2 Mart 2008 PAZAR                      Resmî Gazete                 Sayı : 26804

TARIMSAL KURAKLIK YÖNETİMİNİN GÖREVLERİ, ÇALIŞMA USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Ülkemizde yaşanması muhtemel tarımsal kuraklığın etkilerini azaltmak ve tarımsal kuraklıkla mücadelede oluşturulan Tarımsal Kuraklık Yönetiminin görevleri, çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; Türkiye genelinde, bölgesel ve iller bazında meydana gelebilecek tarımsal kuraklığı izlemek, risk değerlendirmesi yapmak ve kuraklığın etkilerini azaltmak amacıyla oluşturulan Tarımsal Kuraklık Yönetimince alınacak öneri ve tedbirleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 10 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Tarımsal kuraklık: Yağışların kaydedilen normal seviyelerinin önemli ölçüde altına düşmesi sonucu; arazi ve su kaynaklarının olumsuz etkilenmesi, toprakta bitkinin ihtiyacını karşılayacak miktarda suyun bulunmaması ve hidrolojik dengede bozulmalara neden olan doğa olayını,

c) Tarımsal Kuraklık Eylem Planı: Tarımsal kuraklığın etkilerini azaltmak üzere ilgili bakanlık çalışmaları yanında, Tarımsal Kuraklık Yönetimince alınan kararlar ve uygulamalar doğrultusunda gerek yerleşim yerlerinde gerekse kırsal kesim kuru ve sulu ziraat alanlarında, su yönetimi, yatırımlar, tarım teknikleri, tohum ve bitki çeşitliliği, sulama teknikleri, hastalık ve zararlılarla mücadele, ekonomik ve sosyal destekler, mera otlatma planları, arazi kullanım planları, kısıtlamalar ve acil eylemin uygulanmasına yönelik her türlü tedbiri kapsayan planı,

ç) Tarımsal Kuraklık Yönetimi: Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu, bu kurula bağlı çalışan İzleme ve Erken Uyarı Tahmin Komitesi, Risk Değerlendirme Komitesi, Veri Akış Birimleri, Çalışma Grupları ve Tarımsal Kuraklık İl Kriz Merkezini

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Tarımsal Kuraklık Yönetiminin Oluşumu, Görev ve Çalışma Esasları

Tarımsal Kuraklık Yönetimi

MADDE 5 – (1) Tarımsal Kuraklık Yönetimi; merkez yönetimi ve illerde oluşturulan il yönetiminden oluşur.

(2) Tarımsal Kuraklık Merkez Yönetimi aşağıdaki birimlerden oluşur;

a) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu,

b) Risk Değerlendirme Komitesi,

c) İzleme, Erken Uyarı ve Tahmin Komitesi,

ç) Veri akış birimi,

d) Çalışma grubu.

(3) Birinci fıkrada sayılan birimler, 9/7/2007 tarihli ve 2007/12477 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 5 inci maddesinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşları ile üniversite ve sivil toplum örgütleri temsilcilerinden oluşur.

Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulunun görevleri

MADDE 6 – (1) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulunun görevleri şunlardır;

a) Tarımsal kuraklıkla mücadele eylem planını hazırlamak, hazırlatmak ve uygulamasını sağlamak,

b) Tarımsal kuraklıkla mücadelede, kurum ve kuruluşlar arasında işbirliğini sağlamak,

c) Risk değerlendirme komitesinden gelen rapor veya önerileri incelemek, kuraklık görülen illerde tarımsal kuraklıkla mücadele eylem planı kapsamında uygulama kararı almak,

ç) Tarımsal kuraklık eylem planının uygulamasını izlemek, denetlemek ve alınan sonuçları değerlendirmek,

d) Tarımsal kuraklık eylem planının uygulanmasında karşılaşılacak mali, idari, teknik ve sosyal konulardaki sorunları gidermek,

e) İhtiyaç duyulan kanun, yönetmelik ve diğer alt düzenlemelere ilişkin taslakları hazırlamak ve önerilerde bulunmak.

(2) Kurul en az yılda bir defa, gerektiğinde Bakanlıkça yapılacak çağrı üzerine toplanır.

Risk Değerlendirme Komitesinin görevleri

MADDE 7 – (1) Risk Değerlendirme Komitesinin görevleri şunlardır;

a) İzleme, Erken Uyarı ve Tahmin Komitesinden gelen verileri değerlendirmek, risk analizi yapmak/yaptırmak,

b) Risk analiz sonuçlarına göre eylem raporunu hazırlamak ve Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kuruluna sunmak.

İzleme, Erken Uyarı ve Tahmin Komitesinin görevleri

MADDE 8 – (1) İzleme, Erken Uyarı ve Tahmin Komitesinin görevleri şunlardır;

a) Kamu kurum ve kuruluşlarından, konu ile ilgili tüm envanter dokümanlarını ve rasat bilgilerini sürekli almak,

b) Toplanan bilgileri değerlendirerek, Uyarı ve Tahminlerini Risk Değerlendirme

Komitesine sunmak.

Veri akış birimlerinin görevleri

MADDE 9 – (1) Veri akış birimlerinin görevleri şunlardır;

a) İzleme, Erken Uyarı ve Tahmin Komitesince ihtiyaç duyulan ve istenilen verilerin konu ile ilgili kurum ve kuruluşlardan alınarak uygun biçimde sunulması,

b) İstenen verileri sağlayacak rasat istasyonları bulunmaması durumunda, istenilen rasatları sağlayacak alt yapının, işin aciliyeti dikkate alınarak oluşturulması,

c) Verilerin istenen tarihte, elektronik ortamda gönderilmesi ve muhafaza edilmesi.

Çalışma gruplarının görevleri

MADDE 10 – (1) Çalışma grubuna görevlendirilen konu ile ilgili uzmanlarının çalışma disiplini içerisinde, verilen konulardaki istenen bilgileri süresinde tamamlayarak, komitelere sunmak.

Tarımsal kuraklık il yönetimi

MADDE 11 – (1) Tarımsal kuraklık il yönetimi, Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu kararlarını uygulamak ve tarımsal kuraklık eylem planı çalışmalarını yürütmekle görevli olup aşağıdaki birim ve organlardan meydana gelir.

(2) Tarımsal kuraklık il kriz merkezi, vali veya görevlendireceği vali yardımcısı başkanlığında; ilçe kaymakamları, büyükşehir, il, ilçe ve valinin uygun göreceği belde belediye başkanları, üniversite temsilcisi, il özel idaresi, ilgili bakanlıklar ile bağlı ve ilgili genel müdürlüklerinin taşra birimleri temsilcileri, ilgili bakanlıkların il temsilcileri, il sağlık müdürü, ziraat odası başkanı, muhtarlar derneği başkanı, sulama, içme suyu ve üretici birlikleri, kooperatif başkanları ile valinin uygun göreceği diğer sivil toplum kuruluşu temsilcilerinden oluşur.

Tarımsal kuraklık il kriz merkezinin görevleri

MADDE 12 – (1) Tarımsal kuraklık il kriz merkezinin görevleri şunlardır;

a) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu kararlarını uygulamak,

b) İl tarımsal kuraklık eylem planını, Türkiye tarımsal kuraklık eylem planına uygun olarak yapmak ve uygulamak,

c) İl arazi varlığı ve su kaynakları ve iklim ile ilgili verileri hazırlamak ve güncelleştirmek,

ç) Kuraklıkla mücadele eylemine yönelik, olağan ve olağanüstü koşullar için mali kaynaklarını belirleyerek mahalli bütçe kapsamına almak,

d) Kuraklık eylem planı uygulamasında ihtiyaç duyulan, harcama bütçesini çıkararak ödenek talebinde bulunmak.

Tarımsal kuraklık yönetiminin çalışma esasları

MADDE 13 – (1) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu kararları, ilgili bakanlıklar ve tarımsal kuraklık il kriz merkezlerince, konu ile ilgili mevzuat dâhilinde yürütülür.

(2) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu sekretaryası ve veri işlem merkezi görevi, Bakanlığın uygun göreceği genel müdürlükçe yürütülür, yapılacak işlemlerden, genel müdürlük sorumludur.

(3) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu toplantılarına, 9/7/2007 tarihli ve 2007/12477 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı çerçevesinde görevlendirilen temsilciler katılır. Ayrıca, Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu Başkanı, ihtiyaç duyulması halinde gerekli gördüğü kamu kurum ve kuruluşlarının genel müdürlerini/başkanlarını ve konu ile ilgili uzman bilim adamlarını toplantıya davet eder. Temsilcilerin ve davet edilen görevlilerin, izinli, raporlu olmaları halinde yerlerine vekâlet edenler katılır.

(4) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu, gerektiğinde çalışma komisyonları oluşturur.

(5) Kamu kurum ve kuruluşlarını temsilen komisyonlarda görev yapacak konu ile ilgili uzmanlar, sürekli görev yapabilecek ve toplantılara katılabilecek personelden seçilir.

(6) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu kararlarını, üye tamsayısının çoğunluğuyla alır, oyların eşit olması halinde başkanın kullandığı oy yönünde çoğunluk sağlanmış olur.

(7) Sekreterya hizmeti ile görevlendirilen genel müdürlük, toplantıların düzenlenmesi ve alınan kararların kayıt altına alınarak, gerekli işlemlerin yapılmasından sorumludur.

(8) Bakanlıkların merkezde yapacakları işlemlere esas olacak, il tarımsal kuraklık eylem planlarının, normal koşullarda ve kuraklık sürecindeki çalışmalarının seyri, Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulunca takip edilir, gerekli tedbirler kurul tarafından alınır.

(9) Bakanlık koordinasyonunda, konu ile ilgili diğer çalışmalara, Tarımsal Kuraklık Yönetim biriminden katılım sağlanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

2 Nisan 2009 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı : 27188

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

SIĞIR BOVİNE TÜBERKÜLOZU YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Sığır Bovine Tüberkülozunun kontrol ve eradikasyonu ile ilgili usul ve esaslar ile resmi olarak “Tüberkülozdan Ari Sürü” statüsü kazanılması için uygulanacak kuralları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; sığır ve diğer evcil hayvanların tüberkülozdan korunması ile ilgili hususları kapsar.

Dayanak

MADDE  3 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa dayanılarak,

b) “Sığır ve Domuzlarda Topluluk İçi Ticareti Etkileyen Hayvan Sağlığı Sorunları” ile ilgili 64/432/EEC sayılı Avrupa Birliği Konsey Direktifi ve 78/52/EEC sayılı “Sığırlarda Bruselloz Tüberküloz ve Enzotik Leukozun Hızlandırılmış Eradikasyonu Yönelik Ulusal Plan İçin Topluluk Kriterlerini Belirleyen” Avrupa Birliği Konsey Direktifine paralel olarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakan: Tarım ve Köyişleri Bakanını,

b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

c) Bölge: Ülkenin en az 2000 km² alana sahip ve yetkili birimin denetimine tabi ve içerisinde en az bir ilin bulunduğu bir bölümü,

ç) Isıl işlem: Kaynatma hariç, ısıtmayı içine alan her türlü uygulamadan hemen sonra alkali fosfataz testinde negatif reaksiyona neden olan işlemi,

d) İl müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı il müdürlüğünü,

e) Nakil araçları: Motorlu taşıtların, demiryolu taşıtlarının ve hava taşıtlarının yükleme için ayrılan bölümlerini, gemilerin ambarlarını ve kara, deniz veya hava taşımacılığında kullanılan konteynırları,

f) Resmi olarak tüberkülozdan ari bölge: 15 inci maddede yer alan koşulları yerine getiren bir bölgeyi,

g) Resmi olarak tüberkülozdan ari sığır sürüsü: 12 nci ve 13 üncü maddelerde yer alan koşulları haiz sığır sürüsünü,

ğ) Resmi veteriner hekimi: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatında görevli veteriner hekimi,

h) Sığır cinsi hayvan: Kültürel ve sportif aktivitelerde yer alan hayvanlar hariç olmak üzere, et üretimi, süt üretimi, damızlık ya da diğer amaçlarla yetiştirilen Bison bison ve Bubalus bubalus türü hayvanlar dahil her yaştaki sığır ve mandaları,

ı) Sürü: Bir işletmede bir epidemiyolojik ünite olarak bulundurulan bir hayvan ya da hayvan grubunu, bir işletmede birden fazla hayvan grubunun bulunması durumunda, her bir sürünün ayrı bir birim oluşturacağını ve aynı sağlık statüsüne sahip olacağını,

i) Şüpheli hayvan: Resmi olarak ne hastalık teyidi yapılmış, ne de hastalık ihtimali yok sayılmış olan ve tüberkülozun muhtemel varlığına işaret eden belirtileri gösteren sığır cinsi hayvanları,

j) Toplama merkezi: Menşei farklı işletmeler olan sığır cinsi hayvanların ticaret amacı ile sevk edilecek hayvan grupları oluşturmak üzere bir arada gruplandırıldıkları ve Bakanlıkça ruhsatlandırılmış işletmeleri, toplama merkezlerini veya pazarları,

k) T1 Tipi sığır sürüleri: Önceki klinik geçmişi ve tüberkülin test durumu bilinmeyen sürüleri,

l) T2 Tipi sığır sürüleri: Önceki klinik geçmişi ve tüberkülin test durumu bilinen ve T3 tipi sürü statüsünü kazanmak için ulusal kurallara uygun olarak rutin izleme testleri uygulanan sürüleri,

m) T3 Tipi sığır sürüleri: Resmi olarak tüberkülozdan ari sürüleri,

n) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından yetkilendirilen ve resmi bir veteriner hekimin yetki ve sorumluluğu altında çalışan veteriner hekimi,

o) Yetkili birim: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı il veya ilçe müdürlüğünü ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel ve Özel Hükümler, Hastalık Tespiti, Enfekte Alanlar, Kesim Sonrası İşlemler ve Hayvan Nakilleri

Genel hükümler

MADDE 5 – (1) Bakanlıkça, sığırlarda tüberküloz hastalığının eradikasyonu için program oluşturulur. Söz konusu eradikasyon programının başarılı bir şekilde tamamlanması için alınacak tedbirler aşağıda belirtilmiştir.

a) Eradikasyon ve koruyucu tedbirler kapsamına alınan ulusal sığır popülasyonunun oranı, popülasyonun tamamını kapsayana kadar her yıl artırılır.

b) Resmi veteriner hekimin gerekli prosedürü tamamlaması ile Sığır Tüberkülozu hastalığından dolayı kesilen hayvanların tazminatı, yetiştiricilere en kısa zamanda ödenir.

c) Bakanlık tarafından Sığır Tüberkülozu için bir ulusal referans laboratuvarı tespit edilir ve referans laboratuvarının personel sayısı ile laboratuvar teşhisini yerine getirmek için gerekli  koşulların yeterli olması sağlanır.

ç) Yetkili birim, eradikasyon programına dahil olan sığır sürülerinin, sağlık durumlarına göre sınıflandırıldığı resmi kayıtları oluşturur ve güncel tutar.

d) Bir sürüde Sığır Tüberkülozu hastalığı taşıdığından şüphe edilen bir hayvan bulunduğunda yetkili birim, hastalığın varlığını ya da yokluğunu tespit için resmi incelemelerin en kısa zamanda gerçekleştirilmesini sağlar. Resmi veteriner hekim ya da resmi veteriner hekim gözetiminde, yetkilendirilmiş veteriner hekimler tarafından uygulanan tüberkülin testleri için tüberkülin teamül cetveli tanzim edilerek İl Müdürlüğünce tasdik edilir.

Özel hükümler

MADDE 6 – (1) Sığır Tüberkülozunun varlığı veya varlığına dair şüphenin yetkili birime derhal bildirilmesi zorunludur.

(2) Sığır Tüberkülozunun tedavisi veya duyarlılığın giderilmesine yönelik muamele ve Sığır Tüberkülozuna karşı aşı uygulaması yasaktır.

Sığır Tüberkülozundan şüpheli bir hayvan tespit edilmesi

MADDE 7 – (1) Bir sürüde, Sığır Tüberkülozundan şüpheli bir hayvan tespit edilmesi durumunda yetkili birim, hastalığın varlığını veya yokluğunu tespit edici resmi incelemelerin en kısa zamanda gerçekleştirilmesini sağlar.

(2) İncelemeler sonuçlanana kadar yetkili birim, sürüyü gözetim altında bulundurur.

(3) Yetkili birimin kesime sevk için izin vermesi dışında, sürüye hayvan giriş çıkışı yasaklanır.

(4) Sürüdeki şüpheli hayvanların tecrit edilmesi (izolasyon) sağlanır.

(5) Bu madde de belirtilen uygulamalar, söz konusu sürüde Sığır Tüberkülozunun varlığının veya şüpheli durumunun ortadan kalktığının resmi olarak tespit edilmesine kadar devam eder.

Sığır Tüberkülozunun varlığının resmi olarak tespit edilmesi

MADDE 8 – (1) Sürüde, Sığır Tüberkülozunun varlığının resmi olarak tespit edildiği durumlarda yetkili birim, hastalığın yayılmasını önleyecek gerekli önlemleri alır ve özellikle aşağıdaki hususların yerine getirilmesini sağlar;

a) Enfekte hayvanın bulunduğu sürüdeki tüm sığırlar tüberküloz yönünden muayene edilir. Sürüde resmi veteriner hekim ya da resmi veteriner hekim gözetiminde, yetkilendirilmiş veteriner hekimler tarafından uygulanan tüberkülin testleri için, tüberkülin teamül cetveli tanzim edilerek İl Müdürlüğünce tasdik edilir. Tüberkülozda karantina, hastalık çıkan ahır veya sürü ile sınırlıdır. Tüberküloz hastalığı tespit edildiğinde Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonu toplanır. Resmi veteriner hekim tarafından düzenlenen hastalık raporuna göre hastalık çıkış kararı alınır ve ilan edilir. Tüberküloz nedeniyle konulan karantina, son iki testte altı haftadan büyük tüm sığırlar resmi tüberkülin testine negatif yanıt verene kadar devam eder. Testlerden ilki pozitif reaktörün sürüden ayrılmasından en erken altmış gün sonra, ikincisi en erken dört ay sonra ve en geç oniki ay sonra yapılmalıdır. Birinci ve ikinci test arasında en az altmış gün olmalıdır.

b) Yetkili birim kesime sevk için izin vermedikçe, söz konusu sürüye hayvan giriş çıkışları yasaklanır.

c) Sığır Tüberkülozu taşıdığı resmi olarak tespit edilen sığırlar sürü içinde izole edilir.

ç) Sığır Tüberkülozu taşıdığı resmi olarak tespit edilen sığırlar kesime kadar izole edilir ve işaretlenir. Tüberkülozlu sığırlar tazminatlı olarak kesime sevk edilir. Kesimi gerçekleştirilen sığırların etleri hakkında ilgili mevzuata göre işlem yapılır.

d) Enfekte ineklerden elde edilen sütler uygun ısıl işlemden geçirildikten sonra aynı çiftlikteki hayvanların beslenmesinde kullanılabilir, insan gıdası olarak kullanılamaz.

e) Enfekte bir sürüdeki ineklerden elde edilen sütler, uygun ısıl işlemden geçirilmek amacı dışında süt işleme tesislerine nakledilemez, çiğ süt olarak satışa sunulamaz.

f) Enfekte sığırların hayvan yemi olarak kullanılması planlanan karkasları, yarım karkasları, kol ya da butları, parçaları ve sakatatı kontaminasyona yol açmayacak şekilde işleme tabi tutulur.

g) Kuruluşlardaki atık güvenliği gibi kontrollere ilişkin resmi düzenlemelerle üretilen materyalin tüberkülozu hiçbir şekilde yayma tehlikesi bulunmaması sağlanır.

ğ) Enfekte hayvanlar tarafından kullanılan bölmelerden çıkan gübre, diğer çiftlik hayvanlarının ulaşamayacağı bir yerde muhafaza edilir, uygun bir dezenfektanla işleme tabi tutulur ve en az üç hafta bekletilir. Bu gübrenin enfekte olmayan gübre ya da toprakla örtülmesi durumunda dezenfektan kullanımı gerekmez. Eğer gübre ile aynı anda toplanmıyorsa, enfekte hayvanların kullandığı bölmelerden çıkan sıvı atıklar dezenfekte edilir.

(2) Yetkili birim tarafından tüberküloz taşıdığı tespit edilen enfekte sığırlar, resmi gözetim altında en kısa zamanda ve otuz günü geçmemek şartıyla  kestirilir.

(3) Sığır Tüberkülozu test sonuçları ve yükümlülükleri hakkında, hayvan sahibi ya da onun adına görevli kişi, resmi olarak bilgilendirilir.

(4) Ancak işletmede, klinik belirti göstermeyen ve tüberküloz taşıdığı resmi olarak tespit edilen hayvanların bulunması durumunda yetkili birimler, otuz günlük kesim süresini üç ayı geçmemek şartıyla aşağıdaki durumlarda uzatabilir.

a) Üç ay içinde doğum yapması beklenen hayvanların bulunması,

b) Kesimi gerçekleştirecek mezbahanın kapasitesi ile ilgili teknik gerekçelerle kesimin otuz gün içinde yapılma imkanının bulunmaması.

Tüberkülozla enfekte alanlar

MADDE 9 – (1) Yetkili birim, enfekte alanlarla ilgili olarak aşağıdaki hususların gerçekleştirilmesini sağlar;

a) Enfekte hayvanların kesimi sonrası ve sürüye yeni hayvan katılması öncesi hayvanlar tarafından kullanılan ahırlar, diğer bölmeler, bütün konteynırlar, ekipman ve diğer gereçler resmi veteriner hekim gözetiminde, verilen talimata uygun olarak temizlenir ve dezenfekte edilir.

b) Enfekte hayvanların, bu hayvanlardan çıkan materyallerin ya da bu hayvanlarla temas etmiş materyallerin ve maddelerin taşınmasından sonra bütün nakil araçları, konteynırlar ve ekipman temizlenir ve dezenfekte edilir. Bu hayvanların yükleme yerleri kullanım sonrası %5 fenol, yüksek konsantrasyonlu iodin solüsyonu, glutaraldehit ve formaldehit, %1’lik sodyum hipoklorit ve benzeri dezenfektanlarla temizlenir ve dezenfekte edilir.

c) Dezenfeksiyon için kullanılacak maddeler, Bakanlık tarafından ruhsatlandırılmış olmalıdır.

Enfekte sığırların kesim işlemleri sonrası

MADDE 10 – (1) Yetkili birim, enfekte sığırların kesim işlemleri sonrası şunları sağlar;

a) Yetkili birim tarafından enfekte hayvanların kesimine sevk için izin verilmesi dışında, söz konusu sürüden hiçbir sığırın çıkmasına izin verilmez.

b) Hastalığın sürüden elimine edildiğinin tespiti amacı ile söz konusu sürüde tüberkülin testleri uygulanır.

c) Sürüde, resmi veteriner hekim ya da resmi veteriner hekim gözetiminde yetkilendirilmiş veteriner hekimler tarafından uygulanan tüberkülin testleri için, tüberkülin teamül cetveli tanzim edilerek İl Müdürlüğünce tasdik edilir.

ç) Enfekte sürüdeki altı haftalık yaşın üzerindeki sığırların bir ya da daha fazla sayıda tüberkülin testinden geçmesinin sağlanması ve hastalığın sürüde bulunmadığının tespitine kadar sürüye dışarıdan hayvan sokulmaz.

(2) Yetkili birim tüberküloz eradikasyon programı kapsamında T1 tipi ve T2 tipi sürülerde altı haftalık yaşın üzerindeki tüm sığırların resmi gözetim altında en az altı ayda bir intradermal tüberkülin testine tabi tutulmasını sağlar. Bu testler sürü, T3 tipi sürü özelliğini kazanana kadar devam eder.

Hayvan nakilleri 

MADDE 11 – (1) Yetkili birim,  T1 tipi sürüden T2 tipi sürüye hayvan naklinde;

a) Hayvanın hareketinden önceki otuz gün içinde intradermal tüberkülin testine tabi tutulmasını ve bu işlemin yapıldığını gösteren resmi veteriner hekimi tarafından verilmiş belgenin hareket sırasında bulundurulmasını,

b) Hayvanın sürüye gelişten hemen sonra izole edilmesi ve izolasyonunun en az altmış gün sürdürülmesini ve sürüye kabulden önce intradermal tüberkülin testine tabi tutulmasını, sağlar.

(2) Yetkili birim, T2 tipi sürüden T2 tipi bir başka sürüye hayvan naklinde;

a) Hayvanın hareketinden önceki otuz gün içinde intradermal tüberkülin testine tabi tutulmasını ve bu işlemin yapıldığını gösteren resmi veteriner hekimi tarafından verilmiş belgenin hareket sırasında hazır bulundurulmasını,

b) Nakil sırasında daha düşük sağlık statüsündeki sürülere ait sığırlarla temas edilmemesini, sağlar.

(3) Yetkili birim, T3 tipi sürüler arasındaki bütün sığır nakillerinde, daha düşük sağlık statüsündeki sürülere ait sığırlarla temas edilmemesini sağlar.

(4) Yetkili birim ayrıca;

a) Tüberkülozun elimine edildiği bir sürünün diğer enfeksiyon kaynaklarından yeniden enfekte olmasını önleyecek resmi kontrol tedbirlerinin alınmasını,

b) Eradikasyon programına tabi olan sürü içine ve sürüler arasındaki bütün hayvan hareketlerinin resmi denetime tabi olmasını,

c) Hayvan hareketleri kontrol tedbirlerinin, resmi olarak tüberkülozdan ari sürülere ve bu sürülerden dışarıya hayvan hareketleri için de uygulanabilmesini, sağlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Resmi Olarak Sığır Tüberkülozundan Ari Sığır Sürüsü, Ari Statüsünün Devamı, Statünün Askıya Alınması, İptal Edilmesi ile İzleme ve Kontrolü, Ariliğin İlanı

Tüberkülozdan ari sığır sürüsü

MADDE 12 – (1) Bir sığır sürüsü, aşağıdaki koşulların varlığında Sığır Tüberkülozu hastalığından aridir;

a) Hiçbir hayvanda Sığır Tüberkülozunun klinik belirtileri görülmez.

b) Dördüncü bölümde belirlenen kriterlere uygun olarak yapılan en az iki resmi intradermal tüberkülin testinde, altı haftalıktan büyük bütün sığırlar negatif reaksiyon verir. Yapılacak ilk test, sürüden tüberküloz enfeksiyonun eliminasyonundan altı ay sonra, ikinci test ise sonraki altı ayda yapılır. Eğer sürüde yapılan ilk testte enfeksiyon tespit edilmemişse, altı ay sonra yapılan ikinci testte de tüm sürü negatif reaksiyon verdiğinde Yetkili Birimce arilik statüsü verilir. Ancak sürü yalnızca resmi olarak tüberkülozdan ari sürülere ait hayvanlardan toplanmış ise ilk test toplanmadan en az altmış gün sonra yapılır, ikinci test yapılmaz ve Yetkili Birimce arilik statüsü verilir.

(2) Sürüye ilk intradermal tüberkülin testinin uygulanmasını müteakip, sürüye gelişten otuz gün önce ya da otuz gün sonra Dördüncü bölüme uygun olarak intradermal tüberkülin testi uygulanan ve negatif yanıt veren hayvanların dışında altı haftalıktan yaşlı hayvan girişi yasaktır. Testin sürüye gelişten otuz gün sonra yapılması durumunda, test sonucunun negatif bulunacağı ana kadar sürüdeki diğer hayvanlarla doğrudan ya da dolaylı temasını önleyecek şekilde izole edilmesi sağlanmalıdır. Ancak hayvanlar resmi olarak tüberkülozdan ari sürülerden geliyor ise, yetkili birim bu tür hayvanların hareketleri için bu testin yapılmasının gerekli olmadığına karar verebilir.

Tüberkülozdan ari statüsünün devamı

MADDE 13 – (1) Bir sığır sürüsü, aşağıdaki koşulların varlığında resmi olarak tüberkülozdan ari statüsünü devam ettirir;

a) 12 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ve ikinci fıkrasında açıklanan koşulları sağlanmaya devam etmesi.

b) İşletmeye dahil edilen bütün hayvanların resmi olarak tüberkülozdan ari statüdeki sürülerden gelmesi.

c) İşletmede bulunan altı haftadan küçük ve işletmede doğmuş olan buzağıların dışındaki hayvanların, Dördüncü Bölüme uygun olarak yıllık aralıklarla rutin tüberkülin testine tabi tutulması.

(2) Bakanlık, ülkenin genelinde ya da bir bölümünde rutin test sıklığında aşağıda belirtilen şekilde değişiklik yapılmasına karar verebilir.

a) Eğer her yıl 31 Aralık tarihinde, Sığır Tüberkülozu hastalığına yakalandığı tespit edilen sığır sürülerinin yıllık oranı, belirlenen bölgedeki tüm sürüler içerisinde son iki yıllık denetim dönemi içinde %1’ den yüksek değilse, rutin sürü testlerin sıklığı iki yıl aralıklara uzatılabilir ve tüberkülozdan ari sürülerden gelmek şartıyla epidemiyolojik bir ünitede izole bir şekilde tutulan erkek besi hayvanları tüberkülin testinden muaf tutulabilir ve yetkili birim erkek besi sığırlarının damızlıkta kullanılmamasını ve doğrudan kesime gönderilmesini sağlar.

b) Eğer her yıl 31 Aralık tarihinde, son iki ikişer yıllık denetim dönemi içinde belirlenen bölgedeki bütün sürüler içinde, Sığır Tüberkülozu hastalığına yakalandığı tespit edilen sığır sürülerinin yıllık ortalama oranı %0,2’ den yüksek değilse, rutin testler arasındaki süre üç yıla çıkarılabilir ve/veya bu testlere tabi tutulan hayvan yaşları yirmidört aya çıkarılabilir.

c) Eğer her yıl 31 Aralık tarihinde, belirlenen tüberküloz ile enfekte olduğu tespit edilen sığır sürülerinin belirlenen bölgedeki sığır sürüleri bazında ortalama yüzde oranı son iki üçer yıllık denetim dönemi sırasında %0,1’ den yüksek değilse rutin testler arasındaki süre dört yıla çıkarılabilir veya aşağıda belirtilen koşulların yerine getirilmesine bağlı olarak yetkili birim sürülerin tüberkülin testine tabi tutulmasına gerek görmeyebilir.

(3) Tüm sığırlar sürüye katılmadan önce intradermal tüberkülin testine tabi tutulmalı ve negatif sonuç elde edilmelidir.  

(4) Kesilen bütün hayvanlar tüberküloz lezyonları yönünden muayene edilir; bu tür lezyonlara rastlanması halinde tüberküloz belirtileri yönünden histopatolojik ve bakteriyolojik muayene yapılır. Bakanlık, aynı zamanda ülke ya da bir bölgede hastalık seviyesinin yükselmesi halinde tüberkülin test uygulama sıklığını arttırabilir.

Tüberkülozdan ari statünün askıya alınması, iptal edilmesi, izleme ve kontrol

MADDE 14 – (1) 13 üncü maddede belirtilen koşulların sağlanmaması durumunda tüberkülozdan ari statüsü askıya alınır.

(2) Sürüye ait bir veya daha fazla hayvanın tüberkülin testinde pozitif sonuç verdiği kabul edildiğinde ya da post mortem muayenede tüberkülozdan şüphe edildiğinde, pozitif reaktör olduğu kabul edilen hayvan sürüden uzaklaştırılır ve kesime tabi tutulur. Pozitif reaktör ya da şüpheli hayvan karkasında post–mortem, laboratuvar ve epidemiyolojik muayeneler yapılır. Sürü statüsünün askıda kalma durumu bütün laboratuvar muayenelerinin tamamlanmasına kadar devam eder. Laboratuvar muayeneleri sonucunda tüberkülozun varlığı tespit edilmemiş ise sürüdeki altı haftalıktan büyük hayvanların tamamı, ilgili hayvanın sürüden uzaklaştırılmasından en az kırkiki gün sonra test edilerek, negatif sonuç alınması durumunda resmi olarak tüberkülozdan ari statüsünün askı hali yetkili birim tarafından kaldırılabilir.

(3) Sürüde Sığır Tüberkülozu hastalığından şüpheli hayvanlar bulunuyorsa, şüpheli hayvanların durumları açıklığa kavuşuncaya kadar sürünün statüsünün askıda kalma hali devam eder. Kırkiki gün sonra yapılan diğer bir testte veya post mortem muayene ve laboratuvar muayenesinde durumları açıklığa kavuşuncaya kadar bu hayvanlar diğer hayvanlardan ayrı bir yerde tutulur.

(4) Yetkili birim üçüncü fıkrada belirtilen koşullara istisna olarak, bu Yönetmelikte ifade edilen karşılaştırmalı tüberkülin testini kullanarak rutin sürü testi yürütürse ve en azından son üç yıl içinde sürüde reaktör hayvan tespit edilmemişse, yetkili birim şüpheli hayvanların durumları kırkiki gün sonra bir daha test edilerek açıklığa kavuşana kadar sürüden hiçbir hayvanın pazara girmesine izin verilmemesi kaydıyla, sürüdeki diğer hayvanların hareketlerinin kısıtlanmamasına karar verebilir. Eğer bu son testte pozitif ya da şüpheli bir reaksiyon ile karşılaşılırsa, bu durumda ikinci fıkradaki koşullar geçerli olur. Eğer daha sonradan hastalığın varlığı tespit edilirse işletmeden ayrılmış olan bütün hayvanlar son kesin sürü testi zamanına kadar geriye doğru izlenerek test edilir.

(5) Laboratuvar muayenesinde Mycobacterium bovis izolasyonu ile tüberküloz varlığının tespit edilmesi durumunda sürünün resmi olarak tüberkülozdan ari statüsü iptal edilir.

(6) Yetkili birim sürünün sığır tüberkülozu hastalığından ari statüsünü aşağıdaki durumlarda iptal eder;

a) 13 üncü maddede yer alan koşulların artık yerine getirilmiyor olması,

b) Post mortem muayenede klasik tüberküloz lezyonlarının görülmesi,

c) Epidemiyolojik bir sorgulamada enfeksiyon ihtimalinin güçlenmesi,

ç) Sığır tüberkülozunun kontrolünde gerekli görülen diğer nedenlerin görülmesi.

(7) İzleme ve kontrol yetkili birim tarafından epidemiyolojik olarak ilgili görülen sürülerde yapılır. Bir sürünün resmi olarak tüberkülozdan ari statüsünün geri çekilme hali, tüm alanların ve malzemelerin temizlik ve dezenfeksiyonu yapılarak, son iki testte altı haftadan büyük tüm hayvanlar resmi tüberkülin testine negatif yanıt verene kadar devam eder. Testlerden ilki pozitif reaktörün sürüden ayrılmasından en erken altmış gün sonra, ikinci test en erken dört ay sonra ve en geç oniki ay sonra yapılmak zorundadır. Birinci ve ikinci test arasında en az altmış gün olmalıdır.

Tüberkülozdan ariliğin ilanı

MADDE 15 – (1) Ülke ya da ülkenin bir bölümü aşağıda belirtilen koşulların yerine getirilmesi durumunda Bakanlık tarafından resmi olarak tüberkülozdan ari olarak ilan edilir;

a) Birbirini takip eden altı yıl boyunca her yıla ait tüberkülozla enfekte olduğu teyit edilen sığır sürülerinin, bütün sığırlar içindeki oranının %0,1’i geçmemiş olması ve birbirini takip eden altı yıl boyunca her yıl sürülerin en az %99,9’unun, takvim yılının 31 Aralık tarihi itibarıyla tüberkülozdan ari olması,

b) 28/7/2002 tarihli ve 24829 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği gereğince her sığır cinsi hayvanın kimliklendirilmesi,

c) Kesilen bütün sığır cinsi hayvanların resmi bir post mortem muayeneye tabi tutulur hale gelmesi,

ç) Resmi olarak tüberkülozdan ari statüsünün askıya alınması ya da iptali işlemleri uygulanmasına devam edilmesi.

(2) Ülke ya da ülkenin bir bölümü, birinci fıkrada belirtilmiş olan koşulları yerine getirdiği sürece resmi olarak tüberkülozdan ari statüsünü muhafaza eder. Ancak resmi olarak tüberkülozdan ari olduğu kabul edilen ülke ya da ülkenin bir bölümünün tüberküloz ile ilgili durumunda önemli değişiklik olduğuna ilişkin belirtiler varsa, Bakanlık bir karar alarak bu kararda belirtilen koşulların yerine getirilmesine kadar statüyü askıya alabilir veya iptal edebilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Etkenin İdentifikasyonu, Tüberkülin Deri Testi, Tüberkülin Standartları, Testin Uygulanması, Resmi Tüberkülin Testleri İlave Testler ve Resmi Enstitüler ve Ulusal Referans Laboratuvarları

Etkenin identifikasyonu

MADDE 16 – (1) Sığır tüberkülozunun etkeni olan Mycobacterium bovis’in  klinik ve post mortem örneklerde tespiti sürme preparatların (smear) boyanması ya da immunoperoksidaz teknikleriyle yapılabilir ve organizmanın primer izolasyon vasatında kültivasyonu (ekimi) ile teyit edilir.

(2) Mycobacterium bovis’in kültür ve tanısı için gerekli patolojik materyal, normal dışı lenf yumrularından ve akciğer, karaciğer, dalak vs. gibi parenkimatoz organlardan alınır. Hayvanda patolojik lezyon bulunmadığı durumlarda muayene ve kültür için retrofaringeal, bronşiyal, mediastinal, meme üstü, altçene ve bazı mezenterik lenf yumrularından örnek alınır.

(3) İzolatların identifikasyonu genellikle kültürel ve biyokimyasal özelliklerin belirlenmesiyle gerçekleştirilir. Mycobacterium tüberküloz kompleksinin tespitinde polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) da kullanılabilir. Mycobacterium bovis’in diğer Mycobacterium tüberküloz kompleksi üyelerinden ayırt edilmesinde DNA analiz teknikleri biyokimyasal metotlardan daha hızlı ve daha güvenilirdir. Genetik parmak izi tekniği ile Mycobacterium bovis’ in suşları birbirinden ayırt edilebilir ve bu sayede Mycobacterium bovis menşei, bulaşma ve yayılma modellerin tarif edilmesi mümkündür.

(4) Kullanılan teknik ve vasatlar, bunların standardizasyonu ve sonuçların değerlendirilmesi, Diyagnostik Testler ve aşılar için 0IE Standartlar Kılavuzu’nda (sığır tüberkülozu) tanımladığı şekilde olur.

Tüberkülin deri testi

MADDE 17 – (1) 18 inci maddede açıklanan özelliklere sahip PPD (pürifiye protein derivatifleri)  Tüberkülin, 19 uncu maddede açıklanan işlemler sonrasında, resmi tüberkülin olarak deri testinin uygulanmasında kullanılır.

Sığır ve kanatlılar (bovine ve avian) için tüberkülin standartları

MADDE 18 – (1) Tüberkülin pürifiye protein derivatifleri (PPD tüberkülin, sığır ya da kanatlı) Mycrobacterium bovis veya Mycobacterium avium’un üreme ve lizis ürünlerinin ısı ile işlem görmesi ile elde edilen ve aynı türden mikroorganizmalara karşı duyarlı hale getirilen bir hayvanda gecikmiş tip hipersensitivite oluşturma yeteneğine sahip bir preparattır.

Üretim

MADDE 19 – (1) Preperat, likit sentetik bir vasatta üretilen Mycobacterium bovis ya da Mycobacterium avium (uygun olduğu şekilde) kültürlerinin serbest akımlı buharda ısıtılması ve sonrasında filtre edilerek hazırlanan suda çözülebilen fraksiyonlarından elde edilir. Büyük oranda proteinden oluşan aktif filtrat fraksiyonu presipitasyon ile izole edilir, yıkanır ve yeniden çözdürülür. Yanlış pozitif reaksiyonlara neden olmayan fenol gibi antimikrobiyel koruyucular ilave edilebilir. Mikobakterilerden ari olan son steril preparasyon kontaminasyonu önleyecek şekilde sonradan kapatılan steril basınç geçirmez cam şişelere aseptik şekilde dağıtılır.

Ürünün identifikasyonu

MADDE 20 – (1) Her biri 250 gramdan hafif olmayan, uygun şekilde duyarlılaştırılmış albino kobaylara farklı noktalarda deri içi yolla derecelendirilmiş doz aralıklarında enjekte edilir. Yirmidört – yirmisekiz saat sonra enjeksiyon noktasında nekrozlu ya da nekrozsuz eritemli ödematöz şişlikler tarzında reaksiyon görülür. Reaksiyonların büyüklüğü ve şiddeti uygulanan doza göre farklılık gösterir. Duyarlılaştırılmayan kobaylarda benzer enjeksiyonlarda hiçbir reaksiyon meydana gelmez.

Testler

MADDE 21 – (1) Testlerin özellikleri aşağıda belirtilmiştir;

a) Ph: pH 6,5–7,5 tir.

b) Fenol: Muayene edilecek preparasyon fenol içeriyorsa bunun konsantrasyonu 5gram/ litre’ den fazla olamaz.

c) Duyarlılaştırma etkisi: Daha önceden teste etki edebilecek herhangi bir materyal ile işlem görmemiş olan kobaylardan üç kobaylık bir grup kullanılır. Her kobaya beş günlük aralıklarla incelenecek preparasyondan 0,1 ml içinde 500 IU’ya eşit dozda üç kez intradermal enjekte edilir. Üçüncü enjeksiyondan onbeş – yirmibir gün sonra bu hayvanlara aynı dozda (500 IU) intradermal yolla enjekte edilir ve daha önce tüberkülin uygulanmamış üç kobaylık kontrol grubuna da aynı miktarda uygulama yapılır. Son enjeksiyonlardan yirmidört – yirmisekiz saat sonra iki gruptaki reaksiyonlar arasında önemli farklılıklar meydana gelmez.

ç) Toksisite: Her biri 250 gramdan hafif olmayan ve daha önce teste etkide bulunabilecek herhangi bir materyal ile işlem görmemiş olan iki adet kobay kullanılır. Her bir kobaya muayene edilecek preparasyondan 0,5 ml subkutan (deri altı) yolla enjekte edilir. Hayvanlar yedi gün boyunca gözlenir. Gözlem süresi içinde hayvanlarda hiçbir anormal etki görülmez.

d) Sterilite: Avrupa Farmakopesi dördüncü baskı 2002, veteriner aşıları ile ilgili monografta tarif edilen sterilite testine uyumludur.

Potens

MADDE 22 – (1) Pürifiye protein derivatifinin (sığır ve kanatlı) potensi duyarlılaştırılmış kobaylara Uluslararası Birim olarak kalibre edilmiş tüberkülin pürifiye protein derivatifinin (sığır ya da kanatlı) referans preparasyonunun bilinen konsantrasyonlarda üretilen preparasyonu ile incelenecek preparasyonun bir seri dilüsyonda intradermal enjeksiyonu ile belirlenir.

(2) Potens testi için her biri 400 gram – 600 gram ağırlığında en az dokuz kobay Mycobacterium bovis tüberkülin için 9 gram/litre sodyum klorit R nin 0,5ml’sinde süspanse edilmiş canlı Mycobacterium bovis AN5 suşunun ıslak kitlesinden 0,0001mg, tavuk tüberkülin için inaktif ya da canlı Mycobacterium aviumun uygun dozu derin kas içi yolla enjekte edilir. Kobayların duyarlılaştırılmasından en erken dört hafta sonra yan böğürleri tıraş edilir ve her iki tarafta en fazla dört enjeksiyon noktası için yeterli alan açılır. 0,005 gram/litre polisorbat 80 R içeren izotonik fosfat buffer salin (pH 6,5–7,5) kullanarak muayene edilecek ve referans preparasyonun dilüsyonları hazırlanır. Referans preparasyonun en az üç ve muayene edilecek preparasyonun en az üç dozu seçilir. En az 8 mm. ve en fazla 25 mm. çapında lezyon oluşturacak dozlar seçilir. Dilüsyonlar enjeksiyon bölgelerine Latin karesi düzeninde tesadüfi olarak tahsis edilir. Her doz intradermal yolla sabit hacimde 0,1ml. veya 0,2ml. olarak enjekte edilir. Yirmidört – yirmisekiz  saat sonra lezyonların çapı ölçülür ve test sonucu genel istatistik metotları ile ve lezyon çaplarının tüberkülinlerin konsantrasyonunun logaritmasına doğru orantılı olduğu varsayılarak hesaplanır.

(3) Test sonucu hatanın güvenlik sınırlarının (p=0,95) hesaplanan potensin %50’sinden düşük %200’ünden yüksek olmaması halinde geçerli sayılmaz.

(4) Hesaplanan potens sığır tüberkülin için belirtilen potensin %66’sından az, %150’sinden fazla değildir.

(5) Tavuk tüberkülin için hesaplanan potens belirtilen potensin %75’inden az, %133’ünden fazla değildir.

(6) Belirtilen potens her iki tüberkülin için (sığır ve tavuk) 20 000 IU/ml’den az değildir.

Depolama

MADDE 23 – (1) Işıktan uzakta ve 5±3°C’de muhafaza edilir.

Etiketleme

MADDE 24 – (1) Etikette aşağıda belirtilenler bulunur;

a) Mililitre başına Uluslararası Birimler cinsinden potensi,

b) İlave edilen maddenin ismi ve miktarı.

Testin uygulanması

MADDE 25 – (1) Aşağıda belirtilen testler, resmi intradermal tüberkülin testleridir.

a) Tek intradermal test: Sığır tüberkülin tek doz halinde uygulanır.

b) İntradermal karşılaştırmalı test: Aynı anda bir sığır tüberkülin enjeksiyonu bir de tavuk tüberkülin enjeksiyonu uygulanır.

Testin dozu

MADDE 26 – (1) Enjekte edilecek tüberkülinin bir dozu;

a) Sığır tüberkülin için 2000 IU’den az,

b) Tavuk tüberkülin için 2000 IU’den az

olamaz.

(2) Her bir enjeksiyon dozu 0,2 ml’yi geçemez.

Tüberkülin testi uygulama yeri

MADDE 27 – (1) Tüberkülinlerin boyun derisine enjeksiyonu ile gerçekleştirilir. Tek intradermal teste uygulama yeri, boynun orta üçte birlik bölgesinin orta kısmıdır. Hayvana intradermal karşılaştırmalı testin uygulanması durumunda enjeksiyon yerleri, boynun orta üçte birlik bölgesinde tespit edilir, üstte tavuk tüberkülin, altta sığır tüberkülin olmak üzere, aralarında 12,5 cm kadar mesafe olacak şekilde uygulanır. Boynun tek tarafında yeterli alanın bulunmadığı genç hayvanlarda boynun her iki tarafına ve orta üçte birlik bölgenin merkezine birer enjeksiyon şeklinde uygulanır.

Tüberkülin testinin tekniği

MADDE 28 – (1) Enjeksiyon bölgelerinin kılları kırpılır ve temizlenir. Kırpılan her bölge elin baş ve işaret parmağı arasında bir deri kıvrımı tutularak kompas ile ölçülür ve kaydedilir. Tüberkülinin deri içi verilmesini sağlayan bir metotla uygun tüberkülin dozu enjekte edilir. Kenarları dışa eğimli kısa steril bir iğne tüberkülin ile dolu dereceli şırınga derinin alt tabakalarına çapraz bir şekilde sokulmak suretiyle kullanılabilir. Enjeksiyonun doğru yapıldığı, her bir enjeksiyon yerinde elle yoklandığında küçük bezelye benzeri bir şişkinliğin hissedilmesi ile teyit edilir. Enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra her bir enjeksiyon bölgesinin kalınlığı ölçülür ve kaydedilir.

Reaksiyonların değerlendirilmesi

MADDE 29 – (1) Reaksiyonların değerlendirilmesi Tüberkülin ya da tüberkülinlerin enjeksiyonundan yetmişiki saat sonra enjeksiyon bölgelerindeki deri kıvrımı kalınlığının artması ve klinik gözlemlere dayanarak, aşağıdaki gibi yapılır;

a) Negatif reaksiyon: Çok sınırlı bir şişkinlik gözlenirse, deri kıvrımı kalınlaşması 2 mm’den fazla değilse ve bölgede diffüz ya da yaygın ödem, eksüdasyon, nekroz, ağrı ya da lenf kanalları ya da lenf yumrularının yangısı olmamışsa negatif reaksiyondur.

b) Şüpheli reaksiyon: (a) bendinde belirtilen klinik belirtiler yoksa ve deri kalınlaşması 2 mm’den çok 4 mm’den az ise şüpheli reaksiyondur.

c) Pozitif reaksiyon: (a) bendinde belirtilen klinik belirtiler gözleniyorsa veya enjeksiyon bölgesinde deri kıvrımının kalınlığında 4 mm veya daha fazla kalınlaşma varsa pozitif reaksiyon olarak değerlendirilir.

Tek intradermal test ve değerlendirilmesi

MADDE 30 – (1) Tek intradermal tüberkülin test aşağıdaki gibi değerlendirilir;

a) Pozitif reaksiyon:  Uygulama yerinde, enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra diffüz ya da yaygın ödem, eksüdasyon, nekroz, ağrı ya da lenf kanalları ya da lenf yumrularının yangısı tespit edilmişse veya deri kıvrımının kalınlığında 4 mm veya daha fazla kalınlaşma varsa pozitif reaksiyon olarak değerlendirilir.

b) Şüpheli reaksiyon: Uygulama yerinde, enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra pozitif reaksiyonda açıklanan klinik belirtiler bulunmuyorsa ve deri kıvrımının kalınlaşması 2 mm’den çok 4 mm’den az ise şüpheli reaksiyondur.

c) Negatif reaksiyon: Uygulama yerinde, Enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra çok sınırlı bir şişkinlik gözlenirse, deri kıvrımı kalınlaşması 2 mm’den fazla değilse ve bölgede diffüz ya da yaygın ödem, eksüdasyon, nekroz, ağrı ya da lenf kanalları ya da lenf yumrularının yangısı olmamışsa negatif reaksiyondur.

(2) Tek intradermal testte şüpheli reaksiyon veren hayvanlar en az kırkiki gün sonra tekrar test edilir. İkinci testte negatif sonuç vermeyen hayvanlar, teste pozitif reaksiyon vermiş kabul edilir.

(3) Tek intradermal testte pozitif bulunan hayvanlar, yanıltıcı pozitif reaksiyondan ya da etkileşim reaksiyonundan şüphe ediliyorsa, karşılaştırmalı intradermal teste tabi tutulabilir.

İntradermal karşılaştırmalı test ve değerlendirilmesi

MADDE 31 – (1) Karşılaştırmalı intradermal tüberkülin test aşağıdaki gibi değerlendirilir;

a) Pozitif reaksiyon: Uygulama yerinde, enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra   diffüz ya da yaygın ödem, eksüdasyon, nekroz, ağrı ya da lenf kanalları ya da lenf yumrularının yangısı gibi klinik belirtilerin tespit edilmesi veya sığır tüberkülinin uygulama yerindeki deri kıvrımı kalınlığının 4 mm ve üzerinde olması ve tavuk tüberkülinin uygulama yerindeki deri kıvrımının kalınlığından, 4 mm’den daha fazla kalınlaşma göstermesi pozitif reaksiyon olarak değerlendirilir.

b) Şüpheli reaksiyon: Uygulama yerinde, enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra pozitif reaksiyonda açıklanan klinik belirtiler bulunmuyorsa veya sığır tüberkülinin uygulama yerindeki deri kıvrımı kalınlığının 2 mm’den fazla olması ve tavuk tüberkülinin uygulama yerindeki deri kıvrımının kalınlığından 1–4 mm daha fazla kalınlaşma göstermesi şüpheli reaksiyon olarak değerlendirilir.

c) Negatif reaksiyon: Uygulama yerinde, enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra pozitif reaksiyonda açıklanan klinik belirtiler bulunmuyorsa veya sığır tüberkülinin uygulama yerindeki deri kıvrımı kalınlığı 2 mm’den fazla değilse veya pozitif ya da şüpheli tavuk reaksiyonuna eşit ya da daha az kalınlaşma oluşturan pozitif ya da şüpheli sığır reaksiyonu görüldüğünde negatif reaksiyon olarak değerlendirilir.

(2) İntradermal karşılaştırmalı testte şüpheli reaksiyon veren hayvanlar en az kırkiki gün sonra tekrar test edilir. İkinci testte negatif reaksiyon vermeyen hayvanlar, teste pozitif reaksiyon vermiş kabul edilir.

Ari sürü statüsünün askıya alınması ve sürüden pazara hayvan girişine izin verilmemesi

MADDE 32 – (1) Aşağıdaki açıklanan durumlarda, resmi olarak tüberkülozdan ari sürü statüsü askıya alınır ve sürüdeki hayvanların durumları düzelene dek sürüden pazara hayvan girişine izin verilmez;

a) Tek intradermal tüberkülin testinde şüpheli kabul edilen hayvanların varlığı,

b) Tek intradermal testte pozitif bulunan ancak intradermal karşılaştırmalı test ile yeniden test edilmeyi bekleyen hayvanların varlığı,

c) İntradermal karşılaştırmalı testte şüpheli bulunan hayvanların varlığı.

(2) Mevzuat gereği hayvanların hareketinden önce intradermal teste tabi tutulmasının zorunlu olduğu durumlarda, test sonucunda 2 mm’lik deri kalınlaşmasından daha az reaksiyon gösteren ve klinik belirti göstermeyen hayvanların hareketine izin verilir.

(3) Bir sürüde ya da bölgede enfekte ya da hasta maksimum hayvan sayısının tespitini mümkün kılmak için Bakanlık, tek ve karşılaştırmalı tüberkülin testlerinde tespit edilen bütün şüpheli reaksiyonları, pozitif reaksiyon kabul etmek suretiyle iyileştirilmiş bir test duyarlılığı (sensitivitesi) elde etmek amacıyla test değerlendirme kriterlerinde değişiklik yapabilir.

İlave testler

MADDE 33 – (1) Bir sürüde ya da bölgede enfekte ve hasta hayvanların maksimum sayısının tespitini mümkün kılmak amacı ile tüberkülin testine ek olarak Bakanlık Diyagnostik Testler ve aşılar için standartlara ilişkin OIE Kılavuzu’nda, sığır tüberkülozu için belirtilen gamma–interferon deneyinin uygulanmasına izin verebilir.

Resmi enstitüler ve ulusal referans laboratuvarlarının görevleri ve sorumlulukları

MADDE 34 – (1) Bakanlıkça belirlenen Resmi Veteriner Kontrol ve Araştırma Enstitüleri ile Ulusal Referans Laboratuvarları, tüberkülin testi ve ayıraçların yukarıda belirtilen standartlar yönünden yeterlilik durumlarını sağlamak amacıyla bu tüberkülinlerin ve ayıraçların resmi olarak test edilmelerinden sorumludurlar.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Düzenleme yetkisi

MADDE 35 – (1) Bakanlık, Bu Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak üzere düzenleyici işlemler çıkarmaya yetkilidir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 36 – (1) 9/11/1978 tarihli ve 16458 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sığır Tüberkülozu Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 37 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 38 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

2 Nisan 2011 CUMARTESİ Resmî Gazete     Sayı : 27893

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ZİRAİ MÜCADELE ALET VE MAKİNELERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; zirai mücadele alet ve makinelerinin onayı, imalatı, ithalatı, satışı ve denetimleri ile ilgili usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatı, ruhsatlandırılması, piyasaya arzı, ithalatı, satışı, işletmeci ve bayilerin sorumlulukları, denetimleri ve yaptırımları ile ilgili usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 18, 19, 31, 32, 34, 35, 39, 41, 42 ve 43 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Bayi: Zirai mücadele alet ve makinelerini satma izni olan kişiyi, satış yerini veya kuruluşu,

c) Bayilik: Zirai mücadele alet ve makinelerini izin dahilinde sürekli satma işini,

ç) Bayilik İzin Belgesi: Zirai mücadele alet ve makinelerinin satış yetkisi için, il müdürlüklerince verilen izin belgesini,

d) Deney kuruluşu: Tarım Alet ve Makineleri Test Merkezi Müdürlüğünü (TAMTEST),

e) Firma: Zirai mücadele alet ve makinesini imal veya ithal eden gerçek ve tüzel kişileri,

f) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

g) Girişimci: Bayilik veya işletme işine girişen kimse veya bu faaliyetlerde bulunan gerçek ve tüzel kişileri,

ğ) İl müdürlüğü: Bakanlık İl Müdürlüklerini,

h) İlçe müdürlüğü: Bakanlık İlçe Müdürlüklerini,

ı) İmalat: Zirai mücadele alet ve makinelerinin, piyasaya arz haline getirilme işlemini,

i) İmal İzin Belgesi: Zirai mücadele alet ve makinelerinin imalat yetkisi için, Bakanlıkça verilen izin belgesini,

j) İşletme: Zirai mücadele alet ve makinelerinin imal edildiği fabrika, atölye, imalathane, benzeri yerleri veya kuruluşları,

k) İşletmeci: İşletmenin yöneticisini veya işletmede imalattan sorumlu kişiyi,

l) İzin belgesi: Zirai Mücadele Alet ve Makineleri İmal İzin Belgesi veya Bayilik İzin Belgesini,

m) Kalibrasyon: Zirai mücadele uygulamaları yapılacak olan hedef yüzeylere uygulanmak üzere seçilen preparatın, en iyi etkiyi gösterebilmesi için önerilen dozda ve tekdüze olarak uygulanması amacıyla, kullanılacak olan alet ve ekipmanların ilerleme hızı, basınç, meme verdisi gibi çalışma parametrelerinin ayar edilmesi işlemini,

n) Kontrol görevlisi: Zirai mücadele alet ve makinelerinin kontrolü ile ilgili Bakanlıkça görevlendirilmiş kişiyi,

o) Kullanıcı: Zirai mücadele alet ve makinelerini satın alan veya uygulama yapan kişiyi,

ö) Numune alma: Ürünün, imalat ve satış aşamalarında mevzuata uygunluğunun doğrulanması amacıyla alınmasını,

p) Onay: Bu Yönetmelik kapsamında onayı zorunlu olan faaliyetler ve ürünler için Bakanlıkça verilen izin veya ruhsatı,

r) Onayın askıya alınması: Bu Yönetmelik kapsamında verilen onayın belirli bir süre ile geçersiz sayılmasını,

s) Piyasaya arz: Bu Yönetmelik kapsamında bulunan ürünlerin bedelli veya bedelsiz piyasaya arzını,

ş) Resmi kontrol: Bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerin, Yönetmelik hükümlerine uygunluğunun doğrulanması için, kontrol görevlilerinin verilen yetki çerçevesinde gerçekleştirdikleri denetim, muayene, numune alma, test ve deney ile benzeri kontrolleri,

t) Ruhsat: Zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatı, ithalatı ve kullanımı ile ilgili Bakanlıkça verilen belgeyi,

u) Taklit: Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlerin şekil ve nitelikleri itibariyle yapısında bulunmayan özelliklere sahip gibi veya başka bir ürünün aynısıymış gibi göstermeyi,

ü) Ürün: Zirai mücadele alet ve makinesini,

v) Zirai mücadele alet ve makinesi: Bitki koruma ürünlerinin uygulanmasında kullanılan her türlü alet, araç-gereç, makine, cihaz, ekipman ile bunların aksam, parça ve teferruatını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

İmalat ve İmal İzni

İmalat yapabilecekler

MADDE 5 – (1) Zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatı;

a) İmal İzin Belgesi,

b) Zirai Mücadele Alet ve Makineleri İmal Ruhsatı,

almış işletmecilerce yapılır.

İmal izin belgesi alabilecekler

MADDE 6 – (1) Zirai Mücadele Alet ve Makineleri İmal İzin Belgesi verilecek işletmecilerin, tarım makineleri ile ilgili bir dersi almış ziraat mühendisi veya ziraat yüksek mühendisi unvanlarından birine sahip olmaları gereklidir.

(2) Durumu birinci fıkrada belirtilen koşula uymayan, ancak; zirai mücadele alet ve makineleri imalatı yapmak isteyen girişimciler, birinci fıkrada belirtilen özelliği taşıyan bir kişiyi “imalattan sorumlu teknik eleman” olarak istihdam etmek koşulu ile İmal İzin Belgesi alabilirler.

(3) Bu maddede yer alan unvanların yabancı ülkelerde alınmış olması halinde, unvanlarının eşdeğerliliğinin belgelendirilmesi ve yetkili makamlarca onaylanması zorunludur.

İmal izin başvurusu ve istenilen belgeler

MADDE 7 – (1) Zirai mücadele alet ve makinesi imal etmek isteyen, durumları bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen şartlara uyan işletmeciler, bir dilekçe ekinde aşağıdaki bilgi ve belgelerle Genel Müdürlüğe müracaat ederek, işletmelerine “İmal İzin Belgesi” almak zorundadırlar.

(2) İmal İzin Belgesi başvurusunda istenilen belge ve bilgiler şunlardır;

a) 6 ncı maddenin birinci fıkrasında belirtilen kişilere ait;

1) Diploma veya mezuniyet belgesi onaylı sureti,

2) Aldıkları dersleri gösterir onaylı belge (transkript),

3) T.C. Kimlik No,

4) Vesikalık fotoğraf (2 adet).

b) İşletmenin faaliyet alanları arasında zirai mücadele alet ve makineleri imalatının bulunduğunu gösteren, aşağıda belirtilen belgelerden uygun olan herhangi biri,

1) Ticaret Sicil Gazetesi,

2) Bağlı olduğu Mesleki Oda Kayıt Belgesi,

3) Kuruluş bilgilerinin yer aldığı resmi bir belge.

c) İnşaat planı; mevcut bir binadan istifade edilecek ise, esas bina ve tadilat planı,

ç) İnşaatın yapıldığı veya işletmenin bulunduğu yerin açık adresi ve işletmecinin iletişim bilgileri,

d) İşletmede bulunan tezgah ve sistemlerin tip, model, kapasite ve teknik özellikleri ile bunlara ait tesisat planları,

e) İmal edilecek alet ve makinelerin; cins, marka, model, tip bilgileri, detay ve perspektif resimleri ile parça listesinin içinde yer aldığı tanıtım, kullanım, bakım ve basit onarımına ilişkin kullanma ve bakım kılavuzu,

f) İmal edilecek alet ve makinenin teknik özelliklerini gösterir Ek-1’de yer alan spesifikasyon,

g) İşletmenin faaliyete başlayacağı tarih,

ğ) İmalat Kontrol Defteri,

h) Durumu 6 ncı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen koşulu taşıyan girişimcilerce verilecek, imalattan sorumlu teknik elemanın onaylı iş sözleşmesi.

İnceleme ve imal izin belgesinin verilmesi

MADDE 8 – (1) Genel Müdürlük, yapılan imal izni başvurusundan sonra, en az üç teknik elemandan oluşan bir komisyon oluşturur. Komisyon, belirli bir süreyi kapsayacak biçimde önceden de oluşturulabilir. Bu komisyon, ilgilinin başvurusunu yerinde inceleyerek bir rapor düzenler ve işletmecinin imal edeceğini beyan ettiği alet ve makinelerin imalat özelliklerine göre, bu işletmede bulundurulması gereken iş tezgahlarını ve avadanlıkları tespit eder.

(2) Komisyonca yapılan kontroller neticesinde düzenlenecek rapor doğrultusunda söz konusu işletmeye, uygun görülmesi halinde Genel Müdürlükçe iki nüsha halinde düzenlenen ve onaylanan, Ek-3’te yer alan “İmal İzin Belgesi”nin birinci nüshası verilir. Belgenin ikinci nüshası Genel Müdürlükteki dosyasında bulundurulur.

İmal izni iptali ve yeniden imal izin belgesi verilmesi

MADDE 9 – (1) İmal İzin Belgesi verilmiş işletmeye ilişkin olarak;

a) İşletmecisi tarafından kapatılması veya zirai mücadele alet ve makine imalatından vazgeçilmesi,

b) Girişimci, işletmeci, unvan, adres, üretim çeşidi, imalattan sorumlu teknik eleman veya benzeri değişiklik, durumlarının herhangi birisinin ortaya çıkması halinde ilgililer bu durumları 7 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen belgelerden, değişikliğe ilişkin olanlarının ve imal izin belgesinin eklendiği bir dilekçe ile Genel Müdürlüğe bildirmekle sorumludurlar.

(2) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen adres ve üretim çeşidi ya da benzeri değişikliklerde 8 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen işlemler yeniden uygulanabilir.

(3) Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen durumda, İmal İzin Belgesi iptal edilir. Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumlara göre, uygun görülürse yeni girişimci, işletmeci, unvan, adres, üretim çeşidi veya imalattan sorumlu teknik eleman ya da benzeri değişiklik dikkate alınarak, belge tarih ve numarası aynı kalmak koşuluyla, değişiklik tarihi ve nedeni ayrıca belirtilerek, Genel Müdürlükçe yenilenen ve onaylanan “İmal İzin Belgesi” verilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Ruhsatlandırma, Piyasaya Arz, Değişiklik, Süre Uzatımı ve İptal

Ruhsat başvurusu

MADDE 10 – (1) Zirai mücadele alet ve makinelerini yurt içinde imal veya ithal etmek isteyen firmalar, Bakanlıktan İmal veya İthal Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Ruhsatnamesi almak zorundadırlar.

(2) Ruhsat talebinde, 11 inci maddede belirtilen belgelerin eklendiği bir dilekçe ile Genel Müdürlüğe başvuruda bulunulması gerekmektedir.

(3) Ruhsat başvurusunda eksik görülen belgelerin, başvuru tarihinden itibaren en geç altı ay içinde tamamlanması gereklidir. Bu süre içinde eksikliklerin tamamlanmaması durumunda, başvuru Genel Müdürlükçe iptal edilir.

Ruhsat başvurusunda istenilen belgeler

MADDE 11 – (1) İmal Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Ruhsatnamesi başvurusunda aşağıda belirtilen belgeler istenir.

a) Alet ve makinenin teknik özelliklerini belirten, Ek-1’de yer alan spesifikasyon (2 adet),

b) Alet ve makinenin; cins, marka, model, tip bilgileri, detay ve perspektif resimleri ile parça listesinin içinde yer aldığı tanıtım, kullanım, bakım ve basit onarımına ilişkin kullanma ve bakım kılavuzu (2 adet),

c) Firmanın faaliyet alanları arasında zirai mücadele alet ve makineleri imalatının bulunduğunu gösteren; Ticaret Sicil Gazetesi veya İlgili Oda Kayıt Belgesi ya da kuruluş bilgilerinin içinde yer aldığı herhangi bir resmi belgenin aslı veya onaylı sureti,

ç) İmal İzin Belgesinin onaylı sureti,

d) Alet ve makinenin, 23/2/1995 tarihli ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunda belirtilen süreden az olmamak üzere garanti edildiğini bildirir, şekli Bakanlıkça belirlenen taahhütname,

e) Bakanlıkça onaya esas, içinde bulunulan yıl için miktarı tespit edilen imal ruhsat harcının yatırıldığını gösterir makbuzun aslı veya makbuzda ürünün ticari adı belirtilmişse onaylı sureti,

f) Marka tescili olması durumunda, Marka Tescil Belgesinin aslı veya onaylı sureti (2 adet),

g) Fason imalat yapılması durumunda; imalatı yaptıracak firma tarafından verilecek bu fıkranın (a), (b), (c), (d), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen belgeler ile imalatçıya ait (ç) bendinde belirtilen belge ve taraflar arasında yapılmış fason iş sözleşmesi.

(2) İthal Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Ruhsatnamesi başvurusunda aşağıda belirtilen belgeler istenir.

a) Alet ve makinenin teknik özelliklerini belirten, Ek-2’de yer alan spesifikasyon (2 adet),

b) Alet ve makinenin; cins, marka, model, tip bilgileri, detay ve perspektif resimleri ile parça listesinin içinde yer aldığı tanıtım, kullanım, bakım ve basit onarımına ilişkin Türkçe kullanma ve bakım kılavuzu ile var ise, üretiminin yapıldığı ülkedeki yetkili deney kuruluşunca düzenlenmiş deney raporu ve onaylı Türkçe tercümesi (2 adet),

c) Firmanın faaliyet alanları arasında zirai mücadele alet ve makineleri ile ilgili; imalat, ithalat, satış gibi hususların herhangi birinin bulunduğunu gösteren, Ticaret Sicil Gazetesi veya ilgili Oda Kayıt Belgesi ya da kuruluş bilgilerinin içinde yer aldığı herhangi bir resmi belgenin aslı veya onaylı sureti,

ç) Ruhsat talebinde bulunulan ürünün Türkiyede ruhsatlandırılması ve satışı ile ilgili, ruhsatname geçerlilik süresini kapsayacak biçimde;

1) İhracatçı firma tarafından, ithalatçı firma adına verilen şekli Bakanlıkça belirlenen yetki belgesinin orijinali ve tercümenin orijinalinden yapıldığını belirtir onaylı Türkçe tercümesi,

2) İhracatçının imalatçı olmaması durumunda, imalatçı tarafından ihracatçıya verilen yetki belgesinin orijinali ve onaylı Türkçe tercümesi,

d) Alet ve makinenin, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunda belirtilen süreden az olmamak üzere garanti edildiğini bildirir, şekli Bakanlıkça belirlenen taahhütname,

e) Bakanlıkça onaya esas, içinde bulunulan yıl için miktarı tespit edilen ithal ruhsat harcının yatırıldığını gösterir makbuzun aslı veya makbuzda ürünün ticari adı belirtilmişse onaylı sureti.

f) Marka tescili olması durumunda, Marka Tescil Belgesinin aslı veya onaylı sureti (2 adet),

g) Ruhsat başvurusunda bulunulan ürüne ait, proforma fatura ile onaylı Türkçe tercümesi.

İnceleme, değerlendirme, ruhsat düzenlenmesi, onay ve ruhsat süresi

MADDE 12 – (1) Genel Müdürlük, ruhsat başvurusunu inceledikten sonra uygun görür ise, alet ve makineyi ruhsata esas test ve deneylerin yapılması için deney kuruluşuna sevk eder. Sevk edilen alet ve makine, ithal edilecek ise; Genel Müdürlükçe firmasına verilen talimat üzerine numune gümrükten çekildikten sonra, yerli imalatta ise doğrudan ilgili firmalarınca deney kuruluşuna teslim edilir.

(2) Test ve deneylere tabi tutulacak numune üzerinde; marka, model ve tip bilgileri bulunan bir etiket bulunması zorunludur.

(3) Deney kuruluşu tarafından, alet ve makinenin onaya esas test ve deneyleri yapıldıktan sonra, beş nüsha halinde düzenlenen deney raporunun üç nüshası Genel Müdürlüğe gönderilir.

(4) Genel Müdürlükçe yapılan değerlendirme sonucunun olumlu olması halinde ilgili firma adına;

a) Yurt içinde imal edilecek ürünler için Ek-4’te yer alan İmal Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Ruhsatnamesi,

b) İthal edilecek ürünler için Ek-5’te yer alan İthal Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Ruhsatnamesi, iki nüsha halinde düzenlenir.

(5) Genel Müdürlükçe; ruhsatname ile birlikte deney raporunun bir nüshası onay sahibine, bir nüshası ilgili il müdürlüğüne gönderilir. Ruhsatname ve deney raporunun diğer nüshası ise, ruhsat dosyasında bulundurulur.

(6) Bakanlıkça onaylanan bu ruhsatnameler aynı zamanda, onaya esas ürünün Türkiye’de kullanma ruhsatı olup, geçerlilik süresi on yıldır.

Piyasaya arz

MADDE 13 – (1) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin üzerine kolayca görülebilir ve çevresel faktörlerden etkilenmeyecek özellikte bir etiketin, imalat aşamasında konulması zorunludur. Alet ve makine ambalajlı biçimde satışa sunulacak ise, ayrıca etikette yer alması gereken bilgiler ambalaj üzerinde de belirtilmelidir. Etiket, madeni levha özelliğinde olmalı ve alet ve makine üzerine perçinlenerek veya uygun kaynak tekniği kullanılarak sabitlenmelidir. Bunun mümkün olmadığı durumlarda sırasıyla; bilgiler, alet ve makine üzerine silinmeyen baskı veya kabartma yazı ile yazılmalı veya kuvvetli yapıştırıcı ile yapıştırılan etikette yer almalı ya da ambalajının üzerinde belirtilmelidir. Etikete, alet ve makinenin;

a) Ticari adı,

b) Marka, model ve tip bilgileri,

c) İmal yılı,

ç) Seri numarası,

d) Ruhsat tarih ve numarası,

yazılmalıdır.

(2) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makineler, birinci fıkrada geçen hususlar yerine getirildikten sonra piyasaya arz edilebilir.

Alet ve makine üzerinde değişiklik

MADDE 14 – (1) Bakanlıkça onaylı alet ve makinede, onay sahibi firmaca herhangi bir değişiklik yapılması istenirse, değişiklik yapılmadan önce, aşağıda belirtilen belgelerin eklendiği bir dilekçe ile birlikte Genel Müdürlüğe başvuruda bulunulması zorunludur. Dilekçe ekinde;

a) İmal zirai mücadele alet ve makinelerde; 11 inci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde,

b) İthal zirai mücadele alet ve makinelerde; 11 inci maddenin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde, belirtilen belgelerin bulunması istenir.

(2) Genel Müdürlük gerekli görür ise, bildirilen bu değişiklikleri içeren alet ve makineyi incelenmek üzere deney kuruluşuna sevk eder. Bu değişiklik, deney kuruluşu tarafından incelenerek bir rapor hazırlanır. Raporun bir örneği Genel Müdürlüğe gönderilir. Genel Müdürlükçe yapılan değerlendirme sonucu olumlu ise, ruhsatlı alet ve makinenin değişikliği içeren belgeleri dosyalarında saklanır. Ruhsatnamenin değişikliğe göre yenilenmesinin gerekmesi halinde, 15 inci maddenin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen belgeler istenir.

(3) Ruhsatlı alet ve makinenin imalatçısında veya ruhsata esas teknik özellikleri üzerinde bir değişiklik olması durumunda; 10, 11 ve 12 nci maddelerde belirtilen ruhsatlandırma şartları ile ilgili hükümler geçerlidir.

Ruhsat süre uzatımı ve ruhsat iptali

MADDE 15 – (1) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin ruhsat süresini uzatmak isteyen firmalar, ruhsatname süre uzatımı sürecini de göz önünde bulundurarak, ruhsat son geçerlilik tarihinin üç ay öncesinden itibaren süre uzatımlarını yaptırmak üzere bir dilekçe ekinde aşağıdaki belgelerle il müdürlüklerine müracaat ederler.

(2) Ruhsat süre uzatımında istenilen belgeler şunlardır;

a) Ruhsatname aslı,

b) Bakanlıkça, içinde bulunulan yıl için miktarı tespit edilen ruhsat harcının yarısının yatırıldığını gösterir makbuzun aslı veya makbuzda alet makinenin ticari adı belirtilmişse onaylı sureti,

c) İmal ürünlerin süre uzatımında 11 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen taahhütname,

ç) İthal ürünlerin süre uzatımında 11 inci maddenin ikinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen yetki belgesi ve Türkçe tercümesi ile (d) bendinde belirtilen taahhütname.

(3) İl müdürlüğünce, ruhsat süresi uzatılacak alet ve makinenin numunesi; bayilerden, bayilerde bulunmaması veya sekizinci fıkrada belirtilen durum halinde işletme veya firma merkezinden, 13 üncü ve 14 üncü maddelerde geçen hususlar ve dokuzuncu fıkrada belirtilen ruhsatname geçerlilik durumu da göz önünde bulundurularak, Ek-8’de yer alan Numune Alma Tutanağı dört nüsha halinde düzenlenerek usulüne uygun biçimde alınıp, mühürlenerek deney kuruluşuna teslim edilmek üzere firmasına teslim edilir. Ayrıca;

a) Ruhsat süre uzatımına esas test ve deneylerinin yapılması hususu;

1) Firma adı ve unvanı,

2) Ruhsat tarihi ve numarası,

3) Alet ve makinenin ticari adı,

belirtilmek kaydıyla, Numune Alma Tutanağının bir kopyasının eklendiği yazı ile deney kuruluşuna bildirilir.

b) İkinci fıkrada belirtilen belgeler ile Numune Alma Tutanağının diğer bir kopyası yazı ekinde Genel Müdürlüğe gönderilir.

(4) Deney kuruluşu tarafından alet ve makinenin test ve deneyleri yapıldıktan sonra, beş nüsha halinde düzenlenen deney raporunun üç nüshası Genel Müdürlüğe gönderilir.

(5) Ruhsat süre uzatımına esas test ve deneyler sonuçlanıp Genel Müdürlükçe gerekli değerlendirme yapılıp sonucun ilgilisine duyurulmasına kadar, bütün işlemler ve sonuçları gizli tutulur.

(6) Alet ve makinenin ruhsat süre uzatımına esas değerlendirme sonucunun olumlu olması halinde, ruhsat süresi Genel Müdürlükçe on yıl süreyle uzatılır.

(7) Alet ve makinenin ruhsat süre uzatımına esas değerlendirme sonucunun olumsuz olması halinde, piyasada bulunan ürünler ruhsatına uygun hale getirilmek üzere, ruhsat sahibi firma tarafından toplatılır. Ruhsatına uygun hale getirildiği beyan edilen alet ve makinelerden tekrar numune/numuneler alınarak test ve deneylere tabi tutulur. Kontrol sonucunun;

a) Olumlu olması halinde ruhsat süresi uzatılır,

b) Olumsuz olması halinde;

1) Ruhsat Genel Müdürlükçe iptal edilir.

2) İmha edilmek üzere, hatalı ürünlerin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir.

(8) Ruhsatın son geçerlilik tarihine kadar süre uzatımı yaptırmayan firmalara, bu tarihten sonra süre uzatımı talebinde bulunabilmeleri için altı ay süre tanınmıştır. Bu süre içinde ruhsat askıda olarak değerlendirilmekte olup, geçersizdir. Geçersiz ruhsatlı zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatı, ithalatı ve satışı yapılamaz.

(9) Ruhsatın son geçerlilik tarihinin altı ay sonrasında, süre uzatılması talebinde bulunulmayan alet ve makinenin ruhsatı ikaza gerek kalmadan iptal edilmiş sayılır. Firmalar, iptal edilen ruhsatnamelerin aslını bir yazı ekinde Genel Müdürlüğe iade ederler.

Ruhsat devri ve değişikliği

MADDE 16 – (1) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin ruhsatnamesine sahip firmalar, Genel Müdürlüğe yazılı bilgi vererek, aynı özellikleri taşıyan bir başka firmaya ruhsatlarını devredebilirler.

(2) Ruhsat devir işleminde, ilgili taraflar arasında karşılıklı anlaşma yapılmış olması gereklidir.

(3) Ruhsatı devir alacak firmalar aşağıdaki belgeleri ekleyerek, bir dilekçe ile Genel Müdürlüğe müracaat ederler.

(4) Ruhsat devir işleminde;

a) Ruhsatname aslı,

b) Taraflar arasında yapılmış devir sözleşmesi,

c) İmal ürünlerde 11 inci maddenin birinci fıkrasının (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen belgeler,

d) İthal ürünlerde 11 inci maddenin ikinci fıkrasının (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen belgeler,

e) Bu Yönetmeliğin 15 inci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen makbuz, istenir.

(5) Onayda yazılı;

a) Onay sahibinin adı, unvanı, adresi,

b) Ürünün ticari adı, markası, modeli, tipi,

c) İmal İzin Belgesi tarih ve numarası benzeri değişiklikler Genel Müdürlüğe yazılı olarak bildirilerek, ruhsatnamenin yenilenmesi talep edilmelidir.

(6) Beşinci fıkrada belirtilen değişiklik işleminde;

a) Ruhsatname aslı,

b) Değişikliğin niteliğine göre 11 inci maddede belirtilen belgelerin, Genel Müdürlükçe gerekli görülenleri,

c) 15 inci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen makbuz, istenir.

(7) Devir ve değişiklik işlemlerinde, eski ruhsatname Genel Müdürlükçe güncellenerek ruhsat numarası ve tarihi aynı kalmak koşuluyla yenisi düzenlenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İthalat İşlemleri

İthalat izni başvurusu ve onayı

MADDE 17 – (1) Zirai mücadele alet ve makinesi ithal edilmek istenildiğinde, bir dilekçe ile;

a) Bakanlıkça onaylı ürünler ile üçüncü fıkranın (a) bendinde belirtilen ürünler için, il müdürlüklerine,

b) Onaya esas test ve deneylere tabi tutulacak ürünler için, Genel Müdürlüğe başvuruda bulunulur.

(2) Bakanlıkça onaylı alet ve makineler için yapılan ithalat izni başvurusunda;

a) Alet ve makinenin teknik özelliklerini gösteren Ek-2’de yer alan spesifikasyon,

b) Bakanlıkça verilen ruhsatnamenin onaylı sureti,

c) Proforma fatura orijinali ve Türkçe tercümesi,

ç) Onay başka bir firma adına düzenlenmiş ise;

1) Onay sahibinden alınan yetki belgesi,

2) İmalatçı firmadan alınan yetki belgesi orijinali ve Türkçe tercümesi, istenir.

(3) Bakanlıkça onaylı olmayan alet ve makineler için;

a) Depo kapasitesi en fazla elli litre olan alet veya makinelerin her birinden en fazla üç adet olmak koşuluyla, araştırma ve denemelerde kullanılmak,

b) Onaya esas deneylerde kullanılmak üzere, ithalat izni istenebilir.

(4) Üçüncü fıkrada belirtilen alet ve makinelerin ithalat izni başvurusunda;

a) Alet ve makinenin teknik özelliklerini gösteren Ek-2’de yer alan spesifikasyon,

b) Proforma fatura ile onaylı Türkçe tercümesi istenir.

(5) Uygun görülmesi halinde, belgeleri eksiksiz ve uygun olan firmalar adına;

a) Bakanlıkça onaylı ürünler ile üçüncü fıkranın (a) bendinde belirtilen ürünler için, başvuruda bulunulan il müdürlüğünce,

b) Onaya esas test ve deneylere tabi tutulacak ürünler için, Genel Müdürlükçe, ithalat izni düzenlenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Bayilik, Bayilik İzni, İşletmeci ve Bayilerin Sorumlulukları

Bayilik yapabilecekler

MADDE 18 – (1) Zirai mücadele alet ve makinelerin satışları, Bayilik İzin Belgesi almış, yetkili gerçek ve tüzel kişiler tarafından yapılır.

Bayilerde aranacak koşullar

MADDE 19 – (1) Bayilik İzin Belgesi verilecek girişimcilerin ziraat mühendisi veya ziraat yüksek mühendisi unvanlarından birine sahip olması gereklidir.

(2) Durumu birinci fıkrada belirtilen koşula uymayan, ancak; bayilik yapmak isteyen kişi ve kuruluşlar, birinci fıkrada belirtilen unvanlardan birine sahip olan bir kişiyi, bayi olmak üzere, “satıştan sorumlu teknik eleman” olarak istihdam etmek koşulu ile Bayilik İzin Belgesi alabilirler.

(3) Birinci fıkrada belirtilen unvanların yabancı ülkelerde alınmış olması halinde, unvanlarının eşdeğerliliğinin belgelendirilmesi ve yetkili makamlarca onaylanması zorunludur.

Bayilik izin belgesi başvurusu ve istenilen belgeler

MADDE 20 – (1) Zirai mücadele alet ve makinesi satmak isteyen, 19 uncu maddede belirtilen koşulları taşıyan kişi veya kuruluşlar, bir dilekçe ekinde aşağıdaki bilgi ve belgelerle faaliyette bulunulacak ildeki il/ilçe müdürlüğüne başvurarak, Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Bayilik İzin Belgesi almak zorundadırlar.

(2) Bayilik İzin Belgesi başvurusunda istenilen belge ve bilgiler şunlardır;

a) 19 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen unvanlara sahip kişilere ait;

1) Diploma veya mezuniyet belgesi onaylı sureti,

2) T.C. Kimlik no,

3) Vesikalık fotoğraf (2 adet),

b) Girişimcinin faaliyet alanları arasında zirai mücadele alet ve makineleri satışının bulunduğunu gösteren, aşağıda belirtilen belgelerden uygun olan herhangi biri,

1) Ticaret Sicil Gazetesi,

2) Bağlı olduğu Mesleki Oda Kayıt Belgesi,

3) Kuruluş bilgilerinin yer aldığı resmi bir belge,

c) Bayi Kontrol Defteri,

ç) Açık adres ve iletişim bilgileri,

d) Durumu 19 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen koşula uygun olan girişimciler için, satıştan sorumlu teknik elemanın iş sözleşmesi.

Bayilik izin belgesi

MADDE 21 – (1) Başvurular, il müdürlüklerinin ilgili şube müdürlüklerince incelenerek, durumu uygun görülenlere Ek-6’da yer alan “Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Bayilik İzin Belgesi” iki nüsha olarak düzenlenir. İl müdürlüğünce onaylanan belgenin birinci nüshası ilgiliye verilir. İkinci nüshası ise, il müdürlüğündeki dosyasında bulundurulur.

Bayilik iptali ve yeniden bayilik izin belgesi verilmesi

MADDE 22 – (1) Bayilik İzin Belgesi verilmiş bayiye ilişkin olarak;

a) Bayinin girişimcisi tarafından kapatılması veya bayilikten vazgeçilmesi,

b) Bayi, unvan, adres veya benzeri değişiklik,

durumlarının herhangi birinin ortaya çıkması hallerinde; ilgililer bu durumları, bayilik izin belgesinin ve 20 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen değişikliğe ilişkin gerekli belgelerin eklendiği bir dilekçe ile il/ilçe müdürlüğüne bildirmekle sorumludurlar.

(2) Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen durumda, Bayilik İzin Belgesi iptal edilir. Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumlara göre; uygun görülürse yeni bayi, unvan, adres veya benzeri değişikliklere göre, değişen bilgiler dikkate alınarak, belge numarası ve tarihi aynı kalmak koşuluyla değişiklik tarihi ve nedeni ayrıca belirtilerek, il müdürlüğünce yenilenen ve onaylanan “Bayilik İzin Belgesi” verilir.

İşletmeci ve bayilerin sorumlulukları

MADDE 23 – (1) İşletmecilerin sorumlulukları şunlardır:

a) Zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatları, izin sahibi kişinin gözetiminde yapılması esastır.

b) İşletmelerine ait;

1) Sayfaları il/ilçe müdürlüklerince numaralanmış, toplam sayfa sayısı yazılmış ve mühürlenmiş İmalat Kontrol Defteri,

2) İmalatını yaptıkları ürünlerin ruhsatnameleri ile ruhsata esas deney raporlarının yer aldığı, uygun dosyalama sisteminde hazırlanan ve kontrole her an hazır biçimde bulundurulan dosya, tutmakla yükümlüdürler.

c) Resmi kontrollerde, kontrol görevlilerine işletme ve depolarını kontrol ettirmekle, defterlerini ve ürünlerini göstermekle, istenilen bilgi ve belgeleri noksansız bir şekilde zamanında hazırlamakla, ürün numunesi vermekle, gerekli olan her türlü yardım ve kolaylığı sağlamakla yükümlüdürler.

ç) Bakanlıkça yeni bilgilerin verilmesi amacıyla düzenlenebilecek eğitim ve toplantılara katılmak, genelge ve bildirimlere uymakla yükümlüdürler.

d) Bakanlıkça yed-i emine alınan, zirai mücadele alet ve makinelerini ikinci bir emre kadar uygun depolama şartlarında muhafaza etmekle yükümlüdürler.

e) İzin belgesi aldıkları adres dışında zirai mücadele alet ve makine imalatı yapamazlar.

f) Araştırma geliştirme veya numune imalatı dışında, Bakanlıkça ruhsatlandırılmayan veya sahte zirai mücadele alet ve makinelerini imal edemez, işyerlerinde bulunduramaz ve satamazlar.

g) Bayilik İzin Belgesi olmayan kişi ve kuruluşlara, ticari amaçlı olarak zirai mücadele alet ve makinelerini satamazlar.

ğ) Yetkili servis iznine sahip olmadan zirai mücadele alet ve makinelerinin bakım ve onarımlarını yapamazlar.

h) İşletme faaliyetlerini imalattan sorumlu teknik eleman tarafından yürüten girişimciler, imalattan sorumlu teknik elemanın herhangi bir nedenle görevinden ayrılması halinde;

1) Görevinden ayrılan kişinin yerine, aynı özellikleri taşıyan bir kişiyi imalattan sorumlu teknik eleman olarak istihdam etmekle,

2) İstihdam edilen kişiye ait, bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (h) bentlerinde belirtilen belgelerin eklendiği bir dilekçe ile Genel Müdürlüğe başvurmakla,

3) İmalattan sorumlu teknik elemanın istihdam edilememesi halinde ise, Genel Müdürlüğe yazılı bilgi vermekle, yükümlüdürler.

ı) Bakanlıktan ruhsatlı zirai mücadele alet ve makinelerinin kontrolü, test ve deneyleri sonucunda, ruhsata esas spesifikasyonlarına uymadığının tespit edilmesi halinde, hatalı olanların ilgili serilerinin ruhsat sahibince piyasadan toplatılması zorunludur.

(2) Bayilerin sorumlulukları şunlardır:

a) Zirai mücadele alet ve makinelerinin kullanıcılara satışları, izin sahibi kişinin gözetiminde yapılır.

b) Bayiler;

1) Sayfaları il/ilçe müdürlüklerince numaralanmış, toplam sayfa sayısı yazılmış ve mühürlenmiş olan Bayi Kontrol Defteri,

2) Satışını yaptıkları ürünlere ait ruhsatname ile ruhsata esas deney raporlarının suretlerinin yer aldığı uygun dosyalama sisteminde hazırlanan ve kontrole her an hazır biçimde bulundurulan dosya, tutmakla yükümlüdürler.

c) Resmi kontrollerde, kontrol görevlilerine bayilerini ve depolarını kontrol ettirmekle, defterlerini ve ürünlerini göstermekle, istenilen bilgi ve belgeleri noksansız bir şekilde zamanında hazırlamakla, ürün numunesi vermekle, gerekli olan her türlü yardım ve kolaylığı sağlamakla yükümlüdürler.

ç) Bakanlıkça yeni bilgilerin verilmesi amacıyla düzenlenebilecek eğitim ve toplantılara katılmak, genelge ve bildirimlere uymakla yükümlüdürler.

d) Bakanlıkça yed-i emine alınan, zirai mücadele alet ve makinelerini ikinci bir emre kadar uygun depolama şartlarında muhafaza etmekle yükümlüdürler.

e) İzin belgesi aldıkları adres dışında veya gezici olarak zirai mücadele alet ve makine satışı yapamazlar.

f) Ruhsatsız, kaçak veya sahte zirai mücadele alet ve makinelerini satamaz ve bulunduramazlar.

g) Bayilik faaliyetlerini satıştan sorumlu teknik eleman tarafından yürüten girişimciler, satıştan sorumlu teknik elemanın herhangi bir nedenle görevinden ayrılması halinde;

1) Görevinden ayrılan kişinin yerine, aynı özellikleri taşıyan bir kişiyi satıştan sorumlu teknik eleman olarak istihdam etmekle,

2) İstihdam edilen kişiye ait, bu Yönetmeliğin 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (d) bentlerinde belirtilen belgelerin eklendiği bir dilekçe ile il/ilçe müdürlüğüne başvurmakla,

3) Satıştan sorumlu teknik elemanın istihdam edilememesi halinde ise, il/ilçe müdürlüğüne yazılı bilgi vermekle, yükümlüdürler.

ALTINCI BÖLÜM

Denetim, Yaptırım ve Cezalar

İşletme ve bayilerin denetim esasları

MADDE 24 – (1) Zirai mücadele alet ve makinelerinin Genel Müdürlükçe kabul ve tasdik edilmiş özelliklerine uygun olarak piyasaya arz edilmesi zorunludur.

(2) İşletme ve bayiler; Genel Müdürlükçe yetkilendirilen ve/veya il/ilçe müdürlüklerindeki konu ile ilgili alanda görevli en az iki kontrol görevlisince uygun sıklıkta ve gerekli görüldüğü hallerde, tarafsız, şeffaf, mesleki gizlilik ilkelerine bağlı kalarak, ön bildirim gereken haller dışında, önceden haber verilmeksizin denetlenirler. Denetimlerin kayıt altına alınması açısından Ek-7’de yer alan “İşletme ve Bayi Kontrol Formu” doldurulur. Denetleme sonucunda, tespit edilen eksiklikler ‘‘İmalat Kontrol Defteri veya Bayi Kontrol Defteri’’ ne kaydedilir ve imzalanır.

(3) Genel Müdürlük, onaylı zirai mücadele alet ve makinelerini, her zaman ve her yerde tekrar kontrol ve deneye tabi tutabilir ve gerekli görür ise bu alet ve makinelerin satılmasını yasaklar, imalatını ve ithalatını durdurur ve süresi dolmadan ruhsatlarını iptal edebilir.

İmalat kontrol defteri ve kayıt tutma

MADDE 25 – (1) İşletmecilerce tutulan İmalat Kontrol Defterine, imalatı yapılan zirai mücadele alet ve makinesinin;

a) Ticari adı,

b) Cinsi, tipi, markası, modeli ve imal yılı,

c) Ruhsat tarihi ve numarası,

ç) İmalat kalite kontrolünün yapıldığı tarih,

d) Üretim seri numarası,

e) Satılan alet ve makinenin satış tarihi, satın alanın adı ve adresi, yazılmalı ve imalat ile satıştan sorumlu kişi tarafından imzalanmalıdır.

(2) İmalat süreci kayıt altına alınmalıdır.

İşletmelerin denetimi

MADDE 26 – (1) İşletmelerin denetimlerinde;

a) İmalatı yapılmakta olan veya piyasaya arz edilen ürünlerin ruhsatlarının olup olmadığı,

b) İmalatın, ruhsata esas deney raporunda belirtilen teknik özelliklerine uygun olarak yapılıp yapılmadığı,

c) İşletmenin imal iznine uygun olup olmadığı,

ç) Ürünlere ait kullanma ve bakım kılavuzunun olup olmadığı,

d) Piyasaya arz edilen ürünlerin üzerinde gerekli bilgileri içeren etiketin bulunup bulunmadığı,

e) Yeterli miktarda yedek parça stoku olup olmadığı,

f) İmalatın, imalattan sorumlu kişi kontrolünde yapılıp yapılmadığı,

g) İmalat Kontrol Defteri ve kayıtların usulüne uygun tutulup tutulmadığı,

ğ) İmalat Kontrol Defterinde belirtilen, daha önceleri yapılan kontrollerde tespit edilen eksikliklerin giderilip giderilmediği, kontrol edilir.

Bayilerin denetimi

MADDE 27 – (1) Bayilerin denetimlerinde;

a) Piyasaya arz edilen ürünlerin ruhsatlarının olup olmadığı,

b) Ürünlerin ruhsatlarına uygun olup olmadığı,

c) Bayinin, izin belgesine uygun olup olmadığı,

ç) Ürünlere ait Türkçe kullanma ve bakım kılavuzunun bulunup bulunmadığı,

d) Ürünlerin üzerinde gerekli bilgileri içeren etiketin bulunup bulunmadığı,

e) Yeterli miktarda yedek parça stoku olup olmadığı,

f) Satışın, izin sahibi kişiler gözetiminde yapılıp yapılmadığı,

g) Bayi Kontrol Defterinde belirtilen, daha önceleri yapılan kontrollerde tespit edilen eksikliklerin yerine getirilip getirilmediği, kontrol edilir.

Piyasa gözetimi ve denetimi

MADDE 28 – (1) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin, onaya esas özellikleriyle piyasaya arz edilip edilmediğinin belirlenmesi için;

a) Bakanlıkça yapılan yıllık denetim programları doğrultusunda belirlenen sayıda piyasadan,

b) Kullanıcılardan gelebilecek şikayetlerin değerlendirilebilmesi amacıyla, şikayet konusu alet makinenin veya onaya esas serisinden,

c) İşletme ve bayilerin denetimlerinde onaya esas özelliklerinden sapma şüphesi görülen ürünlerden, numune alınarak test ve deneyleri yapılmak üzere deney kuruluşuna sevk edilir.

(2) Şikayet konusu ürünün kalibrasyon ve bakımının kullanma ve bakım kılavuzunda belirtilen hususlara göre, kullanıcısı tarafından eksiksiz olarak yerine getirilmesi gereklidir.

(3) Yapılan deneylere ait sonuçlar, deney kuruluşu tarafından rapora bağlanarak Genel Müdürlüğe gönderilir.

(4) Resmi kontrol işlemi sonuçlanıp Genel Müdürlükçe değerlendirildikten sonra ilgilisine duyuruluncaya kadar, bütün işlemler ve sonuçları gizli tutulur.

(5) Resmi kontrol işlemi değerlendirilme sonucunun olumsuz olması halinde, piyasada bulunan zirai mücadele alet ve makineler ruhsatına uygun hale getirilmek üzere sorumlusunca toplatılır. Onay sahibince ruhsatına uygun hale getirildiği beyan edilen alet ve makinelerden tekrar numune/numuneler alınarak deneylere tabi tutulur.

a) Resmi kontrol sonucunda ürünün onaya esas özelliklerini sağlamadığının görülmesi halinde, onay Genel Müdürlükçe iptal edilir.

b) Hatalı ürünlerin, imha edilmek üzere mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir.

Numune alma

MADDE 29 – (1) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin numuneleri denetimde görevli, kontrol görevlilerince alınır.

(2) Piyasa gözetimi ve denetimi amacıyla alınacak numuneler işletmelerden, bayilerden, ithalatçılardan veya şikayetçiden alınarak mühürlenir.

(3) Alınan numunelere ilişkin Ek-8’de yer alan Numune Alma Tutanağı dört nüsha halinde düzenlenir. Tutanak, kontrol görevlileri ve onay sahibi veya kullanıcı tarafından imzalanır.

(4) İlgilinin imzadan kaçınması halinde durum tutanağa geçirilir.

(5) Tutanağın bir nüshası ilgilisinde, diğer bir nüshası numuneyi alan birimde kalmak üzere, bir nüshası deney kuruluşuna, diğer nüshası Genel Müdürlüğe gönderilir.

(6) Alınan numunelerin veya şikayet konusu ürünün deney kuruluşuna nakliyesinden ruhsat sahibi sorumludur.

(7) Alınan numuneler için Bakanlıkça herhangi bir bedel ödenmez.

Yaptırımlar

MADDE 30 – (1) Bu Yönetmelikte; 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (ç) ve (ğ) bentleri ile ikinci fıkrasının (a) ve (ç) bentlerinde, 25 inci maddede, 26 ncı maddenin birinci fıkrasının (f) ve (g) bentlerinde ve 27 nci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen girişimciler, aykırılık imalat/bayi kontrol defterlerine kontrol görevlilerince işlenerek veya denetimde yetkili kurumca yazılı olarak ikaz edilirler. Bir yıl içinde aynı aykırılığın tekrarı halinde, imalat veya satış yerinin onayı bir aydan bir yıla kadar askıya alınır.

(2) Bu Yönetmeliğin;

a) 9 uncu maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde veya 16 ncı maddenin beşinci fıkrasında belirtilen hususlara uymadıkları tespit edilen işletmeciler,

b) 22 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen hususa uymayan bayiler,

c) 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde ve (h) bendinin (2) numaralı alt bendinde, ikinci fıkrasının (b) bendinde ve (g) bendinin (2) numaralı alt bendinde, 26 ncı ve 27 nci maddelerin birinci fıkralarının (c), (ç), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen hususların herhangi birine uymadıkları tespit edilen girişimciler, uygunsuzluğun, imalat kontrol defterine veya bayi kontrol defterine kontrol görevlilerince işlenerek veya denetimde yetkili kurumca yazılı olarak ihtar edilir ve düzeltilmesi için süre verilir. Bu süre sonunda uygunsuzluklarını düzeltmeyen ve durumunu ilgili mevzuat hükümlerine uygun hale getirmeyen girişimcilere ait imalat ve satış yerinin onayı, bir aydan az olmamak üzere uygunsuzluk giderilinceye kadar askıya alınır.

(3) 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (d), (e) ve (g) bentleri ile ikinci fıkrasının (d) ve (e) bentlerinin, 26 ncı maddenin birinci fıkrasının (ğ) bendinin, 27 nci maddenin birinci fıkrasının (g) bendinin ve 29 uncu maddenin dördüncü fıkrasının herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen girişimcilere ait imalat ve satış yerinin onayı bir aydan bir yıla kadar askıya alınır.

(4) 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (h) bendi ile ikinci fıkrasının (g) bendinin;

a) (1) numaralı alt bentlerine aykırı davranıldığı tespit edildiğinde bir aydan az olmamak üzere koşul sağlanana kadar,

b) (3) numaralı alt bentlerinde belirtilen durumda ise koşul sağlanana kadar, imalat veya satış yerinin onayı askıya alınır.

(5) Dördüncü fıkranın (b) bendi dışında kalan hallerde, üç yıl içerisinde üçüncü defa onayı askıya alınan izin belgesi iptal edilir.

(6) Onaylı olmayan yerlerde zirai mücadele alet ve makineleri imalatı yapan gerçek ve tüzel kişilere 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir ve bunlar faaliyetten men edilir. Ürünler, masrafları sorumlusuna ait olmak üzere piyasadan toplatılır ve imha edilmek üzere mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir.

(7) Zirai mücadele alet ve makineleri ile ilgili onay alınmadan, zirai mücadele alet ve makineleri imalatı yapan, satan ve bulunduranlara 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir. Zirai mücadele alet ve makinelerini kaçak olarak ülkeye soktuğu tespit edilenler hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümlerine göre işlem yapılmak üzere Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur. Ürünler, masrafları sorumlusuna ait olmak üzere piyasadan toplatılır ve mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. İmal izin belgesi olan işletmelerde, ruhsatsız zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatının yapılması durumunda, ayrıca işletmenin imal izin belgesi bir yıl süreyle askıya alınır.

(8) Bakanlıktan onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin test ve deneyleri sonucunda onaya esas spesifikasyonlarına uymadığının tespit edilmesi halinde 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir. Hatalı ürünler ruhsat sahibi tarafından piyasadan toplatılır ve imha edilmek üzere mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. Ürünlerin piyasadan toplatılmaması halinde, ruhsat sahibine ayrıca aynı bentte belirtilen tutarda idari para cezası verilir.

(9) Onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinden birini taklit etmek suretiyle sahtesini imal ederek piyasaya arz edenler, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi hükmü uyarınca, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ve bin gün adli para cezası ile cezalandırılır.

(10) 23 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkralarının (c) bendine aykırı olarak hareket edenlere fiil suç oluşturmadığı takdirde 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 41 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir.

Yaptırımlardaki işlemler

MADDE 31 – (1) Yed-i emine alınma işlemi, Ek-9’da bulunan Yed-i Emin Tutanağı düzenlenerek kontrol görevlilerince gerçekleştirilir.

(2) Yed-i emine alınma işlemi;

a) Onaysız olarak imalatı yapılmakta olan, imalatı bitmiş olan,

b) Kaçak olarak ülkeye sokulan,

c) Onaysız olarak satışa sunulan veya bulundurulan,

ç) Resmi kontroller sonucu onayına uygun olmadığı tespit edilen, zirai mücadele alet ve makineleri için uygulanır.

(3) Onayın askıya alınması işlemi; kontrol görevlilerinin tuttuğu tutanağa göre denetimde görevli kurumlarca yapılır.

(4) Onayı askıya alınan her türlü faaliyet durdurulur. Bu süre içerisinde imalat, ithalat ve satış yapılamaz.

(5) Onay askıya alma cezası; girişimciye, imalattan sorumlu teknik elemana ve satıştan sorumlu teknik elemana birlikte uygulanır. Bu süre içerisinde sorumlular adına başka bir onay düzenlenmez.

(6) Onayın askıya alınmasını gösteren yazı, işletme ile bayide kolayca görülebilir bir yerde ve il/ilçe müdürlüğünün ilan panosunda süre sonuna kadar askıda kalır.

(7) Onay iptalinin yapılması işlemi, onayı veren makamlarca yapılır.

Cezaların uygulanması ve tahsili

MADDE 32 – (1) Bakanlık tarafından istenen resmi evrakta tahrifat veya sahtecilik yaparak Bakanlığı yanılttığı tespit edilenlerin işlemleri durdurulur ve bu kişiler hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunulur.

(2) Bu Yönetmelikte belirtilen idari yaptırımları uygulamaya, il tarım müdürü yetkilidir. İl tarım müdürü bu yetkisini ilçe tarım müdürlerine yazılı olarak devredebilir. Ancak, resmi kontroller sırasında, insan sağlığı, gıda ve yem güvenilirliği, bitki ve hayvan sağlığı açısından tehlike oluşturması ve acil tedbirleri gerektirmesi durumunda, idari para cezaları hariç olmak üzere diğer idari yaptırımları uygulamaya kontrol görevlisi de yetkilidir. Verilen idari para cezaları otuz gün içinde ödenir.

(3) İmha işlemleri, tüm masrafları sahibi tarafından karşılanmak üzere Bakanlık gözetiminde gerçekleştirilir. Ürünlerin sahipsiz yakalanması durumunda masraflar Bakanlık bütçesinden karşılanır.

(4) Sahipleri tarafından piyasadan toplatılması gereken ürünlerin sahibi veya sorumlusu tarafından toplatılmaması durumunda Bakanlık tarafından toplatılır, toplatma masrafının iki katı tutarın sorumlular tarafından ödenmesi için bir aylık ödeme süresi verilir.

(5) Bu Yönetmelikte verilen süreler içinde ödenmeyen tutarlar ile belirlenen idari para cezaları, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Hizmetlerin Finansmanı, Çeşitli ve Son Hükümler

Hizmetlerin finansmanı

MADDE 33 – (1) Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında yürütülen faaliyetler ve yapılan resmi kontrollerin karşılığı olarak ücret alabilir. Hangi faaliyetlerden ve resmi kontrollerden ne miktarda ücret alınacağı her yıl Aralık ayında Bakanlıkça belirlenir.

Alt düzenleyici işlem

MADDE 34 – (1) Bu Yönetmelikte geçen konularla ilgili olarak açıklanması gerekli hususlar alt düzenleyici işlemlerle belirtilir.

Kazanılmış haklar

MADDE 35 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce, İzin Belgesi ve ruhsat almış olanların hakları saklıdır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 36 – (1) 28/6/2000 tarihli ve 24093 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

(2) Diğer düzenlemelerde, 28/6/2000 tarihli ve 24093 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Hakkında Yönetmeliğe yapılmış atıflar, bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce ruhsatlandırılmış ve ruhsat geçerlilik süresi dolmamış ürünlere ait ruhsat süre uzatımlarında, bu Yönetmelik hükümleri esas alınır.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde ruhsatı geçersiz durumda olan ürünlere ait ruhsat süre uzatımı başvurusu için, ruhsatın geçersiz duruma düştüğü tarihten itibaren bir yıl süre tanınır.

Yürürlük

MADDE 37 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 38 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

ÖZEL MESLEKİ REHABİLİTASYON MERKEZLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

Resmî Gazete: 2.5.2006/26156

Ek ve Değişiklikler: 1) 31.07.2009/27305 RG

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; özürlülerin yetenekleri doğrultusunda yapabilecekleri bir işte verimli kılınarak ekonomik ve sosyal refahının sağlanması amacıyla kurulacak özel mesleki rehabilitasyon merkezlerinin açılışı, denetlenmesi ve işleyişine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, gerçek ve tüzel kişilerce özürlülere yönelik olarak açılacak olan özel mesleki rehabilitasyon merkezlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 1/7/2005 tarihli ve 5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanununun 13 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Kurs: Mesleki rehabilitasyon merkezlerinde herhangi bir mesleği olmayan ya da bir mesleği olmakla birlikte mesleğinde iş bulamayan Türkiye İş Kur il müdürlüklerine kayıtlı özürlü işsizler veya mesleğinde yeterli olmayan özürlüler için düzenlenen mesleki eğitim faaliyetlerini,

b) Kurucu: Özel mesleki rehabilitasyon merkezi açmak isteyen gerçek veya tüzel kişiyi,

c) Merkez: Özel mesleki rehabilitasyon merkezini,

ç) Mesleki rehabilitasyon: Özürlülerin işgücü piyasasında ihtiyaç duyulan, ilgi ve yeteneklerine uygun mesleklerde yetiştirilerek istihdamlarını kolaylaştırmak ve mesleklerinde ilerlemelerini sağlamak amacıyla devamlı ve koordinasyon içinde sosyal ve tıbbi rehabilitasyon, mesleki rehberlik, mesleğe hazırlık, meslek edindirme, geliştirme ve değiştirme eğitimi, işe yerleştirme ve takibini,

d) Özürlü: 18/3/1998 tarihli ve 23290 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmeliğe uygun olarak çalışma gücünün en az yüzde kırkından yoksun olduğu belgelenenleri,

e) Özel öğretim kurumları mevzuatı: 8/6/1965 tarihli ve 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu, 23/6/1985 tarihli ve 18790 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği ve 22/7/2005 tarihli ve 25883 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Kurslar Yönetmeliğini,

f) Özel mesleki rehabilitasyon merkezi: Mesleki rehabilitasyon hizmetini vermek üzere kurulan gündüzlü kuruluşu,

g) Sorumlu müdür: Özel mesleki rehabilitasyon merkezinin idari, mali, hukuki ve mesleki tüm işleyişinden sorumlu olan yöneticiyi,

ğ) Sosyal rehabilitasyon: Özürlü kişilere evde, merkezde ve sosyal çevrelerinde psiko -sosyal uyumlarını desteklemek ve sorunlarında yardımcı olmak, resmi/resmi olmayan kurumlarla etkin bir iletişim kurmalarını sağlamak amacıyla yapılan çalışmaları,

h) Yararlanıcı: Özel mesleki rehabilitasyon merkezleri tarafından gerçekleştirilen mesleki rehabilitasyon hizmetleri ve kurs programlarına katılan özürlüleri, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Merkez Açma, Devir, Nakil ve Kapatma

Merkez Açma, Devir, Nakil ve Kapatma

MADDE 5 –

(1) Özel Mesleki Rehabilitasyon Merkezinin açılması, devri, nakli, kapatılması ve personel görevlendirmesi işlemleri Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları mevzuatına göre yürütülür. Ancak, özel mesleki rehabilitasyon merkezinin açılabilmesi için Türkiye İş Kurumu il müdürlüklerinden de uygun görüş istenir.

(2) Merkeze, başvuruda daha sonra ilave edilecek özür grupları için de ayrıca izin alınır. Hizmet verilecek her bir özür grubu için rehabilitasyon ve kurs programı hazırlanır. Merkezin fiziksel şartları ve donanımı hizmet verilecek her bir özür grubuna uygun şekilde düzenlenir.

(3) Mesleki eğitimini tamamlayan özürlülerin merkez tarafından Türkiye İş Kurumuna kayıt yaptırılması için bildirilmesi gerekir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Merkezde Uygulanacak Rehabilitasyon Hizmetleri ve Kurs Programları

Merkezde uygulanacak rehabilitasyon hizmetleri ve kurs programları

MADDE 6 –

(1) Merkezde verilen hizmetler aşağıda belirtilmiştir;

(a) Fizyoterapi ve rehabilitasyon: Yararlanıcının mevcut fiziksel ve zihinsel yetenek seviyesi, sağlık problemleri, ilgileri ve becerileri belirlenir, tıbbi değerlendirme, mobil değerlendirme ve mesleki rehberlik yapılır.

(b) Ergoterapi: Çalışma kapasitesinin değerlendirilmesi, iş ile uyumlandırılması ve bu süreç sonunda fizyoterapi ve rehabilitasyon birimi ile birlikte kişinin uygun iş kursuna yönlendirilmesi yapılır.

(c) Sosyal rehabilitasyon: Bu süreçte özürlü kişilerle evde, merkezde ve sosyal çevrelerinde psiko -sosyal uyumlarını desteklemek için resmi/resmi olmayan kurumlarla etkin bir iletişim kurmalarını sağlamak amacıyla çalışmalar yapılır, bireysel ve grup programları ile danışmanlık hizmetleri verilir.

(ç) Mesleki eğitim: Bireylerin yönlendirildikleri ve eğitim sonrasında sertifikalandırıldıkları iş kursunda eğitim almaları sağlanır. Özürlü bireylere verilecek kursların programları, il milli eğitim müdürlüklerince onaylanan eğitim programlarına göre yürütülür.

(d) Mesleki rehberlik: Özürlünün özelliklerine ve mevcut fırsatlara göre mesleki bilgilendirme, eğitsel-mesleki gelişim ve yönlendirme iş ve mesleki danışmanlık çalışmalarını kapsar. Bu süreçte özürlünün bireysel özellikleri, yeterlilikleri, özgeçmişi, başvuru formları, kurs sonucu başarı durumu değerlendirilerek yararlanıcı ve işveren arasında bağlantı kurulur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Merkez Personeli ve Nitelikleri

Merkezde çalıştırılacak personel

MADDE 7 –

(1) Merkezde; sorumlu müdür, sosyal hizmet uzmanı veya sosyal çalışmacı, özel eğitimci ve eğitici personelin istihdam edilmesi zorunludur. Belirtilen bu personele ilaveten doktor (yarı zamanlı olarak), fizyoterapist, psikolog, psikolojik danışman ve rehber uzman merkezin özür gruplarına göre Milli Eğitim Bakanlığı tarafından zorunlu personel olarak belirlenebilir.

Merkez personelinin nitelikleri

MADDE 8 –

(1) Merkez personelinin nitelikleri aşağıdaki gibidir.

a) Sorumlu müdür: Fizyoterapist, psikolojik danışman ve rehber uzman, psikolog, sosyal hizmet uzmanı veya sosyal çalışmacı, özel eğitimci, çalışma ekonomisti, sosyolog ve doktor sorumlu müdür olarak atanabilir. Bu özellikleri taşıyan kurucular aynı zamanda kuruluşun sorumlu müdürü olabilirler.

b) Eğitici personel: Mesleki ve teknik eğitim alanında yüksek öğrenim görmüş veya ustalık yeterliliğini kazanmış olmalıdır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Merkezin Bölümleri ve Donanım

Merkezin bölümleri

MADDE 9 –

(1) Merkezin bölümleri aşağıda belirlenen şekilde olmalıdır;

a) Fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü: Yararlanıcının mevcut fiziksel ve zihinsel yetenek seviyesi, sağlık problemleri, ilgilerinin ve becerilerinin belirlendiği, tıbbi değerlendirme, mobil değerlendirme, yapıldığı bölümdür. Yararlanıcının ihtiyaçlarının belirlenmesinden sonra gerekli fizyoterapi ve rehabilitasyon hizmetleri bu bölümde yerine getirilir. Bu bölümde, yararlanıcının ilgi, yetenek ve becerileri ile işin gerekleri karşılaştırılarak uygun mesleki eğitim alanına yönlendirilir. Bu bölümde özür ve yaşam biçimi arasındaki ilişkinin belirlenmesi, sağlıklı yaşam için kardio vasküler efor kapasitesinin belirlenmesi, fiziksel kondisyon geliştirici egzersiz eğitimi, diyet, stres, hijyenik eğitim, sigara bıraktırma eğitimleri verilir. Ayrıca çalışma kapasitesinin değerlendirilmesi, iş ve özürlünün birbirine uyumlandırılması ile verimliliğin artırılması, doğru oturma, hareket etme, ağırlık kaldırma prensiplerinin öğretilmesi, kuvvet, hız, dayanıklılık, çeviklik, duruş, el becerileri gibi parametrelerin işin gerektirdiklerine göre geliştirilmesi sağlanır.

b) Mesleki eğitim bölümü: En az altı haftalık kursların düzenlendiği bölümdür.

c) Mesleki rehberlik ve danışmanlık, işe yönlendirme ve izleme bölümü: Özürlünün kişisel özellikleri, yeterlilikleri, özgeçmişi ile başvuru formları, mesleki eğitim belge ve sertifikasyonuna göre durumunu değerlendirip yararlanıcıya mesleki bilgilendirme, mesleki gelişim ve uyum, mesleki danışmanlık, işe yönlendirme ve izleme hizmetlerini sunan, özürlü ile işveren arasındaki bağlantıyı kuran bölümdür. Özürlü kişilere ev ve merkezde yaşadıkları psiko -sosyal sorunlarına yardımcı olmak için bireysel ve grup programları ve danışmanlık hizmetleri verilir. Ayrıca bu bölümde işe yerleştirilen özürlüyü işyerinde izleme, işveren ile uyumlandırma, verimlilik ve emniyet açısından iş adaptasyonu ve iş yeri organizasyonu işlevlerini üstlenen bölümdür. İşe yerleştirilen özürlünün izlenmesi, en az haftada bir gün ve üç ay boyunca devam etmelidir.

Merkezin donanımı

MADDE 10 –

(1) Merkezin donanımı hususunda Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumlarına ilişkin mevzuat hükümleri uygulanır.

ALTINCI BÖLÜM

Merkezin İşleyişine İlişkin Esaslar

Merkeze özürlü kabulü

MADDE 11 –

(1) Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğüne kayıtlı ve mesleki rehabilitasyon hizmetinden yararlanmak isteyen özürlüleri Türkiye İş Kurumu il müdürlüğü veya Şube Müdürlüğü bu hizmeti alabilecekleri merkezlere yönlendirir. Özürlü doğrudan merkeze başvurduğunda ilgili merkez bunu Türkiye İş Kurumu il müdürlüğüne veya Türkiye İş Kurumu şube müdürlüğüne bildirmekle yükümlüdür.

Merkeze kabul edilecek özürlülerde aranacak şartlar ve istenecek belgeler

MADDE 12 –

(1) Merkeze katılabilmek için;

a) En az %40 oranında özürlü olmak,

b) Kuruma kayıtlı olmak,

c) 15 yaşını bitirmiş olmak, gerekir.

(2) (Değişik fıkra: 31/07/2009-27305 RG) Kabulde gerekli belgeler şunlardır;

a) T.C. Kimlik Numarası beyanı,

b) Sağlık Kurulu raporu ya da özürlü kimlik belgesi,

c) İki adet vesikalık fotoğraf,

ç) Var ise öğrenim belgesinin veya çıkış belgesinin aslı veya kurumca onaylı örneği.

Merkezden özürlünün ayrılması

MADDE 13 –

(1) Merkezden özürlünün ayrılması aşağıdaki durumlarda gerçekleşir;

a) Özürlünün isteği,

b) Merkez müdürlüğü tarafından kabule esas bilgi ve belgelerde yanlışlık olduğunun tespiti veya merkezin işleyiş ve düzenine aykırı hareket edilmesi hallerinde özürlünün ilişiği kesilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Teftiş denetim ve soruşturma

MADDE 14 –

(1) Merkezin denetimi Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları mevzuatına göre yapılacak, gerekli görüldüğünde Türkiye İş Kurumu il müdürlüklerinden bir yetkilinin katılımı sağlanır.

Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan haller

MADDE 15 –

(1) Bu Yönetmelikte yer almayan hükümler hakkında Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumlarına ilişkin mevzuat hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 16 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Özürlüler İdaresi Başkanlığının bağlı olduğu Devlet Bakanı, Milli Eğitim Bakanı ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı birlikte yürütür.

2 Haziran 2010 ÇARŞAMBA            Resmî Gazete     Sayı : 27599

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

GIDA GÜVENLİĞİ VE KALİTESİNİN DENETİMİ VE KONTROLÜNE DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

MADDE 1 –

26/9/2008 tarihli ve 27009 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda Güvenliği ve Kalitesinin Denetimi ve Kontrolüne Dair Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(h) Denetim ve kontrol sırasında;

1) Muayene ve analiz amacıyla gerektiğinde 16/11/1997 tarihli ve 23172 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği veya özel mevzuatına uygun olarak, yeterli miktarda numune/numuneleri alır. Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca hazırlanacak “Numune Alma Tutanağı” ile “Numune Alma Etiketini” doldurarak numuneye iliştirir. Numuneyi alan yetkili idare, özel mevzuatı olan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler hariç olmak üzere, denetim ve kontrol sırasında iki takım halinde alınan numunelerden bir takımını şahit numune olarak ve numunenin yapısını bozmayacak şekilde tekniğine uygun muhafaza eder, bir takım numuneyi ise muayene ve analiz yapılmak üzere usulüne uygun olarak en kısa zamanda Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından yetkilendirilen kamu veya özel laboratuvara resmi prosedür ile gönderir.

2) Denetim sırasında fiziksel muayene sonucu, herhangi bir gıdanın, 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen hususlara göre, insan tüketimi için uygun olmadığının belirlenmesi veya gıda maddesi vasfını kaybetmiş olması durumunda, bu ürünlerin analizi yaptırılmaz ve yine aynı maddenin (e) bendindeki hüküm saklı kalmak kaydıyla, bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesi hükümleri uygulanır.”

MADDE 2 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı, Sağlık Bakanı ve Tarım ve Köyişleri Bakanı müştereken yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
26/9/2008	27009

Resmi Gazete Tarihi: 02.08.2006 Resmi Gazete Sayısı: 26247

FINDIK LİSANSLI DEPO YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –(1)Bu Yönetmeliğin amacı, fındık ticaretini kolaylaştırmak, depolanması için yaygın bir sistem oluşturmak, ürün sahiplerinin mallarının emniyetini sağlamak ve kalitesini korumak, lisanslı depo işleticilerinin kişiler arasında ayrım yapmaksızın depolanmak üzere fındık kabul etmelerini temin etmek, ürünlerin mülkiyetini temsil eden, satışını ve teslimini sağlayan, teminat olarak verilebilen ürün senedi çıkartmak ve standartları belirlenmiş fındığın depolanması hizmetini sunan lisanslı depo işletmelerinin kuruluş, işleyiş ve denetimine ilişkin usûl ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –(1)Bu Yönetmelik; yetkili sınıflandırıcılar tarafından standartları belirlenen fındığın, emniyetli ve sağlıklı koşullarda depolanmasına ve ürün senetleri vasıtasıyla ticaretinin kolaylaştırılmasına ilişkin hizmet ve faaliyetleri yürütmek üzere fındık lisanslı depo işletmelerinin kurulması ve lisans alması ile bunların işleyiş ve denetimine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –(1)Bu Yönetmelik; 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri LisanslıDepoculuk Kanununun 4, 5, 6, 8, 15, 18, 21, 27 ve 38 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –(1)Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakan: (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gümrük ve Ticaret Bakanını,

b) Bakanlık: (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110)Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,

c) Borsa: Aralarındaki sözleşme çerçevesinde lisanslıdepo işletmesince düzenlenen ürün senetlerinin kota ettirildiği, alım satımının yapıldığı ve hareketlerinin kontrol ve takip edildiği ürün ihtisas borsasını (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…),

ç) Depolama hizmetleri: Lisanslı depoya kabul edilen ürünlerin tartılması, boşaltılması, yüklenmesi, taşınması, nakliyesi, depolamaya ve şartlara uygun hale getirilmesi ve depolanması, ürün ambalajlarının onarılması, ürünün depodan çıkarılması gibi hizmetleri,

d) Fındık veya ürün: kabuklu fındık, iç fındık, işlenmiş iç fındık ile Bakanlığın onayına tabi olarak, genellikle fındık depolarında depolanabilecek diğer ürünleri,

e) Fon: Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonunu,

f) İç fındık: Corylus avellana L. ve Corylus maxima Mill. türlerine giren ve bunların hibritlerinden oluşan kültür bitkilerinden elde edilen kabuklu fındıkların, sert meyve kabuğundan çıkarılmış olan içlerini,

g) İlgili bakanlık: (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110)Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ile Ekonomi Bakanlığını,

ğ) İşlenmiş iç fındık: Naturel iç fındığın beyazlatılması, kavrulması, kıyılması, dilinmesi veya diğer şekillerde işlenmesi suretiyle elde edilen fındık ürününü,

h) Kabuklu fındık: Corylus avellana L. ve Corylus maxima Mill. türlerine giren ve bunların hibritlerinden oluşan kültür bitkilerinin zuruflarından/kapçıklarından ayrılmış kabuklu meyveleri,

ı) Kanun: Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununu,

i) Lisans: Bakanlıkça verilen faaliyet iznini gösterir belgeyi,

j) Lisanslı depo: Kanun kapsamında fındığın sağlıklıkoşullarda muhafaza ve ticarî amaçla depolanması hizmetlerini sağlayan tesisleri,

k) Lisanslı depo işletmesi veya lisanslı depo işleticisi: Fındığın depolanmasıyla iştigal eden ve Kanun kapsamında geçerli bir lisansa sahip anonim şirketi,

l) (Mülga:RG-18/1/2013-28532)

m) Mudî: Depolama hizmetleri için ürününü lisanslıdepoya teslim eden veya lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senedini mevzuata uygun olarak elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,

n) Parti: Sınıfı, grubu, boyu, ürün yılı ve ambalajlarıaynı olan ve bir seferde muayeneye ve depoya kabule sunulan fındık miktarını,

o) Tartıcı: Lisanslı depoya getirilen ya da depodan teslim edilen ürünü tartmak ve ağırlığını belgelendirmek üzere tartım makbuzu düzenlemekle görevli Bakanlık tarafından lisans verilmiş gerçek kişileri,

ö) Ürün senedi: Ürünün mülkiyetini temsil ve rehnini temin eden, lisanslı depo işleticisince nama veya emre düzenlenmiş, teminat olarak verilebilen, ciro edilebilen veya edilemeyen ve bu Kanunda öngörülmeyen durumlarda Türk Ticaret Kanununda düzenlenen makbuz senedi hükümlerine tâbi olan kıymetli evrakı,

p) Yetkili sınıflandırıcı: Kanun kapsamında lisans almış olan ve tarım ürünlerini analiz eden, ürünün nitelik ve özelliklerini belirleyen, standartlara uygun olarak sınıflandıran ve bu durumu belgelendiren laboratuvarları işleten gerçek ve tüzel kişileri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Lisanslı Depolarda Bulunması Gereken Asgari Nitelikler,

Depo Numaraları, Kantar ve Bilgi İşlem Donanımı

Lisanslı depolarda bulunması gereken asgari nitelikler

MADDE 5 –(1)Bu Yönetmeliğe konu ürünlerin depolanacağı lisanslı depoların;

a) Taban, iç ve dış duvar yüzeyleri ile çatısının, ürüne yabancı madde karışmasını ve kirlenmesini önleyecek ve rutubeti geçirmeyecek, fındığı her türlü koku ve hava etkisi ile iç ve dış zararlardan koruyacak şekil ve nitelikte olması,

b) Kapalı depo olması, ürünün depolara aktarılması ya da depodan tahliyesi amacıyla ihtiyaç duyulan nakil ve diğer araç ve gereçlerin rahatça çalışabileceği genişlikte boş alanların bulunması,

c) Lisanslı depo işletmesinin merkez ve şubelerindeki lisansa tabi toplam kapalı ürün depo kapasitesinin asgari 10.000 ton, müstakil her bir ünitenin ya da şubenin kapalı depo kapasitesinin asgari 1.000 ton ürün kapasitesine haiz olması,

ç) Farklı yıl ürünü fındık ile çeşitli grup, sınıf, boy, derece ve ambalajlardaki fındığın karışmasını, niteliklerinin bozulmasını,fazla basınç altında bulunmasını önleyecek önlemlerin alınmasına elverişli büyüklükte ve nitelikte olması,

d) Yeterli nem alma ve havalandırma sistemine sahip olması,

e) Yeterli yangın söndürme sistemine sahip bulunması,

f) Özel muhafazalı ve toza karşı korumalı elektrik sistemine sahip bulunması,

g) Depolama hizmetleri ve depolamayla ilgili ihtiyaç duyulan diğer yan hizmetleri yerine getirebilecek uygun ve yeterli alet, ekipman ve cihazlarla donatılması, depoda ihtiyaç duyulan teknik donanım ile bunları kullanacak yeterli ve nitelikli personel istihdamının sağlanması,

ğ) İhtiyaç duyulması halinde; depolanmak üzere getirilen ürünün niteliğine göre şartlandırma, eleme, kurutma, yabancımaddelerden ayıklama, ön işleme tabi tutma ve benzeri hizmetlerin sağlanabilmesi amacıyla lisanslı depo bünyesinde veya yakın civarında, uygun kapasite ve tipte makine, cihaz, ünite ve tesislerinin bulunması ya da lisanslıdepo işletmesinin bu hizmeti, başka işletmelerle anlaşma yaparak sağlaması ve depolanmak istenen ürünü depolarına nakledecek gerekli altyapı ve nakil sistemini kurması, anlaşmalı olduğu bu tür işletmeleri depoda kolayca görünebilecekşekilde teşhir etmesi

gereklidir.

(2) Bakanlık depolanacak ürünün sağlıklı muhafazasına yönelik olarak gerekli gördüğü diğer depo niteliklerini de, lisans koşulu olarak arayabilir veya uygulamaya koyabilir.

Depo numaraları

MADDE 6 –(1) Ürünlerin depolanacağı lisanslı depo, lisanslı depo içindeki üniteler, üniteler içindeki dökme fındık bölümleri, kasalanmış/ambalajlanmış/çuvallanmış fındık bölmeleri ve diğer bölümler, üzerlerinden çıkmayacak ve her numaranın kapsadığı alanı gösterecek şekilde numaralandırılır.

(2) Dökme fındık depo ve bölümlerine, üst kısımlarındaki açıklıkta ya da yanında kolayca görülecek biçimde numara verilir.

(3) Bakanlık numaralandırmanın nasıl yapılacağıkonusunda standart bir düzenleme yapıp zorunlu uygulamaya koyabilir.

Tartım araçları, kantarlar ve bakanlık kontrolü

MADDE 7 –(1) 11/1/1989 tarihli ve 3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu ve bu kanuna dayanılarak çıkarılan Yönetmeliklere uygun olarak, her lisanslı depoda, depoya giren ve çıkan fındığın tartımının yapılabilmesi amacıyla yeterli tartım aleti, cihaz ve kantarlar bulunmalıdır.

(2) Bu tartım aletleri ve kantarların doğru tartım yapması hususunda lisanslı depo işleticisince gerekli her türlü tedbir alınır.

(3) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Lisanslı depoda depolanan ürün için düzenlenen tartım makbuzu ve ürün senedinde belirtilecek olan ağırlıkları saptamada kullanılacak tartı alet ve cihazları ile kantarlara ilişkin 3516 sayılı Kanuna ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmeliklere uygun olarak yapılan işlem, kontrol ve denetimlerde, doğru tartım yapmadığı saptanan tartım araçve kantarları, düzeldikleri saptanıncaya kadar kullanılamaz. Tartım ve tartım makbuzunun doğru ve usulüne uygun yapılmasından, tartıcıyla birlikte lisanslı depo işletmesi/işleticisi de sorumlu olur.

(4) (Mülga:RG-18/1/2013-28532)

Borsayla sözleşme yükümlülüğü ve bilgi işlem donanımı

MADDE 8 –(1) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Ürün senetlerinin güven içinde ticaretinin ve takibinin yapılabilmesini teminen lisanslı depo işletmesi ile borsa arasında sözleşme yapılır. Sözleşmede; ürün senetlerinin borsaya kota ettirilmesi, hareketlerinin kontrol ve takibi, teyidi, iptali, bilgi akışının düzenli olarak sağlanması, lisanslı depolardaki ürünlerin gerektiğinde her zaman veya üçer aylık dönemleri geçmemek üzere Bakanlıkça uygun görülecek sürelerde borsaca incelenmesi ve kontrolü ile aralarındaki bilgi iletişim sistemi ve Bakanlıkça belirlenecek diğer hususlar yer alır. Bakanlık, sözleşmeleri matbu olarak düzenleyebilir.

(2) Sözleşme ve sözleşmede yapılacak değişiklikler ancak Bakanlık onayından sonra geçerli olur. (Ek cümle:RG-18/1/2013-28532) Sözleşmenin herhangi bir nedenle feshini doğuracak bir sebebin ortaya çıkması halinde bu durum taraflarca en geç beş işgünü içinde Bakanlığa bildirilir ve ayrıca mudilerin zarar görmemesi için gerekli tedbirler alınır. (Ek cümle:RG-18/1/2013-28532) Sözleşmenin feshi, söz konusu bildirimin Bakanlığa ulaştığı tarihten itibaren otuz günlük sürenin dolmasından sonra hüküm ifade eder.

(3) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Lisanslı depo işletmesi, birinci fıkradaki yükümlülüğünü de kapsayacak şekilde lisanslı depoculuk faaliyetlerine ilişkin gerekli bilgi işlem alt yapısını oluşturur ve sertifikaları temin eder. Oluşturulan bilgi işlem alt yapısına ilgili borsanın ve talep halinde Bakanlığın erişimi sağlanır.

(4) (Mülga:RG-12/11/2011-28110)

(5) (Mülga:RG-12/11/2011-28110)

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Lisanslı Depo İşletmesinin Kuruluş Şartları,

Faaliyet Konuları ile Kuruluş İşlemleri

Lisanslı depo işletmesi kuruluş şartları ve aranılan belgeler

MADDE 9 –(1)Lisanslı depo işletmesinin kuruluşu Bakanlığın iznine tabidir. Lisanslı depo işletmesinin kuruluşuna izin verilebilmesi için;

a) Başvuru dilekçesi,

b) Başvuru sahiplerinin unvanı veya adı ve soyadı,adresi, telefon, faks numarası ve e-posta adresi, varsa tesis ve depolarının adresi,

c) Lisanslı depo işletmesinin faaliyet konuları,depolanacak ürünler ve öngörülen depo kapasitesi,

ç) Ekonomik ihtiyaç ve etkinlik şartlarının uygun olması,

d) Depolanacak ürüne ilişkin piyasa yapısının, mevcut bir lisanslı depodan ayrı olarak depo kurulmasını gerektirecek nitelik ve düzeyde olması,

e) Anonim şirket şeklinde ana sözleşmesinin hazırlanması ve 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununda öngörülen anonim şirket kuruluş işlemlerinin tamamlanması,

f) Bir milyon YTL’den az olmamak üzere depolama kapasitesine göre Bakanlıkça belirlenen tutarda ödenmiş sermayeye sahip olması,

g) Pay senetlerinin tamamının nama yazılı olması,

gerekir.

(2)Bakanlık kuruluş başvuru ve işlemlerinde, ihtiyaç gördüğü formların doldurulması ve sunulmasını isteyebilir.

Lisanslı depo işletmesi kurucularının, ortaklarının, yönetim kurulu üyelerinin ve denetçilerin sahip olmaları gereken şartlar

MADDE 10 –(1)Lisanslı depo işletmesi kurucularının, ortaklarının, yönetim kurulu üyelerinin ve denetçilerinin;

a) Kanun, 19/10/2005 tarihli ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile 13/11/1996 tarihli ve 4208 sayılı Kara Paranın Aklanmasının Önlenmesine Dair Kanun ve ödünç para verme işleri hakkında mevzuat kapsamında cezai hüküm giymemiş olması, Kanunun 7 nci maddesinde aranılan şartlarıtaşıması,

b) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Kamu tüzel kişileri hariç, tüzel kişi ortakların serbest muhasebeci mali müşavirlerce veya Bakanlıkça gerekli görülmesi durumunda yeminli mali müşavir ya da bağımsız denetim kuruluşlarınca düzenlenen veya onaylanan son bir yıla ait bilanço ve gelir gider tablosu ile istenilen ek mali tablolarını sunmaları, ortaklık payları dikkate alınarak gerçek ve tüzel kişi ortakların mali ve ticari itibar bakımından lisanslı depo işletmesinin itibarına zarar verebilecek nitelikte engel bir durumlarının bulunmaması,

c) Kendileri veya sınırsız sorumlu olduklarıkuruluşlar hakkında iflas kararı verilmemiş ve konkordato ilan edilmemişolduğuna dair noterce tasdikli beyanda bulunması,

ç) Yabancı uyruklu kurucu ve ortakların, Türk gerçek ve tüzel kişiler için aranan şartları taşıdığına dair, bulundukları ülke yetkili makamlarınca onanmış bilgi ve belgelerin noterce tasdikli çevirilerinin veya geçerliliği kanun veya uluslararası sözleşmelerle kabul edilen şekilde sunulmuş olması,

zorunludur.

Sermaye şartı ve mali tablolar

MADDE 11 –(1)Lisanslı depo işletmesi, şirketin kuruluşunda bir milyon YTL’den az olmamak üzere, lisanslı depo kapasitesine göre aşağıda belirlenen tutarda ödenmişsermayeye sahip olması gerekmektedir.

a) 10 bin tona kadar; 1,00 milyon YTL

b) 10 binden fazla 20 bin tondan az; 1,50 milyon YTL

c) 20 binden fazla 35 bin tondan az; 2,00 milyon YTL

ç) 35 binden fazla 50 bin tondan az; 2,50 milyon YTL

d) 50 bin tonu aşan her 10 bin ton içinde ilave 200 bin YTL.

(2) Birinci fıkrada depo kapasitesine göre belirlenen ve 1 milyon YTL’yi aşan ilave sermaye tutarı, şirketin faaliyet izni için başvurma tarihine kadar tamamlanabilir.

(3)Lisanslı depoculuk yapacak şirkete faaliyet izni verilmeden önce, şirketin tasdikli bilançosu, gelir gider tablosu, mizanı ve istenen diğer mali tablo ve raporların Bakanlığa ibrazı zorunludur. Bakanlık gerekli görürse, bunların bağımsız denetimden geçmiş veya yeminli mali müşavirlerce onaylanmış olması mecburiyetini arayabilir.

Ticaret borsalarının, ürün ihtisas borsalarının ve lisanslı depo işletmelerinin ortaklığı

MADDE 12 –(1)Ticaret borsaları ve ürün ihtisas borsaları, kurulmuş veya kurulacak lisanslı depo işletmesine ortak olabilir veya aralarındaki sözleşme uyarınca bunlarla birlikte çalışabilir. Lisanslı depo işletmeleri de kurulmuş ya da kurulacak ürün ihtisas borsalarına ortak olabilir.

Lisanslı depo işletmesinin faaliyet konuları

MADDE 13 –(1)Lisanslı depo işletmesi, depoculuk ana faaliyeti yanında, lisanslı depoşirketinin ana sözleşmesinde gösterilmek ve Bakanlıkça uygun görülmek kaydıyla, ilgili mevzuatına uygun şekilde bu ürünlere dayalı ya da ilişkili ticaret, antrepoculuk, taşıma ve nakliye, sigorta, sanayi tesisi kurma, işleme, kurutma, ayıklama ve benzeri diğer konularda da faaliyet gösterebilir.

Kuruluş işlemleri

MADDE 14 –(1)Kuruluş başvurusu; bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen belge ve istenen formlar ile kuruluş şartlarına uygun olarak hazırlanacak ana sözleşmeyle birlikte Bakanlığa yapılır.

(2) Bakanlık ana sözleşmeyi matbu olarak düzenleyebilir ya da asgari unsurlarını belirleyebilir.

(3) Bakanlık bu başvuruyu, 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) ve (d) bendindeki koşullar bakımından inceler ve değerlendirmeye tabi tutar. Bakanlığın başvuruyu kabul edip uygun görüş vermesi durumunda, başvuru sahibince 9, 10 ve 11 inci maddelerde aranılan diğer belgeler de tamamlanarak Bakanlığa sunulur.

(4) Bakanlık öncelikle, kuruluş başvurusu için sunulan belgelerin tam ve yeterli olup olmadığının tespitini yapar, varsa eksikliklerin giderilmesini talep eder. Bilgi ve belgelerde, Kanun, (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve bu Yönetmelik çerçevesinde bir eksiklik ya da aykırılık olmaması halinde, Bakanlıkça şirketin ana sözleşmesi onaylanır ve Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde şirketin kuruluşişlemleri tamamlanır. Kuruluşu gerçekleşen lisanslı depo işletmesi Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan olunur.

(5) Pay devirlerinde, paylarıdevralacak gerçek ve tüzel kişilerin bu Yönetmeliğin 10 uncu maddesinde sayılan şartlara sahip olmaları gerekir.

(6) Şirket ana sözleşmesinin, ortaklarının ve ortaklık paylarının değişikliği Bakanlık iznine tâbidir.

(7) Kuruluş izni alan şirkete, ancak Kanunun ve bu Yönetmeliğin öngördüğü lisans şartlarını taşıdığının tespiti halinde faaliyet izni verilir. Şirket faaliyet izni almadan ürün kabul edemez, ürün senedi düzenleyemez.

(8) Tarım ürünleri lisanslı depo işletmesinin şube açması ve lisans kapsamını değiştirmesi de Bakanlığın iznine tâbidir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Lisanslı Depo İşletmesinin Lisans Başvurusu, Lisans Koşulları,

Faaliyete Geçme, Teminat ve Sigorta

Lisans başvurusu ve aranılan belgeler

MADDE 15 – (1) Bakanlıkça depoculuk lisansı verilirken aşağıdaki koşullar ve belgeler aranır:

a) Bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde öngörülen süre içinde, bir başvuru dilekçesi veya formuyla faaliyet izni başvurusunun yapılmışolması.

b) Kuruluş izni verilirken aranılan şartların kaybedilmemiş olması, değişiklikler varsa bunların yazılı olarak bildirilmesi.

c) Lisans kapsamında başvurulan depoların bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde öngörülen şartları taşıması.

ç) Lisanslı depo, depo ünite ve bölümlerinin bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde öngörüldüğü şekilde numaralandırılması.

d) Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesine uygun olarak yeterli tartım alet, cihaz ve kantarların bulunması.

e) Bu Yönetmeliğin 8 inci maddesi gereğince borsayla sözleşme yükümlülüğünün yerine getirilmesi, bilgi işlem donanımın kurulması.

f) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Lisans için başvuran şirketin kuruluşunun yayımlandığı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi,şirketin Ticaret Sicil Memurluğunca onaylı değişiklikleri de içeren ana sözleşmesi, kayıtlı vergi dairesi adı ve vergi kimlik numarası beyanı.

g) Lisanslı depo işletmesi ve depolarının varsaşubelerinin yerleşim planı.

ğ) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Lisanslı depo işleticisinin bina ve tesislerinin mülk sahibi veya kiracısı olduğuna dair yazılı beyanı.

h) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Lisanslı depo işletmesinin tamamından sorumlu yönetici veya müdürünün, bölüm sorumlularının ve varsa şube sorumlularının isimleri, T.C. Kimlik numaraları, ikamet adresleri ve diploma fotokopileri.

ı) Personelin unvan, görev ve sorumlulukları ile iştanımlarını da gösterir personel ve organizasyon şeması.

i) Bu Yönetmeliğin 55 inci maddesinde gösterilen defter ve kayıt yükümlülüğünün yerine getirilmiş olması.

j) Lisanslı depolarda kullanılacak cihaz, alet ve ekipmanların marka, model, üretim yılı ve kullanım talimatları.

k) Kanunun 5 inci ve bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesi gereğince teminat yükümlülüğünün yerine getirilmiş olması.

l) Bu Yönetmeliğin 20 nci maddesi gereğince sigorta yükümlülüğünün yerine getirildiğine dair sigorta poliçeleri.

m) Bu Yönetmeliğin 11 inci maddesi kapsamında aranılan sermaye şartının yerine getirilmiş ve istenilen mali tablo ve raporların Bakanlığa sunulmuş olması.

n) Faaliyetleriyle ilgili muhasebe kayıt, bilgi ve belge sistemi ile düzenli iş akışı ve haberleşmeyi sağlayacak yeterli bir altyapı kurulmuş, teknik donanım ile iç kontrol sisteminin oluşturulmuş olması.

o) Lisanslı depo işletmelerinin faaliyet ve ihtiyaçlarına uygun olarak, yeterli sayıda ziraat mühendisi, gıda mühendisi, kimya mühendisi, kimyager, biyolog veya tarım ürünlerinin muhafazası ya da depolanması konusunda lisans veya ön lisans yapmış ya da depolama, gıda, laboratuvar ve kimya konularındaki liselerden diploma almış veya Bakanlıkça kabul edilen ilgili bakanlık ya da diğer kamu veya özel kuruluşlarca düzenlenen kursa, belli bir sertifika programına veya eğitime tabi tutularak, lisanslı depo işletmesinin iş ve faaliyetlerine ilişkin bir sertifikaya hak kazanmış, lisanslı personel, teknik personel ile diğer idari ve yardımcı personel istihdamının sağlanması.

ö) Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen veya lisanslıdepo işletmesinin niteliğine göre gerekli görülen diğer bilgi ve belgeler.

(2) Bakanlık lisans başvuru ve işlemlerinde, ihtiyaç gördüğü formların doldurulması ve sunulmasını isteyebilir.

(3) Lisans verilirken aranılan bilgi ve belgeler zaman içinde güncellenebilir veya değiştirilebilir. Bu durumda Bakanlık ve ilgili lisanslı depo işletmesi, kendilerinden kaynaklanan değişiklikleri ivedilikle birbirlerine haber verir ve gerekli değişiklikler yapılır.

Faaliyete geçme

MADDE 16 –(1)Kuruluşuna izin verilen lisanslı depoculuk şirketinin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmesini takiben en geç bir yıl içinde, faaliyet izni alması şarttır. Bu süre gerektiğinde Bakanlık tarafından en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Söz konusu süre içinde Bakanlığa başvurmayan veya başvurusunun sonucunda kendilerine faaliyet izni verilmesi uygun görülmeyen kuruluşun faaliyet izni alma hakkı düşer. Bu durumda en geç üç ay içinde ana sözleşmelerindeki ticaret unvanı, amaç ve faaliyet konularını değiştirmesi veya tasfiyeye girmesi zorunludur.

(2) Faaliyet izninin verilebilmesi için; Bakanlık öncelikle, bu Yönetmeliğin 15 inci maddesinde aranılan belgelerin tam ve yeterli olup olmadığının tespitini yapar, varsa eksikliklerin giderilmesini talep eder. Sonra lisanslı depo işleticisi olmak için başvuranın lisans kapsamındaki depo ve diğer tesisleri, Kanun ve bu Yönetmelik hükümleri ile teknik yeterlilik bakımından Bakanlık tarafından oluşturulan bir Komisyona yerinde incelettirilir.

(3) Komisyon, (Mülga ibare:RG-12/11/2011-28110) (…)Bakanlık bünyesinden ve/veya dışarıdan, sayısı üçten az olmamak üzere (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…), teknik ve uzman kişilerden oluşturulur.

(4) Bakanlık bu incelemeyi, kuracağı bir komisyon yerine, uygun göreceği başka bir kuruluştan da talep edebilir.

(5) İnceleme sonucu gerekçeleriyle birlikte bir rapora bağlanarak Bakanlığa sunulur. Raporda lisans alması uygun görülenlere Bakanlıkça lisans verilir.

(6) Bakanlık düzenlenen raporu yetersiz bulursa ya da ihtiyaç duyarsa, lisans verilmeden önce konuyla ilgili ek ya da yeni bir inceleme yapılmasına da karar verebilir.

(7) Yapılan incelemeye ilişkin olarak, bir gider belgesine, bu mümkün olmazsa gideri yapanın beyanına dayalı giderler, (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…) inceleme sırasında, lisans bedeli ise, lisans verilmeden önce başvuru sahiplerince ödenir.

(8) Kuruluş izni ve lisans alınmasına ilişkin olarak öngörülen şartlardan herhangi birinin kaybedilmesi üzerine, Bakanlıkça verilecek süre içerisinde söz konusu şartların sağlanmaması halinde, lisanslıdepoların lisansları askıya alınır, faaliyetleri geçici olarak durdurulur veya lisansları iptal edilir.

Lisanslı depo işletmesinin şube ve depolama üniteleri

MADDE 17 –(1) Lisanslı depo işletmesinin depolama tesis ve ünitelerinin aynı yerde bulunmaması durumunda, depolama ünitelerinin aynı ilde ve işletme merkezinden en fazla 50 km uzaklıkta olması gerekir. Farklı bir il sınırı içinde olmasıveya uzaklığın 50 km’yi aşması durumda bu ünitelerin şube şeklinde kurulması ve faaliyet göstermesi zorunludur.

(2) Lisanslı depo işletmesinin tüm şubeleri aynılisans kapsamında çalışır, şubeler lisansta gösterilir.

(3) Lisans başvurusunda ya da değişikliğinde şubeler de yerinde incelenir.

(4) Şubeleri temsilen yetkileri belirlenmiş sorumlu personelin, lisans başvurusunda veya değişikliğinde Bakanlığa bildirilmesi zorunludur.

(5) Merkez ve şubelerde; depolama hizmetlerinin sunumunda, rapor, kayıt, belgelendirme ve personel düzeninde standart ya da benzer bir yönetim sistemi ve uygulaması olması esastır.

(6) Lisanslı depo işletmesinin merkez ve şubelerinde bulunan ve lisans almış olan depolara ilaveten, yeni depolama tesis veya üniteleri edinmek istenirse, bunlar için de Bakanlığa lisans değişiklik başvurusunda bulunulması zorunludur. Lisanslı depo işleticisi, lisans almadığı bir depoyu lisanslı depo şeklinde kullanamaz.

(7) Lisanslı depo işleticisi tarafından kullanılan lisanslı bir depo ya da depo ünitesi herhangi bir nedenle lisans koşullarıbakımından yetersiz hale gelirse, onu yetersiz hale getiren neden ortadan kalkmadıkça ürün depolanması amacıyla kullanılamaz.

Yetkili sınıflandırıcılarla sözleşme yükümlülüğü (Değişik başlık:RG-18/1/2013-28532)

MADDE 18 –(1) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Lisanslı depo işletmesi, depolanacak veya depolanmış ürünlerin analiz, sınıflandırma ve belgelendirme işlemlerinin yürütülmesi için yetkili sınıflandırıcılarla sözleşme yapar. Bakanlık bu sözleşmeleri matbu olarak da düzenleyebilir.

(2) Lisanslı depo işletmeleri, sözleşme kapsamında çalıştığı yetkili sınıflandırıcıları listeleyerek lisanslı depo işletmesinin görünecek bir yerine veya yerlerine asar.

(3) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Sözleşme ve sözleşmede yapılacak değişiklikler ancak Bakanlık onayından sonra geçerli olur. Sözleşmenin herhangi bir nedenle feshini doğuracak bir sebebin ortaya çıkması halinde bu durum taraflarca en geç beş işgünü içinde Bakanlığa bildirilir ve ayrıca mudilerin zarar görmemesi için gerekli tedbirler alınır. Sözleşmenin feshi, söz konusu bildirimin Bakanlığa ulaştığı tarihten itibaren otuz günlük sürenin dolmasından sonra hüküm ifade eder.

Lisanslı depo teminatı

MADDE 19 –(1) Kanuna göre lisanslı depo işletmek üzere lisansa müracaat edenler ile lisanslı depo işletmecileri, lisans kapsamındaki depo kapasitesinin ürün rayiç bedelinin asgari %15’i oranında olan ve Bakanlık tarafından kabul edilen lisanslı depo teminatını vermek zorundadır. Depo kapasitesi; ürünün deponun bölümlerine kolayca taşınması, düzenli şekilde yerleştirilmesi, istiflenmesi ve depodan çıkarılması ile depoda bulunan cihaz, donanım, iş araç ve makinelerinin rahatça çalışabileceği boş alanlar ve geçiş yerleri gözetilerek lisanslı depo işletmesinin normal çalışma ve depolama faaliyetinde depolayabileceği azami ürün miktarını gösterir. Depo kapasitesi lisansta gösterilir.

(2) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) İstenen teminat tutarına eşit nakit para, banka teminat mektubu, gayrimenkul rehni veya sorumluluk sigortası, mevzuatta öngörülen yükümlülüklerin yerine getirilmesinde temerrüde düşülmesi halinde Fona bu tür teminatı alış, satış, düzenleme ve transfer gibi her türlü tasarrufta bulunma yetkisi veren bir gayri kabili rücu yetki belgesiyle birlikte verilir.

(3) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Banka teminat mektubunun, Bakanlıkça kabul edilen Türkiye’de yerleşik bir bankadan alınması, vazgeçilmesi olanaksız ve kesin olmasıgerekir. Sorumluluk sigortasının, lisanslı depolarda depolanan ürünlerin mevzuatta öngörülen şekilde mudiye teslim edilmemesi rizikosu dahil, lisanslı depo işletmesi/işleticisinin Kanunda ve Kanuna istinaden çıkarılan ikincil düzenlemelerde öngörülen yükümlülüklerini yerine getirmemesi dolayısıyla meydana gelecek zararları karşılayacak mahiyette olması şarttır.

(4) (Değişik:RG-26/09/2007-26655) Lisanslı depo işletmesinin toplam hissesinin % 51’i veya daha fazlasının, kamu tüzel kişiliğine haiz kuruluşlar, kamu iktisadi teşebbüsleri, iktisadi devlet teşekkülleri, 18/5/2004 tarihli ve 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununa göre kurulan borsalar veya tarım satışkooperatifleri ve birlikleri ya da tarım kredi kooperatifleri ve birlikleri tarafından sahip olunması durumunda, toplam teminatın % 90’ına kadar gayrimenkul rehni ile teminat yükümlülüğü yerine getirilebilir. Diğer lisanslıdepo işletmeleri için bu oran azami % 75 olarak uygulanır.

(5) Kanun kapsamında alınacak teminatlar, Fon adına ve lehine düzenlenir. Bu teminatların muhafazası, Kanunda öngörüldüğü şekilde nakde çevrilmesi ve zarar görene ödenmesi, kanuni takibinin yapılması,ilgililer hakkında dava açılması, tahsili, yeterliliği, depoculuk lisansının iptali durumunda lisanslı depo işletmesinin yerine getirmesi gereken bir tazmin veya yükümlülüğünün bulunmadığının tespiti sonrasıteminatın iadesi ve bunların Bakanlığa bildirilmesi, teminatla ilgili diğer hususlar ve tasarruflar Fon (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) tarafındanyerine getirilir.

(6) Depoculuk lisansının iptali durumunda, lisanslıdepo işletmesinin yerine getirmesi gereken bir tazmin veya yükümlülüğünün bulunmadığı Bakanlık ve Fon tarafından tespit edilmedikçe, teminatlar iade olunamaz.

(7) Bakanlık, genel olarak lisansın değiştirilmesi, süresinin uzatılması, yeniden verilmesi sırasında lisanslı depo işletmesinin teminatını kontrol eder, eksik kalan tutarı tamamlatır. Ancak Bakanlıkça, Fonun talebi, piyasadaki gelişmeler ile ürün fiyatlarının izlenmesi sonucu ihtiyaç görülmesi durumunda, her zaman lisanslı depo teminatları kontrol edilebilir, lisanslı depo işletmelerine yapılacak bir bildirimle teminat oranıyükseltilebilir, toplam teminat oranı içindeki gayrimenkul oranıdeğiştirilebilir, eksik kalan teminat tutarı tamamlattırılır.

(8) Lisanslı depo işletmeleri nezdinde yapılan denetim raporlarında da; işletmenin mali durumunda ve yükümlülüklerini yerine getirmesinde zayıflık ve güçlükler bulunduğu, takip eden dönemde de bunların devam edebileceği tespitine yer verilerek teminat tutar ve oranının artırılmasıönerilmişse, Bakanlık teminat oran ve tutarının artırılması da dahil uygun gördüğü tedbirleri alır.

(9) Eksik kalan teminat Bakanlığın bildirimini takiben en geç 30 gün içinde tamamlanır. Teminat tamamlanmadan lisansta değişiklik, süre uzatımı veya lisans yenilemesi yapılmaz.

(10) Teminat tutarının hesabında; lisanslı depo işletmesi tarafından lisanslı depo kapasitesinin hangi oranda hangi ürün çeşidine tahsis edildiğine dair Bakanlığa verilen beyanname ya da form dikkate alınır. Bu formda gösterilen ürün çeşitlerinin borsada en çok işlem gören tür ve sınıfının, içinde bulunulan aydan önceki son 6 aya ait borsada oluşan ortalama fiyatı; borsa ortalama fiyatı tespit edilemiyorsa Bakanlıkça ürün için belirlenen referans borsa veya borsalarda oluşan ortalama fiyat esas alınır. Bu beyanname ya da form lisansın yenilenmesi sırasında güncellenerek tekrar düzenlenir. Ancak bu beyannamede gösterilen ürün tahsis oranları, depoya getirilen ürün çeşidi ve miktarına bağlı olarak zaman içinde değişiklik gösterebilir. Bu durumda teminat tutarı lisanslı depo işletmesince de takip olunur. Söz konusu değişikliklerin, Kanunda belirlenen asgari % 15 teminat oranının altına düşmesine yol açması durumunda, lisanslı depo işletmesi bunu en geç 15 işgününde Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen lisanslı depo işletmeleri hakkında Bakanlıkça teminat tutar ve oranının artırılması da dahil, bu Yönetmeliğin 60 ıncı maddesine göre uygun görülen idari tedbirler alınır.

(11) Lisanslı depo teminatıyla ilgili olarak bu Yönetmelikte düzenlenmeyen hususlarda, 21/12/2005 tarihli ve 26030 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonu Yönetmeliğinin ilgili hükümleri uygulanır.

Sigorta

MADDE 20 –(1) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Lisanslı depo işleticisi, lisans koşulu olarak işletme tesisleri ve lisanslı depoculuk faaliyeti kapsamında depoladığı ürünler için; hırsızlık, yangın, duman, infilak, deprem, dahili su basması, sel, grev-lokavt-kargaşalık, terör, fırtına, kar ağırlığı, yıldırım, yer kayması, kara, deniz veya hava araç çarpması ve benzeri diğer rizikolara karşısigorta yaptırmak zorundadır.

(2) Depolanan ürün için düzenlenen sigorta poliçesinde, poliçe lehdarı, hasarın meydana geldiği tarihteki mudîdir. (Ek cümle:RG-18/1/2013-28532) Ancak,ürün senetlerinin teminat olarak gösterildiği hallerde kredi veya avans veren kuruluşun hakları saklıdır.

(3) Lisanslı bir depoda sigorta kapsamına giren bir hasar meydana gelmesi durumunda, lisanslı depo işleticisi bu durumu ve muhtemel zarar miktarını derhal Bakanlığa ve ilgili sigorta şirketine bildirir. Zarar hesabında, ilgili ürünün hasar gördüğü tarihte borsada oluşan ortalama fiyat; borsa ortalama fiyatı tespit edilemiyorsa Bakanlıkça ilgili ürün için belirlenen yurt içi ve/veya yurt dışı referans borsa veya borsalarda oluşan ortalama fiyat esas alınır.

(4) Lisanslı depo işleticisi hukuken geçerli bir mazereti olmadıkça hasarın tespitini takiben en geç beş iş gününde istenen tüm belgeleri ilgili sigorta şirketine iletmek, sigorta şirketi de belgelerin ulaşmasını takiben en geç on iş gününde mudîye hasarın bedelini ödemek zorundadır.

(5) Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında öngörülen sigorta sözleşmelerinin feshedilmesi sonucunu doğuracak bir nedenin ortaya çıkması durumunda, ilgili sigorta şirketi bunu derhal Bakanlığa ve lisanslıdepo işletmesine bildirmekle yükümlüdür. Sigorta sözleşmesinin feshi, ancak söz konusu bildirimin Bakanlığa ulaştığı tarihten itibaren otuz günlük sürenin dolmasından sonra hüküm ifade eder.

(6) Hazine Müsteşarlığı, bu Kanun kapsamında sigorta yapacak sigorta şirketlerinde aranılacak nitelikleri ve bu niteliklere uyan sigorta şirketlerini her yıl Nisan ayında belirler ve Bakanlığa bildirir.

(7) Lisanslı depo işleticisi, lisanslı depo tesislerini ve içerisinde bulunan tüm ürünleri kapsayan sigorta poliçe ve sözleşmelerinde öngörülen kurallara uygun davranmak ve personelinin de bu sigorta hükümlerini ihlal edecek veya geçersiz kılacak davranışlardan kaçınmalarını sağlayacak tedbirleri almak zorundadır.

(8) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Lisanslı depo teminatının sorumluluk sigortası olarak verilmesi halinde, bu sigorta ile birinci fıkrada belirtilen sigortaların aynı sigorta şirketine yaptırılması zorunludur.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Depoculuk Lisansının Düzenlenmesi, Reddi, Geri Verilmesi,

Zayi Olması, Süresinin Uzatılması, Bedeli ve Tartıcı Lisansı

Depoculuk lisansı

MADDE 21 –(1) Lisanslı depoculuk faaliyetinde bulunmak için Bakanlıktan depoculuk lisansıalınması zorunludur. Bakanlıktan lisans alınmadan lisanslı depoculuk faaliyetinde bulunulamaz, lisanslı depo veya lisanslı depo işletmesi izlenimini verecek hiçbir isim, unvan, işaret ve benzerleri kullanılamaz.

(2) Bir lisanslı depo işletmesinde iki ya da daha fazla çeşit ürünün depolanması için bir lisans düzenlenebilir. Lisansta hangi ürünlerin depolanabileceği ve bunların azamî kapasiteleri gösterilir.

(3) Bu lisans, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilân edilir.

(4) Depoculuk lisansı devredilemez ve lisanslı depo işletmesinin tüm şubeleri aynı lisans kapsamında çalışır.

(5) Şirket unvanının ve depolama kapasitesinin değiştiği hallerde lisans değişikliği yapılması zorunludur.

(6) Lisansın değiştirilmesi ve yenilenmesi de lisans alınmasıyla aynı esas ve usûle tâbidir.

(7) Lisansın değiştirilmesi ve yenilenmesinden önce bu Yönetmelik hükümlerine uygunluk bakımından gerekli denetim Bakanlıkça yapılır ya da yaptırılır. Denetim sonucuna göre uygun görülenlerin lisansı yenilenir veya değiştirilir.

Lisans talebinin reddi

MADDE 22 – (1) Bakanlık tarafından yapılacak değerlendirme sonucunda; işletmenin ve deponun ürünlerin depolanmasına uygun olmadığı veya gerekli şartları taşımadığı, şirket ortaklarının, yönetici ve denetçilerinin Kanunun 7 nci maddesinde yer alanşartlara uymadığı veya güven ve ticarî itibar taşımadığı ya da lisans verilmesine engel geçerli bir sebebin varlığının tespiti hallerinde, depoculuk lisansı verilmesi, süresinin uzatılması veya lisansta değişiklik yapılmasıtalepleri reddedilir.

Lisansın geri verilmesi

MADDE 23 –(1) Lisansın Bakanlıkça iptal edilmesi, askıya alınması veya süresi dolan lisansın süresinin uzatılmaması durumunda, lisans en geç yedi iş günü içinde Bakanlığa geri verilir.

(2) Bakanlıkça askıya alınan lisans askı süresi içinde iptal edilmemişse; askıya alınmanın başlangıç ve bitiş süreleri belirtilerek, ait olduğu lisanslı depo işleticisine geri verilir.

(3) Bakanlığın depoculuk lisansını askıya alma veya iptaline ilişkin kararları, ilgili ticaret siciline tescil ile Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ve bir ulusal gazetede ilan ettirilir.

Lisans belgesinin zayi olması

MADDE 24 –(1) Lisans belgesi zayi olan lisanslı depo işletmecisi gerekçeleriyle birlikte Bakanlığa başvurur. Bu durumda Bakanlık, lisanslı depo işletmesine verilmek üzere yeni bir lisans belgesi tanzim eder. Verilen belgede, orijinal lisans numarası ve tarihi ile yenileme nedeni belirtilir.

Lisansın geçerlilik süresi ve uzatılması

MADDE 25 –(1) Verilen lisanslar iki yıllık süre için geçerlidir. Süre bitiminde, bu Yönetmelikte ve lisansta belirtilen kurallara uygun olarak lisansların geçerlilik süresi Bakanlıkça aynı süreyle uzatılır.

Lisans bedelleri ve diğer ücretler

MADDE 26 –(1) Kanun kapsamında verilen, süresi uzatılan, değiştirilen veya yeniden verilen depoculuk lisansı ile diğer lisanslara ilişkin bedeller, Bakanlıkça genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere peşin olarak tahsil edilir.

(2) Yukarı fıkradaki lisans bedelleri her yıl 1 Ocak tarihinden geçerli olmak üzere, Bakan Oluru ile belirlenir. Lisans bedelleri belirlenirken lisanslı depo işletmesinin depo kapasitesi dikkate alınır.

(3) Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında yapacağı veya yaptıracağı (Ek ibare:RG-18/1/2013-28532) her türlü inceleme ve denetimler ile verilen hizmetlere ilişkin ücret ve masrafların tamamının veya bir kısmının ilgili lisanslı depo işletmecisi tarafından karşılanmasını talep edebilir. Bu durumda ilgililer ücret ve masrafları en geç on iş günü içinde öder.

Tartıcı lisansları

MADDE 27 –(1) Lisanslı depoda depolanacak veya depolanmış ürünün tartılması ve tartım makbuzuyla belgelendirilmesi, lisanslı depo işletmesinde istihdam edilen lisanslı tartıcılar tarafından yapılır.

(2) Lisanslı tartıcılar, lisanslı depoya depolanacak veya depolanmış ürünleri istem üzerine en kısa sürede, ayrımcılık yapmadan doğru olarak tartmak ve belgelendirmekle görevli ve yetkilidirler.

(3) Tartıcı lisansı için doğrudan Bakanlığa veya Bakanlığın belirleyeceği yerlere, isim, adres ve talebi belirten bir dilekçeyle başvurulur. Tartıcı lisansı için başvuran kişi, lisanslı depo işletmesinin bir personeli ya da temsilcisi ise, başvurusuna, lisanslı depo işleticisinin kendilerini yeterli gördüğünü ve tartıcı olarak çalıştırmak istediğine dair beyanını da ekler. Gerekli görülmesi halinde, Bakanlık, ilave bilgi veya belgelerde isteyebilir.

(4) Tartıcı lisansı için başvuruda bulunanlara, tartım aletlerinin özellikleri ve kullanımı konusunda Bakanlıkça veya Bakanlığın belirlediği mercilerce ya da Bakanlığın kabul ettiği tartım aletinin satım veya kurulumunu yapan yetkili firma ya da kişilerce verilen bir eğitim veya program sonucunda, eğitim veya programa katıldığı ve yeterli olduğu anlaşılanlara tartıcı lisansı verilir. Tartıcı lisansı verilmeden önce başvuru sahibinin Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerini okuduğuna ve bunlara uygun çalışacağına dair yazılı beyanı alınır.

Tartıcı lisansının iptali ve tartıcının sorumluluğu

MADDE 28 –(1) Kasten gerçeğe aykırı şekilde tartan veya herhangi bir nedenle tartım yapabilme yeterliliğini kaybeden tartıcının lisansı iptal edilir.

Ayrıca yaptığı tartımlarda, Kanun hükümlerine aykırıdavrandığı tespit edilen lisanslı tartıcılar hakkında gerekli hukuki işlemler yapılır.

(3) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Tartıcı, tartım işlemleri ve araçlarının mevzuata uygun, düzenli ve sağlıklı bir şekilde yürütülmesi ve kullanılmasına engel teşkil edebilecek hususları derhal lisanslı depo işletmesine bildirmekle yükümlüdür.

ALTINCI BÖLÜM

Tartım Makbuzu, Analiz ve Sınıflandırma Belgesi, Ürün Senedi

Tartım makbuzu

MADDE 29 – (1) Kanun ve bu Yönetmelik uyarınca düzenlenen tartım makbuzu, asgari aşağıdaki bilgileri içerecektir;

a) “Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu Ürün Tartım Makbuzu” başlığı,

b) Tarihi ve seri numarası,

c) Belgenin kaçıncı nüsha olduğu ve “ciro edilemez” ibaresi,

ç) Tartımı yapılan ürünün cinsi,

d) Fındığın depolandığı ya da depolanacağı lisanslıdepo işletmesinin ticaret unvanı ve bulunduğu yer,

e) Mudinin ismi ve adresi,

f) Fındığın lisanslı depoya; girişinde veya çıkışında tartıldığını gösteren ibare,

g) Fındığın brüt ve net ağırlığı,

ğ) Tartımın Kanun ve Yönetmelik hükümlerine uygun yapıldığını belirten ibare ve tartıcının imzası.

(2) Eğer lisanslı tartıcı, fındığın normal veya tahminen beklenen ağırlığından ciddi farklı bir ağırlıkla ya da ürünün ağırlığını etkileyen bir durum veya maddeyle karşılaşırsa, bu durumu ve bunun tahminen ne kadar olabileceğini, tartım makbuzuna not olarak yazar.

(3) Lisanslı depoda tam elektronik tartı aletinin bulunması zorunlu olup, tartı kartelalarının yukarıdaki bilgilerin tümünü içermesi ve başlığının “Ürün Tartım Makbuzu” şeklinde düzenlenmesi kaydıyla, ayrıca bir tartım makbuzu düzenlenmez.

Tartım makbuzunun mülkiyet hakkını temsili

MADDE 30 – (1) Bir ürünün lisanslı depo işletmesine teslimi sırasında, ürün senedinden önce düzenlenen tartım makbuzu ve delil niteliğini haiz benzer belgeler de o ürünün mülkiyetinin ispatında kullanılabilir. Ürün senedi, tartım makbuzu, analiz ve sınıflandırma belgesi ile delil niteliğini haiz diğer belgeler, ürünün aynımiktar, cins, sınıf ve kalitede mudîye geri verilmesini garanti eder.

Analiz ve sınıflandırma belgesi ve itiraz

MADDE 31 –(1) Lisanslı depolarda depolanacak veya depolanmış ürünlere ilişkin analiz ve sınıflandırma belgesinin düzenlenmesi ile buna ilişkin itirazların sonuçlandırılması hakkında, 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmelikte gösterilen usul ve esaslar uygulanır.

(2) Bir ürünün numune analiz ve sınıflandırmasına ilişkin bir itiraz yapılmışsa, itiraz sonuçlanmadan o ürüne ilişkin ürün senedi düzenlenemez.

Ürün senedinin şekli ve içeriği

MADDE 32 – (1) Lisanslı depolarda depolanmış ürün için düzenlenen ürün senedinde aşağıdaki bilgilerin bulunması zorunludur:

a) Lisanslı depo işleticisinin lisans numarası.

b) Lisanslı depo işleticisinin ticaret unvanı ve adresi.

c) Ürünün depolandığı deponun numarası, adres ve yeri.

ç) Ürün senedinin düzenlendiği tarih ve seri numarası.

d) “5300 SAYILI TARIM ÜRÜNLERİ LİSANSLI DEPOCULUK KANUNU KAPSAMINDA LİSANSLI VE TEMİNATLIDIR” ibaresi ile bu ibarenin altına “CİRO EDİLEBİLİR FINDIK ÜRÜN SENEDİ” veya “CİRO EDİLEMEZ FINDIK ÜRÜN SENEDİ” ibareleri.

e) Ürün senedi karşılığında (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) veya avans alınmışsa, ‘Kredi/Avans kullanılmışsa, ‘kredi karşılığı teminat alınmıştır’ibaresi ile teminatı alan kuruluşun unvanı.

f) Ürün senedinin kimin namına veya emrine düzenlendiğini gösteren ibare.

g) Gün, ay ve yıl olarak depolama tarihi ile lisanslıdepo işletmecisinin, lisanslı depo ücret tarifesi çerçevesinde ücretlerini talep etme hakkına sahip olduğuna ve ürün senedinin alım satım ve depodan teslim alınması aşamasında ücretlerin tahsil edilerek lisanslı depo işletmecisine ödeneceğine dair bir açıklama.

ğ) Bu senedin, Kanun ve Yönetmelik hükümlerine tabi olarak senette miktar, çeşit, sınıf veya standardı tanımlanan ürünün ticaret ve muhafazası amacıyla, unvanı yazılı lisanslı depo işletmesinde depolanması için çıkarıldığı; ürün analiz ve sınıflandırmasının ürün standardına göre yetkili sınıflandırıcı tarafından yapıldığı; depodaki fındığın (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) hırsızlık, yangın, duman, infilak, deprem, dahili su basması, sel, grev-lokavt-kargaşalık, terör, fırtına, kar ağırlığı, yıldırım, yer kayması, kara, deniz veya hava araç çarpması ve benzeri diğer riskler sebebiyle gerçekleşebilecek kayıp veya zararlara karşı sigorta kapsamına alınmış olduğu; mudinin talebi üzerine bu senetle, depolanan fındığının azamî depolama süresini geçmemek şartıyla depodan geri alınabileceği; iş bu senette aksi belirtilmedikçe, lisanslı depo işleticisinin bu senede tek başına, birlikte veya diğerleriyle ortak olarak sahip olmadığı; iş bu senedin orijinal veya doğru olarak ciro edilmiş halde ibrazıile lisanslı depo işletmecisinin depolama hizmeti ücretlerinin ödenmesinden sonra, aynı ya da daha iyi kalitedeki ürünü, bu senette yazılı mudinin kendisine veya yazılı emrine göre teslim edeceği ifadesi.

h) Fındığın üretildiği yer, cins, sınıf veya derecesi, varsa alt sınıfı, ambalajlı ya da dökme ibaresi, (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) analiz ve sınıflandırma belgesinin tarihi ve nosu ve ağırlığı.

ı) (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) Yılolarak fındığın hasat dönemi, gün, ay ve yıl olarak depolanabileceği son tarih.

i) Lisanslı depo yetkilisinin imzası.

j) Ürünün depoya nasıl getirildiğine ilişkin kara taşıtı, denizyolu veya demiryolu ibaresi.

k) Senedin arkasında mudinin ciro edebileceği boş alan ve açıklamalar.

(2) Ürün senedinde ihtiyari olarak Bakanlıkça uygun görülen başka bilgilere de yer verilebilir.

(3) (Mülga:RG-12/11/2011-28110)

(3) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Bakanlık, ürün senedini matbu olarak düzenlemeye yetkilidir.

Ürün senedi örnekleri ve saklama süresi

MADDE 33 –(1) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Aynı ürüne ait veya aynı seri numaralıbirden çok ürün senedi düzenlenemez.

(2) Bütün basılı ürün senetlerinin bir adet sureti olur ve suretler açık ve belirgin bir şekilde basılı veya damgalı olarak “Surettir–Ciro Edilemez” ibaresi taşır. Lisanslı depo işleticisi, iptal edilen ürün senetlerinin asıllarına iptal damgası basarak bir klasör içinde Kanunda öngörülen süre boyunca saklar.

Ürün senetlerinin kaybolması, zarar görmesi ve haczi

MADDE 34 –(1) Kanun kapsamında düzenlenmiş ve iptal edilmemiş ürün senedinin temsil ettiği ürünün tümü veya bir bölümü için başka bir ürün senedi düzenlenemez.

(2) Ürün senedinin kaybolması veya zarar görmesi halinde ürün senedi sahibi, mülkiyetin tespiti için Türk Ticaret Kanununun makbuz senedinin kaybolmasına ilişkin hükümleri çerçevesinde bir karar almak üzere mahkemeye başvurur. Mahkeme kararına istinaden lisanslı depo işleticisi yeni bir ürün senedi düzenler.

(3) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Bu Kanun çerçevesinde ürün senedine bağlanmış tarım ürünlerinin haczi, ancak ürün senedinin haczi suretiyle yapılır.

(4) Kredi veya avans karşılığında teminat olarak gösterilen ürün senedi, borcun vadesinde ödenmemesi halinde kredi veya avans veren kuruluşun yazılı talebi üzerine lisanslı depo işletmesince mudiye bilgi verilmek kaydıyla borsada satılır. Bunun için, Kanunun 33 üncü maddesi hükmü gereği mudinin yazılı izninin ürün senedinin teminat olarak gösterilmesinden önce alınması gerekir.”

(5) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Dördüncü fıkraya göre yapılan satışa ilişkin masraflar ile tahakkuk eden depolama ücreti düşüldükten sonra, borsa tarafından satış bedelinin mudinin kredi ve avans veren kuruluşa olan borcunu karşılayacak kısmı bu kuruluşlara, kalan kısmı ise mudiye yedi iş günü içinde ödenir.

Ürün senetlerinin basımı

MADDE 35 –(1) Ürün senetleri; lisanslı depo işletmesinin unvanını, varsa özel işaretini taşıyan, birbirini takip eden seri numaralı ve bu Yönetmelikte gösterilen bilgileri içeren ve Bakanlıkça kabul edilen formatta, giderleri şirketçe ödenmek üzere filigranlı ya da özel kağıtlara Bakanlıkça bastırılır ve lisanslıdepo işletmesine tutanakla teslim edilir.

(2) (Mülga:RG-12/11/2011-28110)

Ürün senetlerini imzalamaya yetkili kişi

MADDE 36 –(1) Lisanslı depo işleticileri, ürün senetlerini imzalamaya yetkili kişi ya da kişilerin isimleri ile orijinal imzalarını ticaret sicilinde tescil ve Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilân ettirir. İmzaya yetkili kişilerde herhangi bir değişiklik olduğu takdirde de aynı usûl izlenir. Ürün senedinin mevzuata uygun olarak düzenlenmesinden, senedi imzalayanlarla birlikte lisanslı depo işleticisi de sorumludur.

YEDİNCİ BÖLÜM

Lisanslı Depo İşleticisinin Hak ve Yükümlülükleri, Fındığın Depolanması ve Teslimi

Yasak Faaliyetler, Lisanslı Depo Ücret Tarifesi

Lisanslı depo işleticisinin hak ve yükümlülükleri

MADDE 37 –(1) Lisanslı depo işleticisinin hakları şunlardır:

a) Depolama hizmetleri karşılığında Bakanlıkça onaylıücret tarifesi çerçevesinde ücret talep etmek.

b) Ücreti ödenmemişse depolanmış ürün üzerinde hapis hakkını kullanmak.

c) Kanunda ve bu Yönetmelikte belirtilen durumlarda ürünlerin depolamasını reddetmek.

ç) Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen diğer haklarıkullanmak.

Lisanslı depo işleticisinin yükümlülükleri şunlardır:

a) Lisans şartlarının korunması ve sürdürülmesi için gerekli tedbirleri almak ve bu şartların kaybolması hâlinde durumu derhal Bakanlığa bildirmek.

b) Depolama hizmetlerinde ve görevlerinde itinalıdavranmak, aynı koşullarda kişiler arasında ayrım yapmamak ve depolanmış ürünün korunmasında gerekli dikkat ve özeni göstermek, her türlü tedbiri almak.

c) Kanun ve bu Yönetmelikte aksine bir hüküm olmadıkça teslim alınan ve depolanan ürün karşılığında ürün senedini ve diğer belgeleri düzenlemek.

ç) Mudînin talebi üzerine, ürünü gecikmeksizin teslim ve ürün senedini iptal etmek.

d) Borsaya ürün senetleriyle ilgili bilgi akışınıdüzenli olarak sağlamak, borsanın talebi hâlinde inceleme ve kontrolüne izin vermek, gerektiğinde kendi kayıtlarını borsa kayıtlarıyla teyit etmek.

e) Ücret tarifesine uygun davranmak ve mudîler arasında ayrım yapmamak.

f) Kanunda ve bu Yönetmelikte öngörülen kayıt ve defterleri tutmak.

g) Doğrudan Bakanlıkça veya denetim sırasında istenecek bilgi, belge ve raporları vermek, Bakanlıkça Kanun ve bu Yönetmelik çerçevesinde verilen diğer görevleri ve talimatları yerine getirmek.

ğ) Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen diğer hükümlere uymak.

Bozulmuş ve hasar görmüş ürünün depoya kabul edilmemesi

MADDE 38 –(1) Depolanmak üzere lisanslı depoya teslim edilmek istenen ürün, bu depodaki diğer ürünleri ve sağlığı olumsuz etkileyecek düzeyde tarımsal ilaçlar ile kir,ıslaklık, yangın ve benzeri maddelere maruz kalmış, çimlenmiş veya bozulmuşise, böyle ürünler depolamak üzere kabul edilmez, depolanmışsa depodan çıkarılır.

Ürünü depolamaya hazır hale getirme, temizleme, kurutma ve şartlandırma

MADDE 39 –(1) Gerekli ve uygun araç, cihaz ve makinelerle donatılmış lisanslı depo işleticisi, depolanmaya ve standartlara uygun olmayan ya da depolandığında lisanslı depodaki diğer ürünleri olumsuz etkileyebilecek ürünleri, mudinin talebi üzerine ve ücreti karşılığında, depolanmaya ve standartlara uygun hale getirmek üzere ürünün niteliğine göre ihtiyaç duyulan temizleme, toz, taş ve diğer yabancı maddelerden ayıklama, eleme, kurutma, şartlandırma ve benzeri işlemlere tabi tutar.

(2) Kabuklu fındığın toplam ağırlığı, ihtiyaç duyulan bu işlemlerden sonra ve % 6 iç rutubet ve % 50 randıman esasına göre hesaplanarak tespit edilir. Ürün mudiye teslim edilirken de aynı değerler esas alınarak tartım yapılır.

(3) Kabuklu fındık ile iç ve işlenmiş iç fındıklar ayrı depo bölmeleri veya tanklarda depolanır.

(4) Depolanmaya ve standartlara uygun hale getirilen ürün, tür, sınıf ve standartlarına uygun diğer ürünlerle depolanabilir.

(5) Depolama şartları uygun olmamakla birlikte bozulmamış veya sağlığı olumsuz etkileyecek durumda olmayan ürünler ile aşırırutubet, çok düşük randıman gibi nedenlerle standartların dışına çıkmışürünler, lisanslı depolara alınmaz ve diğer ürünlerle karıştırılmaz. Ancak bunlar için ayrılmış farklı bölüm, konteynır veya özel alanlara konulabilir.

Numune alımı, analiz ve sınıflandırma (Değişik başlık:RG-12/11/2011-28110)

MADDE 40 –(1) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Lisanslı depo işletmesince depolanacak fındığın numune alma, analiz ve sınıflandırma işlemleri; bu maddeye, bu maddede hüküm bulunmayan hallerde 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 18 ve 32 nci maddelerine göre yapılır.

(2) Görevli tarafından numune alma araç ve cihazlarıyla elle veya otomatik olarak alınan numuneler, bir ambalajda ya da pakette veya doğrudan ilgili yetkili sınıflandırıcı tesisine ulaştırılır. Numune paket veya ambalajının dış etkilerden korunacak, numunenin temsil nitelik ve özelliğini muhafaza edecek şekilde tasarlanması ve numunenin etiketlenmesi gerekir.

(3) Lisanslı depo işletmeleri ile bunların personeli, yetkili sınıflandırıcının gözetim ve sorumluluğunda numune işlemlerinde görev yapabilirler.

(4) Numune alınması ve gönderilmesi işlemlerine, istemeleri halinde ürün sahibi ile lisanslı depo işleticisi veya bunların temsilcileri nezaret edebilir.

Fındığın parti olarak tartılması, depolanması ve blok ürün senedi

MADDE 41 –(1) Lisanslı depo işleticisi, ilgili mevzuatına uygun olarak tartımı yapılmış,sınıf ve standardı belirlenmiş ürünleri lisanslı depoya kabul ve teslim eder. Tüm ürünler, depolanmadan önce lisanslı depoda tartılır ve belirlenen ağırlık tartım makbuzunda belirtilir. Mudi tarafından ürünler depodan teslim alınırken yine tartım işlemi yapılır.

(2) Tartım, analiz, sınıf veya standarda ilişkin bir itiraz olursa, itiraz sonucu yeniden belirlenen değerlere göre hareket edilir.

(3) Mudinin talebi, lisanslı depo işletmesinin kabulü halinde; bir kentali/100 kilogramı aşan parti halindeki ürünlerin toplam miktarı için blok halinde tek ürün senedi düzenlenebilir. Bu durumda blok ürün senedi üzerine parti fındığın toplam ağırlığı yazılır.

(4) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Diğer durumlarda depolanan ürünün her bir kentali için ayrı bir ürün senedi düzenlenir. Ancak ambalajlı veya paketli iç veya işlenmiş iç fındık için Bakanlıkça belirlenecek bir kentalden daha az ağırlıklar için de ürün senedi düzenlenebilir. Elektronik ürün senetlerinin düzenlenmesine ilişkin Elektronik Kayıt Kurallarında yer alan hükümler saklıdır.

(5) Tartım, analiz ve sınıflandırması yapılmayan fındık, lisanslı depolara alınmaz. Ancak depolanmış ürünlerden ayrı olarak bunlar için ayrılmış farklı bölüm, konteynır veya özel alanlara konulabilir.

Ürünlerin lisanslı depoya geçici olarak kabulü

MADDE 42 –(1) Fındığın; depolama amacından ziyade şartlandırma, nakletme veya toplayarak ya da istifleyerek bir araca yükleme ve gönderme, bir işletme veya fabrikada kullanılmak üzere kısa süreli muhafaza etme gibi amaçlarla lisanslı depoya en fazla (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) 90 günü geçmeyecek şekilde geçici olarak kabul edilebilir. Bu durumda lisanslı depo işleticisi, ürün sahibiyle kendisi arasında yaptığı özel sözleşme çerçevesinde ürünü depolar ve depolama ücret tarifesinden farklı olarak ücret talep edebilir. (Ek cümle:RG-18/1/2013-28532) Ancak, bu şekilde kabul edilecek ürün miktarı, bu ürünün depolama döneminin başlangıcını takip eden ilküçay içinde merkez veya şubede o ürün için tahsis edilen depolama kapasitesinin yüzde onunu geçemez. (Ek cümle:RG-18/1/2013-28532) Bu fıkrada belirtilen geçici depolama süresi, gerekli görülmesi halinde genel olarak veya lisanslı depo işletmesi bazında Bakanlıkça en fazla yarısı oranında arttırılıp azaltılabilir.

(2) Bu şekilde kabul edilen ürüne ilişkin ürün senedi düzenlenmez. Ancak bu tür ürünlerin lisanslı depoda geçici olarak bulundurma amacı ortadan kalkarsa veya geçici depolama süresi aşılırsa, o ürün için ürün senedi düzenlenir.

(3) Bu tür geçici olarak depoya kabul edilen ürün, ürün senedi düzenlenen ürünlerden ayrı olarak depolanır, üzerlerine geçici olarak kabul edildiğine dair bir ibare iliştirilir ve ağırlık (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) ile ürünün depoya konulmasından önce yetkili sınıflandırıcılarca yapılan analiz sonucuna ilişkin bilgiler kayıtlarda ayrı olarak gösterilir.

(4) Buna ilişkin olarak ürün sahibi ve lisanslı depo işletmesi arasında çıkan ihtilaflar Kanun kapsamı dışında, aralarındaki sözleşme ve genel hükümlere göre çözülür.

Ürünlerin karıştırılması, prim ve indirim tarifesi

MADDE 43 –(1) Lisanslı depo işleticisi; aynı yıl ürünü fındık ile aynı grup, sınıf ve boy fındıkları karıştırabilir. Bu durumda ürünün mudiye tesliminde ortaya çıkabilecek küçük kalite farklılıkları prim ve indirim tarifesine göre tazmin edilir. Prim ve indirim tarifesi ve bu tarifede yapılacak değişiklikler lisanslı depo işletmesince hazırlanır ve borsanın görüşü alınarak Bakanlıkça onaylanır.

(2) Mudinin isteği ve depolama olanaklarının uygun olması halinde, farklı derecelerdeki ürünler de karıştırılabilir. Lisanslı depo işletmesi, mudinin iki veya daha fazla ürün senedinin temsil ettiği ürününün karıştırılması talebi üzerine, bu ürün senetlerini iptal eder, ürünü karıştırır ve yeni oluşan partiden alınan temsili numune ile belirlenen partinin sınıf ve özellikleri, yeni ürün senedi üzerinde gösterilir. Ürünlerin belli oranda karıştırılması işleminden sonra artan bir ürün olması halinde, bu ürün için, tartım ve analizi takiben yeni bir ürün senedi düzenlenir ve benzer derecedeki ürünle birlikte depolanır ya da ayrı depolanır.

(3) Ürünün tesliminde küçük kalite farklılıklarıçıkmış ve bunlar prim ve indirim tarifesindeki oranları aşmamış ise, prim ve indirim tarifesindeki kabul edilebilir sınırlar içerisindeki değerlere göre;

a) Mudinin lisanslı depodan teslim aldığı ürün, teslim ettiğinden kaliteli çıkar ise, mudi tarafından ürünün sınıf ve derecesine göre teslim tarihinde borsada oluşan ortalama fiyat baz alınarak, lisanslı depo işleticisine, kalite farklılığından doğan fiyat farkı indirim tarifesi olarak ödenir.

b) Ancak mudinin lisanslı depoya teslim ettiği ürün, teslim aldığından kaliteli çıkar ise, lisanslı depo işleticisince ürünün sınıf ve derecesine göre teslim tarihinde borsada oluşan ortalama fiyat baz alınarak, mudiye, kalite farklılığından doğan fiyat farkı prim olarak ödenir.

Fındığın depo bölümlerine yerleştirilmesi, ayrıdepolanması

MADDE 44 –(1) Lisanslı depo işleticisi, depoya kabul edilen fındığı aşağıdaki şekilde depoya yerleştirir:

a) Ürün; bu fıkranın (b) ve (c) bendinde yer alan durumlar hariç, dökme fındığın cins, tür, sınıf boy ve derecesine göre tahsis ve tasnif edilmiş, numaralanmış lisanslı depo, depo üniteleri, bölme, tank ve konteynırlara, aynı bitki türü, ürünün sınıf ve derecesinden diğer ürünler ile karıştırılarak düzenli ve kolayca erişilebilecek şekilde depolanır. Ürünlerin deponun bölümlerine taşınmasında, düzenli şekilde yerleştirilmesi, istiflenmesi ve depodan çıkarılmasında, iş araç ve makinelerinin rahatça çalışabileceği boş alanlar ve geçiş yerleri bırakılır.

b) Mudinin talebi ve lisanslı depo işletmesinin kabul etmesi halinde, bir mudiye ait dökme/yığın fındığın diğer ürünlerle karıştırılmadan, ürünün kimliği ve orijinal hali korunarak ayrı olarak depolanabilir. Bu durumda lisanslı depo işletmesi, bu fındığı ayrı bir tank, bölüm veya konteynırlara koyar ve bunlara diğer ürünleri karıştırmadan, açıkça ve fark edilebilir şekilde işaretler.

c) Ürünler çuvallarda veya diğer uygun ambalajlarda/paketlerde teslim alınmış ise; ambalajlarının sağlamlığı ve uygunluğu, üzerindeki tanıtıcı bilgi ve işaretler kontrol edilerek ve işaretlenerek ürünün kimliği ve orijinal hali kaybolmayacak, diğer ürünlerle karışmayacak, düzenli ve kolayca erişilebilecek şekilde parti olarak ayrıdepolanır. Lisanslı depo işleticisinin kayıtları, ayrı depolanan ürünlerin depodaki yerini her zaman açık şekilde gösterir.

Lisanslı depoda bulunan ürünün korunması

MADDE 45 –(1) Lisanslı depo işleticisi, lisansın askıya alındığı süreler de dahil olmak üzere her zaman, sorumluluğu altında bulunan ürünlerin muhafazasında gerekli dikkati ve özeni gösterir. Depo her zaman temiz olmalı, (Ek ibare:RG-18/1/2013-28532) depolama ortamının bağıl nemi yüzde yetmişin altında tutulmalı, yangın tehlikesini artıran veya ürünün sağlıklı muhafazasını engelleyen toz, çöp ve madde birikimlerinden korunmalıdır.

(2) Ürün, aşırı nem ve sair koşullar sebebiyle zarar veya hasar görmesine yol açacak bir depoda ya da depo bölümünde tutulamaz veya depolanamaz. Fındığın depolanmasında, deponun yapısının herhangi bir kısmıyla doğrudan temas etmesi halinde ürüne zarar geleceği düşünülüyorsa, ürün deponun bu kısmında saklanmaz. Deponun bu kısmı, gerekli tadilatlar yapılıncaya ve fındığı bozulmadan sıhhatli şekilde depolamaya elverişli hale gelinceye kadar kullanılmaz.

Fındığın ıslahı, yeniden şartlara uygun hale getirilmesi

MADDE 46 –(1) Lisanslı deposundaki herhangi fındığın bozulduğunu fark eden lisanslı depo işleticisi, bozulmanın daha ileri seviyeye ulaşmasını önlemek ve ürünün eski haline dönmesini sağlamak amacıyla, ürünün yeniden depolanması, (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) fümigasyonu ile eleme, kurutma, soğutma ve deponun dezenfeksiyonu işlemleri ile diğer uygun tedbirleri alarak ürünün ıslahına çalışır. Lisanslı depo işleticisi, amaca uygun cihazlarla donatıldığı ölçüde kendi deposunda ya da uygun cihazlara sahip olmadığı yerlerde söz konusu tertibata sahip başka bir depoda veya yerde ürünü, yukarıda bahsedilen işlemlerin bir kısmına ya da hepsine tabi tutar.

(2) Tarımsal üründeki bozulmanın ıslahtan sonra dahi engellenemeyeceğini saptarsa veya ıslah çalışmalarından sonra da ürün eski haline dönmemiş ise, lisanslı depo işletmesi ivedilikle Bakanlığa, borsaya ve ilgili sigorta şirketine durumu bildirir. Bildirimde; fındığın depolandığı deponun numarası, tahminen bozulan ürünün çeşit, derece ve miktarı ile durumu ve eğer biliniyorsa, bunun nedeni belirtilir.

(3) Bildirim üzerine borsa ve Bakanlık gerekli incelemeyi ve denetimi yapar, ihtiyaç gördüğü tedbirleri alır.

(4) Zayi olan ya da nitelik kaybına uğrayan ürün bedeli sigorta tarafından karşılanacak hususlar kapsamı dışında ve lisanslıdepo işleticisinin ürünün muhafazasına yönelik Kanunda ve bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülüklerini aksatmasından kaynaklanmışsa:

a) Söz konusu ürünü teslim almak amacıyla mudinin başvurması üzerine ve o anda lisanslı depoda bu ürün senedinde kayıtlımiktar ve nitelikte ürünün bulunmaması durumunda, lisanslı depo işleticisi aynınitelik ve miktardaki ürünü, başvurudan itibaren en geç yedi gün içerisinde piyasadan temin ederek teslim eder veya aynı nitelik ve miktardaki ürünün başvuru tarihinde borsada oluşmuş fiyatının % 5 üzerindeki bir bedeli öder.

b) (a) bendinde öngörülen şekilde mudi zararıgiderilmemişse, Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonu Yönetmeliğinin 26 ncı maddesi çerçevesinde mudi zararları tazmin edilir.

Ürün senedi karşılığında ürünün teslim yükümlülüğü, hapis hakkı

MADDE 47 – (1) Lisanslı depo işleticisi, mudînin talebi üzerine, hukuken geçerli bir mazereti olmadıkça gecikmeksizin ürünü teslim eder. Ürünün tesliminde bu ürüne ait ürün senedini geri alır ve iptal eder. Mudî kısmî teslimat talebinde bulunursa, mevcut ürün senedi iptal edilerek teslim edilmeyen kısım için yeni bir ürün senedi düzenlenir.

(2) Ancak lisanslı depo işleticisi, lisanslıdeposundaki ürün üzerinde, bu ürünleri kabul etme, şartlandırma, depolama ve teslim de dahil olmak üzere gerçekleştirdiği hizmetlerden doğan alacaklarıkarşılığında hapis hakkına sahiptir.

(3) Lisanslı depo işleticisi; ürün senediyle birlikte, ürün senedini ibraz eden mudinin, mudinin yazılı talimatının veya mudi temsilcisinin doğruluğu konusunda mudinin ve diğerlerinin kimlik ve imza kontrolü dahil mümkün olan kontrolleri gerek kendi, gerekse borsa kayıtlarından ve/veya (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Elektronik Kayıt Kuruluşu veri tabanından yaparak teyit aldıktan sonra ürünü teslim eder.

(4) Ürün ambalajlı olarak depoya kabul edilmiş ve diğer ürünlerle karıştırılmamışsa lisanslı depodan aynı orijinal ürün teslim edilir.

(5) Ürünler ilke olarak depolandıkları lisanslıdepolardan teslim edilir. Ancak mudinin talebi üzerine, lisanslı depo işletmesi kendi vasıtalarıyla veya anlaşmalı bulundukları nakliye işletmeleri aracılığıyla, ücreti karşılığında ürünün istenen yerde teslimini sağlayacak nakliye hizmeti sunabilir. Ayrıca usul ve esasları Bakanlıkça bir tebliğ ile belirlenmesi kaydıyla, ürünün depolandığından farklı bir depodan teslimi yapılabilir.

(6) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Depoda kalan son ürünlerin teslimi aşamasında, 46 ncı maddenin dördüncü fıkrası hükmü saklı kalmak kaydıyla, doğal fire kaybı nedeniyle lisanslı depoda ürün senedinde kayıtlı miktar ve nitelikte ürünün kalmamış olması durumunda, lisanslı depo işleticisi aynı nitelik ve miktardaki ürünü, en geç yedi gün içerisinde piyasadan temin ederek mudiye teslim eder veya bu ürünün başvuru tarihindenönceki son beş işlem gününde borsada oluşmuş fiyatlarının ortalaması üzerinden mudiye ödeme yapar.

Fire

MADDE 48 –(1) Lisanslı depo işletmesinin, depolamak üzere kabul ettiği ürünü aynı miktar ve kalitede, firesiz olarak geri vermesi esastır.

(2) Ancak ürünün niteliğine, çeşit ve türüne, depolama süresi ve koşullarına, iklim ve bölgeler ile diğer bazı etkenlere göre değişen oranda ürünün doğası gereği ortaya çıkabilecek fire kaybı karşısında, lisanslıdepo işletmesi, ambalajlı ürünler dışında depoya kabul ettiği ürünleri aynımiktarda teslim etmesinden doğabilecek zararlarını gidermek üzere, lisanslıdepo ücret tarifesinde “fire ücreti” olarak bir ücret koyabilir ve tahsil edebilir.

(3) Ambalajlı olarak depolanmış ürünlerde ise;

a) Hukuken geçerli bir sebebi olmadan ambalaj içindeki ürünün miktarını azaltacak bir işlem veya müdahale yapılmaması,

b) Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerinde öngörülen ürün depolama ve saklama koşullarına uygun davranılması, ürünün muhafazasında gerekli dikkat ve özenin gösterilmesi ile,

c) Ambalajlı üründe ortaya çıkabilecek fire kaybının, lisanslı deponun bulunduğu yerdeki teamül gereği kabul edilebilir sınırlar içinde bulunması ve mudi tarafından bir itiraz yapılmaması,

şartlarıyla, lisanslı depo işletmesi, fire kaybından dolayı miktarında azalma olsa bile ambalajlı ürünü orijinal haliyle teslim edebilir. Bu durumda, mudi teslim edilen ürünü reddedemez, lisanslı depo işletmesi ise fire ücreti alamaz.

(4) Mudi tarafından ürün fire miktarının teamül gereği kabul edilebilir sınırlar içinde olmadığına veya düzgün olmayan depolama koşulları nedeniyle yüksekliğine dair mudi tarafından yapılan bir itiraz veya başvuru olursa, Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonu Yönetmeliğinin 26 ncı maddesine göre gerekli hukuki işlem yapılır ve lisanslı depo işletmesi ile mudi arasında fire oranı konusundaki ihtilaf çözülür.

(5)Ürün mudi tarafından kabul ve teslim alındıktan sonra fireye ilişkin itiraz yapılamaz.

Ürünün azami depolama süresinde depodan geri alınmaması ve satışı

MADDE 49 –(1) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Kabuklu fındık, hasat döneminden itibaren azami 24 ay süreyle lisanslı depolarda depolanabilir. İç veya işlenmiş iç fındık ise; kabuklu olarak hasat edilmesinden itibaren 24 aylık süreyi aşmamak kaydıyla içfındığa dönüştürüldüğü tarihten itibaren, çuvallanmış/kasalanmış iç fındıklarda azami 6 ay, raf ömründe daha kısa süre öngörülmemişse vakumlu ambalajlarda azami 10 ay lisanslı depolarda muhafaza edilebilir. Ürünün depolama döneminin başlangıç ve bitiş tarihleri, uygulama göz önünde bulundurularak Bakanlıkça belirlenir. Ürünün hasat dönemi, ürün sahibinin beyanı ile gerekli analiz ve incelemelerle tespit edilir.

(2) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Ürünün son depolama tarihine kadar geri alınması gerektiği, aksi takdirde ürün senetlerinin lisanslı depo işletmesince satılabileceği hususu, mudiye veya yetkili temsilcisine lisanslı depo işletmesi tarafından yazılı olarak azami depolama süresinden kırk beş gün önce bildirilir. Bildirme işleminde, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uygulanır. Nihai mudinin ve adresinin tespitinde, borsa kayıtlarından yararlanılır.

(3) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Depolama döneminin bitiminde geri alınmayan ürünler, lisanslı depo işletmesince borsada satılabilir. Bu durumda, depolama ücreti ve diğer masraflar satışbedelinden düşülerek geri kalan tutar yedi iş günü içinde ilgiliye ödenir. Bu fıkra uyarınca borsada satılan ürünlere ilişkin düzenlenen ürün senetleri, lisanslı depo işletmesince derhal iptal edilerek mudiye ve borsaya bilgi verilir.

Lisanslı depo işleticisinin ayrım yapma yasağı

MADDE 50 –(1) Depo kapasitesinin dolu olması, teslim edilmek istenen veya depolanmış bir ürünün lisanslı depodaki diğer ürünleri ve sağlığı olumsuz etkileyecek bir nitelik taşıması (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) , depolanmaya elverişsiz olması ya da mevzuatta belirtilen diğer durumlar dışında, lisanslı depo işletmesi ürünün depolanmak üzere kabulünde, depolama hizmetlerinden ve lisanslı depo işletmesi imkânlarından yararlanılmasında kişiler arasında ayrım yapamaz.

Yasak faaliyetler

MADDE 51 –(1) Lisanslı depo işletmeleri, bu Kanunda ve mudî tarafından izin verilmedikçe kendilerine tevdi olunan başkalarına ait ürünler üzerinde hiçbir şekilde alım, satım, rehin gibi tasarruflarda bulunamaz, ürünlerin niteliklerini değiştirecek herhangi bir işlem yapamazlar.

Çalışma saatleri

MADDE 52 –(1) Lisanslı depo, ürünlerin kabulünde, tesliminde ve diğer hizmetlerinin sunumunda, hukuken geçerli bir mazereti olmadıkça her iş günü saat 08:00 ile 18:00 arasında ve sekiz saatten az olmamak üzere açık olacaktır. Lisanslıdeponun bu günler ve saatler dışında da açık olması serbesttir.

(2) Lisanslı depo çalışma saatleri, kolayca görünebilecek şekilde lisanslı deponun girişinde bir yere veya yerlere asılır ve ilan edilir.

Teşhir

MADDE 53 –(1) Depoculuk lisansı, yetkili sınıflandırıcılık lisansı, lisanslı depo ücret tarifesi, prim ve indirim tarifesi, çalışma zamanı çizelgesi, sigorta poliçelerinin nüshası ile Bakanlıkça uygun görülen diğer belgeler, askıya alınmadığı ya da iptal edilmediği sürece lisanslı depo işletmesinde kolayca görünebilecek ve okunabilecek şekilde bir yere veya yerlere asılmasızorunludur.

(2) İlgililer yukarıda belirtilen ve asılması zorunlu olan belge ve tarifelere uygun davranmak ve bunların uygulanmasında kişiler arasında ayrım yapmamak zorundadır.

Lisanslı depo ücret tarifesi

MADDE 54 –(1) Lisanslı depo işleticisi, depolama hizmetlerine ilişkin olarak önceden belirlenmiş ve bilinen lisanslı depo ücret tarifesi çerçevesinde ücret talep edebilir. Depolanan ürüne, ürünün depolanması sırasında yürürlükte olan ücret tarifesi uygulanır.

(2) Ücret tarifesinde depolama hizmetinin kapsamında hangi hizmetlerin yer aldığı ve bunların ücretleri açıkça belirtilir.

(3) Ücret tarifesi ve tarifedeki değişiklikler, Bakanlıkça onaylandıktan sonra ve Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlandığı tarihi izleyen gün yürürlüğe girer. Lisanslı depo ücret tarifesinde, yürürlük tarihinden itibaren altı ay geçmedikçe, yeni değişiklik talebinde bulunulamaz. Yeni tarife, tarifenin yürürlüğe girmesinden sonra depolanan ürünler için geçerli olur.

(4) Bakanlık, lisanslı depo işletmesince belirlenen depo ücret tarifesini; ayrımcı yapıda olması, çok yüksek olması ya da tarifedeki ücretin sebepsiz ve gerekçesiz olması bakımından değerlendirerek, ücretlerin üst sınırını belirleyebilir.

(5) İlgili lisanslı depo işletmesinin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanmış ve yürürlükte olan lisanslı depo ücret tarifesi çerçevesinde; mudinin ürün senedini satış veya devir gününe kadar elinde tuttuğu süre için tahakkuk etmiş bulunan depolama ücretleri, borsa tarafından satışbedelinden tahsil edilir ve izleyen ilk beş iş gününde ilgili lisanslı depo işleticisi hesabına aktarılır. Ayrıca ürünün lisanslı depodan teslimi sırasında da ürüne ilişkin tahakkuk etmiş ancak tahsil edilmemiş herhangi bir depolama ücreti varsa, bu ücret ürün teslim edilmeden tahsil edilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Lisanslı Depo İşletmesinin Kayıt ve Defterleri, Mali Tablolar ve Raporlar

Kayıtlar ve defterler

MADDE 55 –(1) Her lisanslı depo işleticisi; lisanslı depoya giren ve çıkan tüm ürünlerin kayıtları ile Bakanlık veya lisanslı depo işletmesi merkezinin içinde bulunduğu il Valiliği, (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gümrük ve Ticaret İl Müdürlüğü, noter ya da Bakanlıkça belirlenen diğer bir kuruluşça onaylı ürün senedi defterini ve kanunen tutmakla yükümlü olduğu diğer defterleri, tam ve doğru olarak tutmak zorundadır.

(2) Ürün senedi defterine; depolanmak üzere teslim alınan ve depodan çıkan ürünün teslim alındığı ve teslim edildiği tarihler, net ağırlığı, sınıfı, depolandığı yer, depo ile depo bölüm numarası, düzenlenen ve iptal dilen ürün senetlerinin tarih ve numarası, mudi, o ürün için alınan ücretler kaydedilir.

(3) Elektronik ortamda tutulanlar da dahil defterler, sigorta poliçeleri, iptal edilen ürün senetleri, depolama kayıtları ve diğer tüm kayıt ve belgeler lisanslı depo işleticisi tarafından on yıl müddetle saklanır.

(4) Lisanslı depo işletmecisince bu kayıt ve belgelerin korunmasında; mümkün olduğunca yedekleme, yangından etkilenmeyen bir kasada muhafaza etme gibi koruyucu önlemler alınır.

İstenilen rapor ve belgeler

MADDE 56 –(1) Lisanslı depo işleticisi, Bakanlıkça istenilmesi durumunda lisanslı deponun durumu, ürün miktarı, işleyişi, iş durumunu ve benzeri bilgileri içeren form, rapor ve belgeleri ivedilikle hazırlayıp sunar.

(2) Ayrıca faaliyetleri ve mali durumu ile görüş ve önerilerini içeren yıllık rapor hazırlayarak takip eden yılın Mart ayı sonuna kadar Bakanlığa gönderir.

Ürün Stok Dengesi

MADDE 57 –(1) Lisanslı depo işletmesinin sınıf ve derece bazında deposundaki ürün stoku ile bunları temsilen çıkardığı ürün senetleri ve defter kayıtları dengede olmalı, birbirini teyit etmelidir. Denge yoksa bunun nedeni araştırılmalı ve gerekli düzeltmeler yapılmalıdır.

Onaylanmış Mali Tablolar

MADDE 58 –(1) Bakanlık, lisanslı depo işletmelerini, iş yılı bitimini takiben üç ay içinde bağımsız denetimden geçmiş veya yeminli mali müşavirlerce onaylanmışmalî tablolarını sunmakla yükümlü kılabilir.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Bakanlığın Görev ve Yetkileri, Denetim, Lisansın Askıya Alınması

ve İptali ile Hukuki ve Cezai Sorumluluk

Bakanlığın görev ve yetkileri

MADDE 59 –(1) Bakanlık;

a) Kanun ve bu Yönetmelik çerçevesinde lisanslı depoculuk faaliyeti göstereceklere lisans vermeye, bu lisansları askıya almaya veya iptal etmeye, lisans sahiplerinin görev ve sorumluluklarını belirlemeye, bunlarısınıflandırmaya, tüm işlem ve hesaplarını, varlıklarını denetlemeye veya denetletmeye,

b) Kanuna ve bu Yönetmeliğe aykırılık durumunda; mudîlerin çıkarlarının korunması, işlem ve faaliyetlerin güven ve istikrar içinde sürdürülebilmesini teminen gerekli gördüğü tedbirleri almaya, talimat vermeye ve tasarruflarda bulunmaya,

c) Kanunun ve bu Yönetmeliğin uygulanması ve lisanslıdepoculuğun geliştirilmesi için ihtiyaç duyulan komisyonlar ve çalışma gruplarıoluşturmaya,

ç) Kanunun 31 inci maddesi çerçevesinde ilgili bakanlıkları, kamu ve özel kuruluşları denetim, çalışma ve uygulamalara katılmaya, işbirliği ve katkı sağlamaya davet etmeye,

d) Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında öngörülen diğer iş ve işlemleri yerine getirmeye,

görevli ve yetkilidir.

Bakanlığın idarî tedbirleri, depo lisansının askıya alınması ve iptali

MADDE 60 – (1) Lisanslı depo işletmesinin;

a) Bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesine aykırı olarak faaliyet konusu dışında çalışması, 61 ve 63 üncü maddelerine aykırılıktan durdurulan faaliyet veya işlemlerine devam ettiğinin ya da eksiklerini gidermediğinin tespit edilmesi,

b) Bakanlığın uyarı ve idarî tedbirlerine rağmen verilen sürede, başta lisans koşulları olmak üzere Kanuna ve bu Yönetmeliğe aykırı ya da eksik hususları gidermemesi,

c) Lisans sahiplerinin, ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda lisansa konu işlemleri yapmakta yetersiz hale gelmesi veya mücbir sebepler ortaya çıkması,

ç) İflas etmesi, tasfiye kararı alması veya tasfiye sürecine girmesi,

d) Lisansa konu iş ve işlemlerle artık iştigal etmiyor olması, lisanslı depoculuk faaliyetini durdurması, lisansının askıya alınmasınıya da iptalini talep etmesi,

e) Yapılan denetimler sonucunda, lisanslı depo işletme yeterliliğini kaybettiğinin veya Kanun gereğince cezaî sorumluluğunu gerektiren hususların saptanması,

f) Kanunda ve bu Yönetmelikte izin verilmediği sürece; lisanslı depoya teslim edilmeyen ürün için veya teslim edilen ürün miktarının üzerinde veya altında ürün senedi düzenlemesi, ürün senedini iptal etmeden bu senedin temsil ettiği ürünün depodan çıkışına izin vermesi veya mudînin izni olmaksızın söz konusu ürünü depodan çıkarma, satma, rehnetme gibi tasarruflarda bulunması ve bunu stok kayıtlarında göstermemesi,

g) Menfaat temin etmek üzere ürün senedinin temsil ettiği miktar ve kalitenin altında ürün teslim etmesi, teslim alınan ürünün kalite özelliklerini ve standardını ürün senedinde farklı göstermesi, ürünün tartımı, depolanması, teslimi ve diğer depolama hizmetlerinde yanıltıcı ve gerçeğe aykırı işlemler yapması,

ğ) Mudînin mevzuata uygun talebine rağmen ürünü teslim etmemesi,

h) Sağlığı olumsuz etkileyecek düzeyde tarımsal ilaçlar ile kir ve benzeri maddelere maruz kalmış tarım ürünlerini bilerek depoya kabul etmesi ve bunları depodaki diğer ürünlerle karıştırması,

ı) Depolama hizmetlerinin usulüne ve ilgili mevzuatına aykırı yapması ve ürün kalitesini muhafaza edememesi,

i) Kanun veya bu Yönetmeliğin diğer hükümlerine aykırıdavranması,

durumlarında; mudîlerin çıkarlarının korunması ile lisanslı depoculuk faaliyetlerinin güven ve istikrar içinde sürdürülebilmesini teminen fiilin önem ve mahiyetine göre ilgililere uyarıda bulunmaya, talimat vermeye, faaliyetlerinin bir veya birkaçını geçici olarak durdurmaya, lisansıaskıya almaya, lisansı iptal etmeye, işin mahiyet ve aciliyetini gözeterek işletmenin mevcut yönetimini feshe ve yerine en fazla bir yıla kadar görev yapmak üzere geçici yönetim kurulu atamaya ya da yetkili mahkemeye başvurarak kayyım atanması talebinde bulunmaya, işletmenin ve ortaklarının mal varlıklarına, hak ve alacaklarına tedbir veya el konulması, tasarruf yetkisinin kısmen veya tamamen kaldırılması, zapt edilmesi, bunların bir tevdi mahalline yatırılması için yetkili sulh ceza mahkemesine başvurmaya, tasfiye etmeye ve diğer idarî tedbir ve tasarruflarda bulunmaya yetkilidir.

(2) Bakanlık, yaptığı bir tespit veya denetim sonucunda mevzuata aykırılığı belirlemesi durumunda fiilin önem ve mahiyetine göre yukarıdaki tedbir ve tasarruflardan bir veya birkaçını uygulamaya koyabilir ve kanuni takip gerektiren durumları derhal ilgili mercilere bildirir.

(3) Uyarı veya talimat verilmesi durumlarında verilen süre içinde gerekli önlemleri almayan ya da eksiklikleri gidermeyen işletmelerin faaliyetlerinin bir veya birkaçı durdurulabilir ya da azamî bir yıla kadar lisansı askıya alınabilir. Aykırılık ve eksikliklerin bu sürenin sonunda da giderilmemesi halinde lisans iptal edilir.

(4) Lisanslı depo işletmesinin; faaliyetlerini durdurması, tasfiye kararı alması veya lisans koşullarından bir veya birkaçınıyerine getirememesi ya da iflası durumunda, depo işleticisi derhâl mudîlere bir ihtar göndererek durumu bildirir ve mudîlerin sözleşmeleri gereği ödemesi gereken normal depo hizmeti ücretinin tahsilinden sonra ürünleri mudîye teslim eder. Bildirimin yapıldığı tarihten itibaren otuz günlük süre geçmeden depolama hizmetlerine son verilemez.

(5) Depo lisansının askıya alınması ya da iptal edilmesi durumunda, bu lisans Bakanlığa geri verilir. Askı süresi içerisinde ya da askı süresinin bitiminde iptal edilmeyen lisanslar, sahibine iade olunur.

Lisansın askıya alınması, iptali veya lisanslı depo işletmesine el konulması hallerinde, deponun faaliyet göstermesi

MADDE 61 –(1) Lisanslı depo işletmesinin bir veya birkaç faaliyetinin geçici olarak durdurulması ya da lisansının askıya alınması durumlarında, lisanslı depo işletmesi faaliyetlerini sürdürür, ancak depolamak üzere yeni ürün kabul edemez. Bu durumlarda mudîlerin çıkarlarının korunması amacıyla Bakanlık, lisanslı depo işleticisinin işlem ve faaliyetlerine nezaret edebilir veya ihtiyaç görürse geçici yönetim kurulu atayabilir ya da kayyım atanması için mahkemeye başvurabilir.

(2) Doğrudan lisanslı depo işletmesinin yönetimine ve varlıklarına el konulmasını gerektiren durumlarda ya da lisansın iptali halinde, lisanslı depo işletmesine geçici yönetim kurulu veya mahkeme marifetiyle kayyım atanır ve mudîlerin çıkarları öncelikle korunur.

Bakanlık Denetimi

MADDE 62 –(1) Lisanslı depo işletmeleri ile Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında lisans alanlar Bakanlığın gözetim ve denetimine tâbidir. Bakanlık, bunların işlemlerini, defterlerini, kayıtlarını, belgelerini, hesaplarını, denetler veya denetlettirir. Bakanlık ihtiyaca göre denetimlerde yardımcı olmak üzere teknik personel de görevlendirebilir, ilgili bakanlık ve kuruluşların denetime katılmalarını veya yardımcı olmalarını talep edebilir.

(2) Bakanlık, Kanun ve bu Yönetmelik esaslarıdahilinde lisanslı depo işletmelerini; kuruluşta, lisansın yenilemesinde veya değişikliğinde, şikayet ve özel hallerde, uygun gördüğü belli dönemlerde veya ani olarak denetleyebilir ya da denetlettirebilir. Lisans verilmesi aşamasında ilk kuruluş denetimi yapılır.

(3) Bunların yönetici ve personeli; denetim amacıyla Bakanlıkça görevlendirilenlerin işletme ve tesislere girmesine engel olmamaya, varlıklarını, numuneleri, cihazları, belgeleri, kayıt ve defterleri gizli de olsa göstermeye, incelenmesine yardımcı olmaya, istenilen bilgileri eksiksiz ve gerçeğe uygun olarak vermeye ve diğer her türlü yardımı ve kolaylığı göstermeye mecburdur.

(4) Bunlar denetim sonucunda Bakanlıkça verilecek talimata uymak zorundadırlar.

Denetim sırasında alınabilecek idari tedbirler

MADDE 63 –(1) Denetim sırasında, hatalı tartım, ürünlerin bozulacak şekilde hatalıdepolanması ya da gecikilmesinde sakınca görülen durumlarda, hatalı ve yanlışişlemlerin önlenmesi ve eksiklerin giderilmesi amacıyla, Bakanlık denetim görevlileri tarafından denetim sırasında yazılı talimat verilebilir.

(2) Böyle durumlarda yanlış ve eksiklikler bir tutanakla saptanır ve bir nüshası lisanslı depo yöneticisine verilir, bir nüshasıda Bakanlığa gönderilir. Talimatta, o işlemlere ya da o bölüme ilişkin faaliyetlerin belirlenen süre içinde geçici olarak durdurulması ve eksikliklerin ivedi olarak giderilmesi talep olunur.

(3) Denetim sırasında eksikliklerin giderilmesi mümkün olmamışsa, eksikliklerini gideren lisanslı depo işletmesi yeniden inceleme yapılmak üzere Bakanlığa başvurur. Başvuru üzerine yapılan incelemede eksikliklerin giderildiğinin tutanakla tespiti sonrasında, o işlemlere ya da o bölüme ilişkin faaliyetlere yeniden başlanmasına denetim görevlilerince veya denetim sonrasında Bakanlıkça yazılı olarak izin verilir.

(4) Lisanslı depo işletmesinin talimatta belirlenen süre içinde durdurulan faaliyet veya işlemlere devam ettiğinin ya da eksiklerini gidermediğinin tespiti halinde Bakanlıkça bu Yönetmeliğin 60 ıncımaddesi gereğince gerekli idari tedbirler alınır.

Lisanslı depo işleticisinin hukukî ve cezaî sorumluluğu

MADDE 64 –(1) Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine uygun davranmayan, yükümlülüklerini yerine getirmeyen lisanslı depo işletmelerinin malik, yönetici, denetçi ve personeli, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan dolayı, lisanslı depo işletmeleriyle birlikte sorumlu olur.

(2) Kanunun 34 üncü maddesi uyarınca; lisanslı depo işletmelerinin yöneticileri, denetçileri ve personeli, bunların işlem ve faaliyetlerine, ürün ve ürün senetlerine, para ve mallarına, evrak, rapor, hesap, kayıt ve defterlerine ve diğer başka belgelere ilişkin işledikleri suçlardan dolayı Devlet memurları gibi ceza görürler. Bunlar tarafından düzenlenen evraklar, Türk Ceza Kanununun tatbiki bakımından resmî evrak olarak kabul edilir.

(3) Lisanslı depo işletmelerinin yönetici ve personeli, Kanunun 34 üncü maddesinde gösterilen fiil ve hareketlerinden dolayıcezai sorumluluk taşır ve haklarında aynı maddede öngörülen cezalar uygulanır.

ONUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Zarar görenlerin müracaat hakkı

MADDE 65 –(1) Zarar, sigorta kapsamında ödenemezse ve lisanslı depo işleticisinin Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen yükümlülüklerinin herhangi bir nedenle yerine getirilmemesinden dolayı ortaya çıkmışsa; Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonu Yönetmeliğinin mudi zararının karşılanma usul ve esasları gösteren ilgili maddesine göre gerekli müracaatlar yapılır ve zarar tazmin edilir.

Tanıtım belgesinin taşınması

MADDE 66 –(1) Lisanslı depo işletmesi personelinin ismini, unvan ve görevini ve varsa göreviyle ilgili aldığı lisans ya da sertifikaya ilişkin bilgileri içeren bir tanıtım belgesi, kolayca görünecek biçimde ve sürekli olarak personelin üzerinde taşınır.

Vadeli piyasalarda lisanslı depo ürün senedinin kullanımı ve ürün teslimi

MADDE 67 –(1) Lisanslı depo işletmesi, vadeli ve opsiyon işlem borsalarında işlem gören kontratlarda ürün teslimi şartı varsa, bu borsalarla yapacağı sözleşme çerçevesinde, ürün senedi vasıtasıyla bu kontratlardaki ürün teslim yükümlülüğünün yerine getirilmesi ve lisanslı deponun ürün dağıtım ve teslim noktası olması görevlerini üstlenebilir.

Denetim kurulu üyesi atanması

MADDE 68 –(1) Kamu menfaatinin korunması, denetim ve hizmetlerde süreklilik, şeffaflık, etkinlik ve Bakanlığa önemli durumlarda hızlı bilgi akışının sağlanmasıamaçlarıyla, Bakanlık tarafından gerekli görüldüğünde, en az dört yıllık örgün öğretim veren üniversitelerin hukuk, iktisadi ve idari bilimler, siyasal bilgiler ve mühendislik fakülteleri mezunlarından olan ilgili birim personeli arasından lisanslı depo işletmesinin denetim kuruluna bir üye atanabilir.

(2) Denetim kurulunda bulundurulacak Bakanlık temsilcisi hakkında Türk Ticaret Kanununun 275 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları hükümleri uygulanır.

Tebliğ çıkarma

MADDE 69 –(1) Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulamasıyla ilgili olarak, uygulama birliği ve standardın oluşturulması ya da açıklık ve anlaşılabilirliğin artırılmasıamacıyla ilgili bakanlıkların görüşünü alarak tebliğ çıkarabilir.

Yetkilendirilen ticaret borsaları

GEÇİCİ MADDE 1 – (Ek:RG-18/1/2013-28532)

(1) Ürün ihtisas borsası faaliyete geçinceye kadar, yeterli teknik, kurumsal ve mali altyapıya sahip ticaret borsaları ürün senetlerinin alım satımı konusunda Kanunun 3 üncü ve 5174 sayılı Kanunun 53 üncü maddesine göre Bakanlıkça yetkilendirilebilir. Yetkilendirilen ticaret borsaları hakkında, ürün ihtisas borsasına ilişkin bu Yönetmelikte öngörülen düzenlemeler uygulanır.

(2) Yetkilendirilmek üzere Bakanlığa başvuran ticaret borsasının yeterliliği, Bakanlıkça teknik ve/veya uzman kişilerden oluşturulan en az iki üyeden müteşekkil bir komisyonca incelenir. Komisyonun çalışmasına ilişkin hususlarda, 16 ncı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen komisyona ilişkin hükümler uygulanır.

(3) Yetkilendirilen ticaret borsalarınca, 8/1/2005 tarihli ve 25694 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ticaret Borsalarına Tabi Maddeler ve Bu Maddelerin Alım veya Satımlarının Tescili Hakkında Yönetmeliğe göre alınacak tescil ücreti dışında başkaca bir ücret alınamaz.

(4) Lisans bedelleri ve diğer ücretlere ilişkin 26 ncı madde hükümleri, yetkilendirilen ticaret borsaları hakkında da uygulanır.

(5) Lisanslı depo işletmesinin birden fazla yetkilendirilmiş ticaret borsası ile sözleşme akdetmesi durumunda, 19 uncu maddenin onuncu fıkrasına, 20 nci maddenin üçüncü fıkrasına, 43 üncü maddenin üçüncü fıkrasına ve 47 nci maddenin altıncı fıkrasına göre yapılacak işlemlerde, sözleşme akdedilen borsalarda ilgili ürüne ilişkin oluşan ortalama fiyatların ortalaması baz alınır.

(6) Ürün senetlerine ilişkin alım satımın tescili, devir ile bedelinin ödenmesi, alıcı ve satıcı ile üçüncü şahısların haklarının korunması, yükümlülüklerinin yerine getirilmesi ve alım satıma ilişkin diğer hususlar yetkilendirilen ticaret borsasının sorumluluğunda olup bu işlemler ile takas işlemlerinden doğan zararlar bu borsa tarafından tazmin edilir.

(7) Yetkilendirilen ticaret borsaları, ürün senetlerinin alım satımı konusunda Kanun ve Kanuna istinaden çıkarılan ikincil düzenlemelere aykırı olmamak kaydıyla idari düzenlemeler yapabilir.

Yürürlük

MADDE 70 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 71 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
2/8/2006	26247
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
1.	26/09/2007	26655
2.	12/11/2011	28110
3.	18/1/2013	28532

Kurum : Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı

Tarih / Sayı : 02.09.1988 – 19917

ELEKTRİK ENERJİSİ İMDAT GRUPLARI VE OTOPRODÜKTÖR TESİSLERİ RUHSAT YÖNETMELİĞİ

AMAÇ

MADDE 1 –

Bu yönetmeliğin amacı, yürürlükten kaldırılan 1312 sayılı TEK Kanununun yürürlüğe giriş tarihi olan 25.10.1970 tarihinden günümüze kadar gerçek ve tüzel kişiler tarafından kurulmuş bulunan ve bundan sonra kurulacak olan, imdat grubu ve otoprodüktör elektrik üretim tesislerinin kurulma esaslarını belirli bir statüye bağlamak, tekniğe uygun olarak yapılıp yapılmadıklarını denetlemek, öngörülen statüye ve teknik gereklere uygun olarak yapılıp tamamlanmış olan tesislere işletme izninin (ruhsat) verilmesini sağlamaktır.

KAPSAM

MADDE 2 –

Bu yönetmelik gerçek ve tüzel kişiler tarafından yalnızca kendi uğraş alanlarındaki elektrik enerjisi ihtiyaçlarının acil bölümünü ya da tamamını karşılamak için kurulmuş olan ve hiçbir şekilde ticaret amacıyla başka bir kuruluşa elektrik enerjisi satışı yapılmayan elektrik üretim tesislerini kapsar.

DAYANAK

MADDE 3 –

Bu yönetmelik, 01.03.1985 tarih ve 18681 sayılı Resmi Gazete`de yayımlanmış olan 3154 sayılı “Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Teşkilat Kanunu”nun 2 nci ve 28 inci maddeleri ile 16.08.1985 tarih ve 85/9799 sayılı, Bakanlar Kurulu Kararıyla 04.09.1985 tarih ve 18858 sayılı Resmi Gazete`de yayımlanan “TEK Dışındaki Kuruluşlara Elektrik Enerjisi Üretim Tesisi Kurma ve İşletme İzni Verilmesi Esaslarını Belirleyen Yönetmelik”in 4 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

TANIMLAR

MADDE 4 –

Bu yönetmelikte geçen deyimlerden;

a) Elektrik Enerjisi Üretim Tesisleri: Elektrik enerjisi üretimi ile ilgili her türlü makine, aygıt ve gereçlerini,

b) Ulusal Elektrik Sistemi (Enterkonekte Sistem): Üretim merkezlerini birbirine ve indirici merkezlere bağlayan hatlar ile indirici merkezleri birbirine bağlayan hatlar, indirici merkezler ve indirici merkezlerden çıkan bir ve birden çok kuruluşu besleyen gerekli tesisler veya yörenin ihtiyaçlarını karşılayan hatlar ve tesislerin bütününü,

c) Otoprodüktör: Kendi uğraş alanındaki elektrik enerjisi ihtiyaçlarını karşılamak için üretim tesisleri kurup elektrik enerjisi üreten gerçek ve tüzel kişileri,

d) İmdat Grupları (Yedek Gruplar, Zorunlu Gruplar): Can ve mal kaybını, önlemek amacıyla yalnızca elektrik enerjisi kesilmelerinde kullanılan elektrojen gruplarını,

e) Bakanlık: “Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığını”,

f) TEK: “Türkiye Elektrik Kurumunu”,

g) Görevli Şirket: 04.12.1984 tarihli ve 3096 sayılı “Türkiye Elektrik Kurumu Dışındaki Kuruluşların Elektrik Üretimi, İletimi, Dağıtımı ve Ticareti ile Görevlendirilmesi Hakkında Kanun”un, 3`üncü maddesine göre elektrikle ilgili hizmet vermek üzere kurulmuş olan sermaye şirketini, ifade eder.

UYGULAMA

MADDE 5 –

Üretilen elektrik enerjisini kendisi kullanırsa bu yönetmeliğin ilgili hükümleri uygulanır. Üretilen elektrik enerjisinin bir bölümünü kendisi kullanır, fazlasını satarsa 16.08.1985 tarih ve 85/9799 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla 04.09.1985 tarih ve 18858 sayılı Resmi Gazete`de yayımlanan “TEK Dışındaki Kuruluşlara Elektrik Enerjisi Üretim Tesisi Kurma ve İşletme İzni Verilmesi Esaslarını Belirleyen Yönetmelik” hükümleri uygulanır.

ÜRETİM VE İLETİM TESİSLERİNİN KURULAMAYACAĞI DURUMLAR

MADDE 6 –

a) Gerçek ve tüzel kişiler Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığından ruhsat almadan hiçbir şekilde otoprodüktör ve imdat gruplu elektrik üretim tesisi kurup işletemezler.

b) Elektrik üretim tesisi kurup işletenler ürettikleri elektrik enerjisini Bakanlık izni ile TEK veya görevli şirkete satabilir. Aksi halde, elektrik üretim tesislerinin çalışmasına son verilerek ruhsatları iptal edilir.

ÜRETİM VE İLETİM TESİSLERİNİN KURULABİLECEĞİ DURUMLAR

MADDE 7 –

Tesisleri ulusal elektrik sistemine bağlı bulunmayan Belediye, köy ve öteki kamu kimliğindeki tüzel kişiler yeniden elektrik üretim ve iletim tesisleri kurmak ve işletmek istediklerinde, olur almak için Bakanlığa başvurabilirler.

OTOPRODÜKTÖRLER

MADDE 8 –

Otoprodüktörler kendi faaliyet alanları için elektrik ihtiyaçlarını karşılamak üzere elektrik enerjisi üretim ve iletim tesisleri kurup işletebilirler. Bu tesisler kuruluş amaçlarına göre aşağıdaki iki sınıftan birine uygun olmalıdır.

a) Ulusal elektrik sistemine bağlı olmayan tesisler: Bu tesisler elektrik enerjisi ihtiyaçlarının tümünü kendileri üretirler, ancak kurulmadan önceki başvurularda elektrik enerjisinin o bölgeye hangi tarihlerde ulaşabileceğini içeren TEK`ten alınmış bir belge istenir. Bölgeye elektrik gelmesinden sonraki faaliyeti için yeniden izin alınmalıdır.

b) Ulusal elektrik sistemine bağlı tesisler: Bunlar kimya, petrol, metalurji vb. gibi büyük sanayi tesisleri olup elektrik enerjisi ihtiyaçlarının bir bölümünü bağlı oldukları sistemden karşılarlar, bir bölümünü de aşağıda özellikleri açıklanan kendi elektrik üretim tesislerinde güvenilir biçimde ve ekonomik olarak üretirler.

– Sanayi tesisinin yan ürünleri artık ısısından yararlanan kombine çevrimli bir tesis,

– Gerekli buhar ihtiyacı ara buharı, egsoz buharı ya da bunların karışımı biçiminde genel ısı çevrimi bilançosu verimi yükseltilerek karşılanan buhar çevrimli bir tesis,

– Artıkların kullanıldığı bir enerji üretim tesisi, olabilir.

GEÇİCİ ÜRETİM VE İLETİM TESİSLERİ

MADDE 9 –

Bunlar kurulu sanayi tesisleri, ulusal elektrik sistemine bağlanıncaya kadar çalışacak olan tesislerdir.

İMDAT ÜRETİM VE İLETİM TESİSLERİ

MADDE 10 –

Bunlar, besledikleri sistemde ya da kendi sürekli üretim tesislerinde üretilen elektriğin kesilmesi durumunda can güvenliği ve mal zararının önlenmesi amacıyla kurulur ve kısa süreli çalıştırılırlar. Bu tesislerin kuruluşu ve kapasite seçimi, çalışma amacı gözetilerek ancak sürekli (kesilmeyen) güce ihtiyacı bulunan tesislere göre yapılır. Turistik tesisler de aynı kapsam içerisindedir.

ÖN İZİN ALINMASI İÇİN YAPILACAK İŞLEMLER

MADDE 11 –

Müracaatçıların üretim ve iletim tesisi kurmak istediklerinde ilgili üretim sınıfına ilişkin bilgi ve belgeleri kapsayan (elektrik tesislerine ait elektrik projesi ile ilişki kurarak) gerekçe raporu, tek hat şeması, genel konum planı ve güç hesabı ile birlikte (Ek-1) de örneği verilen ve yetkililerce imzalanan yükümlülük belgesini (taahhütname) dilekçelerine ekleyerek Bakanlığa başvuracaklardır.

ULUSAL ELEKTRİK SİSTEMİNE BAĞLI OLMAYAN OTOPRODÜKTÖR ÜRETİM TESİSLERİ İÇİN İSTENECEK BELGELER

MADDE 12 –

Ulusal elektrik sistemine bağlı olmayan geçici veya sürekli üretim tesisleri için;

a) Üretim tesisinin kurulma nedenlerini,

b) Gerekli elektrik enerjisi ihtiyaçlarının miktarını,

c) Elektrik ihtiyaçlarını karşılayacak makine birimlerinin tipi ve bunların nereye ve ne şekilde konulacağını,

d) Dağıtımın ve gerekli durumlarda iletimin nasıl yapılacağını,

Tam olarak açıklayan bilgi, belge, hesap, plan ve şemalar Bakanlığa verilecektir.

ULUSAL ELEKTRİK SİSTEMİNE BAĞLI OTOPRODÜKTÖR ÜRETİM TESİSLERİ İÇİN İSTENECEK BELGELER

MADDE 13 –

Ulusal elektrik sistemine bağlı olan, sürekli üretim ve iletim tesisleri için;

a) Elektrik üretim ve iletim tesislerine ilişkin ayrıntılı açıklamalar ve gerekçelerine,

b) Buhar (akış şeması vb.) ve elektrik üretim tesisine ilişkin belgelerine,

c) Tesisin temel nitelikleri (karakteristikleri), tesisin montaj durumu, işletme ve koruma esaslarına,

d) Kurulu elektrik şebekesi ile paralel çalışma durumlarını,

e) Mekanik, ısıl (termik) ve elektrik güvenliğinin nasıl sağlanacağına,

f) Kurulu elektrik enerjisi tesislerinin projesinden ayrı olarak ve bununla ilişkili olarak hazırlanacak elektrik enerjisi projelerine,

İlişkin tüm rapor, plan, hesap ve şemalar Bakanlığa verilecektir.

İMDAT ÜRETİM VE İLETİM TESİSLERİ İÇİN İSTENEN BELGELER

MADDE 14 –

Besledikleri sistemde ya da kendi sürekli üretim tesislerinde üretilen elektriğin kesilmesi durumunda;

a) Toplum düzeninin korunması, sağlık, yangın, haberleşme, su basması, ulaşım vb. kamu görevlerinin aksatılmaması,

b) Fabrikalarda ya da iş yerlerinde çalışanlarla buralarda bulunan tesislerin, aygıtların ve gereçlerin ya da üretilen ve işlenen malzemelerin zarar görmelerinin önlenmesi,

c) Gerekçelerden hangisine dayanıldığının açıklanması ve belgelerle kanıtlanması,

d) Gerekli elektrik gücünün (zorunlu güç), eşzamanlık katsayısı göz önüne alınarak nasıl hesaplanacağı,

e) Bu gücün hangi tip ve sayıdaki grupla (az sayıda olmasına dikkat edilmeli) ne kadar gecikme ile sağlanacağı ve grupların nereye ve nasıl konulacağı,

f) Kurulacak grupların sistemle (ana besleme şebekesi) karşılaşmaması için hangi önlemlerin alınacağı, konularına ilişkin rapor ile hesaplar (ekonomik, mekanik, ısıl ve elektrik) planlar ve şemalar Bakanlığa verilecektir.

BAKANLIKÇA YAPILACAK ÖN İŞLEMLER

MADDE 15 –

Bakanlık, yukarıdaki açıklamalara göre yapılan başvuruları önce biçim yönünden inceler.

Bu incelemeler sonunda Bakanlık başvuru dosyalarını TEK`e göndererek Kurumun görüşünü alır (Bu hüküm yalnızca otoprodüktörler için geçerlidir).

Bu incelemeler sonunda Bakanlık kurulması uygun görülen tesisin işleme biçimlerini, geçici ya da yedek tesis olduğunu, birim (grup) sayısı ile birim gücünü hangi koşullarla uygun gördüğünü ve tamamlanması gerekli öteki işlemleri bildiren bir yazı (ön izin belgesi) ile ön izin verir. Verilen ön izin üç yıl için geçerlidir.

ÖN İZİN BELGESİNİN ALINMASINDAN SONRA YAPILACAK İŞLEMLER

MADDE 16 –

Uygulama projesinin onaylanması: Ön izin belgesine uygun olarak sağlanacak olan elektrik üretim tesislerine ilişkin makinelerin, aygıtların ve gereçlerin tesis edilmelerinden önce, ayrıntılı uygulama projeleri ön izin yazısında istenilen gerekli belgelerle birlikte hazırlanarak Bakanlığa onaylattırılacak ve tesisin kurulmasına bundan sonra başlanacaktır.

TESİSİN KURULMASI VE GEÇİCİ KABUL İSTEME

MADDE 17 –

Ön izin yazısındaki istek ve şartların hepsi yerine getirilerek elektrik üretim ve iletim tesisi kurulduktan sonra tesisin teknik kontrolünün ve kabul işleminin yapılması ve işletmeye açılması için Bakanlıktan istekte bulunulacaktır.

Yukarıda belirtilen şartlara uymayanlar Bakanlıkça uyarılırlar ve istenilenler bir ay içinde yerine getirilmediğinde, (Ek-1) deki yükümlülük belgesinde açıklandığı gibi, almış oldukları ön izin geçersiz sayılır. Tesis kurulmuşsa tesisin elektrik enerjisinin kesilmesi, tesise elektrik enerjisi veren kuruluştan bir yazı ile istenebilir.

KABUL İŞLEMLERİ

MADDE 18 –

Elektrik üretim tesislerinin geçici ve kesin kabul işlemleri Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca yapılır.

İŞLETME İZNİNİN VERİLMESİ

MADDE 19 –

Sözü edilen tesisin geçici kabul işleminin yapılarak işletmeye açılmasından ve yerinde düzenlenen geçici kabul tutanaklarının Bakanlıkça onaylanmasından sonra (Ek-2) deki örneğe uygun bir “Elektrik İşletme İzni (Ruhsatı)” verilir.

İŞLETME İZİN KAĞIDINDA (RUHSATNAMEDE) BULUNMASI GEREKLİ BİLGİLER

MADDE 20 –

İşletme izin kâğıdında en az aşağıdaki bilgiler bulunmalıdır:

a) Elektrik enerjisi üretim tesisi kurma ve işletme izni alan kişi ya da kuruluşun adı,

b) Adresi,

c) Tesisin kurulacağı yer,

d) İşletme durumu (sürekli, geçici ya da yedek işletme),

e) Birim (grup) sayısı ve gücü,

f) Makinelerin plakalarındaki açıklamalar,

g) Geçici kabul ve işletmeye açılma tarihi ve geçici kabul tutanağının Bakanlıkça onay tarihi,

h) Resmi kuruluşlar için kesin kabul tutanaklarının Bakanlıkça onay tarihi.

İŞLETME İZNİNİN BAĞLI OLDUĞU ŞARTLAR

MADDE 21 –

Bu yönetmeliğe bağlı olarak elektrik üretim ve iletim tesisleri kurulması ve işletilmesi için izin (ruhsat) alan gerçek ve tüzel kişiler bu tesislerin yerlerini değiştiremezler, onaylı projelerine aykırı değişiklik yapamazlar ve Bakanlığa bilgi vermeden ve olur almadan bu tesisleri başka şahıslara satamaz veya devredemezler. Ayrıca tesis sahipleri tesislerini sürekli olarak güvenli ve iyi konumda bulundurmak zorundadırlar. Bu şartlara uymayanların almış oldukları ruhsat geçersiz sayılır.

İŞLETME İZNİ BULUNMAYAN TESİSLER

MADDE 22 –

Bakanlıktan izin almadan kurulan ya da izinleri geçersiz sayılan elektrik enerjisi üretim ve iletim tesislerini (Dizel-Generatör, Türbin-Generatör vb.) işletilmesi yasaktır. Bakanlık yetkililerince tespit edilmeleri durumunda (Belediye ya da TEK görevlileri sayaç okuma sırasında izinsiz Dizel-Generatör tesisinin olup olmadığını denetler), bu gibi tesisler Bakanlığın görevlendireceği elemanlar veya yetkili kimseler tarafından mühürlenerek çalıştırılmaları önlenir. Bakanlık gerekli görürse bu tesislerin sistemden beslenmesini önleyici önlemler de alabilir. Bu işlemler Bakanlığın yazılı isteği üzerine Mülki İdare Amirliklerince görevlendirilecek elemanlar tarafından yerine getirilerek Bakanlığa bilgi verilir.

DİZEL-GENERATÖR GRUPLARININ SATIN ALINMA ŞARTLARI

MADDE 23 –

Ticaret amacıyla Dizel-Generatör grubu ithal ya da imal eden firmalar grup veya grupların teknik karakteristiklerini ve bu grupları satın alan kişi veya kuruluşların açık adreslerini satış tarihinden itibaren üç ay içinde Bakanlığa bildirmek zorundadırlar.

PROJE HAZIRLAMA FORMUNUN BAKANLIKTAN İSTENMESİ

MADDE 24 –

Elektrik üretim ve iletim tesislerine ilişkin proje hazırlama esaslarını belirten form Bakanlıkça hazırlanarak istekte bulunanlara verilir.

MADDE 25 –

Hazırlanacak olan projeler şekil ve tanzim yönünden 09.12.1978 tarih ve 16484 sayılı Resmi Gazete`de yayımlanan “Elektrik Enerji Tesisleri Proje Yönetmeliği” esasları uygulanacaktır.

GEÇİCİ MADDE 1 –

25.10.1970 tarihinden önce satın alınarak kuruldukları ve işletmeye girdikleri tespit edilen tesisler için yürürlükteki yönetmeliklere uygun olarak hazırlatılmış olan uygulama projeleri Bakanlığa gönderildiğinde, Bakanlıkta gerekli incelemeler yapılarak bu tesisler için işletme ruhsatı verilebilir.

GEÇİCİ MADDE 2 –

25.10.1970 tarihinden bu yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar Bakanlıkça projeleri onaylanıp kabul işlemleri yapılmış olan tesislerin işletmeye açılış belgeleri ruhsat belgesi sayılır.

YÜRÜRLÜK

MADDE 26 –

Bu yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

YÜRÜTME

MADDE 27 –

Bu yönetmelik hükümlerini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yürütür.

EK1

YÜKÜMLÜLÜK BELGESİ

(TAAHHÜTNAME)

… Tesislerimizde imdat-sürekli Elektrik Üretim Tesisi olarak kurulup işletilecek … adet … Dizel/Türbin Generatör grubu için Enerji ve Tabii  Kaynaklar Bakanlığınca 3096 sayılı Kanunun 10 uncu maddesine dayanılarak 16.08.1985 tarih ve 85/9799 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla 04.09.1985 tarih ve 18858 sayılı Resmi Gazete`de yayımlanan “TEK Dışındaki Kuruluşlara Elektrik Enerjisi Üretim Tesisi Kurma ve İşletme İzni Verilmesi Esaslarını Belirleyen Yönetmelik” hükümlerine göre verilecek olan “Kurma ve İşletme Ruhsatı”na esas teşkil edecek olan ÖN İZİN belgesindeki kayıt ve koşullar ile RUHSAT işleminin tamamlanmasında Bakanlıkça ayrıca bildirilecek Ruhsat koşullarına uyacağımı;

bu hususlara uymadığımda RUHSATIMIN veya Ruhsata ilişkin ÖN İZİN BELGEMİN

iptal edilmesini ve söz konusu grupların işletilmesine engel olmak için ilgililerce alınacak önlemlere karşı gelmeyeceğimi şimdiden kabul ettiğimi bildirir ve taahhüt ederim.

  ADRES VE İMZA

NOT: İmza Genelgesi verilmek koşuluyla yükümlülük belgesinin pullu olarak imzalanıp gönderilmesi ya da noterden onaylı örneğin gönderilmesi gerekir.

EK2

İZİN KÂĞIDI

(RUHSATNAME)

Resmi Gazete Tarihi: 02.11.1985 Resmi Gazete Sayısı: 18916 Mükerrer

PLAN YAPIMINA AİT ESASLARA DAİR YÖNETMELİK ⁽¹⁾⁽²⁾

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Tanımlar

Amaç

Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı; insan, toplum, çevre münasebetlerinde kişi ve aile mutluluğu ile toplum hayatını yakından etkileyen fiziksel çevreyi sağlıklı bir yapıya kavuşturmak, yatırımların yer seçimlerini ve gelişme eğilimlerini yönlendirmek ve toprağın korunma, kullanma dengesini en rasyonel biçimde belirlemek üzere hazırlanacak (Değişik ibare:RG-17/3/2001-24345) her tür ve ölçekteki planın ve bu planlar üzerinde yapılacak değişikliklerin hangi esaslar dahilinde yapılacağını belirlemektir.

Kapsam

Madde 2- (Değişik:RG-17/3/2001-24345) Bu Yönetmelik hükümleri her tür ve ölçekteki plan yapımına ilişkin esasları kapsar.

(Ek fıkra:RG-2/9/1999-23804) Özel kanunlara göre belirlenen alanlarda Kanun ile farklı hüküm getirilmemiş ise plan yapımına dair teknik kurallar konusunda bu Yönetmelik hükümleri geçerlidir.

Tanımlar

Madde 3- Bu Yönetmelikte adı geçen terimler aşağıda tanımlanmıştır:

1) Nazım İmar Planı: (Değişik:RG-2/9/1999-23804) Onaylı halihazır haritalar üzerine varsa kadastral durumu işlenmiş olan, varsa bölge ve çevre düzeni planlarına uygun olarak hazırlanan ve arazi parçalarının; genel kullanış biçimlerini, başlıca bölge tiplerini, bölgelerin gelecekteki nüfus yoğunluklarını, gerektiğinde yapı yoğunluğunu, çeşitli yerleşme alanlarının gelişme yön ve büyüklükleri ile ilkelerini, ulaşım sistemlerini ve problemlerinin çözümü gibi hususları göstermek ve uygulama imar planlarının hazırlanmasına esas olmak üzere 1/2000 veya 1/5000 ölçekte düzenlenen, detaylı bir raporla açıklanan ve raporu ile bir bütün olan plandır.

2) Uygulama İmar Planı: (Değişik:RG-2/9/1999-23804)Onaylı halihazır haritalar üzerine varsa kadastral durumu işlenmiş olan ve nazım imar planına uygun olarak hazırlanan ve çeşitli bölgelerin yapı adalarını, bunların yoğunluk ve düzenini, yolları ve uygulama için gerekli imar uygulama programlarına esas olacak uygulama etaplarını ve esaslarını ve diğer bilgileri ayrıntıları ile gösteren ve 1/1000 ölçekte düzenlenen raporuyla bir bütün olan plandır.

3) Revizyon Planı: (Değişik:RG-17/3/2001-24345) Her tür ve ölçekteki planın ihtiyaca cevap vermediği veya uygulamasının mümkün olmadığı veya sorun yarattığı durumlar ile üst ölçek plan kararlarına uygunluğun sağlanması amacıyla planın tamamının veya plan ana kararlarını etkileyecek bir kısmının yenilenmesi sonucu elde edilen plandır.

4) İlave Plan: (Değişik:RG-17/3/2001-24345) Yürürlükte bulunan planın ihtiyaca cevap vermediği durumlarda, mevcut plana bitişik ve mevcut planın genel arazi kullanım kararları ile süreklilik, bütünlük ve uyum sağlayacak biçimde hazırlanan plandır.

5) Mevzii İmar Planı: (Değişik:RG-2/9/1999-23804) Mevcut planların yerleşmiş nüfusa yetersiz kalması veya yeni yerleşim alanlarının kullanıma açılması gereğinin ve sınırlarının ilgili idarece belirlenmesi halinde, bu Yönetmeliğin plan yapım kurallarına uyulmak üzere yapımı mümkün olan, yürürlükteki her tür ve ölçekteki plan sınırları dışında, planla bütünleşmeyen konumdaki, sosyal ve teknik altyapı ihtiyaçlarını kendi bünyesinde sağlayan, raporuyla bir bütün olan imar planıdır.

6) Plan Değişikliği: (Değişik:RG-17/3/2001-24345) Plan ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü, teknik ve sosyal donatı dengesini bozmayacak nitelikte, bilimsel, nesnel ve teknik gerekçelere dayanan, kamu yararının zorunlu kılması halinde yapılan plan düzenlemeleridir.

7) Sosyal alt yapı: Sağlıklı bir çevre meydana getirmek amacı ile yapılması gereken eğitim, sağlık, dini, kültürel ve idari yapılar ile park, çocuk bahçeleri gibi yeşil alanlara verilen genel isimdir.

8) Aktif yeşil alan: Park, çocuk bahçesi ve oyun alanları olarak ayrılan sahalardır.

9) Teknik alt yapı: Elektrik, havagazı, içme ve kullanma suyu, kanalizasyon ve her türlü ulaştırma, haberleşme ve arıtım gibi servislerin temini için yapılan tesisler ile açık veya kapalı otopark kullanışlarına verilen genel isimdir.

10) Çevre Düzeni Planı: (Ek:RG-2/9/1999-23804) (Değişik:RG-17/3/2001-24345) Konut, sanayi, tarım, turizm, ulaşım gibi sektörler ile kentsel-kırsal yapı ve gelişme ile doğal ve kültürel değerler arasında koruma-kullanma dengesini sağlayan ve arazi kullanım kararlarını belirleyen yönetsel, mekansal ve işlevsel bütünlük gösteren sınırlar içinde, varsa bölge planı kararlarına uygun olarak yapılan, idareler arası koordinasyon esaslarını belirleyen, 1/25000, 1:50000, 1:100000, veya 1:200000 ölçekte hazırlanan, plan notları ve raporuyla bir bütün olan plandır.

11) İmar Planı: (Ek:RG-17/3/2001-24345) Belde halkının sosyal ve kültürel gereksinimlerini karşılamayı, sağlıklı ve güvenli bir çevre oluşturmayı, yaşam kalitesini artırmayı hedefleyen ve bu amaçla beldenin ekonomik, demografik, sosyal, kültürel, tarihsel, fiziksel özelliklerine ilişkin araştırmalara ve verilere dayalı olarak hazırlanan, kentsel yerleşme ve gelişme eğilimlerini alternatif çözümler oluşturmak suretiyle belirleyen, arazi kullanımı, koruma, kısıtlama kararları, örgütlenme ve uygulama ilkelerini içeren pafta, rapor ve notlardan oluşan belgedir. İmar planı, nazım imar planı ve uygulama imar planı olmak üzere iki aşamadan oluşur.

12) Bakanlık: (Ek:RG-17/3/2001-24345) Bayındırlık ve İskan Bakanlığıdır.

13) İlgili idare: (Ek:RG-17/3/2001-24345) Belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediye, dışında valiliktir.

İKİNCİ BÖLÜM ⁽²⁾

(Değişik bölüm başlığı:RG-17/3/2001-24345)

Plan Yapımına Dair Esaslar

Madde 4- (Ek:RG-17/3/2001-24345) ⁽²⁾

Çevre düzeni planı sınırları, yönetsel, mekansal ve işlevsel bütünlük arz eden bir veya birden fazla il sınırları bütününü veya bir kısmını kapsayacak şekilde belirlenir.

Planlar, ilgili kurum ve kuruluşlarla ve plan kapsamındaki ilgili idarelerle işbirliği sağlanarak Bakanlıkça yapılır veya yaptırılır. Bakanlık, plan yapım işini Bakanlıkça belirlenen planlama sınırı içerisinde kalan ilgili idarelere devredebilir.

Kentsel gelişme alanı ihtiyacının büyük şehir belediye sınırları ve mücavir alan sınırları dışında karşılanma gereği halinde, kent bütününü, kentsel gelişme alanını ve bu alanlarla bütünlük gösteren alanları kapsayan çevre düzeni planları, Bakanlığın koordinasyonu altında, ilgili büyük şehir belediyesi ve valilikçe ortaklaşa yapılır.

Çevre düzeni planları Bakanlıkça onaylanarak yürürlüğe girer.

Onaylı planlar, plan kapsamında bulunan ilgili idarelere ve ilgili kurum ve kuruluşlara gönderilir. Planlar, ilgili idarelerce bir ay süre ile ilan edilir.

Askı süresi içerisinde plan kararlarına gerçek ve tüzel kişiler ile kamu kurum ve kuruluşları itiraz edebilirler. İtirazlar, itiraza konu alanla ilgili belediye veya valiliğe yapılır. İdarenin görüşü ile valilikçe Bakanlığa gönderilen itirazlar Bakanlıkça, Yönetmelik hükümleri kapsamında değerlendirilir ve sonuçlandırılır.

Çevre düzeni planlarında yapılacak revizyon, ilave ve değişiklikler de aynı usullere tabidir.

Çevre düzeni planları alenidir. Bu aleniyeti sağlamak Bakanlığın ve idarelerin görevidir. Bakanlık planların tamamını veya bir kısmını kopyalar veya kitapçıklar halinde çoğaltarak tespit edilecek ücret karşılığında isteyenlere verir.

Madde 5- (Ek:RG-17/3/2001-24345) ⁽²⁾

Çevre düzeni planları, varsa bölge planı esas alınarak yapılır. Çevre düzeni planlarının hazırlanması sürecinde, planlanacak alan ve yakın çevresindeki alanlarda aşağıda genel başlıklar halinde belirtilen konularda ilgili kurum ve kuruluşlardan veriler elde edilir:

a) Planlama alanının konumu ile ilgili bilgiler,

b) Yönetim yapısı, idari bölünüş, sınırlar,

c) Fiziksel yapı ve mevcut arazi kullanımı,

d) Çevresel değerler ve koruma alanları,

e) Afet verileri, afete maruz alanlar, yerleşmeler ve özellikleri,

f) Planlama alanı ile ilgili demografik, sosyal, ekonomik, kültürel, tarihi vb. bilgiler,

g) Ulaşım ve enerji dahil teknik altyapı,

h) Sektörel yapı,

i) Askeri alanlar,

j) Mülkiyet yapısı,

k) Yerleşmelerle ilgili yerel özellikler,

l) Planlama alanının özelliğine göre diğer konular.

Çevre düzeni planı yapılacak alan ve yakın çevresinin bir bütünlük içinde ele alınması ve değerlendirilmesi için eşik analizi, yerinde yapılan incelemeler gibi fiziksel çalışmalarla birlikte, bilimsel tekniklere ve yöntemlere dayalı, yeterli nitelikte ve kapsamda ekonomik, sosyal, kültürel, politik, tarihi, sektörel ve teknolojik araştırmalar yapılır, ilgili kurum ve kuruluşların görüş ve önerileri alınır ve değerlendirilir.

Çevre düzeni planı kararları, yapılan inceleme, araştırma sonuçları ve görüşler değerlendirilerek oluşturulur. Plan raporunda, yapılan tüm inceleme ve araştırmalar, alınan görüş ve öneriler ve yapılan değerlendirmelerle birlikte, planın gerçekleştirilmesini sağlayacak uygulama araçları, kurumsal yapı ve denetim konularına dair ilkeler de yer alır.

Madde 6- (Ek:RG-17/3/2001-24345) ⁽²⁾

Çevre düzeni planı sınırları içerisinde kalan alanlarda;

Yerleşilebilirlik ilkesi ve taşıma kapasitesi göz önünde bulundurularak koruma kullanma dengesinin sağlanması,

Makro ölçekte nüfus dağılımı ve yoğunluk kararlarının verilmesi,

Kısıtlı doğal kaynakların, artan yerleşik nüfusun ekonomik ve sosyal yapısını güçlendirerek, gereksinimlerini karşılayacak biçimde kullanılmasının sağlanması,

Doğal, tarihi, kültürel çevre değerlerinin korunması,

Tarım alanlarının, sit alanlarının, orman alanlarının, özel çevre koruma alanlarının, ekolojik açıdan korunması gerekli alanların, sulak alanların, uluslararası sözleşmelere konu alanların, kıyı alanlarının ve benzeri alanların, ilgili mevzuatında öngörülen kurallar çerçevesinde kullanımı ve korunması,

Yatırımların koordineli olarak kullanıma sunulması,

Planlama sürecinin analiz, araştırma ve sentez aşamalarında, yönetmelikte belirlenen konularda yapılan çalışmaların ve toplanan değişik sınıf ve türdeki verilerin planlama kararlarının oluşumunda etkin kullanımı,

Afete maruz bölge, yerleşme ve alanlardaki afet risklerinin belirlenmesi ve bu risklerin plan kararlarında dikkate alınması,

Alt ölçekli planlamaya veri teşkil edecek politikaların oluşturulması,

esastır.

Madde 7- (Ek:RG-17/3/2001-24345) ⁽²⁾

Çevre düzeni planı ilke, esas ve kararlarına aykırı imar planı yapılamaz.

Çevre düzeni planı sınırları içerisinde mevzi imar planı yapılamaz. Çevre düzeni planı ile yapılaşma kararı alınmış alanlar için yapılacak imar planları, mevzii imar planı olarak değerlendirilmez.

Çevre düzeni planı ile yapılaşma kararı getirilen alanlarda, kentsel ve kırsal yerleşmelerde imar planlarının alan bütününde veya çevre düzeni planında belirlenen etaplara ve/veya çevre düzeni planı ilke ve kararlarına uygun önceliklere göre yapılması esastır.

Çevre düzeni planında, tarım alanı, mera, maki-funda vb. kullanım kararı getirilmiş alanlarda konut, sanayi, turizm, enerji, vb. yapılaşma amaçlı uygulama yapılamaz.

Madde 8- (Ek:RG-17/3/2001-24345) ⁽²⁾

Bakanlığın plan yapım yetkisini devrettiği birden fazla idareyi kapsayan planlama çalışmalarında, koordinasyon Bakanlığa aittir. Planlama alanı içinde yer alan idarelerin planlama sürecine katılımı, görev, yetki ve sorumlulukları ve alt ölçek plan yapımı ile ilgili esaslar, gerektiğinde protokolle belirlenir.

Madde 9- (Ek:RG-17/3/2001-24345) ⁽²⁾

Çevre düzeni planlarının revizyon, ilave ve değişikliklerinde;

a)Yerel yönetimlerin yerleşik nüfuslarının gereksinimlerinin karşılanmasına,

b) Maddi hataların düzeltilmesine,

c) Kamu yatırımlarına ve kamu yararına,

d) Mevzuatın gerektirdiği düzenlemelere,

e) Geleceğe yönelik proje ve programlara

dair, yeterli, geçerli ve gerekçeleri belirli teklif ve talepler, Bakanlıkça incelenerek sonuçlandırılır.

Madde 10 ⁽²⁾ –İmar Kanununun 9. maddesindeki esaslara göre Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’na verilen plan yapma, yaptırma, değiştirme ve resen onaylama yetkileri saklı kalmak kaydı ile, imar planları ilgili idarece doğrudan veya ihale suretiyle yaptırabileceği gibi İller Bankası Genel Müdürlüğü’ne yetki verilmek suretiyle de yaptırılabilir.

Madde 11 ⁽²⁾ – İmar planının ilgili idarece doğrudan yapılması durumunda ilgili idarenin planlama grubunda veya sözleşmeli olarak istihdam edilenlerin o yerleşmenin imar planlarının hazırlanmasında geçerli olan yeterliliği haiz olması şarttır.

İlgili idare, planlama grubunda görev alacakları Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür.

Madde 12 ⁽²⁾ – İmar planlarının ihale suretiyle elde edilmesi durumunda; plan müellifinin, “İmar Planlarının Yapımını Yükümlenecek Müellif ve Müellif Kuruluşlarının Yeterlik Yönetmeliği”nde o yerleşme için belirlenen asgari yeterlilik belgesine haiz olması şarttır. Planlama yarışmaları sonucunda yapılan ihaleler bu hükmün dışındadır.

Madde 13⁽²⁾– İmar planı ihalelerinde İller Bankası Genel Müdürlüğü’nce bu amaçla hazırlanan tip sözleşme ve teknik şartlaşma esaslarına uyulur.

Bu esaslar; sit, sanayi, turizm gibi ağırlıkları nedeni ile özel ve tafsilatlı çalışma gerektiren durumlarda veya bölge şartlarına uymak amacıyla değiştirilmek suretiyle, özel sözleşme ve teknik şartlaşmalar yapılabilir.

Madde 14⁽²⁾– (Değişik:RG-2/9/1999-23804)

Planların hazırlanması sürecinde, planı düzenlenecek alan ve yakın çevresindeki alanlarda aşağıda genel başlıklar halinde belirtilen konular ile planlama alanının özelliğine ve plan türüne göre diğer konularda ilgili kurum ve kuruluşlardan veriler elde edilir:

1- Planlama alanının yeri

2- Yönetim yapısı, idari bölünüş, sınırlar

3- Fiziksel yapı

a) Jeolojik durum

b) Akarsular, taşkın alanları

c) İklim

d) Toprak kabiliyeti

e) Tarım alanları, tarımsal arazi kullanımı

f) Sulama alanları

g) Bitki örtüsü

h) Yeraltı ve yüzeysel su kaynakları, havzaları ve özellikleri

4- Maden kaynakları

5- Çevresel kaynaklar ve koruma alanları

a) Korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları ve alanları

b) Sulak alanlar

c) Özel çevre koruma alanları

d) Orman alanları

e) Ekolojik açıdan korunması gerekli alanlar

f) Milli Parklar

6- Demografik yapı

7- Sosyal yapı

8- Ekonomik yapı

9- Teknik altyapı

a) Ulaşım

b) Enerji

c) Çöp

d) İçme suyu

e) Kanalizasyon

10- Arazi kullanımı

11– Sektörel yapı

12- Askeri alanlar

13- Mülkiyet yapısı

14- Yerleşme alanları ile ilgili özellikler

Planlama alanı ve yakın çevresi ile alanın bölge veya kent bütünü içindeki konumunu belirlemek üzere eşik analizi, yerinde yapılan incelemeler gibi fiziksel çalışmalarla birlikte, bilimsel tekniklere ve yöntemlere dayalı, yeterli nitelikte ve kapsamda ekonomik, sosyal, kültürel, politik, tarihi, sektörel ve teknolojik araştırmalar yapılır, ilgili kurum ve kuruluşların görüş ve önerileri alınır.

Plan kararları, yapılan inceleme ve araştırma sonuçları değerlendirilerek oluşturulur. Plan raporunda, yapılan tüm inceleme ve araştırmalar, alınan görüş ve öneriler ve yapılan değerlendirmelerle birlikte, planın gerçekleştirilmesini sağlayacak uygulama araçları, kurumsal yapı ve denetim konularına dair ilkeler de yer alır.

Madde 15⁽²⁾– Uygulama imar planlarının tamamı bir aşamada yapılabileceği gibi etaplar halinde de hazırlanabilir. Ancak, bu durumda etap sınırlarının varsa nazım planlar üzerinde gösterilmiş olması gerekir.

Uygulama imar planlarında, yapı adaları içinde imar parselleri gösterilir.

Uygulama imar planlarına uygun olarak parselasyon planları düzenlenir ve bu planlar imar planlarının ayrılmaz parçasıdır.

Madde 16⁽²⁾– (Değişik:RG-2/9/1999-23804)

Hazırlanacak her ölçekteki imar planlarının yapım ve değişikliklerinde planlanan beldenin ve bölgenin şartları ile gelecekteki gereksinimleri göz önünde tutularak sosyal ve teknik donatı alanlarında EK-1 deki tabloda belirtilen asgari standartlara uyulur.

Planlarda, özürlülerin kentsel kullanımlar, sosyal ve teknik altyapı alanlarına ulaşımını ve kullanımını sağlayıcı ve kolaylaştırıcı tedbirlerin alınması amacıyla özürlülere yönelik her türlü mevzuat ve Türk Standartları Enstitüsü standartları dikkate alınır.

Madde 17⁽²⁾– Nazım planlar üzerinde gösterilen teknik ve sosyal altyapı alanlarının konum ile büyüklükleri, toplam standartların altına düşülmemek şartı ile uygulama planlarında değiştirilebilir.

Madde 18⁽²⁾– Her ölçekteki planlar EK-2 de verilen lejant ve plan çizim normlarına göre hazırlanır.

Madde 19⁽²⁾– (Değişik:RG-13/1/2005-25699)

Üst Ölçekli planı bulunmayan alanlarda şahıslarca yaptırılan mevzi imar planı çalışmalarında, planlaması yapılan alanın kendilerine ait olduğunu belgelemek amacı ile; tapu senedi, mülkiyete dair kesinleşmiş mahkeme kararı ve bu mahkeme kararına müsteniden diğer makamlar tarafından verilmiş belge veya özel kanunlara göre tahsisi yapılıp henüz tapu siciline kaydedilmemiş yerler için ilgili kamu kuruluşlarınca verilmiş tahsis belgesi ibraz edilmesi mecburidir.

Birden fazla maliki bulunan arazilerin mevzi imar planı kapsamına alınması mecburiyetinin bulunması halinde, planı yapılacak alana ait parsel sahiplerinin muvafakati ile arazilerinin planlanmasına izin verdiklerinin belgelenmesi şarttır.

Planlanan alan içinde maliklerine ulaşılamayan, malikleri belli olmayan veya maliki bulunmayan yerlerin mevcudiyeti halinde, bunların, ilgili idarece belgelendirilmesi ve planlanan alanın %20’sini aşmaması şartı aranır. Ancak, bu gibi hallerde, Bakanlıkça veya ilgili idarece yapılan veya yaptırılan ve onaylanan mevzi imar planlarında muvafakat şartı aranmaz.

Her ölçekteki planlama çalışmalarında, planlamaya alınan alanın niteliğine göre çeşitli kanunlarla ve yönetmeliklerle getirilmiş sağlık koruma bantları, güvenlik bölgesi ve yapı yaklaşma mesafesi ve benzeri alanların, planlanan alanın içerisinde kalması ve mülkiyetin planlama alanının tümü için birinci fıkrada belirtilen şekilde belgelendirilmesi mecburidir.

Madde 20⁽²⁾– Belediye ve mücavir alan sınırları içinde; belediye meclislerince aynen veya değiştirilerek onaylanıp yürürlüğe giren imar planları Belediye Başkanınca mühürlenir ve imzalanır. Mühür ve imza süresindeki gecikmeler, imar planının tatbikatını engelleyemez.

Belediye meclislerince uygun görülmeyen imar planı teklifleri gerekçeleri belirtilmek suretiyle, Belediye Başkanlığınca 15 gün içinde ilgilisine yazı ile bildirilir.

Belediye ve mücavir alan sınırları dışında; il idare kurullarınca karar verilen imar planları valilikçe uygun görüldüğü takdirde onaylanarak yürürlüğe girer.

Valilikçe uygun görülmeyen imar planı teklifleri gerekçeleri belirtilmek suretiyle 15 gün içinde ilgilisine yazı ile bildirilir.

Onaylanmış planlar; onay tarihinden itibaren ilgili idarece herkesin görebileceği şekilde ilan yerlerinde asılmak ve nerede nasıl görülebileceği mahalli haberleşme araçları ile duyurulmak suretiyle 30 gün süre ile ilan edilir. 30 günlük ilan süresi içinde planlara itiraz, ilgili idare nezdinde yapılır.

Belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan yerlerde; Belediye Başkanlığınca Belediye Meclisine gönderilen itirazlar ve planlar, Belediye Meclisince 15 gün içinde incelenerek gerekçeleri de belirtilmek suretiyle kesin karara bağlanır ve karar tarihinden itibaren 15 gün içinde Belediye Başkanlığınca ilgilisine yazı ile bildirilir.

Belediye ve mücavir alan sınırları dışında kalan yerlerde; valiliğe yapılan itirazlar, valilikçe 15 gün içinde incelenerek gerekçeleri de belirtilmek suretiyle kesin karara bağlanır ve bu tarihten itibaren 15 gün içinde valilikçe ilgilisine yazı ile bildirilir.

Madde 21⁽²⁾– Uygulama veya revizyon imar planı yapılan kentlerde, “3030 sayılı Büyük Şehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği”nin 6. maddesi uyarınca gerekli görülen ilave yönetmelik maddeleri, imar planı ile birlikte düzenlenerek onaylanır.

Madde 22⁽²⁾– Onaylanan imar planı ve eklerinden birer takım onaylamaya esas olan karar ile birlikte Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile İller Bankası Genel Müdürlüğüne muhafaza edilmek üzere gönderilir.

Madde 23⁽²⁾– (Değişik:RG-2/9/1999-23804)

Çevre düzeni planı, imar planı, revizyonu, ilavesi ve değişiklikleri ile mevzii imar planı yüklenicilerinin 2.11.1985 tarihli ve 18916 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “İmar Planlarının Yapımını Yüklenecek Müellif ve Müellif Kuruluşlarının Yeterlilik Yönetmeliği”nde belirlenen grupta yeterlilik belgesine sahip olması gerekir.

Planın ilgili idarelerce onaylanmış olması, plan müelliflerinin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

İmar Kanunu ve mevzuat hükümlerine aykırı planlar ve sorumluları hakkında 1580 sayılı Belediye Kanununun 74. maddesi hükümleri ile 3152 sayılı İçişleri Bakanlığı’nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun hükümleri saklıdır.

Madde 24⁽²⁾– Belediye Meclislerince veya Valiliklerce onaylanan her ölçekteki imar planları; büyüklükleri veya pafta adedi göz önüne alınarak, kitap halinde veya pafta pafta çoğalttırılmak suretiyle talep sahiplerine bedeli mukabilinde verilir.

Bedel, Belediye Encümenlerince veya Valiliklerce pafta ve sahife bazında tespit edilir.

Madde 25⁽²⁾– Nüfusu 10.000’in altında olan belediyelerin imar planları yürürlükte olup, 3194 sayılı İmar Kanununun 44. maddesi gereği çıkarılan yönetmeliklerin hükümlerine tabidir.

Madde 26⁽²⁾– (Değişik:RG-2/9/1999-23804)

Çevre düzeni planı, plan revizyonu, ilaveleri ve değişiklikleri ile mevzii imar planları da bu Yönetmelikteki esaslara tabidir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İmar Planı Değişikliklerinde Uyulması Gereken Esaslar

Madde 27⁽²⁾– İmar planlarında bulunan sosyal ve teknik alt yapı alanlarının kaldırılması, küçültülmesi veya yerinin değiştirilmesine dair plan değişiklikleri zorunluluk olmadıkça yapılmaz. Zorunlu hallerde böyle bir değişiklik yapılabilmesi için:

1- İmar planındaki durumu değişecek olan sosyal ve teknik altyapı alanındaki tesisi gerçekleştirecek ilgili yatırımcı Bakanlık ve kuruluşların görüşü alınacaktır.

2- İmar planındaki bir sosyal ve teknik alt yapı alanının kaldırılabilmesi ancak bu tesisin hizmet götürdüğü bölge içinde eşdeğer yeni bir alanın ayrılması suretiyle yapılabilir.

3- (Değişik:RG-8/7/2005-25869) Onaylı imar planlarında kentsel, sosyal ve teknik altyapı alanı olarak belirlenen kullanımlar dışında kalan alanlarda plan değişikliği yolu ile yeni bir kentsel, sosyal ve teknik altyapı alanı ayrılması halinde, yatırımcı bakanlık ve kuruluşların görüşleri alınmak kaydıyla, bu Yönetmeliğe ekli EK-1a, EK-1b, EK-1c, EK-1d ve EK-1e işaretli tablolarda belirtilen asgari alan büyüklüğü şartı aranmaz.

4- (Ek:RG-2/9/1999-23804) (Mülga:RG-13/1/2005-25699) (Yeniden düzenleme:RG-8/7/2005-25869) Afetzede yerleşim alanlarının imar planlarında yapılacak değişikliklerde yeni bir kentsel, sosyal ve teknik altyapı alanı ayrılması halinde, (2) numaralı bentteki şartlar ve bu Yönetmeliğe ekli EK-1a, EK-1b, EK-1c, EK-1d ve EK-1e işaretli tablolarda belirtilen asgari alan büyüklükleri şartı aranmaz

(Ek fıkra:RG-30/9/1998-23479) Dini yapı alanlarına ilişkin planlarda ve değişikliklerinde il müftülerinin görüşü alınır.

Madde 28⁽²⁾– İmar planında verilmiş olan inşaat emsalinin, kat adedinin, ifraz şartlarının değiştirilmesi sonucu nüfus yoğunluğunun arttırılmasına dair imar planı değişikliklerinde:

1- (Değişik:RG-2/9/1999-23804) Artan nüfusun ihtiyacı olan sosyal ve teknik altyapı alanları EK-1 de belirtilen standartlara uygun olarak plan değişikliğine konu alana hizmet vermek üzere ayrılır ve/veya artırılır.

2- Kat adedi arttırılmasının istenmesi durumunda; önerilecek kat adetlerinin tayininde aşağıdaki formüle göre bulunacak bir yoldaki karşılıklı bina cepheleri arasındaki asgari uzaklık sağlanacaktır.

K =	H1 + H2	+ 7 m
2

Yukarıdaki formülde;

K = Karşılıklı bina cepheleri arasındaki mesafe (m)

H1 = Yolun bir cephesine önerilecek yapının irtifaı

H2 = Yolun diğer cephesinde önerilecek yapının irtifaıdır.

Madde 29⁽²⁾– İmar planında gösterilen yolların genişletme, daraltma ve güzergahına ait imar planı değişikliklerinde;

1- Devamlılığı olan bir yol belli bir kesimde daraltılamaz.

2- Yolların kaydırılmasında, mülkiyet ve yapılaşma durumu esas alınır.

3- İmar planlarındaki gelişme alanlarında (7.00) m.den dar yaya, (10.00) m.den dar trafik yolu açılamaz, meskun alanlarda mülkiyet ve yapılaşma durumlarının elverdiği ölçüde yukarıdaki standartlara uyulur.

4- İmar planı değişikliği ile çıkmaz sokak ihdas edilemez.

5- İmar planı içinde kalan karayolu, kent içi geçişinin değiştirilmesi durumunda, Karayolları Genel Müdürlüğü’nden alınacak görüşe uyulur.

Madde 30⁽²⁾– İmar planlarında sosyal ve teknik alt yapı kullanımlarından başka herhangi bir amaca ayrılmış olan bir alanın kullanılışının değiştirilmesi durumunda;

1- Nazım plan ana kararlarını bozucu fonksiyonel değişiklikler plan değişikliği yolu ile yapılamaz.

2- Yeni belirtilen kullanışın ihtiyacı olan sosyal ve teknik alt yapı alanları EK-1’deki tabloda belirtilen standartlara ve nüfus şartı aranmaksızın otopark yönetmeliği hükümlerine uygun olarak birlikte düzenlenir.

3- Yerleşmenin gelişme yönü, büyüklüğü ve arazi kullanımlarının fonksiyonel dağılımı ve genel yoğunlukları gibi nazım plan ana kararlarının değiştirilmesi ancak imar planının yeniden yapılması için mümkün olabilir.

Madde 31⁽²⁾– İmar planı değişikliklerinin onaylama, askı, onaya itiraz, itirazların değerlendirilmesi ve dağıtımı konularında 14 ve 16. maddelerdeki esaslara uyulur.

Madde 32⁽²⁾– Bayındırlık ve İskan Bakanlığına gönderilecek imar planı değişiklik paftalarında; yerleşme adı, pafta numarası, kuzey işareti, koordinat değerleri, ölçeği, kıyı ile ilgili ise kıyı kenar çizgisi işlenir.

Geçici Madde 1 – (Ek:RG-29/9/2000-24185 Mükerrer)

Elektrik enerjisi sıkıntısının bulunduğu aciliyet arz eden durumlarda, sıkıntının umumi hayata müessir etkilerinin giderilmesine yönelik olmak koşuluyla, elektrik üretim ve iletimiyle görevli kamu kurum ve kuruluşları tarafından, mülkiyeti özel sektöre ait mobil ve yüzer elektrik santrallerinden geçici şekilde elektrik alınmasına ihtiyaç duyulduğu ve bu husus Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’nca belgelendiği takdirde, bu santrallerin konumlanacağı alanlara ait imar planları hazırlanarak onay için Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’na sunulur. Bakanlık tarafından uygun görülen imar planları 15 gün içinde onaylanır. Tesislerin mimari, statik ve tesisat avan projelerine göre inşaat ruhsatları 15 gün içinde ilgili idare tarafından verilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yürürlük ve Yürütme

Madde 33⁽²⁾– Bu Yönetmelik 3194 sayılı İmar Kanunu ile birlikte yürürlüğe girer.

Madde 34⁽²⁾– Bu Yönetmelik hükümlerini Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

___________

⁽¹⁾ Bu Yönetmeliğin adı “İmar Planı Yapılması ve Değişikliklerine Ait Esaslar Hakkında Yönetmelik” iken 17/3/2001 tarihli ve 24345 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmelik ile metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.

⁽²⁾ 17/3/2001 tarihli ve 24345 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklikle bu Yönetmeliğin ikinci bölümüne 4 üncü maddeden önce gelmek üzere altı adet madde eklenmiş, müteakip maddeler buna göre teselsül ettirilmiştir.

EK- 1

(Değişik:RG-9/4/2011-27900)

Kentsel, Sosyal ve Teknik Alt Yapı ⁽¹⁾

Nüfus	0-15.000	15.000-45.000	45.000-100.000	100.000-+
Kreş+ Anaokulu (2)	1 m2/ kişi	1 m2/ kişi	1 m2 / kişi	1 m2/ kişi
İlköğretim (2)	4 m2/ kişi	4 m2/ kişi	4 m2 / kişi	4 m2 / kişi
Ortaöğretim (2)	3 m2/ kişi	3 m2/ kişi	3 m2 / kişi	3 m2 / kişi
Aktif Yeşil Alan (3)	10 m2/ kişi	10 m2/ kişi	10 m2 / kişi	10 m2 / kişi
Sağlık Tesisi Alanları (2)	2 m2 / kişi	2 m2/ kişi	3 m2 / kişi	4 m2 / kişi
Kültürel Tesis Alanları (2)	0.5 m2/ kişi	1 m2/ kişi	2 m2 / kişi	2,5 m2 / kişi
Sosyal Tesis Alanları (2) (4)	0.5 m2/ kişi	0.5 m2/ kişi	1 m2 / kişi	1,5 m2 / kişi
Halk Eğitim Merkezi	0.4 m2/ kişi	0.4 m2 / kişi	0.4 m2 / kişi	0.4 m2 / kişi
Dini Tesis Alanları	0.5 m2/ kişi	0.5 m2 / kişi	0.5 m2 / kişi	0.5 m2 / kişi
İdari Tesis Alanları	3 m2/ kişi	3.5 m2 / kişi	4 m2 / kişi	5 m2 / kişi
Teknik Alt Yapı(yol ve otopark hariç)	1 m2 / kişi	2 m2/ kişi	3 m2/ kişi	4 m2 / kişi

(1) Alan hesabında, planlamaya esas olan projeksiyon nüfusu dikkate alınacaktır.

(2) Özel Kreş + Anaokulu, Özel İlköğretim, Özel Ortaöğretim, Özel Sağlık Tesisi, Özel Kültürel Tesis, Özel Sosyal Tesis Alanları, (EK-1a), (EK-1b) ve (EK-1c)’de belirtilen alan büyüklüklerinin altına düşülmemek ve imar planı kararıyla ayrılmak, oranları ilgili Bakanlık veya kamu kuruluşunca belirlenmek kaydıyla, bu tabloda belirtilen kişi başına asgari standart değerinin içinde yer alır.

(3) Belediye ve mücavir alan sınırları dışında yapılacak olan planlamalarda aktif yeşil alan miktarı, kişi başına 14 m2 alınmak suretiyle belirlenecektir. Bu tablodaki diğer kullanışlar ise gerek duyulması halinde kullanılır.

(4) Sosyal tesis alanları; huzurevi, rehabilitasyon merkezi, güçsüzler evi, yetiştirme yurdu gibi alanları kapsamaktadır.

EK – 1a

Eğitim Tesisleri

	Alan Büyüklüğü (m2)
Anaokulu	3000 – 5000
İlköğretim Okulu	8000 – 15000
Lise, Anadolu Lisesi, Ticaret Lisesi,Kız Meslek Lisesi, İmam Hatip Lisesi	10000 – 15000
Endüstri Meslek Lisesi, Çok Programlı Lise (1)	20000 – 30000
Pratik Sanat Okulu	3000 – 5000
Fen Lisesi, Anadolu Öğretmen Lisesi,Otelcilik Meslek Lisesi, Güzel Sanatlar Lisesi	20000 – 30000
Halk Eğitim Merkezi	4000 – 8000

(1) Bu okulların varsa atölyeleri ve uygulama birimleri için ilave alan ayrılır.

EK – 1b

Sosyal ve Kültürel Tesisler

	Asgari Alan Büyüklüğü ( m2 )
Kütüphane
Küçük ilçe tipi	1250
Büyük ilçe tipi	2000
İl tipi (300 kişi)	1050
İl tipi (400 kişi)	1070
Yurt (200 yatak)	2500
Kreş	2000
Huzurevi	7500
Yetiştirme Yurdu	10000
Rehabilitasyon	5000
Güçsüzler Evi	10000

 

EK – 1c

Sağlık Tesisleri

	Asgari Alan Büyüklüğü (m2)
Köy tipi sağlık ocağı	2 240
İlçe tipi sağlık ocağı	2 300
İlçe tipi sağlık evi	1 050
Sağlık merkezi (15 yatak)	2 300
Hıfzısıhha enstitüsü	3 200
Halk sağlığı laboratuarı	1 000
Dispanser- semt polikliniği	5 000
Ana çocuk sağlığı ve aile planlaması merkezi	1 050
Ağız ve diş sağlığı merkezi (1)
Acil yardım ve kurtarma istasyonu (1)
Doğum ve çocuk bakım evleri (75-250 yatak) (1)
Devlet hastaneleri (25- 700 yatak) (1)
İhtisas hastaneleri (1)
Fizik tedavi ve rehabilitasyon hastaneleri (1)

(1) Yatak başına (130) m² alan ayrılır.

 

EK – 1d

Resmi Tesisler

Hükümet konağı

 

İlçelerde yapılacak yeni tip hükümet konakları için en az aşağıda belirtilen büyüklükte alan ayrılır.

a- 100 x 75 m.

b- 80 x 70 m.

c- 75 x 75 m.

Cezaevleri

	Asgari Alan Büyüklüğü (m 2)	Azami meyil (%)
500 kişilik	17 000	5
150 kişilik	9 200	5
K1 tipi cezaevi	1 500	5
K2 tipi cezaevi	400	5
E tipi cezaevi	14 000	5

EK – 1e

İbadet yerleri

	Asgari Alan Büyüklüğü (m 2)
Küçük ibadet yeri	2 500
Orta ibadet yeri (semt ibadet yeri)	5 000
Büyük merkez ibadet yeri	10 000

Dini yapılar içerisinde yer alan tüm yapılanmalar tabloda belirlenmiş olan asgari alan kapsamında değerlendirilir.

02 Aralık 2004 Perşembe Sayı:25658

RESMÎ YAZIŞMALARDA UYGULANACAK ESAS VE USULLER HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 —Bu Yönetmeliğin amacı; resmî yazışma kurallarını belirlemek, bilgi ve belge alışverişinin sağlıklı, hızlı ve güvenli bir biçimde yürütülmesini sağlamaktır.

Kapsam

Madde 2 —Bu Yönetmelik, bütün kamu kurum ve kuruluşlarını kapsar.

Dayanak

Madde 3 —Bu Yönetmelik, 10/10/1984 tarihli ve 3056 sayılı Başbakanlık Teşkilatı Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 2 nci ve 33 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 —Bu Yönetmelikte geçen;

a) Resmî yazı: Kamu kurum ve kuruluşlarının kendi aralarında veya gerçek ve tüzel kişilerle iletişimlerini sağlamak amacıyla yazılan yazı, resmî belge, resmî bilgi ve elektronik belgeyi,

b) Resmî belge: Kamu kurum ve kuruluşlarının kendi aralarında veya gerçek ve tüzel kişilerle iletişimlerini sağlamak amacıyla oluşturdukları, gönderdikleri veya sakladıkları belirli bir standart ve içeriği olan belgeleri,

c) Resmî bilgi: Kamu kurum ve kuruluşlarının kendi aralarında veya gerçek ve tüzel kişilerle iletişimleri sırasında metin, ses ve görüntü şeklinde oluşturdukları, gönderdikleri veya sakladıkları bilgileri,

d) Elektronik ortam: Belge ve bilgilerin üzerinde bulunduğu her türlü bilgisayarı, gezgin elektronik araçları, bilgi ve iletişim teknolojisi ürünlerini,

e) Elektronik belge: Elektronik ortamda oluşturulan, gönderilen ve saklanan her türlü belgeyi,

f) Dosya planı: Resmî yazıların hangi dosyaya konulacağını gösteren kodlara ait listeyi,

g) Yazı alanı: Yazı kâğıdının üst, alt, sol ve sağ kenarından 2,5 cm boşluk bırakılarak düzenlenen alanı,

h) Güvenli elektronik imza: Münhasıran imza sahibine bağlı olan, sadece imza sahibinin tasarrufunda bulunan güvenli elektronik imza oluşturma aracı ile oluşturulan, nitelikli elektronik sertifikaya dayanarak imza sahibinin kimliğinin ve imzalanmış elektronik veride sonradan herhangi bir değişiklik yapılıp yapılmadığının tespitini sağlayan elektronik imzayı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Resmî Yazışma Ortamları, Nüsha Sayısı, Belge Boyutu ve Yazı Tipi

Resmî yazışma ortamları ve güvenlik

Madde 5 —Kamu kurum ve kuruluşları arasında yazılı iletişim, kâğıt kullanılarak veya elektronik ortamda yapılır.

Kâğıtla yapılan resmî yazışmalarda daktilo veya bilgisayar kullanılır. Bu tür yazışmalar, yazının içeriğine ve ivedilik durumuna göre faks ile de gönderilebilir. Faksla yapılan yazışmalarda, yazıda belirtilen hususlarda hemen işlem yapılabilir, ancak bunların beş gün içerisinde resmî yazı ile teyidinin yapılması gerekir.

Elektronik ortamdaki yazışmalar ilgili mevzuatta belirtilen güvenlik önlemlerine uyularak yapılır.

Elektronik ortamda yapılan yazışmalar bu ortamın özellikleri dikkate alınarak kaydedilir, dosyalanır ve ilgili yere iletilir. Gerekli durumlarda, gelen yazı kâğıda dökülerek de işleme alınır.

Her kurum kendisi ve gerektiğinde kurum içindeki birimler adına resmî elektronik posta (e-posta) adresi belirler. Bu adreslerin belirlenmesinde koordinasyon Başbakanlık tarafından yapılır. Elektronik ortamdaki resmî yazışmalar bu adresler arasında yapılır.

Kamu kurum ve kuruluşları elektronik ortamda yapılacak yazışmalarda, bu Yönetmeliğe aykırı olmamak kaydıyla gerekli düzenlemeleri yapabilir.

Nüsha sayısı

Madde 6 —Kâğıt kullanılarak hazırlanan resmî yazılar en az iki nüsha olarak düzenlenir.

Belge boyutu

Madde 7 —Resmî yazışmalarda A4 (210×297 mm) ve A5 (210×148 mm) boyutunda kağıt kullanılır.

Yazı tipi ve karakter boyutu

Madde 8 —Bilgisayarla yazılan yazılarda “Times New Roman” yazı tipi ve 12 karakter boyutunun kullanılması esastır. Rapor, form ve analiz gibi özelliği olan metinlerde farklı yazı tipi ve karakter boyutu kullanılabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Resmî Yazıların Bölümleri

Başlık

Madde 9 —Başlık, yazıyı gönderen kurum ve kuruluşun adının belirtildiği bölümdür. Bu bölümde amblem de yer alabilir.

Başlık, kâğıdın yazı alanının üst kısmına ortalanarak yazılır.

İlk satıra “T.C.” kısaltması, ikinci satıra kurum ve kuruluşun adı büyük harflerle, üçüncü satıra ise ana kuruluşun ve birimin adı küçük harflerle ortalanarak yazılır. Başlıkta yer alan bilgiler üç satırı geçemez.

Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşların taşra teşkilatlarında kullanılan başlıklar 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu hükümlerine uygun olarak düzenlenir.

Bölge müdürlüklerinde ise bakanlığın adının altına hangi bölge teşkilatı olduğu yazılır (Örnek:1).

Sayı ve evrak kayıt numarası

Madde 10 —Sayı ve evrak kayıt numarası, dosya planına göre verilir, başlığın son satırından iki aralık aşağıda ve yazı alanının en solundaki “Sayı:” yan başlığından sonra yazılır.

Bu ifadeden sonra kod numarası verilir. Kod numarasından sonra kısa çizgi (-) işareti konularak dosya numarası, dosya numarasından sonra (-) işareti konularak evrak kayıt numarası yazılır. Genel evrak biriminden sayı verilmesi durumunda araya eğik çizgi (/) işareti konulur.

Evrak kayıt numarası, yazıyı gönderen birimde ve/veya kurumun genel evrak biriminde aldığı numaradır (Örnek: 2).

Resmî yazışmalarda Başbakanlık tarafından belirlenen kodlama sistemine ve dosya planına uyulması zorunludur.

Tarih

Madde 11 —Yazının yetkili amir tarafından imzalanarak ilgili birimden sayı verildiği zamanı belirten tarih bölümü, sayı ile aynı hizada olmak üzere yazı alanının en sağında yer alır.

Tarih; gün, ay ve yıl rakamla, aralarına (/) işareti konularak yazılır.

Konu

Madde 12 —Konu, sayının bir aralık altına “Konu:” yan başlığından sonra, başlık bölümündeki “T.C.” kısaltması hizasını geçmeyecek biçimde yazılır. Yazının konusu, anlamlı ve özlü bir şekilde ifade edilir.

Gönderilen makam

Madde 13 —Gönderilen makam; yazının gönderildiği kurum, kuruluş ve kişi ile bunların bulundukları yeri belirtir. Bu bölüm; konunun son satırından sonra, yazının uzunluğuna göre iki-dört aralık aşağıdan ve kâğıdı ortalayacak biçimde büyük harflerle yazılır. Yazının gönderildiği yerin belirlenmesine ilişkin diğer hususlar parantez içinde küçük harflerle ikinci satıra yazılır.

Kuruluş dışına gönderilen yazılarda, gerekiyorsa yazının gideceği yerin adresi küçük harflerle ve başlığın ilk satırının hizasında, iki aralık bırakılarak ayrıca belirtilir.

Kişilere yazılan yazılarda; “Sayın” kelimesinden sonra ad küçük, soyadı büyük, unvan ise küçük harflerle yazılır (Örnek: 3).

İlgi

Madde 14 —İlgi, yazılan yazının önceki bir yazıya ek ya da karşılık olduğunu veya bazı belgelere başvurulması gerektiğini belirten bölümdür.

“İlgi:” yan başlığı, gönderilen makam bölümünün iki aralık altına ve yazı alanının soluna küçük harflerle yazılır.

İlgide yer alan bilgiler bir satın geçerse, “İlgi” kelimesinin altı boş bırakılarak ikinci satıra yazılır.

İlginin birden fazla olması durumunda, a, b, c gibi küçük harfler yanlarına ayraç işareti “) ” konularak kullanılır.

İlgide, ” tarihli ve sayılı” ibaresi kullanılır.

İlgide yazının sayısı, kurum veya birimin dosya kodu tam olarak belirtilir. İlgi, tarih sırasına göre yazılır. Yazı aynı konuda birden fazla makamın yazısına karşılık veya daha önce yazılmış çok sayıda yazıyla ilgili ise bunların hepsi belirtilir (Örnek: 4).

Metin

Madde 15 —Metin, “İlgi”den sonra başlayıp “İmza”ya kadar süren kısımdır.

Metne, “İlgi”nin son satırından itibaren iki aralık, “İlgi” yoksa gönderilen yerden sonra üç aralık bırakılarak başlanır.

Metindeki kelime aralarında ve nokta, virgül, soru işareti gibi yazı unsurlarının arasında bir vuruş boşluk bırakılır.

Paragraf başlarına yazı alanının 1.25 cm içerisinden başlanır. Paragraf başı yapılmadığı durumlarda paragraflar arasında bir satır aralığı boşluk bırakılır (Örnek: 5-A, B).

Metin içinde geçen sayılar rakamla ve/veya yazı ile yazılabilir. Önemli sayılar rakam ile yazıldıktan sonra parantez içerisinde yazı ile de gösterilebilir.

Metin içinde veya çizelgelerde üçlü gruplara ayrılarak yazılan büyük sayılarda gruplar arasına nokta (22.465.660), sayıların yazılışında kesirleri ayırmak için ise virgül (25,33 -yirmi beş tam yüzde otuz üç) kullanılır.

Yazı, Türk Dil Kurumu tarafından hazırlanan İmla Kılavuzu ile Türkçe Sözlük esas alınarak dil bilgisi kurallarına göre yaşayan Türkçe ile yazılır.

Metinde zorunlu olmadıkça yabancı kelimelere yer verilmez ve gereksiz tekrardan kaçınılır. Türk Dil Kurumu tarafından hazırlanan İmla Kılavuzu’nda bulunmayan kısaltmaların kullanılmasının zorunlu olduğu durumlarda, kısaltmanın ilk kullanıldığı yerde parantez içinde kısaltmanın açık biçimi gösterilir.

Alt makama yazılan yazılar “Rica ederim.”, üst ve aynı düzey makamlara yazılan yazılar “Arz ederim.”, üst ve alt makamlara dağıtımlı olarak yazılan yazılar “Arz ve rica ederim.” biçiminde bitirilir.

İmza

Madde 16 —Metnin bitiminden itibaren iki-dört aralık boşluk bırakılarak yazıyı imzalayacak olan makam sahibinin adı, soyadı ve unvanı yazı alanının en sağına yazılır. İmza ad ve soyadın üzerinde bırakılan boşluğa atılır. Elektronik ortamda yapılacak yazışmalarda, imza yetkisine sahip kişi yazıyı, güvenli elektronik imzası ile imzalar.

Yazıyı imzalayanın adı küçük, soyadı büyük harflerle yazılır. Unvanlar ad ve soyadın altına küçük harflerle yazılır. Akademik unvanlar ismin ön tarafına küçük harflerle ve kısaltılarak yazılır.

Yazıyı imzalayacak olan makam, yazının gideceği makama göre kurum/kuruluşun “imza yetkileri yönergesi”ne veya yetkili makamlarca verilen imza-yetkisine uyularak seçilir.

Yazıyı makam sahibi yerine yetki devredilen kişi imzaladığında, imzalayanın ad ve soyadı birinci satıra, yetki devredenin makamı “Başbakan a.”, “Vali a.” ve “Rektör a.”, biçiminde ikinci satıra, imzalayan makamın unvanı ise üçüncü satıra yazılır.

Yazı vekaleten imzalandığında, imzalayanın ad ve soyadı birinci satıra, vekalet bırakanın makamı “Başbakan V.”, “Vali V.” ve “Rektör V.” biçiminde ikinci satıra yazılır (Örnek: 6-A).

Yazının iki yetkili tarafından imzalanması durumunda üst makam sahibinin adı, soyadı, unvanı ve imzası sağda (Örnek: 6-B); ikiden fazla yetkili tarafından imzalanması durumunda üst makam sahibinin adı, soyadı, unvanı ve imzası solda olmak üzere yetkililer makam sırasına göre soldan sağa doğru sıralanır (Örnek: 6-C).

Atama kararnamelerinde imza bölümü, Örnek: 6-D‘de olduğu biçimde düzenlenir.

Onay

Madde 17 —Onay gerektiren yazılar ilgili birim tarafından teklif edilir ve yetkili makam tarafından onaylanır.

Yazı onaya sunulurken imza bölümünden sonra uygun satır aralığı bırakılarak yazı alanının ortasına büyük harflerle “OLUR” yazılır. “OLUR”un altında onay tarihi yer alır.

Onay tarihinden sonra imza için uygun boşluk bırakılarak onaylayanın adı, soyadı ve altına unvanı yazılır (Örnek: 7-A).

Yazıyı teklif eden birim ile onay makamı arasında makamlar varsa bunlardan onay makamına en yakın yetkili “Uygun görüşle arz ederim.” ifadesiyle onaya katılır. Bu ifade, teklif eden birim ile onay bölümü arasına uygun boşluk bırakılarak yazılır ve yazı alanının solunda yer alır (Örnek: 7-B).

Elektronik ortamda hazırlanan yazıya onay verecek yetkili kişi resmî yazıyı güvenli elektronik imzası ile imzalar.

Ekler

Madde 18 —Yazının ekleri imza bölümünden sonra uygun satır aralığı bırakılarak yazı alanının soluna konulan “EK/EKLER:” ifadesinin altına yazılır.

Ek adedi birden fazla ise numaralandırılır. Ek listesi yazı alanına sığmayacak kadar uzunsa ayrı bir sayfada gösterilir.

Yazı eklerinin dağıtımdaki bazı yerlere gönderilmediği durumlarda, “Ek konulmadı” ya da “Ek-…. konulmadı”, bazı eklerin konulması durumunda ise, “Ek-…. Konuldu” ifadesi yazılır (Örnek: 8).

Dağıtım

Madde 19 —Dağıtım, yazıların gereği ve bilgi için gönderildiği yerlerin protokol sırası esas alınarak belirtildiği bölümdür. “EKLER”den sonra uygun satır aralığı bırakılarak yazı alanının soluna “DAĞITIM:” yazılır. Ek yoksa dağıtım EKLER’in yerine yazılır.

Yazının gereğini yerine getirme durumunda olanlar, “Gereği” kısmına, yazının içeriğinden bilgilendirilmesi istenenler ise “Bilgi” kısmına protokol sırasıyla yazılır. “Gereği” kısmı dağıtım başlığının altına, “Bilgi” kısmı ise “Gereği” kısmı ile aynı satıra yazılır.

“Bilgi” kısmı yoksa kurum ve kuruluş adları doğrudan “DAĞITIM” başlığının altına yazılır (Örnek: 9-A, B).

Paraf

Madde 20 —Yazının kurum içinde kalan nüshası, yazıyı hazırlayan ve kurum tarafından belirlenen en fazla 5 görevli tarafından paraf edilir. Paraflar, adres bölümünün hemen üstünde ve yazı alanının solunda yer alır.

Elektronik ortamda yapılan yazışmalarda paraflar elektronik onay yoluyla alınır.

Yazıyı paraflayan kişilerin unvanları gerektiğinde kısaltılarak yazılır, (:) işareti konulduktan sonra büyük harfle adının baş harfi ve soyadı yazılır. El yazısı ile tarih belirtilerek paraflanır (Örnek: 10).

Koordinasyon

Madde 21 —Başka birimlerle işbirliği yapılarak hazırlanan yazılarda, paraf bölümünden sonra bir satır aralığı bırakılarak “Koordinasyon:” yazılır ve işbirliğine dâhil olan personelin unvan, ad ve soyadları paraf bölümündeki biçime uygun olarak düzenlenir (Örnek: 11).

Adres

Madde 22 —Yazı alanının sınırları içinde kalacak şekilde sayfa sonuna soldan başlayarak yazıyı gönderen kurum ve kuruluşun adresi, telefon ve faks numarası, e-posta adresi ve elektronik ağ sayfasını içeren iletişim bilgileri yazılır. İletişim bilgileri yazıdan bir çizgi ile ayrılır.

Yazının gönderildiği kurum ve kişilerin, gerektiğinde daha ayrıntılı bilgi alabilmeleri için başvuracakları görevlinin adı, soyadı ve unvanı adres bölümünün sağında yer alır (Örnek: 12).

Gizli yazılar

Madde 23 —Yazı gizlilik derecesi taşıyorsa, gizlilik derecesi belgenin üst ve alt ortasına büyük harflerle kırmızı renkli olarak belirtilir. Gizlilik dereceleri; çok gizli, gizli, özel, hizmete özel şeklinde görev alanı ve hizmet özelliğine göre kurum veya kuruluşça belirlenir (Örnek: 5-A, B).

İvedi ve günlü yazılar, tekit yazısı

Madde 24 —Öncelik verilmesi gereken durumlarda yazıya cevap verilmesi gereken tarih metin içinde, yazının ivedi ve günlü olduğu ise sayfanın sağ üst kısmında büyük harflerle kırmızı renkli olarak belirtilir. Yazıyı alan bu ivediliğin gereğini yapmakla yükümlüdür (Örnek: 5-A, B).

Resmî yazılara uygun sürede cevap verilmemesi durumunda ilgili kurum ve kuruluşlara tekit yazısı yazılır.

Sayfa numarası

Madde 25 —Sayfa numarası, yazı alanının sağ altına toplam sayfa sayısının kaçıncısı olduğunu gösterecek şekilde verilir (Örnek: 1/9, 2/7, 5/32).

Aslına uygunluk onayı

Madde 26 —Bir yazıdan örnek çıkartılması gerekiyorsa örneğinin uygun bir yerine “Aslının aynıdır” ifadesi yazılarak imzalanır ve mühürlenir.

Kurum ve kuruluşlar elektronik ortamdaki belgelerin değiştirilmesini ve aslına uygun olmayan biçimde çoğaltılmasını önleyen teknik tedbirleri alır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Resmî Yazıların Gönderiliş ve Alınışlarında Yapılacak İşlemler

Kayıt kaşesi

Madde 27 —Gelen evrak, Örnek 13‘te yer alan kayıt kaşesi kullanılarak kaydedilir. Kamu kurum ve kuruluşları Örnek 13’te yer alan kaşeyi örnek alarak kendilerine uygun bir kaşe hazırlar ve kullanırlar. Bu kaşeler evrakın arka yüzüne basıldıktan sonra evrakın tarih ve sayısı yazılır, ünite içinde hangi bölümü ilgilendiriyorsa o bölümün karşısına gereği yapılmak veya bilgi vermek maksadıyla (x) işareti konulur. Ek olduğunda bunların adedi en alt sütunda rakamla belirtilir.

Elektronik ortamda yapılan yazışmalarda, doğrulama yapıldıktan sonra yazı ilgili birime gönderilir.

Yazıların gönderilmesi

Madde 28 —Yazıyı gönderenin iletişim bilgileri zarfın sol üst köşesinde, yazının gideceği yerin iletişim bilgileri ise zarfın ortasında yer alır. Yazının gizlilik derecesi zarfın üst ve alt ortasına, ivedilik derecesi ise sağ üst köşeye gelecek biçimde kırmızı renkle belirtilir.

Çok gizli yazılar çift zarf ile gönderilir. İç zarfa yazı konulur, zarfın kapanma yerlerine hazırlayanın parafları atılır ve saydam bant ile paraflar örtülecek şekilde zarf kapatılır. İç zarfın üzerine de iletişim bilgileri yazılarak, yazının çok gizli olduğu zarfın üst ve alt ortasına, varsa ivedilik derecesi sağ üst köşeye gelecek biçimde kırmızı renkle belirtilir.

İç zarf ve Örnek 14‘te gösterilen iki suret evrak senedi dış zarfın içine konularak gizlilik derecesi olmayan yazılar gibi kapatılıp, üzerine gideceği yer ve evrak sayısı yazılır. Dış zarfın üzerinde gizlilik derecesi bulunmaz, varsa ivedilik derecesi kırmızı renkli olarak belirtilir.

Elektronik ortamdaki yazışmalar kurum ve kuruluşların e-posta adresi üzerinden yapılır.

Elektronik ortamda yapılan yazışmaların ve gönderilen belgelerin gizli olması durumunda bunlar bir iletinin ekinde gönderilir ve iletinin konu kısmına gizlilik derecesi yazılır.

“Çok gizli” gizlilik dereceli yazıların alınması

Madde 29 —”Çok gizli” gizlilik dereceli yazılarda, dış zarfı açan görevli iç zarf üzerinde yer alan “çok gizli” ibaresini gördüğünde zarfı açmadan yetkili makama sunar. Bu görevli dış zarfın içinde yer alan evrak senedini imzalayarak bir nüshasını gönderen makama iade eder.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

Madde 30 —Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 31—Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 02.12.2011 Resmi Gazete Sayısı: 28130

SIĞIR CİNSİ HAYVANLARIN TANIMLANMASI, TESCİLİ VE İZLENMESİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, hayvan hareketlerinin ve hayvan hastalıklarının daha etkin kontrolünü sağlamak, ülkesel ya da bölgesel eradikasyon programlarının etkin yürütülmesini desteklemek, ilgili birimlerce gerekli sağlık, ıslah, istatistik ve destekleme ödemeleri kayıtlarının daha düzenli tutulması ve değerlendirilmesi amacıyla hayvancılık işletmelerinin belirlenmesi, tescili ile bu işletmelerde bulunan sığır cinsi hayvanların tanımlanması, kayıt altına alınması ve hayvan hareketlerinin takibi ile ilgili esas ve usulleri düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, her yaş grubunda bulunan sığır cinsi hayvanların bireysel olarak tanımlanmasını, tanımlamada kullanılacak yöntemi, malzeme tipi ve özelliklerini, numaralama sistemine dair teknik özellikleri, tanımlanan hayvanlar ile bunların bulundukları işletmelerin ve hayvan sahiplerinin kayıt altına alınmasını, bilgisayar destekli veri tabanının kurulması ve işletilmesini, tanımlanan hayvanlar ve bunların barındırıldığı işletmelerle ilgili bilgi ve verilerin değişimini, sistem içerisinde söz konusu hayvanların hareketlerinin takip ve kontrolünün sağlanmasını, sürü sağlığına ilişkin bilgiler ile destekleme ödemeleriyle ilgili bilgilerin kaydedilmesini, tanımlanan hayvanlar ve işletmelerin kontrol ve denetimlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunun 7 nci, 8 inci, 31 inci, 32 nci ve 36 ncı maddelerine dayanılarak,

b) Avrupa Birliğinin 1760/2000/EC sayılı Konsey Tüzüğü, 494/98/EC sayılı Komisyon Tüzüğü, 1082/2003/EC sayılı Komisyon Tüzüğü, 911/2004/EC sayılı Komisyon Tüzüğü ile 2006/28/EC sayılı Komisyon Kararının ilgili hükümlerine paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) (Değişik: RG-3/11/2018-30584) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

b) Denetim görevlisi: Bu Yönetmeliğin dokuzuncu bölümünde belirtilen kontrolleri yapmak üzere Genel Müdürlük veya İl/İlçe Müdürlüğü tarafından görevlendirilen resmî veteriner hekimleri ve Bakanlığın yetkilendirdiği kişi, kurum, kuruluşların yetki verdiği veteriner hekimleri,

c) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

ç)(Değişik: RG-28/11/2020-31318)Hayvan pasaportu: Bu Yönetmelik kapsamında Bakanlıkça belirlenen hayvana ait bilgileri içeren İl/İlçe Müdürlüğü veya yetkilendirilmiş kurum veya kuruluş tarafından imzalı olarak veya elektronik ortamda düzenlenen belgeyi,

d) Hayvan sahibi: Hayvanların mülkiyet hakkını üzerinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,

e) (Değişik: RG-3/11/2018-30584)  İl/ilçe müdürlüğü: İl/ilçe tarım ve orman müdürlüklerini,

f) İşletme: Bu Yönetmelik kapsamında bulunan hayvanların barındırıldığı, tutulduğu, bakıldığı veya beslendiği herhangi bir tesis, kuruluş veya etrafı çevrili açık alan çiftliği durumundaki yerleri,

g) Kanun: 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununu,

ğ) Kısıtlama: Hayvanların piyasaya arzının, taşınmasının veya işletmeye giriş ve çıkışının yasaklanması, işletmede ve veri tabanında hayvan hareketlerini önlemeye yönelik tedbirleri,

h) Kimliklendirici: Hayvancılık konusunda eğitim almış meslek mensupları ile hayvanı tanımlama konusunda yapılacak bilgilendirme sonunda uygun görülerek Bakanlık tarafından izin verilen yer ve süre içinde tanımlama yetkisi verilen kişiyi,

ı) Resmî veteriner hekim: Bu Yönetmelik kapsamında verilen görevleri Bakanlık adına yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

i) Sığır cinsi hayvan: Et üretimi, süt üretimi, damızlık veya diğer amaçlarla yetiştirilen Bison bison ve Bubalus bubalus türü hayvanlar dâhil her yaştaki sığır ve mandaları,

j) Tanımlama araçları: Hayvanların tanımlanmasında kullanılan plastik kulak küpesi, elektronik kulak küpesi, mikroçip, bolus veya bileklik gibi tanımlama araçlarını,

k) Veteriner sağlık raporu: Yurtiçi hayvan ve hayvansal ürün nakilleri için hayvan ve hayvansal ürünlerin Kanunda belirlenen sağlık şartlarına uygun olduğunu gösteren, resmî veya yetkilendirilmiş veteriner hekim tarafından düzenlenen belgeyi,

l) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında, verilecek resmî görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

m) (Ekli: RG-28/11/2020-31318) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu: 20/1/2012tarihli ve 28179 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bulaşıcı Hayvan Hastalıkları ile Mücadelede Uygulanacak Genel Hükümlere İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre kurulmuş komisyonları,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Görev, Yetki, Sorumluluk ve Yükümlülükler

Yetki ve sorumluluk

MADDE 5 –

(1) Bu Yönetmelik çerçevesindeki sığır cinsi hayvanların tanımlanması, işletmede kayıt altına alınması ve işletmelerin tescili ile ilgili tüm diğer işlemlerin yürütülmesinden Bakanlık yetkili ve sorumludur. Gerektiğinde bu yetkinin bir kısmını veya tamamını Bakanlığın kontrol ve denetimi altında olmak şartı ile yeterli altyapıya sahip, hayvancılık konusunda faaliyet gösteren ilgili kurum, kuruluş, gerçek veya tüzel kişilere devredebilir.

Genel Müdürlüğün görev ve sorumlulukları

MADDE 6 –

(1) Genel Müdürlük, hayvan hareketleri ve sağlığına yönelik bilgisayar destekli veri tabanının oluşturulması, İl/İlçe Müdürlükleri arasında bilgi akışının sağlanması, İl/İlçe Müdürlükleri ile yetki verilen ilgili kurum veya kuruluşların çalışmalarının kontrolü, denetimi ile merkezî veri tabanının işletilmesi, geliştirilmesi ve işlemlerin uygulanması ile yetkili, görevli ve sorumludur.

İl/İlçe Müdürlüğünün görev ve sorumlulukları

MADDE 7 –

(1) İl/İlçe Müdürlüğü kendi yetki, görev ve sorumluluk sahasında bulunan sığır cinsi hayvanların tanımlanmasında kullanılacak tanımlama araçlarının bu Yönetmelikte belirtilen şartlara uygunluğunu onaylamak, hayvanları bireysel olarak tanımlamada kullanılacak kulak küpe numaralarını işletmelere tahsis etmek, il içi işletme numaralarının işletmelere tahsisini sağlamak, tanımlanan ve kayıt altına alınan hayvanlar ile bunların bulundukları işletmeleri tescil etmek, 43 üncü maddede belirtilen bilgileri bilgisayar destekli veri tabanına kaydetmek, hayvan sahiplerinin işletmelerindeki hayvanlar için kayıt tutmalarını sağlamak, tanımlanan ve tescil edilen hayvanlar ile işletmelerin kontrol ve denetimlerini sağlamak, kontrollere ilişkin raporları hazırlamak, gerekli eğitimleri vermek, bu Yönetmelik hükümlerinin ihlal edilmesi halinde gerekli yaptırımları uygulamak ve bu Yönetmeliğin ilgili diğer hükümlerini uygulama konularında yetkili, görevli ve sorumludur.

Hayvan sahibinin sorumluluk ve yükümlülükleri

MADDE 8 –

(1) Hayvan sahibi, işletme veya işletmelerini tescil ettirmek, işletme plakasını takmak ve tescil edilen işletme veya işletmelerindeki hayvanların tanımlanmalarını sağlamak, doğum, ölüm, kesim, zorunlu kesimleri ile işletmelerine ve işletmelerinden olacak tüm hayvan hareketleri ile ilgili kayıtları tutmak ve bunları ilgili İl/İlçe Müdürlüğüne bildirmek, her bir sığır cinsi hayvanın işletmesine gelişinde ve işletmesinden ayrılışında hayvanın pasaportunun yanında bulunması ve pasaportların hayvanlara eşlik etmesini sağlamak, işletmelerinin kontrolünde yetkililerce talep edilmesi halinde son üç yıl içerisinde sorumlu olduğu hayvanlara ilişkin orijin, tanımlama, varış yeri, yetiştirdiği, naklettiği, pazarladığı veya kesimi yapılan hayvanlara ilişkin bilgileri sunmak, tutulan işletme kayıtlarını vermek ve incelenmesinde denetim görevlisine yardımcı olmak, (Mülga: R.G:29.06.2018-30463), düşen kulak küpelerini İl/İlçe Müdürlüğüne bildirmek ve bu Yönetmeliğin hayvan sahipleriyle ilgili diğer hükümlerinin yerine getirilmesini sağlamak ile sorumlu ve yükümlüdür.

(2) Hayvan sahibi bu Yönetmelikte yer alan yükümlülüklerini yerine getirmemesinden, eksik ya da hatalı yerine getirmesinden, vermiş olduğu beyanları nedeniyle oluşacak tüm olumsuzluk ve hatalardan sorumludur.

(3) Kayıtlar, Genel Müdürlük tarafından belirlenen şekilde, İl/İlçe Müdürlüğünün talebi halinde ibraz edilmek üzere yazılı veya bilgisayar veri tabanında en az üç yıl muhafaza edilir.

Alıcı ve satıcıların sorumluluk ve yükümlülükleri

MADDE 9 –

(1) Alıcı ve satıcılar, bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde aldıkları veya sattıkları sığır cinsi hayvanların hayvan sağlığı ve refahı, alım ve satımlarına ilişkin gerekli bildirimleri bildirim süresi içinde ilgili İl/İlçe Müdürlüğüne bildirmekle sorumlu ve yükümlüdür.

(2) Kurbanlık amacıyla hayvan alan ve bu hayvanı kesen alıcıların bildirim yapması zorunlu değildir.

Kesimhane yetkililerinin sorumluluk ve yükümlülükleri

MADDE 10 –

(1) Kesimhane yetkilileri, kesimhanelerine kesim için getirilen sığır cinsi hayvanların bu Yönetmelik hükümlerine göre tanımlandığını ve yanlarında hayvan pasaportlarının bulunduğunu kontrol etmek, veteriner sağlık raporu veya hayvan pasaportu bulunmayan ya da veteriner sağlık raporu veya hayvan pasaportunda yanlış bilgileri bulunan veya tanımlanmamış sığır cinsi hayvanların kesimlerine izin vermemek, kesimhanelerinde kesimleri sağlanan sığır cinsi hayvanların nakil belgelerini en az üç yıl süre ile muhafaza etmek, kesimleri sağlanan sığır cinsi hayvanların veri tabanından düşümlerini yapmak, kulak küpelerini biriktirerek Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslar gereğince imhalarını sağlamak, hayvan pasaportlarını İl/İlçe Müdürlüğüne kesim tarihlerinden itibaren yedi gün içinde teslim etmek ve bu Yönetmeliğin kendileri ile ilgili diğer hükümlerini yerine getirmekle sorumlu ve yükümlüdürler.

(2) Tanımlanmamış veya ilgili mevzuattaki şartları taşımayan hayvanların kesimhaneye getirilmesi durumunda resmî veya yetkilendirilmiş veteriner hekim gerekli yasal işlemlerin uygulanmasını sağlamak üzere bağlı bulunduğu İl/İlçe Müdürlüğüne bildirimde bulunur.

Hayvan satış yerindeki yetkililerinin sorumluluk ve yükümlülükleri

MADDE 11 –

(1) (Değişik: RG:29.06.2018-30463) Hayvan satış yeri yetkilileri, sanış için getirilen sığır cinsi hayvanların bu Yönetmelik hükümlerine göre tanımlandığını yanlarında hayvan pasaportlarının bulunduğunu ve veri tabanındaki kayalarını kontrol etmek, bu Yönetmelik şartlarına göre tanımlanmamış, pasaportu bulunmayan veya hayvan pasaportunda yanlış bilgileri bulunan sığır cinsi hayvanların satış yerine girmelerine izin vermemek, satış yerine girişlerine izin verilen hayvanların pasaportlarını alıcısına teslim etmek, pasaportun bir nüshasını en az üç yıl süre ile muhafaza etmek ve bu Yönetmeliğin kendileri ile ilğili diler bükümlerini verine getirmekle sorumlu ve yükümlüdürler.”

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması ve Tescili Sistemi

Sistemin unsurları

MADDE 12 –

(1) Sığır cinsi hayvanların tanımlanması ve kayıt altına alınması sistemi aşağıdaki unsurlardan oluşur:

a) Hayvanları bireysel olarak tanımlamak için kulak küpesi.

b) Bilgisayar destekli veri tabanı.

c) Hayvan pasaportu.

ç) Her bir işletmede tutulan bireysel kayıtlar.

Bilgi erişimi

MADDE 13 –

(1) Genel Müdürlüğün bu Yönetmelik çerçevesindeki tüm bilgilere; İl/İlçe Müdürlüğünün de kendi görev, yetki ve sorumluluk sahasındaki bilgilere erişimini sağlayan sistem kullanılır. Bakanlık, ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde bilgi gizliliğinin ve korunmasının sağlanması şartıyla, Bakanlık tarafından tanınan üretici ve tüketici örgütleri dâhil tüm ilgili taraflara gerekli önlemleri alarak, paydaşların uygun şartları haiz olmaları halinde, bu bilgilere erişimleri için izin verebilir.

Sığır cinsi hayvanların tanımlanması ve müracaat

MADDE 14 –

(1)(Değişik: RG-21/6/2014-29037)⁽¹⁾Sığır cinsi hayvanların tanımlanması doğumundan itibaren en geç (Değişik: RG-28/11/2020-31318) 6 ay içinde, ancak (Değişik: RG-28/11/2020-31318) 6 aydan önce hayvan doğduğu işletmeyi terk edecekse işletmeyi terk etmesinden önce gerçekleştirilir.

(2) Hayvanların tanımlanması hayvan sahiplerinin İl/İlçe Müdürlüğüne veya Bakanlıkça yetki verilen kurum veya kuruluşa bildirim süresi içinde müracaatı ile bu Yönetmeliğin ilgili hükümleri çerçevesinde İl/İlçe Müdürlüğünce onaylanmış tanımlama araçlarının hayvanlara uygulanması ve veri tabanına kayıt edilmesi suretiyle gerçekleştirilir.

(3) Hayvanların her iki kulağına da uygulanan kulak küpesi hayvanın bireysel olarak tanımlanmasını sağlayacak aynı özgün tanımlama numarasını taşır.

(4) Birinci fıkradaki tanımlama süresi geçtikten sonra hayvanların tanımlanması, Kanunun ilgili hükümlerine göre hayvan sahibine idari para cezası verildikten sonra gerçekleştirilir.

(5) Bu Yönetmelik şartlarına göre tanımlanmayan hayvanlar bulunduğu işletmeden nakledilemez.

(6) (Mülga: RG-28/11/2020-31318)

(7) (Mülga: RG-28/11/2020-31318)

(8) (Ekli: RG-28/11/2020-31318) İl hayvan sağlık zabıtası komisyonu tarafından alınan kararla, ilin coğrafi yapısı, personel ve araç durumu, iklim şartları, doğal afet, idare kaynaklı gecikmeler veya mücbir sebepler nedeniyle bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tanımlanmayan sığır cinsi hayvanlar, birinci fıkrada belirtilen tanımlama süresine bakılmaksızın tanımlanır. İl hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararları takvim yılını kapsar. İl hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı alınması durumunda 43 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin beşinci alt bendinde yer alan annesinin bireysel tanımlama numarası aranmaz.

Kulak küpelerinin işletmelere tahsisi ve uygulanması

MADDE 15 –

(1) Üzerinde bireysel tanımlama numaraları bulunan kulak küpeleri, Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar dâhilinde ilgili İl/İlçe Müdürlüğü tarafından kendi görev, yetki ve sorumluluk sahasındaki işletmelere tahsis edilir.

(2) Üzerinde bireysel tanımlama numaraları bulunan kulak küpeleri, Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar dâhilinde ilgili İl/İlçe Müdürlüğü veya yetki verilen hayvan sahibi, kimliklendirici, serbest veteriner hekim, kurum ya da kuruluşlar tarafından kendi görev, yetki ve sorumluluk sahasındaki işletmelerdeki hayvanlara uygulanır.

Sığır cinsi hayvanlarda tanımlama döneminin bir yıla kadar uzatılması için izin verilmesi (Değişik: RG-28/11/2020-31318)

MADDE 16 –

(1) Doğal afet veya mücbir sebepler nedeniyle bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tanımlanamayan sığır cinsi hayvanlar ile süt üretiminde kullanılmayan emziren ineklerin buzağılarına küpe uygulamasında, 17 nci, 18 inci ve 19 uncu maddelerde belirtilen koşullara uymak şartıyla, 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen sürenin uzaması için bu işletmelere bir yıla kadar İl Müdürlüğü tarafından izin verilir.

Sığır cinsi hayvanların tanımlanmasında işletmelere izin verme koşulları

MADDE 17 –

(1) 16 ncı maddede belirtildiği şekilde aşağıdaki koşulları sağlayan işletmelere küpeleme döneminin uzatılması için izin verilir.

a) Emziren ineklerin ekstansif şartlar altında yetiştirildiği, serbest olarak beslendiği işletmeler.

b) Sığır cinsi hayvanlara fiziksel temasın güç olduğu doğal engellere sahip işletmeler.

c) İnsanlarla düzenli temas kurmaya alışkın olmayan ve ileri derecede agresif davranışlar gösteren sığır cinsi hayvanların bulunduğu işletmeler.

ç) (Ekli: RG-28/11/2020-31318) Doğal afet veya mücbir sebeplerden dolayı bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tanımlama yapılamayan işletmeler.

(2) (Değişik: RG-28/11/2020-31318) 16 ncı maddede belirtilen koşulları taşıyan işletmelerdeki hayvanların küpelenmesinde 43 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin beşinci alt bendinde yer alan annesinin bireysel tanımlama numarası aranmaz.

(3) İl Müdürlüğü doğal engellere sahip özel coğrafi bölgelerdeki işletmeleri veya özel hayvan ırklarına yönelik verilen izinlerin sınırlandırılması amacıyla ilave kriterleri belirler.

(4) (Mülga: RG-28/11/2020-31318)

Bir yıla kadar tanımlanan sığır cinsi hayvanların veri tabanına kaydı (Değişik: RG-28/11/2020-31318)

MADDE 18 –

(1) İl/İlçe Müdürlüğü tarafından 16 ncı madde ile izin verilen işletmelerde;

a) Hayvan sahibi, İl/İlçe Müdürlüğü veya Bakanlık tarafından tanımlama yetkisi verilmiş kişi, kurum veya kuruluşa her bir hayvanın doğum bildirimini süresi içinde yapar.

b) İl/İlçe Müdürlüğü veya Bakanlık tarafından yetki verilmiş kişi, kurum veya kuruluşa doğum bildirimi yapılan hayvanın kulak küpesinin bu işletmeye tahsisini yapar ve veri tabanına kulak küpesi takılacak hayvan olarak kayıt eder.

Bir yıla kadar sığır cinsi hayvanların tanımlanması koşulları (Değişik: RG-28/11/2020-31318)

MADDE 19 –

(1) (Değişik: RG-28/11/2020-31318) 16 ncı madde ile izin verilen işletmelerde, buzağılara tahsis edilen kulak küpeleri en geç bir yıla kadar aşağıdaki durumlarda takılır.

a) (Değişik: RG-28/11/2020-31318) Altı ay ile bir yıllık yaş arasındaki hayvanlar.

b) (Mülga: RG-28/11/2020-31318)

c) Hayvan işletmeden ayrılacaksa, işletmeden ayrılmadan önce.

Kulak küpelerinin sökülmesi veya değiştirilmesi

MADDE 20 –

(1) Kulak küpeleri, Genel Müdürlük veya ilgili İl/İlçe Müdürlüğünün izni olmaksızın hiçbir surette sökülemez veya değiştirilemez.

(2) Kulak küpelerinin Genel Müdürlük veya ilgili İl/İlçe Müdürlüğünün izni olmaksızın sökülmesi ve değiştirilmesi durumunda, Kanunun ilgili hükümleri uygulanır.

Düşen veya kayıp olan kulak küpeleri

MADDE 21 –

(1) Hayvan sahibi, tanımlanan bir sığır cinsi hayvanın kulak küpelerinin birinin ya da ikisinin de düştüğünü veya üzerlerindeki bilgilerin silindiğini tespit ederse otuz gün içinde; (Mülga cümle: RG-28/11/2020-31318) ilgili İl/İlçe Müdürlüğüne veya Bakanlıkça yetki verilmiş kurum veya kuruluşlara müracaat eder ve kaybolan ya da silinen kulak küpesi veya küpelerinin yerine aynı özgün tanımlama numarasını içeren yenisi veya yenileri takılır.

(2) Avrupa Birliğine üye ülkelerden ithal edilen sığır cinsi hayvanların düşen ya da silinen kulak küpesi, ihracatçı ülke tarafından verilen orijinal bireysel tanımlama numarasını muhafaza eden ancak Bakanlığın logosunu taşıyan yenisiyle değiştirilir.

Kulak küpesi numarasının belgelerde belirtilmesi

MADDE 22 –

(1) Tanımlanan sığır cinsi hayvanların kulak küpeleri üzerinde bulunan özgün tanımlama numaraları, sığır cinsi hayvanlarla ilgili olarak hazırlanacak hayvan sigortaları, hayvan sağlığı ve hayvancılıkla ilgili olarak laboratuvar için numune alınması ve gönderilmesi ile ilgili belgeler, laboratuvar analizleri ile ilgili belgeler ve analiz raporları, yurtiçi hayvan nakilleri için düzenlenenler dâhil hayvancılıkla ilgili her türlü veteriner sağlık raporu, hayvan alış ve satışları ile ilgili proforma fatura veya faturalar, her türlü hayvan sertifikaları, hayvanlardan elde edilen hayvansal ürünlerle ilgili her türlü belgeler ve sığır cinsi hayvanlar ve hayvancılıkla ilgili olarak tanzim edilecek her türlü diğer belgelerde mutlaka belirtilir.

Hayvan pasaportu ve sığır cinsi hayvanların yer değiştirmesi

MADDE 23 –

(1) (Değişik: RG:29.06.2018-30463) Tanımlanan her bir sığır cinsi hayvan için; Avrupa Birliği üye ülkeleri dışındaki ülkelerden ithal edilerek 32 nci madde gereğince veri tabanına kayıt edilen sığır cinsi hayvanlar için ilgili İl/İlçe Müdürlüğü tarafından bir hayvan pasaportu düzenlenir ve düzenlenen hayvan pasaportu hayvan sahibi tarafından teslim alınır.

(2) Avrupa Birliği üye ülkelerinden gelen sığır cinsi hayvanların beraberinde bulunan hayvan pasaportları ilgili İl/İlçe Müdürlüğüne teslim edilir ve 33 üncü madde gereğince veri tabanına kayıt edilen bu hayvanlara (Mülga ibare: RG-29/6/2018-30463)(…) İl/İlçe Müdürlüğü tarafından yeni hayvan pasaportu düzenlenir.

(3)(Değişik: RG:29.06.2018-30463) Tanımlanan sığır cinsi hayvanın her bir işletme değiştirmesinde hayvan pasaportu hayvanın beraberinde bulundurulur. Sığır cinsi hayvanların alım veya satım sonucu işletme değiştirmelerinde alıcı ve satıcılar hayvanlara ait pasaportların kendileri ile ilgili kısımlarını imzalar ve pasaport ile bildirim süresi içinde ilgili İl/İlçe Müdürlüğüne bildirimde bulunur.

(4) Hayvan sahibi işletmeye her bir sığır cinsi hayvan gelişinde hayvanın pasaportunu kontrol eder ve işletmeden her bir sığır cinsi hayvan ayrılışında hayvanın yanında pasaportunun bulunmasını sağlar.

(5) (Değişik ibare: RG-28/11/2020-31318) İl dışıişletme değiştirmelerinde bildirim süresi içerisinde çıkış veya varış bildirimi yapılmadığının tespit edilmesi halinde, işletme sahiplerine Kanuna göre idari para cezası uygulanır.

(6) (Değişik: RG-28/11/2020-31318) Hayvan sahiplerine; işletmesine belgeli olarak geldiği tespit edilen hayvanlarını bildirim süresi içerisinde bildirmemesi veya hayvanların belgesiz olarak geldiği tespit edilirse Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi hükmü gereği idari para cezası uygulanır.

(7) Varış işletmesine idari para cezasının verilmesini takiben, hayvanın çıkış işletmesinin bulunduğu İl/İlçe Müdürlüğüne bilgi verilir. Hayvanların çıkış işletmesinin sahibine Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası (e) bendi hükmü gereği gerekli bildirimde bulunmadığından dolayı idari para cezası uygulanır ve hayvanların veri tabanından nakli yapılır.

(8) (Değişik: RG-28/11/2020-31318) İşletme ziyaretleri veya aşılama çalışmaları sırasında; bu maddenin altıncı ve yedinci fıkraları, 8 inci maddede belirtilen hayvan sahibinin sorumluluk ve yükümlülükleri ile 70 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen bildirim süresine bakılmaksızın; ölen veya kesilen hayvanların, ölüm, kesim ve işletmede zorunlu kesim işlemleri veri tabanında kaydedilir. İşletmede fiilen tespit edilemeyen ancak işletmede kayıtlı olan hayvanların nakilleri Bakanlıkça belirlenen işletmeye veri tabanında kaydedilir. İşletmede fiilen bulunan ancak il içinde başka işletmede kayıtlı olan hayvanların nakilleri fiilen bulundukları işletmeye veri tabanında kaydedilir. İşletmede fiilen bulunan ancak il dışında başka bir işletmede kayıtlı olan hayvanların nakilleri, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi hükmü gereği idari para cezası uygulandıktan sonra fiilen bulundukları işletmeye veri tabanında kaydedilir.

Ölüm hali

MADDE 24 –

(1) Sığır cinsi hayvanların ölümleri halinde, bulundukları işletmenin işletme defterine/formuna hayvan sahibi tarafından kaydedilir ve bağlı bulunduğu İl/İlçe Müdürlüğüne bildirim süresi içinde bildirilir. Ölen sığır cinsi hayvanın pasaportu bildirim süresi içinde bağlı bulunduğu İl/İlçe Müdürlüğüne hayvan sahibi tarafından iade edilir.

(2) Sığır cinsi hayvanlar kesim için kesimhaneye gönderilirse, pasaportların bağlı bulunduğu İl/İlçe Müdürlüğüne iadesinden kesimhanenin işleticisi sorumludur.

Kurban bayramı nedeniyle kesim

MADDE 25 –

(1) (Değişik: RG:29.06.2018-30463) Kurban Bayramı nedeniyle kesilecek sığır cinsi hayvan satışlarında, kesilen hayvanların kayıtlardan düşülmesi maksadı ile satıcı hayvan pasaportlarını bu hayvanların kurbanlık olarak satıldığını belirterek (Değişik ibare: RG-28/11/2020-31318) otuz gün içinde en yakın İl/İlçe Müdürlüğüne teslim eder.

Zorunlu hallerde kesim veya zatî ihtiyaç için kesim

MADDE 26 –

(1) Zorunlu hallerde veya zatî ihtiyaç için işletmelerde kesilmek zorunda kalan sığır cinsi hayvanların karkasları eğer kesimhaneye gönderilmeyecekse, işletmede kesilen hayvanlara ait bilgiler hayvan sahibi tarafından işletme defterine/formuna kaydedilir. Hayvan sahibi, sığır cinsi hayvanın kesim tarihinden itibaren bildirim süresi içinde bağlı bulunduğu İl/İlçe Müdürlüğüne bildirir ve hayvan pasaportunu teslim eder.

(2) (Değişik: RG:29.06.2018-30463)  İşletmede zorunlu olarak kesilen hayvanlara ait karkaslar kesimhaneye gönderilecek ise hayvan sahibi tarafından hayvanların zorunlu kesim tarihi, nedeni ve kesimhaneye gönderilme tarihi bildirilerek kesilen hayvanlara ait karkaslar kesimhaneye teslim edilir. Hayvan sahibi, sığır cinsi hayvanın kesiminden sonra bildirim süresi içinde hayvan pasaportunu bağlı bulunduğu İl/İlçe Müdürlüğüne teslim eder.

(3) Kesimhaneye gönderilen hayvan pasaportunun (Mülga: RG:29.06.2018-30463) (…) kesimhanenin bağlı bulunduğu İl/İlçe Müdürlüğüne kesim tarihlerinden itibaren yedi gün içinde iadesinden kesimhane yetkilileri sorumlu ve yükümlüdür.

Sığır cinsi hayvanın kaybolması veya çalınması

MADDE 27 –

(1) Tanımlanmış sığır cinsi hayvan kaybolur veya çalınır ise, hayvan sahibi yedi gün içinde durumu ilgili İl/İlçe Müdürlüğüne bildirir ve hayvana ait pasaportu teslim eder. Kaybolan veya çalınan hayvanların durumları İl/İlçe Müdürlüğünce veritabanına kayıt edilir.

(2) Çalınan veya kaybolan hayvanlar daha sonra bulunur ise, bulunan hayvanların pasaportlarda belirtilen hayvanların tanımlarına ve bireysel tanımlama numaralarına uygun bulunmaları durumunda bu hayvanlara ait pasaportları ilgili İl/İlçe Müdürlüğü tutanakla hayvan sahibine yeniden teslim eder.

İşletme kayıt defteri/formu ve düzenlenmesi

MADDE 28 –

(1) Tescil edilen işletmelerdeki sığır cinsi hayvanlar için hayvan sahibi tarafından işletme kayıt defteri/formu tutulur.

(2) Hayvan sahibi işletme kayıt defteri/formunda güncel kayıtları tutar; işletmeye gelen veya işletmeden ayrılan tüm sığır cinsi hayvanların hareketlerinin tarih, gittiği veya geldiği işletmesinin bilgileri, hayvan sahiplerinin bilgileri ile işletme içindeki tüm sığır cinsi hayvanın tanımlama numarası, doğum tarihi, cinsiyeti, ırkı, rengi ve ölüm tarihi bilgilerini işletme kayıt formuna kayıt ederek bildirim süresi içinde bağlı bulunduğu İl/İlçe Müdürlüğüne bildirir.

(3) (Değişik: RG-28/11/2020-31318) İşletme kayıt defteri/formu, Ek-2’de belirtilen şekilde düzenlenir. İşletmeye ait bilgileri içeren işletme kayıt defteri/formu, elle yazılı formda veya bilgisayar ortamında tutulur, en az üç yıl saklanır ve İl/İlçe Müdürlüğü tarafından talep edilmesi hâlinde hayvan sahibi tarafından ibraz edilir.

(4) Yetkili otorite adına kayıt ve tarihlerin kontrolünü yapan denetim görevlisinin adı ve imzası raporda bulunur.

İşletme kayıt defteri/formunun kaybolması, çalınması veya imha edilmesi

MADDE 29 –

(1) (Değişik: RG-28/11/2020-31318) Sığır cinsi hayvanlara ait bilgileri içeren işletme kayıt defteri/formu kaybolmuş, çalınmış veya imha edilmiş ise, hayvan sahipleri bildirim süresi içinde durumu yazılı olarak veya elektronik ortamda ilgili İl/İlçe Müdürlüğüne bildirir.

Denetim ve kontroller

MADDE 30 –

(1) İşletmeler, sığır cinsi hayvanların tanımlanması ve tesciline ilişkin kontroller, kesimhane, hayvan satış yerleri, geçici kurban kesim yerleri ve sınır kontrol noktalarının bu Yönetmelik çerçevesindeki kontrolleri Genel Müdürlük veya ilgili İl/İlçe Müdürlüğü tarafından yapılır.

Masraflar

MADDE 31 –

(1) 12 nci maddenin birinci fıkrasının (Mülga: RG:29.06.2018-30463), (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen unsurlar ile bu Yönetmelik gereği uygulanacak kontrollere ilişkin masraflar hayvan sahipleri tarafından karşılanır.

(2) Tanımlama araçlarının uygulama ücreti Bakanlık tarafından belirlenir ve güncellenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İthalat ve İhracat

Avrupa Birliği dışındaki ülkelerden ithalat

MADDE 32 –

(1) Avrupa Birliğine üye ülkeler dışındaki ülkelerden ilgili mevzuata göre kontrollere tabi tutularak ithal edilen sığır cinsi hayvanlar, söz konusu kontrolleri ve karantina süresinin bitişini takip eden yirmi gün içinde varış işletmesinde ve işletmeyi terk etmeden önce bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak kulak küpeleri ile tanımlanır.

(2) Avrupa Birliğine üye ülkeler dışındaki ülkelerden sığır cinsi hayvanların ithalatında, ihracatçı ülke tarafından tanımlanmış hayvanlar, ihracatçı ülke tarafından yapılan orijinal tanımlama varış işletmesinde tahsis edilen tanımlama numarası ile beraber veri tabanına kaydedilir.

(3) İthal edilen hayvanların gideceği işletme bir kesimhane ise ve hayvanların birinci fıkrada belirtilen kontroller sonrasında yirmi gün içinde kesilmeleri durumunda tanımlama yapılmaz. Hayvanların orijinal küpeleri muhafaza edilir, veri tabanına kaydedilir ve düşümleri yapılır.

Avrupa Birliğine üye ülkelerden ithalat

MADDE 33 –

(1) Avrupa Birliğine üye ülkelerden ithal edilen sığır cinsi hayvanların orijinal kulak küpeleri muhafaza edilir, ilgili mevzuat gereği yapılması gereken kontroller sonrasında ve karantina süresinin bitişini takip eden yirmi gün içinde varış işletmesinde ve işletmeyi terk etmeden önce orijinal bireysel tanımlama numaraları ile veri tabanına kaydedilir.

Avrupa Birliği dışındaki ülkelere ihraç

MADDE 34 –

(1) Sığır cinsi hayvanların Avrupa Birliğine üye ülkeler dışındaki ülkelere ihraç edilmeleri durumunda, hayvanların pasaportları ihracatçı tarafından ihraç yapılacak gümrük kapısının bulunduğu ildeki İl/İlçe Müdürlüğüne teslim edilir. Hayvan pasaportunda belirtilen hayvanların kayıtlarının veri tabanından düşümü, teslim edilen İl/İlçe Müdürlüğü tarafından yapılır.

Avrupa Birliğine üye ülkelere ihraç

MADDE 35 –

(1) Sığır cinsi canlı hayvanların Avrupa Birliğine üye ülkelere ihracı durumunda, sevk edilecek hayvanların pasaportları ihracatçı tarafından ihraç yapılacak gümrük kapısının bulunduğu ildeki İl/İlçe Müdürlüğüne teslim edilir. Hayvan pasaportunda belirtilen bu hayvanların kayıtlarının veri tabanından düşümü, teslim edilen İl/İlçe Müdürlüğü tarafından yapılır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İşletmelerin Tanımlanması ve Tescili

Tescil

MADDE 36 –

(1) Bünyesinde sığır cinsi hayvan bulunduran tüm işletmeler tanımlanır ve tescil edilir.

İl/İlçe Müdürlüğüne müracaat

MADDE 37 –

(1) Hayvan sahibi işletmesinin tanımlanması ve tescili için işletmenin bulunduğu yerdeki İl/İlçe Müdürlüğüne müracaat eder.

İşletmelerin tanımlanması

MADDE 38 –

(1) İşletmeler, 36 ncı maddeye göre her il için ilgili İl/İlçe Müdürlüğünce veri tabanından tahsis edilecek il içi işletme tanımlama numarası ile tanımlanır. İşletme numarası mükerrer olamaz.

(2) Tanımlanan işletmelere İl/İlçe Müdürlüğü veya Bakanlıkça yetki verilen kurum veya kuruluşlar ya da hayvan sahibi tarafından işletme girişindeki uygun bir yere 40 ıncı maddede belirtilen bir işletme plakası takılır.

İşletme tanımlama numarası tahsisi

MADDE 39 –

(1) 37 nci maddede belirtilen müracaat üzerine her bir işletme için özgün bir işletme tanımlama numarası, aynı hayvan sahibine ait birden fazla işletme bulunması durumunda, hayvan sahibinin her bir işletmesi için ayrı bir özgün işletme tanımlama numarası tahsis edilir. İşletme tanımlama numarası bir gerçek ya da tüzel kişiliğe tahsis edilir.

İşletme tanımlama numarası

MADDE 40 –

(1) İşletme tanımlama numaraları aşağıda belirtilen şekilde tahsis ve kayıt edilir.

a) İşletme tanımlama numarası, 49 uncu maddede belirtilen iki haneli ülke kodu ve ülke kodu, iki hanelik il trafik kodundan ayrı olmak üzere en fazla on rakamdan oluşan bir tanımlama numarasından oluşur.

b) İşletme tanımlama numarası, veri tabanına ve işletme tescil belgesine kaydedilir. Bu numara işletmenin kaydı sırasında veri tabanından otomatik olarak verilir.

c) (Değişik: RG:29.06.2018-30463) İşletme tanımlama plakası üzerinde işletme tanımlama numarası, işletme tanımlama numarasını içeren barkod, karekod veya mikroçip ile Bakanlık logosu bulunur.

İşletmelerin tescili

MADDE 41 –

(1) İşletmenin bağlı bulunduğu yerdeki İl/İlçe Müdürlüğü tarafından müracaatı uygun bulunarak değerlendirilen, işletme veya işletmeleri tanımlanan hayvan sahibine işletme tescil belgesi, (Değişik ibare: RG-28/11/2020-31318) ve işletme plakası teslim edilir.

(2) İl/İlçe Müdürlüğü tarafından veri tabanında kayıtlı işletmelerin de işletme plakalarının işletme girişinde uygun bir yere takılması sağlanır.

ALTINCI BÖLÜM

Veri Tabanı

Bilgisayar destekli veri tabanı

MADDE 42 –

(1) Genel Müdürlük tarafından bilgisayar destekli işlevsel bir veri tabanı kurulur. Bu Yönetmelik gereği talep edilen tüm bilgiler söz konusu bilgisayar destekli veri tabanında saklanır.

Veri tabanında bulunması gereken bilgiler

MADDE 43 –

(1) Bilgisayar destekli veri tabanında asgari aşağıdaki bilgiler bulunur.

a) Tanımlanmış ve kayıt altına alınmış her bir sığır cinsi hayvan için;

1) Bireysel tanımlama numarası.

2) Doğum tarihi.

3) Cinsiyeti.

4) Irkı.

5) Annesinin bireysel tanımlama numarası veya Avrupa Birliği üye ülkeleri dışındaki ülkelerden ithalat halinde, 32 nci maddenin birinci fıkrası gereğince verilen ve orijin tanımlama numarası ile bağlantılı bireysel tanımlama numarası.

6) Hayvanın doğduğu işletmenin tanımlama numarası.

7) Hayvanın bulunduğu işletmelerin tanımlama numaraları ve işletme değiştirme tarihleri.

8) İhracat durumunda hayvanın ihraç edildiği ülkenin adı ve ihraç edildiği tarih.

9) Ölüm veya işletmede zorunlu kesim tarihi ve yeri.

10) Kesimhane kesimlerinde kesimhanenin adı, adresi, ruhsat numarası ve kesim tarihi.

b) Her bir işletme için;

1) Ülke kodu ve il trafik kodu, ayrı olmak üzere en fazla on rakamdan oluşan bir tanımlama numarası.

2) İşletmenin ait olduğu veya işletmeden kanuni olarak sorumlu hayvan sahibinin adı, T.C. Kimlik Numarası, ikametgâh ve işletmenin adresi, coğrafi koordinatları ve varsa telefon/faks numarası ile e-posta adresi.

c) Veri tabanından aşağıdaki bilgilerin daima elde edilebilir olması gerekir.

1) İşletmedeki mevcut tüm sığır cinsi hayvanların bireysel tanımlama numaraları.

2) Her bir sığır cinsi hayvanın doğduğu işletmeden veya Avrupa Birliği üye ülkeleri dışındaki ülkelerden ithalat halinde, hayvanın ithal edildiği işletmeden başlamak suretiyle değiştirdiği işletmelerin bir listesi.

ç) Tanımlanmış ve kayıt altına alınmış sığır cinsi hayvanların destekleme veya prim ödemelerinden faydalanıp faydalanmadıkları, eğer faydalanmışlarsa destekleme veya prim ödeme tarihleri.

(2) Birinci fıkrada belirtilen bilgiler sığır cinsi hayvanın ölüm veya kesim tarihini takip eden üç yıl süresince veri tabanında bulundurulur.

Veri tabanına kayıt

MADDE 44 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre tanımlanmayan hiçbir sığır cinsi hayvan veri tabanına ve hayvancılıkla ilgili başka veri tabanına kaydedilmez.

Diğer veri tabanları ile uyumluluk

MADDE 45 –

(1) 42 nci maddede belirtilen veri tabanının, ilgili diğer ulusal veri tabanları ile uyumlu ve bunlarla bilgi değişimine uygun olması gerekir.

Veri tabanında bilgi erişimi

MADDE 46 –

(1) Bakanlık, ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde bilgi gizliliğinin ve korunmasının sağlanması şartıyla Bakanlık tarafından tanınan üretici ve tüketici örgütleri dâhil tüm ilgili tarafların da veri tabanındaki bilgilere erişimleri için gerekli önlemleri alır, paydaşların uygun şartları taşımaları halinde bilgi erişimine izin verebilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Tanımlama Araçlarına İlişkin Hususlar

Tanımlama araçları

MADDE 47 –

(1) Bireysel olarak tanımlanacak sığır cinsi hayvanlar, Bakanlık tarafından belirlenen özelliklere sahip tanımlama araçlarıyla tanımlanır.

Plastik kulak küpelerinde bulunması gereken karakterler

MADDE 48 –

(1) Bu Yönetmelik hükümleri gereği sığır cinsi hayvanların tanımlanmasında kullanılacak plastik kulak küpelerinin üzerinde lazer tekniği ile silinmez şekilde baskılı asgari aşağıda belirtilen hususlar bulunur.

a)(Değişik: RG-21/6/2014-29037)Plastik kulak küpeleri Bakanlık logosunu ihtiva eder.

b) Sığır cinsi hayvanların plastik kulak küpeleri üzerindeki bireysel hayvan tanımlama numarası en fazla on dört karakterden oluşur. Bu karakterlerden;

1) İlk iki hane ülke kodunu,

2) Ülke kodundan sonraki iki hane hayvanın doğduğu işletmenin yerleşik olduğu ilin trafik kodunu,

3) İl trafik kodunu takip eden en fazla on hane hayvanın bireysel tanımlama numarasını,

oluşturur.

(2) Plastik kulak küpelerinin dişi yaprağı 49 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen bilgiler ile 50 nci maddede belirtilen barkodu, erkek yaprağı ise sadece hayvanın bireysel tanımlama numarasını ihtiva eder.

Ülke kodu

MADDE 49 –

(1) Plastik kulak küpelerinde ülke kodu TR şeklinde gösterilir.

Barkod

MADDE 50 –

(1) Sığır cinsi hayvanın plastik kulak küpeleri üzerinde ayrıca bir barkod bulunur. Barkodlarla ilgili detaylı hususlar Bakanlıkça belirlenir.

Plastik kulak küpelerinin kalite ile ilgili teknik özellikleri ve taşıması gereken şartlar

MADDE 51 –

(1) Sığır cinsi hayvanların tanımlanmasında kullanılacak plastik kulak küpelerinin teknik olarak;

a) Sağlam, büküldüğü zaman kırılmayacak, esnek, yüksek kaliteli plastik materyalden imal edilmiş ve Bakanlık tarafından belirlenen sarı renkte,

b) Hayvanın hayatı süresince dış etkilere ve farklı iklim şartlarına fiziksel olarak dayanıklı ve kolay okunabilir,

c) Yeniden kullanılabilir olmayan, dişi yaprakla erkek yaprağın birbirinden ayrılmasını engelleyecek yapıda ve kulağa takılı kalacak tarzda dizayn edilmiş,

ç) Kulak dokusuna ve hayvan sağlığına zarar vermeyecek hammaddelerden üretilmiş,

d) 48 inci maddede belirtilen silinmez ve değiştirilemez bilgileri taşıyor,

olması gerekir.

Plastik kulak küpelerinin yapısı ve modeli

MADDE 52 –

(1) Sığır cinsi hayvanların tanımlanmasında kullanılacak plastik kulak küpelerinin yapısı ve modeli aşağıda belirtilmiştir.

a) Her bir plastik kulak küpesi, bir erkek ve bir dişi parça olmak üzere iki parçadan oluşur.

b) Her bir plastik kulak küpesi, lazer tekniği ile silinmez şekilde baskılı olarak 48 inci maddede belirtilen bilgi ve hususları ihtiva eder.

c) Plastik kulak küpesinin her bir yaprağının eni en az 55 mm, yüksekliği en az 45 mm’dir.

ç) Plastik kulak küpesi üzerindeki karakterlerin yüksekliği minimum 5 mm’dir.

Diğer tanımlama araçları

MADDE 53 –

(1) Bakanlık, hayvanların bir kulağına uygulanan plastik kulak küpesinin bu Yönetmelikte belirtilen hükümleri karşılaması şartıyla, tanımlama için ilave olarak elektronik özellikte ve başka yapıda tanımlama araçları seçebilir. Diğer tanımlama araçlarının yapısı ve modeli Bakanlıkça belirlenir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Sığır Cinsi Hayvan Pasaportu

Hayvan pasaportu

MADDE 54 –

(1) Tescil edilen işletmelerde tanımlanan her bir sığır cinsi hayvan için hayvan sahibinin müracaatı üzerine bir hayvan pasaportu düzenlenir.

(2) (Değişik: RG:29.06.2018-30463) Bu Yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmiş hayvan pasaportu bulunan sığır cinsi hayvanların satın alınması durumunda, alıcı satın aldığı hayvana ait alıcı ve satıcı tarafından imzalanmış pasaport ile İl/İlçe Müdürlüğüne bildirimde bulunduğunda, yeni hayvan pasaportunun düzenlenmesi için müracaatta bulunur ve bu hayvan için ilgili İl/İlçe Müdürlüğünce veya Bakanlıkça yetki verilen kurum ve kuruluşlar tarafından güncel hayvan pasaportu düzenlenir ve düzenlenen hayvan pasaportu hayvan sahibi tarafından teslim alınır.

(3) Sığır cinsi hayvanlara ait pasaportların kaybolması, çalınması veya imha olması halinde hayvan sahibi yedi gün içinde durumu bağlı bulunduğu İl/İlçe Müdürlüğüne bildirir. Hayvan sahibinin talebi üzerine İl/İlçe Müdürlüğü (Mülga: RG:29.06.2018-30463) hayvanlar için yeniden pasaport düzenler.

Hayvan pasaportunun ihtiva edeceği bilgiler

MADDE 55 –

(1) Tanımlanan her bir sığır cinsi hayvan için düzenlenecek hayvan pasaportunda en az aşağıdaki bilgiler bulunur:

a) 43 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen bilgiler.

b) Nakliyeciler hariç olmak üzere hayvan sahibi veya hayvan sahiplerinin adı, soyadı, adresi ve imzası.

c)(Değişik: RG-21/6/2014-29037)Pasaportu düzenleyen İl/İlçe Müdürlüğünün veya Bakanlıkça yetki verilen kurum ve kuruluşun adı ve düzenleyenin imzası.

ç) Pasaportun düzenlendiği tarih.

(2) (Değişik: RG:29.06.2018-30463) Düzenlenecek pasaportların üzerinde ayrıca bir barkod veya karekod bulunur.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Kontroller

Nokta kontroller

MADDE 56 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasını denetlemek maksadıyla denetim görevlisi tarafından tesadüfî ve işletme sahibine haber verilmeksizin nokta kontroller uygulanır. Ancak hayvanların işletmede toplanması mümkün değilse iki gün öncesinden işletme sahibine haber verilebilir.

(2) Kontroller, her yıl İl/İlçe Müdürlüklerinin kendi görev sahalarındaki sığır cinsi hayvancılık işletmeleri için en az yüzde üçünü kapsar.

(3) Düzenlenen kontrollerde bu Yönetmelik hükümlerinin karşılanmadığı tespit edilirse, minimum kontrol oranları artırılır.

(4) Bir işletmedeki hayvan sayısı yirminin altında ise hayvanların tamamı, yirmi ve üzerinde ise örnekleme yöntemiyle hayvanların en az yüzde beşi kontrol edilir.

(5) Örnekleme yöntemiyle yapılan kontrollerde bu Yönetmelik hükümlerine uygun olmayan bir durum tespit edilirse işletmedeki tüm hayvanlar kontrol edilir.

Kontrol edilecek işletmelerin seçimi

MADDE 57 –

(1) İl/İlçe Müdürlüğü tarafından kontrol edilecek işletmelerin seçimi bir risk analizi bazında yapılır.

Risk analizi

MADDE 58 –

(1) Her bir işletme için hazırlanacak risk analizinde aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) İşletmedeki sığır cinsi hayvan sayısı ile bu Yönetmelik hükümleri gereğince tanımlanmış ve kayıt altına alınmış hayvan sayısı.

b) Halk ve hayvan sağlığı ile ilgili hususlar, sürülerin sağlık statüleri ve özellikle işletmede daha önce hastalık mihraklarının bulunup bulunmadığı.

c) Özellikle işletmede tutulan kayıtlar ve işletmedeki mevcut hayvanlara ait pasaportların muhafazasına ilişkin olarak önceki yıllarda uygulanan kontrollerin sonuçları.

ç) İşletme ve işletmedeki hayvanlarla ilgili bilgilerin İl/İlçe Müdürlüğüne uygun olarak iletilip iletilmediği.

d) Önceki yıllarda uygulanan kontrollere göre işletmede gerçekleşen önemli değişiklikler.

e) Bir önceki yılda ödenen miktarla karşılaştırmalı olarak işletmeye ödenen veya işletme tarafından talep edilen yıllık sığır destekleme ödemesi.

f) Önceki yıllarla kıyaslayarak ortaya çıkan önemli değişiklikler.

g) Bakanlıkça belirlenebilecek diğer kriterler.

Rapor hazırlanması ve gönderilmesi

MADDE 59 –

(1) İşletmelere düzenlenen her bir kontrol sonucunda kontrolleri uygulayan denetim görevlisi tarafından, kontrollerin sonuçlarını, olumsuz bulguları, kontrollerin nedenlerini ve kontroller sırasında mevcut şahısları belirten bir rapor hazırlanır. Hayvan sahibi ve denetim görevlisi tarafından da imzalanan bu raporun bir sureti hayvan sahibine verilir. Diğer sureti de ilgili İl/İlçe Müdürlüğünde kalır.

(2) Bu Yönetmelik hükümlerinin ihlal edildiğinin tespiti durumunda, hazırlanan raporun bir sureti derhâl İl/İlçe Müdürlüğüne gönderilir ve gerekli yasal işlemler uygulanır.

Yıllık raporlar

MADDE 60 –

(1) İl Müdürlükleri yıllık bir rapor hazırlar ve her yıl 1 Mart tarihinden önce Genel Müdürlüğe gönderir. Bu rapor önceki yılla ilgili olarak aşağıdaki bilgileri ihtiva eder.

a) İl içinde hayvan bulunduran işletmelerin sayısı.

b) Kontrol edilen işletmelerin sayısı.

c) Raporlama dönemi başlangıcındaki kayıtlı hayvan sayısı.

ç) Kontrol edilen işletme ve hayvan sayısı.

d) Tespit edilen aksaklıklar.

e) Bu Yönetmelik gereğince uygulanan yaptırımlar.

Ülke yıllık raporu

MADDE 61 –

(1) Genel Müdürlük tarafından, illerden gelen raporlar doğrultusunda her yıl 1 Mayıs tarihinden önce ülke yıllık raporu hazırlanır.

Sığır cinsi hayvanlarda altı aylığa kadar tanımlama döneminin uzatılması için izin verilen işletmelerin kontrolleri

MADDE 62 –

(1) İl/İlçe Müdürlüğü 16 ncı madde gereği, izin verilen her bir işletmeye yılda en az bir kere denetim ziyaretinde bulunur. 17 nci maddede belirtilen koşulların sağlanmadığı tespit edilirse, işletmeye verilen altı aylığa kadar hayvanların tanımlama izni iptal edilir.

ONUNCU BÖLÜM

İdari Yaptırımlar

Hayvan hareketlerinin kısıtlanması

MADDE 63 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre tanımlanmamış hiçbir sığır cinsi hayvanın işletme dışına çıkışına yasal işlemler uygulanana kadar izin verilmez, bu tür hayvanlar için pasaport ve veteriner sağlık raporu düzenlenmez.

(2) Bu Yönetmelik hükümlerine göre tanımlanmış ve kayıt altına alınmış hayvanlara hayvan hastalıklarını önleme amacı dışında veri tabanında kısıtlama konulmaz.

İşletmede hayvan hareketlerinin kısıtlanması

MADDE 64 –

(1) Bir işletmede bir ya da birden fazla hayvan 12 nci maddede belirtilen hükümlerin hiçbirisini karşılamıyorsa, yasal işlemler uygulanana kadar bu işletmeden veya bu işletmeye yapılacak tüm hayvan hareketlerine kısıtlama uygulanır.

Noksan şartlar

MADDE 65 –

(1) 12 nci maddede belirtilen tanımlama ve kayıt şartlarını sadece kısmi olarak karşılayan hayvanlar için, noksan şartların karşılanmasına kadar sadece bu hayvanların hareketleri derhal kısıtlanır.

Az sayıda sığır cinsi hayvan bulunduran işletmelerde kısıtlama

MADDE 66 –

(1) Bir işletmede 12 nci maddede belirtilen tanımlama ve kayıt şartlarını ancak kısmi olarak karşılayan sığır cinsi hayvanların sayısı yüzde yirmiyi geçerse, bu işletmedeki mevcut bütün sığır cinsi hayvanların hareketleri kısıtlanır. Bu önlem, on başın altında sığır cinsi hayvan bulunduran işletmelerde, sadece ikiden fazla hayvan bu Yönetmeliğin şartları gereği kısmi olarak tanımlanmışsa uygulanır.

(2) Tanımlanmamış hayvanlar idari para cezası uygulamasını takiben veri tabanına kayıt edilir.

Destekleme ödemesi

MADDE 67 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tanımlanmayan ve kayıt altına alınmayan, işletme kayıtlarını tutmayan ve bildirim yapmayan hiçbir işletmeye, hayvanı için destekleme ödemesi yapılmaz.

İspat

MADDE 68 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre tanımlanmamış sığır cinsi hayvanların yakalanması durumunda, eğer hayvan sahibi yakalanan hayvanların tanımlarını ve hayvanların kendisine ait olduğunu ispat edemez ise, yakalanan bu tür hayvanlar kaçak olarak kabul edilir.

Masrafların ödenmemesi

MADDE 69 –

(1) Eğer hayvan sahibi, 31 inci maddede belirtilen masrafları ödemezse, bu hayvan sahibine ait hayvanlar için pasaport düzenlenmez.

Bildirim

MADDE 70 –

(1)(Değişik: RG-28/11/2020-31318) Hayvan sahibi, işletmesine ve işletmesinden yapılan sığır cinsi hayvan hareketlerini, ölümlerini, işletmede zorunlu kesimlerini, yetiştiricinin kendisine ve işletmesine ait bilgilerini otuz gün, doğumlarını 6 ay içinde ilgili İl/İlçe Müdürlüğüne bildirir. Bildirimler elektronik ortamda da yapılabilir.

(2) Hayvan sahibi süresi içerisinde gerekli bildirimlerde bulunmaz ise, ilgili İl/İlçe, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre idari para cezası uygular.

(3) Hayvanların işletme değiştirmelerinde süresi içerisinde çıkış veya varış bildirimi yapılmadığının tespit edilmesi halinde, işletme sahibine Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası (e) bendi hükmü gereği gerekli bildirimlerde bulunmadığından dolayı idari para cezası uygulanır. İdari para cezasının uygulanmasını takiben, hayvanın çıkış veya varış işletmesinin bağlı bulunduğu İl/İlçe Müdürlüğüne bilgi verilir.

Kesimhane ve hayvan satış yerleri ile ilgili kısıtlamalar

MADDE 71 –

(1) Bu Yönetmeliğe göre tanımlanmayan ve beraberlerinde pasaportu bulunmayan hiçbir sığır cinsi hayvan veya veteriner sağlık raporu bulunmayan ya da belgelerinde yanlış bilgileri bulunan sığır cinsi hayvanların kesimhanelerde kesimine, hayvan satış yerlerine girişine izin verilmez.

(2) Tanımlanmamış veya beraberinde nakline ait belgeleri bulunmayan hayvan kesimi yapan yerlere Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası (e) bendi hükmü gereği idarî para cezası uygulanır.

(3) Kesimhaneye tanımlanmamış hayvanın gelmesi durumunda hayvan sahibine, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası (f) bendi hükmü gereği hayvan sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmaması nedeniyle hayvan başına idari para cezası uygulanır. Hayvan sahibine verilen idari para cezasının onaylanmasını takiben hayvanlara kulak küpesi takılır, kayıt altına alınır, hayvanlar kestirilir ve sahibine teslim edilir.

(4) Hayvan satış yerlerine tanımlanmamış hayvan gelmesi durumunda hayvan sahibine, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası (f) bendi hükmü gereği hayvan sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmaması nedeniyle hayvan başına idari para cezası uygulanır. Hayvan sahibine verilen idari para cezasının onaylanmasını takiben hayvanlara kulak küpesi takılır ve kayıt altına alınır. Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi hükmü gereği en yakın kesimhanede kestirilir ve hayvan sahibine teslim edilir.

(5) Resmî veteriner hekim bu hayvanlardan elde edilecek hayvansal ürünlerin piyasaya arz amacı dışında değerlendirilmesinin mümkün olmadığına kanaat getirirse hayvanlar, Bakanlığın gözetiminde sahipleri veya işletmecisi tarafından itlaf ve imha edilir.

Nakil sırasında yakalanan tanımlanmamış sığır cinsi hayvanlarla ilgili işlemler

MADDE 72 –

(1) Tanımlanmamış sığır cinsi hayvanların nakil sırasında yakalanması hâlinde yakalandığı il veya ilçe sınırları içindeki İl/İlçe Müdürlüğü tarafından hayvan sahibine, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası (f) bendi hükmü gereği hayvan sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmaması nedeniyle hayvan başına idari para cezası uygulanır. Hayvan sahibine verilen idari para cezasının onaylanmasını takiben hayvanlar tanımlanarak kayıt altına alınır. Kanunun 36 ncı maddesi birinci fıkrası (f) bendi hükmü gereği en yakın kesimhanede kestirilir ve hayvan sahibine teslim edilir.

(2) Resmî veteriner hekim bu hayvanlardan elde edilecek hayvansal ürünlerin piyasaya arz amacı dışında değerlendirilmesinin mümkün olmadığına kanaat getirirse hayvanlar, Bakanlığın gözetiminde sahipleri veya işletmecisi tarafından itlaf ve imha edilir.

İşletmede tespit edilen tanımlanmamış sığır cinsi hayvanlar

MADDE 73 –(Değişik: RG-4/4/2017-30028)

(1) Bu Yönetmelikle belirlenen süreler içinde tanımlanmamış olduğu tespit edilen sığır cinsi hayvanlar için hayvan sahiplerine, Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi hükmü gereği idari para cezası uygulanır ve hayvanlar kimliklendirilerek kayıt altına alınır.

Tanımlama araçlarında yapılan tahrifat ve sahtecilik

MADDE 74 –(1) Hayvanların tanımlanmasında kullanılan tanımlama araçlarında tahrifat yapanlara, sahtelerini üretenlere veya uygulayanlara Kanunun 36 ncı maddesi birinci fıkrası (e) bendi hükmü gereği idari para cezası uygulanır.

ONBİRİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 75 –

(1) 28/7/2002 tarih ve 24829 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Tanımlama süresi

GEÇİCİ MADDE 1 – (Değişik: RG-4/4/2017-30028)

(1) Herhangi bir nedenle bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tanımlanmayan her yaştaki sığır cinsi hayvanların, 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen tanımlama süresine bakılmaksızın 31/12/2017 tarihine kadar tanımlama ve kayıt işlemleri yapılır.

GEÇİCİ MADDE 2 – (Ek: RG-21/6/2014-29037)

(1) Herhangi bir nedenle bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak gerekli bildirimleri yapılmayan sığır cinsi hayvanların hareket, ölüm, kesim, işletmede zorunlu kesimleri ile yetiştiricinin kendisine ve işletmesine ait bilgiler, 70 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen bildirim süresine bakılmaksızın (Değişik ibare: RG-3/11/2018-30584) 31/3/2019 tarihine kadar güncellenir.

Yürürlük

MADDE 76 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 77 –(Değişik: RG-3/11/2018-30584) 

 (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

__________

⁽¹⁾21/6/2014 tarihli ve 29037 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmelik değişikliği 1/7/2014 tarihinde yürürlüğe girer.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
2/12/2011	28130
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1	25/12/2013	28862
2.	21/6/2014	29037
3.	4/4/2017	30028
4.	29/6/2018	30463
5.	3/11/2018	30584
6	8/7/2019	30825 (Mükerrer)
7	28/11/2020	31318