir.

c) Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde veya kuluçkahanelerde, tesisin sahibinin bu maddenin (a) bendinde özellikleri bildirilen teknik personelin şartlarını haiz olması halinde, bu müteşebbisin kendisi teknik personel olarak kabul edilir.

d) Halihazırda faaliyette olan su ürünleri yetiştiricilik tesisleri ve kuluçkahaneler, teknik personel istihdamı ve teknik sorumlu müdür atamaları ilgili uygulamalarını altı ay içerisinde İl Müdürlüğüne “Teknik Sorumlu Müdür Atama ve Teknik Personel İstihdam Formu” (Ek-13) doldurarak bildirirler.

e) Yeni kurulacak su ürünleri yetiştiricilik tesisleri ve kuluçkahaneler, teknik personel istihdamı ve teknik sorumlu müdür atanması ile ilgili yükümlülüklerini, Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesine müracaatları esnasında yerine getirirler.

f) Teknik personel istihdamına esas kabul edilen üretim kapasitesi olarak, üretime yeni başlayan işletmeler için, yetiştiricilik belgesi tanziminden önce düzenlenen; halihazırda üretimde olan işletmeler için ise her yıl periyodik olarak düzenlenen denetim raporlarından, o işletmeye ait olan en son denetim raporundaki üretim miktarı esas alınır. Bundan sonraki yıllarda ise, teknik personel istihdamına esas kabul edilen üretim kapasitesi olarak, her yıl periyodik olarak düzenlenen denetim raporlarındaki üretim miktarı esas alınır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Su Ürünleri Sağlığı ve Refahı (Değişik başlık: RG-18/06/2007-26556)

Su Ürünleri Sağlığının ve Refahının Korunması İçin Alınacak Tedbirler (Değişik başlık: RG-18/06/2007-26556)

Madde 21 –

(Değişik ilk cümle: RG-18/06/2007-26556) Su ürünleri yetiştiriciliğinde, su ürünleri sağlığı ve refahının korunması için alınacak tedbirler aşağıdaki şekilde belirtilmiştir.

a) Bakanlık, su ürünleri yetiştiriciliğinin yapıldığı su alanlarının ve su ürünleri sağlığının korunması için her türlü tedbiri almaya ve aldırtmaya yetkilidir.

b) İşletmelerdeki ölü balıklar düzenli olarak toplanıp yakılır veya kireçli çukurlara gömülerek imha edilir.

c) Müteşebbisler yetiştiricilik tesislerinde bir hastalık kuşkusu veya bulgusu ortaya çıktığında bu durumu en kısa zamanda tesisin bulunduğu İl Müdürlüğüne bir dilekçe ile bildirmek zorundadır.

d) Hastalık ihbarı alındığında, yetiştiricilik tesisi İl Müdürlüklerince izlemeye alınır. Tesiste bulunan canlı veya ölü su ürünleri ile hastalıkları yayma ihtimali olan her türlü araç, gereç, alet ve ekipmanın ve personelin tesise giriş ve çıkışı il müdürlüğü yetkililerinin iznine tabi olup; İl Müdürlükleri, hastalık ihbarı alınan tesislerden gerekli numunelerin alınarak, muayene ve test edilmek üzere ilgili laboratuvara gönderilmesini sağlar ve hastalığın bulaşma ihtimali bulunan diğer işletmelerin gerekli tedbirleri almalarını temin eder.

e) Hastalık karadaki yetiştiricilik tesislerinde gerçekleşmiş ise, bütün havuzlar temizleme ve dezenfeksiyon işlemleri için tahliye edilir. Klinik hastalık belirtisi gösteren tüm yumurtalar, balıklar veya diğer su ürünleri İl Müdürlüğü yetkililerinin gözetiminde ve yine yetkililer tarafından önerilecek yöntemle yok edilir.

f) Balıkların, yumurtaların, gametlerin veya diğer su ürünlerinin uzaklaştırılmasından veya bertaraf edilmesinden sonra, havuzlar, donanımlar ve hastalık bulaşması olası her türlü malzeme, alet ve ekipman, hastalığın ortaya çıkmasına, yayılmasına veya sağ kalmasına yol açabilecek her türlü riski ortadan kaldıracak şekilde, İl Müdürlüğü yetkililerince önerilecek şekilde temizlenir, dezenfekte edilir.

g) Hastalık riskinin ortadan kalktığı ve gerekli önlemlerin uygulandığı İl Müdürlüğünce belirlenmeden ve tesise bildirilmeden yetiştiricilik tesisinin faaliyetine izin verilmez.

h) Hastalık soruşturması, alınan önlemler, uygulamalar ve sonuçları, İl Müdürlüğünce rapor halinde Bakanlık merkez teşkilatına bildirilir.

i) Kuluçkahanelerde ve su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde kullanılan her türlü ilaç ve benzeri kimyasal maddeler, veteriner hekim reçetesine bağlı olarak kullanılır. Gerekli görüldüğü takdirde, majistral reçete ile ilaç kullanımı da yapılabilir. Tesiste kullanılan ilaçların reçetelerinin birer örneği mutlaka muhafaza edilir.

j) (Ek: RG-18/06/2007-26556) Su ürünleri refahına ilişkin usul ve esaslar, Bakanlık Merkez Teşkilatınca hazırlanacak genelge ile düzenlenir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çevresel Etki ve Koruma

Çevresel Etki ve Koruma ile İlgili Alınacak Önlemler

Madde 22 –

Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde çevresel etki ve koruma ile ilgili alınacak önlemler aşağıda belirtilmiştir:

a) Su ürünleri yetiştiricilik tesisleri projelerinde “Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği”nin ilgili hükümlerine uygunluk şartı aranır.

b) Müteşebbisler, su ürünleri yetiştiricilik tesislerinin kuruluş ve işletme aşamasında çevreyi koruyacak tedbirleri almak zorundadır. Bu çerçevede, tesis atıkları bulundukları su ortamına verilmez; suyun kalitesini bozacak, çevreye, insan ve su ürünleri sağlığına zarar verecek her türlü materyal ile malzeme kullanılmaz.

c) Su ürünleri yetiştiricilik faaliyetleri sürdürülürken görsel kirliliğe yol açmayacak her türlü önlem alınır. Bu çerçevede, özellikle, yetiştiricilikte kullanılan yemlerin torbaları ve diğer atıklar düzenli bir şekilde tesislerden uzaklaştırılır. Ayrıca, karadaki yapılar bulundukları ortamla uyumlu bir şekilde dizayn edilir ve dış cepheleri bulundukları ortama uygun şekilde boyanır.

d) Yetiştiricilik tesislerinde üretilen türün doğaya kaçmasını önlemek için gerekli tedbirler alınır.

e) Karadaki su ürünleri yetiştiricilik tesisleri ile kuluçkahanelerde alıcı ortama bırakılan sular, Su Ürünleri Yönetmeliğinde bildirilen değerlere uygun olmak zorunda olup, tesislerde bu şartları sağlayacak nitelikte arıtma sistemleri kurulur.

f) Halihazırda arıtma sistemi bulunmayan işletmeler, yerleşim planlarında gerekli değişikliği yaparak, bu ünitelerin yer aldığı ve teknik özelliklerinin de belirtildiği yeni yerleşim planlarını onaylatmak üzere ilgili İl Müdürlüklerine teslim etmek zorundadırlar. Söz konusu değişiklikler ile ilgili onay merci de, projeyi onaylayan mercidir. Söz konusu tesisler, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içerisinde bu yükümlülüğü yerine getirmek zorundadırlar.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Denetim

Su Ürünleri Yetiştiricilik Tesislerinin Denetlenmesi

Madde 23 –

Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinin denetlenmesine ilişkin hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) İl Müdürlüğü yetkilileri su ürünleri yetiştiricilik tesislerini bu Yönetmelik ve ilgili mevzuatlar çerçevesinde denetler.

b) Yetiştiricilik tesislerinde rutin denetimler, İl Müdürlüklerince, her yılın Nisan, Mayıs ve Haziran aylarında, kuluçkahaneler için ise, Mart ayında yapılır ve denetim raporu düzenlenir. Denetim raporları, kuluçkahaneler için, en geç Nisan ayı, yetiştiricilik tesisleri için ise, Temmuz ayı sonuna kadar Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir.

c) Denetim raporlarının bir nüshasının denetim ve kontrolün yapıldığı tesise verilmesi zorunludur.

d) Bu Yönetmelik hükümleri ile bu Yönetmeliğin atıfta bulunduğu diğer mevzuata aykırı yetiştiricilik yapan tesisler ve bunlar tarafından üretilen ürünler için 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununun ilgili maddeleri ve ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

ONUNCU BÖLÜM

Yürürlülük ve Yürütme

Tebliğ, Genelge Hazırlanması

Madde 24 –

Bakanlık merkez teşkilatı, bu Yönetmeliğin uygulamasını sağlamak, kolaylaştırmak, tamamlamak ya da açıklamak maksadıyla tebliğ, genelge ve talimat çıkarmaya yetkilidir.

Yönetmelikte Yer Almayan Hususlar

Madde 25 –

Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre işlem yapılır.

Yürürlük

Madde 26 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 26 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

(1) 15/10/2005 tarihli ve 25967 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan yönetmelikle, bu Yönetmeliğe 16 ncı maddeden sonra gelmek üzere 17 nci madde eklenmiş sonraki maddeler bu maddeye göre teselsül ettirilmiştir.

(2) 15/10/2005 tarihli ve 25967 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan yönetmelikle, bu Yönetmeliğin eki EK-8 yürürlükten kaldırılmış, sonraki ekler buna göre teselsül ettirilmiştir.

TARIM SİGORTALARI HAVUZU ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

Resmi Gazete Tarihi: 18.05.2006 Resmi Gazete Sayısı: 26172

TARIM SİGORTALARI HAVUZU ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, 14/6/2005 tarihli ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu hükümleri uyarınca kurulan Tarım Sigortaları Havuzunun çalışma usul ve esaslarını belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Havuzun kuruluşu, Havuz tarafından teminat altına alınacak riskler, Havuzun gelir ve giderleri, prim ve hasar fazlası destekleri, hasar tespit ve risk inceleme organizasyonları, verilerin toplanması, risk analizi, primlerin sigorta şirketleri tarafından tahsil edilmesi, prim desteğine ilişkin çalışmaların yürütülmesi, ilgili tazminat ödemelerinin yapılması, reasürans teminatının sağlanması, tarım sigortalarının geliştirilmesi, yaygınlaştırılması, izlenmesi ve tarım sigortaları ile ilgili diğer teknik hizmetlerin yürütülmesi ile Havuzun işletilmesini üstlenen şirketin faaliyeti ve denetimine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Yönetmelik, 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanununun 4 üncü ve 18 inci maddelerine dayanarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Çiftlik hayvanları: Büyükbaş hayvanlar, küçükbaş hayvanlar, kümes hayvanları ve kültür balıkçılığı ürünlerini,

c) Çiftçi kayıt sistemi: Çiftçilere yönelik tarımsal bilgilerin tutulduğu Bakanlık bünyesinde bulunan veri tabanını,

ç) Havuz: Tarım Sigortaları Havuzunu,

d) Havuz eksperi: Tarım Sigortaları Havuzu Eksperlik Eğitim Belgesine sahip ve  Müsteşarlık nezdindeki Tarım Sigortaları Havuzu Eksperlik Siciline kayıt yaptırmış, tarım sigortaları konusunda risk inceleme ve hasar tespiti yapabilecek kişileri,

e) Kanun: 14/6/2005 tarihli ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanununu,

f) Kurul: Tarım Sigortaları Havuzu Yönetim Kurulunu,

g) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,

ğ) Sigorta şirketi: 7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanunu çerçevesinde tarım sigortası branşında faaliyette bulunan ve işletici şirkete ortak olan sigorta şirketlerini,

h) Şirket: Havuzun işletilmesini üstlenen şirketi,

ı) Tarım sigortaları: 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu kapsamına alınan sigortaları,

i) Üretici: Prim desteğinden yararlanacak olan Bakanlık çiftçi kayıt sistemine kayıtlı gerçek veya kamu tüzel kişiliği hariç tüzel kişileri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Havuz ve Kurul’un Kuruluşu, Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Havuz

MADDE 5 – 

(1) Kanun kapsamındaki risklerin teminat altına alınması, standart sigorta poliçelerinin belirlenmesi, hasar organizasyonları, aktüerya çalışmaları, tazminat ödemelerinin yapılması, reasürans teminatının sağlanması, tarım sigortalarının geliştirilmesi, yaygınlaştırılması ve izlenmesi ile diğer teknik hizmetlerin yürütülmesi amacıyla (Ek ibare:RG-30/11/2012-28483) tüzel kişiliği haiz Havuz kurulmuştur.

(2) Havuzun merkezi İstanbul’dadır.  

(3) Havuz, bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesinde belirtilen şirket tarafından işletilir. Kurulun ihtiyaç duyması halinde Şirket, Ankara’da büro açar.

Havuz kaynakları

MADDE 6 – 

(1) Havuzun kaynakları şunlardır:

a) Sigorta şirketlerinin devrettiği primler.

b) Devlet tarafından sağlanan prim desteği.

c) Toplanan kaynakların yatırım gelirleri.

ç) Alınan krediler.

d) Genel bütçeden alınacak katkılar.

e) Diğer gelirler.

(2) Havuzun gelirleri her türlü vergi, resim ve harçtan müstesnadır.

Havuz kaynaklarının kullanım yerleri

MADDE 7 – 

(1) Havuzun giderleri şunlardır:

a) Tarım sigortalarına ilişkin tazminat ödemeleri.

b) Havuzun yönetimi ve işleyişi için gerekli olan masraflar.

c) Reasürans, sermaye ve benzeri piyasalardan sağlanacak korumaya ilişkin ödemeler.

ç) Sigorta şirketlerine ödenecek komisyonlar.

d) Bilgilendirme ve tanıtım kampanyalarına ilişkin ödemeler.

e) Risk inceleme ve hasar tespit işlemlerine ilişkin ödemeler.

f) Alınan kredilerin anapara ve faiz geri ödemeleri.

g) Havuz işleticisi şirkete ödenecek işletme bedeli.

ğ) Kanun ve bu yönetmeliğin amacı doğrultusunda yapılacak diğer ödemeler.

Kurul

MADDE 8 – 

(1) Havuz’un yönetim ve temsil organı, Kuruldur. Kurul, Bakanlık ve Müsteşarlıktan ikişer, Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği, Türkiye Ziraat Odaları Birliği ve işletici şirketten birer üye olmak üzere toplam yedi üyeden oluşur.

(2) Kurul Başkanı, Bakanlık temsilcileri arasından Tarım ve Köyişleri Bakanı tarafından görevlendirilir. Kurul üyeliğine Bakanlık ve Müsteşarlıkça kamu görevlileri arasından görevlendirilecek kişilerin en az on yıl kamu hizmetinde bulunmuş olmaları, Bakanlık temsilcilerinin tarımsal riskler ve doğal afetler konusunda, Müsteşarlık temsilcilerinin sigortacılık alanında bilgi ve deneyime sahip olması gerekir. Diğer üyelerin ise ilgili bulundukları alanda en az on yıllık mesleki deneyime sahip olmaları gerekir. Ayrıca Kurul üyelerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinin (A) bendinde belirtilen şartları taşımaları zorunludur.

(3) İlgili kurumları temsilen Kurulda görev alacak kişiler, ilgili kurumlarca Bakanlığa yazılı olarak bildirilir.

(4) Kurul üyelerinin görevlendirilmesi Tarım ve Köyişleri Bakanı tarafından yapılır. Daha sonraki görevlendirmeler, görevden ayrılışı takip eden bir ay içinde aynı usule göre yapılır.

Kurulun görev ve sorumlulukları

MADDE 9 – 

(1) Kurulun görev ve sorumlulukları şunlardır:

a) Havuzun işleyişine ilişkin uygulama esaslarını belirlemek.

b) Bütçe yılı için verilen Devlet prim desteği toplam tutarını aşmamak kaydıyla; ürün, risk, bölge ve işletme ölçeği bazında prim desteği oranını belirlemek üzere çalışmalar yapmak ve Bakanlığa sunmak.

c) Destekleme kapsamına alınan risk, ürünler ve bölgeler için tarifeler hazırlamak ve sigortaya kabul için son başvuru tarihlerini belirlemek, uygulamada karşılaşılan sorunları tespit etmek, bunların çözümüne yönelik çalışmalar yapmak, yaptırmak.

ç) Görev alanına giren konularda hizmet alınmasına karar vermek.

d) Hasar tespit işlemleri ve hasar tespit işlemi ödemelerine ilişkin usul ve esasları belirlemek.

e) Bu Yönetmelik kapsamında tarım sigortaları alanında faaliyet göstermek isteyen sigorta şirketleri ile sözleşme yapmak.

f) Havuz işleticisi şirketle çalışma usul ve esaslarını belirleyen sözleşme yapmak.

g) İşletici şirkete verilecek işletme bedeli miktarını belirlemek.

ğ) Sigorta şirketlerine ödenecek komisyon miktarını belirlemek.

(2) Kurulca alınan kararların uygulanması ve Kurula ilişkin sekretarya hizmetleri, şirket tarafından yürütülür.

Kurulun toplanması

MADDE 10 – 

(1) Kurul, en az beş üyenin katılımı ile toplanır ve kararlar oy çokluğu ile alınır. Kurul, ayda en az bir kez Kurul Başkanının çağrısı veya en az üç kurul üyesinin teklifi ile olağanüstü toplanır. Kurul üyeleri çekimser oy kullanamaz. Oylamalarda eşitlik halinde, Başkanın kullandığı oy yönünde çoğunluk sağlanmış sayılır.

(2) Seyahat veya hastalık gibi meşru mazereti olmaksızın veya olup da bildirmeksizin üst üste üç toplantıya iştirak etmeyen veya meşru mazereti olsun olmasın bir yıl içinde yapılacak toplantıların üçte birine katılmayan üyelerin üyelik sıfatlarına Kurul Başkanının önerisi üzerine Bakanlıkça son verilir ve yerine 8 inci maddedeki usule göre yenisi görevlendirilir.

Kurul üyelerinin görev süreleri

MADDE 11 – 

(1) Kurul üyeleri, üç yıl süre ile görev yapar. Görev süresi sona erenler yeniden görevlendirilebilirler. Kurulda görevlendirilen üyeler, temsil ettikleri kurumlardan ayrıldıkları veya kurumlarınca geri çekildikleri takdirde üyelikleri sona erer. Bu üyelerin yerine görevlendirilen yeni üyeler kalan süreyi tamamlar.

Kurul üyelerine ödenecek ücretler

MADDE 12 – 

(1) Kurul üyelerinden uhdesinde kamu görevi bulunanlara bir ay içerisinde dörtten fazla olmamak üzere her toplantı günü için 2000, uhdesinde kamu görevi bulunmayanlar için ise 3000 gösterge rakamının Devlet memurlarına uygulanan aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda toplantı ücreti, Havuz kaynaklarından ödenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Şirket ve  Sigorta Şirketlerinin Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Şirket

MADDE 13 – (1)

Havuzun işletilmesine ilişkin iş ve işlemler, Havuza katılan sigorta şirketlerinin eşit oranda pay sahibi olacağı anonim şirket statüsünde kurulacak Şirket tarafından yürütülür.

(2) Tarım sigortası branşında ruhsatı bulunan veya bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra ruhsat alacak sigorta şirketlerinden Kanun kapsamında faaliyet göstermek isteyenler, işletici şirkete diğer sigorta şirketleriyle eşit oranda pay sahibi olmak zorundadır. Pay sahipliğinin sağlanması için mevcut pay sahibi olan sigorta şirketleri, Havuza yeni katılacak şirketlere şirket ana sözleşmesinde belirtilen usulde pay vermek zorundadır.

Ana sözleşme

MADDE 14 – 

(1) Şirket ana sözleşmesi, Kanun hükümlerine uygun olarak düzenlenmek zorundadır. Hazırlanacak ana sözleşme,  Müsteşarlığın onayına sunulur.

(2) Şirket ana sözleşmesinin değiştirilmesinde Müsteşarlığın uygun görüşü alınır. Müsteşarlıkça uygun görülmediği takdirde, değişiklik tasarıları Şirket genel kurulu gündemine alınamaz ve görüşülemez. Sicil memuru, Müsteşarlığın uygun görüşü olmaksızın ana sözleşme değişikliğini Ticaret Siciline kaydedemez.

Teşkilat

MADDE 15 – 

(1) Şirket yönetim kurulu üyesi, denetçi, genel müdür, genel müdür yardımcıları ile şirkette imza yetkisini haiz olarak çalıştırılacak kişilerin 21/12/1959 tarihli ve  7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanunun 2 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen nitelikleri taşımaları gereklidir.

(2) Şirket yönetim kurulu üyesi, denetçi, genel müdür ve genel müdür yardımcılarında, birinci fıkrada belirtilen hususlara ilaveten 7397 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarında belirtilen niteliklerin bulunması şartı aranır.

(3) Şirket yönetim kurulu üyeliğine ve denetçiliğe atananlar, birinci fıkrada belirtilen niteliklere sahip olduklarını gösterir belgelerle birlikte göreve başladıkları tarihten itibaren bir ay içinde Müsteşarlığa bildirilir. Şirket genel müdür ve genel müdür yardımcılığı görevine atanacakların atamalarının yapılmasından önce Müsteşarlığın uygun görüşü aranır. Genel müdür yardımcılığı görevine atanacaklarda Bakanlığın da görüşü alınır.

(4) (Ek: RG-30/11/2012-28483) Kurul, devlet destekli tarım sigortaları sisteminin etkin biçimde çalışmasını teminen, Şirketin organizasyon ve insan kaynakları yapısında gerekli değişiklik ve düzenlemelerin yapılmasını talep edebilir.

Hisse edinimi, birleşme ve devir

MADDE 16 – 

(1) Bir gerçek veya tüzel kişinin şirketin paylarını edinmesi, şirketin bir  başka tüzel kişiyle birleşmesi, aktif ve pasifleriyle başka bir tüzel kişiye devrolması Müsteşarlığın iznine tabidir.

İşletme bedeli

MADDE 17 – 

(1) Havuz tarafından şirkete, Devlet prim desteği dahil, fesih ve iptaller düşüldükten sonra Havuz hesabına aktarılan yıllık toplam prim üzerinden aylık olarak belirli bir oranda işletme bedeli ödenir.

(2) (Değişik: RG-8/4/2020-31093) Kurulca belirlenecek işletme bedeli;

a) 0 – 100 milyon TL için % 6’dan,

b) 100 – 200 milyon TL için % 5’ten,

c) 200 – 300 milyon TL için % 4’ten

ç) 300 – 400 milyon TL için % 3’ten

d) 400 milyon TL’den fazlası için % 2’den,

fazla olamaz.

(3) Havuzun faaliyete geçtiği ilk yıl ikinci fıkrada belirtilen usule tabi olmaksızın, Kurulca tespit edilecek maktu bir işletme bedeli ödenebilir.

(4) (Ek: RG-30/11/2012-28483) Şirketin, harcamalarında ve istihdam politikalarında, tasarrufa riayet edilmesi esastır. Şirket, her altı ayda bir Kurula ayrıntılı harcama raporu sunar. Hangi harcamaların Şirket ve Havuz tarafından yapılacağı hususu, Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde, Şirket ve Havuz arasında yapılacak sözleşme ile belirlenir.

Faaliyet raporu ve mali tablolar

MADDE 18 – 

(1) Şirket, Kanun kapsamında yürüttüğü faaliyetleri mali yılı takip eden Nisan ayı sonuna kadar faaliyet raporu şeklinde Bakanlığa ve Müsteşarlığa bildirir.

(2) Şirket, bilânço ile kâr ve zarar cetvellerinin denetçilerce onaylanmış birer örneğiyle birlikte şirket yönetim kurulu ve denetçi raporlarının birer örneğini Bakanlığa ve Müsteşarlığa iletmek zorundadır.

Satın almalar ve yatırımlar

MADDE 19 – 

(1) (Değişik: RG-30/11/2012-28483) Havuz kaynakları Kurul tarafından belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde değerlendirilir.

(2) Havuz kaynakları ile edinilen gayrimenkullerin mülkiyeti Havuza aittir.

(3) Şirket, Havuza ait gayrimenkul, menkul, yazılım, donanım ve nakit varlıklarının korunup gözetilmesi için gerekli tedbirleri alır.

(4) Şirket, Havuz adına yapacağı satın alma ve yatırımlarda, Havuzun hak ve menfaatlerini korumakla yükümlüdür.

Şirketin görev ve sorumlulukları

MADDE 20 – 

(1) Kurulun belirleyeceği usul ve esaslar çerçevesinde şirketin görev ve sorumlulukları şunlardır:

a) Tazminat ödemelerine esas teşkil edecek hasar tespit işlemlerine ilişkin her türlü çalışma ve organizasyonları yürütmek, tazminat ödemelerinin en kısa sürede yapılmasını sağlamak.

b) Risk paylaşımı ve transferi ile reasürans planının uygulanmasına ilişkin işleri yürütmek, risk paylaşımı ve reasürans programını Kurulun onayına sunmak.

c) Kurulca alınan kararların uygulanması ve Kurulun görevlerine ilişkin Sekretarya hizmetlerini yürütmek.

ç) Sigorta şirketlerinden primleri Havuz adına tahsil etmek, Havuza zamanında devredilmeyen prim alacakları hakkında gerekli işlemleri yapmak ve Kurula bilgi vermek.

d) Üreticileri tarım sigortaları hakkında bilgilendirmek, halkla ilişkiler ve tanıtım kampanyalarını yürütmek.

e) Genel hükümler çerçevesinde tarım sigortalarına ilişkin istatistiki bilgi üretmek, bu konuda Kurula rapor hazırlamak.

f) Havuz kaynaklarını, belirlenen ilke ve kurallar çerçevesinde yatırıma yönlendirmek.

g) Havuz işlerinin sağlıklı yürütülmesi bakımından, gerekli gördüğü hususlarda  Kurula öneride bulunmak.

ğ) Havuza ait gelir ve giderler ile tüm hesap ve işlemleri özel ve ayrı kayıtlarda takip etmek.

h) Havuzun işletilmesiyle ilgili diğer her türlü iş ve işlemleri yapmak.

(2) Şirket, Havuz işlerinin Havuz yararına ve en iyi şekilde yürütülmesinden Bakanlık, Müsteşarlık ve Kurula karşı sorumludur.

(3) Şirket, Kanun ve bu Yönetmelik kapsamındaki görevleri gereği edindiği bilgileri herhangi bir gerekçeyle üçüncü şahıslara açıklayamaz. 

(4) Havuza ait yazışma ve belgelerin uygun bir şekilde muhafaza edilmesi zorunludur. Şirketin faaliyetine son verilmesi, tasfiye veya iflas süreçlerine girilmesi hallerinde; şirket, Kurul tarafından yeni bir şirketle sözleşme yapılıncaya kadar görevlerini yerine getirmeye devam eder. Bu durumda Kanun ve bu Yönetmelik kapsamındaki bütün bilgi ve belgeleri Kurula iade eder.

(5) Şirket, Kanun ve bu Yönetmelikte belirtilen görevler dışında başka bir işle uğraşamaz. Şirket, Havuz ile yapacağı sözleşmede belirlenen yetkileri kapsamında harcama yapabilir. Havuz adına şirketçe yapılacak aylık harcamalar, takip eden ay içerisinde Kurula sunulur.

Reasürans

MADDE 21 – (Başlığı ile birlikte değişik: RG-30/11/2012-28483)

(1) Havuz, üstlenilen risklerin transferi amacıyla ulusal ve uluslararası sigortacılık piyasası, sermaye piyasası ve benzeri piyasalardan koruma temin edebilir.

Sigorta şirketlerinin hak ve yükümlülükleri

MADDE 22 – (1) Sigorta şirketlerinin hak ve yükümlülükleri şunlardır:

a) Kurul tarafından alınan kararlara uymak ve bunları yerine getirmek.

b) (Değişik: RG-26/12/2017-30282) Prim borçlarına karşılık ilk yıl için Kurulun belirleyeceği teminat türlerine göre Havuza 200.000.- TL (ikiyüzbin TL) sabit teminat, takip eden yıllarda ise bir önceki yıl havuza devrettikleri prim üzerinden % 10 oranında ilave teminat vermek.

c) (Değişik: RG-22/09/2006-26297) İlgili ayda tahsil edilmesi gereken primleri, Kurul kararları çerçevesinde belirlenen usul ve esaslara göre takip eden ayın en geç 20 nci günü akşamına kadar Havuza devretmek.

(2) Sigorta şirketleri tarafından Havuza zamanında devredilmeyen primler, öncelikle teminatın nakde çevrilmesi suretiyle Şirket tarafından tahsil edilir. Devredilmeyen primlerin teminatı aşan kısmı, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

(3) (Değişik: RG-30/11/2012-28483) Sigorta şirketleri, tarım sigortası sözleşmelerini Havuz adına ve Havuz tarafından belirlenen standart poliçeler üzerinden yapar ve prim ile riskin tamamını Havuza devreder.

(4) (Değişik: RG-30/11/2012-28483) Kanun kapsamındaki tarım sigortası teminatları münhasıran Havuz tarafından verilir. Bu teminatlar risk yönetimi açısından şartların gerekli kılması ve Kurul tarafından uygun görülmesi halinde sigorta şirketleri ile müştereken de verilebilir.

(5) (Mülga: RG-30/11/2012-28483)

Sigorta şirketlerinin Havuz ile sözleşmesinin sona ermesi

MADDE 23 – 

(1) Mevzuata ve Kurul kararlarına uymayan sigorta şirketinin Havuz ile sözleşmesi sona erdirilir ve Havuz’dan çıkartılır. Bu şekilde Havuzdan çıkartılan sigorta şirketi, Havuza iş devredemez. Ayrılan sigorta şirketi, Havuzla sözleşmesinin geçerli olduğu müddet zarfında ve akdettiği sözleşmeler süresi bitimine kadar şirket sözleşmesinden doğan taahhüt ve vecibeleri ile bağlıdır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Riskler ve Ekspertiz İşlemleri

Havuz tarafından teminat altına alınacak riskler

MADDE 24 – 

(1) Kapsama alınacak bitkiler, bitkisel ürünler ve seralar, tarımsal yapılar, tarım alet ve makineleri ile çiftlik hayvanları için kuraklık, dolu, don, sel, taban suyu baskını, fırtına, hortum, deprem, heyelan, yangın, kaza ve zararlılar ile hayvan hastalıklarının neden olacağı zararlar ve/veya tarım sektörü bakımından önemli görülecek diğer riskler, Kurulun teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca belirlenir.

Havuz eksperi ve eğitimi

MADDE 25 – 

(1) Kurulun, Kanun kapsamında hasar tespit işlemlerine ilişkin olarak belirleyeceği usul ve esaslar doğrultusunda yapılacak risk inceleme ve hasar tespiti organizasyonunda görev alacak Havuz eksperlerinin eğitimi, Bakanlığın koordinasyonunda Şirket ile işbirliği halinde yapılır. Eğitim sonrası başarılı olanlar Bakanlık tarafından verilecek Tarım Sigortaları Havuzu Eksperlik Eğitim Belgesi ve aşağıdaki belgelerle birlikte Müsteşarlık nezdindeki Havuz eksperlik siciline kaydolmak amacıyla başvurur:

a) (Değişik: RG-3/4/2012-28253)  T.C. kimlik numarası beyanı.

b) (Değişik: RG-3/4/2012-28253)  Öğrenim belgesinin idarece onaylı örneği.

c) (Değişik: RG-3/4/2012-28253)  Tebligata esas adres beyanı.

ç) Düzenleniş tarihi altı aydan eski olmayan ve arşiv kaydını da içeren adli sicil belgesi.

d) İflas veya konkordato ilan edilmediğine dair belgeler.

e) Son altı ay içinde çekilmiş beş adet vesikalık fotoğraf.

(2) Gerekli belgeleri tamamlayarak birinci fıkrada belirtilen sicile kaydolunanlara Müsteşarlıkça  Tarım Sigortaları Havuzu Eksperlik Belgesi verilir.

(3) Havuz eksperlik siciline kayıt olanlar, 7397 sayılı Kanunun 38 inci maddesinin 3 ve 4 üncü bentlerine uygun olarak tarım sigortaları kapsamında risk inceleme ve hasar tespit işlemlerinde görev alabilir.

(4) Sigortaya kabul öncesinde çiftlik hayvanlarının risk inceleme işlemleri veteriner hekim ve zooteknist ziraat mühendisi, sigortalı çiftlik hayvanlarının hasar tespit işlemleri ise veteriner hekim tarafından yapılır.

(5) Bitkiler ve bitkisel ürünlerin hasar tespit işlemleri öncelikle ziraat mühendisi, ziraat mühendisi bulunmaması durumunda ise ziraat teknikeri ve ziraat teknisyeni tarafından yapılır.

(6) Risk inceleme ve hasar tespit işlemleri ile ilgili olarak tereddütlerin bulunması halinde, bu tereddütler  Kurulca karara bağlanır.

(7) (Ek:RG-30/11/2012-28483) Su ürünleri sigortalarının risk incelemeleri, su ürünleri mühendisi, su ürünleri bölümü mezunu ziraat mühendisleri, balıkçılık teknoloji mühendisi ve veteriner hekimler; hasar tespitleri ise veteriner hekimle birlikte su ürünleri mühendisi, su ürünleri bölümü mezunu ziraat mühendisleri, balıkçılık teknoloji mühendislerinden birisi tarafından yapılır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Bakanlığın Görevleri ve Devlet Desteği

Bakanlığın görev ve yetkileri

MADDE 26 – 

(1) Bakanlığın görev ve yetkileri şunlardır:

a) Tarım sigortalarının geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması için gerekli tedbirleri almak, yayım, eğitim ve seminerler düzenlemek ve bu konularda Havuz ve Şirket ile işbirliği yapmak.

b) Havuz eksperliği konusunda şirketle işbirliği halinde eğitim düzenlemek ve bu eğitimle ilgili belge vermek.

c) Tazminat ödemelerinin, Havuzun gelir ve giderlerinin ve Havuzun iş ve işleyişi ile ilgili çalışmaların doğru ve düzenli bir şekilde yapılmasını izlemek.

ç) Devlet prim desteğini Havuza ait banka hesabına aktarmak.

d) Ürünler, riskler, bölgeler ve işletme ölçekleri itibariyle sağlanacak prim desteğine ilişkin planlamalar yaparak teklifleri Bakanlar Kurulunun onayına sunmak.

e) Kanun  ve bu Yönetmelikle verilen diğer görevleri yürütmek.

Prim desteği

MADDE 27 – 

(1) Ürünler, riskler, bölgeler ve işletme ölçekleri itibariyle Devlet tarafından sağlanacak prim desteği miktarları, her yıl Bakanlığın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu tarafından belirlenir.

(2) Prim desteğine ilişkin ödenek, her yıl bütçe kanunu ile Bakanlık bütçesinde yer alır.

(3) Bakanlık, çiftçi kayıt sistemindeki ve Bakanlıktaki diğer kayıtları dikkate alarak, Havuz veri tabanında Bakanlar Kurulu Kararınca teminat altına alınan riskler için sigorta şirketleri tarafından düzenlenecek standart poliçelere istinaden, Devlet tarafından karşılanacak toplam prim desteğini Havuz hesabına aktarır.

(4) Prim desteğine ilişkin diğer hususlar Kurul kararı ile belirlenir.

Hasar fazlası desteği

MADDE 28 – 

(1) Havuz tarafından üstlenilen risklerin transferi amacıyla ulusal ve uluslararası piyasadan sağlanan korumanın yeterli bulunmaması halinde Bakanlar Kurulunca belirlenecek kısım Devlet tarafından taahhüt edilir.

(2) Devlet tarafından taahhüt edilecek hasar fazlası desteğine ilişkin  usul ve esaslar Kurul kararı ile belirlenir. Kurulun teklifi üzerine Bakanlık tarafından Bakanlar Kuruluna gönderilir.

Yardım ve borç ertelemesi

MADDE 29 – 

(1) Bu Yönetmelik kapsamında, uygulama yılında yer alan riskler için tarım sigortası yaptırmayan üreticiler, 20/6/1977 tarihli ve 2090 sayılı Tabii Afetlerden Zarar Gören Çiftçilere Yapılacak Yardımlar Hakkında Kanundan yararlanamaz.

(2) Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen riskler, bölgeler ve ürünler dışında kalan risk, ürün ve bölgelerde 2090 sayılı Kanun kapsamında yardım yapılabilir.

ALTINCI  BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Denetim

MADDE 30 – 

(1) Havuzun ve şirketin sigortacılık uygulamaları yönüyle denetimi Müsteşarlık, diğer tüm işlemlerinin denetimi Bakanlık tarafından yapılır.

Düzenleme yetkisi

MADDE 31 – 

(1) Bakanlık ve Müsteşarlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak üzere her türlü alt düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.

(2) Bu yönetmelikte yer almayan hususlarda, yürürlükteki ilgili mevzuat, Kurul kararları ve Kurul ile yapılacak sözleşme hükümleri uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 32 – 

(1) 22/9/2005 tarihli ve 25944 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tarım Sigortaları Havuzu Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 33 – 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 34 – 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan ile Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

___________

(1) 24/1/2008 tarihli ve 26766 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmelik değişikliği 1/1/2007 tarihinden geçerli olmak  üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

 Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
18/5/200626172
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
1.22/9/200626297
2.24/1/200826766
3.3/4/201228253
4.30/11/201228483
5.26/12/201730282
6.4/1/201930645
7.8/4/202031093

DERNEKLER YÖNETMELİĞİ

Resmi Gazete Tarihi: 31.03.2005 Resmi Gazete Sayısı: 25772

DERNEKLER YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde l – 

Bu Yönetmeliğin amacı; dernekler ile kar amacı gütmeyen kuruluşlar ve bu Yönetmelik kapsamına giren vakıfların tabi olacakları usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 – 

Bu Yönetmelik; vakıfların bazı işlemleri ile dernekler ve dernek şube veya temsilciliklerin, federasyonlar ve konfederasyonların, merkezleri yurt dışında bulunan dernekler ile dernek ve vakıf dışındaki kâr amacı gütmeyen kuruluşların Türkiye’deki şube veya temsilciliklerinin kuruluşu, genel kurul toplantıları, uluslararası faaliyetleri, yükümlülükleri, izne tabi faaliyetleri, lokal açmaları, sandık kurmaları ve diğer hususlar ile ilgili iş ve işlemlerini kapsamaktadır.

Dayanak

Madde 3 – (Değişik: RG-9/7/2020-31180)

Bu Yönetmelik, 4/11/2004 tarihli ve 5253 sayılı Dernekler Kanunu, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ilgili hükümleri, 26/3/1987 tarihli ve 3335 sayılı Uluslararası Nitelikteki Teşekküllerin Kurulması Hakkında Kanun ile 2/1/2003 tarihli ve 4778 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 36 ncı, 10/7/2018 tarihli ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 263 üncü ve 508 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 – (Değişik: RG-9/7/2020-31180)

Bu Yönetmelikte geçen;

Bakan: İçişleri Bakanını,

Bakanlık: İçişleri Bakanlığını,                                

Birlik: 3335 sayılı Uluslararası Nitelikteki Teşekküllerin Kurulması Hakkında Kanun kapsamında bulunan birlik, federasyon veya benzeri teşekkülleri,

Dernek: 5253 sayılı Dernekler Kanunu ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanununa göre kurulan dernekleri ve şubelerini, derneklerin oluşturdukları federasyonları ve federasyonların oluşturdukları konfederasyonlar ile yabancı derneklerin Türkiye’deki şube veya temsilciliklerini,

Dernek eklentisi: Derneklere ait lokaller, umuma açık kamp, spor saha ve salonları ile iktisadi işletmeler hariç, yurt, kitaplık, çocuk bakım yuvası, huzur evi ve aşevi gibi dernekten ayrı bir varlığı olmayan ve derneğin amacını doğrudan desteklemek için kurulmuş yerleri,

Dernek merkezi: Derneğin yerleşim yerinin bulunduğu il veya ilçeyi,

Derneğin yerleşim yeri: Derneğin yönetim faaliyetlerinin yürütüldüğü yeri,

Federasyon: Kuruluş amaçları aynı olan en az beş derneğin bir araya gelerek oluşturduğu tüzel kişiliği bulunan üst kuruluşu,

Genel Müdürlük: Sivil Toplumla İlişkiler Genel Müdürlüğünü,

İl müdürlüğü: Valilik bünyesindeki il sivil toplumla ilişkiler müdürlüğünü,

İl müdürü: İl sivil toplumla ilişkiler müdürünü,

Kanun: 5253 sayılı Dernekler Kanununu,

Kar amacı gütmeyen kuruluş: Merkezleri yurt dışında bulunan dernek ve vakıf dışındaki diğer kar amacı gütmeyen kuruluşları,

Konfederasyon: Dernekler tarafından oluşturulan kuruluş amaçları aynı en az üç federasyonun bir araya gelmesi ile kurulan tüzel kişiliği bulunan üst kuruluşu,

Kütük: Dernekler kütüğünü,

Medeni Kanun: 4721 sayılı Türk Medeni Kanununu,

Mikro kredi: Gelir getirici bir faaliyette bulunmalarını sağlamak amacıyla sandık üyelerine ödünç olarak verilen küçük bir sermayeyi,

Mülki idare amirliği: Dernek merkezinin bulunduğu yerin valilik veya kaymakamlığını,

Mülki idare amiri: Dernek merkezinin bulunduğu yerin vali veya kaymakamını,

Sandık: Derneklerin üyelerine kar payı dağıtmamak, gelir, faiz veya başka adlarla üyelerine para aktarmamak şartıyla, üyelerinin yiyecek, giyecek gibi zaruri ihtiyaç maddelerini ve diğer mal ve hizmetlerle kısa vadeli kredi ihtiyaçlarını karşılamak için kurdukları tüzel kişiliği olmayan kuruluşu,

Sivil toplumla ilişkiler birimi: İl sivil toplumla ilişkiler müdürlüğü ve ilçe sivil toplumla ilişkiler müdürlüğü veya şefliğini,

Yabancı dernek: Merkezleri yurt dışında bulunan dernekler ile dernek ve vakıf dışındaki kâr amacı gütmeyen kuruluşları,

Yabancı vakıf: Merkezleri yurt dışında bulunan vakıfları,

ifade eder.

 

İKİNCİ BÖLÜM

Kuruluş İşlemleri

Kuruluş bildirimi

Madde 5 – 

Dernek kurucuları tarafından imzalanmış (Mülga ibare: RG-30/10/2011-28100) (…) kuruluş bildirimi ve aşağıda belirtilen ekleri, derneğin kurulacağı yerin mülki idare amirliğine verilir.

a) Kurucular tarafından her sayfası imzalanmış (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) bir adet dernek tüzüğü,

b) (Mülga: RG-30/12/2009-27448)

c) Dernek kurucuları arasında tüzel kişiliklerin bulunması halinde; bu tüzel kişilerin unvanı, yerleşim yeri ve kuruluş belgesi ile tüzel kişiliklerin organları tarafından yetkilendirilen gerçek kişi de belirtilmek kaydıyla bu konuda alınmış kararın (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) örneği,

d) Kurucular arasında yabancı dernek veya dernek ve vakıf dışında kar amacı gütmeyen kuruluşlar bulunması halinde, (Değişik ibare: RG-30/10/2011-28100) bu tüzel kişilerin derneklere kurucu olabilmesine dair İçişleri Bakanlığınca izin verildiğini belirten dernek kurucuları tarafından imzalanmış yazılı beyan,

e) Kurucular arasında yabancı uyruklular varsa, bunların Türkiye’de yerleşme hakkına sahip olduklarını gösterir belgelerin (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) örnekleri,

f) (Mülga: RG-9/7/2020-31180)

(Mülga ikinci fıkra: RG-9/7/2020-31180)

Dernekler, kuruluş bildirimi ve eklerini mülki idare amirliğine vermek suretiyle tüzel kişilik kazanırlar.

Çocuk derneklerine tüzel kişiler kurucu veya üye olamazlar, ayrıca çocuk derneklerinde kuruluş bildirimine, kurucu çocukların yasal temsilcilerinin izni eklenir.

Mülki idare amirliği tarafından dernek kuruluş bildirimi, gün ve saat belirtilmek suretiyle (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimine havale edilir ve başvuru sahibine kuruluş bildirimi ve eklerinin alındığına dair Alındı Belgesi (EK- 1) verilir ve dernek, kütüğe kaydedilir.

(Değişik altıncı fıkra: RG-9/7/2020-31180) İlçe sivil toplumla ilişkiler birimi, kuruluş bildirimi ve dernek tüzüğünü yedi gün içinde il müdürlüğüne gönderir.

Kuruluş bildirimi ve dernek tüzüğünün incelenmesi

Madde 6 – 

Kuruluş bildirimi ve ekinde verilen belgelerin doğruluğu ile dernek tüzüğü, alındı belgesinin düzenlendiği tarihten itibaren altmış gün içinde mülki idare amiri tarafından bizzat veya (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimlerine yetki verilmek suretiyle incelenir. İlçelerde kurulan derneklerin tüzükleri de ilgili valiliklerce incelenir. Yapılan inceleme sonucunda, tespit edilen Kanuna aykırılık veya noksanlığın giderilmesi kuruculardan yazılı olarak istenir.

Kuruluş bildirimi ve ekleri ile dernek tüzüğünde, Kanuna aykırılık veya noksanlık bulunmadığı takdirde ya da Kanuna aykırılık veya noksanlığın yapılan tebligat üzerine otuz gün içinde giderilmiş olması halinde, mülki idare amirliği tarafından keyfiyet bir yazı ile dernek geçici yönetim kurulu başkanlığına derhal bildirilir.

Kanuna aykırılık veya noksanlık otuz gün içinde giderilmediği takdirde mülki idare amiri, yetkili asliye hukuk mahkemesinde derneğin feshi hakkında davanın açılması için durumu Cumhuriyet savcılığına bildirir.

(Mülga fıkra: RG-30/10/2011-28100)

Şube kuruluşu

Madde 7 – 

Tüzüklerinde şube açabileceği belirtilmiş dernekler, genel kurullarınca yetki verilen yönetim kurullarının yetkili kılacakları en az üç kişinin imzaladığı (Mülga ibare: RG-30/10/2011-28100) (…) Kuruluş Bildirimini (EK- 2) ve aşağıda belirtilen eklerini şubenin açılacağı yerin mülki idare amirliğine verirler.

a) (Mülga: RG-30/10/2011-28100)

b) (Mülga: RG-30/12/2009-27448)

c) Şube kurucuları arasında tüzel kişiliklerin bulunması halinde; bu tüzel kişilerin unvanı, yerleşim yeri ve kuruluşuna ait belgeler ile tüzel kişiliklerin organları tarafından yetkilendirilen gerçek kişi de belirtilmek kaydıyla bu konuda alınmış kararın (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) örneği,

d)Kurucular arasında yabancı uyruklular varsa, bunların Türkiye’de yerleşme hakkına sahip olduklarını gösterir belgelerin (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) örnekleri,

e) Geçici yönetim kurulu üyeleri ile yazışma ve tebligatı almaya yetkili kişi veya kişilerin adı, soyadı, yerleşim yerlerini ve imzalarını belirten liste,

f) Şube açılması için yönetim kuruluna verilmiş yetkiyi gösteren genel kurul kararının (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) örneği,

g) Kurucu olarak yetkilendirilmiş kişiler için alınmış dernek yönetim kurulu kararı (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) örneği.

(Mülga ikinci fıkra: RG-9/7/2020-31180)

Çocuk derneklerinin şubelerine tüzel kişiler kurucu veya üye olamazlar, ayrıca çocuk dernekleri şubelerinde kuruluş bildirimine, kurucu çocukların yasal temsilcilerinin izni eklenir.

Şube kuruluşunun incelenmesi ve kütüğe kaydedilmesi

Madde 8 – 

Şube kuruluş bildirimi ve eklerinin mevzuata uygunluğu, kuruluş bildirimleri için verilen alındı belgelerinin düzenlendiği tarihten itibaren altmış gün içinde mülki idare amiri tarafından bizzat veya (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimlerine yetki verilmek suretiyle incelenir. 

Tüzüğü incelemeden geçmemiş veya inceleme sırasında belirlenen Kanuna aykırılıkları veya noksanlıkları yapılan tebligat üzerine süresi içinde gidermeyen derneklerin, şubesi açılamaz.

Şube kuruluş bildirimi ve eklerinin incelenmesinde, sonucun kuruculara bildirilmesinde derneklere ilişkin hükümler uygulanır. Şube, şube merkezinin bulunduğu yerin (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) il müdürlüğünce kütüğe kaydedilir. (Mülga cümle: RG-30/10/2011-28100) (…)

Federasyon kurma başvuruları ve istenecek belgeler

Madde 9 – 

Federasyonlar kuruluş amaçları aynı olan en az beş derneğin bir araya gelmesi ile kurulurlar. Federasyonlar, kuruluş bildirimi ve eklerini mülki idare amirliğine vermek suretiyle tüzel kişilik kazanırlar.

Federasyon kuracak dernek temsilcileri tarafından imzalanmış (Mülga ibare: RG-30/10/2011-28100) (…) Kuruluş Bildirimi (EK- 2) ve aşağıda belirtilen ekler, federasyonun kurulacağı yerin mülki idare amirliğine verilir.

a) Kurucu dernek temsilcileri tarafından imzalanmış (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) bir adet federasyon tüzüğü,

b) (Mülga: RG-30/10/2011-28100)

c) Federasyon kurulması yönünde derneklerce alınmış genel kurul karar örneği,

d) Kurucuların derneği temsil etmekle yetkilendirildiğine ilişkin ilgili dernek yönetim kurullarının karar örneği,

e) Kurucular arasında yabancı dernek veya dernek ve vakıf dışında kar amacı gütmeyen kuruluşlar bulunması halinde, (Değişik ibare: RG-30/10/2011-28100) bu tüzel kişilerin federasyonlara kurucu olabilmesine dair İçişleri Bakanlığınca izin verildiğini belirten federasyon kurucuları tarafından imzalanmış yazılı beyan,

f) Geçici yönetim kurulu üyeleri ile yazışma ve tebligatı almaya yetkili kişi veya kişilerin adı, soyadı, yerleşim yerlerini ve imzalarını belirten liste veya yazı.

(Mülga üçüncü fıkra: RG-9/7/2020-31180)

Federasyonlar hakkında bu Yönetmeliğin derneklerle ilgili hükümleri uygulanır.

Konfederasyon kurma başvuruları ve istenecek belgeler

Madde 10 – 

Konfederasyonlar kuruluş amaçları aynı olan en az üç federasyonun bir araya gelmesi ile kurulurlar. Konfederasyonlar kuruluş bildirimi ve eklerini mülki idare amirliğine vermek suretiyle tüzel kişilik kazanırlar.

Konfederasyon kuracak federasyon temsilcileri tarafından imzalanmış (Mülga ibare: RG-30/10/2011-28100) (…) Kuruluş Bildirimi (EK- 2) ve aşağıda belirtilen ekler, konfederasyonun kurulacağı yerin  mülki idare amirliğine verilir.

a) Kurucu federasyon temsilcileri tarafından imzalanmış (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) bir adet konfederasyon tüzüğü,

b) (Mülga: RG-30/10/2011-28100)

c) Konfederasyon kurulması yönünde federasyonlarca alınmış genel kurul karar örneği,

d) Kurucuların federasyonu temsil etmekle yetkilendirildiğine ilişkin ilgili federasyon yönetim kurullarının karar örneği, 

e) Kurucular arasında yabancı dernek veya dernek ve vakıf dışında kar amacı gütmeyen kuruluşlar tarafından kurulan federasyon niteliğindeki tüzel kişiliklerin bulunması halinde, (Değişik ibare: RG-30/10/2011-28100) bu tüzel kişilerin konfederasyonlara kurucu olabilmesine dair İçişleri Bakanlığınca izin verildiğini belirten konfederasyon kurucuları tarafından imzalanmış yazılı beyan,

f) Geçici yönetim kurulu üyeleri ile yazışma ve tebligatı almaya yetkili kişi veya kişilerin adı, soyadı, yerleşim yerlerini ve imzalarını belirten liste.

(Mülga üçüncü fıkra: RG-9/7/2020-31180)

Konfederasyonlar hakkında bu Yönetmeliğin derneklerle ilgili hükümleri uygulanır.

Federasyon ve konfederasyon kuruluşlarının incelenmesi

Madde 11 – 

Federasyon ve konfederasyon kuruluş bildirimleri ve eklerinin incelenmesinde, sonucun kuruculara bildirilmesinde derneklere ilişkin hükümler uygulanır. Federasyon ve konfederasyonlar, merkezlerinin bulunduğu yerin (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) il müdürlüğünce kütüğe kaydedilir. (Mülga cümle: RG-30/10/2011-28100) (…)

Tüzüğü incelemeden geçmemiş veya inceleme sırasında belirlenen aykırılıkları veya noksanlıklarını tebligata rağmen gidermemiş dernek veya federasyonlar, üst kuruluş kurucusu olamazlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Genel Kurul Toplantıları

İlk genel kurul toplantısı

Madde 12 – 

Kuruluş bildiriminde, tüzüğünde ve diğer belgelerinde Kanuna aykırılık veya noksanlığın bulunmaması ya da Kanuna aykırılık ve noksanlığın verilen süre içinde giderilmesi durumda, keyfiyetin derneğe yazılı olarak bildirilmesinden itibaren altı ay içinde derneğin ilk genel kurul toplantısını yapması ve organlarını oluşturması zorunludur.

Genel kurul toplantıları

Madde 13 – 

Genel kurul;

a) Dernek tüzüğünde belli edilen zamanlarda olağan,

b)Yönetim veya denetim kurulunun gerekli gördüğü hallerde veya dernek üyelerinden beşte birinin yazılı isteği üzerine otuz gün içinde olağanüstü toplanır.

Olağan genel kurul toplantılarının en geç üç yılda bir yapılması zorunludur.

Genel kurul toplantıya yönetim kurulunca çağrılır.

Çağrı usulü

Madde 14 –

(Değişik: RG-23/1/2013-28537)(1) Yönetim kurulu, dernek tüzüğüne göre genel kurula katılma hakkı bulunan üyelerin listesini düzenler. Genel kurula katılma hakkı bulunan üyeler; en az onbeş gün önceden, toplantının günü, saati, yeri ve gündemi en az bir gazetede veya derneğin internet sayfasında ilan edilmek, yazılı olarak bildirilmek, üyenin bildirdiği elektronik posta adresine ya da iletişim numarasına mesaj gönderilmek veya mahalli yayın araçları kullanılmak suretiyle toplantıya çağrılır. Bu çağrıda, çoğunluk sağlanamaması sebebiyle toplantı yapılamazsa, ikinci toplantının hangi gün, saat ve yerde yapılacağı da belirtilir. İlk toplantı ile ikinci toplantı arasındaki süre yedi günden az, altmış günden fazla olamaz.

Toplantı, çoğunluk sağlanamaması sebebinin dışında başka bir nedenle geri bırakılırsa, bu durum geri bırakma sebepleri de belirtilmek suretiyle, ilk toplantı için yapılan çağrı usulüne uygun olarak üyelere duyurulur. İkinci toplantının geri bırakma tarihinden itibaren en geç altı ay içinde yapılması zorunludur. Üyeler ikinci toplantıya, birinci fıkrada belirtilen esaslara göre yeniden çağrılır.

Genel kurul toplantısı bir defadan fazla geri bırakılamaz.

Toplantı usulü

Madde 15 – 

Genel kurula katılma hakkı bulunan üyelerin listesi toplantı yerinde hazır bulundurulur. Toplantı yerine girecek üyelerin resmi makamlarca verilmiş kimlik belgeleri, yönetim kurulu üyeleri veya yönetim kurulunca görevlendirilecek görevliler tarafından kontrol edilir. Üyeler, yönetim kurulunca düzenlenen listedeki adları karşısına imza koyarak toplantı yerine girerler. Kimlik belgesini göstermeyenler, belirtilen listeyi imzalamayanlar ile genel kurula katılma hakkı bulunmayan üyeler toplantı yerine alınmaz. Bu kişiler ve dernek üyesi olmayanlar, ayrı bir bölümde genel kurul toplantısını izleyebilirler.

Toplantı yeter sayısı sağlanmışsa durum bir tutanakla tespit edilir  ve  toplantı  yönetim kurulu başkanı veya görevlendireceği yönetim kurulu üyelerinden biri tarafından  açılır. Toplantı yeter sayısı sağlanamaması halinde de yönetim kurulunca bir tutanak düzenlenir.

Açılıştan sonra, toplantıyı yönetmek üzere bir başkan ve yeteri kadar başkan vekili ile yazman seçilerek divan heyeti oluşturulur.

Dernek organlarının seçimi için yapılacak oylamalarda, oy kullanan üyelerin divan heyetine kimliklerini göstermeleri ve hazırun listesindeki isimlerinin karşılarını imzalamaları zorunludur.

Toplantının yönetimi ve güvenliğinin sağlanması divan başkanına aittir. Genel kurul, gündemdeki konuların görüşülerek karara bağlanmasıyla sonuçlandırılır. Genel kurulda her üyenin bir oy hakkı vardır; üye oyunu şahsen kullanmak zorundadır.

Toplantıda görüşülen konular ve alınan kararlar bir tutanağa yazılır ve divan başkanı ile yazmanlar tarafından birlikte imzalanır.  Toplantı sonunda, tutanak ve diğer belgeler yönetim kurulu başkanına teslim edilir. Yönetim kurulu başkanı bu belgelerin korunmasından ve yeni seçilen yönetim kuruluna yedi gün içinde teslim etmekten sorumludur.

Mahkemece kayyım atanması veya Medeni Kanunun 75 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre görevlendirilme yapılması halinde, bu maddede yönetim kurulana verilen görevler bu kişiler tarafından yerine getirilir.

Şube genel kurul toplantıları

Madde 16 – 

Şubeler, olağan genel kurul toplantılarını, merkez olağan genel kurulu toplantısından en az  iki ay önce tamamlamak ve genel kurul sonuç bildiriminin bir örneğini toplantının yapıldığı tarihi izleyen otuz gün içinde mülki idare amirliğine ve genel merkezlerine bildirmek zorundadırlar.

Genel kurul sonuç bildirimi

Madde 17 –

(Değişik: RG-23/1/2013-28537)(1) Olağan veya olağanüstü genel kurul toplantılarını izleyen otuz gün içinde, yönetim ve denetim kurulları ile diğer organlara seçilen asıl ve yedek üyeleri içeren ve Ek-3’te yer alan Genel Kurul Sonuç Bildirimi mülki idare amirliğine verilir. Genel kurul toplantısında tüzük değişikliği yapılması halinde; genel kurul toplantı tutanağı, tüzüğün değişen maddelerinin eski ve yeni şekli, her sayfası yönetim kurulu üyelerinin salt çoğunluğunca imzalanmış dernek tüzüğünün son şekli, bu fıkrada belirtilen süre içinde (Mülga ibare: RG-9/7/2020-31180) (…) mülki idare amirliğine verilir.

(Mülga fıkra: RG-30/10/2011-28100) 

Genel kurul sonuç bildirimleri, dernek yönetim kurulu tarafından yetki verilen bir yönetim kurulu üyesi tarafından da yapılabilir. Bildirimin yapılmamasından yönetim kurulu başkanı sorumludur.

Sandığı bulunan dernekler, sandıklarına ait (Değişik ibare: RG-23/1/2013-28537)(1) genel kurul sonuç bildirimini bu maddede belirtilen usulde mülki idare amirliğine bildirirler.

Genel kurul sonuç bildirimi ve eklerinin mevzuata uygunluğu (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimlerince incelenir. Varsa, eksiklerin veya hataların giderilmesi ilgili derneklerden istenir. Eksiklik ve hataların giderilmemesi veya konusu suç teşkil eden fiillerin tespit edilmesi halinde gerekli yasal işlem yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yurtdışından Yardım Alma

Bildirim yükümlülüğü

Madde 18 –

(Değişik ibare: RG-30/10/2011-28100) Dernekler, (Ek ibare: RG-9/7/2020-31180) ile Kanunun 5 inci maddesi kapsamında faaliyet izni verilen yabancı dernekler ile yabancı vakıflar ve kar amacı gütmeyen kuruluşlar, mülki idare amirliğine önceden bildirimde bulunmak şartıyla yurt dışındaki kişi, kurum ve kuruluşlardan ayni ve nakdi yardım alabilirler. Nakdi yardımların bankalar aracılığıyla alınması ve kullanılmadan önce bildirim şartının yerine getirilmesi zorunludur.

(Ek ikinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Yabancı dernekler ile yabancı vakıfların ve kar amacı gütmeyen kuruluşların şube ve temsilciliklerinin genel merkezinden aldığı paralar da aynı usulle bildirime tabidir.

Başvuru

MADDE 19 –

(Değişik: RG-23/1/2013-28537)(1)

Yurtdışından yardım alacak olan dernekler (Ek ibare: RG-9/7/2020-31180) ile Kanunun 5 inci maddesi kapsamında faaliyet izni verilen yabancı dernekler ile yabancı vakıflar ve kar amacı gütmeyen kuruluşlar, Ek-4’te belirtilen Yurtdışından Yardım Alma Bildirimini doldurup mülki idare amirliğine bildirimde bulunurlar.

Başvuru formu ekinde bulunacak belgeler

Madde 20 – (Mülga: RG-23/1/2013-28537)(1)

 

BEŞİNCİ BÖLÜM

Uluslararası Faaliyetler

Türkiye’de kurulu vakıfların yurt dışı faaliyetleri

Madde 21 – (Mülga: RG-30/10/2011-28100)  

Yabancı vakıfların izin alma yükümlülüğü

Madde 22 –

(Değişik birinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Yabancı vakıflar, uluslararası alanda işbirliği yapılmasında yarar görülen hallerde, karşılıklı olmak koşulu ile Dışişleri Bakanlığının ve gerektiğinde ilgili diğer kurumların da görüşü alınmak suretiyle, Bakanlığın izniyle Türkiye’de faaliyette veya işbirliğinde bulunabilir, temsilcilik veya şube açabilir, üst kuruluşlar kurabilir, kurulmuş üst kuruluşlara katılabilir veya kurulmuş vakıflarla işbirliği yapabilirler.

Bu vakıflar, Medeni Kanun hükümlerine göre kurulan vakıflar hakkında uygulanan mevzuata tabidir.

Yabancı vakıfların başvurusu

Madde 23 –

(Değişik birinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Yabancı vakıflar, temsilcilik veya şube açma, üst kuruluş kurma, kurulan üst kuruluşlara katılma, kurulmuş vakıflarla işbirliği yapma ve Türkiye’de faaliyette bulunma ile ilgili başvurularını Bakanlığa (EK-6)’da belirtilen Yabancı Tüzel Kişilerin Türkiye’de Faaliyette Bulanabilmelerine İlişkin Başvuru Formu ve eklerini vererek yaparlar. Ayrıca, temsilcilik veya şube açma başvurularında EK-9/A’da, faaliyette veya işbirliğinde bulunma başvurularında ise EK-9/B’de bulunan örnek statüdeki bilgileri ihtiva eden ana statünün de verilmesi zorunludur.

İşbirliği yapma başvurusu, yabancı vakıf adına ülkemizde işbirliği yapılacak vakıf tarafından da gerçekleştirebilir. Başvuru, Bakanlığa doğrudan yapılabileceği gibi posta aracılığıyla da yapılabilir.

Yabancı vakıfların Türkiye’deki faaliyetleri ile ilgili olarak yeni başvurularında, daha önce verilen ve geçerliliğini koruyan belgeler bir daha istenmez.

Yabancı vakıf başvurularının incelenmesi ve izin

Madde 24 – 

Yabancı vakıfların Türkiye’deki faaliyetleriyle ilgili başvuru formu ve ekleri Bakanlıkça incelenir ve varsa eksiklikleri tamamlatılır.

Dışişleri Bakanlığının (Ek ibare: RG-9/7/2020-31180) ve gerektiğinde ilgili diğer kurumların da konu ile ilgili görüşü alındıktan sonra, Bakanlıkça gerekli değerlendirme yapılır ve değerlendirmenin olumlu olması halinde, iznin türü, kapsamı ve süresi de kararda belirtilir. Temsilcilik ve şube açma, üst kuruluş kurma veya üst kuruluşlara katılma durumlarında izin süresiz verilir. Başvuru sonuçlandıktan sonra, başvuru sahibine ve form ve ekleri ile birlikte de ilgili valiliğe on gün içinde bildirilir.

Süreli izinler azami beş yıldır. Ancak, Bakanlık sürenin yetersiz olması halinde bu süreyi uzatabilir. Süre uzatımı talebi, sürenin dolmasından en az üç ay önce ve gerekçeli bir yazı ile yapılır. Süre uzatımının değerlendirilmesi ve sonuç için yukarıda belirtilen usul uygulanır.

Yabancı vakıfların yıllık beyannameleri

Madde 25 – 

(Başlığı ile Birlikte Değişik: RG-9/7/2020-31180)

Kanunun 5 inci maddesi kapsamında faaliyet izni verilen yabancı vakıflar, her yılsonu itibariyle o yıl içerisindeki faaliyet ve harcamalarına ilişkin bu Yönetmeliğe ekli EK-8’de belirtilen beyannameyi takip eden yılın Nisan ayı sonuna kadar vermekle mükelleftirler. Bu beyanname yabancı vakıfların temsilcilikleri veya şubeleri tarafından kütük numarasının kayıtlı olduğu valiliğe, faaliyet veya işbirliği izni verilen yabancı vakıfların yetkilileri tarafından ise yerleşim yerinin bulunduğu valiliğe verilir. Faaliyet veya işbirliği izinleri yıl içerisinde sona eren yabancı vakıflar ise bu Yönetmeliğe ekli EK-8’de belirtilen beyannameyi izin süresi bitiminden itibaren iki ay içerisinde yerleşim yerinin bulunduğu valiliğe verirler. Bu beyannameler elektronik ortamda da verilebilir.

Bu beyannameyi vermekle yükümlü olanlar Türkiye’deki her türlü faaliyetlerine ilişkin yazılı ve görsel yayınlarının bir örneğini, istenmesi durumunda kütük numarasının kayıtlı olduğu mülki idare amirliğine gönderirler.

Yabancı derneklerin izin alma yükümlülüğü

Madde 26 –

(Değişik birinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Yabancı ülkelerde kurulmuş dernekler, Dışişleri Bakanlığının ve gerektiğinde ilgili diğer kurumların da görüşü alınmak suretiyle, Bakanlığın izniyle Türkiye’de faaliyette veya işbirliğinde bulunabilir, temsilcilik veya şube açabilir, dernek veya üst kuruluş kurabilir veya kurulmuş dernek veya üst kuruluşlara katılabilirler.

Yabancı dernekler, Türkiye’deki faaliyetlerinde derneklerin tabi olduğu mevzuat hükümlerine tabidir.

Yabancı derneklerin başvurusu

Madde 27 –

(Değişik birinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Yabancı dernekler, temsilcilik veya şube açma, dernek veya üst kuruluş kurma, kurulan dernek veya üst kuruluşlara katılma ve Türkiye’de faaliyette veya işbirliğinde bulunma ile ilgili başvurularını Bakanlığa (EK-6)’da belirtilen form ve eklerini vererek yaparlar. Ayrıca, temsilcilik veya şube açma başvurularında EK-9/A’da, faaliyette veya iş birliğinde bulunma başvurularında ise EK-9/B’de bulunan örnek statüdeki bilgileri ihtiva eden ana statünün de verilmesi zorunludur.

İşbirliği yapma başvuruları, yabancı dernek adına ülkemizde işbirliği yapılacak dernek tarafından da gerçekleştirebilir. Başvurular, Bakanlığa doğrudan yapılabileceği gibi posta aracılığıyla da yapılabilir.

Yabancı derneklerin Türkiye’deki faaliyetleri çerçevesinde daha önce verilmiş izinlerle ilgili olarak istenen belgelerin verilmesi gerektiğinde, yeni izin başvurusunda geçerliliğini koruyan belgeler istenmez.

Yabancı dernek başvurularının incelenmesi ve izin

Madde 28 – 

Yabancı derneklerin Türkiye’deki faaliyetleriyle ilgili başvuru formu ve ekleri Bakanlıkça incelenir, varsa eksiklikleri tamamlatılır.

Dışişleri Bakanlığının (Ek ibare: RG-9/7/2020-31180) ve gerektiğinde ilgili diğer kurumların da konu ile ilgili görüşü alındıktan sonra, Bakanlıkça gerekli değerlendirme yapılır ve değerlendirmenin olumlu olması halinde, iznin türü, kapsamı ve süresi de kararda belirtilir. Temsilcilik ve şube açma, dernek kurma veya derneklere üye olma, üst kuruluş kurma veya üst kuruluşlara katılma durumlarında izin süresiz verilir. Başvuru sonuçlandığında, başvuru sahibine ve form ve ekleri ile birlikte de ilgili valiliğe on gün içinde  bildirilir.

Süreli izinler azami beş yıldır. Ancak, Bakanlık sürenin yetersiz olması halinde bu süreyi uzatabilir. Süre uzatımı talebi, sürenin dolmasından en az üç ay önce ve gerekçeli bir yazı ile yapılır. Süre uzatımının değerlendirilmesi ve sonuç için yukarıda belirtilen usul uygulanır.

Yabancı derneklerin yıllık beyannameleri

Madde 29 – 

(Başlığı ile Birlikte Değişik: RG-9/7/2020-31180) Kanunun 5 inci maddesi kapsamında faaliyet izni verilen yabancı dernekler, her yılsonu itibariyle o yıl içerisindeki faaliyet ve harcamalarına ilişkin bu Yönetmeliğe ekli EK-8’de belirtilen beyannameyi takip eden yılın Nisan ayı sonuna kadar vermekle mükelleftirler. Bu beyanname yabancı derneklerin, temsilcilikleri veya şubeleri tarafından kütük numarasının kayıtlı olduğu valiliğe, faaliyet veya işbirliği izni verilen yabancı derneklerin yetkilileri tarafından ise yerleşim yerinin bulunduğu valiliğe verilir. Faaliyet veya işbirliği izinleri yıl içerisinde sona eren yabancı dernekler ise bu Yönetmeliğe ekli EK-8’de belirtilen beyannameyi izin süresi bitiminden itibaren iki ay içerisinde yerleşim yerinin bulunduğu valiliğe verirler. Bu beyannameler elektronik ortamda da verilebilir.

Bu beyannameyi vermekle yükümlü olanlar Türkiye’deki her türlü faaliyetlerine ilişkin yazılı ve görsel yayınlarının bir örneğini, istenmesi durumunda kütük numarasının kayıtlı olduğu mülki idare amirliğine gönderirler.

Kar amacı gütmeyen kuruluşlara uygulanacak hükümler

Madde 30 – 

Bu Yönetmelikte yabancı derneklere uygulanan hükümler, yurtdışında kurulu dernek ve vakıf dışındaki kar amacı gütmeyen kuruluşların ülkemizde yapacakları faaliyetler için de uygulanır.

ALTINCI BÖLÜM

Defterler ve Kayıtlar

Defter tutma esasları

Madde 31 –

(Değişik fıkra: RG-1/6/2012-28310) Dernekler işletme hesabı esasına göre defter tutarlar. Ancak, kamu yararına çalışma statüsü bulunan dernekler ile yıllık brüt gelirleri (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) beş yüz bin Türk Lirasını aşan dernekler takip eden hesap döneminden başlayarak bilanço esasına göre defter tutarlar.

(Ek fıkra: RG-30/10/2011-28100) Şubesi bulunan derneklerin bilânço esasına göre defter tutmaları halinde, birinci fıkrada belirtilen hadlere bakılmaksızın, bu derneklerin şubeleri de bilânço esasına göre defter tutarlar. Her halde dernekler ile şubelerinin aynı esasta defter tutmaları zorunludur.

İşletme hesabı esasına göre defter tutan dernekler, yukarıda belirtilen hadde bağlı kalmaksızın yönetim kurulu kararı ile bilanço esasına göre defter tutabilirler.

Bilanço esasına geçen dernekler, üst üste iki hesap döneminde yukarıda belirtilen haddin altına düşerlerse, takip eden yıldan itibaren işletme hesabı esasına dönebilirler.

Ticari işletmesi bulunan dernekler, ticari işletmeleri için, ayrıca Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre defter tutarlar.

Tutulacak defterler

Madde 32 –

(Değişik: RG-9/7/2020-31180)

Dernekler aşağıda yazılı defterleri tutarlar.

a) İşletme hesabı esasında tutulacak defterler ve uyulacak esaslar aşağıdaki gibidir:

1) Karar Defteri: Yönetim Kurulu kararları tarih ve numara sırasıyla bu deftere yazılır ve kararların altı toplantıya katılan üyelerce imzalanır.

2) Üye Kayıt Defteri: Derneğe üye olarak girenlerin kimlik bilgileri, derneğe giriş ve çıkış tarihleri bu deftere işlenir. Üyelerin ödedikleri giriş ve yıllık aidat miktarları bu deftere işlenebilir.

3) Evrak Kayıt Defteri: Gelen ve giden evraklar, tarih ve sıra numarası ile bu deftere kaydedilir. Gelen evrakın asılları ve giden evrakın kopyaları dosyalanır. Elektronik posta yoluyla gelen veya giden evraklar çıktısı alınmak suretiyle saklanır.

4) İşletme Hesabı Defteri: Dernek adına alınan gelirler ve yapılan giderler açık ve düzenli olarak bu deftere işlenir.

b) Bilanço esasında tutulacak defterler ve uyulacak esaslar aşağıdaki gibidir:

1) (a) bendinin 1 inci, 2 nci, 3 üncü alt bentlerinde kayıtlı defterleri bilanço esasında defter tutan dernekler de tutarlar.

2) Yevmiye Defteri ve Büyük Defter: Bu defterlerin tutulma usulü ile kayıt şekli Vergi Usul Kanunu ile bu Kanunun Hazine ve Maliye Bakanlığına verdiği yetkiye istinaden yayımlanan Muhasebe Sistemi Uygulama Genel Tebliğleri esaslarına göre yapılır.

Yukarıda sayılan defterlerden yevmiye defteri, büyük defter ve tutulması durumunda envanter defteri bu Yönetmelik hükümlerine aykırı olmamak şartı ile elektronik ortamda tutulmalarına ilişkin Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Ticaret Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde, diğer defterler ise Bakanlıkça oluşturulan veya izin verilen yazılımlar kullanılarak elektronik ortamda da tutulabilir.

Kayıt usulü

Madde 33 – 

Bu Yönetmeliğe göre tutulacak defter ve kayıtların Türkçe olması zorunludur. Defterler mürekkepli kalemle yazılır.

Defterler bilgisayar ortamında da tutulabilir. Ancak form veya sürekli form şeklinde tutulacak defterler, kullanılmaya başlanmadan önce her bir sayfasına numara verilerek ve onaylatılarak kullanılabilir. Onaylı sayfalar kullanıldıktan sonra defter haline getirilerek muhafaza edilir.

Yevmiye defteri maddelerinde yapılan yanlışlar ancak muhasebe kurallarına göre düzeltilebilir. Diğer defter ve kayıtlara rakam ve yazılar yanlış yazıldığı takdirde düzeltmeler ancak yanlış rakam ve yazı okunacak şekilde çizilmek, üst veya yan tarafına veya ilgili bulunduğu hesaba doğrusu yazılmak suretiyle yapılabilir. Yanlış rakam ve yazının çizilmesi halinde, bu rakam ve yazıyı çizen tarafından paraflanır.

Defterlere geçirilen bir kayıt; kazımak, çizmek veya silmek suretiyle okunamaz hale getirilemez.

Karar defterinin sayfa sonunda imza için bırakılan bölümü hariç defterlerin satırları, çizilmeksizin boş bırakılamaz ve atlanamaz. Ciltli defterlerde, defter sayfaları ciltten koparılamaz. Tasdikli form veya sürekli form yapraklarının sırası bozulamaz ve bunlar yırtılamaz.

Derneklere ait belgeler, kaydedildikleri defterdeki kayıt sırasına uygun olarak numaralandırılır ve dosyalanarak saklanır.

Kayıt zamanı

Madde 34 – 

İşlemler, defterlere günlük olarak kaydedilir. Ancak, gelir ve gider kayıtları;

a) İşlemlerin, işin hacmine ve gereklerine uygun olarak muhasebe düzeni ve güvenliğini bozmayacak bir süre içinde kaydedilmesi şarttır. Bu gibi kayıtlar on günden fazla geciktirilmez.

b) Kayıtlarını devamlı olarak muhasebe fişleri ve bordro gibi yetkili amirlerin imza ve parafını taşıyan belgelere dayanarak tutan derneklerde, işlemlerin bunlara kaydedilmesi, deftere işlenmesi hükmündedir. Ancak bu kayıtlar, işlemlerin esas defterlere kırkbeş günden daha geç intikal ettirilmesine imkan vermez. Dernek defterlerinin denetim amacıyla istenmesi halinde, kırkbeş günlük sürenin dolması beklenmeden kayıtların işlenmesi zorunludur.

Hesap dönemi

Madde 35 – 

Derneklerde hesap dönemi bir takvim yılıdır. Hesap dönemi 1 ocakta başlar ve 31 aralıkta sona erer. Yeni kurulan derneklerde hesap dönemi kuruluş tarihinde başlar ve 31 aralıkta sona erer.

(Ek fıkra: RG-16/3/2018-30362) Talepte bulunmaları halinde, Spor Genel Müdürlüğünce tescil edilmiş spor kulüplerinin (vergi kanunları uyarınca defter tutma yükümlülüğü bulunan iktisadi işletmeleri hariç) farklı tarihleri kapsayan hesap dönemini kullanmalarına İçişleri Bakanlığınca izin verilebilir.

Defterlerin tasdiki

Madde 36 –

(Değişik: RG-9/7/2020-31180)

Bu Yönetmelikte yazılı defterleri kullanacak dernekler, elektronik ortamda tutulacak defterler hariç olmak üzere, bunları kullanmaya başlamadan önce il müdürlüğüne veya notere tasdik ettirirler. Bu defterlerin kullanılmasına sayfaları bitene kadar devam edilir ve defterlerin ara tasdiki yapılmaz. Ancak, Yevmiye Defteri kullanılacağı yıldan önce gelen son ayda, her yıl yeniden tasdik ettirilir. Büyük Defterin onaylatılması zorunlu değildir.

Tasdik edilen her defter için ayrı bir tasdik numarası verilir. Derneğin adı, kütük numarası, yerleşim yeri, defterin türü, defterin kaç sayfadan ibaret olduğu, tasdik tarihi, tasdik numarası, tasdiki yapan makamın resmi mühür ve imzasını içeren ve şekli (EK-11)’de belirtilen, elektronik ortamda tutulan Tasdik Şerhi Formu doldurulup defterin ilk sayfasına yapıştırılarak köşeleri tasdiki yapan makam tarafından mühürlenir. Defterin son sayfası, defterin kaç sayfadan ibaret olduğu, tasdik tarihi ve numarası belirtilerek tasdik makamı tarafından mühürlenir ve imzalanır.

Defterlerin her sayfası sıra numarasıyla teselsül edip etmediği kontrol edilerek mühürlenir.

İl müdürlüğü, tasdikini yaptığı defterlere ilişkin bilgileri elektronik ortamda tutulan, örneği EK-12’de yer alan Tasdik Defterine kaydeder.

Tasdik defteri

Madde 37 – (Mülga: RG-9/7/2020-31180)  

Gelir ve gider belgeleri

MADDE 38 –

(Değişik: RG-23/1/2013-28537)(1)

Dernek gelirleri alındı belgesi ile tahsil edilir. Dernek gelirlerinin bankalar aracılığı ile tahsili halinde banka tarafından düzenlenen dekont veya hesap özeti gibi belgeler alındı belgesi yerine geçer.

Dernek giderleri ise fatura, perakende satış fişi, serbest meslek makbuzu gibi harcama belgeleri ile yapılır. Ancak, 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 94 üncü maddesi kapsamında bulunan ödemeler için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre gider pusulası düzenlenir. Bu kapsamda da bulunmayan ödemeler için Ek-13’te yer alan Gider Makbuzu veya banka dekontu gibi belgeler harcama belgesi olarak kullanılır.

Dernekler tarafından kişi, kurum veya kuruluşlara yapılacak bedelsiz mal ve hizmet teslimleri Ek-14’te yer alan Ayni Yardım Teslim Belgesi ile yapılır. Kişi, kurum veya kuruluşlar tarafından derneklere yapılacak bedelsiz mal ve hizmet teslimleri ise Ek-15’te yer alan Ayni Bağış Alındı Belgesi ile kabul edilir.

Bu belgeler; Ek-13, Ek-14 ve Ek-15’te gösterilen biçim ve ebatta, müteselsil seri ve sıra numarası taşıyan, kendinden karbonlu elli asıl ve elli koçan yaprağından meydana gelen ciltler veya elektronik sistemler ve yazı makineleri aracılığıyla yazdırılacak form veya sürekli form şeklinde, dernekler tarafından bastırılır. Form veya sürekli form şeklinde bastırılacak belgelerin, belirtilen nitelikte olması zorunludur. (Ek cümle: RG-9/7/2020-31180) Ayni bağış alındı belgeleri (EK-15)’de belirtilen bilgileri içermek koşuluyla Bakanlıkça oluşturulan veya izin verilen yazılımlar kullanılarak elektronik ortamda da düzenlenebilir. Düzenlenen bu belgeler Genel Müdürlüğün elektronik sisteminde muhafaza edilir.

Bastırılan belgelerin adedi ile seri ve sıra numaralarının, onbeş gün içinde basımevleri tarafından mülki idare amirliğine bildirilmesi zorunludur. (Ek cümle: RG-9/7/2020-31180) Bu bildirim Dernekler Bilgi Sistemi (DERBİS) üzerinden elektronik ortamda da yapılabilir.

Saklama süresi

Madde 39 – 

Defterler hariç olmak üzere, dernekler tarafından kullanılan alındı belgeleri, harcama belgeleri ve diğer belgeler özel kanunlarda belirtilen süreler saklı kalmak üzere, kaydedildikleri defterlerdeki sayı ve tarih düzenine uygun olarak 5 yıl süreyle saklanır.

İşletme hesabı tablosu

Madde 40 – 

İşletme hesabı esasına göre kayıt tutan dernekler yıl sonlarında (31 aralık) (EK- 16)’da gösterilen biçimde “İşletme Hesabı Tablosu” düzenlerler.

Bilanço esasına göre raporlama

Madde 41 – 

Bilanço esasına göre defter tutan derneklerin yıl sonlarında (31 aralık), (Ek ibare: RG-9/7/2020-31180) Hazine ve Maliye Bakanlığınca yayımlanan Muhasebe Sistemi Uygulama Genel Tebliğlerini esas alarak bilanço ve gelir tablosunu düzenlemeleri yeterlidir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Gelir ve Gider Usulü

Alındı belgelerinin biçimi

Madde 42 – 

Dernek gelirlerinin tahsilinde kullanılacak Alındı Belgeleri (EK- 17)’de gösterilen biçim ve ebatta yönetim kurulu kararıyla bastırılır. Alındı belgeleri, müteselsil seri ve sıra numarası taşıyan kendinden karbonlu elli asıl ve elli koçan yaprağından meydana gelen ciltler veya elektronik sistemler ve yazı makineleri aracılığıyla yazdırılan form veya sürekli kayıt formu şeklinde tertip edilir. Form veya sürekli form şeklinde bastırılacak alındı belgelerinin, belirtilen nitelikte olması zorunludur. Alındı belgesi ciltlerinin koçan kısmı iki suret olarak bastırılabilir. Ancak, koçan yaprağının bir suretinin cilt koçanında, diğerinin ise muhasebe evrakları arasında düzenli olarak saklanması zorunludur.

(Ek fıkra: RG-9/7/2020-31180) Alındı belgeleri (EK-17)’de belirtilen bilgileri içermek koşuluyla Bakanlıkça oluşturulan veya izin verilen yazılımlar kullanılarak elektronik ortamda da düzenlenebilir. Düzenlenen bu belgeler Genel Müdürlüğün elektronik sisteminde muhafaza edilir.

Alındı belgelerinin bastırılması ve kontrolü  

Madde 43 – 

Bastırılan alındı belgelerinin seri ve sıra numaraları ile diğer baskı işlerinde kusur bulunup bulunmadığı, sayman üyece kontrol edilir. Kontrolde hatalı olduğu ortaya çıkan cilt veya formlar geri verilerek aynı miktarda yenisi bastırılır. Alındı belgeleri, matbaadan sayman üye tarafından bir tutanak ile teslim alınır.

Bastırılan alındı belgesi ciltleri veya elektronik sistemler ve yazı makineleri aracılığıyla yazdırılması için bastırılan formların adedi ile seri ve sıra numaralarının, onbeş gün içinde basımevleri tarafından mülki idare amirliğine bildirilmesi zorunludur. (Ek cümle: RG-9/7/2020-31180) Bu bildirim Dernekler Bilgi Sistemi (DERBİS) üzerinden elektronik ortamda da yapılabilir.

(Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Sivil toplumla ilişkiler birimleri; basımevleri tarafından bildirilen alındı belgeleri ile ilgili bilgileri kontrol eder ve ilgili dernek ve basımevinin adını, alındı belgesi ciltlerinin adedini, başlangıç ve bitiş numaraları ile seri numaralarını Alındı Belgesi Ciltleri Takip Defterinin (EK- 18) bir satırına kaydeder.

Form veya sürekli form şeklinde bastırılan alındı belgeleri de başlangıç ve bitiş numaraları elli asıl ve elli koçan yaprağını ihtiva edecek şekilde gruplandırılarak yukarıda belirtilen usule göre kaydedilir.

(Değişik fıkra: RG-23/1/2013-28537)(1) Alındı Belgesi Ciltleri Takip Defteri elektronik ortamda tutulur. (Mülga cümle: RG-9/7/2020-31180) (…)

Alındı belgelerinin saklanması (Değişik başlık: RG-9/7/2020-31180)

Madde 44 –

(Değişik birinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Bastırılan alındı belgeleri matbaadan dernek saymanınca tutanakla teslim alınır. Dernek saymanı bu alındı belgelerinin dernek adına para toplama yetkili kişilere tesliminden, boş ve kullanılmış alındı belgelerinin saklanmasından sorumludur. Alındı belgelerinin, eski ve yeni saymanlar arasında tutanakla devir teslimi yapılır.

(Mülga ikinci fıkra: RG-9/7/2020-31180)

Tamamı kullanılmadığı halde herhangi bir nedenle iade edilen alındı belgelerinin kullanılmayan yaprakları tespit edilerek sayman ve iade eden kişi tarafından tutanak altına alınır.  Bu şekilde iade edilen alındı belgesi ciltleri, gelir tahsil edecek başka bir kişiye verilebilir veya yaprakları üzerine büyük harflerle ve görünebilecek şekilde iptal yazılarak bir daha kullanılmaz.

Form veya sürekli form şeklinde bastırılan alındı belgeleri de başlangıç ve bitiş numaraları elli asıl ve elli koçan yaprağını ihtiva edecek şekilde gruplandırılarak yukarıda belirtilen usule göre kaydedilir ve kullanılır.

(Mülga fıkra: RG-23/1/2013-28537)(1)

Alındı belgelerinin kullanımı

Madde 45 – 

Alındı belgeleri, gelir tahsil etme görev ve yetkisine sahip bulunanlara, sayman üyelerce imza karşılığı verilir ve kullanıldıktan sonra imza karşılığı geri alınır. (Mülga cümle: RG-9/7/2020-31180) (…)

Alındı belgeleri, sabit boyalı sert veya sivri uçlu tükenmez kalemle okunaklı bir biçimde silintisiz ve kazıntısız olarak doldurulur. Ödemede bulunana asıl yaprak koparılarak verilir, koçan kısmı ciltte bırakılır. Düzenleme sırasında hata yapılırsa, hatalı belge yaprağı ödemede bulunana verilmez. Asıl ve koçan yaprakların üzerine “İPTAL” ibaresi yazılıp her ikisi koparılmadan ciltte bırakılır.

Form şeklinde bastırılan alındı belgeleri, elektronik sistemler aracılığıyla doldurulduktan sonra aslı ödemede bulunana verilir; sureti dosyasında muhafaza edilir.

(Ek fıkra: RG-9/7/2020-31180) Bu Yönetmelikte öngörülen alındı ve harcama belgeleri; Yönetmelik ekindeki örneklerinde gösterilen belgelerdeki tüm bilgilerin eksiksiz doldurulması ve ilgili kişilerce imzalanması suretiyle düzenlenir.

Yetki belgesi

MADDE 46 –

(Değişik madde: RG-23/1/2013-28537)(1)

Yönetim kurulu asıl üyeleri hariç, dernek adına gelir tahsil edecek kişi veya kişiler, yetki süresi de belirtilmek suretiyle, yönetim kurulu kararı ile tespit edilir. Gelir tahsil edecek kişilerin açık kimliği, imzası ve fotoğraflarını ihtiva eden ve Ek-19’da yer alan Yetki Belgesi dernek tarafından iki nüsha olarak düzenlenerek, dernek yönetim kurulu başkanınca onaylanır. Yönetim kurulu asıl üyeleri yetki belgesi olmadan gelir tahsil edebilir.

Yetki belgelerinin süresi yönetim kurulu tarafından en çok bir yıl olarak belirlenir. Süresi biten yetki belgeleri birinci fıkraya göre yenilenir. Yetki belgesinin süresinin bitmesi veya adına yetki belgesi düzenlenen kişinin görevinden ayrılması, ölümü, işine veya görevine son verilmesi, derneğin kendiliğinden dağıldığının tespit edilmesi veya fesih edilmesi gibi hallerde, verilmiş olan yetki belgelerinin dernek yönetim kuruluna bir hafta içinde teslimi zorunludur. Ayrıca, gelir toplama yetkisi yönetim kurulu kararı ile her zaman iptal edilebilir.  

Gelirlerin teslim edilmesi

Madde 47 –

(Değişik birinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Dernek adına gelir tahsil etmekle yetkili olan kişiler, tahsil ettikleri paraları otuz gün içerisinde dernek saymanına teslim ederler veya derneğin banka hesabına yatırırlar. Ancak, tahsilatı 5.000 Türk Lirasını geçenler, otuz günlük süreyi beklemeksizin tahsil ettikleri parayı en geç iki iş günü içinde derneğin banka hesabına yatırırlar.

Dernek kasasında bulundurulabilecek para miktarı, ihtiyaçlar dikkate alınarak yönetim kurulunca belirlenir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Kamu Yararına Çalışan Derneklerden Sayılma

Kamu yararına çalışan dernek sayılma

Madde 48 – 

Kamu yararına çalışan dernekler, (Ek ibare: RG-9/7/2020-31180) Hazine ve Maliye Bakanlığının ve varsa ilgili bakanlıkların görüşü üzerine, Bakanlığın teklifi ve (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Cumhurbaşkanı kararıyla tespit edilir.

Kamu yararı için aranacak şartlar

Madde 49 – 

Kamu yararına çalışan derneklerden sayılmak için derneğin;

a) En az bir yıldan beri faaliyette bulunması,

b) Son bir yıl içindeki, (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) 200.000 Türk Lirasını geçen alım ve satım işlemlerinin rekabet koşullarına uygun yapılması,

c) Amacı ve gerçekleştirdiği faaliyetlerin, üyelerinin dışında (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) yerel, ulusal veya uluslararası düzeyde toplumun ihtiyaç ve sorunlarına yönelik çözümler üretecek ve toplumsal gelişmeye katkı sağlayacak nitelikte olması,

d) Yıl içinde elde ettiği gelirin en az yarısının bu amaçla harcanması,

e) Sahip olduğu mal varlığının ve yıllık gelirinin tüzüğünde belirtilen amacı gerçekleştirecek düzeyde olması gerekir.

Bu durum, Bakanlık dernekler denetçileri tarafından düzenlenen rapor ile tespit ettirilebilir. Bu nitelikleri taşımadığı tespit edilen dernekler, kamu yararı kararı için, bu tespitin yapıldığı tarihten itibaren üç yıl geçmeden önce yeniden başvuramaz. 

Başvuru ve istenen belgeler

Madde 50 –

(Değişik: RG-30/10/2011-28100)

Kamu yararına çalışan derneklerden sayılmak isteyen dernekler, aşağıda belirtilen ekler ile birlikte başvurularını mülki idare amirliğine yaparlar.

a) Derneğin kamu yararı yönünden; faaliyeti, yaptığı hizmetler ve gelecekte yapılması düşünülen işler hakkındaki raporu,

b) Derneğin taşınır ve taşınmaz mallarının listesi,

c) Kamu yararına çalışan derneklerden sayılması için yönetim kurulunun aldığı karar örneği.

Başvurunun değerlendirilmesi

Madde 51 –

(Değişik cümle: RG-30/10/2011-28100) Kamu yararına çalışan derneklerden sayılma istekleri, valilik görüşü ile birlikte bir ay içinde Bakanlığa gönderilir. Valilik görüşünde derneğin amacının ve faaliyetlerinin topluma yararlı sonuçlar verecek nitelikte ve ölçüde olup olmadığı ve kamu yararına çalışan derneklerden sayılıp sayılamayacağı açıkça belirtilir.

İlgili bakanlıkların ve (Ek ibare: RG-9/7/2020-31180) Hazine ve Maliye Bakanlığının da görüşü alındıktan sonra, Bakanlığın teklifi ve (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Cumhurbaşkanı kararı ile dernek, kamu yararına çalışan derneklerden sayılır.

(Değişik üçüncü fıkra: RG-9/7/2020-31180) Kamu yararına çalışan derneklerden sayılmaya ilişkin karar Bakanlıkça ilgili valiliğe bildirilir ve valilik tarafından başvuru sahiplerine tebliğ edilir.

Kamu yararına çalışan dernek statüsünün kaybedilmesi

Madde 52 – 

Kamu yararına çalışan derneklerin, denetimler sonunda bu niteliklerini kaybettiği anlaşılırsa; (Ek ibare: RG-9/7/2020-31180) Hazine ve Maliye Bakanlığının ve varsa ilgili bakanlıkların görüşü alınarak, Bakanlığın teklifi ve (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Cumhurbaşkanı kararıyla haklarında alınan kamu yararına çalışan derneklerden sayılma kararı iptal edilir. Sonuç, Bakanlıkça ilgili valiliğe bildirilir ve valilik tarafından da ilgili derneğe (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) tebliğ edilir.

 

DOKUZUNCU BÖLÜM

İzinle Kullanılacak Kelimeler

İzin alma

Madde 53 – 

Dernek adlarında; Türk, Türkiye, Milli, Cumhuriyet, Atatürk, Mustafa Kemal kelimeleri ile bunların baş ve sonlarına getirilen eklerle oluşturulan kelimeler, ilgili bakanlıkların görüşü alınmak suretiyle Bakanlığın izni ile kullanılabilir.

(Değişik ikinci fıkra: RG-23/1/2013-28537)(1) İzin almak için başvuracak derneklerde aşağıdaki şartlar aranır:

a) En az bir yıldan beri faaliyette bulunması,

b) Amacı ve bu amacı gerçekleştirmek için giriştiği faaliyetler ve yaptığı hizmetler ile gelecekte yapılması düşünülen işlerin; üyelerinin dışında topluma yararlı sonuçlar verecek nitelikte olması,

c) Benzer amaçlı dernekler arasında en çok üyeye sahip olması,

ç) Son üç yıl içinde, kendi üyeleri dışında ulusal veya uluslararası alanda yaptığı en az üç proje veya faaliyetini belgelendirmesi,

d) Yerleşim yerinin bulunduğu il dışında, en az üç ilde şube veya temsilciliğinin bulunması,

e) Bu konuda genel kurulunda karar almış olması.

Başvuru

Madde 54 – 

İzin için başvuracak dernekler, aşağıda belirtilen belgelerle birlikte başvurularını (Mülga ibare: RG-30/10/2011-28100) (…) mülki idare amirliğine yaparlar.

a) (Mülga: RG-30/10/2011-28100)

b) Dernek üye listesi,

c) Derneğin faaliyetleri, yaptığı hizmetler ve gelecekte yapılması düşünülen işler hakkında rapor,

d) İzne tabi kelimelerin kullanılması için genel kurulun aldığı karar örneği.

İzin

Madde 55 –

(Değişik fıkra: RG-30/10/2011-28100) İlgili valilik, taleple ilgili gerekli araştırmayı yaptıktan sonra, izin talebini valilik görüşü ile birlikte bir ay içinde Bakanlığa gönderir.

Bakanlık, gerekli incelemeyi yaparak, gerektiğinde ilgili bakanlıkların da görüşünü aldıktan sonra başvuruyu karara bağlar. Sonuç, Bakanlıkça ilgili valiliğe bildirilir ve valilik tarafından da ilgili derneğe bilgi verilir.

 

ONUNCU BÖLÜM

Lokaller

Lokal

Madde 56 – 

Lokal, dernek üyelerinin soysal ihtiyaçlarını karşılamak üzere mülki idare amirinin izniyle açılan tesistir. Dernekler, başka bir dernek, gerçek veya tüzel kişi ile ortaklaşa lokal açmaz. Federasyon ve konfederasyonlar hariç, lokal açabilmesi için derneğin en az bir yıldan beri faaliyette bulunması şarttır. Çocuk dernekleri lokal açamaz.

Lokal açılamayacak yerler

Madde 57 – 

Aşağıda belirtilen yerlerde lokal açılmasına izin verilmez:

a) Silah fabrika ve imalathaneleri, patlayıcı, parlayıcı ve yanıcı gibi tehlikeli maddeler üretilen, satılan, kullanılan ve depolanan yerler ile gaz dolum tesislerinde,

b) (Değişik: RG-9/7/2020-31180) İbadethanelerde,,

c) Okul öncesi eğitim, ilk ve orta öğretim resmi ve özel okul binaları ile özel eğitime muhtaç bireylerin devam ettikleri öğretim kurumlarına (Ek ibare: RG-9/7/2020-31180) ve ibadethanelere yüz metreden yakın mesafe içinde,

d) İlk ve orta öğretim öğrencilerinin devam ettiği kurs, dershane ve bu öğrencilerin kaldığı öğrenci yurtlarının bulunduğu binalarda,

e) İtfaiye, ambulans gibi müdahale ve yardım hizmetlerinin kolaylıkla ulaşamayacağı yerlerde,

e) Binaların ortak kullanılan bağımsız bölümlerinde,

g) Genel güvenlik ve asayişin korunması yönünden sakıncalı olan yerlerde,

h) Sabit veya seyyar olarak kullanılan kara, deniz, hava ve her çeşit taşıma araçlarında.

Derneğin yerleşim yerinin bulunduğu binada dernek lokali açılabilir. Ancak, dernek lokali olarak açılan yerin iç kapı girişinin diğer bağımsız bölüm veya oda ve benzeri gibi bölümlerden ayrı olması ve bunlara açılan kapılarının bulunmaması zorunludur.

Başvuru

Madde 58 – 

İl merkezlerinde açılacak lokaller için valiliğe, büyükşehir belediyesi sınırları içinde kalan ilçeler dahil olmak üzere diğer ilçelerde açılacak lokaller için kaymakamlığa (Mülga ibare: RG-9/7/2020-31180) (…) başvurulur. Başvurulara aşağıda belirtilen belgeler eklenir.

a) Lokal açılması konusunda alınmış yönetim kurulu kararının örneği,

b) (Değişik: RG-30/10/2011-28100) Lokal olarak açılacak yerin mülk sahibi veya kiracısı olduğuna, ana gayrimenkulün mesken, iş veya ticaret yeri olduğuna, belediye ve mücavir alan sınırları içinde bulunup bulunmadığına dair dernek başkanı tarafından imzalanmış (Mülga ibare: RG-9/7/2020-31180) (…) beyan,

c) Ana gayrimenkulun tapu kayıtlarında mesken olarak görünen yerler için kat maliklerinin oy birliği ile aldıkları kararın örneği, mesken ve işyerinin birlikte yer aldığı binalarda mesken sahiplerinin tamamının onayı ve işyeri sahiplerinin oy çokluğu ile aldıkları kararın örneği, iş hanlarında ise yönetim kurulu kararı örneği,

d) Derneklerin; belediye ve mücavir alanlar içinde açacakları lokaller için yapı kullanma (iskan) izin belgesi, bu belgenin bulunmadığı durumlarda ise ilgili belediyeden alınacak söz konusu yerin lokal olarak kullanılmasında sakınca olmadığına dair belge; bu alanlar dışındaki lokaller için (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) çevre ve şehircilik müdürlüklerinden alınacak lokal olarak kullanılmasında sakınca olmadığına dair belge.

Belgeleri eksik olan veya mevzuata uygun olmayan başvurular değerlendirmeye alınmaz ve eksikliklerin tamamlanması için otuz günlük ek süre tanınır. Bu süre sonunda eksikliklerin tamamlanmaması halinde başvuru işlemden kaldırılır.

Lokal olarak açılan yerin yerleşim yerinin değiştirilmesi halinde yukarıda sayılan işlemler tekrar edilir.

İzin

Madde 59 – 

İl merkezlerinde açılacak lokallerin iş ve işlemleri (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) il müdürlüklerince, diğer ilçelerde açılacak lokallerin iş ve işlemleri ilçe (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimlerince yürütülür. Büyükşehir belediyesi sınırları içinde kalan ilçelerde ise bu görevler, kaymakamlık yazı işleri müdürlüklerince yerine getirilir. Lokal olarak açılacak yerin ve bulunduğu binanın fenni ve yangın güvenliği ile toplum sağlığı ve çevre bakımından belediyece, genel güvenlik ve asayişin korunması yönünden kolluk kuvvetlerince incelenmesi istenir. Gerek görülen hallerde, ayrıca ilgili diğer kurum ve kuruluşlardan inceleme yapılması istenebilir.

Başvuru belgeleri ve inceleme sonuçları olumlu olan derneklere, mülki idare amirince lokal açma ve işletme izni verilir. Lokal açma ve işletme belgesinde çalışma şartları belirtir.  İki nüsha olarak düzenlenen Lokal Açma ve İşletme İzin Belgesinin (EK- 20) bir örneği ilgili derneğe verilir; diğer örneği derneğin (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) il müdürlüğündeki dosyasında saklanır.

Lokalin hangi derneğe ait olduğunun belirtildiği en az 50×75 cm ebadında “……..Derneği Lokali” ibaresinin yazılı olduğu levha ile en az 20×30 cm ebadında “Üye olmayan giremez” ibaresinin yazılı olduğu levhanın, dışarıdan ilk bakışta görülebilecek bir yere asılması zorunludur.

Lokal açma ve işletme belgesi düzenlendikten sonra onbeş gün içinde (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimlerince; kolluk amirliği, belediye, alkollü içki kullanılmasına izin verilenler için tekel idaresi, çevre müdürlükleri ile derneğin bağlı bulunduğu vergi dairesine lokalin açıldığı bildirilir.  Kolluk kuvvetleri bu bilgilere istinaden izinsiz açılan lokalleri men eder.

Sorumlu müdür

Madde 60 – 

Her dernek lokaline, yönetim kurulu kararıyla sorumlu bir müdür tayin edilerek mülki idare amirine bildirilir. Sorumlu müdür, dernek lokalinin mevzuata ve ruhsata uygun olarak işletilmesinden sorumludur. Sorumlu müdür değişikliği, onbeş gün içinde mülki idare amirliğine bildirilir.

Lokal müdürü yönetim kurulu kararıyla ücretli veya fahri olarak görevlendirilir. Bunların dernek üyesi olması şart değildir. Lokalin işletmesi, dernek tarafından görevlendirilen bir lokal müdürünün sorumluluğunda müstecire de yaptırılabilir.

Alkollü içki kullanılması ve canlı müzik yayını (Değişik madde başlığı: RG-23/1/2013-28537)(1)

Madde 61 –

(Değişik fıkra: RG-23/1/2013-28537)(1) Dernek lokallerinde alkollü içki kullanılması mülki idare amirinin iznine bağlıdır. Ancak, alkollü içki izni verilebilmesi için dernek lokalinin içkili yer bölgesi içinde bulunması zorunludur. Yetkili mercilerden alkollü içki satış belgesi alamayan veya bu belgesi iptal edilmiş derneklerin lokallerinde alkollü içki verilemez ve alkollü içki kullanılamaz.

Gençlik, spor veya gençlik ve spor kulüplerinin sosyal amaçlı tesisleri ile lokallerinde alkollü içki kullanılmasına izin verilmez.

Alkollü içki kullanılmasına izin verilen lokallerde içki servisi, ancak izin verilen lokal içinde yapılabilir. Lokalin etrafında,  yol kenarlarında veya yaya kaldırımlarında masa konularak veya ayakta içki servisi yapılamaz.

(Ek fıkra: RG-23/1/2013-28537)(1) Dernek lokallerinde, halkın huzur ve sükûnu ile kamu istirahatı açısından sakınca bulunmaması kaydıyla yapılacak ölçüm ve kontrolü müteakip, mülki idare amirinin kararıyla canlı müzik izni verilir. Canlı müzik lokal açma ve işletme izin belgesine işlenmez. Ancak, görevliler sorduğu zaman gösterilebilecek şekilde işyerinde bulundurulur.

(Ek fıkra: RG-23/1/2013-28537)(1) Canlı müzik izni verilen yerlerde, belirlenen saatler dışında ve ilgili mevzuatta belirtilen ses seviyelerinin üstünde halkın huzur ve sükûnunu bozacak şekilde yayın yapılması durumunda izin iptal edilir. Bu hususlar, canlı müzik izni verilirken derneğe tebliğ edilir.

(Ek fıkra: RG-23/1/2013-28537)(1) Dernek yöneticileri veya 60 ıncı maddede belirtilen sorumlu müdürler, canlı olarak veya elektronik cihazlarla yapılan müzik yayınının tespit edilen saatleri aşmamasını ve gerekli ikaz levhalarının asılmasını sağlar.

Lokallerde çalışacak kişiler

Madde 62 – 

Alkollü içki kullanılmasına izin verilen lokallerde 18 yaşından küçükler çalıştırılamaz. Lokallerde çalışanlar için dernek yönetim kurulu başkanının imzasını taşıyan bir kimlik belgesi düzenlenir. Çalışanlar lokalde bulundukları sürece bu kimliği ilk bakışta görülebilecek şekilde üzerlerinde taşımak zorundadırlar.

Lokal yönergesi

Madde 63 – 

Dernek lokalleri, yönetim kurullarınca bu Yönetmelikte belirtilen esas ve usullere uygun olarak hazırlanan yönergeye göre işletilir. Lokal yönergesinde aşağıda gösterilen hususların belirtilmesi zorunludur.

a) Lokalin çalışma şartları,

b) Lokal müdürünün görev ve yetkileri,

c) Dernek lokalinde yapılacak faaliyetler ve verilecek hizmetler,

d) Dernek üyelerinin ve misafirlerin lokalden yararlanma şekilleri,

e) Lokalde alkollü içki kullanılıp kullanılmayacağı, kullanılacaksa şart ve şekilleri,

f) Lokalin konferans, seminer, yemek, nişan, düğün ve benzeri toplantılar için dernek üyelerine tahsis edilme şekil ve şartları.

Lokalden yararlanma

Madde 64 – 

Lokalden yararlanacak üyelere, dernek üyeliğine kabul kararının tarih ve sayısı ile dernek başkanının imzası bulunan lokal kimlik kartı verilir. Üyeler lokalde bulundukları sürece bu kimliği üzerlerinde taşımak ve denetimler sırasında bu kartı göstermek zorundadırlar.

Lokale o derneğin üyesi olmayanlar giremez. Ancak, üyelerin beraberindeki misafirleri lokallere kabul edilebilir. Misafirler lokalde bulundukları sürece, misafir kartlarını ilk bakışta görülecek şekilde üzerlerinde taşımak zorundadırlar.

Lokallerin denetimi

Madde 65 – 

Mülki idare amiri, dernek lokallerinin, açma ve işletme belgesinde belirtilen şartlara göre işletilip işletilmediğini denetletebilir. Lokallerin denetimi, (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimleri ve kolluk kuvvetlerince birlikte yapılır. Lokal denetiminde önceden bildirimde bulunma ve denetimin mesai saatleri içinde yapılması şartı aranmaz.

Faaliyetten geçici olarak men etme

Madde 66 –

(Değişik fıkra: RG-23/1/2013-28537)(1) Kumar oynatıldığı, izinsiz içki kullanıldığı, umuma açık yer durumuna geldiği veya yazılı uyarıya rağmen, 63 üncü maddede belirtilen lokal yönergesine veya bu Yönetmelikte belirtilen lokaller ile ilgili diğer usul ve esaslara aykırı hareket edildiği tespit edilen lokaller, mülki idare amiri tarafından otuz günü geçmemek üzere geçici süreyle faaliyetten men edilir.

(Değişik ikinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Bu maddede yazılı fiiller sebebiyle bir yıl içinde üç defa faaliyetten men edilen lokallerin izin belgeleri, mülki idare amirince iptal edilir.

Lokal açma ve çalışma izninin iptali

Madde 67 – 

Yapılan denetimler neticesinde, uyuşturucu madde imal edildiği, satıldığı, kullanıldığı veya bulundurulduğu; 6136 sayılı Kanuna aykırı silah bulundurulduğu veya satıldığı; genel güvenliğe ve genel ahlaka aykırı faaliyetlerde bulunulduğu tespit edilenlerin lokal açma ve işletme izin belgeleri mülki idare amirince iptal edilir.

Ayrıca, konusu suç teşkil eden fiillerin işlenmesi durumunda, soruşturma evrakı derhal Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir.

(Ek fıkra: RG-23/1/2013-28537)(1) Lokal açma ve işletme izin belgesi iptal edilen derneklerin lokal açma başvuruları, iptal tarihinden itibaren bir yıl geçmedikçe incelemeye alınmaz.

Faaliyetten men kararının uygulanması

Madde 68 – 

Faaliyetten men kararı aşağıdaki esaslar çerçevesinde yerine getirilir.

a) Karar, dernek yönetim kuruluna ve lokal müdürüne tebliğ edilir kararın uygulanması için iki günden fazla olmamak üzere süre verilir. Tebliğde dernek yönetim kurulu başkanı veya görevlendirilecek yönetim kurulu üyesi ile lokal müdürünün, mühürlemenin yapılacağı sırada hazır bulundurulması gerektiği de belirtilir.

b) Lokalin kapalı olduğu süre içinde bozulabilecek mallar ile kişilerin özel eşyalarının çıkarılmasına izin verilir.

c) Lokalin pencereleri ve diğer kapıları kapatılır ve lokalin giriş kapıları mühürlenir.

d) Kararın uygulanmasına ilişkin düzenlenecek tutanakta, faaliyetten men kararının tarihi, sebebi ve süresi ile kapatma işlemenin tarih ve saati belirtilir ve hazır bulunanlar tarafından imzalanır. Hazır bulunanların imzadan kaçınması halinde bu durum tutanakta belirtilir.

Sürenin dolmasını müteakip faaliyetten men edilen lokalin tekrar açılmasında da açılış tarihi ve saati yazılarak, açma ve teslim tutanağı, dernek yönetim kurulu başkanı veya görevlendirilecek yönetim kurulu üyesi ile lokal müdürü tarafından imzalanır.

Süresinden önce açılma

Madde 69 – 

Faaliyetten men işlemine karşı açılan davanın idare aleyhine sonuçlanması halinde; lokal bir tutanakla açılır. Mülki idare amirleri faaliyetten geçici olarak men ettikleri lokalleri mahkeme kararları dışında, süresinden önce açamazlar. Geçici olarak faaliyetten men edildiği halde süresinden önce açılan lokallerin açma ve işletme izinleri mülki idare amirince iptal edilir.

İzinsiz açılan lokaller

Madde 70 – 

İzinsiz olarak açılan veya izni iptal edildiği halde işletilen veya geçici olarak faaliyetten men edildiği halde süresinden önce açılan lokaller kolluk kuvvetlerince kapatılır.

Uzaklığın ölçülmesi

Madde 71 – 

Okul öncesi eğitim, ilk ve orta öğretim resmi ve özel okul binaları ile özel eğitime muhtaç bireylerin devam ettikleri kurumlar ile lokal açılmasına izin verilen yerlerin aralarındaki uzaklığın ölçümünde, bina ve tesislerin varsa bahçe kapıları, yoksa bina kapıları; kapıların birden fazla olması durumunda ise en yakını esas alınır.

Yüz metre uzaklığın ölçümünde, mevcut cadde ve sokaklar üzerinden yaya yolu kullanılarak, yaya kurallarına göre gidilebilecek en kısa mesafe dikkate alınır. (Değişik ikinci cümle: RG-23/1/2013-28537)(1) Bu tespitleri yaptırmaya Lokal Açma ve İşletme İzin Belgesini veren mülki idare amirliği yetkilidir.

ONBİRİNCİ BÖLÜM

Sandık

Sandık kurma şartları

Madde 72 – 

Dernekler; üyelerine kar payı dağıtmamak, gelir, faiz veya başka adlarla üyelerine para aktarmamak şartıyla, üyelerinin yiyecek, giyecek gibi zaruri ihtiyaç maddelerini ve diğer mal ve hizmetlerle kısa vadeli kredi ihtiyaçlarını sandık kurarak karşılayabilirler.

Derneklerin sandık kurabilmesi için;

a) Dernek tüzüğünde sandık kurulacağına dair açık hüküm bulunması,

b) Dernek genel kurulunca sandık kurulması için karar alınmış olması gerekir.

Sandık üyeliği

Madde 73 – 

Dernekler tarafından kurulan sandıklara, ilgili derneğin merkez ve şubelerine kayıtlı üyeler dışında üye kabul edilmez. Sandıklara üye olmak isteğe bağlıdır.

Sandık üyeliğine kabul, sandık yönetim kurulu kararı ile olur.

Sandık yönergesi

Madde 74 – 

Her sandığın, dernek yönetim kurulunca hazırlanıp genel kurulca kabul edilen bir sandık yönergesi bulunur. (Değişik ibare: RG-23/1/2013-28537)(1) Bu yönergelerde aşağıdaki hususların belirtilmesi zorunludur.

a)  Sandığın adı,

b)  Sandığın çalışma konuları,

c)  Üye olma, üyelikten çıkma ve çıkarılmanın şartları,

d)  Sandık genel kurulunun kuruluş şekli, toplanma zamanı, görev ve yetkileri,

e)  Sandık yönetim kurulunun asıl ve yedek üye sayısı, nasıl seçileceği, görev ve yetkileri,

f)   Sandık denetim kurulunun asıl ve yedek üye sayısı, nasıl seçileceği, görev ve yetkileri,

g)  Üyelerden alınacak giriş aidatı ile üyelik aidatının belirlenme ve tahsilat şekli,

h)  Sandıkça oluşturulacak fonlar, bu fonlara katılma şartları, fonlardan yararlanma esasları, fonlardan yapılacak yardımların miktarı ve oranları,

ı)   Üyelerin sandıktan çıkması veya çıkarılmasının şartları,

j)   Fonlarda biriken para ve hakların tasfiyesi ve geri verilmesi esas ve usulleri,

k)  Fonlarda biriken paraların değerlendirilme esas ve usulleri, işletilecek paralardan elde edilecek faiz, kâr, temettü ve diğer değerlerin, kullanımına dair esaslar,

l)   Mikrokredi ve diğer borç para verme esas ve usulleri,

m)  Sandığın dağıtılmasına karar verilmesi durumunda, mal varlığının tasfiye esasları.

Mikrokredi ve diğer borç para alacaklardan istenecek hizmet bedeli veya faiz oranları yönetim kurulu kararı ile belirlenir.

Sandığın faaliyete geçmesi

Madde 75 – 

Dernek genel kurulunca kabul edilen sandık yönergesinin yönetim kurulu üyelerince her sayfası imzalanmış bir sureti, genel kurul toplantısını izleyen otuz gün içinde dernek başkanı tarafından mülki idare amirliğine verilir.

Sandık yönergesinin mülki idare amirliğine bildirilmesinden itibaren altı ay içinde sandık genel kurulunun toplanması ve sandık organlarının oluşturulması zorunludur. Sandık organlarının oluşturulmasına kadar, sandık işlemlerini yürütmeye dernek yönetim kurulu yetkilidir. Sandığın ilk genel kurulu, dernek yönetim kurulunun çağrısı üzerine toplanır.

Sandık organları

Madde 76 – 

Her sandıkta;

a) Genel kurul,

b) Yönetim kurulu,

c) Denetim kurulu,

oluşturulması zorunludur.

Sandık yönetim ve denetim kurullarının asıl ve yedek üye sayısı üçten az olamaz. Sandık yönetim ve denetim kurulları sandık üyeleri arasından seçilir.

Sandık genel kurulu

Madde 77 – 

Sandık genel kurulu, genel kurula katılma hakkı bulunan sandık üyelerinden oluşur. Üye sayısının çok olması veya üyelerin farklı yerleşim yerlerinde bulunması halinde genel kurulda nasıl temsil edilecekleri, (Değişik ibare: RG-23/1/2013-28537)(1) 74 üncü maddeyle düzenlenen sandık yönergesinde düzenlenir. Genel kurulun toplantıya çağrılması, toplantı gündemi ve yeri, toplantı ve karar yeter sayısı ve kararların üyelere duyurulması konularında, sandığın bağlı bulunduğu dernek tüzüğünün bu konuları düzenleyen hükümleri uygulanır.

Sandıkların yasal durumu

Madde 78 – 

Sandıklar, derneklerin bir yan kuruluşudur; Bunların tüzel kişilikleri yoktur.

Sandık yönetim kurulu, dernek yönetim kurulunca verilecek yetkiye dayanarak, sandıkla ilgili konularda mahkemeler ve idare makamlarında sandığı temsil edebilir, sandığa izafeten her türlü hukuki tasarrufta bulunabilir.

Sandığın malları

Madde 79 – 

Sandığın bütün mal ve hakları dernek malı sayılır. Taşınmazlar dernek adına tescil edilir, kullanma hakkı sandığa devredilir.

Bu mallara karşı işlenen suçlar, dernek mallarına karşı işlenmiş sayılır ve sandık mallarına karşı suç işleyenler dernek malına karşı suç işleyenler gibi cezalandırılır.

Sandıkların denetimi

Madde 80 – 

Sandığın bağlı olduğu derneğin genel kurulu, yönetim kurulu veya denetim kurulu, sandığın denetimini her zaman yapabilir. Dernek ve sandık denetim kurulları en az yılda bir kez olmak üzere sandık hesap ve faaliyetlerinin denetimini yapmakla görevli ve yetkilidirDenetim sonuçları bir rapor halinde sandık genel kurulu ve toplandığında dernek genel kuruluna sunulur.

Sandıkların yönetim yerleri, satış yerleri, defterleri, hesap ve işlemleri Bakanlık veya yetkili mülki idare amiri tarafından her zaman denetlettirilebilir. Bu denetleme, görevlendirilecek kolluk kuvvetleri mensupları dışındaki memur veya memurlar aracılığıyla yaptırılır.

Denetleme sırasında, görevli memurlar tarafından istenecek her türlü defter, belge ve işlemli yazıların, denetleyen kişilere gösterilmesi ve talep halinde onaylı örneklerinin verilmesi zorunludur.

Sandıkların gelirleri

Madde 81 – 

Sandıkların gelirleri şunlardır:

a) Üyelerden bir defaya mahsus olmak üzere alınacak giriş aidatı,

b) Üyelik aidatı,

c) İktisadi faaliyetlerden elde edilen karlar,

d) Üyelere verilen kredilerden alınacak hizmet bedeli veya faiz gelirleri,

e) Bankaya yatırılan sandık paralarının faizleri,

f)  Kime ve nereye ait olduğu bilinmeyen ve en az bir yıl emanet hesabında tutulduktan sonra gelir kaydedilen paralar,

g) Yardım ve bağışlar,

h) Borçlanma,

ı)  Diğer gelirler.

Sandıklarca tutulacak defterler

Madde 82 – 

Sandıklar aşağıda yazılı defterleri tutmak zorundadır:

a) Karar defteri: Yönetim kurullarının kararları gün ve sayı sırası ile bu deftere yazılır. Kararların altı toplantıya katılan üyelerce imzalanır.

b) Üye kayıt defteri: Sandığa üye olarak girenlerin kimlikleri ve giriş tarihleri bu deftere işlenir.

c) Evrak kayıt defteri: Sandık yönetimine ilişkin gelen ve giden evrak, gün ve sayı sırasıyla bu deftere kaydedilir. Gelen evrakın asılları ve giden evrakın kopyaları dosyalanır.

d) Demirbaş defteri: Sandığın demirbaş eşyası bu deftere, alınış tarihleri ve değerleri  belirtilerek yazılır.

e) Yevmiye defteri, büyük defter ve envanter defteri: sandık adına alınan gelirler ve yapılan giderler ile envanter kayıtları, açık ve düzenli olarak bu defterlere işlenir. Sandıklar bilanço esasına göre defter tutarlar. Bu defterlerin tutulma usulü ile kayıt şekli Vergi Usul Kanunu ile bu (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Kanunun Hazine ve Maliye Bakanlığına verdiği yetkiye istinaden yayımlanan Muhasebe Sistemi Uygulama Genel Tebliğleri esaslarına göre yapılır.

Bu maddede sayılan defterler ile sandıkça tutulması uygun bulunan öteki defterlerin, (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimi ya da noterlerce onaylanması zorunludur.

Bu Yönetmeliğin altı ve yedinci bölümlerinde belirtilen diğer esas ve usuller sandıklar için de uygulanır.

(Ek fıkra: RG-9/7/2020-31180) Yukarıda sayılan defterlerden yevmiye defteri, büyük defter ve envanter defteri bu Yönetmelik hükümlerine aykırı olmamak şartı ile elektronik ortamda tutulmalarına ilişkin Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Ticaret Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde, diğer defterler ise Bakanlıkça oluşturulan veya izin verilen yazılımlar kullanılarak elektronik ortamda da tutulabilir. Elektronik defterler hakkında ikinci fıkra hükümleri uygulanmaz.

 

ONİKİNCİ BÖLÜM

Beyanname

Beyanname verme yükümlülüğü

Madde 83 – 

Dernek yönetim kurulu başkanları, her takvim yılının ilk dört ayı içinde bir önceki yıla ait Dernek Beyannamelerini (EK- 21), mülki idare amirliğine vermekle yükümlüdürler. (Mülga cümle: RG-30/10/2011-28100) (…)

Şubeler, mülki idare amirliğine verecekleri beyannamelerin birer örneğini bağlı bulundukları derneğe de vermekle yükümlüdürler.

(Mülga fıkra: RG-30/10/2011-28100)

Temsilcilikler için ayrıca beyanname verilmez ancak, temsilciliklere ilişkin her türlü bilgiler dernek beyannamesinde gösterilir.

Birlikler, beyannamelerini bu maddede belirtilen esas ve usullere göre vermekle yükümlüdürler.

(Ek fıkra: RG-1/6/2012-28310)(2) (Değişik altıncı fıkra: RG-9/7/2020-31180) Bilanço esasına göre defter tutan derneklerin beyannamelerinde belirtilen mali bilgiler, faaliyet bilgileri ile gerekli görülen diğer bilgiler Genel Müdürlüğün ve derneğin internet sayfasında yayımlanır. Yayımlanacak bilgilere ilişkin şekil ve esaslar Genel Müdürlük tarafından belirlenir.

Dernekler beyannamesinde belirtilen sınıflamaların alt gruplarını belirlemeye veya alt gruplarda değişiklik yapmaya (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Genel Müdürlük yetkilidir. Ancak, derneklerin amaç, faaliyet alanları ve ekonomik faaliyetleri ile dernek üye, personel veya diğer görevlilerinin meslekleri ve eğitim durumları sınıflamalarının alt grupları; Birleşmiş Milletler Uluslararası Kar Amacı Olmayan Kuruluşlar Sınıflaması, Avrupa Topluluğu Ekonomik Faaliyetlerin İstatistiki Sınıflaması, Birleşmiş Milletler Uluslararası Standart Meslek Sınıflaması ve Birleşmiş Milletler Uluslararası Standart Eğitim Sınıflaması alt grupları göz önünde bulundurularak düzenlenir.

(8) (Ek: RG-1/10/2018-30552) Dernek Beyannamesinin “Üye ve Çalışan Bilgileri” başlıklı üçüncü bölümünün 1 inci sorusundaki “1.2.Gerçek Kişi Üyelerin:” ve “1.3.Tüzel Kişi Üyelerin:” alt başlıklı tablolarında belirtilmesi istenilen bilgiler, dernek üyeliğine kabul edilme veya üyelikten çıkma ya da çıkarılma veya üyeliğin kendiliğinden sona ermesi durumlarında, birinci fıkrada belirtilen beyanname verme süresi beklenmeksizin işlem tarihini izleyen 30 gün içinde Dernekler Bilgi Sistemi (DERBİS) üzerinden bildirilir. DERBİS kullanıcısı olmayan dernekler bu bilgileri aynı usul ve süre içinde mülki idare amirliğine yazılı olarak bildirirler.

Beyannamelerin incelenmesi

Madde 84 – 

Beyannameler valiliklerce incelenir. Gerekli görülen hallerde bu inceleme Bakanlıkça da yapılabilir. Beyannamelerde eksiklik veya yanlışlıklar görülmesi halinde, ek bilgi ve belgeler istenebilir ve bunlar tamamlattırılır. Beyannamelere ilişkin istenen ek bilgi ve belgelerin verilmemesi, eksik verilmesi veya verilen sürede tamamlanmaması hallerinde ilgili dernek denetime tabi tutulabilir.

Beyannamelerin incelenmesi esnasında konusu suç oluşturan hususların tespit edilmesi halinde, ilgili mülki idare amirliğince durum Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilir. (Mülga cümle: RG-30/10/2011-28100) (…)

 

ONÜCÜNCÜ BÖLÜM

Dernekler Kütüğü ve Tasfiye

Kütük defteri

Madde 85 – 

Birlikler için (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Cumhurbaşkanınca verilen iznin ilgili valiliğe iletilmesi, dernekler için tüzüğü ve kuruluş bildirimi ile eklerinin mülki idare amirliğine verilmesini müteakip (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) il müdürlüklerindeki Dernek Kütük Defterlerine (EK- 22) kayıtları yapılır. Dernek kütüğü il dernekler müdürlüğünde tutulur. Defterlerde her birlik ve derneğe ayrı bir sayfa ayrılır ve mevcut bilgiler defterdeki hanelerine işlenir.

Yabancı dernek ve yabancı vakıfların Türkiye’deki şube ve temsilciliklerinin kaydı Bakanlıktaki ayrı bir kütük defterine (EK-22) yapılır. Her şube ve temsilciliğe ayrı bir sayfa ayrılır ve mevcut bilgiler defterdeki hanelerine işlenir.

Derneğin türü, kurucuların tanımlaması ve tüzüğün incelenmesiyle belirlenir. Kütük defterine kaydı gereken bilgilerin (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimine intikali üzerine, gecikmeksizin kaydı yapılır. Kütüğe kaydı yapılan belgeler üzerine, kütüğe işlendiğine dair işaret konur.

Kütük defterinin her sayfası mühürlenir ve son sayfasına kaç sayfadan ibaret olduğu belirtilerek yetkili amir tarafından imzalanır.

Dernek numaralandırma ilkeleri

Madde 86 – 

Derneklerin kütük numaralandırma ilkeleri aşağıdaki esaslara göre düzenlenir:

a) Bir derneğe verilen kütük numarası, başka bir derneğe verilemez.

b) Bir dernek için Başkanlık ve il birimlerindeki kütükler, aynı numaraları taşır.

c) Yapısına bakılmaksızın dernekler, aynı kütüğe sıra ile kaydedilir.

d) Yabancı dernek ve yabancı vakıfların Türkiye’deki şube ve temsilcilikleri ayrı bir kütüğe kaydedilir.

Dernek numaralandırması

Madde 87 – 

Derneklere verilecek kütük numaraları, üç kısım ve sekiz rakamdan oluşur. Bunlar sırasıyla;

a) Birinci kısmı meydana getiren ilk iki rakam, kurulduğu ilin trafik numarasını,

b) İkinci kısmı meydana getiren ve (001)’den başlayan üç rakam, kaydın yapıldığı defterin o ildeki sıra numarasını,

c) Üçüncü kısmı meydana getiren üç rakam ise, dernek ve benzerlerinin o defterde kayıt edildiği sayfayı

gösterir.

(Değişik fıkra: RG-23/1/2013-28537)(1) Her defter, ilk yaprağından başlamak kaydıyla sayfaları (001)’den (200)’e kadar numaralandırılır.

Yeni il kurulması halinde, alacağı isim ve trafik numarası ne olursa olsun, kütük numarası takip eden sayılarla ifade edilir.

Yabancı dernek ve yabancı vakıfların Türkiye’deki şube ve temsilciliklerinin kütük numaralarının başına, yukarıdaki esaslara ek olarak ait bulunduğu ülkenin uluslararası trafik kodu konur.

Dernek kütük dosyası

Madde 88 – 

Her dernek ve birlik için (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimlerinde bir dosya açılır. Derneklerin iş ve işlemleri ile ilgili tüm belgeler bu dosyada saklanır. (Değişik üçüncü cümle: RG-23/1/2013-28537)(1) Açılan her dosya üzerine derneğin kütük numarası yazılır.

Yabancı dernek ve yabancı vakıflar için yukarıdaki esaslara uyulur.

(Değişik üçüncü fıkra: RG-9/7/2020-31180) Derneklerle ilgili istatistiki bilgiler sivil toplumla ilişkiler birimlerince düzenlenir.

Tasfiye

Madde 89 – 

Derneklerin para, mal ve haklarının tasfiyesi aşağıda belirtilen esaslara göre yapılır.

a) Tasfiyenin dernek tüzüğünde gösterilen esaslara göre yapılması:

Genel kurul kararı ile feshedilen veya kendiliğinden sona erdiği tespit edilen derneğin para, mal ve haklarının tasfiyesi, tüzüğünde gösterilen esaslara göre yapılır.

Bu derneklerin para, mal ve haklarının devri, son yönetim kurulu üyelerinden oluşan tasfiye kurulunca yapılır. Bu işlemlere, feshe ilişkin genel kurul kararının alındığı veya kendiliğinden sona erme halinin kesinleştiği tarihten itibaren başlanır. Tasfiye süresi içinde bütün işlemlerde dernek adında “tasfiye halinde ……. Derneği” ibaresi kullanılır.

Tasfiye kurulu, önce derneğin hesaplarını inceler. İnceleme esnasında derneğe ait defterler, alındı belgeleri, harcama belgeleri, tapu ve banka kayıtları ile diğer belgelerinin tespiti yapılarak varlık ve yükümlülükleri bir tutanağa bağlanır. Tasfiye işlemeleri sırasında borçlu olduğu tespit edilen derneklerin alacaklılarına çağrıda bulunulur ve varsa malları paraya çevrilerek alacaklılara ödenir. Derneğin alacaklı olması durumunda borçlulardan alacaklar tahsil edilir. Alacakların tahsil edilmesi ve borçların ödenmesinden sonra kalan para ve mallar tüzükte belirtildiği şekilde devredilir.

Bu derneklerin para, mal ve haklarının tasfiye ve intikal işlemlerinin tamamlanmasını müteakip tasfiye kurulu tarafından durumun yedi gün içinde bir yazı ile dernek merkezinin bulunduğu yerin mülki idare amirliğine bildirilmesi ve bu yazıya tasfiye tutanağının da eklenmesi zorunludur.

Tasfiyeye ilişkin tüm işlemler tasfiye tutanağında gösterilir ve tasfiye işlemleri, mülki idare amirliklerince haklı bir nedene dayanılarak verilen ek süreler hariç üç ay içinde tamamlanır.

Bu derneklerin defter ve belgelerini tasfiye kurulu sıfatıyla son yönetim kurulu üyeleri saklamakla görevlidir. Bu görev, bir yönetim kurulu üyesine de verilebilir. Bu defter ve belgelerin saklanma süresi beş yıldır.

b) Tasfiyenin mahkeme kararı ile yapılması:

Tüzükte tasfiyenin ne şekilde yapılacağının genel kurul kararına bırakıldığı hallerde, genel kurul tarafından bir karar alınmamış veya genel kurul toplanamamış veya son yönetim kuruluna yapılan tebligata rağmen tasfiye işlemleri yapılmamışsa, yahut dernek mahkeme kararı ile feshedilmişse, derneğin bütün para, mal ve hakları, mahkeme kararıyla bulunduğu ildeki amacına en yakın ve kapatıldığı tarihte en fazla üyeye sahip derneğe devredilir.

Bu derneklerin para, mal ve haklarının tasfiyesi mahkeme kararında belirtilen esaslara göre yapılır ve tasfiyenin tamamlanmasını müteakip, durum ilgili mülki idare amirliğine bildirilir.

Kütükten silme

Madde 90 – 

Derneklerin tüzel kişiliklerinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, para, mal ve haklarının tasfiye ve intikal işlemlerinin tamamlanmasını müteakip, yukarıdaki madde hükümlerine göre tasfiye sonucunun bildirilmesi üzerine, bunların dernekler kütüğündeki kayıtları merkezlerinin bulunduğu yer (Değişik ibare: RG-31/7/2009-27305) il (Mülga ibare: RG-9/7/2020-31180) (…) müdürünün onayı ile silinir, şubelerinin bulunduğu valiliklere ve Bakanlığa da bilgi verilir.

Derneklerin merkezlerinin bulunduğu il dışındaki şubelerinin kayıtları, şubenin bulunduğu yer (Değişik ibare: RG-31/7/2009-27305) il (Mülga ibare: RG-9/7/2020-31180) (…) müdürünün onayı ile silinir, (Mülga ibare: RG-9/7/2020-31180) (…).

Yabancı dernek ve yabancı vakıfların Türkiye’deki şube ve temsilciliklerinin kütükten silinmesine ilişkin işlemler (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Genel Müdürlükçe yerine getirilir.

 

ONDÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Genel Hükümler

Kamu kurum ve kuruluşları ile yürütülen ortak projeler

Madde 91 – 

Derneklerin, görev alanlarına ilişkin konularda kamu kurum ve kuruluşlarıyla işbirliği yapabilmesi, ortak bir projenin yürütülmesi şeklinde olur. Ancak, 5072 sayılı Dernek ve Vakıfların Kamu Kurum ve Kuruluşları ile İlişkilerine Dair Kanun hükümleri saklıdır. Projelerin, toplumun ihtiyaç ve sorunlarına yönelik çözümler üretecek ve toplumsal gelişmeye katkı sağlayacak nitelikte olması şarttır. Yapılacak protokol çerçevesinde, projenin yürütülmesinden sorumlu olan, kamu kurum ve kuruluşu ile derneğin eşit sayıda temsilcilerinden oluşan ve tercihen koordinatörlüğünü dernek temsilcilerinden birinin yaptığı bir proje yönetim grubu oluşturulur. Protokolde, proje yönetim grubunda proje saymanı olarak dernek saymanının yer alması zorunludur. (Değişik son cümle: RG-23/1/2013-28537) Gerekli görülen hallerde protokol, proje ve diğer belgelerin bir örneğinin (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimine verilmesi istenir.

Kamu kurum ve kuruluşları ile dernekler yürütecekleri­ ortak projelerde kendi kanunlarında aksine hüküm bulunmadığı hallerde, ortaklık anlaşması çerçevesinde, proje maliyetine sağlayacakları nakdi katkıları ortak bir  hesapta bloke ederler. Kamu kurum ve kuruluşları projelere en fazla ayni veya nakdi yüzde elli katkıda bulunabilirler. Kamu kurum ve kuruluşları proje süresini geçmemek şartıyla, ortak projeye arsa tahsisinde bulunabilir. Proje çerçevesinde yapılacak harcamaların bir bankada açılacak ortak bir hesaptan yapılması, harcamaların belgelendirilmesi ve bu belgelerin asıl suretlerinin dernekler ile ilgili kamu kurum ve kuruluşunda saklanması zorunludur.

Bu şekilde yürütülen projelerin gerçekleşme durumu ve bu projeler için yapılan harcamalar ilgili kamu kurum ve kuruluşu tarafından denetlenebileceği gibi, mülki idare amirleri tarafından da denetlenebilir.

Değişikliklerin bildirilmesi

Madde 92 – 

Dernekler, yerleşim yerlerinde meydana gelen değişiklikleri Yerleşim Yeri Değişiklik Bildirimini EK- 24; genel kurul toplantıları dışında dernek organlarında meydana gelen değişiklikleri Dernek Organlarındaki Değişiklik Bildirimini EK- 25 doldurmak suretiyle, değişikliği izleyen otuz gün içinde mülki idare amirliğine bildirmekle yükümlüdürler. (Mülga cümle: RG-30/10/2011-28100) (…) 

Dernek tüzüklerinde yapılan değişiklikler de tüzük değişikliğinin yapıldığı genel kurul toplantısını izleyen otuz gün içinde, genel kurul sonuç bildirimi ekinde mülki idare amirliğine bildirilir.

Taşınmazların bildirilmesi

Madde 93 – 

Dernekler edindikleri taşınmazları tapuya tescilinden itibaren otuzgün içinde EK- 26’da gösterilen Taşınmaz Mal Bildirimini doldurmak suretiyle mülki idare amirliğine bildirmekle yükümlüdürler. (Mülga cümle: RG-30/10/2011-28100) (…) 

Platformlar

Madde 94 – 

Dernekler, amaçları ile ilgisi bulunan ve kanunlarla yasaklanmayan alanlarda, diğer dernek, vakıf, sendika ve benzeri sivil toplum kuruluşlarıyla ortak bir amacı gerçekleştirmek üzere platformlar oluşturabilirler. Platformların oluşturulabilmesi için derneklerin yetkili organlarınca alınacak kararlarda, derneği temsille görevlendirilecek kişi veya kişiler belirlenir.

Bir platformun faaliyete başlayabilmesi için, temsilciler tarafından bir mutabakat tutanağı düzenlenir. Bu tutanakta, platformun oluşturulma amacı, çalışmaların yürütüleceği yerleşim yeri ile yönetim grubu üyeleri ve koordinatörünün isimleri belirtilir.

Yurt açma

Madde 95 – 

Derneklerin, tüzüklerinde gösterilen amaç ve çalışma konularını gerçekleştirmek üzere, eğitim ve öğretim faaliyetleri için yurt açmaları ve bu yurtların devri, nakli, kapatılması ile bunların idaresi, işletilmesi ve denetlenmesi gibi konularda (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) 20/2/2017 tarihli ve 2017/10090 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 6/5/2017 tarihli ve 30058 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Özel Öğrenci Barınma Hizmetleri Yönetmeliğinin Dernekler Kanununa ve bu Yönetmeliğe aykırı olmayan hükümleri uygulanır. Dernekler, açacakları yurtlara ilişkin olarak Milli Eğitim Bakanlığından ve valilikten almış oldukları yurt açma izin belgelerinin birer suretini, bu izin belgesini aldıkları tarihten itibaren onbeş gün içinde (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimlerine vermek zorundadırlar.

Derneklerin açacakları lokalleri ve yurtları dışındaki tesisler genel hükümlere tabidir.

İşlemlerin elektronik ortamda yapılması

Madde 96 –

(Değişik: RG-30/10/2011-28100) (3)

(Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Genel Müdürlük, bu Yönetmelik gereğince mülki idare amirliklerine verilecek beyanname ve bildirimlerin şifre, elektronik imza veya diğer güvenlik araçları konulmak suretiyle internet de dahil olmak üzere her türlü elektronik bilgi iletişim araç ve ortamında verilmesi hususlarında izin vermeye veya zorunluluk getirmeye, beyanname ve bildirimlerin aktarımında uyulacak format ve standartlar ile uygulamaya ilişkin usul ve esasları tespit etmeye, bu zorunluluğu beyanname ve bildirimler ile derneklerin nitelikleri, amaç ve çalışma konuları itibarıyla ayrı ayrı uygulatmaya yetkilidir.

(Değişik ikinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Elektronik ortamda beyanname ve bildirimleri doldurma yetkisi, kuruluş sürecinde dernek geçici yönetim kurulu başkanına geçici yönetim kurulu tarafından, organların oluşturulmasından sonra ise dernek başkanına dernek yönetim kurulu kararı ile verilir. Dernek başkanı veya dernek başkanı tarafından yetkilendirilen kişi, derneğin merkezinin bulunduğu yerin Mülki İdare Amirliğine konuya ilişkin olarak alınmış yönetim kurulu kararının dernek başkanı tarafından onaylanmış nüshası ile yazılı olarak başvurur. Başvuru yazısı ile yönetim kurulu kararının onaylı nüshası sivil toplumla ilişkiler birimi personeli tarafından incelenir ve karar fotokopisi mühürlenerek imzalanır. Dernek başkanlarına, sivil toplumla ilişkiler birimi tarafından müracaat anında sistemden üretilecek kullanıcı kodu, parola ve şifreyi ihtiva eden kapalı bir zarf verilir. Kapalı zarfın tesliminde, derneğin adı ve kütük numarasını, teslim eden ve teslim alan kişilerin ad ve unvanlarını, zarfın kapalı olarak teslim edildiğini içeren bir tutanak düzenlenir. Bu tutanak dernek başkanı, sivil toplumla ilişkiler birimi yetkilisi ve bir personel tarafından tarih ve saat konulmak suretiyle imzalanır.

Dernek tarafından elektronik ortamda beyanname ve bildirimleri doldurma yetkisi verilen ve kapalı zarf alan dernek başkanının değişmesi halinde, değişiklik mülki idare amirliğine bildirilir, daha önce verilen kullanıcı kodu, parola ve şifre iptal edilir. Derneğin talebi üzerine yeni kullanıcı kodu, parola ve şifre verilir.

Elektronik ortamda gönderilen beyanname ve bildirimler ile kağıt ortamında gönderilen beyanname ve bildirimler arasında hukuki sonuçları itibariyle hiçbir fark bulunmamaktadır. Kullanıcı kodu, parola ve şifre kullanmak suretiyle elektronik ortamda doldurulmuş ve onaylanmış beyanname ve bildirimler, dernek tarafından verilmiş beyanname ve bildirimler olarak kabul edilir.

Elektronik ortamda gönderilmesi mümkün olmayan veya sisteme yüklenemeyen beyanname ve bildirim ekleri, derneğin merkezinin bulunduğu yerin mülki idare amirliğine elden verilir veya posta yoluyla taahhütlü olarak gönderilir.

Beyanname ve bildirimlerin kanuni sürede verilen beyanname ve bildirimler olarak kabulü için, elektronik ortamda doldurma ve onaylama işleminin en geç beyanname ve bildirimlerin verilmesi gereken son gün saat 24:00’den önce tamamlanmış olması gerekmektedir.

Beyanname ve bildirimlerin teknik arızalar nedeniyle elektronik ortamda gönderilmesinin mümkün olmaması halinde, kanuni sürenin son günü mesainin bitiş saatine kadar, derneğin merkezinin bulunduğu yerin mülki idare amirliğine elden verilmesi veya posta yoluyla taahhütlü olarak gönderilmesi gerekmektedir.

(Değişik sekizinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Kullanıcı kodu, parola ve şifre verilen kişiler, bunları başka amaçla kullanamazlar, bir başkasının kullanmasına da izin veremezler. Kullanıcı kodu, parola ve şifrelerinin çalındığını, kaybedildiğini veya hangi nedenle olursa olsun yetkisiz kişilerce kullanıldığını öğrenenler, derhal sivil toplumla ilişkiler birimlerine veya Genel Müdürlüğe bilgi verirler.

Kendilerine kullanıcı kodu, parola ve şifre verilen kişiler, bildirim anına kadar yapılan işlemlerden ve taraflarına verilen kullanıcı kodu, parola ve şifrenin kullanımından sorumludur.

(Değişik onuncu fıkra: RG-9/7/2020-31180) Elektronik ortamda yapılan işlemlerin tespit ve tevsikinde, Genel Müdürlüğün kayıtları esas alınır.

(Değişik onbirinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Genel Müdürlük, elektronik ortamda verilen belgeleri, İçişleri Bakanlığının arşiv mevzuatında belirtilen sürelere uygun olarak elektronik ve benzeri ortamlarda saklar. Elektronik ortam dışında oluşturulması halinde, bu belgeler elektronik ortama aktarılarak işlem yapılabilir.

(Değişik onikinci fıkra: RG-9/7/2020-31180) Elektronik ortamın güvenliğinin ve iş sürekliliğinin sağlanması, yetkisiz erişimin engellenmesi hususunda Genel Müdürlük tarafından gerekli tedbirler alınır. Genel Müdürlük, elektronik ortamdaki belgelerin değiştirilmesini ve aslına uygun olmayan biçimde çoğaltılmasını önleyen teknik tedbirleri alır.

(Değişik onüçüncü fıkra: RG-9/7/2020-31180) Bilanço esasına göre defter tutan dernekler ile kamu yararına çalışan dernekler, bu Yönetmelik çerçevesinde vermekle yükümlü oldukları beyanname ve bildirimlerini, Genel Müdürlüğün internet sayfası üzerinden, kullanıcı kodu, parola ve şifre kullanarak göndermek zorundadırlar.

Elektronik ortamda beyanname ve bildirim gönderme zorunluluğu bulunmayan dernekler, kendi istekleriyle bu maddede belirtilen usullere uymak suretiyle beyanname ve bildirimlerini elektronik ortamda gönderebilirler.

Verilerin elektronik ortama kaydedilmesi

Madde 97 –

(Değişik: RG-9/7/2020-31180)

Bilanço esasına göre defter tutan dernekler ile kamu yararına çalışan derneklerin verdikleri belgeler hariç olmak üzere, bu Yönetmelik çerçevesinde mülki idare amirliğine verilmesi zorunlu olan belgelerden Genel Kurul Sonuç Bildirimi (EK-3), Yurtdışından Yardım Alma Bildirimi (EK-4), Yetki Belgesi (EK-19), Dernek Beyannamesi (EK-21), Yerleşim Yeri Değişiklik Bildirimi (EK-24), Dernek Organlarındaki Değişiklik Bildirimi (EK-25), Taşınmaz Mal Bildirimi (EK-26) il müdürlüklerince, Yabancı Tüzel Kişilerin Türkiye’de Faaliyette Bulanabilmelerine İlişkin Başvuru Formu (EK-6) ise Genel Müdürlük tarafından elektronik sisteme kaydedilir.

İl müdürlüklerinde tutulan kütük defterine kaydedilmesi zorunlu olan diğer bilgiler il müdürlüklerince; Genel Müdürlükte tutulan kütük defterine kaydedilmesi zorunlu olan birlikler ile yabancı dernek ve vakıfların şube ve temsilciliklerine ilişkin bilgiler Genel Müdürlükçe, birinci fıkrada belirtilen usule uygun olarak elektronik sisteme kaydedilir.

Verilecek belgeler

Madde 98 – (Mülga: RG-9/7/2020-31180)

Bakanlığa gönderilecek belgeler

Madde 99 –

(Değişik: RG-30/10/2011-28100)

Mülki idare amirliğine verilen ve elektronik ortamda taranarak e-İçişleri Sistemi ile (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Genel Müdürlüğün e-Arşiv Sistemine yüklenen evrakın eki olan ancak sisteme yüklenemeyen elektronik, basılı veya görsel her türlü materyal, mülki idare amirliğince gerekli görülmesi veya istenmesi halinde ayrıca Bakanlığa gönderilir.

Yardım toplama faaliyeti

Madde 100 – 

Gerçek kişiler, dernekler, kurumlar, vakıflar, spor kulüpleri, gazete ve dergilerin 2860 sayılı Yardım Toplama Kanununa göre yapacakları yardım toplama faaliyetleriyle ilgili iş ve işlemler (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) sivil toplumla ilişkiler birimlerince yürütülür. (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Sivil toplumla ilişkiler birimleri, bu faaliyetlerin sonuçları hakkında ilgili valiliğe ve Bakanlığa elektronik ortamda bilgi verir.

Yeniden değerleme

Madde 101 – 

Bu Yönetmelikte belirtilen parasal hadler, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak Vergi Usul Kanunu uyarınca (Ek ibare: RG-9/7/2020-31180) Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenen yeniden değerleme oranında arttırılmak suretiyle uygulanır. Ancak, güncellemede bir (Değişik ibare: RG-9/7/2020-31180) Türk Lirasının altındaki tutarlar dikkate alınmaz.

Diğer düzenleyici işlemler

Madde 102 – 

Bu Yönetmelik çerçevesinde görev alanı ile ilgili ihtiyaç duyulan konularda diğer alt düzenleyici işlemler hazırlanır. Bunlardan mevcut hak ve yükümlülükleri düzenleyenler Resmi Gazete’de yayımlanır.

Diğer hükümler

Madde 103 – 

Yardım toplama konularında, 23/6/1983 tarihli ve 2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu hükümleri uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan hükümler

Madde 104 – 

9/6/1984 tarihli ve 18426 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Dernek Gelirlerinin Toplanmasında Kullanılacak Alındı Belgeleri Hakkında Yönetmelik”, 1/5/1985 tarihli ve 18879 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Dernekler Tarafından Kurulan Sandıkların Tabi Olacağı Esaslar Hakkında Yönetmelik”, 5/4/2003 tarihli ve 25070 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Derneklerin Tutacakları Defter, Muhasebe Hesap Kayıtlarıyla İlgili Usul ve Esaslara Dair Yönetmelik” ile 15/10/2002 tarihli ve 24907 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “İçişleri Bakanlığı Dernekler Dairesi Başkanlığı Merkez ve Taşra Teşkilatı Kuruluş, Görev, Çalışma ve Denetim Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik”in 21 ila 68 inci maddeleri ve EK 1, 2, 3 ve 4 üncü maddeleri  ek ve değişiklikleriyle birlikte yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1 – 

Dernekler gelirlerini, yeni alındı belgelerini bastırıncaya kadar Maliye Bakanlığınca bastırılıp derneklere satışı yapılan alındı belgeleri ile toplamaya devam ederler. Ancak bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç altı ay içinde dernekler alındı belgelerini bastırmak zorundadırlar. Bu sürenin bitiminden sonra Maliye Bakanlığınca bastırılan alındı belgeleri kullanılmaz.

Geçici Madde 2 – 

Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce mülki idare amirliklerince verilmiş olan yetki belgeleri süreleri bitinceye kadar kullanılabilir.

Geçici Madde 3 – 

Halen kullanılmakta olan kütük defterlerinin mevcudu bitinceye kadar kullanılmasına devam olunur.

Geçici Madde 4 – 

Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce faaliyette bulunmasına izin verilen lokaller, durumlarını (Değişik ibare: RG-22/3/2008-26824) dört yıl içinde bu Yönetmelikte öngörülen koşullara uygun hale getirirler.

Geçici Madde 5 – 

E-dernekler yazılımının devreye girmesinden itibaren iki yıl içerisinde merkez ve taşradaki mevcut arşivler, adı geçen yazılım formatında elektronik ortama aktarılır ve dijital arşivler oluşturulur.

Yürürlük

Madde 105- 

Bu Yönetmeliğin; 96 ncı maddesi 1/1/2006 tarihinde, diğer maddeleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 106 – 

Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı yürütür.

__________

(1) Bu değişiklik 31/1/2013 tarihinde yürürlüğe girer.

(2)Bu değişiklik 1/5/2013 tarihinde yürürlüğe girer.

(3)Bu değişiklik 31/1/2013 tarihinde yürürlüğe girer. (Bknz: Dernekler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, RG-21/12/2011-28149)

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız