Kategori: Yönetmelikler

20 Şubat 2018 SALI                       Resmî Gazete                             Sayı : 30338

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

TEK TIRNAKLI HAYVANLARIN TANIMLANMASI VE İZLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, tek tırnaklıların kayıt altına alınması, hareketlerinin izlenmesi, tek tırnaklı hastalıklarının etkin kontrolünün sağlanması, ilgili birimlerce sağlık, ıslah ve istatistik kayıtlarının daha düzenli tutulması amacıyla tek tırnaklı hayvancılık işletmelerinin belirlenmesi ve bu işletmelerde bulunan tek tırnaklıların tanımlanmasını düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, her yaş grubunda bulunan tek tırnaklıların bireysel olarak tanımlanmasını, tanımlamada kullanılacak yöntemi, malzeme tipi ve özelliklerini, numaralama sistemine dair teknik özellikleri, tanımlanan hayvanlar ile bulundukları işletmelerin ve hayvan sahiplerinin kayıt altına alınmasını, bilgisayar destekli veri tabanının kurulması ve işletilmesini, tanımlanan hayvanlar ve bulundukları işletmelerle ilgili bilgi ve verilerin değişimini, sistem içerisinde tek tırnaklıların hareketlerinin takip ve kontrollerinin sağlanmasını, tek tırnaklıların sağlıklarına ilişkin bilgilerin kaydedilmesini, tanımlanan hayvanlar ve işletmelerin kontrol ve denetimlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 7 nci, 8 inci ve 36 ncı maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Afrika At Vebasından ari AB üye ülkesi: Son 2 yılda bölgesinde Afrika At Vebasına dair epidemiyolojik, serolojik (aşısız tek tırnaklılarda) veya klinik bulgu bulunmayan ve son 12 ayda hastalığa karşı aşılama yapılmayan herhangi AB üye ülkesini,

b) Akıllı kart: Veri depolayabilen, bu verileri bilgisayar sistemlerine elektronik olarak iletebilen ve bir bilgisayar çipi iliştirilmiş plastik bir cihazı,

c) Atların Evrensel Yaşam Numarası (UELN) sistemi: Dünya çapında at yetiştiricileri ve yarışmaları kuruluşları arasında kabul edilen ve kullanılan sistemi,

ç) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

d) Bakıcı: Mali kazancı olsun ya da olmasın, nakil de dâhil, pazarlar, yarışmalar, yarışlar veya kültürel etkinlikler sırasında, tek tırnaklının sahibi veya ona geçici veya kalıcı olarak bakmakla yükümlü olan kişiyi,

e) Damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklı: Bu fıkranın (l) ve (m) bentlerinde atıfta bulunulanlar haricindeki tek tırnaklıları,

f) Düzenleme kuruluşu: İl/İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü veya Yüksek Komiserler Kurulunu,

g) Geçici belge: Bakıcının başvurusu veya Bakanlığın talebi üzerine düzenleme kuruluşu tarafından hazırlanan ve Ek-3’teki bilgileri içeren, tek tırnaklının ülke içinde 45 günden fazla olmayacak şekilde hareketine veya nakline izin veren geçici belgeyi,

ğ) Geçici kabul: Yabancı ülkeden gelen ve 90 günden az bir süre için ülkeye kabul edilen kayıtlı atın durumunu,

h) Genel müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

ı) Hayvan sahibi: Tek tırnaklının sahibi olan gerçek veya tüzel kişiyi,

i) İşaret: Tek tırnaklının, doğuştan veya sonradan kazanılan, görünür veya görüntülenebilir olan ve kimliklendirme amacıyla kayıt edilebilen herhangi ayırt edici bir özelliğini,

j) İşletme: Tek tırnaklının barındırıldığı, yetiştirildiği ahır, tesis, bina veya özgür olarak yaşadığı doğal koruma alanını, tarımsal veya eğitim kurumunu,

k) İhbarı mecburi hayvan hastalıkları: 22/1/2011 tarihli ve 27823 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İhbarı Mecburi Hayvan Hastalıkları ve Bildirimine İlişkin Yönetmeliğin Ek-1’inde yer alan hastalıkları,

l) Kalıcı giriş: 90 gün veya daha fazla süre için ülkeye ithal edilen üçüncü ülke menşeli tek tırnaklının durumunu,

m) Kayıtlı tek tırnaklı;

1) Soy kütüğüne giriş ve kayıt için belirlenen kriterlere uyumlu şekilde, bir soy kütüğüne girmiş veya kayıtlı ve girmeye elverişli, tek tırnaklı kimlik belgesiyle kimliklendirilmiş tek tırnaklıları,

2) At yarışı veya yarışması düzenleyen uluslararası birlik veya örgüt tarafından kayıtlı ve bu birlik veya örgütün ulusal şubeleri tarafından kimliklendirilen, poniler de dâhil olmak üzere atları,

n) Kimlik belgesi: Bakanlık, Yüksek Komiserler Kurulu ve düzenleme kuruluşlarınca tanzim edilen Ek-1 Birinci Bölümünde yer alan belgeyi,

o) Özel yaşam numarası: Evrensel Tek Tırnaklı Yaşam Numarası (UELN) kodlama sistemine uygun olarak bilgilerin ilk kaydedildiği veri tabanı ile ülke ve merkezi veri tabanı için altı haneli UELN ile uyumlu bir kimlik kodu, onu izleyen tek tırnaklıya tahsis edilen dokuz haneli bireysel tanımlama numarasını kapsayan 15 haneli alfa numerik özel bir kodu,

ö) Resmi veteriner hekim: Bu Yönetmelik kapsamında verilen görevleri Bakanlık adına yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

p) Soy kütüğü: Bakanlık tarafından resmi olarak tanınan bir örgüt, birlik veya resmi bir kuruluş tarafından düzenlenen, tek tırnaklının bilinen tüm atalarının, Yüksek Komiserler Kurulu tarafından Safkan Arap ve İngiliz atlarının girildiği veya kayıtlı olduğu ve girmeye elverişli olduğu herhangi kitap, kayıt, dosya veya veri ortamını,

r) Tek tırnaklı: Atgiller familyasının Equus cinsine dâhil tüm türler (at, eşek ve benzerleri) ve bunların melezlerinden (katır, bardo ve benzerleri) vahşi veya evcil sert toynaklı memelileri,

s) Transponder: ISO 11784 standardıyla uyumlu, Full Duplex (FDX veya FDX-B) veya Half Duplex (HDX) teknolojilerini uygulayan ve ISO 11785 standardıyla uyumlu bir okuma cihazı tarafından asgari 12 cm uzaklıktan okunabilen, sadece okunabilir pasif radyo frekanslı kimliklendirme aracını,

ş) Yüksek Komiserler Kurulu: 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 24 üncü maddesi ile 10/7/1953 tarihli ve 6132 sayılı At Yarışları Hakkında Kanunun 8 inci maddesi hükümlerine göre oluşturulan sürekli kurulu,

t) Zootekni otoritesi: Tek tırnaklıların ticaretini düzenleyen zooteknik ve kalıtımsal koşulların uygulanması veya kayıtlı tek tırnaklıların soy kütüklerinin kurulması ve idaresini sağlayan birlik ve örgütleri tanıyan veya onaylayan Bakanlığı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Prensipler ve Tek Tırnaklı Kimliklendirme Zorunluluğu,

Tek Tırnaklıların Kimliklendirilmesi Sistemi

Genel prensipler ve tek tırnaklı kimliklendirme zorunluluğu

MADDE 5 –

(1) Tek tırnaklıların bu Yönetmelik hükümlerine göre kimliklendirilmesi zorunludur.

(2) Bakıcının tek tırnaklının sahibi veya sahiplerinden biri olmadığı durumlarda, bu Yönetmelikle uyumlu olarak sahibinin adına ve sahibinin onayıyla hareket edilir.

(3) Bakanlık ve 7 nci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan düzenleme kuruluşları, hayvan sahibi tarafından bir kimlik belgesi edinmek veya mevcut kimlik belgesindeki kimliklendirme detaylarının değiştirilmesi için bir düzenleme kuruluşuna başvurunun yapılmasını talep eder.

(4) Bakanlık, resmi kontroller aracılığıyla tek tırnaklıların bakıcıları ve düzenleme kuruluşlarının bu Yönetmelikteki yükümlülüklerini yerine getirmesini sağlar.

Tek tırnaklıların kimliklendirilmesi sistemi ve sistemin unsurları

MADDE 6 –

(1) Tek tırnaklıların kimliklendirme sistemi aşağıdaki unsurlardan oluşur:

a) Yaşam boyu geçerli olan tek tırnaklı kimlik belgesi, düzenleyen kuruluşa aittir ve aşağıdaki bilgileri içerir:

1) Tek tırnaklıyı anlatan, eşkâl, işaret ve nişanelerinin kaydedildiği açıklama.

2) Açıklamada kaydedilen nişane ve işaretlerin çizildiği bir taslak şema.

3) Kimliklendirme detaylarına ilişkin onaylı değişiklikleri açıklayan boş alan.

b) Tek tırnaklı kimlik belgesi ve düzenlendiği tek tırnaklı arasında kesin bir bağ kuran ve tek tırnaklının kimliklendirme sürecine girdiğini gösteren bir kimlik doğrulama metodu.

c) Kimlik belgesi düzenlenen tek tırnaklıya ilişkin bilgileri, kimlik belgesi başvurusu yapan bakıcıya ait bilgileri ve hayvana tahsis edilen özel yaşam numarasını kaydeden, 37 nci maddede açıklanan bir veri tabanı.

ç) 38 inci maddede açıklanan merkezi bir veri tabanı.

(2) Tek tırnaklının bu Yönetmelikle uyumlu olarak kimliklendirilmesi aşağıdaki şartlarda kabul edilir:

a) Tek tırnaklı aşağıdaki hükümlerden biriyle uyumlu olarak düzenlenen bir kimlik belgesi taşır:

1) Ülkemizde doğan tek tırnaklılar için 11 inci madde hükümleri.

2) İthal edilen tek tırnaklılar için 16 ncı madde hükümleri.

3) Kimlik belgesi suretinin taşındığı durumda 30 uncu veya 31 inci madde hükümleri.

4) Yenilenen kimlik belgesi taşındığı durumda 32 nci madde hükümleri.

b) Tek tırnaklı aşağıdaki şartlara uyumlu olarak kimliklendirilir:

1) Geçici belge taşıyan tek tırnaklıların nakli veya hareketleri için istisnalar hakkında 26 ncı madde hükümleri.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kimlik Belgesinin Düzenlenmesi, İçeriği, Yetkili Kuruluşlar,

Kimliklendirme Süresi ve İstisnalar

Tek tırnaklılar için kimlik belgesi düzenlemeye yetkili kuruluşlar

MADDE 7 –

(1) Tek tırnaklı kimlik belgesi;

a) Kayıtlı tek tırnaklılar için;

1) Tek tırnaklıların girdiği veya kayıtlı olduğu ve girmeye elverişli olduğu soy kütüğünü düzenleyen, resmi olarak onaylanan veya tanınan bir birlik, örgüt veya Bakanlık.

2) Safkan Arap ve İngiliz atları için Yüksek Komiserler Kurulu.

b) Damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklılar için;

1) Tek tırnaklının bulunduğu işletmenin bağlı olduğu il/ilçe müdürlüğü veya yetki devri yapılan ve Bakanlık tarafından denetlenen kurum/kuruluş,

2) Safkan Arap ve İngiliz atları için Yüksek Komiserler Kurulu,

3) Gerçek veya tüzel kişi,

tarafından düzenlenir.

(2) Bu Yönetmelik çerçevesinde, tek tırnaklıların kimliklendirilmesi ve kayıt altına alınması ile ilgili işlemlerin yürütülmesinden Bakanlık yetkili ve sorumludur. Bakanlık gerektiğinde bu yetkinin bir kısmını ve tamamını aşağıdaki şartları sağlayan ilgili kurum, kuruluş, gerçek veya tüzel kişilere devredebilir:

a) Düzenleme kuruluşunun yürütmeyi talep ettiği görev ve sorumluluklar ile bunları yürütmesine ilişkin şartlar hakkında açık ve anlaşılır tanımlamalar bulunur.

b) Düzenleme kuruluşu; kendisine devredilen görevleri yürütmek için gerekli uzmanlık, ekipman ve altyapıya, uygun nitelikte ve deneyimli yeterli sayıda personele, bu Yönetmelikte belirtilen kimlik belgesi modeline sahip ve devredilen görevlerin yürütülmesi konusunda tarafsız olması gerekir.

c) Düzenleme kuruluşu, bu Yönetmelik gereklilikleriyle herhangi bir uyumsuzluğu önlemek ve düzeltmek için Bakanlık ile işbirliği içerisinde çalışır.

ç) Bakanlık ve yetkilendirilmiş kurum/kuruluş gerçek veya tüzel kişi arasında etkin koordinasyonu sağlaması gerekir.

(3) Bakanlık, düzenleme kuruluşunun bu Yönetmelikte belirlenen hükümlere uymadığından şüphelendiği durumlarda, konuya ilişkin gerekli araştırmayı yapar. Bakanlık tarafından yapılan araştırma sonlanana ve uyumsuzluk düzeltilene kadar düzenleme kuruluşu tarafından kimlik belgesi düzenlenmez.

(4) Düzenleme kuruluşu bu Yönetmelikte belirtilen hükümlere uyum sağlamazsa, Bakanlık tek tırnaklı kimlik belgesi düzenleme iznini tek taraflı iptal eder. İznin iptal edilmesini takiben Bakanlık, sorumluluğu altındaki tek tırnaklıları bu Yönetmelikle uyumlu olarak kimliklendirmeye devam eder. Düzenleme kuruluşu tarafından verilen kimlik belgesinin iade edilmesini sağlar. İade edilen kimlik belgelerinin il/ilçe müdürlüklerince veya bu görevini devrettiği düzenleme kuruluşu tarafından muhafaza edilmesini sağlar.

Kimlik belgesi düzenlemeye yetkili kuruluşlarla ilgili bilgiler

MADDE 8 –

(1) Bakanlık, bu Yönetmelik çerçevesinde, tek tırnaklıların kimliklendirilmesi ve kayıt altına alınması ile ilgili işlemlerin yürütülmesi için yetkilendirdiği düzenlenleme kuruluşlarının listesini tutar, günceller ve kuruluşların detaylı iletişim bilgilerini içeren listeyi internet sitesinde yayımlar.

Tek tırnaklılar için düzenlenen belgelerin içeriği ve formatı

MADDE 9 –

(1) Tek tırnaklılar, yaşam süreleri için düzenlenen tek bir kimlik belgesiyle, Ek-1’in birinci bölümünde yer alan kimlik belgesi ve ikinci bölümündeki ek gerekliliklere uygun olarak kimliklendirilir.

(2) Düzenleme kuruluşları kimlik belgesinde kayıtlı tek tırnaklılar için, 1’den 9’a kadar; damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklılar için, 1’den 4’e kadar olan kısımları içerecek sayıda yeterli sayfa sağlar.

(3) Düzenleme kuruluşları kimlik belgesindeki sıra ve numaralandırılmanın değiştirilmeden kalmasını ve çoklu girişler için yer bırakılmasını sağlar.

(4) Düzenleme kuruluşları, boş ve tamamlanmış kimlik belgelerinin güvenli şekilde muhafaza edilmesinden sorumludur.

(5) 6 ncı maddenin birinci fıkrası saklı kalmak koşuluyla, düzenleme kuruluşları tek tırnaklının ölümü, veya kaybolması halinde kimlik belgesini, sahibine teslim etmeden önce hileli kullanımını engelleyecek şekilde geçersiz hale getirir.

(6) Bakanlık, düzenleme kuruluşları tarafından düzenlenen kimlik belgelerinin bir örnekliğini sağlamak için idari düzenlemeler yapar.

Kimlik belgelerinin düzenlenmesine ilişkin Bakanlığın yükümlülükleri

MADDE 10 –

(1) Bakanlığın sorumluluğu altındaki düzenleme kuruluşlarının ve Yüksek Komiserler Kurulunun yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir:

a) 9 uncu maddede belirtilen formatla uyumlu kimlik belgesi düzenlemek.

b) Talep edildiğinde, kimlik belgesinin kendileri tarafından düzenlenip düzenlenmediğini doğrulamak için; varsa stoklarındaki, Ek-1’in birinci bölümde belirtilen boş kimlik belgelerinin Kısım I, II ve III’ü içeren sayfalarında seri numaralarının basılı bir şekilde bulundurulmasını sağlamak.

Tek tırnaklılar için kimlik belgelerinin düzenlenmesi

MADDE 11 –

(1) Düzenleme kuruluşları tarafından 9 uncu maddede belirtilen formatla uyumlu olarak düzenlenen Ek-1’in birinci bölümde belirtilen tek tırnaklı kimlik belgelerinin, I. Kısım A Bölümünde yer alan kimlik bilgileri, IV.Kısım’da yer alan sahip bilgileri ve bu maddenin ikinci fıkrasıyla uyumlu olarak V. Kısım’da yer alan menşe sertifikası doldurulur.

(2) Soy kütüğü oluşturmaya yetkili düzenleme kuruluşu, soy kütüğüne girmiş veya girmeye elverişli kayıtlı tek tırnaklıları, soy kütüğü kurallarına uygun şekilde kimliklendirir ve menşe sertifikasını doldurur.

(3) Kimlik belgesinin V. Kısmı, soy kütüğü oluşturan birlik veya örgüt kuralları gereği tam pedigri bilgisini ve soy kütüğü sınıfını içerir.

(4) Yarış veya yarışma atlarını kimliklendiren düzenleme kuruluşu; birinci fıkraya uygun bir kimlik belgesi düzenler veya kimlik belgesini tanır ve doğrular. Bir atın kayıtlı yarış veya yarışma atına dönüştürüldüğü veya kaydedildiği durumda, kimlik belgesi mevcut duruma uyarlanamıyorsa yeni bir kimlik belgesi düzenler.

(5) Safkan Arap ve İngiliz atlarının kimlik belgesinin kaybolması durumunda Yüksek Komiserler Kurulu tarafından yenisi verilir.

Kimlik belgesinin Kısım I ve IV’teki belirli bilgilerin tamamlanmasına ilişkin istisnalar

MADDE 12 –

(1) Bakanlık yarış veya yarışma atlarını kimliklendiren ve kimlik belgesini düzenleyen düzenleme kuruluşunun, transponder veya buna eş onaylanmış alternatif kimlik doğrulama metodu uygulanmış olması ve fotoğraf veya baskı yoluyla tek tırnaklıya ilişkin bilgilerin gösterilmesi şartlarıyla, Ek-1’in birinci bölümde belirtilen kimlik belgesinin Kısım I Bölüm B’de yer alan taslak şemasının çizilerek doldurulmamasını kabul eder.

(2) Kayıtlı tek tırnaklılar için belirlenmiş düzenleme kuruluşları, birinci fıkrada belirtilen istisnaları kullandırmayabilir. Bu durumda bu Yönetmelikte belirtilen kimlik belgesi formatına uyarlar.

(3) Kimlik belgesindeki sahip bilgileri, düzenleme kuruluşunun veri tabanına sahiplik sertifikası veya kayıtlı bir kart olarak kaydedilir. Söz konusu belgeler; kimlik doğrulaması için onaylı alternatif metot veya transponder kodu ile hayvanın özel yaşam numarası ve kimlik belgesi numarasını içerir. Hayvanın öldüğü, öldürüldüğü, kesildiği, satıldığı veya çalındığı durumlarda, hayvan sahibi sertifikası veya kayıtlı kart düzenleme kuruluşuna iade edilir.

Kimlik belgesine ilişkin uygulamalar

MADDE 13 –

(1) Bakıcılar tek tırnaklıların kimlik belgelerinin düzenlenmesi için, tek tırnaklı bulunduğu işletmenin bağlı olduğu düzenleme kuruluşuna başvuruda bulunur ve bu Yönetmelik uyarınca gerekli tüm bilgileri verir.

(2) Bakanlık, 14 üncü veya 15 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen kimliklendirmeyle ilgili başvuru/bildirim süresi için kısıtlama getirebilir.

Kimliklendirilme süresi ve istisnalar

MADDE 14 –

(1) Tek tırnaklılar, 11 inci maddede belirtilen hükümlere uygun olarak bir kimlik belgesiyle, hayvanın doğumundan itibaren en geç 12 ay içinde, sütten kesilmemiş tay olması halinde hayvan 12 aydan önce doğduğu işletmeyi terk edecekse işletmeyi terk etmesinden önce kimliklendirilir.

(2) Bakanlık tek tırnaklıların kimliklendirilmesi için izin verilen azami süreyi 6 ay veya doğduğu takvim yılıyla sınırlayabilir.

(3) İstisna olarak, Bakanlık veya onun talebi üzerine düzenleme kuruluşu tarafından, 11 inci maddede belirtilen hükümlere uygun bir şekilde;

a) Mevcut kimlik belgesi formatıyla uyum sağlamadığı veya Ek-1’in birinci bölümde belirtilen kimlik belgesinin Kısım I, II veya V’te belirtilen bilgilerin doğru girilmediği durumlarda,

b) Damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklıların durumunun kayıtlı tek tırnaklı haline geldiği ve mevcut kimlik belgesinin uyum sağlamadığı durumda,

c) Bir atın yarış veya yarışma amaçlı kayıtlı ata dönüştürüldüğü veya kaydedildiği ve mevcut kimlik belgesinin uyum sağlamadığı durumda,

ç) Ek-1’in birinci bölümde belirtilen kimlik belgesinin Kısım I Bölüm B’deki taslak şemanın çizilerek doldurulması yerine fotoğraf/baskı kullanılması ancak söz konusu işlemin kimlik belgesi formatına uyum sağlamaması durumunda,

d) Transpondere geçiş ve mevcut kimlik belgesinin bu geçişe uyum sağlamadığı durumlarda,

e) Bakanlık tarafından soruşturma amacıyla kimlik belgesine el konulduğu durumda,

yeni bir kimlik belgesi düzenlenebilir. Yeni bir kimlik belgesinin düzenlendiği durumda, mevcut kimlik belgesi geçersiz sayılır ve düzenleme kuruluşu tarafından geri alınarak veri tabanına kayıt edilir.

Doğal ortamında yaşayan yabani tek tırnaklıların kimliklendirilmesine ilişkin istisnalar

MADDE 15 –

(1) Belli alanlarda yaşayan ve yabani veya yarı yabani populasyonları oluşturan tek tırnaklılar, denetim altında bir popülasyondan diğerine hareket hariç, popülasyondan çıkarıldığı veya evcil kullanıma getirildiği durumlarda, Bakanlık veya düzenleme kuruluşu tarafından 11 inci madde veya 19 uncu maddenin dördüncü fıkrası uyarınca düzenlenen kimlik belgesiyle kimliklendirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

AB Dışındaki Ülkelerden İthal Edilen Tek Tırnaklıların Kimliklendirilmesi ve

Kimlik Belgeleri İçin Başvuru

AB dışındaki ülkelerden ithal edilen tek tırnaklıların kimliklendirilmesi

MADDE 16 –

(1) AB’ye üye ülkeler dışındaki ülkelerden ithal edilen tek tırnaklılar özel yaşam numarası değiştirilmeden, ilgili mevzuat gereği yapılması gereken kontrol sonrasında ve karantina süresinin bitişini takip eden 20 gün içinde varış işletmesinde ve işletmeyi terk etmeden önce orijinal özel yaşam numarası ile veri tabanına kayıt edilir.

(2) AB’ye üye ülkeler dışındaki ülkelerde düzenlenen kimlik belgeleri;

a) Kayıtlı tek tırnaklılar için, 8/12/2011 tarihli ve 28136 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Suni Tohumlama, Tabii Tohumlama ve Embriyo Transferi Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik kapsamında pedigri sertifikasını düzenleyen üçüncü bir ülkedeki kurum tarafından düzenlenmesi,

b) Damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklılar için, kimlik belgesi düzenleyen uluslararası birlik veya örgütün üçüncü ülkelerde bulunan merkeziyle, yarışma veya yarış atlarını ayarlayan uluslararası birlik veya örgütün ulusal temsilcisi tarafından düzenlenmesi,

c) Diğer durumlarda tek tırnaklının menşei olan üçüncü ülkenin resmi otoritesi tarafından düzenlenmesi,

ç) Düzenleme kuruluşlarının listesinin Bakanlık tarafından yayımlanması,

durumunda geçerli kabul edilir.

AB dışındaki ülkelerden ithal edilen tek tırnaklıların kimlik belgeleri için başvuru

MADDE 17 –

(1) Tek tırnaklının bakıcısı, tek tırnaklının ithalatı veya kayıtlı atın geçici izninin kalıcı girişe dönüştürülmesi amacıyla, 9 uncu maddede belirtilen içerik ve formata uygun bir kimlik belgesinin düzenlenmesi veya mevcut kimlik belgesinin veri tabanına kaydı için, gümrük işlemlerinin tamamlanmasından sonraki 30 gün içerisinde hayvanın kategorisine uygun bir belge ile düzenleme kuruluşuna başvurur.

(2) Mevcut kimlik belgesinin 9 uncu maddenin ikinci fıkrasına uymaması halinde, bakıcının talebi doğrultusunda kimlik belgesi, madde gereklilikleriyle uyum sağlayacak şekilde düzenleme kuruluşu tarafından tamamlanır ve veri tabanına kaydedilir.

(3) Mevcut kimlik belgesi 9 uncu maddenin ikinci fıkrasına uyum sağlayacak şekilde düzenlenemiyorsa geçersiz sayılır. Tek tırnaklının asgari bilgilerini içeren mevcut kimlik belgesi, yeni bir kimlik belgesi ile değiştirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Kimlik Belgesinin Doğrulanması, Doğrulama İçin Uygulanan Metodlar,

Alternatif Metot Kullanan Düzenleme Kuruluşları ve Bakıcıların Yükümlülükleri

Kimlik belgesinin doğrulanması

MADDE 18 –

(1) Kimlik belgesi düzenlemeden önce, düzenleme kuruluşu veya yetkili kişi, tek tırnaklı için düzenlenen herhangi bir kimlik belgesi olmadığını tespit eder ve birden fazla kimlik belgesinin düzenlenmemesi için gerekli önlemleri alır.

(2) Söz konusu önlemler; belgelerin ve elektronik kayıtların incelenmesi, tek tırnaklının yaşının hesaplanması, tek tırnaklının daha önce yapılmış kimliklendirmeye dair herhangi bir işaret veya iz açısından kontrol edilmesidir.

Daha önce yapılan kimliklendirilmenin tespiti

MADDE 19 –

(1) Daha önce yapılan kimliklendirmeye ait belirleyici işaret veya izleri saptamak için aşağıdaki uygulamalar gerçekleştirilir:

a) Vücut yüzeyiyle doğrudan temastayken, HDX ve FDX-B transponder yerleştirildiği noktada okuyabilen ISO 11785 ile uyumlu bir okuyucu cihazıyla, daha önce yerleştirilen herhangi bir transponderin tespiti.

b) 23 üncü madde gereğince tek tırnaklıya uygulanan kimliklendirme doğrulamasına ilişkin alternatif metoda dair işaret veya belirtinin tespiti veya daha önce uygulanan işaretin cerrahi olarak çıkarıldığını, değiştirildiğini veya daha önce bir transponderin yerleştirildiğini gösteren herhangi klinik bulgunun tespiti.

(2) Bakıcının kimlik belgesi düzenlenmesi için düzenleme kuruluşuna başvurusunu takiben, daha önce yerleştirilen bir transponder veya alternatif kimlik doğrulama metoduyla önceki kimliklendirmeye ait herhangi bir tespit halinde, mevcut bilgilere bağlı olarak kimlik belgesinin sureti veya yenisi düzenlenir. Ek-1’in birinci bölümünde belirtilen kimlik belgesinin I. Kısım Bölüm B’de yer alan taslak şema ve Bölüm A’daki form alanlarına gerekli bilgiler girilir.

(3) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen alternatif kimlik doğrulama metodunun veya transponderin belgelendirilmeden çıkarıldığının doğrulanması halinde kimlik belgesi yenilenir.

(4) Bakanlık, yabani veya yarı yabani ortamda yaşayan, transponder taşıyan, transponder yerleştirildiği tarihte taşıyıcı transponder kodunun düzenleme kuruluşunun veri tabanına kayıtlı olduğu, ancak henüz kimlik belgesi düzenlenmemiş yabani tek tırnaklılar için kimlik belgesi düzenlenmesine izin verir.

Kimlik doğrulama için elektronik metotlar

MADDE 20 –

(1) Düzenleme kuruluşu transponderin tek tırnaklıya ilk defa uygulandığından emin olur.

(2) Transponder aseptik koşullar altında, baş ve omuz başları arasına, nukal ligament bölgesinde boynun ortasına parenteral (deri altına) olarak uygulanır. Ancak Bakanlık, transponderin hayvanın refahını bozmaması ve transponderin yer değiştirmesine sebep olmaması şartıyla tek tırnaklının boynunda başka bir yere yerleştirilmesine alternatif olarak izin verebilir.

(3) Bakanlık transponderin hayvana uygulanmasındaki asgari nitelikleri ve bu tür işlemler için görevlendirilen sorumlu/yetkilendirilmiş meslek veya nitelikli kişiyi belirler.

(4) Kayıtlı tek tırnaklıları kimliklendiren düzenleme kuruluşları, alternatif kimlik doğrulama metoduyla kimliklendirilen hayvanların soy kütüğüne girişi/kaydı veya kayıtlı atların yarışma amacıyla kaydı için bir transponder işaretlenmesini talep eder.

(5) Düzenleme kuruluşları, tanımlanan tek tırnaklılara, kimlik doğrulama amacıyla bir transponder uygulanmasını aşağıdaki hallerde talep edebilir:

a) Daha önce uygulanan ve kayıtlı transponderler fonksiyonel değilse.

b) Alternatif kimlik doğrulama metodu olarak kaydedilmiş kalıtsal veya sonradan edinilen işaret bu amaç için artık uygun değilse.

c) Kimlik doğrulanmasının sağlanmasını gerekli görüyorsa.

Transponderden görüntülenen kodun benzersizliğinin sağlanması

MADDE 21 –

(1) Bakanlık, düzenleme kuruluşları tarafından kimlik belgesi düzenlendiği hallerde, transponderden görüntülenen kodların benzersizliğini sağlamak amacıyla ilgili standartlar çerçevesinde diğer ülkelerdeki kayıtlı tek tırnaklıları kimliklendiren düzenleme kuruluşlarının sistemleriyle uyumlu kurallar koyar ve uygular.

Kimlik belgesine transponder kodunun kaydedilmesi

MADDE 22 –

(1) Transponder uygulandığında, düzenleme kuruluşu aşağıdaki bilgileri kimlik belgesinin ilgili bölümüne girer:

a) Transponder tarafından iletilen ve okuyucuda görüntülenen kodun 15 hanesi, mümkünse kendinden yapışkanlı bir barkod uygulanmasını takiben sayfanın mühürlenmesi veya bu barkodun baskısı.

b) Transponderin uygulandığı yerin Bölüm B’de yer alan taslak şemada 12 veya 13 numaralı alanda yuvarlak içine alınması.

c) Kimlik belgesinin ilgili alanlarını dolduran ve transponder kodunu okuyarak kimliklendirmeyi yürüten veteriner hekim veya bu işi yapmaya yetkin kişinin imzası veya düzenleme kuruluşunun kurallarına uygun olarak kimlik belgesi suretini düzenleyen kişinin imzası.

(2) Tek tırnaklıya ISO 11784 ile uyumsuz bir transponderin uygulandığının tespit edilmesi halinde, okuyucu sistem veya okuyucu sistemi üreten firmanın adı kimlik belgesinin kimlik bilgileri bölümünde ilgili alana girilir.

Kimlik doğrulaması için alternatif metotların onaylanması

MADDE 23 –

(1) Bakanlık, 20 nci maddenin birinci fıkrasına istisna olarak tek tırnaklılar için kimlik belgesi düzenleyen kuruluşların gerekliliklerini sağlayan, işaretler de dâhil alternatif metotları onaylar ve tek tırnaklı hayvanların kimliğinin doğrulanmasını sağlar.

(2) Bakanlık kimlik doğrulaması için alternatif metodların onaylanması için aşağıdaki iş ve işlemleri yürütür:

a) Tek tırnaklıların çoğunluğu için alternatif metotların kullanılmasına izin vermez.

b) Damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklılara uygulanan işaretlerin, ilgili düzenleme kuruluşları tarafından kayıtlı tek tırnaklılarda kullanılanlarla karıştırılmamasını sağlar.

c) Kimlik doğrulaması için herhangi bir onaylı alternatif metot veya en azından transponder uygulanmasıyla aynı teminatları sağlayan metotların kombinasyonunu temin eder.

ç) Bireysel tek tırnaklıya uygulanan alternatif metot hakkındaki bilgilerin dijitale çevrilebilen bir formatta ve düzenleme kuruluşunun veri tabanından sorgulanacak şekilde olmasını sağlar.

(3) Bakanlık, internet sitesinde onaylanmış alternatif metotları kamuoyuna duyurur.

Kimlik doğrulama için alternatif metot kullanan düzenleme kuruluşları ve bakıcıların yükümlülükleri

MADDE 24 –

(1) Onaylı alternatif metot uygulamasının kontrol edildiği, metodun kimlik belgesinin Bölüm A’sının 6 ncı veya 7 nci alanına veya At Kestanesi kısmına girildiği ve transponder kodunun veri tabanına kaydedildiği durumlar haricinde, düzenleme kuruluşu tek tırnaklı için bir kimlik belgesi düzenlenmediğinden emin olur.

(2) Kimlik doğrulaması onaylı bir alternatif metot kullanıldığı durumda, bakıcı kimlik bilgilerine ulaşılmasını sağlar, hayvanın kimlik doğrulanmasında gecikme yaşanması durumunda masrafları karşılar.

ALTINCI BÖLÜM

Kayıtlı Tek Tırnaklılar, Damızlık ve Üretim Amaçlı Tek Tırnaklılar ve Geçici Belgesi

Bulunan Tek Tırnaklıların Hareket ve Nakilleri, Akıllı Kart ile Hareket

Kayıtlı tek tırnaklılar ve damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklıların hareket ve nakilleri

MADDE 25 –

(1) Ulusal mevzuat gerektirdiği takdirde, tek tırnaklıların karkaslarının hayvansal yan ürün olarak işlenmesi için onaylı işletmeye nakilleri de dâhil olmak üzere, kayıtlı tek tırnaklılar ile damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklılar için düzenlenen kimlik belgelerinin nakil esnasında yanlarında bulundurulması zorunludur.

(2) İstisna olarak, kayıtlı tek tırnaklıların ve damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklıların aşağıdaki hallerde kimlik belgesinin yanlarında bulundurulması zorunlu değildir:

a) Hayvanların ahırda veya çayırda bulunduğu ve kimlik belgesinin bakıcı tarafından gecikme olmaksızın gösterilebildiği durumlarda.

b) Geçici olarak binilen, sürülen, güdülen veya götürülen hayvanların kimlik belgesinin; gecikmeden gösterilebileceği yakınlıktaki bir işletmede bulunması veya hayvanların yazın kayıtlı otlaklara, mera veya yaylalara getirilip götürüldüğü dönemlerde çıkış işletmesinde gösterilebilmesi halinde.

c) Sütten kesilmemiş yavrunun anasına eşlik etmesi halinde.

ç) Binicilik yarışması testi ve eğitimine katılma veya yarışma, eğitim ve etkinlik mekânını geçici olarak terk etmelerini gerektiren bir durumda.

d) Hayvanın kendisini veya bulunduğu işletmeyi ilgilendiren acil bir durumdaki hareketi veya nakli sırasında.

Geçici belgesi bulunan tek tırnaklıların hareket ve nakilleri

MADDE 26 –

(1) Kimlik bilgilerinin güncellenmesi amacıyla düzenleme kuruluşu veya Bakanlığa mevcut kimlik belgesi teslim edildiğinde, bakıcının başvurusu veya Bakanlığın talebi halinde düzenleme kuruluşu, Ek-3’teki bilgileri içeren ve tek tırnaklının ülke içinde 45 günden fazla olmayacak şekilde hareketine veya nakline izin veren geçici belge düzenler.

(2) Geçici belge süresi içerisinde, tek tırnaklının diğer bir ülkeye nakledileceği hallerde, kayıtlı olsun veya olmasın, geçici belgeye ek olarak ilgili AB mevzuatıyla uyumlu bir sağlık sertifikası bulundurulur.

Akıllı kart ile hareket

MADDE 27 –

(1) Bakanlık, 25 inci maddenin birinci fıkrasına istisna olarak, kimlik belgesi yanında bulunmayan kayıtlı tek tırnaklılar ile damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklıların, aynı düzenleme kuruluşu tarafından düzenlenen ve Ek-2’deki bilgileri içeren akıllı kartın nakil esnasında bulundurulması şartıyla yurt içindeki hareket veya nakillerine izin verir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Kimlik Devamlılığının Sağlanması İçin Bakıcı ve Düzenleme Kuruluşlarının

Yükümlülükleri, Kimlik Belgesi Suretinin Düzenlenmesi, Kimlik Belgesinin

Yenilenmesi, Hareket İçin Geçerliliğinin Askıya Alınması

Kimlik devamlılığının sağlanması için bakıcının yükümlülükleri

MADDE 28 –

(1) Tek tırnaklının yaşamı boyunca kimlik devamlılığının sağlanması için bakıcının yükümlülükleri şunlardır:

a) Tek tırnaklının kimlik belgesinde; hayvanın kayıtlı tek tırnaklı veya damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklı olması durumunun ve tek tırnaklının sahiplik bilgilerinin daima güncel ve doğru olmasını sağlar.

b) Düzenleme kuruluşuna bakılmaksızın, bakıcı, hayvanın kategorisine uygun ve işletmenin bulunduğu AB üyesi devletteki düzenleme kuruluşu tarafından veri tabanına kaydedilmesi gereken bilgileri sağlamak amacıyla aşağıdaki hallerde 30 gün içerisinde kimlik belgesini sunar:

1) AB üye devleti dışında bulunan bir düzenleme kuruluşu tarafından kimlik belgesinin düzenlenmesi.

2) 90 günlük süre için yarışmalara, yarışlara, gösterilere, eğitimlere katılan ve taşımacılıkta kullanılan tek tırnaklılar, ıslah dönemi boyunca yurt içindeki aygırlar ve 90 günü geçmeyen ıslah dönemi için yurt içindeki kısraklar, tıbbi amaçlarla bir veterinerlik tesisinde barındırılan tek tırnaklılar, girişlerinden itibaren 10 gün içerisinde kesilecek tek tırnaklılar hariç işletmenin başka bir AB üye devletinde olması halinde, tek tırnaklının AB üye devletine girişi.

c) Düzenleme kuruluşunun veri tabanına kaydedilmesi gereken kimlik bilgilerini güncelleme ihtiyacı doğduğunda, bakıcı, 30 gün içerisinde hayvanın kategorisine uygun düzenleme kuruluşuna kimlik belgesini sunar.

Kimlik devamlılığının sağlanması için düzenleme kuruluşunun yükümlülükleri

MADDE 29 –

(1) Düzenleme kuruluşu kimlik devamlılığını sağlamak için aşağıdaki yükümlülükleri yerine getirir:

a) Kimlik belgesinde gerekli güncellemeleri yapar.

b) Kimlik belgesi düzenlenmediği hallerde, Ek-1 birinci bölümde belirtilen kimlik belgesinin I.Kısım-C Bölümüne, UELN ile uyumlu veri tabanı numarasını da içeren, düzenleme kuruluşunca talep edilen asgari bilgileri girer.

c) Düzenleme kuruluşu veya ulusal mevzuat kuralları uyarınca sahipliğin değişmesinin talep edilmesi halinde, kimlik belgesine yeni sahiplik bilgilerini girer.

ç) Düzenleme kuruluşu veri tabanına, kimlik belgesinde yer alan kimlik bilgilerinin kayıtlarını girer veya tamamlar.

d) Merkezi veri tabanına gerekli bilgileri girer.

Kimlik belgesi suretinin düzenlenmesi

MADDE 30 –

(1) Kimlik belgesi sureti aşağıdaki şekilde düzenleme kuruluşu tarafından düzenlenir:

a) Kimlik belgesinin aslının kaybolduğu ve hayvanın kimliğinin transponder tarafından iletilen kodla veya alternatif kimlik doğrulama metoduyla saptanabildiği durumda.

b) Belirlenen süre içerisinde hayvan kimliklendirilmemişse, biyolojik anne veya embriyo transferi yapılmış taşıyıcı annenin kimliklendirildiği ve açıklayıcı bir sertifikanın mevcut olduğu durumda.

c) Bakanlığın elinde, mevcut kimlik belgesinde yer alan kimlik bilgilerinin tek tırnaklıyla uyuşmadığına dair kanıt varsa ve 14 üncü maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanamadığı durumda.

(2) Bakıcının başvurusu veya Bakanlığın talebi üzerine tek tırnaklıya transponder veya onaylı alternatif kimlik doğrulama metodu uygular. Kimlik belgesi suretini; hayvanı ilk defa kimliklendiren ve kaybolan kimlik belgesini düzenleyen düzenleme kuruluşunun veri tabanına, birinci fıkranın (b) bendinde bahsi geçen hayvanlar için kimlik belgesi suretini düzenleyen düzenleme kuruluşunun veri tabanına özel yaşam numarasıyla birlikte ilgili düzenleme kuruluşunca kaydedilir. Düzenleme kuruluşunca Ek-1’in birinci bölümünde belirtilen kimlik belgesi suretinin II. Kısmının II. Bölümündeki tek tırnaklıyı, insan tüketimi için kesilmediğine dair sınıflandırır.

(3) İkinci fıkra uyarınca düzenlenen kimlik belgesi suretindeki bilgiler, düzenleme kuruluşunun veri tabanına özel yaşam numarasıyla birlikte girilir ve merkezi veri tabanına iletilir.

(4) Kayıp kimlik belgesini düzenleyen kuruluş artık faaliyet göstermiyorsa, kimlik belgesi sureti bu maddenin ikinci fıkrası uyarınca, kategorisine uygun ilgili düzenleme kuruluşu tarafından düzenlenir.

İthal edilen tek tırnaklılar için kimlik belgesi sureti düzenlenmesi

MADDE 31 –

(1) 16 ncı maddenin ikinci fıkrasının (a) bendinde bahsi geçen üçüncü ülkedeki bir düzenleme kuruluşunca düzenlenen asıl kimlik belgesinin kaybolması durumunda, yeni kimlik belgesi üçüncü ülkedeki düzenleme kuruluşu tarafından aşağıdaki şartlar altında düzenlenir:

a) Hayvanın insan tüketimi amacıyla kesilmediğine dair sınıflandırmasının yapıldığı, bilgilerin düzenleme kuruluşu ve merkezi veri tabanına özel yaşam numarasıyla birlikte girilerek kimlik belgesi sureti olarak işaretlendiği durumda, kaybolan kimlik belgesini düzenleyen düzenleme kuruluşundan temin edilen kimlik belgesi suretinin hayvanın kategorisine ilişkin düzenleme kuruluşuna gönderilmesi.

b) Yeni kimlik belgesinin, düzenlenme kuruluşu veya Bakanlık tarafından bakıcıya veya ulusal mevzuat gerektirdiği takdirde hayvan sahibine iletilmesi durumunda.

Kimlik belgesinin yenilenmesi

MADDE 32 –

(1) Düzenleme kuruluşunca aşağıdaki durumlarda hayvanın kategorisine uygun yeni bir kimlik belgesi düzenlenir.

a) Asıl kimlik belgesi kayıpsa ve hayvanın kimliği tespit edilemiyorsa.

b) Düzenleme kuruluşunca daha önce kimlik belgesinin bu hayvan için düzenlendiğine dair bir belge yoksa.

c) Hayvan bu Yönetmelikte belirtilen süre sınırlamaları içerisinde kimliklendirilmemişse.

(2) Birinci fıkrada belirtilen durumlarda, bakıcının başvurusu veya Bakanlığın talebi doğrultusunda, işletmenin bulunduğu yerdeki tek tırnaklılar için yetkili düzenleme kuruluşu;

a) Hayvana alternatif kimlik doğrulama metodu veya transponder uygulayabilir.

b) Üzerinde kimlik yenileme belgesi ibaresi bulunan yenilenmiş kimlik belgesi, veri tabanındaki kaydına karşılık gelen ve yeni atanan özel yaşam numarasıyla birlikte düzenlenir.

c) Yenilenen kimlik belgesinin II. Kısımının II. Bölümünde “insan tüketimine yönelik kesim amaçlı değildir” şeklinde düzenlenir.

(3) İkinci fıkra uyarınca düzenlenen kimlik yenileme belgesinin detayları, düzenleme kuruluşunun veri tabanına, özel yaşam numarasıyla birlikte girilir ve merkezi veri tabanına iletilir.

Kimlik belgesinin hareket amaçları için geçerliliğinin askıya alınması

MADDE 33 –

(1) Tek tırnaklı, Afrika At Vebasından ari olmayan bir ülkede bulunuyorsa veya ülkede Afrika At Vebasıyla enfekte bir bölgede yer alan işletmeden geliyorsa; resmi veteriner hekim Ek-1 birinci bölümde belirtilen kimlik belgesinin III. Kısmına uygun giriş yaparak, kimlik belgesinin geçerliliğini askıya alır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Tek Tırnaklının Ölümü, Kaybolması Halinde Resmi Veteriner Hekimin, Bakıcının,

Belge Düzenleme Kurumunun ve İl/İlçe Müdürlüğünün Yükümlülükleri

Tek tırnaklının ölümü halinde resmi veteriner hekimin yükümlülükleri

MADDE 34 –

(1) Tek tırnaklının ölümü halinde aşağıdaki önlemler alınır:

a) Transponderin hileli kullanılmasının önüne geçilmesi için transponder çıkarılarak veya uygulandığı yerde (boyunda) imha edilir.

b) Tek tırnaklı kimlik belgesinin her sayfası “geçersiz” şeklinde mühürlenir veya her sayfaya standart delgeçten küçük olmayan çapta delik açılarak kimlik belgesi geçersiz kılınır.

(2) Tek tırnaklı kimlik belgesi, hayvanın öldüğü il/ilçe müdürlüğü tarafından resmi denetim altında yok edilir. Düzenleme kuruluşuna doğrudan veya temas noktası aracılığıyla; hayvanın öldüğü tarih ve belgenin imha tarihi hakkında bildirim yapılır. Geçersiz olarak mühürlenen kimlik belgesi, C Bölümünde bahsi geçen düzenleme kuruluşuna iade edilir. Hayvanın hastalık nedeniyle öldürülme tarihi bilgisiyle birlikte, doğrudan veya temas noktası aracılığıyla düzenleme kuruluşuna iletilerek veri tabanında güncellenir.

(3) Birinci fıkradaki önlemler; hastalık nedeniyle itlaf edilmesi durumunda düşük kapasiteli bir yakma tesisinde imhası veya Bakanlıkça belirlenen itlaf metodları resmi veteriner hekimin denetimi altında yürütülür.

Tek tırnaklının ölümü veya kaybolması halinde bakıcının ve düzenleme kuruluşunun yükümlülüğü

MADDE 35 –

(1) Tek tırnaklının ölümü veya kaybolması halinde bakıcı, tek tırnaklıya ait kimlik belgesini, belgeyi düzenleyen kuruluşa iade eder. Düzenleme kuruluşunca kimlik belgesinin kastrasyon, tanımlamanın doğrulanması ve veri tabanına kaydına ilişkin kısmı, 29 uncu maddenin birinci fıkrasının (b) bendine uygun olarak atın kaybı veya ölümünden sonraki 30 gün içerisinde güncellenir.

(2) 34 üncü madde uyarınca tek tırnaklının ölümü veya kaybı hakkında bilgi verilen düzenleme kuruluşu, verileri kendi veri tabanına kaydeder ve merkezi veri tabanına iletir.

Tek tırnaklının ölümünden sonra bilgi akışının sağlanması için Bakanlığın yükümlülükleri

MADDE 36 –

(1) Bakanlık, geçersiz kılınmış kimlik belgelerinin iadesine ilişkin prosedürleri uygular.

(2) Bakanlık, kimlik belgelerini kendi sınırları içerisinde ilgili düzenleme kuruluşlarına dağıtmak üzere temas noktası belirleyebilir.

(3) İkinci fıkra uyarınca, varsa temas noktasının iletişim bilgileri merkezi veri tabanında yer alır ve Bakanlık internet sitesinden kamuya açık tutulur.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Veri Tabanı, Merkezi Bir Veri Tabanı Kurulması, Merkezi Veri

Tabanlarının Koordinasyonu

Veri tabanı

MADDE 37 –

(1) Düzenleme kuruluşu, kimlik belgesini düzenlerken veya daha önce düzenlenen kimlik belgelerini kayıt ederken, tek tırnaklıya ilişkin aşağıdaki bilgileri kendi veri tabanına kaydeder:

a) Özel yaşam numarası.

b) Türü.

c) Cinsiyeti.

ç) Donu.

d) Bakıcı tarafından beyan edilen doğum tarihi (gün/ay/yıl).

e) Transponder kodunun 15 hanesi ya da ISO 11784 standardına uymayan radyo frekanslı kimliklendirme cihazı tarafından iletilen kod veya alternatif kimlik doğrulama metodu.

f) Bakıcı tarafından beyan edilen doğum yeri.

g) Kimlik belgesi düzenleme tarihi ve yapılan herhangi bir değişikliğin tarihi.

ğ) Başvuruyu yapan veya güncelleme amacıyla kimlik belgesini sunan bakıcının isim ve adresi.

h) Hayvanın kayıtlı tek tırnaklı veya damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklı olma durumu.

ı) Bakıcı tarafından beyan edilen hayvanın adı (doğum adı ve mümkünse ticari adı).

i) Hayvanın “İnsan tüketimi için kesimi amaçlanmayan” olarak bilinen durumu.

j) Kimlik belgesinin seri numarası, yeni kimlik belgesi, suret veya yenilenen kimlik belgesine ilişkin herhangi bir bilgi.

k) Bakıcı tarafından beyan edilen, tek tırnaklının bulunduğu işletmenin yer aldığı ülke.

l) Bakıcı tarafından beyan edilen hayvanın ölüm ya da kaybolma tarihi.

(2) Düzenleme kuruluşu birinci fıkrada belirtilen bilgileri, en az 35 yıllık bir süre boyunca veya hayvanın ölümünün bildirildiği tarihten sonraki 2 yıl boyunca, kendi veri tabanında kayıtlı tutar.

(3) Düzenleme kuruluşu birinci fıkrada belirtilen bilgilerin kaydından sonra 15 gün içerisinde, söz konusu bilgileri merkezi veri tabanına iletir.

Merkezi bir veri tabanı kurulması

MADDE 38 –

(1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin amaçlarına uygun merkezi bir veri tabanı kurar.

(2) “Kayıtlı tek tırnaklılar” ve “damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklılar” için ayrı bir veri tabanının bulunduğu ve durumları “kayıtlı tek tırnaklı” veya “damızlık ve üretim amaçlı tek tırnaklı” olarak kategorize edilen hayvanların kimlik bilgilerini güncellemek üzere birbiriyle etkin şekilde iletişim ve işbirliği sağladığı ve Bakanlığın bu veri tabanlarına doğrudan erişimi olduğu durumda merkezi bir veri tabanı gerekli değildir.

(3) Bakanlık merkezi veri tabanlarının isim, adres ve iletişim bilgilerini Bakanlığın resmi internet sitesinden kamuya açık hale getirir.

Merkezi veri tabanlarının koordinasyonu

MADDE 39 –

(1) Bakanlık, tek tırnaklılara ilişkin bilgileri merkezi veri tabanına veya merkezi veri tabanına bağlı olan düzenleme kuruluşlarının veri tabanlarına kaydedilmesini sağlar.

ONUNCU BÖLÜM

İdari Yaptırımlar

İdari yaptırımlar

MADDE 40 –

(1) Tanımlama süresi geçtikten sonra hayvanların kimliklendirilmesi, 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre hayvan sahibine/bakıcısına idari para cezası verildikten sonra gerçekleştirilir.

Hayvan satış yerleri ile ilgili kısıtlamalar

MADDE 41 –

(1) Bu Yönetmeliğe göre kimliklendirilmeyen ve beraberlerinde kimlik belgesi veya veteriner sağlık raporu bulunmayan ya da belgelerinde yanlış bilgileri bulunan tek tırnaklıların hayvan satış yerlerine girişine izin verilmez.

(2) Hayvan satış yerlerine kimliklendirilmemiş tek tırnaklının gelmesi durumunda hayvan sahibine, 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi hükmü gereği hayvan sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmaması nedeniyle idari para cezası uygulanır. Hayvan sahibine/bakıcısına verilen idari para cezasının onaylanmasını takiben tek tırnaklılar kimliklendirilir ve kayıt altına alınır.

Nakil sırasında yakalanan kimliklendirilmemiş tek tırnaklılarla ilgili işlemler

MADDE 42 –

(1) Kimliklendirilmemiş tek tırnaklıların nakil sırasında yakalanması hâlinde yakalandığı il veya ilçe sınırları içindeki il/ilçe müdürlüğü tarafından hayvan sahibine/bakıcısına, 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi hükmü gereği hayvan sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmaması nedeniyle idari para cezası uygulanır. Hayvan sahibine verilen idari para cezasının uygulanmasını takiben tek tırnaklılar kimliklendirilerek kayıt altına alınır ve gideceği yere kadar sevkine izin verilir.

Kimliklendirme araçlarında yapılan tahrifat ve sahtecilik

MADDE 43 –

(1) Hayvanların kimliklendirilmesinde kullanılan tanımlama araçlarında tahrifat yapanlara, sahtelerini üretenlere veya uygulayanlara 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi hükmü gereği idari para cezası uygulanır. Fiilin suç oluşturduğu durumlarda 5996 sayılı Kanunun 42 nci maddesinin birinci fıkrasına göre savcılığa suç duyurusunda bulunulur.

ON BİRİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Milli güvenlik kapsamındaki kurumlara ait tek tırnaklılar

MADDE 44 –

(1) Milli Savunma Bakanlığı ve İçişleri Bakanlığı kapsamındaki kurumlara ait tek tırnaklılar için Bakanlık tarafından kimliklendirme şartı aranmaz. Ancak bu kurumlar ulusal ve uluslararası spor müsabakalarına katılmak maksadıyla talep etmeleri durumunda bulundukları yere en yakın kimlik belgesi düzenlemeye yetkili kuruluşa başvurarak tek tırnaklı hayvanlara kimlik belgesi temin edebilirler.

Avrupa Birliği mevzuatına uyum

MADDE 45 –

(1) Bu Yönetmelik 90/427/AET ve 2009/156/AT sayılı Konsey Direktifleri ile Tek Tırnaklıların Kimliklendirilmesine İlişkin Kuralları belirleyen 17/2/2015 tarihli ve AB 2015/262 sayılı Komisyon Uygulama Tüzüğüne uyumlu hazırlanmıştır.

Tanımlama süresi, Yüksek Komiserler Kurulunca kimliklendirilen atlar ve merkezi veri tabanı kurulması

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Herhangi bir nedenle bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tanımlanmayan her yaştaki tek tırnaklı hayvanlar, 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen 12 aylık tanımlama süresine bakılmaksızın bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden itibaren 12 ay içerisinde tanımlama ve kayıt işlemleri yapılır.

(2) 31/12/2019 tarihine kadar Yüksek Komiserler Kurulu tarafından kimliklendirilen Safkan Arap ve İngiliz atları bu Yönetmelik uyarınca kimliklendirilmiş kabul edilir.

(3) Bakanlıkça, 31/12/2019 tarihine kadar merkezi bir veri tabanı kurulur.

Yürürlük

MADDE 46 –

(1) Bu Yönetmelik 31/12/2019 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 47 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

23 Şubat 2018 CUMA                      Resmî Gazete                            Sayı : 30341

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

TARIMDA KULLANILAN ORGANİK, MİNERAL VE MİKROBİYAL KAYNAKLI GÜBRELERE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, toprakların fiziksel, kimyasal ve biyolojik yapısının iyileştirilmesi, bitkisel üretimde verimliliğin artırılması, insan sağlığının korunması ve çevre kirliliğinin önlenmesi amacıyla, organik, mineral ve mikrobiyal kaynaklı gübrelerin kullanımını yaygınlaştırmak, tanımlamak, bunlara ait analiz metotlarını belirlemek ve bu ürünlerin ithali, ihracı, üretimi, piyasaya arzı ile kayıt altına alınmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik ve eklerinde yer alan Ek-1, Ek-2, Ek-3, Ek-4, Ek-5, Ek-6 ve Ek-7 de belirtilen şartları karşılayan ürünler ile 18/8/2010 tarihli ve 27676 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik eki Ek-1’de yer alan ürünleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanunun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ağır metal: Bakır (Cu), Kadmiyum (Cd), Nikel (Ni), Kurşun (Pb), Çinko (Zn), Civa (Hg), Kalay (Sn) ve Krom (Cr) metallerini,

b) Analiz raporu: Bu Yönetmelik ve eklerinde belirtilen şartlara uygun olarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin belgelendirme aşamasında gerekli analiz ve deneylerini yapabilecek kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişilere ait laboratuvarlarca düzenlenen belgeyi,

c) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ç) Bitki besin maddesi (BBM): Bitkilerin beslenmesi için gerekli olan azot, fosfor ve potasyum gibi birincil, kalsiyum, magnezyum, kükürt ve sodyum gibi ikincil, demir, çinko, bakır, mangan, bor, molibden ve kobalt gibi üçüncül bitki besin maddeleri olarak da adlandırılan iz veya mikro elementleri,

d) BÜGEM: Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünü,

e) Deneme raporları: Kabul edilen deneme planları ile ürünün verimliliği üzerine yapılmış araştırma sonuçlarını,

f) Enzim: Hücre metabolizmasında yürüyen, biyokimyasal tepkimeleri katalizleyen, çoğunlukla protein yapıda olan biyomolekülleri,

g) GKGM: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

ğ) İl müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüklerini,

h) Mikrobiyal gübre: Bitki gelişimi için gerekli maddelerin sağlanmasında, bitki besin maddelerinin yarayışlılığının artırılmasında ve/veya toprağın düzeltilmesinde rol oynayan canlı mikroorganizmaları içeren ürünleri,

ı) Organik azot: Kimyasal yöntemlerle üretilen organik azot dışında, bitkisel veya hayvansal menşeli ürünlerde organik yapıya kovalent (organik) bağlarla bağlı olan azotu,

i) Organik gübre: Bitki besin maddelerini bünyesinde organik bileşikler halinde bulunduran, toprağın fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerini düzelterek, bitki besin maddelerinin yarayışlılığını artırmak suretiyle alımını kolaylaştıran bitkisel ve/veya hayvansal kökenli atık ve/veya artıklardan elde edilen ürünleri,

j) Organomineral gübre: Organik muhtevanın ve/veya organik gübre(ler)nin bir veya birden fazla birincil, ikincil veya mikro bitki besin maddeleri ile karışımı veya reaksiyonu ile elde edilmiş ürünleri,

k) Organik karbon: Organik maddenin karbon cinsinden ifadesini,

l) Organik madde: Organik gübrelerin kuru yakılması sonucu kaybolan, organomineral gübrelerin de organik karbon içeriğinin hesaplanması ile bulunan muhtevayı,

m) Referans kuruluş: Analiz kuruluşları tarafından yapılan piyasa ve şikayet analizlerine itiraz edilmesi halinde hakem olarak görev yapacak test ve deney kuruluşlarını,

n) Üretim prosesi: Üretimde kullanılan maddeleri ve üretim yöntemini gösteren üretim akışını,

o) Veteriner Giriş Belgesi: 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvan ve Ürünlerin Ülkeye Girişinde Ön Bildirim ve Veteriner Kontrollerine Dair Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (ğ) bendinde tanımı yapılan ve aynı Yönetmeliğin Ek–2’sinde örneği verilen belgeyi,

ö) Veteriner Sınır Kontrol Noktası Müdürlüğü: Merkezi Yetkili Makam tarafından yetkilendirilmiş olan canlı hayvan, hayvansal ürünler ve hayvan hastalığı bulaştırma riski olan sap, saman gibi bitkisel ürünlerin ülkeye girişlerinde veteriner kontrollerinin yürütüldüğü gümrüklü saha içindeki doğrudan merkeze bağlı birimi,

p) Yetkili Komisyon: Bu Yönetmelik çerçevesinde görev alacak heyeti,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Esaslar

Ağır metal sınır değerleri

MADDE 5 –

(1) Bu Yönetmelikte yer alan ürünlerdeki ağır metal sınır değerleri, insan ve çevre sağlığını korumak amacı ile ppm(mg/kg) cinsinden aşağıdaki değerleri geçemez.

Kadmiyum	Cd	3
Bakır	Cu	450
Nikel	Ni	120
Kurşun	Pb	150
Çinko	Zn	1100
Civa	Hg	5
Krom	Cr	350
Kalay	Sn	10

(2) Kalay sadece hayvansal orijinli organik gübrelerin üretiminde kullanılan hammaddelerde ve mamul ürünlerde aranır.

(3) Fosfor kaynaklarının kadmiyum içermesi ve fosforlu gübrelerde kadmiyum sınır değerinin bulunmaması nedeniyle herhangi bir fosfor kaynağı eklenerek yapılan organomineral gübrelerde kadmiyum ağır metal olarak değerlendirilmez ve bu tür gübrelerin ağır metal analizlerinde kadmiyuma bakılmaz.

(4) Ürünlere, iz element olarak çinko ve bakır eklenmişse bu değerler bitki besin maddesi olarak beyan edilirler. Ağır metal olarak değerlendirilmez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yetkili Komisyonun Oluşumu, Görevi ve Karar Alma Şekli ile

Üretim, İthalat İzni ve İhracat Ön İzni

Yetkili komisyonun oluşumu, görev ve karar alma şekli

MADDE 6 –

(1) Yetkili Komisyon; Bitki Besleme ve Teknoloji Geliştirme Daire Başkanı, Daire Başkanlığında görevli konu uzmanları ile üniversitelerin toprak bilimi ve bitki besleme bölümünden ve Biyoloji/Kimya alanları uzmanlarından, Çevre ve Şehircilik Bakanlığından, Sağlık Bakanlığından, Etlik Veteriner Kontrol Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünden, Toprak Gübre ve Su Kaynakları Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünden ve Türk Standartları Enstitüsü (TSE)’nden birer, ayrıca ihtiyaç duyulması halinde davet edilecek diğer kurum ve kuruluşların uzmanlarından oluşur. Sekretarya hizmetleri Daire Başkanlığı tarafından yürütülür. Yetkili Komisyon, Daire Başkanı başkanlığında en az beş üye ile toplanır ve toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile karar alınır. Oyların eşitliği halinde başkanın kullandığı oy yönünde çoğunluk sağlanmış sayılır.

(2) Yetkili Komisyon; Bu Yönetmelik kapsamında yurt içinde üretim yapacak firmaların üretim izinlerini, mikrobiyal gübreler ile Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik Ek-1’inde yer alan ürünlerin, ilk ithalatı ile piyasaya arzını ve gerekli görülmesi halinde bu Yönetmelik eklerinde yer alan diğer ürünlerin ithalini ve piyasaya arzını değerlendirmek üzere toplanır.

(3) Yetkili Komisyon, ayda bir defa her ayın ikinci yarısında toplanır. Yetkili Komisyonda değerlendirilmesi öngörülen ürünlere ait müracaatlar her ayın 15’ine kadar BÜGEM’e yapılır.

Üretim izni

MADDE 7 –

(1) Bu Yönetmelik ekleri ile Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik Ek-1’inde yer alan ürünleri üretecek gerçek ve tüzel kişiler, üretim izni almak için aşağıdaki belgelerle birlikte BÜGEM’e müracaat eder.

a) Ek-10’da yer alan Üretim İzni Müracaat Formu,

b) Ürüne ait üretim prosesi, (Ürün mikrobiyal gübre ve içeriği bir veya birden fazla mikroorganizmadan oluşuyorsa, cins ve tür isimlerinin ayrı ayrı belirtildiği üretim prosesi),

c) Sanayi ve/veya Ticaret Odasınca düzenlenen kapasite raporunun firma tarafından onaylı sureti, Sanayi ve/veya Ticaret Odasınca kapasite raporunun düzenlenememesi halinde Ek-8’de yer alan, firmanın faaliyet göstereceği ilin il müdürlüğünce düzenlenen, üretim tesisinin makine, teçhizat ve personel durumunu ortaya koyan “Kapasite Uygunluk Raporu”,

ç) Yetkili idareden alınmış ve faaliyet alanında bu Yönetmelik ve eklerinde belirtilen ürünlerden en az birinin yazılı olduğu, aşağıda maddeler halinde belirtilen belgelerden birini,

1) Gayri Sıhhi Müessese Açma Ruhsatı,

2) İşyeri Açma ve Çalışma Belgesi,

3) Organize Sanayi Bölgeleri (OSB) tarafından düzenlenen yazı veya belge,

4) Teknoloji Geliştirme Bölgelerinde yer alan firmalar için Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığınca verilen iznin aslı veya firma tarafından onaylı sureti.

d) Ağır metal değerlerini de içeren analiz raporu veya sertifikasının bir sureti,

e) İl müdürlüğünce yerinde yapılacak inceleme sonucunda, Ek-9’da yer alan forma uygun şekilde düzenlenecek olan üretim tesisine ait “Üretim Yeri Uygunluk Raporu”,

f) Mikrobiyal gübreler için EK-21’de belirtilen deneme raporu,

g) Mikrobiyal gübreler için ürünün en iyi çalıştığı toprak pH’sı, toprak sıcaklığı, toprak tipi, depolama şartları ve süresine dair bilgi ya da belge,

ğ) Hayvansal menşeli organik gübre ve toprak zenginleştirici içeren ürünlere üretim izni talebinde bulunan firmalar için 24/12/2011 tarihli ve 28152 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliği kapsamında GKGM’nden veya il müdürlüklerinden adı geçen mevzuat kapsamında alınan belge.

(2) Üretim iznine müracaat eden firmaların üretim tesisleri, gerekli görüldüğünde yerinde incelenir.

(3) Üretim izni; firmanın üretim yeri adresinin belediye, sanayi sitesi, OSB vb. yönetimlerce kendi iradesi dışında değişmesi veya unvanının değişmesi durumunda, Yetkili Komisyon kararına gerek kalmadan BÜGEM tarafından yeniden düzenlenir.

(4) Kamu kuruluşları, araştırmaları sonucu elde ettikleri ürünleri piyasaya arz ederken, bu Yönetmelik ve eklerinde belirtilen üretim izninden muaftır.

İthalat izni

MADDE 8 –

(1) Bu Yönetmelik eklerinde yer alan ve 21/12/2011 tarihli ve 28149 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ülkeye Girişte Veteriner Kontrollerine Tabi Olan Hayvan ve Ürünlere Dair Yönetmelik kapsamına giren ancak Gümrük Tarife İstatistik Pozisyonundan (GTİP) dolayı bu kapsamda ithalatı yapılamayan hayvansal menşeli ürünlere ithalat izni düzenlenebilmesi için aşağıdaki belgelerle birlikte BÜGEM’e müracaat edilmesi gerekmektedir.

a) Ek-11’de yer alan İthalat İzni Müracaat Formu,

b) Proforma fatura ve/veya ticari fatura,

c) Ağır metal değerlerini de içeren analiz raporu ve/veya analiz sertifikasının firma tarafından onaylı sureti ile gerekmesi durumunda Türkçe tercümesi,

ç) Üretim prosesinin aslı veya firma tarafından onaylı sureti ile Türkçe tercümesi, ürün mikrobiyal gübre ve içeriği bir veya birden fazla mikroorganizmadan oluşuyorsa, cins ve tür isimlerinin ayrı ayrı belirtildiği üretim prosesi.

(2) Öncesinde Bakanlıkça tescil belgesi düzenlenmemiş mikrobiyal gübrelere öncelikle numune ithal izni düzenlenir. Numune veya ürün ithalat izinleri sırasında BÜGEM’e yukarıda belirtilen belgelere ek olarak aşağıdaki belgeler de sunulur.

a) Yurt dışında yapılmış olan ve verime etkisini gösteren deneme raporu,

b) Mikrobiyal gübreler için ürünün en iyi çalıştığı toprak pH’sı, toprak sıcaklığı, toprak tipi, depolama şartları ve süresine dair bilgi ya da belge,

c) Yurt içinde yapılacak denemeler için denemeyi yapacak resmi araştırma kuruluşları veya üniversitelerin ilgili bölümlerinden alınmış numune miktarını ve firma ile yapılan anlaşmayı gösterir yazı,

ç) Denemeyi yapacak kurum/kuruluşun, deneme için ön gördüğü miktar ile GKGM ve TSE tarafından gerekli analizler için öngörülen miktarlara ait resmi yazılar,

d) Numunenin, deneme yapacak kurum/kuruluşa teslim edildiğine dair yazı.

(3) Yetkili Komisyon tarafından incelenen numune ithalat izni müracaatının uygun bulunması durumunda, numune ithalat izni düzenlenir. Düzenlenen numune ithalat ön izin yazısı, ithalatçı firmaya, GKGM’ye ve TSE’ye gönderilir. GKGM tarafından bitki sağlığı kontrolü, TSE tarafından bu Yönetmeliğe uygunluğunun kontrolü amacıyla numune alınır. GKGM tarafından yapılan analiz sonuçları, TSE’ye gönderilir. TSE her iki analiz sonucunun uygun olması durumunda ithal malı uygunluk belgesi düzenler. Teslim edilen numunenin artması durumunda artan kısım ithalatçı firmaya verilmez.

(4) Yurt içi denemelerin, Ek-21’de belirtilen mikrobiyal gübre deneme formatına uygun olarak tamamlanmasıyla birlikte firma, yurt içi deneme raporunu ithalat ve/veya tescil belgesi evraklarına ekleyerek ilk ithalat ve/veya tescil belgesi için başvurur.

(5) Mikrobiyal gübrelere ait numune ithal müracaatı veya ithalat müracaatları Yetkili Komisyon tarafından değerlendirilerek uygun görülmesi halinde BÜGEM tarafından ithalat izin belgesi düzenlenir. Düzenlenen ithalat izin belgesi; ithalatçı firmaya, GKGM’ye ve TSE’ye gönderilir. GKGM tarafından bitki sağlığı, TSE tarafından da bu Yönetmeliğe uygunluğunun kontrolü için numune alınır. GKGM tarafından yapılan analiz sonuçları TSE’ye gönderilir. Her iki analiz sonucunun uygun olması durumunda TSE tarafından ithal malı uygunluk belgesi düzenlenir. Ürün mikrobiyal gübre tescil belgesine sahip ise ürünün millileşmesi için analiz sonuçları beklenmez. Analiz sonuçları tamamlanıncaya kadar ürün firma tarafından piyasaya arz edilemez.

(6) BÜGEM, bu Yönetmelik ve eklerinde mikrobiyal gübreler hariç yer alan diğer ürünler için düzenlenen ithalat izin belgesini, ithalatçı firmaya ve bu Yönetmeliğe uygunluğunun kontrolü amacıyla TSE’ye gönderir. TSE gerekli analizleri yapmak amacıyla numune alır. Analiz sonuçlarının uygun olması durumunda TSE tarafından ithal malı uygunluk belgesi düzenlenir. TSE analiz sonucunun bir örneğini ithalatı yapacak olan firmaya gönderir. Ürün tescilli bir ürün ise ürünün millileşmesi için analiz sonuçları beklenmez. Analiz sonuçları tamamlanıncaya kadar ürün firma tarafından piyasaya arz edilemez.

(7) İthal edilecek ürünün TSE tarafından yapılan analizlerin sonucuna göre uygun bulunmaması durumunda, ithalatçı firma on beş işgünü içerisinde analiz sonucuna itiraz edebilir. TSE, firma tarafından önerilen uzmanla birlikte analizleri müştereken yenilemekle mükelleftir. Yapılan bu analizler nihai olup sonucuna itiraz edilemez.

(8) Mikrobiyal gübrelerin ithalatı sırasında, GKGM tarafından yaptırılan bitki sağlığına dair analizlerin olumsuz çıkması halinde ithalatçı firma, 3/12/2011 tarihli ve 28131 sayılı Resmî Gazete’ de yayımlanan Bitki Karantinası Yönetmeliğine göre bir hafta içinde itiraz edebilir ve bu Yönetmeliğin hükümlerine göre işlem tesis edilir.

İhracat ön izni

MADDE 9 –

(1) Bu Yönetmelik eklerinde yer alan hayvansal menşeli ürünlere ihracat ön izni, Ülkeye Girişte Veteriner Kontrollerine Tabi Olan Hayvan ve Ürünlere Dair Yönetmelik kapsamında GKGM tarafından verilir.

(2) Hayvansal menşeli ürünler dışında kalan diğer ürünlere ihracat ön izni, BÜGEM tarafından verilir. Bu kapsamdaki ürünlere ihracat ön izni düzenlenebilmesi için aşağıdaki belgelerle birlikte müracaat edilir.

a) Ek-12’de yer alan İhracat Ön İzni Müracaat Formu,

b) Sipariş mektubu veya faturanın firma tarafından onaylanmış sureti ve Türkçe tercümesi,

c) İhraç edilecek ürün bu Yönetmelik kapsamında düzenlenen tescil belgesine sahip değilse ürüne ait analiz raporunun aslı veya firma tarafından onaylı sureti, tescil belgesine sahip ise tescil belgesinin fotokopisi,

(3) Hayvansal menşeli ürünler dışında kalan diğer ürünlere ihracat ön izni düzenlenebilmesi için lisans ve tescil belgesi şartı aranmaz. Ürünün, bu Yönetmelik şartlarına uygun üretilip üretilmediğine bakılmaksızın, karşı ülkenin ürünü kabul etmesi üzerine de ihracat ön izni düzenlenir.

(4) Talep edenin isteği doğrultusunda bu Yönetmelik hükümlerine uygun olmadan ihraç edilen ürünlerin geri gelmesi durumunda, ürünlerin bu Yönetmelik hükümlerine uygunluğu aranmadan ve TSE analizi aranmaksızın, piyasaya arz etmemek koşuluyla ithalat izni düzenlenir. Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ihraç edilen ürünlerin geri gelmesi durumunda, ürünlere bu Yönetmelik hükümlerine göre ithalat izni düzenlenir.

Tek pencere sistemi

MADDE 10 –

(1) Bu Yönetmelik ekinde yer alan ürünlere ilişkin düzenlenen ithalat ve ihracat ön izinleri Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Tek Pencere Sistemi kapsamında yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Lisans Belgesi, Tescil Belgesi ve Piyasaya Arz

Lisans belgesi

MADDE 11 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünleri üreterek veya ithal ederek piyasaya arz eden/edecek olan firmalar faaliyetlerini belgelemek amacıyla lisans belgesi almakla mükelleftirler. Lisans belgesi almak için aşağıdaki belgelerle birlikte BÜGEM’e müracaat edilir.

a) Ek-13’de yer alan lisans belgesi müracaat formu,

b) Vergi numarası beyanı,

c) Fason üretimlerde, lisans belgesi talep eden firma merkezinin bulunduğu il müdürlüğünce onaylı fason üretim sözleşmesinin firma tarafından onaylı fotokopisi,

ç) Firmayı temsile yetkili kişilerin imza sirküleri.

(2) Lisans belgesi; süresinin tam bitiminde, bitimine sekiz ay kala ve bitiminden altı ay sonrasına kadar yenilemesi yapılır. Yenilenmemesi durumunda lisans belgesi iptal olur. İptalden sonra yapılan başvuruda, eski lisans numarası veya yeni lisans numarası ile lisans belgesi düzenlenir.

(3) Süresi geçmiş olduğu halde lisans belgesini yenilemeyen veya kendi talebi ile lisans belgesinin iptalini isteyen firmaların tescilleri de iptal edilir.

(4) İsim, adres ve faaliyet alanı değişen veya son bulanlar, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin yayımlandığı tarihten itibaren otuz gün içinde lisans belgesinin yeniden düzenlenmesi için değişikliğin işlendiği diğer evraklarla birlikte Bakanlığa başvurur. Piyasa gözetim ve denetim sonucunda veya firma müracaatında lisans belgesinin zamanında yenilenmediği tespit edilmesi halinde lisans belgesi iptal olur ve bu durum firmaya bir yazı ile bildirilir. Firmanın, bu bildirimden sonra lisans belgesi yenilemesine otuz gün içerisinde başvurmaması halinde adına düzenlenmiş tescil belgeleri de iptal edilir.

(5) Herhangi bir nedenle faaliyeti son bulan veya faaliyet alanını değiştirenler, lisans ve tescil belgelerinin asıllarını Bakanlığa iade etmekle yükümlüdürler.

(6) Lisans belgeleri devredilemez, ticari amaçla kullanılamaz ve satılamaz.

(7) Kamu kurum ve kuruluşları, lisans belgesi alınması kapsamında bu madde hükümlerine tabi değildir. Ancak müracaatı üzerine lisans belgesi düzenlenir.

Tescil belgesi

MADDE 12 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünleri üreterek veya ithal ederek piyasaya arz eden firmalar, her bir ürün için ürünü piyasaya arz etmeden önce tescil belgesi almakla mükelleftirler. Firma, tescil belgesi almak için aşağıdaki belgelerle birlikte BÜGEM’e müracaat eder.

a) Ek-15’de yer alan tescil belgesi müracaat formu,

b) Ağır metalleri de içerecek şekilde düzenlenmiş analiz raporunun bir sureti,

c) İthal ürünler için TSE tarafından yapılan analiz sonucunun bir sureti,

ç) Ürüne ait üretim prosesi. Ürün mikrobiyal gübre ve içeriği bir veya birden fazla mikroorganizmadan oluşuyorsa, cins ve tür isimlerinin ayrı ayrı belirtildiği üretim prosesi,

d) Ek-16’da yer alan bilgileri içeren iki adet etiket örneği,

e) Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik Ek-1’de yer alan ürünlere tescil belgesi düzenlenebilmesi için Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş kuruluşlarca düzenlenmiş sertifika,

f) Mikrobiyal gübrelerin ilk tescil müracaatında resmi araştırma kuruluşları veya ilgili üniversiteler tarafından yapılan Ek-21’de verilen formata uygun olarak düzenlenmiş yurt içi deneme raporu. Mikrobiyal gübre tescil belgesi yenileme müracaatlarında daha öncesinden resmi araştırma kuruluşları veya ilgili üniversiteler tarafından yapılan yurt içi denemesi varsa, yeni bir deneme raporu talep edilmez,

g) İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliği kapsamında yer alan hayvansal menşeli organik gübre ve toprak zenginleştirici içeren ürünlere tescil belgesi düzenlenmesi için, GKGM’den veya il müdürlüklerinden adı geçen mevzuat kapsamında alınan belge, ithal edilen hayvansal menşeli ürünler için ise Veteriner Giriş Belgesinin bir örneği.

(2) Tescil belgelerinin; süresinin tam bitiminde, bitimine sekiz ay kala ve bitiminden altı ay sonrasına kadar yenilemesi yapılır. Herhangi bir nedenle faaliyeti son bulan veya faaliyet alanını değiştirenler tescil belgelerinin asıllarını Bakanlığa iade etmekle yükümlüdürler.

(3) Tescil belgelerinin yenilenmesi için, yukarıda belirtilen belgeler ile birlikte BÜGEM’e müracaat edilir.

(4) Tescil belgeleri devredilemez, ticari amaçla kullanılamaz ve satılamaz.

(5) Tescil belgesi iptal edilen ürünün satışına son kullanım tarihine kadar izin verilir.

(6) İthal edildikten sonra hammadde olarak üretimde kullanılacak ürünlerde tescil belgesi şartı aranmaz.

Piyasaya arz

MADDE 13 –

(1) Bu Yönetmelik eklerinde yer alan ürünler ambalajlı ve tescil belgeli olarak piyasaya arz edilir.

(2) Ürünlerin ambalajları açıldığında eski haline dönüşemeyecek şekilde ambalajlanmış olarak piyasaya arz edilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Denetim

MADDE 14 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünler, Ek-18’de verilen toleranslar da dikkate alınarak 29/3/2014 tarihli ve 28956 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gübrelerin Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliği esaslarına göre denetlenir.

Numune alma ve analiz metotları

MADDE 15 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünlerin analizleri, Ek-19’da belirlenen metotlara göre yapılır ve analiz metodu analiz raporunda belirtilir.

(2) Ürünü temsil eden numunelerin alınması ve alınacak numune sayısının belirlenmesi, Gübrelerin Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliğinde verilen numune alma metotları dikkate alınarak yapılır.

Etiketleme ve işaretleme

MADDE 16 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünlerin ambalaj veya etiketleri, Ek-16’da örneği ve açıklamaları verilen etiket ve işaretlemelere uygun olarak yapılır.

Verilerin bildirilmesi

MADDE 17 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünleri üreterek veya ithal ederek piyasaya arz eden kişi ve kuruluşlar, Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslar dâhilinde tedarik, satış ve stok miktarlarını içeren bilgileri, Gübre Takip Sistemi üzerinden veri sağlanıncaya kadar Bakanlığa gönderirler.

Organik tarım kapsamında değerlendirilen ürünlerin belgelendirilmesi

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında yer almayan ancak, Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik Ek-1’de yer alan ürünler, Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik gereklerini de yerine getirmek kaydıyla, Yetkili Komisyon tarafından değerlendirilerek bu Yönetmelik esaslarına göre belgelendirilir.

İthalatı yasak olan ürünler

MADDE 19 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan evsel atıklardan elde edilen kompost, ithal edilerek piyasaya arz edilemez.

Yetki devri

MADDE 20 –

(1) BÜGEM, bu Yönetmelikteki görevlerinden bazılarını kısmen veya tamamen il müdürlüklerine devredebilir.

Özel hüküm

MADDE 21 –

(1) Bu Yönetmelik Ek-20’de yer alan ürünlerin ithalat izni, lisans ve tescil belgesi iş ve işlemleri için Gübrelerin Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 22 –

(1) 29/3/2014 tarihli ve 28956 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımda Kullanılan Organik, Organomineral Gübreler ve Toprak Düzenleyiciler ile Mikrobiyal, Enzim İçerikli ve Organik Kaynaklı Diğer Ürünlerin Üretimi, İthalatı, İhracatı ve Piyasaya Arzına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce düzenlenen tescil belgeleri, geçerlilik süresi bitimine kadar düzenlendiği tarihte geçerli olan mer’i mevzuat hükümlerine tabidir.

Yürürlük

MADDE 23 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 24 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

5 Nisan 2018 PERŞEMBE                 Resmî Gazete                            Sayı : 30382

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

TÜRK GIDA KODEKSİ GIDA İLE TEMAS EDEN MADDE

VE MALZEMELERE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, gıda ile doğrudan ya da dolaylı olarak temas eden veya temas etmesi beklenen madde ve malzemelerin; insan sağlığının yüksek seviyede korunmasının sağlanması ve tüketici çıkarının korunması da dikkate alınarak, üretim, işleme ve dağıtımın tüm aşamalarındaki özelliklerini belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, aktif ve akıllı madde ve malzemeler de dâhil olmak üzere son hali ile;

a) Gıda ile temas etmesi amaçlanan,

b) Gıda ile temas etmekte olan ve bu amaç için üretilmiş,

c) Gıda ile temas etmesi muhtemel olan ya da normal veya öngörülen kullanım koşullarında bileşenlerinin gıdaya geçmesi beklenen,

madde ve malzemeleri kapsar.

(2) Bu Yönetmelik hükümleri, bireysel tüketime sunulan suların temas ettiği madde ve malzemelere de uygulanır.

(3) Bu Yönetmelik, peynirleri, hazırlanmış et ürünlerini veya meyveleri muhafaza eden malzemeler gibi kaplama veya muhafaza olarak kullanılan, gıdanın bir bölümünü oluşturan ve gıda ile birlikte tüketilebilen madde ve malzemeleri, topluma veya bireye su tedarik etmek için projelendirilmiş sabit su sağlama ünitelerini ve antika olarak tedarik edilen madde ve malzemeleri kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 23 üncü, 24 üncü ve 26 ncı maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 –

(1) 5996 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinde yer alan tanımlar, izlenebilirlik ve piyasaya arz tanımları hariç olmak üzere, bu Yönetmelik için de geçerlidir.

(2) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Akıllı madde ve malzeme: Gıda ile temas eden akıllı madde ve malzemeyi,

b) Aktif madde ve malzeme: Gıda ile temas eden aktif madde ve malzemeyi,

c) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ç) Başvuru sahibi: 9 uncu veya 12 nci maddeye göre hazırlanan bir başvuruyu, değerlendirilmek üzere Genel Müdürlüğe sunan işletmeciyi veya diğer ilgili tarafları,

d) Bilimsel görüş: Bu Yönetmelik kapsamındaki maddelerin güvenilirlik değerlendirmesi ile ilgili olarak Bilimsel Komisyon tarafından hazırlanan ayrıntılı bilimsel dokümanı,

e) Bilimsel Komisyon: Bu Yönetmelik kapsamına giren konularda bilimsel değerlendirmeyi yapacak olan ve 24/12/2011 tarihli ve 28152 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Risk Değerlendirme Komite ve Komisyonlarının Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik çerçevesinde Bakanlık tarafından oluşturulan bilimsel komisyonu,

f) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

g) Gıda ile temas eden akıllı madde ve malzemeler: Ambalajlı gıdanın veya gıdanın içinde bulunduğu ortamın durumunu gösteren madde ve malzemeleri,

ğ) Gıda ile temas eden aktif madde ve malzeme: Bileşenlerini gıdaya ya da gıdanın bulunduğu ortama salacak ya da ambalajlı gıdadan veya gıdanın bulunduğu ortamdan maddeleri absorbe edecek şekilde tasarlanan, ambalajlı gıdanın raf ömrünü uzatması veya mevcut durumunu koruması ya da iyileştirmesi beklenen madde ve malzemeyi,

h) İşletme: Kâr amaçlı olsun ya da olmasın, gıda ile temas eden madde ve malzemelerin üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında; gerçek veya tüzel kişi tarafından yürütülen her türlü faaliyeti,

ı) İşletmeci: Kontrolü altındaki işletmede, bu Yönetmelikte yer alan gerekliliklerin yerine getirilmesini sağlamaktan sorumlu olan gerçek ya da tüzel kişiyi,

i) İzlenebilirlik: Üretim, işleme ve dağıtımın tüm basamaklarında madde veya malzemeyi izleyebilme ve takip edebilmeyi,

j) Piyasaya arz: Bedelli veya bedelsiz olarak gıda ile temas eden madde ve malzemelerin satışa sunma veya her türlü nakliyesini de kapsayacak şekilde; satış amacıyla bulundurulmasını, satışını, dağıtımını ve her türlü nakliyesini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Kurallar, Aktif ve Akıllı Madde ve Malzemeler İçin Özel Kurallar ve

Madde ve Malzeme Grupları İçin Özel Kurallar

Genel kurallar

MADDE 5 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan madde ve malzemeler, iyi üretim uygulamalarına uygun olarak üretilir ve normal veya öngörülen kullanım koşullarında madde ve malzemeyi oluşturan bileşenlerden gıdaya;

a) İnsan sağlığını tehlikeye sokacak veya,

b) Gıdanın bileşiminde istenmeyen değişimlere neden olacak veya,

c) Duyusal özelliklerinde bozulmaya neden olacak,

miktarda geçiş olamaz.

(2) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünlerin etiketi, reklamı ya da tanıtımı tüketiciyi yanıltıcı olamaz.

Aktif ve akıllı madde ve malzemeler için özel kurallar

MADDE 6 –

(1) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer alan hükümlerin uygulanmasında, aktif madde ve malzemeler, gıdanın bileşiminde ya da duyusal özelliklerinde değişime neden olabilir. Ancak bu değişimler 30/6/2013 tarihli ve 28693 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Katkı Maddeleri Yönetmeliği ve ilgili diğer gıda mevzuatı hükümlerine uygun olur.

(2) Aktif ve akıllı madde ve malzemeler ile ilgili olarak özel kurallar belirleninceye kadar, gıdaya ya da gıdanın bulunduğu ortama geçecek olan ve aktif ve akıllı malzemelere bilinçli olarak eklenmiş maddelerin kullanımına, gıda mevzuatı çerçevesinde izin verilir. Bu maddeler 26/1/2017 tarihli ve 29960 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Etiketleme ve Tüketicileri Bilgilendirme Yönetmeliğinde yer alan bileşen tanımı kapsamında değerlendirilir.

(3) Aktif madde ve malzemeler, gıdanın bileşiminde veya duyusal özelliklerinde, bozulmuş gıdayı maskelemek gibi tüketiciyi yanıltabilecek değişimlere neden olamaz.

(4) Akıllı madde ve malzemeler, gıdanın durumuna ilişkin olarak tüketiciyi yanıltabilecek bilgi veremez.

(5) Gıda ile temas etmekte olan aktif ve akıllı madde ve malzemelerin tüketilmemesi gereken kısımları, tüketicilerin bu kısımları ayırt edebilmesine imkân verecek şekilde etiketlenir.

(6) Aktif ve akıllı madde ve malzemeler, aktif ve/veya akıllı olduklarını belirtecek şekilde etiketlenir.

Madde ve malzeme grupları için özel kurallar

MADDE 7 –

(1) Bu Yönetmeliğin Ek-1’inde yer alan malzeme grupları ile uygun olduğu hallerde bunların kombinasyonları veya bunların üretiminde kullanılacak geri dönüştürülmüş madde ve malzemeler için ayrıca düzenlenecek mevzuat vasıtasıyla aşağıdaki unsurları kapsayan özel kurallar belirlenebilir:

a) Madde ve malzemelerin üretiminde kullanımına izin verilen maddelerin listesi.

b) Aktif veya akıllı madde ve malzemelere eklenmesine izin verilen maddelerin listesini ya da aktif veya akıllı madde ve malzemelerin listesini ve gerekli olması halinde, eklenen bu maddelerin ve/veya bu maddelerin eklendiği madde ve malzemelerin kullanımına ilişkin özel kullanım koşulları.

c) (a) bendinde bahsedilen maddelere ait saflık kriterleri.

ç) (a) bendinde bahsedilen maddelerin ve/veya bunların kullanıldığı madde veya malzemenin özel kullanım koşulları.

d) Belirli bileşen veya bileşen gruplarına maruz kalınmasına neden olabilecek diğer muhtemel kaynaklar da dikkate alınarak, bu bileşen veya bileşen gruplarının gıdanın içindeki veya yüzeyindeki spesifik migrasyon limitleri.

e) Bileşenlerin gıdanın içindeki veya yüzeyindeki toplam migrasyon limitleri.

f) Madde ve malzemenin ağızla temasından kaynaklanacak tehlikelere karşı insan sağlığını korumaya yönelik hükümleri.

g) Madde ve malzemenin 5 inci ve 6 ncı maddelere uyumlu olmasını sağlayacak diğer kurallar.

ğ) (a), (b), (c), (ç), (d), (e), (f) ve (g) bentleriyle uyumunun kontrolüne ilişkin temel kurallar.

h) (a), (b), (c), (ç), (d), (e), (f) ve (g) bentleriyle uyumunun kontrolü için numune alma ve analiz metotlarına ilişkin kurallar.

ı) Kayıtların muhafaza süresiyle ilgili hükümleri de içerecek şekilde, madde ve malzemelerin izlenebilirliğinin sağlanmasına yönelik özel hükümleri veya gerektiğinde 15 inci maddede yer alan gerekliliklere istisna getiren hükümler.

i) Aktif ve akıllı madde ve malzemelerin etiketlenmesi için ilave hükümler.

j) İzin verilen maddelerin/bileşenlerin, proseslerin veya gıda ile temas eden madde ve malzemelerin kamuoyuna duyurulması amacıyla oluşturulacak duyuru listelerinin oluşturulmasına ilişkin hükümler.

k) Gerektiğinde, 8 inci, 9 uncu, 10 uncu, 11 inci ve 12 nci maddelerde bahsedilen prosedürü uyarlayan veya bu prosedürü belirli madde ve malzeme türlerine ve/veya bunların üretiminde kullanılan proseslere izin verilmesi için gerektiğinde bir madde, proses veya madde veya malzeme için başvuru sahibine özel olarak izin verilmesine yönelik bir prosedür dahil olmak üzere, uygun hale getiren usule ilişkin özel kurallar.

(2) Kâğıt, metal ve cam esaslı madde ve malzemeler ile plastik madde ve malzemelerde kullanılacak boyar maddeler ile ilgili olarak, birinci fıkrada belirtildiği şekilde ayrı bir mevzuat kapsamında düzenleme yapılana kadar;

a) Kâğıt esaslı madde ve malzemeler Ek-3’te,

b) Metal esaslı madde ve malzemeler Ek-4’te,

c) Cam esaslı madde ve malzemeler Ek-5’te,

ç) Plastik madde ve malzemelerde kullanılacak boyar maddeler Ek-6’da,

yer alan kurallara uygun şekilde olur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Maddelere İzin Verilmesi İçin Genel Kurallar, Yeni Madde İçin İzin Başvurusu,

Bilimsel Görüş, Başvurunun Sonuçlandırılması, İznin Değiştirilmesi,

Askıya Alınması, İptali ve Etiketleme

Maddelere izin verilmesi için genel kurallar

MADDE 8 –

(1) Üçüncü fıkra saklı kalmak kaydıyla, Ek-1’de yer alan madde ve malzeme grupları için 7 nci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtildiği şekilde bir maddeler listesi ayrı bir mevzuat kapsamında oluşturulmuşsa, bu listede bulunmayan bir madde için izin almak isteyen başvuru sahibi, 9 uncu maddeye uygun olarak Genel Müdürlüğe başvuruda bulunur.

(2) Birinci fıkrada bahsedilen izin başvurusu ve bu başvurunun değerlendirilmesi ile ilgili olarak, 9 uncu, 10 uncu, 11 inci ve 12 nci maddelerde yer alan prosedür uygulanır.

(3) Avrupa Birliğinin ilgili mevzuatındaki değişikliklere ilişkin mevzuat güncellemeleri için birinci fıkra uygulanmaz. Bu güncellemeler, 9 uncu, 10 uncu, 11 inci ve 12 nci maddeler uygulanmadan ve Bilimsel Komisyonun görüşüne başvurulmadan yapılabilir.

(4) Nihai madde veya malzemenin, 7 nci madde gereğince belirlenen özel kurallara göre kullanıldığında, 5 inci ve ilgiliyse 6 ncı maddede yer alan kurallara uyduğu uygun ve yeterli bir şekilde kanıtlanmadığı sürece kullanımına izin verilmez.

Yeni bir madde için izin başvurusu

MADDE 9 –

(1) 8 inci maddenin birinci fıkrasına göre yeni bir madde için izin almak üzere aşağıdakileri içerecek şekilde hazırlanan başvuru dosyası Genel Müdürlüğe sunulur:

a) Başvuru sahibinin adı ve adresi.

b) Bu Yönetmelik kapsamına giren maddelerin güvenilirlik değerlendirmesine ilişkin olarak Genel Müdürlüğün internet sayfasında yayımlanmış olan ilgili kılavuzlarda belirtilen bilgileri içeren teknik dosya.

c) Teknik dosyanın özeti.

(2) Başvuru sahibi, başvurunun Genel Müdürlüğe ulaştığı tarihten itibaren on dört iş günü içerisinde, başvurunun alındığı ve inceleneceği konusunda resmi yazı ile bilgilendirilir. Bilgilendirme yazısında başvurunun teslim alındığı tarih de belirtilir.

(3) İzin başvurusunun hazırlanması ve sunulması ile ilgili detaylı kuralları içeren kılavuzlar Genel Müdürlüğün internet sayfasında yayımlanır. Başvuru sahipleri, başvuru dosyasını hazırlarken, yayımlanan tüm ilgili kılavuzları dikkate alır.

Bilimsel görüş

MADDE 10 –

(1) Genel Müdürlük, başvuru dosyasının, 9 uncu maddenin birinci fıkrası ve Genel Müdürlük internet sayfasında yayımlanan ilgili kılavuzlar açısından geçerli olup olmadığını, dosyayı teslim aldığı tarihten itibaren kırk beş gün içinde kontrol eder. Başvuru dosyasının geçerli olarak kabul edilmemesi durumunda, dosya Genel Müdürlük tarafından iade gerekçeleri de belirtilerek resmi yazı ile başvuru sahibine iade edilir.

(2) Genel Müdürlük, yapılan kontrolün ardından geçerli olarak kabul edilen başvuruyu değerlendirilmek üzere Bilimsel Komisyona sunar. Bilimsel Komisyon, başvuruya ilişkin bilimsel görüşünü, geçerli bir dosyayı teslim aldığı tarihten itibaren altı ay içinde verir. Bilimsel görüş, başvuruya konu olan maddenin, içinde kullanılacağı madde veya malzeme için planlanan kullanım koşulları altında, 5 inci ve ilgiliyse 6 ncı maddede yer alan güvenilirlik kriterlerini sağlayıp sağlamadığına ilişkin değerlendirmeyi içerir.

(3) Bilimsel Komisyonun talebi üzerine, ikinci fıkrada belirtilen altı aylık süre en fazla altı ay daha uzatılabilir. Genel Müdürlük bu durumda, gecikmenin gerekçesi hakkında başvuru sahibini resmi yazı ile bilgilendirir.

(4) Bilimsel Komisyon, başvuru sahibinden, belirlenen bir süre içinde sunulmak üzere ilave bilgi talep edebilir. Bilimsel Komisyonun ilave bilgi talep etmesi durumunda, birinci ve ikinci fıkrada belirtilen süreler, istenen bilgi sunulana kadar askıya alınır. Benzer şekilde, aynı süreler, başvuru sahibine sözlü veya yazılı açıklama hazırlaması için verilen süre boyunca da askıya alınır. Genel Müdürlük, talep edilen ilave bilgiyi ve bu bilginin sağlanması için belirlenen süreyi başvuru sahibine resmi yazı ile bildirir. Eğer istenen ilave bilgi, başvuru sahibine verilen süre içerisinde gönderilmezse, Bilimsel Komisyon görüşünü daha önce sunulan bilgilere dayanarak sonuçlandırır.

(5) Değerlendirilen maddeye izin verilmesi yönünde bir görüş belirtilmesi halinde, bilimsel görüş aşağıdakileri içerir:

a) Spesifikasyonları da dâhil olmak üzere maddenin tanımı.

b) Gerektiğinde, değerlendirilen madde ve/veya içinde bu maddenin kullanılacağı madde veya malzeme için kullanım koşulları veya kısıtlamalara yönelik öneriler.

c) Önerilen analiz metodunun, planlanan kontrol amacına yönelik olarak uygun olup olmadığı konusunda bir değerlendirme.

 (6) Bilimsel Komisyon tarafından oluşturulan bilimsel görüş, 18 inci maddede yer alan esaslar uyarınca gizli kabul edilen bilgilerin çıkarılmasının ardından Genel Müdürlük tarafından kamuoyunun görüşüne açılır. İlgili taraflar, Bilimsel Komisyonun bilimsel görüşüne ilişkin görüşlerini otuz gün içinde bildirir. Bilimsel Komisyon, gelen görüşleri değerlendirir. Bilimsel Komisyon tarafından son şekli verilen bilimsel görüş Genel Müdürlüğe ve Genel Müdürlük tarafından da başvuru sahibine iletilir.

Başvurunun sonuçlandırılması

MADDE 11 –

(1) Genel Müdürlük, Bilimsel Komisyonun bilimsel görüşünü aldıktan sonra, tavsiye niteliğindeki bu görüşü ve değerlendirilen konu ile ilgili diğer hususları dikkate alarak, başvurunun karara bağlanmasını sağlar.

(2) 8 inci maddeye göre yapılan başvuru kapsamındaki izin talebinin uygun olduğuna karar verilmesi halinde, söz konusu başvuru, 7 nci maddeye göre düzenlenmiş olan ilgili mevzuatta gerekli değişikliğin yapılması ile sonuçlandırılır. Bu kapsamda, bir maddeye izin verilebilir, maddenin kullanım koşulları belirlenebilir veya değiştirilebilir.

(3) Eğer 8 inci maddeye göre yapılan başvuru kapsamındaki izin talebinin uygun olmadığına karar verilirse, başvurunun değerlendirilmesi işlemi herhangi bir aşamada sonlandırılabilir. Bunun için gerekli durumlarda Bilimsel Komisyonun görüşü ve değerlendirilen konu ile ilgili diğer hususlar dikkate alınır. Böyle bir durumda, değerlendirmenin neden uygun bulunmadığı, Genel Müdürlük tarafından resmi yazı ile başvuru sahibine bildirilir.

(4) 8 inci maddeye göre yapılan başvuruya ilişkin olarak alınan nihai kararın bilimsel görüşle uyumlu olmaması halinde; Genel Müdürlük, farklılıkların gerekçeleri için bir açıklama hazırlar ve olumlu bilimsel görüşe rağmen bir kural belirlememeye karar verirse, bu durumu gecikmeksizin başvuru sahibine bildirir.

(5) Bir maddeye izin verilmesinden sonra izin verilen maddeyi ya da izin verilen maddenin kullanıldığı madde ve malzemeyi kullanan işletmeci, bu izinde yer alan tüm koşul ve kısıtlamalara da uyar.

(6) Başvuru sahibi ya da izin verilen maddeyi ya da izin verilen maddenin kullanıldığı madde ve malzemeyi kullanan işletmeci, izin verilen maddenin insan sağlığı açısından güvenilirlik değerlendirmesini etkileyecek yeni bir bilimsel ya da teknik bilgiye ulaştığında en kısa sürede Genel Müdürlüğü bilgilendirir. İhtiyaç duyulması halinde, Genel Müdürlük, ilgili bilimsel görüşün Bilimsel Komisyon tarafından yeniden gözden geçirilmesini talep edebilir.

(7) Maddeye izin verilmiş olması, madde veya maddenin kullanıldığı madde ve malzeme ve bu tür madde veya malzemenin temas halinde olduğu gıda ile ilgili olarak işletmecinin idari ya da suç teşkil eden yükümlülüklerini ortadan kaldırmaz.

İznin değiştirilmesi, askıya alınması, iptali

MADDE 12 –

(1) Başvuru sahibi veya izinli maddeyi ya da izinli maddenin kullanıldığı madde ve malzemeyi kullanan herhangi bir işletmeci, daha önce izin verilmiş olan bir maddenin kullanımı ile ilgili değişiklik yapılması için, 9 uncu maddenin birinci fıkrasında yer alan prosedüre göre başvuruda bulunabilir.

(2) Birinci fıkrada bahsedilen başvuru aşağıdakileri içerir:

a) Orijinal başvuruya ilişkin atıf.

b) 9 uncu maddenin üçüncü fıkrasında bahsedilen kılavuzlara uygun olarak hazırlanan ve yeni bilgileri içeren teknik dosya.

c) Teknik dosyanın, standart hale getirilmiş şekilde, yeni tam özeti.

(3) Bilimsel Komisyon kendi inisiyatifi ile veya Genel Müdürlükten gelen bir talep üzerine, bilimsel görüşün ya da iznin bu Yönetmelikle hala uyumlu olup olmadığını, uygulanabilir olduğunda 10 uncu maddede yer alan hükümlere göre değerlendirebilir. Bilimsel Komisyon, gerekli durumlarda, başvuru sahibi ile görüş alışverişinde bulunabilir.

(4) Genel Müdürlük, üçüncü fıkra gereğince Bilimsel Komisyon tarafından oluşturulan bilimsel görüşü en kısa sürede inceler ve karara bağlanmasını sağlar.

(5) Daha önce izin verilmiş olan bir maddenin kullanımı ile ilgili değişiklik yapılması için hazırlanan mevzuat kapsamında, kullanım koşullarındaki ve eğer varsa, söz konusu izin ile ilgili kısıtlamalardaki gerekli değişiklikler belirlenir.

Etiketleme

MADDE 13 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan madde ve malzemelerin etiketlenmesinde uyulması gereken kurallar aşağıda belirtilmiştir:

a) 7 nci maddeye göre belirlenecek özel kuralların yer aldığı ilgili mevzuat hükümleri saklı kalmak kaydıyla, hâlihazırda gıda ile temas etmemiş madde ve malzemeler piyasaya arz edildiğinde;

1) “Gıda ile temasa uygundur” ifadesi veya “çorba kaşığı”, “şarap şişesi”  ya da “kahve makinesi için” gibi madde ve/veya malzemenin kullanımına özgü ifadeler veya Ek-2’de yer alan sembol,

2) Gerektiğinde, güvenilir ve uygun kullanım için özel talimatlar,

3) Üreticinin, ithalatçının, işleyenin veya piyasaya arzdan sorumlu olan satıcının “adı veya ticaret unvanı” ve “adresi”,

4) Madde veya malzemenin izlenebilirliğinin, 15 inci maddede belirtilen şekilde sağlanabilmesi için uygun etiketleme veya tanımlama,

5) Aktif madde ve malzemeler söz konusu olduğunda, bu madde ve malzemeleri kullanan gıda işletmecisinin, bunları ilgili tüm mevzuata uyumlu olarak kullanabilmesini sağlayacak şekilde, madde ve malzemelerin izin verilen kullanımlarının ve aktif bileşen tarafından açığa çıkarılacak maddelerin ismi ve miktarı gibi diğer gerekli bilgiler,

6)  3/8/2012 tarihli ve 28373 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzeme Üreten İşletmelerin Kayıt İşlemleri ile İyi Üretim Uygulamalarına Dair Yönetmeliğe göre alınan işletme kayıt numarası,

beraberlerinde bulundurulur.

b) Gıda ile temas etmek üzere kullanılacağı açık olan madde ve malzemeler için (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde yer alan bilgilerin belirtilmesi zorunlu değildir.

c) (a) bendinde yer alan bilgiler; belirgin, silinmez ve açıkça okunabilecek şekilde olur.

ç) (a) bendinin (1), (2) ve (5) numaralı alt bentlerinde yer alan bilgilerin, Türkçe olmaması durumunda madde ve malzemelerin perakende ticareti yasaklanır.

d) Madde veya malzemelerin üzerindeki bilgiler (ç) bendi saklı kalmak kaydıyla Türkçenin yanı sıra diğer dillerde de verilebilir.

e) Perakende aşamasında (a) bendinde yer alan bilgiler;

1) Madde veya malzemelerin üzerinde veya ambalajı üzerinde veya,

2) Madde ve malzemeye ya da bunların ambalajına yapıştırılmış etiket olarak veya,

3) Teknik sebeplerden dolayı üretim ya da pazarlama aşamalarında etiketleme ya da baskı yapılamadığı durumlarda (a) bendinin (3) numaralı alt bendinde yer alan bilgiler, alıcının kolayca görebileceği şekilde madde veya malzemenin satışa sunulduğu yerde bir not olarak,

bulunur.

f) Perakende dışındaki pazarlama aşamalarında (a) bendinde yer alan bilgiler;

1) Madde veya malzemenin beraberindeki dokümanlarla veya,

2) Etiketi ya da ambalajı üzerinde veya,

3) Madde ve malzemelerin üzerinde,

bulunur.

g) (a) bendinin (1), (2) ve (5) numaralı alt bentleri gereği belirtilmesi gereken bilgiler sadece;

1) 5 inci maddede ve uygulanabilir olduğunda 6 ncı maddede yer alan kurallara,

2) 7 nci maddeye göre belirlenen özel kuralları içeren mevzuata veya eğer varsa, söz konusu madde ve malzemelere uygulanabilecek diğer mevzuata,

uygun madde ve malzemeler için kullanılır.

ğ)  Bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) numaralı alt bendine göre belirtilmesi gereken işletme kayıt numarası;

1) “işletme kayıt no: …” ifadesi kullanılarak belirtilir.

2) Kayıt işlemine tabi olan işletmenin birden fazla işletmesi var ise; üretimin veya ambalajlamanın yapıldığı işletmenin kayıt numarası açık bir şekilde işaretlenmek şartıyla diğer işletmelere ait kayıt numaraları da etikette yer alabilir.

3) İşaretlemenin yapılamadığı durumlarda, gıda ile temas eden madde ve malzemenin üretildiği işletmenin işletme kayıt numarasıyla birlikte uygun bir kodlama sistemi kullanılabilir.

4) İşletme kayıt numarası için etiket üzerinde başka bir yere “İşletme Kayıt No (İKN)…” şeklinde atıfta bulunuluyorsa atıf yapılan yerde “İKN:…” kısaltması kullanılarak işletme kayıt numarası bildirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Uygunluk Beyanı, İzlenebilirlik, Koruma Tedbirleri,

Numune Alma ve Analiz Metotları

Uygunluk beyanı

MADDE 14 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ve 7 nci maddeye göre belirlenen özel kurallara göre üretilmiş olan madde ve malzemelerle birlikte, madde ve malzemelerin bu kurallara uygun olarak üretildiklerini bildiren yazılı beyan hazırlanması zorunludur. Talep edilmesi halinde, bu uyumu gösteren uygun tüm dokümanlar Bakanlığa beyan edilir.

İzlenebilirlik

MADDE 15 –

(1) Kontrolün kolaylaştırılması, kusurlu ürünlerin geri çağrılması, tüketicinin bilgilendirilmesi ve sorumluluğun belirlenmesi için madde ve malzemelerin üretim, işleme ve dağıtımının tüm aşamalarında izlenebilirlik sağlanır.

(2) Teknolojik olarak uygulanabilirliği de göz önünde bulundurularak işletmeciler, yürüttükleri faaliyetlerin hangi madde veya malzemeden hangisine doğru olduğunu tanımlamaya imkân veren ve uygun olduğu durumlarda, üretimde kullanmak üzere tedarik ettikleri ve bu Yönetmelik kapsamında yer alan madde veya ürünlere ilişkin yerinde sistem ve prosedür bulundurur ve Bakanlığın talep etmesi halinde bu bilgileri beyan eder.

(3) Piyasaya arz edilmiş olan madde ve malzemeler, etiketleme veya ilgili dokümantasyon veya bilgi aracılığıyla izlenebilirliklerini sağlayacak uygun bir sistemle tanımlanabilir şekilde olur.

Koruma tedbirleri

MADDE 16 –

(1) 7 nci maddeye göre belirlenecek özel kuralların yer aldığı özel mevzuat hükümlerine uygun olarak üretilmiş olsa bile yeni bir bilginin ortaya çıkması halinde veya mevcut bilginin yeniden değerlendirilmesi sonucunda, madde veya malzemenin kullanımının insan sağlığını tehlikeye sokacağına dair ciddi dayanaklara ulaşılması halinde 5996 sayılı Kanunun 26 ncı maddesinde yer alan ihtiyati tedbirler uygulanır.

Kamu erişimi

MADDE 17 –

(1) İzin başvuruları, ilave dokümanlar ve bilimsel görüşler, gizli bilgiler hariç olmak üzere, kamu erişimine sunulur.

Gizlilik

MADDE 18 –

(1) Başvuru sahipleri, 9 uncu maddenin birinci fıkrası, 10 uncu maddenin dördüncü fıkrası ve 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında sunulan bilgiler arasında, rekabet koşullarını önemli ölçüde zedeleyebilecek bilgiler varsa, bu bilgilerin gizli olarak işleme alınmasını talep edebilir. Böyle durumlarda, doğrulanabilir gerekçeler sunulur.

(2) Aşağıdaki bilgiler hiçbir durumda gizli olarak kabul edilmez:

a) Başvuru sahibinin adı ve adresi, maddenin kimyasal ismi.

b) Maddenin güvenilirlik değerlendirmesi ile doğrudan ilgili bilgiler.

c) Analiz metotları.

(3) Genel Müdürlük, başvuru sahipleri ile istişarede bulunduktan sonra, hangi bilgilerin gizli olarak kalacağına karar verir ve bunu başvuru sahiplerine bildirir.

(4) Genel Müdürlük, güvenilirlik değerlendirmesi sürecinde gizlilik işlemi istenen ve gerekçelendirilen bilgilerin gizliliğini korumak için gerekli önlemleri alır. Ancak halk sağlığını tehdit eden veya tehdit etmesi muhtemel olan durumlarda, kamu ile paylaşılması gereken bilgiler gizlilik kapsamının dışındadır.

(5) Başvuru sahibinin başvurusunu geri çekmesi durumunda, Genel Müdürlük, gizlilik konusunda başvuru sahibi ile üzerinde anlaşma sağlanamayan konulara ilişkin bilgilerin yanı sıra, araştırma ve geliştirme ile ilgili bilgiler dâhil olmak üzere sunulan ticari ve endüstriyel bilgilerin gizliliğini korur.

Mevcut verilerin kullanımı

MADDE 19 –

(1) Bir başvuru sahibi tarafından 9 uncu maddenin birinci fıkrası, 10 uncu maddenin dördüncü fıkrası ve 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında sunulan bilgiler;

a) Bilimsel Komisyonun, sonraki bir başvurudaki maddenin, saflık derecesi ve safsızlıkları da dâhil olmak üzere, orijinal başvurudaki madde ile aynı olduğuna karar vermesi ve,

b) Sonraki başvuru sahibinin, önceki başvuru sahibi ile bu bilgilerin kullanılabileceği konusunda anlaşmaya varması,

koşuluyla sonraki başvuru sahibinin yararına kullanılabilir.

Numune alma ve analiz metotları

MADDE 20 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan madde ve malzemelerden numune alınmasında ve bunların analizlerinde varsa özel mevzuatında yer alan hükümler, hüküm bulunmaması halinde ise uluslararası kabul görmüş metotlar uygulanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Özel Hükümler

Özel hükümler

MADDE 21 –

(1) Geri dönüştürülmüş plastikler gıda ile temas eden madde ve malzeme üretiminde kullanılamaz. Ancak;

a) Üretim çapakları ve kenar fireleri işletme dışına çıkarılmadan, üretimin bir parçası olarak, iyi üretim uygulamaları çerçevesinde ve bu Yönetmelik ile ilgili diğer mevzuatta yer alan hükümlere uygun olarak üretilmesi koşuluyla kullanılabilir.

b) Gıda ile temas etmek üzere üretilmiş polietilen terefitalat/PET madde ve malzemelerden, iyi üretim uygulamaları çerçevesinde, kimyasal depolimerizasyon yöntemi ile elde edilen monomerler ve/veya oligomerler ve başlangıç maddeleri bu Yönetmelik ve ilgili diğer mevzuatta yer alan hükümlere uygun olarak gıda ile temas eden polietilen terefitalat/PET madde ve malzeme üretiminde kullanılabilir.

(2) Gıdaya doğrudan temas etmekte olan ve piyasaya arzında gıdayı dış etkenlerden koruyan plastik madde ve malzemeler bir kez kullanılır. Ancak plastik esaslı su damacanaları, yapısı ve şeklinin değiştirilmemesi ve hijyen gerekliliklerinin sağlanması koşuluyla tekrar kullanılabilir.

(3) Gıda ile temas eden madde ve malzeme üretiminde domuz kaynaklı ürünler kullanılamaz.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Avrupa Birliği mevzuatına uyum

MADDE 22 –

(1) Bu Yönetmelik, 27/10/2004 tarihli ve  (AT) 1935/2004 sayılı Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Hakkında Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Tüzüğü dikkate alınarak Avrupa Birliği mevzuatına uyum çerçevesinde hazırlanmıştır.

İdari yaptırım

MADDE 23 –

(1) Bu Yönetmeliğe aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Kanunun ilgili maddelerine göre idari yaptırım uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 24 –

(1) 29/12/2011 tarihli ve 28157  üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Uyum zorunluluğu

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) İşletmeciler, bu Yönetmeliğin eki Ek-3’ün birinci fıkrasının (c) bendinin Tablo-1’inde yer alan kurallara ve Ek-4’ün birinci fıkrasının (ğ) bendi hükümlerine 31/12/2019 tarihine, diğer hükümlerine 31/12/2018 tarihine kadar uyum sağlamak zorundadır.

 (2) İşletmeciler, bu Yönetmelik hükümlerine uyum sağlayıncaya kadar yürürlükten kaldırılan 29/12/2011 tarihli ve 28157  üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliği hükümlerine uyar.

Yürürlük

MADDE 25 –

(1) Bu Yönetmeliğin;

a) 8 inci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları ile 9 uncu, 10 uncu, 11 inci ve 12 nci maddeleri 31/12/2019 tarihinde,

b) Diğer maddeleri yayımı tarihinde,

yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

13 Nisan 2018 CUMA                    Resmî Gazete                            Sayı : 30390

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

TARIMSAL ARAZİ EDİNDİRME İŞ VE İŞLEMLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda öngörülen; tarım amaçlı arazi ediniminin kolaylaştırılması, tarımsal arazi piyasasının düzenlenmesi, mülkiyetten kaynaklanan ihtilafların giderilmesi, tarım arazilerinin değerinin tespiti, tarımsal üretimde kullanılmayan arazilerin üretime kazandırılması, arazi sahiplerinin satış talebi ve alıcıların alım taleplerinin değerlendirilip, tarafların birbirleriyle ilişkilendirilmesi ve işletmelerin yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğüne ulaştırılması veya daha da artırılmasını sağlamak amacıyla tarımsal arazi edindirme iş ve işlemlerine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8/K maddesinde belirtilen tarımsal arazi edindirme iş ve işlemleri ile ilgili hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 24 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte yer alan;

a) Alıcı: Tarımsal arazi mülkiyetini devir almak isteyen gerçek ya da tüzel kişiyi,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) Çiftçi: Mal sahibi, kiracı, yarıcı veya ortakçı olarak devamlı veya en az bir üretim dönemi veya yetiştirme devresi tarımsal üretim yapan gerçek ve tüzel kişileri,

ç) Fiili kullanıcı: Herhangi bir tarım arazisini hâlihazırda yasal haklara uygun olarak kullanmakta olan mal sahibi, kiracı, ortakçı ve yarıcı gibi gerçek ya da tüzel kişiyi,

d) İl müdürlüğü: Gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünü,

e) İlçe müdürlüğü: Gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünü,

f) Kanun: 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununu,

g) Kapitalizasyon oranı: Taşınmazın yıllık ortalama net geliri ile gerçek satış değeri arasındaki oranı,

ğ) Kiracılık: Tarım arazisinin kullanımını, belirli bir sürede ve bedel karşılığında, sahibi ile yapılacak sözleşmeye göre kullanılmasını,

h) Ortakçılık: Toprağın işlenmesi sonucunda elde edilecek ürünün, toprak sahibi ile toprağı işleyen arasında koşulları önceden belirlenen özel sözleşmeye göre paylaşılmasına dayanan işletme biçimini,

ı) Proje alanı: Arazi edindirme iş ve işlemleri ile arazi değerlemesi yapılacak yerlerin sınırları içinde kalan alanı,

i) Satıcı: Üzerine kayıtlı bulunan tarımsal arazi mülkiyetini devir etmek isteyen gerçek ya da tüzel kişiyi,

j) Tarım arazilerinin değeri: Tarım arazilerinden elde edilecek yıllık ortalama net gelirin, kapitalizasyon oranı kullanılarak hesaplanan değerini,

k) Yarıcılık: Bir tarımsal araziden elde edilen ürünün, girdilerin ortakçı tarafından sağlanarak toprak sahibi ile ortakçı arasında yarı yarıya paylaşıldığı üretim ilişkisini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Tarımsal Arazi Edindirme İş ve İşlemleri

Uygulama yapılacak yerler

MADDE 5 –

(1) Tarımsal arazi edindirme iş ve işlemleri, gerçek ve tüzel kişilere ait olan tarım arazilerinde Bakanlıkça yapılır ya da yaptırılır.

Tarım arazilerinin değerinin tespiti

MADDE 6 –

(1) Tarım arazilerinin değeri ve kira bedelleri Bakanlıkça tespit edilir ya da ettirilir.

Satış ve kiralama listelerinin hazırlanması

MADDE 7 –

(1) Tarımsal arazi edindirme iş ve işlemlerine konu edilmek üzere;

a) Hisselilik, parçalılık, mülkiyet ihtilafı, tarımsal faaliyete son verilmesi ve göç gibi nedenlerle işlenmeyen ve tarımsal üretimde kullanılmayan,

b) Ekonomik olarak işletilememesi nedeniyle malikleri tarafından satışa çıkarılmak istenen,

c) Kiralama, ortakçılık veya yarıcılık şeklinde değerlendirilmesi talep edilen,

ç) İntikali yapılmamış, hisseliliğin giderilemediği ve intikal işlemleri çözülemeyen,

gerçek ve tüzel kişilere ait tarım arazileri tespit edilir.

(2) Tarımsal arazi edindirme iş ve işlemlerine konu edilmek üzere tespit edilen tarım parselleri, maliklerinin veya hissedarların talebi üzerine muvafakat alınmak kaydıyla mülkiyet bilgilerine de yer verilerek “Satışa Çıkarılacak Parseller Listesine” veya “Kiralama Yapılacak Parseller” listesine eklenir. Bu listeler, Bakanlığın kurumsal internet sitesinde ve mahallinde on beş gün süre ile ilan edilir. İlan usulü Bakanlıkça belirlenir.

(3) İlan edilen listelerdeki parselleri satın almak veya kiralamak isteyen gerçek ya da tüzel kişilikler belirlenerek alıcı ve kiracı listeleri oluşturulur.

(4) Öncelik sıralaması ile arz ve talep dengesi de göz önünde tutularak listeler eşleştirilir. Öncelik sıralaması aşağıdaki şekilde belirlenir:

a) Ön alım hakkına sahip olması,

b) Fiili kullanıcı olması,

c) İşletmelerin yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğüne ulaştırılması,

ç) Genç çiftçi olması.

(5) Satışa ve kiraya çıkarılan parseller ile alıcı ve kiracıların eşleştirildiği liste, Bakanlığın belirleyeceği usullerle on beş gün süre ile ilan edilir.

(6) Eşleştirilen listeye ilan süresi içinde varsa itiraz ve şikâyetler alınır. İtiraz ve şikâyetler ilanın yapıldığı mahalle/köyün bağlı olduğu il/ilçe gıda tarım ve hayvancılık müdürlüklerine yazılı olarak yapılır. İlan ve şikâyetlerin değerlendirilmesini müteakip listede bir değişiklik yapılmışsa yeniden ilan edilir. Bu ilan ile liste kesinleşir.

(7) Satış veya kiralama ile ilgili gerekli tüm bilgi ve belgeler temin edilir. İhtiyaç halinde devir işlemleri için taşınmazın malik veya hissedarlarından vekâletname alınır.

Satış ve kiralama işlemleri

MADDE 8 –

(1) Alıcı, satıcı veya vekilleri tarafından mahalli tapu müdürlüklerinde devir işlemleri gerçekleştirilir. Tarafların talebi halinde, satışa çıkarılacak parseller listesindeki taşınmazların alıcısı ile satıcıları arasındaki satış işleminin gerçekleşmesine yönelik il/ilçe gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğünce aracılık işlemleri yapılır veya yaptırılır.

(2) Alıcı ve satıcılar, tespit edilen arazi değerinden farklı bir değer üzerinde anlaşırlarsa bu durumu yazılı olarak Bakanlığa bildirirler. Satış veya kiralama işlemleri bu bedel üzerinden yürütülür.

(3) Arazi ediniminde öz kaynak dışında kredi kullanmak isteyenlerin kredi işlemlerinde Bakanlıkça teknik destek sağlanır.

(4) Kira sözleşmeleri ile toprağın işlenmesi sonucu elde edilecek ürünün belirli bir oranda toprak sahibi ile toprağı işleyen arasında paylaşılmasını öngören, sözleşmeye dayanan ve yöre ve bölgelerdeki örf ve adetlere göre de değişen ortakçılık ve yarıcılık işletmecilik şekillerine ilişkin tip sözleşmeler Bakanlıkça hazırlanır ve önceden ilan edilir. Tarafların talebi halinde aracılık işlemleri yürütülür.

Toplulaştırma alanlarında arazi edindirme

MADDE 9 –

(1) Arazi toplulaştırma alanlarında yeni parsel planlarının tanziminden önce; alım, satım, kiralama, hisseliliğin azaltılması, mülkiyetten kaynaklı ihtilafların giderilmesi, ortakçılık ve yarıcılık gibi işlemlerde bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

(2) Arazi toplulaştırma proje alanlarında çalışmaların başlamasını müteakip, arazi edindirme iş ve işlemlerinin uygulamaları ile ilgili listeler hazırlanarak, otuz gün süre ile mahallinde ilan edilir.

(3) Özel toplulaştırma alanlarında çalışmaların başlamasını müteakip, özel toplulaştırmayı yürüten idare tarafından toplulaştırma yapılan alan, Bakanlığa bildirilir. Bakanlık tarafından arazi edindirme iş ve işlemlerinin uygulamaları ile ilgili listeler hazırlanarak, otuz gün süre ile mahallinde ilan edilir.

(4) Arazi toplulaştırma çalışmaları kapsamında yeni edinilen araziler ile alıcıların sahip oldukları parseller birlikte değerlendirilerek yeni parselasyon planları oluşturulabilir.

Mülkiyetten kaynaklanan ihtilafların çözülmesi ve kamulaştırma

MADDE 10 –

(1) Bakanlık tarafından, Kanunun geçici 5 inci maddesi saklı kalmak kaydıyla paylaşımı yapılamayan, intikal işlemleri çözülemeyen, satış ve kiralama için muvafakat edilmeyen tarım arazilerinin, alıcısının bulunması halinde Kanun ve üretim amaçları doğrultusunda değerlendirilmek üzere kamulaştırılması için Maliye Bakanlığına talepte bulunulabilir.

(2) Kamulaştırma talebinde bulunulan tarım arazilerinin, malik, varis ve fiili kullanıcılarının, bedelinin ve alıcısının belirlenmesi, kamu yararı kararı alınması ve taşınmazın tespit edilen bedelinin alıcısı tarafından Maliye Bakanlığının belirttiği hesaba yatırılması işlemleri Bakanlıkça tamamlanır. Müteakiben söz konusu tarım arazilerinin alıcısı adına kamulaştırılması için Maliye Bakanlığından talepte bulunulur. Kamulaştırma bedeline yapılacak itirazlar sonucunda, mahkemenin kamulaştırma bedelini tespit edilen bedelden daha yüksek belirlemesi durumunda aradaki fark alıcı tarafından ödenir.

(3) Alıcısı adına kamulaştırma kararı alınması, arazi maliklerine 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri çerçevesinde tebligat yapılması, yapılan tebligatta bedelin yatırılacağı hesap numaralarının bildirilmesi halinde bedelin hesaba aktarılması, bildirilmemesi durumunda kamulaştırılacak arazi ile özgülenerek açılacak banka hesabına yatırılarak kamulaştırma işlemi gerçekleştirilmesi, ilgili parselin tapuda alıcı adına tescili Maliye Bakanlığınca sağlanır.

Tarım arazilerinin değerlemesinin yapılması

MADDE 11 –

(1) Tarım arazilerinin gelir değeri, değerleme tarihinde, arazilerin optimum koşullarda işletilmesi halinde elde edilecek yıllık ortalama net gelire göre hesaplanır.

(2) Üretim dönemlerine ait gayrisafi üretim değerlerinin hesaplanmasında, çiftçi eline geçen ürün fiyatları ile verimler dikkate alınır. Çiftçi eline geçen ürün fiyatlarında Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verileri ile Bakanlık sistemlerindeki veriler esas alınır. Ürün deseni ve verimlerin hesabında, değerlemesi yapılacak arazinin veya bu arazilere benzer özellik arz eden yöredeki diğer arazilerin Bakanlık sistemlerindeki arazilerde yetiştirilen ürünlerin münavebe dönemine göre yıllık kayıtları esas alınarak belirlenir.

(3) Değerleme yapılan yıl içinde çiftçi eline geçen ürün fiyatlarıyla, arazilerde yetiştirilen ürünlerin münavebe dönemine göre yıllık verim ortalamaları çarpılarak araziden elde edilen yıllık gayrisafi üretim değeri hesaplanır. Bakanlıkça değerlemesi yapılacak tarım arazilerinde mutat münavebeye giren ürünler için yıllık üretim masraflarının, yıllık gayrisafi üretim değerinden çıkartılması sonucu, ürünlerin yıllık net geliri tespit edilir.

(4) Değerlemesi yapılacak arazide münavebeye giren ürünler dikkate alınarak, Bakanlık kayıtlarındaki sözkonusu arazide yetiştirilen ürün verim değerleri kullanılarak yıllık ortalama net gelir tespit edilir.

(5) Meyve bahçelerinde; tesis, artış, normal üretim ve eksiliş dönemleri dikkate alınarak, bu arazilerin ekonomik ömrü boyunca her yıla ait net gelirlerinden yararlanılarak değerleri belirlenir. Meyvesiz ağaçlıklarda ise net gelir; ilk tesis yılı ile kesim yılı arasında ağaçlıktan elde edilen toplam gayrisafi üretim değeri ile aynı dönemde yapılan toplam tesis ve bakım masrafları arasındaki fark kadardır. Bunların dışında kalan tarla tarımı ürünlerinden uzun ömürlü olanlarında da ekonomik ömrü boyunca her yıl elde ettiği gayrisafi üretim değeri ve yıla düşen masraflar dikkate alınarak arazi değerlemesi yapılır. Meyveli ve meyvesiz ağaçlıklarda hesaplanacak masraflar ve gelirler için Bakanlık verileri kullanılır.

(6) Tarımsal gelir değerine yapılacak itirazlar; hesaplamada kullanılan arazilerdeki ürün deseni ve verimleri, ürün maliyetleri ve çiftçi eline geçen fiyatlar üzerinden yeniden değerlendirilir. Arazilerin ürün desenine, masraflarına ve çiftçi eline geçen fiyatlara yapılacak itirazlarda Bakanlık ve TÜİK sistemlerindeki kayıtlar esas alınır.

(7) Arazi değerlemesinde kullanılacak kapitalizasyon oranı Bakanlık sistemindeki kayıtlar ile Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerinden temin edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İstisnalar

MADDE 12 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında tarım işletmelerinin ölçeğinin büyütülmesi ve ekonomik açıdan verimli kılınması amacıyla yapılan devirlerde, 31/12/2014 tarihli ve 29222 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımsal Arazilerin Mülkiyetinin Devrine İlişkin Yönetmelik ve 11/6/1985 tarihli ve 85/9588 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu Uygulama Yönetmeliği kapsamındaki uygulamalar kısıtlamalara yol açmaz.

Düzenleme yetkisi

MADDE 13 –

(1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulaması ile ilgili olarak her türlü alt düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 14 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 15 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

4 Mayıs 2018 CUMA                        Resmî Gazete                            Sayı : 30411

YÖNETMELİK

Maliye Bakanlığından:

KAMU TAŞINMAZLARI ÜZERİNDEKİ TURİZM YATIRIMLARININ SÜRELERİNİN UZATILMASI İLE SATIŞINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; ilgili mevzuatı uyarınca kamu taşınmazları üzerinde kıyı yapıları dâhil turizm yatırımı gerçekleştirilmek amacıyla Kültür ve Turizm Bakanlığı, Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve Maliye Bakanlığı tarafından yatırımcı ve işletmecilere verilen kesin tahsis, kesin izin, kullanma izni ve irtifak hakkı sürelerinin kırkdokuz yıla uzatılmasına, Orman ve Su İşleri Bakanlığınca milli park ve tabiat parklarında konaklama amaçlı turizm yatırımı gerçekleştirilmek amacıyla yirmidokuz yıla kadar yapılan kira sözleşmelerinin ise yirmidokuz yıla ya da irtifak hakkına dönüştürülmek suretiyle kırkdokuz yıla uzatılmasına, sözleşme bedelinin belirlenmesine, ödeme şekli ve süresine, yatırımcının veya işletmecinin hak ve yükümlülüklerine, sözleşmeye konu alan üzerinde yapılabilecek yapı ve tesislerin nevi ve miktarına ilişkin hususlara ve kesin tahsis yapılan veya irtifak hakkı tesis edilen taşınmazların yatırımcı ve işletmecilerine satılmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) Bu Yönetmelik; ilgili mevzuatı uyarınca kamu taşınmazları üzerinde Kültür ve Turizm Bakanlığı, Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve Maliye Bakanlığı tarafından, kesin tahsis, kesin izin, kullanma izni, kiralama ve irtifak hakkı verilen kıyı yapıları dâhil turizm yatırımlarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Yönetmelik, 29/6/2001 tarihli ve 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun geçici 23 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer: Türk Medenî Kanunu ile diğer kanunlarda Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu belirtilen yerleri,

b) Hazine taşınmazı: Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerleri,

c) İdare: İlgili mevzuatı uyarınca bu Yönetmelik kapsamında kalan iş ve işlemleri yapmakla yetkili ve görevli idareyi,

ç) İrtifak hakkı: Bir taşınmaz üzerinde yararlanmaya ve kullanıma rıza göstermeyi veya mülkiyete ilişkin bazı hakların kullanılmasından vazgeçmeyi kapsayan ve diğer bir taşınmaz veya kişi lehine aynî hak olarak kurulan yükümlülüğü,

d) Kamu taşınmazı: Orman vasıflı taşınmazlar ile tapuda orman vasfıyla kayıtlı olanlar dâhil Hazine taşınmazlarını,

e) Kesin izin: Kamu taşınmazı üzerinde turizm yatırımı gerçekleştirilmek amacıyla Orman ve Su İşleri Bakanlığınca yatırımcı ve işletmeciler adına verilen izni,

f) Kesin tahsis: Kamu taşınmazı üzerinde turizm yatırımı gerçekleştirilmek amacıyla bağımsız ve sürekli nitelikli üst hakları da dâhil olmak üzere irtifak hakkı tesisi veya kullanma izni verilmesi suretiyle Kültür ve Turizm Bakanlığınca yatırımcılar adına kullanma hakkı verilmesini,

g) Kiralama: 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun ek 8 inci maddesi hükmü uyarınca, 6831 sayılı Orman Kanunu ile 9/8/1983 tarihli ve 2873 sayılı Millî Parklar Kanununa tâbi alanlar üzerinde bulunan yapı ve tesislerin Orman ve Su İşleri Bakanlığınca konaklama amaçlı turizm yatırımı gerçekleştirilmek üzere kiraya verilmesini,

ğ) Kullanma izni: Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde kişiler lehine Maliye Bakanlığınca verilen izni,

h) Sözleşme değişikliği: Bu Yönetmelikte belirtilen hakların kurulması dâhil sözleşmeye konu alan üzerinde yapılabilecek yapı ve tesislerin nevi ve miktarına ilişkin olarak yapılacak değişiklikleri,

ı) Süre uzatımı: Kesin izin, kesin tahsis, kullanma izni ve üst hakkı dâhil irtifak hakkı sürelerinin kırkdokuz yıla, kiralama sürelerinin yirmidokuz yıla ya da irtifak hakkına dönüştürülmek suretiyle kırkdokuz yıla uzatılmasını,

i) Toplam yatırım maliyeti: Kültür ve Turizm Bakanlığınca yatırım türleri için her yıl belirlenecek birim maliyetlere göre hesaplanacak toplam yatırım tutarını,

j) Turizm amaçlı kıyı tesisi: Turizm yatırımı kapsamında bulunan veya turizm işletmesi faaliyetinin yapıldığı, münhasıran deniz turizmi araçlarına güvenli bağlama, karaya çekme, bakım, onarım hizmetleri, bu araçlarla gelen yolculara yeme, içme, dinlenme, eğlence, konaklama gibi hizmetlerden birkaçını veya tamamını sunan kruvaziyergemi limanı, yat limanı, yat çekek yeri gibi turizm tesislerini,

k) Turizm belgesi: Turizm yatırımı belgesi, turizm işletmesi belgesi veya kısmi turizm işletmesi belgesini,

l) Turizm işletmecisi: Turizm tesisleri veya kıyı tesislerini işleten gerçek veya tüzel kişiyi,

m) Turizm tesisi: 10/5/2005 tarihli ve 2005/8948 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Turizm Tesislerinin Belgelendirilmesine ve Niteliklerine İlişkin Yönetmelikte genel nitelikleri ve türleri belirtilen, turizm yatırımı kapsamında bulunan veya turizm işletmesi faaliyetinin yapıldığı tesisleri ve bunların ayrıntıları ile tamamlayıcı unsurlarını,

n) Turizm yatırımcısı: İlgili mevzuatı uyarınca kıyı yapıları dâhil turizm yatırımı gerçekleştirilmek amacıyla kesin tahsis, kesin izin, irtifak hakkı, kullanma izni veya kiralama yapılmak suretiyle İdare tarafından adına kamu taşınmazı tahsis edilen gerçek veya tüzel kişiyi,

o) Turizm yatırımı: Kamu taşınmazı üzerinde turizm tesisi veya turizm amaçlı kıyı tesisi gerçekleştirilmek amacıyla yapılan yatırımları,

ö) Yararlanma bedeli: Süre uzatımı yapılması nedeniyle mevcut sözleşme hükümleri uyarınca tahsil edilen bedelden ayrı ve buna ek olarak İdarece bir defaya mahsus olmak üzere alınacak bedeli,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yararlanma Şartları, Başvuru ve Başvurunun Değerlendirilmesi

Yararlanma şartları

MADDE 5 – 

(1) Turizm yatırımcısı ve işletmecisi tarafından süre uzatımı veya sözleşme değişikliğinden yararlanılabilmesi ya da satın alma talebinde bulunulabilmesi için, başvuru tarihi itibariyle;

a) 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu, 21/7/2006 tarihli ve 26235 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kamu Taşınmazlarının Turizm Yatırımlarına Tahsisi Hakkında Yönetmelik ve işlemin yapıldığı tarihte geçerli olanlar dâhil (mülga Kamu Arazisinin Turizm Yatırımlarına Tahsisi Hakkında Yönetmelik vb.) diğer ilgili mevzuatı uyarınca üzerinde turizm yatırımı yapılmak üzere Kültür ve Turizm Bakanlığınca adlarına kamu taşınmazının kesin tahsisinin yapılması veya bu kesin tahsise dayanılarak Maliye Bakanlığı tarafından lehlerine irtifak hakkı tesis edilmiş veya adlarına kullanma izni verilmiş olması ve kesin tahsis işlemlerinin İdare nezdinde halen geçerliliğini koruması ve iptal edilmemiş olması,

b) 6831 sayılı Orman Kanunu, 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu ile 18/4/2014 tarihli ve 28976 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kanununun 17/3 ve 18 inci Maddelerinin Uygulama Yönetmeliği ve 12/12/1986 tarihli ve 19309 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Milli Parklar Yönetmeliği ile işlemin yapıldığı tarihte geçerli olanlar dâhil (mülga 6831 sayılı Orman Kanununun 16, 17, 18 ve 115 inci Maddeleri Gereğince Yapılacak Arazi Tahsisleri ve Verilecek İzinlere Ait Yönetmelik, Orman Arazilerinin Tahsisi Hakkında Yönetmelik, Orman Sayılan Alanlarda Verilecek İzinler Hakkında Yönetmelik, Orman Kanununun 17 ve 18 inci Maddelerinin Uygulama Yönetmeliği, Milli Parkların Ayrılma, Planlama Uygulama ve Yönetimine Ait Yönetmelik vb.) diğer ilgili mevzuat hükümleri uyarınca ormanlık alanlar üzerinde turizm yatırımı yapılmak amacıyla Orman ve Su İşleri Bakanlığınca adlarına kesin izin verilmiş olması veya bu kesin izne dayanılarak Maliye Bakanlığı tarafından lehlerine irtifak hakkı tesis edilmiş veya adlarına kullanma izni verilmiş olması ve kesin izin işlemlerinin İdare nezdinde halen geçerliliğini koruması ve iptal edilmemiş olması,

c) 6831 sayılı Orman Kanunu ve 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu ile Milli Parklar Yönetmeliği ile işlemin yapıldığı tarihte geçerli olanlar dâhil (Milli Parkların Ayrılma, Planlama Uygulama ve Yönetimine Ait Yönetmelik vb.) diğer ilgili mevzuat hükümleri uyarınca 6831 sayılı Orman Kanunu ve 2873 sayılı Milli Parklar Kanununa tâbi alanlar üzerinde bulunan yapı ve tesislerin konaklama amaçlı turizm yatırımı gerçekleştirmek veya işlettirilmek üzere Orman ve Su İşleri Bakanlığınca kiralama yapılmış olması ve kiralama işlemlerinin İdare nezdinde halen geçerliliğini koruması ve iptal edilmemiş olması,

ç) 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu, 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, 19/6/2007 tarihli ve 26557 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik ve işlemin yapıldığı tarihte geçerli olanlar dâhil (mülga Devlete Ait Taşınmaz Mal Satış, Trampa, Kiraya Verme, Mülkiyetin Gayri Aynî Hak Tesis, Ecrimisil ve Tahliye Yönetmeliği, vb.) diğer ilgili mevzuatı uyarınca üzerinde turizm yatırımı yapılmak üzere Hazine taşınmazları üzerinde Maliye Bakanlığınca lehlerine irtifak hakkı tesis edilmiş veya adlarına kullanma izni verilmiş olması ve irtifak hakkı veya kullanma izni sözleşmelerinin İdare nezdinde halen geçerliliğini koruması ve iptal veya tapudan terkin edilmemiş olması,

d) 8/6/1994 tarihli ve 3996 sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca Hazine taşınmazları üzerinde turizm yatırımı yapılmak amacıyla Maliye Bakanlığınca lehlerine irtifak hakkı tesis edilmiş veya adlarına kullanma izni verilmiş olması ve irtifak hakkı veya kullanma izni sözleşmelerinin İdare nezdinde halen geçerliliğini koruması ve iptal veya tapudan terkin edilmemiş olması,

e) Bu fıkra uyarınca adına kamu taşınmazı tahsis edilen turizm yatırımcıları ve işletmecilerinin bu kesin tahsis, kesin izin, irtifak hakkı veya kullanma izni ya da kiralama işleminden dolayı ilgili idareler aleyhine açılan ve halen devam eden davalardan tüm yargılama giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız olarak feragat edilmesi ve bunlara ilişkin olarak ödenmesi gereken borcunun bulunmaması,

şarttır.

(2) Birinci fıkrada belirtilen yatırımcı veya işletmeciler adına Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından düzenlenen ve halen geçerli olan (Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından belgesi iptal edilmesine rağmen, yeni belge alması için ilgili idarece süre verilen ve süresi henüz dolmayanlar dâhil) turizm belgesine sahip olmaları gerekir. Ancak, adına kiralama yapılan yatırımcı ve işletmeciler ile turizm amaçlı kıyı tesisi yatırımcı ve işletmecileri için turizm belgesi şartı aranmaz.

Başvuru

MADDE 6 – 

(1) Süre uzatımından veya sözleşme değişikliğinden faydalanabilmek için turizm yatırımcılarından;

a) Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından adlarına kesin tahsis yapılan veya bu kesin tahsise dayanılarak lehlerine Maliye Bakanlığı tarafından irtifak hakkı tesis edilen veya adlarına kullanma izni verilenlerin Kültür ve Turizm Bakanlığına,

b) Orman ve Su İşleri Bakanlığı tarafından adlarına kesin izin verilen veya bu kesin izne dayanılarak lehlerine Maliye Bakanlığı tarafından irtifak hakkı tesis edilen veya adlarına kullanma izni verilenlerin Orman ve Su İşleri Bakanlığına,

c) Orman ve Su İşleri Bakanlığı tarafından adlarına kiralama yapılanların Orman ve Su İşleri Bakanlığına,

ç) Maliye Bakanlığı tarafından lehlerine irtifak hakkı tesis edilen veya adlarına kullanma izni verilenlerin Maliye Bakanlığına,

d) 3996 sayılı Kanun kapsamında turizm amaçlı kıyı tesisi yapılmak amacıyla Maliye Bakanlığı tarafından lehlerine irtifak hakkı tesis edilen veya adlarına kullanma izni verilenlerin Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığına,

5/12/2018 tarihine kadar başvurmaları gerekmektedir.

(2) Ayrıca kesin tahsis yapılan veya irtifak hakkı tesis edilen taşınmazlar için aynı süre içerisinde Maliye Bakanlığına satın alma başvurusunda bulunulması gerekmektedir.

Başvurunun değerlendirilmesi

MADDE 7 – 

(1) Süre uzatımından veya sözleşme değişikliğinden faydalanma başvurusu, ilgili idare tarafından turizm yatırımcısının bu Yönetmelikte yer alan koşul ve şartları taşıyıp taşımadığı hususu da dikkate alınmak suretiyle ilgili mevzuatı ve mevcut kesin tahsis koşulları, kesin izin taahhüt senedi ile irtifak hakkı, kullanma izni ve kiralama sözleşmeleri çerçevesinde ve resen göz önünde bulundurulacak diğer hususlarla birlikte başvuru tarihinden itibaren en geç 3 ay içerisinde değerlendirilir.

(2) Yapılan değerlendirme sonucunda;

a) Başvurunun uygun görülmesi halinde, başvurunun uygun görüldüğü ile buna ilişkin olarak yerine getirilmesi istenilen yükümlülükler ve kesin izin, kesin tahsis, kiralama, irtifak hakkı, kullanma izni koşulları başvuru sahibi turizm yatırımcısına,

b) İrtifak hakkı ve kullanma izni sözleşmelerinde süre uzatımı veya sözleşme değişikliklerinin yapılabilmesi amacıyla da gerekli bilgi ve belgeler ile koşullar ayrıca Maliye Bakanlığına,

c) Turizm yatırımcısının şartları taşımadığının anlaşılması veya başvurunun uygun görülmemesi halinde bu durum başvuru sahibi turizm yatırımcısına,

bildirilir.

(3) Satın alma başvuruları 13 üncü madde hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca değerlendirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Uzatılacak Süre, Sözleşme Değişikliği, Yararlanma ve Sözleşme Bedeli,

Ödeme Şekli ve Süresi ile Tesislerin Yenilenmesi

Uzatılacak süre

MADDE 8 – 

(1) İlgili idare tarafından turizm yatırımcısına verilen;

a) Kesin tahsis, kesin izin, irtifak hakkı veya kullanma izni süresinin kalan kısmının, süre uzatımının yapılacağı tarih itibariyle kırkdokuz yıla olan farkı kadar süre,

b) Kiralama süresinin kalan kısmının, kiralama olarak devam edilmesi durumunda süre uzatımının yapılacağı tarih itibariyle yirmidokuz yıla olan farkı kadar süre, kiralama işleminin irtifak hakkına dönüştürülmesi durumunda ise süre uzatımının yapılacağı tarih itibariyle kırkdokuz yıla olan farkı kadar süre,

uzatılacak süre olarak tespit edilir.

Sözleşme değişikliği talepleri

MADDE 9 – 

(1) Kesin tahsis, kesin izin, kullanma izni verilen ya da irtifak hakkı tesis edilen turizm yatırımcıları tarafından sadece sözleşme değişikliği talebinde bulunulması durumunda söz konusu talep, idareler tarafından ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek sonuçlandırılır.

(2) Turizm Tesislerinin Belgelendirilmesine ve Niteliklerine İlişkin Yönetmelik kapsamında Kültür ve Turizm Bakanlığınca turizm işletmesi belgesi düzenlenmesi, tahsis süresiyle sınırlı olmak ve ana tesisle birlikte işletilmek şartıyla sözleşme değişikliği taleplerinde; orman vasıflı taşınmazlar ile tapuda orman vasfıyla kayıtlı olanlar hariç kamu taşınmazları üzerine bağımsız ve sürekli nitelikli olarak tescil edilen hak üzerinde kat mülkiyeti veya kat irtifakı tesis edilebilir. Bu durumda tesisin kat mülkiyeti veya kat irtifakına konu edilen kısmının son tür, sınıf ve kapasitesi üzerinden işlemin yapılacağı yıl itibariyle belirlenen toplam yatırım maliyet bedelinin yüzde onu tutarında ilave yararlanma bedeli alınır ve bu bedel 11 inci madde hükümlerine göre tahsil edilir.

(3) Sözleşme değişikliği ve süre uzatımına ilişkin işlemin birlikte talep edilmesi halinde, sözleşme değişiklik bedeli ile yararlanma bedeli gerçekleştirilmesi planlanan tesisin son tür, sınıf ve kapasitesi üzerinden belirlenir. Tesisin tür, sınıf veya kapasitesinin düşürülmesi durumunda bu madde uyarınca hesaplanan bedellerde indirime gidilmez, tahsil edilenler iade edilmez.

Yararlanma ve sözleşme bedelinin tespiti

MADDE 10 – 

(1) Yararlanma bedeli, tesisin ilgili idare tarafından uygun görülen veya turizm belgesine esas son tür, sınıf ve kapasitesi üzerinden cari yıl için belirlenen toplam yatırım maliyet bedelinin turizm tesisleri için peşin ödeme halinde binde dördü, taksitle ödeme halinde ise binde beşi, termal ve kış turizmi amaçlı turizm tesisleri için ise bu oranların yarısı ile uzatılan sürenin çarpımı suretiyle hesaplanır. Ancak hesaplanan bu bedel, mevcut sözleşme bedeli uyarınca hesaplanan cari yıl bedelinden az olamaz.

(2) Orman ve Su İşleri Bakanlığınca milli park ve tabiat parklarında yapılan konaklama amaçlı kiralamaların irtifak hakkına dönüştürülmek suretiyle kırk dokuz yıla uzatılmasında ise yararlanma bedeli; birinci fıkra uyarınca turizm tesisleri için belirlenen oranın yüzde yirmi beş fazlası üzerinden hesaplanır.

(3) Süre uzatımı yapılması halinde, turizm tesisleri ile 2886 sayılı Kanun ve 6831 sayılı Kanun kapsamında kalan turizm amaçlı kıyı tesislerinde mevcut kesin tahsis, kesin izin, kullanma izni, kiralama veya irtifak hakkı süresine uzatılacak sürenin eklenmesiyle yeni sözleşme süresi belirlenir ve sözleşmelerin süre uzatımına ilişkin maddelerinde; süre uzatımına ilişkin olarak ilgili idare tarafından belirlenen tüm yükümlülüklerin yerine getirileceğine ilişkin hususlar da belirtilmek suretiyle gerekli değişiklikler yapılır.

(4) Belirlenen sözleşme süresi boyunca mevcut sözleşme veya kesin izin/tahsis koşullarında belirtilen bedel ve oranlar üzerinden kesin izin, kesin tahsis, irtifak hakkı, kullanma izni veya kira bedeli ile hasılat payı alınmasına devam edilir.

(5) Ancak, 3996 ve 2634 sayılı Kanunlar kapsamında turizm amaçlı kıyı tesisi yapılmak amacıyla tesis edilen irtifak hakları veya verilen kullanma izinlerine ilişkin düzenlenecek yeni sözleşmelerde sözleşme bedeli, kullanma izni veya irtifak hakkı süresinin kalan kısmı için mevcut sözleşme hükümlerine göre tahsil edilmeye devam edilir. Turizm amaçlı kıyı tesislerinde yararlanma bedeli ve 3996 ve 2634 sayılı Kanunlar kapsamında turizm amaçlı kıyı tesislerinde uzatılan süre için sözleşme bedeli tesisin; bulunduğu yer, kapasitesi, sunduğu hizmet çeşitliliği, fiziksel konumu, yüzölçümü, geri saha ve kullanım durumu, toplam yatırım maliyeti, mevcut sözleşme bedeli, getirebileceği gelir miktarı ile günün emsal ve rayiçleri de göz önünde bulundurulmak suretiyle Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından belirlenir. Uzatılacak sürenin başlangıç yılı bedeli, bu fıkra kapsamında belirlenen sözleşme bedelinin Türkiye İstatistik Kurumunca yayımlanan Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE – bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde değişim) oranında her yıl güncellenmesi suretiyle hesaplanır. Uzatılan süre için taşınmazların üzerinde yer alan tesislerin işletilmesinden elde edilen toplam yıllık hasılattan yüzde bir oranında pay alınacağına ilişkin sözleşmelerine hüküm konulur.

(6) Turizm yatırımcısının, süre uzatımı yapıldıktan sonra tesisin tür, sınıf veya kapasitesinde herhangi bir artış gerçekleştirmesi halinde ilave yararlanma bedeli; uzatma işleminin tesis edildiği tarihten itibaren kalan uzatma süresi, artan tür, sınıf veya kapasiteye ilişkin olarak işlemin yapılacağı yıl itibariyle belirlenen toplam yatırım maliyet bedeli ile birinci fıkra uyarınca belirlenen oranın çarpımı suretiyle hesaplanır.

(7) Turizm amaçlı kıyı tesislerinde ise ilave yararlanma bedeli; yıllık uzatma bedelinin yat başı birim tutarının Türkiye İstatistik Kurumunca yayımlanan Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE – bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde değişim) oranında her yıl güncellenen değeri ile artan kapasite ve uzatma işleminin tesis edildiği tarihten itibaren kalan uzatma süresiyle çarpımı suretiyle hesaplanır.

(8) Tesisin tür, sınıf veya kapasitesinin düşürülmesi durumunda bu madde uyarınca hesaplanan bedellerde indirime gidilmez, tahsil edilenler iade edilmez.

(9) Hesaplanan ilave yararlanma bedelleri 11 inci madde hükümlerine göre tahsil edilir.

Yararlanma bedelinin ödenme şekli ve süresi

MADDE 11 – 

(1) Yararlanma bedeli, peşin veya taksitle ödenebilir. Taksitle ödemenin talep edilmesi halinde yararlanma bedeli biri peşin olmak üzere dört eşit taksitle ve birer yıllık dilimler halinde, taksitlere kanunî faiz uygulanmak suretiyle ödenir.

(2) Başvuru yapan turizm yatırımcısı tarafından, kesin izin taahhüt senedi, kamu taşınmazı kesin tahsis belgesi, irtifak hakkı senedi, kullanma izni veya kira sözleşmesi düzenlenmeden önce; peşin ödemede yararlanma bedelinin tamamı, taksitli ödemede ise yararlanma bedelinin yüzde yirmi beşi ilgili idarenin hesaplarına yatırılır.

(3) Vadesinde ödenmeyen taksit tutarlarına 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesine göre belirlenen oranda gecikme faizi uygulanır. Üst üste iki taksitin ödenmemesi durumunda, turizm yatırımcısına borcunu ödeme tarihine kadar tahakkuk edecek gecikme faizi ile birlikte 15 gün içinde ödemesi, aksi takdirde kesin izin, kesin tahsis, kullanma izni, irtifak hakkı veya kiralama sözleşmesinin uzatma işlemine ilişkin kısmının iptal edileceği bildirilir.

(4) Yapılan bildirim üzerine de borcun ödenmemesi halinde ise ilgili idare tarafından kesin izin, kesin tahsis, kullanma izni, irtifak hakkı veya kiralama sözleşmesinin uzatma işlemine ilişkin kısmı iptal edilir. Tahsil edilmiş olan yararlanma bedelinin, uzatılan sürenin geçen kısmı ile varsa sözleşmeden doğan diğer borçlarına mahsup edilmesi sonucu geriye kalan kısmı iptal işleminin gerçekleştirilmesine müteakip faizsiz olarak iade edilir.

(5) Kesin tahsisin, kesin iznin, irtifak hakkının, kullanma izninin veya kiralama sözleşmesinin süresinin bitmesi veya herhangi bir sebeple süresinden önce sona ermesi ya da dördüncü fıkrada belirtilen gerekçe dışındaki bir sebeple iptal edilmesi halinde tahsil edilen yararlanma bedeli iade edilmez, varsa kalan taksit ve kanuni faizleri yasal yollara da başvurulmak suretiyle tahsil edilir. Bundan dolayı turizm yatırımcısı ve işletmecisi veya üçüncü kişilerce herhangi bir hak ve talepte bulunulamaz.

(6) Sözleşmenin devri halinde ise yararlanma bedeline ilişkin kalan taksitlerin tamamı peşin ödenir ya da sözleşmeyi devralan gerçek veya tüzel kişiden, kalan taksit ve kanuni faizlerinin düzenlenen ödeme planı çerçevesinde ödeneceğine ilişin noter onaylı taahhütname alınır.

Tesislerin yenilenmesi halinde yararlanma bedelinin ödeme şekli ve süresi ile yükümlülükler

MADDE 12 – 

(1) Turizm yatırımcısı tarafından yeni sözleşme tarihinden itibaren en fazla dört yıl içerisinde turizm tesisinin tamamının yıkılarak yeniden inşa edilmesinin taahhüt edilmesi ve aynı süre içerisinde Kültür ve Turizm Bakanlığından turizm işletme belgesi alınması halinde, peşin ödemede yararlanma bedelinin yüzde yirmi beşi, taksitli ödemede ise son taksiti turizm işletme belgesi alınmasını müteakip yatırımcının sözleşmesinden doğan mevcut veya ileride doğacak borçlarına mahsup edilir.

(2) Kamu taşınmazı üzerinde yer alan tesisin tamamının veya bir kısmının yıkılması halinde turizm yatırımcısından, bahsi geçen yapıların mevcut değeri kadar teminat mektubu alınır ayrıca bunların yıkılması sonrasında yerlerine yapılacak yeni bina ve tesislerin değerinin yıkılan yapılardan az olmayacağı, herhangi bir nedenle bunların değerinin yıkılacak yapıların değerinden az olması durumunda aradaki farkın Hazineye ödeneceğine ilişkin olarak da noter onaylı taahhütname alınır.

(3) Yeni yapılan tesisin değerinin yıkılan tesisten daha az olması halinde aradaki fark teminat mektubu paraya çevrilmek suretiyle tahsil edilir.

(4) İdarece verilen süre içerisinde yıkılan tesisin yerine yeni tesislerin yapılmaması veya yapılamaması halinde alınan teminat mektubu paraya çevrilmek suretiyle idareye irat kaydedilir ve ayrıca kesin tahsis, kesin izin, kullanma izni, irtifak hakkı ve kiralama sözleşmesi iptal edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Satış ve Satış Bedelinin Tespiti, Ödeme Şekli ve Süresi ile Diğer Hususlar

Satış ve satış bedelinin tespiti ile ödeme şekli ve süresi

MADDE 13 – 

(1) Kesin tahsis yapılan veya irtifak hakkı tesis edilen taşınmazlardan tapuda Hazine adına kayıtlı olanlar dâhil orman vasıflı taşınmazlar ile 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre kıyıda kalan yerler hariç olmak üzere ilgili mevzuat hükümleri ile taşınmazın hukuki ve fiili durumu itibariyle satışında engel bulunmayanlardan idarece uygun görülen taşınmazlar, turizm yatırımı amaçlı kullanılmaya devam edilmesi kaydıyla yatırımcı ve işletmecilere satılabilir.

(2) Satış bedeli, taşınmazın zemininin rayiç değeri ile üzerindeki yapı, bina ve tesislerin Hazineye geçmesi gereken kısmının enkaz bedeli üzerinden tespit edilir. Ancak, yatırımcı tarafından satış işleminin gerçekleştiği tarihten itibaren beş yıl içerisinde tesisin tamamının yıkılıp yeniden inşa edilmesinin taahhüt edilmesi halinde satış bedeline yüzde yirmi beş oranında indirim uygulanır. Süresi içerisinde tesisin yenilenmemesi halinde ise satış bedeline yapılan indirim satış tarihinden itibaren hesaplanacak gecikme faiziyle birlikte tahsil edilir.

(3) İkinci fıkra uyarınca tespit edilecek satış bedeli, peşin veya en az yüzde otuzu peşin, kalanı beş yılda, on taksitle ve kanunî faizi ile birlikte taksitle de ödenebilir.

(4) Satışı gerçekleştirilen taşınmazların tapu kütüğüne taşınmazın turizm amacı dışında kullanılamayacağına ilişkin belirtme konulur.

(5) Bu maddede belirtilenler dışında satışa ilişkin diğer hususlarda 29/6/2001 tarihli ve 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna göre işlem tesis edilir.

Diğer hususlar

MADDE 14 – 

(1) Bu Yönetmelikte düzenlenen hususlar dışında kesin tahsis, kesin izin, kullanma izni, irtifak hakkı ve kiralama işlemlerine ilişkin olarak ilgisine göre; 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu ve 21/7/2006 tarihli ve 26235 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kamu Taşınmazlarının Turizm Yatırımlarına Tahsisi Hakkında Yönetmelik, 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu, 9/8/1983 tarihli ve 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu ile 18/4/2014 tarihli ve 28976 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kanununun 17/3 ve 18 inci Maddelerinin Uygulama Yönetmeliği ve 12/12/1986 tarihli ve 19309 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Milli Parklar Yönetmeliği, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu, 29/6/2001 tarihli ve 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, 19/6/2007 tarihli ve 26557 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik, 8/6/1994 tarihli ve 3996 sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun ile mevcut kesin tahsis ve kesin izin koşulları kullanma izni irtifak hakkı ve kiralama sözleşmelerinde yer alan hükümler uyarınca işlem tesis edilmeye devam edilir.

(2) Düzenlenecek sözleşmelere, süre uzatımına ilişkin olarak ilgili idare tarafından belirlenen tüm yükümlülüklerin yerine getirileceği yararlanma bedelinin ödeneceği ile bunların yerine getirilmemesi halinde kesin tahsis, kesin izin, kullanma izni, irtifak hakkı veya kiralama işleminin uzatma işlemine ilişkin kısmının iptal edileceğine ilişkin hüküm konulur.

Yürürlük

MADDE 15 – 

(1) Maliye Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı, Orman ve Su İşleri Bakanlığı ile Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından müştereken belirlenen bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 16 – 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.

19 Ekim 2018 CUMA                     Resmî Gazete                             Sayı : 30570

YÖNETMELİK

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

ÇEVRE ETİKETİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; sürdürülebilir çevre hedefleri doğrultusunda, yaşam döngüsü boyunca çevresel etkileri azaltılmış ürün veya hizmetleri teşvik etmek, tüketicilere doğru ve bilimsel temeli olan bilgi akışını sağlamak için gönüllülük esaslı çevre etiketi sistemi oluşturmak ve bu konudaki idari ve teknik hususlar ile sistemin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

(2) Bu Yönetmelik ile oluşturulan çevre etiketi sistemi; ürün veya hizmetlerin doğal kaynak kullanımı ve hammadde aşamasından başlamak üzere üretim, kullanım, tüketim, geri dönüşüm gibi evrelerini de kapsayacak şekilde nihai bertaraf aşamasına kadar geçen yaşam döngüsünün bütün süreçlerinde, ekosistemlerin bozulmasını önlemeyi, doğal kaynakların tüketiminde çevre, insan, sağlık, iklim ve doğal yaşamın üzerindeki olumsuz etkileri azaltmayı amaçlamaktadır.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) Bu Yönetmelik, ürün veya hizmetlere çevre etiketi verilmesi ile ilgili kriter belirleme ve geliştirme, başvuru, değerlendirme, çevre etiketinin şekli, kullanma izni, süresi, izleme, denetim, strateji belirleme, bilinçlendirme, tanıtım ve eğitim çalışmalarına ait usul ve esasların belirlenmesi ile ilgili yetki, görev ve sorumlulukları kapsar.

(2) Bu Yönetmelik, Türkiye’de üretilen, dağıtılan, ihraç edilen veya ithalat yoluyla piyasaya sunulan ürün veya hizmetlere uygulanır.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 3 üncü maddesi ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 97 nci ve 104 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını,

b) Çevre etiketi: Bu Yönetmelik hükümlerine uygun, yaşam döngüsü boyunca çevresel etkileri azaltılmış ürünleri teşvik etmek ve tüketicilere doğru, yanıltıcı olmayan, bilimsel temeli olan bilgi sağlamak için oluşturulmuş gönüllü bir ödüllendirme sistemini temsil eden işareti,

c) Çevre etiketi kullanıcısı: Ürettiği, imal ettiği, ihraç ettiği, sunduğu, toptancı veya perakendeci olarak piyasaya sürdüğü ürün veya hizmetler için bu Yönetmelik usul ve esaslarına göre kendisine Bakanlık tarafından çevre etiketi verilmiş kişi veya kuruluşu,

ç) Çevre etiketi kurulu: Ürün kriterlerini değerlendiren ve sistemin gelişimi için stratejik öneri ve görüşleri belirleyen kurulu,

d) Çevre etiketi sistemi: Ürün veya hizmet grubu kriterlerinin belirlenmesi ve geliştirilmesi, çevre etiketi verilmesi ve kullanımını içeren sistemi,

e) Çevre etiketine sahip ürün: Hammaddenin temininden başlamak üzere üretim, tüketim, kullanım ve kullanım ömrünü tamamladıktan sonra bertaraf edilmesini de içeren yaşam döngüsü süreçlerinde, aynı ürün veya hizmet grubunda yer alan diğer ürün veya hizmetlerle karşılaştırıldığında, çevreye karşı olumsuz etkileri azaltılmış ve bu etkilerin ürün veya hizmet grubuna göre belirlenmiş kriterlere uygunluğu kanıtlanmış ürünü,

f) Çevresel etki: Yaşam döngüsü boyunca ürün veya hizmetin kısmen veya tamamen çevreye verdiği her türlü etkiyi,

g) Çevresel performans: Bir ürünün çevresel etkiye sebep olan özelliklerinin yaşam döngüsü boyunca üretici tarafından değerlendirilmesi ve yönetimini,

ğ) Doğrulama: Bir ürünün veya hizmetin belirlenmiş çevre etiketi kriterlerine uygunluğunu gösteren işlemi,

h) Genel Müdür: Çevresel Etki Değerlendirmesi, İzin ve Denetim Genel Müdürünü,

ı) Genel Müdürlük: Çevresel Etki Değerlendirmesi, İzin ve Denetim Genel Müdürlüğünü,

i) Hizmet: Bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan ya da yapılması taahhüt edilen mal sağlama dışındaki her türlü tüketici işleminin konusunu,

j) Sözleşme: Çevre etiketi kullanmaya hak kazanan çevre etiketi kullanıcısı ile Bakanlık arasında yapılan yazılı anlaşmayı,

k) Tedarikçi: Bir ürün veya hizmetin sunulabilmesi için firmaya girdi, hammadde, ürün sağlayan üreticiyi,

l) Teknik inceleme komisyonu: Ürün veya hizmet gruplarına ait çevre etiketi kriterlerini belirleyen, geliştiren ve ilgili kriterlere göre uygunluğunu teknik açıdan inceleyen komisyonu,

m) Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi,

n) Üretici: Bir ürünü üreten, imal eden, ıslah eden veya ürüne adını, ticari markasını veya ayırt edici işaretini koymak suretiyle kendini üretici olarak tanıtan, üreticinin ülke dışında olması halinde, üretici tarafından yetkilendirilen temsilciyi ve/veya ithalatçıyı; ayrıca, ürünün tedarik zincirinde yer alan ve faaliyetleri ürünün güvenliğine ilişkin özelliklerini etkileyen gerçek veya tüzel kişiyi,

o) Ürün: Piyasaya arz edilen veya arz edilmesi hedeflenen malları,

ö) Ürün veya hizmet grubu: Aynı amaca hizmet eden ve kullanım açısından aynı olan veya benzer fonksiyonel özellikleri olan ve tüketici tarafından benzer olarak algılanan ürün veya hizmetler grubunu,

p) Ürün veya hizmet grubu kriteri: Çevre etiket sistemine dahil olan ürün veya hizmet grupları için nihai olarak Bakanlık tarafından belirlenen çevre etiketi alma şartlarını,

r) Yaşam döngüsü: Ürünün ham madde aşamasından bertarafına kadar birbirini izleyen ve birbirine bağlı olan süreçlerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Çevre Etiketi Sistemi Temel İlke ve Gereklilikleri ile İlgili Hükümler

Çevre etiketi sistemi temel ilke ve hedefleri

MADDE 5 – 

(1) Çevre etiketli ürün veya hizmetlere talebi artıracak tedbirler alınır ve uygulanır. Bu maksatla; sistemi basitleştirmek ve çevre etiketinin kullanımı ile ilgili idari yükleri azaltmak için değerlendirme ve doğrulama usul ve esasları kolaylaştırılır. Talebin artırılması amacıyla teşvik araçları belirlenir ve uygulanır.

(2) Çevre etiketinin ülke genelinde toplum tarafından tanınması ve kabullenilmesi için sivil toplum kuruluşları ve tüketici örgütlerinin sistem içerisinde uygun süreçlerde yer alması sağlanır.

(3) Çevre etiketinin gelişimi ve yaygınlaşması için çevre ve ekonomi politikaları geliştirilir, ilerleme ve kalkınma programlarında dikkate alınır.

(4) Çevre etiketinin usulsüz ve yetkisiz kullanımını önlemek için denetim ve kontrol tedbirleri belirlenir ve uygulanır.

(5) Çevre etiketinin yetkisiz ve usulsüz kullanımının denetiminin uyumlu bir şekilde uygulanması amacıyla ilgili kurumlar arasında iş birliği, koordinasyon ve bilgi alışverişi sağlanır.

(6) Çevre etiketli ürün veya hizmetlerin kullanılmasının yaygınlaştırılması amacıyla kamu alımlarında çevre etiketli ürün veya hizmetleri tercih edici tedbirler belirlenir ve uygulanır.

Çevre etiketi sisteminin işleyişi

 MADDE 6 – 

(1) Ürün veya hizmetlere çevre etiketi verilmesi amacıyla çevre etiketi sistemi oluşturulmuştur.

(2) Çevre etiketi sisteminde TS EN ISO 14024 Tip I Çevre Etiketlemesi, Prensipler ve Yöntemler standardı dikkate alınmıştır.

(3) Çevre etiketi sistemi, Bakanlığın yönetimi ve koordinasyonu altında ilgili tüm paydaşlarla birlikte yürütülür.

(4) Bakanlık, sistemin etkin işleyişi, gelişimi ve uygulamadan kaynaklanan sorunların çözümü için gerekli tedbirleri alır.

Çevre etiketi sistemini oluşturan unsurlar

MADDE 7 – 

(1) Çevre etiketi sistemi aşağıdaki unsurlardan oluşur:

a) Bakanlık,

b) Çevre etiketi kurulu,

c) Teknik inceleme komisyonu,

ç) Diğer kamu ve özel kurum/kuruluşları, sivil toplum kuruluşları, çevre etiketi kullanıcısı, tüketici kuruluşları,

d) Konuya özgü olarak davet edilecek diğer katılımcılar.

(2) Unsurların, bu Yönetmelik ile kendilerine verilen tüm görevleri yapabilecek teknik bilgi, deneyime sahip olmaları aranır.

(3) Bakanlık üst düzey yönetimi ve uygunluk değerlendirmesi görevlerini yerine getirmekten sorumlu personel, bu Yönetmeliğe tabi ürün veya hizmetin tasarımı, imalatı, tedariki, birleşimi, kullanımı veya bakımı ile ilgili sorumlu gerçek veya tüzel kişi ya da kişiler ile çıkar ilişkisinde bulunamazlar. Bu durum yetkili kurumun çalışmaları için gerekli olan, değerlendirilen ürünlerin kullanımını veya bu ürünlerin kişisel amaçlar için kullanımını engellemez.

Çevre etiket sistemi ürün veya hizmet grubu kriter gereklilikleri

MADDE 8 – 

(1) Çevre etiketi kriterleri, çevre eylem planlarını da göz önünde bulundurarak ürünün çevresel performansını dikkate alır.

(2) En yüksek çevresel performansa ulaşmaya yönelik olarak, ürün veya hizmetlerin tüm yaşam döngüsü dikkate alınarak bilimsel bir temelde ürün veya hizmet grubu kriterleri belirlenir. Bu kriterlerin belirlenmesi ve geliştirilmesinde;

a) İklim değişikliğine ve biyolojik çeşitlilik üzerinde olumsuz etki yapan enerji tüketiminin azaltılması ve yenilenebilir enerji kullanımının teşvik edilmesi,

b) Atık oluşumu ve çevresel ortamın maruz kaldığı emisyonlar ile zararlı maddelerin fiziksel etkileri, kullanımı ve yayılımından kaynaklanan kirliliği,

c) Teknik olarak mümkün olan durumlarda, çevre ve sağlığa zararlı maddelerin daha güvenli maddeler ve/veya yöntemler ile değiştirilmesi,

ç) Ürün veya hizmetlerin kullanım ömrünün uzatılması ve yeniden kullanılabilirliğinin sağlanması yoluyla çevresel etkilerinin en aza indirilmesi,

d) Ürün veya hizmetlerin çeşitli yaşam döngüsü aşamalarında, sağlık ve güvenlik yönleri ile birlikte çevresel yarar ve zararları arasındaki net dengenin sağlanması,

e) İlgili ürün veya hizmet grubu için geçerli olduğu zamanlarda uluslararası veya ulusal veya bölgesel boyutta resmi olarak tanınmış TS EN ISO 14024 Tip I Çevre Etiketlemesi, Prensipler ve Yöntemler başta olmak üzere diğer çevre etiketleri için belirlenen kriterlere uyum,

f) Çevre etiketi taşıyan ürün veya hizmetlerin planlanan kullanıma uygun olmasını sağlayacak gerekliliklerin karşılanması, hayvanlar üzerinde yapılan deneylerin mümkün olduğunca azaltılması dikkate alınır.

(3) Ürün veya hizmet grubu kriterlerinin geliştirilmesi ve uygulanmasında ürün veya hizmetin çevresel performansının iyileştirilmesi ile mali ve idari yük arasında denge sağlanır. Küçük ve orta büyüklükte işletmelere orantısız idari ve ekonomik yük getirecek kriterler belirlenmemesine özen gösterilir. Ürün veya hizmetlerde daha yüksek çevre performansına ulaşılması hedeflenir.

(4) Kriter geliştirilmesi aşamasında 2/12/2011 tarihli ve 28130 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ürünlerin Enerji ve Diğer Kaynak Tüketimlerinin Etiketleme ve Standart Ürün Bilgileri Yoluyla Gösterilmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri başta olmak üzere ilgili diğer mevzuat ve standartlara uyum sağlanması dikkate alınır.

Ürün veya hizmet grubu kriterlerinin belirlenmesi

MADDE 9 – 

(1) Yeni ürün veya hizmet grubu kriterlerinin belirlenmesi ve mevcut ürün veya hizmet grubu kriterlerinin geliştirilmesi/güncellenmesi süreci aşağıda belirtilmiştir:

a) Kriter belirlenmesi ve geliştirilmesi/güncellenmesi süreci Çevre Etiketi Kurulu tarafından re’sen veya kişi/tüzel kişiler tarafından Bakanlığa başvuru gelmesi halinde başvuru Çevre Etiketi Kurulu tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda süreç başlatılır.

b) Kriter belirlenmesi ve geliştirilmesi başvurusunda ilgili bilgi ve belgeler Bakanlığın internet sayfasında belirtilen formata uygun bir şekilde hazırlanarak Bakanlığa sunulur. Belirtilen bilgi ve belgeler formata uygun olarak hazırlanmadığı takdirde bilgi ve belgelerin tamamlanması için başvuru sahibine 6 ay süre verilir, aksi takdirde başvuru iptal edilir.

c) Bakanlık tarafından formata uygun başvurular Çevre Etiketi Kuruluna görüşe gönderilir.

ç) Ürün veya hizmet grubu kriter belirleme başvurusu Çevre Etiketi Kurulu tarafından değerlendirilerek olumlu veya olumsuz görüş bildirilir.

d) Kriter belirleme başvurusunun olumlu görüş aldığı durumda Bakanlık tarafından Teknik İnceleme Komisyonu oluşturulur.

e) Teknik inceleme komisyonu tarafından taslak ürün veya hizmet grubu kriterleri ile ilgili teknik değerlendirme raporu hazırlanır.

f) Teknik değerlendirme raporuna göre taslak kriterleri oluşturulur.

g) Taslak kriterler hakkında ilgili kamu kurum ve kuruluşları, sektör temsilcileri, sivil toplum kuruluşları ve diğer paydaşların görüşleri alınır.

ğ) Taslak kriterler nihai hale getirilinceye kadar paydaşlarla görüş alış verişleri ve toplantılar yapılır.

h) Alınan görüşler ve toplantılar çerçevesinde teknik inceleme komisyonu tarafından ürün veya hizmet grubu kriterleri ile ilgili nihai kriter taslağı hazırlanarak Çevre Etiketi Kuruluna sunulur.

ı) Nihai taslak kriterlerin Çevre Etiketi Kurulu tarafından değerlendirilerek uygun görülmesi halinde yayımlanmak üzere Bakanlığa sunulur.

i) Bakanlık tarafından nihai kriterler yayımlanır.

(2) Diğer TS EN ISO 14024 Tip I Çevre Etiketlemesi, Prensipler ve Yöntemler  ile geliştirilen kriterlerin bu Yönetmelik kapsamında ürün veya hizmet grubu kriteri olmasının teklif edilmesinde Bakanlık tarafından yayımlanan kısaltılmış prosedürler uygulanır.

(3) Daha önceden belirlenmiş kriterlerde esaslı ve kapsamlı revizyonlar yukarıdaki prosedüre tabidir. Bu kapsamlı revizyonlar dışında kritere uyumu ve çevresel performansının değerlendirilmesini etkilemeyecek değişiklikler için Bakanlık tarafından yayımlanan prosedürler uygulanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Ürünlere veya Hizmetlere Çevre Etiketi Verilmesi ile İlgili Başvuru Süreçleri

Çevre etiketi başvurusunda gerekli evraklar

MADDE 10 – 

(1) Çevre etiketi başvurusunda gerekli evraklar şunlardır:

a) Başvuran özel ya da tüzel kişinin tanıtımı, adresi, iletişim bilgileri ve başvuru yapacağı ürün veya hizmete ait başvuru dilekçesi,

b) Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanan şirket kuruluş senedi, ana sözleşmesi veya tüzüğü,

c) Kurum/kuruluşları temsile yetkili kişi veya kişilerin noter onaylı imza sirküleri,

ç) Başvuru sahibinin ürün veya hizmet ile ilişkisi,

d) Ürün veya hizmetin ticari açıdan tanıtılması,

e) Başvuru ücretinin Bakanlık döner sermaye işletmesi müdürlüğü hesabına yatırıldığına dair dekont,

f) Başvuru yapılacak ürün veya hizmet kriterleri ile ilgili bilgi ve belgeler,

g) Bakanlığın talep ettiği diğer bilgi ve belgeler.

Çevre etiketi başvuru süreci ve değerlendirilmesi

MADDE 11 – 

(1) Üreticiler, imalatçılar, ihracatçılar, ithalatçılar, hizmet sağlayıcılar, toptancı ve perakende satıcılar, Bakanlık tarafından uygun görülen ve çevre etiketi alınmasında menfaati olan kişi ve kuruluşlar, belirtilen formata uygun olarak istenilen bilgi ve belgelerle çevre etiketi başvurusuna müracaat eder.

(2) Çevre etiketi başvuru süreci aşağıdaki aşamalardan oluşur:

a) Başvuru dosyası hazırlanır ve Bakanlığa sunulur.

b) Bakanlık, başvuru dosyasındaki bilgi ve belgeleri uygunluk bakımından 30 takvim günü içerisinde inceler, eksiklikler tebliğ tarihinden itibaren en geç 60 takvim günü içerisinde tamamlanmaz ise başvuru iade edilir.

c) Bakanlık tarafından uygun görülen başvurular için teknik inceleme komisyonu oluşturulur.

ç) Ürün veya hizmet kriterlerine uyum ve diğer teknik hususlar başvuru tarihinden itibaren 90 takvim günü  içerisinde değerlendirilir ve çevre etiketi teknik raporu hazırlanır.

d) Teknik inceleme komisyonu tarafından oluşturulan nihai teknik rapor ve teknik raporun yeterli olmadığı ve gerekli görüldüğünde yerinde doğrulama raporu karar için Bakanlığa sunulur.

e) Başvurunun kriterlere uygun olması durumunda Bakanlık tarafından çevre etiketi verilir.

f) Senelik çevre etiketi kullanımı için belirlenen bedeller, Bakanlık Döner Sermaye İşletmesine ödenir.

(3) Bakanlık yerinde doğrulama gerçekleştirebilir veya bu görev için teknik inceleme komisyonu dışında yetkili temsilci/temsilciler atayabilir.

(4)Teknik inceleme komisyonu tarafından yaptırılması istenen doğrulamalardan kaynaklanan masraflar başvuru sahibi tarafından karşılanır.

(5) Çevre etiketinin şekli Bakanlık tarafından yayımlanan çevre etiketi şekline uygun olmak zorundadır. Etikette bulunacak bilgiler Bakanlık tarafından belirlenir.

Çevre etiketi verilmeyecek haller

MADDE 12 – 

(1) Aşağıdaki hallerde çevre etiketi verilmez:

a) 11/12/2013 tarihli ve 28848 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maddelerin ve Karışımların Sınıflandırılması, Etiketlenmesi ve Ambalajlanması Hakkında Yönetmelik kapsamında toksik, çevreye zararlı, kanserojen, mutajen, üreme sistemine toksik olarak sınıflandırılma kriterlerini karşılayan madde veya karışımı içeren ürünler,

b) 23/06/2017 tarihli ve 30105 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kimyasalların Kaydı, Değerlendirilmesi, İzni ve Kısıtlanması Hakkında Yönetmeliğin 47 nci maddesinde tanımlanan özellikleri taşıyan kimyasalları içeren ürünler,

c) Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde tanımlanan maddeleri içeren ürünlerin özel kategorileri için; bu maddelerin ikamelerinin, alternatif maddelerin veya kullanımlarının teknik olarak mümkün olmadığı durumlarda veya aynı kategorideki diğer ürünlere kıyasla ciddi ölçüde daha yüksek çevresel performansa sahip olan ürünler olması durumunda, Bakanlık birinci fıkradan istisnalar yapmak üzere ölçütler uygulayabilir. (b) fıkrasında yazılı Yönetmeliğin  47 nci maddesindeki kriterleri karşılayan ve aynı Yönetmeliğin 49 uncu maddesindeki prosedür kapsamında tanımlanan kendi halinde ve ağırlıkça %0,1’den yüksek konsantrasyonlarda karışım/eşya içinde bulunan veya kompleks bir eşyanın homojen bir parçası olan maddeler için herhangi bir istisna yapılamaz,

ç) 7/6/2011 tarihli ve 27957 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tıbbi Cihaz Yönetmeliğinde ve 24/12/2011 tarihli ve  28152 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmelikte tanımlanan tıbbi ürünler, veteriner tıbbi ürünler ile tıbbi cihaz ve malzemeler,

d) Yem ve gıda ürünleri.

(2) Bakanlık çevre etiketi sürecinde birinci fıkrada yer alan hükümlere ek olarak çevreye zararlı ürünler için ayrıca kısıtlama kararı alabilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çevre Etiketinin Kullanımı ve Yükümlülükler

Sözleşme imzalanması, uygulanması ve feshedilmesi

MADDE 13 – 

(1) Bakanlık ile çevre etiketi almaya hak kazanan başvuru sahibi arasında sözleşmenin imzalanması ile başvuru sahibi çevre etiketi kullanıcısı sıfatını alır. Bakanlık sözleşmeye ürün veya hizmet grubu kriteri, çeşidi ve özelliklerine bağlı olarak ek hükümler koyabilir.

(2) Bakanlık, çevre etiketi kullanıcısının bu Yönetmelik hükümlerini ihlal ettiğini tespit etmesi halinde bu durumu çevre etiketi kullanıcısına iadeli taahhütlü olarak başvurudaki geçerli adresine yazılı olarak bildirmek suretiyle sözleşmeyi tek taraflı olarak feshedebilir ve çevre etiketi kullanma iznini iptal eder.

(3) Çevre etiketi kullanıcısı, Bakanlığa 3 ay öncesinden göndereceği yazılı bildirim ile her zaman sözleşmeyi feshedebilir ve çevre etiketi kullanımından vazgeçebilir.

Çevre etiketinin kullanımı

MADDE 14 – 

(1) Çevre etiketi, çevre etiketi kullanıcısı tarafından bu Yönetmelik ve buna bağlı olarak düzenlenen sözleşmede belirtilen prensip, usul ve esaslara uygun olarak kullanılır.

(2) Ürün veya hizmet üzerinde yapılacak kriterlere uyumu ve çevresel performansının değerlendirilmesini etkilemeyecek değişiklikler için yeni bir başvuru veya çevre etiketi alınması gerekmez. Çevre etiketi kullanıcısı bu tür değişiklikleri Bakanlığa yazılı olarak bildirir. Bakanlık gerekli gördüğünde ürün veya hizmet grubu kriterlerinidoğrulamak için inceleme yapar/yaptırır.

(3) Çevre etiketi kullanıcısı; yanlış, yanıltıcı veya çevre etiketi bütünlüğüne zarar verecek reklam, ifade, etiket veya logo kullanamaz.

(4) Bakanlık, çevre etiketi kullanım izni alan ürün veya hizmetin, ilgili kriterlere, bu Yönetmelik ve sözleşme hükümlerine uygunluğu için her zaman denetleme yapabilir/yaptırabilir.

(5) Çevre etiketi kullanıcısı, kullanım yükümlülük ve hükümlerini karşılayamadığı durumlarda bu durumu Bakanlığa bildirir ve yükümlülükler yerine getirilinceye kadar çevre etiketini kullanamaz.

(6) Bakanlık, çevre etiketi kullanıcısının bu Yönetmeliği veya sözleşme hükümlerini ihlal ettiğini tespit ettiği durumlarda çevre etiketi kullanım iznini dondurur veya iptal eder.

(7) Bakanlık, çevre etiketi verilmesi veya kullanımından kaynaklı olarak çevre etiketi kullanıcısı veya üçüncü bir tarafın uğradığı zarardan sorumlu tutulamaz.

(8) Çevre etiketi kullanımı  4 yıl süre için verilir. Süre bitiminden 180 gün önce  talep edilmesi halinde Bakanlık tarafından teknik inceleme komisyonuna yaptırılan değerlendirme sonucunda süre uzatılabilir.

(9) Yürürlükteki ürün veya hizmet grubu kriterlerine uygunluğu sağladığı sürece çevre etiketi kullanıcısı, çevre etiketini kullanabilir. Kriterlerin yenilenmesi durumunda yeni kriterlere uyum için çevre etiketi kullanıcısına 6 ay geçiş süresi verilir, 6 ay içinde yeni kriterlere uyumluluğun kanıtlanması gerekir. Çevre etiketi kullanıcısı sözleşmesini yenilemek istememesi durumunda stoklarında bulunan çevre etiketli ürünlerini tüketmesi için en fazla 1 sene süre verilir. Bu süre içinde piyasaya arz edilemeyen ürünlerde çevre etiketi kullanılmaz.

(10) Çevre etiketinin kullanma süresinin bitmesi halinde çevre etiketi kullanıcısı çevre etiketini kullanamaz.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Sistem Unsurlarının Kuruluşu, Yetki, Görev ve Sorumlulukları

Bakanlığın görev ve sorumlulukları

MADDE 15 – 

(1) Bakanlığın görevleri aşağıda belirtilmiştir:

a) Bakanlık çevre etiket sisteminin sahibi ve yürütücüsüdür,

b) Çevre etiket sisteminin işleyişini yönetir, etkin uygulanması için gerekli koordinasyon ve yönlendirmeleri yapar,

c) Çevre etiketi kurulu üyelerini oluşturur,

ç) Teknik inceleme komisyonunu oluşturur,

d) Ürün veya hizmet grubu kriterlerini yayımlar,

e) Çevre etiketi başvurularını kabul eder, teknik değerlendirme, doğrulama, pazarlama, tanıtım, bilinçlendirme, eğitim, kriter belirleme ve geliştirme süreç ve koordinasyonunu yürütür veya yürütülmesini sağlar,

f) Çevre etiketinin kullanımının izlenmesi ve gözetimini yapar veya yapılmasını sağlar,

g) Sistemin işleyişi için gerekli başvuru ve senelik çevre etiketi kullanım ücretlerini tahsil eder, kamu tarafından yapılacak olan destekler için bütçe hazırlar,

ğ) Ürünlere veya hizmetlere çevre etiketi verilmesi kapsamında kurum/kuruluşlara yetki devri yapabilir.

Çevre etiketi kurulu

MADDE 16 – 

(1) Çevre etiketi kurulu üyeleri; Genel Müdür veya yetkilendireceği bir Genel Müdür Yardımcısının başkanlığında, kamu kurum/kuruluşları, özel sektör, sivil toplum kuruluşları ve ilgili paydaş temsilcilerinden seçilerek Bakanlık tarafından oluşturulur.

(2) Çevre etiketi kurulunun çalışma usul ve esasları aşağıdaki şekildedir:

a) Çevre etiket kurulu yılda en az 2 defa toplanır. Toplantı yeter sayısı salt çoğunluktur. Kararlar toplantıya katılanların oy çokluğu ile alınır.

b) Çevre etiketi kurulu gerektiğinde Bakanlığın talebine veya kriter belirlenmesine ilişkin başvurulara göre toplanır.

c) Çevre etiketi kurulunu oluşturan üyelerin masrafları kendilerini temsil eden kurum veya kuruluş tarafından karşılanır. 

(3) Çevre etiketi kurulunun görevleri şunlardır:

a) Çevre etiketi verilebilmesi için ürün veya hizmet grubu kriterlerinin belirlenmesi veya belirlenmiş ürün veya hizmet grubu kriterlerinin geliştirilmesi için Bakanlığa görüş bildirmek,

b) Teknik inceleme komisyonu tarafından iletilen ürün veya hizmet grubu kriterleri ile ilgili nihai taslak kriterlerini değerlendirmek, uygun görülmesi halinde yayımlanmak üzere Bakanlığa sunmak,

c) Çevre etiket sisteminin işleyişi ve gelişimi hakkında stratejik görüş bildirmek.

Teknik inceleme komisyonunun  görev ve sorumlulukları

MADDE 17 – 

(1) Teknik inceleme komisyonu Bakanlık tarafından belirlenir.

(2) Teknik inceleme komisyonunun görevleri şunlardır:

a) Ürün veya hizmet grubu kriterlerinin belirlenmesi ve geliştirilmesi için teknik inceleme yapmak ve rapor hazırlamak,

b) Ürün veya hizmet başvurularının değerlendirmesi için başvuruların kriterlere uygunluğunu incelemek ve doğrulamasını yaparak teknik rapor hazırlamak,

c) Çevre etiketinin kriterlere uygunluğunu denetlemek,

ç) Bakanlık tarafından verilen diğer görevleri yapmak.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Çevre etiketinin şekli

MADDE 18 – 

(1) Çevre etiketinin rengi, logosu, boyutları, ürün grubu, kriter ve tescil bilgilerinin etiketi üzerinde konumlandırılması, Bakanlık tarafından belirlenir ve ilan edilir.

Piyasa takibi ve çevre etiketi kullanımının kontrolü

MADDE 19 – 

(1) Çevre etiketinin kullanımının kontrolünde uygulama birliğinin sağlanması amacıyla kurumlar arası işbirliği ve bilgi alışverişi sağlanır.

(2) Bakanlık, çevre etiketi taşıyan ürün veya hizmet ile ilgili şikâyetten çevre etiketi kullanıcısını haberdar eder ve çevre etiketi kullanıcısının şikayete tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde cevap vermesini ister. Bakanlık şikayetçi bilgilerini gizli tutar.

(3) Bakanlık, çevre etiketi taşıyan ürün veya hizmetlerin belirlenen kriterlere uymadığının veya bu Yönetmelik hükümlerine uygun çevre etiketinin kullanılmadığının tespiti halinde çevre etiketi kullanıcısının çevre etiketi kullanımı yasaklanır; yasaklama kararını web sitesinde veya uygun araçlarla duyurabilir.

Diğer ülke çevre etiketlerinin tanınması

MADDE 20 – 

(1) Bakanlık TS EN ISO 14024 Tip I Çevre Etiketlemesi, Prensipler ve Yöntemler Standardına uygun, 66/2010/EC sayılı Avrupa Birliği Tüzüğü ve  diğer ülke çevre etiketi sistemleri tarafından verilmiş ve aynı ürün veya hizmet grubuna ilişkin etiketlerinin tanınmasına karar verebilir. Tanınan sistemde çevre etiketi verilmesi için oluşturulan ürün veya hizmet grubu kriterleri, mevcut kabul edilen ulusal ürün grubu kriterlerinden daha düşük sınırlamalar içeremez.

Çevre etiketinin tanıtımı ve kullanılmasının teşvik edilmesi

MADDE 21 – 

(1) Bakanlık çevre etiketi sisteminin kullanımını tanıtmak amacıyla diğer ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği içerisinde bir eylem planı belirler ve uygular.

(2) Farkındalık yaratmak amacıyla uygun iletişim araçları ile tanıtım, bilgilendirme, bilinçlendirme ve eğitim kampanyaları düzenlenir.

(3) Çevre etiketli ürün ve hizmetlerin kullanılmasını teşvik etmek için tanıtım, bilgilendirme, bilinçlendirme ve eğitim çalışmalarının yanında teşvik tedbirleri de alınır.

(4) Bakanlık ayrıca; kamu alımı yapan kurum ve kuruluşların çevre etiketi taşıyan ürünleri tercih etmelerine ve teknik şartnamelerde ürün veya hizmet kriterlerinin kullanılmasına yönelik olarak bilgilendirme ve tanıtım çalışmaları yapar.

(5) Bakanlık, tüketicilerin çevre etiketi taşıyan ürün veya hizmetleri talep etmelerini sağlayıcı tedbirleri alır, tanıtım, bilgilendirme ve bilinçlendirme çalışmaları yapar.

(6) Bakanlık, çevre etiketi ürün veya hizmet grubu kriterini belirleme, kriter geliştirme, çevre etiketi değerlendirme süreci, doğrulama, teknik rapor hazırlatma,  her türlü tanıtım, toplantı, bilgilendirme, bilinçlendirme ve eğitim çalışmaları ile ilgili hizmet alabilir.

Bilgi ve belge güvenliği

MADDE 22 – 

(1) Çevre etiketi başvurusu yapan firmaların ürün veya hizmetlere ait gizli kalmasını istediği bilgi ve belgeler, Bakanlık tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi halinde gizli tutulur.

(2) Tedarikçi, çevre etiketi başvurusu yapan firma ile bilgi ve belgelerini paylaşmak istemediği takdirde Bakanlığa doğrudan iletebilir.

Çevre etiketi başvuru bedeli

MADDE 23 – 

(1) Çevre etiketi başvurusu için başvuru sahibi tarafından miktarı Bakanlık tarafından belirlenecek başvuru ücreti ödenir. Başvuru ücreti ödenmeden başvuru değerlendirmeye alınmaz.

(2) Bakanlık çevre etiketi kullanım bedelini yıllık olarak belirler. Çevre etiketi kullanıcısı Bakanlığın belirlemiş olduğu yıllık ücreti öder. Bakanlık yıllık ücreti ödenmeyen ürün veya hizmetlere ait çevre etiketini iptal eder. Yıllık ücretin kapsadığı dönem çevre etiketinin verildiği tarih itibariyle başlar.

(3) Bu Yönetmelik kapsamında alınacak ücretler her yıl Bakanlık döner sermaye işletmesi tarafından belirlenir ve Bakanlığın internet sayfasında yayımlanan birim fiyat listesi uygulanır.

Yaptırımlar

MADDE 24 – 

(1) Çevre etiketini izinsiz veya taklit ederek kullananlar ile başvuru esnasında sahte belge kullanan kişiler ve bu Yönetmelik kapsamında ticari sır sayılabilecek bilgi ve belgeleri yetkisiz kişilere veren ve ifşa edenler hakkında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

Yürürlük

MADDE 25 –  

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26 – 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 15.03.2007 Resmi Gazete Sayısı: 26463

KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞINCA YEREL YÖNETİMLERİN, DERNEKLERİN VE VAKIFLARIN PROJELERİNE YAPILACAK YARDIMLARA İLİŞKİN YÖNETMELİK⁽¹⁾

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar

Amaç    

MADDE 1 – 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı;  kültür, sanat ve turizmi geliştirmek ve tanıtmak için hazırlanan projelere Kültür ve Turizm Bakanlığı bütçesinden yapılacak yardımlara ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) (Değişik: RG-9/2/2012-28199)  Bu Yönetmelik, yerel yönetimlerin, asıl amacı kültür, sanat, turizm ve tanıtım faaliyeti olan dernek ve vakıfların projelerine Kültür ve Turizm Bakanlığı bütçesinden yardım yapılması ve bu yardımların kullanılması, izlenmesi, denetlenmesi ve kamuoyuna açıklanmasına ilişkin usul ve esasları kapsar.

(2) Kamu kurum ve kuruluşları tarafından kurulan veya kamu personelini desteklemek için kurulan dernekler ve aynı amaçlarla Türk Medeni Kanununa göre kurulan vakıflar bu Yönetmelik kapsamı dışındadır.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Yönetmelik, 16/4/2003 tarihli ve 4848 sayılı Kültür ve Turizm Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (Değişik: RG-9/2/2012-28199) 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Kültür ve Turizm Bakanlığını,

b) Bakan: Kültür ve Turizm Bakanını,

c) (Ek: RG-17/10/2018-30568)⁽²⁾ Bakan Yardımcısı: Kültür ve Turizm Bakanlığı ilgili Bakan Yardımcısını,

ç) Etkinlik raporu: İl Müdürlüklerince, yardım yapılacak teşekküllerin etkinliklerine ilişkin, faaliyetin izlenmesini ve sonuç raporunun incelenmesini müteakip düzenlenecek raporu,

d) İl Müdürlüğü: Kültür ve Turizm Bakanlığı İl Müdürlüğünü,

e) Komisyon: Değerlendirme komisyonunu,

f) (Mülga:RG-17/10/2018-30568)

g) Proje: Kültür, sanat ve turizmi geliştirmek ve tanıtmak amacıyla teşekküllerce gerçekleştirilecek her bir faaliyeti,

ğ) Sonuç raporu: Yardım yapılacak teşekküllerce etkinliklerine ilişkin İl Müdürlüklerine ibraz edecekleri bilgi, belge, kayıt ve harcama belgeleri ile birlikte düzenlenecek raporu,

h) Teşekkül: Yardım yapılacak yerel yönetim, dernek ve vakfı,

ı) Yardım: Bakanlık bütçesinden teşekküllere yapılacak nakdî yardımı,

i) Yerel yönetim: Belediyeler, mahalli idare birlikleri ve il özel idarelerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yardım Yapılma Esasları

Yardım yapılabilme şartları

MADDE 5 – 

(1) Bakanlıkça teşekküllere yardım yapılabilmesi için;

a) Bakanlık bütçesinde bu amaçla ödenek tefrik edilmiş olması,

b) Projenin kültürel, sanatsal ve turistik gelişmeye ve tanıtıma katkı sağlamaya yönelik olması,

c) Dernek veya vakfın asıl amacının kültür, sanat, turizm ve tanıtım faaliyeti olması,

ç) Teşekkül ile Bakanlık arasında protokol yapılmış olması,

d) Dernek veya vakfın, kamu kurum ve kuruluşları tarafından kurulan veya kamu personelini desteklemek için kurulan derneklerden veya aynı amaçlarla Türk Medeni Kanununa göre kurulan vakıflardan olmaması,

e) Teşekkülün Anayasa ve kanunlarla yasaklanmış faaliyetlerde bulunmamış olması,

gerekir.

Yardım yapılabilecek etkinlikler

MADDE 6 – 

(1) Kültür, sanat ve turizm değerlerimizi ve zenginliklerimizi yaşatıcı, yayıcı, destekleyici, geliştirici ve tanıtıcı, yerel, ulusal ve uluslararası nitelikteki şenlik, festival, anma günleri, konser, sergi, gösteri, kongre, sempozyum, seminer, panel, güzel sanatlar, fuar ve benzeri etkinliklere ilişkin projelere yardımda bulunulabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Başvuru, Değerlendirme Komisyonu ve Değerlendirme Ölçütleri

Başvuru

MADDE 7 – (Değişik: RG-9/2/2012-28199) 

(1) Başvuru, aşağıda belirtilen belgeler eklenmek suretiyle, etkinlik tarihinden en az otuz gün önce etkinliğin yapılacağı ilin İl Müdürlüğüne yapılır:

a) Başvuru sahiplerinin adını, talebin özetini ve kanuni tebligat adresini belirten başvuru dilekçesi,

b) Başvuruda bulunan teşekkül dernek ise tüzüğünün, vakıf ise senedinin İl Müdürlüğü veya Noter tarafından onaylı örneği,

c) Projenin adını, amacını, etkinlik tarih ya da tarihlerini, tahmini maliyet tablosunu, etkinlik programını ve etkinlik bilgilerini içeren ayrıntılı rapor,

ç) Proje etkinliğinde yer alacak yerli ve yabancı panelist, bilim insanı, sanatçı ve benzeri kişi ve toplulukların listesi,

d) Proje konusu faaliyet için mülki idare amirliğinden alınan izin belgesi,

e) (Mülga: RG-15/1/2013-28529) 

(2) (Ek: RG-15/1/2013-28529)  Teşekkül, etkinlik tarihinin değişmesi halinde, İl Müdürlüğüne yazılı olarak önceden bilgi vermek zorundadır. Yeni etkinlik tarihinden önce mülki idare amirliğinden alınan yeni tarihli izin belgesi ve etkinlik programı İl Müdürlüğü kanalıyla ilgili birime gönderilir.

Değerlendirme komisyonu

MADDE 8 – (Başlığı ile birlikte değişik: RG-9/2/2012-28199) 

(1) (Değişik: RG-17/10/2018-30568) İl Müdürlüklerince, Bakanlığa gönderilen projelerin hangilerine ne kadar yardım yapılacağı ilgili Bakan Yardımcısı başkanlığında ilgili genel müdür, ilgili genel müdür yardımcısı, ilgili daire başkanından oluşan komisyonca incelenerek karara bağlanır. Oyların eşitliği durumunda Bakan Yardımcısının oyu yönünde karar alınmış sayılır.

(2) (Değişik: RG-15/1/2013-28529)  Komisyon üye tamsayısı ile toplanır. Kararlar salt çoğunlukla alınır, çekimser oy kullanılmaz. Komisyon ayda en az bir kez toplanır. Komisyonca karara bağlanan projeler tekrar değerlendirmeye alınmaz. Komisyon kararı Bakan onayına sunulur.

Değerlendirme ölçütleri

MADDE 9 – 

(1) Yardım taleplerinin komisyonca değerlendirilmesinde aşağıdaki ölçütler göz önünde bulundurulur:

a) Projenin kültür, sanat ve turizm değerlerini yaşatıcı, yayıcı, tanıtıcı, destekleyici olma niteliği, yeterliliği ve önemi.

b) Teşekkülün sahip olduğu alt yapı, tesis ve donanım.

c) Projenin gerçekleştirileceği yöredeki ulaşım imkanları.

Ç) Projenin gerçekleştirileceği yöredeki konaklama kapasitesi.

d) Projenin sosyo-kültürel gelişime katkısı.

e) Varsa, daha önceki proje ve faaliyetlerin uygulanmasındaki başarı derecesi.

(2) (Mülga: RG-9/2/2012-28199) 

(3) Sosyo-ekonomik açıdan diğerlerine göre daha az gelişmiş yörelerde uygulanacak projelere öncelik verilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Protokol, Yardımın Gönderilme,  İzlenme ve Denetlenme Şekli

Protokolde yer alacak hususlar

MADDE 10 – 

(1) (Değişik: RG-15/1/2013-28529)  Bakan tarafından onaylanan yardımlar, protokol yapılmasını müteakip, İl Müdürlüğünün gerekli incelemelerini tamamlaması ve etkinlik raporlarını ilgili Genel Müdürlüğe göndermesinin ardından ödenir. Aralık ayı içinde gerçekleştirilecek projelerde ise etkinlik raporlarının ilgili Genel Müdürlüğe ulaşması beklenmeksizin, gerekli incelemeler tamamlanarak protokol yapılmasını müteakip ödeme yapılabilir.

(2) Protokolde yer alacak hususlar aşağıda belirtilmiştir:

a) Taraflar,

b) Teşekkülün kanuni tebligat adresi,

c) Etkinliğin adı, tarihi, yeri,

ç) Yardım miktarı,

d) Protokole uygun davranılmaması halinde uygulanacak müeyyideler,

e) Bakanlığın denetim yetkisi,

f) Gerekli görülen diğer hususlar.

Yardımın gönderilme şekli

MADDE 11 – 

(1) Yardım, projeyi sunan teşekkülün banka hesap numarasına yatırılır.

Yardımın kullanılması, izlenmesi ve denetlenmesi

MADDE 12 – 

(1) Teşekküller, yardımları veriliş amacına uygun olarak kullanmak zorundadır.

(2) (Değişik: RG-15/1/2013-28529)  Teşekküllerin etkinlikleri İl Müdürlüğü personelince izlenir. Teşekküller tarafından düzenlenen sonuç raporlarının ve harcama belgelerinin İl Müdürlüğüne ibrazından sonra etkinlik raporu ilgili Genel Müdürlüğe gönderilir. Etkinliklerin izlenememesi halinde yardımların, etkinliklerin amacına uygun olarak kullanılıp kullanılmadığının tespiti için; projelere ilişkin bilgi, belge, kayıt ve raporlar ile basında çıkmış haber veya görüntülü dijital dokümanlar esas alınarak etkinlik raporu hazırlanır.

(3) (Değişik: RG-15/1/2013-28529)  Teşekküller, harcama belgelerinin, sonuç raporlarının, etkinlikle ilgili bilgi, belge ve her türlü dokümanın birer örneğini, etkinliğin bitimini müteakip bir ay içinde veya devam eden projelerine ilişkin bilgi, belge ve raporlarını takip eden yılın Ocak ayı içinde İl Müdürlüğüne vermek zorundadır.

(4) Bakanlık, yapılan yardımla sınırlı olmak üzere gerekli gördüğü her türlü inceleme, kontrol ve denetimi yapmaya yetkilidir. Denetim sırasında görevli memur tarafından istenecek bilgi, belge ve kayıtların gösterilmesi, verilmesi, sorulan soruların yazılı veya sözlü olarak cevaplandırılması zorunludur.

(5) (Mülga: RG-9/2/2012-28199)

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Teşekküllerin yükümlülükleri

MADDE 13 – 

(1) Teşekküller aşağıda belirtilen yükümlülüklere uymak zorundadırlar.

a) Projelere ilişkin olarak hazırlayacakları afiş, broşür gibi her türlü basılı materyalde “Kültür ve Turizm Bakanlığının Maddi Katkılarıyla” ibaresini bulundurmak.

b) Projeye ilişkin giderleri, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa uygun olarak alınan fatura veya fatura yerine geçen vesikalarla yapmak ve bu vesikaları gerektiğinde ibraz etmek üzere dosyasında hazır bulundurmak.

Yardımların kamuoyuna duyurulması

MADDE 14 – 

(1) Bakanlık, yardım yapılan teşekküllerin isimlerini, teşekküllere ilişkin bilgileri, yardımın amacını, konusunu ve yapılan yardım tutarlarını, izleyen yılın Şubat ayı sonuna kadar resmi internet sitesinden ve basın açıklamaları ile kamuoyuna duyurur.

Yardımın geri alınması

MADDE 15 – 

(1) Teşekküller; yardım konusu projenin gerçekleştirilemeyeceğinin veya yardımın amacına uygun olarak harcanmadığının tespiti hâlinde, tespitin yapılmasını müteakip durumun teşekküle tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde, Bakanlığa yardım tutarını aynen iade etmek zorundadır.

(2) Yardımın süresi içinde iade edilmemesi durumunda, yardım tutarı kanuni faiziyle birlikte genel hükümlere göre ilgili teşekkülden tahsil edilir.

(3) Yardımı süresi içinde iade etmeyen teşekküller, bu Yönetmelik kapsamındaki yardımlardan bir daha yararlandırılmaz.

Sekretarya hizmetleri

MADDE 16 – 

(1) Yardımlara ilişkin sekretarya hizmetleri, bütçesinden yardım yapılacak Genel Müdürlük tarafından yürütülür.

Geçmiş yılda başlamış projeler

GEÇİCİ MADDE 1 – 

(1) Özel tiyatroların 2006-2007 sanat sezonu için bu Yönetmeliğin yayımından önce yapmış oldukları başvurular, bu Yönetmeliğin yayımını izleyen on gün içinde başvurularını yenilemeleri halinde, bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde değerlendirilir. Bu kapsamdaki özel tiyatrolar, sürmekte olan ve geçen yıl bildirdikleri projeleri için destek alabilecekleri gibi, istedikleri takdirde projelerinde değişiklik yapabilir veya yeni proje sunabilirler.

Mevcut başvurular

GEÇİCİ MADDE 2 – (Ek: RG-9/2/2012-28199)  (Değişik: RG-15/1/2013-28529) 

(2)    Bu maddenin yayımı tarihinden önce yapılan başvurular, başvuru tarihinde yürürlükte olan bu Yönetmelik hükümlerine göre değerlendirilir.

Özel tiyatrolara yapılacak başvurular

GEÇİCİ MADDE 3 – (Ek: RG-9/2/2012-28199) 

(2)    Özel tiyatroların başvuruları, özel tiyatroların projelerine yapılacak yardımlara ilişkin münhasır Yönetmelik yürürlüğe girinceye kadar bu maddenin yayımından önce yürürlükte olan Yönetmelik hükümlerince değerlendirilir.

Yürürlük

MADDE 17 – 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.

(1)     9/2/2012 tarihli ve 28199 sayılı Yönetmelik değişikliği ile “Kültür ve Turizm Bakanlığınca Yerel Yönetimlerin, Derneklerin, Vakıfların ve Özel Tiyatroların Projelerine Yapılacak Yardımlara İlişkin Yönetmeliği”nin ismi metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.

(2)     17/10/2018 tarihli ve 30568 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklik ile Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına (b) bendinden sonra gelmek üzere bent eklenmiş ve diğer bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
15/3/2007	26463
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	26/9/2008	27009
2.	9/2/2012	28199
3.	15/1/2013	28529
4.	17/10/2018	30568

Resmi Gazete Tarihi: 29.08.2009 Resmi Gazete Sayısı: 27334

TÜRK SÜSLEME SANATLARI VE GELENEKSEL EL SANATLARI KURSLARI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, Türk süsleme sanatları ve geleneksel el sanatlarının bozulmasını ve yok olmasını önlemek, aslına uygun olarak öğretilerek gelecek kuşaklara aktarılmasını sağlamak için düzenlenecek kurslara ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) Bu Yönetmelik, yaygın kültürel eğitim faaliyetleri çerçevesinde düzenlenen kurs faaliyetleri ve bu faaliyetlerin yürütülmesine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Yönetmelik, 16/4/2003 tarihli ve 4848 sayılı Kültür ve Turizm Bakanlığı Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 nci maddesi ile 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Kültür ve Turizm Bakanlığını,

b) (Ek: RG-17/10/2018-30568)⁽³⁾Bakan Yardımcılığı: Kültür ve Turizm Bakanlığı ilgili Bakan Yardımcılığını,

c) Değerlendirme Komisyonu: Türk süsleme sanatları kurslarında ilk kez görevlendirilecek eğiticilerin alanlarında yeterliklerini değerlendirmek için il müdürlüklerinden gelen çalışma dosyalarını incelemek üzere Genel Müdürlük tarafından oluşturulan komisyonu,

ç) Eğitim Görevlisi: Kurslarda eğitici olarak görevlendirilenleri,

d) Genel Müdürlük: Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğünü,

e) Genel Müdür: Araştırma ve Eğitim Genel Müdürünü,

f) İl Müdürlüğü: Kursların bu Yönetmelik hükümlerine göre yürütülmesinden sorumlu olan İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünü,

g) İl Müdürü: Eğitim faaliyetlerinin bu Yönetmelik hükümlerine göre yürütülmesinden sorumlu olan İl Kültür ve Turizm Müdürünü,

ğ) Kurs Bitirme Belgesi: Kurslara devam eden ve sınavlarda başarılı olan kursiyerlere Genel Müdürlük tarafından verilen belgeyi,

h) Kurs Yöneticisi: İl Müdürlüğünce kursları yürütmek üzere görevlendirilen personeli,

ı) Kursiyer: Bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde düzenlenen kurslara katılanları,

i) (Ek: RG-10/7/2010-27637) (Mülga: RG-17/10/2018-30568)  

j)(Değişik: RG-13/1/2012-28172)⁽¹⁾  Planlama Kurulu: Türk süsleme sanatları ve geleneksel el sanatları kurs faaliyetlerine ilişkin yıllık plan hazırlayan kurulu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Planlama Kurulu ve Değerlendirme Komisyonu

Planlama kurulu

MADDE 5 – (Değişik: RG-10/7/2010-27637)

(1) (Değişik: RG-13/1/2012-28172) Planlama Kurulu; ilgili genel müdür yardımcısının başkanlığında, ilgili şube müdürü, bütçeden sorumlu daire başkanı veya şube müdürü ile bir folklor araştırmacısı ve Milli Eğitim Bakanlığı Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü halk eğitimden sorumlu grup başkanından oluşur.

(2) (Değişik: RG-17/10/2018-30568) Planlama Kurulu kararları ilgili Bakan Yardımcılığı Onayı ile kesinleşir ve Genel Müdürlükçe İl Müdürlüklerine duyurulur.

Planlama kurulunun görevleri

MADDE 6 –

(1) Planlama kurulunun görevleri şunlardır:

a) (Değişik: RG-10/7/2010-27637) İl müdürlüklerinden gelen teklifleri değerlendirerek yıllık eğitim planını belirlemek üzere her yıl Temmuz ayında olağan, gerektiğinde ilgili daire başkanlığının teklifi ile olağanüstü toplanır.

b) Açılacak kursların sürelerini belirler.

c) Kursların yıllık eğitim planını hazırlar.

ç) (Mülga: RG-13/1/2012-28172)

d) (Değişik: RG-13/1/2012-28172) Değerlendirme Komisyonunda Türk süsleme sanatları alanında ilk defa görev alacak sanatçıları belirler.

e) (Mülga: RG-13/1/2012-28172)

f) (Ek: RG-10/7/2010-27637) (Değişik: RG-13/1/2012-28172) Hazırlanan yıllık eğitim planı, Genel Müdürlükçe gereği için İl Müdürlüklerine, bilgi için de Milli Eğitim Bakanlığı Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğüne gönderilir. Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü ise işbirliğinin tesisi için söz konusu planı ilgili İl Milli Eğitim Müdürlüklerine gönderir.

Değerlendirme komisyonu

MADDE 7 –

(1) (Değişik: RG-13/1/2012-28172) Değerlendirme Komisyonu, Türk süsleme sanatlarının her dalı için ilgili daire başkanı başkanlığında ilgili şube müdürü ile Planlama Kurulu tarafından belirlenmiş alanında yetkin sanatçılar arasından en az üç sanatçıdan oluşur.

Değerlendirme komisyonunun görevleri

MADDE 8 –

(1) Değerlendirme komisyonunun görevleri şunlardır:

a) (Değişik: RG-10/7/2010-27637) Hüsnühat, tezhip, minyatür, ebru ve benzeri Türk süsleme sanatları kurslarında ilk kez görevlendirilecek eğitim görevlilerinin, alanlarında bilgi ve becerilerini değerlendirmek üzere il müdürlüklerinden gönderilen çalışma dosyalarını incelemek için gerekli hallerde toplanmak.

b) Çalışma örneklerinin (Mülga ibare: RG-13/1/2012-28172) (…) değerlendirilmesi neticesinde, istenen belgeleri ibraz eden ve alan bilgisi yeterli görülen eğitim görevlilerine kursa başlama izni vermek ve yetersiz görülenlerin yerine ise İl Müdürlüğünce yeni bir eğitim görevlisi önerilmesini istemek.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kurs Yöneticisi ve Eğitim Görevlisi

Kurs yöneticisi

MADDE 9 –

(1) Kurs yöneticisi, fakülte mezunlarına öncelik verilmek şartıyla il müdürlüğü personeli arasından görevlendirilir. Kurs yöneticisi (Ek ibare: RG-13/1/2012-28172) ve eğitim görevlisi aynı zamanda kursiyer olamaz.

Kurs yöneticisinin görevleri

MADDE 10 –

(1) Kurs yöneticisinin görevleri şunlardır:

a) Kurs programını eğitim görevlisi ile birlikte hazırlamak ve kursun başlamasından en az yirmi gün önce ders notlarıyla birlikte il müdürlüğüne vermek.

b) Kursa katılanların devam durumlarını, varsa disipline aykırı davranışlarını tespit etmek ve il müdürlüğüne bildirmek.

c) Kurs sonu sınavlarında komisyon üyesi olarak görev almak, bu sınavların sonuçlarını kursiyerlere duyurmak.

ç) Sınav not çizelgelerini il müdürlüğüne teslim etmek.

d) İl müdürlüğünce yaygın kültürel eğitim faaliyetleri ile ilgili olarak verilen diğer görevleri yapmak.

Eğitim görevlisinde aranacak şartlar

MADDE 11 –

(1) Kurslarda görevlendirilecek eğitim görevlilerinde, kurs programında yer alan konularda gerekli bilgi, beceri ve öğretme yeteneğine sahip olması şartı aranır.

Eğitim görevlisinin görevlendirilmesi

MADDE 12 –

(1) Eğitim görevlisi aşağıda belirtilen şekilde görevlendirilir:

a) Eğitim görevlisi, 13 üncü maddede belirtilen belgelerin Genel Müdürlük tarafından incelenmesinden sonra Valilik Onayı ile görevlendirilir.

b) Kurs süresinin onda biri oranında özürsüz olarak göreve gelmeyen ve ilgili mevzuata uymayan eğitim görevlisinin yerine, başka bir eğitim görevlisi (a) bendindeki esaslara göre görevlendirilir.

c) Zorunlu haller dışında kurstaki görevini aksatan veya bırakan eğitim görevlilerine yeniden aynı görev verilmez.

Eğitim görevlilerinden istenecek belgeler

MADDE 13 –

(1) Eğitim görevlisinden aşağıdaki belgeler istenir:

a) T.C. kimlik numarası beyanı,

b) Eğitim durumlarını gösterir belgenin aslı veya kurumca onaylı örneği,

c) Özgeçmiş,

ç) Tabi olduğu sosyal güvenlik kuruluşunu gösterir belgenin aslı veya kurumca onaylı örneği.

Eğitim görevlisinin görevleri

MADDE 14 ⁽²⁾ –

(1) Eğitim görevlisinin görevleri şunlardır:

a) (Ek: RG-13/1/2012-28172) ⁽²⁾ Bilgi ve becerisi olduğu konularda kursiyerlere eğitim vermek.

b) Kurs programı ile ders notlarını kurs yöneticisi ile birlikte hazırlamak.

c) Yoklama yaptıktan sonra kurs devam çizelgesini, konuları yazarak günlük ders defterini imzalamak.

ç) Kursiyerlerin başarı durumunu tespit etmek için gerekli sınavları yapmak.

d) Kurs programı konusunda kurs yöneticisi tarafından verilen diğer görevleri yapmak.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kurs Çeşitleri ve Süresi

Kurs çeşitleri

MADDE 15 – (1) Düzenlenen kurs faaliyetleri;

a) (Değişik: RG-13/1/2012-28172) Türk süsleme sanatları: Hüsnühat, tezhip, minyatür ve ebru gibi sanatları kapsar.

b) (Değişik: RG-13/1/2012-28172) Geleneksel el sanatları:

1) Metal işleri: Altın, gümüş ve bakır işlemeciliği,

2) Ağaç işleri: Kündekari, sedef kakma ve dağlama,

3) Dokuma işleri: Halı, kilim ve yöresel dokumalar,

4) Taş yontma işleri: Lüle taşı, oltu taşı ve taş oymacılığı,

5) Seramik sanatı: Çanak, çömlek ve çini yapımı,

6) El işlemeleri: Sim-sırma, iğne oyaları ve örgü,

7) Deri işleri: Cilt,

gibi sanatları kapsar.

(2) Kurslar, geleneksellik ve yöresel özellikler göz önüne alınarak yapılacak araştırma ve inceleme sonucunda İl Müdürlüklerince teklif edilir.

Kurs süresi

MADDE 16 –

(1) Kursların süreleri, kursun özelliği dikkate alınarak planlama kurulu tarafından tespit edilir.

(2) Kurslarda her ders saati elli dakikadır.

(3) Kurs programı aynı yıl içinde tamamlanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Kursların Yürütülmesine İlişkin Usul ve Esaslar

Kurs yeri

MADDE 17 –

(1) Kurslar, Bakanlık merkez ve taşra teşkilatları ile bağlı ve ilgili kuruluşlara ait dershane, salon ve misafirhane gibi yerlerde açılır. Kamu kurum ve kuruluşlarına ait, kurslara uygun yer bulunmaması halinde, (Ek ibare: RG-13/1/2012-28172) eğitim görevlilerinin geleneksel el sanatları kursları ustalarının atölyelerinde de açılabilir.

Kurs açma teklifleri

MADDE 18 – (Değişik: RG-10/7/2010-27637)

(1) İl müdürlükleri, il milli eğitim müdürlüklerinden de görüş alarak bir sonraki yılda açacağı kursların teklifini Haziran ayı sonuna kadar Genel Müdürlüğe gönderirler. İl Müdürlükleri tarafından gönderilen kurs açma teklifleri Planlama Kurulu tarafından incelenir ve karara bağlanır..

İl Müdürlüklerince yapılması gereken işlemler

MADDE 19 –

(1) İl Müdürlüklerinin görevleri şunlardır:

a) Katılım ve devam konularında aksaklıkların çıkmaması için kursların başlama ve bitiş tarihlerini; iklim, çalışma saatleri ve turizm mevsimi gibi durumları göz önüne alarak belirlemek.

b) Eğitim görevlisine ait belgeler, kurs programları ve kurs için gerekli olan ödenek ihtiyacı hakkında bir bütçe hazırlayarak kurs başlamadan en az yirmi gün önce Genel Müdürlüğe göndermek.

c) Kurslarda eğitim görevlisi olarak görevlendirileceklerin ders ücreti ve sosyal güvenlik mevzuatı ile ilgili işlemlerini yerine getirmek.

ç) Kurs açıldıktan sonra kesinleşmiş kursiyer listesini onbeş gün içinde Genel Müdürlüğe göndermek.

d) Kurs sonunda düzenlenen raporları Genel Müdürlüğe göndermek ve kurs süresince düzenlenecek aylık kurs raporlarını İl Müdürlüğünde muhafaza etmek.

Duyuru

MADDE 20 – (1) Genel Müdürlükçe gönderilen eğitim planı, İl Müdürlüklerine ulaştıktan sonra kursun açılmasıyla ilgili duyuru yapılır. Kurslar, en az on kursiyer kayıt yaptırdığı takdirde açılır.

Kayıt

MADDE 21 –

(1) (Değişik: RG-13/1/2012-28172) Kayıt için başvuranlardan;

a) T.C. kimlik numarası,

b) İki adet vesikalık fotoğraf,

c) Yabancı uyruklu kişilerden ikametgah beyanı,

ç) 18 yaşından küçük kursiyerlerin velisinden izin belgesi,

istenir.

Kursiyerlerin kursla ilişiklerinin kesilmesi

MADDE 22 –

(1) Kursiyerlerin kursla ilişikleri aşağıda belirtilen durumlarda kesilir:

a) (Değişik: RG-13/1/2012-28172) Hastalık veya geçerli başka bir özre dayansa bile kurs süresinin beşte biri oranında devamsızlık yapılması halinde.

b) (Değişik: RG-13/1/2012-28172) Sürekli olarak disiplini bozucu ve eğitimi engelleyici davranışlarda bulunur ise durumları tutanakla tespit edilmesi halinde.

c) (Mülga: RG-13/1/2012-28172)

(2) (Ek: RG-13/1/2012-28172) (a) ve (b) bentlerine dayanılarak ilişikleri kesilenlere herhangi bir belge verilmez. Durumları Genel Müdürlüğe bildirilir.

Sınav

MADDE 23 –

(1) Sınavlar aşağıda belirtilen şekilde yapılır:

a) Sınavlar, kursun niteliğine göre yazılı, sözlü, uygulamalı sınav türlerinden biri veya birkaçının birlikte uygulanması ile gerçekleştirilir. Kurs süresince en az üç not verilir. Gerekli görüldüğü durumlarda kursiyerlere ödev yaptırılır. Notlar, kurs süresince yapılan sınavlar not çizelgesine işlenir, ödev dahil tüm notların ortalaması alınarak eğitim görevlisi tarafından imzalanır ve kurs yöneticisine teslim edilir.

b) (Değişik: RG-10/7/2010-27637) Kurs sonu sınavları; İl Müdürünün başkanlığında, kurs yöneticisi ve eğitim görevlisi ile birlikte Halk Eğitim Merkezi Müdürü veya (Ek ibare:RG-13/1/2012-28172) yetkilendireceği alan öğretmeninden olmak üzere dört kişiden oluşturulacak bir komisyon tarafından yapılır. Kursun niteliğine göre sınavların yazılı, sözlü ya da uygulamalı olmasına sınav komisyonu karar verir. Notlar, kurs sonu sınavları not çizelgesine işlenerek, komisyon başkanı ve üyeler tarafından imzalanarak kurs yöneticisi tarafından İl Müdürlüğüne verilir.

c) (Mülga: RG-13/1/2012-28172)

ç) Sınav sonunda, sınav komisyonu tarafından; sınavın başladığı saat, sınava katılanların sayısı, teslim alınan kağıt sayısı ve sınavın bitiş saatinin belirtildiği tutanak düzenlenir.

d) Sınavlarda kopya çeken veya sınav disiplinini bozan kursiyerler, düzenlenecek bir tutanaktan sonra sınavdan çıkarılır ve başarısız sayılır.

e) Sınav kağıtları, İl Müdürlükleri tarafından üç yıl süreyle saklanır.

Değerlendirme

MADDE 24 –

(1) Sınavlarda değerlendirme aşağıda belirtilen şekilde yapılır:

a) Sınavlarda değerlendirme yüz tam puan üzerinden yapılır. Başarılı sayılmak için kurs süresince yapılan sınavlarda alınan notların aritmetik ortalaması ile kurs sonu sınavlarında alınan notların aritmetik ortalamasının ortalaması en az altmış puan olmalıdır. Sınavlarda alınan puanlarda 0,5’ten aşağı kesirler dikkate alınmaz. 0,5 ya da yukarı kesirler ise tam sayı olarak tamamlanır.

b) Kurs süresince yapılan sınavlarda alınan notların aritmetik ortalaması ile kurs sonu sınavlarında alınan notların aritmetik ortalaması kurs bitirme not çizelgesine işlenip, bu iki ortalamanın ortalaması alınarak bitirme notu tespit edilir ve not çizelgesinin altı çizgiyle kapatıldıktan sonra kurs yöneticisi ve eğitim görevlisi tarafından imzalanır. (Değişik ikinci cümle: RG-13/1/2012-28172) Kurs sonu sınavlarının bitiş tarihinden itibaren yirmi gün içerisinde kurs süresince yapılan sınavlar not çizelgesinin, kurs sonu sınavları not çizelgesinin, kurs bitirme not çizelgesinin, kurs sonu raporunun, kurs kayıt defterinin, kurs devam çizelgesinin ve kurs sonu sınav tutanağının bir örneği Genel Müdürlüğe gönderilir.

c) Kurs sonu sınavlarından herhangi birine özürsüz olarak katılmayanlar başarısız sayılır. Belgelendirilmiş özrü nedeniyle katılamayanlar, sınav tarihinden sonra uygun bir zamanda sınava alınırlar.

ç) Kurs sonu sınav sonuçları kurs yöneticisi tarafından liste halinde sınav yerinde ilgililere duyurulur.

d) (Değişik: RG-13/1/2012-28172) İtirazlar duyuruyu takiben on gün içinde bir dilekçe ile İl Müdürlüğüne yapılır ve Genel Müdürlükçe ilgili Şube Müdürü ve iki Folklor Araştırmacısından oluşturulacak bir komisyon tarafından incelenerek, on gün içinde sonuçlandırılır. Bu incelemeden sonra verilen puan kesin olup, bu puana itiraz edilemez.

Kurs bitirme belgesi

MADDE 25 – (Değişik: RG-10/7/2010-27637)

(1) Kurs sonunda başarılı olanlara kurs bitirme belgesi verilir. Kurs bitirme belgelerini ilgili Halk Eğitim Merkezi Müdürü ve İl Kültür ve Turizm Müdürü veya yetkilendireceği yardımcısı imzalar. Belge verilenlerin listesi belge numaraları ile birlikte üç nüsha olarak düzenlenir, bir nüshası ilgili il müdürlüğünde saklanır, bir nüshası ilgili Halk Eğitim Merkezine, bir nüshası da Genel Müdürlüğe gönderilir.

(2) (Ek: RG-13/1/2012-28172) Genel Müdürlükten belge düzenlenebilir yazısı gelmeden belge düzenlenemez.

Denetleme

MADDE 26 – (Değişik: RG-10/7/2010-27637)

(1) Bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yürütülen kursların denetimi ilgili İl Müdürlüğünce yapılır. Gerek görüldüğünde ilgili Milli Eğitim Müdürü de denetime katılabilir. Kurslar Genel Müdürlükçe de denetlenebilir.

ALTINCI BÖLÜM

Mali Hükümler

Kurs giderleri

MADDE 27 –

(1) Bu Yönetmelik çerçevesinde yürütülen kurslardaki eğitim görevlilerinin ders ücretleri, kursta kullanılan temrinlik malzeme ile makine ve teçhizat giderleri Genel Müdürlük bütçesinden karşılanır. Altın ve gümüş gibi maddi değeri yüksek olan temrinlik malzemelerin bedeli kursiyerler tarafından karşılanır. Ayrıca faaliyetlerin amacına uygun olarak gerçekleştirilebilmesi için mahalli imkânlardan da yararlanılır.

(2) (Ek: RG-13/1/2012-28172) İllerden gelen temrinlik malzeme ile makine teçhizat alımı için hazırlanan bütçe teklifleri ilgili daire başkanı, bütçeden sorumlu daire başkanı, ilgili şube müdürü ve bir folklor araştırmacısından oluşan bir komisyon tarafından değerlendirilir.

Ek ders ücreti

MADDE 28 –

(1) Bu Yönetmelik çerçevesinde açılan kurslarda eğitim görevlisi olarak görevlendirilenlerin, ücretle okutacakları haftalık ders saatlerinin sayısı, ders görevi alacakların nitelikleri ile bunlara ödenecek ek ders ücretleri ve diğer hususlarla ilgili işlemler hakkında, 27/12/2004 tarihli ve 2004/8315 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Kültür ve Turizm Bakanlığınca Düzenlenen Hizmet İçi Eğitim, Kurs ve Seminerlerde Ücretle Okutulacak Ders Saatlerinin Sayısı, Ders Görevi Alacakların Nitelikleri ve Diğer Hususların Tespitine İlişkin Esaslar uygulanır.

GEÇİCİ MADDE 1 – (Ek:RG-10/7/2010-27637)

(1) 2009-2010 yılında açılan kurslar bir defaya mahsus olmak üzere Halk Eğitim Merkezi otomasyon programına kayıt edilerek belgelendirilir.

(2) 10/7/2010 tarihine kadar Bakanlıkça verilen Kurs Bitirme Belgeleri sahiplerinin il müdürlüklerine müracaatları halinde bu Yönetmelik kapsamında değerlendirilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Sergi

MADDE 29 –

(1) Kurslarda üretilen eserler kursun yapıldığı yerdeki İl Müdürlüğünce sergilenebilir.

Yürürlük

MADDE 30 –

(1) Maliye Bakanlığı ile Sayıştayın görüşleri alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 31 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.

_________

⁽¹⁾ 10/7/2010 tarihli ve 27637 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmelik değişikliği (h) bendinden sonra gelmek üzere (ı) bendi eklenmiş ve mevcut (ı) bendi  (i) bendi olarak teselsül ettirilmiştir.

⁽²⁾ Bu değişiklikle bu maddenin birinci fıkrasına (a) bendi eklenmiş, mevcut bentler de buna göre teselsül ettirilmiştir.

⁽³⁾ 17/10/2018 tarihli ve 30568 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklik ile Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına (a) bendinden sonra gelmek üzere bent eklenmiş ve diğer bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
29/8/2009	27334
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	10/7/2010	27637
2.	13/1/2012	28172
3.	17/10/2018	30568

Resmi Gazete Tarihi: 20.01.2018 Resmi Gazete Sayısı: 30307

ELEKTRİK PİYASASI KAPASİTE MEKANİZMASI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, elektrik piyasasında arz güvenliğinin temini için gerekli yedek kapasite de dâhil olmak üzere yeterli kurulu güç kapasitesinin oluşturulması ve/veya uzun dönemli sistem güvenliğinin temini için güvenilir kurulu güç kapasitesinin korunması amacıyla TEİAŞ tarafından işletilecek olan kapasite mekanizmasına ilişkin kuralların belirlenmesidir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, hangi santrallerin kapasite mekanizması içinde yer alabileceğine, yerli kaynaklara verilecek önceliklere, kapasite ödemelerine esas yıllık bütçenin belirlenmesine, bütçenin nasıl kullanılacağına, hangi aralıklarla ilgililere kapasite ödemesi yapılacağına, kapasite ödemelerine esas maliyet bileşenlerinin hesaplanmasına, kapasite mekanizmasında yer alan santrallere yapılacak kapasite ödemelerinin hesaplanmasına ve ödeme yapılmasına engel teşkil eden hususlara dair usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik; 14/3/2013 tarihli ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 20 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığını,

b) Değişken maliyet bileşeni: Kapasite mekanizmasına dahil olan üretim tesisleri için kaynak tipine özgü olarak belirlenecek birim enerji üretim maliyetini,

c) Fatura dönemi: Uzlaştırma işlemlerini düzenleyen ilgili mevzuat uyarınca belirlenmiş olan fatura dönemini,

ç) Gün öncesi piyasası: Bir gün sonrası teslim edilecek uzlaştırma dönemi bazında elektrik enerjisi alış-satış işlemleri için kurulan ve Piyasa İşletmecisi tarafından işletilen organize toptan elektrik piyasasını,

d) Kanun: 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununu,

e) Kapasite mekanizması: Elektrik sistemi arz güvenliği ve sistem güvenilirliğinin temini için güvenilir kurulu güç kapasitesinin oluşturulması veya korunması amacıyla Sistem İşletmecisi tarafından yıllık olarak işletilen destek mekanizmasını,

f) Kapasite ödemesi: Yıllık olarak belirlenen bütçe dahilinde, iletim sistemi arz güvenliğini teminen üretim tesislerine yapılan ödemeleri,

g) Kurul: Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunu,

ğ) Kurum: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu,

h) Nihai piyasa takas fiyatı (NPTF): Belli bir saat ve belli bir teklif bölgesi için, teklif bölgeleri arasındaki iletim kısıtları dikkate alınarak belirlenen saatlik elektrik enerjisi alış-satış fiyatını,

ı) Organize toptan elektrik piyasaları: Elektrik enerjisi, kapasitesi veya perakende alış satışının gerçekleştirildiği ve piyasa işletim lisansına sahip merkezî bir aracı tüzel kişilik tarafından organize edilip işletilen gün öncesi piyasası, gün içi piyasası ile sermaye piyasası aracı niteliğindeki standardize edilmiş elektrik sözleşmelerinin ve dayanağı elektrik enerjisi ve/veya kapasitesi olan türev ürünlerin işlem gördüğü ve Borsa İstanbul Anonim Şirketi tarafından işletilen piyasaları ve Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketi tarafından organize edilip işletilen dengeleme güç piyasası ve yan hizmetler piyasası gibi elektrik piyasalarını,

i)  Sabit maliyet bileşeni: Kapasite mekanizması kapsamında ödeme yapılacak üretim tesislerinin sistemde kalabilmeleri için ihtiyaç duyduğu, üretim tesisi kaynak türüne özgü olarak belirlenen maliyeti,

j) Sistem İşletmecisi: Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketini,

k) Toplam maliyet bileşeni: Kapasite mekanizmasına dahil olan üretim tesisleri için, sabit ve değişken maliyet bileşenlerinin toplamından oluşan tutarı,

l) YEKDEM: 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun uyarınca işletilen destekleme mekanizmasını,

m) Yerli kaynak: Yenilenebilir enerji kaynakları ile ülke içinde üretilen fosil yakıt kaynaklarını

ifade eder.

(2) Bu Yönetmelikte geçmekle birlikte tanımlanmamış diğer ifade ve kısaltmalar, ilgili mevzuattaki anlama ve kapsama sahiptir.

İKİNCİ BÖLÜM

Kapasite Mekanizmasına İlişkin Genel Esaslar ve Katılım Şartları

Kapasite mekanizmasına ilişkin genel esaslar

MADDE 5 –

(1) Sistem İşletmecisi, elektrik piyasasında arz güvenliğinin temini için gerekli yedek kapasite de dâhil olmak üzere yeterli kurulu güç kapasitesinin oluşturulması ve/veya muhafazası için yıllık olarak belirlenen bütçe dahilinde üretim lisansı sahibi tüzel kişilere kapasite ödemesi yapar.

(2) Kapasite mekanizmasına dahil olan üretim tesislerine yapılan kapasite ödemeleri, birim sabit ve değişken maliyet bileşenleri ile nihai piyasa takas fiyatı parametrelerinden hareketle belirlenir.

(3) Kapasite mekanizması kapsamında bir takvim yılı için belirlenen bütçe ilgili yılın iletim tarifesi hesaplamalarında dikkate alınır. İletim tarifelerinde dikkate alınan bütçenin kullanılmayan kısmı iletim tarifelerine ilişkin mevzuat kapsamında gelir düzeltmelerinde dikkate alınır.

Kapasite mekanizmasına katılım şartları

MADDE 6 –

(1) (Değişik:RG-10/11/2018-30591) Bir sonraki takvim yılında kapasite mekanizmasından yararlanmak isteyen tüzel kişiler; işletmede olan her bir santral için başvuru formu ile bir sonraki takvim yılı içerisinde geçici kabulü yapılacak her bir santral için ise aday başvuru formu ile en geç Ekim ayının onbeşinci gününe kadar Sistem İşletmecisine başvurur. Başvuru sırasında Sistem İşletmecisi tarafından hazırlanan başvuru formu/aday başvuru formu ile üretim tesislerinin kapasite mekanizmasından yararlanmak üzere gerekli şartları haiz olduğunu tevsik eden belgeler Sistem İşletmecisine sunulur. Sistem İşletmecisi yapılan başvuruları değerlendirerek bir sonraki takvim yılında kapasite mekanizmasından yararlanacak tesisleri en geç Ekim ayının son günü internet sitesinden duyurur ve Kuruma bildirir.

(2) Aşağıdaki kriterlerden en az birini taşıyan santraller kapasite mekanizmasında yer almaz:

a) Kamu payının yüzde elliyi aştığı santraller,

b) Yap işlet ve yap işlet devret sözleşmesi bulunan ve anlaşma süresi dolmuş olsa da bu anlaşmalar kapsamında faaliyette bulunan/bulunmuş olan santraller,

c) Kanunun “Özelleştirme” başlıklı 18 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında yapılan özelleştirme ihalesini kazanmak suretiyle kurulan santraller,

ç) Uluslararası sözleşmeler kapsamında kurulan nükleer enerji üretim santralleri,

d) Teşvik sürelerini tamamlamış olsalar dahi, herhangi bir zamanda YEKDEM’den yararlanan veya yararlanma hakkı bulunan santraller, 

e) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden sonra özelleştirme ihalesi yapılan santraller,

f) Elektrik kurulu gücü yerli kaynaklara dayalı santraller için 50 MW_e’ın altında, diğer santraller için 100 MW_e’ın altında olan santraller,

g) İlk ünitesinin geçici kabul tarihinden başlayarak hesaplanan santral yaşı 10 yıldan büyük olan yerli kaynaklara dayalı olmayan santraller,

ğ) (Değişik:RG-10/11/2018-30591) Geçici kabul kapsamında veya Bakanlığa başvurularak tekrarlanan verimlilik performans testi sonuçlarında verimlilik oranı %50’nin altında olduğu belirlenen, yerli kaynaklara dayalı olmayan santraller (doğalgaz santrallerinin verimlilik şartı hesaplamasında doğalgazın 9.155 kCal/m³  üst ısıl değeri baz alınır),

h) (Değişik:RG-10/11/2018-30591) Kesintisiz üretim yapamayan rüzgar ve güneşe dayalı santraller.

(3) (Ek:RG-10/11/2018-30591) Bakanlık, ikinci fıkranın (ğ) bendi kapsamındaki verimlilik testinin tekrarını uygun gördüğü takdirde talep edebilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kapasite Ödemeleri

Kapasite ödemelerine esas bütçe

MADDE 7 –

(1) Bir sonraki takvim yılında yapılacak kapasite ödemelerine esas yıllık bütçeye ve bütçenin yıl içerisindeki fatura dönemlerine dağılımına dair öneri, Sistem İşletmecisi tarafından Ekim ayı sonuna kadar Kuruma sunulur ve Kurul tarafından aynen veya değiştirilerek Kasım ayı içinde onaylanır.

(2) Kapasite ödemelerine esas yıllık ve fatura dönemi bazındaki bütçenin belirlenmesinde aşağıdaki kriterler dikkate alınır:

a) Sistemde ihtiyaç duyulan ilave kapasitenin ya da korunması gereken kapasitenin büyüklüğü,

b) Tahmini santral yatırım maliyetleri ve bu yatırımlar için ihtiyaç duyulan finansman maliyetlerinin seviyesi,

c) Belirlenecek bütçenin iletim tarifeleri üzerindeki etkisi,

ç) Gün öncesi piyasasında oluşan nihai piyasa takas fiyatlarının seyri,

d) Fatura dönemi bazında oluşacak destekleme tutarı ihtiyacı,

e)   Elektrik üretim sektörünün mali sürdürülebilirliği.

(3) Bir takvim yılında yapılan kapasite ödemelerinin toplamı ilgili takvim yılı için belirlenen bütçeyi aşamaz. Bir takvim yılı için yapılan kapasite ödemelerinin ilgili takvim yılı için belirlenen bütçenin altında kalması durumunda kalan bütçe sonraki yıla aktarılmaz.

(4) Bir takvim yılı için belirlenecek bütçe fatura dönemlerine pay edilir. Bir fatura döneminde yapılan kapasite ödemelerinin bütçenin altında kalması durumunda artan kısım bir sonraki fatura dönemine aktarılır. İlgili takvim yılının son fatura dönemine ilişkin ödemelerden sonra hala bütçenin artması durumunda, kalan bütçe bir sonraki takvim yılına aktarılmaz.

Kapasite ödemelerine esas hesaplamalar

MADDE 8 –

(1) Kapasite mekanizması kapsamında üretim tesislerine bir fatura döneminde yapılacak ödemeler aşağıdaki formül uyarınca hesaplanır:

Bu formülde geçen;

i: “f” döneminde kapasite mekanizmasında yer alan her bir üretim tesisini,

f: Kapasite mekanizması uygulamasının yapıldığı takvim yılındaki her bir fatura dönemini,

j: Her bir kaynak türünü,

k: “f” döneminde, nihai piyasa takas fiyatının “i” santralinin ait olduğu kaynak türü için belirlenen değişken maliyet bileşeninden küçük ya da bu bileşene eşit olduğu uzlaştırma dönemlerinin sayısını,

m: “f” döneminde, nihai piyasa takas fiyatının “i” santralinin ait olduğu kaynak türü için belirlenen değişken maliyet bileşeninden küçük ya da bu bileşene eşit olduğu her bir uzlaştırma dönemini,

l: “f” döneminde, nihai piyasa takas fiyatının “i” santralinin ait olduğu kaynak türü için belirlenen değişken maliyet bileşeninden büyük, toplam maliyet bileşeninden küçük olduğu uzlaştırma dönemlerinin sayısını,

n: “f” döneminde, nihai piyasa takas fiyatının “i” santralinin ait olduğu kaynak türü için belirlenen değişken maliyet bileşeninden büyük, toplam maliyet bileşeninden küçük olduğu her bir uzlaştırma dönemini,

t: Her bir teklif bölgesini,

KÖ_i,f: Kapasite mekanizmasına dahil olan “i” üretim tesisine  “f” dönemi için ödenecek toplam bedeli (TL),

ÖKO_i: “i” santralinin kaynak türü için belirlenmiş olan ve sabit maliyet bileşeni hesaplamasında kullanılan kapasite kullanım oranını,

KG_i: “i” santralinin kapasitesini (MW),

SMB_f,j: “f” dönemi için geçerli olmak üzere “j” kaynak türü için belirlenen sabit maliyet bileşenini (TL/MWh),

TMB_f,j: “f” dönemi için geçerli olmak üzere “j” kaynak türü için belirlenen toplam maliyet bileşenini (TL/MWh),

PTF_t,f,n: “t” teklif bölgesi için “f” döneminin “n” uzlaştırma dönemine ilişkin Gün Öncesi Piyasasında hesaplanan Piyasa Takas  Fiyatını (TL/MWh)

ifade eder.

Kapasite ödemelerinin gerçekleştirilmesi

MADDE 9 –

(1) (Değişik:RG-10/11/2018-30591) Üretim tesislerine yapılacak kapasite ödemeleri ilgili fatura döneminin sonunu takip eden 30 gün içerisinde hesaplanarak ilgili lisans sahibi tüzel kişilere bildirilir (ve internet sayfasında duyurulur) ve 45 gün içerisinde gerçekleştirilir.

(2) Her bir fatura dönemi için belirlenmiş bütçenin ilgili dönemde kapasite mekanizmasından yararlanan tüm santraller için birinci fıkra uyarınca hesaplanan kapasite ödemelerinin toplamından küçük olması halinde, öncelikle yerli kaynaklara dayalı santrallerin kapasite ödemeleri yapılır; kalan tutar olması halinde, diğer santrallere ödenecek kapasite ödemesi aşağıdaki formüle göre hesaplanır.

Bu eşitlikte geçen;

d: “f” döneminde kapasite mekanizmasında yer alan, yerli olmayan kaynağa dayalı üretim yapan her bir üretim tesisini,

f: Kapasite mekanizması uygulamasının yapıldığı takvim yılındaki her bir fatura dönemini,

h: “f” döneminde kapasite mekanizmasında yer alan, yerli kaynağa dayalı üretim yapan üretim tesislerinin sayısını,

y: “f” döneminde kapasite mekanizmasında yer alan, yerli kaynağa dayalı üretim yapan her bir üretim tesisini,

z: “f” döneminde kapasite mekanizmasında yer alan, yerli olmayan kaynağa dayalı üretim yapan üretim tesislerinin sayısını,

KKÖ_d,f: Yerli olmayan kaynağa dayalı üretim yapan “d” üretim tesisinin “f” dönemi için alacağı kesinti uygulanmış kapasite ödemesini (TL),

B_f: “f” dönemine ait kapasite ödeme bütçesini,

KÖ_y,f: “y” üretim tesisinin “f” dönemi için hesaplanan kapasite ödemesini (TL),

KÖ_d,f: “d” üretim tesisinin “f” dönemi için hesaplanan kapasite ödemesini (TL)

ifade eder.

(3) Her bir fatura dönemi için belirlenmiş bütçenin ilgili dönemde kapasite mekanizmasından yararlanan yerli kaynaklara dayalı santrallerin kapasite ödemeleri toplamından küçük olması halinde; yerli olmayan kaynaklardan üretim yapan santrallere ilgili fatura dönemi için kapasite ödemesi yapılmaz, yerli kaynaklara dayalı santrallerin kapasite ödemeleri ise aşağıdaki formüle göre hesaplanır.

Bu eşitlikte geçen;

KKÖ_y,f:  Yerli kaynaklara dayalı üretim yapan “y” üretim tesisinin “f” dönemi için alacağı kesinti uygulanmış kapasite ödemesini (TL)

ifade eder.

(4) (Değişik: RG-10/11/2018-30591) Başvuruların alındığı son tarihten geriye doğru 12 aylık dönemde ağırlıklı ortalama kapasite kullanım oranı yerli kaynaklara dayalı olanlarda %10’un, diğerlerinde %15’in altında olan santrallere ilgili dönem için herhangi bir kapasite ödemesi yapılmaz. Yeni işletmeye geçen santrallerde, ilgili santralin ilk ünitesinin işletmeye girmesinin üzerinden 12 ay geçinceye kadar bu fıkranın ilk cümlesindeki hüküm uygulanmaz; ilk 12 aylık dönem boyunca bu santraller kapasite kullanım oranına bakılmaksızın kapasite ödeme mekanizmasına dâhil edilir.

(5) İthal kömür yakıtlı santrallerde, bir fatura dönemi içerisinde yerli kömür kullanılarak elektrik üretimi yapılması halinde, yerli kömür kullanılarak yapılan üretim miktarı oranında kapasite ödemesi yapılır. (Ek cümle: RG-10/11/2018-30591) Bu çerçevede ithal kömür santrallerinde kapasite ödemeleri hesaplanırken, santral üretiminin yerli kaynak kullanılarak yapılan kısmı için yerli kömür santralleri için belirlenmiş sabit ve değişken maliyet bileşeni kullanılır.

Sabit ve değişken maliyet bileşenleri

MADDE 10 –

(1) Kapasite ödemelerinin hesaplanmasında dikkate alınan sabit maliyet bileşeni, değişken maliyet bileşeni ve öngörülen kapasite kullanım oranı her kaynak türü için ayrı ayrı olmak üzere Kurul tarafından belirlenir. 

(2) Sabit maliyet bileşeninin hesaplanmasında ilgili kaynak türüne ait kapasite kullanım oranı, ilk yatırım maliyeti, döviz kuru, faiz oranı, kaldıraç oranı, kapasiteye bağlı iletim bedelleri ve işletmeye ilişkin sabit giderler gibi parametreler dikkate alınır. Bu parametreler her bir santral için ayrı ayrı alınmaz, ilgili kaynak türünü temsil eden verilerden hareketle belirlenir.

(3) Değişken maliyet bileşeni, ilgili kaynak türüne ait yakıt maliyetleri ve verimlilik oranı ile değişken nitelikteki iletim tarifeleri gibi parametrelerden hareketle belirlenir.  

(4) Sabit maliyet bileşeni ve değişken maliyet bileşeninin belirlendiği Kurul Kararında bu bedellerin güncellenmesine ilişkin hükümlere de yer verilir. Sabit maliyet bileşeninin güncellenmesinde döviz kuru, enflasyon ve kapasiteye bağlı iletim bedelleri parametrelerinde meydana gelen değişimler dikkate alınır. Değişken maliyet bileşeninin güncellenmesinde ise enflasyon ve üretim miktarına bağlı iletim bedelleri ile varsa yakıt maliyeti parametrelerinde meydana gelen değişimler dikkate alınır. Güncelleme fatura dönemleri itibarıyla yapılır.

2018 yılında uygulanacak kapasite mekanizması

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) 2018 yılında kapasite mekanizmasından yararlanacak tesislere ilişkin başvurular 31/1/2018 tarihine kadar Sistem İşletmecisine yapılır. Sistem İşletmecisi yapılan başvuruları değerlendirerek 2018 yılında kapasite mekanizmasından yararlanacak tesisleri en geç 15/2/2018 günü internet sitesinden duyurur ve Kuruma bildirir. Söz konusu tesisler 1/1/2018 tarihinden itibaren kapasite mekanizmasına dâhil edilir.

(2) 2018 yılında yapılacak kapasite ödemelerine esas yıllık bütçeye ve bütçenin yıl içerisindeki fatura dönemlerine dağılımına dair öneri, Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketi TEİAŞ tarafından 31/1/2018 tarihine kadar Kuruma sunulur.

2019 yılına ilişkin uygulamalar

GEÇİCİ MADDE 2 – (Ek: RG-10/11/2018-30591)

(1) 2019 yılı için kapasite mekanizmasından yararlanmak isteyen ve tekrarlanan verimlilik performans testi sonuçlarına göre verimlilik şartını sağlayan tüzel kişiler ilgili şartları sağladıkları tarih itibariyle Sistem İşletmecisine başvurabilirler. Başvurusu uygun bulunan tüzel kişilerin santralleri, başvuru tarihi ayın ilk 15 günü içerisinde ise Sistem İşletmecisine başvurdukları tarihi takip eden aydan itibaren, değil ise Sistem İşletmecisine başvurdukları tarihi takip eden ikinci aydan itibaren kapasite mekanizmasından yararlanacak tesisler listesine eklenir ve internet sitesinde duyurulur.

(2) 2019 yılı için kapasite mekanizmasından yararlanmak isteyen ve katılım şartlarını sağlayan hidroelektrik santrali sahibi tüzel kişiler bu maddenin yayımı tarihinden itibaren 30 gün içerisinde Sistem İşletmecisine başvurur. Başvurusu uygun bulunan tüzel kişilerin santralleri, başvuru tarihi ayın ilk 15 günü içerisinde ise Sistem İşletmecisine başvurdukları tarihi takip eden aydan itibaren, değil ise Sistem İşletmecisine başvurdukları tarihi takip eden ikinci aydan itibaren kapasite mekanizmasından yararlanacak tesisler listesine eklenir ve internet sitesinde duyurulur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 11 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 12 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Başkanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
20/1/2018	30307
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	10/11/2018	30591
2.

14 Kasım 2018 ÇARŞAMBA              Resmî Gazete                            Sayı : 30595

YÖNETMELİK

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

KALICI ORGANİK KİRLETİCİLER HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, kalıcı organik kirleticilerin olumsuz etkilerinden insan sağlığını ve çevreyi korumaktır.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, bu Yönetmelikte tanımlanan kalıcı organik kirleticilerin;

a) İmalatının, piyasaya arzının ve kullanımının yasaklanmasına,

b) En kısa sürede aşamalı olarak kullanımdan kaldırılmasına veya kısıtlanmasına,

c) Mümkün olduğunca ortadan kaldırma amacıyla, bu maddelerin salımlarının en aza indirilmesine,

ç) Bu maddelerden oluşan, bunları içeren veya bu maddelerin herhangi biri tarafından kirletilmiş atıkların yönetimine,

ilişkin hükümleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik; 2/4/2009 tarihli ve 5871 sayılı Kalıcı Organik Kirleticilere İlişkin Stokholm Sözleşmesinin Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanuna ve 14/7/2009 tarihli ve 2009/15272 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla onaylanan Kalıcı Organik Kirleticilere İlişkin Stokholm Sözleşmesine, 3957 sayılı Tehlikeli Atıkların Sınırlarötesi Taşınımının ve Bertarafının Kontrolüne İlişkin Basel Sözleşmesinin Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanuna, 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanuna, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununa, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa, 24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanununa, 10/7/2018 tarihli ve 30474 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine dayanarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) Atık: 2/4/2015 tarihli ve 29314 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde tanımlanan herhangi bir madde veya materyali,

b) Atık sahibi: Atık Yönetimi Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde tanımlanan gerçek ve/veya tüzel kişiyi,

c) Atık üreticisi: Atık Yönetimi Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinde tanımlanan herhangi bir gerçek ve/veya tüzel kişiyi,

ç) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını,

d) Bertaraf: İkincil amacı maddelerin veya enerjinin geri kazanımı olsa dahi geri kazanım olarak kabul edilmeyen ve Atık Yönetimi Yönetmeliğinin ek-2/A’sında yer alan işlemlerden herhangi birini,

e) En iyi çevresel uygulamalar: Çevresel kontrol önlemleri ve stratejilerinin en uygun bileşiminin uygulanmasını,

f) Eşya: Kimyasal yapısından çok, işlevini belirlemek üzere üretim sırasında özel bir şekil, yüzey ve tasarım verilen nesneyi,

g) Eşya üreticisi: Eşyayı üreten veya montajını gerçekleştiren Türkiye’de yerleşik gerçek ya da tüzel kişiyi,

ğ) Geri kazanım: Piyasada ya da bir tesiste kullanılan maddelerin yerine ikame edilmek üzere atıkların faydalı bir amaç için kullanıma hazır hale getirilmesinde yer alan ve Atık Yönetimi Yönetmeliğinin ek-2/B’sinde listelenen işlemleri,

h) İlgili kurum: Bu Yönetmelik hükümlerinin yürütülmesinde, mevzuatına dayalı olarak görev alanlarına giren hususlarda; Tarım ve Orman Bakanlığı, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, Ticaret Bakanlığı, Hazine ve Maliye Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığını,

ı) İmalat: Maddenin doğal halinde üretilmesini veya özütlenmesini,

i) İmalatçı: Maddeyi Türkiye’de imal eden Türkiye’de yerleşik gerçek veya tüzel kişiyi,

j) İthalat: Serbest dolaşıma giriş, antrepo, dâhilde işleme rejimi, hariçte işleme rejimi ve geçici ithalat rejimine tabi olarak Türkiye gümrük bölgesine fiziki girişi,

k) İthalatçı:  Serbest dolaşıma giriş, antrepo, dâhilde işleme rejimi, hariçte işleme rejimi ve geçici ithalat rejimine tabi olarak Türkiye gümrük bölgesine ithalatı gerçekleştiren herhangi bir gerçek veya tüzel kişiliği,

l) Kalıcı Organik Kirletici: Kalıcı Organik Kirleticilere İlişkin Stokholm Sözleşmesinin ek-D’sinde belirtilen özelliklere sahip maddeyi,

m) Kapalı sistem sahası sınırlı ara madde: İmalatı ve bir veya birden fazla maddeye dönüşümü tüm yaşam döngüsü boyunca teknik anlamda sıkı kontrollü şartlar altında aynı saha içerisinde gerçekleşen bir ya da daha fazla maddeye dönüştürmek üzere imal edilen ve tüketilen veya kimyasal işlemde kullanılan maddeyi,

n) Karışım: İki veya daha fazla maddeden oluşan karışımı veya çözeltiyi,

o) Kullanım: Herhangi bir işleme, formülasyon, tüketim, depolama, saklama, bakım, kaplara doldurma, bir konteynırdan diğerine aktarma, karıştırma, bir eşyanın üretimi veya başka herhangi bir kullanımı,

ö) Madde: Doğal halde bulunan veya bir üretim sonucu elde edilen, içindeki, kararlılığını sağlamak üzere kullanılan katkı maddeleri ile üretim işleminden kaynaklanan safsızlıklar dâhil, fakat yine içindeki, kararlılığını ve yapısını etkilemeden uzaklaştırılabilen çözücüler hariç, kimyasal elementleri ve bunların bileşiklerini,

p) Mevcut en iyi teknikler: Emisyonların çevre üzerindeki etkilerinin bütün olarak önlenmesi, bunun mümkün olmadığı durumlarda en aza indirilmesi amacıyla belirlenmiş emisyon sınır değerlerini ve gerekli izin belgesinin diğer şartlarına temel oluşturacak en etkin, ileri ve uygulanabilir teknikleri,

1) Teknikler: Kullanılan teknolojiyi ve tesisin tasarlanma, inşa, bakım, işletme ve devreden çıkarma yöntemlerini,

2) Mevcut teknikler: İşletmeci tarafından teknik ve ekonomik olarak uygulanabilir olduğu sürece, ülkemizde üretilmesine veya kullanılıyor olmasına bakılmaksızın, sektörde ekonomik ve teknik olarak sürdürülebilir koşullar ve maliyetler ile avantajlar dikkate alınarak uygulanan teknikleri,

3) En iyi: Çevrenin bir bütün olarak en yüksek düzeyde korunmasında en etkili olanı,

r) Piyasaya arz: Bedelli veya bedelsiz olarak, üçüncü tarafa tedarik etmeyi veya ithalatı,

s) Sözleşme: Kalıcı Organik Kirleticilere İlişkin Stockholm Sözleşmesini,

ş) Sözleşme Sekretaryası: Stockholm Sözleşmesi Sekretaryasını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

İmalat, Piyasaya Arz ve Kullanım

İmalat, piyasaya arz ve kullanımın kontrolü

MADDE 5 –

(1) Ek-1’de listelenen maddelerin kendi halinde, karışım içinde ya da eşyaların bileşenleri olarak imalatı, piyasaya arzı ve kullanımı yasaktır.

(2) Ek-2’de listelenen maddelerin kendi halinde, karışım içinde ya da eşyaların bileşenleri olarak imalatı, piyasaya arzı ve kullanımı ek-2’de belirtilen şartlara göre kısıtlanır.

(3) Bakanlık ve ilgili kurumlar, değerlendirme ve izin planları dahilinde ilgili mevzuatı kapsamında kalıcı organik kirletici özelliği gösteren maddelerin imalatı, piyasaya arzı ve kullanılmasını önlemek için uygun önlemleri alır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kontrol Önlemlerinden Muafiyetler, Stoklar ve Salım Azaltma,

En Aza İndirme ve Ortadan Kaldırma

Kontrol önlemlerinden muafiyetler

MADDE 6 –

(1) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesi hükümleri aşağıdaki maddelere uygulanmaz:

a) Bakanlıktan izin alınması şartıyla bilimsel araştırma ve geliştirme amaçlı veya referans standart olarak kullanılan maddelere,

b) Maddelerin, karışımların ya da eşyaların içinde istenmeden eser miktarda oluşan kirletici bir maddeye,

c) Ek-1 veya ek-2’de listelenen herhangi bir maddeden oluşan, bu maddeyi içeren veya bu madde ile kirletilmiş atıklara.

(2) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte veya öncesinde üretilen eşyaların bileşeni olan maddeler ile ilgili olarak Yönetmeliğin 5 inci maddesi yürürlük tarihinden altı ay sonra uygulanır. Ek-1 veya ek-2’de listelenen bir maddenin bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte veya öncesinde kullanımda olan eşyaların bileşeni olması durumunda bu Yönetmeliğin 5 inci maddesi uygulanmaz.  Bununla beraber, bu fıkrada atıfta bulunulan eşyaların tespit edilmesi halinde ilgili kurum en kısa sürede bu konuda Bakanlığı bilgilendirir.

(3) Eşya üreticisi, imalatçı ve ithalatçı ek-2’de yer alan maddelere ilişkin, aynı ekte belirtilen koşullarda, bu maddeyi imal etmesi, kullanması veya ithal etmesi durumunda, bu faaliyetin gerçekleştiği yıla ait bilgileri bir sonraki yılın ilk üç ayında olmak üzere Bakanlığa ek-6’da yer alan formatta yılda bir defa yazılı veya elektronik olarak bildirimde bulunur.

(4) Bakanlık, maddenin ek-2’de listelendiği durumlarda, aynı ekte belirtilen son süreye kadar, bu maddenin alanı sınırlı kapalı bir sistemde ara madde olarak üretimi ve kullanımına izin verilmesine ilişkin gelen talepleri değerlendirir ve buna göre Sözleşme Sekretaryasına bildirimde bulunur. Ancak, bu bildirim sadece;

a) Ek-2’de açıkça bu maddenin üretim ve kullanımına izin verilebileceği anlamına gelen bir açıklama girilmiş ise,

b) İmalat prosesi maddeyi kalıcı organik kirletici özelliği göstermeyen bir ya da daha fazla başka maddeye dönüştürecek ise,

c) Maddenin üretimi ve kullanımı sırasında insan veya çevrenin, bu maddeye önemli miktarlarda maruz kalması beklenmemekte ise,

yapılabilir.

Stoklar

MADDE 7 –

(1) Bu Yönetmeliğin ek-1’inde veya ek-2’sinde listelenen kullanımına izin verilmeyen herhangi bir maddeden oluşan veya bu maddeyi içeren bir stok olması durumunda stok sahibi, bu stoğu bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesi uyarınca atık olarak yönetir.

(2) Ek-1 ve ek-2’de yer alan herhangi bir maddeden oluşan veya bu maddeyi içeren 50 kg’dan daha büyük bir stoğun sahibi, Bakanlığa ek-7’de yer alan formatta bilgi verir. Bu tür bilgiler, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden itibaren 12 ay içinde ve ek-2’de belirtilen kısıtlı kullanıma ilişkin aynı ekte belirtilen süreye kadar yıllık olarak sağlanır. Stok sahibi, stoğu güvenli, verimli ve çevreye uyumlu bir şekilde yönetir.

(3) Bakanlık bildirilen stokların kullanımı ve yönetimini izler.

Salım azaltma, en aza indirme ve ortadan kaldırma

MADDE 8 –

(1) Bakanlık ve ilgili kurumlar, Sözleşme çerçevesinde görev alanlarına giren konulara ilişkin üstlendikleri yükümlülüklere uygun olarak bu Yönetmeliğin ek-3’ünde yer alan maddelerin hava, su ve toprağa salım envanterlerini hazırlar.

(2) Bakanlık, Sözleşme kapsamındaki yükümlülüklerine uygun olarak, bu Yönetmeliğin ek-3’ünde yer alan maddelerin toplam salımını belirlemek, özelliklerini saptamak ve bu salımları en aza indirmek için alınacak önlemlere ilişkin oluşturduğu eylem planını, bu Yönetmeliğin 10 uncu maddesi uyarınca hazırlanan ulusal uygulama planının bir parçası olarak diğer ilgili kurumlara bildirir.

(3) Bakanlık, yeni tesisler inşa etmek ya da ek-3’te listelenen kimyasalların salınımını yapan prosesleri kullanan mevcut tesisleri önemli ölçüde değiştirmek için önerileri göz önüne alırken, benzer kullanımlara sahip olan ama ek-3’te listelenen maddelerin oluşmasını veya salınımını önleyen alternatif prosesler, teknikler ve uygulamaları öncelikle dikkate alır. Bakanlık, ek-3’te listelenen maddelerin oluşmasını veya salımını önleyen veya en aza indiren tedbirlere ilişkin rehber hazırlar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kalıcı Organik Kirleticilere İlişkin Atık Yönetimi

Kalıcı organik kirleticilere ilişkin atık yönetimi

MADDE 9 –

(1) Atık üreticileri ve sahipleri atığının ek-4’te listelenen maddeler ile kirlenmesini önlemek için gerekli tedbirleri alır.

(2) 27/12/2007 tarihli ve 26739 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Poliklorlu Bifeniller ve Poliklorlu Terfenillerin Kontrolü Hakkında Yönetmelikten bağımsız olarak;

a) Ek-4’te listelenen herhangi bir maddeden oluşan, bu maddeyi içeren veya bu madde ile kirlenmiş olan atık, ortaya çıkacak atık ve salımlarının kalıcı organik kirletici özelliği göstermeyecek şekilde kalıcı organik kirletici içeriğinin imha edildiğinden veya geri dönülmez biçimde dönüştürüldüğünden emin olacak şekilde en kısa sürede ek-5’in birinci bölümüne uygun olarak bertaraf edilir veya geri kazanılır.

b) Bertaraf veya geri kazanım gerçekleştirilirken, ek-4’te listelenen herhangi bir madde daha sonra bu fıkranın (a) bendi uyarınca bertaraf edilmesi koşuluyla, atıktan izole edilebilir.

(3) Ek-4’te listelenen maddelerin geri kazanılması, geri dönüşümü, ıslahı veya yeniden kullanımına yol açabilecek bertaraf veya geri kazanım işlemleri yasaktır.

(4) İkinci fıkraya istisna olarak:

a) Ek-4’te listelenen herhangi bir maddeyi içeren veya bu madde ile kirlenmiş olan atık, listelenen maddelerin atıktaki içeriği aynı ekte yer alan konsantrasyon limitlerinin altında olması koşuluyla, ilgili mevzuata uygun olarak da bertaraf edilebilir veya geri kazanılabilir.

b) Bakanlık, istisnai durumlarda, aşağıdaki koşulların yerine getirilmesi şartıyla, ek-4’te listelenen herhangi bir maddeyi içeren veya bu madde ile kirlenmiş ek-5’in ikinci bölümünde yer alan atıklara, aynı ek ve aynı bölümde belirtilen konsantrasyon limitlerine kadar, ek-5’in ikinci bölümünde listelenen işlemlerle uyumlu ve fakat belirtilenlerden farklı şekilde muamele edilmesine izin verir:

1) Söz konusu atık sahibi Bakanlığı ek-4’te listelenen maddelerle ilgili atığın arındırılmasının uygun olmadığı ve kalıcı organik kirletici içeriğinin en iyi çevresel uygulama ya da mevcut en iyi tekniklere uygun olarak imhası veya geri dönülmez biçimde dönüştürülmesinin çevre açısından tercih edilir bir seçenek olmadığı konusunda gerekçe sunar ise ve Bakanlık alternatif işleme onay verir ise,

2) Bu işlem, ilgili mevzuata ve altıncı fıkrada atıfta bulunulan ilave önlemlerin ortaya koyduğu koşullara uygun ise.

(5) Ek-5’in ikinci bölümünde yer alan konsantrasyon limit değerleri, bu maddenin dördüncü fıkrasının (b) bendinin amaçları için Bakanlık tarafından belirlenir. Bu konsantrasyon limit değerleri belirleninceye kadar:

a) Bakanlık dördüncü fıkranın (b) bendi kapsamında ele alınan atık ile ilgili olarak konsantrasyon limit değerleri veya özel teknik şartları kabul edebilir veya uygulayabilir,

b) Atığın dördüncü fıkranın (b) bendi uyarınca ele alınması durumunda, ilgili atık sahipleri atığın kalıcı organik kirletici içeriği hakkında Bakanlığa bilgi sağlar.

(6) Bakanlık teknik gelişmeler, ilgili uluslararası kurallar ve kararlar ile dördüncü fıkra ve ek-5 uyarınca verilen onayları dikkate alarak bu maddenin uygulanmasına ilişkin ilave önlemleri kabul edebilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Uygulama Planı, İzleme ve Bilgi Paylaşımı

Uygulama planı

MADDE 10 –

(1) Bakanlık, Sözleşme kapsamındaki yükümlülüklerini yerine getirmek amacıyla hazırlamış olduğu ulusal uygulama planını ihtiyaç halinde gözden geçirir, günceller veya güncelletir.

(2) Bakanlık, ulusal uygulama planı gözden geçirme ve güncelleme çalışmaları sırasında ilgili kurumlarla içerik hakkında bilgi alışverişinde bulunur.

(3) Bakanlık, ulusal uygulama planını, onaylanması için ilgili kurumlara iletir.

İzleme

MADDE 11 –

(1) Bakanlık ek-3’te tanımlanan maddelerin çevrede bulunmasına ilişkin olarak karşılaştırılabilir izleme verilerinin düzenli olarak sağlanması için ilgili kurumlarla işbirliği içinde, en son gelişmeyle uyumlu program ve mekanizmalar oluşturur, izleme yapar veya yaptırır.

Bilgi paylaşımı

MADDE 12 –

(1) Bakanlık ve ilgili kurumlar, diğer kuruluşlar veya ülkelerle kalıcı organik kirleticilerin ve bu maddelerin alternatifleri, bu alternatifler ile ilgili riskleri ve ekonomik ve sosyal maliyetleri belirleyerek, mümkün olduğu takdirde, bunların imalatı, kullanımı ve salımını azaltma, en aza indirme ve ortadan kaldırmaya ilişkin bilgilerin değişimine yönelik faaliyetlerde bulunur.

(2) Bakanlık ve ilgili kurum ihtiyaç halinde, kalıcı organik kirleticilerle ilgili olarak;

a) Özellikle politika belirleyiciler, karar vericiler ve hassas gruplar (genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar ile kadın çalışanlar gibi özel politika gerektiren gruplar) için, kalıcı organik kirleticilerin sağlık ve çevresel etkileri, alternatifleri, imalatı, kullanımları ve salımlarının azaltılması veya ortadan kaldırılması ile ilgili bilinçlendirme programlarının uygulanmasını,

b) Kamuya bilgi sağlanmasını,

c) Çalışanlar, bilim adamları, eğitimciler ile teknik ve idari personel olmak üzere eğitimini,

teşvik eder ve kolaylaştırır.

(3) 9/10/2003 tarihli ve 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanununa halel getirmeksizin, insan sağlığı ve güvenliği ve çevre ile ilgili bilgiler gizli kabul edilmez. Üçüncü bir kuruluşla diğer bilgileri paylaşan Bakanlık ve ilgili kurumlar karşılıklı mutabakat sağlanan her türlü gizli bilgiyi korur.

ALTINCI BÖLÜM

Envanter Oluşturma ve Raporlama

Envanter oluşturma ve raporlama

MADDE 13 –

(1) İlgili kurum her üç yılda bir, ihlaller ve cezalar hakkındaki bilgiler de dâhil olmak üzere, bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili bilgileri Bakanlığa iletir.

(2) İlgili kurum, eşya üreticisi, imalatçı ve ithalatçı Bakanlığa her yıl, ek-1 veya ek-2’de listelenen herhangi bir maddenin toplam üretimi ve piyasaya arzı ile ilgili istatistiki verileri sağlar.

(3) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl içinde ve daha sonra her üç yılda bir, ilgili kurum Bakanlığa aşağıda yer alan;

a) 7 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca alınan stoklar ile ilgili bildirimlerden derlenmiş bilgiler,

b) 8 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca hazırlanan salım envanterlerinden derlenmiş bilgiler,

c) 11 inci madde uyarınca derlenmiş olarak, ek-3’te yer alan maddelerin varlığına ilişkin bilgileri,

sağlar.

(4) Bakanlık, birinci, ikinci ve üçüncü fıkralar uyarınca sağlanacak veri ve bilgiler ile ilgili envanter oluşturmak üzere gerekli tedbirleri alır.

(5) Bakanlık, Yönetmelik eklerinde yer alan maddeler ile ilgili olarak, Sözleşmeye Taraflar Konferansı tarafından belirlenecek aralıklarla, envanter kapsamında sağlanan bilgiler temelinde bir rapor oluşturur ve bunu Sözleşme Sekretaryasına iletir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Denetim ve Yaptırım

Denetim

MADDE 14 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerine ilişkin denetimler 2872 sayılı Çevre Kanunu çerçevesinde Bakanlık ile 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu çerçevesinde ilgili kurumlar tarafından gerçekleştirilir.

Yaptırım

MADDE 15 –

(1) Bu Yönetmeliğe aykırılık halinde; 2872 sayılı Kanunun 12 nci ve 13 üncü maddeleri ile 20 nci maddesi, 4703 sayılı Kanun ve 5996 sayılı Kanun doğrultusunda idari yaptırımlar uygulanır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Avrupa Birliği mevzuatına uyum

MADDE 16 –

(1) Bu Yönetmelik, Kalıcı Organik Kirleticilerle ilgili 30/09/2016 tarihli ve (EC) 850/2004 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konsey Tüzüğü dikkate alınarak Avrupa Birliği mevzuatına uyum çerçevesinde hazırlanmıştır.

Yürürlük

MADDE 17 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.