12 Mart 2014 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 28939YÖNETMELİKBilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:TEKNOLOJİ GELİŞTİRME BÖLGELERİ UYGULAMA YÖNETMELİĞİBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve KısaltmalarAmaçMADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; teknoloji geliştirme bölgelerinin kuruluşu, işleyişi, yönetim ve denetimi ve bunlarla ilgili kişi ve kuruluşların görev, yetki ve sorumlulukları ile 26/6/2001 tarihli ve 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanununun uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasları düzenlemektir.KapsamMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; teknoloji geliştirme bölgelerinin kuruluşu, işleyişi, yönetim ve denetimi ve bunlarla ilgili kişi ve kuruluşların görev, yetki ve sorumlulukları ile 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanununun uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasları kapsar.(2) 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu kapsamına giren bölgelerdeki faaliyetlerde; 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu, 3/12/2010 tarihli ve 6085 sayılı Sayıştay Kanunu, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu ile 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu hükümleri uygulanmaz.DayanakMADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 4691 sayılı Kanunun 4, 5, 8, 9 ve geçici 2 nci maddeleri ile 3/6/2011 tarihli ve 635 sayılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 27 nci maddesi uyarınca hazırlanmıştır.Tanımlar ve kısaltmalarMADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;a) Araştırma ve geliştirme (Ar-Ge): Araştırma ve geliştirme, kültür, insan ve toplumun bilgisinden oluşan bilgi dağarcığının artırılması ve bunun yazılım dahil yeni süreç, sistem ve uygulamalar tasarlamak üzere kullanılması için sistematik bir temelde yürütülen yaratıcı çalışmaları,b) Araştırmacı: Ar-Ge faaliyetleri ile yenilik tanımı kapsamındaki projelerde, yeni bilgi, ürün, süreç, yöntem ve sistemlerin tasarım veya oluşturulması ve ilgili projelerin yönetilmesi süreçlerinde yer alan en az lisans mezunu uzmanları,c) Ar-Ge’ye dayalı üretim faaliyetleri: Bölgede faaliyet gösteren girişimcilerin, bu Bölgede gerçekleştirdikleri Ar-Ge faaliyetlerinin sonucunda ortaya çıkan özgün süreç, hizmet, yöntem, üretim tekniği, faydalı araç gereç, malzeme, yazılım, ürün ve sistemlerin Bölge içinde yer alan üretim birimlerinde ticari ürün haline getirilmesi, üretilmesi faaliyetlerini,ç) Ar-Ge merkez veya enstitüleri: Kamuya ait, yetişmiş nitelikli insan gücü ile günün modern teknolojilerine dayalı makine, donanım ve yazılımı içinde bulunduran, teknoloji ve ürün geliştirilmesine yönelik Ar-Ge faaliyetlerinin yapıldığı mekanları,d) Ar-Ge personeli: Ar-Ge faaliyetlerinde doğrudan görevli araştırmacı, yazılımcı ve teknisyenleri,e) Bakanlık: Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,f) Başvuru dosyası: Bölge kuruluşu, Bölgeye ek alan katılması veya Bölge sınırı değişikliği ya da Bölge alanı iptali talebine ilişkin bu Yönetmelik kapsamında gerekli bilgi ve belgeleri içeren dosyayı,g) Bölge: Teknoloji geliştirme bölgesini,ğ) Bölge alanı: Arazi üzerinde, koordinat değerleriyle sınırları belirlenmiş Bölgenin müstakil her bir alanını,h) Bölge işletme yönergesi: Bölgede yer alacak girişimcilere sağlanacak hizmetler ve Bölgede yürütülecek faaliyet ve uygulamalara ilişkin usul ve esasları içeren, yönetici şirket tarafından hazırlanan yönergeyi,ı) Destek: Bölgeler için gerekli altyapı, idare binası ve kuluçka merkezi inşası ile Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerini desteklemeye yönelik yönetici şirketçe yürütülen veya yürütülecek kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programları ile ilgili giderlerden yönetici şirketçe karşılanamayan kısmı için Bakanlık bütçesine konulan ödeneği,i) Destek personeli: Ar-Ge faaliyetlerine katılan veya bu faaliyetlerle doğrudan ilişkili yönetici, teknik eleman, laborant, sekreter, işçi ve benzeri personeli,j) Genel Müdürlük: Bakanlık Bilim ve Teknoloji Genel Müdürlüğünü,k) Girişimci: Bölgedeki hizmet ve imkânlardan yararlanmak isteyen veya yararlanmakta olan gerçek ve tüzel kişileri,l) İdare binası: Yönetici şirketin Bölgede vereceği hizmetleri yürütebilmesi amacıyla istihdam edeceği personel tarafından kullanılacak ofisleri, teknik ve sosyal bölümleri içeren, içerisinde kuluçka merkezi ve teknoloji transfer ofislerinin, ayrıca ihtiyaç olması halinde girişimcilerin de yer alabileceği yapıyı,m) Kanun: 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanununu,n) KOSGEB: Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığını,o) Kuluçka merkezi (inkübatör): Özellikle genç ve yeni işletmeleri geliştirmek amacıyla; girişimci firmalara ofis hizmetleri, ekipman desteği, yönetim desteği, mali kaynaklara erişim, kritik iş ve teknik destek hizmetlerinin bir çatı altında tek elden sağlandığı yapıları,ö) Kurucu heyet: Bölgenin bulunduğu ilde yer alan en az bir üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü ya da kamu Ar-Ge merkez veya enstitüsü ve diğer kurum ve kuruluş temsilcilerinden oluşan, Bölge yönetici şirketinin kuruluşuna kadar geçen süreçte ilgili kurum ve kuruluşlar nezdinde Bölgenin kurulması ile ilgili tüm iş ve işlemlerden sorumlu heyeti,p) Teknoloji geliştirme bölgesi: Yüksek/ileri teknoloji kullanan ya da yeni teknolojilere yönelik firmaların, belirli bir üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü ya da Ar-Ge merkez veya enstitüsünün imkanlarından yararlanarak teknoloji veya yazılım ürettikleri/geliştirdikleri, teknolojik bir buluşu ticari bir ürün, yöntem veya hizmet haline dönüştürmek için faaliyet gösterdikleri ve bu yolla bölgenin kalkınmasına katkıda bulundukları, aynı üniversite, yüksek teknoloji enstitüsü ya da Ar-Ge merkez veya enstitüsü alanı içinde veya yakınında; akademik, ekonomik ve sosyal yapının bütünleştiği siteyi veya bu özelliklere sahip teknoparkı ya da teknokenti,r) Teknisyen: Mühendislik, fen ve sağlık bilimleri alanında yüksek öğrenim görmüş ya da meslek lisesi veya meslek yüksekokullarının teknik, fen ve sağlık bölümlerinden mezun, teknik bilgi ve deneyim sahibi kişileri,s) Teknoloji transfer ofisi (TTO): Teknoloji geliştiricisi Ar-Ge kurum ve kuruluşları ile teknoloji kullanıcısı sanayi şirketleri veya diğer teknoloji ya da Ar-Ge kurum ve kuruluşları arasında bilgilendirme, koordinasyon, araştırmayı yönlendirme, yeni Ar-Ge şirketlerinin oluşturulmasını teşvik etme, işbirliği geliştirme, fikri mülkiyet haklarının korunması, pazarlanması, satılması, fikri mülkiyetin satışından elde edilen gelirlerin yönetilmesi konularında faaliyet gösteren yapıyı,ş) Teknolojik ürün: Toplumsal ihtiyaçları karşılamak ve yaşam standardını yükseltmek amacıyla nitelikli işgücü tarafından bilimsel bilgi ve teknolojik araştırmalar kullanılarak ortaya çıkarılan, var olandan belirgin bir şekilde farklılık gösteren, katma değeri ve rekabet edebilirliği yüksek ürünü,t) TOBB: Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğini,u) TÜBİTAK: Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumunu,ü) Üniversite: Mühendislik ve temel bilimler dallarında yapılanmasını gerek insan gücü ve teknik donanım olarak tamamlamış ve gerekse doktora öğrencisi seviyesinde yeterli araştırma elemanı olduğu Yükseköğretim Kurulu tarafından onaylanan üniversiteleri,v) Üretim birimleri: Bölge içerisinde Kanunun amacına uygun olarak faaliyette bulunan gerçek veya tüzel kişilerce kurulan veya kullanılan, yeni ve yüksek teknolojilere dayalı ve çevreye zarar vermeyen üretim birimlerini,y) Üründe yenilik: Teknolojik açıdan yeni ürün, önceki ürün kuşağıyla karşılaştırıldığında malzemesi, parçaları ve yerine getirdiği işlevler açısından öze ilişkin, teknolojik farklar gösteren bir ürünü,z) Üretim yöntemlerinde yenilik: Geleneksel üretim tesislerinde üretilemeyen, yeni ya da geliştirilmiş ürünlerin üretilmesinde veya halen üretilmekte olan ürünlerin yeni tekniklerle üretilmesinde kullanılan yöntemi,aa) Yapılabilirlik raporu: Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Teknoloji Geliştirme Bölgesi Yapılabilirlik Raporu Hazırlama Esaslarına göre hazırlanan raporu,bb) Yazılım: Bir bilgisayar, iletişim cihazı veya bilgi teknolojilerine dayalı bir diğer cihazın çalışmasını ve kendisine verilen verilerle ilgili gereken işlemleri yapmasını sağlayan komutlar dizisinin veya programların ve bunların kod listesini, işletim ve kullanım kılavuzlarını da içeren belgelerin, belli bir sistematik içinde, tasarlama, geliştirme şeklindeki ürün ve hizmetlerin tümü ile bu ürün ya da mal ve hizmetlerin lisanslama, kiralama ve tüm hakları ile devretme gibi teslim şekillerinin tümünü,cc) Yazılımcı personel: Yazılım olarak tanımlanan süreçte çalışıp program geliştiren, üreten, alanında yeterli deneyime veya eğitime sahip nitelikli personeli,çç) Yenilik: Sosyal ve ekonomik ihtiyaçlara cevap verebilen mevcut pazarlara başarı ile sunulabilecek ya da yeni pazarlar yaratabilecek; yeni bir ürün ya da mal, hizmet, uygulama, yöntem veya iş modeli fikri ile oluşturulan süreçleri ve süreçlerin neticelerini,dd) YÖK: Yükseköğretim Kurulunu,ee) Yönetici şirket: Kanuna uygun ve anonim şirket olarak kurulan, Bölgenin yönetimi ve işletmesinden sorumlu şirketi,ifade eder.İKİNCİ BÖLÜMBölgenin Kuruluşuna, İşletilmesine, Bölgede Yer Alacak Faaliyetlereİlişkin Usul ve EsaslarKurucu heyetin oluşturulmasıMADDE 5 – (1) Bölge kurmak amacıyla bir araya gelen, Bölgenin bulunduğu ilde yer alan en az bir üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü ya da kamu Ar-Ge merkez veya enstitüsü temsilcileri ile 14 üncü maddede belirtilen kurum ve kuruluşlardan katılmak isteyenler, temsilcileriyle aralarında düzenlenecek bir protokolle kurucu heyeti oluştururlar.Yer seçimiMADDE 6 – (1) Kanun amacında kullanılacak olan Bölge alanı yer seçimi kurucu heyet veya yönetici şirket tarafından yapılır.(2) Bölge alanı yer seçiminin yapıldığı ilin sınırları içinde en az bir üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü ya da kamu Ar-Ge merkez veya enstitüsünün bulunması şartı aranır.(3) Kurucu heyet veya Bölge yönetici şirketi; seçilecek Bölge alanının, kurucu heyette ya da yönetici şirket ortaklığı bünyesinde yer alan üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü ya da kamu Ar-Ge merkez veya enstitüsüne yakınlığını veya bu kurum ya da kuruluşların arazileri içerisinde veya yakınında olmasını, ayrıca bulunduğu yöredeki sanayici ve girişimcilerin niteliklerini, yetişmiş insan gücü potansiyelini, yörenin jeolojik durumunu, sosyal ve teknik altyapısını, ülke kalkınma planları hedeflerine uygunluğunu ve varsa onaylı mekansal strateji planları ile çevre düzeni planı içeriğini, seçilen arazinin mülkiyet ve kadastral durumunu, imar yolu, kadastral yol ya da bağlantı ulaşım yoluna cepheli oluşunu, tahsis ve satın alma kolaylığını, mevcut arazi kullanım durumunu, arazinin hangi ulaşım aksları üzerinde ve/veya yakınında yer aldığını dikkate alır.(4) Kıyı Kanunu kapsamındaki alanlar, su koruma alanları, jeolojik sakıncalı alanlar, maden alanları, tarım alanları, mera alanları, orman alanları, milli parklar, sulak alanlar, tabiat parkları, tabiatı koruma alanları, tabiat anıtı, yaban hayatı koruma sahaları, yaban hayatı geliştirme sahaları, anıt ağaçlar, 1/7/2003 tarihli ve 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu kapsamında tescil edilen örnek avlaklar, hassas deniz alanları, sit alanları, kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezleri, askeri yasak bölgeler ve güvenlik bölgeleri, özel çevre koruma bölgeleri ve enerji üretim tesislerinin yer aldığı alanlar ile mevzuatı gereğince kullanımları kısıtlanan ve Bölge olarak seçilmesi veya bu amaçla kullanılması mümkün olmayan benzeri diğer alanlar Bölge alanı olarak seçilemez. Ancak, hakkında kısıtlılık hali bulunan alanlardan ilgili mevzuatı doğrultusunda belli koşulların gerçekleşmesi suretiyle Bölge olarak seçilmesine imkân tanınanlar, Bölge alanı olarak seçilebilir. Seçilen Bölge alanı ile ilgili olarak, mevzuatı gereğince kısıtlılık hali bulunmadığı veya hakkında kısıtlılık hali bulunmasına rağmen ilgili mevzuatı doğrultusunda belli şartların gerçekleşmesi suretiyle Bölge alanı olarak seçilmesine imkân tanındığı hususu, ilgili kurum ve kuruluşlardan belgelendirilir.(5) Karayolları, demiryolları, limanlar, hava alanları, yerleşim merkezleri, üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü ya da kamu Ar-Ge merkez veya enstitüsü alanları, mevcut veya inşaat halindeki sanayi bölgeleri, il sınırları, belediye ve mücavir alan sınırı, katı atık depolama alanları ve il sınırları içerisinde varsa diğer teknoloji geliştirme bölgeleri ile Bölge ve çevresine ait stratejik önemi olan diğer alanların yer aldığı uygun ölçekteki tematik harita, harita mühendisi ya da şehir plancısı sorumluluğunda, açıklayıcı özet raporu ile birlikte hazırlanır. Ayrıca, Bölge alanının işaretli olduğu 1/25.000 ölçekli standart topoğrafik haritası da eklenir. Varsa, Bölge alanını kapsayan; ilgili idarelerince tasdikli mekansal strateji planı, çevre düzeni planı, 1/5000 ölçekli imar planı ve plan kararları ve 1/1000 veya daha küçük ölçekli halihazır haritaları, hava mania planları ile doğal tehlike ve deprem durumunu belirleyen ilgili kurum tarafından onaylı jeolojik etüt raporu veya zemin etüt raporu da eklenir, bu belgelerin bulunmaması hali ilgili kurumlarından ayrıca belgelendirilir.(6) Kurucu heyet ya da yönetici şirket temsilcisi tarafından imzalı, Bölge alanı sınırları ve köşe noktalarının işli olduğu ve koordinat değerleri, yüzölçüm miktarı, ölçeği, kuzey işareti ve Bölge adı ile il, ilçe ve belde/mah./köy bilgilerinin belirtildiği A4 normunda uygun ölçekli haritası harita mühendisi sorumluluğunda hazırlanır. Bu harita, Bölge başvurusunun Değerlendirme Kurulunca uygun bulunması durumunda, Bölge alanı sınırlarını kesinleştirmek üzere Değerlendirme Kurulu kararı ile birlikte Bakanlar Kuruluna sunulur.Araştırma-geliştirme, sanayi potansiyeli ve finansal yeterlilikMADDE 7 – (1) Bölge kurulması düşünülen yörede yeterli Ar-Ge ve sanayi potansiyelinin bulunması ve finansal yeterlilik şartı aranır.(2) Bölgede yapılacak; idare binası, kuluçka merkezi ve alt yapı inşası ile Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerini desteklemeye yönelik yönetici şirketçe yürütülen veya yürütülecek kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programlarının gerçekleştirilebilmesi için Bölge kurucularının sağlayacakları finansman planına ilişkin bilgiler yapılabilirlik raporunda belirtilir. Yapılabilirlik raporunda belirtilen nakdi sermaye miktarı, 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununda istenilen sermaye miktarının iki katından az olamaz.(3) Yöredeki mevcut Ar-Ge ve sanayi potansiyeli ile Bölgenin kuruluşu ve işletimi için gerekli olan finansal yapının yeterliliğine, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan yapılabilirlik raporunda verilen bilgiler doğrultusunda Değerlendirme Kurulu karar verir.Bölge başvurularıMADDE 8 – (1) Kurucu heyet, Bölge kuruluşu ile ilgili, Bölge yönetici şirketi ise, Bölgeye ek alan katılması, Bölge sınırı değişikliği ya da Bölge alanı iptali ile ilgili müracaatını, hazırlayacağı 8 takım başvuru dosyası ile birlikte Genel Müdürlüğe yapar.(2) Başvuru dosyasında bulunması gerekli bilgi ve belgeler aşağıda belirtilmiştir.a) Bölge kuruluşu için;1) Başvuru yazısı,2) Kurucu heyet protokolü,3) Seçilen yer ile ilgili tapu kayıt bilgisi ve tasdikli mülkiyet paftası veya haritası,4) Seçilen arazinin malikinden alınacak muvafakat yazısı,5) 6 ncı maddenin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkralarında istenilen belgeler,6) Plan bütünlüğü açısından herhangi bir sakıncasının bulunup bulunmadığına dair, seçilen alan üzerinde plan onama yetkisine sahip ilgili kurumdan alınacak görüş,7) Yapılabilirlik raporu.b) Bölge alanının genişletilmesi veya Bölgeye ek alan katılması için;1) Başvuru yazısı,2) Başvuruya ilişkin yönetici şirket yönetim kurulunun kararı,3) Seçilen yer ile ilgili tapu kayıt bilgisi ve tasdikli mülkiyet paftası veya haritası,4) Seçilen arazinin malikinden alınacak muvafakat yazısı,5) 6 ncı maddenin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkralarında istenilen belgeler,6) Plan bütünlüğü açısından herhangi bir sakıncasının bulunup bulunmadığına dair, seçilen alan üzerinde plan onama yetkisine sahip ilgili kurumdan alınacak görüş,7) Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan yapılabilirlik raporunun “Bölge alanı seçimine ilişkin bilgiler” başlığı altındaki verileri. Ancak, Bölgeye katılan ek alanın farklı il sınırları içerisinde yer alması durumunda, o il için yapılabilirlik raporu yeniden hazırlanır.c) Bölge alanının daraltılması veya Bölge alanı iptali için;1) Başvuru yazısı,2) Başvuruya ilişkin yönetici şirket yönetim kurulunun kararı,3) Bölgeden çıkartılan ve geriye kalan alan ya da Bölge alanı olarak iptal edilmesi istenilen yer ile ilgili tapu kayıt bilgisi ve tasdikli mülkiyet paftası veya haritası,4) Bölgeden çıkartılan ya da Bölge alanı olarak iptal edilmesi istenilen yerin malikinden alınacak muvafakat yazısı,5) 6 ncı maddenin altıncı fıkrasında istenen belgeler.(3) Bölge kuruluşu, Bölgeye ek alan katılması, Bölge sınırı değişikliği ya da Bölge alanı iptali ile ilgili başvuru dosyasında yer alan kadastral-mülkiyet paftası veya haritası, imar planı ile halihazır harita ve benzeri altlıklar üzerinde öneri Bölge alanı sınırları işaretlenir.(4) Bölge başvuru dosyası eksiksiz olup olmadığı bakımından Genel Müdürlük tarafından onbeş gün içinde incelenir. Başvuru dosyasında eksiklik tespit edilmesi halinde eksiklikler başvuru sahibine bildirilir. Başvuru dosyası eksiksiz ise Değerlendirme Kurulu tarafından iki ay içerisinde değerlendirilir. Bölge kuruluş başvuru dosyası Genel Müdürlük tarafından toplantı tarihinden en geç onbeş gün önce Değerlendirme Kurulu üyelerinin görüşüne sunulur.Değerlendirme Kurulunun oluşumuMADDE 9 – (1) Değerlendirme Kurulu, Bölgeye ilişkin başvuru dosyasını Kanun ve bu Yönetmelik hükümleri ile temsil ettikleri kuruluşu ilgilendiren hususlar açısından değerlendirecek daire başkanı ya da daha üst düzey bir asil ve bir yedek temsilciden oluşur. Asil üyenin toplantıya katılamaması durumunda yedek üye toplantıya iştirak eder. Asil ve yedek her iki üyenin toplantıya katılamaması halinde üyelik durumlarının yeniden gözden geçirilmesini sağlamak amacıyla ilgili kurum ve kuruluş Bakanlık tarafından bilgilendirilir.(2) Değerlendirme Kurulu;a) Bakanlık,b) Maliye Bakanlığı,c) Çevre ve Şehircilik Bakanlığı,ç) Kalkınma Bakanlığı,d) YÖK,e) TÜBİTAK,f) TOBB,g) Bakanlık tarafından belirlenecek teknoloji konusunda faaliyet gösteren bir özel kuruluş,olmak üzere sekiz kurum veya kuruluştan gelen temsilcilerden oluşur.Değerlendirme Kurulunun çalışma usul ve esaslarıMADDE 10 – (1) Değerlendirme Kurulunun çalışma usul ve esasları aşağıda düzenlenmiştir.a) Değerlendirme Kurulu, Bakanlık Bilim ve Teknoloji Genel Müdürünün başkanlığında en az altı üyenin katılımıyla toplanır.b) Kurulun sekreterya işleri Genel Müdürlük tarafından yürütülür.c) Kurul, ihtiyaç duyulması halinde, başvuru yapılmaksızın, Genel Müdürlüğün veya Değerlendirme Kurulu üyelerinden en az üç üyenin aynı konu ile ilgili yazılı daveti üzerine toplanır, Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında Bölgeye ilişkin Karar alabilir.ç) Kurul üyeleri, başvuru dosyasını Kanun ve bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde, temsil ettikleri kurum ve kuruluşu ilgilendiren hususlar açısından inceler ve;1) Seçilen yerin kalkınma planları, varsa onaylı mekânsal strateji planları ile çevre düzeni planı ve diğer yer seçimi kriterleri açısından uygunluğu,2) Yöredeki mevcut Ar-Ge, akademik, sanayi potansiyeli varlığı ve finansal yeterliliği,3) Bölge kuruluşunda işbirliği yapılan üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü ya da kamu Ar-Ge merkez veya enstitüsünün yeterliliği,4) Kurulacak Bölgenin faaliyet göstereceği teknolojik alanların Kanunun amacına uygunluğu,5) Yöredeki üretim, pazar ve sektör beklentilerinin Bölge faaliyet dinamizmine olumlu etki yapacak düzeyde olup olmadığı,6) Kurulacak Bölgede yeni ve ileri teknoloji üretilmesinin ve geliştirilmesinin mümkün olup olamayacağı,7) Kurulacak Bölgenin ülke ve yörenin ekonomik, teknolojik, sosyal ve kültürel gelişmesine olası katkıları,8) İşbirliği yapılacak kurum ve kuruluşların Bölge oluşumu ve başarısına yapacakları olası katkıları,9) Bölge kurucularının finansal yapılarının ve alacakları finansal desteğin Bölge kuruluşu ve işletilmesinde yeterliliği,10) Bölgeye ek alan katılması, Bölge sınırı değişikliği ya da Bölge alanı iptali talebine ilişkin gerekçelerin yeterliliği,bakımından değerlendirir ve Bölge başvuru dosyası ile ilgili görüşlerini içeren ön değerlendirme raporu ile birlikte toplantıya katılırlar.d) Kurul üyeleri, gerekli gördüğü durumlarda ilgili kamu kurum ve kuruluşları, yerel yönetimler, meslek odaları ile gerçek ve tüzel kişilerden de yazılı veya sözlü görüş alabilir, başvuru sahibini görüşmeye çağırabilir veya yerinde incelemede bulunabilir.e) Bölge başvurusunun uygun görülmesine yönelik Değerlendirme Kurulu kararı, toplantıya katılan en az altı üyenin aynı yönde oy kullanması ile alınır.f) Başvurulara ait Değerlendirme Kurulu kararı ve ekleri, sekreterya tarafından hazırlanarak, Değerlendirme Kurulu üyelerinin imzasına sunulur.g) Başvurunun Değerlendirme Kurulu tarafından uygun görülmemesi halinde, Bölge ile ilgili Değerlendirme Kurulu kararı gerekçesiyle birlikte, sekreterya tarafından ilgili kurucu heyete ya da yönetici şirkete yazılı olarak bildirilir.Bölge ilanıMADDE 11 – (1) Bölge başvurusunun Değerlendirme Kurulu tarafından uygun bulunması durumunda, başvuru ile ilgili Kurul kararı ve ekleri Bakanlık makamınca Bakanlar Kuruluna sunulur. Bakanlar Kurulu kararı ile kesinleşen; Bölge kuruluşu, Bölgeye ek alan katılması, Bölge sınırı değişikliği ya da Bölge alanının iptali Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girer.(2) Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge alanı sınırları ya da Bölge alanının iptaline ilişkin Bakanlar Kurulu kararı, mevcut planında işlemek veya yapılacak plan değişikliğinde dikkate alınmak üzere Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile diğer ilgili kurum ve kuruluşlara gönderilir.Yönetici şirket kuruluşu ve esas sözleşmeMADDE 12 – (1) Yönetici şirket kuruluşu, Bölge kuruluş kararının Resmî Gazete’de yayımlanıp kurucu heyete bildirimi yapıldıktan sonra gerçekleştirilir. Ancak kurucu heyet, yönetici şirket kuruluşu gerçekleştirilmeden önce şirket esas sözleşmesini Kanun ve bu Yönetmeliğe uygunluğu açısından incelenmek üzere Genel Müdürlüğe gönderir. Genel Müdürlük gerekli gördüğü hallerde yönetici şirketin esas sözleşmesinde Kanunun amacına uygunluğu açısından değişiklik yapılması talebinde bulunur.(2) Anonim şirket oluşumu, Bölge ilanından önce gerçekleştirilmiş ise, yönetici şirket statüsü ile faaliyete başlayabilmesi için Bölgenin ilanından sonra, şirket esas sözleşmesini incelenmek üzere Genel Müdürlüğe gönderir. Genel Müdürlük tarafından yapılan inceleme sonucunda, Kanunun amacı doğrultusunda gerek duyulursa esas sözleşme değişikliklerinin yapılması istenir.(3) Yönetici şirketin kuruluş esas sözleşmesinin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanmasından sonra amacı ve konusunda yapılacak değişikliklerde Kanun ve bu Yönetmeliğe uygunluğu açısından Genel Müdürlüğün görüşü alınır. Yönetici şirketin ortaklık yapısında yapılan değişikliklerde Genel Müdürlüğe bilgi verilir.(4) Esas Sözleşmenin Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanmasını takiben bir nüshası Genel Müdürlüğe gönderilir.(5) Yönetici şirket kuruluş işlemleri, Bölge kuruluş kararının Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren bir yıl içerisinde sonuçlandırılır. Bu işlemlerin bu süre içerisinde tamamlanmaması halinde, kurucu heyet süre uzatımı için Genel Müdürlüğe müracaat eder. Genel Müdürlük uygun görmesi halinde bir defaya mahsus olmak üzere en fazla altı ay ek süre verebilir. Bu ek süre içerisinde yönetici şirket kuruluşunun Ticaret Siciline tescil edilmemiş olması durumunda, Bakanlar Kurulunun Bölgenin ilanına ilişkin kararı hüküm ve sonuçları ile birlikte ortadan kalkar. Bu durum, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile diğer ilgili kurum ve kuruluşlara bildirilir.Yönetici şirket genel müdürünün atanmasıMADDE 13 – (1) Bölge yönetici şirket genel müdürlüğüne atanacaklarda, en az lisans derecesinde üniversite mezunu olması şartı aranır.(2) Atanan yönetici şirket genel müdürü ile ilgili bu madde kapsamında Genel Müdürlüğe bilgi verilir.(3) Anonim şirket kuruluşu ve şirket genel müdürünün atanması Bölge ilanından önce gerçekleşmiş ise bu madde hükmü kapsamında genel müdürün durumu yönetici şirket yönetim kurulunca yeniden değerlendirilir ve sonuç Genel Müdürlüğe bildirilir.(4) Bölge yönetici şirketi genel müdürleri veya diğer personeli için Kanun ve bu Yönetmeliğe uygun olarak Bölge yönetimi ve işletiminin sağlanması açısından ihtiyaç olması halinde Bakanlıkça eğitim programları yapılabilir veya yaptırılabilir.Yönetici şirket kurucularıMADDE 14 – (1) Yönetici şirketin kurucuları arasında, Bölgenin bulunduğu ilde yer alan en az bir üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü ya da kamu Ar-Ge merkez veya enstitüsü bulunması şartı aranır.(2) Yönetici şirkete ayrıca;a) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine bağlı odalar ve borsalar,b) Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonuna bağlı odalar, birlikler ve federasyonlar,c) Yerel yönetimler,ç) Bankalar ve finansman kurumları,d) Yerli ve yabancı özel hukuk tüzel kişileri,e) Ar-Ge ve teknoloji geliştirme ile ilgili vakıf, kooperatif ve dernekler,f) İlgili kamu kuruluşları,g) İhracatçı birliklerikurucu ya da sonradan ortak olabilir.(3) Yerel yönetimler, başkaca bir işleme gerek kalmaksızın kendi meclis kararına binaen yönetici şirkete ortak olabilir.(4) Yabancı özel hukuk tüzel kişileri, 5/6/2003 tarihli ve 4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde gerekli izinleri almak kaydıyla yönetici şirkete iştirak edebilirler.(5) Yönetici şirket ortaklarından; üniversiteler, yüksek teknoloji enstitüleri ya da kamu Ar-Ge merkez veya enstitüleri, yönetici şirkete taahhüt ettikleri sermaye payını döner sermaye gelirlerinden ödeyebilir.Yönetici şirketin görev ve sorumluluklarıMADDE 15 – (1) Yönetici şirket, Kanunun amacını gerçekleştirmek üzere;a) Bölgeye ait planlama ve projelendirmenin yapılması, gerekli alt yapı ve üst yapı hizmetlerinin yürütülmesi,b) Planlama sürecinde varsa çevre düzeni planları da dikkate alınarak imar planları ve değişiklikleri, parselasyon planı ve değişikliklerinin Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılması ve Bakanlık onayına sunulması,c) Teknik sorumluluğu, yönetici şirket tarafından belirlenecek proje müellifi ve fenni mesule ait olmak üzere 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümlerine uygun olarak hazırlanan veya hazırlattırılan uygulama projelerinin onaylanmak üzere Bakanlığa sunulması,ç) Bakanlık tarafından onaylanarak yürürlüğe giren uygulama imar planına göre; arazi kullanımı, yapı ve tesislerin projelendirilmesi, inşası ve kullanımı ile ilgili ruhsat ve izinlerin alınması,d) Bölgenin kuruluşundan hizmete geçmesine kadar geçen süreyi kapsayan genel termin planının ve ayrıca ödenek talebinde bulunmuş ise, ödeneğin kullanımına ilişkin iş programının Genel Müdürlüğe verilmesi,e) 29/6/2001 tarihli ve 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun ve ilgili yönetmelik hükümleri uyarınca gerekli işlemlerin yapılması,f) Bölgede atık su, atık su alt yapı tesisleri, katı atık, toprak kirliliği, gürültü ve hava kirliliği, tehlikeli tıbbi atık, radyoaktif madde ve tehlikeli kimyasalların yönetimi, yangından korunma ve yangınla mücadele, acil durum planlarının hazırlanması ve koordinasyonu, tahliye, ilk yardım ve acil tıbbi müdahale ile doğal afetleri kapsayan konularda ilgili kurum ve kuruluşlarla koordinasyon içinde çalışarak ve ilgili mevzuatlar çerçevesinde gerekli önlemlerin alınması,g) Bölgede yangın ve doğal afetlere karşı tüm bina sigortalarının yaptırılması,ğ) Bölge için gerekli olan temizlik, elektrik, içme ve kullanma suyu, doğal gaz, akaryakıt, ısıtma ve havalandırma, dağıtım şebekeleri, kanalizasyon, atık su, Bölge içi yollar, ses ve veri iletişimi, internet hizmetleri ve diğer hizmetlerin sağlanması ve kesintisiz olarak sürmesi için gerekli önlemlerin alınması, çalışma esaslarının belirlenmesi, fiyatlandırmaların ve hesaplamaların yapılması ve uygulanması, her türlü bakım ve onarım hizmetlerinin sağlanması, alt ve üst yapılara zarar verenlerin tespiti ile zararların tazmininin sağlanması, ayrıca Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında Bölgede yer alan ve Bölgeyi ziyarete gelen tüm kişilerin ihtiyaç duyacakları yeme, içme, eğlenme, dinlenme, dua etme yeri ve barınma gibi ekonomik, sosyal ve kültürel gereksinimlerinin imkan dahilinde karşılanması,h) Bölge; üniversite veya organize sanayi bölgesi arazisi içerisinde ise üniversite veya organize sanayi bölgesi bünyesinde bulunan itfaiye araç ve gereçlerinden yararlandırılması, üniversite veya organize sanayi bölgesi alanı dışında ise yeterli sayıda itfaiye araç ve gereçlerinin hazır bulundurulmasının sağlanması ya da Bölge alanına en yakın ilgili kurum kuruluşlarla işbirliği yapılmasına yönelik gerekli önlemlerin alınması,ı) Bölgede hizmet vermek amacıyla yer almak isteyen kurum, kuruluş, yerli ya da yabancı tüzel veya gerçek kişilerin taleplerinin değerlendirilmesi ve uygun bulunanlara Bölge işletme yönergesi doğrultusunda yer tahsisinin yapılması,i) Bölgede Ar-Ge faaliyetinde bulunmak üzere yer almak isteyen girişimcilerin münhasıran Bölgede yürütecekleri her bir Ar-Ge projesinin, yönetici şirketin belirleyeceği, konusunda uzman en az iki üyesi öğretim elemanı, bir üyesi ise öğretim elemanı veya sektör uzmanı olmak üzere proje ile ilişkisi olmayan en az üç üyeli Proje Değerlendirme Komisyonuna; proje süresi ile birlikte Bölge içi ve dışında geçirilmesi gereken sürelerinin uygunluğu, ticarileşme potansiyeli, ithal ikame veya ihracat potansiyeli olan yüksek/ileri teknolojik ürünleri geliştirebilecek, üründe ve üretim yöntemlerinde yenilik geliştirebilecek, ürün kalitesini veya standardını yükseltebilecek, verimliliği artırabilecek, üretim maliyetlerini düşürebilecek, teknolojik bilgi üretilebilecek, etkin bir üniversite-sanayi işbirliği gerçekleştirebilecek bir Ar-Ge projesi olup olmadığı bakımından inceletilmesi, inceleme sonucunun belgelendirilmesi, belgelerin arşivlenmesi, başka bir kamu ve uluslararası Ar-Ge destek programları kapsamında desteklenen projelerin ise Bölge işletme yönergesinde aksi yönde bir uygulama öngörülmedikçe yeniden incelemeye ve onaya tabi tutulmaması, başka bir Bölgede iken Ar-Ge faaliyeti yapan ve nakil talebinde bulunan girişimci firmanın Ar-Ge projesi ile ilgili bilgi ve belgelerinin temin edilmesi ve Ar-Ge projesi ve süreci yönünden bu bent kapsamında yeniden incelenmesi, incelemesi tamamlanan ve Ar-Ge projesi uygun görülen Bölgede yer almak isteyen girişimcilere, Bölge yönetici şirketi işletme yönergesi doğrultusunda bu bent kapsamında Bölgede yer tahsisinin yapılması, Bölgede kendilerine daha önce yer tahsis edilmiş olan girişimcilerin Bölgede yeni başlatacakları her bir Ar-Ge projesinin bu bent kapsamında değerlendirilmesi, Bölge yönetici şirketi işletme yönergesi doğrultusunda girişimcilere yer tahsisinin yenilenmesi, proje süresinin uzatılması işlemlerinin de bu bent kapsamında yapılması, kira sözleşmelerinin Bakanlıkça belirlenecek kira bedeli üzerinden para birimi Türk Lirası olacak şekilde Ar-Ge projeleri süresi ve girişimcilerin bu Yönetmelik kapsamında Bölgeden ihracının söz konusu olabileceği hususu dikkate alınarak düzenlenmesi,j) Kanunun 8 inci maddesi kapsamında üretim yapmak isteyen işletmelere Kanun, bu Yönetmelik ve Bölge işletme yönergesine uygun olarak yer tahsisinin yapılması,k) Kuluçka firmalarına, Bölgede uygulanan birim metrekare kira ücretlerinin kamu destekli Ar-Ge projesine sahip olanlar için yüzde 25, diğerleri için yüzde 50’sinden fazla olmamak üzere, Ar-Ge projesi süresi esas alınarak en fazla 36 aya kadar indirimli yer tahsis edilmesi, yer tahsis edilirken diğer firmalardan tamamen ya da kısmen ayrıştırılmış ofis alanlarının oluşturulmasına özen gösterilmesi,l) Bölgenin yönetimi ve işletilmesi, Bölgede yer alacak girişimci başvuruları ile Bölgede yer alan girişimcilerce yürütülecek her bir yeni Ar-Ge projesinin değerlendirilmesi, uygun görülenlere yer tahsisinin yapılması, teknolojik ürünün üretilmesine izin veren Kanunun 8 inci maddesinin uygulanması, bu Yönetmeliğe uygun kira kontratlarının düzenlenmesi, Ar-Ge çalışması kapsamında Bölge dışında geçirilecek sürelerin onay işlemi, projelerin, girişimcilerin ve ücreti gelir vergisinden istisna tutulacak personelin izlenmesi, girişimcilerin Bölgeden çıkarılması gibi Bölgede yürütülecek tüm faaliyet ve uygulamalara ilişkin usul ve esasları içeren Bölge İşletme Yönergesinin Kanun ve bu Yönetmeliğe uygun olarak hazırlanması ve bir kopyasının yönetici şirket kuruluşunun Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanmasını takiben en fazla üç ay içerisinde Genel Müdürlüğe gönderilmesi,m) Bölgede yer alan girişimcilerin üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü ya da kamu Ar-Ge merkez veya enstitülerinin olanak, birikim, altyapı, tesis, makine ve ekipmanlarından yararlanma yönündeki taleplerinin artırılmasına yönelik faaliyetlerde bulunulması ve bu taleplerin ilgili birimlerle koordinasyon içerisinde karşılanması,n) Bölgede yer alan ve tüm Ar-Ge projeleri sonuçlanmış olan girişimcilerin üç ay içerisinde yeni bir Ar-Ge projesi sunamamış olması halinde, mevcut kira sözleşmesi süresi dikkate alınmaksızın Bölgeden ihraç edilmesini temin edecek gerekli işlemlerin yapılması, tüm projeleri sonuçlanmış girişimcilerin en son projesinin sonuçlanma tarihinden itibaren otuz gün içinde ilgili vergi dairesine ve Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmesi,o) Bölgede yer alan girişimci Ar-Ge firmaları, Ar-Ge projeleri ve Bölgede istihdam edilen tüm Ar-Ge ve destek personeli listelerinin, kayıt altına alınan detayları ile birlikte aylık olarak belirlenerek arşivlenmesi, aylık tutulan arşivlerin istenildiğinde ilgililere bildirilmesi,ö) Bakanlıkça istenilen formata uygun olarak hazırlanmış, üçer aylık dönemler halinde kendisine ve Bölgede bulunan girişimcilerin faaliyetlerine ilişkin, kendi serbest muhasebeci mali müşaviri veya yeminli mali müşavirince onaylı bilgilerin üçer aylık dönemi takip eden atmış gün içerisinde Bakanlığa gönderilmesi, ayrıca aynı bilgilerin elektronik ortamda Genel Müdürlüğe iletilmesi, bu bende uygun hareket edilmemesi halinde aylık muafiyet belgelerinin onaylanmaması,p) Girişimcilerin Kanuna, bu Yönetmelikte belirtilen hususlara ve Bölge İşletme Yönergesine göre denetlenmesi, aykırı faaliyetlerin tespit edildiği tarihten itibaren aylık muafiyet belgelerinin onaylanmaması, düzeltilmesi için girişimcilerin uyarılarak üç ayı geçmemek üzere belirli bir süre verilmesi, verilen süre sonunda aykırı faaliyetlerini düzeltmeyen girişimcilerin mevcut kira sözleşmesi süresi dikkate alınmaksızın Bölgeden ihraç edilmesini temin edecek gerekli önlemlerin alınması,r) Bölgede yer alan girişimcilerle ilgili olarak;1) Girişimciden, Kanunda belirtilen amaca uygun olarak faaliyet göstermesinin sağlanması, yürüttüğü faaliyetlere yönelik talep edilen her türlü istatistiksel veriyi içeren belgenin, eksiksiz ve zamanında temin edilmesi için gerekli denetimlerin yapılması,2) Girişimcilerin faaliyetleriyle ilgili Bakanlık tarafından talep edilen bilgi ve belgelerin belirlenen süre ve formata uygun olarak gönderilmesi,3) Girişimcinin çalıştırdığı ücreti gelir vergisi istisnasından yararlanan kişilerin Bölgede fiilen çalışıp çalışmadığının denetlenmesi,4) Girişimcinin çalıştırdığı ve istisna kapsamında olan destek personeli sayısı ile Ar-Ge personeli sayısının birbirlerine olan oranının Kanun ve bu Yönetmelikte belirtilen kriterlere uygun olup olmadığının denetlenmesi,5) Girişimci tarafından talep edilmesi halinde, girişimcilerin yürüttüğü Ar-Ge projesi kapsamında çalışan Ar-Ge personelinin; Bölgede yürüttüğü görevle ilgili olarak Bölge dışında geçirilmesi gereken sürelerin incelenmesi, uygun bulunanların onaylanması, Ar-Ge projesi kapsamında dışarıda geçirilen fiili sürelere dair ilgili kurum ve kuruluştan temin edilen belgelerin incelenerek arşivlenmesi,s) Her türlü hesap ve işlemlerini yıllık olarak 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununa göre yetkilendirilmiş yeminli mali müşavire inceletilmesi amacıyla yeminli mali müşavirle her yılın ocak ayı sonuna kadar o yıla ilişkin sözleşmenin yapılması, yeminli mali müşavirin, Bakanlıkça belirlenecek Yeminli Mali Müşavir Rapor Formatına uygun olarak bu Yönetmelik kapsamında düzenlediği mali denetim raporunun birer örneğinin her yılın haziran ayı sonuna kadar aynı süre içinde kendisine ve Bakanlığa gönderilmesinin sağlanması,ş) Yönetici şirketin kuruluş tarihinden itibaren ilk bir yıl içerisinde Bölgenin en az üç yıllık stratejik planının hazırlanması, stratejik plan süresinin tamamlanması durumunda yenilenmesi ve Bakanlığa gönderilmesi, ayrıca her yılın sonunda stratejik plana göre hazırlanan performans göstergeleri gerçekleşmelerinin Bakanlığa gerekçeleri ile beraber rapor edilmesi,t) Her yılın sonunda kendisine ve Bölgede yer alan Ar-Ge faaliyetinde bulunan işletmelere sağlanan destek ve muafiyetlerin etki değerlendirmesini yapmak üzere, Bakanlıkça belirlenecek Teknoloji Geliştirme Bölgesi Etki Değerlendirme Raporu Hazırlama Usul ve Esaslarına göre hazırlanan raporun, bir önceki yıl ile karşılaştırmasının yapılması, grafiksel ortamda gösteriminin sağlanması ve her yıl Haziran ayı içerisinde Bakanlığa gönderilmesi,u) Bölge faaliyete geçtikten sonra; üç yıl içerisinde teknoloji transfer ofisinin kurulması, Bölge içerisinde KOSGEB tarafından işletilen teknoloji geliştirme merkezi yok ise en geç bir yıl içerisinde kuluçka merkezinin kurulması,ü) Bölge faaliyete geçtiğinde, Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında faaliyetlerinin izlenmesi konusunda çalıştırılacak en az lisans mezunu bir personel olmak üzere, genel müdür dahil Bölge yönetici şirketi bünyesinde toplamda en az 3 kişilik istihdamın sağlanması,görevlerinin yerine getirilmesi ile birlikte, Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında Bölgenin yönetimi ve işletilmesi için gerekli olan işlemleri yapmakla yükümlüdür.(2) Ayrıca yönetici şirket, Bölge ihtiyaçları doğrultusunda girişimcilere eğitim, kuluçka, test, kalibrasyon ve kalite güvence ve benzeri konularda teknik hizmetler ile fikri mülkiyet haklarının korunması ve lisans, devir ve benzeri işlemleri, şirket kuruluşu, teknoloji transferi, finansman, vergisel ve hukuksal uygulamalar, risk sermayesi, pazarlama ve ihracat gibi konularda hizmet vermesi veya verilmesinin sağlanması, Bölgede faaliyet gösteren kurum ve kuruluşlarla girişimcilerin ortak ihtiyaçları doğrultusunda, bunların tek başlarına almalarının veya yapmalarının mali ve teknolojik açılardan mümkün olmadığı önemli üretim, test ve kontrol alet ve makineleri ile ekipmanlarının satın alınması veya kiralanması yolları ile temin edilerek amaca dönük olarak yeni ve yüksek teknoloji laboratuvarları ve üretim birimlerinin kurulması, işletilmesi, bedeli karşılığında ilgililerin kullanımına sunulması, gerektiğinde bu hizmetlerle ilgili olarak söz konusu alet, makine ve ekipmanı kullanacak, işletmecilik faaliyetini yürütecek konusunda uzmanlaşmış deneyimli personel istihdamı, bu konularla ilgili kişi ve kuruluşlarla gerekli işbirliği ve koordinasyonun sağlanması ile birlikte Ar-Ge faaliyetlerinde de bulunabilir.(3) Bölge içerisinde bulunan, KOSGEB tarafından işletilen teknoloji geliştirme merkezlerinde yer alan ya da başka mevzuat kapsamında desteklenen ve Ar-Ge faaliyetinde bulunan girişimciler, Bakanlık ve Bölge yönetici şirketine karşı idari açıdan Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında ayrıca sorumludur.Kuluçka firması, kuluçka merkezi ve kuluçka programıMADDE 16 –(1) Kuluçka firmaları; öncelikli olarak kamu kurum ve kuruluşları tarafından Ar-Ge, teknolojik yenilik ve yazılım faaliyetlerine yönelik doğrudan desteklenen veya kamu kurum ve kuruluşları ile özel sektör işletmeleri tarafından yarışma programları ile desteklenmesi uygun görülen veya bu faaliyetlerde bulunan proje sahibi genç girişimciler ya da yeni işletmelerdir.(2) Yönetici şirket; Bölgeye Ar-Ge ve yenilikçi firmaları yetiştirmek, genç ve yeni işletmeleri geliştirmek amacıyla kuluçka merkezi faaliyetinde bulunur.(3) Yönetici şirket; kuluçkaya uygun bulunan girişimcilere ya da yeni bir fikri olan gerçek kişilere, projesine göre süre verilerek, en fazla otuzaltı aylığına kuluçka merkezinde bu Yönetmelik hükümleri kapsamında yer tahsis eder.(4) Yönetici şirket; kuluçka merkezinde yer kalmadığında, kuluçka firmalarına ya da yeni bir fikri olan gerçek kişilere, idare binası, Ar-Ge binası veya diğer binalar içerisinde uygun ofisler bulunması halinde bu binalarda yer verebilir.(5) Yönetici şirket; Bölge içerisinde kuluçka firmalarının ofis taleplerini karşılayamaz duruma gelmesi halinde, yeni kuluçka merkezi inşaatı için Bakanlıktan destek talebinde bulunabilir. Destek talebine, kuluçka merkezine ihtiyaç olduğunu gösteren ihtiyaç analizi raporu da eklenir.(6) Bölge alanı içerisinde yer alan kuluçka firma sayısı toplam firma sayısının yüzde 10’undan az olamaz. Hesaplamalarda küsurat tama iblağ edilir. Bölge içerisinde KOSGEB tarafından işletilen teknoloji geliştirme merkezinde yer alan kuluçka firmaları da bu hesaba dahil edilir.(7) Kuluçka programları kapsamında yönetici şirket; aşağıdaki hizmet ve destekleri, imkanları dahilinde sağlar.a) Ofis imkanı, mobilya ve ekipman sağlanması, ihtiyaç duyulan altyapının ve ortak mekanların oluşturulması.b) Sekreterya ve destek hizmetlerinin sunulması, donanım ve yazılımlara erişimin sağlanması.c) Yarışma ve benzeri girişimciliği teşvik edici programların organize edilmesi.ç) İlgili eğitim, seminer ve atölyelerin düzenlenmesi.d) Yönetim desteği, kritik iş ve teknik desteklerin verilmesi.e) Teknik ve idari konularda danışmanlık ve mentorluk hizmetlerinin sağlanması.f) Şirketleşme, ticarileşme, uluslararasılaşma ve benzeri alanlarda desteklerin sağlanması.g) Ar-Ge ve yenilik faaliyetleri ile ilgili finansmana erişim konusunda danışmanlık sunulması ve mevcut programlara yönlendirilmesi ve/veya uygun yapılar ile bir araya gelinmesine destek olunması.Teknoloji transfer ofisiMADDE 17 – (1) Yönetici şirket, teknoloji transfer ofisini kurar ve bu kapsamda aşağıdaki hizmet ve destekleri imkanları dahilinde sağlar.a) Teknoloji geliştiricisi Ar-Ge kurum ve kuruluşları ile teknoloji kullanıcısı sanayi şirketleri veya diğer teknoloji ya da Ar-Ge kurum ve kuruluşları arasında bilgilendirme, koordinasyon ve araştırmayı yönlendirme çalışmalarının yürütülmesi.b) Yeni Ar-Ge şirketlerinin kurulmasının teşvik edilmesi, desteklenmesi ve işbirliğinin sağlanması.c) Fikri mülkiyet haklarının korunması, pazarlanması, satılması, devredilmesi, transfer edilmesi, fikri mülkiyet haklarının satışından elde edilen gelirlerin yönetilmesi.ç) Araştırmacıları ve sanayicileri Ar-Ge ve yenilikçiliğe teşvik edecek çalışmaların yürütülmesi.d) Üniversite-sanayi işbirliği kapsamında öğretim elemanlarının ve Ar-Ge ve yenilikçi şirketlerin araştırma ve geliştirme çalışmalarının gerek finansal gerekse organizasyonel yönüyle desteklenmesi.e) Bilimsel bulguların, buluş ve teknolojilerin en kısa zamanda ve verimli şekilde ürüne dönüşmesinin desteklenmesi.f) Üretilen ürünün sanayiye tanıtılmasına, pazarlamasına ve ulusal ve uluslararası alanlarda ticarileştirilmesine yönelik desteklerin sağlanması ve ilgili hizmetlerin sunulması.Teknoloji işbirliği programlarıMADDE 18 – (1) Yönetici şirket, teknoloji işbirliği programları çerçevesinde; Bölgede faaliyet gösteren firmaların Bölge içi, yurt içi ve yurt dışındaki firmalar, araştırmacılar ve araştırma kuruluşları ve ilgili kuruluşlar ile Ar-Ge ve teknoloji odaklı işbirlikleri oluşturulmasını sağlamak amacıyla aşağıdaki hizmet ve destekleri imkanları dahilinde sağlar.a) Heyet ziyaretleri yapabilir, proje pazarları düzenleyebilir.b) Fuar, seminer, kongre, panel ve benzeri etkinlikler düzenleyebilir, bu tür etkinliklere katılımı sağlamaya yönelik çalışmalar yürütebilir.c) Kümeleşme faaliyetlerinde bulunabilir, işbirliği platformları, kümeleri ve ağları kurabilir.ç) Var olan benzeri yapılara üye olabilir ya da var olan yapılarla işbirliği yapabilir, ortak çalışmalar yürütebilir.d) Teknoloji talep ve arzlarını buluşturmaya yönelik eşleştirme faaliyetlerinde bulunabilir.e) Bölgede yer alan şirketlerin; yürüttükleri projeler sürecinde karşılaştıkları sorunlara, teknolojik bir çözüm getirilmesi amacıyla Bölge içinde veya dışındaki şirketler, üniversiteler ya da diğer Ar-Ge kurum ve kuruluşları arasında koordinasyon faaliyeti yürütebilir.f) Yurt içi ve dışındaki teknopark ya da teknokent ve benzeri yapılanmalarla birlikte teknoloji işbirliği programları kapsamında çalışmalar yürütebilir.Bölgede personel istihdamıMADDE 19 – (1) Yönetici şirkette ve Bölgede yer alan faaliyetlerde yürürlükteki iş ve çalışma mevzuatına göre personel istihdam edilir. Bölgelerde 4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu, 27/2/2003 tarihli ve 4817 sayılı Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkında Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde yabancı uyruklu yönetici ve en az lisans mezunu Ar-Ge personeli çalıştırılabilir.(2) Kamu kurum ve kuruluşları ile üniversite personelinden Bölgede yer alan faaliyetlerde araştırmacı ve idari personel olarak hizmetine ihtiyaç duyulanlar, çalıştıkları kuruluşların izni ile sürekli veya yarı zamanlı olarak çalıştırılabilirler. Yarı zamanlı görev alan öğretim üyesi, öğretim görevlisi, araştırma görevlisi ve uzmanların bu hizmetleri karşılığı elde edecekleri gelirler, üniversite döner sermaye kapsamı dışında tutulur. Sürekli olarak istihdam edilecek personele kurumlarınca aylıksız izin verilir ve kadroları ile ilişkileri devam eder. Bunlardan sosyal güvenlik açısından 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında sigortalı sayılanların asli kadroları esas alınarak belirlenecek sigorta primi işveren payı veya 5510 sayılı Kanunun geçici 4 üncü maddesi kapsamına girenlerin emeklilik keseneği kurum karşılığı ve genel sağlık sigortası primleri görev yaptıkları ilgili tüzel kişilik tarafından karşılanır ve görevlerinin bitiminde kıdem tazminatı ödenmez. 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 36 ncımaddesinin bu maddede yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri uygulanmaz.(3) Öğretim elemanları 2547 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinde öngörülen yurt içinde ve yurt dışında geçici görevlendirme esaslarına göre yapacakları çalışmaları Üniversite Yönetim Kurulunun izni ile Bölgedeki kuruluşlarda yapabilirler. Aylıklı izinli olarak Bölgelerde görevlendirilen öğretim üyelerinin Bölgede elde edecekleri gelirler üniversite döner sermaye kapsamı dışında tutulur. Ayrıca öğretim elemanları Üniversite Yönetim Kurulunun izni ile yaptıkları araştırmaların sonuçlarını ticarileştirmek amacı ile bu bölgelerde şirket kurabilir, kurulu bir şirkete ortak olabilir ve/veya bu şirketlerin yönetiminde görev alabilirler.ÜÇÜNCÜ BÖLÜMBölgenin Planlanması ve ProjelendirilmesiArazi teminiMADDE 20 – (1) Bölge alanları içinde yer alan üniversite arazileri, bu üniversitelerin uygun görüp izin vermeleri durumunda, mülkiyeti ilgili üniversitede kalmak kaydıyla Bölgenin yönetici şirketine tahsis edilir. Bu durum diğer kamu kurum ve kuruluşları ile özel hukuk tüzel kişilerine ait araziler için de geçerlidir.(2) Bölge alanı içerisinde yer alan Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlar üzerinde irtifak hakkı tesisinin veya kullanma izni verilmesinin talep edilmesi halinde, Maliye Bakanlığı tarafından yönetici şirket lehine ilk beş yılı bedelsiz olarak, devam eden yıllar için yatırım konusu taşınmazın emlak vergi değerinin binde ikisi karşılığında irtifak hakkı tesis edilir veya kullanma izni verilir. İrtifak hakkı tesis edilen ve kullanma izni verilen bu taşınmazlar üzerinde yapılacak faaliyetlerden hasılat payı alınmaz. Bu fıkranın uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye ve irtifak hakkı veya kullanma izni bedelini, Kalkınma Bakanlığınca belirlenen sosyo-ekonomik gelişmişlik sıralamasına göre iller itibarıyla farklılaştırmaya veya sıfıra kadar indirmeye Maliye Bakanlığı yetkilidir. Bölge alanı içerisinde Devletin hüküm ve tasarrufunda olup tescili yapılmamış alanların tescilinin gerekmesi halinde ilgili mevzuat çerçevesinde yönetici şirket tarafından Maliye Hazinesi adına tescilini takiben bu fıkra kapsamında yönetici şirket lehine irtifak hakkı tesis edilir ve/veya kullanma izni verilir ve sonucundan Genel Müdürlüğe bilgi verilir.(3) Bölge içerisinde yer alan gerçek ya da özel hukuk tüzel kişilerine ait taşınmazlar, Bölge amacında kullanılmak üzere Bölge yönetici şirketince satın alınmak, kiralanmak ya da yönetici şirket lehine irtifak hakkı tesis edilmek suretiyle temin edilebilir.(4) Yönetici şirketin, ihtiyaç duyması halinde, Bölge olarak ilan edilen alan içerisinde kalan özel mülkiyete konu gerçek ya da özel hukuk tüzel kişilerine ait taşınmazlara yönelik kamulaştırma talepleri, Bakanlık tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi hâlinde 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununda belirtilen esaslar dâhilinde Bakanlıkça kamulaştırılarak tapuda Hazine adına tescil edilir. Kamu yararı kararı alınması dışındaki kamulaştırma işlemleri, Bakanlığın uygun görmesi halinde yetki devri yoluyla Bakanlık il müdürlüklerince yürütülebilir. Kamulaştırma bedelleri ile kamulaştırma işlemlerinin gerektirdiği diğer giderler kamulaştırma talebinde bulunan yönetici şirket tarafından ödenir. Bu şekilde tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığınca kamulaştırma bedelini ödeyen yönetici şirket lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.(5) Kamulaştırmaya ilişkin kamu yararı kararı, yönetici şirketin başvurusu üzerine Bakanlıkça verilir.Bölge imar planları hazırlama esasları ve planların onaylanmasıMADDE 21 – (1) Bölge imar planları ve imar planı değişiklikleri, bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak Bölgenin yönetici şirketince hazırlanır veya hazırlattırılır.(2) Resmî Gazete’de sınır ve koordinatları yayımlanan Bölge alanına ait imar planlarında, Bölge alanının özelliği ve ihtiyaçları göz önüne alınarak Kanuna uygun olarak Bakanlık tarafından çıkarılan Teknoloji Geliştirme Bölgeleri İmar Planı Hazırlanmasında Uyulması Gereken Usul ve Esaslara göre Ar-Ge Alanı veya Teknolojik Ürün Üretim Alanı gibi arazi kullanım kararları yer alır.(3) İmar planı açıklama raporu ekinde, Bölge başvurusu için temin edilmiş olan kısıtlılık belgeleri yer alır. Ayrıca, rapor içerisinde ilgili kurum tarafından onaylanmış imar planına esas jeolojik-jeoteknik etüt raporu sonuç ve öneriler bölümü ile imar planına konu taşınmaz mallara ait güncel takyidatlıtapu kayıt bilgisi yer alır. Bakanlığa onanmak üzere sunulacak olan imar planı öncesinde, Bölge içerisinde yer alan üniversite, Hazine ya da diğer kamu kurum veya kuruluşlar ile özel hukuk tüzel kişilerine ait taşınmazların yönetici şirket adına gerçekleştirilmiş tahsis işlemi belgelendirilir.(4) Bölge imar planları çerçevesinde oluşturulan ada ve parsellerde bir bina yapılabileceği gibi birden fazla bina da yapılabilir.(5) Bölgeye ait kentsel tasarım projesi ya da yerleşim projesinde veya vaziyet planında; yol, meydan, park, otopark, yeşil alan ve benzeri gösterimler ile oluşan yol ve parsellerin koordinat ve kot değerleri ayrıca Bakanlığa verilir.(6) Bölgeye ait imar planları Bakanlık tarafından onaylanarak yürürlüğe girer. Bakanlıkça onaylanmış Bölge imar planları belediye ve mücavir alan sınırları içinde ise belediyesince, dışında ise valilikçe tespit edilen ilan yerlerinde intikal tarihinden itibaren bir ay süre ile ilan edilir. Bu ilan yerel ve ulusal basın organları ile halkın bilgisine sunulur. Planlar, kesinleşmesi halinde Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve ilgili kurum kuruluşlara bilgi için gönderilir.(7) Bir aylık süre içinde imar planlarına itiraz edilebilir. İtirazlar ilan süresinin bitiminde ilgili idaresince Bakanlığa iletilir. Bakanlığa intikal eden itirazlar otuz gün içinde incelenerek kesin karara bağlanır. İmar planı değişiklikleri de aynı usul ve esaslara tabidir.(8) Yönetici şirket, 3194 sayılı İmar Kanununa ilişkin 7/1/2006 tarihli ve 26046 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Plân Yapımını Yükümlenecek Müelliflerin Yeterliliği Hakkında Yönetmelik hükümlerinde belirlenen grupta yeterlilik belgesine sahip plan müellifini kendi bünyesinde bulundurması veya bünyesindeki ortağı kamu kurumu ya da kuruluşunda çalışan yeterlilik belgesine sahip plan müellifinin bulunması halinde planlama grubu oluşturarak imar planlarını hazırlayabilir. Bu nitelikleri taşımayan yönetici şirket, imar planlarını yeterliliğe haiz plan müelliflerine veya müellif kuruluşlara hazırlattırabilir.(9) Planlanacak her bir Bölge alanı bütününde, maksimum yükseklik serbest bırakılmak kaydıyla, taban alanı katsayısı yüzde kırkı, büyükşehir belediyesi sınırları içerisinde Emsal(E)=1.00’i, diğer yerlerde Emsal(E)=0.70’i geçemez. 6 ncı madde kapsamında temin edilen kısıtlılık belgeleri aynı zamanda imar planına esas görüşler olarak değerlendirilir. Bakanlık gerekli gördüğü takdirde ilgili kurum ve kuruluşlardan imar planına esas görüş isteyebilir. Bodrum katlar, cepheleri hizasındaki en düşük doğal veya düzeltilmiş bahçe kotunda veya üzerinde kalmak, hiçbir noktada hizasındaki bahçe kotlarına göre gömülmemek şartı ile bağımsız olarak iskan edilebilir ve bu bağımsız bölümler ile ortak alanlar emsale dahil değildir.(10) Bölge alanı ilan edildiğinde üzerinde bina var ise; ön, yan ve arka bahçe mesafelerinde fiili durum esas alınır.(11) Bölgeye ait imar planlarının onaylanmak üzere Bakanlığa sunulması işlemi Bölge kuruluş kararının Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren bir yıl içerisinde sonuçlandırılır. Bu işlemin bu süre içerisinde tamamlanmaması halinde, yönetici şirket süre uzatımı için Bakanlığa müracaat eder. Bakanlık uygun görmesi halinde bir defaya mahsus olmak üzere en fazla altı ay ek süre verebilir. Bu ek süre içerisinde imar planlarının onaylanmak üzere Bakanlığa sunulmaması durumunda, Bakanlar Kurulunun Bölgenin ilanına ilişkin kararı hüküm ve sonuçları ile birlikte ortadan kalkar. Bu durum, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile diğer ilgili kurum ve kuruluşlara bildirilir. Bakanlar Kurulu kararında; sınır değişikliği öncesinde imar planı onanmış Bölge alanları için ya da Bölgeye ait birden fazla alan ilan edilmiş ve bu alanlardan en az birine ait imar planı onanmak üzere Bakanlığa sunulmuş ise imar planı sunulmamış diğer Bölge alanları için iptale ilişkin bu fıkra hükmü uygulanmaz.(12) Bakanlar Kurulu kararı ile ilan edilen Bölge alanı imar planları tek seferde yapılabileceği gibi, etaplar halinde de yapılabilir. Her bir etap alan miktarı, o Bölge alanının % 30’undan az olamaz. Bu durum plan açıklama raporunda belirtilir.Bölge arazisinin kullanımıMADDE 22 – (1) Bölge olarak belirlenen araziler hiçbir şekilde Kanun amacı dışında başka amaçlarla kullanılamaz.(2) Yönetici şirket, Bölgede akademik, ekonomik ve sosyal yapının oluşturulmasını sağlamak amacıyla; Bölgenin toplam yapılaşma hakkının % 25’ini aşmayacak kesimi üzerinde Bölge amaçları doğrultusunda gerçekleştirilecek faaliyetlere etkinlik kazandırmak ve Bölgenin ihtiyaç duyduğu ekonomik, sosyal ve kültürel altyapıyı oluşturmak üzere gerekli bina ve tesisleri kurabilir, işletebilir, kiraya verebilir.(3) Bölge içerisinde yer alan yönetici şirket ile kamu kurumu ya da kuruluşlarına ait gayrimenkullerin satışı yapılamaz.Parselasyon planı, ifraz, tevhit ve onayMADDE 23 – (1) Parselasyon planları ve değişiklikleri, ifraz, tevhit, yola terk, yoldan ihdas ve ihdas haritaları gibi imar uygulaması ve değişiklik işlemleri kesinleşmiş uygulama imar planına göre yönetici şirketçe hazırlanır veya hazırlatılır, Bakanlık tarafından onaylanarak yürürlüğe girer.(2) Yukarıda belirtilen işlemlere ilişkin harita ve sair evrakların ilgili bölümlerinin Bakanlık tarafından onaylanmasını takiben, bir nüsha işlem dosyası Bakanlıkta kalır. Diğer nüshalar gerekli onay ve tescil işlemlerinin yapılması için yönetici şirkete gönderilir. Yönetici şirket, imar uygulaması işleminin tescilini takiben alınacak güncel ve takyidatlı yeni tapu kayıtları ile teknik bilgi ve belgelerin onaylı birer örneğini Bakanlığa gönderir.(3) Kesinleşmiş uygulama imar planına göre, yönetici şirket tarafından hazırlanan ya da hazırlatılan ve Bakanlık tarafından uygun görülen alan tahsis planı doğrultusunda yapı adalarında harita koordinatları üzerinden girişimci firmalara alan tahsisi yapılabilir.Yapı ruhsatı ve izinleriMADDE 24 –(1) Bakanlık tarafından onaylanarak yürürlüğe giren uygulama imar planına göre; arazi kullanımı, yapı ve tesislerin projelendirilmesi, inşası ile ilgili ruhsat ve izinler, bedelsiz olarak, arazi malikinin kamu kurum ya da kuruluşu olması halinde veya Bölge yönetici şirketinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kamu niteliğini haiz şirket olması durumunda 3194 sayılı İmar Kanununun 26 ncımaddesi doğrultusunda Bakanlık tarafından verilir. Yapı ruhsatı ve yapı kullanım izni dışındaki diğer tüm ruhsat ve izinler ilgili mevzuatları dahilinde ilgili kurum ve kuruluşlarınca verilir.(2) Bölge alanı içerisinde yer alan müstakil kadastral parsel üzerinde, ihtiyaç olması halinde, imar planı ve bu Yönetmelik hükümlerine göre yapı ruhsatı ve/veya yapı kullanma izni verilebilir.(3) Bölge alanı içerisinde yer alan taşınmazlar üzerinde yapı ruhsatı ve yapı kullanma izin belgesi yönetici şirket adına veya yönetici şirketin talebi halinde arazi maliki adına verilir.Teknolojik ürünün yatırımıMADDE 25 – (1) İşletmeler, Bölgede başlatıp sonuçlandırdıkları Ar-Ge projeleri sonucu elde ettikleri teknolojik ürünün üretilmesi için gerekli olan yatırımı, yönetici şirketin uygun bulması ve Bakanlığın izin vermesi şartıyla, herhangi bir Bölge içerisinde yapabilirler. Söz konusu yatırıma konu olan teknolojik ürünün üretim izin belgeleri, ilgili kurum ve kuruluş tarafından Bakanlık görüşü alınarak, öncelikle verilir. Bu yatırımlara ilişkin faaliyetler, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu gereğince tutulması zorunlu defterlerde, yatırım yapan işletmelerin Bölgede yürüttükleri Ar-Ge faaliyetlerinden ayrı olarak izlenir. Bu yatırımlar nedeniyle Bölgede çalışan personel ve bu yatırımlarından elde edilecek kazançlar Bölge dışında faaliyet gösteren işletmelerin ve bunların personelinin tabi olduğu esaslara göre vergilendirilir.(2) Başvuru sahibi, teknolojik ürün yatırım başvurusu için bu madde doğrultusunda oluşturulan komisyonun bu madde hükmü kapsamındaki inceleme kriterlerine göre Teknolojik Ürün Tanımlama Belgesini oluşturur ve yatırım alanı, makine teçhizat bilgisi, yatırım maliyet tutarı, üretim teknolojisi, prosesi, çevre kirliliği, Türkiye Halk Sağlığı Kurumundan alınan temiz üretim belgesi, personel ihtiyacı, işletme maliyeti, pazar araştırması, arıtma tesisi konusu ve benzeri başlıkları içeren yatırıma yönelik hazırlanmış Yatırım Fizibilite Raporu ile birlikte yazılı olarak yönetici şirkete müracaat eder. Başvuru sahibi bu belgede; elde ettiği ürünün Ar-Ge faaliyet tanımını, sürecini, kullanım ve tasarım amacını, teknik özelliklerini detaylı bir şekilde ifade eder.(3) Teknolojik Ürün Tanımlama Belgesi ve Yatırım Fizibilite Raporu’nun yönetici şirkete teslimini takiben, üçü öğretim elemanı ve ikisi sektör uzmanı olmak üzere, en az beş kişilik Teknolojik Ürün Değerlendirme Komisyonu yönetici şirket tarafından oluşturulur ve üç ay içerisinde bu komisyon tarafından yatırıma yönelik inceleme ve değerlendirme yapılır.(4) Komisyon yaptığı incelemede ürünle ilgili;a) Bilimsel bir bilgiyi kullanmak veya geliştirmek suretiyle tasarlanıp tasarlanmadığı,b) Var olan bir ihtiyacı daha iyi düzeyde karşılayıp karşılamadığı,c) Ürünün ihracat veya ithal ikamesi potansiyelinin olup olmadığı,ç) Yaşam standardının yükselmesine katkıda bulunup bulunmayacağı,d) Sahip olduğu teknik özelliklerin ve/veya farklılıklarının teknolojik düzeydeki yenilikçiliği temsil edip etmediği,e) Ürün malzemelerinin, parçalarının ve yerine getirdiği işlev/işlevlerin birbiriyle uyum gösterip göstermediği,f) Ürünün tasarım özelliklerinin geliştirmeye açık olup olmadığı,g) Ürünün piyasa standartlarına ve ilgili yönetmeliklere uygun olarak test edilip edilmediği,ğ) Üretim ve üretim sürecinin çevreye olumsuz etkisi olup olmayacağı,hususlarında değerlendirir.(5) Bakanlıkça belirlenen yüksek teknoloji alanlarında teknolojik ürün yatırımına izin verilir.(6) Teknolojik ürün yatırımı için gerekli olan bina ve tesis yapılaşma miktarı Bölgenin toplam yapılaşma hakkının % 35’inden fazla olamaz.(7) Teknolojik ürünün yatırım talebinin Teknolojik Ürün Değerlendirme Komisyonu tarafından olumsuz bulunması halinde sonuç başvuru sahibine yazılı olarak bildirilir. Değerlendirmenin olumlu bulunması durumunda, yönetici şirketin uygun görüşü ile birlikte, Teknolojik Ürün Değerlendirme Komisyon Raporu ve ekinde Teknolojik Ürün Tanımlama Belgesi ve Yatırım Fizibilite Raporu, Bakanlıkça onanmış imar planı ile teknolojik ürün yatırımının yapılacağı binaya ilişkin uygulama projeleri ve ilgili kurum ve kuruluşlardan alınmış üretim izin belgeleri yönetici şirket tarafından yatırım izni için Bakanlığa gönderilir. Bakanlık, Kanun ve bu Yönetmelik çerçevesinde yatırım talebini inceler ve uygun bulması durumunda yönetici şirkete bildirir.Diğer hususlarMADDE 26 – (1) Bu Yönetmelikte yer almayan imar planı yapımı, revizyonu ve değişiklikleri, parselasyon planı yapımı ve değişiklikleri, uygulama projeleri, yapılaşma, yapı ruhsatı ve yapı kullanım izin belgesiyle ilgili hususlarda 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili yönetmelik hükümleri uygulanır.DÖRDÜNCÜ BÖLÜMDesteklerBölgelere yardım amacıyla kullandırılacak ödenekMADDE 27 –(1) Bölgeler için gerekli olan arazi ve bina temini ile planlama ve projelendirme, alt yapı ve üst yapının inşası, ayrıca Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerini desteklemeye yönelik yönetici şirketçe yürütülen veya yürütülecek kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programları ile ilgili harcamalar yönetici şirkete aittir.(2) Alt yapı, idare binası ve kuluçka merkezi inşasıyla ilgili giderler ile Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerini desteklemeye yönelik yönetici şirketçe yürütülen veya yürütülecek kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programlarına ilişkin giderlerin, yönetici şirketçe karşılanamayan kısmı yardım amacıyla Bakanlık bütçesine “Teknoloji Geliştirme Bölgeleri” için konulan ödenekle sınırlı olmak üzere Kanun ve bu Yönetmeliğe uygun olarak Bakanlık tarafından hazırlanacak olan “Ödenek Kullanım Usul ve Esasları” çerçevesinde karşılanabilir. Proje ödenekleri yıllık yatırım programında yer alır. Bu ödenekler Maliye Bakanlığınca belirlenen harcama programları dahilinde kullanılır.(3) Yönetici şirkete Kanun kapsamında verilen destekler yardım amacıyla olup karşılıksızdır.(4) Yönetici şirket ve girişimciler Bölgedeki faaliyetlerinde kamu kurum ve kuruluşları ile yabancı kuruluşlar tarafından verilen iç ve dış kaynaklı tüm desteklerden de ilgili mevzuatların izin verdiği ölçüde yararlanabilirler.Destek talep prosedürü ve Bakanlık bütçe ödeneğinin tespitiMADDE 28 –(1) Destek talebinde bulunacak yönetici şirket talebini her yatırım yılı için, Genel Müdürlükten temin edeceği Bölge Yatırım Harcamalarının Yıllara Göre Dağılımı Tablosundaki ödenek kapsamına giren kısımları doldurarak, destek talebinde bulunduğu alt yapı, idare binası, kuluçka merkezi inşası ile kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programlarına ilişkin ihtiyaç analiz raporunu da ödenek talep tablosuna ekleyerek Genel Müdürlüğe gönderir.(2) Mevcut kuluçka merkezleri talebi karşılayamaz duruma geldiğinde, yönetici şirket, yeni kuluçka merkezi binası inşaatı için Bakanlığa ayrıca destek talebinde bulunabilir. Destek talebine, yeni bir kuluçka merkezi kurulmasına ihtiyaç olduğunu gösteren ihtiyaç analizi raporu da eklenir.(3) Destek talebi yıllık olarak bir sonraki yatırım yılından itibaren üç yıl için, içinde bulunulan yılın en geç Nisan ayı sonuna kadar yapılır.(4) Yönetici şirket, Bölge alanlarında bir an önce faaliyete geçilmesi için ya da faaliyete geçilmiş Bölge alanlarında ihtiyaç duyulan; alt yapı, idare binası ve kuluçka merkezi inşası ile ilgili giderlerin karşılanamayan kısmı için gerekçeleri ile birlikte Genel Müdürlüğe destek talebinde bulunabilir.(5) Yönetici şirket ayrıca, Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerini desteklemeye yönelik, kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programları kapsamında Bölge sınırları içerisinde yapılacak eğitim giderleri için Genel Müdürlüğe destek talebinde bulunabilir.(6) Bakanlık, Bölgelerin; alt yapı, idare binası, kuluçka merkezi inşası ve Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerini desteklemeye yönelik yönetici şirketçe yürütülen veya yürütülecek kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programları ile ilgili destek taleplerini, bütçe imkanlarıdoğrultusunda değerlendirerek Bakanlığın yatırım bütçe teklifi ile birlikte Kalkınma Bakanlığına bildirir.Destek talebinin değerlendirilmesiMADDE 29 – (1) Bakanlık; alt yapı, idare binası ve kuluçka merkezi inşası ile Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerini desteklemeye yönelik yönetici şirketçe yürütülen veya yürütülecek kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programları ile ilgili destek talebini Kanun ve bu Yönetmeliğe uygun olarak Bakanlık tarafından hazırlanacak olan “Ödenek Kullanım Usul ve Esasları” çerçevesinde değerlendirir ve gerekli gördüğü durumda Bölgede incelemelerde bulunur.Ödeneğin kullanım esaslarıMADDE 30 – (1) Bakanlık bütçesine konulan ödenek ait olduğu mali yıl içerisinde kullanılır.(2) Alt yapı, idare binası ve kuluçka merkezi inşasıyla ilgili ödenek taleplerine ilişkin hakedişler ile Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerini desteklemeye yönelik yönetici şirketçe yürütülen veya yürütülecek kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programlarına ilişkin Bakanlığa intikal ettirildiği yıla ait olan destek talepleri yılı içerisinde değerlendirmeye alınır.(3) Alt yapı, idare binası ve kuluçka merkezi inşası ile ilgili destek taleplerine ilişkin hazırlanmış olan hakediş raporlarına ya da Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerini desteklemeye yönelik yönetici şirketçe yürütülen veya yürütülecek kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programlarına yönelik Bakanlık desteği almış yönetici şirket tarafından yapılmış olan harcamalara ait fatura ve/veya harcama belgesi her yılın Kasım ayı sonuna kadar Bakanlığa gönderilir.(4) Bakanlık bütçesine tahsis edilen ödenek, Kanun ve bu Yönetmeliğe uygun olarak Bakanlık tarafından hazırlanacak olan “Ödenek Kullanım Usul ve Esasları” doğrultusunda Bölgelere destek olarak ödenir. Bölgelere aktarılan destek tutarı Kanunda belirtilen tahsis amacı dışında kullanılamaz.(5) Bölge alanı içerisinde yer alan ve mülkiyeti; üniversite, Hazine ya da kamu kurum ve kuruluşlarına ait olmayan araziler üzerinde yapılan alt yapı, idare binası ve kuluçka merkezi inşasına Bakanlık bütçesinden ödenek kullandırılmaz. Altyapı inşasının, Bölge alanı genelini ilgilendiriyor olması durumunda bu fıkranın birinci cümlesinde geçen hükmü uygulanmaz.BEŞİNCİ BÖLÜMDestek Talebinin Uygun Bulunması Halinde Plan ve Projelerin Hazırlanmasına İlişkin Esaslar ile Hakediş Raporlarının İncelenmesi ve Desteğin ÖdenmesiUygulama projeleri ile ilgili esaslarMADDE 31 – (1) Bölge içerisindeki tüm yapılara ilişkin uygulama projeleri 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili yönetmelik hükümleri çerçevesinde yönetici şirketçe hazırlanır ya da hazırlatılır.(2) Yönetici şirket, Bölge içerisinde yapılacak veya yaptırılacak yapılara ilişkin uygulama projelerini elektronik ortamda Genel Müdürlüğe teslim eder.(3) Paftalar üzerinde; proje yüklenicisinin ve mesleki sorumlusu mimar ve mühendislerin adı, soyadı, unvanı, sicil numarası, vergi dairesi ve vergi numarası yazılı olur ve tüm sorumluların imzaları bulunur.Alt yapıMADDE 32 – (1) Kanun ve Yönetmelik kapsamında yer alan alt yapı yatırımları;1) Kanalizasyon,2) Yağmur suyu şebekesi,3) Yangın suyu şebekesi, ihbar ve ikaz sistemleri,4) Drenaj,5) Temiz su, pis su ve sulama suyu şebekesi ve su verimliliğine yönelik önlemler, su veya fosseptik kuyusu,6) Geçici atık su depolama alanı ve biyolojik ve kimyasal atık su arıtma tesisi,7) Elektrik, kesintisiz güç sistemi, jeneratör, enerji üretim tesisleri ve enerji verimliliğine yönelik önlemler,8) Yol, otopark, çevre düzenlemesi ve peyzaj,9) Doğal gaz,10) Isıtma ve havalandırma,11) İletişim, bilgi işlem ve bilgi yönetim altyapısı,12) Bölge içi veya çevresi aydınlatma,13) Bölge içi veya çevre güvenlik/alarm sistemleri,14) Bölge içi nükleer tesislerden,oluşur.Yönetici şirketin proje sorumluluğuMADDE 33 – (1) Yönetici şirketin proje sorumluluğu aşağıda belirtilmiştir:a) Uygulama projeleri, teknik sorumluluğu yönetici şirket tarafından belirlenecek proje müellifine ve fenni mesule ait olmak üzere 3194 sayılı İmar Kanunu ve yönetmelikleri, imar planı, fen, sağlık ve çevre şartları ile ilgili diğer kanun, tüzük ve yönetmelik hükümlerine ve Türk Standartları Enstitüsü tarafından belirlenen standartlara ve teknik şartlara uygun olarak yönetici şirket tarafından hazırlanır veya hazırlatılır ve onanmak üzere Bakanlığa sunulur. Şartnamede yer almayan, iş ya da projelendirme sırasında ortaya çıkan özel durumlar ve ilave çalışmalar için Genel Müdürlüğün vereceği özel talimatlar geçerlidir.b) Devam eden inşaat ile ilgili yönetici şirket tarafından değişiklik yapılmak istenildiğinde gerekçeleri ile Bakanlığa başvurularak izin alınır. Bu durumda;1) Değişiklik projenin bütününde ise, mimari projenin yeniden düzenlenmesi,2) Bu değişiklik statik hesap ve projelerde de değişiklik gerektiriyorsa, bunların da gerekenlerinin yeniden düzenlenmesi,3) Yapılacak değişiklik belirli katlara intikal ediyorsa sadece o kat planlarının, bir katın belirli bir kısmına ait ise sadece bu kısmın tadilat planının hazırlanması,4) Zorunlu olarak değişikliğe uğrayan projelerin her biri için değişiklik sebebini içeren bir rapor ekinde Genel Müdürlüğe ibraz edilmesi,zorunludur.Projelerin incelenmesiMADDE 34 – (1) Teknik sorumluluğu yönetici şirket tarafından belirlenecek proje müellifi ve fenni mesule ait olmak üzere 3194 sayılı İmar Kanunu hükümlerine uygun olarak hazırlanan veya hazırlattırılan uygulama projeleri Bakanlık tarafından otuz gün içinde incelenir ve onaylanarak ruhsata bağlanır. Eksiklik tespit edilmesi halinde uygulama projeleri düzeltilmek üzere yönetici şirkete iade edilir.Hakediş raporlarının incelenmesiMADDE 35 – (1) 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ekinde yer alan Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümleri doğrultusunda yönetici şirketin belirlediği fenni mesulce hazırlanan hakediş raporu yönetici şirket tarafından onaylandıktan sonra müteahhit firmayla aralarında düzenlenmiş sözleşmenin bir nüshası ve kesilmiş ise faturası ile birlikte Genel Müdürlüğe teslim edilir. Bu madde hükmüne göre eksik olan hakediş raporları değerlendirmeye alınmaz.(2) Genel Müdürlükçe görevlendirilecek teknik personel tarafından hakediş raporları mahallinde incelenerek, inceleme raporu tanzim edilir. İnceleme raporu ve eklerinin her bir sayfası, incelemeyi yapan teknik personel tarafından imzalanır ya da paraflanır. Mahallinde fiilen yapılmayan imalatların veya imalata yönelik olmak üzere fiilen yerinde görülmeyen ihzarat bedeli hakediş raporlarından çıkarılır.Desteğin ödenmesiMADDE 36 –(1) Kanun ve bu Yönetmeliğe uygun olarak Bakanlık tarafından hazırlanacak olan “Ödenek Kullanım Usul ve Esasları” çerçevesinde destek talebi uygun bulunanlar için; alt yapı, idare binası ve kuluçka merkezi inşası ile ilgili ödemelerde hakediş raporları ilgili teknik personel ve daire başkanı tarafından onaylandıktan, Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerini desteklemeye yönelik yönetici şirketçe yürütülen veya yürütülecek kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programları ile ilgili ödemelerde ise yapılan harcamalara esas fatura ve/veya harcama belgesi ya da ilgili faaliyetin yapılacağına dair yönetici şirket yönetim kurulu kararı ilgili daire başkanlığınca görüldükten sonra ilgili harcama birimince, ödeme emri belgesi düzenlenerek ödeme yapılmak üzere Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğüne gönderilir.(2) Alt yapı, idare binası ve kuluçka merkezi inşası ile ilgili Bakanlığa sunulmuş olan işin ihale bedeli 100.000 TL ve altındaki hakediş raporları değerlendirmeye alınmaz ve ödenmez.(3) Yönetici şirket, hesabına aktarılan destek tutarının, Kanun ve bu Yönetmeliğe uygun olmadığının ya da yerinde harcanılmadığının Bakanlıkça tespit edilmesi halinde, ödeme yapıldığı tarihten itibaren genel hükümlere göre hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesini yapar.ALTINCI BÖLÜMMuafiyetler ve İstisnalar, Bölgenin İzlenmesi ve DenetimiMuafiyet ve istisnalarMADDE 37 – (1) Bölgede muafiyet ve istisnaların uygulanmasına ilişkin esaslar aşağıda belirtilmiştir:a) Yönetici şirketlerin, Kanunun uygulanması ile ilgili her türlü faaliyetleri sonucunda elde ettikleri kazançları 31/12/2023 tarihine kadar kurumlar vergisinden müstesnadır. Yönetici şirket, ayrıca, Kanunun uygulanması ile ilgili olarak düzenlenen kâğıtlardan ve yapılan işlemlerden dolayı damga vergisi ve harçtan muaftır. Yönetici şirket, bu muafiyet ve istisnaların uygulanabilmesi için bağlı bulunduğu vergi dairesine başvuruda bulunur.b) Bölgede faaliyet gösteren gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerinin, münhasıran bu Bölgedeki yazılım ve/veya Ar-Ge faaliyetlerinden elde ettikleri kazançları 31/12/2023 tarihine kadar gelir ve kurumlar vergisinden müstesnadır. Bu istisnanın uygulanabilmesi için mükellefler bağlı bulundukları vergi dairesine başvuruda bulunurlar. Bu başvuruya, yönetici şirketten alınan söz konusu vergi mükellefinin Bölgede yer aldığını ve mükellefin faaliyet alanlarını gösteren belge de eklenir, aksi takdirde bu bent kapsamındaki istisna uygulanmaz.c) Bölgede çalışan ve bu Yönetmeliğe göre tanımlanmış Ar-Ge ve destek personelinin bu görevleri ile ilgili ücretleri 31/12/2023 tarihine kadar her türlü vergiden istisnadır. Bu istisnanın uygulanabilmesi için, ilgili girişimci, Bölgede çalışan ve bu Yönetmeliğe göre tanımlanmış tüm Ar-Ge ve destek personelini, Ar-Ge projelerindeki görev tanımlarını, nitelik ve çalışma sürelerini gösteren listeyi aylık olarak yönetici şirkete onaylatır, inceleme ve denetimlerde ibraz edilmek üzere saklar. İstisna kapsamındaki çalışma sürelerinin hesabında haftada kırkbeş saatin üzerindeki ve ek çalışma süreleri bu hesaplamada dikkate alınmaz. Hak kazanılmış hafta tatili ve yıllık ücretli izin süreleri ile 17/3/1981 tarihli ve 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunda belirtilen tatil günleri gelir vergisi stopajı teşviki uygulamasında dikkate alınır. Hesaplamada küsuratlı sayılar bir üst tamsayıya iblağ edilir. İstisna kapsamındaki destek personeli sayısı Ar-Ge personeli sayısının yüzde onunu aşamaz. Destek personeli sayısı hesabında küsuratlı sayılar bir üst tamsayıya iblağ edilir. Destek personelinin toplam Ar-Ge personeli sayısının %10’unu aşması hâlinde, brüt ücreti en az olan destek personelinin ücretinden başlamak üzere her türlü vergi istisnası uygulanır. Brüt ücretlerin aynı olması hâlinde, ücretine her türlü vergi istisnası uygulanacak destek personeli ise çalıştığı girişimci firma tarafından belirlenir. Ücretin brüte iblağ edilmesi gerektiği durumlarda brüt ücret Kanunla sağlanan vergi teşvikleri dikkate alınmaksızın hesaplanır. Ar-Ge ve destek personelinin bu Kanun kapsamında elde ettiği tüm gelirler (ücret, prim, ikramiye ve benzeri ödemeler) istisna kapsamına dahildir.ç) Atık su arıtma tesisi işleten Bölgelerden, belediyelerce atık su bedeli alınmaz.d) Bölge içerisinde faaliyette bulunan gelir veya kurumlar vergisi mükellefleri, yazılım ve/veya Ar-Ge faaliyetleri dolayısıyla 4691 sayılı Kanunda yer alan vergisel teşviklerden bütün halinde yararlanabilirler. Bu durumda aynı yazılım ve/veya Ar-Ge projesi için 13/6/2006 tarihli ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile 28/2/2008 tarihli ve 5746 sayılı Araştırma ve Geliştirme Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanunda yer alan vergisel teşviklerden ayrıca yararlanamazlar. Bölgede faaliyette bulunan girişimcilerden 5520 sayılı Kanun, 193 sayılı Kanun ve 5746 sayılı Kanunda yer alan vergisel teşviklerden yararlanmak isteyenler, bu durumu Maliye Bakanlığına ve Bölge yönetici şirketine eş zamanlı olarak ayrıca bildirirler.e) Bölgede yer alan girişimcilerin yürüttükleri yazılım ve/veya Ar-Ge projesi kapsamında çalışan Ar-Ge personelinin, Bölgede yürüttüğü görevle ilgili olarak yönetici şirketin onayıyla, Bölge dışında geçirdiği sürelere ait bu çalışmaları kapsamında elde ettikleri ücretlerinin; üniversite bünyesinde kadrolu olan öğretim elemanları için % 50’si, diğer Ar-Ge personeli için % 25’i gelir vergisinden müstesnadır. Bu istisnanın uygulanabilmesi için;1) Girişimci şirketin yürüttüğü yazılım ve/veya Ar-Ge projesinin bir kısmının Bölge dışında yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde, girişimci şirket, yazılım ve/veya Ar-Ge projesinin Bölge dışında geçirilmesi gereken kısımlarına ilişkin gerekçeli teklifi ile çalışanların projeler itibarıyla sayıları ve nitelikleri, bu personelin projelerde görev aldığı süreler, ücretlerine ilişkin bilgiyi yönetici şirkete sunar.2) Girişimci şirket tarafından sunulan gerekçeli teklif yönetici şirket tarafından incelenir ve söz konusu yazılım ve/veya Ar-Ge projesinin bir kısmının Bölge içinde yürütülemeyeceğinin (Bölge dışında yapılmasının zorunlu olduğunun) tespit edilmesi ile Bölge dışında yürütülen yazılım ve/veya Ar-Ge faaliyetlerinin Bölgede yürütülen aynı yazılım ve/veya Ar-Ge projesi kapsamında olduğunun tespit edilmesi şartıyla, gerekçeli teklif yönetici şirket tarafından onaylanır.3) Bölgede çalışan Ar-Ge personelinin, yürüttüğü yazılım ve/veya Ar-Ge projesi ile ilgili Bölge dışında geçirdiği süreye ilişkin yazılım ve/veya Ar-Ge çalışması yapılan kurum veya kuruluştan aldığı belge yönetici şirkete sunulur.f) Bu Kanuna göre teknoloji geliştirme bölgesinde faaliyette bulunan girişimcilerin kazançlarının gelir veya kurumlar vergisinden istisna bulunduğu süre içinde münhasıran bu Bölgelerde ürettikleri ve sistem yönetimi, veri yönetimi, iş uygulamaları, sektörel, internet, mobil ve askeri komuta kontrol uygulama yazılımı şeklindeki teslim ve hizmetlerinin, 25/10/1984 tarihli ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu kapsamında katma değer vergisinden müstesna tutulması için yönetici şirketin onayı alınarak ilgili vergi dairesine başvuruda bulunulur.g) Bakanlıkça istenilen formata uygun olarak hazırlanmış, üçer aylık dönemler halinde Bölge yönetici şirket ve Bölgede bulunan girişimcilerin faaliyetlerine ilişkin, kendi mali müşaviri veya yeminli mali müşavirince onaylı bilgiler Bakanlığa üç aylık dönemi takip eden altmış gün içerisinde gönderilir. Bu süre içerisinde gönderilmemesi halinde, Bölgede sağlanan muafiyetlerin devam edip etmeyeceğine yönelik inceleme yapılmasını sağlamak amacıyla Maliye Bakanlığı, Bakanlık tarafından bilgilendirilir.ğ) Bölgede muafiyet ve istisnaların uygulanması ile ilgili işlemler Maliye Bakanlığının ilgili mevzuatlarına tabidir.Bakanlığın denetim yetkileriMADDE 38 – (1) Bakanlığın denetim yetkilerine ilişkin esaslar aşağıda belirtilmiştir:a) Bakanlık, yönetici şirketin ve girişimcilerin faaliyet ve uygulamalarını gerekli gördüğü durumlarda denetler. Gerektiğinde ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapar. Denetim sürecinde yönetici şirket ve girişimciler her türlü bilgi ve belgeyi denetim elemanlarına vermekle yükümlüdür. Denetim sonucunda hazırlanan rapor Genel Müdürlüğe sunulur.b) Bakanlık, Bölgede Kanunda belirtilen amacın dışında faaliyet gösteren yönetici şirketi uyarır ve belirli bir süre vererek, Kanun amacına uygun faaliyette bulunulmasını ister. Bu sürenin sonunda, yönetici şirketin, amacı doğrultusunda faaliyet göstermediğinin tespit edilmesi durumunda, Bakanlık görevli mahkemeye başvurarak mevcut yönetici şirketin yönetim kurulu üyelerinin görevlerinin sona erdirilmesini, şirketin yönetimi için kayyum tayin edilmesini ve yönetici şirketin tasfiyesini ister. Yönetici şirketin tasfiyesine mahkemece karar verilmesi halinde, şirket ve yöneticilerin hak ve yükümlülükleri ile sorumlulukları saklı kalmak kaydıyla, Bakanlık, yönetici şirketin mülkiyetinde olan Bölgeye ait araziyi ve üzerindeki taşınmazları kamulaştırır ve Bölgenin yönetimini başka bir yönetici şirkete verebilir.Muafiyet ve istisnaların denetlenmesiMADDE 39 – (1) Yönetici şirket ve Bölgede faaliyet gösteren girişimciler ile Bölgede çalışan Ar-Ge ve destek personelinin yararlandıkları istisna ve muafiyetleri yönünden Maliye Bakanlığınca denetlenir. Bu denetim, yönetici şirketlerin sorumluluğunu kaldırmaz.(2) Yönetici şirketin onayı ile Bölge dışında geçirilen sürenin Bölgede yürütülen görevle ilgili olmadığının tespit edilmesi halinde, ziyaa uğratılan vergi ve buna ilişkin cezalardan ilgili işletme sorumludur.YEDİNCİ BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerGeçiş hükümleriGEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kanunun amacına uygun biçimde kurulmuş olan Bölgeler, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde durumlarını bu Yönetmeliğe uygun hale getirir.(2) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren faaliyette olan Bölgeler bu Yönetmelik doğrultusunda en geç bir yıl içerisinde kuluçka merkezini, üç yıl içerisinde teknoloji transfer ofisini kurmakla yükümlüdür.Yürürlükten kaldırılan YönetmelikMADDE 40 – (1) 19/6/2002 tarihli ve 24790 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.YürürlükMADDE 41 – (1) Bu Yönetmelik 1/4/2014 tarihinde yürürlüğe girer.YürütmeMADDE 42 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.Ek-1 TEKNOLOJİ GELİŞTİRME BÖLGESİ YAPILABİLİRLİK RAPORUHAZIRLAMA ESASLARIA) Kurucu heyet / Yönetici şirket bilgileriBu bölümde kurucu heyeti / yönetici şirketi oluşturan her bir kurum ya da kuruluşun;a) Adıb) Adresic) Faaliyet alanıç) Telefon ve faks numaralarıd) e-posta adresiile kurulacak Bölgenin adı yer alır.B) Bölgenin kurulacağı;a) Yörenin Genel Değerlendirilmesi,1) Coğrafi konum, doğal yapı ve arazi kullanım durumu,2) Sosyal, kültürel ve teknik altyapı,3) Kentleşme ve planlama,4) Ekonomik yapı,5) Sanayi varlığı.(Yukarıda belirtilen bilgiler, ilgili valilik, kaymakamlık, il müdürlükleri, belediyeler ve diğer yerel kurumlardan sağlanabilir.)b) İl’in akademik, teknolojik ve sanayi potansiyeli1) Üniversitelerde çalışan yüksek lisans ve doktora dereceli personel sayısı,2) Ar-Ge ve yazılım kuruluşları, faaliyet alanları ve çalışan araştırmacı personel sayısı,3) Ar-Ge ve yazılım birimine sahip sanayi kuruluşları ve çalışan araştırmacı personel sayısı (kamu/özel),4) Teknoloji geliştirme bölgesi, teknoloji geliştirme merkezi, inkübatör ve benzeri yapılanmalar,5) Sanayi kuruluşlarının (kamu/özel) yüzde olarak sektörel dağılımı (Türkiye İstatistik Kurumu verilerine dayanarak),6) Yabancı ortaklı sanayi kuruluşlarının sektörel dağılımı (Türkiye İstatistik Kurumu verilerine dayanarak),7) Diğer.C) Kurucu heyet / Yönetici Şirket içinde yer alan kurum ya da kuruluşların Ar-Ge ve yazılım çalışmaları hakkında bilgiler (Kurulmuş bir Teknoloji Geliştirme Bölgesi başka bir il sınırı içerisinde Bölgeye ek alan katmak istiyorsa, bu başlık o il kapsamında irdelenecektir.)a) Kurucu heyet / Yönetici Şirket içinde yer alan her bir üniversite, ileri teknoloji enstitüsü veya kamu Ar-Ge merkez veya enstitüsü için (Son 3 yılı içerecek şekilde);1) İstihdam ettiği öğretim elemanının unvanlarına ve bölümlerine göre dağılımı,2) Lisansüstü çalışma sayısı ve bölümlere göre dağılımı,3) İstihdam edilen Ar-Ge personeli sayısı ve uzmanlık alanlarına göre dağılımı,4) Yürütülen Ar-Ge projelerinin konuları, ayrıca kamu ve/veya özel Ar-Ge desteği var ise destek kaynakları,5) Sonuçlandırılan Ar-Ge projelerinin konuları, kamu ve/veya özel Ar-Ge desteği var ise destek kaynakları, varsa ticari çıktıları,6) Sınai mülkiyet hakları (Patent, marka tescil, bitkisel ıslahçı hakları faydalı model sayıları),7) Toplam Ar-Ge bütçesi ve genel bütçe içindeki oranı,8) Sanayi ile ortak ve/veya sipariş üzerine yürütülen proje adedi, konuları ve toplam bütçesi,9) İlde faaliyet gösteren kurum ve kuruluşlarla yürütülen proje bilgileri ve işbirliği ilişkileri,10) İlde mevcut teknoloji geliştirme bölgesi, Ar-Ge merkezi, teknoloji geliştirme merkezi, inkübatör ve benzeri yapılanmalarla ilişkisi ve yürütülen projeler hakkında bilgi,11) İl dışında faaliyet gösteren yurtiçindeki teknoloji geliştirme bölgesi, Ar-Ge merkezi, teknoloji geliştirme merkezi, inkübatör ve benzeri yapılanmalarla ilişkisi ve yürütülen projeler hakkında bilgi,12) Yurtdışında Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinde bulunan yapılanmalarla ilişkisi ve yürütülen projeler hakkında bilgi. b) Kurucu heyet / Yönetici şirket içinde yer alan diğer ortak, kurum ya da kuruluşların her biri için (varsa) (Son 3 yılı içerecek şekilde);1) İlde yürütülen Ar-Ge ve yöresel kalkınmaya yönelik çalışmalara sağlanan nakdi ve ayni katkılar,2) İlde faaliyet gösteren kurum ve kuruluşlarla mevcut ortaklık, işbirliği protokolü ve benzeri ilişkiler ve yürütülen projeler hakkında bilgi,3) Üniversite ve/veya Ar-Ge kurumları ile yürütülen veya sonuçlandırılan ulusal ve uluslararası ortak proje adedi, konuları ve toplam bütçeleri, varsa ticari çıktıları,4) İstihdam edilen Ar-Ge personeli sayısı ve uzmanlık alanlarına göre dağılımı,5) Toplam Ar-Ge bütçesi,6) Yürütülen Ar-Ge projesi adedi ve konuları,7) İlde mevcut teknoloji geliştirme bölgesi, Ar-Ge merkezi, teknoloji geliştirme merkezi, inkübatör ve benzeri yapılanmalarla ilişkisi ve yürütülen projeler hakkında kısa bilgi,8) İl dışında, yurtiçinde faaliyet gösteren teknoloji geliştirme bölgesi, Ar-Ge merkezi, teknoloji geliştirme merkezi, inkübatör ve benzeri yapılanmalarla ilişkisi ve yürütülen projeler hakkında bilgi,9) Yurtdışında Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerinde bulunan yapılanmalarla ilişkisi ve yürütülen projeler hakkında bilgi,10) Kamu ve Özel Ar-Ge desteklerinden faydalanılarak yürütülen Ar-Ge projeleri ve varsa ticari çıktıları hakkında bilgi,11) Sınai mülkiyet hakları (Patent, marka tescil, bitkisel ıslahcı hakları faydalı model sayıları). Ç) Bölge alanı seçimine ilişkin bilgilera) Seçilen Bölge arazisinin yeri ve yüzölçümü (m2)b) Bölge arazisinin mülkiyet/kullanım haklarına ilişkin tedarik ve kullanım yöntemleric) Bölge arazisinin üniversite, yüksek teknoloji enstitüsü veya kamu Ar-Ge merkez veya enstitüsü ile yerel, ulusal ve uluslararası ulaşım arterlerine yakınlığıç) Bölge arazisinin potansiyel çekim merkezi olma özellikleri.(Bölge alanı seçimine ilişkin bilgiler kurulan her bir Bölge alanı için ayrı ayrı belirtilecektir) D) Kurulacak (ya da mevcut ) yönetici şirket ile ilgili bilgilerKurulacak (ya da mevcut) yönetici şirketin;a) Ortakları ve sermaye yapısıb) İstihdam ve niteliğic) Bölge kurmak için sabit yatırım harcamaları tutarı (Yıllar itibariyle, ilk 3 yıllık)1) Etüt, proje ve mühendislik hizmetleri2) Arazi bedeli (satın alma/kamulaştırma/tahsis)3) Arazi ve çevre düzenlemesi, hazırlık yapıları4) Altyapı harcamaları5) Üstyapı harcamaları (İdare binası, kuluçka merkezi, girişimci binaları, sosyal tesisler ve benzeri her biri için ayrı bir kalem olarak belirtilmelidir.)6) Taşıt durumu (otomobil ve servis, yangın, temizlik ve benzeri araçlar)7) Genel giderler8) Diğer giderlerç) Bölge işletme sermayesi tutarı (Yıllar itibariyle, ilk üç yıllık)1) İşçi ve personel giderleri2) Isıtma ve havalandırma giderleri3) Araç işletme ve bakım giderleri4) Tesislerin işletme ve bakım giderleri5) Girişimcilere sağlanırsa finansman desteğid) Bölgede yapılması planlanıyor ise; Ar-Ge ve yenilik faaliyetlerini desteklemeye yönelik yönetici şirketçe yürütülen veya yürütülecek kuluçka programları, teknoloji transfer ofisi hizmetleri ve teknoloji işbirliği programları için yapılacak harcamalar (Yıllar itibariyle, ilk 3 yıllık)1) Kuluçka programları2) Teknoloji transfer ofisi hizmetleri3) Teknoloji işbirliği programlarıe) Bölge için öngörülen 3 yıllık tahmini harcama (yatırım) tutarı (c, ç ve d’ nin toplamı) f) Finansman planı (ilk 3 yıllık)Tahmini toplam yatırım tutarı (e) :…………………….. TL (%100)1) Sermaye :…………………….. TL (%……)2) Krediler (İç+Dış) :…………………….. TL (%……)- İç Krediler :…….………………. TL (%……)- Dış Krediler :…………………….. TL (%……)3) Ödenek :…………………….. TL (%……)4) Diğer Kaynaklar (açıklayınız) :…………………….. TL (%……)5) Tahmini Gelirler :…………………….. TL (%……)- Girişimcilerden alınacak kira :…………………….. TL (%……)- Danışmanlık gelirleri :…………………….. TL (%……)- TTO gelirleri :…………………….. TL (%……)- Diğer gelirler (açıklayınız) :…………………….. TL (%……) E) Bölgenin yönetimi ve girişimcilerle ilgili bilgilera) Bölge yönetimi ile ilgili bilgiler1) Bölgenin faaliyet göstereceği teknolojik alanlar ve ön görülen çıktılar2) Bölgede yer alacak kurum ve kuruluşlar ile girişimcilere verilmesi planlanan hizmetler3) Bölgede yer alacak kurum ve kuruluşlar ile girişimcilere verilecek bina ve/veya arazi tahsis yöntemi (kiralama, kullanım hakkı ve benzeri)4) Bölge bünyesinde teknoloji geliştirme merkezi, eğitim merkezi ve inkübatör gibi yapılanmaların kurulması planlanıyor ise bu yapılanmaların hayata geçirilmesine ilişkin işlem ve yöntemler5) Bölgenin özendirici araçları6) Bölgede yer alacak Ar-Ge bağlantılı kurum ve kuruluşlar ve diğer destek birimleri7) Ar-Ge çalışmalarının ve yeni teknolojilerin ticarileştirilmesi için önerilen yöntemler ve öngörülen ölçülebilir çıktılar.b) Girişimciler ile ilgili bilgiler (Yöredeki; sanayi, Ar-Ge ve yazılım ile akademik veriler dikkate alınarak gerekçeli olarak açıklayınız.)1) Bölgede yer alması planlanan toplam girişimci sayısı ve bu girişimcilerin çok uluslu, büyük, küçük ve orta boy ve yeni kurulacak işletme olarak yüzde cinsinden tahmini dağılımı2) Girişimciler tarafından oluşturulacak tahmini Ar-Ge ve destek personel sayısı. F) Kurulacak Bölgenin, ülke ve yörenin, ekonomik, teknolojik, sosyal ve kültürel gelişmesine olası katkılarını açıklayınız.G) Bölge kuruluşunda işbirliği yapılacak kurum ve kuruluşların Bölge oluşumuna ve başarısına yapacakları olası katkıları açıklayınız.Ğ) Kurulacak Bölgenin doğal, kültürel ve tarihi değerlere duyarlılığı konusunda gerçekleştirilecek projeleri açıklayınız.H) Bölge kurma talebini, yörenin akademik ve sanayi potansiyeli ve Ar-Ge’ye duyulan ihtiyaç bakımından değerlendiriniz.I) Kurulacak Bölgede yeni ve ileri teknoloji üretilebilirliğini ve geliştirilebilirliğini irdeleyiniz.
DEVLET DESTEKLERİ BİLGİ SİSTEMİNE VERİ AKTARILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK
30 Mayıs 2014 CUMA Resmî Gazete Sayı : 29015YÖNETMELİKBaşbakanlık (Hazine Müsteşarlığı)’tan:DEVLET DESTEKLERİ BİLGİ SİSTEMİNE VERİ AKTARILMASI HAKKINDA YÖNETMELİKBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaçMADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin amacı; kamu tarafından doğrudan veya kamu kaynakları kullanılarak başka bir kurum veya kuruluş aracılığıyla teşebbüslere herhangi bir şekilde mali fayda sağlayan uygulamaların izlenmesi, her türlü kayıt ve verinin elektronik ortamda Devlet Destekleri Bilgi Sistemine aktarılması ve bu verilerin paylaşılması ile kayıt ve veri verme yükümlülüğünün yerine getirilmemesi durumunda uygulanacak yaptırımlara ilişkin usul ve esasların düzenlenmesidir.KapsamMADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik, kurum ve kuruluşlar tarafından teşebbüslere herhangi bir şekilde mali fayda sağlayan uygulamaları kapsar.DayanakMADDE 3 –(1) Bu Yönetmelik, 9/12/1994 tarihli ve 4059 sayılı Hazine Müsteşarlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi, 13/10/2010 tarihli ve 6015 sayılı Devlet Desteklerinin İzlenmesi ve Denetlenmesi Hakkında Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ile ek 1 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.TanımlarMADDE 4 –(1) Bu Yönetmelikte geçen;a) Devlet Destekleri Bilgi Sistemi (DDBS): Kurum ve kuruluşlardan verinin toplanması, veri tabanında saklanması, raporlanması ve izlenmesi amacıyla Müsteşarlık bünyesinde kurulan bilgi sistemini,b) Dosya biçimi: Verilerin DDBS’ye aktarılması için Müsteşarlık tarafından belirlenen standart dosya yapılarını,c) Genel Müdürlük: Devlet Destekleri Genel Müdürlüğünü,ç) Kurul: Devlet Desteklerini İzleme ve Denetleme Kurulunu,d) Mali fayda: Teşebbüslere, kamu tarafından doğrudan veya kamu kaynakları kullanılarak başka bir kurum veya kuruluş aracılığıyla uygulanan tedbirler vasıtasıyla herhangi bir şekilde sağlanan ekonomik değeri,e) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,f) Sınıflandırma: Verilerin DDBS’ye aktarılması için Müsteşarlıkça belirlenen il-ilçe kodu, ekonomik faaliyet kodu, işletme ölçeği ve benzeri standartları,g) Sorumlu birim amiri: Kurum ve kuruluşlarda uygulamaları yürüten ve/veya uygulamalara ilişkin veriyi sağlamakla görevli birimlerin en üst amirlerini,ğ) Teşebbüs: Piyasada mal ve/veya hizmet üreten, pazarlayan veya satan gerçek ya da tüzel kişileri,h) Uygulama: Kamu kurum ve kuruluşları tarafından doğrudan veya kamu kaynakları kullanılarak başka bir kurum veya kuruluş aracılığıyla teşebbüslere herhangi bir şekilde mali fayda sağlayan her türlü tedbiri,ı) Veri: Fiziki, elektronik, optik veya benzeri yollarla üretilen, taşınan veya saklanan kayıtları,i) Veri aktarım sorumlusu: Kurum ve kuruluşlarca belirlenmiş, DDBS’ye veri aktarmakla görevli personeli,j) Veri aktarım yöntemi: Kurum ve kuruluşların DDBS’ye veri aktarmak için kullanacakları Müsteşarlıkça belirlenen iletişim yöntemini,k) Veri dönemi: Her yılın Ocak ayından başlayan üçer aylık zaman dilimlerini,l) Veri formatı: Verilerin DDBS’ye aktarılabilmesi için Müsteşarlık tarafından belirlenen veri yapısını,ifade eder.İKİNCİ BÖLÜMVerilere İlişkin HükümlerVerilerin nitelikleri ve aktarılmasıMADDE 5 –(1) DDBS’ye aktarılacak uygulamaları ve bu uygulamalara ilişkin verileri, ilgili kurum ve kuruluşların uygulamalarına dayanak teşkil eden mevzuatı esas alarak belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.DDBS’ye veri aktaracak kurum ve kuruluşlar ile uygulamalarına ilişkin liste her yılın Ocak ayında Müsteşarlığın internet sitesinde ilan edilir. Kurum ve kuruluşların uygulamalarında değişiklik yapmaları veya yeni bir uygulamayı yürürlüğe koymaları halinde, değişikliklerin yer aldığı liste veri dönemlerini takip eden ay içinde ilan edilir.(2) Kurum ve kuruluşların uygulamalarında değişiklik yapmaları veya yeni bir uygulama yürürlüğe koymaları halinde, bu uygulamalara ilişkin veriler, mevzuatın yürürlük tarihinden sonraki uygulama verilerini de kapsayacak şekilde, listenin yayımını takip eden veri döneminden itibaren DDBS’ye aktarılmaya başlanır.(3) Uygulamalara ilişkin mevzuatın yürürlükten kalkmış olması, uygulama devam ettiği sürece, kurum ve kuruluşların uygulama verilerini DDBS’ye aktarma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.(4) Birinci fıkra kapsamındaki veriler, kurum ve kuruluşlar için belirlenen dosya biçimleri, veri formatları ve veri aktarım yöntemleri kullanılarak DDBS’ye aktarılır. Belirlenen dosya biçimi, veri formatı ve veri aktarım yöntemi dışında herhangi bir şekilde verileri ileten, hatalı ya da eksik gönderen veya daha önce gönderdiği verilerde değişiklik olması halinde güncellenmiş verileri göndermeyen kurum ve kuruluşlar, veri aktarma yükümlülüğünü yerine getirmiş sayılmaz.(5) Kurum ve kuruluşlar, uygulamalarına ilişkin yeni veya güncellenmiş verileri aylık bazda düzenler ve veri dönemini izleyen ayın son iş gününe kadar DDBS’ye aktarır.(6) Kurum ve kuruluşlar, DDBS’ye aktardıkları verilerde, Müsteşarlık tarafından belirlenen sınıflandırmaları kullanmakla yükümlüdür. Farklı sınıflandırmaları kullanarak uygulama verilerini kayıt altına alan kurum ve kuruluşlar, aktaracakları verilerin belirlenen sınıflandırmalara dönüştürülmesini sağlayacak tedbirleri almakla yükümlüdür.(7) Kurum ve kuruluşlar, verileri belirlenen formatta DDBS’ye aktarmak için gerekli altyapıyı kurmakla yükümlüdür.Verilerin gizliliği ve paylaşılmasıMADDE 6 –(1) DDBS’de yer alan verilerin kamuoyuna açıklanmasında ve üçüncü kişilerle paylaşılmasında gizlilik ilkelerine uyulması esastır.(2) Kamu kaynaklarında etkinliğin sağlanması ve mükerrerliklerin önlenmesine katkı sağlamak üzere,DDBS’de kayıtlı verilere erişime Kurul tarafından belirlenen esaslar dahilinde izin verilebilir.ÜÇÜNCÜ BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerSorumluların bildirilmesiMADDE 7 –(1) 5 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca ilan edilen listede yer alan kurum ve kuruluşlar, sorumlu birim amirine ilişkin bilgileri ve bu kişilerle ilgili değişiklikleri Genel Müdürlüğe bildirmekle yükümlüdür.(2) 5 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca ilan edilen listede yer alan kurum ve kuruluşlar belirledikleri veri aktarım sorumlularının isim ve iletişim bilgilerini Genel Müdürlüğe bildirir. Veri aktarım sorumlularının veya iletişim bilgilerinin değişmesi durumunda bu değişiklikler Genel Müdürlüğe bildirilir.İdari yaptırımlarMADDE 8 –(1) Kurum ve kuruluşların, 5 inci maddenin ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına uymamaları hâlinde, sorumlu birim amirleri hakkında, 6015 sayılı Devlet Desteklerinin İzlenmesi ve Denetlenmesi Hakkında Kanunun ek 1 inci maddesine göre belirlenen 2.281 TL idari para cezası uygulanır. Bu tutar, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılır.(2) 5 inci maddenin ikinci ve beşinci fıkralarında belirtilen sürelerin ihlalinin tespitinde DDBS kayıtları esas alınır.(3) İdari para cezası uygulanmış olması, kurum ve kuruluşların veri aktarma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.(4) Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen idari para cezası her bir veri dönemi için ayrı ayrı uygulanır.(5) İdari para cezası, ilgilisine tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde Müsteşarlığın Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdindeki 410 numaralı hesabına yatırılır.İlk listenin ilanıGEÇİCİ MADDE 1 –(1) 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen ilk liste Yönetmeliğin yayımını takip eden ay içinde ilan edilir.(2) Müsteşarlıkça ilan edilen ilk listede yer alan kurum ve kuruluşlar 5 inci madde kapsamındaki ilk uygulama verilerini, listenin ilan edildiği tarihten sonraki verileri kapsayacak şekilde 2015 yılının Ocak ayının son iş gününe kadar DDBS’ye aktarır.YürürlükMADDE 9 –(1) Bu Yönetmelik hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.YürütmeMADDE 10 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
MEKÂNSAL PLANLAR YAPIM YÖNETMELİĞİ
Resmî Gazete Tarihi: 14.06.2014 Resmî Gazete Sayısı: 29030
MEKÂNSAL PLANLAR YAPIM YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Dayanak
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı; fiziki, doğal, tarihi ve kültürel değerleri korumak ve geliştirmek, koruma ve kullanma dengesini sağlamak, ülke, bölge ve şehir düzeyinde sürdürülebilir kalkınmayı desteklemek, yaşam kalitesi yüksek, sağlıklı (Ek ibare: RG-7/6/2024-32569) , afet ve iklim değişikliği kaynaklı tehlike ve risklere karşı dirençli ve güvenli çevreler oluşturmak üzere hazırlanan, arazi kullanım ve yapılaşma kararları getiren mekânsal planların yapımına ve uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik; her tür ve ölçekteki mekânsal planlar ile bu planlara ilişkin revizyon, ilave, değişikliklerin yapılmasına ve incelenmesine, mekânsal planlar ile özel amaçlı plan ve projelere yönelik usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(Değişik: RG-13/3/2022-31777)
(1) Bu Yönetmelik, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 5 inci, 8 inci ve 44 üncü maddeleri ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 97 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
İKİNCİ BÖLÜM
Tanımlar ve Mekânsal Kullanım Esasları
Tanımlar
MADDE 4 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: (Değişik ibare: RG-13/3/2022-31777) Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığını,
b) (Değişik: RG-7/6/2024-32569) Bütünleşik kıyı alanları planı: Deniz ve kıyıları, etkileşim alanı ile birlikte tüm sektörel faaliyet ve planları, sosyal ve ekonomik konuları da içerecek şekilde bütünleşik bir yaklaşımla ele alan, afet risklerine karşı duyarlı; kıyı alanlarındaki fonksiyon ve faaliyetler ile kıyı alanlarına yönelik hedefler arasındaki uyumu sağlayan; sürdürülebilir gelişme ve mavi büyüme ilkeleri doğrultusunda deniz ve kıyı ekosisteminin korunmasını ve doğal kaynakların kullanımını gözeten; ulaşım türleri ile ilgili kıyıda yapılması gerekli altyapı tesislerini içeren; koruma ve kullanma dengesini sağlayacak biçimde mekânsal hedef, strateji ve eylem önerilerini ve yönetim planını kapsayan, 1/25.000 veya 1/50.000 ölçekte şematik ve grafik planlama diline uygun, plan paftası ve planlama raporu ile bütün olarak stratejik planlama yaklaşımı çerçevesinde ilgili kurum ve kuruluşlar ile işbirliği içinde hazırlanan planı,
c) Çevre düzeni planı: Varsa mekânsal strateji planlarının hedef ve strateji kararlarına uygun olarak orman, akarsu, göl ve tarım arazileri gibi temel coğrafi verilerin gösterildiği, kentsel ve kırsal yerleşim, gelişme alanları, sanayi, tarım, turizm, ulaşım, enerji gibi sektörlere ilişkin genel arazi kullanım kararlarını belirleyen, yerleşme ve sektörler arasında ilişkiler ile koruma-kullanma dengesini sağlayan 1/50.000 veya 1/100.000 ölçekteki haritalar üzerinde ölçeğine uygun gösterim kullanılarak bölge, havza veya il düzeyinde hazırlanabilen, plan notları ve raporuyla bir bütün olarak yapılan planı,
ç) Eylem planı: Planların hayata geçirilmesine yönelik olarak dönüşüm, uygulama, altyapı gibi birbiriyle bağlantılı iş ve eylemlerin kurum, kuruluş ve diğer paydaşların, bütçe, zaman, insan kaynağı ve kurumsal kapasitelerinin belirlendiği ve ilgili kurum ve kuruluşlar ile işbirliği içinde gerektiğinde idarelerce hazırlanan planı,
d) İdare: Büyükşehir belediyelerini; belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde belediyeleri; bu sınırlar dışında il özel idarelerini ve ilgili mevzuatları uyarınca plan yapma, yaptırma ve onaylama yetkisine sahip kurum ve kuruluşlarını,
e) İl müdürlüğü: (Değişik ibare: RG-13/3/2022-31777) Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğünü,
f) Kanun: 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu’nu,
g) Kentsel tasarım projesi: Doğal, tarihi, kültürel, sosyal ve ekonomik özellikler ile arazi yapısı dikkate alınarak, tasarım amacına göre kütle ve yapılanma düzeni veya açık alan düzenlemelerini içeren; taşıt ulaşımı, otopark ve servis ilişkileri ve yaya dolaşım ilişkilerini kuran; yapı, sokak, doku, açık ve yeşil alanların ilişkisini ve kentsel mobilya detaylarını gösteren; altyapı unsurlarını bütüncül bir yaklaşımla disiplinler arası olarak ele alan; imge, anlam ve kimlik özelliklerini ifade eden; tasarım ilke ve araçlarını içeren uygun ölçekteki projeyi,
ğ) Koruma amaçlı imar planı: 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca hazırlanan nazım ve uygulama imar planını,
h) Mekânsal plan: 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca hazırlanan, kapsadıkları alan ve amaçları açısından üst kademeden alt kademeye doğru sırasıyla; mekânsal strateji planı, çevre düzeni planı ve imar planını,
ı) Mekânsal strateji planı: Ülke kalkınma politikaları ve bölgesel gelişme stratejilerini mekânsal düzeyde ilişkilendiren, bölge planlarının ekonomik ve sosyal potansiyel, hedef ve stratejileri ile ulaşım ilişkileri ve fiziksel eşiklerini de dikkate alarak değerlendiren, yer altı ve yer üstü kaynakların ekonomiye kazandırılmasına, doğal, tarihi ve kültürel değerlerin korunmasına ve geliştirilmesine, yerleşmeler, ulaşım sistemi ile kentsel, sosyal ve teknik altyapının yönlendirilmesine dair mekânsal stratejileri belirleyen, sektörlere ilişkin mekânsal politika ve stratejiler arasında ilişkiyi kuran, 1/250.000, 1/500.000 veya daha üst ölçek haritalar üzerinde şematik ve grafik dil kullanılarak hazırlanan, ülke bütününde ve gerekli görülen bölgelerde yapılabilen, sektörel ve tematik paftalar ve raporu ile bütün olan planı,
i) Nazım imar planı: Mevcut ise çevre düzeni planının genel ilke, hedef ve kararlarına uygun olarak, arazi parçalarının genel kullanış biçimlerini, başlıca bölge tiplerini, bölgelerin gelecekteki nüfus yoğunluklarını, çeşitli kentsel ve kırsal yerleşme alanlarının gelişme yön ve büyüklükleri ile ilkelerini, kentsel, sosyal ve teknik altyapı alanlarını, ulaşım sistemlerini göstermek ve uygulama imar planlarının hazırlanmasına esas olmak üzere, varsa kadastral durumu işlenmiş olarak 1/5.000 ölçekte, büyükşehir belediyelerinde 1/5000 ile 1/25.000 arasındaki her ölçekte, onaylı halihazır haritalar üzerine, plan notları ve ayrıntılı raporuyla bir bütün olarak hazırlanan planı,
j) Ulaşım ana planı: Şehrin mekânsal, sosyal ve ekonomik özelliklerine göre ulaşım ihtiyaç ve talepleri ile sürdürülebilir gelişmeyi dikkate alarak; şehir ve yakın çevresinin ulaşım sistemini, ulaşım ağını, standart ve kapasiteleri ile ulaşımın türlere dağılımını, kara, deniz ve hava ulaşımı ve bu ulaşım türlerinin birbirleriyle entegrasyonu, bu türlere ait transfer noktalarını, depolama ve aktarma merkezlerini, ticari yük koridorlarını ve toplu taşıma güzergâhları ile gerektiğinde otopark, bisiklet ve yaya yolları, erişilebilirlik ve trafik konularında gereken ayrıntıları belirleyen, toplu taşımaya ağırlık veren ve öncelikli kılan, kısa ve uzun dönemde ulaşım türlerine ait sorunlara çözüm önerilerini ortaya koyan, gerektiğinde şehrin üst ve alt kademe planları ile eşgüdümlü olarak hazırlanabilen, plan paftası ve raporuyla bir bütün olan planı,
k) Uygulama imar planı: Nazım imar planı ilke ve esaslarına uygun olarak yörenin koşulları ve planlama alanının genel özellikleri, yapının kullanım amacı ve ihtiyacı, erişilebilirlik, sürdürülebilirlik ve çevreye etkisi dikkate alınarak; yapılaşmaya ilişkin yapı adaları, kullanımları, yapı nizamı, bina yüksekliği, taban alanı katsayısı, kat alanı kat sayısı veya emsal, yapı yaklaşma mesafesi, ön cephe hattı, ifraz hattı, kademe hattı, ada ayrım çizgisi, taşıt, yaya ve bisiklet yolları, ulaşım ilişkileri, parkları, meydanları, kentsel, sosyal ve teknik altyapı alanlarını, gerektiğinde; parsel büyüklükleri, parsel cephesi ve derinliği, arka cephe hattı, yol kotu ve bu kotun altındaki kat adedi, bağımsız bölüm sayısı gibi yapılaşma ve uygulamaya ilişkin kararları, uygulama için gerekli imar uygulama programlarına esas olacak uygulama etaplarını ve diğer bilgileri ayrıntıları ile gösteren ve varsa kadastral durumu işlenmiş olarak 1/1.000 ölçekte onaylı halihazır haritalar üzerinde, plan notları ve ayrıntılı raporuyla bir bütün olarak hazırlanan planı,
l) Uzun devreli gelişme planı: Milli parklar, tabiat parkları, tabiatı koruma alanları, sulak alanlar gibi korunan alanın sahip olduğu özellik ve nitelikleri göz önünde tutarak kaynak değerlerinin korunması, geliştirilmesi ve uzun dönemde sürdürülebilirliğinin sağlanması için teknik, sosyal, ekonomik, eylem ve yönetim modellerinin belirlendiği, ilişkilerin kurulduğu, bölgelemeye dayalı ekosistem yaklaşımlı planı,
ifade eder.
Mekânsal kullanım tanımları ve esasları
MADDE 5 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen mekânsal kullanım tanımları ve alan kullanım esasları aşağıda belirtilmiştir:
a) Belediye hizmet alanı: Belediyelerin görev ve sorumlulukları kapsamındaki hizmetlerinin götürülebilmesi için gerekli itfaiye, acil yardım ve kurtarma, ulaşıma yönelik transfer istasyonu, araç ve makine parkı, bakım ve ikmal istasyonu, garaj ve triyaj alanları, belediye depoları, asfalt tesisi, atık işleme tesisi, zabıta birimleri, mezbaha, ekmek üretim tesisi, pazar yeri, idari, sosyal ve kültürel merkez gibi mahallî müşterek nitelikteki ihtiyaçları karşılamak üzere kurulan tesisler ile sermayesinin yarıdan fazlası belediyeye ait olan şirketlerin sahip olduğu tesislerin yapılabileceği alandır.
b) Çalışma alanları: Planlarda, merkezi iş alanı, ticaret, hizmet, turizm, sanayi, toplu işyerleri, endüstriyel gelişme bölgesi, lojistik bölgeler gibi kullanımlar için belirlenen alanlardır.
c) Endüstri bölgesi: Yatırımları teşvik etmek, yurt dışında çalışan Türk işçilerinin tasarruflarını Türkiye’de yatırıma yönlendirmek ve yabancı sermaye girişinin artırılmasını sağlamak üzere 9/1/2002 tarihli ve 4737 sayılı Endüstri Bölgeleri Kanunu uyarınca kurulacak üretim bölgeleridir.
ç) Endüstriyel gelişme bölgesi: Şehirlerin, bölgenin veya ülkenin ekonomik kalkınmasını desteklemek üzere; uluslararası ve yerel unsurlar dikkate alınarak, çevre sağlığı yönünden tehlike oluşturmayan veya yeni üretim sistemine dayalı sanayi, hizmet ile lojistiğin bir arada yer aldığı, bu faaliyetlerin gerektirdiği ticari ünitelerin bulunduğu, ihracata yönelik ve gerektiğinde gümrük işlemlerinin de yapıldığı alanlardır.
d) Gar ve istasyon alanı: Demiryolu ve yüksek hızlı tren işletmeciliği ile bu işletmeciliği destekleyen nitelikteki teknik, idari ve sosyal birimler, satış, hizmet ve yeme-içme üniteleri, konaklama tesisleri gibi kullanımın yer aldığı alanlardır.
e) Küçük sanayi alanı: Şehirde yaşayanların günlük bakım, tamir, servis ve küçük ölçekli imalat ihtiyaçlarının karşılanabileceği, patlayıcı, parlayıcı ve yanıcı maddeler içermeyen ve çevre sağlığı yönünden tehlike oluşturmayan atölye, imalathane ile depoların yerleşmelere yakın veya kolay ulaşılabilir yerlerinde yapılabildiği alanlardır.
f) Kültürel tesis alanı: Toplumun kültürel faaliyetlerine yönelik hizmet vermek üzere kütüphane, halk eğitim merkezi, sergi salonu, sanat galerisi, müze, konser, konferans, kongre salonları, sinema, tiyatro ve opera gibi fonksiyonların yer aldığı kamu veya özel mülkiyetteki alanlardır.
g) Lojistik bölge: Kara, demir, deniz ve hava yollarıyla taşımacılık faaliyetlerine yönelik tüm depolama, dağıtım ve destek hizmetlerinin yürütüldüğü alanlardır. Bu alanlarda; konteynır alanları, antrepo ve depo, yükleme ve boşaltma gibi tüm lojistik ve taşımacılık ile ilgili özel ve kamuya ait kuruluşların yönetim birimleri ile konaklamayı da içeren lojistik faaliyetleri destekleyici hizmetler yer alabilir.
ğ) Otogar: İnsan veya eşya taşımalarında, araçların indirme, bindirme, yükleme, boşaltma, aktarma yaptıkları ve ayrıca bilet satışı ile bekleme, haberleşme, şehir ulaşımının sağlandığı, ilgili firmaların büroları, yolcuların günlük ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik ticari üniteler, araç parkı, bakım, servis ile uygulama imar planında gösterilmek kaydıyla konaklama ve yakıt ikmaline ilişkin fonksiyonların yer aldığı, kat irtifakı ve kat mülkiyeti ile birden fazla bağımsız bölüm oluşturulamayan alanlardır.
h) Resmi kurum alanı: Genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile özel bütçeli idarelerle, il özel idaresi ve belediyeye veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kuruluşlara, kanunla veya kanunun verdiği yetki ile kurulmuş kamu tüzel kişilerine ait bina ve tesislerin yapıldığı alanlardır.
ı) Sanayi alanı: İçerisinde sanayi tesisleri ile sanayiye hizmet vermek üzere diğer yapı ve tesislerin de yapılabileceği alanlardır.
i) Sosyal altyapı alanları: Birey ve toplumun kültürel, sosyal ve rekreatif ihtiyaçlarının karşılanması ve sağlıklı bir çevre ile yaşam kalitelerinin artırılmasına yönelik kamu veya özel sektör tarafından yapılan eğitim, sağlık, dini, kültürel ve idari tesisler, açık ve kapalı spor tesisleri ile park, çocuk bahçesi, oyun alanı, meydan, rekreasyon alanı gibi açık ve yeşil alanlara verilen genel isimdir.
j) Sosyal tesis alanı: Sosyal yaşamın niteliğini ve düzeyini artırmak amacı ile toplumun faydalanacağı kreş, kurs, yurt, çocuk yuvası, yetiştirme yurdu, yaşlı ve engelli bakımevi, rehabilitasyon merkezi, toplum merkezi, şefkat evleri gibi fonksiyonlarda hizmet vermek üzere ayrılan kamu veya özel mülkiyetteki alanlardır.
k) Teknik altyapı alanları: Kamu veya özel sektör tarafından yapılacak elektrik, petrol ve doğalgaz iletim hatları, içme ve kullanma suyu ile yer altı ve yer üstü her türlü arıtma, kanalizasyon, atık işleme tesisleri, trafo, her türlü enerji, ulaştırma, haberleşme gibi servislerin temini için yapılan tesisler ile açık veya kapalı otopark kullanışlarına verilen genel isimdir.
l) Toplu işyerleri: Büyük alan kullanımı gerektiren ticari işletmeler, inşaat malzemesi, oto galeri, tarımsal üretim pazarlama, nakliyat ambarı, toptancı hali, toptan ticaret, pazarlama ve depolama alanları, tır ve kamyon parkı ve benzeri tesisler ile çevre sağlığı yönünden gerekli tedbirler alınmak kaydıyla mermer, hurda, teneke, kağıt, plastik gibi maddelerin organize bir şekilde depolanması ve işlenmesine yönelik faaliyetler ile bunlara ilişkin sosyal ve teknik altyapı tesislerinin de yer aldığı alanlardır.
(2) Mekânsal planların hazırlanmasında, bu Yönetmelikte belirtilen mekânsal kullanımlara ilişkin tanımlar ve Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğindeki tanımlarda belirtilen açıklayıcı hükümlere uyulur.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Mekânsal Plan Kademelenmesi ve Genel Esaslar
Mekânsal planlama kademeleri ve ilişkileri
MADDE 6 –
(1) Mekânsal planlar kapsadıkları alan ve amaçları açısından Mekânsal Strateji Planları, Çevre Düzeni Planları ve İmar Planları olarak hazırlanır. Buna göre planlama kademeleri, üst kademeden alt kademeye doğru sırasıyla; Mekânsal Strateji Planı, Çevre Düzeni Planı, Nazım İmar Planı ve Uygulama İmar Planından oluşur.
(2) Mekânsal planlar, plan kademelenmesine uygun olarak hazırlanır. Her plan, planlar arası kademeli birliktelik ilkesi uyarınca yürürlükteki üst kademe planların kararlarına uygun olmak, raporu ile bütün oluşturmak ve bir alt kademedeki planı yönlendirmek zorundadır.
(3) Arazi kullanım ve yapılaşmada sadece mekânsal strateji planları, çevre düzeni planları ve imar planları kararlarına uyulur.
(4) Plan kademelenmesi uyarınca il bütününde yapılan çevre düzeni planları, yürürlükteki bölge veya havza düzeyindeki çevre düzeni planının genel kararlarına aykırı olmamak kaydıyla hazırlanır.
(5) Mekânsal strateji planları ve çevre düzeni planları hazırlanırken kalkınma planı, bölge planları, bölgesel gelişme stratejileri ve diğer strateji belgeleri ile ortaya konulan hedefler dikkate alınır.
(6) Bütünleşik kıyı alanları planı, mekânsal planlama kademelenmesinde yer almayan, kıyı ve etkileşim alanına özgü stratejik yaklaşımla hazırlanan ve imar planlarını yönlendiren plandır.
(7) Uzun devreli gelişme planı, ulaşım ana planı ve diğer özel amaçlı plan ve projeler; mekânsal planlama kademelenmesinde yer almayan, planlara girdi sağlayan ve imar planı kararlarına veri oluşturan veya gerektiğinde mekânsal planların uygulanmasına yönelik araç ve ayrıntıları da içerebilen, stratejik plan yaklaşımı ile gerektiğinde şematik ve grafik planlama dili kullanılarak yapılan, plan paftası, eylem planı ve planlama raporu ile bütün olan çalışmalardır.
Genel planlama esasları
MADDE 7 –
(1) Bu Yönetmeliğe göre hazırlanacak her tür ve ölçekteki mekânsal planlar aşağıda yer alan planlama ilke ve esaslarına, planların hazırlanması ile ilgili standartlara, gösterim tekniklerine ve tanımlara uygun olarak yapılır:
a) Planlar, kamu yararı amacıyla yapılır.
b) Planlar; pafta, gösterim, plan notları ve plan raporu ile bir bütündür.
c) Planlar, kademesine ve ölçeğine göre ve yapılış amacının gerektirdiği ayrıntı düzeyinde kalmak koşuluyla alt kademedeki planları yönlendirir.
ç) Üst kademe planlar, alt kademesindeki planlara mekânsal nitelikte hedef koyan, yol gösteren ve ilke belirleyen plandır.
d) Mekânsal strateji planları, çevre düzeni planları ile nazım imar planları üzerinden ölçü alınarak uygulama yapılamaz.
e) Planlar, diğer kademedeki planların büyütülmesi veya küçültülmesi yolu ile elde edilemez.
f) Doğal, tarihi ve kültürel değerlerinin koruma ve kullanma dengesinin sağlanması esastır.
g) Yapıların ve çevrenin kalitesinin artırılması için planlarda gerekli sağlıklaştırma ile ilgili kararlara yer verilir.
ğ) (Değişik: RG-7/6/2024-32569) Planlarda doğa kaynaklı deprem, sel/taşkın, kütle hareketi (heyelan, çığ, kaya düşmesi, obruk ve benzeri), tsunami, yangın gibi afetler ile insan ve teknoloji kaynaklı endüstriyel/kimyasal kazalar, kitlesel göç ve benzeri tehlikelere yönelik olarak; ilgili kurum ve kuruluşlarca üretilen bilgi, belge, analiz, etüt ve haritalar, jeolojik ve hidrolojik yapıya ilişkin bilgiler, doğa kaynaklı veriler, varsa iklim değişikliğinin olumsuz etkilerine ilişkin etkilenebilirlik ve risk analizleri, meteorolojik verilerin ve bulguların analizleri ve il afet risk azaltma planlarında öngörülen öneri ve önlemler esas alınır.
h) Planlarda, varsa mevcut geleneksel dokunun korunması esastır.
ı) Ülke ve bölge düzeyinde karar gerektiren büyük projelerin mekânsal strateji planı veya çevre düzeni planında değerlendirilmesi esastır.
i) Planlama süreci; araştırmaların yapılması, sorunların ortaya konulması, veri ve bilgi toplama ile ilgili analiz aşaması; bilgilerin biraraya getirilmesi, birleştirilmesi ve sonuçların değerlendirilmesi ile ilgili sentez aşaması ve plan kararlarının oluşturulması aşamalarından oluşur.
j) Planların hazırlanmasında plan türüne göre katılım sağlanmak üzere anket, kamuoyu yoklaması ve araştırması, toplantı, çalıştay, internet ortamında duyuru ve bilgilendirme gibi yöntemler kullanılarak kurum ve kuruluşlar ile ilgili tarafların görüşlerinin alınması esastır.
k) Planların iptal edilmesi halinde, daha önce alınan kurum ve kuruluş görüşleri ile birlikte yapılan analiz ve sentez çalışmaları yeni plan hazırlanmasında bu Yönetmelik kapsamında yeniden değerlendirilir.
l) Planlar, çevresinde veya bitişiğinde yer alan mevcut planlar ile uyumlu hazırlanır. Korunacak alanların çevresinde yapılan planlar ise bu alanların hassasiyeti dikkate alınarak hazırlanır.
m) (Ek: RG-13/3/2022-31777) Kentsel ulaşım ana planın hazırlanmasına dair süreçler, 2/5/2019 tarihli ve 30762 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulaşımda Enerji Verimliliğinin Artırılmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yürütülür.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Mekânsal Planların Yapımına Dair Esaslar
Araştırma ve analiz
MADDE 8 –
(1) Mekânsal planların, plan değişiklilerinin, revizyon ve ilavelerin hazırlanması sürecinde, kamu kurum ve kuruluşları veya plan müelliflerince planın türüne ve kademesine göre bu Yönetmelikte genel başlıklar halinde belirtilen konularda ilgili kurum ve kuruluşlardan veri, görüş ve öneriler elde edilerek gerekli analiz, etüt, araştırma ve çalışmalar yapılır.
(2) Kurum ve kuruluşlar, görüşlerini en geç otuz gün içerisinde bildirmek zorundadır. Görüş bildirilmesi için etüt ve analiz gibi uzun süreli çalışma yapılması gereken hallerde ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının talebi üzerine otuz günü geçmemek üzere ilave süre verilir. Bu süre içerisinde görüş bildirilmediği takdirde plan hakkında olumsuz bir görüşün bulunmadığı kabul edilir.
(3) Kurum ve kuruluşların plan yapım aşamasında plan alanına yönelik ihtiyaç duydukları eğitim, sağlık, sosyal ve kültürel tesis, emniyet ve güvenlik (Ek ibare: RG-7/6/2024-32569) , ibadet yeri vb. hizmet alanları ile bu alanlara ilişkin standartları bildirmeleri esastır. Bu amaçla nazım imar planı yapım aşamasında kurumların görüşü alınır.
(4) Nazım ve uygulama imar planlarının hazırlanması sürecinde birlikte veya eş zamanlı görüş istenebilir. Ancak, nazım imar planı hazırlanırken kurum ve kuruluş görüşlerinin veya verilerin uygulama imar planı ayrıntısında elde edilmesi halinde, bu görüş ve güncel veriler temin edilmek suretiyle plan onaylayan idareler farklı da olsa ayrıca uygulama imar planı için görüş veya veri istenmeyebilir.
(5) Kurum ve kuruluşlar planlama çalışmasında kullanılacak bilgi ve belgeleri, açık ve kapsamlı görüşüyle birlikte planlamaya veri teşkil edecek şekilde basılı belge olarak ve sayısal ortamda sağlamakla sorumludur.
(6) Verilerin Ulusal Coğrafi Bilgi Sistemi Portalından temini esastır. Kurum ve kuruluşlar verilerini Ulusal Coğrafi Bilgi Sistemi Portalından Bakanlıkça belirlenen standartlarda sunar.
(7) Planlama alanına yönelik ilgili kurum ve kuruluşlardan, uydu görüntülerinden veya hava fotoğraflarından ve arazi çalışmalarından sayısal veri seti oluşturularak planla birlikte idareye sunulur.
(8) Planlama alanının statüsüne, alanın büyüklüğüne ve kapsamına, yerleşik alan veya gelişme alanı olmasına, planın temellendiği sorunun niteliğine göre; sorun veya ihtiyaç analizine yönelik sektörel ve tematik raporlar, nüfus analizi ve projeksiyonu, yapı ve doku analizi, kentsel risk analizi gibi çalışmalar yapılabilir.
(9) Planlama alanı ve yakın çevresi ile alanın bölge veya kent bütünü içindeki konumunu belirlemek üzere; eşik analizi, yerinde yapılan incelemeler gibi fiziksel çalışmalarla birlikte, bilimsel tekniklere dayalı, ekonomik, sosyal, kültürel, politik, tarihi, sektörel ve teknolojik araştırmalar ile sorunlar ve potansiyel analizi yapılır. Ayrıca yürürlükteki planla ilgili gerekli çalışma ve değerlendirmeler de yapılır. Gerektiğinde güçlü, zayıf yönler ile fırsatları ve tehditleri içeren analiz yöntemi kullanılır. Bu çalışmalar araştırma raporunda yer alır.
(10) (Değişik: RG-7/6/2024-32569) Deprem, sel/taşkın, kütle hareketi (heyelan, çığ, kaya düşmesi, obruk ve benzeri), tsunami, yangın ve benzeri gibi doğal afet tehlikeleri ve iklim değişikliği kaynaklı riskler ile insan kaynaklı kitlesel göç, endüstriyel/kimyasal kazalar ve benzeri gibi diğer kentsel risklerin yüksek olduğu yerleşmeler veya yapılı kentsel çevre için gerekli görülmesi halinde kentsel risk analizleri veya afetlerden sakınım planlaması çalışmaları yapılır. Afet, iklim değişikliği veya meteorolojik olay kaynaklı tehlikeler ve riskler ile diğer kentsel tehlike ve riskler için yapılmış risk azaltıcı tedbirler, il afet riski azaltma planlarındaki önlem ve öneriler riskin niteliğine göre plan kararlarında ve/veya plan notlarında, plan açıklama raporunda esas alınır.
(11) Planlı ve sağlıklı gelişimin sağlanması için, alışveriş merkezleri, sanayi, depolama, lojistik bölgeler gibi büyük alan kullanımına sahip alanların yer seçiminde, yerleşmelerin gelişme yönü, nüfus ve yapı yoğunlukları, ulaşım sistemi gibi özellikleri dikkate alınarak gerekli analiz çalışmaları yapılır; bu çalışmalar değerlendirilerek planlar hazırlanır.
(12) Koruma amaçlı imar planlarının hazırlanması aşamasında; tarihi çevre ve geleneksel doku, kültürel ve doğal miras, sosyal ve ekonomik yapı, mülkiyet durumu, kentsel, sosyal ve teknik altyapı, yapı ve sokak dokusu, ulaşım-dolaşım sistemi, örgütlenme biçimi ve benzeri etütler kent bütünü ile ilişkilendirilerek yapılır.
Plan raporu
MADDE 9 –
(1) Mekânsal planlara ilişkin, kendi kademesine göre ve yapılış amacının gerektirdiği açıklamaları içeren bir plan raporu hazırlanır.
(2) Plan raporunda, planın türü, ölçeği, kapsamı ve özelliğine göre; vizyon, amaç, hedefler ve stratejiler belirlenerek, koruma-kullanma esasları, alan kullanım kararları, yoğunluk ve yapılaşmaya ilişkin konularda planlama esasları ve uygulama ilkeleri, eylem planları, açık ve yeşil alan sistemi, ulaşım, erişilebilirlik ve mekânın etkin kullanılması, gerektiğinde koruma, sağlıklaştırma ve yenileme program, alan ve projelerinin etaplama esasları, alan kullanım dağılımı tablosu (Ek ibare: RG-7/6/2024-32569) , doğal afet tehlikeleri ve varsa kentsel riskler için öngörülen önlemler gibi hususlarda açıklamalara yer verilir.
(3) Planların araştırma aşamasında yapılan çalışmalarda elde edilen bilgi, belge ve sonuçlar ayrı raporlar halinde sunulabilir.
(4) Plan değişikliklerinde, değişiklik gerekçesi ve yapılan gereklilik analizlerini ayrıntılı açıklayan plan raporu hazırlanması zorunludur.
(5) İmar planlarında, bu Yönetmelikte tanımlanan veya plan gösteriminde bulunan kullanımlardan birden fazla mekânsal kullanımın aynı alanda bir arada bulunması durumunda uygulamaya yönelik alan kullanım oranları, otopark, yeşil alan ve benzeri sosyal ve teknik altyapı kullanımlarına ilişkin detaylar ile gerektiğinde bağımsız bölüm sayısı, plan raporu ve plan notlarında ayrıntılı olarak açıklanır.
Gösterim (lejand) teknikleri
MADDE 10 –
(1) Her türlü mekânsal plan, kendi kademesinin ve yapılış amacının gerektirdiği çizim ve gösterim tekniğine göre hazırlanır.
(2) Planlar, Bakanlıkça belirlenen ve EK-1 Gösterimler başlığı altında yer alan EK-1a Ortak Gösterimler, EK-1b Mekânsal Strateji Planları Gösterimleri, EK-1c Çevre Düzeni Planı Gösterimleri, EK-1ç Nazım İmar Planı Gösterimleri, EK-1d Uygulama İmar Planı Gösterimleri ve EK-1e Detay Kataloğuna uygun olarak hazırlanır.
(3) Gösterim listesine ilişkin teklif niteliğinde olan, öznitelikler ve kodlamalar ile planların özelliği gereği ihtiyaç duyulacak gösterim tür ve tipi Bakanlıkça değerlendirilerek uygun görülen gösterimler, Bakanlığın internet sayfasında ilan edilir. Bakanlıkça ilan edilmeyen gösterim planlarda uygulanamaz.
Standartlar
MADDE 11 –
(1) İmar planlarının yapımı ve değişikliklerinde planlanan alanın veya bölgenin şartları ile gelecekteki gereksinimleri göz önünde tutularak kentsel, sosyal ve teknik altyapı alanlarında bu Yönetmeliğin EK-2 Tablosunda belirtilen asgari standartlara ve alan büyüklüklerine uyulur.
(2) (Değişik: RG-17/5/2017-30069) Kentsel asgari standartlar, Bakanlıkça belirlenen esaslar doğrultusunda çevre düzeni planı ile belirlenebilir.
(3) Planda yerleşik alan olarak belirlenen alanlarda yapılacak imar planı revizyon ve değişikliklerinde, bu Yönetmelikte belirtilen eğitim, sağlık ve ibadet kullanımlarına ilişkin asgari alan büyüklüğünün karşılanamaması durumunda ilgili kamu kurum ve kuruluşunun teklifi doğrultusunda veya görüşü alınarak alan büyüklüğü plan ile belirlenir.
(4) Sit alanlarında; taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının fiziksel ve mülkiyet dokusu özellikleri, mevcut sosyal ve teknik altyapı tesisleri, koruma-kullanma dengesi, planlanan alanın şartları ile ihtiyaçları gözetilerek kentsel, sosyal ve teknik altyapı alan standartları, yaya ve taşıt yolları genişlikleri koruma amaçlı imar planı kararları ile belirlenir.
(5) Planlarda, turizm merkez ve bölgelerinde yılın belirli dönemlerinde ikamet edilen konut alanlarında nüfusun gelecekte sürekli yerleşeceği varsayılarak gerekli kentsel, sosyal ve teknik altyapı alanları ile ihtiyaca karşılık gelecek otopark alanlarının ayrılması zorunludur. Bu alanlar, ayrıldığı amaca uygun yapılaşma gerçekleşinceye kadar park, çocuk bahçesi veya spor alanı olarak kullanılabilir.
(6) İmar planları hazırlanırken varsa ulaşım planı dikkate alınarak otopark düzenlemesi yapılır. İmar planında otopark alanı ayrılırken, alan kullanım kararına bağlı olarak yerleşik ve hareketli nüfusun oluşturacağı trafik yoğunluğu dikkate alınarak semt veya bölge otoparkı düzenlenir. İmar planlarında otopark alanları ayrılırken otoparkın hizmet vereceği bölgenin sosyal, kültürel ve ekonomik durumu ile kalıcı ve hareketli nüfusun oluşturacağı trafik yoğunluğu dikkate alınır. Bu bölgelerde ulaşım planlarının yapılması esastır. Bölgesel otopark alanları ayrılırken ulaşım planları dikkate alınır.
Yürüme mesafeleri
MADDE 12 –
(1) İmar planlarında yürüme mesafeleri; eğitim, sağlık ile yeşil alanların hizmet etki alanındaki nüfusun erişme mesafesi topoğrafya, yapılaşma, yoğunluk, mevcut doku, doğal ve yapay eşikler dikkate alınarak planlanır. Bu fıkrada belirtilen hususlar uygun olması halinde ikinci ve üçüncü fıkralardaki asgari yürüme mesafelerine uyulur.
(2) İmar planlarında; çocuk bahçesi, oyun alanı, açık semt spor alanı, aile sağlık merkezi, kreş, anaokulu ve ilkokul fonksiyonları takriben 500 metre, ortaokullar takriben 1.000 metre, liseler ise takriben 2.500 metre mesafe dikkate alınarak yaya olarak ulaşılması gereken hizmet etki alanında planlanabilir.
(3) Ayrıca imar planlarında; dini tesislerden küçük cami takriben 250 metre, orta (semt) cami takriben 400 metre mesafe dikkate alınarak yaya olarak ulaşılması gereken hizmet etki alanında planlanabilir. Mescitler ise yerleşik veya hareketli nüfusa göre takriben 150 metre hizmet etki alanında yapılabilir.
(4) Brüt nüfus yoğunluğu 100 kişi/ha ve daha az olan yerleşim bölgelerinde, dağınık kırsal nitelikli yerleşmelerde veya yerleşik alanlarda uygun büyüklük ve nitelikte alan bulunamaması halinde veya bu fonksiyonlara ulaşımı zorlaştıran doğal ya da yapay eşikler olması nedeniyle yürüme mesafeleri artırılabilir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Mekânsal Strateji Planlarına Dair Esaslar
Planlama alanı
MADDE 13 –
(1) Mekânsal strateji planı;
a) Ülke bütünü ile karasuları ve münhasır ekonomik bölgeleri kapsayacak şekilde ülke düzeyinde,
b) Metropoliten bölgeler, gelişme odakları, yeni kentler, gelişme koridorları, üretim, arz ve tüketim akımları ve ilişkileri, kentsel ve bölgesel ağlar, yerleşmelerin yoğunluğu, ulaşım ilişkileri ve fiziksel eşikler gibi etkenler dikkate alınarak Bakanlık tarafından belirlenen havza ya da bölgeleri kapsayacak şekilde bölge düzeyinde,
hazırlanır.
Planlama ilkeleri ve esasları
MADDE 14 –
(1) Mekânsal strateji planlarında;
a) Doğal, tarihi ve kültürel değerlerin korunması,
b) (Değişik: RG-7/6/2024-32569) Deprem, sel/taşkın, kütle hareketi (heyelan, çığ, kaya düşmesi, obruk ve benzeri), tsunami, yangın ve benzeri doğal afet zararlarının; iklim değişikliğinin olumsuz etkilerine ilişkin etkilenebilirlik ve risk analizleri gibi kentsel tehlike ve risklerin; insan ve teknoloji kaynaklı varsa endüstriyel/kimyasal kaza risklerinin; il afet riski azaltma planlarındaki önlemlerin; varsa kitlesel göç risklerinin ve benzerlerinin analiz edilerek risk yönetiminin ve sakınım planlarının tanımlanması ve bunlara ilişkin önlemlerin stratejik düzeyde yansıtılması,
c) Kaynakların sürdürülebilir kullanımının sağlanması,
ç) Ekonomik ve sosyal gelişme için gerekli olan altyapı, hizmet ve üretim faaliyetlerinin kentsel ve kırsal tüm alanları kapsayacak şekilde kalkınma politikalarına uygun olarak dağıtılması,
d) Kamu yararı, kaynak kullanımında etkinlik, verimlilik ve saydamlığın sağlanması,
e) Planlamayı etkileyecek ve planlamadan etkilenecek kamu kurum ve kuruluşları, kalkınma ajansları, üniversiteler, yerel yönetimler, sivil toplum kuruluşları, meslek odaları ve özel sektör temsilcilerinin katılımı ile farklı uzmanlık alanlarını içeren çok disiplinli bir yapıda hazırlanması,
f) Ulusal, bölgesel, yerel ve sektörel öncelikler arasında tamamlayıcılık ve bütünsellik ilişkisinin kurulması,
g) Yenilikçi, esnek ve rekabetçi bir ekonomik yapının oluşturulması için gerekli mekânsal düzenlemelerin yapılması,
ğ) Değişen koşullara uyum sağlanması,
h) Mekânsal uyumun gözetilmesi,
ı) Yaşam kalitesinin artırılması,
i) Kentsel ve kırsal alanlar arası mekânsal ilişkilerin güçlendirilmesi,
j) Araştırma, analiz ve sentez raporları ile bunların gerektirdiği çalıştayların gerçekleştirilmesi sonucunda çıkacak verilere dayanarak hazırlanması,
esastır.
Planın unsurları
MADDE 15 –
(1) Mekânsal strateji planları sektörel ve tematik paftalar ile plan raporundan oluşur.
(2) Yerleşmeler sistemi ve kentleşme, ulaşım sistemi, su, risk, altyapı, ekonomi ve özel uzmanlaşma bölgeleri, geliştirilmesi kısıtlı veya özel koşullarla tanımlanan alanlar, özel ilkeler doğrultusunda planlanması gerekli alanlar ve benzeri konularda sektörel ve tematik karar paftaları hazırlanır.
(3) Bölge mekânsal strateji planları hazırlanırken, bölgenin özellikleri gözetilerek sektörel ve tematik pafta konuları çeşitlendirilebilir.
(4) Mekânsal strateji planı raporu; vizyon ve öncelikler, ilkeler, amaç, kapsam, hedefler ve stratejiler, sektörel ve tematik kararlar, plan hükümleri ve eylem planı konu başlıklarını içerecek şekilde hazırlanır.
(5) Kullanılacak olan gösterim teknikleri, sektörel ve tematik paftaların niteliğine ve ölçeğine göre planın hazırlanması sırasında geliştirilebilir ve bu Yönetmelik ekinde yer alan gösterimlerinden farklılıklar gösterebilir. Gerektiğinde diğer plan türlerine ilişkin gösterimler kullanılabilir.
Uygulama ve izleme
MADDE 16 –
(1) İlgili kurum ve kuruluşlarca hazırlanan sektörel planların havza veya bölge düzeyindeki mekânsal strateji planlarına ve çevre düzeni planlarına uyumu sağlanır.
(2) Mekânsal strateji planlarının uygulamaları, ilgili kurum ve kuruluşların faaliyet raporlarından da faydalanılarak hazırlanacak raporlar ile izlenir. Bu raporlar, uygulama döneminde belirlenen sorunlar ve seçenekli çözüm önerilerini içerecek biçimde hazırlanır, ilgili kurum ve kuruluşlar ile koordinasyon içerisinde değerlendirilir ve gerektiğinde güncellemeler yapılır.
(3) Yeni gelişmeler ve bölgesel dinamikler dikkate alınarak ihtiyaç duyulan dönemlerde mekânsal strateji planları revize edilir.
Veri yapısı ve analizler
MADDE 17 –
(1) Mekânsal strateji planlarının hazırlanması sürecinde, aşağıda genel başlıklar halinde belirtilen konular ile diğer konularda ilgili kurum ve kuruluşlardan veriler elde edilir; bu veriler kapsamında etüt ve analizler yapılır:
a) Planlama alanının dünya ve bölgesindeki yeri; coğrafi konumu ve tanımı, ekonomik ilişkileri, uluslararası ve bölgesel gelişmeler, taraf olunan uluslararası ve ikili antlaşmalar ve kuruluşlar, uluslararası antlaşmalardan gelen yükümlülükler ve benzer konular.
b) Gelişmesi kısıtlanacak veya özel koşullara sahip alanlar; deprem, heyelan, taşkın, iklim değişikliği gibi belirli bir tehlikenin söz konusu olduğu alanlar, biyolojik çeşitlilik açısından önemli olan, tarımsal ekosistemler ve ormanlar, tatlı su ekosistemleri ve su kaynakları, kıyı ekosistemleri gibi endemik türlerin bulunduğu veya ekolojik açıdan önemli alanlar ile doğa koruma alanları, özel çevre koruma bölgeleri, milli park, tabiatı koruma alanı, yaban hayatı koruma alanı, sit alanları ve benzer konular.
c) Yerleşmeler sistemi ve şehirleşme; yerleşme kademelenmesi, yerleşmeler arası ilişkiler, yerleşme büyüklükleri, nüfus değişimleri ve demografik eğilimler, yerleşmelerin sosyal yapıları, uzmanlaşma alanları, odak noktaları, kentsel dönüşüm odakları, cazibe merkezleri, konut stratejileri, yeni kentler, kır kent ilişkisi ve kent-bölgeler ve benzer konular.
ç) Sektörlerin mekânsal eğilimleri; kalkınma planı, sektörel (tarım, sanayi, madencilik, ulaşım, hizmetler, ticaret, turizm, konut, inşaat vb.) planlar ve ulusal strateji belgeleri ile üst ölçekli planlarda öngörülen sektörel gelişmeler, stratejik yatırımlar, gelişme odak ve koridorları, yeni kentler, üretim bölgeleri, bölgesel ölçekli kamu projeleri ve yatırım kararları, kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve benzer konular.
d) Temel altyapı ve ulaşım; karayolu, denizyolu, demiryolu ve havayolu taşımacılığı, limanlar, havaalanları, demiryolları, karayolu ağları, Trans-Avrupa ulaşım sistemi vb. projeler, enerji nakil hatları ve koridorları, enerji altyapıları ve potansiyelleri, boru hatları, lojistik merkezler, kara, deniz ve hava giriş kapıları ve benzer konular.
(2) Gerekli görülmesi halinde planın yeri ve niteliğine göre ilave etüt ve analizler ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği içerisinde yapılır.
ALTINCI BÖLÜM
Çevre Düzeni Planlarına Dair Esaslar
Planlama alanı
MADDE 18 –
(1) Çevre düzeni planı; coğrafi, sosyal, ekonomik, idari, mekânsal ve fonksiyonel nitelikleri açısından benzerlik gösteren bölge, havza veya en az bir il düzeyinde yapılır.
Plan ilke ve esasları
MADDE 19 –
(1) Çevre düzeni planları hazırlanırken;
a) Varsa mekânsal strateji planlarına uygunluğun sağlanması,
b) Yeni gelişmeler ve bölgesel dinamiklerin dikkate alınması,
c) İlgili kamu kurum ve kuruluşlarının mekânsal kararları etkileyecek nitelikteki bölge planı, strateji planı ve belgesi, sektörel yatırım kararlarının dikkate alınarak değerlendirilmesi,
ç) Sürdürülebilir kalkınma amacına uygun olarak ekolojik ve ekonomik kararların bir arada değerlendirilmesi,
d) Tarihi, kültürel yapı ile orman alanları, tarım arazileri, su kaynakları ve kıyı gibi doğal yapı ve peyzajın korunması ve geliştirilmesi,
e) Doğal yapının, ekolojik dengenin ve ekosistemin sürekliliğinin korunması amacıyla arazi kullanım bütünlüğünün sağlanması,
f) Ulaşım ağının arazi kullanım kararlarıyla birlikte ele alınması suretiyle imar planlarında güzergahı netleştirilecek yolların güzergah ve yönünün genel olarak belirlenmesi,
g) Çevre sorunlarına neden olan kaynaklara yönelik önleyici strateji ve politikaların belirlenerek arazi kullanım kararlarının oluşturulması,
ğ) İmar planlarına esas olacak şematik ve grafik dil kullanılarak arazi kullanım kararları ile koruma ve gelişmenin sağlanması,
h) (Değişik: RG-7/6/2024-32569) Afet tehlike ve risklerinin azaltılmasına ilişkin mevcut raporlar ve jeolojik etütlerin, iklim değişikliğine ilişkin etkilenebilirlik ve risk analizlerinin, meteorolojik verilerin plan kararlarında esas alınması,
esastır.
(2) Çevre düzeni planlarının hazırlanması sürecinde, planlama alanı sınırları kapsamında aşağıda genel başlıklar halinde belirtilen konular ile diğer konularda ilgili kurum ve kuruluşlardan veriler elde edilir; bu veriler kapsamında analiz, etüt ve araştırmalar yapılır:
a) Sınırlar.
b) İdari ve bölgesel yapı.
c) Fiziksel ve doğal yapı.
ç) Sit ve diğer koruma alanları, hassas alanlar, doğal karakteri korunacak alanlar.
d) Ekonomik yapı.
e) Sektörel gelişmeler ve istihdam.
f) Demografik ve toplumsal yapı.
g) Kentsel ve kırsal yerleşme alanları ve arazi kullanımı.
ğ) Altyapı sistemleri.
h) Yeşil ve açık alan kullanımları.
ı) Ulaşım sistemleri.
i) (Değişik: RG-7/6/2024-32569) Deprem, sel/taşkın, kütle hareketi (heyelan, çığ, kaya düşmesi, obruk ve benzeri), tsunami ve benzeri gibi doğal afet tehlikesi altındaki yerleşime uygun olmayan alanlar ile afete maruz bölgeler, ilgili kurumlarca belirlenmiş olan diri/aktif fay hatları, varsa endüstriyel/kimyasal kaza riski taşıyan alanlar, kitlesel göçe konu olabilecek yerler, yangın tehlikesi altındaki alanlar, iklim değişikliğinin ve meteorolojik olayların olumsuz etkilerine maruz alanlar.
j) Askeri alanlar, askeri yasak bölgeler ve güvenlik bölgeleri.
k) Planlama alanına yönelik bölgesel ölçekli kamu projeleri ve yatırım kararları.
l) Her tür ve ölçekteki plan, program ve stratejiler.
m) Göller, barajlar, akarsular, taşkın alanları, yeraltı ve yüzeysel su kaynakları ve benzeri hidrolojik, hidrojeolojik alanlar.
n) Çevre sorunları ve etkilenen alanlar.
(3) Çevre Düzeni Planlarının hazırlanması sürecinde planlama alanı sınırları kapsamındaki tüm veriler 1/25.000 ölçekli harita hassasiyetinde hazırlanır.
(4) Plan hazırlık sürecinde ihtiyaç duyulan veri, bilgi ve belgeler; ilgili veriyi hazırlamakla sorumlu kurum ve kuruluşlardan, bilimsel çalışmalardan ve uzmanlarca arazide yapılacak çalışmalardan elde edilir.
(5) Planlama sürecinde coğrafi bilgi sistemleri ve uzaktan algılama yöntemleri kullanılarak güncellenebilir ve sorgulanabilir sayısal veri tabanı oluşturulur.
Revizyon ve değişiklikler
MADDE 20 –
(1) Çevre düzeni planının ihtiyaca cevap vermediği hallerde veya planın vizyonu, amacı, hedefleri, stratejileri, ilke ve politikaları açısından plan ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü etkilemesi halinde çevre düzeni planı bütününde revizyon yapılır. Çevre düzeni planı revizyonu;
a) Nüfusun yerleşim ihtiyaçlarının karşılanamaması,
b) Planın temel strateji ve politikalarını değiştirecek bölgesel ölçekli yatırımların ortaya çıkması,
c) Yeni verilere bağlı olarak, sonradan ortaya çıkabilecek ve bölgesel etkiye yol açabilecek arazi kullanım taleplerinin oluşması,
ç) Yeni gelişmeler ve bölgesel dinamiklerde değişiklik olması,
durumunda yapılır.
(2) Çevre düzeni planı ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğü bozmayacak nitelikte, plan değişikliği yapılabilir. Çevre düzeni planı değişikliklerinde;
a) Kamu yatırımlarına,
b) Çevrenin korunmasına,
c) Çevre kirliliğinin önlenmesine,
ç) Planın uygulanmasında karşılaşılan güçlükler ve maddi hataların giderilmesine,
d) Değişen verilere bağlı olarak planın güncellenmesine,
dair yeterli, geçerli ve gerekçeleri açık olan, altyapı etkilerini değerlendiren raporu içeren teklif ve talepler; idarece planın temel hedef, ilke, strateji ve politikaları kapsamında teknik ve yasal çerçevede değerlendirmeye alınarak sonuçlandırılır.
YEDİNCİ BÖLÜM
İmar Planlarına Dair Esaslar
İmar planı ilkeleri
MADDE 21 –
(1) İmar planları, varsa kadastral durum işlenmiş, en son onaylı halihazır haritalar üzerine çizilir. Kıyı alanlarında yapılan imar planlarında onaylı kıyı kenar çizgisinin paftalarda gösterilmesi zorunludur.
(2) Nazım ve uygulama imar planları gerekli görülmesi halinde eş zamanlı olarak hazırlanabilir. Nazım imar planı kesinleşmeden uygulama imar planı onaylanamaz. Ancak, onay yetkisinin aynı idarede bulunması halinde nazım ve uygulama imar planları eş zamanlı olarak onaylanabilir.
(3) İmar planları, planlama alanına ilişkin inceleme, araştırma, etüt ve eşik analizi çalışmalarının değerlendirilmesinden elde edilen senteze dayalı olarak hazırlanır.
(4) İmar planlarının, yeterliliği haiz müellifler tarafından kanun ve yönetmelik hükümlerine göre gerekli teknik araştırmalar yapılarak hazırlanması zorunludur. Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlanan planlar ve bu planlara ilişkin revizyon, ilave ve değişiklik teklifleri yetkili idarelere karar alınması için sunulur.
(5) İmar planlarında, planlama alanının niteliğine göre mevzuatta öngörülen sağlık koruma bantları, güvenlik bölgesi ve benzeri koruma kuşakları gösterilir. İmar planları, varsa stratejik gürültü haritaları ve eylem planları dikkate alınarak hazırlanır ve planlarda bu konuda gerekli tedbirler alınır.
(6) (Değişik: RG-7/6/2024-32569) Onaylı jeolojik-jeoteknik veya mikro bölgeleme etüt raporu bulunmayan alanlarda imar planları hazırlanamaz ve onaylanamaz. Jeolojik-jeoteknik etütler, mikrobölgeleme etütleri planın ölçeğine uygun hassasiyette hazırlanır.
(7) İmar planına esas onaylı jeolojik-jeoteknik etüt veya mikro bölgeleme raporlarındaki yerleşime uygunluk durumu haritalarına uyulması zorunludur. İmar planlarının hazırlanmasında, varsa öncelikle mikro bölgeleme etütleri, yoksa yerleşim alanının planlanmasına yönelik uygun jeolojik-jeoteknik etütler kullanılır. (Ek cümle: RG-7/6/2024-32569) Jeolojik-jeoteknik ve mikrobölgeleme etütleri, Bakanlık tarafından düzenlenen usul ve esaslara uygun olarak hazırlanır.
(8) Çevre kirliliği oluşturmayan mevcut veya ilave ihtiyaç duyulan sosyal ve teknik altyapı alanlarının, öncelikle söz konusu hizmetleri yürütmekle yükümlü kurum ve kuruluşların varsa kendi mülkiyeti veya tasarrufundaki alanlar üzerinde planlanması esastır.
(9) (Değişik: RG-7/6/2024-32569) İnsan sağlığı ve güvenliği üzerinde doğrudan veya dolaylı olumsuz etkileri olan enerji nakil hatları, dere koruma kuşakları, taşkın risk alanları, deprem, kütle hareketi (heyelan, çığ, kaya düşmesi, obruk ve benzeri) gibi afet tehlikesi altındaki alanlar, endüstriyel kaza veya kitlesel yangın riski taşıyan alanlar, aktif fay zonları için belirlenen fay sakınım zonları/tampon bölgeler ve benzeri alanlara ilişkin kurum ve kuruluş görüşleri ile bunlar için alınması gereken önlemler imar planı kararlarına, plan notlarına, plan açıklama raporlarına yansıtılır.
(10) İmar planlarında Ticaret+Konut, Ticaret+Turizm+Konut, Turizm+Ticaret karma kullanım alanlarında konut kullanımına da yer verilmesi halinde, konut kullanım oranları belirtilerek, konut kullanımının gerektirdiği sosyal ve teknik altyapı alanlarının ayrılması zorunludur. İmar planlarında konutun yer aldığı karma kullanımlarda konut kullanım oranının belirtilmediği hallerde en fazla % 30 konut kullanabileceği varsayılır.
(11) İmar planlarında, özel proje alanı olarak belirlenen yerlerde nüfus veya yapı yoğunluğu ile kullanım ve yapılaşmaya ilişkin kararlar belirtilir.
(12) İmar planlarında araç trafiğinin azaltılması, toplu taşıma ve yaya öncelikli bir ulaşım sisteminin kurgulanması esastır. Toplu taşım araçlarının kullanımının teşvik edilmesi amacıyla park et – devam et sisteminin yaygınlaştırılmasına ve toplu taşım duraklarının veya istasyonlarının bulunduğu etki alanında otopark alanları ayrılması ve birbirine entegre olmasına ilişkin imar planlarında kararlar getirilir.
(13) İmar planlarında afet ve acil durumlarda ihtiyaç duyulabilecek açık alan, yol ve diğer mekânsal ihtiyaçlar gözetilir.
(14) İmar planlarında, sosyal altyapıya yönelik standartlarının sağlanabilmesi açısından imar adalarının çok küçük ve parçalı oluşturulmayacak şekilde imar yollarının düzenlenmesi esastır.
(15) (Ek: RG-13/3/2022-31777) Yerleşme bütününe hizmet veren ana merkezler ile alt merkezler, birbirleri ile ilişkileri ve erişilebilirlikleri gözetilmek suretiyle aşağıdaki hususlar da dikkate alınarak oluşturulur:
a) Ana merkez veya merkezi iş alanları; yönetim alanları, iş merkezleri, sosyal altyapı, konaklama, açık ve yeşil alanlar, genel ve bölgesel otopark, ulaşım ana istasyonları gibi kullanımları içerir. Bu merkezlerin, toplayıcı veya tali yolların kesiştiği noktalarda hizmet ettiği alanın büyüklüğüne, nüfusuna, otopark ihtiyacına göre ve taşıt, toplu taşıma ve bisiklet yolları ile erişilebilirliği dikkate alınarak belirlenmesi esastır.
b) Semt veya mahalle merkezleri gibi alt merkezler; asli olarak semt veya mahalle nüfusuna hizmet vermek üzere idari tesis alanları, ticaret, eğitim, sağlık tesisleri, ibadet yerleri, sosyal ve kültürel tesis gibi kullanımlar ile park, oyun alanları, meydan gibi açık alanlar, genel ve bölge otoparkları, spor tesisleri gibi kullanımları bünyesinde bulundurur. Bu merkezlerin birbirleriyle ve ana merkezle bağlantılarının, toplu taşıma, bisiklet ve yaya ulaşımı, açık ve yeşil alan sürekliliği ile sağlanması esastır.
(16) (Ek: RG-11/5/2023-32187) İmar planları hazırlanırken varsa ulaşım ana planı da dikkate alınarak, motosiklet veya motorlu bisiklet olarak nitelendirilen motokurye araçlarının park veya şarj edilebileceği, motokuryelerin kısa süreli dinlenebilecekleri alanlar; her bir araç için 1*2 m ebadında alan ayırmak ve ulaşım trafik etüdü yapılması kaydıyla ihtiyaç duyulan dinlenme birimleri ilgili idaresince belirlenmek suretiyle, motokurye araç parkı olarak ayrılır.
(17) (Ek: RG-7/6/2024-32569) İbadet alanlarına ilişkin imar planı kararlarında ibadetin gerektirdiği yön ve alan büyüklüğü gibi kriterler göz önünde bulundurulur.
Eşik analizi
MADDE 22 –
(1) Planların hazırlanması sürecinde yerleşilebilir alanların belirlenmesi amacıyla, kurum ve kuruluşlardan alana ilişkin toplanan doğal ve fiziki bilgilerin, alana özgü yapılan etütler ile diğer tüm veriler birlikte değerlendirilmek suretiyle, gerek duyulan ölçeklerde halihazır haritalar üzerinde üst üste çakıştırılması ile eşik analizi hazırlanır.
(2) Eşik analizinde; topografik, jeolojik-jeoteknik, hidrojeolojik yapı özellikleri ile arazi kullanımı, tarım ve orman alanları, içme suyu havzaları, sit ve diğer koruma alanları, hassas alanlar, kıyı, altyapı, doğal ve fiziki veriler ile afet tehlikeleri analiz edilerek bir arada değerlendirilir.
(3) İmar planlarının hazırlanması sürecinde eşik analizinin yapılması zorunlu olup, plan kararlarının oluşturulmasında temel plan altlığı olarak kullanılır.
Nazım imar planı
MADDE 23 –
(1) Nazım imar planında karar düzeyi ve içerikleri bakımından, uygulama imar planındaki detay kararlar alınmaması esas olup, uygulamaya dönük kararlar uygulama imar planlarında belirlenir.
(2) İhtiyaç duyulması halinde, nazım imar planlarında, sosyal ve teknik altyapı alanları ve kamuya ayrılan alan dengeleri gözetilmek suretiyle uygulama imar planlarının yapım etapları belirlenebilir.
(3) Ulaşım sisteminin yolculukların mesafesini kısaltacak şekilde tasarlanması esastır.
(4) Park, çocuk bahçesi, oyun alanı, meydan gibi açık alanların mahalle ve semt ölçeğinde merkezlerle birlikte tasarlanması esastır.
(5) Açık ve yeşil alan ile diğer sosyal ve teknik altyapı alanları bir bütün olarak, erişilebilir şekilde merkezlerle birlikte planlanmalıdır.
(6) Nazım imar planlarının hazırlanması sürecinde, planlama alanı sınırları kapsamında aşağıda genel başlıklar halinde belirtilen konularda ilgili kurum ve kuruluşlardan veriler elde edilir; bu veriler kapsamında analiz, etüt ve araştırmalar yapılır:
a) İdari sınırlar.
b) Jeolojik, jeomorfolojik, hidrolojik ve hidrojeolojik yapı.
c) Yerleşme alanlarının karakteristik özellikleri ile mekânsal gelişme eğilimleri ve potansiyelleri.
ç) Yenileme, sağlıklaştırma, dönüşüm bölgelemeleri.
d) (Değişik: RG-7/6/2024-32569) İklim özellikleri ve varsa iklim değişikliğinin etkileri ve meteorolojik parametrelerin analizleri.
e) Bitki örtüsü.
f) Toprak niteliği ve tarımsal arazi kullanımı.
g) Ekolojik yapı (ekosistem tipleri, flora ve fauna varlığı).
ğ) Koruma statüsü verilmiş alanlar, hassas alanlar (sit alanları, uluslararası sözleşmelerle korunan alanlar, sulak alanlar, özel çevre koruma bölgeleri, milli park, tabiat parkı, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanı, yaban hayatı geliştirme alanı, yaban hayatı koruma alanı, tür koruma alanı, içme suyu havzaları koruma alanları ve diğerleri).
h) Orman alanları, mera, yaylak, kışlak alanları.
ı) Kültür ve turizm gelişim ve koruma bölgeleri, turizm merkezleri.
i) Organize sanayi bölgeleri, kapasite ve doluluk oranları.
j) Genel peyzaj öğeleri, makroform analizi.
k) Demografik yapı ve nüfusun demografik özellikleri (yaş, cinsiyet, çalışma, eğitim, medeni hal).
l) Sosyal yapı.
m) Ekonomik yapı.
n) Ana ulaşım sistemi (Karayolu, demiryolu, denizyolu, havayolu, terminal, gar, liman ve havalimanı).
o) Çevre sorunları.
ö) Lojistik merkez alanları.
p) Sektörel yapı (tarım, sanayi, hizmet, ulaşım, enerji, maden, konut vb.).
r) Katı atık depolama, geri kazanım ve bertaraf tesisleri.
s) İçme suyu ve atık su arıtma tesisleri.
ş) Atık su deşarj yerleri.
t) Tarımsal sulama alanları.
u) Ruhsatlı maden sahaları.
ü) Askeri alanlar, askeri yasak bölgeler ve güvenlik bölgeleri, mania planları.
v) (Değişik: RG-7/6/2024-32569) Deprem, sel/taşkın, kütle hareketi (heyelan, çığ, kaya düşmesi, obruk ve benzeri), tsunami ve benzeri gibi afet tehlikesi altındaki yerleşime uygun olmayan alanlar, afet duyarlılık ve tehlike derecesi yüksek olan alanlar ile afete maruz bölgeler, aktif/diri fay hatları için belirlenen fay sakınım zonları/tampon bölgeler, yangın, kitlesel göçler, varsa endüstriyel/kimyasal kazalar gibi kentsel risklere ilişkin risk yönetimi ve sakınım planları, varsa iklim değişikliğinden etkilenebilirlik ve risk analizleri, meteorolojik parametrelerin analizleri.
y) Mevcut arazi kullanımı, yapılaşma durumu, mülkiyet yapısı.
z) Çevre düzeni planı kararları ve yürürlükteki imar planları.
Uygulama imar planı
MADDE 24 –
(1) Uygulama imar planlarının tamamı bir aşamada yapılabileceği gibi sosyal ve teknik altyapı alanı dengeleri gözetilerek etaplar halinde de yapılabilir.
(2) Nazım imar planları üzerinde gösterilen sosyal ve teknik altyapı alanlarının konum ile büyüklükleri, toplam standartların altına düşülmemek, nazım imar planının ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü ve genel işleyişini bozmamak ve hizmet etki alanı içinde kalmak şartı ile ilgili kurum ve kuruluşların görüşü dikkate alınarak uygulama imar planlarında değiştirilebilir.
(3) Uygulama imar planlarında, bölgenin ihtiyacına yönelik çocuk bahçesi, yeşil alan, otopark, cep otoparkı, yol boyu otopark, durak cebi, aile sağlık merkezi, mescit, karakol, muhtarlık, trafo gibi sosyal ve teknik altyapı alanlarını artırıcı küçük alan gerektiren fonksiyonlar ayrılabilir ve bu fonksiyonların konulması nazım imar planına aykırılık teşkil etmez.
(4) Uygulama imar planlarında yapılaşma koşullarına ilişkin olarak; ayrık, bitişik, blok yapı nizamı ile Taban Alanı Kat Sayısı (TAKS), Kat Alanları Kat Sayısı (KAKS), emsal, bina yüksekliği, yapı yaklaşma mesafeleri belirlenir.
(5) Araç trafiğine ayrılmış şerit sayısını azaltmamak ve ilgili TSE standartlarına uymak kaydıyla; taşıt yollarının yaya, engelli ve bisiklet kullanımına ayrılmış kısımlarının genişlikleri, nazım imar planında değişikliğe gerek olmaksızın uygulama imar planında artırılabilir.
(6) Uygulama imar planlarında, öncelikle engelliler, çocuklar ve yaşlılar gibi kamu ortak mekânlarını kullanmakta zorluk çeken ve hareket kısıtlılığı bulunan kişilerin kentsel kullanımlara, sosyal altyapı alanlarına erişimini ve kullanımını sağlayıcı ve kolaylaştırıcı tedbirlerin alınması amacıyla tasarım ilkeleri geliştirilmesi esastır.
(7) Uygulama imar planlarında yaya ve bisiklet yolları ile bisiklet park yerleri uygulama ilkeleri geliştirilmesi esastır.
(8) İlgili mevzuatına göre koruma altına alınmış, tescil edilmiş doğal ve kültürel varlıklar, bunların ayrılmaz parçası olan eklentileri, bahçe avlu duvarları, varsa tescilli tek yapıların koruma alanları, sokak dokuları gibi bütünleyici unsurları ile varsa koruma alan sınırları planlarda ayrıntılı olarak gösterilir. Ayrıca, varsa tescile değer yapıların tespit edilmesi halinde değerlendirilmek üzere ilgili idaresine bildirilmesi esastır.
(9) Nazım imar planlarında karma kullanım olarak belirlenen fonksiyonların, uygulama imar planlarında ayrıştırılması esastır.
(10) Uygulama imar planlarının hazırlanması sürecinde, aşağıda genel başlıklar halinde belirtilen konularda ilgili kurum ve kuruluşlardan veriler elde edilir; bu veriler kapsamında aşağıdaki analiz ve araştırmalar yapılır:
a) Nazım imar planı kararlarının analizi.
b) Planlama alanının sınırları.
c) Mevcut yapı yoğunluğu ve doku analizi.
ç) Yapı adalarının ve yapıların konumu ve özellikleri.
d) Yapılaşma ve yaklaşma mesafeleri.
e) Mevcut nüfus yoğunluğu ve dağılımı.
f) Sosyal altyapı tesisleri.
g) Teknik altyapı tesisleri.
ğ) Mülkiyet yapısı ve kamu mülkiyetindeki alanlar.
h) Tescilli eser, anıt vb. tarihi ve kültürel varlıklar.
ı) Hizmetlere erişilebilirlik.
i) (Değişik: RG-7/6/2024-32569) Deprem, sel/taşkın, kütle hareketi (heyelan, çığ, kaya düşmesi ve benzeri), tsunami, yangın ve benzeri gibi doğal afet tehlikelerini gösteren, yerleşime uygunluk durumunu belirlemeye yönelik jeolojik-jeoteknik, mikrobölgeleme etütleri, hidrolojik-hidrojeolojik yapı, yangın ve benzeri gibi afete maruz ve riskli alanlar, aktif fay hatları için belirlenen fay sakınım zonları/tampon bölgeler, kitlesel göçler, varsa endüstriyel/kimyasal kazalar gibi kentsel risklere ilişkin analizler, varsa iklim değişikliğinden etkilenebilirlik ve risk analizleri, meteorolojik parametrelerin analizleri.
j) Topografya, eğim vb. eşikler.
k) Göl, baraj, akarsu, taşkın alanı, yeraltı ve yüzeysel su kaynakları vb. hidrolojik, hidrojelojik yapı.
l) Ulaşım sistemi ve kademelenmesi, durak-istasyon noktaları.
m) Trafik düzeni ve güvenliği, yollar ve kavşaklar ile ilgili ilkeler, yapı ve tesislerden karayoluna geçiş yolu bağlantısı yapılabilecek kesimler.
n) Yaya bölgeleri, yaya ve bisiklet yolları.
o) Otopark kapasitesi ve dağılımı.
ö) Açık ve kapalı alan kullanımları ve ilişkileri.
p) Toplanma alanları.
r) Hizmet alanlarının yer seçimi ve büyüklüğü.
s) Kentsel tasarım projesi yapılacak alanlar ve ilkeleri.
ş) Ulaşım güzergahları.
t) Havalimanı, liman ve iskeleler.
u) Gar ve istasyon alanları.
ü) Lojistik alanlar.
İmar planı revizyonu ve ilaveleri
MADDE 25 –
(1) İmar planlarının ihtiyaca cevap vermediği veya uygulamasının mümkün olmadığı durumlar ile üst kademe plan kararlarına uygunluğunun sağlanması amacıyla planın tamamının veya plan ana kararlarını etkileyecek bir kısmının yenilenmesi için bu Yönetmelikte belirtilen ilke, esas ve standartlara uygun olarak imar planlarında revizyon yapılır.
(2) İmar planlarının ihtiyaca cevap vermediği durumlarda, mevcut plana bitişik ve mevcut planın genel arazi kullanım kararları ile süreklilik, bütünlük ve uyum sağlayacak biçimde, bu Yönetmelikte belirtilen ilke, esas ve standartlara uygun olarak ilave imar planı yapılabilir.
İmar planı değişiklikleri
MADDE 26 –
(1) İmar planı değişikliği; plan ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü, sosyal ve teknik altyapı dengesini bozmayacak nitelikte, kamu yararı amaçlı, teknik ve nesnel gerekçelere dayanılarak yapılır.
(2) İmar planlarında sosyal ve teknik altyapı hizmetlerinin iyileştirilmesi esastır. Yürürlükteki imar planlarında öngörülen sosyal ve teknik altyapı standartlarını düşüren plan değişikliği yapılamaz.
(3) İmar planlarında bulunan sosyal ve teknik altyapı alanlarının kaldırılması, küçültülmesi veya yerinin değiştirilmesine dair plan değişiklikleri zorunluluk olmadıkça yapılmaz. Zorunlu hallerde böyle bir değişiklik yapılabilmesi için:
a) İmar planındaki durumu değişecek olan sosyal ve teknik altyapı alanındaki tesisi gerçekleştirecek ilgili yatırımcı Bakanlık veya kuruluşların görüşü alınır.
b) İmar planında yer alan yol hariç sosyal ve teknik altyapı alanlarının ve kamuya ait sosyal ve kültürel tesis alanlarının kaldırılabilmesi veya küçültülmesi ancak bu tesislerin hitap ettiği hizmet etki alanı içinde eşdeğer yeni bir alanın ayrılması suretiyle yapılabilir. Eşdeğer alanın ayrılmasında yüzölçümü ve konum özellikleri korunur. Bu alanların yerinin değiştirilmesinde, mevcut plandaki hizmet etki alanına göre aynı uygulama etabı veya bölge içinde kalması, yaya erişim mesafelerinin dikkate alınması ve yeni tespit edilen alanın tesisin yapılmasına müsait olması zorunludur.
c) Düzenleme ortaklık payından elde edilen alanların yüzölçümleri toplamının altına düşülmemek kaydıyla, plan değişikliği ile kaldırılan yol alanlarının miktarları, düzenleme ortaklık payından oluşturulan park, çocuk bahçesi, meydan gibi açık ve yeşil alanlarda kullanılabilir. Ancak yol hariç düzenleme ortaklık payına tabi bir kullanımın kamu ortaklık payına tabi bir kullanıma dönüştürülmek istenilmesi halinde, düzenleme ortaklık payına tabi alanın hizmet edeceği etki alanında eşdeğer bir alan ayrılır.
(4) Kat adedi veya bina yüksekliğini artıran imar planı değişiklikleri, yörenin yerleşim özellikleri, dokusu ve kimliği dikkate alınmak suretiyle, şehrin veya alanın yakın çevresinin silüeti, yapıların güneşe göre cephesi ve yönlenmesi özelliklerini olumsuz yönde etkilememesi esas alınarak yapılır.
(5) İmar planında verilmiş olan inşaat emsalinin, kat adedinin, ifraz şartlarının değiştirilmesi sonucu nüfus yoğunluğunun artırılmasına dair imar planı değişikliklerinde:
a) Artan nüfusun ihtiyacı olan sosyal ve teknik altyapı alanları standartlara uygun olarak plan değişikliğine konu alana hizmet vermek üzere ayrılır.
b) Nüfus yoğunluğuna bağlı olmaksızın, kat adedinin artırılmasının istenmesi durumunda; önerilecek kat adetlerinin tayininde aşağıdaki formüle göre bulunacak bütün yollardaki karşılıklı bina cepheleri arasındaki asgari uzaklık sağlanacaktır.
K = [(Y1 + Y2)/2] + 7,00 m
Yukarıdaki formülde;
K = Karşılıklı bina cepheleri arasındaki mesafe (metre),
Y1 = Yolun bir cephesine önerilecek yapının yüksekliği,
Y2 = Yolun diğer cephesinde önerilecek yapının yüksekliğini,
ifade eder.
c) Parsellerin birleştirilmesi ve yapı düzeni değişikliği içeren, kat adedinin artırılmasına yönelik uygulama imar planı değişikliklerinde de yukarıdaki formüle uyulması esastır.
(6) İmar planında gösterilen yolların genişletme, daraltma ve güzergahına ait imar planı değişikliklerinde:
a) Devamlılığı olan bir yolun belli bir kesimde şerit sayısı azaltılamaz ve daraltılamaz.
b) Yolların kaydırılmasında, mülkiyet ve yapılaşma durumu dikkate alınır.
c) İmar planlarındaki gelişme alanlarında geçiş amaçlı 3,00 metreden dar yaya yolu, 10,00 metreden dar trafik yolu açılamaz; yerleşik alanlarda mülkiyet ve yapılaşma durumlarının elverdiği ölçüde yukarıdaki standartlara uyulur. Ancak parseller 7,00 metreden dar yollardan mahreç alamaz.
ç) İmar planı değişikliği ile taşıt geri dönüş kurbu olmayan çıkmaz yol ihdas edilemez.
d) İmar planlarında Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumluluğunda olan karayollarında yapılacak her türlü değişiklikte bu Kuruluştan alınacak görüşe uyulur.
e) Plan alanındaki trafik hacimleri ile yeni getirilen kullanımların trafik üretme ve trafik çekme hacimleri dikkate alınarak yol ve kaldırım genişlikleri belirlenir.
(7) Yoğunluk artıran veya kentsel ulaşım sistemini etkileyen imar plan değişikliklerinde, kentsel teknik altyapıya yönelik etkilerin belirlenmesi ve gerekli önlemlerin alınması amacıyla ayrıca kentsel teknik altyapı etki değerlendirmesi raporu, analizi hazırlanır veya hazırlatılır.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Koruma Amaçlı İmar Planlarına Dair Esaslar
Koruma amaçlı imar planı hazırlama ilkeleri
MADDE 27 –
(1) Koruma amaçlı imar planlarının hazırlanmasında aşağıdaki ilkelere uyulur:
a) Koruma amaçlı imar planları, varsa etkileşim geçiş sahaları da göz önünde bulundurularak ve sit alanının bütününü kapsayacak şekilde veya uygun görülen etaplar halinde, içinde bulunduğu yerleşme ile ilişkileri kurularak hazırlanır.
b) Tabiat varlıkları, doğal, tarihi, arkeolojik, kentsel ve kentsel arkeolojik sitler ile koruma statüsü bulunan diğer alanların çakıştığı yerlerde ilgili bakanlıkların koruma ve kullanma esaslarına ilişkin görüşü alınır.
c) Koruma amaçlı imar planlarının hazırlanması aşamasında tespit edilen sorunların çözümü ve tarihi, kültürel, doğal çevrenin yaşanabilir ve sürdürülebilir biçimde korunabilmesi için alana özgü stratejiler ile gerektiğinde tescilli kültür varlıkları ile sit alanları içindeki faaliyetlerin ve yapı stokunun deprem, sel baskını, heyelan, yangın, kaya düşmesi ve benzeri afetlere karşı daha dayanıklı ve güvenli hale getirileceğine ilişkin hedefler, stratejiler ve uygulama esasları belirlenir.
ç) Koruma amaçlı imar planlarının hazırlandığı alanın nitelikleri gözetilerek ayrıca tarihi, kültürel ve doğal yapısına ilişkin yapılmış araştırmalar da değerlendirilerek kullanım kararları ve yapılaşma koşulları belirlenir.
d) Koruma amaçlı imar planlarında ilgili mevzuatı gereği oluşturulan Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonu veya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurullarının uygunluk kararları alınmadan plan onaylanamaz.
e) Koruma amaçlı imar planı; daha geniş alanları kapsayan bir planın parçası olması halinde, plan bütününde diğer alanlarla sürekliliği, bütünlüğü, uyumu ve erişilebilirliği dikkate alınarak bütünleşik bir yaklaşım ile hazırlanır.
f) (Değişik: RG-17/5/2017-30069) Doğal sit alanlarına ait koruma amaçlı imar planlarında bölge komisyonu kararı; tabiat varlıkları ve doğal sitlerin, tarihi arkeolojik, kentsel, kentsel arkeolojik sitler ve diğer koruma statüleri ile çakıştığı alanlarda ise ilgili kurulların uygun görüşü alınır.
g) Planlama aşamasında sit alanı sınırları içerisinde tescilli olmayan ancak tescile konu olabilecek kültür ve tabiat varlıkları hakkında envanter çalışması yapılarak ilgili kurul veya komisyonların onayına sunulur.
ğ) Koruma amaçlı imar planlarında yenileme alanları belirlenmesi durumunda yenileme projelerinin planda getirilmiş kararlara uygun hazırlanması esastır.
h) Koruma amaçlı imar planlarında sit alanının bütününü olumsuz etkileyecek, mevcut korunması gerekli değerleri bozacak ya da yok edecek, geleneksel kentsel doku özelliklerini olumsuz yönde değiştirecek yeni işlev dönüşümlerine ilişkin plan değişikliği yapılamaz.
ı) Uygulama imar planlarında mevcut tarihi yapıların, sokak dokularının korunması ve yenilenmesini sağlayacak kararlar alınır.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Bütünleşik Kıyı Alanları Planlarına Dair Esaslar
Planlama alanı
MADDE 28 –
(1) Planlama alanı sınırı; kıyı ve coğrafi, ekonomik, sosyal, tarihsel ve ulaşım bakımından etkileşimde olduğu doğal çevre, kullanım ve faaliyetler esas alınarak ve gerektiğinde ilgili kurum ve kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça belirlenir.
Planlama ilkeleri
MADDE 29 –
(1) Planlarda, bölgesel düzeyde, kıyı alanlarına yönelik sektörel eğilimler, öngörüler ve hedeflere dayalı mekânsal stratejiler; kıyı alanları ve etkileşim alanlarına odaklı olarak bütünsel bir yaklaşımla geliştirilir. Buna göre planlar hazırlanırken;
a) Kıyı alanlarında sürdürülebilir gelişme ilkesi doğrultusunda; hassas ekosistemler korunarak doğal ve kültürel kaynaklardan yararlanmada sektörler ve faaliyetler arası uyumun sağlanması,
b) Kıyıya denizden veya karadan erişilebilirlik, kıyılardan yararlanmada kamu yararı ve eşitlik ilkesi çerçevesinde stratejilerin geliştirilmesi,
c) Kıyı alanlarında yetki ve sorumluluğu olan kurumlar ve idareler ile kıyıda faaliyet gösteren sektörler arası uyum ve eşgüdüme yönelik yönetim modelinin oluşturulması, planlama ve yönetime ilişkin uygulama araçlarının geliştirilmesi,
ç) Kıyılarla ilgili bölgesel ve il düzeyinde yapılacak planlara ve çalışmalara yol göstermesi, şematik ve grafik planlama dili kullanılarak hazırlanması,
d) Planlama sürecinde kıyı alanlarının mevcut profilinin çıkarılması,
e) Var olan potansiyeller ve fırsatlarla birlikte sorunlar ve kısıtların ortaya konulması,
f) Alana ilişkin güncel bilgilerden hareketle alt bölgeler özelinde mekânsal gelişme ve planlama stratejilerinin tarif edilmesi,
g) Stratejilerin hayata geçirilmesini sağlayacak ve kolaylaştıracak katılımcı bir yönetim modelinin geliştirilmesi,
esastır.
(2) Bütünleşik kıyı alanları planlarının hazırlanması sürecinde, aşağıda genel başlıklar halinde belirtilen konularda ilgili kurum ve kuruluşlardan veriler elde edilir; bu veriler kapsamında deniz, akarsu, göl, gölet ve kara tarafındaki etkileşim bölgelerine ilişkin aşağıdaki analiz, etüt ve araştırmalar yapılır:
a) Kıyı ekosistemi.
b) Afet tehlikeleri (deprem, heyelan, kaya düşmesi, su baskınları, tsunami,vb.).
c) Dalga ve rüzgâr iklimi, su çevrim özellikleri, deniz akıntıları, fırtına kabarması, deniz seviyesi yükselmesi.
ç) Kıyı kenar çizgisi ve sahil şeridi uygulamaları.
d) Ana ulaşım bağlantıları (Karayolu, demiryolu, denizyolu, havayolu).
e) Limanlar, ticari iskeleler, balıkçı barınakları, boru hatları, tersaneler.
f) Deniz ticareti ve deniz ulaşımı.
g) Doğalgaz ve petrol ürünleri depolama iletim ve rafineri tesisleri.
ğ) Turizm ve konaklama tesisleri, yat ve kruvaziyer turizmi.
h) Balıkçılık, su ürünleri ve balık çiftlikleri.
ı) İçmesuyu sistemi, katı atık yönetimi ve hava kalitesi.
i) Sahil güvenlik, dalışa yasak bölgeler.
j) Yerleşim alanlarının kıyı yönünde ve kıyı ile ilişkili genişleme eğilimi.
(3) Bütünleşik kıyı alanları planları; kıyı alanlarında yetkili kurum ve kuruluşlar, yerel yönetimler ve yatırımcıların, planlama, projelendirme ve uygulamalarına rehberlik eder.
ONUNCU BÖLÜM
Kentsel Tasarım Projelerine Dair Usul ve Esaslar(1)
Projenin hazırlanması
MADDE 30 –
(1) (Değişik: RG-13/3/2022-31777) Kentsel tasarım projesi yapılacak alanın sınırları imar planında gösterilebilir. Kentsel tasarım projelerinin uygulama imar planlarıyla birlikte hazırlanması halinde, bu projelerdeki gerekli ayrıntılar imar planı kararlarında yer alabilir.
(2) Kentsel tasarım projelerinin bulunduğu yerleşme veya bölgenin gelişme ve yapılaşma hedefleri bütününde ele alınması ve projelerin yönlendirilmesi amacıyla büyük alan gerektiren bölgelerde proje kapsamında gerektiğinde master plan hazırlanabilir.
(3) (Değişik: RG-13/3/2022-31777) Kentsel tasarım projelerinin incelenmesi ve değerlendirilmesi amaçlı gerektiğinde idarelerde kentsel tasarım değerlendirme komisyonu kurulabilir.
(4) Uygulama imar planı onaylanmadan kentsel tasarım projeleri uygulanamaz.
(5) Kentsel tasarım projelerinde, alanın özelliğine göre doluluk-boşluk oranı, yapılar arası ilişkiler, taşıt ve yaya hareketleri gibi mimari ve mekân tasarımına ilişkin ayrıntılar ile doğal, kültürel, sosyal, ekonomik, ulaşım ve teknik altyapıya ilişkin veriler dikkate alınır.
(6) Kentsel tasarım projeleri, ölçeğin niteliğine göre farklı ayrıntıları içerecek şekilde hazırlanır.
a) Kentsel tasarım projeleri genel olarak; koruma, sağlıklaştırma, iyileştirme, yenileme politikalarını içeren, ulaşım, tasarım, fonksiyon ilkelerini ortaya koyan, çeşitli şemalar ve tasarım ilke ve detayları ile desteklenen bir biçimde hazırlanır. Projede; alanın ihtiyaç programı ve alan verileri doğrultusunda, açık mekânların kapalı mekânlarla birlikte düzenlenmesi, toplu taşıma, taşıt, yaya, bisiklet, otoparklar, servis gibi genel ulaşım-dolaşım sorunlarının çözümü, çevre düzenlemesi ve altyapıya ilişkin koşullar, çevre yapılarla ilişkilerin kurulması ve her türlü düzenlemenin temel ilkeleri belirlenir.
b) Kentsel tasarım projeleri ayrıntılı olarak; ada içi veya dışı, proje alanındaki ulaşım-dolaşım ilişkileri ve açık-kapalı alanlara ilişkin tasarımlar, arazi ve yapı düzenlemelerine ilişkin kotlandırmalar, yönlenme, bahçe mesafeleri, kütleler arası mesafe gibi kütle düzenlemeleri, işlevlerin yatay ve düşey dağılımları, bitkilendirmenin genel karakteri, su ögesi kullanımı, tüm elemanların ölçülendirilmesi, malzemenin belirlenmesi, kütle, gabari, şematik plan çizimleri gibi yapılara ait mimari konsept projeleri ile anlatım için uygun olabilecek ölçekte yeterli sayıda görünüş, kesit, silüet, 3 boyutlu olarak arazi üzerinde modellenmesini içerir. Ayrıca detay listesi, aydınlatma elemanları, yönlendirme ve tanıtım levhaları, çöp kutuları ve benzeri kent mobilyalarına ait ayrıntılar ve kesin proje raporu da bu çalışma kapsamında ele alınır.
(7) (Değişik: RG-13/3/2022-31777) İdare gerekli gördüğü alanlarda mekânın imge, anlam ve kimlik kazanmasını, estetik ve sanat değerinin yükseltilmesini, yapıların bir uyum içerisinde ve bütünlük oluşturacak şekilde düzenlenmesini amaçlayan ve mekânsal planlama sistematiği içerisinde uygulamaya yönelik kılavuz ve tavsiye niteliğinde kararları içerecek şekilde kentsel tasarım rehberi hazırlayabilir.
(8) (Değişik: RG-13/3/2022-31777) Yaya bölgeleri ve meydanlar gibi kamuya açık alanlar imar planı kararları doğrultusunda kentsel tasarım projeleri ile düzenlenebilir.
(9) Sokak ve binaların tasarımında erişilebilirlikle beraber mekânların aydınlatılması, sokakların birbiriyle ilişkisi, sokak ve meydanlara güvenli erişim ortamının sağlanması da esas alınır.
(10) Kentsel tasarım projesine ilişkin Bakanlıkça usul ve esas belirlenir.
ONBİRİNCİ BÖLÜM
Çevre Düzeni Planı ve İmar Planlarının Onayı,
İlanı ve Kesinleşmesi
Planların sunulması
MADDE 31 –
(1) İdare; onaylanmak üzere iletilen plan tekliflerini, öncelikle eksik belgesinin olup olmadığı yönünden inceler, eksik belgesi bulunanların eksikliklerinin ilgilisince 30 gün içinde tamamlanmak üzere iade eder.
(2) Plan teklifleri; Kanun ve bu Yönetmelik hükümleri uyarınca, planın kademesi ve türüne göre üst kademe planlar, planlama esasları, yapılan analiz ve kararlar ile birlikte gerekçesi, planın kent bütününe ve çevresine etkisi ve uyumu, ulaşım sistemi ile bütünleşmesi, kentsel, sosyal ve teknik altyapı alanlarının sağlanması, kentsel doku ve yaşanabilirlik hususları kapsamında değerlendirilir.
(3) Plan paftası, plan notları, plan raporu bulunmayan ve plan teklifi niteliğini haiz olmayan, müellif tarafından yapılmayan ve imzalanmayan planlar, idarelerin karar mercilerine sunulamaz.
(4) İmar planı teklifleri, planın kapsadığı alanın maliki veya maliklerinin yasal vekilleri tarafından sunulabilir. Planlanan alan içinde maliklerine ulaşılamayan, malikleri belli olmayan veya maliki bulunmayan yerlerin mevcudiyeti halinde, bunların ilgili idarece belgelendirilmesi ve planlanan alanın %20’sini aşmaması şartı aranır.
Planların onaylanması ve yürürlüğe girmesi
MADDE 32 –
(1) Çevre düzeni planı, nazım imar planı ve uygulama imar planı ile bu planlara ilişkin revizyon, ilave ve değişiklikler idarelerin karar mercilerince onaylanarak yürürlüğe girer. Ancak uygulama imar planı kesinleşmeden imar uygulaması yapılamaz.
(2) Mekânsal planlar ile bu planlara ilişkin revizyon, ilave ve değişiklikleri ilgili mevzuatı doğrultusunda karar almaya yetkili mercilerce onaylanmadan önce Bakanlık sistemi üzerinden Plan İşlem Numarası alınması zorunludur.
(3) Çevre düzeni planlarının kesinleşmeyen kısımlarını kapsayan imar planları onaylanmaz.
(4) Plan onaylamaya yetkili idarelerin karar mercilerince uygun görülmeyen imar planı teklifleri gerekçeleri belirtilmek suretiyle idarelerce otuz gün içinde ilgilisine yazı ile bildirilir.
(5) Planlar plan notları, plan raporları ve ekleriyle birlikte onaylanır. Onay metninde açıkça belirtilmese dahi plan raporu ve diğer eklerin plan paftaları ile birlikte onaylandığı kabul edilir.
(6) Kesinleşen planların her bir paftasının önyüzüne Plan İşlem Numarası ile onay tarih ve sayısının yazılarak mühürlenmesi zorunludur.
Planların ilanı, itirazlar ve kesinleşmesi
MADDE 33 –
(1) Çevre düzeni planı ve imar planları onaylandığı tarihten itibaren en geç on beş iş günü içinde otuz gün(1)(2) süreyle herkesin görebileceği şekilde idarelerce tespit edilen ilan yerlerinde asılmak suretiyle ve idarelerin internet sayfalarında eş zamanlı olarak ilan edilir.
(2) İmar planlarının nerede ve nasıl görülebileceği mahalli haberleşme araçları ile yerel veya ulusal basında veya ilgili muhtarlıklarda duyurulur.
(3) Planların askıya çıkarıldığına ve askıdan indirildiğine dair tutanaklar ilgili birim amiri dahil iki imzalı olarak düzenlenir.
(4) Planlara itiraz, otuz günlük ilan süresi içinde idareye yapılır ve itirazlar idarece değerlendirilir. İdarenin karar merciince itirazların reddedilmesi halinde, planlar başkaca bir onay işlemine gerek kalmaksızın red kararı tarihinde kesinleşir. İtiraz olmaması halinde planlar askı süresinin sonunda kesinleşir.
(5) İtirazlar; askı süresinin dolduğu tarihten itibaren en geç otuz gün içinde ilgili idare karar merciine gönderilir ve en geç otuz gün içinde karara bağlanarak planlar kesinleşir.
(6) İlan ve askı süresinde yapılan itirazlar üzerine idarelerce, planlarda değişiklik yapılması halinde planın değişen kısımlarına ilişkin olarak yeniden ilan süreci başlatılır.
(7) Onaylanmış planlarda yapılacak revizyon, ilave ve değişiklikler de yukarıdaki usullere tabidir.
ONİKİNCİ BÖLÜM
Planların Aleniyeti ve Denetimi
Planların aleniyeti ve dağıtımı
MADDE 34 –
(1) Bu Yönetmelikte adı geçen her tür ve ölçekteki planlar, plan notları, açıklama raporları ve ekleriyle birlikte alenidir. Bu aleniyeti sağlamak planı onaylayan idarenin görevidir.
(2) İdareler; mekânsal strateji planları, çevre düzeni planları ve imar planlarının tamamını veya bir kısmını kopyalar veya kitapçıklar halinde ya da sayısal ortamda çoğaltarak, tespit edilecek ücret karşılığında isteyenlere verir. Ayrıca idareler, internet sayfasında sürekli yayımlamak suretiyle de planlara aleniyet sağlayabilir.
(3) Planların aleniyetini sağlamak ve toplumu bilgilendirmek için, medya ve elektronik haberleşmenin yanı sıra seminerler, konferanslar, sergiler ve toplantılar gibi araçlar da kullanılabilir.
(4) Kesinleşen planlar idarelerce plan notları, plan raporu, onaya ilişkin karar, askı tutanakları ve jeolojik-jeoteknik veya mikro bölgeleme etütleri ile birlikte en geç on beş gün içerisinde Bakanlık tarafından belirlenen sayısal veri yapısına göre coğrafi bilgi sistemi ortamında kaydedilerek, Ulusal Coğrafi Bilgi Sistemi Portalında yayımlanması için Bakanlığa iletilmek üzere İl Müdürlüklerine gönderilir.
(5) Bu Yönetmeliğe göre hazırlanıp onaylanan mekânsal planlar ile bu planlara ilişkin revizyon, ilave ve değişikliklerine ilişkin coğrafi veri ve bilgilerin, idarelerce Bakanlar Kurulunca belirlenen usul ve esaslara uygun şekilde ve coğrafi bilgi sistemi ortamında sayısal olarak üretilmesi, elektronik ortamda ilan edilmesi ve Bakanlıkça tesis edilecek elektronik ortam üzerinden paylaşılması, arşivlenmesi ve güncellenmesi zorunludur.
Planların izlenmesi ve incelenmesi
MADDE 35 –
(1) Planların, üst kademe planlara, bu Yönetmeliğe ve imar mevzuatına uygunluğunun sağlanması planı yapan ve onaylayan idarelerin sorumluluğundadır. Belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediyelerce, dışında il özel idarelerince onaylanan her tür ve ölçekteki mekânsal planların; üst kademe planlara, 3194 sayılı İmar Kanunu ve bu Yönetmeliğe uygunluğunu izleme ve inceleme işlerini Bakanlık yürütür.
(2) Belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediyelerce, dışında il özel idarelerince onaylanan mekânsal planlar kesinleştikten sonra incelenmek üzere en geç on beş gün içinde İl Müdürlüğüne iletilir.
(3) Mekânsal planlar ile bu planlara ilişkin revizyon, ilave ve değişiklikleri, plan notları, plan raporu, onaya esas ilgili idare meclisi kararı ile diğer bilgi ve belgelerle birlikte Bakanlıkça belirlenen formatta ve sayısal ortamda iletilir.
(4) İletilen mekânsal planlar incelenerek gerekli değerlendirmeler yapılır. Bakanlıkça, planlarda; usul, şekil, üst ölçekli planlar ve Bakanlıkça yayımlanan yönetmeliklere aykırılık tespit edilmesi halinde, gerekli düzeltmelerin yapılması ve aykırılığın giderilmesi amacıyla ilgili idare bilgilendirilir.
(5) Bakanlık, planların incelenmesini resen veya İl Müdürlükleri aracılığı ile yapabilir.
ONÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
İdarenin ve müellifin yükümlülükleri
MADDE 36 –
(1) İdare ve plan müelliflerinin her tür ve ölçekteki plan yapımında bu Yönetmeliğe uyması zorunlu olup, planlarda bu Yönetmelikte yer alan hükümlere aykırı kararlar getirilemez.
Planların elde edilmesi
MADDE 37 –
(1) İdare; 16/5/2012 tarihli ve 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanunun 8 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre her tür ve ölçekte plan yapımı, bu planlara altlık oluşturacak her tür ve ölçekte harita, etüt, proje, mikro bölgeleme çalışmaları ile danışmanlık ve araştırma işlerini, bu işlerde faaliyet gösteren, 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu kapsamındaki idareler ile akdedecekleri protokoller çerçevesinde 4734 sayılı Kanuna tabi olmaksızın ortak hizmet uygulamaları ile yaptırabileceği gibi İller Bankası Anonim Şirketine yetki verilmek suretiyle ya da ihale yöntemi ile de temin edebilir.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 38 –
(1) 2/11/1985 tarihli ve 18916 Mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Plan Yapımına Ait Esaslara Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
(2) 11/11/2008 tarihli ve 27051 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Düzeni Planlarına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce onay makamına sunulan veya idare meclisinin gündemine alınan plan teklifleri, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önceki mevzuat hükümlerine göre sonuçlandırılır. Ancak, bu planlar için de plan işlem numarası alınması zorunludur.
GEÇİCİ MADDE 2 –
(1) (Değişik: RG-17/5/2017-30069) Yürürlükteki 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planları, üst ölçekli çevre düzeni planı veya nazım imar planı plan türüne dönüştürülür. Bu planlarda yapılacak değişikliklerde bu Yönetmeliğin çevre düzeni planları ile ilgili hükümlerine uyulur ve değişikliğin kullanım amacı ve niteliğine göre çevre düzeni planı ile nazım imar planı gösterimlerinden uygun olanı kullanılabilir.
GEÇİCİ MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelikle birlikte yürürlükten kaldırılan gösterimlere karşılık, yürürlüğe giren gösterimlerin mekânsal planlarda ve bu planlara ilişkin revizyon, ilave ve değişikliklerinde kullanılması zorunludur.
GEÇİCİ MADDE 4 –
(1) İdareler; yürürlükteki mekânsal planlarını bir yıl içinde Bakanlıkça belirlenen veri yapısına uygun olarak coğrafi bilgi sistemi ortamında sayısallaştırılıp Plan İşlem Numarası almak suretiyle Bakanlığa iletir. İdareler tarafından talep edilmesi ve Bakanlıkça uygun görülmesi halinde sayısallaştırma hizmeti Bakanlık tarafından yapılabilir.
Yürürlük
MADDE 39 –
(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 40 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare: RG-13/3/2022-31777) Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanı yürütür.
____________________
(1) Danıştay Altıncı Dairesinin 8/11/2016 tarihli ve Esas No.: 2014/6803 sayılı kararı ile Yönetmeliğin 33 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki ‘‘otuz gün’’ ibaresinin yürütmesinin durdurulmasına karar verilmiştir.
(2) Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 19/12/2016 tarihli ve YD İtiraz No: 2016/1246 sayılı kararı ile Yönetmeliğin 33 üncü maddesinin birinci fıkrasının yürütmesinin durdurulmasına ilişkin Daire kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
(3) 13/3/2022 tarihli ve 31777 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklik ile Yönetmeliğin onuncu bölüm başlığı ‘Kentsel Tasarım Projelerine Dair Esaslar iken yönetmeliğe işlendiği şekilde değiştirilmiştir.
|
|
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin |
|
|
Tarihi |
Sayısı |
|
|
14/6/2014 |
29030 |
|
|
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin |
||
|
Tarihi |
Sayısı |
|
|
1 |
17/5/2017 |
30069 |
|
2 |
13/3/2022 |
31777 |
|
3 |
11/5/2023 |
32187 |
|
4 |
7/6/2024 |
32569 |
6831 SAYILI ORMAN KANUNUNUN 31, 32 VE 33’NCÜ MADDELERİNİN UYGULANMASINA DAİR YÖNETMELİK
Resmi Gazete Tarihi: 14.08.1987 Resmi Gazete Sayısı: 195446831 SAYILI ORMAN KANUNUNUN 31, 32 VE 33’NCÜ MADDELERİNİN UYGULANMASINA DAİR YÖNETMELİKBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam ve TanımlarAmaçMadde 1-Bu Yönetmeliğin amacı 6831 Sayılı Orman Kanununun 3373 Sayılı Kanunla değiştirilen 31 ve 32’nci maddeleri ile 2896 Sayılı Kanunla değiştirilen 33’ncü maddesinin uygulanmasına dair esas ve usulleri düzenlenmektir.KapsamMadde 2-6831 Sayılı Orman Kanununun 31, 32 ve 33’üncü maddeleri kapsamına giren haksahiplerine verilecek zati ve müşterek yapacak ve yakacak ihtiyaçlar ile nakit ödemelerin tespiti, dağıtımı, takip ve kontrolüne ait iş ve işlemleri kapsar.TanımlarMadde 3- Bu yönetmelikte adı geçen,a) Verimli Devlet ormanı:Amenajman planlarında eta verilmiş olan Devlet ormanıdır.b) Verimsiz Devlet ormanı:Amenajman planlarında eta verilmemiş olan Devlet ormanıdır.c) Köy : Köy kanununa göre belediye teşkilatı bulunmayan nüfusu 2000’den aşağı olan yerleşim yerleridir.d) Kasaba:Nüfusu 2000’den aşağı olup da belediye teşkilatı bulunan yerler ile nüfusu 2000 ile 2500 arası olan yerlerdir.e) Zati yapacak emval:Tomruk, direk ve sanayi odunudur.f) Tarife bedeli:Orman Kanununun 29’ncu maddesi gereğince Devlet ormanlarından elde edilecek orman mahsullerinin piyasa icaplarına göre her yıl Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilen ve Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığınca tasdik olunan bedeldir.g) Maliyet Bedeli :Devlet Orman İşletmesi Döner Sermayesi Yönetmeliğinin 16’ncı maddesine göre hesaplanan bedeldir.h) Muhammen Satış Bedeli:Devlet Orman İşletmesi Ve Döner Sermayesi Yönetmeliğinin 16’ncı maddesine göre hesaplanan bedeldir.ı) Açık Artırmalı Satış Fiyatı Ortalaması:Muhammen satış bedeli üzerinden açık artırmalı satışa çıkartılan her türlü orman emvalinin cins, nevi, sınıfı ve ebadı itibariyle son üç aylık satışlarının ağırlıklı ortalamasına göre tespit edilen fiyattır.j) Rayiç Bedeli:6831 Sayılı Orman Kanununun 2896 Sayılı Kanunla değiştirilen 113’ncü maddesine göre tanımlanan bedeldir.k) İstif Yeri : İstihsal edilen emvalin satış depolarına taşınmak üzere toplandığı yerdir.l) Satış İstif Yeri :Bölmeden ve istif yerlerinden gelen orman emvalinin cins ve sınıfları itibariyle istiflenerek depolandığı ve piyasa icaplarına göre satışa arz edildiği yerdir.İKİNCİ BÖLÜMHak sahipliliğin TespitiHak sahibi Köy ve Kasabaların TespitiMadde 4-Orman Kanununun 31’nci maddesi gereğince mülki hudutları içinde verimli Devlet ormanı bulunan köyler ile 32’nci madde gereğince mülki hudutları içinde verimsiz Devlet ormanı bulunan köyler ve hudutları içinde verimli Devlet ormanı bulunan nüfusu 2500’den aşağı olan kasabalar; mülki hudutları dikkate alınarak amenajman planlarına göre, orman işletme şefliğince mahallen tespit edilerek bir rapora bağlanır. Raporun orman işletme müdürlüğünce onayını müteakip uygulanmasına geçilir.Zati ihtiyaca hak sahibi olanların tespitiMadde 5- (Başlığı ile birlikte değişik:RG-13/6/2014-29029)6831 sayılı Orman Kanununun 31 ve 32 nci maddesi kapsamında;a) Mülki hudutları içinde Devlet ormanı bulunan bir köy nüfusuna kayıtlı ve köyde devamlı oturan hane reisleri,b) Orman Kanununun 31 veya 32 nci madde kapsamındaki bir köyde hak sahibi iken, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre aynı madde kapsamındaki bir başka köye adres naklini yaptıran ve bu köyde kesintisiz en az bir yıl oturan ve halen aynı köyde oturmaya devam eden hane reisleri,c) Nüfusa kayıtlı olduğu yere bakılmaksızın Orman Kanununun 31 veya 32 nci maddesi kapsamındaki bir köye adres naklini yaptırıp da aynı köyde kesintisiz en az beş yıl oturan vatandaşlarımızdan muhtaç olan hane reisleri,ç) Orman Kanununun 32 nci maddesi kapsamında, sınırları içinde verimli devlet ormanı bulunan ve nüfusu 2.500 den aşağı olan kasabalardaki muhtaç hane reisleri,hak sahibidirler.Birkaç ailenin birlikte oturması halinde yalnız hane sahibi, reşit veya reşit olmayıp da evli olanlardan yeni bir hane açacak olanlar ile ana babaları ölmüş ve reşit olmayan çocukların ihtiyaçlarına sarf edilmek üzere bu çocukları temsil eden vasiler de hane reisi olarak kabul edilirler.Bu maddenin (b) ve (c) bentleri kapsamında bulunan hak sahiplerinin köylerde kesintisiz oturduğu, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre nüfus müdürlüklerinden ve fiilen oturduğu köy muhtarlığından alınacak belge ile tevsik edilir.Muhtaçlık ise 1/7/1976 tarihli ve 2022 sayılı 65 Yaşını Doldurmuş Muhtaç, Güçsüz ve Kimsesiz Türk Vatandaşlarına Aylık Bağlanması Hakkında Kanun kapsamında alınacak belge ile tevsik edilir.ÜÇÜNCÜ BÖLÜMZati Yapacak ve Yakacak İhtiyaçlarının TespitiDağıtımı İle Satış Bedellerine Ait EsaslarZati İhtiyaçların Tespiti :Madde 6-31 ve 32’nci maddeler kapsamına giren yerlerdeki haksahiplerinin,a)Zati yapacak ihtiyaçlarıHer yıl ocak ayında başlamak ve engeç haziran ayı sonunda bitirilmek üzere orman işletme şefi, ilgili orman muhafaza memuru ve köy ihtiyar heyetince, bütçe tertibi ve isteklilerin ihtiyaçları göz önünde bulundurulmak, geçmiş yıllarda verilen ihtiyaçların sarf durumları ve mevcutları da kontrol edilmek suretiyle mahallinde müştereken bir tutanakla tespit edilir.b)Zati yakacak İhtiyaçlarıKöyde mevcut hane ve nüfus sayıları esas alınmak suretiyle orman işletme şefi, ilgili orman muhafaza memuru ve köy ihtiyar heyeti ile birlikte bir defaya mahsus olmak üzere tespit edilir. Müteakip yıllarda hane ve nüfus sayılarında değişiklik olduğu takdirde bu değişiklikler köy ihtiyar heyetince bir beyanname ile orman işletme şefliğine bildirilir.Haksahiplerine verilecek zati yapacak emval miktarlarıMadde 7-31 ve 32’nci madde kapsamına giren köylerdeki haksahiplerinin yeniden yapacakları ev, ahır, samanlık,ambar ve kümes inşaatları ile bunların tamiratı için verilecek yapacak emval miktarları aşağıdaki esaslar dahilinde tespit edilir.a)Yeni inşaatlar için:Ev, ahır, samanlık ve ambar için Orman Kanununun 35’nci maddesine dayalı “Yapı Sistemlerinin Tespiti ve Uygulanmasına Ait Yönetmelik”te belirtilen miktarlar kadar, kümes inşaatı için ise 2 M3’e kadar yapacak emval verilir.b)Tamirat İhtiyaçları İçin:31’nci madde kapsamına giren köylerdeki haksahiplerinin ev, ahır, samanlık, ambar ve kümes tamiratları için lüzumlu yapacak emval, ilgili işletme şefi tarafından düzenlenecek metraja dayanılarak verilir.32’nci madde kapsamına giren köy ve kasabalardaki haksahiplerinin ev, ahır, samanlık, ambar ve kümes tamiratları için lüzumlu yapacak emval ise, mühendis veya fen memuru gibi yetkili teknik elemanlarca düzenlenen ve yetkili merciler tarafından onaylanan metraja dayanılarak verilir.Tamirat için verilecek miktar, yeni inşaat için verilmesi öngörülen miktarın dörtte birini geçemez.Haksahiplerine verilecek zati yakacak emval miktarlarıMadde 8-İklim Şartları ile istihsal durumu dikkate alınarak, 6 ve daha az nüfuslu ailelere 18 stere kadar,6 nüfustan fazla ailelere beher fazla nüfus için 1’er ster ilavesiyle en çok 22 stere kadar yakacak odun verilir.Zati yapacak emvalin verilmesine ve satış bedellerine ait esaslarMadde 9-Haksahiplerine zati yapacak emvalin ne şekilde, nerelerden ve hangi bedellerden verileceği aşağıda gösterilmiştir.a) 31’inci maddegereğince, mülki hudutları içinde verimli Devlet ormanı bulunan köylerdeki haksahiplerinin yeni olarak, yapacakları, ev, ahır, samanlık, ambar ve kümes ihtiyaçları için bütçe tertibi ve istihsal edilen emvalin diğer tahsis yerleri de dikkate alınarak bu ormanlardan elde edilen emvalin taşındığı istif veya satış istif yerlerinden,Mülki hudutları içinde verimli Devlet ormanı bulunmasına rağmen, bu ormanlardan yapacağa elverişli emval istihsal edilmemesi veya istihsal edilen emvalin haksahiplerinin yapacağı inşaat ihtiyaçlarına kafi gelmemesi veya o yıl istihsal yapılmaması hallerinde zati yapacak ihtiyaçları bölge müdürlüğü dahilindeki en yakın istif veya satış istif yerlerinden,Tarife bedeli, kesme, taşıma (sürütme ve nakliyat) ve istif masrafları alınmak suretiyle verilir.Ancak; mülki hudutları içinde sadece baltalık olarak işletilen verimli Devlet ormanı bulunan fakat yapacağa elverişli emval istihsal edilmeyen köylerdeki haksahiplerine yapacak emval zati ihtiyaç olarak verilmez.31’inci madde kapsamına giren köylerdeki hak sahiplerinin ev, ahır, samanlık, ambar ve kümes tamiratları için yapacak emval ihtiyaçları ise yukarıdaki esaslar dahilinde maliyet bedelinin üçte biri üzerinden verilir.b) 32’nci madde kapsamına giren köy ve nüfusu 2500’den aşağı kasabalardaki haksahiplerinin yapacağı yeni ev, ahır, samanlık, ambar ve kümes inşaatları için bölge müdürlüğü dahilindeki en yakın satış istif yerlerinden maliyet bedelinin üçte biri karşılığı yapacak emval verilir.Ancak; Mülki hudutları içinde sadece baltalık olarak işletilen verimli Devlet ormanı bulunan fakat yapacak emval istihsal edilmeyen kasabalardaki haksahiplerine zati yapacak ihtiyacı verilmez.Bu yerlerdeki haksahiplerinin ev, ahır, samanlık, ambar ve kümes tamiratları için yapacak emval ihtiyaçları ise “Orman Ürünlerinin Tahsisli Satışları Hakkında Esaslar”a ait Kararname hükümlerine göre tahsis bedeli üzerinden karşılanır.c) 31 ve 32’nci maddeler gereğince haksahiplerinin yapacakları yeni ev, ahır, samanlık, ambar ve kümes ihtiyaçları, bir defaya mahsus olmak üzere, bu yönetmeliğin 7’nci maddesindeki esaslara göre tamamı bir seferde veya bütçe tertibi, stok durumu, tespit edilen zati yapacak miktarı ile haksahiplerinin talebi dikkate alınarak azami üç yılda da verilebilir.d) 1.1.1987 tarihinden önceki yıllardaYeni ev, ahır, samanlık ve ambar inşaatı için zati ihtiyaç hakkının tamamını almış haksahiplerine yeni inşaat için yapacak emval verilmez. Ancak, yeni inşaat için yapacak emvalin son verildiği tarihden itibaren en az on yıl geçmişse tamir ihtiyacı için emval verilir.Yeni ev, ahır, samanlık ve ambar inşaatı için zati ihtiyaç hakkını kısmen almış ve mahallinde yapılan zati ihtiyaç tespiti sırasında aynı inşaatların tamamlanması için yapacak emvale ihtiyacı olduğu belgelenen haksahiplerine, evvelce aldığı miktarlar düşülmek suretiyle, 7’nci maddedeki esaslar dahilinde yapacak emval verilir.Yeni ev, ahır, samanlık ve ambar inşaatı için değil de bunların tamiri için emval almış ve evi, ahırı, samanlığı, ve ambarı ihtiyaç tespiti sırasında harap durumda olduğu belgelenen haksahiplerine bunların enkazından kullanılabilecek miktarın düşülmesi suretiyle, süreye bakılmaksızın, 7’nci maddedeki esaslara göre yeni inşaat için, bunların tamiri için ihtiyaç istenmesi halinde ise yine süreye bakılmaksızın tamiri için yapacak emval verilir.İhtiyaç emvalin verilme süresiMadde 10-Ev, ahır, samanlık, ambar ve kümesin yeni olarak yapıldığı tarihden itibaren en az on yıl, tamir için, tamir ihtiyacının verildiği tarihten itibaren ise en az beş yıl geçmedikçe tekrar tamir ihtiyacı verilemez.Zati yakacak emvalin verilmesine ve satış bedellerine ait esaslarMadde 11-Haksahiplerine zati yakacak emvalin ne şekilde, nerelerden ve hangi bedellerden verileceği aşağıda gösterilmiştir.a) 31’inci madde gereğince, mülki hudutları içinde verimli Devlet ormanı bulunan köylerdeki haksahiplerinin zati yakacak ihtiyaçları öncelikle bu ormanlardan, bu ormanlardan istihsal yapılmaması veya istihsal edilen emvalin ihtiyaca kafi gelmemesi hallerinde o yıla ait yakacak ihtiyaçları bölge müdürlüğü dahilindeki en yakın ormanlardan 8’nci madde esaslarına göre karşılanır.Zati yakacak ihtiyaçlarının; yukarıda belirtilen ormanlardan kesme, toplama ve taşıma işinin haksahipleri tarafından yapılmak suretiyle verilmesi halinde tarife bedeli, bu ormanlardan istihsal edilen emvalin taşındığı istif veya satış istif yerlerinden verilmesi halinde ise tarife bedeli ile birlikte kesme, taşıma (sürütme ve nakliyat) ve istif masrafları alınır.b) 32’nci madde gereğince, haksahiplerinin zati yakacak ihtiyaçları, her yıl bölge müdürlüğü dahilindeki en yakın istif veya satış istif yerlerinden maliyet bedelinin üçte biri ile karşılanır.Bu madde kapsamına giren köy ve kasaba hudutları dahilindeki ormanlarda, bu köy ve kasaba halkının ağaçlandırma, imar ve ağaçlandırma sahalarında bakım gayesi ile yapılacak kesimlerde kendileri tarafından istihsal edilen yakacak odunlar tarife bedeli karşılığında zati yakacak olarak kendilerine verilir. Buralardan ihtiyacın karşılanamaması halinde bakiye ihtiyaç en yakın istif veya satış istif yerlerinden maliyet bedelinin üçte biri ile karşılanır.DÖRDÜNCÜ BÖLÜMZati Yapacak Emval Karşılığı Nakit Meblağın Hesaplanmasıİle Ödeme Esas Ve UsulleriNakit ödemeye esas meblağın hesaplanmasıMadde 12-31’nci madde kapsamına giren köylerdeki haksahiplerine, köyde barınmaları için yapacakları yeni ev, ahır, samanlık, ambar ve kümes inşaatları ile bunların tamiratı için verilecek yapacak emval yerine, talep etmeleri halinde bu emvalin karşılığı nakit olarak aşağıdaki şekilde ödenir.a) Yeni inşaatlar için,Haksahibinin yeni inşaat için tespit edilen kerestelik emval miktarının tamamını veya bir kısmını nakit olarak talep etmesi halinde bu miktara tekabül eden aynı cins ve nevideki kerestelik emvalin satış yapıldığı işletmesindeki son üç aylık açık artırmalı satış fiyatı ortalamasından, tarife bedeli ve fiili masraflar düşüldükten sonra hesaplanan meblağın yüzde doksanı (%90) nakit olarak kendisine ödenir.b) Tamiratlar İçin,Haksahibinin tamirat ihtiyacını nakit olarak talep etmesi halinde (a) şıkkındaki esaslar dahilinde hesaplanan son üç aylık açık artırmalı satış fiyatı ortalamasından maliyet bedelinin üçte biri düşüldükten sonra hesaplanan meblağın yüzde doksanı (%90) nakit olarak kendisine ödenir.Nakit ödeme esas ve usulleriMadde 13-Nakit ödeme yapılabilmesi için haksahibinin, köy ihtiyar heyeti huzurunda, kendisine kefil olacak aynı köy nüfusuna kayıtlı olan en az üç hane sahibi ile birlikte müştereken imzalayarak düzenleyecekleri taahhütnameyi ilgili orman işletme şefliğine vermesi gerekir.Orman işletme şefliğince taahhütnamenin işletme müdürlüğüne intikal ettirilmesinden sonra,a) Yeni inşaatlar içinÖdenecek meblağın yüzde ellisi (%50) inşaatın temel duvarının su basmanı seviyesine çıkmasını müteakip, kalan yüzde ellisi (%50) ise kaba inşaatın tamamlanmasından sonra olmak üzere iki defada ödenir. Haksahibi aldığı nakiti gayesine uygun olarak bir yıl içerisinde kullanmak zorundadır.b)Tamiratlar için:Ödenecek meblağın yüzde yüzü (%100) bir defada ödenir. Ancak, ödemeyi müteakip bir yıl içinde tamiratın tamamlanması zorunludur.İhtiyaç emval yerine verilen nakdin ödeme süresiMadde 14-İhtiyaç emval yerine nakit talep edilmesi halinde de 10’ncu maddedeki esaslar uygulanır.BEŞİNCİ BÖLÜMMüşterek İhtiyaçların Verilme EsaslarıMüşterek ihtiyaçların verilmesine ve bedellerine ait esaslarMadde 15-Müşterek ihtiyaçlar, masrafları köy ve belediye bütçesinden karşılanan inşaatların yapım veya tamiri için verilecek emval olup bunların ne şekilde, nerelerden ve hangi bedellerden verileceği aşağıda gösterilmiştir.a) 31’nci madde kapsamına giren köylerdeki okul, cami, sağlık evi, köy yolu köprüsü ve köy konağı ihtiyaçlarının verilmesinde 9’ncu maddenin (a) fıkrasındaki esas ve bedeller,2’nci madde kapsamına giren köy ve nüfusu 2500’den aşağı kasabalardaki okul, cami, köy yolu köprüsü ve köy konağı ihtiyaçlarının verilmesinde ise aynı maddenin (b) fıkrasındaki esas ve bedeller,uygulanır.b)Müşterek ihtiyaçların verilebilmesi içinİnşaata ait masrafların köy veya belediye bütçesinden karşılanacağına dair mülki amirliklerce onaylanmış köy ihtiyar heyeti veya belediye encümen kararı,Mühendis veya fen memuru gibi yetkili teknik elemanlar tarafından düzenlenmiş proje ve tasdikli keşif evrakı,Emaneten yaptırılacak inşaatlar için köy ihtiyar heyetince veya belediye encümenince alınmış emanet inşaat kararı, inşaatların ihale suretiyle yaptırılması halinde ise, müteahhit ile düzenlenen sözleşmelerde “kerestenin köy veya belediye tarafından temin edileceği” şartı,aranır.ALTINCI BÖLÜMGöçmen ve Felaketzede İhtiyaçlarıGöçmen İhtiyaçlarıMadde 16-Orman Kanununun 33’ncü maddesi kapsamına giren haksahiplerinin yapacakları ev, ahır, samanlık ve ambar ihtiyaçları, ilgili kuruluşlar tarafından Orman Genel Müdürlüğüne gönderilecek Bakanlar Kurulu Kararı, yapılara ait tip proje ve kereste metrajı ile aile reislerinin adı, soyadı ve nüfuslarını gösteren listelere göre, bu yönetmeliğin 7’nci maddesindeki miktarlar dahilinde, Bakanlık onayını müteakip Orman Genel Müdürlüğünden alınacak talimata dayanılarak, bir defaya mahsus olmak üzere en yakın istif veya satış istif yerlerinden kesme, taşıma ve istif masrafları alınarak karşılanır.Bu ihtiyaçların karşılanmasında, muhtaçlık durumu ve köy mülki hudutlarının ormanlarla ilişkisi aranmaz.Felaketzede İhtiyaçları :Madde 17- Tabii afetlerle felakete uğrayan köylerde bu yüzden zarar gören köylülerin yapacakları ev, ahır, samanlık ve ambar ihtiyaçları için bir defaya mahsus olmak üzere en yakın istif veya satış istif yerinden kesme, taşıma (sürütme ve nakliyat) ve istif masrafları alınarak yapacak emval verilir. Bu emvalin verilmesinde; felaketin köylerde olması, felakete uğrayanın köy nüfusuna kayıtlı ve köyde oturması, daha önce bu haktan istifade etmemiş bulunması ve muhtaç durumda olması şartları aranır.Felakete uğradıkları ilgili mercilerce tevsik edilen ve yukarıdaki şartları haiz oldukları orman işletme şefliklerince tespit edilenlerin ihtiyaçları, enkazlarından inşaatında kullanılabilecek miktar göz önünde bulundurularak kalan miktar için orman işletme şefliğince bu yönetmeliğin 7’nci maddesinde belirtilen miktarlara göre düzenlenecek felaketzede ihtiyaçları tespit tutanağı işletme müdürlüğünce doğrudan Orman Genel Müdürlüğüne gönderilir. Bakanlık onayını müteakip Orman Genel Müdürlüğünden alınacak talimata dayanılarak felaketzede ihtiyacı verilir.YEDİNCİ BÖLÜMMüşterek HükümlerKöy ve Kasaba Nüfuslarının TespitiMadde 18-Orman Kanununun 31,32 ve 33’ncü maddelerinden yararlanacağı köy ve kasabaların nüfuslarının tespitinde, Devlet İstatistik Enstitüsünce ve yayınlanmış en son genel nüfus sayımı sonuçları esas alınır.Taahhütname alınmasıMadde19-Orman Kanununun 31,32 ve 33’ncü maddelerine göre, yeni inşaat yapacakları haksahipleri aynı kanunun 35’nci maddesindeki Yapı Sistemlerinin Tespiti ve Uygulanması Hakkındaki Yönetmelikte belirtilen yapı sistemlerine uyacaklarına dair orman işletme şefliğine taahhütname vermek zorundadırlar.Zati yapacak emvalin bedelinin tahsili, teslimatı ile nakit ödeme süresiMadde 20-Orman Kanununun 31,32 ve 33’ncü maddelerine göre, haksahibi olanların tespit edilen yapacak ihtiyaçları, bedelleri orman işletme şefliğince tahsil edildikten sonra teslim edilir.Teslimat: Zati ve felaketzede ihtiyaçlarında haksahiplerine, köy müşterek ihtiyaçlarında köy muhtarlığına, göçmenlerle diğerlerinin ihtiyaçlarında ise kendilerine veya ilgili kuruluşun mutemetlerine yapılır.Ancak, haksahibinin hastalık, askerlik, eş ve çocuklarının köyde devamlı oturmaları halinde tutukluluk ve yurt dışında olmalarının köy ihtiyar heyeti veya ilgili kuruluşlarca belgelendirilmesi durumunda ihtiyaçları vekillerine teslim edilebilir.Haksahiplerine, tespit edilen ihtiyaçlar 3’ncü sınıf emvalden verilir. Ancak, kapı ve pencere gibi doğramaya ihtiyaç olması halinde, tespit edilen toplam ihtiyacın en çok % 15’ine kadarı 2’nci sınıf emvalden verilebilir.İstife alınmamış emvalden zati yapacak ihtiyaç verilmez.Haksahiplerine satılan emval, satış tarihinden itibaren en geç 30 gün içinde istif veya satış istif yerlerinden kaldırılır. Zorunlu hallerde bu süre orman işletme şefliğince 15 gün daha uzatılabilir. Bu süre zarfında da, yapacak emvali istif veya satış istif yerlerinden kaldırmayanların satışları iptal olunarak kendilerinden alınan emval bedelleri yılı içerisinde işletmesince iade edilir.31’nci madde kapsamına giren köylerdeki haksahibinin emval yerine nakit talep etmesi halinde,13 ve 14’ncü maddelerdeki esaslar dahilinde kendisine en kısa sürede nakden ödeme yapılır. Ancak, hastalık, askerlik, eş ve çocuklarının köyde devamlı oturmaları halinde tutukluluk ve yurtdışında bulunma durumunda nakit ödeme kanuni vekiline yapılır.Takip ve kontrolMadde 21-Orman Kanununun 31,32 ve 33’ncü maddelerine göre, haksahiplerine verilen emval veya karşılığı nakdin yerinde sarfedilip sarfedilemediği ve inşaatların yapı sistemlerine uygun olup olmadığı hususu “Orman Kanununun 35’nci maddesindeki Yapı Sistemlerinin Tespiti Ve Uygulaması Hakkındaki Yönetmelik” gereğince takip ve kontrol edilir.Zati yakacak ihtiyaçlarına ilişkin bedel tahsisli, teslimat ve süreMadde 22-Haksahibi olanların tespit edilen zati yakacak ihtiyaçları için, bedelleri orman işletme şefliğince tahsil edildikten sonra verilen sürede ilgili orman muhafaza memurlarının kontrolü altında haksahiplerinin temin ettikleri yakacak odunlar, ormana girişteki belirli kilit noktalarda ölçülerek nakliyeleri kesilir ve kesilen nakliyelerin arkasına taşınan miktarlarla ilgili şerh verilir.Haksahiplerine ormandan verilecek zati yakacak odunların temin ve taşınması için, mıntıka özelliklerine göre haksahiplerine orman işletme şefliğince ilgili köylere önceden duyurulmak suretiyle azami 30 güne kadar bir süre verilir.Haksahiplerine yine bedellerinin tahsilini müteakip istif veya satış istif yerlerinden verilecek yakacak odunlar ise, satış tarihinden itibaren en geç 15 gün içinde bu yerlerden kaldırılır. Ancak, zorunlu hallerde bu süre ilgili orman işletme şefliğince 15 gün daha uzatılabilir. Bu süre zarfında da yakacak emvalini istif veya satış istif yerlerinden kaldırmayanların satışları iptal olunarak kendilerinden alınan emval bedelleri yılı içerisinde işletmesince iade edilir.İhtiyacın devriMadde 23-31’nci madde gereğince zati yapacak ve yakacak olarak verilen emval, köyden başka bir yere göçme, uzun süre hastalık, sakatlık veya inşaat yapma imkansızlığı, ihtiyacın başka bir şekilde giderilmesi gibi sebeplerle o köydeki diğer ihtiyaç sahiplerinin bu kabil ihtiyaçlarına ilgili orman işletme şefliğinin izni ile devredilebilir.Zati ihtiyaç olarak verilmeyecek emvalMadde 24-Yanık orman sahalarından istihsal edilen ve usulsüz olarak kesilmiş emvalden hiçbir surette zati ihtiyaç verilmez.Cezai HükümlerMadde 25-Orman Kanununun 98’nci maddesi gereği, aynı kanunun 31,32 ve 33’ncü maddelerine göre zati ihtiyaçlar ve müşterek ihtiyaçlar için verilen orman emvalini, yerinde kullanmayıp her ne surette olursa olsun elden çıkaranlar, bunları veriliş gayesine uygun kullanmayanlar, yapacak emvalin vasfının bozulması sebebiyle izin almadan yakanlar, orman idaresinden izin almadan imal edilmek gayesiyle de olsa başka yere götürenler, kullandıktan sonra sökerek veya yıkarak enkaz halinde bulunduğu köy hudutları dışına çıkaranlar veya yapacak emvali aldığı tarihden itibaren bir yıl içerisinde yapı sistemine uygun inşaatta kullanmayarak elden çıkaranlar ile bu madde de belirtilen her türlü emvali, her ne surette olursa olsun alan veya kabul edenler hakkında ve nakit ödeme durumunda nakdin amacı ile ilgili inşaat ve tamiratın yapılmaması halinde mezkur kanunun anılan 98’nci maddesi hükümleri uygulanır.DayanakMadde 26-Bu Yönetmelik Orman Kanununun 3373 Sayılı Kanunla değişik 31 ve 32’nci, 2896 Sayılı Kanunla değişik 33’ncü maddelerine istinaden ek madde 5 hükmüne göre hazırlanmıştır.Ek Madde 1 — (Ek:RG-28/01/2006-26063)21/10/2003 tarihli ve 4992 sayılı Nüfus Kanununun Bir Maddesinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra, orman köylerinden bölünme sonucu birden fazla köy veya birden fazla köyün birleşerek yeni bir köy veya kasaba kurulması durumunda yeni oluşturulan köy ve kasabalardaki kişilerin o köy veya kasaba nüfusuna kayıtlı olduğu kabul edilir.Yürürlükten kaldırmaMadde 27-20.7.1984 tarih ve 18464 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Orman Kanununun 31,32 ve 33’ncü maddelerinin Uygulaması Hakkındaki Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.YürürlükMadde 28-Bu yönetmelik 1.1.1987 tarihinden itibaren yürürlüğe girer.YürütmeMadde 29-Bu yönetmelik hükümlerini Orman Genel Müdürü yürütür.
ANİ MEŞE ÖLÜMÜ VE ÇAM ÇIRALI KANSER HASTALIĞI İLE TURUNÇGİL UZUN ANTENLİ BÖCEĞİ VE KESTANE GAL ARISI MÜCADELESİ HAKKINDA YÖNETMELİK
17 Haziran 2014 SALI Resmî Gazete Sayı : 29033 YÖNETMELİK Gıda,Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından: ANİ MEŞE ÖLÜMÜ VE ÇAM ÇIRALI KANSER HASTALIĞI İLE TURUNÇGİL UZUN ANTENLİ BÖCEĞİ VE KESTANE GAL ARISI MÜCADELESİ HAKKINDA YÖNETMELİKBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaçMADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, ani meşe ölümü hastalığını oluşturan Phytophthora ramorum (Werres, De Cock & Man in’t Veld sp. nov.)’un, çam çıralı kanser hastalığını oluşturan Gibberella circinata (Nirenberg & O’Donnell)’nın, turunçgil uzun antenli böceği [Anoplophora chinensis (Forster)] ile kestane gal arısı (Dryocosmus kuriphilus Yasumatsu)’nın Türkiye’ye girişini ve yayılmasını engellemek ile alınacak tedbirlerin belirlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir. KapsamMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Phytophthora ramorum (Werres, De Cock & Man in’t Veld sp. nov.)’un, Gibberella circinata (Nirenberg & O’Donnell)’nın, Anoplophora chinensis (Forster)’in, Dryocosmus kuriphilus Yasumatsunun sürveyi, tespit edilmesi, yayılmasının engellenmesi ve mücadelesinin yapılmasına yönelik alınacak tedbirlere ilişkin hususları kapsar. DayanakMADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 15 inci maddesi ile 29/6/2011 tarihli ve 645 sayılı Orman ve Su İşleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak, b) Avrupa Birliğinin, Phytophthora ramorum (Werres, De Cock & Man in’t Veld sp. nov.)’un 19/9/2002 tarihli ve 2002/757/EC sayılı Komisyon Kararı, Gibberella circinata (Nirenberg & O’Donnell)’nın 18/6/2007 tarihli ve 2007/433/EC sayılı Komisyon Kararı, Anoplophora chinensis (Forster)’in 1/3/2012 tarihli ve 2012/138/EC sayılı Komisyon Kararı, Dryocosmus kuriphilus Yasumatsunun 27/6/2006 tarihli ve 2006/464/EC sayılı Komisyon Kararına paralel olarak, hazırlanmıştır. TanımlarMADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen; a) Ani meşe ölümü hastalığı: Phytophthora ramorum (Werres, De Cock & Man in’t Veld sp. nov.)’un meşe ve bazı süs bitkilerinde sürgün uçlarından başlayan geriye ölümlere neden olduğu fungal hastalığı, b) Anoplophora chinensis (Forster): Konukçu bitkilerde, larvaları gövdenin alt kısmında ve kök kısmında beslenip galeriler açarak zarar yapan turunçgil uzun antenli böceğini, c) Anoplophora chinensis’in konukçu bitkileri; Tohumlar dışında, gövde veya kök boğazında çapı bir cm olan veya en kalın noktasında çapı bir cm’yi geçen Acer spp., Aesculus hippocastanum, Alnus spp., Betula spp., Carpinus spp., Citrus spp., Cornus spp., Corylus spp., Cotoneaster spp., Crataegus spp., Fagus spp., Lagerstroemia spp., Malus spp., Platanus spp., Populus spp., Prunus laurocerasus, Pyrus spp., Rosa spp., Salix spp. ve Ulmus spp.’yi, ç) Araştırma: Araştırma kuruluşlarının araştırmacıları tarafından projeli olarak yürütülen çalışmaları, d) Araştırma kuruluşu: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına bağlı olarak zirai mücadele araştırma faaliyetlerini yürüten enstitü, istasyon ve kuruluşlar ile Orman ve Su İşleri Bakanlığına bağlı ormancılık araştırma enstitüsü müdürlüklerini, e) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını, f) Bitki: Meyve veya tohum dışında dikim amaçlı kullanılan Castenea Mill. türü bitkiler veya bitki parçalarını, g) Bitki pasaportu: Bitki sağlığı ile ilgili 12/1/2011 tarihli ve 27813 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmelikte belirlenen bitki sağlığı standartlarının ve özel şartların karşılandığını gösteren, çeşitli bitki ve bitkisel ürünler için standart hale getirilmiş, Bakanlıkça belirlenen usullere uygun olarak hazırlanan ve Bakanlık veya Bakanlıkça yetkilendirilenler tarafından düzenlenen resmi etiketi veya belirli ürünler için Bakanlıkça kabul edilen etiket dışındaki işareti, ğ) Bulaşık alan: Zararlı organizmanın tespit edildiği ve sınırlarının belirlendiği alanı, h) Çam çıralı kanser hastalığı: Giberella circinata (Nirenberg & O’Donnell)’nın Pinus L. bitkilerinde önemli zararlara ve geriye doğru ölümlere, Pseudotsuga menziesii bitkilerinde ise ciddi zararlara yol açtığı kanser hastalığını, ı) Dryocosmus kuriphilus’un konukçu bitkileri; Castanea Mill. bitkilerini, i) Duyarlı ağaç kabuğu: Acer macrophyllum Pursh, Aesculus californica (Spach) Nutt., Lithocarpus densiflorus (Hook. & Arn.) Rehd., Quercus spp. L. ve Taxus brevifolia Nutt ağaçlarının izole edilmiş kabuklarını, j) Duyarlı odun: Acer macrophyllum Pursh, Aesculus californica (Spach) Nutt., Lithocarpus densiflorus (Hook. & Am.) Rehd., Quercus spp. L. ve Taxus brevifolia Nutt.’dan elde edilen odunları, k) Eradikasyon: Zararlı organizmanın tespit edildiği alanlardan yok edilmesine yönelik yapılan çalışmaları, l) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü ile Orman ve Su İşleri Bakanlığına bağlı Orman Genel Müdürlüğünü, m) Giberella circinata’nın konukçu bitkileri; Pinus spp. L. ve Pseudotsuga menziesii’nin çoğaltım amaçlı tohum ve kozalak dahil dikim amaçlı bitkileri, n) İstila edilmiş alan: Anoplophora chinensis’in belirtilerinin görüldüğü ve varlığının doğrulandığı bitkilerin üretildiği alanı, o) İthalat: Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin, serbest dolaşıma giriş rejimi, gümrük antrepo rejimi, dâhilde işleme rejimi, gümrük kontrolü altında işleme rejimi ve geçici ithalat rejimi prosedürlerine tâbi tutulmasını, ö) Kestane gal arısı (Dryocosmus kuriphilus Yasumatsu): Kestane (Castanea Mill.) bitki ve bitki parçalarında galler oluşturarak sürgünlerin büyümesini engelleyen, önemli verim kayıplarına yol açan ve bitkilerin ölümüne neden olan zararlı organizmayı, p) Müdürlük: Bakanlık il/ilçe müdürlükleri ve zirai karantina müdürlükleri ile orman bölge müdürlüklerini, r) Odak alanı: Dryocosmus kuriphilus ile bulaşık alanın etrafında oluşturulan en az beş kilometrelik alanı, s) Phytophthora ramorum’un konukçu bitkileri; Acer macrophyllum Pursh, Acer pseudoplatanus L., Adiantum aleuticum (Rupr.) Paris, Adiantum jordanii C. Muell., Aesculus californica (Spach) Nutt., Aesculus hippocastanum L., Arbutus menziesii Pursch., Arbutus unedo L., Arctostaphylos spp. Adans, Calluna vulgaris (L.) Hull, Camellia spp. L., Castanea sativa Mill., Fagus sylvatica L., Frangula californica (Eschsch.) Gray, Frangula purshiana (DC.) Cooper, Fraxinus excelsior L., Griselinia littoralis (Raoul), Hamamelis virginiana L., Heteromeles arbutifolia (Lindley) M. Roemer, Kalmia latifolia L., Laurus nobilis L., Leucothoe spp. D. Don, Lithocarpus densiflorus (Hook. & Arn.) Rehd., Lonicera hispidula (Lindl.) Dougl. ex Torr.&Gray, Magnolia spp. L., Michelia doltsopa Buch.-Ham. ex DC, Nothofagus obliqua (Mirbel) Blume, Osmanthus heterophyllus (G. Don) P. S. Green, Parrotia persica (DC) C.A. Meyer, Photinia x fraseri Dress, Pieris spp. D. Don, Pseudotsuga menziesii (Mirbel) Franco, Quercus spp. L., Rhododendron simsii Planch. hariç Rhododendron spp. L., Rosa gymnocarpa Nutt., Salix caprea L., Sequoia sempervirens (Lamb. ex D. Don) Endl., Syringa vulgaris L., Taxus spp. L., Trientalis latifolia (Hook), Umbellularia californica (Hook. & Arn.) Nutt., Vaccinium ovatum Pursh ve Viburnum spp. L. meyve ve tohumları dışındaki bitkileri, ş) Sınırlandırılmış alan: Zararlı organizmanın varlığının doğrulandığı, bulaşık alan veya istila edilmiş alan ile tampon bölgeden oluşan alanı, t) Sürvey: Phytophthora ramorum, Giberella circinata, Anoplophora chinensis ve Dryocosmus kuriphilus’un bir yerde var olup olmadığını, var ise yayılış alanını ve yoğunluğunu tespit etme işlemini, u) Tahripkar numune alımı: Anoplophora chinensis ile ilgili olarak numune miktarının en az %1 oranında bulaşıklığı saptayacak şekilde %99 güvenilirlik oranıyla tespit edilmesini, ü) Tampon bölge: Giberella circinata ile ilgili olarak bulaşık alanın etrafında oluşturulan en az bir kilometrelik alanı, Anoplophora chinensis ile ilgili olarak istila edilmiş alanı çevreleyen ya da bu alana bitişik sınırları belirlenmiş alanı, Dryocosmus kuriphilus ile ilgili olarak odak alanının etrafında oluşturulan en az on kilometrelik’lik alanı, v) Üretim yeri: Anoplophora chinensis ile ilgili olarak tek bir üretim ya da tarım birimi olarak faaliyet gösterilen herhangi yerleşke ya da arazi topluluğu ile bitki sağlığı amaçlarına yönelik ayrı ayrı faaliyet gösteren üretim sahalarını içeren yeri, Dryocosmus kuriphilus ile ilgili olarak bitki sağlığı amacıyla yönetilen üretim sahaları dahil olmak üzere bitkilerin üretildiği her türlü tesis veya alan, sınırlandırılmış orman alanını, y) Zararlı organizma: Ani meşe ölümü hastalığını oluşturan Phytophthora ramorumu, çam çıralı kanser hastalığını oluşturan Giberella circinata’yı, turunçgil ve bazı süs bitkilerinde zarar yapan Anoplophora chinensis’i, kestane bitkilerinde zarar yapan Dryocosmus kuriphilusu, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜMGenel Hükümler, Araştırmalar ve BildirimlerGenel hükümlerMADDE 5 – (1) Zararlı organizmanın Türkiye’ye girişi ve yayılması yasaktır. (2) Zararlı organizmanın girişi ve yayılması, bulunduğu alanlarda sınırlandırılması, bitkilerin ithalatı, üretimi, dolaşımı ve kontrolünde acil tedbirler uygulanır. (3) Zararlı organizmaya karşı korumak amacıyla alınan tedbirler değiştirilebilir veya ilave tedbirler alınabilir. (4) Konukçu bitkiler ve duyarlı odunların zararlı organizmadan ari olmaları halinde Türkiye’ye girişine izin verilir. (5) Konukçu bitkileri üretenlerin kayıtları Bitki Pasaportu Sisteminde belirlenen esaslar doğrultusunda yapılır. Konukçu bitkiler, bitki pasaportu eşliğinde Türkiye içinde dolaşır. (6) Bitki pasaportu sistemine kayıtlı üreticiler tüm şüpheli olayları veya zararlı organizmanın bulunduğunun teyit edildiği durumları bağlı oldukları müdürlüklere bildirmekle yükümlüdür. (7) Bakanlıkça gerekli görülen durumlarda konukçu bitkiler, duyarlı odunlar ve duyarlı ağaç kabukları listesinde güncelleme yapılır. (8) Bitkilerin ithalatı veya Türkiye içerisindeki dolaşımı müdürlüklerin bilgisi dahilinde yapılır. (9) Konukçu bitki, duyarlı odun ve duyarlı ağaç kabuklarının ithalatında, 3/12/2011 tarihli ve 28131 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Karantinası Yönetmeliğinde belirtilen hükümler uygulanır. Araştırmalar ve bildirimlerMADDE 6 – (1) Zararlı organizmanın varlığına dair yıllık olarak araştırmalar ve/veya sürveyler yürütülür. (2) Ormanlık alanlarda yapılacak sürveyler Orman ve Su İşleri Bakanlığının, diğer alanlarda yapılacak sürveyler ise Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının ilgili müdürlüklerince yürütülür. (3) Müdürlüklerce, zararlı organizmanın varlığı ile ilgili şüpheye düşülmesi halinde ilgili araştırma kuruluşuna bilgi verilir, zararlı organizmanın varlığının doğrulanması halinde ise doğrulama ile ilgili bilgi ilgili genel müdürlüğe bildirilir ve durum genel müdürlüklerce paylaşılır. (4) Araştırma ve/veya sürvey sonuçları Phytophthora ramorum, Giberella circinata ve Dryocosmus kuriphilus için her yıl 30 Kasıma kadar, Anoplophora chinensis için 30 Nisana kadar ilgili müdürlükler tarafından ilgili genel müdürlüğe bildirilir. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMPhytophthora Ramorum ile İlgili UygulamalarKonukçu bitkilerin Türkiye içinde dolaşımıMADDE 7 – (1) Rhododendron simsii Planch hariç Rhododendron spp., Viburnum spp., Camellia spp., Castanea sativa Mill., Quercus spp. L.’nin tohum hariç dikim amaçlı bitkileri Türkiye içinde bitki pasaportu eşliğinde dolaşırlar. Ormanlık alanlar için yetiştirilen konukçu bitkiler Orman Yetiştirme Materyallerinin Ticareti Yönetmeliğinde belirtilen koşulları sağlar. (2) Bitki pasaportu düzenlenmesi için; a) Zararlı organizmanın varlığının bilinmediği alanlarda üretilmiş olması veya, b) Bitkilerin aktif büyüme dönemlerinde, şüpheli belirti gösteren bitkilere yönelik laboratuvar testleri de dahil, özel üretim sistemleri de dikkate alınarak en az iki resmi denetimde, zararlı organizmanın belirtisinin görülmediği alanlarda üretilmiş olması, gerekir. Alınacak önlemlerMADDE 8 – (1) Üretim yerinde ve dışındaki bitkilerde zararlı organizma belirtilerinin bulunduğu durumda aşağıdaki tedbirler alınır. a) Bulaşık bitkilerin etrafında iki metre yarıçapı içerisindeki tüm konukçu bitki ve bitki artıkları yakılarak imha edilir, büyüme ortamı ise tekrar üretimde kullanılmaz. b) Bulaşık bitkilerin etrafında on metre yarıçapı alanda tüm konukçu bitkiler ile etkilenmiş olan tüm bitkiler için ise; 1) Bitkiler üretim yerinde muhafaza edilir. 2) Bitkiler aktif büyüme döneminde alınan eradikasyon tedbirlerinden sonraki ilk üç ayda en az iki kere resmi denetime tabi tutulur. 3) Bu üç aylık dönem süresince zararlı organizma belirtilerini baskılayacak herhangi bir işlem yapılmaz. 4) Bu denetimler sonucunda bitkilerin zararlı organizmadan ari olduğu belirlenir. c) Üretim yerindeki diğer tüm konukçu bitkiler, ilk tespiti takiben yapılan resmi denetimlerden sonra ari bulunduğu ortaya konulmuş alanın etrafında iki metre yarıçapı kapsayacak şekilde bitki sağlığı tedbirleri alınır. ç) Üretim yerlerinde her yıl büyüme döneminde en az iki resmi denetim yapılır. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMGibberella Circinata ile İlgili UygulamalarKonukçu bitkilerin Türkiye içerisinde dolaşımıMADDE 9 – (1) Türkiye orjinli ve/veya ithal edilmiş konukçu bitkiler ormanlık alanlar için yetiştirilmiş ise 2/2/2006 tarihli ve 26068 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Yetiştirme Materyallerinin Ticareti Yönetmeliğinde belirtilen koşulları sağlar. (2) Konukçu bitkiler Türkiye içinde bitki pasaportu eşliğinde dolaşırlar. (3) Türkiye içerisinde yetiştirilecek konukçu bitkilerin; a) Vejetasyon dönemi boyunca veya Türkiye’ye girişinden itibaren zararlı organizmanın varlığı bilinmeyen alanda yetiştirilmiş olması veya, b) Vejetasyon dönemi boyunca veya Türkiye’ye girişinden itibaren zararlı organizmadan arî olduğu bilinen alanda yetiştirilmiş olması veya, c) Dolaşımdan önce iki yıl boyunca üretim alanında yapılan resmi denetimlerde zararlı organizmanın hiçbir belirtisinin görülmemiş olması ve dolaşımın hemen öncesinde teste tabi tutulmuş olması, gerekir. Sınırlandırılmış alanların oluşturulmasıMADDE 10 – (1) 6 ncı maddenin birinci fıkrasında belirtilen araştırma ve/veya sürvey sonuçlarına göre, bir alanda zararlı organizmanın varlığı doğrulanırsa müdürlükler tarafından sınırlandırılmış alanlar; a) Zararlı organizmanın varlığının doğrulandığı ve zararlı organizma sebebiyle belirti gösteren konukçu bitkileri kapsayan bulaşık alanı, b) Bulaşık alanın etrafında en az bir kilometrelik tampon bölgeyi, içerecek şekilde oluşturulur. (2) Birden fazla tampon bölgenin üst üste binmesi veya coğrafik olarak yakın olması durumunda, ilgili sınırlandırılmış alanları ve aralarındaki alanları kapsayacak şekilde daha geniş bir sınırlandırılmış alan tanımlanır. (3) Birinci fıkrada belirtilen alanların kesin sınırları, bilimsel esaslara, zararlı organizmanın biyolojisi ve vektörleri, bulaşıklık derecesi, yılın dönemi ve özellikle konukçu bitkilerin dağılımına göre oluşturulur. (4) Zararlı organizmanın varlığı bulaşık alan dışında doğrulanırsa, sınırlandırılmış alanların sınırları buna göre gözden geçirilir. (5) Yıllık sürveylere göre birbirini izleyen en az iki yıl süreyle sınırlandırılmış alanlarda zararlı organizma tespit edilmezse, bu alanların sınırları kaldırılır ve 11 inci maddede belirtilen tedbirler uygulanmaz. Sınırlandırılmış alanlarda alınacak tedbirlerMADDE 11 – (1) Müdürlükler, sınırlandırılmış alanlarda aşağıdaki resmi tedbirleri almakla yükümlüdür. a) Konukçu bitkilerin sınırlandırılmış alanların dışına çıkarılması veya alanın içindeki dolaşımı yasaklanır. b) Zararlı organizma sebebiyle belirti gösteren konukçu bitkiler budanır ve/veya yakılarak imha edilir ve aynı alanda bulunan tüm konukçu bitkiler zararlı organizmanın var olması ihtimaline karşı resmi denetimlerle izlenir. BEŞİNCİ BÖLÜMAnoplophora Chinensis ile İlgili UygulamalarKonukçu bitkilerin Türkiye içerisinde dolaşımıMADDE 12 – (1) Türkiye orjinli ve/veya ithal edilmiş konukçu bitkiler ormanlık alanlar için yetiştirilmiş ise Orman Yetiştirme Materyallerinin Ticareti Yönetmeliğinde belirtilen koşulları sağlar. (2) Konukçu bitkiler Türkiye içinde bitki pasaportu eşliğinde dolaşır. (3) Konukçu bitki fidanlarının yetiştirildiği üretim yeri bitki pasaportu sistemine kaydedilir. (4) Zararlı organizma belirtisi için uygun zamanlarda müdürlüklerce yılda en az iki kez resmi kontrole tabi tutulur. (5) Bulaşmayı önleyici tedbirler her yıl alınır, uygun zamanda zararlı organizmanın varlığının belirtilerine ilişkin sürveyler yürütülür. Tedbirlerin rapor edilmesiMADDE 13 – (1) Araştırma kuruluşları müdürlüklerden aldıkları bilgi ve belgeler ışığında sınırlandırılmış alanları gösteren bir harita, mevcut zararlı organizmanın durumuna ilişkin aldıkları bilgiler ve almayı planladıkları tedbirler ile zararlı organizmanın konukçu bitkilerin dışındaki bilinmeyen başka bitki türlerini de istila edip etmediğini içeren bir rapor hazırlayarak Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğüne bildirirler. (2) Sınırlandırılmış alan oluşturmama durumunda, gerekçesi açıklanarak raporda yer alır. (3) Araştırma kuruluşları, hazırlanan rapor sonuçlarını 6 ncı maddedeki araştırma ve/veya sürvey sonuçlarının bildirilmesinden sonraki otuz gün içerisinde Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğüne bildirir. Sınırlandırılmış alanların oluşturulmasıMADDE 14 – (1) 6 ncı maddede belirtilen araştırma ve/veya sürvey sonuçlarına göre, bir alanda zararlı organizmanın varlığı doğrulanırsa, müdürlükler tarafından sınırlandırılmış alanlar; a) Zararlı organizmanın varlığının doğrulandığı ve zararlı organizma sebebiyle belirti gösteren konukçu bitkileri ve dikim sırasında aynı partiye ait bütün konukçu bitkileri kapsayan istila edilmiş alanı, b) İstila edilmiş alanın etrafında en az iki kilometre yarıçapında tampon bölgeyi, içerecek şekilde oluşturulur. (2) Birinci fıkrada belirtilen alanların kesin sınırları, bilimsel esaslara, zararlı organizmanın biyolojisi, istila derecesi, konukçu bitkilerin dağılımı ve zararlı organizmanın yerleşmesine ilişkin kanıtlara bağlıdır. Müdürlüklerce zararlı organizmanın yok edilebileceğine karar verilmesi halinde, salgın durumu, özel inceleme veya eradikasyon tedbirlerinin acil uygulanmasının sonuçları dikkate alınarak tampon bölge sınırları istila edilmiş alan sınırından itibaren bir kilometre yarıçapından az belirlenemez. Zararlı organizmanın yok edilmesinin artık mümkün olmaması halinde, tampon bölgenin yarıçapı iki kilometrenin altına indirilemez. (3) Zararlı organizmanın varlığı istila edilmiş alan dışında doğrulanırsa sınırlandırılmış alan buna göre değiştirilir. Sınırların kaldırılması ve sınırlandırılmış alan oluşturulmasına gerek duyulmayan koşullarMADDE 15 – (1) Yıllık sürveylere göre zararlı organizmanın en az bir yaşam döngüsünü ve ilave bir yılı kapsayan en az dört yıl süreyle sınırlandırılmış alanlarda zararlı organizma tespit edilmezse bu alanların sınırları kaldırılır. (2) Zararlı organizmanın yerleşmediği, yayılmadığı ve üreyip çoğalmadığı koşullarda da sınırlar kaldırılır, sınır oluşturulması gerekmez. (3) Herhangi bir şekilde bulaşık bitkilerin bir alana getirilmesi durumunda, zararlı organizmanın yerleşmesine neden olan herhangi bir şüphe ve kanıt olmaması, zararlı organizmanın biyolojik yapısı nedeniyle üreyip yayılmadığı alanlarda sınır oluşturulmasına gerek kalmaz. (4) Zararlı organizmanın tespit edilmesinden hemen sonra hızla yok edilmesi ve yayılma ihtimalinin engellenmesi için; a) İstila edilen bitki materyali imha edilir. b) İstilanın çıkış noktasının ve istila edilmiş bitkilerin takip edilmesi ve istilanın bitkilerde oluşturduğu belirtilerin incelenmesi, bitkileri kesmeden zararlı organizmayı tespit etmek zor olduğundan yapılacak kontrollerin tahripkar numune alımı ile yapılması gerekir. c) Söz konusu organizmanın yaydığı tehlikeye karşı halkı bilinçlendirmek için etkinlikler yapılır. ç) Zararlı organizmanın yok edilmesine katkı sağlayabilecek her türlü tedbir alınır. d) Sınırları belirlenmemiş alanlarda da her yıl sürveyler yürütülür. En az bir yaşam döngüsünü ve fazladan bir yılı kapsayan, ancak her durumda en az birbirini takip eden dört yıl süreyle istila edilen bitkilerin etrafındaki bir kilometrelik yarıçapta veya zararlı organizmanın bulunduğu alanda izleme yapılır. İlk yıl izleme düzenli olarak yoğun bir şekilde gerçekleştirilir. Sınırlandırılmış alanlarda alınacak tedbirlerMADDE 16 – (1) Müdürlükler tarafından sürvey sonuçlarına göre, birbirini izleyen dört yıl süreyle zararlı organizmanın varlığının doğrulanması ve yok edilemeyeceğine dair bulguların mevcut olması halinde, diğer bölgelere bulaşmasını engellemek ve eradikasyonu için aşağıdaki tedbirler alınır: a) İstila edilen bitkiler ile zararlı organizmanın belirtilerinin olduğu bitkilerin tamamı köklerinden sökülerek imha edilir. Sökme ve kesme işlemi zararlı organizmanın uçuş dönemi dışında yapılır. Müdürlükler, söz konusu bitki kesiminin uygun olmadığı durumlarda zararlı organizmanın yayılmasını önleyici düzeyde alternatif bir eradikasyon tedbiri alır. b) İstila edilen bitkilerin etrafında, yüz metre yarıçapında bulunan diğer konukçu bitkiler sıkı bir şekilde kontrol edilir. Müdürlükler, bu alandaki bitkilerin kesiminin uygun olmadığına karar verdiği takdirde zararlı organizmanın bulaşmasını ve yayılmasını önleyici tedbirler alır. Bu alanlara yeni konukçu bitkilerin dikimi yasaklanır. c) Bitkilerin ve bitki köklerinin sökülmesi, kesilmesi, muayenesi ve imhası esnasında zararlı organizmanın yayılmasını engellemek için gerekli tedbirler alınır. ç) Zararlı organizma ile bulaşık alanlarda feromon tuzağı dahil olmak üzere, zararlı organizma varlığının izlenmesi sağlanır. d) Gerekli görüldüğü hallerde bulaşık ve şüpheli bitkilerin tamamının eradikasyonuna yönelik özel önlemler alınır. e) İstila edilmesi olası materyalin sınırlandırılmış alanın dışına çıkarılması engellenir. f) İstilanın çıkış noktası ve etrafındaki bitkiler takip edilir, belirtileri incelenir ve yapılacak kontroller tahripkar numune alımı ile yapılır. g) Sökülen alanlara konukçusu olmayan diğer bitkilerin dikimine izin verilir. ğ) Her yıl uygun zamanlarda özellikle tampon bölge taranarak konukçu bitkinin uygun olduğu durumda tahripkar numune alımı ile muayene edilir. Numune sayısı 13 üncü maddedeki raporda belirtilir. h) Halkı bilinçlendirmek için zararlı organizmaya ilişkin alınması gereken tedbirler konusunda müdürlüklerce etkinlikler yapılır. ı) Araştırma kuruluşları tedbir sonuçlarını değerlendirerek bir sonraki olası tedbirleri belirler. i) Bakanlık gerektiğinde kamu ve özel alan gözetmeksizin zararlı organizmanın eradikasyonuna ilişkin ilave tedbirler alır ve uluslararası bitki sağlığı önlemleri ile ilgili standartlara uygun olarak eylem planları hazırlar. ALTINCI BÖLÜMDryocosmus Kuriphilus ile İlgili UygulamalarBitkilerin Türkiye içinde dolaşımıMADDE 17 – (1) Türkiye orijinli ve/veya ithal edilmiş konukçu bitkiler ormanlık alanlar için yetiştirilmiş ise Orman Yetiştirme Materyallerinin Ticareti Yönetmeliğinde belirtilen koşulları sağlar. (2) Konukçu bitkiler Türkiye içinde bitki pasaportu eşliğinde dolaşır. (3) Türkiye içerisinde yetiştirilecek bitkilerin; a) Vejetasyon dönemi boyunca veya Türkiye’ye girişlerinden itibaren zararlı organizmanın hiçbir şekilde görülmediği alanda yetiştirilmiş olması veya, b) Vejetasyon dönemi boyunca veya Türkiye’ye girişlerinden itibaren zararlı organizmadan ari olduğu bilinen bir alanda yetişmiş olması, gerekir. Sınırlandırılmış alanların oluşturulmasıMADDE 18 – (1) 6 ncı maddenin birinci fıkrasında belirtilen araştırma ve/veya sürvey sonuçlarına göre bir alanda zararlı organizmanın varlığı doğrulanırsa müdürlükler tarafından sınırlandırılmış alanlar aşağıdaki alanları kapsayacak şekilde oluşturulur: a) Zararlı organizmanın varlığının doğrulandığı ve zararlı organizma sebebiyle belirti gösteren bitkileri ve dikim sırasında aynı partiye ait tüm bitkileri kapsayan bulaşık alan, b) Bulaşık alanın etrafında oluşturulan en az beş kilometrelik odak alan, c) Odak alanının etrafında oluşturulan en az on kilometrelik tampon bölge, ç) Birden fazla alanın üst üste binmesi veya coğrafik olarak yakın olması durumunda, ilgili sınırlandırılmış alanları ve aralarındaki alanları kapsayacak şekilde daha geniş bir sınırlandırılmış alan, tanımlanır. (2) Birinci fıkrada belirtilen alanların kesin sınırları, bilimsel esaslara, zararlı organizmanın biyolojisi, bulaşıklık derecesi, yılın dönemi ve özellikle bitkilerin dağılımına göre oluşturulur. (3) Zararlı organizmanın varlığı bulaşık alan dışında doğrulanırsa, sınırlandırılmış alanların sınırları buna göre değiştirilir. (4) Yıllık sürveylere göre birbirini izleyen en az üç yıl süreyle sınırlandırılmış alanlarda zararlı organizma tespit edilmezse, bu alanların sınırları kaldırılır ve 19 uncu maddede belirtilen tedbirleri uygulamak gerekmez. (5) Birinci fıkrada belirtilen alanlarla ilgili uygun ölçekli haritalar ile zararlı organizmanın eradikasyonu ya da sınırlandırılması amacı ile alınan tedbirleri içeren rapor gerektiğinde Genel Müdürlüğe gönderilmek üzere müdürlüklerce muhafaza edilir. Sınırlandırılmış alanlarda alınacak tedbirlerMADDE 19 – (1) Müdürlükler, sınırlandırılmış alanlarda aşağıdaki tedbirleri almakla yükümlüdürler. a) Bitkilerin sınırlandırılmış alanların dışına çıkarılması veya alanın içindeki dolaşımı yasaklanır. b) Bir üretim yerinde zararlı organizmanın varlığının tespit edildiği durumlarda, zararlı organizmanın eradikasyonu için, bulaşık bitkiler ile zararlı organizmanın yol açtığı semptomları taşıyan bitkilerin ve uygun olduğu durumlarda dikim esnasında aynı partiye ait bitkilerin imhası da dahil uygun tedbirler alınır. c) Muhtemel gal oluşumu periyodu sırasında yapılacak uygun denetimler yoluyla zararlı organizma varlığının izlenmesi sağlanır. YEDİNCİ BÖLÜMÇeşitli ve Son Hükümlerİdari yaptırımlarMADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Kanunun 38 inci maddesinde belirtilen idari yaptırımlar uygulanır. YürürlükMADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
HAFRİYAT TOPRAĞI, İNŞAAT VE YIKINTI ATIKLARININ KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ
Resmi Gazete Tarihi: 18.03.2004 Resmi Gazete Sayısı: 25406
HAFRİYAT TOPRAĞI, İNŞAAT VE YIKINTI ATIKLARININ KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak, Tanımlar
Amaç
Madde 1 —
Bu Yönetmeliğin amacı; hafriyat toprağı ile inşaat ve yıkıntı atıklarının çevreye zarar vermeyecek şekilde öncelikle kaynakta azaltılması, toplanması, geçici biriktirilmesi, taşınması, geri kazanılması, değerlendirilmesi ve bertaraf edilmesine ilişkin teknik ve idari hususlar ile uyulması gereken genel kuralları düzenlemektir.
Kapsam
Madde 2 — Bu Yönetmelik; kaynakları ve bileşenleri Ek-1’de detaylı olarak belirtilen, beşeri faaliyetler ve doğal afetler sonrasında meydana gelen hafriyat toprağı ile inşaat ve yıkıntı atıklarının, üretildikleri yerlerde ayrı toplanması, geçici olarak biriktirilmesi, taşınması, geri kazanılması, değerlendirilmesi ve bertaraf edilmesine ilişkin esasları kapsamaktadır.
Hukuki Dayanak
Madde 3 —
Bu Yönetmelik, 2872 sayılı Çevre Kanununun 8, 11 ve 12 nci maddeleri ile 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 9 uncu maddesinin (d), (h), (o), (p) ve (s) bentlerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4 —
Bu Yönetmelikte geçen;
Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
Kanun: 2872 sayılı Çevre Kanununu,
Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği: 14/03/1991 tarihli ve 20814 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmeliği,
Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği: 27/08/1995 tarihli ve 22387 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmeliği,
Hafriyat Toprağı: İnşaat öncesinde arazinin hazırlanması aşamasında yapılan kazı ve benzeri faaliyetler sonucunda oluşan toprağı,
İnşaat Atıkları: Konut, bina, köprü, yol ve benzeri alt ve üst yapıların yapımı esnasında ortaya çıkan atıkları,
Yıkıntı Atıkları: Konut, bina, köprü, yol ve benzeri alt ve üst yapıların tamiratı, tadilatı, yenilenmesi, yıkımı veya doğal bir afet sonucunda ortaya çıkan atıkları,
Tehlikeli İnşaat ve Yıkıntı Atıkları: İnşaat ve yıkıntı atıkları içerisinde bulunan asbest, boya, florasan ve benzeri zararlı ve tehlikeli atıkları,
Asfalt Atığı: Yol, havaalanı pisti ve benzeri yapıların tamiratı, tadilatı, yenilenmesi ve yıkımı sırasında ortaya çıkan ve bünyesinde asfalt, zift, doğal polimer ve benzeri malzeme bulunan atıkları,
Bitkisel Toprak: Bitki gelişimi için organik ve inorganik madde ile hava ve su sağlayan toprağı,
Atık Yönetimi: Hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atıklarının kaynağında ayrılarak toplanması, geçici biriktirilmesi, taşınması, tekrar kullanılması, geri kazanılması ve depolanması işlemlerini,
İnceleme Kurulu: Hafriyat toprağı ile inşaat ve yıkıntı atıkları geri kazanım ve depolama tesisleri için yapılacak başvuruları incelemek ve sonuçlandırmak üzere oluşturulan ve 37 nci maddede belirtilen Kurulu,
Kriz Merkezi: Doğal afet sonrasında mahallin en büyük mülki amirinin başkanlığında ilgili kurum/kuruşların katılımı ile oluşturulan komisyonu,
Denetim Personeli: Bakanlığın merkez ve taşra teşkilatı ile belediyelerin denetim personellerini,
Seçici Yıkım: Konut, bina, köprü, yol ve benzeri alt ve üst yapıların yıkımı öncesinde ve sırasında içindeki yabancı ve geri kazanımı mümkün olmayan maddelerden ayıklanması ve yıkımın belirli ölçülerde ve kontrollü olarak yapılmasını,
Taşıma ve Kabul Belgesi: Ek-2’de yer alan belgeyi,
Depolama/Geri Kazanım Tesisi İzin Belgesi: Ek-3’de yer alan belgeyi,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Genel İlkeler, Görev, Yetki ve Yükümlülükler
Genel İlkeler
Madde 5 —
Hafriyat toprağı, inşaat ve yıkıntı atıklarının yönetimine ilişkin genel ilkeler şunlardır;
a) Atıkların kaynağında en aza indirilmesi esastır.
b) Bu atıkların yönetiminden sorumlu kişi, kurum/kuruluşlar, atıkların çevre ve insan sağlığına olabilecek zararlı etkilerinin azaltılması için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdürler.
c) Hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atıklarının geri kazanılması ve özellikle alt yapı malzemesi olarak yeniden değerlendirilmesi esastır.
d) Hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atıklarının karıştırılmaması esastır.
e) Sağlıklı bir geri kazanım ve bertaraf sisteminin oluşturulması için atıkların kaynağında ayrılması ve “seçici yıkım” esastır.
f) Hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atığı üreticileri, atıklarının bertarafı için gerekli harcamaları karşılamakla
yükümlüdürler.
Bakanlığın Görev ve Yetkileri
Madde 6 —
Bakanlık;
a) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan atıkların yönetimine ilişkin program ve politikaları saptamak, Yönetmeliğin uygulanmasına yönelik işbirliği ve koordinasyonu sağlamak ve gerekli idari tedbirleri almakla,
b) Geri kazanılmış ürünlerin kullanımını özendirmekle,
c) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan atıkların oluşumundan bertarafına kadar yönetimlerini kapsayan bütün faaliyetlerin kontrolünü ve denetimini yapmakla,
yükümlüdür.
Mülki Amirlerin Görev ve Yetkileri
Madde 7 —
Mahallin en büyük mülki amiri,
a) Belediye mücavir alan sınırları dışındaki hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıkları geri kazanım tesisleri sahaları ile depolama sahalarını belirlemek, kurmak/kurdurtmak ve işletmek/işlettirmekle,
b) Belediye mücavir alan sınırları dışındaki hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıkları geri kazanım tesisleri ile depolama sahalarına izin vermek ve gerektiğinde bu izni iptal etmekle,
c) Belediye mücavir alan sınırları dışındaki hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıklarının toplanması, taşınması ve bertaraf bedelini belirlemekle,
d) Belediye mücavir alan sınırları dışındaki hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıkları için toplama, taşıma hizmeti verecek firmaların adresleri ve telefon numaraları ile nakliye bedellerini halkın bilgileneceği şekilde ilan etmekle,
e) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan atıkların oluşumundan bertarafına kadar yönetimlerini kapsayan bütün faaliyetlerin kontrolünü ve denetimini yapmakla,
f) Toplanan inşaat/yıkıntı atıklarını öncelikle altyapı çalışmalarında kullanmak/kullandırmakla,
g) İl sınırları içinde oluşan, toplanan, geri kazanılan ve bertaraf edilen hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıkları ile ilgili istatistiki bilgileri belediyelerden temin etmek ve yıl sonunda Bakanlığa göndermekle,
h) Doğal afetler sonucunda oluşacak atıkların yönetimi ile ilgili esasları belirlemek, bu amaçla Kriz Merkezi oluşturmak ve olası doğal afetlere karşı önceden atık yönetim planlarını yapmakla, yükümlüdürler.
Belediyelerin Görev ve Yetkileri
Madde 8 —
İl belediye mücavir alanı içerisinde il ve ilçe belediyeleri, büyük şehirlerde büyükşehir belediyeleri, büyükşehir belediyeleri dışında ise ilçe belediyeleri,
a) Hafriyat toprağı, inşaat/yıkıntı atıkları ile doğal afet atıklarının toplanması, geçici biriktirilmesi, taşınması, geri kazanılması ve bertarafı ile ilgili yönetim planı hazırlamakla,
b) Hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıkları geri kazanım tesisleri sahaları ile depolama sahalarını belirlemek, kurmak/kurdurtmak ve işletmek/işlettirmekle,
c) Depolama sahası yerinin seçimi, inşaatı veya işletilmesi sırasında çevre ve insan sağlığını olumsuz etkilemeyecek şekilde gerekli tedbirleri almak veya aldırtmakla,
d) Hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıklarının toplanması, taşınması ve bertaraf bedelini belirlemekle,
e) Hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıkları için toplama, taşıma hizmeti verecek firmaların adresleri ve telefon numaraları ile nakliye bedellerini halkın bilgileneceği şekilde ilan etmekle,
f) Hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıklarının toplanması, geçici biriktirilmesi, taşınması ve bertarafı faaliyetlerini denetlemekle,
g) Belediye sınırları içindeki hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıkları geri kazanım tesisleri ile depolama sahalarına izin vermek ve gerektiğinde bu izni iptal etmekle,
h) Toplanan inşaat/yıkıntı atıklarını öncelikle altyapı çalışmalarında kullanmak/kullandırmakla,
ı) Belediye sınırları içinde oluşan, toplanan, geri kazanılan ve bertaraf edilen hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atıklarına ilişkin istatistiki bilgileri valilikler aracılığı ile yıl sonunda Bakanlığa bildirmekle,
j) Doğal afet atıklarının yönetimi konusunda valilik koordinasyonunda oluşturulan Kriz Merkezi kararlarını uygulamakla, yükümlüdürler.
Hafriyat Toprağı ve İnşaat/Yıkıntı atıkları Üreticilerinin Yükümlülükleri
Madde 9 —
Hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıkları üreticileri,
a) Atıkların çevre ve insan sağlığına yönelik olumsuz etkilerini, bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak en aza düşürecek şekilde atık yönetimini sağlamakla,
b) Atıkların oluşumu, taşınması ve depolanması aşamalarında gerekli izinleri ve onayları almakla,
c) Faaliyetleri sırasında atıkları bileşenlerine göre ayrı toplamak, geri kazanmak, biriktirmek ve atığın içinde zararlı, tehlikeli ve yabancı madde bulundurmamakla,
d) Faaliyete başlamadan önce, atıkların taşınması ve depolanması ile ilgili olarak EK-2’de verilen Atık Taşıma ve Kabul Belgesi’ni almakla,
e) Atıklarını belediyenin veya mülki amirin izin verdiği geri kazanım veya depolama tesisi dışındaki yerlere dökmemekle,
f) Atıklarının yönetimi amacıyla yapılacak harcamaları karşılamakla,
g) Atıkların oluşumu, taşınması ve depolanması aşamalarında meydana gelebilecek kazalarda oluşacak zararı tazmin etmek ve kaza sonucu oluşacak kirliliği gidermekle, yükümlüdürler.
Depolama Sahası İşletenlerin Görev ve Yetkileri
Madde 10 — (Mülga: R.G-26/3/2010-27533) ([1])
Geri Kazanım Tesisi İşletenlerin Görev ve Yetkileri
Madde 11 — (Mülga: R.G-9/10/2021-31623)
Kriz Merkezinin Görevleri
Madde 12 —
Kriz Merkezi,
a) Olası bir doğal afet öncesinde, oluşabilecek atıkların yönetimiyle ilgili planlamalar yapmakla,
b) Oluşabilecek atık miktarı ile bunların kaldırılması ve taşınması için gerekli araç-gereç ve ekipmanı belirlemekle ve kullanımıyla ilgili koordinasyonu sağlamakla,
c) Oluşacak atıkların depolanacağı uygun alanları Yönetmelikte belirtilen esaslara göre önceden tespit etmekle, mevcut depolama ve geri kazanım tesisleri ile koordinasyonu sağlamakla,
d) Çalışmaları hakkında Bakanlığa bilgi vermekle, yükümlüdür.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Geçici Biriktirme ve Toplamaya İlişkin Esaslar
Genel Esaslar
Madde 13 —
Hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atıklarının, üretici ve taşıyanları tarafından belediyelerin veya mahallin en büyük mülki amirinin gösterdiği ve izin verdiği geri kazanım ve depolama tesisleri dışında denizlere, göllere, akarsulara veya herhangi bir yere dökülmesi ve dolgu yapılması yasaktır.
Faaliyetleri sonucu hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıklarının üretimine neden olacak özel veya resmi kişi, kurum ve kuruluşlar; bu atıkların üretilmesinden önce ilgili belediyeye/mahallin en büyük mülki amirine başvurarak gerekli izinleri almak, atıklarını bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslara göre bu mercilerin göstereceği geri kazanım/depolama sahasına taşınmasını sağlamakla yükümlüdürler. Bununla ilgili işlemler 23 üncü maddede belirtilen esaslara göre yapılır.
Yapılan denetimlerde hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atıklarını Yönetmelikte belirtilen esaslara aykırı olarak çevre kirliliğine neden olacak şekilde alıcı ortama verdiği tespit edilen üretici, taşıyıcı ve depolayanlar hakkında 46 ncı maddede belirtilen cezai işlemler uygulanır. Ayrıca tespit edilen eksiklik veya kirlilik, tebliğ edilen süreler içinde giderilmezse bu atıkların toplanması, taşınması ve bertarafı maliyeti ilgililerden peşin olarak tahsil edilir.
Hafriyat Sırasında Alınacak Önlemler
Madde 14 —
Hafriyat yapanlar, hafriyat toprağının çıkartılması sırasında gürültü ve görüntü kirliliği ile toz emisyonlarını azaltacak tedbirleri almak ve faaliyet alanının çevresini kapatmakla yükümlüdür. Hafriyat işlemleri sırasında kazıdan çıkacak toprak miktarı ile dolgu hacimleri eşitlenecek şekilde planlama yapılır ve hafriyat toprağının öncelikle faaliyet alanı içerisinde değerlendirilmesi sağlanır.
İnşaat yeri haricinde en az 2000 (iki bin) metrekare alanı bulunan faaliyet sahipleri, çıkarılan hafriyat toprağını yeniden değerlendirilmek üzere bu alanda geçici olarak biriktirebilirler.
Hafriyat toprağının çıkartılması sırasında doğal drenaj sistemleri korunur ve olabilecek erozyona karşı önlem alınır. Hafriyat yapan kişi/kuruluş hafriyat toprağının çıkarılması esnasında hafriyat alanının yanındaki binaları, doğal drenaj, enerji ve telekomünikasyon tesislerini/sistemlerini, kaldırım ve yol kaplamasını korumak, olabilecek hasar ve erozyona karşı önlem almakla yükümlüdür.
Hafriyat sırasında bitkisel toprak alt topraktan ayrı olarak toplanır. Derinliğine ve yapısına bağlı olarak kazılarak yeniden kullanılmak üzere yığılır. Bitkisel toprağın depolanacağı yerin % 5’den fazla eğimli olmaması gerekir. Bitkisel toprağın saklanma sürecinde olabilecek kayıplar önlenir ve toprağın kalitesi korunur. Bitkisel toprak uzun süre açıkta bırakılacak ise yüzeyinin çabuk gelişen bitkiler ile örtülmesi temin edilir. Ayrı toplanan bitkisel toprak park, bahçe, yeşil alan, tarım ve benzeri çalışmalarda tekrar kullanılır.
Küçük Çaplı İnşaat/Yıkıntı atıklarının Toplanması ve Taşınması
Madde 15 —
2 (iki) tona kadar atık oluşumuna neden olacak küçük çaplı tamirat ve tadilat yapan kişi ve kuruluşlar ile inşaat firmaları, mücavir alan sınırları içinde ilgili belediyeye, büyükşehirlerde ise ilgili ilçe belediyesine, mücavir alan sınırları dışında ise mahallin en büyük mülki amirine veya bu mercilerden atıkları toplamak ve taşımak amacıyla izin almış/yetkilendirilmiş firmalara başvurarak oluşan inşaat/yıkıntı atıklarının uygun kaplarla toplanmasını, taşınması ve belediyenin veya mülki amirin gösterdiği yere götürülmesini sağlamakla yükümlüdürler.
Oluşan atıkların toplanması, taşınması ve bertarafı ile ilgili harcamalar, 17 nci maddede belirtilen esaslar doğrultusunda atık üreticileri tarafından karşılanır.
Büyük Çaplı İnşaat/Yıkıntı atıklarının Toplanması ve Taşınması
Madde 16 —
2 (iki) tondan fazla atık oluşumuna neden olacak büyük çaplı tamirat ve tadilat işlemleri ile inşaat ve yıkım işlemlerinde faaliyet sahibi mücavir alan sınırları içinde ilgili belediyeye, büyükşehirlerde ise ilgili ilçe belediyesine, mücavir alan sınırları dışında ise mahallin en büyük mülki amirine başvurarak izin almak zorundadır. Bununla ilgili işlemler 23 üncü maddede belirtilen esaslara göre yapılır. Bu izin belgesinde, yapılacak tadilat/tamirat/inşaat/yıkımın türü ile oluşacak tahmini atık miktarı belirtilir. Faaliyet sahibi veya tadilat/tamirat/inşaat/yıkımı yapacak firma, ilgili belediyeye/mülki amire veya bu mercilerden atıkları toplamak ve taşımak amacıyla izin almış/yetkilendirilmiş firmalara başvurarak faaliyetin yapılacağı yere geçici biriktirme konteynerinin yerleştirilmesini temin eder. Bu konteyner yerleştirilmeden tadilat/tamirat/inşaat/yıkım işlemlerine başlanılmaz.
Geçici biriktirme konteyneri veya kapları sarı renkli olacak, üzerlerine atılacak ve atılmayacak atık türleri yazılacaktır. Evsel, zararlı ve tehlikeli atıkların bu konteynerlere atılması yasaktır. İnşaat/yıkıntı atıkları içine tehlikeli atık atılması durumunda bu atıklar tehlikeli atık olarak kabul edilir ve bertarafları ilgili mevzuata göre yapılır. Dolan konteynerler, belediyeler/mahallin mülki amirliği veya bu mercilerden atıkları toplamak ve taşımak amacıyla izin almış/yetkilendirilmiş firmalar tarafından geri kazanım veya depolama tesislerine taşınır.
Oluşan atıkların toplanması, taşınması ve bertarafı ile ilgili harcamalar, 17 nci maddede belirtilen esaslar doğrultusunda atık üreticileri tarafından karşılanır.
Büyük çaplı yol ve bina tadilat, tamirat ve yıkım işlerini yapan firmalar inşaat/yıkıntı atıklarının kaynakta azaltılmasından, tekrar kullanılmasından, geri kazanılmasından ve bertaraf tesislerine taşınmasından sorumludurlar.
Cadde, sokak, yol ve tretuvarlarda yapılacak hafriyat, bakım, onarım ve inşaat işlerinde ortaya çıkacak ve tekrar kullanılacak hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atıkları taşınabilir konteynerlerde biriktirilecek, cadde ve sokak kirliliği ile görüntü ve toz kirliliğine neden olmayacaktır.
Atık Bertarafında Mali Yükümlülük
Madde 17 —
Hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atıkları üreticileri oluşan atıkların toplanması, taşınması ve bertarafı ile ilgili harcamaları karşılamakla yükümlüdürler. Bu amaçla uygulanacak bedel, geri kazanım/depolama sahasının uzaklığı ve oluşan atık miktarı esas alınarak büyükşehirlerde ilçe belediyelerinin teklifi ile büyükşehir belediyesi, diğer illerde ise il ve ilçe belediyeleri, mücavir alan sınırları dışında ise mahallin en büyük mülki amiri tarafından tespit ve ilan edilir.
Yıkım Faaliyetleri İçin İzin Alınması
Madde 18 —
Yıkım çalışmasına başlanılmadan önce, yıkım faaliyetini gerçekleştirecek kişi, kuruluş veya firmaların mücavir alan sınırları içinde ilgili belediyeye, dışında ise mahallin en büyük mülki amirine başvurarak yıkım izni almaları zorunludur. Bununla ilgili işlemler 23 üncü maddede belirtilen esaslara göre yapılır.
Yıkım İşlemleri
Madde 19 —
Yıkımı yapılacak yapıların içlerindeki geri kazanılabilir malzemelerin öncelikle ayrıştırılması ve geri kazanılması esastır. Bu çerçevede kapı, pencere, dolap, taban ve duvar kaplamaları, döşemeleri ve yalıtım malzemeleri gibi inşaat malzemeleri ile tehlikeli atıklar yıkımı yapılacak yapılardan ayıklanır ve ayrı toplanır. Yıkım işlemleri sırasında gürültü, toz ve görüntü kirliliği ile ilgili olarak 20 ve 21 inci maddelerde belirtilen tedbirler alınır. Yıkımın hidrolik ekipmanlara sahip iş makineleri ile yapılması durumunda, kolon ve kiriş gibi beton yapılar kesilir veya parçalanır.
Çalışanların sağlığını ve güvenliğini korumak amacıyla, asbest içeren malzemelerin kullanıldığı binaların yıkımı, sökümü, tamiratı ve tadilatı sırasında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından hazırlanan ve 26/12/2003 tarihli ve 25328 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asbestle Çalışmalarda Sağlık ve Güvenlik Önlemleri Hakkında Yönetmelik esaslarına uyulur.
Gürültü Emisyonu
Madde 20 —
Hafriyat, inşaat/tamirat/tadilat ve yıkım işlemleri sırasında oluşacak gürültü emisyonları ile ilgili olarak, 11/12/1986 tarihli ve 19308 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Gürültü Kontrol Yönetmeliği esaslarına uyulur.
Toz Emisyonu
Madde 21 —
Hafriyat, inşaat/tamirat/tadilat ve yıkım işlemleri sırasında oluşacak toz emisyonları ile ilgili olarak, 02/11/1986 tarihli ve 19269 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliği’nde belirtilen hava kalitesi standartlarının sağlanması gerekir.
Oluşacak toz emisyonlarının asgariye indirilmesi, görüntü kirliliğinin önlenmesi ve gerekli emniyet koşularının sağlanması amacı ile tadilat/yıkım yapılacak binaların dış cephesi yırtılmaz ve tutucu özelliğe sahip file ve benzeri malzeme ile koruma altına alınır.
Tehlikeli Atıkların Toplanması ve Bertarafı
Madde 22 —
İnşaat/yıkıntı atıkları içerisinde bulunan asbest, boya, florasan, civa, asit ve benzeri tehlikeli atıklar diğer atıklardan ayrı olarak toplanır ve Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümlerine göre bertaraf edilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Hafriyat Toprağı, İnşaat ve Yıkıntı Atıklarının
Taşınmasına İlişkin Esaslar
Atık Taşıma ve Kabul Belgesi Alınması
Madde 23 —
Hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atığı üretenler, ürettikleri hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıklarını, taşıma izni almış nakliye araçlarıyla gerekli izinleri almış depolama sahalarına taşımak veya taşıtmakla yükümlüdürler.
Hafriyat toprağı üretenler ile faaliyetleri sonucu 2 tondan fazla atık oluşumuna neden olacak inşaat/yıkıntı atığı üreticileri, mücavir alan sınırları içinde belediyeye, büyükşehir belediyesi olan yerlerde ilgili ilçe belediyesine, mücavir alan sınırları dışında ise mahallin en büyük mülki amirine müracaat ederek “Atık Taşıma ve Kabul Belgesi” almak zorundadır.
Atık Taşıma ve Kabul Belgesi üç bölümden oluşur ve eksiksiz olarak doldurulur. Birinci bölümde; hafriyatı toprağı veya inşaat/yıkıntı atıklarını üretenler, ikinci bölümde üretilecek atığı taşıyacak şahıs veya firmalar, üçüncü bölümde ise atığın geri kazanılacağı/depolanacağı saha ile ilgili bilgiler bulunur.
Atık Taşıma ve Kabul Belgesi 4 nüsha olarak düzenlenir. Bir nüshası düzenleyen kurumda kalır. Kalan üç nüshadan biri atık üreticisine, biri taşıyıcı kişi veya firmaya, biri de atığın geri kazanılacağı/depolanacağı tesis yetkilisine verilir. İnceleme ve denetim sırasında bu belgenin ilgili tüm taraflarca denetim elemanlarına gösterilmesi zorunludur.
Hafriyat Toprağı ile İnşaat/Yıkıntı atıkları Taşıyıcılarının İzin Alma Zorunluluğu
Madde 24 —
Hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atıklarını taşımak isteyen kişi veya kuruluşlar mücavir alan sınırları içinde ilgili belediyeye, dışında ise mahallin en büyük mülki amirine başvurarak “Hafriyat Toprağı, İnşaat/Yıkıntı Atıkları Taşıma İzin Belgesi” almakla yükümlüdürler. Bu amaçla yapılacak başvurularda istenecek belge ve bilgiler ilgili belediye tarafından belirlenir. İnşaat/yıkıntı atığı taşıyan araçlar sarı renkli olacak ve araçların üzerinde büyük harflerle “İnşaat/Yıkıntı Atığı Taşıma Aracı” ibaresi yazılı olacaktır. Bu atıkları taşımak isteyen kişi ve kuruluşlar yeterli sayıda ve değişik ebatlarda sarı renkli konteyner ve kapları bulundurmakla yükümlüdürler. Bu atıkları taşımak amacıyla taşıma izni alan firmaların isimleri ve irtibat numaraları, geri kazanım veya depolama alanı/alanlarının yerleri ile bu alanlara ulaşacak yol güzergahı krokileri ilgili belediyeler tarafından halkın bilgileneceği şekilde ilan edilir.
Hafriyat Toprağı ile İnşaat/Yıkıntı atıklarının Taşınması Sırasında Alınacak Önlemler
Madde 25 —
Hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atıklarının taşınması sırasında çevrenin kirletilmemesi, trafiğin aksatılmaması ve can ve mal emniyeti için gerekli tedbirler öncelikle nakil işlemlerini gerçekleştiren kişi veya firma tarafından alınır. Taşıma sırasında oluşabilecek çevresel kirlenmeyi önlemek amacıyla araçların üzerleri uygun malzemeyle kapatılır. Araçlara kapasitenin üzerinde yükleme yapılmaz ve araçlar tekerleklerinde olabilecek çamur ve benzeri kirlilik temizlendikten sonra trafiğe çıkartılır. Belediye ve mahallin en büyük mülki amiri, atık taşıyan araçların şehir içi trafiğini olumsuz etkilememesi için bu araçların belirli saatler arasında trafiğe çıkmaları konusunda düzenleme yapma yetkisine sahiptir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Hafriyat Toprağı, İnşaat/Yıkıntı atıklarının
Geri Kazanılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Esaslar
Hafriyat Toprağının Tekrar Kullanılması ve Geri Kazanılması
Madde 26 —
Hafriyat toprağı ile inşaat/yıkıntı atıklarının öncelikle kaynağında azaltılması, ayrı toplanması, tekrar kullanılması ve geri kazanılması esastır.
Hafriyat sırasında, bitkisel toprak ayrı olarak toplanır. Bitkisel toprak park, bahçe, yeşil alan yapımında rekreasyon amacıyla kullanılacak ve kesinlikle depolama sahasına gönderilmeyecektir.
Bitkisel toprak dışındaki hafriyat toprağı ise öncelikle dolgu, rekreasyon, katı atık depolama alanında günlük örtü ve benzeri amaçla kullanılacak, tekrar kullanımlarının mümkün olmaması durumunda depolanarak bertaraf edilecektir.
Kimyasal/pişebilirlik özelliklerinin uygun olması durumunda yüksek miktarlardaki hafriyat toprağı çimento sanayiinde kil hammaddesi olarak öncelikle kullanılacaktır.
İnşaat/Yıkıntı Atıklarının Geri Kazanılması
Madde 27 —
Doğal kaynakların korunması, sürdürülebilir üretim, depolanacak atık miktarının azaltılması ve ekonomik değer yaratılması amacıyla inşaat/yıkıntı atıklarının geri kazanılması esastır. Yüksek kaliteli geri kazanım ürünleri elde edilmesi ve maliyetlerin azaltılması amacıyla atıkların oluştukları yerlerde ayrılması gerekmektedir.
Geri kazanılamayan inşaat/yıkıntı atıkları gerekli ayrıştırma ve boyut küçültme yapıldıktan sonra Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nde belirtilen esaslara göre katı atık depolama alanında günlük örtü malzemesi olarak kullanılabilir.
Asfalt (Yol Kaplama) Atıklarının Geri Kazanılması
Madde 28 —
Yol, havaalanı pisti ve benzeri yapıların tadilatı/tamiratı ve yıkımı sırasında oluşan asfalt atıkları, diğer inşaat/yıkım atıklarından ayrı olarak toplanır, taşınır ve geri kazanılır. Asfalt atıklarının gelişigüzel yerlere atılması yasaktır.
Asfalt atıklarının geri kazanılması esas olup, geri kazanım tesislerinde ikincil ürün haline getirilen asfalt atıkları düşük trafik yoğunluklu yollarda dolgu malzemesi olarak veya asfalt üretim tesislerinde öncelikli olarak kullanılır.
İnşaat/Yıkıntı Atığı Geri Kazanım Tesisleri
Madde 29 — (Mülga: R.G-9/10/2021-31623)
Geri Kazanım Tesisleri İçin Yapılacak Başvurularda İstenecek Belgeler
Madde 30 — (Mülga: R.G-9/10/2021-31623)
Geri Kazanım Tesislerine İzin Verilmesi ve İptali
Madde 31 — (Mülga: R.G-9/10/2021-31623)
Geri Kazanım Tesislerine Atık Kabul Prosedürü
Madde 32 — (Mülga: R.G-9/10/2021-31623)
Geri Kazanım Ürünleri ve Kullanım Alanları
Madde 33 —
Geri kazanılmış ürünler, ilgili standartları sağlamak şartı ile gerekli işlemlerden sonra orijinal malzemeler ile birlikte veya ayrı olarak, yeni beton üretiminde, yol, otopark, kaldırım, yürüyüş yolları, drenaj çalışmaları, kanalizasyon borusu ve kablo döşemelerinde dolgu malzemesi olmak üzere, alt ve üst yapı inşaatlarında, spor ve oyun tesisleri inşaatları ile diğer dolgu ve rekreasyon çalışmalarında öncelikli olarak kullanılır.
ALTINCI BÖLÜM
Hafriyat Toprağı, İnşaat ve Yıkıntı Atıkları
Depolama Sahalarının Yer Seçimi, İnşası ve İşletilmesine İlişkin Esaslar
Atıkların Depolanması
Madde 34 — (Mülga: R.G-26/3/2010-27533) ([2])
Depolama Tesisleri
Madde 35 — (Mülga: R.G-26/3/2010-27533) (1)
Hafriyat Toprağı İle İnşaat/ Yıkıntı Atıkları Depolama Sahaları İçin Yapılacak Başvurularda İstenecek Belgeler
Madde 36 — (Mülga: R.G-26/3/2010-27533) (1)
Hafriyat Toprağı, İnşaat/Yıkıntı atıkları İnceleme Kurulu
Madde 37 — (Mülga: R.G-26/3/2010-27533) (1)
Depolama Tesislerine İzin Verilmesi ve İptali
Madde 38 — (Mülga: R.G-26/3/2010-27533) (1)
Depolanması Yasak Olan Atıklar
Madde 39 — (Mülga: R.G-26/3/2010-27533) (1)
Atık Kabul Prosedürü
Madde 40 — (Mülga: R.G-26/3/2010-27533) (1)
Atıkların Depolanması
Madde 41 — (Mülga: R.G-26/3/2010-27533) (1)
Depolama Sahalarının Kapatılması ve Rehabilitasyonu
Madde 42 — (Mülga: R.G-26/3/2010-27533)(1)
Rehabilitasyon Projeleri
Madde 43 —
Rehabilitasyon projesi, çalışma alanında döküm işlemlerinin başlamasından önce hazırlanacak, çalışmaların tümü ile veya öngörülen şekli ile kısmen sonuçlanmasını müteakiben en geç 1 yıl içinde uygulamaya konulacaktır. Söz konusu alanın ne amaçla değerlendirileceği yerel koşullar da göz önüne alınarak belirlendikten sonra buna uygun projelendirme yapılacaktır.
Bu projelerde, bitkilendirme planı, yaban hayatı koruma planı, yüzey suları yönetim planı ile bunlara ait çizim ve hesaplar yer alacaktır. Bu çalışmalarda esas olacak ana kriterler aşağıda sıralanmaktadır;
a) Rehabilitasyon çalışmaları sonucunda, sahaya doğal görünüm kazandırılacaktır.
b) Projenin uygulanması sonucunda ortaya çıkacak yapının veya oluşan yeni alanın kullanımı, yerel çevre koşulları ile tam uyum içinde olacak ve tüm canlılar için tartışmasız güvenli bir ortam sağlanacaktır.
c) İnsanların dolaşımına açılan alanlarda 3.0 metreden yüksek kademe ve 5.0 metreden dar basamak bulunmayacaktır.
d) Bütün şev yüzeyleri dayanma duvarı ile tutulmaksızın doğal hali ile stabil olacak şekilde düzenlenecektir.
e) Alanın dış çevresinde eğimli yüzey var ise taş ve parça yuvarlanmaları ile kaymalara karşı kesin önlem alınacaktır.
f) Rehabilitasyon sırasında, atıkların şev açılarının değiştirilmesi söz konusu ise, verilecek yeni eğim örtü toprağının serilmesine, bitki örtüsünün gelişmesine izin verecek, erozyonu ve atıkların yüzeye çıkmasını önleyecek değerlerde olacaktır.
g) Alan çevresi su trafiği açısından yeterince güvenli hale getirilecektir. Yörenin en yoğun yağış koşullarında, su toplama ve akma kanalları ile çevre doğal drenaj sistemi yeterli olacak şekilde planlanacak, çukur alanların su baskınına uğraması olasılığına karşı yeterli önlemler alınmış olacaktır.
h) Alanın üzeri yapılacak bitkilendirme çalışmasına bağlı olarak bitkisel üst örtü toprağı ile kaplanacak ve ağaçlandırılacaktır.
Doğal Afet Atıklarının Yönetimi
Madde 44 —
Başta deprem olmak üzere doğal afetler sonucunda oluşan yıkıntı atıklarının yönetiminden, mahallin en büyük mülki amirinin başkanlığında oluşturulacak Kriz Merkezi sorumludur. Merkez, olası bir doğal afet durumunda oluşabilecek atık miktarı, bunların kaldırılması ve taşınması için gerekli araç-gereç ve ekipman ile bu atıkların depolanacağı uygun alanları bu Yönetmelikte belirtilen esaslara göre önceden tespit eder ve gereken hazırlıkları yapar. Çalışmalar hakkında Bakanlığa düzenli olarak bilgi verilir. Mevcut taşıyıcı firmalar ile depolama ve geri kazanım tesisleri Kriz Merkezleri ile uyumlu çalışırlar. Doğal afetler sonucunda oluşan yıkıntı atıklarının taşınması ve depolanması faaliyetleri Kriz Merkezi tarafından yapılan planlamalar doğrultusunda, ilgili belediyenin sorumluluğunda belediye veya belediyenin yetkilerini devrettiği kişi ve kuruluşlar tarafından yürütülür.
Denetleme
Madde 45 —
Bu Yönetmelik kapsamına giren bütün faaliyetlerin, bu Yönetmelik ve diğer çevre mevzuatına uygun olarak yapılıp, yapılmadığını denetleme yetkisi Bakanlığa, aittir. Ayrıca depolama izni vermekle yetkili ve görevli kurumlar da bu Yönetmelik hükümlerine uyulup uyulmadığını denetleme yetkisine sahiptir.
Yönetmeliğe Aykırılık
Madde 46 —
Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında Kanunun 15 ve 16 ncı maddelerinde belirtilen merciler tarafından gerekli işlemler yapılır ve Kanunun 20, 21, 23, 24 ve 26 ncı maddelerinde belirtilen cezalar verilir.
Geçici Madde 1-
Mevcut hafriyat toprağı ve inşaat/yıkıntı atıkları geri kazanım ve depolama tesisleri bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 1 (bir) yıl içinde, belediye sınırları ile mücavir alan sınırları dışında kalan yerlerde mahallin en büyük mülki amiri, belediye sınırları ve mücavir alan sınırları içindeki yerlerde belediyeler, büyükşehir belediyesi olan yerlerde büyükşehir belediyelerine başvurarak gerekli izinleri alırlar.
Geçici Madde 2-
Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 1 (bir) yıl içinde, belediye sınırları içindeki yerlerde belediyeler, büyükşehir belediyesi olan yerlerde büyükşehir belediyeleri; belediye sınırları ile mücavir alan sınırları dışında kalan yerlerde mahallin en büyük mülki amiri, inşaat/yıkıntı atığı geri kazanım ve depolama tesislerini kurmak/kurdurmakla yükümlüdürler.
Yürürlük
Madde 47 —
Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 48 —
Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
__________
(1) 26/3/2010 tarihli ve 27533 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Atıkların Düzenli Depolanmasına Dair Yönetmelik ile bu maddeler 1/4/2010 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır.
| Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin | ||
| Tarihi | Sayısı | |
| 18/3/2004 | 25406 | |
| Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin | ||
| Tarihi | Sayısı | |
| 1. | 11/10/2021 | 31623 |
| 2. |
[1] (1) Bu Yönetmelikte yapılan değişiklikler 1/4/2010 tarihinde yürürlüğe girer.
[2] (1) Bu Yönetmelikte yapılan değişiklikler 1/4/2010 tarihinde yürürlüğe girer.
ÖRTÜALTI KAYIT SİSTEMİ YÖNETMELİĞİ
25 Haziran 2014 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 29041 YÖNETMELİK Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından: ÖRTÜALTI KAYIT SİSTEMİ YÖNETMELİĞİBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaçMADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik; örtüaltı yetiştiriciliğinin kayıt altına alınması, izlenmesi ve raporlanması suretiyle örtüaltı üretimin geliştirilmesi, teşvik edilmesi ve planlı üretim politikalarının oluşturulabilmesi amacıyla hazırlanmıştır. KapsamMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, örtüaltı bitkisel üretim alanlarının kayıt altına alınması amacıyla, Örtüaltı Kayıt Sisteminin kullanılması, güncellenmesi ve geliştirilmesi ile ilgili kayıt işlemlerinin, izlenmesi ve raporlanmasında görev alacak birimlerin belirlenmesini, görevlerin tanımlanmasını, örtüaltı tarımsal faaliyetle uğraşan gerçek ve tüzel kişilerin kayıtlarının yapılması ve düzenlenmesini, örtüaltı bitkisel üretime yönelik uygulanacak destekleme programlarında Örtüaltı Kayıt Sisteminin genel kullanımına ilişkin usul ve esasları kapsamaktadır. DayanakMADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanunu ve 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen; a) Alçak plastik tünel: Bir üretim dönemi için inşa edilen, altında yapılan bitkisel üretimde erkencilik amaçlanan, dış ortam şartları, içerisinde yetiştirilen bitki için uygun hale geldiğinde kaldırılan, bitkileri düşük sıcaklık, rüzgâr, yağmur, dolu, kuş ve haşerelerden korumak amacıyla bitki sıraları üzerine yarım daire kesitli yerleştirilmiş iskeletlerin üzerinin yumuşak plastik örtülerle örtülmesi sonucu elde edilen örtüaltı ünitelerini, b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını, c) Çiftçi belgesi: Çiftçilerin özlük ve tarımsal faaliyetlerine ilişkin bilgileri içeren, kanunen bağlı bulundukları ziraat odası tarafından verilen ve o yılın tasdikini taşıyan belgeyi, ç) Destekleme uygulamaları birim sorumlusu: Bakanlık merkez teşkilatında ÖKS’ye bağlı destekleme uygulamalarına yönelik iş ve işlemleri takip etmekle görevli personeli, d) e-devlet kapısı: Kamu hizmetlerinin ortak platformda, tek kapıdan (portal) sunumunu ve vatandaşın devlet hizmetlerine elektronik ortamdan güvenli ve etkin bir şekilde erişimini sağlayan internet sitesini, e) Ek ünite: Örtüaltı işletmesinde, birbirinden bağımsız veya birbirine bağlı olarak; örtüaltı ünitesi içerisinde bitkisel ürünlerin yetiştirilmesi aşamasında ihtiyaç duyulan iklimlendirme, bitki besleme, bitki koruma, geri dönüşüm ve atık depolama birimleri ile örtüaltı ünitesi içerisinde yetiştirilen ürünlerin işlemesi, paketlenmesi, depolanması ve soğukta muhafazası amacı ile kurulan birimler ile idari birimlerden oluşan ve aynı gerçek veya tüzel kişinin tasarrufunda bulunan yapıları, f) İl/ilçe müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı il/ilçe müdürlüğünü, g) İl tahkim komisyonu: 27/5/2014 tarihli ve 29012 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sitemi Yönetmeliğine göre oluşturulan il tahkim komisyonlarını, ğ) İlçe tahkim komisyonu: Çiftçi Kayıt Sitemi Yönetmeliğine göre oluşturulan ilçe tahkim komisyonlarını, h) İzleyici: ÖKS’ye kayıt ve güncelleme yapma yetkisi bulunmayan, ilgisi gereği, sınırları Bakanlık tarafından belirlenen ölçülerde ÖKS’de kayıtlı bilgi ve raporları görebilen kullanıcıyı, ı) Keşif raporu: Ek-7’de yer alan belgeyi, i) Kira Sözleşmesi: Ek-5’te yer alan belgeyi, j) Köy Tüzel Kişiliği Arazi Kira Sözleşmesi: Ek-5/A’da yer alan belgeyi, k) KPS: İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü tarafından sağlanan Kimlik Paylaşım Sistemini, l) Kullanıcı adı ve şifre: Sisteme giriş yapacak kullanıcılara verilecek ad ve parolayı, m) Mahalle Statüsü Kazanan Köy Tüzel Kişiliği Arazileri Kira Sözleşmesi: Ek-5/B’de yer alan belgeyi, n) Muvafakatname: Ek-6’da yer alan belgeyi, o) ÖKS il sistem sorumlusu: ÖKS’nin il düzeyinde sorumluluğunu üstlenen ve il müdürlüğü tarafından görevlendirilen personeli, ö) ÖKS sistem yöneticisi: Bakanlık merkez teşkilatında görevli ÖKS’ye ilişkin tüm iş ve işlemleri takip eden personeli, p) ÖKS veri giriş görevlisi: Örtüaltı tarımsal faaliyette bulunan ve ÖKS’ye kayıt olmak ve/veya güncelleme işlemi yapmak üzere, müracaat eden gerçek veya tüzel kişilerin başvuru belgelerini kontrol eden, teslim alan, bu bilgileri sisteme kaydeden il/ilçe müdürlüklerince görevlendirilen personeli, r) Örtüaltı Kayıt Sistemi (ÖKS): Örtüaltı tarımsal faaliyet yapan gerçek ve tüzel kişilerin, özlük ve örtüaltı tarımsal faaliyetlerine ilişkin bilgilerinin merkezi bir veri tabanında kayıt altına alındığı, güncellenebildiği, kontrol edilebildiği, raporlanabildiği, izlenebildiği, Bakanlık ve diğer kurumların sistemleri ile bilgi alışverişinin sağlanabildiği, örtüaltı üretime yönelik tarımsal desteklemelerin uygulanabildiği, çeşitli ve değişik sorgulamaların yapılabildiği tarımsal veri tabanını, s) Örtü altı kayıt sistemi belgesi: Düzenleme tarihi itibariyle, Örtüaltı üreticilerin Örtüaltı Kayıt Sisteminde yer alan bilgilerini gösterir belgeyi, ş) Örtüaltı Kayıt Sistemi Üretici Kayıt Formu (Ek-1): İlk defa ÖKS’ye kayıt olmak amacı ile veya daha önceden kayıtlı olup da, özlük bilgileri, örtüaltı işletmesinin bulunduğu arazi bilgileri ve/veya örtüaltı işletmesinin yapısal bilgilerinden en az birinin değiştiği durumlarda başvuru sahibi üreticiler tarafından beyan edilen formu, t) Örtüaltı Kayıt Sistemi Ürün Güncelleme Formu (Ek-2): Daha önceden ÖKS’ye kayıtlı olan üreticilerin sadece örtüaltı ünitesine ait üretim bilgilerinin güncellenmesi amacı ile beyan ettikleri ve ÖKS sistemi tarafından üretilen formu, u) Örtüaltı işletmesi: İçerisinde bitkisel üretime yönelik örtüaltı tarımsal faaliyet yapılan veya yapılmaya müsait, aynı gerçek veya tüzel kişinin tasarrufunda bulunan örtüaltı üniteleri ile bulunması halinde; ek ünitelerden oluşan ekonomik birimlerin tümünü, ü) Örtüaltı tarımsal faaliyet: Örtüaltı ünitesi içerisinde yapılan bitkisel yetiştiricilik şeklini, v) Örtüaltı ünitesi: İçerisinde bitkisel üretim yapılan, bağımsız olarak tek çatı altında bulunan ve üzeri uygun bir örtü malzemesi ile kaplanmış; içerisinde bitkinin gereksinim duyduğu çevre koşullarının yapay yollarla kısmen ya da tamamen oluşturulup denetim altında tutulduğu sera veya plastik tünel şeklinde olabilen, aynı gerçek veya tüzel kişinin tasarrufunda bulunan tarımsal yapıyı, y) Örtüaltı üreticisi: Tasarrufunda bulunan örtüaltı işletmesinde her türlü bitkisel üretim yapan gerçek ve tüzel kişileri, z) Sera: İklime bağlı çevre koşullarının kısmen ya da tamamen denetlenerek, içerisinde kültür bitkileri ile bunların tohum, fide ve fidanlarının ekonomik olarak üretilmesi, yetiştirilmesi, sergilenmesi ve korunmasını olanaklı kılan, uygun bir bitki gelişimi için ideal koşulları yaratmayı ve yıl boyunca üretim yapmayı amaçlayan, üzeri ışık geçirebilen bir malzeme ile kaplı, içinde hareket edilebilen yüksek sistemli örtüaltı ünitelerini, aa) Taahhütname-1: Ek-3’te yer alan belgeyi, bb) Taahhütname-2: Ek-4’te yer alan belgeyi, cc) TAKBİS: Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü tarafından sağlanan Tapu Kadastro Bilgi Sistemini, çç) Üretici kayıt defteri: 25/11/2011 tarihli ve 28123 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitkisel Üretimde Kullanılan Bitki Koruma Ürünlerinin Kayıtlarının Tutulması ve İzlenmesi Hakkında Yönetmelikte tanımlanan defteri, dd) Üretim dönemi: Ürünün örtüaltı ünitesine ekiminden ve/veya dikiminden, hasadı bitene kadar geçen süreyi, ee) VEDOP: Vergi Daireleri Otomasyon Projesini, ff) Vejetasyon süresi: Her bir bitki türü için farklı olan ve bitkilerin normal gelişmelerini tamamlamaları için geçen zamanı, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜMUygulamaElektronik ortamda başvuruMADDE 5 – (1) Bu Yönetmelikte belirlenen esaslar çerçevesinde Bakanlık tarafından ÖKS kayıtlarının yapılması ve/veya güncellenmesi amacıyla çiftçilere elektronik ortamda başvuru yapma yetkisi verilebilir. İlk defa ÖKS’ye kaydolacak örtüaltı üreticilerinden istenecek bilgi ve belgelerMADDE 6 – (1) ÖKS’ye kaydolmak için il/ilçe müdürlüklerine başvuruda bulunan gerçek veya tüzel kişi üreticilerden, Örtüaltı Kayıt Sistemi Üretici Kayıt Formu (Ek-1) ve Taahhütname-1 (Ek-3) istenir. (2) Üreticilerden, Örtüaltı Kayıt Sistemi Üretici Kayıt Formlarında ve/veya sistemdeki ilgili alanlarda, kendilerine ve varsa arazisini ve/veya örtüaltı işletmesi kullandığı kişilere ait kimlik ve tüzel kişilik bilgilerinin beyanları istenir. a) Gerçek kişiler tarafından beyan edilen kimlik bilgileri sistem üzerinden KPS bilgileri ile eşleştirilir. Beyan edilen kimlik bilgileri ile KPS bilgileri eşleşmeyen başvuru sahibinden nüfus müdürlüğünden onaylı nüfus kayıt örneği ve KPS bilgilerinin düzelttirilmesi istenir. Nüfus müdürlüğünden alınan kayıt örneklerindeki bilgiler esas alınır. b) Tüzel kişiler tarafından beyan edilen bilgiler VEDOP bilgileri ile eşleştirilir. Beyan edilen bilgiler ile VEDOP bilgileri eşleşmeyen başvuru sahibinden, VEDOP bilgilerinin düzelttirilmesi istenir. Tüzel kişiliği temsile yetkili olanların başvuru sırasında imza sirküleri ve yetki belgesi istenir. (3) ÖKS’ye kaydolmak üzere başvuruda bulunan örtüaltı üreticilerinden, kadastro geçmiş birimlerdeki arazileri için tapu kayıtları beyanı istenir. a) Başvuruların Bakanlıkça sağlanacak ÖKS uygulaması ve/veya e-devlet kapısı üzerinden yapılması durumunda sistemdeki ilgili alanlara tapu bilgilerinin beyanları istenir. b) Tapu kaydı beyanları ile TAKBİS kayıtları eşleşmeyen arazilerde TAKBİS kayıtları esas alınır. c) Tescil işlemleri tamamlanmış birimlerde TAKBİS sisteminden erişilemeyen tapu kayıtları dikkate alınmaz. Bu tapuların TAKBİS’e kayıt edilmesi esastır. (4) ÖKS’ye kayıt olacak veya ÖKS kayıtlarını güncelleyecek çiftçilerden çiftçi belgesi istenir. Bakanlıkça yürütülen diğer uygulamalar için alınan belgeler geçerlidir. (5) ÖKS’ye kayıt olacak veya ÖKS kayıtlarını güncelleyecek çiftçilerden üretici kayıt defteri beyanı istenir. (6) Örtüaltı işletmesinin kurulu olduğu arazinin mülkiyeti ve kullanımını gösterir belgelerden; a) Başvuruda bulunulan arazilere ait tapu bilgilerinin doğrulanması TAKBİS üzerinden yapılır. b) Başvuru sahibi örtüaltı üreticilerinden mülkiyeti kendisine ait ve hisse oranları belli olan arazi üzerinde bulunan örtüaltı işletmesinin ÖKS’ye kaydı için, tapu kaydı esas alınır. c) Ormandan tahsisli araziler hariç olmak üzere, başvuru sahibinden mülkiyeti kendisine ait olmayan, hisse oranları belli olan araziler için tapu kayıtları beyanı ve bu arazi üzerinde kurulu örtüaltı işletmesinin kullanımı için Ek-5’te yer alan hissedarlarla yapılmış kira sözleşmesi istenir. ç) Üzerinde örtüaltı tarımsal faaliyet yapılan arazide başvuru sahibine ait hisse olması ve hissedar olduğu parseller üzerinde bilfiil örtüaltı tarımsal faaliyette bulunması durumunda, başvuru sahibinden söz konusu parseller ve üzerinde bulunan örtüaltı işletmesi için Ek-5’te yer alan hissedarlarla yapılmış kira sözleşmesi istenir. Söz konusu işletme ile ilgili kira sözleşmesine sahip olunamaması halinde Ek-6’da yer alan muvafakatname, bunun da mümkün olmaması durumunda Ek-4’te yer alan Taahhütname-2 istenir. d) Veraseten iştirak olup, hisse oranları belli olmayan araziler üzerinde hissedar olmayan gerçek veya tüzel kişilerce örtüaltı tarımsal faaliyette bulunulması halinde, başvuru sahibi ile hissedarlarla yapılmış Ek-5’te yer alan kira sözleşmesi istenir. Başvuru sahibi gerçek veya tüzel kişilerin bu arazi üzerinde hissesinin olması durumunda diğer hissedarlarla yapılmış Ek-5’te yer alan kira sözleşmesi istenir. Kira sözleşmesine sahip olunamaması durumunda Ek-6’da yer alan muvafakatname, bunun da mümkün olmaması durumunda Ek-4’te yer alan Taahhütname-2 istenir. e) Hazine adına tespit ve tescil edilmiş ve/veya devletin hüküm ve tasarrufu altında olan arazilerin zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığından, bu araziler üzerinde örtüaltı tarımsal faaliyette bulunan gerçek veya tüzel kişinin bu yeri ve/veya üzerinde bulunan örtüaltı işletmesini defterdarlıktan veya mal müdürlüğünden kiraladığına dair kira sözleşmesi istenir. f) Başvuru sahibi örtüaltı üreticilerin kullanımına verilen orman arazileri üzerinde kurulu örtüaltı işletmelerinin kaydı için tahsis belgesi istenir. g) 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak ve henüz tapu kaydına işlenmemiş arazilerin kaydı ile, 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun hükümlerine göre hak sahibi sayılan gerçek veya tüzel kişiler tarafından, söz konusu arazilerin satış işlemlerine ilişkin güncel taksit veya satış bilgisini gösterir milli emlak müdürlüğünden alınan onaylı belge istenir. ğ) Örtüaltı işletmesinin bulunduğu arazi köy tüzel kişiliğine ait olduğu durumda; kiracı başvuru sahibi ile muhtar ve en az iki aza tarafından imzalanarak onaylanan Ek-5/A’da yer alan kira sözleşmesi istenir. Örtüaltı işletmesi kanunla büyük şehir olan illerde mahalle statüsü kazanan köy tüzel kişiliğine ait araziler üzerinde ise kiracı çiftçi ile ilgili belediye başkanlığı arasında yapılan Ek-5/B’de yer alan kira sözleşmesi istenir. h) Kadastro geçmeyen araziler ve üzerinde bulunan örtüaltı işletmeleri için köşe noktaları koordinat değerlerini içeren Ek-7’de yer alan keşif raporu istenir. ı) Üzerinde örtüaltı tarımsal faaliyet yapılan; kadastro geçmiş ve tapu sicilinde tescili bulunmayan mülkiyeti ihtilaflı araziler için; kadastro sırasında maliki belirlenmiş ise; maliki gösterir kadastro/tapulama tutanağı, malik ölmüş ise kadastro/tapulama tutanağı ile mirasçılarını gösterir mahkemeden veya noterden alınmış veraset belgesinin aslı ya da onaylanmış sureti ile arazi ve üzerinde kurulu örtüaltı işletmesinin başvuruda bulunan kişi tarafından halen kullanıldığını gösterir; Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin (n) bendine göre oluşturulacak keşif komisyonunca düzenlenmiş Ek-7’de yer alan keşif raporu istenir. i) Kira sözleşmesi ile kullanım hakkı alınmış olan örtüaltı işletmelerinin ÖKS kayıtları kira sözleşmesinin feshi veya sözleşmede belirtilen bitiş tarihine kadar devam eder. j) Bu maddede, başvuru sahiplerinden istenilen kira sözleşmesi, muvafakatname ve taahhütname-2’nin muhtar ve aza huzurunda imzalanmış ve muhtar tarafından onaylanmış olması gerekir. Örtüaltı üreticilerinin ÖKS’ye başvuru usulü, kayıt ve kontrollerin yapılmasıMADDE 7 – (1) Örtüaltı üreticileri, ÖKS’ye kayıt olabilmek için, bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde istenen bilgi ve belgelerle, örtüaltı işletmelerinin bulunduğu il veya ilçelerdeki, il/ilçe müdürlüklerine başvuruda bulunur. Başvuru sahibi gerçek veya tüzel kişi örtüaltı üreticileri, Bakanlıkça yetki verilmesi halinde yetki verilen iş ve işlemlerini kendileri internet üzerinden Bakanlıkça sağlanacak ÖKS uygulaması ve/veya e-devlet kapısı üzerinden de yapabilirler. (2) Örtüaltı üreticileri ÖKS kayıtlarını yaptırmak ve güncellemek üzere, şahsen veya noterce düzenlenmiş vekâletnameyle vekilleri tarafından başvuru yaparlar. Vesayet altındaki kişiler vasileri aracılığı ile başvurabilirler. Vesayet altındaki kişiler için mahkeme kararının onaylı sureti istenir. Gerekli bilgiler vasi tarafından sağlanır ve dosya vesayet altındaki kişi adına açılır. (3) Toplamda 500 metrekare ve üzeri örtüaltı ünitesine sahip üreticiler ÖKS’ye kaydolmak için başvuruda bulunur. (4) İl/ilçe müdürlükleri tarafından, Örtüaltı Üretici Kayıt Formu (Ek-1) başvuru sahibine basılı olarak veya elektronik ortamda verilir. Başvuru sahibi Ek-1’de istenilen bilgileri eksiksiz olarak doldurarak imzalar. Başvuruların internet ve/veya e-devlet kapısı üzerinden yapılması durumunda sistemdeki ilgili alanları doldurulması istenir. (5) Başvuru sahibinden, farklı köy veya mahallelerdeki her bir örtüaltı işletmesi için ayrı Örtüaltı Kayıt Sistemi Üretici Kayıt Formu (Ek-1) istenir. Alçak tünellerde yapılan örtüaltı tarımsal faaliyetler, bunların aynı ya da bitişik parsellerde olmaları durumunda tek bir örtüaltı ünitesi olarak kabul edilerek tümü için tek Ek-1 formu istenir. (6) Daha önceden ÖKS’ye kayıtlı olup da Örtüaltı Kayıt Sistemi Üretici Kayıt Formunda (Ek-1) yer alan bilgilerden; üretici özlük bilgileri, örtüaltı işletmesinin bulunduğu arazi bilgileri veya örtüaltı işletmesinin yapısal bilgilerinden en az birinin değiştiği durumlarda değişikliğe ilişkin belge ile birlikte yeniden Ek-1 formu ve Taahhütname-1 (Ek-3) beyanı istenir. Başvuruların internet üzerinden Bakanlıkça sağlanacak ÖKS uygulaması ve/veya e-devlet kapısı üzerinden yapılması durumunda sistemdeki ilgili alanları doldurulması istenir. (7) Örtüaltı ünitesi birden fazla ilçe sınırları içerisinde kalan örtüaltı üreticileri, ÖKS kayıtlarını yaptırmak için, başvurularını Bakanlık il müdürlüklerine yaparlar. (8) Bu yönetmeliğin 6 ncı maddesinde istenilen belgeler, veri giriş görevlisi tarafından şeklen kontrol edilir. Herhangi bir eksiklik tespit edilmezse sisteme kayıt edilmek üzere teslim alınır. Başvuru belgelerinde şeklen herhangi bir eksiklik tespit edildiği durumlarda, eksikliğin giderilmesi için belgeler yazılı olarak gerekçeleri ile birlikte başvuru sahibine iade edilir. (9) İlk kez yapılan başvurularda ve daha önceden ÖKS’ye kayıtlı olup da örtüaltı işletmesinin bulunduğu arazi bilgileri ve/veya örtüaltı işletmesinin yapısal bilgilerinden en az birinin değiştiği durumlarda, işletmeye ait beyan edilen bilgiler il/ilçe müdürlüklerince yerinde tespit edilir. (10) Kayıtları tamamlanan veya güncellenen başvuru sahiplerine kendi istekleri üzerine örtüaltı kayıt sistemi belgesi verilir. (11) Örtüaltı kayıt sistemi belgesi, belgeyi düzenleyen veri giriş görevlisi veya il/ilçe müdürlüğü birim amiri tarafından imzalanarak mühürlenir. ÖKS üretim kayıtlarının güncellenmesiMADDE 8 – (1) Daha önceden ÖKS’ye kayıtlı olup da, 6 ncı maddede istenilen bilgi ve belgeler ile Örtüaltı Kayıt Sistemi Üretici Kayıt Formunda (Ek-1) yer alan bilgilerden; üretici özlük bilgileri, örtüaltı ünitesinin bulunduğu arazi bilgileri veya örtüaltı ünitesinin yapısal bilgilerinin değişmediği durumlarda, gerçek veya tüzel kişi üreticiler; ÖKS’ye yalnızca üretim bilgilerinin güncellemesini yapmak için başvuruda bulunur. (2) Bu üreticilerden 6 ncı maddede yer alan belgeler ve Örtüaltı Kayıt Sistemi Üretici Kayıt Formu (Ek-1) ayrıca istenmez. (3) Üretim bilgilerinin güncellenmesi amacı ile il/ilçe müdürlüklerine başvuruda bulunan üreticilere sistemden alınan Örtüaltı Kayıt Sistemi Ürün Güncelleme Formu (Ek-2) basılı olarak verilir. Başvuru sahibinden güncel ürün bilgilerinin beyanı istenir. (4) Ürün bilgilerinin güncellenmesi amacı ile il/ilçe müdürlüklerine başvuruda bulunan üreticilerden Ek-3’de yer alan Taahhütname -1 istenir. (5) Başvuruların internet ve/veya e-devlet kapısı üzerinden yapılması durumunda sistemdeki ilgili alanları doldurulması istenir. İl/ilçe müdürlüklerinin görevleriMADDE 9 – (1) İl/ilçe müdürlüklerinin görevleri şunlardır; a) Sorumlu oldukları il ve ilçe sınırları içerisindeki mevcut örtüaltı alanlarının, kayıt işlemlerini ve denetim hizmetlerini yürütmek, b) Örtüaltı üretim alanlarını yılda bir kereden az olmamak üzere denetlemek, sonucunu raporlamak, uygulamada görülen aksaklık ve hatalara müdahale etmek, gerekli uyarıları yapmak, c) ÖKS’ye kayıt olmak amacıyla il/ilçe müdürlüklerine ilk defa başvuruda bulunan ya da daha önce ÖKS’ye kayıtlı olup yeni arazi ve örtüaltı ünitesi beyan eden örtüaltı üreticileri ile daha önce tespiti yapıldığı halde, bu Yönetmeliğin 7 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği yeniden tespitine lüzum görülen örtüaltı üreticilerinin ÖKS’ye konu olan arazilerini ve örtüaltı birimlerini yerinde tespit etmek, ç) ÖKS’ye kayıtlı örtüaltı işletmelerinde örnekleme yöntemi ile üretim bilgilerine yönelik tespit çalışmaları yapmak, d) Bakanlıkça örtüaltı tarımsal üretime yönelik yürütülen destekleme uygulamaları çerçevesinde ilgili destekleme mevzuatları gereğince yerinde tespit çalışmaları yapmak, e) Örtüaltı Kayıt Sistemi Üretici Kayıt Formunu (Ek-1), Taahhütname-1’i (Ek-3), Taahhütname-2’yi (Ek-4), Kira Sözleşmesini (Ek-5), Köy Tüzel Kişiliği Arazileri Kira Sözleşmesini (Ek-5/A), Mahalle Statüsü Kazanan Köy Tüzel Kişiliği Arazileri Kira Sözleşmesini (Ek-5/B), Muvafakatnameyi (Ek-6) ve Keşif Raporunu (Ek-7) matbu olarak bulundurmak, f) Kayıt ve güncelleme süresince, başvuru sahipleri tarafından beyan edilen, Örtüaltı Kayıt Sistemi Üretici Kayıt Formu (Ek-1), Örtüaltı Kayıt Sistemi Ürün Güncelleme Formu (Ek-2) ve istenecek diğer bilgi-belgeleri, teslim alarak her örtüaltı üreticisi için açılacak dosyada saklamakla görevlidir. ÖKS sistem yöneticisinin görev ve sorumluluklarıMADDE 10 – (1) ÖKS Sistem Yöneticisinin görevleri şunlardır; a) ÖKS’nin uygulama ve gelişimine ilişkin çalışmaları yapmak, b) Kullanıcıların lokasyonunu ve yetkilerini tanımlamak, c) Ürünleri sisteme tanımlamak, ç) Sistem üzerinden yapılacak desteklemeleri koordine etmek, d) Raporlamaları düzenlemek, e) Ülke genelinde, bu Yönetmelik hükümleri kapsamındaki işleri yürütmek üzere görevlendirilen ÖKS kullanıcılarını sisteme tanımlamak ve yetkilendirmek, f) Bakanlıkça verilecek benzeri görevleri yapmak. ÖKS il sistem sorumlusunun görev ve sorumluluklarıMADDE 11 – (1) ÖKS İl Sistem Sorumlusunun görevleri şunlardır; a) ÖKS’nin il genelindeki uygulama ve gelişimine ilişkin çalışmalar yapmak, b) İl genelinde ÖKS kullanıcılarını tanımlamak ve yetkilendirmek, c) ÖKS’ye bağlı destekleme uygulamalarına ilişkin tüm icmal işlemlerini yürütmek, ç) Yetkilendirildiği ilde, ilçeler bazında ürün, bu ürünlere ilişkin üretim dönemi içerisindeki ekim/dikim tarih aralıkları ve vejetasyon süresi ile üretim bilgilerine yönelik tanımlamaları yapmak, d) İlgili şube müdürünce verilecek benzeri görevleri yapmak. ÖKS veri giriş görevlisinin görev ve sorumluluklarıMADDE 12 – (1) ÖKS ilçe veri giriş görevlisinin görevleri şunlardır; a) ÖKS’nin ilçe genelindeki uygulama ve gelişimine ilişkin çalışmalar yapmak, b) ÖKS ve bağlı destekleme uygulamalarına ilişkin ilçe bazında icmal işlemlerini yürütmek ve il sistem sorumlusu ile koordinasyonu sağlamak, c) ÖKS’de örtüaltı işletme pasifleştirme işlemlerini yapmak, ç) Teslim aldığı dosyadaki evrakın bilgilerini sisteme eksiksiz kaydetmek, d) ÖKS ve bağlı destekleme uygulamalarına ilişkin başvuru evraklarının ilgili mevzuat hükümlerine uygunluğunun şeklen kontrolünü yaparak eksiksiz kabul etmek, e) Bakanlıkça yetki verilmesi halinde başvurularını internet üzerinden bizzat yapmak isteyen örtüaltı üreticilerine kullanıcı adı ve şifre tanımlamak, f) Teslim aldığı ve veri girişi yaptığı dosyanın ilgili bölümünü ismiyle imzalamak, g) İl/İlçe müdürünce verilecek benzeri görevleri yapmak. Destekleme uygulamaları birim sorumlusunun görevleriMADDE 13 – (1) Destekleme uygulamaları birim sorumlusunun görevleri şunlardır; a) Destekleme uygulamalarında ÖKS ile ilgili iş ve işlemleri takip etmek, b) Destekleme uygulamalarında icmal işlemlerini takip etmek, c) Birim Amirince verilecek benzeri görevleri yapmak. Başvuru sahibi örtüaltı üreticilerinin sorumluluklarıMADDE 14 – (1) ÖKS’ye kayıt olacak örtüaltı üreticileri veya kanuni vekilleri, bu Yönetmeliğin 6, 7 ve 8 inci maddelerinde istenilen bilgi ve belgelerin tamamının beyan ve/veya teslim edilmesinden ve başvuruları sırasında teslim ettikleri belgelerdeki ve/veya beyan ettikleri bilgilerin doğru olmasından sorumludurlar. İl/ilçe tahkim komisyonlarının görevleri ve işleyişiMADDE 15 – (1) Sekretarya hizmetleri il/ilçe müdürlükleri tarafından yürütülmek üzere, Çiftçi Kayıt Sitemi Yönetmeliğine göre oluşturulan il/ilçe tahkim komisyonları, bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanması sırasında ortaya çıkan ihtilaflı konuları çözmeye ve karar almaya yetkilidir. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerÖKS’ye kayıt edilmeyecek olan kişi ve arazilerMADDE 16 – (1) Örtüaltı Kayıt Sistemine dahil edilmeyecek kişi ve araziler şunlardır; a) Bu Yönetmeliğin 6 ncı ve 7 nci maddelerinde belirtilen şartları sağlamayanlar, b) Tapu tescil işlemleri tamamlanmış alanlarda keşif raporları ile yapılan başvurular, c) Kiralama ve/veya tahsis yoluyla kullanım hakkı alınmayan, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 708 inci, 715 inci ve 999 uncu maddeleri, 6831 sayılı Orman Kanunu, 21/6/1987 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16 ncı maddesinin (B) bendi ve 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanunu hükümleri uyarınca, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu yararına olan taşınmaz mallar üzerinde yapılan örtüaltı tarımsal faaliyetler, ç) Kiralama ve/veya tahsis yoluyla kullanım hakkı alınmayan mülkiyeti kamulaştırılan araziler, d) Kira sözleşmesi olmayan, sahibi ölmüş ve mirasçıları bulunamayan araziler, e) Maliki ölmüş olmakla birlikte tapu kayıtlarında mirasçıları adına intikali yapılmamış araziler, Örtüaltı Kayıt Sistemine kayıt edilemez. Yararlanma hakkıMADDE 17 – (1) Başvuru sahibinin ve örtüaltı tarımsal faaliyet bilgilerinin ÖKS’ye kayıtlı olması, ÖKS’ye bağlı olarak yapılabilecek uygulamaların diğer şartlarını yerine getirmeksizin bu uygulamalardan yararlanma hakkı doğurmaz. ÖKS’ye yapılan örtüaltı işletme kayıtları, esas olarak örtüaltı tarımsal faaliyetin belirlenmesine yöneliktir. Bu kayıtlar hiçbir şekilde mülkiyet tespitinde esas alınmaz ve mülkiyet hakkı doğurmaz. EntegrasyonMADDE 18 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulamasında Bakanlık bünyesindeki elektronik ortamda bulunan mevcut verilerden yararlanılır. Bakanlıkça yürütülen uygulamalarla ilgili elde edilen elektronik ortamdaki verilerin ÖKS’ye entegre edilmesi esastır. Veri paylaşımıMADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde ÖKS’ye kayıt olanlar, verilerin kullanım ve paylaşım hakkının Bakanlıkta olduğunu kabul ederler. ÖKS’de yer alan veriler, ilgili mevzuatları gereği kullanma ihtiyacı duyan kurum ve kuruluşlarla şartları Bakanlık ve/veya il müdürlükleri tarafından yapılacak değerlendirme çerçevesinde paylaşılabilir. GüvenlikMADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki işlemleri yürütmek üzere ÖKS sistem yöneticisi tarafından kendilerine kullanıcı adı ve şifresi verilenler, bunları hiçbir surette başkaları ile paylaşamaz. ÖKS verileri paylaşılan kurum ve kuruluşlar, Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde hareket etmek zorundadırlar. Bu hükme aykırı davrananlar doğacak zararların tazmininden sorumludur. Yürürlükten kaldırılan yönetmelikMADDE 21 – (1) 25/8/2010 tarihli ve 27683 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Örtüaltı Üretiminin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır. YürürlükMADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMADDE 23 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür. Ekleri için tıklayınız.
HAZİNE TAŞINMAZLARININ TERSANE, TEKNE İMAL VE ÇEKEK YERİ YATIRIMLARINA TAHSİSİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK
4 Temmuz 2014 CUMA Resmî Gazete Sayı : 29050 YÖNETMELİK Maliye Bakanlığından: HAZİNE TAŞINMAZLARININ TERSANE, TEKNE İMAL VE ÇEKEK YERİ YATIRIMLARINA TAHSİSİNE İLİŞKİN YÖNETMELİKBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaçMADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ve/veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler üzerinde yat çekek yeri hariç, yeni tersane, tekne imal ve çekek yeri yapılmak amacıyla irtifak hakkı tesis edilmesi veya kullanma izni verilmesi ile mevcut olan tersane, tekne imal ve çekek yerlerine ilişkin iş ve işlemler ve mevcut irtifak hakkı ve kullanma izni sözleşmelerinde yapılacak değişikliklere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir. KapsamMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; yat çekek yerleri hariç olmak üzere, Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ve/veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler üzerinde ön izin verilen, irtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen, tersane, tekne imal ve çekek yerleri ile bu alanlar üzerinde mevcut veya yeni yapılacak olan tersane, tekne imal ve çekek yerlerini kapsar. DayanakMADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 29/6/2001 tarihli ve 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun ek 2 nci maddesinin beşinci, altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları ile 13/12/1983 tarihli ve 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesi ve 26/9/2011 tarihli ve 655 sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 12 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen; a) Asıl alan: Tersane, tekne imal ve çekek yeri yatırımı için irtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerleri, b) Asıl alana ilave alan: Tersane, tekne imal ve çekek yeri yatırımı kapsamında asıl alana ilave olarak irtifak hakkı tesis edilmiş ve/veya kullanma izni verilmiş olan alanları ve bu alanlar ile proje bütünlüğü açısından henüz sözleşme yapılmaksızın birlikte kullanılan, ilgili kuruluşlarca onaylı imar planı ve uygulama projesi bulunan ve İdarece muhafazası uygun görülen mevcut alanları, c) Avan proje: Tesis yatırımına ilişkin ekonomik, teknik, mali ve hukuki hususları içeren ayrıntılı fizibilite raporunu, ç) Bakanlık: Maliye Bakanlığını (Milli Emlak Genel Müdürlüğü), d) Çekek yeri: Tam boyu altmış metreye kadar her türlü gemi veya su araçlarına bakım, onarım, kışlatma ile teknik altyapı ve yönetim hizmeti veren tesisi, e) Hasılat payı: İrtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen alanlar üzerinde bulunan tesisin işletilmesi halinde hak lehtarınca ve/veya izin sahibince, münhasıran sözleşmeye konu alanın üzerinde yapılan faaliyet sonucunda elde edilecek toplam yıllık hasılattan Hazineye ödenecek binde bir (% 0,1) oranındaki payı, f) Hazine taşınmazı: Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerleri, g) İdare: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığını (Tersaneler ve Kıyı Yapıları Genel Müdürlüğü), ğ) İrtifak hakkı: Bir taşınmaz üzerinde yararlanmaya ve kullanıma rıza göstermeyi veya mülkiyete ilişkin bazı hakların kullanılmasından vazgeçmeyi kapsayan ve diğer bir taşınmaz veya kişi lehine aynî hak olarak kurulan yükümlülüğü, h) Katılım payı: Hazine taşınmazları üzerinde yeni tersane, tekne imal ve çekek yeri yatırımı yapılması amacıyla yapılacak arttırma ihalesi sonucunda oluşacak ve yatırımcılardan bir defaya mahsus olmak üzere peşin olarak tahsil edilecek bedeli, ı) Komisyon: 19/6/2007 tarihli ve 26557 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (i) bendinde tanımlanan ve 17 nci maddesine göre oluşturulan illerdeki komisyonu, i) Kullanma izni: Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde kişiler lehine Bakanlık tarafından verilen izni, j) Mevcut tesis: 18/4/2013 tarihinden önce Hazine taşınmazları üzerinde tersane, tekne imal ve çekek yeri yapılmak amacıyla irtifak hakkı ve/veya kullanma izni sözleşmesi düzenlenen tesisler ve ön izin sözleşmesi devam edenler ile yatırımcılar lehine irtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen alanlar ile proje bütünlüğü bulunan ve birlikte kullanılması zorunlu olan, müstakil kullanımını mümkün olmayan ek alanlar, onaylı imar planlarında tesis olarak belirlenmiş bölgelerde 18/4/2013 tarihi itibariyle en az beş yıl süreyle tesis olarak sözleşmeye bağlı olmaksızın kullanılan ve kullanımlarının halen devam ettiği İdare kayıtlarında tespit edilen ve İdarece muhafazası uygun görülen tesisleri, k) Ön izin: İrtifak hakkı kurulmadan veya kullanma izni verilmeden önce; tescil, ifraz, tevhit, terk ve benzeri işlemlerin yapılması veya imar planının yaptırılması, değiştirilmesi ya da uygulama projelerinin hazırlanması ve onaylatılması gibi işlemlerin yerine getirilebilmesi için Bakanlık tarafından verilen izni, l) Sözleşme: Bakanlık ile yatırımcı arasında düzenlenen/düzenlenecek irtifak hakkı ve/veya kullanma izni ile ön izin sözleşmesini, m) Tekne imal ve bakım yeri: Boy sınırlaması olmaksızın ahşap yat imalatı ile tam boyu yetmiş beş metreye kadar veya İdare tarafından yapılan inceleme sonucuna göre kara ve denizdeki fiziksel şartların uygun bulunması halinde yüz yirmi beş metreye kadar her türlü gemi ve su araçlarının inşa, tadilat ve bakım-onarım hizmetlerinden biri veya birkaçının yapılmasına imkân sağlayan teknik ve sosyal altyapılara sahip tesisi, n) Termin plan: Yatırımcı tarafından sunulan ve yapılacak yatırımların tamamlanma sürelerini gösteren İdarece onaylı planı, o) Tersane: Her cins ve boyutlarda gemi ve su araçlarının inşası, bakım, onarım ve tadilatlarından biri veya birkaçının yapılmasına imkân sağlayan en az elli metre deniz cephesine sahip ve gemi inşa kapasitesi belirlenmiş, teknik ve sosyal alt yapısı, yönetim, destek, bakım, onarım ve depolama birimleri de bulunan kıyı yapılarını (deniz cephesine ilişkin sınırlama İdare tarafından uygun görülen hallerde yüzde on oranında azaltılabilir), ö) Tesis: Tersane, tekne imal yeri ve çekek yerinden herhangi biri veya birkaçını, p) Yeni tesis: Mevcut tesis kapsamında olmayan tesisi, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜMMevcut Tesis, Yeni Tesis ve İstenen BelgelerMevcut tesislerMADDE 5 – (1) Hazine taşınmazları üzerinde tesis yapılmak amacıyla 18/4/2013 tarihinden önce lehlerine irtifak hakkı tesis edilen ve/veya adlarına kullanma izni verilen yatırımcılar tarafından; a) Bakanlığa başvuruda bulunulması, b) Sözleşmeden doğan ve varsa ödenmeyen irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedelleri, hasılat payları ile varsa bunların gecikme zamlarının tamamının ödenmesi, c) İrtifak hakkı ve/veya kullanma izni verilmiş taşınmaza ilişkin olarak, hak lehtarı ve/veya kullanma izni sahibi tarafından Bakanlık aleyhine açılmış varsa davalardan tüm yargılama giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız feragat edilmesi, koşullarıyla irtifak hakkı ve/veya kullanma izni sözleşmelerinin devri dâhil 18/4/2013 tarihinden geçerli olmak üzere sözleşme değişikliğinin yapıldığı tarihe kadar olan süre için tahsil edilen irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedelleri ile hasılat payına ilişkin gerekli mahsup ve iade işlemleri yapılmak suretiyle mevcut sözleşmelerinde hasılat payı alınacağına ve oranına ilişkin hüküm bulunsun veya bulunmasın bu hükümler, toplam yıllık hasılatın binde biri oranında hasılat payı alınacağı ve ayrıca irtifak hakkı ve kullanma izni bedeli alınmayacağı yönünde düzenlemeler yapılmak suretiyle mevcut sözleşmelerde gerekli değişiklikler yapılır. ç) Bu fıkra uyarınca yapılacak işlemlerde, 18/4/2013 tarihinden önceki döneme ilişkin irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedelleri ile hasılat paylarının iadesi ve mahsup edilmesi yönünde herhangi bir işlem yapılmaz. (2) Hazine taşınmazları üzerinde ön izin sözleşmesi devam edenlere; mevcut sözleşmelerinden doğan borçlarının olmaması, ön izne konu taşınmaza ilişkin olarak varsa Bakanlık aleyhine açılmış davalardan tüm yargılama giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız feragat edilmesi ve ön izin yükümlülüklerinin yerine getirilmesi şartıyla toplam yıllık hasılatın binde biri oranında hasılat payı üzerinden bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir ve/veya kullanma izni verilir. (3) Yatırımcılar lehine irtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen alanlar ile proje bütünlüğü bulunan, birlikte kullanılması zorunlu olan ve müstakil kullanımı mümkün olmayan ek alanlar üzerinde hak lehdarı tarafından irtifak hakkı tesisi ve/veya kullanma izni verilmesinin talep edilmesi ve bu talebin İdarece uygun görülmesi halinde; talep edilen ek alanın yüzölçümü de dikkate alınarak 11 inci maddeye göre belirlenecek katılım payı tahsil edilerek ek alan için hak lehtarı lehine Bakanlık tarafından irtifak hakkı tesis edilir ve/veya kullanma izni verilir. Sözleşmelerin tek bir sözleşmeye dönüştürülmesiMADDE 6 – (1) Hazine taşınmazları üzerinde tesis yapılması amacıyla lehlerine irtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen yatırımcılar tarafından talep edilmesi hâlinde, asıl alanın ve asıl alana ilave verilen alanların irtifak hakkı ve/veya kullanma izni sözleşmeleri; yeni sözleşme tarihine kadar, mevcut sözleşmelerden doğan ve varsa ödenmeyen irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedelleri, hasılat payları, varsa bunların gecikme zamlarının tamamının ödenmesi kaydıyla, irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedeli alınmadan, sözleşmelerinde hasılat payı alınacağına ve oranına ilişkin hüküm bulunsun veya bulunmasın, toplam yıllık hasılattan alınacak binde bir oranındaki pay üzerinden Bakanlık tarafından tek bir sözleşmeye dönüştürülebilir. (2) Ayrıca, tesis yatırımı kapsamında asıl alana ilave olarak irtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen alanlar ile proje bütünlüğü açısından henüz sözleşme yapılmaksızın birlikte kullanılan, ilgili kuruluşlarca onaylı imar planı ve uygulama projesi bulunan ve İdarece muhafazası uygun görülen mevcut alanlar da, yeni sözleşme tarihine kadar varsa ödenmeyen ecrimisil bedellerinin gecikme zamları ile birlikte ödenmesi suretiyle bu alanın yüzölçümü de dikkate alınarak 11 inci maddeye göre belirlenecek katılım payı tahsil edilerek birinci fıkrada belirtilen şekilde düzenlenecek yeni sözleşmeye dâhil edilir. Yeni tesis alanlarıMADDE 7 – (1) Hazine taşınmazları üzerinde yeni tesis yatırımı yapmak isteyen yatırımcılar öncelikle avan projeyle birlikte İdareye başvururlar. (2) İdare, yatırımcıların talepleri olmadan da yeni tesis yapılmasında yarar gördüğü Hazine taşınmazlarını kendisi de belirleyebilir. (3) İdare, belirlediği veya yatırımcılar tarafından talep edilen alanları, yeni tesis yapılması amacıyla tüm isteklilere ilan yoluyla duyurur. (4) İdare, ilana çıkmadan önce Bakanlıktan bu alanla ilgili tesis amaçlı yatırım izni verilmesini talep eder. Bakanlık, değerlendirilmesinde ve üzerinde yeni tesis yapılmasında sakınca bulmadığı yerler hakkında uygun görüşünü İdareye bildirir. (5) Sözleşme süresinin sona ermesi ve/veya sözleşmenin iptal edilmesi nedeniyle sözleşmesi gereğince Hazineye intikal eden tesisler yeni tesis olarak değerlendirilerek işlem yapılır. İlanMADDE 8 – (1) İdare tarafından; Hazine taşınmazları üzerinde yeni tesis yapılması amacıyla Bakanlıkça irtifak hakkı tesis edilmesine ve/veya kullanma izni verilmesine esas olmak üzere, avan projelerin sunulması için ilana çıkılır. İlan, Resmî Gazete’de veya Türkiye genelinde dağıtımı yapılan ve günlük tirajı yüz binin üzerinde olan gazetelerin birinde beş gün ara ile iki kez yapılır. (2) İlanda; a) Yatırımın yapılacağı taşınmazın bulunduğu il, ilçe, mahalle, köy, mevkii, pafta, ada, parsel numarası ve yüzölçümü ile katılım payı bedeli ve varsa alınacak muhdesat bedeli, b) Taşınmazın imar durumu, c) Yapılacak yatırımla ilgili asgari teknik bilgiler, ç) Yatırımcılardan istenecek bilgi ve belgelerin neler olduğu, d) Başvuruların hangi tarih ve saate kadar ve nereye yapılacağı, e) Tesis edilecek irtifak hakkının ve/veya verilecek kullanma izninin süresi, belirtilir. Yatırımcıdan istenecek bilgi ve belgelerMADDE 9 – (1) Yatırımcılardan yapılacak tesisin özelliğine göre; a) Yatırımcının; adı, soyadı, unvanı, faaliyet konusu, adresi, telefon, faks ve e-posta adresi, b) Varsa tesis faaliyetlerine ilişkin deneyimi, c) Varsa son yıla ait onaylı bilanço ve kar/zarar cetveli, ç) Tüzel kişilerde ana sözleşme ve değişikliklerin yayımlandığı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinin aslı veya noter tasdikli örneği, d) Vergi kimlik numarası, kayıtlı bulunulan meslek odasının adı ve sicil belgesi, e) Yatırımcının imza beyanı, yatırımcı tüzel kişi ise imza sirküleri ve yetkili temsilcinin/temsilcilerin yetki belgesi, f) Yatırım yapılacak alanın kıyı kenar çizgisinin kara ve deniz tarafında yer alan kısımları üzerinde yapılacak yatırıma ilişkin genel bilgi, yatırımların ayrı ayrı maliyet hesabı ile bu yatırım için planlanan finansman kaynağı, g) Kapalı ve açık alanların toplam yüzölçümü, ğ) İstihdam durumunu gösterir detaylı liste, h) Varsa kızakların türleri ve ebatları, ı) Varsa iskele ve rıhtım adedi ve boyutları, i) Yapılması öngörülen kapalı atölyelerin boyutları ve işlevleri, j) Yıllık çelik işleme kapasitesi, gemi adedi, yıllık gemi tonajı/cgt, dwt, gross ve en büyük gemi boyu gibi kapasiteyle ilgili bilgilerden birkaçını içeren yeni gemi inşa kapasitesi, k) Tesis çekek yeri olarak kullanılacaksa gemi boyutlarına göre kışlama yapılacak gemi ile bakım onarımı yapılacak gemilerin sayısını içerecek şekilde çekek yeri kapasitesi, l) Varsa kuru havuz/yüzer havuz ebatları ile havuzlanacak en büyük gemi tonajı, m) Tesise ait genel yerleşim planı, n) Termin planı, o) Tesiste kullanılacak kreynlerin türleri ve kaldırma kapasiteleri, ö) Genel yerleşim planında gösterilecek atık kabul tesisi bilgileri, istenir. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMDeğerlendirme, Katılım Payı, Tahsis ve Yatırım SüreciTaleplerin değerlendirilmesiMADDE 10 – (1) Yatırımcıdan istenilen bilgi ve belgelerin yer aldığı ve İdareye teslim edilen dosya İdare tarafından incelenir. Dosya üzerinden yapılan bu incelemede, avan proje, yatırım ve istihdam durumu, teknoloji kullanımı, yenilikçi yatırımlar, finansman modeli gibi işin niteliğine esas olan hususlar dikkate alınarak İdarece belirlenecek usul ve esaslar kapsamında teklifler değerlendirilir. Bu değerlendirme sonucunda İdare tarafından uygun bulunan bir veya birden fazla yatırımcı, tüm bilgi ve belgelerle birlikte irtifak hakkı tesis edilmesi ve/veya kullanma izni verilmesine yönelik katılım payı üzerinden artırma ihalesi yapılmak üzere Bakanlığa bildirilir. Katılım payıMADDE 11 – (1) Katılım payı bedelleri; yüzölçümleri 5.000 m²’den az olan alanlar için 100.000.-TL, 5.001 ilâ 10.000 m² arası olan alanlar için 200.000.-TL, 10.001 ilâ 20.000 m² arası olan alanlar için 300.000.-TL, 20.001 ilâ 100.000 m² arası olan alanlar için 400.000.-TL, 100.001 m² üstü olan alanlar için 500.000.-TL’dir. (2) Tekne imal ve çekek yerlerine ilişkin katılım payı bedelleri yüzde elli indirimli olarak belirlenir. (3) Birinci fıkrada belirtilen değerler her yıl Türkiye İstatistik Kurumunca yayımlanan Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE-bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde değişim) oranında arttırılmak suretiyle güncellenir. (4) Sözleşmesinin sona ermesi veya feshedilmesi nedeniyle sözleşmeleri gereğince Hazineye intikal eden tesislerin yer aldığı taşınmazların üzerinde irtifak hakkı tesis edilmesine ve/veya kullanma izni verilmesine ilişkin yapılacak arttırma ihalesinde oluşan katılım payı bedeli muhdesat bedeli de eklenmek suretiyle peşin olarak tahsil edilir. Komisyonca yapılacak işlemlerMADDE 12 – (1) İdare tarafından başvurusu uygun bulunan bir veya birden fazla yatırımcının bilgi ve belgeleri Bakanlığa gönderilir. Bakanlıkça bu bilgi ve belgeler Hazine taşınmazının bulunduğu yerdeki valiliğe (defterdarlık) iletilir. (2) Komisyonca katılım payı üzerinden artırım ihalesinin yapılacağı yer, gün ve saati, yüzde üç oranındaki geçici teminatın yatırılacağı yer, başvurusu uygun bulunan yatırımcıların adreslerine tebliğ edilir. Yatırımcılar tarafından; geçici teminatın ödendiğine ilişkin belgenin aslı ile birlikte katılım payı bedeli üzerinden teklif edilen katılım payı tutarının yer aldığı teklif mektupları; üzerinde adı, soyadı veya unvanı ile tebligata esas açık adresi yazılı olan kapalı zarfın içinde belirtilen saate kadar komisyon başkanlığına teslim edilir. Komisyon tarafından yatırımcıların huzurunda açılan teklif mektuplarından çıkan en yüksek bedel üzerinden artırma ihalesi yapılır. Bu artırma ihalesi sonucunda en yüksek katılım payını teklif eden yatırımcı üzerine ihalenin yapılmasına karar verilir. Üzerinde ihale kalan yatırımcı, kararın kendisine tebliğini izleyen günden itibaren on beş gün içerisinde katılım payını yatırarak sözleşme düzenlemek zorundadır. İrtifak hakkı tesis edilmesi ve/veya kullanma izni verilmesiMADDE 13 – (1) Üzerine ihale kalan ve ihalesi onaylanan yatırımcı lehine Hazine taşınmazları üzerinde tesis yapılması amacıyla otuz yıla kadar irtifak hakkı ve/veya kullanma izni verilir. (2) Gerekmesi halinde, fiili kullanım olmaksızın taşınmazın tescil, ifraz, tevhit, terk ve benzeri işlemlerin yapılması veya imar planının yaptırılması, değiştirilmesi ya da uygulama projelerinin hazırlanması, onaylatılması ve ilgili kamu idarelerinden gerekli izin ve ruhsatların alınması amacıyla, üzerinde ihale kalan yatırımcıya Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliğe göre ön izin verilir ve bu süre İdarenin uygun görüşü ile uzatılabilir. (3) Ön izin verilmesi gereken hallerde, ön izin dönemi için ayrıca bedel alınmaz. Ön izin yükümlülüklerinin yerine getirilmemesi ve süresi sona ermeden hak lehtarının taahhüdünden vazgeçmesi nedenleriyle ön iznin feshedilmesi halinde katılım payı iade edilmez. (4) Ön izin süresi içinde yükümlülüklerin ilgilinin kusuru dışında yerine getirilmesinin mümkün olamayacağının anlaşılması hâlinde İdarenin görüşü de alınmak suretiyle ön izin sözleşmesi Bakanlıkça feshedilir ve tahsil edilen katılım payı faizsiz olarak iade edilir. (5) Bu Yönetmelik kapsamında yeni tesis yapılması amacıyla birden fazla tesisin bulunacağı kooperatif veya ortak şirket yapısında olan yatırımcılar lehine irtifak hakkı tesis edilecek ve/veya adına kullanma izni verilecek alanların toplamı en az yüzbin metrekarenin üzerinde ise, bu alanların en az yüzde onluk bir kısmını Ar-Ge merkezi, eğitim merkezi, acil müdahale merkezi, tersane faaliyetleri için ortak kullanım alanı veya benzeri kullanım amaçları için İdareye bırakılacağı yönünde kooperatiflerin veya ortak şirketlerin irtifak hakkı ve/veya kullanma izni sözleşmelerine özel hüküm konulur. Yüzde onluk alanın konumu İdarece belirlenir ve bu alanın tasarruf hakkı İdareye bırakılır. Bu alana isabet eden katılım payı yatırımcılardan tahsil edilecek katılım payından düşülür. Yatırıma başlama ve bitirme süresiMADDE 14 – (1) İrtifak hakkı tesisine ve/veya kullanma iznine konu taşınmazın ve/veya yerin hak sahibine, izin sahibine veya temsilcisine tesliminden itibaren bir yıl içinde inşaat ruhsatı alınarak inşaata başlanır. Bir yıldan sonraki inşaat ile ilgili yatırım süresi ise termin planına uygun olarak iki yıl içinde tesis yatırımı bitirilir. Bu süreler, mücbir sebeplerin varlığı halinde İdarenin görüşü alınmak suretiyle Bakanlık tarafından bir yıla kadar uzatılabilir. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMSözleşme Devri, Denetim ve YaptırımlarSözleşme devriMADDE 15 – (1) Bakanlık tarafından lehlerine irtifak hakkı tesis edilen ve/veya adlarına kullanma izni verilen ve yatırımı tamamlanmış tesislere ilişkin sözleşmelerin kısmen veya tamamen üçüncü kişilere devrinin talep edilmesi halinde; varsa Hazineye olan borçların gecikme zammı ile birlikte ödenmesi, sözleşmelerine olan aykırılıkların Bakanlıkça verilen süre içerisinde giderilmesi, bu yatırımcılar tarafından irtifak hakkından ve/veya kullanma izninden dolayı Hazine aleyhine açılmış davalardan tüm yargılama giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız feragat edilmesi ve Bakanlıkça hazırlanacak yeni sözleşme koşullarının kabul edilmesi kaydıyla, İdarenin görüşü alınmak suretiyle Bakanlıkça izin verilebilir. (2) Hak lehtarının şirket olması halinde, irtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen tarihteki ortaklık yapısına göre, daha sonra yapılacak ve şirket hisselerinin yüzde ellisinden fazlasının devri sonucunu doğuracak işlemler sözleşmenin devri olarak kabul edilir. (3) Yatırımı tamamlanmamış tesislere ilişkin sözleşmelerin üçüncü kişilere devri ile şirket hisselerinin yüzde ellisinden fazlasının devrine izin verilmez. (4) Ön izin sözleşmeleri devredilemez ve bu sözleşmelere ortak alınamaz. Denetim ve yaptırımlarMADDE 16 – (1) Bakanlık ve İdare, irtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen taşınmazın üzerindeki yapı ve tesisleri kontrol etmeye veya ettirmeye yetkilidir. (2) Yatırımı devam eden tesisler için yapılan denetimlerde termin planına uygun hareket edilmediğinin tespiti halinde İdare, yatırımın termin plana uygun hale getirilmesi için altı aylık süre verir. Bu sürenin yetersiz kalması durumunda İdarenin uygun görüşü alınması ve 14 üncü maddedeki süreleri aşmaması şartıyla termin plan revize edilebilir. BEŞİNCİ BÖLÜMSon HükümlerSözleşmenin sona ermesi ve feshiMADDE 17 – (1) İrtifak hakkı ve/veya kullanma izni, sözleşme süresinin bitimi ile sona erer. Ancak, sözleşme süresi sona eren irtifak hakkı ve/veya kullanma izni lehtarı yatırımcılar tarafından talep edilmesi ve Bakanlıkça belirlenecek koşulların bu yatırımcılar tarafından itiraz ve dava edilmeksizin kabul edilmesi halinde, sözleşmeye konu Hazine taşınmazları üzerinde bu yatırımcılar lehine doğrudan irtifak hakkı tesis edilebilir ve/veya kullanma izni verilebilir. (2) 16 ncı madde kapsamında yapılacak kontrol ve denetimler sonucunda; tesisin amacı dışında faaliyette bulunduğunun ve diğer hata veya noksanlıkların tespit edilmesi halinde, İdarenin de görüşü alınmak suretiyle Bakanlıkça belirlenecek süre içerisinde yatırımcı tarafından bu aykırılık, hata ve noksanlıkların giderilmesi zorunludur. Bu zorunluluğa uyulmaması durumunda sözleşme, İdarenin talebi üzerine Bakanlık tarafından feshedilir. (3) İrtifak hakkı ve/veya kullanma izni sözleşmesinin sona ermesi veya feshedilmesi hâlinde; diğer kanunlardaki özel hükümler saklı kalmak kaydıyla, Hazine taşınmazı üzerindeki taşınır nitelikte olanlar hariç tüm yapı ve tesisler sağlam ve işler durumda, tazminat veya bedel ödenmeksizin Hazineye intikal eder ve bundan dolayı lehine irtifak hakkı tesis edilen ve/veya adına kullanma izni verilen yatırımcı veya üçüncü kişiler tarafından herhangi bir hak ve tazminat talep edilemez. İstisnalarMADDE 18 – (1) 5 inci ve 6 ncı maddeler kapsamında kalan işlemler, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu kapsamında alınan harçlardan müstesnadır. Uygulanacak hükümlerMADDE 19 – (1) Yatırımcı proje gereğince yaptığı veya yapacağı tesis ile ilgili her türlü izinleri yetkili mercilerden almak ve yürürlükteki mevzuat hükümlerine uymak zorundadır. (2) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde; 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu, 4/4/1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, 3/8/1990 tarihli ve 20594 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik ve Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik ile diğer ilgili mevzuat hükümleri uygulanır. İdarece muhafazası uygun görülen tesislerGEÇİCİ MADDE 1 – (1) Onaylı imar planlarında tesis olarak belirlenmiş bölgelerde 18/4/2013 tarihi itibariyle en az beş yıl süreyle tesis olarak sözleşmeye bağlı olmaksızın kullanılan ve kullanımlarının halen devam ettiği İdare kayıtlarında tespit edilen ve İdarece muhafazası uygun görülen mevcut tesisleri kullanan yatırımcı/yatırımcılar tarafından bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihten itibaren altı ay içerisinde İdareye müracaat edilmesi halinde ve sözleşme tarihine kadar varsa ödenmeyen ecrimisil bedellerinin gecikme zamları ile birlikte ödenmesi kaydıyla, bu tesislerin bulunduğu alanlar üzerinde yatırımcılar lehine doğrudan yirmi yıla kadar irtifak hakkı tesis edilebilir ve/veya kullanma izni verilebilir. (2) Birinci fıkra kapsamında kalan tesislere ilişkin olarak; varsa ilgili tesisin, yoksa aynı bölgedeki emsal nitelikteki tesislerin öncelikle varsa kesinleşen, kesinleşen yoksa ödenen 2012 yılı, yoksa 2011 yılı ecrimisil bedellerinin, ecrimisil bedelleri yoksa 2012 yılı için kesinleşen, kesinleşen yoksa ödenen emsal irtifak hakkı veya kullanma izni bedellerinin, bunlar da yoksa aynı yıllara ilişkin rayiç irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedellerinin Türkiye İstatistik Kurumunca yayımlanan Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE-bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde değişim) oranında arttırılması suretiyle güncellenerek tespit edilen bedelin yirmi katı üzerinden Bakanlık tarafından ilgili yatırımcı ile yapılan arttırma ihalesi sonucunda belirlenen ve bir defaya mahsus olmak üzere alınan bedel, katılım payı olarak ilgili muhasebe birimine yatırılır. Bu katılım payı bedeli taksitle de ödenebilir. Taksitle ödeme halinde, katılım payı bedelinin en az dörtte biri peşin, kalanı en fazla iki yılda ve sekiz eşit taksitle kanunî faizi ile birlikte ödenir. Hissedarlara ve ortaklara yönelik uygulamaGEÇİCİ MADDE 2 – (1) Hazine taşınmazları üzerinde tesis yapılmak amacıyla 18/4/2013 tarihinden önce lehlerine irtifak hakkı tesis edilen ve/veya adlarına kullanma izni verilen ortak şirketlerin veya kooperatiflerin ortakları ve üyelerinden 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen koşulları, hisseleri nispetinde yerine getiren yatırımcılar tarafından, ortak şirket ve/veya kooperatif koordinesinde Bakanlığa başvuruda bulunulması hâlinde; mevcut tesis tanımlaması içinde, 5 inci madde ve ilgili diğer maddelerdeki koşullar ve usullerle lehlerine Bakanlıkça yeni sözleşme düzenlenir. (2) Ortak şirketin veya kooperatifin ortak veya üyelerinin bu Yönetmeliğin 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen koşulları yerine getirdiğini belirtmek amacıyla yaptıkları yazılı başvuru ekinde; a) Konuya ilişkin ortak veya üyelerinin talep yazısı, b) Lehtarı oldukları irtifak hakkı ve/veya kullanma izni sözleşmelerine konu alanlardaki hangi bölgelerin ortak şirket ve/veya kooperatif tarafından tesislerin ortak hizmet ihtiyaçları için kullanılmaya devam edileceği ve kullanılan bu ortak alanlar için hangi ortak ve/veya üyeler ile sözleşme yapılacağını belirtir bilgi ve koordinatları belirtilmiş İdare tarafından onaylanmış vaziyet planları, c) Başvuruda bulunan ortak veya üyelerin, 18/4/2013 tarihine kadar tahakkuk eden irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedelleri ve gecikme zamlarının hisse paylarına düşen kısmını ve başvuran ortak veya üyelerin sözleşmeden doğan varsa hasılat payı borçları ve gecikme zamlarını ödemiş olduklarını gösteren ortak şirket veya kooperatifin yetkilileri tarafından imzalanarak onaylanmış detaylı bir ödeme-borç çizelgesi, ç) Ortak şirket veya kooperatifin ortak veya üyelerinin, varsa Bakanlık aleyhine açılmış davalardan tüm yargılama giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız feragat ettiklerine ilişkin belgeler, d) Bakanlık ve/veya İdare tarafından istenilebilecek ilave bilgi ve belgeler, İdareye iletilir. (3) İdare, yapılan başvuruyu görüşü ile birlikte Bakanlığa iletir. Dönüşüm işlemleriGEÇİCİ MADDE 3 – (1) 5 inci maddeye göre yapılacak dönüşüm işlemlerine ilişkin 1/1/2012 tarihinden 18/4/2013 tarihine kadar olan irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedelleri; varsa 2012 yılına ilişkin olarak henüz kararı kesinleşmese de mahkemece belirlenen, bu şekilde bir mahkeme kararı yoksa diğer tesislere ilişkin mahkemelerce belirlenen emsallerinden düşük olmamak kaydıyla ödenmiş olan irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedellerine Türkiye İstatistik Kurumunca yayımlanan Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE-bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde değişim) oranında artış yapılmak suretiyle hesaplanarak ilgililerden tahsil edilir ve dönüşüm işleminde 18/4/2013 tarihinden sonraki dönemlere ilişkin olarak irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedellerinin ödenip ödenmediğine bakılmaz. YürürlükMADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Maliye Bakanı ile Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı birlikte yürütür.
ZORUNLU SİGORTA TAKİBİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK
9 Ağustos 2014 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 29083YÖNETMELİKBaşbakanlık (Hazine Müsteşarlığı)’tan:ZORUNLU SİGORTA TAKİBİNE İLİŞKİN YÖNETMELİKBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaçMADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı zorunlu sigortaların takibine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.KapsamMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Güvence Hesabı kapsamında bulunan zorunlu sigortalar ile Kanun veya Bakanlar Kurulu Kararı ile yapılması zorunlu tutulan ve Müsteşarlıkça bu Yönetmelik kapsamına alınmasına karar verilen sigortaları kapsar.DayanakMADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 13 ve 14 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.TanımlarMADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;a) Güvence Hesabı: 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 14 üncü maddesi çerçevesinde Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliği nezdinde oluşturulan kurumu,b) Karar: 21/1/2010 tarihli ve 2010/190 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tehlikeli Maddeler için Yaptırılacak Sorumluluk Sigortaları Hakkında Kararı,c) Merkez: 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 31/B maddesi kapsamında kurulan Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezini,ç) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,d) Şirket: Türkiye’de kurulmuş sigorta şirketi ile yurt dışında kurulmuş sigorta şirketinin Türkiye’deki teşkilâtını,e) Yetkili merciler: Zorunlu sigortaya konu teşkil eden menfaate ilişkin bir faaliyetin icrası ya da bir şeyin kullanılması için izin, lisans veya ruhsat vermeye ve iptal etmeye veya bunları denetlemeye yetkili kurum ve kuruluşları,f) Zorunlu sigortalar: Güvence Hesabı kapsamındaki zorunlu sigortalar ile Kanun veya Bakanlar Kurulu Kararı ile yapılması zorunlu tutulan ve Müsteşarlıkça bu Yönetmelik kapsamına alınmasına karar verilen sigortaları,ifade eder.İKİNCİ BÖLÜMİlkelerSigorta poliçesi tanzimiMADDE 5 – (1) Zorunlu sigorta poliçeleri Merkez nezdinde gerçek zamanlı olarak düzenlenir. Söz konusu sigortalara ilişkin veri deseni 9/8/2008 tarihli ve 26962 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi Yönetmeliği çerçevesinde belirlenir.Sigorta kontrolüMADDE 6 – (1) Zorunlu sigortalara konu teşkil eden menfaate ilişkin bir faaliyetin icrası ya da bir şeyin kullanılması için izin, lisans veya ruhsat talep edildiğinde, yetkili mercilerce Merkez nezdindeki veri tabanı üzerinden veya ibraz edilen sigorta poliçesinden ilgili zorunlu sigortaların geçerli teminat tutarları üzerinden yaptırılıp yaptırılmadığı kontrol edilir. Merkez nezdinde yapılan kontrol neticesinde ilgili zorunlu sigortaların geçerli teminat tutarları üzerinden yaptırılmadığının tespit edilmesi veya ruhsat talep edenlerce ilgili sigorta poliçesinin ibraz edilmemesi durumunda geçerli teminat alınana kadar yetkili mercilerce izin, lisans veya ruhsat verilmez.Poliçe yenilemeleri ve sigortasızlığın sonuçlarıMADDE 7 – (1) Merkez, tesis edeceği kontroller neticesinde sigorta teminatının sona ereceği bilgisini, poliçe vadesinden 30 gün önce Güvence Hesabına bildirir. Zorunlu sigorta poliçesi sahibi, söz konusu poliçeleri yenilemesi için Güvence Hesabı tarafından uyarılır.(2) Birinci fıkra uygulamasından ayrı olarak, ilgili zorunlu sigortaları yaptırmadığı veya yenilemediği tespit edilen gerçek ve tüzel kişiler ile Güvence Hesabı tarafından sigortasız olduğu tespit edilen gerçek ve tüzel kişiler izin, lisans veya ruhsat vermeye yetkili mercilere Güvence Hesabınca bildirilir.(3) Güvence Hesabınca yapılacak bildirimde Kararın 6 ncı maddesinin 3 üncü fıkrasına istinaden yaptırım uygulanma gerekliliğine de yer verilir.(4) Güvence Hesabınca yapılan bildirim üzerine Kararın 6 ncı maddesinin 3 üncü fıkrası gereğince ilgili gerçek veya tüzel kişiler yetkili mercilerce uyarılır; uyarının tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş iş günü içerisinde sigortasını yaptırmayanların faaliyetleri, idari ve cezai kovuşturma saklı olmak üzere ilgili yetkili mercilerce sigorta yaptırılıncaya kadar durdurulur. Buna rağmen söz konusu sigortaların, izin, lisans veya ruhsat vermeye yetkili mercilerce bir ayı geçmemek üzere belirlenecek sürede yaptırılmadığının tespiti halinde söz konusu ruhsat, lisans ve izinler ilgili yetkili mercilerce iptal edilir.Sigorta veri tabanıMADDE 8 – (1) Merkez, bu Yönetmelik kapsamındaki sigortalara ilişkin güvenli veri tabanı kurar. Yetkili mercilere Merkez veri tabanında söz konusu kontrolü yapabilmeleri için gerekli teknik altyapı temin edilir.Bildirim yükümlülüğüMADDE 9 – (1) Herhangi bir nedenle bu Yönetmelik kapsamındaki sigorta sözleşmesinin feshedilmesi halinde şirketler durumu gerekçesi ile birlikte Merkeze bildirir. Bu durumda 7 nci madde çerçevesinde işlem tesis edilir.Kolluk tedbirleriMADDE 10 – (1) Kararın 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince adli ve idari kolluk kuvvetleri, jandarma ve mahalli idareler denetimleri sırasında sigorta poliçesinin mevcudiyetini araştırmakla yükümlüdür. Yapılan denetimlerde, bu Yönetmelik kapsamına giren sigortaları yaptırmadığı tespit edilen gerçek ve tüzel kişiler, ruhsat, lisans veya izin veren mercilere derhal bildirilir.Güvence Hesabı kapsamında olmayan sigortalara ilişkin giderlerMADDE 11 – (1) Güvence Hesabı kapsamında olmayan sigortalara ilişkin olarak Güvence Hesabı tarafından bu Yönetmelik kapsamında yapılan giderler Merkez tarafından karşılanır.ÜÇÜNCÜ BÖLÜMSon HükümlerYürürlükMADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik 1/1/2015 tarihinde yürürlüğe girer.YürütmeMADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
HAMMADDE VE ŞEKER FİYATLARI YÖNETMELİĞİ
Resmi Gazete Tarihi: 28.06.2002 Resmi Gazete Sayısı: 24799 HAMMADDE VE ŞEKER FİYATLARI YÖNETMELİĞİBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Yasal Dayanak ve TanımlarAmaç ve KapsamMadde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı, şeker hammaddesinin temini ve fiyatlandırılması ile şeker fiyatının belirlenmesi ile ilgili usul ve esasları düzenlemektir. Bu Yönetmelik hükümleri 4634 sayılı Şeker Kanununa göre şeker fabrikaları işleten gerçek ve tüzel kişiler ile üreticileri kapsar. Yasal DayanakMadde 2 —(Değişik: RG-16/5/2009-27230) Bu Yönetmelik 4/4/2001 tarihli ve 4634 sayılı Şeker Kanununun 5 inci ve 12 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMadde 3 — Bu Yönetmeliğin uygulanmasında; a) (Değişik: RG-22/5/2013-28654) Bakanlık: Ekonomi Bakanlığını, b) Kurum: Şeker Kurumu’nu, c) Kurul: Şeker Kurulu’nu, d) Şeker: Beyaz şeker (standart, rafine küp ve kristal şeker), yarı beyaz şeker, rafine şeker, ham şeker ve kahverengi şeker olarak sınıflandırılan, pancar ve kamıştan üretilen kristallendirilmiş sakaroz ve nişasta kökenli izoglukoz, likid ya da kurutulmuş halde glukoz şurubu, sakaroz veya invert şeker veya her ikisinin karışımının suda çözünmesinden meydana gelen şeker çözeltisi ve invert şeker şurubu ile inülin şurubunu, e) Pazarlama yılı:1 Eylül ile 31 Ağustos tarihleri arasındaki dönemi, f) A kotası: Yurt içi talebe göre üretilen ve pazarlama yılı içinde iç pazara verilebilen şeker miktarını, g) B kotası: A kotasının belli bir oranına tekabül eden ve güvenlik payı için bulundurulmak üzere üretilen şeker miktarını, h) C şekeri: A ve B kotaları dışında üretilen ve yurt içinde pazarlanamayan şeker ile işlenmek üzere ihraç kaydıyla temin edilen ham ve beyaz şekeri, ı) Şeker fabrikası: Şekeri girdi olarak kullanan işletmeler hariç olmak üzere (Değişik ibare: RG-22/5/2013-28654) (d) bendinde tanımlanan ürünler ile ham şekeri işleyerek şeker üreten işletmeyi, i) (Ek: RG-22/5/2013-28654)Münavebe: Şekerin hammaddesi olan bitkiler ile diğer kültür bitkilerinin, aynı alanda belirli yıl aralıkları ile iklim ve toprak şartları dikkate alınarak yetiştirilmesi veya üretilmesini, j) Şirket: Bir veya birden fazla sayıda şeker fabrikasını bünyesinde bulunduran ve/veya işleten tüzel kişiliği, k) Hammadde: Şeker üretiminde kullanılan ana girdiyi, l) İşlenmiş ürün: İşleme suretiyle şekeri girdi olarak bünyesine alan mamul maddeyi, m) İmalatçı-İhracatçı: İşlenmiş ürünü üreten ve ihraç eden firmayı, n) (Değişik: RG-16/5/2009-27230)Sözleşme: Hammadde üretimi ve teslimi ile ilgili usul ve esasların yer aldığı sözleşmeyi, o) (Değişik: RG-16/5/2009-27230)Üretici Temsilcisi: Hammadde (pancar, mısır) üreten üreticilerin üyesi bulunduğu mahalli kooperatifleri veya bu kooperatiflerin oluşturduğu üst birliği, p) Polarizasyon: Şekerli ürünün polarize ışığın düzlemini çevirmesi esas alınarak ve normal koşullarında (1013 mbar basınç, 20 0C, %50 bağıl nem) pirinç ağırlıkla tartılmış 26,000 gr saf sakarozun 20 0C’da damıtık su ile çözülerek 100 ml’ye tamamlanması ile elde edilen çözeltinin 198Hg(civa) izotopu yeşil ışığı dalga boyunda (546.2271nm), 20 0C ve 200.000 mm tüp boyundaki optik çevirmesi 100 kabul edilerek bulunan polar şeker yüzdesini, r) (Değişik: RG-16/5/2009-27230) Fire: Üreticilerden teslim alınan pancardaki yaprak, toprak, çamur, kuyruk ve düzgün kesilmeyen baş kısmı vb. yabancı maddelerin teslim alınan pancara göre yüzdesini, s) (Ek: RG:16/5/2009-27230) Üretici: Hammadde üretim faaliyetinde bulunan kişiyi, ş) (Ek: RG:16/5/2009-27230) Üretici Grubu: Sözleşmenin bir tarafını teşkil etmek üzere oluşturulan ve gerektiğinde birbirleriyle sorumluluk yönünden bağlı olan birden fazla sayıdaki üreticileri, t) (Ek: RG:16/5/2009-27230) Pancar Ekim Alanı: Şirketlerin veya fabrikaların şekerin hammaddesi olan pancarı, üreticilerle sözleşme yapmak suretiyle temin edebileceği, şirketlerin mutabakatları da göz önüne alınarak Kurulca sınırları kesin olarak belirlenen coğrafi alanı, u) (Ek: RG:16/5/2009-27230) Randıman: Üretilen şeker miktarının, işlenen pancar miktarına göre yüzde oranını ifade eder. İKİNCİ BÖLÜMHammadde Temini, Hammadde ve Şeker FiyatlarıHammadde TeminiMadde 4 —(Değişik: RG.16/5/2009-27230) Kurul tarafından tespit edilerek şirketlere tahsis edilen şeker kotalarının garantisi için gerekli hammaddenin temini amacıyla, şeker fabrikası işleten gerçek ve tüzel kişiler ile üreticiler ve/veya temsilcileri arasında, sözleşme düzenlenir. Kurul tarafından tespit edilerek şirketlere veya fabrikalara tahsis edilen pancar şekeri kotalarının üretim/arz garantisi için gerekli olan şeker pancarı, yine Kurulca belirlenen pancar ekim alanlarından, üreticiler ve/veya temsilcileri ile şirketler veya fabrikalar arasında sözleşme düzenlenmesi suretiyle temin edilir. Şirketler, kendilerine tahsis edilen pancar şekeri kotalarını karşılamak üzere sözleşme yapmadan önce; üreticiler ile bu üreticilere tahsis edilecek A ve B kotası şeker pancarı kota miktarının tespitine ilişkin esasları (Değişik ibare: RG-22/5/2013-28654) ve uygulanacak münavebe dönem ve esaslarını Kuruma bildirirler. Sözleşmede; hammadde fiyatları ve miktarı, üretim şartları, münavebe, tohum, ekim ve mücadele, teslim ve alım şartları, fire tespiti, hammadde taşımaları, tarımsal destekler, yan ürünler, bedel ödemeleri, teknik ve cezai şartlar ile anlaşmazlıkların çözümüne ilişkin hususlar yer alır. Sözleşmede, tespit edilen fiyat veya avans fiyat ile her üreticinin üreteceği net A ve B kotası hammadde miktarı yer alır. Sözleşme ile belirlenen kota miktarlarının yalnızca alıcıya satılabileceği ve alıcının sözleşmeye uygun olarak satın alma zorunluluğu kayıt altına alınır. Sözleşmelerde; Kurulca şirketlere tahsis edilen A ve B şeker kota miktarları esas alınmak suretiyle tespit edilen üretici ve/veya üretici gruplarının A ve B pancar kota miktarları yer alır. A ve B kotaları dışında üretilen ve teslim edilen pancar ise C pancarı olarak kabul edilir. C şekeri karşılığı pancarın alınıp alınmaması, şeker üreten gerçek ve tüzel kişiler ile üretici ve/veya üretici temsilcilerinin mutabakatına bağlıdır. (Ek cümle: RG-22/5/2013-28654) Şirketler veya fabrikalar, A ve B kotası pancar dışındaki C pancarını Kurul kararı ile belirlenmiş kendi ekim alanlarından temin etmek üzere sözleşmeli olarak ürettirebilirler. Şeker tanımına girmeyen ve şeker içermeyen nihai ürünlerin üretimi için temin edilecek pancar; şirketlerin veya fabrikaların Kurul Kararı ile belirlenmiş ekim alanlarından karşılanmak ve sözleşmede fiyat ve net miktar belirtilmek koşuluyla ürettirilebilir. Bu amaçla ürettirilecek pancar, C pancarı kapsamı dışındadır. Bu şekilde sözleşmeye bağlanacak hammadde miktarı ve fiyatı Kuruma ekim başlamadan önce bildirilir. Sözleşmede, üretimin yapılacağı yer ile alıcı tarafından belirlenecek kalite normları yer alır. Şeker pancarı üretiminde uygulanacak münavebe planı dikkate alınarak, münavebe sahası dışında üretilen pancarların satın alınmayacağı, teslim edilecek ürünün sözleşmede yer alan normlar dışında; ticari değerini etkileyecek şekilde hatalı, hileli, bozuk, çürük, hastalıklı ve başka ürünlerle karışık olamayacağı belirtilir. Şirketler veya fabrikalar, sözleşme akdeden her bir üreticinin ekim yaptıkları alanları ölçmek suretiyle kayıt altına alırlar. Şirketler veya fabrikalar, üreticilerin, sözleşmede yazılı olan A ve B kotası pancar miktarını üretecek büyüklükteki alanın; şirket veya fabrika tarafından kabul edilen ortalama dekara pancar verimini esas almak suretiyle, kendi pancar ekim alanı ve münavebe sınırları içerisinde ekilip ekilmediğini tespit etmekle yükümlüdürler. Pancar ekim alanı ve münavebe sınırları içerisinde ekilmediğinin ve/veya noksan ekim yapıldığının tespiti halinde, üreticinin A ve B pancar kotası, şirket veya fabrika tarafından kabul edilen ortalama dekara pancar verimi üzerinden en geç Temmuz ayı sonuna kadar şirketçe pancar ekim alanı ve münavebe sınırları içerisindeki ekim miktarına uygun olarak yeniden düzenlenir. Ekimde kullanılacak tohum çeşidinin tespiti, temini ve üreticilere teslimi şirketlere veya fabrikalara aittir. Şirket tarafından gerekli görülmesi halinde bu işlev üretici temsilcilerine devredilebilir. Tohumun fiyatlandırılması ile ekimin yapılma şekli ve mücadele ile ilgili esaslar belirlenerek sözleşmede belirtilir. Şirketler veya fabrikalar bu hususlara sözleşmelerde yer verirler. Hammaddenin teslim alınacağı alım merkezi, alımların başlama ve bitiş tarihleri ile ilgili esaslara sözleşmede yer verilir. Alım merkezine kadar olan hammadde taşıma ücretinin taraflardan hangisine ait olduğu ve ne şekilde tespit edileceği hükme bağlanır. Mücbir sebepler ve uygulama esasları belirlenir. Mücbir sebepler dışında üretilmesi taahhüt edilen A ve B kotası hammadde miktarından noksan hammadde teslim edilmesi halinde uygulanacak müeyyideler açıklığa kavuşturulur. Üreticilerce alım merkezinde teslim edilen hammaddedeki firenin tespitine ilişkin usul ve esaslar ile, fire tespiti sırasında üreticileri temsilen gözlemci bulundurulmasına olanak sağlayacak hükümlere yer verilir. Sözleşmede, ayni ve nakdi desteklerin miktarı, zaman ve şekli belirtilir. Üreticilerin talebi halinde yan ürünlerin dağıtımına ilişkin esaslara yer verilir. Hammadde bedel ödemelerinin şekil ve zamanı, gecikmesi halinde şirket tarafından üstlenilecek yükümlülükler hükme bağlanır. Sözleşme eki olarak bir “Teknik Şartlar” kitapçığı hazırlanır. Bu kitapçıkta; tarla hazırlığı, gübreleme, ekim, bakım, sulama, bitki sağlığı, hasat vb. gibi konulara yer verilir. Sözleşmeye uyulmaması halindeki cezai şartlar ile taraflar arasındaki anlaşmazlıkların ve davaların çözümü için hangi mahkemelerin yetkili olduğu belirtilir. (Ek fıkra: RG-19/9/2014-29124)(1) Şirketlerin sözleşme yapmaksızın veya ekim alanı dışından Kurumun denetimi ve izni olmaksızın, pancar temin ettiklerinin tespiti hallerinde, bu pancar C pancarı, bu pancardan üretilen şeker miktarı, A kotası üretim miktarı tamamlansın veya tamamlanmasın C şekeri olarak kayıtlara alınır. C şekeri olarak kayıtlara alınan bu miktar, A kotası fiili üretiminden düşürülür. (Değişik cümle: RG-22/5/2013-28654) Şirketler veya fabrikalar, şeker üretimi için kendi ekim alanlarında yeterli hammadde bulamadıkları takdirde münavebe esasları dahilinde kendi ekim alanları dışından da Kurumun izni ve denetiminde üreticilerle sözleşme yaparak pancar temin edebilirler. (Ek cümle: RG-22/5/2013-28654) Şirketlerin ekim alanı devri, yeni ekim alanı tahsisi ve ekim alanı dışı pancar temin etme talepleri Kurul tarafından belirlenen usul ve esaslar dahilinde değerlendirilir. Şirketlerin, Kurulca kendileri için belirlenen pancar ekim alanları dışından pancar temin ettiklerinin tespiti halinde; tespiti yapılan pancar C pancarı, C pancarı karşılığı oluşan veya oluşacak şeker ise kendilerine tahsis edilen A kotası şeker üretim miktarı tamamlansın veya tamamlanmasın, C şekeri olarak değerlendirilir. Şirketlerin, Kurulca kendileri için belirlenen pancar ekim alanları dışından pancar temin etmelerinin tespiti durumunda; tespit edilen pancarın C şekeri olarak karşılığı şeker miktarı; pancar ekim alanı dışından temin edilen işlenen pancar miktarı ile hesaplamanın yapıldığı tarihte, kampanya bitmiş ise ilgili kampanya dönemine ait, kampanya bitmemiş ise kampanya başından hesaplama tarihine kadar olan döneme ait şirket veya fabrika randımanı ile çarpılması suretiyle bulunur. Pancar ekim alanı dışından temin edilen işlenen pancar miktarı ise; tespitin yapıldığı pazarlama yılı kampanya döneminde gerçekleşen, kampanya bitmemiş ise bir önceki kampanya ortalaması şirket bedeli ödenen-işlenen (%) farkının, şirketin pancar ekim alanı dışından temin edilen bedeli ödenen pancar miktarı ile çarpımı neticesinde oluşan fire miktarının, şirketin pancar ekim alanı dışından temin edilen bedeli ödenen pancar miktarından çıkarılması sureti ile bulunur. Hammadde Fiyatının TespitiMadde 5 —(Değişik: RG 17/11/2003 – 25292) Şeker pancarı fiyatları veya avans fiyat her yıl, şeker fabrikası işleten gerçek ve tüzel kişiler ile üretici ve/veya üretici temsilcileri arasında, pancar ekiminden önce Ekim ayında başlayacak müzakereler sonucunda; yıllık enflasyon oranı, üretici maliyetlerindeki artış, dünya pancar fiyatları ve alternatif ürün paritesi dikkate alınarak en geç Kasım ayı sonuna kadar varılacak mutabakatla belirlenir. Avans fiyat belirlenmesi durumunda kesin fiyat, izleyen yılın en geç Ekim ayında aynı usulle belirlenir. Pancar fiyatları veya avans fiyat sözleşmede yer alır. A ve B kotası şeker pancarı alım fiyatı, %16 polar şeker ihtiva eden 1 kg. firesi düşürülmüş pancarın fiyatı olarak ayrı ayrı belirlenir. Polar şeker varlığı %16’nınüstünde ve altında oluşacak her bir polarizasyon derecesi fazlalığı veya eksikliği için kaliteye göre verilecek fiyat şeker fabrikası işleten gerçek ve tüzel kişiler ile üreticiler ve/veya üretici temsilcileri arasında varılacak mutabakata göre tespit edilir. B kotası şeker pancarı alım fiyatı, bölgesel özelliklere göre A kotası şeker pancarı alım fiyatının %10-30 eksiği olarak belirlenir. Bedele esas polarizasyon değerinin tespiti için numune alma ve analiz esnasında üreticileri temsilen gözlemci bulundurabilmesine olanak sağlayacak hüküm ve esaslar Sözleşmede yer alır. (Değişik beşinci fıkra: RG.16/5/2009-27230) Şirketlerin kendi ekim alanları içindeki C şekeri karşılığı C pancarı fiyatları ise, dünya borsa fiyatları da göz önünde bulundurularak her yıl Aralık ayı sonuna kadar, fabrika işleten gerçek ve tüzel kişiler tarafından üretici gözlemcisi gözetiminde belirlenir. Pazarlama yılı içinde 4634 sayılı Şeker Kanununun 4 üncü maddesi gereğince zorunlu hallerde B kotasından A kotasına şeker transferi yapılması halinde, transfer edilen şekere karşılık olan B kotası pancarının fiyatı A kotası pancarı fiyatı olarak kabul edilir ve oluşan fark pazarlama yılı içinde bütün üreticilerin A kotası fiyatları esas alınarak kendilerine ödenir. (Değişik yedinci fıkra: RG.16/5/2009-27230) Pancar dışındaki diğer hammaddeler öncelikle üreticilerle şirketler arasında akdedilecek sözleşmeye göre temin edilir. Sözleşmeli üretimde, hammadde yetiştirilmesine ilişkin usul ve esaslar ayrıca belirlenir. Sözleşme ile temini ön görülen hammadde miktarı yetersiz kaldığı takdirde, ihtiyacın öncelikle iç piyasadan temini yoluna gidilir. Pancar dışındaki hammaddelerin iç veya dış piyasa temin şekli ve fiyatları Kuruma, her ayın ilk gününü takip eden 15 iş günü içinde şirketlerce (Değişik ibare: RG-22/5/2013-28654) Kurumca talep edilen usul ve şekilde bildirilir. Yerli hammaddenin yeterli olmadığı durumlarda, A kotası şeker üretimi için hammadde temininde izlenecek yol Kurul tarafından belirlenir. Kurul onayı dışında ithalat yoluyla temin edilen pancar dışı hammaddelerden elde edilen şekerler C şekeri sayılır. (Ek cümle: RG-22/5/2013-28654) Ancak pancar dışı hammadde temin ve sarfında “Eşdeğer Eşya” kullanımına ilişkin uygulamalar gümrük mevzuatı çerçevesinde değerlendirilir. Hammadde fiyatı konusunda üretici temsilcileri ile şirket arasında mutabakata varılamaması halinde, taraflardan herhangi birinin talebi üzerine Kurul tarafından hakem heyeti teşekkül ettirilebilir. Şeker FiyatlarıMadde 6 — Şeker satış fiyatları, şeker fabrikası işleten gerçek ve tüzel kişiler tarafından serbestçe belirlenir. Fiyatların belirlenmesinde maliyetler, dünya borsa fiyatları, iç fiyatlar, arz talep dengesi, spekülatif etkiler ve diğer ilgili hususlar dikkate alınır. C şekerini pazarlayan gerçek ve tüzel kişiler İhracat Rejimi çerçevesinde aldıkları lisans/izin v.s. belgelerin onaylı suretini (Değişik ibare: RG.16/5/2009-27230) Kuruma ibraz ederler. Şirketler, fabrikalarda üretilerek A kotası kapsamında yurtiçinde satılan ve C şekerinden yapılacak şeker ihracını ve yurt içinde mamul, imalatçı/ihracatçılarına yapılan teslimleri ve stoklarını her ay sonu (Değişik ibare: RG.16/5/2009-27230) Kuruma(Değişik ibare: RG-22/5/2013-28654) talep edilen usul ve şekilde olarak bildirir. Şirketler, her aya ait şeker türlerine göre ağırlıklı satış fiyatı ortalamalarını izleyen ayın ilk beş günü içinde (Değişik ibare: RG.16/5/2009-27230) Kuruma bildirir. Şeker İhracat ve İthalatıMadde 7 — Dünya borsa fiyatları, iç fiyatlar, arz talep dengesi, spekülatif etkiler ile diğer ilgili hususlar dikkate alınarak şeker ticaretinde yapılması istenen düzenlemeler konusunda Kurul, (Değişik ibare: RG-22/5/2013-28654) Ekonomi Bakanlığına görüş bildirir. İmalatçı-ihracatçıların dahilde işleme rejimi ve/veya benzer uygulamalar çerçevesinde hammadde veya yardımcı madde olarak kullandıkları yabancı menşeli şeker, C şekeri kapsamında olup, doğrudan veya işlenmiş ürün olarak yurt içinde pazarlanamaz. Bu kapsamda ithal edilecek şeker için Kurul, (Değişik ibare: RG-22/5/2013-28654) Ekonomi Bakanlığına görüş bildirir. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMSorumluluk ve DenetimSorumlulukMadde 8 — Kurum, Kanunun kendisine verdiği görevleri yerine getirirken, gerekli gördüğü her türlü bilgiyi, kamu kurum ve kuruluşları ile piyasada mal veya hizmet üreten, pazarlayan, satan gerçek ve tüzel kişilerle, bunların her türlü birliklerinden isteyebilir. Şirketler, Kurum kararlarına ve Yönetmeliklere aynen uymak zorundadır. Kampanya süresi, üretim, satış ve stok faaliyetleri ile Kanun çerçevesinde Kurum tarafından istenen diğer bilgileri istenen formatta aylık dönemler halinde Kurum’a bildirmek zorundadır. DenetimMadde 9 —(Değişik: RG-22/5/2013-28654) Kurum, şirket ve bünyesindeki fabrikalarda görevleri ile ilgili konularda araştırma ve denetimde bulunabilir. Kurum, şirket ve bünyesindeki fabrikalar nezdinde; hammadde üretimi, temini, fiyatlandırma, fire tespiti, bedel ödemeleri ve bedel ödemelerine esas parametrelere ilişkin hususlarda denetim ve gözlemde bulunabilir. Bu iş ve işlemlerle ilgili olarak teknolojik imkanlardan yararlanabilir. Bu amaçlarla gerektiğinde şirketler ile ilgili kurum, kuruluş ve kişilerden yararlanabilir. Geçici Madde 1—(Mülga: RG-16/5/2009-27230)Geçici Madde 2 –(Ek: RG-16/5/2009-27230) Şeker Kurulunun şirketler veya fabrikalar nezdinde pancar ekim alanlarını belirleyen ve düzenleme altına alan Kararlarının bu Yönetmeliğe aykırı olmayan hükümleri yürürlüğünü muhafaza eder. YürürlükMadde 10 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMadde 11 —(Değişik: RG-16/5/2009-27230) Bu Yönetmelik hükümlerini Şeker Kurumu Başkanı yürütür. _______ (1) Bu değişiklikle 4 üncü maddesinin onuncu fıkrasından sonra gelmek üzere fıkra eklenmiş ve diğer fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.
furkanlardanismanlik.com 