YATIRIM ALANLARININ BELİRLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

1 Aralık 2018 CUMARTESİ                Resmî Gazete                            Sayı : 30612

YÖNETMELİK

Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:

YATIRIM ALANLARININ BELİRLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; ilgili mevzuatı kapsamında kurulacak olan organize sanayi bölgesi, endüstri bölgesi, teknoloji geliştirme bölgesi, serbest bölge ve sanayi siteleri için kuruluş sürecini hızlandırmak amacıyla önceden uygun alanları belirlemek ve bu alanlardan uygun görülenlerin altyapılarının yapılmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 10/7/2018 tarihli ve 30474 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 385 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi ile 390 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,

b) EB: Endüstri bölgesini,

c) Eşik analizi: Yatırım alanlarının belirlenmesi amacıyla 1/25.000 ölçekli topoğrafik haritalar veya varsa çevre düzeni planları üzerinde kurum ve kuruluşların mevcut ve muhtemel planlamalarına ilişkin bilgilerin üst üste çakıştırılması sonucu elde edilen analizi,

ç) Genel Müdürlük: Sanayi Bölgeleri Genel Müdürlüğünü,

d) OSB: Organize sanayi bölgesini,

e) SS: Sanayi sitesini,

f) SB: 6/6/1985 tarihli ve 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu çerçevesinde kurulan ve işletilen serbest bölgeyi,

g) TGB: Teknoloji geliştirme bölgesini,

ğ) Yatırım alanları: Organize sanayi bölgesi, endüstri bölgesi, teknoloji geliştirme bölgesi, serbest bölge ve sanayi sitelerinin kurulması için uygun görülen alanları,

h) Yer seçimi etüdü: Yatırım alanlarının tespiti için Bakanlıkça yapılan etüdü,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yatırım Alanlarının Ön Tespiti ve Yer Seçimi Etüt Safhası

Yatırım alanlarının ön tespit çalışması

MADDE 4 –

(1) Yatırım alanlarının belirlenmesi amacıyla;

a) Mülkiyeti hazineye ait, orman sayılmayan ve/veya tescil harici,

b) Çevre düzeni ve nazım imar planları kararlarına uyumlu,

olan alanların tespiti Bakanlık tarafından yapılır. Ancak, tespit edilen alan içerisinde sınır, plan ve altyapı bütünlüğü açısından teknik zorunluluk arz eden durumlarda kısmi oranda şahıs arazileri de yer alabilir.

Yer seçimi etüdü çalışmalarına başlanılması

MADDE 5 –

(1) Ön tespit sonucu belirlenen alanların yer seçimi etüdü, mahallinde Bakanlık tarafından yapılır.

(2) Yer seçimi etüdü yapılacak alan hakkında ihtiyaç duyulan her türlü bilgi, belge ve haritalar, Bakanlıkça ilgili kurum ve kuruluşların merkez ve/veya yerel teşkilatlarından temin edilir. Bakanlık gerekli gördüğü hallerde, çalışmanın herhangi bir safhasında ilgili kurum ve kuruluşlardan ek bilgi ve belge isteyebilir.

(3) Yer seçimi etüdünün hazırlanması sırasında mahallinde ihtiyaç duyulacak haritaların temini, çoğaltılması, fotoğraf ve/veya video çekimi ve bunların çoğaltılması, araç gereç temini ve benzeri işler Bakanlıkça karşılanır.

Yer seçimi etüt raporunun bölümleri

MADDE 6 –

(1) Yer seçimi etüt raporu;

a) Giriş,

b) Eşik analizleri,

c) Alanların belirlenmesi ve sınırlarının işlenmesi,

ç) Alanların özellikleri,

d) Sonuç,

e) Kaynak ve ekler,

bölümlerinden oluşur.

Giriş

MADDE 7 –

(1) Yer seçimi etüdü hazırlanan alanlarla ilgili il/ilçenin coğrafi, sosyal, ekonomik ve jeolojik yapısı hakkında bilgileri içerir.

Eşik analizleri

MADDE 8 –

(1) Ek-1’de belirtilen kurumların merkez, bağlı, ilgili ve taşra teşkilatlarının tasarrufu altındaki alanları, plan, proje ve yatırımları 1/100.000 ve/veya 1/25.000 ölçekli topoğrafik haritalar veya varsa çevre düzeni planları üzerine işlenerek eşik analizi haritası oluşturulur. Bu haritalar kaymakamlık, büyükşehir belediyesi, belediye ya da diğer kurum ve kuruluşlardan temin edilir.

(2) Belirlenen alanların sınırları, ilgili kadastro müdürlüğünden temin edilen kadastral pafta suretine işlenir.

Alanların özellikleri

MADDE 9 –

(1) Alanların özellikleri;

a) Mevkii,

b) Şehir merkezine uzaklığı ve hangi yönde kaldığı,

c) Çevresinde bulunan diğer yerleşim merkezlerinin neler olduğu, uzaklıkları ve hangi yönde kaldığı,

ç) Büyüklüğü,

d) Karayolu, havaalanı, liman ve demiryolu bağlantılarına uzaklığı,

e) Mülkiyet durumu,

f) Kadastro durumu ve taşınmazın cinsi,

g) Belediye ya da mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı,

ğ) Varsa çevre düzeni ve imar planlarındaki durumu,

h) Mevcut arazi kullanım durumu,

ı) Çevresindeki alanların mevcut ve planlama durumu,

i) Eğimi ve yönü,

j) Bulunduğu deprem kuşağı,

k) Su ihtiyacının nereden sağlanabileceği,

l) Enerji ve haberleşme ihtiyacının nereden sağlanabileceği, varsa petrol ve doğalgaz boru hatlarının durumu,

m) Atık su ve yağmur suyunun deşarj edileceği ortam,

n) Hâkim rüzgâr yönü,

o) Genişleme imkanının bulunup bulunmadığı,

ö) Çevresinde konut ve yan sanayi yerleşimine imkân olup olmadığı,

p) 4/4/1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa tabii alanlar, varsa özel çevre koruma bölgeleri, sit alanları, taşınmaz kültür varlıkları, milli parklar, sulak alanlar, zeytinlik sahalar, tabiat parkları, tabiatı koruma alanları, tabiat anıtları, yaban hayatı koruma ve geliştirme sahaları, doğal anıtlar gibi koruma alanları ile uluslararası sözleşmeler gereği korunması gereken alanlara göre konumu,

r) Drenaj durumu,

s) Taşkına maruz kalma durumu,

ş) Önceden belirlenmiş bir jeolojik probleminin olup olmadığı,

t) Varsa yeraltı ve yüzeysel içme ve kullanma suyu kaynaklarına göre konumu, su toplama havzasında kalıp kalmadığı,

u) Varsa katı atık depolama alanlarına ve atık su arıtma tesislerine göre konumu,

ü) Mevcut ya da planlanan havaalanları ile varsa askeri alanlara, askeri güvenlik yasak bölgelerine, havaalanı mania planına göre konumu,

v) Varsa su ürünleri üreme ve istihsal sahalarına olan konumu,

y) Devlet ormanlarına, ormancılık faaliyetleri açısından önem arz eden 3 kapalı doğal orman alanlarına, nadir ekosistemler, hassas türler ve yayılış alanlarına göre uzaklığı,

z) Maden, Jeotermal, doğal mineralli suların varlığı,

başlıkları altında belirlenir.

Sonuç

MADDE 10 –

(1) Yer seçimi etüdü çalışması yapılan alanların uygun olup olmadığı gerekçeleriyle birlikte sonuç bölümünde belirtilerek Genel Müdürlük Makamına sunulur.

Kaynak ve ekler

MADDE 11 –

(1) Yer seçimi etüt raporunun hazırlanması sırasında yararlanılan kaynaklar, yer seçimi etüt raporunda belirtilir.

(2) Yer seçimi etüt çalışmaları sırasında kurum/kuruluşlardan temin edilen ve yer seçimi etüt raporunda bulunması gereken kadastral pafta, uydu görüntüsü, tapu kayıtları, çevre düzeni planı gibi bilgi ve belgeler ile bunların sayısal verileri yer seçimi etüt raporunun sonuna eklenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yatırım alanlarının Yer Seçimi Etüt Raporunun Değerlendirilmesi, Sınırlarının

Kesinleştirilmesi ve Statüsünün Belirlenmesi

Yatırım alanlarının değerlendirilmesi

MADDE 12 –

(1) Genel Müdürlük makamına sunulan yer seçimi etüt raporu uygun görülmesi halinde; alana ait eşik analizi haritası ve sayısal veriler Genel Müdürlük tarafından hazırlanarak hakkında görüş almak üzere Ek-1’de yer alan kurum ve kuruluşlara gönderilir.

(2) Mevzuat ile korunan alanlar hariç olmak üzere, kurum ve kuruluşların 30 gün içerisinde görüşlerini bildirmemeleri halinde, uygun görüş vermiş oldukları kabul edilir.

Yatırım alanı yerinin kesinleştirilmesi

MADDE 13 –

(1) Ek-1’de belirtilen tüm kurum ve kuruluşların uygun ya da şartlı uygun görüşlerinin alınması halinde içeriği Bakanlıkça belirlenen gözlemsel jeolojik etüt raporunun hazırlanması ve onaylanması, varsa tescil harici olan alanların tescili valilikçe yaptırılır.

(2) Gözlemsel jeolojik etüt raporlarının Bakanlıkça da uygun bulunması halinde, alana ilişkin kısıtlarında belirlendiği sınır kesinleştirme yazısı Genel Müdürlükçe onaylanarak Ek-1’de yer alan kurum ve kuruluşlara bildirilir.

(3) Sınırları kesinleştirilen yatırım alanlarının amacına uygun kullanılabilmesi için tapu kayıtlarına; tahsis/satış şartlarına uygun altyapı, yapı veya tesis yapılmadıkça üçüncü kişilere satış, devir, temlik yapılamayacağı ve haczedilemeyeceği hususunda valilikçe şerh konulur. Şahıs mülkiyetinde arazilerin olması durumunda ise 14 üncü madde kapsamında statüsü belirlendikten sonra tapu kütüğüne şerh konulması gerçekleştirilir.

Yatırım alanlarının statüsünün belirlenmesi

MADDE 14 –

(1) Bakanlıkça ya da talep halinde statüsü belirlenen; organize sanayi bölgesi, endüstri bölgesi, teknoloji geliştirme bölgesi veya sanayi sitelerinin kurulmasını müteakiben ilgili mevzuat kapsamında altyapısı ile ilgili iş ve işlemler yürütülür.

(2) OSB, EB, SS ve TGB kurmak üzere elektronik ortamda Bakanlığa yapılan başvurularda yatırım alanlarının kullanımının uygun görülmesi halinde, ayrıca yeniden yer seçimi işlemi yapılmaz.

(3) Serbest bölge kurmak üzere yapılacak başvurular Ticaret Bakanlığına yapılır. Bu Yönetmelik kapsamında belirlenen yatırım alanlarının serbest bölge olarak kullanımının Ticaret Bakanlığınca uygun bulunması halinde, bu yerlerde ihdas edilecek serbest bölgelerin yer ve sınırları 3218 sayılı Kanun uyarınca belirlenir. Bu Yönetmelikte belirlenen yatırım alanlarında serbest bölgelerin ihdası, sevk ve idaresine ilişkin tüm iş ve işlemler de bu Yönetmelik kapsamında yer almayan alanlarda kurulan/kurulacak serbest bölgelerde olduğu gibi 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 455 inci maddesi ile 3218 sayılı Kanun uyarınca Ticaret Bakanlığı görevli ve yetkilidir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 15 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 16 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

Ek-1

YATIRIM ALANLARININ YERİNİN BELİRLENMESİNE İLİŞKİN GÖRÜŞ ALINACAK KURUMLAR

1-ÇEVRE VE ŞEHİRCİLİK BAKANLIĞI.

2-ENERJİ VE TABİİ KAYNAKLAR BAKANLIĞI.

3-HAZİNE VE MALİYE BAKANLIĞI.

4-İÇİŞLERİ BAKANLIĞI.

5-KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI.

6-MİLLİ SAVUNMA BAKANLIĞI.

7-TARIM VE ORMAN BAKANLIĞI.

8-TİCARET BAKANLIĞI.

9-ULAŞTIRMA VE ALTYAPI BAKANLIĞI.

10-İL ÖZEL İDARESİ veya YATIRIM İZLEME VE KOORDİNASYON BAŞKANLIĞI (YİKOB).

11-İLGİLİ BELEDİYELER (İncelenen alan/alanların belediye sınırları içerisinde olması halinde).

12-İL SAĞLIK MÜDÜRLÜĞÜ

BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİ İLE BİTKİ KORUMA ÜRÜNÜ HAMMADDELERİNİN İTHALATI HAKKINDA YÖNETMELİK

14 Aralık 2018 CUMA                      Resmî Gazete                            Sayı : 30625

YÖNETMELİK

Tarım ve Orman Bakanlığından:

BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİ İLE BİTKİ KORUMA ÜRÜNÜ

HAMMADDELERİNİN İTHALATI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, bitki koruma ürünleri, bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddeler, ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılmak üzere bitki koruma ürünü ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numuneleri ile ihracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılacak olan hammaddelerin ithalat izinleri ile ithalat iznine esas kontrolleri hakkında usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik;

a) Bakanlık tarafından ruhsatlandırılan bitki koruma ürünlerinin ithalat izin işlemlerini,

b) Bakanlık tarafından ruhsatlandırılan bitki koruma ürünlerinin imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat izin işlemlerini,

c) Ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılmak üzere bitki koruma ürünü ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunelerinin ithalat izin işlemlerini,

ç) İhracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılacak olan hammaddelerin ithalat izin işlemlerini,

d) Bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünleri imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas kontrollerini,

kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 15, 18, 19, 34, 35, 39 ve 42 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Aktif madde: Zararlı organizmalara karşı; bitkiler, bitki kısımları veya bitkisel ürünlerde genel veya spesifik etkiye sahip maddeleri, mikro-organizmaları,

b) Analiz sertifikası: Üretici firma tarafından düzenlenen, bitki koruma ürünü hammaddesinin adı, miktarı, teknik madde olması durumunda safiyeti, imalat ve son kullanma tarihi ile şarj numarası bilgileri bulunan, spesifikasyonunda belirtilen fiziksel, kimyasal özelliklerinin uygun metotlarla analizinin yapılarak, sonuçlarının raporlandığı belgeyi,

c) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

ç) Bitki koruma ürünü: Kullanıcıya farklı formlarda sunulan, bitki ve bitkisel ürünleri zararlı organizmalara karşı koruyan veya bu organizmaların etkilerini önleyen, bitki besleme amaçlı olanlar dışında bitki gelişimini etkileyen, koruyuculara ilişkin özel bir düzenleme kapsamında bulunmayan ancak bitkisel ürünleri koruyucu olarak kullanılan, istenmeyen bitki veya bitki kısımlarını yok etmek, istenmeyen bitki gelişimini kontrol etmek veya önlemek amacıyla kullanıcıya bir veya daha fazla aktif madde içeren bir formülasyon halinde sunulan aktif madde ve preparatları,

d) Bitki koruma ürünü hammaddesi: Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan teknik ve yardımcı maddelerden her birini,

e) Bitki koruma ürünü teknik maddesi: Bitki koruma ürünü içerisinde belirli oranda aktif madde olarak bulunan safiyeti yüksek maddeyi,

f) Bitki koruma ürünü yardımcı maddesi: Bitki koruma ürünü içerisindeki aktif madde dışında kalan inaktif ve dolgu maddelerini,

g) E-başvuru: Bitki koruma ürününün ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin ithalat iznine esas, Tek Pencere Sistemi veya Bakanlığın evrak yönetimi ile ilgili sistemi üzerinden elektronik ortamda yapılan başvuruyu,

ğ) E-belge: Tek Pencere Sistemi üzerinden oluşturulan uygunluk yazısı ile ilgili elektronik belgeyi,

h) EFTA ülkeleri: Avrupa Serbest Ticaret Birliğine üye olan ülkeleri,

ı) FAO: Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütünü,

i) Garanti sertifikası: Bitki koruma ürününün ruhsatında yer alan üretici firma tarafından düzenlenen, bitki koruma ürününün adı, ruhsat tarih ve numarası, aktif madde adı ve oranı, imalat ve son kullanma tarihi, şarj numarası ile üretim yeri bilgileri bulunan, bitki koruma ürününün ruhsatına esas spesifikasyonuna ve gizli reçetesine uygun olarak üretildiğinin garanti edildiği belgeyi,

j) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

k) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüğünü,

l) İthalat iznine esas kontroller: Bitki koruma ürünlerinin ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin, ithalat aşamasında yapılan belge kontrollerini, fiziksel kontrolleri ve analizleri,

m) Ön bildirim: Bitki koruma ürünleri veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalatı öncesinde, ruhsat sahibi firma tarafından Genel Müdürlüğe yapılan ithalat ile ilgili bildirim başvurusunu,

n) Ruhsat: Bitki koruma ürününün imalat, ithalat ve kullanım izni ile ilgili Bakanlık tarafından düzenlenen belgeyi,

o) Ruhsat sahibi firma: Bitki koruma ürünü ruhsatına sahip gerçek veya tüzel kişiyi,

ö) Safsızlık: Saf etken madde veya saf varyantı haricinde teknik materyalde bulunan, imalat prosesinde veya depolama esnasında ayrışma yoluyla oluşan bileşenler de dahil her türlü bileşeni,

p) Spesifikasyon: Bitki koruma ürünü hammaddesinin üretici firma tarafından, FAO ve WHO standartlarına uygun olarak düzenlenen, bitki koruma ürünü hammaddesinin fiziksel ve kimyasal özellikleri, depolama şartları, antidot, safsızlık gibi hammaddeyi tanımlayıcı bilgileri bulunan belgeyi,

r) Şarj: Bitki koruma ürünü üretim tesisinde, ekipmanların kapasitesine göre, bitki koruma ürününün, spesifikasyonuna veya gizli reçetesine uygun olarak bir defada hazırlanan miktarı,

s) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesi: Bitki koruma ürününün ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin ithalatına esas taşıma, yükleme bilgilerinin bulunduğu belgeleri veya gümrük işlemlerinde kullanılan Antrepo Beyannamesi veya Özet Beyan gibi belgeleri,

ş) Tek Pencere Sistemi: Ticaret Bakanlığı tarafından gümrüklerde, gümrük işlemlerinde ortaya çıkan zaman kaybını ve maliyetleri azaltmak için ilgili kurum ve kuruluşlar arasında entegre bir yönetim tesis eden sistemi,

t) Türkiye gümrük bölgesi: Türkiye Cumhuriyetinin, karasularını, ülke içi deniz sularını ve hava sahasını da kapsayan Türkiye Cumhuriyeti topraklarını,

u) Uygunluk yazısı: Genel Müdürlük tarafından bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin ithalatına izin verildiğini belirten yazıyı,

ü) Uygunsuzluk yazısı: Genel Müdürlük tarafından bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin ithalatına izin verilmediğini belirten yazıyı,

v) Üretici firma: Bitki koruma ürününün veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin üretimini yapan firmayı,

y) WHO: Birleşmiş Milletler Dünya Sağlık Örgütünü,

z) Yetki Belgesi: Bitki koruma ürününün ithalatında, ruhsatında belirtilen üretici firma tarafından faturalandırma işleminin yapılmaması durumunda, Türkiye’ye satışı ile ilgili yetkiye ilişkin belgeyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Ön Bildirime İlişkin Hükümler

Ön bildirim

MADDE 5 –

(1) Ruhsat sahibi firma tarafından, bitki koruma ürünlerinin ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalatı öncesinde Ek-1’de yer alan ön bildirim formu ile Genel Müdürlüğe başvuru yapılır.

(2) Ön bildirim başvurusu;

a) Ruhsat sahibi firma tarafından dörder aylık dönemlerde planlanan ithalatlara ilişkin, her yıl Ocak, Mayıs ve Eylül ayları içerisinde olmak üzere yılda üç kez yapılır.

b) Ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılmak üzere numune ithalatlarında, ihracat amaçlı ithalatlarda ve 8 inci maddenin altıncı fıkrasında belirtilen ithalatlarda aranmaz.

c) Genel Müdürlük tarafından elektronik altyapının düzenlenmesi durumunda, elektronik ortamda da yapılabilir.

(3) İkinci fıkranın (a) bendinde belirtilen dönemlerden sonra ruhsatlandırılan bitki koruma ürünleri ve bu bitki koruma ürünlerinin imalatında kullanılan hammaddelerin ön bildirim başvurusu, ruhsat düzenlenme tarihinden itibaren bir ay içinde yapılabilir.

(4) Ön bildirim; bitki koruma ürününün, ruhsatına ilişkin iptal veya askıya alma veya aktif maddesinin kullanımının sonlandırılması durumları hariç olmak üzere dört ay geçerlidir.

(5) Ön bildirim başvurusunun değerlendirilmesi sonucunda, ithalatı uygun bulunmayan bitki koruma ürünleri ve bitki koruma ürünü hammaddeleri ruhsat sahibi firmasına bildirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Başvuru, Gümrük Giriş Kapılarına İlişkin Hükümler

Başvuru

MADDE 6 –

(1) İthalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusu;

a) Bitki koruma ürünlerinin ithalatında ruhsat sahibi firma,

b) Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalatında, ruhsat sahibi firma veya ruhsat sahibi firma tarafından verilen yetki doğrultusunda bitki koruma ürününün ruhsatında belirtilen üretici firma,

tarafından yapılır.

(2) Bitki koruma ürünlerinin ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin, ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları, Tek Pencere Sistemi üzerinden e-başvuru olarak yapılır. E-başvuru tamamlandıktan sonra gerekli belgeler ile başvuru yapılır.

Gümrük giriş kapıları

MADDE 7 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin, ithalatının gerçekleşeceği gümrük giriş kapıları, Ticaret Bakanlığı ile birlikte Bakanlık tarafından belirlenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İthalat İznine İlişkin Hükümler

İthalat izni

MADDE 8 –

(1) Bitki koruma ürünleri ile ilgili olarak;

a) İthalat iznine esas uygunluk yazısı;

1) Bakanlık tarafından ruhsatlı olması ve ruhsatının geçerli olması,

2) İthalat iznine esas ön bildirimde bulunulması ve ön bildirim sonucunda ithalatın uygun bulunması,

3) Son kullanma tarihine altı aydan daha fazla süre bulunması,

4) Bakır, kükürt ve ziram içeren bitki koruma ürünlerinin, ağır metal içeriği yönünden yapılan analizleri sonucunda, ağır metal değerlerinin Ek-7’de yer alan tabloda belirtilen değerlere uygun olması,

5) İthalat iznine esas kontroller kapsamında uygun bulunması,

durumunda düzenlenir.

b) Bitki koruma ürününün ambalaj büyüklüğü, ambalaj bilgilerinin yer aldığı ruhsata esas belgede belirtilen ambalaj büyüklüğü ile aynı olmalıdır. Bitki koruma ürününün, ruhsata esas belgesinde belirtilen ambalaj büyüklüklerinden farklı bir ambalaj ile ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusunda;

1) Ruhsata esas belgede belirtilen ambalaj büyüklüklerine göre yapılacak ambalajlama işleminin, ruhsat sahibi firma sorumluluğunda, Genel Müdürlük tarafından üretim izni verilmiş bitki koruma ürünü üretim tesislerinde yapılması,

2) Bitki koruma ürününün ülkeye giriş tarihinden itibaren en geç on gün içerisinde ambalajlama işleminin tamamlanması,

3) Ambalajlama işlemi yapılan bitki koruma ürününün imal tarihi ve şarj numarası bilgilerinin, ithalat iznine esas uygunluk yazısında belirtilen imal tarihi ve şarj numarası bilgileri ile aynı olması,

4) Ambalajlama işlemi tamamlandıktan sonra ambalajlanan bitki koruma ürününün, karekod kayıtlarının yapılması ve ambalaj ağırlığı hariç olmak üzere ithal edilen miktar ile ambalajlanan miktarın aynı olması,

5) Karekod kayıtlarının yapıldığına dair bilgilerin en geç on beş gün içerisinde Bakanlığa bildirilmesi,

6) Gerekli görülmesi durumunda, ambalajlama işlemi tamamlanmış olan bitki koruma ürününün ruhsatına esas spesifikasyonuna veya gizli reçetesine uygunluğunun belirlenmesi amacıyla yapılacak analiz için numune alınması,

şartı ile düzenlenir.

c) (b) bendi kapsamında belirtilen şartların ruhsat sahibi firma tarafından yerine getirilmemesi veya analiz sonucunun uygun bulunmaması durumunda, bitki koruma ürününün piyasaya arz edilmesine izin verilmez.

ç) Piyasaya arz edilmesine izin verilmeyen bitki koruma ürünü ile ilgili olarak sorumluluğu ruhsat sahibi firmasına ait olmak üzere imha işlemi gerçekleştirilir ve 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen yaptırım uygulanır.

d) Ambalajlama işleminin tamamlanmasından sonra piyasaya arz edilen bitki koruma ürünü ile ilgili olarak bu fıkrada belirtilen şartların yerine getirilmediğinin tespit edilmesi durumunda;

1) Ambalajlama işleminin yapıldığı bitki koruma ürünü üretim tesisine 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen yaptırım ve ruhsat sahibi firmasına ise 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen yaptırım uygulanır.

2) Aynı bitki koruma ürünü için daha sonra yapılacak ruhsatına esas belgede belirtilen ambalaj büyüklüğünden farklı ambalaj ile yapılan ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları reddedilir.

(2) Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddeler ile ilgili olarak ithalat iznine esas uygunluk yazısı;

a) İmal edilecek bitki koruma ürününün ruhsatlı olması ve ruhsatının geçerli olması,

b) İmal edilecek bitki koruma ürününün ruhsatına esas gizli reçetesinde yer alması,

c) Son kullanma tarihine altı aydan daha fazla süre bulunması,

ç) Bakır, kükürt ve ziram içeren bitki koruma ürünü hammaddelerinin, ağır metal içeriği yönünden yapılan analizleri sonucunda, ağır metal değerlerinin Ek-7’de yer alan tabloda belirtilen değerlere uygun olması,

d) İthalat iznine esas kontroller kapsamında uygun bulunması,

durumunda düzenlenir.

(3) Bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numuneleri için ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas olmak üzere araştırma ve denemelerde kullanılmak şartı ile ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenir.

(4) Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası sözleşmeler kapsamında ithalatı yasak olan bitki koruma ürünü hammaddeleri hariç olmak üzere, ihraç edilmek şartı ile imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddeler için Genel Müdürlük tarafından ihraç amaçlı imal izni verilmesi veya uygun görülmesi şartı ile ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenir.

(5) 2/2/1993 tarihli ve 93/4005 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Ziraî Mücadele İlaç ve Teknik Maddeleri, Teknik Madde İmalinde Kullanılan Hammaddelerin, Çekici Tuzaklar ile Hidrolize Protein İhtiva Eden Cezbedicilerin Gümrük Vergisi ile Toplu Konut Fonu’ndan Muaf Olarak İthal Edilmesi Hakkında Karar gereğince, üretimi yapılarak ülke ihtiyacının karşılanacağı taahhüt edilen bitki koruma ürünleri imalatında kullanılan hammaddeler, bu hammaddeleri içeren bitki koruma ürünleri ile bitki gelişim düzenleyici olarak ruhsatlandırılan bitki koruma ürünleri ve bu ürünlerin imalatında kullanılan hammaddeler için;

a) Avrupa Birliği ve EFTA ülkeleri dışında başka bir ülkeden ithalatın gerçekleşmesi durumunda, “Gümrük Vergisi ve Toplu Konut Fonu Ödenmek Kaydıyla”,

b) Avrupa Birliği ve EFTA ülkelerinden ithalatın gerçekleşmesi durumunda “Gümrük Vergisi ve Toplu Konut Fonundan muaf” olarak,

ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenir.

(6) Bakanlık tarafından;

a) Kullanımına geçici olarak izin verilen,

b) Yürütülen veya paydaşı olunan projeler veya herhangi bir zararlı organizmadan dolayı salgın meydana gelmesi durumunda yürütülecek zirai mücadele uygulamalarında kullanımı uygun görülen,

c) Taşıma öncesi ve zirai karantina uygulamalarında kullanımı uygun görülen,

ruhsatlandırılmamış bitki koruma ürünlerine gerekli görülmesi durumunda, ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenebilir.

(7) İthalat iznine esas uygunluk yazısı başvurularında;

a) Belgelerde, herhangi bir tereddüt oluşması veya gerekli görülmesi durumunda, bitki koruma ürününün ruhsatına esas bilgi ve belgeleri kapsayan ek bilgi ve belgeler istenebilir.

b) Belgelerde belirtilen bilgilerin doğruluğundan ve belgelerin gerçekliğinden ruhsat sahibi firma sorumludur.

c) Belgelerin Türkçe tercümeleri, yeminli tercüman tarafından usulüne uygun olarak yapılır.

(8) İthalat iznine esas uygunluk yazısı veya uygunsuzluk yazısı, Ticaret Bakanlığı tarafından yürütülen Tek Pencere Sistemi üzerinden e-belge olarak düzenlenir.

(9) Bitki koruma ürünleri ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelere ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenmesinde, Genel Müdürlük yetkilidir. Genel Müdürlük gerekli görülmesi durumunda yetkisini 7 nci madde kapsamında belirlenen gümrük giriş kapılarının bulunduğu il müdürlüklerine devredebilir.

(10) Bitki koruma ürünü olarak Bakanlık tarafından ruhsatlandırılan biyolojik mücadele etmenlerinin ithalat izin işlemleri ve ithalat iznine esas kontrolleri, Genel Müdürlük tarafından çıkarılacak talimat ile belirlenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İthalat İznine Esas Kontrollere İlişkin Hükümler

Bitki koruma ürünlerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı için gerekli belgeler ve değerlendirme

MADDE 9 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusuna ilişkin gerekli belgeler aşağıda belirtilmiştir:

a) Ek-2’de yer alan başvuru formu.

b) Fatura veya proforma fatura ve tercümesi.

c) Garanti sertifikası ve tercümesi.

ç) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesi.

(2) Bitki koruma ürünlerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları, aşağıda belirtilen hususlara göre değerlendirilir:

a) Başvuru formu, Ek-2’de yer alan örneğe uygun olmalıdır. Başvuru formunda ruhsat sahibi firmanın kaşesi, yetkilisinin adı, unvanı ve imzası bulunmalıdır.

b) Bitki koruma ürününün;

1) Fatura veya proforma faturasında, bitki koruma ürününün adı, miktarı, şarj numarası, ambalaj büyüklüğü, birim fiyatı, toplam tutarı ve menşei ülkesi bilgileri bulunmalıdır.

2) Fatura veya proforma faturasının, ruhsatında belirtilen üretici firma tarafından düzenlenmemesi durumunda, üretici firma, faturalandırma işlemini yapan firmayı yetkilendirmelidir. Yetki belgesinde, bitki koruma ürününün adı, imalat ve son kullanma tarihi ile şarj numarası bilgileri bulunmalıdır.

3) Garanti sertifikası, ruhsatında belirtilen üretici firma tarafından düzenlenmelidir. Garanti sertifikasında bitki koruma ürününün adı, ruhsat tarih ve numarası, aktif madde adı ve oranı, miktarı, imalat ve son kullanma tarihi, şarj numarası, üretim yeri ve adresi belirtilerek, ruhsatına esas spesifikasyonuna veya gizli reçetesine uygun olarak üretildiği garanti edilmelidir.

4) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesinde bitki koruma ürününün adı, belgenin cinsi, tarihi ve numarası bulunmalıdır.

5) Bakır, kükürt ve ziram içermesi durumunda, ağır metal içeriği yönünden yapılan analiz sonucunda bulunan değerler, FAO ve WHO değerleri dikkate alınarak belirlenen ve Ek-7’de yer alan tabloda belirtilen değerlere uygun olmalıdır.

Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas uygunluk yazısı için gerekli belgeler ve değerlendirme

MADDE 10 –

(1) Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin, ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusuna ilişkin gerekli belgeler aşağıda belirtilmiştir:

a) Ek-3’te yer alan başvuru formu.

b) Fatura veya proforma fatura ve tercümesi.

c) Analiz sertifikası ve tercümesi.

ç) Spesifikasyon ve tercümesi.

d) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesi.

(2) Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları, aşağıda belirtilen hususlara göre değerlendirilir:

a) Başvuru formu, Ek-3’te yer alan örneğe uygun olmalıdır. Başvuru formunda ruhsat sahibi veya ruhsatta belirtilen üretici firmanın; kaşesi, yetkilisinin adı, unvanı ve imzası bulunmalıdır.

b) Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin;

1) Fatura veya proforma faturasında, bitki koruma ürünü hammaddesinin adı, teknik madde safiyeti, miktarı, şarj numarası, birim fiyatı, toplam tutar ve menşei ülke bilgileri bulunmalıdır.

2) Analiz sertifikası, üretici firma tarafından düzenlenmelidir. Analiz sertifikasında bitki koruma ürünü hammaddesinin adı, teknik madde safiyeti, miktarı, imalat tarihi, son kullanma tarihi ve şarj numarası bulunmalıdır. Analiz sertifikasında bulunan değerler, spesifikasyonda belirtilen değerlere uygun olmalıdır.

3) Spesifikasyonu, üretici firma tarafından FAO ve WHO standartlarına uygun olarak düzenlenmelidir. Spesifikasyonda bitki koruma ürünü hammaddesinin fiziksel ve kimyasal özellikleri, analiz metotları, depolama şartları, antidotları, safsızlıkları bulunmalıdır. Ruhsata esas spesifikasyona uygun olmalıdır.

4) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesinde hammaddenin adı, belgenin cinsi, tarihi ve numarası bulunmalıdır.

5) Yardımcı madde olması durumunda, imal edilecek bitki koruma ürününün gizli reçetesinde, ticari adı veya kimyasal adının bulunmaması halinde, ruhsat sahibi firma tarafından ticari adı ile kimyasal adının ilişkilendirildiği belgelenmelidir.

6) Teknik madde olması durumunda, safiyet değeri, imalatında kullanılan bitki koruma ürününün ruhsatına esas gizli reçetesinde belirtilen safiyet değerinin altında olmamalıdır.

7) Bakır, kükürt ve ziram içermesi durumunda, ağır metal içeriği yönünden yapılan analiz sonucunda bulunan değerler, FAO ve WHO değerleri dikkate alınarak belirlenen ve Ek-7’de yer alan tabloda belirtilen değerlere uygun olmalıdır.

8) Bitki koruma ürünü teknik maddesi üretiminde kullanılan bir hammadde olması durumunda, üretim sürecinin belirtildiği, ruhsat sahibi firma tarafından onaylı belge, gerekli belgeler arasında istenir.

Bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunelerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı için gerekli belgeler ve değerlendirme

MADDE 11 –

(1) Ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılacak bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunelerinin, ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusuna ilişkin gerekli belgeler aşağıda belirtilmiştir:

a) Ek-4 ve Ek-5’te yer alan başvuru formu.

b) Fatura veya proforma fatura ve tercümesi.

c) Spesifikasyon ve tercümesi.

ç) Analiz sertifikası ve tercümesi.

d) Taahhütname.

e) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesi.

f) Araştırma ve deneme hakkında teknik bilgi.

g) Ruhsatlandırma çalışmalarına esas denemeler için deneme bilgi formu.

(2) Ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılacak bitki koruma ürünü ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunelerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları, aşağıda belirtilen hususlara göre değerlendirilir:

a) Başvuru formu, Ek-4 veya Ek-5’te yer alan örneğe uygun olmalıdır. Başvuru formunda firma kaşesi, firma yetkilisinin adı, unvanı ve imzası bulunmalıdır.

b) Bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunesinin;

1) Fatura veya proforma faturasında, bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü hammaddesinin ticari adı, miktarı, şarj numarası, birim fiyatı ve toplam tutar bilgileri bulunmalıdır.

2) Spesifikasyonu, üretici firma tarafından FAO ve WHO standartlarına uygun olarak düzenlenir. Spesifikasyonda, bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü hammaddesinin fiziksel ve kimyasal özellikleri, analiz metotları, depolama şartları, antidotları ve safsızlıkları bulunmalıdır.

3) Analiz sertifikası, üretici firma tarafından düzenlenmelidir. Analiz sertifikasında bitki koruma ürünü hammaddesinin adı, teknik madde safiyeti, miktarı, imalat tarihi, son kullanma tarihi ve şarj numarası bulunmalıdır. Analiz sertifikasında bulunan değerler, spesifikasyonda belirtilen değerlere uygun olmalıdır.

4) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesinde, hammaddenin adı, belgenin cinsi, tarihi ve numarası bulunmalıdır.

5) Araştırma ve deneme çalışmaları ile ilgili teknik bilgide, numunenin adı, miktarı, araştırma ve denemelerin amacı, yeri, alan büyüklüğü, ürün, doz, uygulama zamanı ve uygulama sayısı ile ilgili bilgiler bulunmalıdır.

6) Araştırma ve deneme çalışmalarına ilişkin firma yetkilisi tarafından onaylı taahhütnamede,  numunenin adı, miktarı, araştırma ve denemeler dışında başka bir alanda kullanılmayacağı veya piyasaya arz edilmeyeceği ve bu durumun tespit edilmesi halinde, 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinde belirtilen hükümlere göre uygulanacak yaptırım kararına uyulacağının kabul edildiği belirtilmelidir.

7) Ticari adının, fatura veya proforma faturasında veya spesifikasyonunda kodlanarak belirtilmesi durumunda, aktif madde adı, oranı ve formülasyon bilgileri belirtilmelidir.

İhracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas uygunluk yazısı için gerekli belgeler ve değerlendirme

MADDE 12 –

(1) İhracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin, ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusuna ilişkin gerekli belgeler aşağıda belirtilmiştir:

a) Ek-6’da yer alan başvuru formu.

b) Fatura veya proforma fatura ve tercümesi.

c) Spesifikasyon ve tercümesi.

ç) Taahhütname.

d) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesi.

e) İhracatın gerçekleşeceği ülkeye girişte sakınca olmadığına ilişkin belge ve tercümesi.

(2) İhracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları aşağıda belirtilen hususlara göre değerlendirilir:

a) Başvuru formu, Ek-6’da yer alan örneğe uygun olmalıdır. Başvuru formunda firma kaşesi, firma yetkilisinin adı, unvanı ve imzası bulunmalıdır.

b) İhracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürününe Genel Müdürlük tarafından imal izni verilmiş ya da bitki koruma ürünü imalatında kullanılacak hammaddenin ihracat amacıyla ithalatı, Genel Müdürlük tarafından uygun görülmüş olmalıdır.

c) İhracat amacıyla ithal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılacak olan hammaddelerin;

1) Fatura veya proforma faturasında, hammaddenin adı, miktarı, şarj numarası, birim fiyatı ve toplam tutar bilgileri bulunmalıdır.

2) Spesifikasyonu, WHO ve FAO standartlarına uygun olmalıdır.

3) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesinde, hammaddenin adı, belgenin cinsi, tarihi ve numarası bulunmalıdır.

4) İhracat amacıyla imalata ilişkin firma yetkilisi tarafından onaylı taahhütnamede, hammaddenin adı, miktarı, imal edilecek bitki koruma ürünü miktarı belirtilmeli, ihraç amacıyla imalat dışında başka bir alanda kullanılmayacağı veya piyasaya arz edilmeyeceği, bu durumun tespit edilmesi halinde, 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinde belirtilen hükümlere göre uygulanacak yaptırım kararına uyulacağının kabul edildiği belirtilmelidir.

5) İhracatının gerçekleşeceği ülkeye girişinde sakınca olmadığına ilişkin belge, yetkili kurumdan alınmalıdır.

(3) Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası sözleşmeler kapsamında ithalatı yasak olan bitki koruma ürünü hammaddelerine ihracat amaçlı ithalat izni düzenlenmez.

Geri gelen eşya niteliğinde Türkiye gümrük bölgesine gelen bitki koruma ürünlerinin ülkeye girişi

MADDE 13 –

(1) İhracatı tamamlandıktan sonra geri gelen eşya niteliğinde Türkiye gümrük bölgesine geri gönderilen bitki koruma ürününün ülkeye girişine;

a) Ruhsatlı olması ve ruhsatının geçerli olması ayrıca kullanımı ile ilgili herhangi bir kısıtlamanın bulunmaması,

b) Son kullanma tarihine altı aydan daha fazla süre bulunması,

c) Piyasaya arzı ile ilgili yapılacak işlemlerde, ruhsat sahibi firmasının tüm sorumluluğu alması,

ç) Gerekli görülmesi durumunda ruhsatına esas spesifikasyonuna veya gizli reçetesine uygunluğunun belirlenmesi amacıyla yapılacak analiz veya fiziksel kontrollerinin uygun bulunması,

durumunda izin verilir.

(2) Geri gelen eşya niteliğinde Türkiye gümrük bölgesine geri gelen ve birinci fıkra kapsamında uygun bulunmayan bitki koruma ürününe, ruhsat sahibi firma veya ihracatı yapan firma tarafından imha edilmesi koşulu ile izin verilir. İmha işlemi tamamlandıktan sonra imha işlemi ile ilgili belgeler Genel Müdürlüğe gönderilir.

İthalat iznine esas numune alma, analiz, fiziksel kontroller ve değerlendirme

MADDE 14 –

(1) Bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas kontrolleri, belge kontrolü, fiziksel kontrol ve analiz şeklinde yapılır.

(2) İthalat iznine esas kontroller kapsamında analize alınacak bitki koruma ürünleri ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddeler, Genel Müdürlük tarafından belirlenir.

(3) İthalat iznine esas kontrollere ilişkin numune alma ve fiziksel kontrol işlemleri, Genel Müdürlük veya 7 nci madde kapsamında belirlenen gümrük giriş kapılarının bulunduğu illerde, il müdürlüğünde görevli en az iki kontrol görevlisi tarafından yapılır.

(4) Kontrol görevlilerine, Genel Müdürlük tarafından yılda en az bir kez ve iki günden az olmamak üzere eğitim verilir.

(5) İthalat iznine esas kontroller kapsamında;

a) Alınacak numune miktarları, Genel Müdürlük tarafından belirlenir.

b) Kontrol görevlileri tarafından, ithalatın yapıldığı Türkiye gümrük bölgesinden veya bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin bulunduğu alandan, rastgele ve tüm ürünü temsil edecek şekilde numune alınır.

c) Kontrol görevlilerinin numune almasını kolaylaştırmak için gerekli koşullar ile ihtiyaç duyulması halinde numuneye uygun kaplar ve numune alma ile ilgili donanımlar, ruhsat sahibi firma tarafından sağlanır.

ç) Analizler, Ankara Zirai Mücadele Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, İstanbul İl Müdürlüğü Zirai Mücadele İlaçları Kontrol Laboratuvarı veya Genel Müdürlüğün yetkilendireceği bu analizleri yapma kapasitesine sahip diğer resmi laboratuvarlar tarafından yapılır.

d) Bakır, kükürt ve ziram aktif maddelerini içeren bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ağır metal analizleri, Genel Müdürlük tarafından yetkilendirilen resmi laboratuvarlar tarafından yapılır.

e) Analiz süresi, numunenin ilgili laboratuvara teslim tarihinden itibaren on beş gün olup, analizler sonuçlanmadan, ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenmez.

f) Analizin, teknik nedenlerden dolayı (e) bendinde belirtilen sürede tamamlanmaması durumunda, ilgili laboratuvar tarafından analiz sürecindeki gecikme, gerekçesi belirtilerek Genel Müdürlüğe bildirilir. Bu kapsamda;

1) İthalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenir. Ancak analiz işlemi tamamlanıncaya kadar piyasaya arz edilmesine izin verilmez.

2) Analizin tamamlanıp, sonucunun uygun bulunması durumunda piyasaya arz edilmesine izin verilir.

(6) İthalat iznine esas kontroller veya ağır metal içeriği yönünden yapılan analizlerde kullanılan şahit ve analiz numunelerinin, ithalat iznine esas kontrollerin tamamlandığı tarih itibariyle bir ay içerisinde analizin yapıldığı laboratuvardan, ruhsat sahibi firma tarafından teslim alınması zorunludur.

(7) İthalat iznine esas kontroller kapsamında yapılan;

a) Fiziksel kontrollerde, Ek-8’de yer alan “Bitki Koruma Ürünleri ile Bitki Koruma Ürünlerinin İmalatında Kullanılan Hammaddelere ait Fiziksel Kontrol Formu” doldurulur. Tespit edilen hususlar ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusunda bulunan belgelerdeki bilgilere uygun olmalıdır.

b) Beşinci fıkranın (ç) bendinde belirtilen analizlerin sonuçları, bitki koruma ürününün ruhsatına esas spesifikasyonuna veya gizli reçetesine, (d) bendinde belirtilen analiz sonucunda ağır metal değerleri, Ek-7’de yer alan tabloda belirtilen değerlere uygun olmalıdır.

c) Beşinci fıkranın (ç) bendinde belirtilen analiz sonuçlarına yapılacak itirazlar ve itirazların değerlendirilmesi 20/5/2011 tarihli ve 27939 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünleri Kontrol Yönetmeliği hükümlerine göre yapılır.

ALTINCI BÖLÜM

İthalat İznine Esas Uygunluk veya Uygunsuzluk Yazısına İlişkin Hükümler

Uygunluk veya uygunsuzluk yazısı

MADDE 15 –

(1) Bitki koruma ürünlerine, bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelere, ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılmak üzere bitki koruma ürünü ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunelerine ve ihracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılacak olan hammaddelere ilişkin ithalat iznine esas uygunluk veya uygunsuzluk yazısı düzenlenmesinde, 8 inci maddede belirtilen ithalat iznine ilişkin hükümler esas alınır.

(2) İthalat iznine esas uygunluk yazısının geçerlilik süresi altı aydır.

İthalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenmesi

MADDE 16 –

(1) Bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin;

a) İthalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusu 9, 10 ve 14 üncü maddelere,

b) Ruhsatlandırma ve ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılacak numunelerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusu 11 inci maddeye,

göre değerlendirilir.

(2) Bitki koruma ürünlerinin ihraç edilmesi amacıyla imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusu 12 nci maddeye göre değerlendirilir.

(3) İthalat iznine esas uygunluk yazısı başvurularının incelenmesi ve değerlendirilmesi ile ithalat iznine esas kontroller sonucunda;

a) Uygun bulunanlara uygunluk yazısı,

b) Uygun bulunmayanlara gerekçe belirtilerek uygunsuzluk yazısı,

düzenlenir.

(4) İthalatı uygun görülmeyen bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelere, 5996 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre işlem yapılır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Döner Sermaye ve Analiz Ücretleri ile Son Hükümler

İthalat izni döner sermaye ve analiz ücretleri

MADDE 17 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında düzenlenen ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları ile bunlara ilişkin değişiklik talebi başvurularında, 5996 sayılı Kanun ve 31/1/2015 tarihli ve 29253 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümleri uyarınca Bakanlık tarafından o yıl için belirlenen döner sermaye ücreti alınır.

(2) Bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (4) ve (5) numaralı alt bentleri ve ikinci fıkrasının (ç) ve (d) bentleri ile 14 üncü maddesi kapsamındaki analiz ücretleri, ruhsat sahibi firma tarafından karşılanır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen ön bildirimin ilk başvurusu, Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir ay içerisinde yapılır.

Yürürlük

MADDE 18 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinden iki ay sonra yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 19 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİ İLE BİTKİ KORUMA ÜRÜNÜ HAMMADDELERİNİN İTHALATI HAKKINDA YÖNETMELİK

14 Aralık 2018 CUMA                      Resmî Gazete                            Sayı : 30625

YÖNETMELİK

Tarım ve Orman Bakanlığından:

BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİ İLE BİTKİ KORUMA ÜRÜNÜ

HAMMADDELERİNİN İTHALATI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, bitki koruma ürünleri, bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddeler, ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılmak üzere bitki koruma ürünü ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numuneleri ile ihracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılacak olan hammaddelerin ithalat izinleri ile ithalat iznine esas kontrolleri hakkında usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik;

a) Bakanlık tarafından ruhsatlandırılan bitki koruma ürünlerinin ithalat izin işlemlerini,

b) Bakanlık tarafından ruhsatlandırılan bitki koruma ürünlerinin imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat izin işlemlerini,

c) Ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılmak üzere bitki koruma ürünü ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunelerinin ithalat izin işlemlerini,

ç) İhracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılacak olan hammaddelerin ithalat izin işlemlerini,

d) Bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünleri imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas kontrollerini,

kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 15, 18, 19, 34, 35, 39 ve 42 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Aktif madde: Zararlı organizmalara karşı; bitkiler, bitki kısımları veya bitkisel ürünlerde genel veya spesifik etkiye sahip maddeleri, mikro-organizmaları,

b) Analiz sertifikası: Üretici firma tarafından düzenlenen, bitki koruma ürünü hammaddesinin adı, miktarı, teknik madde olması durumunda safiyeti, imalat ve son kullanma tarihi ile şarj numarası bilgileri bulunan, spesifikasyonunda belirtilen fiziksel, kimyasal özelliklerinin uygun metotlarla analizinin yapılarak, sonuçlarının raporlandığı belgeyi,

c) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

ç) Bitki koruma ürünü: Kullanıcıya farklı formlarda sunulan, bitki ve bitkisel ürünleri zararlı organizmalara karşı koruyan veya bu organizmaların etkilerini önleyen, bitki besleme amaçlı olanlar dışında bitki gelişimini etkileyen, koruyuculara ilişkin özel bir düzenleme kapsamında bulunmayan ancak bitkisel ürünleri koruyucu olarak kullanılan, istenmeyen bitki veya bitki kısımlarını yok etmek, istenmeyen bitki gelişimini kontrol etmek veya önlemek amacıyla kullanıcıya bir veya daha fazla aktif madde içeren bir formülasyon halinde sunulan aktif madde ve preparatları,

d) Bitki koruma ürünü hammaddesi: Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan teknik ve yardımcı maddelerden her birini,

e) Bitki koruma ürünü teknik maddesi: Bitki koruma ürünü içerisinde belirli oranda aktif madde olarak bulunan safiyeti yüksek maddeyi,

f) Bitki koruma ürünü yardımcı maddesi: Bitki koruma ürünü içerisindeki aktif madde dışında kalan inaktif ve dolgu maddelerini,

g) E-başvuru: Bitki koruma ürününün ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin ithalat iznine esas, Tek Pencere Sistemi veya Bakanlığın evrak yönetimi ile ilgili sistemi üzerinden elektronik ortamda yapılan başvuruyu,

ğ) E-belge: Tek Pencere Sistemi üzerinden oluşturulan uygunluk yazısı ile ilgili elektronik belgeyi,

h) EFTA ülkeleri: Avrupa Serbest Ticaret Birliğine üye olan ülkeleri,

ı) FAO: Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütünü,

i) Garanti sertifikası: Bitki koruma ürününün ruhsatında yer alan üretici firma tarafından düzenlenen, bitki koruma ürününün adı, ruhsat tarih ve numarası, aktif madde adı ve oranı, imalat ve son kullanma tarihi, şarj numarası ile üretim yeri bilgileri bulunan, bitki koruma ürününün ruhsatına esas spesifikasyonuna ve gizli reçetesine uygun olarak üretildiğinin garanti edildiği belgeyi,

j) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

k) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüğünü,

l) İthalat iznine esas kontroller: Bitki koruma ürünlerinin ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin, ithalat aşamasında yapılan belge kontrollerini, fiziksel kontrolleri ve analizleri,

m) Ön bildirim: Bitki koruma ürünleri veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalatı öncesinde, ruhsat sahibi firma tarafından Genel Müdürlüğe yapılan ithalat ile ilgili bildirim başvurusunu,

n) Ruhsat: Bitki koruma ürününün imalat, ithalat ve kullanım izni ile ilgili Bakanlık tarafından düzenlenen belgeyi,

o) Ruhsat sahibi firma: Bitki koruma ürünü ruhsatına sahip gerçek veya tüzel kişiyi,

ö) Safsızlık: Saf etken madde veya saf varyantı haricinde teknik materyalde bulunan, imalat prosesinde veya depolama esnasında ayrışma yoluyla oluşan bileşenler de dahil her türlü bileşeni,

p) Spesifikasyon: Bitki koruma ürünü hammaddesinin üretici firma tarafından, FAO ve WHO standartlarına uygun olarak düzenlenen, bitki koruma ürünü hammaddesinin fiziksel ve kimyasal özellikleri, depolama şartları, antidot, safsızlık gibi hammaddeyi tanımlayıcı bilgileri bulunan belgeyi,

r) Şarj: Bitki koruma ürünü üretim tesisinde, ekipmanların kapasitesine göre, bitki koruma ürününün, spesifikasyonuna veya gizli reçetesine uygun olarak bir defada hazırlanan miktarı,

s) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesi: Bitki koruma ürününün ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin ithalatına esas taşıma, yükleme bilgilerinin bulunduğu belgeleri veya gümrük işlemlerinde kullanılan Antrepo Beyannamesi veya Özet Beyan gibi belgeleri,

ş) Tek Pencere Sistemi: Ticaret Bakanlığı tarafından gümrüklerde, gümrük işlemlerinde ortaya çıkan zaman kaybını ve maliyetleri azaltmak için ilgili kurum ve kuruluşlar arasında entegre bir yönetim tesis eden sistemi,

t) Türkiye gümrük bölgesi: Türkiye Cumhuriyetinin, karasularını, ülke içi deniz sularını ve hava sahasını da kapsayan Türkiye Cumhuriyeti topraklarını,

u) Uygunluk yazısı: Genel Müdürlük tarafından bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin ithalatına izin verildiğini belirten yazıyı,

ü) Uygunsuzluk yazısı: Genel Müdürlük tarafından bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin ithalatına izin verilmediğini belirten yazıyı,

v) Üretici firma: Bitki koruma ürününün veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin üretimini yapan firmayı,

y) WHO: Birleşmiş Milletler Dünya Sağlık Örgütünü,

z) Yetki Belgesi: Bitki koruma ürününün ithalatında, ruhsatında belirtilen üretici firma tarafından faturalandırma işleminin yapılmaması durumunda, Türkiye’ye satışı ile ilgili yetkiye ilişkin belgeyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Ön Bildirime İlişkin Hükümler

Ön bildirim

MADDE 5 –

(1) Ruhsat sahibi firma tarafından, bitki koruma ürünlerinin ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalatı öncesinde Ek-1’de yer alan ön bildirim formu ile Genel Müdürlüğe başvuru yapılır.

(2) Ön bildirim başvurusu;

a) Ruhsat sahibi firma tarafından dörder aylık dönemlerde planlanan ithalatlara ilişkin, her yıl Ocak, Mayıs ve Eylül ayları içerisinde olmak üzere yılda üç kez yapılır.

b) Ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılmak üzere numune ithalatlarında, ihracat amaçlı ithalatlarda ve 8 inci maddenin altıncı fıkrasında belirtilen ithalatlarda aranmaz.

c) Genel Müdürlük tarafından elektronik altyapının düzenlenmesi durumunda, elektronik ortamda da yapılabilir.

(3) İkinci fıkranın (a) bendinde belirtilen dönemlerden sonra ruhsatlandırılan bitki koruma ürünleri ve bu bitki koruma ürünlerinin imalatında kullanılan hammaddelerin ön bildirim başvurusu, ruhsat düzenlenme tarihinden itibaren bir ay içinde yapılabilir.

(4) Ön bildirim; bitki koruma ürününün, ruhsatına ilişkin iptal veya askıya alma veya aktif maddesinin kullanımının sonlandırılması durumları hariç olmak üzere dört ay geçerlidir.

(5) Ön bildirim başvurusunun değerlendirilmesi sonucunda, ithalatı uygun bulunmayan bitki koruma ürünleri ve bitki koruma ürünü hammaddeleri ruhsat sahibi firmasına bildirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Başvuru, Gümrük Giriş Kapılarına İlişkin Hükümler

Başvuru

MADDE 6 –

(1) İthalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusu;

a) Bitki koruma ürünlerinin ithalatında ruhsat sahibi firma,

b) Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalatında, ruhsat sahibi firma veya ruhsat sahibi firma tarafından verilen yetki doğrultusunda bitki koruma ürününün ruhsatında belirtilen üretici firma,

tarafından yapılır.

(2) Bitki koruma ürünlerinin ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin, ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları, Tek Pencere Sistemi üzerinden e-başvuru olarak yapılır. E-başvuru tamamlandıktan sonra gerekli belgeler ile başvuru yapılır.

Gümrük giriş kapıları

MADDE 7 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin, ithalatının gerçekleşeceği gümrük giriş kapıları, Ticaret Bakanlığı ile birlikte Bakanlık tarafından belirlenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İthalat İznine İlişkin Hükümler

İthalat izni

MADDE 8 –

(1) Bitki koruma ürünleri ile ilgili olarak;

a) İthalat iznine esas uygunluk yazısı;

1) Bakanlık tarafından ruhsatlı olması ve ruhsatının geçerli olması,

2) İthalat iznine esas ön bildirimde bulunulması ve ön bildirim sonucunda ithalatın uygun bulunması,

3) Son kullanma tarihine altı aydan daha fazla süre bulunması,

4) Bakır, kükürt ve ziram içeren bitki koruma ürünlerinin, ağır metal içeriği yönünden yapılan analizleri sonucunda, ağır metal değerlerinin Ek-7’de yer alan tabloda belirtilen değerlere uygun olması,

5) İthalat iznine esas kontroller kapsamında uygun bulunması,

durumunda düzenlenir.

b) Bitki koruma ürününün ambalaj büyüklüğü, ambalaj bilgilerinin yer aldığı ruhsata esas belgede belirtilen ambalaj büyüklüğü ile aynı olmalıdır. Bitki koruma ürününün, ruhsata esas belgesinde belirtilen ambalaj büyüklüklerinden farklı bir ambalaj ile ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusunda;

1) Ruhsata esas belgede belirtilen ambalaj büyüklüklerine göre yapılacak ambalajlama işleminin, ruhsat sahibi firma sorumluluğunda, Genel Müdürlük tarafından üretim izni verilmiş bitki koruma ürünü üretim tesislerinde yapılması,

2) Bitki koruma ürününün ülkeye giriş tarihinden itibaren en geç on gün içerisinde ambalajlama işleminin tamamlanması,

3) Ambalajlama işlemi yapılan bitki koruma ürününün imal tarihi ve şarj numarası bilgilerinin, ithalat iznine esas uygunluk yazısında belirtilen imal tarihi ve şarj numarası bilgileri ile aynı olması,

4) Ambalajlama işlemi tamamlandıktan sonra ambalajlanan bitki koruma ürününün, karekod kayıtlarının yapılması ve ambalaj ağırlığı hariç olmak üzere ithal edilen miktar ile ambalajlanan miktarın aynı olması,

5) Karekod kayıtlarının yapıldığına dair bilgilerin en geç on beş gün içerisinde Bakanlığa bildirilmesi,

6) Gerekli görülmesi durumunda, ambalajlama işlemi tamamlanmış olan bitki koruma ürününün ruhsatına esas spesifikasyonuna veya gizli reçetesine uygunluğunun belirlenmesi amacıyla yapılacak analiz için numune alınması,

şartı ile düzenlenir.

c) (b) bendi kapsamında belirtilen şartların ruhsat sahibi firma tarafından yerine getirilmemesi veya analiz sonucunun uygun bulunmaması durumunda, bitki koruma ürününün piyasaya arz edilmesine izin verilmez.

ç) Piyasaya arz edilmesine izin verilmeyen bitki koruma ürünü ile ilgili olarak sorumluluğu ruhsat sahibi firmasına ait olmak üzere imha işlemi gerçekleştirilir ve 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen yaptırım uygulanır.

d) Ambalajlama işleminin tamamlanmasından sonra piyasaya arz edilen bitki koruma ürünü ile ilgili olarak bu fıkrada belirtilen şartların yerine getirilmediğinin tespit edilmesi durumunda;

1) Ambalajlama işleminin yapıldığı bitki koruma ürünü üretim tesisine 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen yaptırım ve ruhsat sahibi firmasına ise 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen yaptırım uygulanır.

2) Aynı bitki koruma ürünü için daha sonra yapılacak ruhsatına esas belgede belirtilen ambalaj büyüklüğünden farklı ambalaj ile yapılan ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları reddedilir.

(2) Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddeler ile ilgili olarak ithalat iznine esas uygunluk yazısı;

a) İmal edilecek bitki koruma ürününün ruhsatlı olması ve ruhsatının geçerli olması,

b) İmal edilecek bitki koruma ürününün ruhsatına esas gizli reçetesinde yer alması,

c) Son kullanma tarihine altı aydan daha fazla süre bulunması,

ç) Bakır, kükürt ve ziram içeren bitki koruma ürünü hammaddelerinin, ağır metal içeriği yönünden yapılan analizleri sonucunda, ağır metal değerlerinin Ek-7’de yer alan tabloda belirtilen değerlere uygun olması,

d) İthalat iznine esas kontroller kapsamında uygun bulunması,

durumunda düzenlenir.

(3) Bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numuneleri için ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas olmak üzere araştırma ve denemelerde kullanılmak şartı ile ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenir.

(4) Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası sözleşmeler kapsamında ithalatı yasak olan bitki koruma ürünü hammaddeleri hariç olmak üzere, ihraç edilmek şartı ile imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddeler için Genel Müdürlük tarafından ihraç amaçlı imal izni verilmesi veya uygun görülmesi şartı ile ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenir.

(5) 2/2/1993 tarihli ve 93/4005 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Ziraî Mücadele İlaç ve Teknik Maddeleri, Teknik Madde İmalinde Kullanılan Hammaddelerin, Çekici Tuzaklar ile Hidrolize Protein İhtiva Eden Cezbedicilerin Gümrük Vergisi ile Toplu Konut Fonu’ndan Muaf Olarak İthal Edilmesi Hakkında Karar gereğince, üretimi yapılarak ülke ihtiyacının karşılanacağı taahhüt edilen bitki koruma ürünleri imalatında kullanılan hammaddeler, bu hammaddeleri içeren bitki koruma ürünleri ile bitki gelişim düzenleyici olarak ruhsatlandırılan bitki koruma ürünleri ve bu ürünlerin imalatında kullanılan hammaddeler için;

a) Avrupa Birliği ve EFTA ülkeleri dışında başka bir ülkeden ithalatın gerçekleşmesi durumunda, “Gümrük Vergisi ve Toplu Konut Fonu Ödenmek Kaydıyla”,

b) Avrupa Birliği ve EFTA ülkelerinden ithalatın gerçekleşmesi durumunda “Gümrük Vergisi ve Toplu Konut Fonundan muaf” olarak,

ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenir.

(6) Bakanlık tarafından;

a) Kullanımına geçici olarak izin verilen,

b) Yürütülen veya paydaşı olunan projeler veya herhangi bir zararlı organizmadan dolayı salgın meydana gelmesi durumunda yürütülecek zirai mücadele uygulamalarında kullanımı uygun görülen,

c) Taşıma öncesi ve zirai karantina uygulamalarında kullanımı uygun görülen,

ruhsatlandırılmamış bitki koruma ürünlerine gerekli görülmesi durumunda, ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenebilir.

(7) İthalat iznine esas uygunluk yazısı başvurularında;

a) Belgelerde, herhangi bir tereddüt oluşması veya gerekli görülmesi durumunda, bitki koruma ürününün ruhsatına esas bilgi ve belgeleri kapsayan ek bilgi ve belgeler istenebilir.

b) Belgelerde belirtilen bilgilerin doğruluğundan ve belgelerin gerçekliğinden ruhsat sahibi firma sorumludur.

c) Belgelerin Türkçe tercümeleri, yeminli tercüman tarafından usulüne uygun olarak yapılır.

(8) İthalat iznine esas uygunluk yazısı veya uygunsuzluk yazısı, Ticaret Bakanlığı tarafından yürütülen Tek Pencere Sistemi üzerinden e-belge olarak düzenlenir.

(9) Bitki koruma ürünleri ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelere ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenmesinde, Genel Müdürlük yetkilidir. Genel Müdürlük gerekli görülmesi durumunda yetkisini 7 nci madde kapsamında belirlenen gümrük giriş kapılarının bulunduğu il müdürlüklerine devredebilir.

(10) Bitki koruma ürünü olarak Bakanlık tarafından ruhsatlandırılan biyolojik mücadele etmenlerinin ithalat izin işlemleri ve ithalat iznine esas kontrolleri, Genel Müdürlük tarafından çıkarılacak talimat ile belirlenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İthalat İznine Esas Kontrollere İlişkin Hükümler

Bitki koruma ürünlerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı için gerekli belgeler ve değerlendirme

MADDE 9 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusuna ilişkin gerekli belgeler aşağıda belirtilmiştir:

a) Ek-2’de yer alan başvuru formu.

b) Fatura veya proforma fatura ve tercümesi.

c) Garanti sertifikası ve tercümesi.

ç) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesi.

(2) Bitki koruma ürünlerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları, aşağıda belirtilen hususlara göre değerlendirilir:

a) Başvuru formu, Ek-2’de yer alan örneğe uygun olmalıdır. Başvuru formunda ruhsat sahibi firmanın kaşesi, yetkilisinin adı, unvanı ve imzası bulunmalıdır.

b) Bitki koruma ürününün;

1) Fatura veya proforma faturasında, bitki koruma ürününün adı, miktarı, şarj numarası, ambalaj büyüklüğü, birim fiyatı, toplam tutarı ve menşei ülkesi bilgileri bulunmalıdır.

2) Fatura veya proforma faturasının, ruhsatında belirtilen üretici firma tarafından düzenlenmemesi durumunda, üretici firma, faturalandırma işlemini yapan firmayı yetkilendirmelidir. Yetki belgesinde, bitki koruma ürününün adı, imalat ve son kullanma tarihi ile şarj numarası bilgileri bulunmalıdır.

3) Garanti sertifikası, ruhsatında belirtilen üretici firma tarafından düzenlenmelidir. Garanti sertifikasında bitki koruma ürününün adı, ruhsat tarih ve numarası, aktif madde adı ve oranı, miktarı, imalat ve son kullanma tarihi, şarj numarası, üretim yeri ve adresi belirtilerek, ruhsatına esas spesifikasyonuna veya gizli reçetesine uygun olarak üretildiği garanti edilmelidir.

4) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesinde bitki koruma ürününün adı, belgenin cinsi, tarihi ve numarası bulunmalıdır.

5) Bakır, kükürt ve ziram içermesi durumunda, ağır metal içeriği yönünden yapılan analiz sonucunda bulunan değerler, FAO ve WHO değerleri dikkate alınarak belirlenen ve Ek-7’de yer alan tabloda belirtilen değerlere uygun olmalıdır.

Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas uygunluk yazısı için gerekli belgeler ve değerlendirme

MADDE 10 –

(1) Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin, ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusuna ilişkin gerekli belgeler aşağıda belirtilmiştir:

a) Ek-3’te yer alan başvuru formu.

b) Fatura veya proforma fatura ve tercümesi.

c) Analiz sertifikası ve tercümesi.

ç) Spesifikasyon ve tercümesi.

d) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesi.

(2) Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları, aşağıda belirtilen hususlara göre değerlendirilir:

a) Başvuru formu, Ek-3’te yer alan örneğe uygun olmalıdır. Başvuru formunda ruhsat sahibi veya ruhsatta belirtilen üretici firmanın; kaşesi, yetkilisinin adı, unvanı ve imzası bulunmalıdır.

b) Bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddenin;

1) Fatura veya proforma faturasında, bitki koruma ürünü hammaddesinin adı, teknik madde safiyeti, miktarı, şarj numarası, birim fiyatı, toplam tutar ve menşei ülke bilgileri bulunmalıdır.

2) Analiz sertifikası, üretici firma tarafından düzenlenmelidir. Analiz sertifikasında bitki koruma ürünü hammaddesinin adı, teknik madde safiyeti, miktarı, imalat tarihi, son kullanma tarihi ve şarj numarası bulunmalıdır. Analiz sertifikasında bulunan değerler, spesifikasyonda belirtilen değerlere uygun olmalıdır.

3) Spesifikasyonu, üretici firma tarafından FAO ve WHO standartlarına uygun olarak düzenlenmelidir. Spesifikasyonda bitki koruma ürünü hammaddesinin fiziksel ve kimyasal özellikleri, analiz metotları, depolama şartları, antidotları, safsızlıkları bulunmalıdır. Ruhsata esas spesifikasyona uygun olmalıdır.

4) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesinde hammaddenin adı, belgenin cinsi, tarihi ve numarası bulunmalıdır.

5) Yardımcı madde olması durumunda, imal edilecek bitki koruma ürününün gizli reçetesinde, ticari adı veya kimyasal adının bulunmaması halinde, ruhsat sahibi firma tarafından ticari adı ile kimyasal adının ilişkilendirildiği belgelenmelidir.

6) Teknik madde olması durumunda, safiyet değeri, imalatında kullanılan bitki koruma ürününün ruhsatına esas gizli reçetesinde belirtilen safiyet değerinin altında olmamalıdır.

7) Bakır, kükürt ve ziram içermesi durumunda, ağır metal içeriği yönünden yapılan analiz sonucunda bulunan değerler, FAO ve WHO değerleri dikkate alınarak belirlenen ve Ek-7’de yer alan tabloda belirtilen değerlere uygun olmalıdır.

8) Bitki koruma ürünü teknik maddesi üretiminde kullanılan bir hammadde olması durumunda, üretim sürecinin belirtildiği, ruhsat sahibi firma tarafından onaylı belge, gerekli belgeler arasında istenir.

Bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunelerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı için gerekli belgeler ve değerlendirme

MADDE 11 –

(1) Ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılacak bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunelerinin, ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusuna ilişkin gerekli belgeler aşağıda belirtilmiştir:

a) Ek-4 ve Ek-5’te yer alan başvuru formu.

b) Fatura veya proforma fatura ve tercümesi.

c) Spesifikasyon ve tercümesi.

ç) Analiz sertifikası ve tercümesi.

d) Taahhütname.

e) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesi.

f) Araştırma ve deneme hakkında teknik bilgi.

g) Ruhsatlandırma çalışmalarına esas denemeler için deneme bilgi formu.

(2) Ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılacak bitki koruma ürünü ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunelerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları, aşağıda belirtilen hususlara göre değerlendirilir:

a) Başvuru formu, Ek-4 veya Ek-5’te yer alan örneğe uygun olmalıdır. Başvuru formunda firma kaşesi, firma yetkilisinin adı, unvanı ve imzası bulunmalıdır.

b) Bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunesinin;

1) Fatura veya proforma faturasında, bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü hammaddesinin ticari adı, miktarı, şarj numarası, birim fiyatı ve toplam tutar bilgileri bulunmalıdır.

2) Spesifikasyonu, üretici firma tarafından FAO ve WHO standartlarına uygun olarak düzenlenir. Spesifikasyonda, bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü hammaddesinin fiziksel ve kimyasal özellikleri, analiz metotları, depolama şartları, antidotları ve safsızlıkları bulunmalıdır.

3) Analiz sertifikası, üretici firma tarafından düzenlenmelidir. Analiz sertifikasında bitki koruma ürünü hammaddesinin adı, teknik madde safiyeti, miktarı, imalat tarihi, son kullanma tarihi ve şarj numarası bulunmalıdır. Analiz sertifikasında bulunan değerler, spesifikasyonda belirtilen değerlere uygun olmalıdır.

4) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesinde, hammaddenin adı, belgenin cinsi, tarihi ve numarası bulunmalıdır.

5) Araştırma ve deneme çalışmaları ile ilgili teknik bilgide, numunenin adı, miktarı, araştırma ve denemelerin amacı, yeri, alan büyüklüğü, ürün, doz, uygulama zamanı ve uygulama sayısı ile ilgili bilgiler bulunmalıdır.

6) Araştırma ve deneme çalışmalarına ilişkin firma yetkilisi tarafından onaylı taahhütnamede,  numunenin adı, miktarı, araştırma ve denemeler dışında başka bir alanda kullanılmayacağı veya piyasaya arz edilmeyeceği ve bu durumun tespit edilmesi halinde, 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinde belirtilen hükümlere göre uygulanacak yaptırım kararına uyulacağının kabul edildiği belirtilmelidir.

7) Ticari adının, fatura veya proforma faturasında veya spesifikasyonunda kodlanarak belirtilmesi durumunda, aktif madde adı, oranı ve formülasyon bilgileri belirtilmelidir.

İhracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas uygunluk yazısı için gerekli belgeler ve değerlendirme

MADDE 12 –

(1) İhracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin, ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusuna ilişkin gerekli belgeler aşağıda belirtilmiştir:

a) Ek-6’da yer alan başvuru formu.

b) Fatura veya proforma fatura ve tercümesi.

c) Spesifikasyon ve tercümesi.

ç) Taahhütname.

d) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesi.

e) İhracatın gerçekleşeceği ülkeye girişte sakınca olmadığına ilişkin belge ve tercümesi.

(2) İhracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları aşağıda belirtilen hususlara göre değerlendirilir:

a) Başvuru formu, Ek-6’da yer alan örneğe uygun olmalıdır. Başvuru formunda firma kaşesi, firma yetkilisinin adı, unvanı ve imzası bulunmalıdır.

b) İhracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürününe Genel Müdürlük tarafından imal izni verilmiş ya da bitki koruma ürünü imalatında kullanılacak hammaddenin ihracat amacıyla ithalatı, Genel Müdürlük tarafından uygun görülmüş olmalıdır.

c) İhracat amacıyla ithal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılacak olan hammaddelerin;

1) Fatura veya proforma faturasında, hammaddenin adı, miktarı, şarj numarası, birim fiyatı ve toplam tutar bilgileri bulunmalıdır.

2) Spesifikasyonu, WHO ve FAO standartlarına uygun olmalıdır.

3) Taşıma veya yükleme veya gümrük belgesinde, hammaddenin adı, belgenin cinsi, tarihi ve numarası bulunmalıdır.

4) İhracat amacıyla imalata ilişkin firma yetkilisi tarafından onaylı taahhütnamede, hammaddenin adı, miktarı, imal edilecek bitki koruma ürünü miktarı belirtilmeli, ihraç amacıyla imalat dışında başka bir alanda kullanılmayacağı veya piyasaya arz edilmeyeceği, bu durumun tespit edilmesi halinde, 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinde belirtilen hükümlere göre uygulanacak yaptırım kararına uyulacağının kabul edildiği belirtilmelidir.

5) İhracatının gerçekleşeceği ülkeye girişinde sakınca olmadığına ilişkin belge, yetkili kurumdan alınmalıdır.

(3) Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası sözleşmeler kapsamında ithalatı yasak olan bitki koruma ürünü hammaddelerine ihracat amaçlı ithalat izni düzenlenmez.

Geri gelen eşya niteliğinde Türkiye gümrük bölgesine gelen bitki koruma ürünlerinin ülkeye girişi

MADDE 13 –

(1) İhracatı tamamlandıktan sonra geri gelen eşya niteliğinde Türkiye gümrük bölgesine geri gönderilen bitki koruma ürününün ülkeye girişine;

a) Ruhsatlı olması ve ruhsatının geçerli olması ayrıca kullanımı ile ilgili herhangi bir kısıtlamanın bulunmaması,

b) Son kullanma tarihine altı aydan daha fazla süre bulunması,

c) Piyasaya arzı ile ilgili yapılacak işlemlerde, ruhsat sahibi firmasının tüm sorumluluğu alması,

ç) Gerekli görülmesi durumunda ruhsatına esas spesifikasyonuna veya gizli reçetesine uygunluğunun belirlenmesi amacıyla yapılacak analiz veya fiziksel kontrollerinin uygun bulunması,

durumunda izin verilir.

(2) Geri gelen eşya niteliğinde Türkiye gümrük bölgesine geri gelen ve birinci fıkra kapsamında uygun bulunmayan bitki koruma ürününe, ruhsat sahibi firma veya ihracatı yapan firma tarafından imha edilmesi koşulu ile izin verilir. İmha işlemi tamamlandıktan sonra imha işlemi ile ilgili belgeler Genel Müdürlüğe gönderilir.

İthalat iznine esas numune alma, analiz, fiziksel kontroller ve değerlendirme

MADDE 14 –

(1) Bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas kontrolleri, belge kontrolü, fiziksel kontrol ve analiz şeklinde yapılır.

(2) İthalat iznine esas kontroller kapsamında analize alınacak bitki koruma ürünleri ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddeler, Genel Müdürlük tarafından belirlenir.

(3) İthalat iznine esas kontrollere ilişkin numune alma ve fiziksel kontrol işlemleri, Genel Müdürlük veya 7 nci madde kapsamında belirlenen gümrük giriş kapılarının bulunduğu illerde, il müdürlüğünde görevli en az iki kontrol görevlisi tarafından yapılır.

(4) Kontrol görevlilerine, Genel Müdürlük tarafından yılda en az bir kez ve iki günden az olmamak üzere eğitim verilir.

(5) İthalat iznine esas kontroller kapsamında;

a) Alınacak numune miktarları, Genel Müdürlük tarafından belirlenir.

b) Kontrol görevlileri tarafından, ithalatın yapıldığı Türkiye gümrük bölgesinden veya bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin bulunduğu alandan, rastgele ve tüm ürünü temsil edecek şekilde numune alınır.

c) Kontrol görevlilerinin numune almasını kolaylaştırmak için gerekli koşullar ile ihtiyaç duyulması halinde numuneye uygun kaplar ve numune alma ile ilgili donanımlar, ruhsat sahibi firma tarafından sağlanır.

ç) Analizler, Ankara Zirai Mücadele Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, İstanbul İl Müdürlüğü Zirai Mücadele İlaçları Kontrol Laboratuvarı veya Genel Müdürlüğün yetkilendireceği bu analizleri yapma kapasitesine sahip diğer resmi laboratuvarlar tarafından yapılır.

d) Bakır, kükürt ve ziram aktif maddelerini içeren bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin ağır metal analizleri, Genel Müdürlük tarafından yetkilendirilen resmi laboratuvarlar tarafından yapılır.

e) Analiz süresi, numunenin ilgili laboratuvara teslim tarihinden itibaren on beş gün olup, analizler sonuçlanmadan, ithalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenmez.

f) Analizin, teknik nedenlerden dolayı (e) bendinde belirtilen sürede tamamlanmaması durumunda, ilgili laboratuvar tarafından analiz sürecindeki gecikme, gerekçesi belirtilerek Genel Müdürlüğe bildirilir. Bu kapsamda;

1) İthalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenir. Ancak analiz işlemi tamamlanıncaya kadar piyasaya arz edilmesine izin verilmez.

2) Analizin tamamlanıp, sonucunun uygun bulunması durumunda piyasaya arz edilmesine izin verilir.

(6) İthalat iznine esas kontroller veya ağır metal içeriği yönünden yapılan analizlerde kullanılan şahit ve analiz numunelerinin, ithalat iznine esas kontrollerin tamamlandığı tarih itibariyle bir ay içerisinde analizin yapıldığı laboratuvardan, ruhsat sahibi firma tarafından teslim alınması zorunludur.

(7) İthalat iznine esas kontroller kapsamında yapılan;

a) Fiziksel kontrollerde, Ek-8’de yer alan “Bitki Koruma Ürünleri ile Bitki Koruma Ürünlerinin İmalatında Kullanılan Hammaddelere ait Fiziksel Kontrol Formu” doldurulur. Tespit edilen hususlar ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusunda bulunan belgelerdeki bilgilere uygun olmalıdır.

b) Beşinci fıkranın (ç) bendinde belirtilen analizlerin sonuçları, bitki koruma ürününün ruhsatına esas spesifikasyonuna veya gizli reçetesine, (d) bendinde belirtilen analiz sonucunda ağır metal değerleri, Ek-7’de yer alan tabloda belirtilen değerlere uygun olmalıdır.

c) Beşinci fıkranın (ç) bendinde belirtilen analiz sonuçlarına yapılacak itirazlar ve itirazların değerlendirilmesi 20/5/2011 tarihli ve 27939 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünleri Kontrol Yönetmeliği hükümlerine göre yapılır.

ALTINCI BÖLÜM

İthalat İznine Esas Uygunluk veya Uygunsuzluk Yazısına İlişkin Hükümler

Uygunluk veya uygunsuzluk yazısı

MADDE 15 –

(1) Bitki koruma ürünlerine, bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelere, ruhsatlandırma veya ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılmak üzere bitki koruma ürünü ve bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammadde numunelerine ve ihracat amacıyla imal edilecek bitki koruma ürünü imalatında kullanılacak olan hammaddelere ilişkin ithalat iznine esas uygunluk veya uygunsuzluk yazısı düzenlenmesinde, 8 inci maddede belirtilen ithalat iznine ilişkin hükümler esas alınır.

(2) İthalat iznine esas uygunluk yazısının geçerlilik süresi altı aydır.

İthalat iznine esas uygunluk yazısı düzenlenmesi

MADDE 16 –

(1) Bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelerin;

a) İthalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusu 9, 10 ve 14 üncü maddelere,

b) Ruhsatlandırma ve ürün geliştirme çalışmalarına esas araştırma ve denemelerde kullanılacak numunelerinin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusu 11 inci maddeye,

göre değerlendirilir.

(2) Bitki koruma ürünlerinin ihraç edilmesi amacıyla imalatında kullanılan hammaddelerin ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvurusu 12 nci maddeye göre değerlendirilir.

(3) İthalat iznine esas uygunluk yazısı başvurularının incelenmesi ve değerlendirilmesi ile ithalat iznine esas kontroller sonucunda;

a) Uygun bulunanlara uygunluk yazısı,

b) Uygun bulunmayanlara gerekçe belirtilerek uygunsuzluk yazısı,

düzenlenir.

(4) İthalatı uygun görülmeyen bitki koruma ürünleri ile bitki koruma ürünü imalatında kullanılan hammaddelere, 5996 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre işlem yapılır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Döner Sermaye ve Analiz Ücretleri ile Son Hükümler

İthalat izni döner sermaye ve analiz ücretleri

MADDE 17 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında düzenlenen ithalat iznine esas uygunluk yazısı başvuruları ile bunlara ilişkin değişiklik talebi başvurularında, 5996 sayılı Kanun ve 31/1/2015 tarihli ve 29253 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümleri uyarınca Bakanlık tarafından o yıl için belirlenen döner sermaye ücreti alınır.

(2) Bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (4) ve (5) numaralı alt bentleri ve ikinci fıkrasının (ç) ve (d) bentleri ile 14 üncü maddesi kapsamındaki analiz ücretleri, ruhsat sahibi firma tarafından karşılanır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen ön bildirimin ilk başvurusu, Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir ay içerisinde yapılır.

Yürürlük

MADDE 18 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinden iki ay sonra yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 19 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

KENEVİR EKİMİ VE KONTROLÜ HAKKINDA YÖNETMELİK

KENEVİR EKİMİ VE KONTROLÜ HAKKINDA YÖNETMELİK

Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığından:

Yayımlandığı Resmi Gazete Tarihi: 21/10/1990

Yayımlandığı Resmi Gazete Sayısı: 20672

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç

Madde 1 –

Bu Yönetmelik kenevire bağlı olarak uyuşturucu madde üretiminin önlenmesi amacıyla, kenevir ekimi yapılacak bölgelerin tesbiti, ekimlerin izne bağlanması, gerekli kontrollerin yapılması ve izinsiz ekimlere yapılacak işlemlere ait usul ve esasları belirlemek üzere hazırlanmıştır.

Kapsam

Madde 2 –

Bu Yönetmelik, kenevir ekiminin yapılmasına izin verilecek il ve ilçelerin tesbit edilmesi, ekim izni alınmasında izlenecek usul ve esasları, ekimlerin kontrolü, hasadı, izinsiz ilişkilere uygulanacak işlemleri ve kontrollerde görevli personelin yetiştirilmesi ilgili çalışmaları kapsar.

Hukuki Dayanak

Madde 3 –

Bu Yönetmelik, Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında 3116 sayılı Kanununun 33 üncü maddesi ile 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunun 3652 sayılı Kanun ile değişik 23 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 –

Bu Yönetmelikte geçen:

Bakanlık: Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığını,

İl Müdürlüğü: Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığının İllerdeki Müdürlüğünü,

İlçe Müdürlüğü: Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığının İlçelerdeki Müdürlüğünü,

Kenevir: Saplarından lif ile kağıt ve yakacak hammaddesi, tohumlarından yağ ve dişi bitkilerin çiçekli veya meyveli dal uçlarından esrar elde edilebilen, mahalli olarak bazı yörelerde kendir, hintkeneviri, çedene veya çetene olarak isimlendirilen başta cannabis sativa ssp sativa ve cannabis sativa ssp indica olmak üzere cannabis cinsine bağlı kültürü yapılan bütün tür ve alt türlere ait bitkiler.

Lif: Kenevir saplarından elde edilen ve birçok maksatla kullanılan bitkisel materyali.

Tohum: Kenevir saplarından elde edilen, genelde yağlık, çerezlik ve kuş yemi olarak kullanılan tohumu veya keneviri üretimi için gerekli olan tohumu ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Ekimle ilgili hükümler

Ekim Bölgeleri

Madde 5 –

Lif, tohum veya her iki amaca yönelik kenevir ekimlerine müsaade edilecek İl ve İlçeler aşağıda gösterilmiştir. Bu İl ve İlçelerin dışında her ne maksatla olursa olsun kenevir ekimi yasaktır.

İl’in Adı:                                                İlçenin Adı

1.     Amasya                                                Bütün İlçeler

2.     Antalya                                                            “

3.     Burdur “

4.     Çorum                                                  “

5.     İzmir                                                               “

6.     Kastamonu                                                       “

7.     Kayseri                                                 “

8.     Kütahya                                                           “

9.     Malatya                                                            “

10.  Ordu                                                                “

11.  Samsun                                                           “

12.  Sinop                                                               “

13.  Tokat                                                               “

14.  Uşak                                                                “

15.  Yozgat                                                 “

16.  Rize                                                                 “

17.  Zonguldak                                                        “

18.  Bartın                                                              “

19.  Karabük                                                           “

Yeniden Ekim Bölgesi İhdası

Madde 6 –

Ekim bölgelerini azaltmak veya çoğaltmak Bakanlık yetkisindedir. Yapılacak tetkik ve değerlendirmelere göre gerektiğinde talimatla yeniden ekim bölgeleri ihdas edilebileceği gibi mevcut ekim bölgeleri de iptal edilebilecektir.

Ekim İzni Müracaatı

Madde 7 –

Her ne maksatla olursa olsun kenevir ekimi yapacak çiftçiler, İl veya İlçe Müdürlüklerinden izin almak zorundadırlar. Çiftçiler her yıl 1 Ocak – 28 Şubat tarihleri arasında bulundukları yerin İl veya İlçe Mülki amirliklerine ( EK – 1 ) ‘deki dilekçe örneğine göre doldurulmuş bir dilekçe ile müracaat ederler. Dilekçede ekiliş amacı olan Lif ve tohum ayrı ayrı belirtilir. Müracaat tarihleri dışında çiftçi müracaatları değerlendirilmez ve kenevir ekim izni verilmez.

Ekim İzni Verilmesi

Madde 8 –

Kenevir ekimi izni için müracaat eden üreticilerin dilekçeleri, bu iş için İl veya İlçe Müdürlüklerinde tutulan müracaat defterinde kayıt edilir ve müracaatçıya müracaatının alındığına dair bir belge verilir.

İl veya İlçe Müdürlüklerinde görevli teknik elemanlarca müracaatçının tarlaları görülür, tarlaların müracaat formuna uygun olup olmadığı tespit edilir ve birer krokileri çizilerek dosyasına konur. Tarlalar müracaat formundaki bilgilere uygunsa müracaatçıya (Ek – 2)’deki örneğe göre Kenevir Ekim İzin Belgesi verilir.

İzinsiz Ekimler

Madde 9 –

İzinsiz yapılan kenevir ekimleri hangi amaca yönelik olursa olsun kanun hükümlerine göre imha edilir ve ekici hakkında cezai işlemler uygulanır.

İzin belgesi alınmasına rağmen belgede belirtilen alandan fazla yerde veya izin belgesinde kayıtlı yerden başka yerde ekim yapanlar hakkında da 1. fıkradaki hükümler uygulanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kontrol İşleri

Kontrol Mercii

Madde 10 –

Kenevir ekimi için izin verilen ve ekim yapılar yerler, izin veren İl ve İlçe Müdürlüklerince ekimden hasada kadar devamlı kontrol altında tutulur ve amaca yönelik ekim yapılıp yapılmadığı izlenir.

Ekim bölgeleri dışında yapılan kaçak kenevir ekimleri de İl ve İlçe Müdürlüklerince izlenir ve kaçak ekimler hakkında mevzuat hükümleri uygulanır.

Kontrol Zamanı

Madde 11 –

İl ve İlçe Müdürlükleri teknik elemanları tarafından kenevir ekimleri, ekiminden hasadına kadar kontrol edilir. Teknik elemanlar kendi sorumluluk bölgelerindeki ekilişleri en az ayda bir defa kontrol ederler ve kontrol sonuçları her ekicinin kartına işlenir.

Kontrollerde Dikkat Edilecek Hususlar:

Madde 12 –

Kontrollerde dikkat edilecek hususlar şunlardır;

a) Kontrollerde esas amaç, esrar üretimine mani olmakla beraber kenevir üretim tekniği konusunda da çiftçilere yardımcı olmaktır.

b) Kontrollerde ilk defa ekiliş izni olup olmadığına bakılır ve beyan edilen ekiliş miktarının aşılıp aşılmadığı tesbit edilir.

c) Ekiliş amacı dışında kullanılmasına kesinlikle müsaade edilmeyecektir. Bu yolda işaretlere rastlandığı takdirde çitçiler ikaz edilir, ikaza uymayanlar için kanuni işlemler yapılarak izni iptal edilir.

d) Kontrollerde çiftçilere kenevir ekimi, bakımı ve hasadı konularında teknik bilgiler götürülerek çiftçilerin daha teknik ve verimli çalışmaları sağlanır.

e) Bitkilerden esrar alınabilecek çiçeklenmeden tohum elde edilmesi ve havuzlamaya kadar olan dönemlerdeki kontroller çok daha hassasiyetle yapılır.

f) Her kontrolden sonra tesbit edilen hususlar çiftçi kontrol kartlarına işlenir.

Kontrollerde Görevli Personel

Madde 13 –

Kenevir ekim bölgelerindeki İl ve İlçe Müdürlüklerinde, ekiliş alanları dikkate alınarak yeterli sayıda teknik eleman görevlendirilir.

Teknik elemanlar ziraat yüksek mühendisi ve ziraat mühendisi olur. Bunların bulunmadığı yerlerde ziraat teknisyenleri görevlendirilir.

Görevlendirilen teknik elemanlar en kısa zamanda Bakanlığa bildirir. Bakanlıkça düzenlenecek hizmetiçi eğitim programları ile teknik elemanların kenevir tarımı ve kontrolü hususlarında yetiştirilmeleri sağlanır.

Teknik elemanların görevleri ile ilgili her türlü ihtiyaçları görevli oldukları İl ve İlçe Müdürlüklerince karşılanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yürürlük Hükümleri

Yürürlük

Madde 14 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 15 –

Bu Yönetmelik hükümleri Tarım Orman ve Köyişleri Bakanı tarafından yürütülür.

(EK : 1)

……………………VALİLİĞİNE

…………………… KAYMAKAMLIĞINA

İl’i:

İlçesi:

Köyü:

Mevki:

Ada No:

Parsel No:

Dekar:

Yukarıda mahallini belirttiğim tarlama lif/tohum amacıyla kenevir ekmek istiyorum. Tetkiki ile gerekli ekim izninin verilmesini arz ederim.

Adı ve Soyadı

Tarih, İmza

(EK : 2)

T.C. TARIM ORMAN VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞI

……..İl/İlçe MÜDÜRLÜĞÜ

KENEVİR EKİM İZİNİ BÖLGESİ

Adı                                                       :

Soyadı                                                  :

Baba Adı                                               :

Doğum Yeri                                           :

Doğun Tarihi                                          :

Ekim Amacı                                           :

Ekim Miktarı (m2)                                   :

Tarlanın Bulunduğu Köy              :

Tarlanın Bulunduğu Mevki                       :

Tarlanın Bulunduğu Pafta No       :

Tarlanın Bulunduğu Ada No                     :

Tarlanın Bulunduğu Parsel No      :

Yukarıda kimliği belirtilen                             için, Lif/Tohum üretimi yapmak amacıyla             m2 alanda kenevir ekimi izni verilmiştir.

Kontrol Elemanı                                                 Daire Amiri

(Adı Soyadı İmza)                                              (Adı-Soyadı imza ve Mühür)

XYLELLA YAPRAK YANIKLIĞI İLE MÜCADELE HAKKINDA YÖNETMELİK

A19 Ocak 2019 CUMARTESİ             Resmî Gazete                            Sayı: 30660

YÖNETMELİK

Tarım ve Orman Bakanlığından:

XYLELLA YAPRAK YANIKLIĞI İLE MÜCADELE

HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Xylella fastidiosa (Wells et al)’nın varlığının ve yayılış alanlarının tespiti, yayılmasının engellenmesi ve eradikasyonuyla Xylella fastidiosa ile mücadeleye ilişkin alınacak asgari önlemleri düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Xylella fastidiosa’nın sürveyi, tespit edilmesi, mücadelesi, yayılmasının engellenmesi ve eradike edilmesine ilişkin hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 15 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Araştırma: Araştırma kuruluşlarının araştırmacıları tarafından projeli olarak yürütülen çalışmaları,

b) Araştırma kuruluşu: Tarım ve Orman Bakanlığına bağlı, zirai mücadeleye yönelik araştırma ve uygulama faaliyetlerini yürüten enstitü müdürlüklerini,

c) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

ç) Belirlenmiş bitki: Konukçu bitkiler ile EK-1’de listelenmiş, tohumları hariç dikim amaçlı bütün bitki cins veya türleri ile Avrupa Birliğinde zararlı organizmaya karşı duyarlı olduğu tespit edilmiş olan, Avrupa Birliğince sürekli güncellenerek yayımlanan ve Bakanlık internet sitesi üzerinden de ulaşılabilen bitki cins veya türlerini,

d) Bitki Pasaportu: Bitki sağlığı ile ilgili 12/1/2011 tarihli ve 27813 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmelikte belirlenen bitki sağlığı standartlarının ve özel şartların karşılandığını gösteren, çeşitli bitki ve bitkisel ürünler için standart hale getirilmiş, Bakanlıkça belirlenen usullere uygun olarak hazırlanan ve Bakanlık veya Bakanlıkça yetkilendirilenler tarafından düzenlenen resmi etiketi veya belirli ürünler için Bakanlıkça kabul edilen etiket dışındaki işareti,

e) Bulaşık alan: Zararlı organizmanın tespit edildiği ve sınırlarının belirlendiği alanı,

f) EPPO: Avrupa ve Akdeniz Bitki Koruma Örgütünü,

g) Eradike/eradikasyon: Xylella yaprak yanıklığının, tespit edildiği alandan yok edilmesine yönelik uygulanan bitki sağlığı tedbirlerini,

ğ) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

h) ISPM 9: Bitki Sağlığına İlişkin Uluslararası Standartlar, Zararlı Organizma Eradikasyon Programı Rehberini,

ı) ISPM 14: Bitki Sağlığına İlişkin Uluslararası Standartlar, Zararlı Risk Yönetimi İçin Sistemlerin Yaklaşımlarında Entegre Tedbirlerin Kullanımını,

i) ISPM 31: Bitki Sağlığına İlişkin Uluslararası Standartlar, Sevkiyat Örnekleme Yöntemlerini,

j) İn vitro ortam: Bitkilerin test tüpü, petri kabı, kültür ortamı gibi ortamlarda yetiştirilmelerini veya bulunmalarını,

k) Konukçu bitki: Zararlı organizmanın ülkemizde tespiti halinde Bakanlıkça internet sayfasında güncellenerek yayımlanacak olan, ülkemiz topraklarında yetişen ve söz konusu zararlı organizmaya duyarlı olduğu belirlenen tohumları hariç dikim amaçlı bütün bitki cins veya türlerini,

l) Koruma alanı: Bulaşık olduğu bilinen ve karantina tedbirlerinin uygulamaya konulduğu alanı,

m) Laboratuvar: Bakanlığa bağlı zirai mücadele araştırma faaliyetlerini yürüten enstitü ve zirai karantina müdürlüklerinin laboratuvarlarını,

n) Müdürlük: Tarım ve Orman il/ilçe müdürlüklerini,

o) Operatör: Bitkilerle ilgili çoğaltma, büyütme ve korumayı içeren üretim, dikim, yetiştirme, yetiştiricilik, ülke topraklarındaki hareketi ile piyasada kullanılabilir hale getirme faaliyetlerinin bir veya birden çoğu ile profesyonel olarak meşgul olan kişileri,

ö) Sınırlandırılmış alan: Bulaşık alan ile tampon bölgeden oluşan alanı,

p) Sürvey: Bir alanda hangi türlerin var olduğunu ya da zararlı organizma popülasyonunun özelliklerini belirlemek için belirli bir süre boyunca yürütülen resmi prosedürü,

r) Tampon bölge: Bulaşık alan olarak tespit edilmiş bölge sınırlarından başlamak üzere, bulaşık alanın tamamını çevreleyecek şekilde en az 5 km genişliğinde tedbir alınmış ve sınırları belirlenmiş alanı,

s) Vektör: Herhangi bir patojeni taşıyan ve bulaşmasında rol oynayan organizmayı,

ş) Zararlı organizma: Xylella fastidiosa (Xylella yaprak yanıklığını)’nın tüm alt türlerini,

t) Xylella fastidiosa (Wells et al): Konukçu bitkilerin sadece ksilem demetlerinde bulunan, vektör böcekler ile nakledilen, ksilem demetlerini tıkaması sonucunda, bitkinin su ve besin maddesi ihtiyacını karşılayamamasına neden olan bakteriyel etmeni,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Zararlı Organizmanın Varlığından Şüphe Edilmesi veya Tespiti, Zararlı Organizma

Sürveyleri, Sınırlandırılmış Alanların Oluşturulması

Zararlı organizmanın varlığından şüphe edilmesi veya tespiti

MADDE 5 – (1) Zararlı organizmanın varlığından şüphelenen veya haberdar olanlar, derhal müdürlüğü bilgilendirir ve zararlı organizmanın varlığı veya şüpheli varlığı hakkında tüm bilgileri müdürlüğe sağlar. Müdürlük bu bilgiyi derhal kaydeder.

(2) Müdürlükler, zararlı organizmanın varlığı veya şüpheli varlığı hakkında bilgilendirildiğinde, tüm gerekli önlemleri alarak, durumu bölge araştırma kuruluşuna bildirir. Zararlı organizmanın varlığının doğrulanması halinde laboratuvar vakit kaybetmeden Genel Müdürlüğü ve ilgili müdürlüğü bilgilendirir.

(3) Müdürlükler, sorumluluğu altında olan, zararlı organizma ile bulaşık olabilecek bitkilere sahip kişilere derhal zararlı organizmanın varlığı veya şüpheli varlığı, olası sonuçları, riskleri ve alınacak önlemler hakkında bilgi verir.

(4) Zararlı organizma ile bulaşık bitkilerin tespit edilmesi halinde Genel Müdürlük tarafından Acil Eylem Planı hazırlanır.

Zararlı organizma sürveyleri ve teşhisi

MADDE 6 – (1) Müdürlükler, belirlenmiş bitkilerde zararlı organizmanın varlığına dair yıllık olarak sürvey yürütür.

(2) Sürveyler, görsel muayeneleri ve zararlı organizma tarafından herhangi bir bulaşıklık şüphesi olması durumunda numune toplanması ve bu numunelerin analiz edilmesini kapsar. Sürveyler, sağlıklı bilimsel ve teknik ilkeleri temel alır ve zararlı organizmanın görsel muayene, numune alma ve analiz yoluyla tespit etme olasılığı açısından yılın uygun zamanlarında gerçekleştirilir. Söz konusu sürveylerde, mevcut bilimsel ve teknik kanıtlar, zararlı organizmanın ve vektörlerinin biyolojisi, belirlenmiş bitkilerin varlığı ve biyolojisi ve zararlı organizmanın varlığı hakkında diğer uygun bilgiler dikkate alınır. Sürveyler sırasında ayrıca Bakanlık internet sayfasında yayımlanan Xylella Yaprak Yanıklığı Sürvey Talimatı ve ilgili teknik kılavuzlar da dikkate alınır.

(3) Zararlı organizmanın sınırlandırılmış alan dışındaki bölgelerde varlığı, tek bir moleküler analiz ile taranır ve sonuçların pozitif çıkması durumunda zararlı organizmanın varlığı uluslararası standartlara uygun olarak gerçekleştirilecek ve genomun farklı bölümünü hedefleyen en az bir farklı pozitif moleküler analiz daha yapılarak tespit edilir. Zararlı organizmanın ve alt türlerinin teşhisine yönelik olarak yapılan bu testler EPPO tarafından yayınlanan standart teşhis protokolünde yer alan metotlardan seçilir.

(4) Zararlı organizmanın sınırlandırılmış alanlardaki varlığı, tek bir analiz ile taranır ve sonuçların pozitif çıkması durumunda zararlı organizmanın varlığı uluslararası standartlara uygun olarak gerçekleştirilecek en az bir pozitif moleküler analiz daha yapılarak tespit edilir. Zararlı organizmanın ve alt türlerinin teşhisine yönelik olarak yapılan bu testler EPPO tarafından yayınlanan standart teşhis protokolünde yer alan metotlardan seçilir.

Sınırlandırılmış alanların oluşturulması

MADDE 7 – (1) Müdürlükler, zararlı organizmanın varlığının tespit edildiği yerlerde gecikmeden “sınırlandırılmış alan” oluşturur.

a) Zararlı organizmanın belirli bir alt türünün varlığının tespit edildiği durumda yalnızca o alt tür için sınırlandırılmış alan oluşturulabilir.

b) Birden fazla alt türün varlığının tespit edildiği yerlerde, zararlı organizma ve onun tüm olası alt türleri ile ilgili olarak söz konusu alan sınırlandırılır.

c) Bir alt türün varlığının tespitinin karara bağlanmadığı durumda, zararlı organizma ve onun olası tüm alt türleri ile ilgili olarak söz konusu alan sınırlandırılır.

ç) Alt türlerin varlığının tespiti 6 ncı maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen testlerin sonuçlarına dayanır.

 (2) Sınırlandırılmış alan, bulaşık alan ve tampon bölgeden oluşur. Bulaşık alan; zararlı organizma ile bulaşık olduğu bilinen bütün bitkileri, benzer bulaşıklık belirtileri gösteren bütün bitkileri ve bulaşık bitkilerin çok yakınında veya bulaşıklık gösteren bitkiler veya bulaşık bitkilerden yetiştirilen bitkiler ile ortak üretim kaynağından olmaları nedeniyle zararlı organizma ile bulaşık olma riski taşıyan tüm diğer bitkileri kapsar.

 (3) Tampon bölge, bulaşık alanı çevreleyen en az 5 km genişlikte oluşturulur. Zararlı organizmanın varlığının ilk olduğu ve herhangi bir yayılmaya yol açmadığına dair yüksek güven derecesi varsa ve;

a) Bulaşık olduğu tespit edilen bitkinin etrafındaki 100 m yarıçapında tüm konukçu bitkilerin sağlık durumlarına bakılmaksızın derhal ortadan kaldırılması,

b) Bulaşık olduğu bilinen bir alanda, bulaşıklığın belirlendiği tarihten itibaren yapılan eradikasyon çalışmalarından sonra Bakanlığın Xylella Yaprak Yanıklığı Sürvey Talimatına uygun olarak her yıl yapılan ve resmi analizlerle desteklenen sürveylerin sonucunda zararlı organizma ile ilgili herhangi bir bitkide bulaşıklık tespit edilmemesi ve kullanılan bu analizlerin, belirti veren bitkilerle beraber bu bitkilerin yakınındaki belirti vermeyen bitkileri de kapsayan, %1 veya üzerinde bulaşık olan bitkilerin varlığını %99 güven aralığı ile tespit edebilme kabiliyetine sahip bir numune alma planına dayanması,

c) Bulaşık alanı çevreleyen, genişliği en az 5 km olan bir bölgede bir sınırlandırma sürveyinin gerçekleştirilmesi ve zararlı organizmanın o bölgede bulunmadığı sonucuna varılması; bulaşık alanı çevreleyen, en az 1 km genişlikteki bir alanın 100 m×100 m’lik bölümlere, tampon bölgenin geri kalanının da 1 km×1 km’lik bölümlere ayrıldığı bu sürveyde bu bölümlerin her birinde, ilgili müdürlüğün belirti veren bitkilerle beraber bu bitkilerin yakınındaki belirti vermeyen bitkileri de kapsayan görsel muayene, numune alma ve analiz işlemlerini gerçekleştirmesi,

ç) Bulaşık alan içerisinde eradikasyon tedbirlerinin alınmasından itibaren vektörlerin uçuş dönemi boyunca iki kez uluslararası standartlara uygun olarak gerçekleştirilen analizler sonucunda zararlı organizmayı taşıyan herhangi başka bir vektörün tespit edilmemesi ve bu analizlerin, zararlı organizmanın doğal yayılımının söz konusu olmadığı sonucunu ortaya koyması,

koşullarının hepsinin gerçekleşmesi durumunda, tampon bölge 1 km’den daha az olmayan bir genişliğe indirilebilir.

(4) Tampon bölgenin genişliği azaltılırken, ilgili müdürlük araştırma kuruluşu ile birlikte gerekçeli bir rapor hazırlayarak Genel Müdürlüğe bilgi verir.

(5) 10 uncu maddenin birinci fıkrası uyarınca ilan edilen koruma alanlarında uygulanacak tedbirler söz konusu olduğunda, tampon bölge en az 10 km genişliğinde olmalıdır.

(6) Bölgelerin kesin sınırlandırılması, sağlam bilimsel ilkelere, zararlı organizma ve vektörlerinin biyolojisine, bulaşıklık seviyesine, vektörlerin varlığına ve ilgili alanda belirlenmiş bitkilerin dağılımına dayandırılır.

(7) Zararlı organizma varlığının tampon bölgede onaylanması durumunda, bulaşık alan ve tampon bölgenin sınırları derhal gözden geçirilir ve buna uygun olarak değiştirilir.

(8) Müdürlükler tarafından yapılan bildirimlere göre, Genel Müdürlük, sınırlandırılmış alanların listesini oluşturur ve güncelleyerek Bakanlık internet sayfasında yayımlar.

(9) Sınırlandırılmış alanda, 6 ncı maddeye göre yürütülen sürvey ve 9 uncu maddenin birinci fıkrasının (f) bendine göre yürütülen izleme sonuçlarına göre, 5 yıl boyunca zararlı organizmanın varlığı tespit edilmezse, bu sınırlama kaldırılabilir. Bu tür durumlarda, ilgili müdürlük, Genel Müdürlüğü bilgilendirir.

(10) Dokuzuncu fıkraya istisna olarak ilgili müdürlük, üçüncü fıkra uyarınca tampon bölgede en az 1 km olacak şekilde azaltma işlemi yaptığı durumlarda;

a) Üçüncü fıkra uyarınca alınan tedbirler sonucunda, zararlı organizmanın varlığına dair tespitin ilk olması, izole edilmiş bir vaka olması ve ilgili sınırlandırılmış alanda herhangi bir yayılma eyleminin meydana gelmediği sonucuna yüksek bir güven derecesiyle varılması,

b) Sınırlandırmanın kaldırma dönemine yakın bir zamanda, sınırlandırılmış alan içerisinde Bakanlığın Xylella Yaprak Yanıklığı Sürvey Talimatını dikkate alan, uluslararası standartlar uyarınca %1 veya üzerinde bulaşık olan bitkilerin varlığını %99 güven aralığı ile tespit edebilme kabiliyetine sahip bir numune alma planını kullanan ve belirti veren bitkilerle beraber bu bitkilerin yakınındaki belirti vermeyen bitkileri de kapsayan resmi analizlerin uygulanması,

koşullarının karşılanması kaydıyla sınırlandırmanın ilk kurulduğu tarihten itibaren 12 ay geçtikten sonra sınırlandırılmış alanı kaldırabilir.

(11) Sınırlandırılmış bir alanın onuncu fıkraya göre kaldırıldığı durumlarda, daha önceden tesis edilen sınırlandırılmış alanda yer alan belirlenmiş bitkiler takip eden iki yıl boyunca yoğun bir şekilde incelenir. Söz konusu inceleme, uluslararası standartlar uyarınca %1 veya üzerinde bulaşık olan bitkilerin varlığını %99 güven aralığı ile tespit edebilme kabiliyetine sahip bir numune alma planı kullanılarak gerçekleştirilir ve zararlı organizmanın yakın çevrelerde potansiyel yayılması ile ilgili olan bilimsel ve teknik ilkeleri esas alır ve belirti veren bitkilerle beraber bu bitkilerin yakınındaki belirti vermeyen bitkileri de kapsar.

(12) İlk tesis edildiği tarihten itibaren 12 ay geçtikten sonra herhangi bir sınırlandırılmış alanı kaldırırken ilgili müdürlük, araştırma kuruluşu ile birlikte gerekçeli bir rapor hazırlayarak Genel Müdürlüğe bilgi verir.

(13) Birinci fıkraya istisna olarak müdürlükler;

a) Zararlı organizmanın, üzerinde bulunduğu bitkilerle birlikte yakın bir zamanda bölge içerisinde taşındığı veya zararlı organizmanın vektörlerinden fiziksel olarak korunduğu bir yerde bulunduğu yönünde kanıt bulunması,

b) Bu bitkilerin, ilgili alana girişlerinden önce bulaşık olduklarına ilişkin bulgular bulunması,

c) Bu bitkilerin çevresinde uluslararası geçerliliği kabul edilmiş analiz yöntemlerine uygun olarak gerçekleştirilmiş analizlere dayalı olarak zararlı organizmayı taşıyan herhangi bir vektör tespit edilmemesi,

şartlarının hepsinin bir arada bulunması durumunda sınırlandırılmış alan oluşturmamaya karar verebilir.

(14) On üçüncü fıkrada belirtilen durumlarda müdürlüklerce aşağıdaki işlemler yapılır:

a) Zararlı organizmanın ilk tespit edildiği bitkiler hariç olmak üzere herhangi bir bitkinin bulaşık olup olmadığını tespit etmek için en az 2 yıllık bir süre boyunca yıllık sürvey yürütür.

b) Bu sürveye göre, sınırlandırılmış alan oluşturmaya gerek olup olmadığını tespit eder.

c) Sınırlandırılmış alanın oluşturulmamasına ilişkin gerekçeyi ve (a) bendinde belirtilen sürvey sonuçlarına göre mevcut durumu Genel Müdürlüğe bildirir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Bulaşık Alanlarda Konukçu Bitkilerin Dikimine Yönelik Yasaklama ve İstisna,

Eradikasyon Tedbirleri ve Koruma Tedbirleri

Bulaşık alanlarda konukçu bitkilerin dikimine yönelik yasaklama ve istisna

MADDE 8 – (1) Zararlı organizmanın vektörleriyle girişine karşı fiziksel olarak korunan alanlar hariç, bulaşık alanlarda konukçu bitkilerin dikimi yasaktır.

 (2) Müdürlükler, birinci fıkraya istisna olarak, 10 uncu maddenin yedinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen 20 km’lik alan hariç olmak üzere, 10 uncu madde uyarınca koruma tedbirlerinin uygulandığı koruma alanlarında konukçu bitkilerin ekimine yönelik yetkiyi Genel Müdürlükten onay almak suretiyle verebilir. Bu yetkileri verirken ilgili müdürlük, zararlı organizmaya dirençli veya toleranslı olarak değerlendirilen türlere ait konukçu bitkileri tercih eder.

Eradikasyon tedbirleri

MADDE 9 – (1) Müdürlükler, 7 nci maddeye göre oluşturulan sınırlandırılmış alanlarda aşağıda yer alan tedbirleri alır:

a) Zararlı organizma tarafından bulaşık olduğu analizlerle tespit edilerek belirlenmiş bitkilerin 100 m yarıçapı içinde bulunan aşağıdaki bitkileri derhal imha eder:

1) Sağlık durumlarına bakılmaksızın, konukçu bitkileri.

2) Zararlı organizma tarafından bulaşık olduğu bilinen bitkileri.

3) Zararlı organizma tarafından muhtemel bulaşıklık belirtileri gösteren veya zararlı organizma tarafından bulaşık olacağından şüphelenilen bitkileri.

b) Bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendine istisna olarak, müdürlükler, resmi olarak tarihi değer taşıyan bitkiler olarak belirlenmiş münferit konukçu bitkilerin ortadan kaldırılmasına gerek olmadığına;

1) Söz konusu konukçu bitkilerden, 6 ncı maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarına göre numune alınması, bu madde uyarınca analizlerinin yapılması ve zararlı organizma tarafından bulaşık olmadığının teyit edilmesi,

2) Münferit konukçu bitkilerin veya söz konusu alanın zararlı organizmanın daha da yayılmasına katkıda bulunmayacak şekilde vektörlerden uygun şekilde fiziksel olarak izole edilmesi,

3) Zararlı organizmanın ve vektörlerinin yönetimi için uygun tarımsal uygulamaların gerçekleştirilmesi,

4) Herhangi bir istisna yapılmadan önce ilgili müdürlüğün bu bendin (1) numaralı alt bendinde atıfta bulunulan numune alma ve analiz sonuçları, (2) ve (3) numaralı alt bendinde atıfta bulunulan tedbirler, bunların gerekçeleri ve bitkilerin konumu hakkında Genel Müdürlüğü bilgilendirmesi ve Bakanlığın, bu tür bir istisna yapılan konukçu bitkilerin listesini ve konumunu yayımlaması,

5) Bu bitkilerin her birinin, vektörün uçuş döneminde, zararlı organizmanın belirtileri ve fiziksel izolasyonun uygunluğunu kontrol etmek amacıyla resmi olarak denetlenmesi ve belirtiler mevcut olduğunda bitkinin, zararlı organizmanın varlığı için numune alma ve analiz işlemlerine tabi tutulması,

koşullarının tümünün yerine getirilmesi kaydıyla karar verebilir.

c) Müdürlükler, ISPM 31’e göre, bulaşık bitkilerin her birinin 100 m yarıçapı içinde bulunan belirlenmiş bitkilerden numune alarak analiz yaptırmak üzere laboratuvara gönderir.

ç) Müdürlükler, (a) bendinde belirtilen bitkilerin imha edilmesinden önce zararlı organizmanın vektörlerine ve bu vektörleri barındırabilen bitkilere karşı bitki sağlığı tedbirlerini uygular. Bu tedbirler, uygun görüldüğü takdirde, bitkilerin imha edilmesini de içerir.

d) Müdürlükler, mahallinde veya bulaşık alan içerisinde yer alan bu amaçla tasarlanmış yakın bir yerde, zararlı organizmanın yayılışını engelleyecek şekilde (a) bendinde belirtilen bitkileri ve bitki kısımlarını imha eder.

e) Müdürlükler, bulaşıklığın kökenini belirlemek için uygun araştırmaları gerçekleştirir. Sınırlandırılmış alan oluşturulmasından önce taşınmış olanlar da dâhil olmak üzere ilgili bulaşıklık durumu ile bağlantılı olan belirlenmiş bitkileri izler. Bu araştırmaların sonuçları, ilgili bitkilerin geldiği müdürlüklere, bu bitkilerin transit geçtiği müdürlüklere ve bu bitkilerin taşındığı müdürlüklere iletilir ve ayrıca Genel Müdürlüğe bilgi verilir.

f) Müdürlükler, Bakanlık internet sayfasında yer alan Xylella Yaprak Yanıklığı Sürvey Talimatına göre zararlı organizmanın varlığını yıllık sürveylerle izler. 6 ncı maddenin ilgili hükümlerine uygun olarak belirti veren bitkilerle beraber bu bitkilerin yakınındaki belirti vermeyen bitkilerin yanı sıra belirlenmiş bitkilere ilişkin görsel muayene, numune alma ve analiz işlemlerini gerçekleştir. Tampon bölgelerde sürvey alanı, bulaşık alanı çevreleyen en az 1 km genişlikteki bir alanda 100 m × 100 m’lik bölümlere, tampon bölgenin geri kalanında 1 km × 1 km’lik bölümlere ayrılır ve bu bölümlerin her birinde, ilgili müdürlük belirti veren bitkilerle beraber bu bitkilerin yakınındaki belirti vermeyen bitkileri de kapsayan görsel muayene, numune alma ve analiz işlemlerini gerçekleştirir.

g) Müdürlükler, zararlı organizmanın tehlikesi, ülkeye girişi ve yayılmasını engellemek amacıyla alınacak tedbirler hakkında toplumu bilinçlendirir, sınırlandırılmış alanları belirten yol işaretlerini yerleştirir.

ğ) Müdürlükler, gerektiğinde, özellikle bulunduğu konuma, kamu veya özel mülkiyet veya sorumluluğu olan kişi veya tüzel kişiye ait olduğuna bakılmaksızın, bulaşık veya bulaşıklığından şüphelenilen bitkilerin tümüne erişebilirlik ve uygun imha ile ilgili olarak, eradikasyonu önleyecek, engelleyecek veya geciktirecek sebeplere yönelik tedbirleri alır.

h) Müdürlükler, ISPM 9 ve ISPM 14’e uygun entegre bir yaklaşım uygulayarak, zararlı organizmanın eradikasyonuna ilişkin ilave tedbirleri alır.

ı) Müdürlükler, zararlı organizma ve vektörlerinin yönetimi için uygun bitki sağlığı tedbirlerini uygular.

Koruma tedbirleri

MADDE 10 – (1) 9 uncu maddeye istisna olarak, koruma alanı olarak ilan edilen bulaşık alanlardaki sorumlu resmi kurumlar, iki ila on birinci fıkralar arasında öngörülen sınırlama tedbirlerini uygulamaya karar verebilir.

(2) Müdürlükler, yedi ila on birinci fıkralar arasında atıfta bulunulan resmi sürveylere dayanarak zararlı organizma ile bulaşık olduğu tespit edilen tüm bitkileri ortadan kaldırır. Söz konusu ortadan kaldırma işlemi, zararlı organizmanın varlığının resmi olarak tanımlanmasından hemen sonra gerçekleştirilir. Zararlı organizmanın ortadan kaldırılması sırasında ve bu işlem sonrasında yayılmasını önlemek amacıyla gerekli tüm tedbirler alınır.

(3) Müdürlükler, ISPM 31’e uygun olarak, ikinci fıkrada belirtilen bitkilerin ve zararlı organizma tarafından bulaşık olduğu tespit edilen bitkilerin 100 m yarıçapındaki konukçu bitkilerden numune alarak laboratuvarda analiz ettirir. Bu analiz işlemi, düzenli aralıklarla ve yılda en az iki defa gerçekleştirilir.

(4) Müdürlükler, ikinci fıkrada belirtilen bitkilerin imhasından önce, zararlı organizmanın vektörlerine ve bu vektörlerin konukçusu olabilecek bitkilere karşı uygun bitki sağlığı tedbirlerini alır. Bu tedbirler, uygun görüldüğünde bitkilerin imhasını da içerir.

(5) Müdürlükler, mahallinde veya sınırlandırılmış alan içerisinde bu amaçla tasarlanmış yakın bir alanda, zararlı organizmanın yayılmasını engelleyecek şekilde ikinci fıkrada belirlenmiş bitkileri ve bitki kısımlarını imha ettirir.

(6) Müdürlükler, zararlı organizma ve vektörlerinin yönetimi için uygun kültürel tedbirlerin uygulanmasını sağlar.

(7) Müdürlükler, Bakanlık internet sayfasında yer alan Xylella Yaprak Yanıklığı Sürvey Talimatını dikkate alarak, zararlı organizmanın mevcudiyetini asgari;

a) 11 inci maddenin üçüncü fıkrasında atıfta bulunulan alanların yakınında,

b) Belirli kültürel, sosyal veya bilimsel değere sahip bitkilerin bulunduğu alanların yakınında,

c) Bulaşık alan olarak listelenen ve müdürlük toprakları içerisinde olması halinde bu bulaşık alanların sınırından itibaren en az 20 km mesafede,

bulunan yerlerde yıllık resmi sürveylerle izler.

(8) Yedinci fıkradaki sürveyler, 100 m × 100 m’lik karelerde yapılır. Müdürlükler, bu karelerin her birinde 6 ncı maddenin ilgili hükümlerine uygun olarak belirti veren bitkilerle beraber bu bitkilerin yakınındaki belirti vermeyen belirlenmiş bitkilere ilişkin görsel muayene, numune alma ve analiz işlemlerini gerçekleştirir.

(9) Müdürlükler, yedinci fıkranın (c) bendinde atıfta bulunulan yerlerde, zararlı organizmanın mevcudiyetinin resmi olarak herhangi bir şekilde tespit edilmesi halinde durumu Genel Müdürlüğe ve diğer müdürlüklere derhal bildirir.

(10) Söz konusu koruma alanı birden fazla müdürlüğün üretim alanlarını kapsıyorsa, sürveyler bulaşıklık tespit edilen İl Müdürlüğü koordinasyonu ile diğer müdürlüklerle birlikte yürütülür.

(11) Yedinci fıkranın (c) bendi, tamamen koruma alanı olan ve en yakın müdürlük topraklarına 10 km’den daha fazla mesafede bulunan adalar açısından uygulanmaz.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Belirlenmiş Bitkilerin Ülke İçindeki Hareketi, İn Vitro Ortamda Büyüyen Belirlenmiş

Bitkilerin Ülke İçindeki Hareketleri, İzlenebilirlik, Belirlenmiş Bitkilerin Hareketleri

Hakkında Resmi Kontroller, Yetkilendirilmiş Alanlar Listesi, Tedbirlere İlişkin

Raporlama ve Bilgilendirme

Belirlenmiş bitkilerin ülke içindeki hareketi

MADDE 11 – (1) Bu madde hükümleri; tüm üretim dönemi boyunca in vitro olarak yetiştirilen bitkiler veya Ek 2’de listelenen belirlenmiş bitki türlerine ait bitkiler dışındaki bitkilerin hareketi için uygulanır.

(2) Yaşamının en azından bir kısmını, 7 nci maddeye göre oluşturulmuş sınırlandırılmış alanlarda geçiren belirlenmiş bitkilerin sınırlandırılmış alanların dışına ve bulaşık alandan tampon bölgeye hareketi yasaktır.

(3) Birinci ve ikinci fıkralara istisna olarak, belirlenmiş bitkiler aşağıda bulunan koşulların tamamının yerine getirildiği bir alanda yetiştirilmişse ve yetkilendirilmişse ülke içerisinde hareket gerçekleşebilir:

a) Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkındaki Yönetmeliğe göre kayıtlı olması.

b) İlgili ISPM’ler göz önüne alınarak, sorumlu müdürlük tarafından zararlı organizma ve vektörlerinin bulunmadığının belgelenmesi.

c) Vektörler aracılığı ile zararlı organizmanın girişine karşı fiziksel korumanın bulunması.

ç) Yılda iki kez resmi denetimlere tabi tutulmuş ve zararlı organizma ile bulaşık olduğu veya belirtilerin bulunduğu tespit edilen ve bu belirtilerin derhal ortadan kaldırıldığı ve söz konusu ortadan kaldırma işleminden önce zararlı organizmanın vektörlerine karşı uygun bitki sağlığı işlemlerinin uygulandığı 100 metre genişliğinde bir bölge ile çevrili olması.

d) Bitkilerin, yılın uygun zamanlarında, zararlı organizmanın vektörlerinden ari olmasını sağlayacak şekilde, gerekli olduğu takdirde bitkilerin ortadan kaldırılmasını da içeren bitki sağlığı tedbirlerine tabi tutulması.

e) Bakanlık internet sayfasında Xylella Yaprak Yanıklığı Sürvey Talimatını dikkate alarak, (ç) bendinde atıfta bulunulan bölge ile birlikte her yıl en az iki resmi denetime tabi tutulması.

f) Söz konusu alanda belirlenmiş bitkilerin yetiştirilme süresi boyunca, zararlı organizma belirtilerinin ve vektörlerinin tespit edilmemesi veya şüpheli belirtiler gözlemlenmiş; ancak laboratuvar tarafından analizlerle zararlı organizmanın olmadığının teyit edilmesi.

g) Belirlenmiş bitkilerin yetiştirilme süresi boyunca, (ç) bendinde belirtilen bölgede herhangi bir zararlı organizma belirtisinin bulunmaması veya şüpheli belirtiler gözlemlenmiş; ancak zararlı organizmanın olmadığının analiz yapılarak teyit edilmesi.

(4) Her bir alandan, belirlenmiş bitkilerin her bir türünü temsil eden numuneler her yıl en uygun zamanda alınarak laboratuvar tarafından analiz işlemine tabi tutulur ve zararlı organizmanın olmadığı, uluslararası geçerliliği kabul edilmiş analiz yöntemlerine uygun olarak teyit edilir.

(5) Hareket zamanına en yakın zamanda, belirlenmiş bitki partileri; ISPM 31’e göre, %1 veya daha üstü bulaşık bitkinin varlığını % 99 güvenilirlik ile tespit edebilen ve özellikle zararlı organizmanın şüpheli belirtilerini taşıyan bitkilere odaklanmış bir numune planı kullanılarak görsel kontrol, numune ve uluslararası geçerli test metotlarına göre yapılan bir moleküler teste tabi tutulur.

(6) Birinci ve beşinci fıkralara istisna olarak, tohumları haricinde dikim amaçlı dormant dönemdeki asmaların ülke içerisindeki sınırlandırılmış alanların içerisinde veya dışına taşınması için;

a) Bitkinin, Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkındaki Yönetmeliğe göre kayıtlı bir yerde büyümüş olması,

b) Harekete mümkün olan en yakın zamanda, yetkilendirilmiş bir ısıl işlem tesisinde uygun ısıl işlemden geçirilmesi; bu amaçla dormant bitkilerin ilgili EPPO standartlarına uygun olarak 50oC’ye getirilmiş su içerisine 45 dakika batırılması,

koşullarının her ikisinin de gerçekleşmiş olması gerekmektedir.

(7) Hareketten önce, belirlenmiş bitki partileri, zararlı organizmanın vektörlerinden herhangi birine karşı bitki sağlığı tedbirlerine tabi tutulur.

(8) Sınırlandırılmış alanın içinde veya dışına hareket eden belirlenmiş bitkiler, zararlı organizma veya vektörlerinin bulaşmasını engelleyecek şekilde kapalı konteynırlarda veya ambalajlarda taşınır.

(9) Yaşamlarının en azından belirli bir bölümünde sınırlandırılmış alanda yetiştirilen belirlenmiş bitkilerin, yalnızca bitki pasaportunun eşlik etmesi koşulu ile ülke topraklarında taşınmasına izin verilir.

(10) Sınırlandırılmış alanda yetiştirilmemiş konukçu bitkilerin ise yalnızca;

a) Zararlı organizmanın varlığına yönelik olarak uluslararası standartlara uygun şekilde analiz yapmanın yanı sıra Bakanlık internet sayfasında Xylella Yaprak Yanıklığı Sürvey Talimatını dikkate alarak yıllık sürvey ve zararlı organizmanın belirtileri ile ilgili olarak da numune alma işlemine tabi olan bir alanda yetiştirilmiş olması,

b) Bu bitkilere, bitki pasaportunun eşlik ediyor olması,

koşullarını sağlaması durumunda ülke içinde taşınmasına izin verilir.

(11) Bununla birlikte, Coffea, Lavandula dentata L., Nerium oleander L., Olea europaea L., Polygala myrtifolia L. ve Prunus dulcis (Mill.) D.A. Webb’in, tohumları hariç, dikim amaçlı bitkilerin; %5 oranındaki bulaşık bitkinin %99 güven aralığı ile tespit edilebildiği bir numune planı kullanılarak belirtilen zararlı organizmanın bulunmadığının teyit edildiği uluslararası standartlara uygun analizlere tabi tutulmalarının yanı sıra; Bakanlığın web sayfasında yer alan Xylella fastidiosa sürvey talimatı göz önünde bulundurularak yıllık olarak numunelerin ve resmi kontrollerin yürütüldüğü bir alanda yetiştirilmeleri durumunda ülke içerisinde dolaşımlarına izin verilecektir. Ek olarak, ülke içinde hareket edecek olan ekime yönelik her bir Polygala myrtifolia L.’nin üretim alanından ilk hareketinden önce, hareket zamanına mümkün olan en yakın zamanda, %5 oranındaki bulaşık bitkinin %99 güven aralığı ile tespit edilebildiği bir numune planı kullanılarak belirtilen zararlı organizmanın bulunmadığının teyit edildiği uluslararası standartlara uygun analizlere tabi tutulmalarının yanı sıra; Bakanlığın web sayfasında yer alan Xylella fastidiosa sürvey talimatı göz önünde bulundurularak resmi görsel muayene ve numune almaya tabi tutulacaktır. 6 ncı maddenin üçüncü fıkrasına istisna olarak, zararlı organizmanın varlığı, tek bir analiz ile taranır ve sonuçların pozitif çıkması durumunda zararlı organizma varlığı uluslararası standartlara uygun olarak gerçekleştirilecek en az bir pozitif moleküler analiz ile tespit edilir. Zararlı organizmanın ve alt türlerinin tespitine yönelik söz konusu analizler Bakanlık veri tabanında listelenir.

(12) Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmelik hükümleri saklı kalmak koşuluyla, bu maddenin on ve on birinci fıkralarında atıfta bulunulan konukçu bitkileri; ticaret, iş veya meslek dışında kendi kullanımı için edinen kişiler için söz konusu bitkilerin hareketi sırasında bitki pasaportuna gerek yoktur.

(13) On ila on ikinci fıkralardaki hükümler saklı kalmak koşuluyla, Juglans regia L., Olea europaea L., Prunus amygdalus Batsch, P.amygdalus × P.persica, P.armeniaca L., P.avium (L.) L., P.cerasus L., P.domestica L., P.domestica × P.salicina, P.dulcis (Mill.) D.A. Webb, P.persica (L.) Batsch ve P.salicina Lindley türlerine ait olan ve sınırlandırılmış alanların dışında yetiştirilen ve ömürlerinin en azından bir kısmını zararlılara karşı dayanıklı tesislerde geçirmiş olan, ön temel ana materyal ve ön temel materyallerin ülke içindeki hareketlerine, hareket öncesi mümkün olan en kısa süre içerisinde zararlı organizmanın varlığına yönelik olarak uluslararası standartlara uygun şekilde gerçekleştirilen görsel muayene, numune ve moleküler analiz işlemlerine tabi tutulmuşlarsa ve bitki pasaportu eşlik ediyorsa izin verilir.

(14) Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmelik hükümleri saklı kalmak koşuluyla, on üçüncü fıkrada atıfta bulunulan ön temel ana materyal ve ön temel materyalleri ticaret, iş veya meslek dışında kendi kullanımı için edinen kişiler için söz konusu bitkilerin hareketi sırasında bitki pasaportuna gerek yoktur.

İn vitro ortamda büyüyen belirlenmiş bitkilerin ülke içindeki hareketleri

MADDE 12 – (1) Bütün üretim dönemi boyunca in vitro ortamda büyümüş ve yaşamının en azından bir kısmını 7 nci maddeye göre oluşturulan sınırlandırılmış alanlarda geçiren belirlenmiş bitkiler yalnızca aşağıdaki şartları yerine getiren bir yerde büyümeleri halinde, sınırlandırılmış alanın dışına ve bulaşık alandan tampon bölgeye hareket edebilir:

a) Bitki Pasaportu ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkındaki Yönetmeliğe göre kayıtlı olması,

b) İlgili ISPM’ler göz önüne alınarak, sorumlu müdürlük tarafından zararlı organizma ve vektörlerinin bu yerde bulunmadığının belgelenmesi,

c) Vektörler aracılığı ile zararlı organizmanın girişine karşı fiziksel koruma bulunması,

ç) Yıllık olarak en az iki kere uygun zamanlarda resmi denetime tabi olması,

d) Belirlenmiş bitkilerin büyüme dönemi boyunca, ne zararlı organizmanın belirtilerinin ne de vektörlerinin alanda bulunmaması veya şüpheli belirtilerin gözlemlendiği bitkilerde yapılan analizlerle zararlı organizmanın bulunmadığının doğrulanması.

(2) Birinci fıkrada atıfta bulunulan belirlenmiş bitkiler steril şartlar altında şeffaf konteynırlarda büyüyorsa ve aşağıdaki şartlardan birini karşılıyorsa sınırlandırılmış alanın dışına ve bulaşık alandan tampon bölgeye hareket edebilir:

a) Tohumdan büyütülmesi,

b) Ülke içerisinde zararlı organizmadan ari bir alanda yetiştirilen ve analizlerle zararlı organizmanın bulunmadığı tespit edilen ana bitkiden steril şartlarda çoğaltılması,

c) Birinci fıkrada atıfta bulunulan şartların yerine getirildiği alanda büyüyen ve analizlerle zararlı organizmanın bulunmadığı tespit edilen ana bitkiden steril şartlarda çoğaltılması.

(3) Birinci fıkrada atıfta bulunulan belirlenmiş bitkiler, şeffaf konteynırlar ile zararlı organizmanın vektörleri ile bulaştırılmasını engelleyen steril şartlarda taşınır.

(4) Belirlenmiş bitkilere, Bitki Pasaportu ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkındaki Yönetmeliğe göre hazırlanan bitki pasaportu eşlik eder.

İzlenebilirlik

MADDE 13 – (1) Yaşamlarının en azından bir kısmında sınırlandırılmış alanda yetiştirilen veya sınırlandırılmış alan boyunca taşınan belirlenmiş bitkileri alan ve satan operatörler, tedarik edilen her bir partinin ve onu alan ve satan operatörün kaydını tutar.

(2) Ayrıca, birinci fıkra, hiçbir zaman sınırlandırılmış alanda yetiştirilmemiş olan Coffea, Lavandula dentata L., Nerium oleander L., Olea europaea L., Polygala myrtifolia L. ve Prunus dulcis (Mill.) D.A. Webb türlerinin ekimine yönelik bitkilerin temini için de geçerlidir.

(3) Operatörler, ilgili partinin kendilerine temin edildiği tarihten itibaren 3 yıl boyunca birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen kayıtları tutar.

(4) Birinci fıkrada belirtilen operatörler, kendileri tarafından tedarik edilen veya alınan her bir parti konusunda ilgili müdürlüğü derhal bilgilendirir. Bu bilgi, bitki pasaportunun menşei, gönderici, alıcı, varış yeri, bireysel seri numarası, hafta veya parti numarasını, ilgili lot ve miktarını içerir.

(5) Dördüncü fıkraya uygun olarak bilgileri alan sorumlu müdürlük derhal ilgili partinin varış yerinin sorumlu müdürlüğünü bilgilendirir.

(6) Talep üzerine müdürlükler, dördüncü fıkrada belirtilen bilgiyi Bakanlığa sağlar.

Belirlenmiş bitkilerin hareketleri hakkında resmi kontroller

MADDE 14 – (1) Müdürlükler, sınırlandırılmış alandan dışarı veya bulaşık alandan tampon bölgeye hareket eden belirlenmiş bitkiler üzerinde düzenli resmi kontroller yürütür. Bu kontroller en azından;

a) Belirlenmiş bitkilerin bulaşık alanlardan tampon bölgelere taşındığı noktalarda,

b) Belirlenmiş bitkilerin tampon bölgelerden sınırlandırılmamış alanlara taşındığı noktalarda,

c) Tampon bölgedeki belirlenmiş bitkilerin varış yerlerinde,

ç) Sınırlandırılmamış alanlardaki varış yerlerinde,

gerçekleştirilir.

(2) Kontroller, belge kontrolünü ve belirlenmiş bitkilerin kimlik kontrolünü içerir ve belirlenmiş bitkilerin lokasyonuna, mülkiyetine veya onlardan sorumlu kişi veya tüzel kişiliğe bakılmaksızın gerçekleştirilir.

(3) Kontrollerin yoğunluğu; bitkinin zararlı organizmayı, bilinen veya potansiyel vektörlerini taşıma riski, partinin geldiği yer, bitkinin duyarlılık derecesi ve hareketten sorumlu operatörün bu Yönetmeliğe ve zararlı organizmayı eradike etmek ve koruma tedbirlerini almak gibi diğer tedbirleri almadaki uyumu dikkate alınarak belirlenir.

(4) Bu kontroller, 11 inci maddede getirilen şartların karşılanmadığını gösterdiğinde, kontrolleri gerçekleştiren müdürlük, uygunsuz bitkiyi mahallinde veya yakın bir lokasyonda derhal imha eder. Bu eylem, imha sırasında ve sonrasında, bitkinin taşıdığı zararlı organizmanın veya vektörünün yayılmasını önlemek için tüm gerekli tedbirler dikkate alınarak gerçekleştirilir.

Yetkilendirilmiş alanlar listesi

MADDE 15 – (1) Müdürlükler, 11 inci maddenin üçüncü fıkrasına uygun olarak yetkilendirilmiş bütün alanların bir listesini oluşturur, günceller ve listeyi talep edilmesi durumunda Bakanlığa sunar.

(2) Müdürlüklerden alınan bilgilere dayanılarak Genel Müdürlük, yetkilendirilmiş alanların listesini oluşturur ve günceller.

Tedbirlere ilişkin raporlama ve bilgilendirme

MADDE 16 – (1) Müdürlükler 6, 7, 9, 10 ve 14 üncü maddelere uygun olarak alınmış tedbirler ve bu tedbirlerin sonuçlarına ilişkin bir raporu ve takip eden yılda alınacak her bir tedbirin programlandığı zamanı içeren bir planı her yıl 31 Aralık tarihine kadar Bakanlığa bildirir.

(2) Müdürlükler, 10 uncu maddeye uygun olarak koruma tedbirlerini uygulamaya karar vermeleri durumunda, koruma tedbirlerini, alınan veya alınması amaçlanan tedbirleri uygulamak için gerekçelerini derhal Bakanlığa bildirir.

(3) Müdürlükler, zararlı organizmanın varlığının tespiti halinde olası tehlikeleri hakkında tüm paydaşları bilgilendirerek farkındalık oluşturmakla yükümlüdür. Bu amaçla, liflet, broşür, afiş bastırılabilir ve internet sayfalarından bilgilendirme yapılabilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Avrupa Birliği mevzuatına uyum

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik, Xylella Yaprak Yanıklığı (Xylella fastidiosa (Wells et al)) ile mücadele hakkında 18/5/2015 tarihli ve 2015/789/AB sayılı Konsolide Komisyon Uygulama Kararı dikkate alınarak Avrupa Birliği mevzuatına uyum çerçevesinde hazırlanmıştır.

İdari yaptırımlar

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Kanunun 38 inci maddesinde belirtilen idari yaptırımlar uygulanır.

Yürürlük

MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

BANKALARIN KREDİ İŞLEMLERİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

Resmî Gazete Tarihi: 01.11.2006 Resmî Gazete Sayısı: 26333

BANKALARIN KREDİ İŞLEMLERİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, bankalarca verilen kredilere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

(2) Bu Yönetmelik hükümleri;

a) Risk grubunun belirlenmesinde banka ve ortaklıklarda yönetim kurulu üyesi ve genel müdür olarak görev yapanlar ve velâyet altında olmayan çocuklar bakımından aynı risk grubuna dahil edilecek gerçek ve tüzel kişilerin tespiti,

b) (Değişik: RG-25/1/2019-30666)(3) Kredi açma yetkisinin devri, bankanın dahil olduğu risk grubu ve mensupları ile ilişkiler, kredi komitesinin oluşumu, çalışması ve karar alması,”

c) (Değişik: RG-25/1/2019-30666)(3) Kredilerin izlenmesi, hesap durum belgesi alınması ve derecelendirme notu talep edilmesi,

ç) Kredilerin kredi sınırlamalarında dikkate alınma oranları,

d) Kredi sınırlamalarına tabi olmayan işlemler,

e) Kredi sınırlarının izlenmesi,

f) Aşımların giderilmesi,

g) Katılım bankalarınca finansman sağlama yöntemleri,

ile ilgili usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 19/10/2005 tarihli ve 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 47, 48, 49, 51, 52, 54, 55 ve 93 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte yer alan;

a) Ana ortaklık: Kanunun 3 üncü maddesinde tanımlanan ana ortaklığı,

b) Banka: Kanunun 3 üncü maddesinde tanımlanan bankaları,

c) Finansal kuruluş: Kanunun 3 üncü maddesinde tanımlanan finansal kuruluşu,

ç) Kanun: 19/10/2005 tarihli ve 5411 sayılı Bankacılık Kanununu,

d) Konsolide özkaynak: Bankaların Özkaynaklarına İlişkin Yönetmelik uyarınca hesaplanacak konsolide özkaynağı,

e) Kontrol: Kanunun 3 üncü maddesinde tanımlanan kontrolü,

f) Kredi: Kanunun 48 inci maddesi uyarınca kredi sayılan işlemleri,

g) Kurum: Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunu,

ğ) Nitelikli pay: Kanunun 3 üncü maddesinde tanımlanan nitelikli payı,

h) Özkaynak: Bankaların Özkaynaklarına İlişkin Yönetmelik uyarınca hesaplanacak özkaynağı,

ı) Risk grubu: Kanunun 49 uncu maddesinde tanımlanan risk grubunu,

i) 3568 sayılı Kanun: 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununu

j) (Ek: RG-25/1/2019-30666)(3) Satıcı: Bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinin birinci fıkrasında sayılan yöntemlere dayalı finansmana konu mal, hak ve hizmeti satan, sağlayan, üreten, kiralayan ve/veya dağıtan gerçek ya da tüzel kişiyi,

k) (Ek: RG-25/1/2019-30666)(3) Üst yönetim: 11/7/2014 tarihli ve 29057 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bankaların İç Sistemleri ve İçsel Sermaye Yeterliliği Değerlendirme Süreci Hakkında Yönetmeliğin 3 üncü maddesinde tanımlanan üst yönetimi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Aynı Risk Grubuna Dahil Edilecek Gerçek ve Tüzel Kişiler, Kredi Açma Yetkisinin Devri ve Bankanın Dâhil Olduğu Risk Grubu ve Mensupları ile İlişkiler ve Kredi Komitesi(4)

Aynı risk grubuna dahil edilecek gerçek ve tüzel kişiler

MADDE 4 –

(1) Birden fazla ortaklıkta genel müdür, yönetim kurulu üyesi veya yönetim kurulu başkanı olarak görev yapanlar bakımından aynı risk grubuna dahil edilecek gerçek ve tüzel kişilerin bankalarca tespitinde;

a) Bu kişilerin görev aldıkları ortaklıklarda, ilgili mevzuat uyarınca edinmeleri gerekenden fazla miktarda hisseye sahip olmaları,

b) Bu kişilerin görev aldıkları ortaklıklar arasında kontrol ilişkisinin bulunması veya birinin ödeme güçlüğüne düşmesinin diğer bir veya birkaçının ödeme güçlüğüne düşmesi sonucunu doğuracak boyutta kefalet, garanti veya benzeri ilişkinin varlığı,

c) Görev alınan ortaklıklarda kontrolü elinde bulunduran gerçek kişi ortaklar ile üçüncü dereceye kadar kan veya ikinci dereceye kadar sıhri hısım derecesinde akrabalık ilişkisi bulunması,

ç) Bu kişilere, vasıf ve tecrübeleriyle mütenasip özlük hakları üzerinde bir hakkın tanınması

hususları dikkate alınır. Bu hususların birinin ya da birkaçının varlığı halinde yönetim kurulu başkan veya üyesi olarak görev yapanlarla bahse konu ortaklıklar aynı risk grubuna dahil edilir.

(2) (Değişik: RG-30/4/2013-28633) Banka ve bankanın dahil olduğu risk grubu içinde yer alan ortaklıkların yönetim kurulu üyeleri ve genel müdürlerinden yalnızca bu sıfatları dolayısıyla Kanunun 49 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bankanın dahil olduğu risk grubu içinde yer alanlar hakkında bankanın dahil olduğu risk grubuna kullandırılacak kredilere ilişkin olarak 5 inci maddenin dördüncü fıkrası uygulanmaz.

Kredi açma yetkisinin devri ve bankanın dâhil olduğu risk grubu ve mensuplar ile ilişkiler (Değişik başlık: RG-25/1/2019-30666)(3)

MADDE 5 –

(1) Bankalarda kredi açma yetkisi esas itibariyle yönetim kuruluna aittir. Yönetim kurulu; kredi açma, onay verme ve diğer idarî esaslara ilişkin politikaları oluşturmak,  bunların uygulanmasını ve izlenmesini sağlamak ve gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür. Yönetim kurulu kredi açma yetkisini teşkil edeceği kredi komitesine veya genel müdürlüğe devredebilir. Yönetim kurulunca kredi açılmasında veya yetki devrinde genel müdürlüğün yazılı önerisi aranır. Hesap durumu belgesi alınması zorunluluğu bulunan krediler için, genel müdürlüğün kredi açılmasına ilişkin önerilerinde, kredi talebinde bulunanların mali tahlil ve istihbarat raporlarının ekli olması zorunludur.

(2) Bir gerçek veya tüzel kişiye açılacak kredi sınırının tespitinde, yönetim kurulu, en fazla, kredi komitesine özkaynakların yüzde onu, genel müdürlüğe yüzde biri tutarındaki kredi açma yetkisini devredebilir. Genel müdürlük kendisine devredilen kredi açma yetkisini diğer birimleri, bölge müdürlükleri veya şubeler aracılığıyla da kullanabilir.

(3) Yönetim kurulunca yetkinin, kredinin tutarı, cinsi, alınacak teminat başta olmak üzere kredi açılmasında mutaden tespiti gereken hususları içerecek şekilde kapsam ve sınırlarının açık ve ayrıntılı olarak belirlenmiş ve yazılı biçimde, kredi açılmadan önce devredilmiş olması gerekir.

(4) Kredi açma yetkisini haiz olanlar, kendileri ile eş ve velâyeti altındaki çocuklarının veya bunlarla risk grubu oluşturan diğer gerçek ve tüzel kişilerin taraf olduğu kredi işlemlerine ilişkin değerlendirme ve karar verme aşamalarında yer alamaz ve bu hususu yazılı olarak denetim komitesine bildirir.

(5) (Ek: RG-25/1/2019-30666)(3) Bankanın dâhil olduğu risk grubu ve Kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kişiler ile yapılan;

a) Kredi işlemleri ile hizmet sözleşmeleri, mal alım satım işlemleri ve benzeri işlemler için değerlendirme, onay ve iş akış süreçleri yönetim kurulunca yazılı olarak belirlenir.

b) Yönetim Kurulunca belirlenecek önemlilik eşiği üzerindeki hizmet sözleşmeleri, mal alım-satım işlemleri, yapılan kredi işlemleri ve benzeri işlemler yönetim kurulunca onaylanır. Kurul söz konusu önemlilik eşiğine ilişkin olarak sınır koymaya yetkilidir.

c) Kredilendirme ve diğer işlemlerde aranan koşulların bu işlemlere ilişkin değerlendirme, ödeme, teminatlandırma ve zarara aktarma dâhil tüm aşamalarda piyasa koşullarından farklılık arz etmemesi gerekir.

(6) (Ek: RG-25/1/2019-30666)(3) Beşinci fıkrada belirtilen kişilere verilecek krediler ile bunlarla gerçekleştirilecek diğer işlemlere ilişkin karar ve süreçlerde yer alan kişilerin çıkar çatışmasını engelleyecek şekilde belirlenmesi gerekir.

(7) (Ek: RG-25/1/2019-30666)(3) Üst yönetim, kredi tahsis ve izleme birimlerinin bu maddede düzenlenen şartlara uyum konusunda azami dikkati göstermesine yönelik tüm tedbirleri almakla yükümlüdür.

(8) (Ek: RG-25/1/2019-30666)(3) Bankanın bu madde kapsamındaki işlemlerinin gerekli şekilde tesis edilip edilmediği ile bu işlemlerin izlenmesi ve raporlanması iç denetim birimlerince gözden geçirilir. Tespit edilen aksaklıklar, alınması tavsiye edilen tedbirler ile birlikte üst yönetime bildirilir.

Kredi komitesinin oluşumu

MADDE 6 –

(1) Banka yönetim kurulunun, kredilerle ilgili olarak vereceği görevleri yapmak üzere, Kanunun 25 inci maddesine göre süre hariç genel müdürde aranan şartları taşıyan üyeleri arasından seçeceği en az iki üye ile banka genel müdürü veya vekilinden oluşan bir kredi komitesi kurulabilir. Herhangi bir toplantıya katılamayacak kredi komitesi üyesi yerine görev yapmak üzere süre hariç genel müdürde aranan şartları taşıyan yönetim kurulu üyeleri arasından iki yedek üye seçilir. Kredi komitesi üye ve yedeklerinin seçiminde yönetim kurulu üyelerinin en az dörtte üçünün olumlu oyu aranır.

(2) Türkiye’de şube açmak suretiyle faaliyet gösteren yabancı bankalarda kredi komitesi kurulması halinde, müdürler kurulu aynı zamanda kredi komitesi görevini yürütür.

Kredi komitesinin çalışma esasları

MADDE 7 –

(1) Kredi komitesi tüm üyelerin katılımı ile toplanır.

(2) Kredi komitesinin oybirliği ile verdiği kararlar doğrudan, oyçokluğu ile verdiği kararlar yönetim kurulunun onayından sonra uygulanır.

(3) Komite gündemi genel müdür veya genel müdürün bulunmaması halinde vekili  tarafından tespit edilir ve diğer üyelere duyurulur. Kredi komitesince kredi açılmasında genel müdürlüğün yazılı önerisi aranır. Hesap durumu belgesi alınması zorunluluğu bulunan kredilere ilişkin yapılacak önerilerde, kredi talebinde bulunanların mali tahlil ve istihbarat raporlarının ekli olması zorunludur.

(4) Yönetim kurulu, kredi komitesinin faaliyetlerini denetlemekle yükümlüdür. Yönetim kurulu üyelerinden her biri, kredi komitesinden, komitenin faaliyetleri hakkında her türlü bilgiyi istemeye ve gerekli göreceği her türlü kontrolü yapmaya yetkilidir.

(5) Kredi komitesi kararları karar defterine kaydedilir. Kredi komitesi karar defteri, yönetim kurulu karar defterinin tabi olduğu usul ve esasa  göre tutulur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Hesap Durumu Belgesi ve Kredi Derecelendirme Notu(5)

Hesap durumu belgesi alınması ve kredi derecelendirme notu talep edilmesi (Değişik başlık: RG-25/1/2019-30666)(3)

MADDE 8 –

(1) Bankaların kullandıracakları krediler için, aşağıda sayılan işlemler hariç, hesap durumu belgesi almaları zorunludur.

a) (Değişik: RG-19/2/2019-30691) İki milyon Türk Lirasını geçmeyen işlemler.

b) Kamu İktisadi Teşebbüsleri ve bunların müessese, bağlı ortaklık ve iştirakleri hariç olmak üzere, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, bunlara bağlı kuruluşlar ve mahalli idareler ile yapılan işlemler,

c) Yabancı ülkelerin merkezi idareleri, merkez bankaları ile veya bunlarca çıkarılan veya ödemesi garanti edilen bono ve tahviller karşılığı yapılan işlemler,

ç) Karşılığı nakit, nakit benzeri kıymet ve hesaplar ile kıymetli maden olan işlemler,

d) Hazine, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı veya Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca çıkarılan ya da ödenmesi garanti edilen bono ve tahviller karşılığı yapılan işlemler,

e) Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası ile ya da bu banka nezdindeki piyasalarda yapılan işlemler,

f) Menkul kıymet borsalarından veya ikinci el piyasadan çok kısa vadeli fon fazlalarını değerlendirmek gayesiyle edinilen alım-satım amaçlı menkul kıymetler,

g) Teşkilatlanmış borsalardan alınan veya alacaklardan dolayı elde edilen hisse senetleri,

ğ) Yurt içi bankaların kendi aralarındaki vadesiz veya vadesi  üç ayı aşmayan işlemler ile bu bankaların mukabil kefaletine dayanılarak verilecek teminat ve garantiler,

h) Kanunun 54 üncü maddesinin kredilerin dikkate alınma oranlarına ilişkin altıncı fıkrası nazara alınarak yapılacak hesaplamalara göre banka nezdindeki toplam kredi riski beş milyon ABD Dolarını aşmayan ve ek-1’de asgari ikinci sınıf olarak tasnif edilen derecelendirme notlarını haiz banka ya da finansal kuruluşlarla yapılan işlemler ile bunların kefaletine dayanılarak verilecek gayrinakdi krediler.

(2)  (Değişik: RG-12/11/2009-27404) Tüketici kredileri hariç olmak üzere, kredi ilişkisinin devam ettiği süre boyunca her yıl hesap dönemini izleyen altı ay içinde hesap durumu belgesi alınır.

(3) (Ek: RG-25/1/2019-30666)(3) Kurulca kapsamı belirlenecek krediler için 17/4/2012 tarihli ve 28267 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Derecelendirme Kuruluşlarının Yetkilendirilmesine ve Faaliyetlerine İlişkin Esaslar Hakkında Yönetmelik kapsamında yetkilendirilmiş bir kuruluşun verdiği kredi derecelendirme notunun alınması zorunludur.

Hesap durumu olarak kabul edilecek belgeler

MADDE 9 – (Değişik: RG-19/2/2019-30691)

(1) Bankalar 8 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca hesap durumu belgesi olarak,

a) 660 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve ilgili düzenlemeler uyarınca bağımsız denetime tabi şirketlerin, Kamu Gözetimi Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu tarafından yayımlanan muhasebe ve finansal raporlama standartlarına uygun şekilde hazırlanmış ve bağımsız denetimden geçmiş finansal tabloları,

b) (a) bendi dışında kalanlar için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve ilgili düzenlemeleri uyarınca düzenlenecek finansal tabloları, yurtdışında yerleşik kişilerin ise tabi oldukları yabancı mevzuat uyarınca düzenleyecekleri uluslararası standartlara uygun dipnotlarını da içeren bilanço ile kâr ve zarar cetvelleri ile bunlara ek mali tabloları kabul ederler. Ortaklık payları için hesap durumu belgesi alınmaz. Halka arz yoluyla ihraç olunacak menkul kıymetlere yapılacak yatırımlarda bu belgeler yerine tasarruf sahipleri için yayımlanan sirkülerin muhafazası yeterlidir.

(2) Bilanço esasına göre defter tutmayan gerçek kişilere verilecek ihtisas kredileri için Kurumdan izin almak kaydıyla, bu kişilerin faaliyetlerinin niteliğine uygun olarak düzenlenecek hesap durumu belgeleri alınabilir.

(3) Ticari kredi niteliği taşımayan işlemler için gerçek kişilerden Ek-2’de yer alan örneğe uygun olarak alınacak hesap durumu belgesinin ekinde kişinin kimliği ve gelirini gösterir belgeler alınır.

(4) Türkiye’de yerleşiklerden alınacak hesap durumu belgelerinin yetkili ve sorumlu şahıslarca imza edilmiş olması, ayrıca Kanunun 54 üncü maddesinin kredilerin dikkate alınma oranlarına ilişkin altıncı fıkrası nazara alınarak yapılacak hesaplamalara göre banka nezdindeki toplam kredi riskleri beş yüz bin ABD Dolarını aşan yurt dışında yerleşik kişilerden, kredi notları Ek-1’de asgari ikinci sınıf olarak tasnif edilenlerden daha düşük olanlardan alınacak finansal tabloların ilgili ülkelerin mevzuatına göre yetkilendirilen veya uluslararası düzeyde faaliyet gösteren bağımsız denetim firmalarınca denetlenmiş olması şarttır. Bağımsız denetim raporlarının kredi ilişkisinin devam ettiği sürece her yıl hesap dönemini izleyen altı ay içinde alınmasına devam olunur.

Hesap durumu belgelerinin denetlenmesi

MADDE 10 – (Değişik: RG-19/2/2019-30691)

(1) Sermayesinin yarısından fazlasına merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin, kamu iktisadi teşebbüslerinin, 28/5/1986 tarihli ve 3291 sayılı Kanun kapsamına alınan kuruluşların sahip olduğu kurum ve ortaklıklar, bankalar ve 660 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve ilgili düzenlemeler uyarınca bağımsız denetime tabi şirketler dışında kalan müşterilere bankaların tahsis edecekleri kredilerin iki milyon Türk Lirasını geçmesi halinde, alınacak hesap durumu belgelerinin mevzuat hükümlerine, Türkiye’de uygulanan muhasebe ilkeleri ile muhasebe standartlarına uygunluğunun 3568 sayılı Kanuna göre ruhsat almış denetim yetkisine sahip meslek mensupları tarafından denetlenmesi şarttır.

(2) Bu maddenin birinci fıkrası uyarınca yapılacak denetimlerde uyulacak esaslar ve kapsam hakkında, 3568 sayılı Kanun gereği uygulanan çalışma usul ve esaslarındaki denetim ile ilgili hükümler uygulanır.

Hesap durumu belgelerinin denetimi, denetim raporu ve diğer hususlar

MADDE 11 –

(1) (Değişik: RG-19/2/2019-30691) 10 uncu madde uyarınca yapılacak denetim işlemi Ek-3’te yer alan esaslara uygun raporun düzenlenmesinin ardından bilanço ve kâr ve zarar cetveline bu belgenin mevzuata, Türkiye’de uygulanan muhasebe ilkelerine ve muhasebe standartlarına uygun olarak düzenlendiğine dair şerh verilmek suretiyle yapılır. Söz konusu şerhin altı meslek mensubu tarafından isim ve unvanı yazılarak imzalanır.

(2) Bilanço ve kâr ve zarar cetveli Türkiye’de uygulanan muhasebe ilkelerine ve muhasebe standartlarına uygun olarak düzenlenmediği takdirde, denetim raporu 3568 sayılı Kanunun uygulama hükümlerine göre şartlı olabilir.

(3) Denetim yapacak meslek mensuplarının Türkiye Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği tarafından yayımlanacak çalışanlar listesinde yer almaları gerekir.

(4) Bu Yönetmelikte düzenlenmeyen denetime ilişkin diğer hususlarda 3568 sayılı Kanun ve bu Kanuna ilişkin mevzuat hükümleri uygulanır.

Bankalarca alınması zorunlu olan ilave belgeler

MADDE 11/A – (Ek: RG-19/2/2019-30691) (Değişik: RG-16/8/2019-30860)

(1) Bankacılık sektöründeki toplam riski talep edilen kredi dahil, Türkiye Bankalar Birliği Risk Merkezi nezdindeki en güncel bilgilere göre 100 milyon TL ve üzerinde olan bankalar ve finansal kuruluşlar dışındaki kredi müşterilerinden, kredi tahsis aşamasında;

a) Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu tarafından yayımlanan muhasebe ve finansal raporlama standartları çerçevesinde konsolide finansal tablo hazırlama yükümlülüğü bulunanlardan konsolide, konsolide finansal tablo hazırlama yükümlülüğü bulunmayanlardan konsolide olmayan, aynı standartlara uygun olarak hazırlanıp Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu tarafından yetkilendirilmiş bağımsız denetim kuruluşlarınca denetlenmiş en güncel finansal tablolarının,

b) Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu tarafından yayımlanan muhasebe ve finansal raporlama standartlarında tanımlandığı şekilde başka bir işletmenin bağlı ortaklığı olanlardan, söz konusu standartlardaki tanımlamalara uyan ana ortaklıklarının Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu tarafından yetkilendirilmiş bağımsız denetim kuruluşlarınca denetlenmiş en güncel konsolide finansal tablolarının,

c) Başka işletmelerin tek başına kontrolünde olmayan ancak müşterek kontrol edilen bir işletme olanlardan, müşterek kontrol eden işletmelerin her birinin Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu tarafından yayımlanan muhasebe ve finansal raporlama standartları çerçevesinde hazırlanmış ve Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu tarafından yetkilendirilmiş bağımsız denetim kuruluşlarınca denetlenmiş en güncel haliyle varsa konsolide, yoksa konsolide olmayan finansal tablolarının,

ç) (a) ila (c) bentlerinde belirtilen finansal tablolarda yer verilen bilgilerden hareketle hazırlanacak ve bağımsız denetim kuruluşunun güvence raporunu içeren Ek-4’te verilen analiz tablosunun,

d) Anonim ortaklık olanlardan, Sermaye Piyasası Kurulu tarafından 3/1/2014 tarihli ve 28871 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, Kurumsal Yönetim Tebliği (II-17.1)’nde yer alan kurumsal yönetim ilkelerine uyum raporunun,

bankalarca alınması zorunludur. Kurumsal Yönetim Tebliğine tabi olmayan anonim ortaklıklar açısından (d) bendi uyarınca hazırlanacak rapor, kurumsal yönetim ilkelerinden; yönetim kurulunun işlevi, faaliyet esasları ve yönetim kurulu üyelerine ve üst düzey yöneticilere sağlanacak mali haklara ilişkin ilkeler bakımından Kurumsal Yönetim Tebliğinde yer alan hükümler kıyasen dikkate alınmak suretiyle ve anılan Tebliğe uygun şekilde hazırlanır.

Bu madde hükümleri uyarınca bankalarca alınması zorunlu tutulan finansal tablolar, yurt dışında yerleşik kredi müşterileri bakımından, tabi oldukları yabancı mevzuat uyarınca düzenleyecekleri uluslararası standartlara uygun dipnotlarını da içeren bilanço ile kâr ve zarar cetvelleri ile bunlara ek finansal tabloları ifade eder. Yurt dışında yerleşik kredi müşterileri açısından birinci fıkranın (d) bendi uygulanmaz.

(2) Birinci fıkrada sayılan finansal tabloların, Ek-4’te verilen analiz tablosunun ve kurumsal yönetim ilkeleri uyum raporunun, kredi ilişkisinin devam ettiği sürece her yıl hesap dönemini izleyen altı ay içinde alınmasına devam olunur.

Sektörel ve mali analiz raporları

MADDE 11/B – (Ek: RG-19/2/2019-30691)

(1) 23/2/2016 tarihli ve 29633 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sistemik Önemli Bankalar Hakkında Yönetmelik uyarınca belirlenen sistemik önemli bankalar,

a) Maruz kaldıkları kredi riskinin en yoğun olduğu sektörlerden, bireysel krediler hariç ilk 5 sektörü belirlemek suretiyle yıllık bazda hazırlayacakları analiz raporlarını,

b) Kanunun 49 uncu maddesinde belirtilen risk grubu tanımına göre yıl sonları itibarıyla en büyük 50 risk grubu için yıllık bazda hazırlayacakları konsolide mali tahlil ve istihbarat raporlarını

denetime hazır halde bünyelerinde saklamak zorundadır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kredi Sınırlarında Dikkate Alınma Oranları, Kredi Sınırlarının Konsolide Esasa Göre Hesaplanması, Kredi Sınırlamalarına Tabi Olmayan İşlemler

Gayrinakdi krediler, vadeli işlem ve opsiyon sözleşmeleri ve benzeri diğer sözleşmeler ile ortaklık paylarının dikkate alınması

MADDE 12 –

(1) Kanunun 48 inci maddesinde sayılan işlemler ve bu işlemlere ilişkin olarak bankalar tarafından kabul edilen aval, garanti ve kefaletler kredi sınırlamalarına dahil edilir.

(2) Kredi sınırlarının uygulamasında;

a) Nakit temini amacıyla verilen teminat mektupları, kabul kredileri, menkul kıymet ihracında satın alma garantileri, kredi kartları harcama limiti ile çekler için ödeme taahhütleri yüzde yüz oranında,

b) (Değişik: RG-12/11/2008-27052) Yurt dışı müteahhitlik hizmetlerine yönelik olarak verilen teminat mektupları ile Türkiye İhracat Kredi Bankası A.Ş.’nin katıldığı konsorsiyumlar şeklinde yurt dışı kuruluşlara verilecek teminat mektupları ve yurt dışı müteahhitlik hizmetleri kapsamında Türkiye İhracat Kredi Bankası A.Ş. tarafından düzenlenecek avans ve kesin teminat mektuplarına ilişkin olarak bankaların verecekleri kontrgarantiler yüzde kırk oranında, bu kapsamda verilecek teminat mektubu ve kontrgarantilerin, her bankanın riskin en az % 15’ini üstlenmesi ve katılan banka sayısının üçten az olmaması şartıyla oluşturulacak konsorsiyum tarafından verilmesi durumunda ise yüzde yirmi oranında,

c) Türkiye’de faaliyette bulunan bankalarca ihraç olunan veya ödemesi garanti edilen menkul kıymetler karşılığında veya bu bankaların mukabil kefaletlerine dayanılarak verilen gayrinakdi krediler yüzde yirmibeş oranında,

ç) Diğer gayrinakdi krediler yüzde elli oranında,

d) Birinci fıkra kapsamındaki aval, garanti ve kefaletler Kanunun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası hükmünde yer alan sekiz kat sınırının hesabı hariç olmak üzere, aval veya garanti verilen ya da kefil olunan kredinin dikkate alınma oranı ile aynı oranda

dikkate alınır.

(3) Kanunun 54 üncü maddesinde belirlenen kredi sınırlarının uygulamasında;

a) Döviz, faiz oranı ve altına dayalı vadeli, futures ve swap alım satım sözleşmeleri ile satın alınan alım ve satım opsiyonlarının nominal değerlerinin, sözleşmelerin başlangıç vadelerine göre, aşağıda yer alan tabloda belirtilen oranlarla çarpılması,

BAŞLANGIÇ VADESİ(Sözleşme Üzerindeki Vade)Faiz Oranına İlişkinSözleşmeler (%)Döviz Kuruna ve Altınaİlişkin Sözleşmeler (%)
İki Haftaya Kadar Vadeli00
Bir Yıl ve Daha Az Vadeli0,52
Bir Yıldan İki Yıla Kadar15
İki Yıl ve İki Yıldan Sonraki Her İlave Yıl İçin13

b) Hisse senedine, altın dışındaki kıymetli madenlere ve diğer ürünlere dayalı vadeli, futures, swap alım satım sözleşmeleri ile satın alınan alım satım opsiyonlarına ilişkin sözleşmelerin pozitif rayiç değerleri ile, nominal değerlerinin kalan vadelerine göre aşağıda yer alan tabloda belirtilen oranlarla çarpılmasından elde edilen tutarların toplanması

VADEYE KALAN SÜRE(Sözleşme Üzerindeki Vade)Hisse Senedine İlişkin Sözleşmeler (%)Altın Dışındaki Kıymetli Madenlere İlişkin Sözleşmeler (%)Diğer Varlıklara İlişkin Sözleşmeler (%)
Vadesine Bir Yıl veya Daha Az Kalmış Olanlar6710
Vadesine Bir Yıldan Fazla, Beş Yıldan Az Kalmış Olanlar8712
Vadesine Beş Yıl ve Daha Fazla Kalmış Olanlar10815

suretiyle dikkate alınır.

(4) Kanunun 54 üncü ve 56 ncı maddesi uyarınca belirlenen sınırlamalarda ortaklık payları maliyet bedelleri üzerinden dikkate alınır. Alım satım amacıyla elde tutulan ve elde tutma süresi beş iş gününü aşmayan hisse senetleri dikkate alınmaz.

(5) (Değişik: RG-11/7/2013-28704) Türkiye’de faaliyette bulunan bankalarca, bu bankaların yabancı ülkelerde bankacılık faaliyetlerinde bulunan ortaklıklardan konsolide edilmeyenlerin yükümlülüklerine karşılık, yabancı ülkelerin yetkili mercilerine ilgili ülke mevzuatı gereğince verilen sınırsız garanti niteliğini taşıyan taahhütler yüzde otuz oranında dikkate alınır ve kredi sınırlarının hesaplanmasında esas alınacak tutar, ortaklığın yükümlülüklerinden, ortaklık tarafından bankaya verilen krediler ile ortaklığın ilgili ülke mevzuatına göre hesapladığı ana sermayenin indirilmesiyle bulunur.

(6) Yabancı ülkelerin merkezi yönetimleri, merkez bankaları ve kredi kurumları ile ilgili işlemlerin dikkate alınma oranları hakkında 14 üncü madde hükümleri saklıdır.

Konut, taşıt ve tüketici kredilerine ilişkin sınırlamalar

MADDE 12/A – (Ek: RG-31/12/2013-28868) (1)

(1) (Değişik: RG-25/1/2019-30666) Tüketicilere, konut edinmeleri amacıyla kullandırılacak kredilerde ve taşıt kredileri hariç konut teminatlı kredilerde, kredi tutarının teminat olarak alınan konutun değerine oranı yüzde sekseni aşamaz. Bu oran, 18/4/2007tarihli ve 5627 sayılı Enerji Verimliliği Kanunu ile alt düzenlemelerine istinaden düzenlenen Enerji Kimlik Belgesi bulunan; enerji performansı A sınıfı olan konutlar için yüzde doksanı, enerji performansı B sınıfı olan konutlar için yüzde seksen beşi aşamaz. Sınırlamaya konu krediler için teminat olarak alınan gayrimenkullerin değerlemesinin Kurul veya Sermaye Piyasası Kurulu tarafından yetkilendirilmiş değerleme şirketlerine yaptırılması ve sınırlamada bu değerlerin kullanılması zorunludur.

(2) (Değişik: RG-25/1/2019-30666)  Tüketicilere, binek araç edinimi amacıyla kullandırılacak taşıt kredilerinde ve taşıt teminatlı kredilerde veya yapılacak finansal kiralama işlemlerinde, kredi tutarının taşıtın değerine oranı taşıtın nihai fatura değeri yüz yirmi bin Türk Lirası ve altında olanlar için yüzde yetmişi aşamaz. Bu oran, nihai fatura değeri yüz yirmi bin Türk Lirasını aşan binek araçlarda, bedelin yüz yirmi bin Türk Lirasına kadar olan kısmı için yüzde yetmiş, yüz yirmi bin Türk Lirasının üstünde olan kısım için yüzde elli olarak uygulanır. İkinci el binek araçlarda taşıtın değerinin tespitinde kasko değeri esas alınır.

(3) (Değişik: RG-14/1/2020-31008) Konut edinmeleri ve konut tadilatı kapsamında konutun 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 684 üncü maddesinde düzenlenen bütünleyici parçası niteliğini haiz olacak şekilde mal veya hizmet alımı amacıyla tüketicilere kullandırılan krediler, konutların finansal kiralama yoluyla tüketicilere kiralanması, diğer gayrimenkul alımı amaçlı krediler, eğitim ve öğrenim ücretinin finansmanı amacıyla kullandırılacak krediler ve kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçların finansmanı amacıyla doğrudan ilgili kurum veya kuruluşun hesabına ödeme yapılmak şartıyla kullandırılan krediler ile bu kredilerin yeniden finansmanı amacıyla kullandırılan krediler hariç olmak üzere, tüketici kredilerinin vadesi altmış ayı, nihai fatura değeri yüz yirmi bin Türk Lirası ve altında olan taşıt alımı amacıyla kullandırılan kredilerin vadesi altmış ayı, nihai fatura değeri yüz yirmi bin Türk Lirasının üzerinde olan taşıt alımı amacıyla kullandırılan krediler ile taşıt teminatlı kredilerin vadesi kırk sekiz ayı, bilgisayar alımı amacıyla kullandırılan kredilerin vadesi on iki ayı, tablet alımı amacıyla kullandırılan kredilerin vadesi altı ayı, fiyatı üç bin beş yüz Türk Lirasına kadar olan cep telefonu alımı amacıyla kullandırılan kredilerin vadesi on iki ayı, fiyatı üç bin beş yüz Türk Lirasının üzerinde olan cep telefonu alımı amacıyla kullandırılan kredilerin vadesi üç ayı aşamaz. Bu kredilerin yeniden yapılandırılmasında aynı vadeler uygulanır.

(4) Bu maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarındaki sınırlamalar, bu maddenin yayımı tarihinden önce kullandırılan krediler ile bu kredilerin yeniden yapılandırılması halinde uygulanmaz.

(5) Bu maddede belirtilen sınırların aşılması halinde aşan kredi tutarı, birinci fıkraya konu krediler için teminat olarak alınan gayrimenkullerin değerlemesinin Kurul veya Sermaye Piyasası Kurulu tarafından yetkilendirilmiş değerleme şirketlerine yaptırılmaması halinde ise kredi tutarının tamamı bankaların özkaynaklarının hesaplanmasında sermayeden indirilen değer olarak dikkate alınır.

(6) (Ek: RG-14/1/2020-31008) Kurul, Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı, Hazine ve Maliye Bakanlığının görüşünü alarak, bu maddede yer alan sınırlamaları değiştirmeye veya bu konuda ilave sınırlamalar getirmeye yetkilidir.

Kredi sınırlarının konsolide esasa göre hesaplanması

MADDE 13 –

(1) Kanun uyarınca yürürlüğe konulan düzenlemelere göre ana ortaklıklarca Kanunun 54 üncü maddesinde yer alan kredi sınırları bu maddede yer alan usule göre konsolide esasa göre hesaplanır ve uygulanır.

(2) Konsolide kredi sınırları, ana ortaklık ile konsolidasyona tabi tutulan finansal kuruluşlar topluluğuna dahil her ortaklığın bilanço ve bilanço dışı hesaplarında yer alan krediler ve Bankaların Özkaynaklarına İlişkin Yönetmelik uyarınca hesaplanan konsolide özkaynak tutarı dikkate alınarak, konsolide mali tabloların hazırlandığı dönemler itibariyle hesaplanır. Konsolidasyona tabi tutulan finansal kuruluşların aktöring alacakları ile çeşitli ikrazlarına ve vermiş oldukları ödünçlere ilişkin kalemler nakdi kredi niteliğindedir.

(3) Bir risk grubuna kullandırılabilecek kredi sınırının konsolide esasa göre hesaplanmasında, risk grubu tanımı kapsamındaki gerçek ve tüzel kişilerin, konsolidasyona tabi tutulan finansal kuruluşlar topluluğuna dahil tüm ortaklıklara olan ve ikinci fıkrada belirtilen nitelikteki tüm borç ve yükümlülükleri dikkate alınır.

(4) Bir risk grubuna kullandırılabilecek kredi sınırının konsolide esasa göre hesaplanmasında, risk grubu tanımı, ana ortaklık ve konsolidasyona tabi tutulan finansal kuruluşlar topluluğuna dahil her bir ortaklık dikkate alınmak suretiyle, “finansal kuruluşlar topluluğunun da dahil olduğu risk grubu” şeklinde uygulanır.

(5) Kanunun 54 üncü maddesinde yer alan kredi sınırları, konsolide olmayan esasa göre de hesaplanır ve uygulanır.

(6) Kanun hükümlerinin uygulanmasında aşım tutarı olarak, konsolide ve konsolide olmayan esasa göre hesaplanan sınırlardan hangisinde aşım varsa o tutar, her ikisinde birden aşım varsa yüksek olan tutar dikkate alınır.

(7) 12 nci ve 14 üncü maddelerde belirlenen dikkate alınma oranları ile sınırlamalara tabi olmayacak işlemlere ilişkin hükümler saklıdır.

Yabancı ülkelerin merkezi yönetimleri, merkez bankaları ve kredi kurumları ile ilgili işlemlerin dikkate alınma oranları

MADDE 14 –

(1) Kanunun kredi sınırlarının uygulanmasında;

1) Yüzde sıfır oranında dikkate alınacak işlemler;

a) Ek-1’de birinci sınıf olarak tasnif edilen ülke notlarını haiz yabancı ülkelerin merkezi yönetimleri ve merkez bankalarına açılacak krediler ile bunlarca ihraç edilen menkul kıymetler veya verilen diğer garantiler karşılığında kullandırılacak krediler,

b) Avrupa Merkez Bankasına açılacak krediler ile bu bankaca ihraç edilecek menkul kıymetler veya verilecek garantiler karşılığında kullandırılacak krediler.

2) Yüzde yirmi oranında dikkate alınacak işlemler;

a) “Çok Taraflı Banka ve Mali Kurumlar”ın menkul kıymet ihracı veya diğer formlardaki borçlanmalarından ek-1’de birinci sınıf olarak tasnif edilen kredi notlarını haiz olanlara yapılacak katılımlar ile bunlarca verilecek garantiler karşılığında kullandırılacak krediler,

b) Ek-1’de birinci sınıf olarak tasnif edilen ülke notlarını haiz yabancı ülkelerde bulunan kredi kurumlarından, ek-1’de birinci sınıf olarak tasnif edilen kredi notlarını haiz olanlara kullandırılacak krediler ile bunlarca verilecek garantiler karşılığında kullandırılacak krediler,

c) Ek-1’de birinci sınıf olarak tasnif edilen ülke notlarını haiz yabancı ülkelerde bulunan kredi kurumlarının kefaletiyle ihraç olunan menkul kıymetlerden, ek-1’de birinci sınıf olarak tasnif edilen kredi notlarını haiz olanlar karşılığında kullandırılacak krediler.

3) Yüzde elli oranında dikkate alınacak işlemler;

a) Ek-1’de ikinci sınıf olarak tasnif edilen ülke notlarını haiz yabancı ülkelerin merkezi yönetimleri ve merkez bankalarına açılacak krediler ile bunlarca ihraç edilen menkul kıymetler veya verilen diğer garantiler karşılığında kullandırılacak krediler,

b) Merkezleri yabancı ülkelerde bulunan kredi kurumlarından, ek-1’de birinci sınıf olarak tasnif edilen kredi notlarını haiz olanlara kullandırılacak krediler ile bunlarca verilecek garantiler karşılığında kullandırılacak krediler,

c)  Ek-1’de birinci sınıf olarak tasnif edilen ülke notlarını haiz yabancı ülkelerde bulunan kredi kurumlarından, ek-1’de ikinci sınıf olarak tasnif edilen kredi notlarını haiz olanlara kullandırılacak krediler ile bunlarca verilecek garantiler karşılığında kullandırılacak krediler,

ç) Ek-1’de birinci sınıf olarak tasnif edilen ülke notlarını haiz yabancı ülkelerde bulunan kredi kurumlarının kefaletiyle ihraç olunan menkul kıymetlerden, ek-1’de ikinci sınıf olarak tasnif edilen kredi notlarını haiz olanlar karşılığında kullandırılacak krediler.

4) Yüzde seksen oranında dikkate alınacak işlemler;

a) Ek-1’de üçüncü sınıf olarak tasnif edilen ülke notlarını haiz yabancı ülkelerin merkezi yönetimleri ve merkez bankalarına açılacak krediler ile bunlarca ihraç edilen menkul kıymetler veya verilen diğer garantiler karşılığında kullandırılacak krediler,

b) Merkezleri yabancı ülkelerde bulunan kredi kurumlarının kefaletiyle ihraç olunan menkul kıymetlerden, ek-1’de birinci sınıf olarak tasnif edilen kredi notlarını haiz olanlar karşılığında kullandırılacak krediler,

c) Merkezleri yabancı ülkelerde bulunan kredi kurumlarından, ek-1’de ikinci sınıf olarak tasnif edilen kredi notlarını haiz olanlara kullandırılacak krediler ile bunlarca verilecek garantiler karşılığında kullandırılacak krediler,

ç) Ek-1’de birinci sınıf olarak tasnif edilen ülke notlarını haiz yabancı ülkelerde bulunan kredi kurumlarından, ek-1’de üçüncü sınıf olarak tasnif edilen kredi notlarını haiz olanlara kullandırılacak krediler ile bunlarca verilecek garantiler karşılığında kullandırılacak krediler.

5) Yüzde yüzelli oranında dikkate alınacak işlemler;

a) Mali tabloları kredi kullandıran banka ile tam konsolidasyon yöntemine göre konsolide edilenler hariç olmak üzere, merkezleri kıyı bankacılığı bölgelerinde bulunan her türlü banka kredi kurumu ve finansal kuruluşa kullandırılacak krediler ile bu kurum ve kuruluşlar tarafından ihraç olunan menkul kıymetler, verilecek garantiler veya bunların kefaletiyle ihraç olunan menkul kıymetler karşılığında kullandırılacak krediler,

b) Yabancı banka, kredi kurumu ve finansal kuruluşlara kullandırılan nakdi kredilerden geri ödenmeleri vade dışında şartlara bağlanmış olanlar ile belirli gerçek ya da tüzel kişiye veya risk grubuna kullandırılmak veya kullandırılacak kredilerin teminatını teşkil etmek üzere verilenler,

c) Karşılıklı işlemler.

(2) İlk fıkrada belirtilenler dışında kalan işlemler yüzde yüz oranında dikkate alınır.

(3) Bu madde kapsamındaki gayrinakdi krediler ile vadeli işlem ve opsiyon sözleşmeleri ile benzeri diğer sözleşmeler, 12 nci maddede belirtilen dikkate alınma oranları uygulandıktan sonra bu maddede yer alan oranlara göre ayrıca ağırlıklandırılır.

(4) Uluslararası kredi derecelendirme kuruluşlarınca verilen notların düşürülmesi veya geri çekilmesi nedeniyle kredi sınırlarında aşım ortaya çıkması ve aşımın vadesiz kredi kullandırımlarının geri çekilmesi ile giderilememesi halinde, vadeli krediler, ilave hiçbir kullandırımda veya vade yenilemesinde bulunulmaması kaydıyla, menkul kıymet, mevduat ve diğer kredi hesaplarının vadeleri sonuna kadar idame ettirilebilir.

(5) Aynı ülke, borçlu, borçlanma, menkul kıymet veya banka hakkında bir veya birden fazla uluslararası kredi derecelendirme kuruluşu tarafından verilen notlar arasında ek-1’de yer alan tasnifler bakımından sınıf farkı doğması halinde notlardan düşük olanı esas alınır.

(6) Bankalar bu madde hükümlerinden yararlanan işlemleri ile ilgili sıhhatleri hususunda şüphe bulunmayan her türlü bilgiyi ve belgeyi temin, takip ve muhafaza ile yükümlüdürler. İşlemlerinin bu maddede belirlenen imtiyazlı oranlardan yararlanmaya ehil olduğunu ispatlama mükellefiyeti bankalara aittir.

Merkezi yurt dışında kurulu bankaların Türkiye’deki şubelerinin merkezleri ve yurt dışında kurulu diğer şubeler ile yaptıkları işlemler

MADDE 15 –

(1) Merkezi yurt dışında kurulu bankaların Türkiye’deki şubelerinin, merkezlerine ve yurt dışında kurulu diğer şubelere yaptıkları tevdiat Kanunun 48 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kredi olarak sayılır ve Kanunun 54 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bankanın dahil olduğu risk grubu” hesaplamasına dahil edilir.

(2) Bu madde uygulamasında, yapılan tevdiatın vadesinden kısa olmamak kaydıyla, merkez ve yurt dışında kurulu diğer şubelerden sağlanan fonlar, Kanunun 55 inci maddesi kapsamında nakit karşılık olarak değerlendirilir.

Kredi sınırlamalarına tabi olmayan işlemler

MADDE 16 –

(1) Kanunun 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi uyarınca aşağıdaki işlemler de Kanunun 54 üncü maddesinde yer alan kredi sınırlamalarına tabi tutulmaz:

a) Teminat ya da rehin olarak veya belirli bir gerçek ya da tüzel kişiye veya risk grubuna kullandırılmak amacıyla verilenler hariç olmak üzere, bankaların birbirlerine verdikleri, vadesiz ve temdite konu olmamış üç aya kadar vadeli krediler,

b) Türkiye Bankalar Birliğince Türk Lirası Referans Faiz Oranının (TRLIBOR) tespit edilmesine yönelik olarak oluşturulan piyasalarda yapılan işlemlerden vadesiz ve temdide konu olmamış altı aya kadar vadeli olanlar,

c) (Değişik: RG-25/1/2019-30666) Sermayesinin çoğunluğu ayrı ayrı veya birlikte Hazineye, Özelleştirme İdaresi Başkanlığına, Türkiye Varlık Fonu Yönetimi Anonim Şirketine ve merkezî yönetim kapsamındaki diğer kamu idarelerine ait bankalara kullandırılan krediler,

ç) 15 inci maddenin birinci fıkrası kapsamında merkezi yurt dışında kurulu bankaların Türkiye’deki şubelerinin, merkezleri ve yurt dışında kurulu diğer şubeleri ile borç-alacak kayıtlarının mutabakatsızlığından kaynaklanan günlük farklar,

d) (Ek: RG-02/02/2007-26422) Konsolide edilen bankalar ve finansal kuruluşlardaki ortaklık payları.

e) (Ek: RG-30/7/2010-27657) 28/3/2002 tarihli ve 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanunun geçici 20 nci maddesi çerçevesinde Hazine Müsteşarlığı tarafından verilen destek kapsamında sağlanan kefaletler karşılığı kullandırılan krediler,

f) (Ek: RG-30/7/2010-27657) Krediyi kullandıran banka tarafından menkul kıymet şeklinde ihraç edilen borçlanma senetleri karşılığı yapılan işlemler.

g) (Ek: RG-11/7/2013-28704) Türkiye’de faaliyette bulunan bankalarca, bu bankaların yabancı ülkelerde bankacılık faaliyetlerinde bulunan konsolide ettikleri ortaklıklarının yükümlülüklerine karşılık, yabancı ülkelerin yetkili mercilerine ilgili ülke mevzuatı gereğince verilen sınırsız garanti niteliğini taşıyan taahhütler.

(2) (Ek: RG-25/1/2019-30666) Kanunun 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi uyarınca, bankanın dâhil olduğu risk grubuna kullandırılan kredilerin hesabında 19 uncu maddede belirtilen finansman ortaklıkları dikkate alınmaz.

Kredi sınırlarının izlenmesi

MADDE 17 –

(1) Bankalarca kredi sınırlarının hesabında, banka bakımından nihai riskin kimden doğduğu ve yükümlülüğünün kime ait olduğu dikkate alınarak krediyi fiilen kullanan kişiler ile kredi açılan kişilerin farklı olabileceği ya da birden fazla kişiye kredi açılmış sayılabileceği hususlarının göz önünde bulundurulması ve bireysel kredi sınırlarının  her bir gerçek veya tüzel kişi bazında ayrı ayrı izlenmesi gerekir.   

Aşımların giderilmesi

MADDE 18 –

(1) Kredi sınırlarının hesaplamasında, Bankaların Özkaynaklarına İlişkin Yönetmelik uyarınca hesaplanan son dönem özkaynaklar ile konsolide özkaynakları dikkate alınır. Özkaynak ve konsolide özkaynaklarda olabilecek düşüşler nedeniyle Kanunun 54 ve 56 ncı maddelerinde yer alan sınırlamaların hesabında aşım oluşması halinde, sözkonusu aşımların, özkaynak veya konsolide özkaynakların oluşan aşımları giderecek tutarda artırılması veya aşıma neden olan işlemlerin azaltılması suretiyle, özkaynak veya konsolide özkaynak hesaplama dönemini izleyen yedi aylık süre içinde giderilmesi zorunludur. Özkaynak veya konsolide özkaynak artışının sermaye artırımı yoluyla sağlanması halinde, artırılan bedelden özkaynak veya konsolide özkaynağın eksik kısmına eşit olan tutarın bu  yedi aylık sürede nakden tahsil edilmesi şarttır. Oluşan aşımın, özkaynak ve konsolide özkaynak artışı gerektirmesi halinde, artırım, en yüksek artış tutarını gerektiren özkaynak dikkate alınarak gerçekleştirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Katılım bankalarının fon kullandırma yöntemleri

MADDE 19 – (Başlığı ile Birlikte Değişik: RG-25/1/2019-30666)(6)

(1) Katılım bankalarının fon kullandırma yöntemleri aşağıda belirtilmiştir.

a) Satım yöntemleri: Finansman sağlama amacıyla müşterinin ihtiyaç duyduğu her türlü maddi ve gayri maddi mallar ile hak ve hizmetin, bedeli satıcıya ödenerek tedarik edilmesi işlemidir. Satım yöntemleri; kâr beyanı ile satım (murabaha), kârsız satım (tevliye), pazarlık usulüyle satım (müsaveme), peşin ödemeli satım (selem),  açık hesaplı satım (isticrar), kâr beyanı ile emtia satımı (teverruk) ve eser sözleşmesi (istisna) türlerinden oluşur.

b) Kiralama yöntemleri: Tüketilmeden kullanılabilen bir varlığın menfaatinin finansman sağlama amacıyla belirli bir süre için müşteriye bırakılması işlemidir. Kiralama yöntemleri; adi kiralama, finansal kiralama, faaliyet kiralaması, ürün kiralaması ve işgücü kiralaması türlerinden oluşur.

c) Ortaklık yöntemleri: Gerçek veya tüzel kişilerin tüm faaliyetlerinden, belirli bir faaliyetinden veya belirli bir malın mülkiyetinin edinilmesinden doğacak kâr ve zarara katılmak üzere finansman sağlama amacıyla müşterilerle ortaklık kurulması işlemidir. Ortaklık yöntemleri; emek-sermaye ortaklığı (mudarebe), kâr-zarar ortaklığı (müşareke), yatırım ortaklığı (girişim sermayesi), mülkiyet ortaklığı, zirai ortaklıklar türlerinden oluşur.

ç) Vekâlet yöntemleri: Müşteri ile imzalanan vekâlet sözleşmesi kapsamında kârın tamamı veya önceden belirlenmiş belirli bir kısmı ile zararı bankaya ait olmak üzere, gelir getirici bir faaliyeti için finansman sağlama amacıyla müşterinin vekil olarak yetkilendirilmesi işlemidir. Vekâlet yöntemleri, adi vekâlet ve yatırım vekâleti türlerinden oluşur.

d) Diğer yöntemler: Karşılıksız ödünç (karz-ı hasen), kefalet, garanti, vaat, ödül vaadi (cuâle) türleri ile Kurulca belirlenecek diğer yöntemlerden oluşur.

(2) Birinci fıkrada sayılan yöntemlere ve bu yöntemlere ilişkin belirlenecek standartlara dayalı hukuki ilişkiler münhasıran finansman sağlama amacıyla kurulur.

(3) Katılım bankaları, gelir elde etme amaçlı olarak müşterilerine nakit finansman sağlayamazlar.

(4) Satım yöntemlerine dayalı işlemlerde satıcı tarafından müşteri adına düzenlenen belgeler sebebiyle yapılacak ödemelerin finansman sağlayan banka vasıtasıyla yapılması, bankanın kayıtlarında gösterilmesi ve alım satıma ilişkin belgenin bir suretinin bankada muhafazası zorunludur.

(5) Birinci fıkranın (c) bendinde sayılan ortaklık yöntemlerinden mülkiyet ortaklığı dışındaki yöntemlere dayalı finansman işlemlerinde banka ile müşteri arasında finansman ortaklığı kurulur. Finansman ortaklığı, müşterinin belirli bir faaliyetinden veya tüm faaliyetlerinden doğacak kâr ve zarara katılmak üzere Kanunun 48 inci maddesi hükümleri kapsamında münhasıran finansman sağlama amaçlı olarak kurulur ve bu madde hükümlerine uygun düştüğü ölçüde ortaklıkları düzenleyen ilgili mevzuat hükümlerine tabidir.

(6) Finansman ortaklığı, 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununda düzenlenen sermaye şirketi şeklinde veya taraflar arasında imzalanan süreli ortaklık sözleşmesi ile kurulur. Tarafların kâr ve zarara katılma oranları sözleşmede belirtilir.

(7) Finansman ortaklığı sözleşmelerinde, sermayesine iştirak edilen ortaklığın yönetimi başta olmak üzere tarafların hak ve yükümlülüklerine yer verilmesi zorunludur. Finansman ortaklığı paylarının en fazla yedi yıl içinde elden çıkarılması şarttır. Kurul, ihtiyaç duyulması halinde bankaca konuya ilişkin tevsik edici belgelerle Kuruma başvurulması halinde yedi yıllık süreyi uzatabilir.

(8) Birinci fıkrada sayılan yöntemlere dayalı finansmanlar için müşteriler ile imzalanacak sözleşmelerin yeknesak bir şekilde uygulanmasını ve katılım bankacılığı meslek ilke ve standartlarına uyumunu teminen, Kurulun uygun görüşü alınmak suretiyle Türkiye Katılım Bankaları Birliği tarafından tip sözleşmeler hazırlanır.

(9) Birinci fıkrada belirtilen her bir finansman yöntemine ilişkin standartlar, Kurulun uygun görüşü alınmak suretiyle Türkiye Katılım Bankaları Birliği tarafından belirlenir.

(10) Kalkınma ve yatırım bankaları, bu madde hükümleri ile bu madde hükümlerine dayalı olarak yapılacak düzenlemelere uygun olmak ve münhasıran faizsiz yöntemlerle sağlamış oldukları kaynaklarla sınırlı olmak üzere, müşterilerine birinci fıkrada sayılan yöntemlere dayalı olarak finansman sağlayabilir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 20 –

(1) 27/6/2001 tarihli ve 24445 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bankaların Kuruluş ve Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik ile 20/9/2001 tarihli ve 24529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özel Finans Kurumlarının Kuruluş ve Faaliyet Hakkındaki Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

İntibak

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) 12 nci madde ile getirilen dikkate alınma oranlarına ilişkin yeni hükümler nedeniyle bir gerçek ya da tüzel kişiye veya risk grubuna kullandırdıkları krediler toplamı Kanunda yer alan sınırlamaları aşan bankalar, bu gerçek ya da tüzel kişiye veya risk grubuna hiçbir şekil ve surette yeni kredi kullandıramazlar. Bankalar, bu Yönetmelik hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihi izleyen takvim yılından başlamak üzere, bir gerçek ya da tüzel kişiye veya risk grubuna kullandırdıkları kredilerin toplamında her yıl için oluşan aşım tutarlarını, bu tutarların birinci yıl sonuna kadar yüzde otuzunu, ikinci yıl sonuna kadar yüzde altmışını, üçüncü yıl sonuna kadar yüzde yüzünü itfa etmek suretiyle 31/12/2009 tarihine kadar giderirler.

GEÇİCİ MADDE 2 – (Ek: RG-27/9/2016-29840)

(1) Bu maddenin yayımı tarihinden önce kullandırılan ihtiyaç kredilerinin borç bakiyeleri, borçlu tarafından talep edilmesi durumunda en fazla yetmiş iki ay ile sınırlı olmak üzere yeniden yapılandırılabilir. Yeniden yapılandırma kapsamında borçluya ilave kredi kullandırılması halinde ilave kullandırılan kredinin vadesi kırk sekiz ayı aşamaz.

GEÇİCİ MADDE 3 – (Ek: RG-15/8/2018-30510)(2)

(1)  Bu maddenin yürürlük tarihinden önce kullandırılan ihtiyaç kredilerinin borç bakiyeleri, borçlu tarafından bu maddenin yürürlük tarihinden itibaren bir yıl içerisinde talep edilmesi durumunda en fazla kırk sekiz ay ile sınırlı olmak üzere yeniden yapılandırılabilir. Yeniden yapılandırma kapsamında borçluya ilave kredi kullandırılması halinde ilave kullandırılan kredinin vadesi otuz altı ayı aşamaz.

GEÇİCİ MADDE 4 – (Ek: RG-27/11/2018-30608)

(1) 12/A maddesinin üçüncü fıkrasında fiyatı üç bin beş yüz Türk Lirasının üzerinde olan cep telefonu alımı amacıyla kullandırılan kredilerde altı ay olan vade sınırı 31/1/2019 tarihine kadar on iki ay olarak uygulanır.

GEÇİCİ MADDE 5 – (Ek: RG-25/1/2019-30666)

(1) Bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla asgari tutarı ödenip kalan borcu kredilendirilenler de dâhil olmak üzere dönem borcu kısmen veya tamamen ödenmemiş kredi kartlarının mevcut borç bakiyeleriyle sınırlı olmak üzere, kredi kartı borçlarının ödenmesi amacıyla kullandırılan tüketici kredilerinde vade sınırı altmış ay olarak uygulanır. Kredi kartı borcunun başka bir bankada bulunması durumunda kredi, borcun ödenmesini teminen ilgili bankaya ödeme yapılması suretiyle kullandırılır.

GEÇİCİ MADDE 6 – (Ek: RG-10/2/2019-30682) 

(1) Bu maddenin yürürlük tarihinden önce anapara ve/veya faiz ödemelerinin tahsili geciken ihtiyaç kredilerinin borç bakiyeleri, borçlu tarafından talep edilmesi durumunda en fazla altmış ay ile sınırlı olmak üzere yeniden yapılandırılabilir.

GEÇİCİ MADDE 7 – (Ek: RG-26/2/2019-30698)

(1) Bu maddenin yürürlük tarihinden önce kullandırılan ihtiyaç kredilerinin borç bakiyeleri borçlu tarafından talep edilmesi durumunda en fazla altmış ay ile sınırlı olmak üzere yeniden yapılandırılabilir.

Yürürlük

MADDE 21 –

(1) Bu Yönetmelik hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 22 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.

__________________

(1) Bu maddenin ikinci fıkrası ½/2014 tarihinde yürürlüğe girer.

(2) Bu değişiklik 1/9/2018 tarihinde yürürlüğe girer.

(3) Bu değişiklik 1/4/2019 tarihinde yürürlüğe girer.

(4) 25/1/2019 tarihli ve 30666 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklik ile Yönetmeliğin İkinci Bölümünün başlığı “Aynı Risk Grubuna Dahil Edilecek Gerçek ve Tüzel Kişiler, Kredi Açma Yetkisinin Devri ve Kredi Komitesi” iken Yönetmeliğe işlendiği şekilde değiştirilmiştir.

(5) 25/1/2019 tarihli ve 30666 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklik ile Yönetmeliğin Üçüncü Bölümünün başlığı “Hesap Durumu Belgesi”iken Yönetmeliğe işlendiği şekilde değiştirilmiştir.

(6) Bu değişiklik 1/1/2020 tarihinde yürürlüğe girer.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

 Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
01/11/200626333
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
TarihiSayısı
1.02/02/200726422
2.12/11/200827052
3.12/11/200927404
4.30/7/201027657
5.30/4/201328633
6.11/7/201328704
7.31/12/201328868
8.25/11/201529543
9.27/9/201629840
10.14/12/201629918
11.12/12/201730268
12.7/6/201830444
13.15/8/201830510
14.27/11/201830608
15.25/1/201930666
16.10/2/201930682
17.19/2/201930691
18.26/2/201930698
19.16/8/201930860
20.14/1/202031008

ARAZİ TOPLULAŞTIRMASI VE TARLA İÇİ GELİŞTİRME HİZMETLERİ UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

7 Şubat 2019 PERŞEMBE                 Resmî Gazete                            Sayı : 30679

YÖNETMELİK

Tarım ve Orman Bakanlığından:

ARAZİ TOPLULAŞTIRMASI VE TARLA İÇİ GELİŞTİRME

HİZMETLERİ UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, tarımsal arazilerin toplulaştırması ve tarla içi geliştirme hizmetlerine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, arazi toplulaştırması ve tarla içi geliştirme hizmetleri ile ilgili usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 18/12/1953 tarihli ve 6200 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce Yürütülen Hizmetler Hakkında Kanunun Ek-9 uncu maddesi, 22/11/1984 tarihli ve 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanununun 6 ncı maddesi ve 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 24 üncü maddesine istinaden hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Aile: Karı, koca ve varsa birlikte oturan reşit olmayan çocuklardan meydana gelen müesseseyi,

b) Arazi: Toprak, iklim, topoğrafya, ana materyal, hidroloji ve canlıların değişik oranda etkisi altında bulunan yeryüzü parçasını,

c) Arazi derecelendirmesi: Arazi toplulaştırma sahasında bulunan gerçek ve tüzel kişiler ile devlete ait arazilerde yapılacak toprak etütleri ve laboratuvar analizleri ile belirlenen toprak özellikleri, verimlilik ve arazinin konumuna bağlı olarak hesaplanan ve arazinin konum ile büyüklüğünün değişimine esas olacak değerlerin tespit iş ve işlemini,

ç) Arazi derecelendirme komisyonu: Arazi derecelendirme işlemlerini yapmaya yetkili komisyonu,

d) Arazi toplulaştırması: Tarım arazilerinin doğal ve yapay etkilerle bozulmasını ve parçalanmasını önlemek, parçalanmış arazilerde ise doğal özellikleri, kullanım bütünlüğü ve mülkiyet hakları gözetilerek birden fazla arazi parçasının birleştirilip ekonomik, ekolojik ve daha işlevsel yeni parsellerin oluşturulmasını, bu parsellerin arazi özellikleri ve alanı değerlendirilerek kullanım şekillerinin belirlenmesini ve arazi gelişimi hizmetlerinin sağlanmasını,

e) Arazi yetenek sınıflaması: Toprak bozulmasına neden olmayacak şekilde arazinin en uygun kullanım şeklini belirlemek için kullanım ve koruma verilerini bir araya getirerek temel toprak etütlerine ve iklim koşullarına dayalı yapılan planlamalara yönelik arazi sınıflamasını,

f) Arsa: Yerleşim alanları içinde veya dışında konut, sanayi, ticaret, turizm ve benzeri amaçlarla yerleşim için imar planı yapılmış veya bu amaçla kullanılan, planı bulunmayan yoğun yerleşim alanları içinde kalan arazileri,

g) Asgari tarımsal arazi büyüklüğü: Üretim faaliyet ve girdileri rasyonel ve ekonomik olarak kullanıldığı takdirde, bir tarımsal arazide elde edilen verimliliğin, söz konusu tarımsal arazinin daha fazla küçülmesi hâlinde elde edilemeyeceği Tarım ve Orman Bakanlığınca belirlenen en küçük tarımsal parsel büyüklüğünü,

ğ) Bakanlık: Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Bakanlığı,

h) Blok: Yol, kanal, dere gibi yapay ve doğal sınırlarla çevrili parseller topluluğunu,

ı) Blok Planı: Aplikasyona müstenit sulama, yol ve drenaj projeleri ile hâlihazır haritaya göre oluşturulmuş uygulama koordinatları olan, toplulaştırma kriterlerine göre çizilmiş planları,

i) Çiftçi: Mal sahibi, kiracı, yarıcı veya ortakçı olarak devamlı veya en az bir üretim dönemi veya yetiştirme devresi tarımsal üretim yapan gerçek ve tüzel kişileri,

j) Dikili tarım arazisi: Mutlak ve özel ürün arazileri dışında kalan ve üzerinde yöre ekolojisine uygun çok yıllık ağaç, ağaççık ve çalı formundaki bitkilerin tarımı yapılan, ülkesel, bölgesel veya yerel önemi bulunan arazileri,

k) Ortak tesislere katılım payı (Düzenleme ortalık payı): Arazi toplulaştırmasına konu kadastral parsellerin tapu siciline tescil edilmiş yüzölçümünün,  arazi özellikleri ile birlikte değerlendirilerek bulunan parsel değer sayılarından yol, kanal, tahliye kanalı gibi proje gereği ihtiyaç duyulan ve kamunun ortak kullanacağı yerler için en fazla %10’a kadar yapılan kesinti payını,

l) DSİ: Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün merkez ve taşra teşkilatını,

m) Halihazır harita: Arazi toplulaştırma alanına ilişkin blok planlamasının hazırlanmasında ve derecelendirme çalışmalarında altlık oluşturacak, arazinin topografyasını, her çeşit detayı, sabit tesisleri ve mevcut arazi kullanım durumunu gösterecek şekilde yapılan veya yaptırılan haritayı,

n) İsteğe bağlı arazi toplulaştırması: Toplulaştırma etüt sahasındaki arazi sahiplerinin sayıca ve sahip oldukları arazilerin alansal olarak yüzde ellibirinin imzalı muvafakati alınarak yapılan arazi toplulaştırmasını,

o) Kamu yararı kararı: Bakanlıklarca yatırım programına alınmış yatırımlar veya insan, toplum ve çevre ilişkilerinde dengeyi bozucu nitelikte olmayan, ekonomik, ekolojik ve toplumsal kayıplar bakımından toplum aleyhine sonuçlar doğurmayan, kişiler ve toplum yararı birlikte gözetilerek ilgili bakanlık tarafından alınan kararı,

ö) Kanun: 18/12/1953 tarihli ve 6200 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce Yürütülen Hizmetler Hakkındaki Kanunu,

p) Kapitalizasyon oranı: Taşınmazın yıllık ortalama net geliri ile gerçek satış değeri arasındaki oranı,

r) Kuru tarım arazisi: Tarımı yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, sadece doğal yağışlarla karşılandığı arazileri,

s) Malik: Proje sahasında cinsi ve vasfı ne olursa olsun taşınmaza ait tapusu olan gerçek veya tüzel kişiyi,

ş) Marjinal tarım arazisi: Mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri ve dikili tarım arazileri dışında kalan, toprak ve topoğrafik sınırlamalar nedeniyle üzerinde sadece geleneksel toprak işlemeli tarımın yapıldığı arazileri,

t) Mutlak tarım arazisi: Bitkisel üretimde; toprağın fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerinin kombinasyonu, yöre ortalamasında ürün alınabilmesi için sınırlayıcı olmayan, topoğrafik sınırlamaları olmayan veya çok az olan, ülkesel, bölgesel veya yerel önemi bulunan, hâlihazır tarımsal üretimde kullanılan veya bu amaçla kullanıma elverişli olan arazileri,

u) Mülakat: İşletmelerin yeni parselasyon planlaması ile ilgili tercihlerinin tespit edilerek imza altına alınmasını,

ü) Özel arazi toplulaştırması: Köy tüzel kişiliği, belediyeler, kooperatifler, birlikler gibi tüzel kişilikler veya kamu kuruluşlarının, hizmet konuları ile ilgili yapacakları arazi toplulaştırmasını ve tarla içi geliştirme hizmetlerini,

v) Özel ürün arazisi: Mutlak tarım arazileri dışında kalan, toprak ve topoğrafik sınırlamaları nedeniyle yöreye adapte olmuş bitki türlerinin tamamının tarımının yapılamadığı, ancak özel bitkisel ürünlerin yetiştiriciliği ile su ürünleri yetiştiriciliğinin ve avcılığının yapılabildiği, ülkesel, bölgesel veya yerel önemi bulunan arazileri,

y) Parsel endeksi: Toprak etütleri sonucu elde edilen toprak endeksinin yüzde altmışı alınarak buna konum ve diğer özelliklerinin puanlarının eklenmesiyle bulunan değeri,

z) Parsel değer sayısı: Arazi derecelendirmesi sonucu bulunan her bir alana karşılık gelen parsel endeks değerinin, o parselin alanı ile çarpımı sonucu elde edilen sayısal değeri,

aa) Proje alanı: Arazi toplulaştırması ve tarla içi geliştirme hizmetlerinin yapılacağı yerleşim birimlerinin kadastral sınırları içinde kalan alanı,

bb) Proje birimi: Arazi toplulaştırması ve tarla içi geliştirme hizmetleri projesinin hazırlanması, uygulanması ve kontrolü amacı ile DSİ veya proje idaresi bünyesinde birisi başkan, bir harita mühendisi ve konusunda uzman en az biri tercihen toprak veya tarımsal yapılar ve sulama bölümü mezunu iki ziraat mühendisi olmak üzere ve/veya gerektiğinde projenin özelliğine göre diğer meslek gruplarından da üye dahil edilerek oluşturulan ekibi,

cc) Proje idaresi: DSİ’nin iznine tabi olarak hizmet konuları ile ilgili arazi toplulaştırma ve tarla içi geliştirme hizmetlerini yürütmeye yetkili DSİ dışındaki kurum ve kuruluşları,

çç) Sabit tesis: Ev, ahır, samanlık, ambar, kuyu gibi yapılar ile dikili ve kapama meyve bahçesi niteliğindeki tarım arazilerini,

dd) Sulu tarım arazisi: Tarımı yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, kaynağından alınarak yeterli miktarda, zamanında ve kontrollü bir şekilde karşılandığı arazileri,

ee) Tahsisli arazi: Bu Yönetmelik kapsamında değerlendirilmek üzere, Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlardan, vasfı ve hâlihazır kullanım şekline bakılmaksızın toplulaştırma kapsamında değerlendirilebilecek yerlerden Maliye Bakanlığı tarafından Bakanlığa tahsis edilen yerleri,

ff) Tarım arazileri sınıfı: Doğal özellikleri ve yapılan tarım şekline göre nitelikleri Tarım ve Orman Bakanlığınca belirlenen mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri, marjinal tarım arazilerini,

gg) Tarım arazisi: Toprak, topoğrafya ve iklimsel özellikleri tarımsal üretim için uygun olup, hâlihazırda tarımsal üretim yapılan veya yapılmaya uygun olan veya imar, ihya, ıslah edilerek tarımsal üretim yapılmaya uygun hale dönüştürülebilen arazileri,

ğğ) Tarımsal arazi değeri: Tarım arazilerinden elde edilecek yıllık ortalama net gelirin kapitalizasyon faiz oranı ile bölümü ile hesaplanan m² cinsinden arazi değerini,

hh) Tarımsal İşletme: Yasal durumu ne olursa olsun, sahip olduğu, ortakçılık, yarıcılık ya da kiralama şeklinde işlediği arazinin büyüklüğüne bakılmaksızın kendi adına bitkisel üretim yapan ya da küçükbaş veya büyükbaş hayvan besleyen yahut hem bitkisel üretim hem hayvancılık yapan tek yönetim altındaki ekonomik birimi,

ıı) Tarla içi geliştirme hizmetleri: Sulama, drenaj, toprak koruma, toprak ıslahı, tesviye, anların kaldırılması ile ağaç, çalı temizleme, taş toplama, tarla içi yolları, dere ıslahı ve sanat yapıları gibi arazi geliştirme hizmetlerini,

ii) Toprak: Mineral ve organik maddelerin parçalanarak ayrışması sonucu oluşan, yeryüzünü ince bir tabaka halinde kaplayan, canlı ve doğal kaynağı,

jj) Toprak etüdü: Toprağın fiziksel ve kimyasal özellikleri, toprağın bünyesi, yapısı, ıslah yetersizlikleri, drenaj durumu hususlarının analizlerle ve arazi gözlemleri ile tespit edilmesi iş ve işlemini,

kk) Uygulayıcı Kuruluş: Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünü,

ll) Yeşil bant: Tarla içi ve bağlantı yollarına paralel olarak yeterli genişlikte ağaçlandırılmak üzere planlanan alanları,

mm) Yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü: Bölge farklılıkları göz önünde bulundurularak il ve ilçelerin 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununa ekli (1) sayılı listede belirlenen yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerini,

nn) Zorunlu Arazi Toplulaştırması: Kamu yararı gözetilerek proje sahasındaki arazi maliklerinin muvafakati aranmaksızın yapılan arazi toplulaştırmasını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Arazi Toplulaştırması

Arazi etütleri ve toplulaştırma alanlarının belirlenmesi

MADDE 5 –

(1) Arazi toplulaştırma projesinin uygulanacağı alanın sınırları ve bu sınırlar içerisinde kalan alan; yapılacak ön etüt çalışmaları ile arazi toplulaştırma proje sahası olarak belirlenir. Arazi toplulaştırma proje sahası olarak belirlenen alan; yeri, ulaşım durumu, mülkiyet ve kadastro durumu, topoğrafya ve toprak durumu, arazi kullanım durumu, sulama, drenaj ve diğer tarla içi geliştirme hizmetleri gereksinimi yönünden incelenerek proje kapsamında yer alacak işler ve gerekçeleri ile birlikte ön etüt raporunda belirtilir.

(2) Arazi toplulaştırması ve tarla içi geliştirme hizmetlerinin yürütülmesinde DSİ uygulayıcı kuruluş olarak yetkilidir. DSİ, sadece kendi yürüttüğü arazi toplulaştırma çalışmaları kapsamında yapılan iş ve işlemlerden hukuki olarak sorumludur. DSİ dışındaki kurum ve kuruluşlar DSİ’nin iznine tabi olarak proje idaresi sıfatıyla arazi toplulaştırma ve tarla içi geliştirme hizmetlerini yürütmeye yetkilidir.

(3) Uygulayıcı kuruluş olarak DSİ tarafından, alınan Cumhurbaşkanı Kararı ile DSİ veya proje idaresi tarafından isteğe bağlı ya da maliklerin muvafakati aranmaksızın zorunlu arazi toplulaştırma ve tarla içi geliştirme hizmetleri yapılabilir veya yaptırılabilir.

(4) Arazi toplulaştırması projelerinde isteğe bağlı arazi toplulaştırma projelerine öncelik tanınır.

(5) Proje birimince, proje alanı içinde bulunan arazi malikleri ile yerel yönetim temsilcilerinin katıldıkları proje bilgilendirme toplantısı yapılır.

(6) İsteğe bağlı toplulaştırma, proje alanı içerisinde toplulaştırılması istenen arazilerin yarısından çoğuna malik bulunan ve sayıca maliklerin yarısından fazlasını teşkil eden arazi sahiplerinin veya yasal vekillerinin yazılı muvafakati ile yapılır. Muvafakat alınma işlemi, DSİ veya proje idaresince Cumhurbaşkanı Kararı öncesinde yapılır/yaptırılır ve gerekçeye eklenir.

(7) Cumhurbaşkanı Kararı, arazi toplulaştırması ve diğer işlemler yönünden kamu yararı kararı sayılır.

(8) Cumhurbaşkanı Kararının Resmî Gazete’de yayımlanmasını müteakip bir ay içerisinde mahallin en büyük mülki idare amirine duyurulmak üzere bildirilir. Bu karar DSİ veya özel arazi toplulaştırmasını gerçekleştiren proje idaresinin internet sayfalarında ve ayrıca köy veya mahalle muhtarının çalışma yerinde otuz gün süre ile ilan ettirilir.

(9) Cumhurbaşkanı Kararının Resmî Gazete’de yayımlanmasından sonra yapılacak olan sabit tesisler, arazi toplulaştırmasında dikkate alınmaz ve ihtilaf halinde bunlar tazminata konu olamaz. Proje sahasında ortofotogörüntüsü yardımıyla sabit tesisler belirlenir ve tespitler belge sayılır. Sabit tesis bulunan parsellerin listesi ve ortofotoharitası mahallinde ilan edilerek parsel maliklerinin bilgilenmesi sağlanır.

(10) Proje sahası olarak ilan edilen alanlar ilgili kurum ve kuruluşlara bildirilir. Yatırımcı kurum ve kuruluşlardan bilgilendirme ile birlikte söz konusu alana ilişkin projelerinin bulunup bulunmadığına dair bilgi ve belgeler talep edilir.

(11) Arazi toplulaştırması muhtevasında ilanen yapılan duyurular tebligat yerine geçer, ayrıca tebligat yapılmaz.

(12) Arazi toplulaştırması sonuçlarına karşı; tescil tarihinden itibaren 10 yıl içerisinde dava açılabilir.

(13) Arazi toplulaştırması uygulanacak arazi üzerinde, DSİ veya proje idaresi tarafından yapılacak fiili uygulamalar, hak sahiplerinin iznine tabi değildir. Arazi toplulaştırması yürütülen alanlarda tarımsal faaliyetleri kısıtlamaya DSİ veya proje idaresi yetkilidir.

(14) Arazi toplulaştırma projesi, belirlenen yerleşim birimlerinin kadastral sınırları içerisinde kalan arazilerde uygulanır. Ancak sulama ve rehabilitasyon projelerinde proje sahasında kalan alanı kadastral alanına göre çok küçük olan yerleşim alanlarında sulama veya rehabilitasyon alanı proje alanı olarak kabul edilir. Toplulaştırma projesi uygulama alanına, bir veya birden çok yerleşim birimine ait araziler de girebilir.

(15) İlan edilen toplulaştırma proje alanı, kullanım şekilleri ve arazi özellikleri dikkate alınarak kendi içerisinde toplulaştırma yapılması için birden fazla alt proje alanına ayrılabilir.

(16) İhtiyaç duyulması halinde proje kapsamında yapılacak çalışmalara temel oluşturmak üzere arazi topoğrafyası, sabit tesisler ve benzeri ayrıntıları gösteren proje sahası hâlihazır haritası yapılır veya yaptırılır.

(17) Uygulama esnasında arazi toplulaştırması kriterlerine ve tekniğine uygun olmadığı tespit edilen alanlar, arazi toplulaştırmasını yürüten DSİ veya proje idaresi tarafından onaylanan gerekçeli rapor ile kısmen veya tamamen toplulaştırma dışı bırakılabilir.

Özel arazi toplulaştırması

MADDE 6 –

(1) Köy tüzel kişilikleri, belediyeler, kooperatifler, birlikler gibi tüzel kişilikler veya kamu kuruluşlarının, hizmet konuları ile ilgili arazi toplulaştırması ve/veya tarla içi geliştirme hizmeti yapmak istemeleri durumunda; arazi etütleri ve toplulaştırma alanının belirlenmesiyle ilgili gerekçe raporları ile proje idaresi sıfatıyla DSİ’ye başvurarak toplulaştırma isteklerini bildirirler.

(2) Gerekçe raporunun yeterli görülmesi durumunda; isteğe bağlı yapılacak arazi toplulaştırması projeleri için proje alanı içerisinde toplulaştırılması istenen arazilerin yarısından çoğuna malik bulunan ve sayıca maliklerin yarısından fazlasını teşkil eden arazi sahiplerinin veya yasal vekillerinin yazılı muvafakati alınır. Muvafakat alınma işlemi, proje idaresince Cumhurbaşkanı Kararı öncesinde yapılır/yaptırılır ve gerekçeye eklenir.

(3) DSİ’nin bağlı olduğu Bakanlığın teklifi ile Cumhurbaşkanlığı Kararı alınır. Cumhurbaşkanlığı Kararının Resmî Gazete’de yayımlanmasını müteakip proje idaresi arazi toplulaştırması projesini yürütür.

(4) Arazi toplulaştırması yapmak isteyen kuruluş; bir toprak ve/veya tarımsal yapılar ve sulama bölümü mezunu ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi ile gerekli görülmesi halinde diğer meslek gruplarından gerekli teknik personeli bünyesinde bulundurmak veya proje süresince tâbi oldukları mevzuat hükümlerine uygun olarak personeli çalıştırmak zorundadır.

(5) Arazi toplulaştırması yapan kurum veya kuruluşlar kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan arazi miktarını arazi toplulaştırması yoluyla karşılayabilir.

(6) Arazi toplulaştırması yapacak idarelerce ihtiyaç duyulacak yatırımlar için ortak tesislere katılım payı ile karşılanamayan araziler, varsa hazine arazilerinden, hazine arazilerinin yeterli olmadığı veya bulunmadığı yerlerde ise ilgili idarelerce belirlenecek usûl ve esaslar dahilinde fizikî tesislerin yapılacağı alana bağlı kalınmaksızın gerçek ve tüzel kişilerden anlaşma yoluyla karşılanabilir. Bu araziler, fizikî tesislerin yapılacağı yere taşınır.

(7) Aynı alanda birden fazla kurum veya kuruluş tarafından toplulaştırma ve/veya tarla içi geliştirme hizmeti yapmak talebinde bulunulması halinde arazi toplulaştırması ve/veya tarla içi geliştirme hizmetini yapacak kuruluşu belirlemeye DSİ yetkilidir.

(8)  Arazi toplulaştırma çalışmaları muhtevasında yapılan bütün iş ve işlemlerin onayı, tescili ve bu işlemlerden doğacak hukuki sorumluluk arazi toplulaştırmasını yürüten proje idaresine aittir.

(9) Toplulaştırma kapsamında yapılan parselasyon planları uygulamayı yapan kurum tarafından onaylandıktan sonra kesinleşir.

(10) Başvuruda bulunan proje idaresi tarafından projenin tamamlanmasından sonra projeye ilişkin tüm bilgi ve belgeler, sayısal ortamda DSİ’ye gönderilir.

(11) DSİ tarafından yapılan toplulaştırma projelerinde uygulanan usul ve esaslar, özel toplulaştırma projelerinde de uygulanır. Uygulamada bütünlük sağlanması açısından proje idareleri, arazi toplulaştırma ve tarla içi geliştirme hizmetleri konusunda DSİ tarafından yayımlanan veya yayımlanacak olan tüm yönetmelik, tüzük, talimat, rehber vb. dokümanlara uymakla yükümlüdür.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Arazi Toplulaştırma Uygulaması

Kadastro işlemleri

MADDE 7 –

(1) Arazi toplulaştırması, kadastrosu yapılmış olan yerlerde uygulanır. Belirlenen toplulaştırma alanı içerisinde kadastro paftalarının yenilenmesi gerekiyorsa, bu yerlerin kadastro veya yenileme işlemleri Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünce öncelikle yapılır veya yaptırılır.

(2) Arazi toplulaştırma projelerinin uygulanması esnasında, elbirliği mülkiyet olarak tescilli parsellerin, paylı mülkiyete dönüştürülmesi işlemleri uygulayıcı kuruluş tarafından re’sen gerçekleştirilir. Kesinleşen listelerin tapu müdürlüğü tarafından doğrudan paylı mülkiyet olarak tescili sağlanır. Bu yetki kapsamındaki işlemler her türlü gider, vergi, resim ve harçtan müstesnadır.

(3) Arazi toplulaştırma ve tarla içi geliştirme hizmetleri projelerinin uygulanması esnasında, tapuya kayıtlı olup tescile esas belgesine aykırılığı tespit edilen hisse hataları ile 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8 inci maddesi hükümlerine tabi olmayan iştirak halinde mülkiyet olarak tescilli parsellerin paylı mülkiyete dönüştürülmesi işlemleri, DSİ veya proje idaresi tarafından re’sen düzeltilir. Kesinleşen listelerin tapu müdürlüğü tarafından doğrudan paylı mülkiyet olarak tescili sağlanır. Bu yetki kapsamındaki işlemler her türlü gider, vergi, resim ve harçtan müstesnadır. Bu madde kapsamında getirilen istisnalar mükelleflerin veraset ve intikal vergisine ilişkin yükümlülüklerini ortadan kaldırmaz.

(4) Toplulaştırma proje alanı içerisinde kalan taşınmazlara ait kadastral altlıklarda; ölçü, tersimat, sınırlandırma ve hesaplamadan doğan yüzölçümü hataları arazi toplulaştırma uygulamasından önce, Kadastro Müdürlüğü tarafından mevzuat hükümleri uyarınca düzeltilir.

Tapu siciline belirtme konulması

MADDE 8 –

(1) Toplulaştırma sahası ilân edilen yerlerde DSİ veya proje idaresince bildirilen parsellerin tapu kütüğü sayfalarının beyanlar hanesine toplulaştırma alanına girdiğine dair “6200 sayılı Kanunun Ek 9 uncu maddesi gereğince arazi toplulaştırması kapsamına alınmıştır.” belirtmesinin konulması, arazi toplulaştırmasını yürüten idare tarafından ilgili tapu müdürlüklerinden talep edilir. Bu belirtme tarihinden itibaren toplulaştırma işlemi tamamlanıp tapuya tescili sonuçlandırılıncaya kadar toplulaştırma alanındaki taşınmazlar üzerindeki tescilsiz iktisap halleri hariç malik ya da hak sahiplerinin talebine bağlı her türlü devir, temlik, ipotek ve satış vaadi, ifraz ve taksim, ayni ve şahsi haklar ile belirtme işlemleri DSİ veya proje idaresinin iznine bağlıdır.

(2) Herhangi bir nedenle dava konusu edilmiş olup yargılama süreci devam eden, toplulaştırma alanındaki taşınmazlara ilişkin toplulaştırma kararı alındığı ve tapu siciline belirtme yapıldığı hususları DSİ veya proje idaresince ilgili mahkemelere bildirilir. Mahkeme kararı ile yapılan her türlü devir, temlik ve ifraz işlemlerinin sonucu ilgili tapu müdürlüklerince DSİ veya proje idaresine bildirilir.

(3) Toplulaştırma belirtmesinden sonra araziyi satın alan malik, önceki malikin taahhütlerini aynen kabul etmiş sayılır.

(4) Eski parseller üzerindeki “6200 sayılı Kanunun Ek 9 uncu maddesi gereğince arazi toplulaştırması kapsamına alınmıştır.” belirtmesi, yeni parselasyon planlarının tescili ile birlikte sona erer, yeni oluşacak parsellere bu belirtme taşınmaz.

Arazi toplulaştırması alanlarında alınacak önlemler

MADDE 9 –

(1) Toplulaştırma yapılacak alanda, uygulamayı geciktirmemek için üç yılı geçmemek üzere, yapılacak bitkisel üretimin tür ve çeşidi, kapsayacağı alan çiftçilerin de katılımıyla DSİ veya proje idaresince kararlaştırılır. Alınan bu karar, gerekçeleri ile birlikte yerel imkânlarla duyurulur. Bu karara uyulmaması uygulamayı geciktirmez.

(2) Erozyon tehlikesi bulunan alanlarda bitki örtüsünün korunması ve geliştirilmesi için doğal dengeyi bozmamak kaydıyla DSİ veya proje idaresi tarafından yeşil bant alanları planlamak da dâhil olmak üzere gerekli tedbirler alınabilir.

(3) Arazi toplulaştırma projesinin uygulama çalışmalarına başlanacağı, yerel ekim mevsiminden en az otuz gün önce yerel imkânlarla duyurulur.

(4) Ortak kullanım alanları olarak planlanan alanlarda toplulaştırma çalışmaları süresince tarımsal faaliyette bulunmak arazi toplulaştırmasını yapan ilgili kuruluşun iznine tabidir.

(5) Arazi toplulaştırması yapılan veya yaptırılan sahalardaki kanal, yol ve benzeri ortak tesislere katılım payı alanları ile kısıtlama getirilen alanlar olarak planlanan yerlerdeki taşınmazların mütemmim cüzlerinin karşılığı ile taşınmaz sahiplerine yeni parseller teslim edilene kadar doğabilecek gelir kayıpları uygulayıcı kuruluş tarafından karşılanır.

(6) Uygulama sahasındaki çiftçilerin ilk yıldaki ürün kayıpları için zarar, ziyan bedelleri ile daha sonraki yıllardaki kısıtlamalardan dolayı oluşan ürün kayıp bedelleri toplulaştırmayı yürüten idare tarafından karşılanır. Ancak, yüklenici firmanın hatalı uygulamaları ve gecikmelerinden kaynaklanan zarar-ziyan ve ürün kayıp bedeli ödemeleri yüklenici firma tarafından karşılanır.

(7) Arazi mülkiyetinin ihtilaflı olması veya malikinin gelir kaybına ilişkin takdir edilen bedeli kabul etmemesi durumunda, DSİ veya proje idaresi tarafından yetkili Sulh Hukuk Mahkemesine başvurularak bedelin tespiti istenir. Mahkemece belirlenen bedel, üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak taşınmaz üzerinde malikin iznine tabi olmaksızın toplulaştırmaya ilişkin işlemlere devam olunur.

(8) Mahkeme tarafından belirlenen bedelin DSİ veya proje idaresi tarafından yüksek bulunması halinde, gerçek zararın tespiti ve fazla tespit edilen bedele itiraz edilebilir. Dava açıldığında idarece takdir edilen bedelin üzerindeki tutarın dava kesinleşinceye kadar ödenmemesi hususunda, ilgili mahkemeden tedbir kararı alınabilir.

Arazi derecelendirme komisyonu

MADDE 10 –

(1) Arazi derecelendirme işlemleri arazi derecelendirme komisyonunca yapılır.

(2) Arazi derecelendirme komisyonu;

a) DSİ veya proje idaresince belirlenecek başkan dâhil biri toprak ve/veya tarımsal yapılar ve sulama bölümü mezunu ziraat mühendisi olmak üzere proje biriminden dört asıl bir yedek üye,

b) Köylerde köy muhtarı veya belirleyeceği bir asıl bir yedek üye, belediyelerde, belediye başkanının belirleyeceği konusunda uzman bir asıl bir yedek üye, il özel idarelerinde valinin, büyükşehir belediyelerinde büyükşehir belediye başkanının belirleyeceği konusunda uzman bir asıl bir yedek üye,

c) Proje alanında arazisi bulunan maliklerin kendi aralarından seçecekleri iki asıl bir yedek üye olmak üzere yedi asıl üç yedek üyeden oluşur.

(3) Proje birimi başkanı aynı zamanda arazi derecelendirme komisyonu başkanıdır. Komisyon üyeleri kendilerine, eşlerine veya birinci ve ikinci derece kan ve kayın hısımlarına ait arazilerin derecelendirilmesine yapılan itirazın incelenmesinde görev alamaz. Asıl üyenin katılamadığı toplantılara yedek üye katılır. Herhangi bir nedenle komisyondaki görevinden ayrılan üyenin yerine aynı usule göre yeni üye belirlenir.

(4) Arazi derecelendirme komisyonu çoğunluk sağlanarak toplanır ve kararlar oy çokluğu ile alınır.

(5) Üzerinde irtifak hakkı bulunan parseller, proje kapsamında oluşturulan derecelendirme komisyonu tarafından parsellerin etkilenen alanları dikkate alınarak konum endeksi puanı içerisinde değerlendirilir.

(6) İlgili yerleşim birimi tarafından arazi derecelendirme komisyonuna üye bildirilmemesi halinde, yerleşim biriminin bağlı olduğu mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından re’sen üye atanır.

Arazi derecelendirmesi

MADDE 11 –

(1) Arazi toplulaştırması için ihtiyaç duyulan toprak etüt ve analizleri, arazi toplulaştırmasını yürüten DSİ veya proje idaresi tarafından yapılır veya yaptırılır.

(2) Arazi derecelendirmesi, arazi derecelendirme komisyonu tarafından toplulaştırma alanında bulunan gerçek ve tüzel kişiler ile devlete ait arazilerin yerine aynı değerde yeni arazi verilebilmesi amacıyla proje birimince yapılır veya yaptırılır.

(3) Arazi derecelendirmesinde; toprağın kalıcı ve değişken özelliklerini belirleyen toprak etütleri, arazinin yerleşim yerlerine veya işletme merkezlerine uzaklığı ile arazinin diğer özellikleri göz önüne alınarak konum ile büyüklüğünün değişimine esas olacak derecelendirme katsayıları belirlenir. Belirlenen katsayılar, kadastral parsellerin düzenlemeye giren alanları ile çarpılarak ilgili parsellere ait parsel değer sayıları elde edilir. Hesaplanan bu değerler parselasyon planlaması esnasında oluşacak yeni parsellerin bulunacağı yerin endekslerine bölünerek yeni parsel alanları belirlenir.

(4) Derecelendirmede, arazi üzerindeki sabit tesisler dikkate alınmaz.

(5) Toplulaştırma sahasında, dere yatağı, kanal, yol ve ark yerleri gibi ıslah edilerek parselasyon planına dâhil edilmesi düşünülen alanlar ile ilgili derecelendirme işlemleri, o yeri çevreleyen toprak sınıfları göz önünde bulundurularak yapılır.

(6) Malikleri bilgilendirmede kolaylık sağlamak amacıyla arazi derecelendirme haritaları proje birimince uygun görülen ölçekte hazırlanır veya hazırlattırılır.

(7) Toprak etüt haritaları, Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından yayımlanan Toprak ve Arazi Sınıflaması Standartları Teknik Talimatı esas alınarak Storie Endeksi yöntemine göre hazırlanır.

(8) Parsel endeksi hesaplanırken toprak endeks puanı % 60, konum ve diğer özelliklere ilişkin puan % 40 oranında uygulanır. Birbirine yakın parsel endeks puanlarını içeren arazi grupları derecelendirme komisyonunca birleştirilebilir. 

(9) Arazi derecelendirme komisyonu tarafından denklik dönüşüm katsayıları tespit edilir, arazi derecelendirme haritası üretilir ve komisyon üyelerince onaylanır.

Arazi derecelendirilmesinin ilanı

MADDE 12 –

(1) Arazi derecelendirme komisyonu tarafından tespit edilen denklik dönüşüm katsayılarını ve parsellerin birim değeri cinsinden karşılıklarını gösterir mülkiyet listesi ve arazi derecelendirme haritası, mahallinde; muhtarlık binası, köy konağı, köy camisi ve yerleşim biriminin bağlı olduğu mal müdürlükleri ile belediyelerin ilan tahtalarında ve uygun olması durumunda internet ortamında otuz gün süre ile askıya çıkarılarak ilan olunur.  Ayrıca diğer yerel imkânlarla duyurulur. Askı işlemleri için tutanak düzenlenir.

(2) Arazi malikleri ve diğer ilgililer, arazi derecelendirmesi ile ilgili itirazlarını, ilan süresinin bitiminden itibaren on beş gün içinde yazılı olarak arazi derecelendirme komisyonuna yapabilirler. Arazi derecelendirme komisyonu, yapılan itirazları en geç on beş gün içinde karara bağlayarak ilgililere yazılı olarak bildirir ve yeniden otuz gün süre ile askıya çıkararak ilan eder. Arazi malikleri ve diğer ilgililer ilan süresinin bitiminden itibaren on beş gün içinde, DSİ veya proje idaresine yazılı olarak itiraz edebilirler. DSİ veya proje idaresi bu itirazları kayıt altına alarak otuz gün içinde karara bağlar. DSİ veya proje idaresinin kararı kesin olup ilgililere yazılı olarak bildirilir.

(3) Süresi içinde itiraz edilmeyen arazi derecelendirmeleri kesinleşir.

Blok planlarının oluşturulması

MADDE 13 –

(1) Derecelendirme haritasının onaylanmasını müteakip arazinin topoğrafyası, toprak bünyesi, mevcut ekim yönü, sulama sisteminin özellikleri, sabit tesisler, yerleşim alanları, yollar ve parsel büyüklükleri ile yapılması planlanan yollar, sulama ve drenaj projeleri dikkate alınarak blok planları ve raporları hazırlanır. Hazırlanan blok planları ve raporlar, DSİ/proje idaresi tarafından onaylanır.

(2) Blok Planlamasına başlanılmadan önce diğer kamu kurum ve kuruluşlarının proje sahasındaki mevcut ve planladıkları onaylı projeler sayısal ortamda temin edilir. Belediye imar sınırı ile gayrimeskûn mücavir alan sınırları da temin edilir.

(3) Birinci derece sit alanları, ormanlar, imar alanları ve farklı kullanım amacı taşıyan tarım dışı alanlar arazi toplulaştırmasına konu olamayacağından blok planında proje dışı bırakılır.

(4) Yeni blokların oluşturulmasında, yerleşim birimleri arasındaki mevcut veya yeni düzenlenecek kadastralsınır, mevcut yol, kanal, tesis ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının projeleri ile topoğrafik yapı dikkate alınır. Oluşturulan blok planları, DSİ veya proje idaresi tarafından onaylandıktan sonra parselasyon planlaması çalışmalarına başlanır.

Mülakatların yapılması

MADDE 14 –

(1) Toplulaştırma sahasında arazisi bulunan arazi malikleri ile işletme bazında yeni parselasyon planına yönelik tercihlerinin alınacağı mülakatlar yapılır. Mülakatların yapılacağı gün ve yer mahallinde alışılmış usullerle önceden duyurulur. Mülakatlar esnasında onaylı blok planı, derecelendirme haritası ve mülkiyet listeleri kullanılarak malikler bilgilendirilir. Yapılan mülakatlar neticesinde düzenlenen formlar arazi malikleri, ilgili köy veya mahalle muhtarı, proje mühendisi ve kontrol mühendisleri tarafından imza altına alınır. Noter onaylı vekâlet olması durumunda, diğer arazi malikleri adına da mülakat yapılabilir.

Ortak kullanım ve kamu tesisleri

MADDE 15 –

(1)  Ortak tesislere katılım payı parselasyon planlamasından önce belirlenir. Proje alanındaki arazilerin parsel değer sayılarından yol, kanal, tahliye kanalı gibi proje gereği ihtiyaç duyulan ve kamunun ortak kullanacağı yerler için en fazla %10’a kadar ortak tesislere katılım payı kesintisi yapılır. Bu yolla karşılanamayan arazi, hazine arazilerinden veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan arazilerden, bunların yeterli olmadığı durumlarda gerçek ve tüzel kişilerden anlaşma veya kamulaştırma yoluyla karşılanabilir. Ortak tesislere katılım payı için herhangi bir bedel ödenmeyecek olup bu alanlar tescile tabi değildir. Ancak proje alanına hitap eden tesislerden direk yeri, trafo yeri, dinlendirme ve depolama havuzları gibi daha sonradan ruhsata tabi yasal işlemler gerektiren yerler Hazine adına tescil edilir. Ortak tesislere katılım payları üzerindeki bütünleyici parçalar için proje idarelerince kamulaştırma yapılabilir.

(2) Proje sahasında kamulaştırma yolu ile edinilen kamu idarelerine ait taşınmazlardan ilgili idarenin muvafakati alınmadan kesinti ve yer değişikliği yapılamaz. Ortak tesislere katılım payı yerleşim birimi bazında hesaplanmakla birlikte, farklı mahallelerden oluşan köylerin, köy ve mezra anlaşmazlığının olduğu yerleşim birimlerinin, resmi olarak bölünmüş, ancak kadastrosu ayrılmamış yerleşim birimlerinin ve projenin uygulanmasında sorun teşkil edebilecek durumların olduğu zorunlu haller ile sulama projesi sahası ve kuru tarım arazileri için ayrı ayrıkesinti payı uygulanabilir.

(3) Çayır ve meralar ile kamu ortak malı kütüğüne kayıtlı diğer taşınmazlar, ortak katılım payı kesintisi yapılarak, toplulaştırmaya dâhil edilip mümkün olduğunca sulama, tahliye ve yol sisteminden faydalandırılır.

(4) Ortak kullanım tesisleri dışında kamuya ait karayolları, demiryolları, havaalanları, elektrik iletim tesisleri, barajlar, göletler, drenaj, derivasyon ve iletim kanalları ile buna benzer kamu yatırımları için gerekli olan alan, Hazine arazilerinden, Hazine arazilerinin yeterli olmadığı veya bulunmadığı yerlerde ise ilgili idarelerce belirlenecek usul ve esaslar dâhilinde fiziki tesislerin yapılacağı alana bağlı kalınmaksızın gerçek ve tüzel kişilerinden anlaşma yoluyla karşılanabilir.

(5) Uygulama sırasında tescil haricinden gelen fazla miktar arazi, Hazine adına re’sen tescil edilir. Tescil işlemlerini hazine adına DSİ veya proje idaresi yaptırır.

(6) Toplulaştırma yapılacak alanda mevcut sulama şebekesi güzergâhı göz önüne alınarak sulama şebekesinin entegre olacağı bir toplulaştırma projesi yapılır.

(7) Daha önceden arazi toplulaştırması yapılmış alanlarda ikinci kez arazi toplulaştırması yapılması durumunda, ortak tesislere katılım payı kesinti oranı toplam %10’u geçemez.

(8) Arazi toplulaştırması tamamlanmış ve tescili yapılmış olan alanlarda mahkeme kararları ve idareden kaynaklı maddi hatalar gibi zorunlu hallerde yapılacak değişikliklere yönelik uygulamalar için yeni bir Cumhurbaşkanı Kararı aranmaz.

Parsellerin yeniden düzenlenmesi

MADDE 16 –

(1) Proje idaresi tarafından proje alanının yeniden düzenlenmesi aşağıda belirtilen hususlara uygun olarak yapılır veya yaptırılır.

a) Maliklerin istekleri de dikkate alınarak parsel değer sayılarından azami yüzde on ortak tesislere katılım payı düşüldükten sonra kalan miktarın toplamına eşit değerdeki alan, mümkünse tek parsel olarak tercih sırasına göre verilmeye çalışılır.

b) Uygulamaya tabi parseller üzerinde zemine bağlı hakların varlığı halinde söz konusu parseller, hak lehtarlarının görüşü doğrultusunda parselasyon işlemine tabi tutulur.

c) Sabit tesisler ile çevre ve doğaya görünüm güzelliği veren arazi, yapı ve tesisler mümkün olduğunca eski maliklerine verilecek şekilde parselasyon planlaması yapılır. Ancak mal sahibinin birden fazla bu özellikte sabit tesisi var ise malikin bunlardan birinin etrafındaki toplulaştırma isteği dikkate alınır.

ç) Proje alanında birden fazla yerleşim birimleri arasındaki sınır düzeltmeleri, parsel değer sayısı dikkate alınarak ilgili mevzuat hükümlerine göre yapılır.

d) Dikili tarım arazileri ile örtü altı tarımı yapılan araziler gerektiğinde kendi içinde toplulaştırmaya konu olur. Bu yerlerde Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu kapsamında belirlenen parsel büyüklükleri esas alınır.

e) Uygulamaya tabi parsellerde kamu kuruluşlarınca tesis edilmiş olan irtifak haklarının varlığı halinde; derecelendirme ile denklik sağlanarak ve mülkiyet-zemin uyumu korunarak parselasyon işlemi yapılır. Kamu kuruluşlarınca tesis edilmiş olan irtifak hakları, yeni parsellere maliklerin muvafakati alınmadan ve herhangi bir bedel ödenmeden aktarılır.

f) Proje sahasındaki sabit tesislerin tescile tabi olsun ya da olmasın tüm dokümanları ilgili kişi ve kuruluşlardan temin edilerek bunlardan yerleri değiştirilemeyecek olanların mevcut durumları korunabilir.

g) Mevcut hali ile korunamayan, ancak korunması gereken sabit tesis içeren parsellerde kesinti miktarı kadar alan, öncelikle malikin diğer parsellerinden, bu yolla karşılanamaması halinde hazine arazisinin buraya taşınması ile hisseli hale getirilerek karşılanabilir. Buna rağmen karşılanamayan sabit tesisler için ödeme yapılabilir.

ğ) Hazine taşınmazı ile karşılanacak alan, arazi toplulaştırması kriterlerine göre bağımsız bir parsel olma niteliğini kazanabilecek durumda ise müstakil parsel olarak, aksi takdirde sabit tesis parseli ile hisselendirilebilir.

h) Arazi toplulaştırması projelerinde köy sınır değişimleri sonucu üzerinde sabit tesis bulunan parsellerin komşu köy sınırına geçmesi halinde taşınmaz üzerinde bulunan mütemmim cüz bedelleri ile malikin bulunduğu yerleşim yerinin projesi tamamlanıp yeni yer teslim edilinceye kadarki gelir kaybı DSİ veya proje idaresi tarafından ödenir.

ı) Davalı parsellerin, dava konuları incelenerek, tarafların rızası ve istekleri doğrultusunda toplulaştırmaya konu edilebilir.

Yeni parselasyon planlarının askıya çıkarılması ve onaylanması

MADDE 17 –

(1) DSİ veya proje idaresince arazi derecelendirmeleri esas alınarak yapılan veya yaptırılan yeni parselasyon planı ve yeni mülkiyet listeleri mahallinde muhtarlık binası, köy konağı, köy cami, yerleşim biriminin bağlı olduğu mal müdürlükleri ve belediyelerin ilan tahtalarında otuz gün süreyle askıya çıkılarak ilan edilir. Arazi malikleri ve diğer ilgililer ilan süresinin bitiminden itibaren onbeş gün içinde DSİ veya proje idaresine yazılı olarak itiraz edebilirler. İtirazlar kayıt altına alınarak en geç onbeş gün içinde karara bağlanır ve yazılı olarak bildirilir. İtiraz sonrası değerlendirilen parselasyon planları aynı ilan yöntemleriyle otuz gün süreyle askıya çıkarılarak kesinleşir. DSİ veya proje idaresince, gerekli görülmesi halinde hazırlanacak gerekçeli rapor ile üç askı yapılabilir. Ancak kamu yatırımlarının zorunlu kıldığı hallerde DSİ ve/veya proje idaresinin onayı alınarak yeni bir askı daha yapılabilir.

(2) Yeni parselasyon planı ve mülkiyet listeleri uygulamayı yapan DSİ veya proje idaresi tarafından onaylandıktan sonra kesinleşir.

(3) Kesinleşen parselasyon planına uygun olarak yeni parseller hak sahiplerine yer teslim tutanağı ile dağıtılır. Dağıtıma katılmayan veya fiilen yer teslimi yapılamayan hak sahiplerinin yeni parsellerine ait parsel kroki örneği iadeli taahhütlü resmi yazı ile ilgili muhtarlıklara gönderilir. İlgili muhtarlığa yapılan teslimatı müteakiben hak sahiplerinin yeni parsellerine ait parsel kroki örneğinin ilgili muhtarlıkta olduğu hususu DSİ veya özel arazi toplulaştırmasını gerçekleştiren proje idaresinin internet sayfalarında ve ayrıca köy veya mahalle muhtarının çalışma yerinde otuz gün süre ile ilan ettirilir. Bu madde gereğince yapılan ilanlar, ilgili gerçek kişilere, kamu ve özel hukuk tüzel kişilerine şahsen tebliğ edilmiş sayılır.

(4) Tescile esas parselasyon planlarının yapımında, 30/4/2018 tarihli ve 2018/11962 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren Büyük Ölçekli Harita ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği ve ilgili mevzuat hükümlerine uyulur.

Tescil

MADDE 18 –

(1) Kesinleşen parselasyon planı, araziye uygulanır. Uygulama sonucu meydana gelen yeni duruma ilişkin teknik dosya DSİ veya proje idaresince hazırlanarak kadastro müdürlüğüne gönderilir. Kadastro müdürlüklerince gerekli kontroller yapıldıktan sonra tescil edilmek üzere tapu müdürlüğüne gönderilir. Dağıtım cetvellerinde hak sahiplerinin Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası ve diğer kimlik bilgilerinin bulunması gerekir.

(2) Tapu kütüğünde niteliği bağ, bahçe, harman yeri vb. olup, özel mülkiyete konu taşınmazlardan bu niteliğini kaybetmiş olanlar başka bir parsel ile birleştirilmesi durumunda malikin talebi de alınarak fiili kullanım niteliğine yönelik olup yapı ile ilgili olmayan cins değişikliği işlemleri arazi toplulaştırması kapsamında DSİ veya proje idaresi tarafından re’sen yapılır ya da yaptırılır.

(3) DSİ tarafından yürütülen işlemler nedeniyle DSİ Genel Müdürlüğü, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, 6200 sayılı Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır.

Arazi toplulaştırması parselasyon plânlarının hukuki geçerliliği

MADDE 19 –

(1) Arazi toplulaştırması sonucu oluşturulan parselasyon plânları, tescil işlemleri tamamlandıktan sonra 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve 17/8/2013 tarihli ve 28738 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Tapu Sicili Tüzüğü, 27/8/2008 tarihli ve 26980 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tapu Plânları Tüzüğünde belirtilen plân yerine geçer ve mülkiyete ilişkin sınır gösterme işlemleri mahalli tapu ve kadastro teşkilatınca bu plânlara göre yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Toplulaştırma Sahalarında Tarla İçi Geliştirme Hizmetleri

Tarla içi geliştirme hizmetleri

MADDE 20 –

(1) Arazi toplulaştırma projesinin araziye uygulanmasında, verimin artması, sulama randımanı ve sulama oranının yükseltilmesi, tarımsal arazilerin korunması ve değer kazanması için; tarla içi yollar, drenaj kanalları, sulama inşaatları, anların kaldırılması, sazlık, söğüt, çalı, azmak, ağaç vb. sökülmesi, kazı dolgu yapılması, arazi tesviyesi ve ıslahı gibi projelerle tarımsal kalkınmayı sağlamak maksadıyla tarla içi geliştirme hizmetleri DSİ veya proje idaresince yapılır veya yaptırılır.

(2) Arazi toplulaştırma projesi başlamadan önce, arazide yapılması gereken tarla içi geliştirme hizmetleri tespit edilerek projelendirilir. Özel arazi toplulaştırması yapmak isteyen proje idareleri, Cumhurbaşkanı Kararı alınmadan önce yapmak istedikleri tarla içi geliştirme hizmetlerine ilişkin DSİ’ye gerekçeli teknik rapor ile talepte bulunur.

a) Tarla içi yollar DSİ veya proje idaresi tarafından yapılır veya yaptırılır. Arazi toplulaştırması projesi kapsamında oluşturulan blok planlarında yer alan tarla içi yolların, mutlak surette yerleşim yerlerine açılan yollar veya köy bağlantı yolları gibi bir ana yola bağlantısı sağlanmalıdır.

b) Arazi toplulaştırması projesi kapsamında drenaj problemi olan sahalar tespit edilerek drenaj projeleri ile ihtiyaç halinde sulama projeleri DSİ veya proje idaresi tarafından hazırlanır. Özel arazi toplulaştırması kapsamında hazırlanacak sulama ve drenaj projeleri DSİ’nin onayına tabidir.

c) Arazi toplulaştırma projesi sonrası yeni oluşan parsellerin teslim edilmesi için, eski kadastral duruma göre arazide mevcut olan tarla sınırlarının (anların) kaldırılması işi, DSİ veya proje idaresince yapılır veya yaptırılır.

ç) Arazi toplulaştırması proje sahasında çiftçilere parselasyon planında yeni parsel olarak verilmesi planlanan bazı kuru dere yatakları, toprak arklar, ufak çaplı çukur ve şevlerin kapatılarak tarıma kazandırılması için arazide kazı dolgu gibi inşaat işleri DSİ veya proje idaresince yapılır veya yaptırılır.

d) Arazi toplulaştırma proje sahasındaki tüm parsellere sulama suyunun ulaşabilmesi için sulama sisteminin ve uygulanan sulama yönteminin zorunlu kıldığı hallerde arazi tesviyesi ile topografyası kademeli olan arazilerde yeni mülkiyet planına göre teraslama DSİ veya proje idaresince yapılır veya yaptırılır.

e) Arazi toplulaştırma kapsamında projenin gerektirmesi halinde ekolojik dengeyi korumak maksadıyla yeni yapılacak yol kenarlarına ağaç dikilmesi ve yeşil bant oluşturulması gibi projeler, DSİ veya proje idaresince yapılabilir veya yaptırılabilir.

Arazi satışı ve kamulaştırma

MADDE 21 –

(1) DSİ veya proje idaresi, gerekli hallerde asgari tarımsal arazi büyüklüğünün altındaki tarımsal arazileri toplulaştırabilir veya kanun kapsamında değerlendirmek üzere kamulaştırabilir. Arazi toplulaştırması uygulamalarında, tahsisli araziler asgari tarımsal arazi büyüklüğünün altındaki araziler ile birleştirilerek asgari büyüklükte yeni tarımsal araziler oluşturulabilir. Bu suretle oluşturulan parseller öncelikle arazi toplulaştırmasına veya kamulaştırma konusu olan arazi maliklerine, bu kişiler satın almadığı takdirde, yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğünde tarım arazisi bulunmayan yöre çiftçilerine rayiç bedeli üzerinden ve DSİ’nin veya proje idaresinin talebi üzerine Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenen usul ve esaslara göre satılır.

(2) Bu maksatla yapılan kamulaştırma ve satın almalara konu olan işlemler harçlardan, bu işlemlerle ilgili olarak düzenlenecek kağıtlar damga vergisinden müstesnadır.

(3) Proje alanında tarım yapılamayacak kadar küçülmüş ve verimli işletilemeyen tarım arazileri, DSİ veya proje idaresi tarafından anlaşma yolu ile arazi maliklerinden satın alınabilir. Bu araziler kamu tesisleri ile gerektiğinde küçük işletmelerin genişletilmesinde ve ilgili idarelerle işbirliği yapılarak iskân edilecek ailelerin arsa ve arazi ihtiyaçlarında da kullanılabilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Veri paylaşımı

MADDE 22 –

(1) 29/12/2014 tarihli ve 2014/7179 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Ulusal Coğrafi Bilgi Sisteminin Kurulması ve Yönetilmesi Hakkında Yönetmelik kapsamına uygun coğrafi verilerin paylaşımı sağlanır.

Düzenleme yetkisi

MADDE 23 –

(1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulamasını sağlamak üzere her türlü alt düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 24 –

(1) 9/12/2017 tarihli ve 30265 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Arazi Toplulaştırma Uygulama Yönetmeliği ile 29/6/1985 tarihli ve 18796 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin 20 nci, 21 inci, 22 nci, 23 üncü, 24 üncü, 25 inci, 26 ncı, 27 nci ve 28 inci maddeleri yürürlükten kaldırılmıştır.

Başlanmış olan arazi toplulaştırma projeleri

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce Bakanlar Kurulu Kararı alınarak çalışmalarına başlanmış arazi toplulaştırma projelerinde ilgili yönetmeliklerin bu Yönetmeliğe aykırı olmayan hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 25 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİNİN TOPTAN VE PERAKENDE SATILMASI İLE DEPOLANMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

13 Şubat 2019 ÇARŞAMBA               Resmî Gazete                            Sayı: 30685

YÖNETMELİK

Tarım ve Orman Bakanlığından:

BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİNİN TOPTAN VE PERAKENDE SATILMASI

İLE DEPOLANMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; Bakanlıkça onaylı bitki koruma ürünlerinin toptan veya perakende olarak satılması ve depolanması ile bu ürünleri toptan veya perakende satacak ve depolayacakların uyması gereken esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik; Bakanlıkça onaylı bitki koruma ürünlerinin toptan veya perakende olarak satışında ve depolamasında kimlerin yetkili olduğu, bu işi yapacakların görev, yetki ve sorumlulukları, toptan veya perakende satış yerlerinin özellikleri, bu yerlerin açılması, işletilmesi, yer değişikliği, devri ve kapanması ile bu ürünleri toptan veya perakende satacak ve depolayacakların uyması gereken usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 18 inci, 19 uncu, 31 inci, 32 nci, 39 uncu, 41 inci, 42 nci ve 43 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Askıya alma: Bu Yönetmelik kapsamında verilen izin belgesinin belirli bir süre ile geçersiz sayılmasını,

b) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

c) Barkod: Çeşitli kalınlık, aralık ve sayıda çizginin bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş, sayı veya harflerden oluşan, verinin bilgisayarlara doğru ve hızlı olarak aktarılmasını sağlayan teknolojiyi,

ç) Bayi: Bitki koruma ürünlerini perakende satan, izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile kamu kurumları ve kamu kurumu niteliğindeki kuruluşlar ve birlikleri,

d) Bitki koruma ürünü: Kullanıcıya farklı formlarda sunulan, bitki ve bitkisel ürünleri zararlı organizmalara karşı koruyan veya bu organizmaların etkilerini önleyen, bitki besleme amaçlı olanlar dışında bitki gelişimini etkileyen, koruyuculara ilişkin özel bir düzenleme kapsamında bulunmayan ancak bitkisel ürünleri koruyucu olarak kullanılan, bitki ve bitki kısımlarının istenmeyen gelişmelerini kontrol eden veya önleyen, istenmeyen bitkileri yok eden, bir veya daha fazla aktif madde veya maddeleri içeren, sinerji yaratan veya güvenilirliği artıran maddeler gibi bileşenleri içeren preparatları,

e) Bitki koruma ürünleri takip sistemi: Bitki koruma ürünlerinin üretimi veya ithalatından başlayarak toptancı, bayi ve son kullanıcıya kadar geçen tüm aşamaları kayıt altına alınarak takibini sağlamak üzere Bakanlık tarafından yürütülen sistemi,

f) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

g) Global Lokasyon Numarası (GLN): Bitki koruma ürünleri takip sisteminde paydaşların tekilleştirilmesi için kullanılan tanımlayıcıyı,

ğ) GS1: Merkezi Brüksel’de bulunan, etkin tedarik zinciri çözümleri ve standartları geliştiren  uluslararası organizasyonu ve bu organizasyonun ülkemizdeki temsilciliğini “Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği” bünyesindeki “GS1 Türkiye”nin yaptığı uluslararası organizasyonu,

h) GTIN numarası (Barkod Numarası, Global Trade Item Number): Ticari ürünlerin dünya genelinde tek olarak tanımlanmasını sağlayan, yapısı GS1 tarafından belirlenen ürün numarasını,

ı) İl müdürlüğü: İl Tarım ve Orman Müdürlüklerini,

i) İlçe müdürlüğü: İlçe Tarım ve Orman Müdürlüklerini,

j) Kanun: 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununu,

k) Karekod (Data Matrix Symbology): “ISO/IEC 16022 International Symbology Specification-Data Matrix ECC 200 Version” unu esas alan iki boyutlu barkod alfabesini,

l) Kontrol görevlisi: Bitki koruma ürünlerinin satışının yapıldığı ve depolandığı yerlerin kontrolü ile ilgili görevlendirilmiş kişiyi,

m) Perakende satış: Bitki koruma ürünlerinin, tüketicinin ihtiyaçları oranında yapılan satış şeklini,

n) Piyasaya arz: Sevkiyatı takiben depolama veya imha dışında kalan, ücret karşılığı veya ücretsiz yapılan her türlü işlemi,

o) Seri numarası: GTIN ile tanımlanan ürünün her bir birimini tanımlamak için kullanılan numarayı,

ö) Son kullanma tarihi: Ürünün güvenli olarak kullanılabilecek son tarihini,

p) Sorumlu yönetici: Bitki koruma ürünlerinin, toptan veya perakende satışının yapıldığı yerlerde bu Yönetmelik hükümlerine uygun satış yapılmasından işveren ile birlikte sorumlu olan ve bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen unvanlara sahip olan, Bakanlıkça yapılan sınavda başarılı olmuş kişiyi,

r) Şarj numarası: Üretimde, bir partinin diğer partilerden ayırt edilmesi için kullanılan numarayı,

s) Toptancı: Bitki koruma ürünlerinin, toplu olarak ve büyük miktarlarda satışını yapan izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile kamu kurumları ve kamu kurumu niteliğindeki kuruluş ve birlikleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Piyasaya Arz ile İlgili Hükümler

Bitki koruma ürünlerinin piyasaya arzı ve satışı

MADDE 5 –

(1) Bakanlıkça ruhsatlandırılmamış bitki koruma ürünlerinin ülke sınırları içerisinde piyasaya arzı ve satışı yasaktır.

(2) Satışa hazır olan veya piyasaya verilen bitki koruma ürünü ambalajlarında, Genel Müdürlük tarafından onaylı etiket ve karekod bulunması zorunludur.

(3) Bitki koruma ürünleri Bakanlık tarafından izin verilen satış yerlerinde satılır ve Bakanlık tarafından izin verilen yerlerde depolanır.

(4) Sadece bir coğrafi bölgede yetiştirilen ürünlerde veya sadece bir coğrafi bölgede sorun olan etmenlere karşı ruhsatlandırılmış bitki koruma ürünlerinin diğer bölgelerde satışı yapılamaz.

Bitki koruma ürünleri satış yetkisi

MADDE 6 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin toptan satışları bitki koruma ürünleri toptancı izin belgesine, perakende satışları ise bitki koruma ürünleri bayi izin belgesine sahip olanlar tarafından yapılır.

(2) Bakanlıktan bitki koruma ürünleri bayi veya toptancı izin belgesi almayanlar bitki koruma ürünü satışı yapamazlar.

(3) Bitki koruma ürünlerinin toptan ve perakende satışını yapan toptancı veya bayiler, Bakanlıkça uygun görülmüş ve kayıt altına alınmış satış yerleri dışında veya gezici olarak bitki koruma ürünü satışı yapamazlar.

(4) Bitki koruma ürünlerinin piyasaya arzı ve satışı aşağıda belirtildiği şekilde yapılır;

a) Ruhsat sahibi firmalar, firmaları adına ruhsatlı bitki koruma ürünlerini sadece Bakanlıkça yetkilendirilmiş olan bayi veya toptancılara,

b) Bitki koruma ürünü toptancıları, satın almış oldukları bitki koruma ürünlerini sadece Bakanlıkça yetkilendirilmiş olan bayi veya toptancılara,

c) Bitki koruma ürünü bayileri ise satın almış oldukları bitki koruma ürünlerini, sadece üreticilere ve Bakanlıkça yetkilendirilmiş olan bayilere,

satabilir.

(5) Ancak dördüncü fıkrada belirtilen şartların dışında;

a) Resmi kurum ve kuruluşlar tarafından ihale usulü ile satın alınacak bitki koruma ürünlerinin,

b) Hasat sonrası sadece paketleme tesislerinde kullanılmak üzere satın alınacak bitki koruma ürünlerinin,

c) Tohum ilaçlamasında kullanılmak üzere tohum işi ile uğraşan firmalar tarafından satın alınacak bitki koruma ürünlerinin,

ç) Hasat sonrası veya hasat öncesi kullanılan ve kullanımında özel işlemler içermesi nedeniyle ruhsat sahibi firma tarafından oluşturulan altyapı ve teknik donanımla uygulanacak olan bitki koruma ürünlerinin,

d) Bitki koruma ürünü kapsamında ruhsata tabi olan biyolojik mücadele etmenlerinin,

resmi kurum, paketleme tesisleri ve tohum üreten şirketler ile üreticilere satışı, ruhsat sahibi firma veya bitki koruma ürünleri toptancıları tarafından yapılabilir.

İnternetten tanıtım ve satış yasağı

MADDE 7 –

(1) Bakanlık tarafından ruhsatlandırılmış olan bitki koruma ürünlerinin internet veya başka herhangi bir elektronik ortamda satışı yapılamaz.

(2) Ruhsat sahibi firma, bitki koruma ürünü bayi veya toptancıları ile üretici veya dağıtıcıları dahil olmak üzere, bitki koruma ürünlerinin satışının yapılması amacıyla internet sitesi açamaz.

(3) Bakanlıkça tavsiye veya onayı bulunmayan ürünler bitki koruma ürünü gibi tanıtılamaz ve satılamaz.

(4) Bakanlık tarafından kullanımı sonlandırılmış olan bitki koruma ürünlerinin tanıtımı ve satışı yapılamaz.

Bitki koruma ürünü bayilerinde bulundurulması zorunlu olan ürünler

MADDE 8 – (1) Bitki koruma ürünlerinin perakende satışını yapmak için yetkilendirilmiş bayiler, bulundukları yerde bitki koruma ürünü satışını yapmaya yetkili başka bir bayi veya toptancının bulunmaması durumunda, mevsiminde bölgeleri için gerekli bitki koruma ürünlerini yeterli miktarda bulundurmak zorundadır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Satış Yerleri ve Depo Alanlarının Genel Özellikleri

Perakende satış yerlerinin taşıması gereken asgari şartlar

MADDE 9 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin perakende satışının yapılacağı yerlerde aşağıdaki şartlar aranır:

a) Satış yerleri, bodrum, asma katları, varsa merdiven boşlukları, merdiven altı kısımları, kolonları, ara duvarları, lavabo ve tuvalet alanı, muhafazalı oda hariç olmak üzere en az yirmi metrekare büyüklüğünde olmalıdır.

b) Tabanı su geçirmeyen, kolayca temizlenebilen özellikte olmalıdır.

c) Nem, yağmur ve güneşin etkilerinden korunmuş özellikte olmalıdır.

ç) Satış yerlerinde ihtiyaca göre sıcaklık kontrolü, nem kontrolü ile kirli hava ve zararlı kokuların giderilmesi amacıyla yeterli kapasitede mekanik havalandırma düzeni kurulu olmalıdır.

d) Yangın ile ilgili önlemler alınmalı ve alan büyüklüğü dikkate alınarak yeterli miktarda yangın söndürme cihazı bulundurulmalıdır.

e) Ayrı bir bölümde el ve yüz yıkanabilecek  sıcak ve/veya soğuk su sağlayan fotoselli, pedallı veya elle kullanılmayan musluğun yer aldığı lavabo bulundurulmalı, lavabonun bulunduğu bölümde sıvı sabun, kurutma cihazı veya kağıt havlu bulunmalıdır.

f) Bitki koruma ürünlerini muhafazaya elverişli, yeterli miktarda raf ve havalandırma sistemini içeren kapalı dolap veya kapalı bölme bulundurulmalı ve bitki koruma ürünleri bu kapalı dolapların veya kapalı bölmenin içine konulmalıdır.

g) Satış yerleri, giriş kapısı apartman girişinden farklı olan giriş katları hariç olmak üzere, apartman katlarında ve çevresine zarar verebilecek yerlerde olmamalıdır.

ğ) Bitki koruma ürünleri, insektisit, fungusit, herbisit ve benzeri gruplara göre ayrı ayrı bölmelerde kapalı dolaplarda muhafaza edilerek satışa sunulmalı ve bölmeler üzerine bitki koruma ürünü gruplarının ismi yazılmalıdır.

h) Satış yerlerinde, insan ve hayvan ilaçları ile gıdalar bulundurulmamalı ve bayiler tarafından bu ürünlerin satışı yapılmamalıdır.

ı) Yediemine alınacak bitki koruma ürünleri için en az iki metrekare alana sahip, tabanı su geçirmeyen, kolayca temizlenebilen özellikte, nem, yağmur ve güneşin etkilerinden korunmuş kapalı ayrı bir bölme bulundurulmalıdır.

i) Bitki Koruma Ürünleri Bayi İzin Belgesi, satış yerinde herkesin görebileceği şekilde asılı bulundurulmalıdır.

j) Bayiler, bitki koruma ürünleri için belirlenen en az yirmi metrekarelik alanda, bitki koruma ürünleri dışında gübre de dahil olmak üzere herhangi bir ürün bulundurmamalıdır.

Toptan satış yerlerinin taşıması gereken asgari şartlar

MADDE 10 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin toptan satışının yapılacağı yerlerde aşağıdaki özellikler aranır:

a) Satış yerleri, bodrum, asma katları, varsa merdiven boşlukları, merdiven altı kısımları, kolonları, ara duvarları, lavabo ve tuvalet alanı, muhafazalı oda hariç olmak üzere en az elli metrekare büyüklüğünde ve tabanı su geçirmeyen, kolayca temizlenebilen özellikte olmalıdır.

b) Nem, yağmur ve güneşin etkilerinden korunmuş özellikte olmalıdır.

c) Bitki koruma ürünlerinin olumsuz etkilerine maruz kalınmaması için toptan satış yerlerinde muhafazalı bir oda bulundurulmalıdır.

ç) İhtiyaca göre sıcaklık kontrolü, nem kontrolü ile kirli hava ve zararlı kokuların giderilmesi amacıyla yeterli kapasitede mekanik havalandırma düzeni bulundurulmalıdır.

d) Yangın ile ilgili önlemler alınmalı ve alan büyüklüğü dikkate alınarak yeterli miktarda yangın söndürme cihazı bulundurulmalıdır.

e) Satış yerlerinde, el ve yüz yıkanabilecek  sıcak ve/veya soğuk su sağlayan fotoselli, pedallı veya elle kullanılmayan musluğun yer aldığı lavabo bulundurulmalı ve lavabonun bulunduğu bölümde sıvı sabun, kurutma cihazı veya kağıt havlu bulunmalıdır.

f) Bitki koruma ürünlerini muhafazaya elverişli, yeterli miktarda raf, dolap veya kapalı bölme bulundurulmalıdır.

g) Toptan satış yerleri, giriş kapısı apartman girişinden farklı olan giriş katları hariç olmak üzere, apartman katlarında ve çevresine zarar verebilecek yerlerde olmamalıdır.

ğ) Bitki koruma ürünleri, insektisit, fungusit, herbisit ve benzeri gruplara göre ayrı ayrı bölümlerde muhafaza edilerek satışa sunulmalı ve bölümler üzerine bitki koruma ürünü gruplarının ismi yazılmalıdır.

h) Satış yerlerinde insan ve hayvan ilaçları ile gıdalar bulundurulmamalı ve toptancılar tarafından bu ürünlerin satışı yapılmamalıdır.

ı) Yediemine alınacak bitki koruma ürünleri için en az beş metrekare alana sahip, tabanı su geçirmeyen, kolayca temizlenebilen özellikte, nem, yağmur ve güneşin etkilerinden korunmuş kapalı ayrı bir bölme bulundurulmalıdır.

i) Satış yeri dışında, o yerin bitki koruma ürünü toptancısı olduğunu belirten bir levha bulundurulmalıdır.

j) Temizlikte kullanılan suların tahliyesi için atık su deposu veya kanalizasyona irtibatlı bir kanal bulundurulmalıdır.

k) Bitki Koruma Ürünleri Toptancı İzin Belgesi, satış yerinde herkesin görebileceği şekilde asılı bulundurulmalıdır.

Bitki koruma ürünlerinin depolandığı yerlerin taşıması gereken asgari şartlar

MADDE 11 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin depolanacağı yerlerde aşağıdaki özellikler aranır:

a) Depo, tüm belediye hizmetlerinin ulaşabildiği, su baskınlarının olmayacağı yerlerde, yangına karşı korunmuş, bitki koruma ürünü yükleme ve boşaltmaya uygun, trafiğe engel teşkil etmeyecek şekilde hakim rüzgarlara ters yönde kurulmalıdır.

b) Deponun zemini, yağmur ve sel sularının depo içine girmeyecek şekilde toprak yüzeyinden yüksek ve tabanı en az yirmi metrekare alanında beton, kalebodur gibi uygun malzeme ile kaplanmış, kolay temizlenebilen, sürekli kuru tutulabilen nitelikte olmalıdır. Temizlikte kullanılan suların tahliyesini sağlayan atık su deposu veya kanalizasyona irtibatlı bir kanal bulundurulmalıdır.

c) Tavanı ve duvarları, sıcak ve soğuğu geçirmeyen, su ve nemi çekmeyen malzemelerden yapılmalıdır.

ç) Pencereler, güneş ışınlarının doğrudan bitki koruma ürünlerinin üzerine gelmesine engel olacak şekilde yapılmış veya camlar içten kalınca yağlı boya ile boyanmış olmalı, pencerelerin dış kısmında ise kafes teli veya kapak bulundurulmalıdır.

d) Kapılar, bitki koruma ürünlerinin depoya taşınmasına uygun büyüklükte, dayanıklı ve sağlam olmalıdır.

e) Raflar, radyatör veya pencere önleri ile her türlü ısı kaynaklarından uzak olarak çelik iskeletli, yeterli miktarda ve bitki koruma ürünlerinin ambalaj büyüklüklerine uygun ölçülerde yerleştirilmelidir.

f) Depoda, yeteri kadar sıcak ve soğuk su sağlayan fotoselli, pedallı veya elle kullanılmayan musluğun yer aldığı lavabo, musluk ve temizlik malzemesi, sıcaklık kontrolü için ısı ölçer alet bulundurulmalı ve ısının 5-35°C arasında olması sağlanmalıdır. Feromon içeren ürünlerin muhafazası için buzdolabı bulundurulmalıdır.

g) Yangın ile ilgili önlemler alınmalı ve alan büyüklüğü dikkate alınarak, yeterli kapasitede havalandırma, yangın söndürme cihazı bulundurularak, elektrik tesisatı yönünden yangına karşı korunma tedbirleri alınmalıdır.

ğ) Depoda çalıştırılan işçi ve görevliler, bitki koruma ürünlerinin zehirlilikleri, korunma tedbirleri ile zehirlenme belirtileri hakkında yılda en az bir kez yapılacak eğitimlerle bilgilendirilmelidir.

h) Depoda, mevcut bitki koruma ürünleri ile depoya girişi ve çıkışı yapılan bitki koruma ürünlerinin imal tarihi, şarj numarası ile ambalaj büyüklüğü ve miktarının anlık izlenebildiği yazılı veya elektronik kayıt tutulmalıdır.

ı) Depoda, döküntü, akıntı ve sızıntı yapan ambalajları içeren bitki koruma ürünleri bulundurulmamalıdır.

i)  Depoda sadece bitki koruma ürünleri muhafaza edilmelidir.

j) Kapıların üzerinde “Bitki Koruma Ürünü Deposudur” yazısı bulunan levhalar yerleştirilmelidir.

k) Bitki koruma ürünleri, etkili madde gruplarına, formülasyon şekillerine, kullanım yerlerine, ambalaj, cins, şekil ve büyüklüklerine göre tasnif edilmeli ve son kullanma tarihi en yakın olan ürünler, depodan ilk önce çıkarılabilecek şekilde yerleştirilmelidir.

l) Sıvı formülasyonlu bitki koruma ürünleri, raflarda istif edilmeli, raflarda istifin mümkün olmadığı durumlarda zemin üzerine ızgaralar yerleştirilerek, ızgaralar üzerine istifin altında kalan ambalajların delinmesine, ezilmesine, kırılmasına veya yırtılmasına yol açmayacak şekilde, usulüne uygun olarak yerleştirilmelidir.

m) Islanabilir toz formülasyonlu bitki koruma ürünleri, fiber, sac veya kontrplak fıçı ambalajların dışında jüt, polietilen kâğıt, torba ve benzeri ambalajlara konulduğunda en alttaki ambalaja yüz elli kilogramdan fazla ağırlık yüklenmeyecek şekilde istiflenmelidir.

n) Toz formülasyonlu bitki koruma ürünleri raflarda istif edilmeli, raflarda istifin mümkün olmadığı durumlarda zemin üzerine yerleştirilen ızgaralar üzerine duvardan yirmi santimetre, tavandan en az elli santimetre mesafe boşluk bırakılacak şekilde yerleştirilmelidir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Bitki Koruma Ürünleri Satış Yetkisi ve Depo İzni Verilmesi ile İlgili Hükümler

Bayi veya toptancı izin belgesi almak için başvuru yapabilecekler

MADDE 12 –

(1) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak koşulu ile;

a) Ziraat mühendisi,

b) Eczacı,

c) Kimya mühendisi/kimyager,

ç) Bitki sağlığı ile ilgili dersleri alarak mezun olmuş tekniker veya ziraat teknisyeni,

unvanlarından birine sahip kişiler veya bu unvanlardan birine sahip bir kişiyi sorumlu yönetici olarak istihdam eden tüzel kişiler ile kamu kurumları ve kamu kurumu niteliğindeki kuruluşlar ve birlikler, bitki koruma ürünlerinin toptan veya perakende satışını yapmak amacıyla bitki koruma ürünleri bayi veya toptancı izin belgesi almak için Bakanlığa müracaatta bulunabilir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen unvanları yurt dışında almış olanların, eşdeğerliliklerinin belgelendirilmesi ve yetkili idarelerce onaylanması zorunludur.

Bayi veya toptancı izin belgesinin verilmesi

MADDE 13 –

(1) Bitki koruma ürünleri bayi veya toptancı izin belgesi almak isteyenler, aşağıda belirtilen bilgi ve belgeleri içeren dilekçe ile bayi veya toptancı faaliyetini yapacakları ildeki il müdürlüğüne müracaat ederler:

a) Bayi veya toptancı faaliyetinin yapılacağı yerin açık adresi ile bayi veya toptancının telefon numarası ve e-mail adresi.

b) Toptan veya perakende satış yapılacak yer, depolama alanı ile diğer bölümleri ve raf yerleşimini gösteren krokiler, kullanım alan bilgileri, atık ve temiz su tesisatı ile havalandırma sisteminin özelliklerini gösteren plan ve krokileri.

c) Toptan veya perakende satış yapılacak adres için yetkili birimden alınmış bitki koruma ürünü satış faaliyetini içeren İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatının onaylı sureti.

ç) Yapı kullanma izin belgesi.

d) Bitki koruma ürünleri bayi izin belgesi almak isteyenler için Ek-1 de yer alan noterlikçe düzenlenmiş “Bitki Koruma Ürünleri Bayi Başvuru Taahhütnamesi”, bitki koruma ürünleri toptancı izin belgesi almak isteyenler için Ek-2 de yer alan noterlikçe düzenlenmiş “Bitki Koruma Ürünleri Toptancı Başvuru Taahhütnamesi”.

e) Bayi veya toptancıda görevlendirilecek olan çalışanlar ve görevleri hakkında bilgi.

f) Bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen unvanlardan birine sahip ve sorumlu yönetici olarak istihdam edilen kişiye ait;

1) Diploma veya mezuniyet belgesinin aslı veya kurumca onaylı sureti ve T.C. Kimlik Belgesi fotokopisi,

2) Sorumlu yönetici olarak istihdam edilenler için noter aracılığı ile yapılan iş sözleşmesi ve SGK belgesi,

3) Bu Yönetmeliğin 15 inci maddesinde belirtilen sınavda başarılı olduğuna ilişkin belge,

4) Son altı aylık sürede çekilmiş iki adet fotoğraf,

5) Bitki koruma ürünlerinin satışını yapmasına engel teşkil edecek herhangi bir sağlık probleminin olmadığına dair sağlık raporu,

6) Bayilik veya toptancılık faaliyetinin yapılacağı il veya ilçede ikamet ettiğini gösteren belge.

g) Bitki koruma ürünü satış faaliyetini içeren aşağıda belirtilen belgelerden herhangi birinin aslı veya il müdürlüğünce onaylı sureti;

1) Ticaret Sicil Gazetesi,

2) Ticaret sicil kaydı,

3) Kuruluş bilgilerinin yer aldığı resmi belge.

ğ) Vergi Levhası veya vergi mükellefi olduğunu gösteren belge.

h) İmza sirküleri veya imza beyannamesi.

(2) Yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerin uygun bulunması halinde, bayi veya toptancı faaliyeti için müracaatta belirtilen adreste, il müdürlüğünce incelemeler yapılır ve yerinde yapılan incelemeler sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine göre durumu uygun bulunanlara, kontrol yapılan adres için Bakanlıkça oluşturulan sistem kullanılarak, faaliyet konusuna göre Ek-3’te yer alan Bitki Koruma Ürünleri Bayi İzin Belgesi veya Ek-4’te yer alan Bitki Koruma Ürünleri Toptancı İzin Belgesi, il müdürlüğünce iki nüsha olarak düzenlenir.

(3) İl müdürlüğünce onaylanan belgelerin birinci nüshası ilgiliye verilir, ikinci nüshası il müdürlüğünce muhafaza edilir.

Depo izin belgesinin verilmesi

MADDE 14 –

(1) Bitki koruma ürünleri bayi veya toptancı izin belgesi sahibi kişiye ait Bakanlıkça kayıt altına alınmış adreste yer alan satış yerleri ile bitki koruma ürünleri üretim izni almış olan tesislerin içinde bulunan, Bakanlıkça uygun görülmüş mamul madde depoları dışındaki, bitki koruma ürünlerinin depolanacağı yerler için Bitki Koruma Ürünleri Depo İzin Belgesi alınması zorunludur.

(2) Depo izin belgesi almak isteyen bayi veya toptancılar ile bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalar veya distribütör firmalar, aşağıda belirtilen bilgi ve belgeleri içeren dilekçe ile bitki koruma ürünlerinin depolanacağı adresin bulunduğu il müdürlüğüne müracaat ederler:

a) Başvuru yapan bayi, toptancı veya bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmanın bitki koruma ürünlerini depolayacakları yerin açık adresi ile iletişim sağlanacak telefon numarası.

b) Bitki koruma ürünlerinin depolanacağı binanın inşaat planı, tadilat yapılması durumunda asıl plan ve tadilat planları.

c) Depolama alanı ile diğer bölümleri ve raf yerleşimini gösteren krokiler, kullanım alan bilgileri, atık ve temiz su tesisatı ile havalandırma sisteminin özelliklerini gösteren plan ve krokiler.

ç) Bitki koruma ürünlerinin depolanacağı yer için yetkili birimden alınmış bitki koruma ürünü depolanmasını içeren İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatının onaylı sureti.

d) Yapı kullanma izin belgesi.

e) Depoda görevli kişilerin isimleri, görevleri ve iletişim bilgileri.

f) Depolanacak bitki koruma ürünleri ile ilgili bilgi.

g) Deponun kiralık olması durumunda, kira sözleşmesinin onaylı sureti.

(3) Yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerin uygun bulunması halinde, belirtilen adreste il müdürlüğünce incelemeler yapılır ve yerinde yapılan bu incelemeler sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine göre durumu uygun bulunan adres için Bakanlıkça oluşturulan sistem kullanılarak, Ek-5’te yer alan Bitki Koruma Ürünleri Depo İzin Belgesi, il müdürlüğünce iki nüsha olarak düzenlenir.

(4) İl müdürlüğünce onaylanan belgelerin birinci nüshası ilgiliye verilir, diğer nüshası ise il müdürlüğünce muhafaza edilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Sınav ile İlgili Hükümler

Sınav

MADDE 15 –

(1) Bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen unvanlara sahip olan kişiler için Bakanlıkça veya Bakanlığın uygun gördüğü kurumlarca merkezi sınav yapılır.

(2) Sınav takvimi ve sınavın uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlık tarafından, sınav tarihinden en az üç ay önce ilan edilir.

(3) Yapılan sınav sonucunda 70 ve üzeri puan alan kişiler başarılı sayılır. 

(4) Yapılan sınavda başarılı olan kişilerin listesi Genel Müdürlük web sayfasında yayımlanır ve liste Genel Müdürlük tarafından il müdürlüklerine gönderilir.

(5) Bakanlıkça yapılan sınavda başarılı olan kişiler için yeniden sınava girme şartı aranmaz.

Sınav konuları

MADDE 16 –

(1) Bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen unvanlara sahip kişiler için yapılacak olan sınav aşağıdaki konuları içerir;

a) Bitki koruma ürünleri ile ilgili mevzuat,

b) Bitki koruma ürünlerinin çevreye ve insan sağlığına etkileri ve korunma yolları,

c) Bitki koruma ürünlerinin uygulamaya hazırlanması, formülasyon şekilleri ve karışabilirlikleri,

ç) Tarım ürünlerinde bitki koruma ürünlerinin kalıntı sebepleri ve kalıntının önlenmesi,

d) Bitki koruma ürünlerinde direnç ve yönetimi,

e) Bitki koruma ürünlerinin satışında karekod, kayıt ve izleme uygulamaları,

f) Bitki hastalık ve zararlıları ile yabancı otlar ve bunlara karşı uygulanabilecek mücadele metotları,

g) Toksikoloji ve ekotoksikoloji,

ğ) Entegre zararlı yönetimi, entegre ürün yönetimi ve organik tarım,

h) Zirai mücadele ve entegre mücadele teknik talimatları,

ı) Temel fitopatoloji, entomoloji, herboloji ve nematoloji konuları,

i) Mücadele metotları,

j) Mesleki diğer konular.

(2) Birinci fıkradaki konular çerçevesinde yapılacak sınavda toplam soru sayısı ve konu dağılımları Bakanlıkça belirlenir ve ihtiyaç durumunda gerekli değişiklikler yapılır.

ALTINCI BÖLÜM

Yetki ve Sorumluluklar

Bayilerin yetki ve sorumlulukları

MADDE 17 –

(1) Bitki Koruma Ürünleri Bayi İzin Belgesine sahip olan bayiler aşağıda belirtilen şartlara uymakla yükümlüdürler:

a) Bitki koruma ürünlerinin perakende satışlarını, bu Yönetmelik hükümlerine göre belirlenmiş sorumlu yönetici nezaretinde veya sorumluluğunda yapar.

b) Bakanlıkça onayı bulunmayan, kullanma süresi geçmiş, etiketsiz, kullanımı sonlandırılmış, imal tarihi, son kullanım tarihi ve karekod bilgisi olmayan veya bu bilgileri silinmiş veya okunamaz hale gelmiş bitki koruma ürünlerini işyerlerinde bulunduramaz ve satışını yapamazlar.

c) Bitki koruma ürünlerini, Bakanlık teknik talimatlarında ve bu ürünler ile ilgili hazırlanmış olan reçeteler ile bitki koruma ürünlerinin etiketinde belirtilen ürün, doz ve uygulama esasları dışında tavsiye edemezler.

ç) İl müdürlüğünce uygun görülmeden faaliyetine ara veremez veya faaliyetlerini durduramazlar.

d) Sayfaları il müdürlüğünce numaralanmış ve mühürlenmiş Bitki Koruma Ürünleri Bayi Kontrol Defteri bulundururlar.

e) Kükürt ve göztaşı dahil bitki koruma ürünlerinin orijinal ambalajlarını bozamaz ve açık olarak satamazlar.

f) Bakanlıkça yediemine alınan bitki koruma ürünlerini ikinci bir emre kadar uygun depolama şartlarında muhafaza ederler.

g) Bitki koruma ürünlerini işyerleri ve Bakanlıkça onaylı depoları dışında bulunduramaz ve gezici olarak işyerleri dışında satamazlar.

ğ) Bitki koruma ürünlerinin etiketleri üzerinde sürşarj etiketi dışında herhangi bir değişiklik yapamaz, bitki koruma ürünlerini ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı dikkate alınarak gerektiğinde Bakanlıkça belirlenen satış fiyatlarının üzerinde satamazlar.

h) Bitki koruma ürünlerini, sadece Bakanlıktan izin almış bayi, toptancı ve ruhsat sahibi firmalardan satın alırlar.

ı) Fümigantları, sadece fümigasyon operatör belgesi olanlara satarlar.

i) İl müdürlüğü tamim ve emirlerini, iş yerlerinde her an ulaşabilecek şekilde bulundurarak gereğini yerine getirirler.

j) Bitki koruma ürünü kapsamında olmayan, ancak bitki koruma ürünü gibi etiketinde bitki koruma ürününü çağrıştıracak ifadeler yer alan ürünler ile bu ürünlerin tanıtımı için kullanılan afiş, broşür ve benzeri tanıtım materyallerini işyerinde bulunduramazlar.

k) Bitki koruma ürünleri veri tabanı programı, bitki koruma ürünleri takip programı, duyurular, yayımlar ve mevzuat gibi Bakanlık resmi yayınlarını takip edip güncel verilere erişerek Bakanlıkça yasaklanmış, kullanımı sonlandırılmış, askıya alınmış veya kullanımı kısıtlanmış bitki koruma ürünlerini satamazlar.

l) Bakanlıkça belirlenmiş karekod zorunluluğu bulunan bitki koruma ürünlerini karekodsuz olarak işyerlerinde bulunduramaz ve satışını yapamazlar.

m) Ürün alış, satış, iade, satış iptal, ihracat, ihracat iptal, mal devir, mal devir iptal gibi işlemler ile miadı dolma, çalınma, bozunma ve benzeri nedenlerle vasfını yitirmiş bitki koruma ürünlerinin deaktivasyon işlemlerini Bakanlıkça oluşturulan bitki koruma ürünleri takip sistemine süresinde bildirirler.

n) Karekod zorunluluğu bulunan bitki koruma ürünlerini Bakanlıkça oluşturulmuş olan bitki koruma ürünleri takip sistemine bildirimde bulunmadan stoklarına alamaz ve stoklarından çıkışını yapamazlar.

o) Bakanlıkça reçeteli satılması zorunlu hale getirilmiş bitki koruma ürünlerini reçetesiz veya Bakanlıkça belirlenen şartlar dışında satamaz, reçete ile satılan bitki koruma ürünlerinin kayıtlarını düzenli olarak tutar ve reçeteleri beş yıl süre ile saklarlar.

ö) Kontrol görevlilerine işyerlerini ve depolarını gezdirir, bayi kontrol defterlerini, satışını yaptıkları bitki koruma ürünleri ile bu ürünlere ait bilgi, belge ve tutulan kayıtları gösterir, istenilen bilgileri zamanında ve eksiksiz olarak temin ederek kontrol görevlilerinin isteyeceği çeşit ve miktarda bitki koruma ürünü numunesini verirler.

p) Mevsiminde bölgeleri için gerekli bitki koruma ürünlerini yeterli miktarda bulundururlar.

r) Mevcut çalışmaları, mevzuat değişiklikleri ve yeni uygulamaların aktarılması amacıyla il müdürlükleri veya Bakanlıkça düzenlenen eğitim ve bilgilendirme toplantılarına katılırlar.

s) Bitki koruma ürünü uygulamalarında kullanılan koruyucu araç ve gereçleri satışa hazır bulundururlar.

ş) Son kullanım tarihi geçmiş olan bitki koruma ürünlerini firmasına iade ederler.

t) Sahte ve kaçak bitki koruma ürünlerini işyerlerinde bulunduramaz ve satışını yapamazlar.

Toptancıların yetki ve sorumlulukları

MADDE 18 –

(1) Bitki Koruma Ürünleri Toptancı İzin Belgesine sahip olan toptancılar aşağıda belirtilen şartlara uymakla yükümlüdürler:

a) Doğrudan doğruya çiftçilere veya tüketiciye perakende olarak bitki koruma ürünü satamazlar.

b) Bitki koruma ürünü alıp satmaya yetkili olmayan yerlere bitki koruma ürünü satamaz, bitki koruma ürünlerini sadece bayi izin belgesi olan bayilere veya toptancı izin belgesi olan toptancılara satarlar.

c) Bakanlıkça onayı bulunmayan, kullanma süresi geçmiş, etiketsiz, kullanımı sonlandırılmış, imal tarihi, son kullanım tarihi ve karekod bilgisi olmayan veya bu bilgileri silinmiş veya okunamaz hale gelmiş bitki koruma ürünlerini işyerlerinde bulunduramaz ve satışını yapamazlar.

ç) İl müdürlüğünce uygun görülmeden faaliyetine ara veremez veya faaliyetini durduramazlar.

d) Sayfaları il müdürlüğünce numaralanmış ve mühürlenmiş Bitki Koruma Ürünleri Toptancı Kontrol Defteri bulundururlar.

e) Kükürt ve göztaşı dahil bitki koruma ürünlerinin orijinal ambalajlarını bozamaz ve açık olarak satamazlar.

f) Bakanlıkça yediemine alınan bitki koruma ürünlerini ikinci bir emre kadar uygun depolama şartlarında muhafaza ederler.

g) Bitki koruma ürünlerini işyerleri ve Bakanlıkça onaylı depoları dışında bulunduramaz ve gezici olarak işyerleri dışında satamazlar.

ğ) Bitki koruma ürünlerinin etiketleri üzerinde sürşarj etiketi dışında herhangi bir değişiklik yapamaz, bitki koruma ürünlerini, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı dikkate alınarak gerektiğinde Bakanlıkça belirlenen satış fiyatlarının üzerinde satamazlar.

h) Bitki koruma ürünlerini sadece Bakanlıktan izin almış toptancı ve ruhsat sahibi firmalardan satın alırlar.

ı) İl müdürlüğü tamim ve emirlerini, iş yerlerinde her an ulaşabilecek şekilde bulundurarak gereğini yerine getirirler.

i) Bitki koruma ürünü kapsamında olmayan, ancak bitki koruma ürünü gibi etiketinde bitki koruma ürününü çağrıştıracak ifadeler yer alan ürünler ile bu ürünlerin tanıtımı için kullanılan afiş, broşür ve benzeri tanıtım materyallerini işyerlerinde bulunduramazlar.

j) Bakanlıkça belirlenmiş karekod zorunluluğu bulunan bitki koruma ürünlerini karekodsuz olarak bulunduramaz ve satışını yapamazlar.

k) Ürün alış, satış, iade, satış iptal, ihracat, ihracat iptal, mal devir, mal devir iptal gibi işlemler ile miadı dolma, çalınma, bozunma ve benzeri nedenlerle vasfını yitirmiş bitki koruma ürünlerinin deaktivasyon işlemlerini Bakanlıkça oluşturulan bitki koruma ürünleri takip sistemine süresinde bildirirler.

l) Karekod zorunluluğu bulunan bitki koruma ürünlerini Bakanlıkça oluşturulmuş olan bitki koruma ürünleri takip sistemine bildirmeden stoklara alamaz ve stoklarından çıkışını yapamazlar.

m) Kontrol görevlilerine işyerlerini ve depolarını gezdirir, toptancı kontrol defterlerini, satışını yaptıkları bitki koruma ürünleri ile bu ürünlere ait bilgi, belge ve tutulan kayıtları gösterir, istenilen bilgileri zamanında ve eksiksiz olarak temin ederek ve kontrol görevlilerinin isteyeceği çeşit ve miktarda bitki koruma ürünü numunesini verirler.

n) Mevcut çalışmaları, mevzuat değişiklikleri ve yeni uygulamaların aktarılması amacıyla il müdürlükleri veya Bakanlıkça düzenlenen eğitim ve bilgilendirme toplantılarına katılırlar.

o) Son kullanım tarihi geçmiş olan bitki koruma ürünlerini firmasına iade ederler.

ö) Sahte ve kaçak bitki koruma ürünlerini işyerlerinde bulunduramaz ve satışını yapamazlar.

Üreticilerin görev ve sorumlulukları

MADDE 19 –

(1) Bitkisel üretim yapan üreticiler aşağıda belirtilen şartlara uymakla yükümlüdürler:

a) Bu Yönetmelikte belirtilen özel şartlar dışında, bitki koruma ürünlerini bitki koruma ürünlerinin satışı konusunda yetkilendirilmiş olan bayilerden alırlar.

b) Bitki koruma ürünlerini Bakanlıkça onaylı tavsiyelerine uygun olarak kullanır veya kullandırırlar.

c) Reçete zorunluluğu bulunan bitki koruma ürünlerini reçete ile alarak Bakanlıktan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almış kişiye uygulatırlar.

ç) Bakanlıkça veya il/ilçe müdürlüklerince yapılacak olan resmi kontrollerde denetleyici kişilere gerekli kolaylığı sağlayarak, Bakanlık tarafından talep edilen bilgi ve belgeleri denetleyici kişilere verirler.

d) Kullanmış oldukları bitki koruma ürünleri ile ilgili fatura ve kullanım bilgilerini en az beş yıl süreyle muhafaza ederler.

Ruhsat sahibi firmaların görev ve sorumlulukları

MADDE 20 – (1) Bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalar aşağıda belirtilen şartlara uymakla yükümlüdürler:

a) Ruhsatına sahip oldukları bitki koruma ürünleri ile ilgili her türlü sorumluluğu alırlar.

b) Ruhsata esas dosyasında belirtilen şartları sağlayan ürünleri piyasaya arz ederler.

c) Sadece ruhsatlı bitki koruma ürünlerini piyasaya arz ederler.

ç) Bitki koruma ürünlerini ruhsat dosyasında belirtilen etiket bilgileri ile etiketin üzerinde Bakanlıkça belirlenmiş standartta karekod bilgisini içeren ambalajlarda piyasaya arz ederler.

d) Bakanlıkça belirlenmiş karekod zorunluluğu bulunan bitki koruma ürünlerini karekodsuz olarak piyasaya arz edemez ve depolarında bulunduramazlar.

e) Firma stok, satış, iade, satış iptal, ihracat, ihracat iptal, mal devir, mal devir iptal gibi işlemler ile miadı dolma, çalınma, bozunma ve benzeri nedenlerle vasfını yitirmiş bitki koruma ürünlerinin deaktivasyon işlemlerini Bakanlıkça oluşturulan bitki koruma ürünleri takip sistemine süresinde bildirirler.

f) Karekod zorunluluğu bulunan bitki koruma ürünlerini Bakanlıkça oluşturulmuş olan bitki koruma ürünleri takip sistemine bildirimde bulunmadan stoklarına alamaz ve stoklarından çıkışını yapamazlar.

g) Ruhsatlı bitki koruma ürünlerinin Bakanlıkça onaylı tavsiyelerinin dışında kullanılması amacıyla üreticileri veya bayileri yönlendiremezler.

ğ) Bakanlıkça veya il/ilçe müdürlüklerince yapılacak olan resmi kontrollerde denetleyici kişilere gerekli kolaylığı sağlayarak Bakanlık tarafından talep edilen bilgi, belge ve tutulan kayıtları denetleyici kişilere verirler.

h) Piyasaya arz ettikleri bitki koruma ürünleri ile ilgili bütün bilgi ve belgeleri en az beş yıl süreyle muhafaza ederler.

ı) Bitki koruma ürünleri ile ilgili yürürlükte olan mevzuata uyarlar.

i) Bakanlıkça yapılan kontrol veya analiz sonuçlarına göre uygun bulunmayan ve satışı durdurulan ürünlerin Bakanlığın bilgisi dahilinde toptan ve perakende satış noktalarından toplatılmasını sağlarlar.

j) Son kullanma tarihi geçmiş olan bitki koruma ürünlerini piyasadan toplatarak imha işlemlerini yaptırırlar.

YEDİNCİ BÖLÜM

Bayi ve Toptancı ile İlgili Hükümler

Bayi, toptancı ve depo yer değişikliği

MADDE 21 –

(1) Bayi veya toptancının izin verilen adresten farklı bir adrese taşınması durumunda, faaliyetin sonlandırılacağı il müdürlüğüne taşınma işleminin gerçekleştirileceği tarihten on beş gün önce başvuru yapılması zorunludur.

(2) Aynı il sınırları içerisinde bulunan farklı bir adrese taşınılması durumunda, taşınılacak adres ile ilgili, bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen bilgi ve belgeler ile daha önce verilmiş olan Bitki Koruma Ürünleri Bayi İzin Belgesi veya Bitki Koruma Ürünleri Toptancı İzin Belgesi aslını içeren dilekçe ile il müdürlüğüne başvuru yapılır.

(3) İkinci fıkrada belirtilen durumda, eski izin belgesi Bakanlık tarafından oluşturulan bayi ve toptancıların kayıtlı olduğu sistem kullanılarak iptal edilir. Yeni adres bilgileri dikkate alınarak 13 üncü ve 14 üncü madde kapsamında il müdürlüğünce yapılacak kontrol sonucunun uygun olması halinde aynı sistem kullanılarak yeni adres için düzenlenen izin belgesi bayi veya toptancıya verilir.

(4) Farklı il sınırları içerisinde bulunan bir adrese taşınılması durumunda, Bakanlık tarafından oluşturulan bayi ve toptancıların kayıtlı olduğu sistem kullanılarak yer değişikliği gerekçesi ve yeni taşınılacak il adı belirtilerek daha önce verilmiş olan belge faaliyetin sonlandırılacağı il müdürlüğünce iptal edilir.

(5) Farklı il sınırları içerisinde bulunan bir adrese taşınılması durumunda, taşınılacak adres ile ilgili, bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen bilgi ve belgeleri içeren dilekçe ile faaliyette bulunulacak ilin il müdürlüğüne, en geç bir ay içerisinde başvuru yapılması zorunludur.

(6) Yer değişikliği talebinde bulunan bayi veya toptancılar, yer değişikliği işlemlerini dört ay içerisinde tamamlamamaları durumunda, izin belgeleri ikaza gerek kalmadan iptal edilmiş sayılır.

(7) Bayi veya toptancılar yer değişikliği yaptıktan sonra 6 ay süre ile yeniden yer değişikliği yapamazlar.

(8) Bitki koruma ürünlerinin depolanması amacıyla Bitki Koruma Ürünleri Depo İzin Belgesi verilmiş olan deponun kapatılması veya farklı bir adrese taşınması durumunda, depolama faaliyetinin sonlandırılacağı il müdürlüğüne kapatma veya taşınma işleminin gerçekleştirileceği tarihten on beş gün önce başvuru yapılması zorunludur.

Bayi ve toptancılıktan vazgeçme

MADDE 22 –

(1) Bitki koruma ürünü bayi veya toptancı izin belgesine sahip olanlar, bayi veya toptancı faaliyetinden vazgeçmek istemeleri durumunda, faaliyetin yapıldığı ilin il müdürlüğüne, ekinde daha önce verilmiş olan izin belgesinin aslının yer aldığı bir dilekçe ile müracaat etmek zorundadırlar.

(2) Bayi veya toptancılıktan vazgeçenlerin izin belgesi, belge sahibi bayi veya toptancı tarafından herhangi bir bitki koruma ürünü satışının yapılmaması şartıyla il müdürlüğünce iptal edilir.

Bayi veya toptancı faaliyetine ara verme

MADDE 23 –

(1) Bitki koruma ürünü bayi veya toptancı izin belgesine sahip olanlar, hastalık ve sair mazeretlere istinaden bitki koruma ürünü satışına ara vermek istemeleri durumunda; Bakanlıkça verilmiş olan bitki koruma ürünü bayi veya toptancı belgesi ile birlikte faaliyetlerine ara verme nedeni ve talep edilen süreyi gösteren bir dilekçe ile il müdürlüğüne müracaat etmek zorundadırlar.

(2) Bayi veya toptancıda herhangi bir bitki koruma ürünü satışının olmayacağının garanti altına alınması şartıyla il müdürlüğünce belirlenen sürelerde bayi veya toptancı izin belgesi askıya alınır.

(3) Bayi veya toptancının il müdürlüğünce belirlenmiş süre tamamlanmadan veya tamamlandıktan sonra faaliyetine devam etmek istemesi durumunda; bu Yönetmelikteki bayi veya toptan satış yerlerinde aranan şartlar yönüyle yapılacak kontrol sonucuna göre, bitki koruma ürünü bayi veya toptancı belgesi iade edilir veya herhangi bir adres değişikliği halinde belge bu Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yenilenir.

(4) Bitki koruma ürünü bayi ve toptancı izin belgesine sahip olanların hastalık ve sair mazeretlere istinaden bitki koruma ürünü satışına ara vermek istemeleri durumunda bayi veya toptancı izin belgesinin il müdürlüğünce askıya alınma süresi en fazla 5 yıldır.

Bayi veya toptancının devri ve ölüm

MADDE 24 –

(1) Bitki koruma ürünleri toptan veya perakende satış yetkisine sahip bayi veya toptancılar Bakanlıkça uygun görülmüş adresteki satış yerinin, gerekli devir sözleşmesinin yapılması ve il müdürlüğünün bilgisi ve uygun görmesi halinde bu Yönetmelikte belirtilen şartları taşıyan bitki koruma ürünleri toptan veya perakende satış yetkisine sahip başka bayi veya toptancıya devri yapılabilir.

(2) Bitki koruma ürünleri toptan veya perakende satış yetkisine sahip kişinin ölümü halinde belge sahibi kişinin kanuni mirasçıları veya onlar adına yetkili olanlar, bu durumu en geç bir ay içinde il müdürlüğüne bildirmek zorundadırlar.

(3) Kanuni mirasçıların, yetki belgesi sahibi kişinin faaliyetini devam ettirmek istemeleri durumunda yetki sahibi kişinin ölüm tarihinden başlamak üzere en geç 3 ay içerisinde bu Yönetmelikte belirtilen şartları taşıyan bitki koruma ürünleri toptan veya perakende satış yetkisine sahip olabilecek bir kişiyi sorumlu yönetici olarak çalıştırmak şartıyla bitki koruma ürünleri satışı yapabilirler.

Unvan ve sorumlu yönetici değişikliği

MADDE 25 –

(1) Bayi veya toptancıda unvan veya sorumlu yönetici değişikliği durumunda;

a) Unvan değişikliği için bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen bilgi ve belgeleri,

b) Sorumlu yönetici değişikliğinde bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen bilgi ve belgeleri,

içeren dilekçe ile il müdürlüğüne en geç 1 ay içerisinde başvuru yapılması zorunludur.

(2) Değişikliğin il müdürlüğünce uygun görülmesi halinde yeni unvan veya sorumlu yönetici değişikliği yapılarak belge numarası ve tarihi aynı kalmak koşuluyla Bakanlıkça oluşturulan sistem kullanılarak yenilenen belge il müdürlüğünce iki nüsha olarak düzenlenir.

(3) İl müdürlüğünce onaylanan belgelerin birinci nüshası ilgiliye verilir, diğer nüshası ise il müdürlüğünce muhafaza edilir.

Bayi ve toptancıların çalışma düzeni

MADDE 26 –

(1) Bitki koruma ürünleri bayi ve toptancıları haftanın en az beş günü satış yerlerini açık tutmak zorundadırlar.

Bayi ve toptancıda çalışanların çalışma kıyafeti

MADDE 27 –

(1) Bitki koruma ürünü bayi veya toptancılarında görevli her çalışanın çalışma esnasında beyaz önlük giymesi ve bu kıyafetlerin göğüs cebi üzerinde ad ve soyadı belirtilmesi zorunludur.

Yetkili kişinin bayide bulunma zorunluluğu

MADDE 28 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin perakende satışının yapıldığı bayilerde sorumlu yöneticinin bilfiil bulunması gerekir.

(2) Bu Yönetmeliğin 17 nci maddesinde belirtilen yetki ve sorumlulukları ile ilgili hususlara uyulmaması ve ihmali nedeniyle oluşabilecek her türlü olumsuzluktan ve bayide yapılan satıştan kaynaklanacak her türlü yanlış ve hatalı işlemden bayi sorumludur.

(3) Hastalık ve sair mazeretlerle sorumlu yöneticinin 24 saatten fazla süreyle bayiden ayrılmak zorunda kalması durumunda bayinin il veya ilçe müdürlüğüne bir yazıyla bilgi vermesi zorunludur. Ayrılış süresinin on beş güne kadar devam etmesi durumunda il veya ilçe müdürlüğünün bilgisi dahilinde işyerinin kapalı tutulması ve herhangi bir bitki koruma ürünü satışının yapılmaması gerekir.

Bayi veya toptancı ile ruhsat sahibi firmada bulunması gereken bilgi ve belgeler

MADDE 29 –

(1) Bayi ve toptancılar ile ruhsat sahibi firmalarda satışı yapılan bitki koruma ürünleri ile ilgili stok, satış, iade, satış iptal, ihracat, ihracat iptal, mal devir, mal devir iptal gibi işlemler ile miadı dolma, çalınma, bozunma ve benzeri nedenlerle vasfını yitirmiş bitki koruma ürünlerinin deaktivasyon işlemlerini içeren fatura ve benzeri bilgi ve belgelere ait kayıtlar anında ulaşılabilecek şekilde tutulur. Bu kayıtlar denetimlerde istenilmesi halinde sunulmak üzere beş yıl süre ile saklanır.

(2) Bayi veya toptancılarda 1 inci sayfası beyaz, 2 nci sayfası sarı renkli olan 100 koçandan oluşan il müdürlüklerince Ek-6’da belirtilen örneğe göre bastırılmış ve her sayfası il müdürlüklerince onaylanmış olan Bitki Koruma Ürünleri Bayi Kontrol Defteri veya Ek-7’de belirtilen örneğe göre bastırılmış Bitki Koruma Ürünleri Toptancı Kontrol Defteri bulundurulur.

(3) Bayi veya toptancılarda, sorumlu yönetici ile çalışan diğer kişilere ait kişisel bilgiler ve bu kişilerin bu işte çalışmalarında herhangi bir sakınca olmadığına dair alınmış sağlık raporu ve her yıl en az bir kez yapılmış sağlık kontrolü bilgileri anında ulaşılabilecek şekilde tutulur. Bu bilgiler denetimlerde istenilmesi hâlinde sunulmak üzere beş yıl süre ile saklanır.

(4) Bayi veya toptancılarda Bakanlık tarafından yayımlanan tamimler, alınan kararlar ve ilgili mevzuat bulundurulur.

(5) Bayi veya toptancılarda, bitki koruma ürünlerinin kimden alındığını ve kime satışının yapıldığını gösteren fatura bilgileri ile iade edilen bitki koruma ürünlerine ait fatura ve benzeri bilgi ve belgeler anında ulaşılabilecek şekilde tutulur.

(6) Bitki koruma ürünü ruhsat sahibi firmalarda, bitki koruma ürünlerinin imalat ve ithalat kayıtlarını gösteren fatura ve benzeri bilgi ve belgeler anında ulaşılabilecek şekilde tutulur.

Bayi veya toptancı ismi, levhası ve vitrini

MADDE 30 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin toptan veya perakende satış yerlerinde, satış yerinin görülebilir cephelerinden en az birine ve satış yeri olarak kullanılacak yerin sınırları içerisinde kalmak kaydıyla, bitki koruma ürünleri bayisinin veya toptancısının Bakanlık kayıtlarındaki adını gösterir levha veya yazı konulur.

(2) Bitki koruma ürünleri perakende satış yerlerinde satış yerinin dış cephesine, kolayca görülecek yükseklikte olmak kaydıyla özellikleri ve renkleri Ek-8’de yer alan örneğe göre hazırlanmış “Bitki Koruma Ürünleri Bayisi” ışıklı levhası konulur.

(3) Bitki koruma ürünlerinin toptan veya perakende satış yerlerinin ön vitrinlerine içi dolu herhangi bir bitki koruma ürünü ambalajı konulmaz.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Bitki Koruma Ürünlerinin Takibi

Bitki koruma ürünleri takip sistemi

MADDE 31 –

(1) Bayiler ve toptancılar tarafından bitki koruma ürünlerinin alışı, satışı, alındığı firma veya yetkili satış yerine veya mücbir sebep halinde ya da bayi veya toptancının kapanması halinde diğer satış yerlerine iadesi, son kullanım tarihi geçmiş olan ya da bozulmuş olanların imhası işlemlerinde Bakanlık tarafından uygulamaya konulan bitki koruma ürünleri takip sisteminin kullanılması ve bu sisteme bildirim yapılması zorunludur.

(2) Bitki koruma ürünleri takip sistemi temel olarak, Global Lokasyon Numarası ile tanımlanan ruhsat sahibi firmalar ile Bakanlıkça verilen numaralarla tanımlanan bayi ve toptancıların, tanımlandıkları türlere göre yapmakla yükümlü oldukları bildirimlerin bitki koruma ürünleri takip programında kayıt altına alınarak takip edilmesi esasına göre işler. Bitki koruma ürünlerinin karekodları, ruhsat veya izin sahibi tarafından bitki koruma ürünleri takip sistemine bildirilir. Bitki koruma ürünleri takip sistemi bildirilen karekodun tekilliğini, standartlarını ve içeriğini kontrol ederek uygun olanları veri tabanına kaydeder, uygun olmayanları reddeder.

(3) Bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalar, ürünlerinin her birimini bitki koruma ürünleri takip sistemine kaydetmek ile yükümlü ve yetkilidirler.

(4) Bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalar ile bitki koruma ürünleri bayi ve toptancıları, ürün alış, satış, iade, satış iptal, ihracat, ihracat iptal, mal devir, mal devir iptal gibi işlemler ile miadı dolma, çalınma, bozunma ve benzeri nedenlerle vasfını yitirmiş bitki koruma ürünlerinin deaktivasyon işlemlerini bitki koruma ürünleri takip sistemine süresinde bildirmek zorundadırlar.

(5) Bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalar ile bitki koruma ürünleri bayi ve toptancıları, karekodu veri tabanında kayıtlı bitki koruma ürünü üzerinde gerçekleştirdikleri tüm hareketleri ve hareket iptallerini bitki koruma ürünleri takip sistemine süresinde bildirmekle yükümlüdürler. Bitki koruma ürünleri takip sisteminde, standartları ve içeriği uygun olan bildirimler onaylanır, uygun olmayanlar reddedilir.

(6) Bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalar ile bitki koruma ürünleri bayi ve toptancıları, bitki koruma ürünleri takip sistemine yapmış oldukları bildirimleri doğrulayacak üretim, ithalat, satış gibi iş ve işlemlere ait evraklar ile fatura, irsaliye, reçete gibi evrakların aslını veya okunaklı suretini Bakanlık tarafından talep edildiğinde ibraz etmek üzere beş yıl süreyle fiziki ya da elektronik ortamda saklamakla yükümlüdürler.

(7) Bayi ve toptancılar tarafından, bitki koruma ürünleri takip sistemi kapsamında bildirime tabi bitki koruma ürünlerinin bitki koruma ürünleri takip sisteminde kaydının olmadığının tespit edilmesi durumunda; bayi veya toptancılar, söz konusu durumu il/ilçe müdürlüğü ve mümkün olduğu durumlarda ruhsat sahibine hemen haber vermek zorundadırlar.

Kayıt ve güvenlik

MADDE 32 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin hareket kayıtları karekod, ruhsat sahibi firmalar tarafından yapılan hareket kayıtları Global Lokasyon Numarası, bayi ve toptancılar tarafından yapılan hareket kayıtları ise Bakanlıkça belirlenmiş numaralar üzerinden yapılır. Kayıtlar Bakanlıkça hazırlanmış olan bitki koruma ürünleri takip programında saklanır.

(2) Karekod, GTIN numarası, seri numarası, son kullanma tarihi ve şarj numarasından oluşur. Küresel Ticari Ürün Numarası ve seri numarası ürünü benzersiz yapar. Bitki koruma ürünleri takip sistemi, aynı GTIN numarası ve seri numarasına sahip ürünün sisteme yeniden kaydedilmesine izin vermez.

Dağıtım

MADDE 33 –

(1) Her bitki koruma ürününün satışında, dağıtımında ve depolanmasında bu Yönetmelik hükümlerine uymak zorunludur. Ancak, üretici firmalar tarafından Bakanlıktan ihraç amaçlı imal izni alınarak yurt dışına ihraç edilmek üzere üretilecek ürünlerde Bakanlıkça talep edilen her türlü kaydı tutmak şartıyla karekod zorunluluğu aranmaz.

(2) Bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalar, birden fazla bitki koruma ürününü sevk ederken bu ürünlerin güvenilirliğini sağlamak üzere taşıma ambalajları kullanır. Taşıma ambalajları palet, koli, kutu olarak ve iç içe konulacak şekilde olabilir. Taşıma ambalajlarının içerdiği miktarlar satış esnasında açılmadan son noktaya kadar taşıyacak makul seviyelerde belirlenir.

(3) Taşıma ambalajlarının üstünde, taşıma ambalajını tanımlayan bilgileri içeren bir tanımlayıcı veya taşıma ambalajının içindeki bitki koruma ürünlerinin karekod bilgilerinin tümünü içeren bir tanımlayıcı mutlaka bulunur. Taşıma ambalajı üzerine konulacak tanımlayıcılar Bakanlıkça hazırlanacak kılavuzlarda belirlenen şekilde uygulanır.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Kontrol ve İdari Yaptırımlar

Kontrol

MADDE 34 –

(1) Bitki koruma ürünü satmaya yetkilendirilmiş bayi ve toptancılar ile ruhsat sahibi firmalar ve bunlara ait bitki koruma ürünü depolarının kontrolü il müdürlüğü ve yetki verilmesi durumunda ilçe müdürlüğünce yapılır.

(2) İlçe müdürlüğüne kontrol yetkisi verilmesi durumunda, ilçe müdürlüğünce yürütülen iş ve işlemler ile o ilçede faaliyet gösteren bayi ve toptancılar il müdürlükleri tarafından belirli dönemlerde kontrol edilir.

(3) İhtiyaç durumunda il içi veya iller arası görevlendirme yapılarak çapraz kontroller yapılır.

(4) Bitki koruma ürünü satmaya yetkilendirilmiş bayi ve toptancılar ile ruhsat sahibi firmalar ve bunlara ait bitki koruma ürünü depolarında yapılan kontrollerde tespit edilen eksiklikler kontrol defterine yazılır ve imzalanır.

(5) Kontrol yapılırken, daha önceki kontrollerde tespit edilerek kontrol defterine yazılan eksikliklerin giderilip giderilmediği öncelikle aranır.

(6) Yapılan kontrollerde bayi veya toptancının sağlık durumunda bu işi yapmasına engel teşkil edecek değişiklikler olduğunun görülmesi halinde yeni sağlık raporu istenir.

(7) İlçe müdürlükleri tarafından yapılan kontrollerle ilgili bilgi ve belgeler ile hazırlanan raporlar her ay sonunda il müdürlüğüne gönderilir.

(8) Bitki koruma ürünlerinin satış yerleri ile ilgili yapılan kontroller sonucunda Ek-9’da yer alan Bitki Koruma Ürünleri Bayi ve Toptancı Denetim Raporu bilgileri il müdürlüklerince, Genel Müdürlük tarafından oluşturulan web tabanlı programa her ayın sonunda bir kez olmak üzere kayıt yapılır.

(9) Gerekli görülen durumlarda, il ve ilçe müdürlükleri ile bayi, toptancı, ruhsat sahibi firma ve bunlara ait bitki koruma ürünü depolarının kontrolü Genel Müdürlükçe yapılır.

Kontrol zamanı ve şekli

MADDE 35 –

(1) Bitki koruma ürünü satmaya yetkilendirilmiş bayi ve toptancılar ile bunlara ait bitki koruma ürünü depoları, il ve ilçe müdürlüğünce yılda en az bir kez olmak üzere gerekli görüldüğü hallerde ve yeterli sıklıkta yerinde kontrol edilir.

(2) Ruhsat sahibi firmalar ve bunlara ait bitki koruma ürünü depoları ise gerekli görüldüğü hallerde kontrol edilir.

(3) Bitki koruma ürünlerinin satış ve depolandığı yerlerin kontrolü bu Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılır.

Kontrollerde görevlendirilecek kişiler ve eğitim

MADDE 36 –

(1) Bitki koruma ürünü satmaya yetkilendirilmiş bayi ve toptancılar ile ruhsat sahibi firmalar ve bunlara ait bitki koruma ürünü depolarının kontrolü, Genel Müdürlük tarafından Ek-10’da yer alan Bitki Koruma Ürünleri Kontrol Görevlisi Kimlik Kartı verilmiş en az bir kişinin yer aldığı iki kişilik kontrol ekibi tarafından yapılır.

(2) Yapılan denetimler sonucunda yaptırım kararı verilmiş ürünlere ilişkin toplatma, satış durdurma, yediemine alma, ürünlerin üreticisine iadesi gibi iş ve işlemlerde il veya ilçe müdürünün görevlendireceği teknik elemanlar da görev alabilir.

(3) Bitki Koruma Ürünleri Kontrol Görevlisi Kimlik Kartı, Genel Müdürlük, il ve ilçe müdürlüklerinde sadece bitki koruma ürünlerinin satışı ile ilgili kontrollerde görevli ziraat mühendisi, kimya mühendisi ve kimyager unvanına sahip teknik personele verilir.

(4) Bitki Koruma Ürünleri Kontrol Görevlisi Kimlik Kartı verilmiş kişilerin emekli olması veya bitki koruma ürünlerinin satışı ile ilgili kontrollerden farklı bir alanda görevlendirilmesi durumunda, en geç on beş gün içerisinde, Bitki Koruma Ürünleri Kontrol Görevlisi Kimlik Kartı iade edilir ve Genel Müdürlükçe iptal edilir.

(5) Bakanlık tarafından gerekli görüldüğü zamanlarda, üçüncü fıkrada belirtilen unvanlara sahip il veya ilçe müdürlüğünde bitki koruma ürünlerinin satış yerlerinin kontrolünde görevlendirilecek personel için eğitim düzenlenir. Eğitim sonucunda eğitime katılan kişilere, uygun görülmesi durumunda, Genel Müdürlük tarafından Ek-10’da yer alan Bitki Koruma Ürünleri Kontrol Görevlisi Kimlik Kartı düzenlenir.

(6) Uygulamalarda birlikteliği sağlamak, faaliyetleri değerlendirmek amacıyla Bitki Koruma Ürünleri Kontrol Görevlisi Kimlik Kartı verilmiş olan kişiler için Bakanlıkça gerekli görüldüğü zamanlarda hizmet içi eğitim, değerlendirme ve bilgilendirme toplantısı düzenlenir.

(7) Bitki koruma ürünü satmaya yetkilendirilmiş bayi ve toptancılar ile ruhsat sahibi firmalar ve bunlara ait bitki koruma ürünü depolarının kontrolünde, bitki sağlığı konusunda eğitim almış olan tekniker veya teknisyen unvanına sahip kişiler, kontrol yetkisi verilen personele yardımcı olmak üzere görev alabilir.

Kontrol görevlilerinin görev ve yetkileri

MADDE 37 –

(1) Bitki koruma ürünleri kontrol görevlisinin görev ve yetkileri aşağıda belirtilmiştir:

a) Bitki koruma ürünlerinin satış ve depolandığı yerlerin kontrolünü yapmak, gerekli tutanak ve raporları hazırlamak ve ilgili birimlere sunmak.

b) Kontrol faaliyeti sırasında, ilgililerin cezai sorumluluk gerektiren faaliyetlerinin tespiti halinde, ilgili mevzuat gereği gerekli işlemleri yaparak durumu ilgili makamlara iletmek.

c) Görev alanına giren konularla ilgili inceleme, araştırma ve kontrol yapmak.

ç) Gerektiğinde kontrol edilecek olan ürünlerden numune almak.

d) Yürüttüğü kontrol görevi için gerekli gördüğü dosya ve belgeleri gizliliği saklı kalmak kaydıyla, denetim yaptığı kuruluş ve kişilerden istemek, bunları incelemek, bunların yetkili merciler tarafından onaylanmış örneklerini almak, kontrole konu olan diğer yerlerde inceleme ve araştırma yapmak.

e) Bitki koruma ürünlerini toptan veya perakende satan bayi veya toptancı ile bitki koruma ürünlerini piyasaya arz eden üretici veya dağıtıcının yapılan kontrol faaliyetini engellemesi durumunda, güvenlik güçlerinden yardım istemek ve onların nezaretinde gerekli kontrolleri yapmak.

f) Yapılacak kontrollerde işin özelliği ve risk durumuna göre gerekli gördüğü durumlarda, ilgili Genel Müdürlük veya il müdürlüğü onayıyla, refakat etmek üzere konusunda gerekli bilgi ve mesleki tecrübeye sahip kişileri davet etmek, bunların görüş ve önerilerinden yararlanmak.

g) Kontrolün her aşamasında risk değerlendirmesi yapmak suretiyle risk derecesine göre gerekli işlemleri yapmak ve il müdürlüğünü bilgilendirmek.

ğ) Bitki koruma ürünlerinin satış ve depolama işlemlerinin bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılıp yapılmadığını ve bu işlemlerle ilgili bütün bilgi, belge ve kayıtları kontrol etmek.

Kontrol görevlilerinin sorumlulukları

MADDE 38 –

(1) Bitki koruma ürünleri kontrol görevlisinin sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir:

a) Bakanlık tarafından verilen Bitki Koruma Ürünleri Kontrol Görevlisi Kimlik Kartını, kontrolden önce kontrol yapılacak yerdeki kişilere ibraz etmek.

b) Bitki koruma ürünlerinin satış ve depolandığı yerlerin kontrolünü yaparken görevini ilgili mevzuata uygun ve tarafsız olarak yürütmek.

c) Yapılan kontrollerde elde ettiği her türlü bilgi ve belgeyi, denetim işlemleri sonuçlanıncaya ve bu sonuçların ilgililere yazılı olarak tebliğine kadar  gizli tutmak.

ç) Yapılan kontrollerde tespit edilen ve tutanak ya da rapor ile kayıt altına alınmış iş ve işlemleri takip etmek ve sonuçlandırmak.

d) Görevinden ayrılması veya farklı bir birimde görevlendirilmesi durumunda en geç on beş gün içerisinde Bitki Koruma Ürünleri Kontrol Görevlisi Kimlik Kartını görev yaptığı ilin müdürlüğüne iade etmek.

İdari yaptırımlar

MADDE 39 –

(1) Bu Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılan kontrollerde uygulanacak yaptırımlar aşağıda belirtilmiştir:

a) Bu Yönetmeliğin 17 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve 28 inci maddede belirtilen hususlardan herhangi birine aykırı davrandığı tespit edilen bitki koruma ürünü bayileri, il müdürlüğünce yazılı olarak ikaz edilir. İkaz edilen hususun tekrarı halinde bayilere, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

b) Bu Yönetmeliğin 17 nci maddesinin birinci fıkrasının (b), (c), (ç), (d), (e), (f), (ğ), (h), (ı), (i), (j), (k), (l), (m), (n) ve (ş) bentlerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü bayilerine, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

c) Bu Yönetmeliğin 17 nci maddesinin birinci fıkrasının (o) bendinde belirtilen hususa aykırı davrandığı tespit edilen bitki koruma ürünü bayilerine, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

ç) Bu Yönetmeliğin 18 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (ç), (d), (e), (f), (ğ), (h), (ı), (i), (j), (k), (l) ve (o) bentlerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü toptancılarına, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

d) Bu Yönetmeliğin 17 nci maddesinin birinci fıkrasının (ö) bendinde belirtilen hususa aykırı davrandığı tespit edilen bitki koruma ürünü bayileri ve 18 inci maddesinin birinci fıkrasının (m) bendinde belirtilen hususa aykırı davrandığı tespit edilen bitki koruma ürünü toptancıları ile 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendinde belirtilen hususa aykırı davrandığı tespit edilen bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalara, Kanunun 41 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

e) Bu Yönetmeliğin 17 nci maddesinin birinci fıkrasının (p), (r) ve (s) bentlerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü bayileri ile 18 inci maddesinin birinci fıkrasının (n) bendinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü toptancıları, il müdürlüğünce yazılı olarak ikaz edilir. İkaz edilen hususun tekrarı halinde bitki koruma ürünü bayi veya toptancılarına, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

f) Bu Yönetmeliğin 9 uncu, 11 inci ve 30 uncu maddelerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü bayileri ile 10 uncu, 11 inci ve 30 uncu maddelerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü toptancıları, il müdürlüğünce yazılı olarak ikaz edilir. İkaz edilen hususların düzeltilmesi için süre verilir. İkaz edilen hususların verilen süre sonunda düzeltilmemesi durumunda, bitki koruma ürünü bayi veya toptancılarının izin belgesi, il müdürlüğünce bir aydan az olmamak üzere ikaz edilen husus düzeltilinceye kadar askıya alınır.

g) Bu Yönetmeliğin 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bendinde belirtilen hususlara aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalar için ilgili mevzuat dikkate alınarak işlem yapılır.

ğ) Bu Yönetmeliğin 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen hususlara aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalara, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

h) Bu Yönetmeliğin 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalara, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

ı) Bu Yönetmeliğin 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (i) ve (j) bentlerinde belirtilen hususlara aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalar için Kanunun 42 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre işlem yapılır.

i) Bu Yönetmeliğin 29 uncu maddesinde belirtilen hususlardan herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü bayi veya toptancıları ile bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalara, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

j) Bu Yönetmeliğin 26 ncı ve 27 nci maddelerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü bayi veya toptancıları, il müdürlüğünce yazılı olarak ikaz edilir. İkaz edilen hususun tekrarı halinde bayilere, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

k) Bu Yönetmeliğin 31 inci, 32 nci ve 33 üncü maddelerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü bayi veya toptancıları ile bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalara, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

l) Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen hususlara aykırı davrandıkları tespit edilen kişilere, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

m) Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen hususlara aykırı davrandıkları tespit edilen kişilere Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

n) Bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalar, il müdürlüğünce yazılı olarak ikaz edilir. İkaz edilen hususların düzeltilmesi için süre verilir. İkaz edilen hususların süresinde düzeltilmemesi durumunda, bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmaların depo izin belgesi, il müdürlüğünce bir aydan az olmamak üzere ikaz edilen husus düzeltilinceye kadar askıya alınır.

o) Yapılan kontrollerde, kontrol görevlilerinin görevlerini yapmalarına engel olan, kontrol esnasında kontrol görevlilerinin yapacağı kontrolü sözlü veya fiili olarak yapılacak hareketlerle engelleyen bayi veya toptancıların belgeleri iptal edilir ve bu kişiler hakkında il veya ilçe müdürlüklerince savcılığa suç duyurusunda bulunulur.

ö) Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen hususlara aykırı davrandıkları tespit edilen kişilere, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

p) Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen hususlara aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü bayi veya toptancıları ile aynı maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında belirtilen hususlara aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü ruhsatına sahip firmalar ile toptancılara, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

r) Bu Yönetmeliğin 17 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde ve 18 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen hususlar ile bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bitki koruma ürünü bayileri ile bitki koruma ürünü toptancılarına, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

s) Bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde belirtilen hususlara aykırı davrandıkları tespit edilen üreticiler için ilgili mevzuat dikkate alınarak işlem yapılır.

ş) Yapılan kontrollerde, bu Yönetmeliğin 17 nci maddesinin birinci fıkrasının (t) bendinde belirtilen hususlara aykırı davrandığı tespit edilen bayilerin ve 18 inci maddesinin birinci fıkrasının (ö) bendinde belirtilen hususlara aykırı davrandığı tespit edilen toptancıların belgeleri iptal edilir.

Yetki belgelerinin kaybolması ve/veya tahrip olması durumunda yapılacak işlemler

MADDE 40 –

(1) Bayi veya toptancı izin belgesi ile bitki koruma ürünleri depo izin belgesinin herhangi bir nedenle kaybolması veya okunamayacak ve yanlış anlamalara neden olacak şekilde tahrip olması durumunda, yetki sahibi kişinin söz konusu belgenin yenilenmesi talebiyle, faaliyetin yapıldığı ildeki il müdürlüğüne başvuru yapması gerekir. Bu durumda il müdürlüğünce belgeler yeniden düzenlenir.

Yetki belgelerinin iptali ile ilgili hükümler

MADDE 41 –

(1) Bitki koruma ürünleri bayi veya toptancı izin belgesine sahip olanlarla ilgili;

a) Bakanlıkça yasaklanan veya kullanımı sonlandırılan bitki koruma ürünlerinin satışının yapıldığının tespit edilmesi,

b) İl veya ilçe müdürlüğüne bilgi vermeden adres değişikliği yapıldığının tespit edilmesi,

c) İl veya ilçe müdürlüğüne bilgi vermeden faaliyetin sonlandırıldığının tespit edilmesi,

ç) Sorumlu yöneticinin işten ayrılmış olmasına rağmen il müdürlüğüne bilgi verilmeden satış yapıldığının tespit edilmesi,

durumunda bitki koruma ürünleri bayi izin belgesi veya bitki koruma ürünleri toptancı izin belgesi iptal edilir.

(2) Bu Yönetmeliğin 31 inci, 32 nci ve 33 üncü maddelerine aykırı davrandığı tespit edilerek bu Yönetmeliğin 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (k) bendine göre idari para cezası uygulanmış bayi veya toptancıların, aynı takvim yılı içerisinde aynı hususun tekrarından dolayı ikinci kez idari yaptırım uygulanması gerektiren hallerde yetki belgesi iptal edilir.

(3) Bu Yönetmeliğin 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (f) bendine göre izin belgesi askıya alınan bayi veya toptancının, belgenin askıya alındığı tarihten itibaren en fazla bir yıl süre içerisinde askıya alma işlemine esas eksikliklerin tamamlanmaması durumunda bayi veya toptancı belgesi iptal edilir.

(4) Bu Yönetmeliğin 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (n) bendine göre depo izin belgesi askıya alınmış olan ruhsat sahibi firmanın, belgenin askıya alındığı tarihten itibaren en fazla bir yıl süre içerisinde askıya alma işlemine esas eksiklikleri tamamlamaması durumunda depo izin belgesi iptal edilir.

(5) Birinci ve ikinci fıkrada belirtilen durumların dışında bir takvim yılı içerisinde bu Yönetmeliğin 39 uncu maddesine göre iki kez idari para cezası uygulanmış bayi veya toptancıların, aynı takvim yılı içerisinde bu Yönetmeliğin 39 uncu maddesine göre üçüncü kez idari para cezası uygulanması gerektiren hallerde yetki belgesi iptal edilir.

(6) Birinci veya ikinci fıkraya göre bayilik veya toptancı izin belgesi iptal edilen bayi veya toptancılara dört yıl, üçüncü ve beşinci fıkralarına göre bayilik veya toptancı izin belgesi iptal edilen bayi veya toptancılara ise iki yıl sonra şartları taşımaları halinde yeniden bayi veya toptancı izin belgesi düzenlenir.

(7) Kendi isteği ile il ve ilçe müdürlüğüne başvuru yaparak bitki koruma ürünleri bayi izin belgesi veya bitki koruma ürünleri toptancı izin belgesi iptal edilen kişilerin yeniden bu belgeleri talep etmesi halinde bu Yönetmelikte bayi veya toptancı olabilecekler için belirtilen şartları yerine getirmesi halinde yeniden bayi veya toptancı izin belgesi verilir.

(8) Bu Yönetmeliğin 21 inci maddesi gereği yer değişikliği işlemlerini dört ay içerisinde tamamlamamaları nedeniyle bayi veya toptancı izin belgesi iptal edilen bayi veya toptancılara iki yıl sonra şartları taşımaları halinde yeniden bayi veya toptancı izin belgesi düzenlenir.

(9) Bu Yönetmeliğin 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (o) ve (ş) bentlerine göre bayilik veya toptancı izin belgesi iptal edilen bayi veya toptancılara, yeniden bayilik veya toptancı izin belgesi düzenlenmez.

ONUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlarla ilgili işlemler

MADDE 42 – (1) Yediemine alınma işlemi, Ek-11’de bulunan Yediemin Tutanağı düzenlenerek kontrol görevlilerince gerçekleştirilir.

(2) Yediemine alınma işlemi;

a) Kaçak olarak ülkeye sokularak satışa sunulmuş olan,

b) Onaysız olarak satışa sunulan veya bulundurulan,

c) Onaysız yerde satışa sunulan,

ç) Resmi kontroller sonucu ruhsatına esas spesifikasyonundan farklı olduğu tespit edilen,

d) İlgili mevzuata aykırı etiket ile piyasaya arz edilmiş olan,

e) Karekod zorunluluğu bulunduğu halde karekodsuz olarak piyasaya arz edilmiş olan,

f) Bakanlıkça alınan karar gereği satış durdurma kararı alınmış olan,

g) Son kullanım tarihi geçmiş olan,

ğ) Sahte olduğu tespit edilen,

h) Bakanlıkça kullanımı sonlandırılmış olan,

bitki koruma ürünleri için uygulanır.

(3) Bitki koruma ürünleri bayi veya toptancı izninin askıya alınması işlemi, kontrol görevlilerinin tuttuğu tutanağa göre il veya ilçe müdürlükleri tarafından yapılır.

(4) Bitki koruma ürünleri satış yetkisi askıya alınan bayi veya toptancıların bitki koruma ürünleri ile ilgili her türlü faaliyeti durdurulur. Bu süre içerisinde bitki koruma ürünü alış ve satışı yapılamaz.

(5) Bitki koruma ürünleri bayi veya toptancı izin belgesinin iptalinin yapılması işlemi, bu izni veren il müdürlüğünce yapılır.

Cezaların uygulanması ve tahsili

MADDE 43 –

(1) Bakanlık tarafından istenen resmi evrakta tahrifat veya sahtecilik yaparak Bakanlığı yanılttığı tespit edilenlerin işlemleri durdurulur ve bu kişiler hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunulur.

(2) Bu Yönetmelikte belirtilen idari yaptırımları uygulamaya il müdürü yetkilidir ve bu yetkisini ilçe müdürlerine yazılı olarak devredebilir. Ancak resmi kontroller sırasında, bitki koruma ürünlerinin; insan sağlığı, gıda ve yem güvenilirliği, bitki ve hayvan sağlığı açısından tehlike arz etmesi ve acil tedbirler alınmasının gerekli görüldüğü durumlarda, idari para cezaları hariç olmak üzere diğer idari yaptırımları uygulamaya kontrol görevlisi de yetkilidir. Verilen idari para cezaları otuz gün içinde ödenir.

(3) İmha işlemleri, tüm masrafları sahibi tarafından karşılanmak üzere Bakanlık gözetiminde gerçekleştirilir. Ürünlerin sahipsiz yakalanması durumunda masraflar Bakanlık bütçesinden karşılanır.

(4) Sahipleri tarafından piyasadan toplatılması gereken ürünlerin sahibi veya sorumlusu tarafından toplatılmaması durumunda Bakanlık tarafından toplatılır, toplatma masrafının iki katı tutarın sorumlular tarafından ödenmesi için bir aylık ödeme süresi verilir.

(5) Bu Yönetmelikte verilen süreler içinde ödenmeyen tutarlar ile belirlenen idari para cezaları, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir.

Alt düzenleyici işlemler

MADDE 44 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen konularla ilgili olarak açıklanması gerekli hususlar hazırlanacak uygulama talimatlarında belirtilir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 45 –

(1) 10/3/2011 tarihli ve 27870 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünlerinin Toptan ve Perakende Satılması ile Depolanması Hakkında Yönetmelik  yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce bitki koruma ürünleri bayi veya toptancı izin belgesi almış olan ve izin belgelerinin geçerliliği devam eden kişilerin satış yetkisi devam eder. Ancak satış yerleri ile ilgili belirlenen fiziksel şartların bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde bu Yönetmelik hükümlerine uyumlu hale getirilmesi zorunludur. Aksi durumda belgeler il müdürlüğünce iptal edilir.

Yürürlük

MADDE 46 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 47 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

KOBİ REHBERLİĞİ VE TEKNİK DANIŞMANLIK HİZMETLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK BİRİNCİ BÖLÜM

5 Şubat 2019 SALI                       Resmî Gazete                            Sayı : 30677

YÖNETMELİK

Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığından:

KOBİ REHBERLİĞİ VE TEKNİK DANIŞMANLIK HİZMETLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; küçük ve orta ölçekli işletmelerin mevcut durumlarını analiz etmek, sorunlarına çözüm aramak, ihtiyaçlarını belirlemek, beceri ve kabiliyetlerini geliştirmek ve yurt içi ve yurt dışı pazarlarda rekabet edebilir düzeye gelebilmelerini sağlamak için Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı tarafından sağlanan destekler kapsamında yararlanacakları rehberlik ve danışmanlık hizmetlerine ilişkin esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı tarafından sağlanan destekler kapsamında, küçük ve orta ölçekli işletmelerin yararlandıkları rehberlik ve danışmanlık hizmetlerini sunacak KOBİ rehberlerinin ve teknik danışmanların; niteliklerinin ve sunacakları hizmetlerin belirlenmesi, yetkilendirilmesi, sınıflandırılması, izlenmesi, değerlendirilmesi ve denetlenmesine ilişkin esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 15/7/2018 tarihli ve 4 numaralı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 227 ncive 234 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Başkanlık: Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığını,

b) Değerlendirme komisyonu: Yetkilendirme başvurularını değerlendiren ve karar alan komisyonu,

c) Destek programı: 15/6/2010 tarihli ve 27612 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan KOSGEB Destek Programları Yönetmeliği kapsamında Başkanlık tarafından yürütülen destek programlarını,

ç) İşletme: 19/10/2005 tarihli ve 2005/9617 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmelerin Tanımı, Nitelikleri ve Sınıflandırılması Hakkında Yönetmelik kapsamında yer alan ve 5/8/2009 tarihli ve 2009/15431 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile tespit edilen sektörlerde faaliyet gösteren küçük ve orta büyüklükteki işletmeleri (KOBİ),

d) KOBİ rehberi: İşletmelere rehberlik hizmetleri sunmak üzere bu Yönetmelik kapsamında yetkilendirilen kişileri,

e) KOBİ rehberi ve teknik danışman taahhütnamesi: KOBİ rehberleri ve teknik danışmanların, işletmelerin meslek sırları ve ekonomik durumları ile ilgili bilgi ve belgeleri gizli tutacaklarına ve ilgili mevzuata ve etik değerlere uyacaklarına ilişkin, KOSGEB’e verdikleri idari, mali ve hukuki taahhütlerini içeren belgeyi,

f) KOSGEB: Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığını,

g) Teknik danışman: İşletmelere finansman, uluslararasılaşma, teknoloji/yenilik/dijitalleşme ve büyüme alanlarında danışmanlık hizmetleri sunmak üzere bu Yönetmelik kapsamında yetkilendirilen kişileri,

ğ) Veri tabanı: KOBİ rehberleri ve teknik danışmanların yetkilendirilmelerine ve bu Yönetmelik kapsamında sunacakları hizmetlere ilişkin süreçlerin yürütüldüğü veri tabanını,

h) Yükseköğretim kurumu: 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununda ifade edilen yükseköğretim kurumlarını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

KOBİ Rehberleri

KOBİ rehberi adaylarında aranan şartlar

MADDE 5 –

(1) KOBİ rehberi olmak isteyen adayların aşağıdaki şartları taşıması gerekir:

a) Mesleki Yeterlilik Kurumu tarafından yürürlüğe konulan KOBİ Danışmanı (Seviye 6) Ulusal Meslek Standardı kapsamında Mesleki Yeterlilik Belgesine sahip olmak.

b) KOBİ rehberliği eğitimini tamamlamak.

c) En az ikiyüzkırk saat danışmanlık tecrübesine sahip olmak veya büyük ölçekli işletmelerde son on yıl içerisinde en az üç yıl üst düzey yönetici (genel müdür, genel müdür yardımcısı ve bunların emsalleri ile üstleri) olarak görev yapmış olmak.

KOBİ rehberlerinin sınıflandırılması

MADDE 6 –

(1) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde belirtilen şartları taşıdığı değerlendirme komisyonu tarafından uygun bulunanlar, Başkanlık tarafından KOBİ rehberi olarak yetkilendirilir.

(2) KOBİ rehberi, sunduğu hizmetlere ve Başkanlık tarafından yürütülecek izleme ve denetim sonuçlarına göre yetkilendirme tarihinden üç yıl sonra kıdemli KOBİ rehberi olarak yetkilendirilebilir.

(3) Sınıf değişikliklerine ilişkin hususlar, Başkanlık tarafından hazırlanacak usul ve esaslarda belirlenir.

KOBİ rehberleri tarafından sunulacak hizmetler

MADDE 7 –

(1) KOBİ rehberleri tarafından sunulacak hizmetler aşağıda belirtilmiştir:

a) İşletmelerin mevcut durumlarının analiz edilmesi, sorunlarının ve ihtiyaçlarının belirlenmesi.

b) İşletmelere tavsiyelerde bulunulması ve yönlendirme yapılması.

c) İşletmelere proje hazırlama ve yürütme süreçlerinde rehberlik edilmesi.

ç) İşletmelerin genel yönetim, mali işler ve finans, üretim, pazarlama ve insan kaynakları konularındaki temel bilgi ve yönlendirme ihtiyaçlarının karşılanması.

d) Başkanlık tarafından belirlenecek rehberlik hizmetlerinin yürütülmesi ile ilgili diğer hizmetler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Teknik Danışmanlar

Teknik danışman adaylarında aranan şartlar

MADDE 8 –

(1) Teknik danışman olmak isteyen adayların başvuru yaptıkları alanlarda aşağıdaki şartlardan en az birini taşıması gerekir:

a) Yükseköğretim kurumlarında profesör veya doçent olarak görev yapmak veya yapmış olmak.

b) Doktora mezunu ve en az yüzyirmi saat danışmanlık tecrübesine sahip olmak.

c) Yüksek lisans mezunu ve en az ikiyüzkırk saat danışmanlık tecrübesine sahip olmak.

ç) Büyük veya orta ölçekli işletmelerde orta düzey yönetici (birim müdürü, işletme müdürü ve bunların emsalleri) veya üst düzey yönetici (genel müdür, genel müdür yardımcısı ve bunların emsalleri ile üstleri) olarak son on yıl içinde en az beş yıl görev yapmış ve en az lisans mezunu olmak.

d) Danışmanlık hizmeti veren işletmelerin son on yıl içinde en az beş yıl sahibi, ortağı veya çalışanı olmak, en az ikiyüzkırk saat danışmanlık tecrübesine sahip ve en az lisans mezunu olmak.

e) 15/2/2013 tarihli ve 28560 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bireysel Katılım Sermayesi Hakkında Yönetmelik kapsamında Bireysel Katılım Yatırımcısı Lisansına sahip ve aynı Yönetmelikte tanımlanan tecrübeli yatırımcı olmak.

Teknik danışman tarafından sunulacak hizmetler

MADDE 9 –

(1) Teknik danışmanlar tarafından sunulacak hizmetler aşağıda belirtilmiştir:

a) Finansman, uluslararasılaşma, teknoloji/yenilik/dijitalleşme ve büyüme alanlarında Başkanlık tarafından belirlenen ve yetkilendirildikleri konularda, işletmelere danışmanlık hizmetlerinin sunulması.

b) Başkanlık tarafından belirlenecek danışmanlık hizmetlerinin yürütülmesi ile ilgili diğer hizmetler.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Başvuru, Değerlendirme ve Yetkilendirme

Başvuru

MADDE 10 –

(1) KOBİ rehberi ve teknik danışman olmak isteyen adaylar, bu Yönetmelikte belirtilen şartları taşıdıklarını gösteren belgeler ile elektronik ortamda Başkanlığa başvurur.

Değerlendirme

MADDE 11 –

(1) Adayların başvuruları KOSGEB, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ve yükseköğretim kurumları tarafından görevlendirilen üyelerden oluşan değerlendirme komisyonu tarafından değerlendirilir.

Yetkilendirme

MADDE 12 –

(1) Değerlendirme komisyonu tarafından başvurusu uygun bulunan adaylar Başkanlık tarafından yetkilendirilir ve veri tabanına kaydedilir.

(2) Yetkilendirmenin geçerlilik süresi üç yıldır.

(3) Yetkilendirme geçerlilik süresinin bitiminden sonra, Başkanlık tarafından hazırlanacak usul ve esaslarda belirtilen şartları taşıyanlar, başvurmaları halinde yeniden yetkilendirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İzleme, Değerlendirme ve Denetim

İzleme ve değerlendirme

MADDE 13 –

(1) KOBİ rehberleri ve teknik danışmanlar tarafından, KOSGEB destekleri kapsamında işletmelere sunulan rehberlik ve danışmanlık hizmetleri Başkanlık tarafından izlenir ve işletmelere etkileri değerlendirilir.

Denetim

MADDE 14 –

(1) Başkanlık, rehberlik ve danışmanlık hizmetlerinin bu Yönetmelik ve ilgili diğer mevzuata uygun olarak yürütülmesini sağlamak amacıyla işletmeleri, KOBİ rehberlerini ve teknik danışmanları denetime tabi tutabilir.

(2) Denetim sırasında yetkililerce talep edilen her türlü bilgi ve belge ilgililerce ibraz edilir ve gerekli kolaylık sağlanır.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Genel hükümler

MADDE 15 –

(1) Başvuru süreci ve adayların danışmanlık tecrübelerine ilişkin hususlar, değerlendirme komisyonunun oluşumu ve çalışma usulleri, KOBİ rehberleri ve teknik danışmanların görev, yetki ve sorumlulukları ile izleme, değerlendirme, denetim ve bu Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin diğer hususlar Başkanlık tarafından hazırlanacak usul ve esaslarda belirlenir.

(2) KOBİ rehberleri ve teknik danışmanlardan, yetkilendirme öncesinde, işletmelerin meslek sırları ve ekonomik durumları ile ilgili bilgi ve belgeleri gizli tutacaklarına ve ilgili mevzuata ve etik değerlere uyacaklarına ilişkin KOBİ rehberi ve teknik danışman taahhütnamesi alınır.

(3) Yetkilendirme sürecinde gerçeğe aykırı belge ibraz edildiği veya beyanda bulunulduğunun, bu aşamalarda veya daha sonradan tespiti halinde yetkilendirme Başkanlık tarafından doğrudan iptal edilir ve yetkili yargı mercilerine suç duyurusunda bulunulur.

(4) İzleme, değerlendirme ve denetim sonuçlarına göre yetkilendirme Başkanlık tarafından iptal edilebilir.

(5) KOBİ rehberleri ve teknik danışmanlar tarafından sunulacak rehberlik ve danışmanlık hizmetleri için KOSGEB tarafından işletmelere verilecek desteklere ilişkin hususlar destek programlarında ve Başkanlık tarafından hazırlanacak usul ve esaslarda belirlenir.

(6) KOBİ rehberleri ve teknik danışmanlar tarafından KOSGEB destekleri kapsamında sunulacak rehberlik ve danışmanlık hizmetlerine ilişkin standartlar Başkanlık tarafından ilgili kurum ve kuruluşlar ile yapılacak işbirliği ile belirlenir.

(7) KOBİ rehberi ve teknik danışman olarak yetkilendirilecek kişilerin; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmaması gerekir.

Yürürlük

MADDE 16 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanı yürütür.

YERLEŞİM ALANI İÇERİSİNDE KALAN SANAYİ SİTELERİ İLE SANAYİ İŞLETMELERİNİN DÖNÜŞÜM VE GELİŞİM PROJELERİNİN KREDİLENDİRİLMESİ HAKKINDA YÖNETMELİK

15 Mart 2019 CUMA                        Resmî Gazete                            Sayı : 30715

YÖNETMELİK

Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:

YERLEŞİM ALANI İÇERİSİNDE KALAN SANAYİ SİTELERİ İLE SANAYİ

İŞLETMELERİNİN DÖNÜŞÜM VE GELİŞİM PROJELERİNİN

KREDİLENDİRİLMESİ HAKKINDA YÖNETMELİK

 BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – 

(1) Bu Yönetmelik; yerleşim alanları içinde kalmış sanayi sitelerinin planlı sanayi alanlarına taşınması amacıyla sanayi sitesi yapı kooperatifleri, il özel idareleri, büyükşehir belediyeleri veya belediyelerce yapılacak sanayi sitelerinin altyapı ve üstyapı yatırımlarının tamamına kadar olan kısmı ile idari ve sosyal tesis binaları, arsa bedelleri, mülkiyetin edinilmesi masrafları, mimarlık ve mühendislik hizmetleri, taşınma masrafları dâhil kredi ile desteklenmesine, planlı sanayi alanları dışında faaliyet gösteren sanayi işletmelerinin planlı sanayi alanlarına taşınmasına yönelik taşınma masraflarının kredi ile desteklenmesine ve kredi işlemlerinin Bakanlıkça denetlenmesine ilişkin usul ve esasları kapsamaktadır.

Dayanak

MADDE 2 – 

(1) Bu Yönetmelik; 10/7/2018 tarihli ve 30474 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 385 inci ve 390 ıncı maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – 

(1) Bu Yönetmelikte yer alan;

a) Altyapı tesisleri: Yağmursuyu hattı, kanalizasyon hattı, içme ve kullanma suyu, yol, atıksu arıtma tesisi, elektrik, doğalgaz ve haberleşme şebekesi, katı atık depolama tesisi gibi tesisleri,

b) Bakanlık: Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,

c) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş., T. Halk Bankası A.Ş., T. Vakıflar Bankası T.A.O. ve sermayesinin yarısından fazlası doğrudan ve/veya dolaylı olarak kamuya ait olan diğer mevduat ve katılım bankalarını,

ç) Bilgilendirme raporu: Bakanlıkça belirlenecek formata uygun olarak sanayi sitesi yapı kooperatifince veya idarece başvuru aşamasında hazırlanan ve Bakanlığa sunulan raporu,

d) Genel katılımcı listesi: Başvurunun kooperatiflerce yapılması durumunda sanayi sitesi yapı kooperatifine kayıtlı ortak sayısını, ortakların meslek gruplarına göre dağılımını, işyerlerinin büyüklüğü ile ortaklık nitelik ve şartlarını taşıdıklarına dair bilgileri içeren genel ortak listesini; başvurunun idarelerce yapılması durumunda ise sanayi sitesi gelişim alanı içerisinde yer alacak hak sahibi listesini, sanayi işletme sayısını, işletmelerin meslek gruplarına göre dağılımını, işyerlerinin büyüklüğüne dair bilgileri içeren listeyi,

e) Hak sahibi: Sanayi sitesi dönüşüm alanı içerisinde bulunan ve sanayi sitesi yapı kooperatifi anasözleşmesinde yer alan meslek grubu listesindeki meslek dallarından birinde faaliyet gösteren işyeri malikleri veya kiracıları,

f) İdare: Belediyeler, il özel idareleri ve büyükşehir belediyelerini,

g) İdari ve sosyal tesisler: Eğitim, sağlık, dini, kültürel, ticari ve idari tesisler, açık ve kapalı spor tesisleri, güvenlik, banka ve benzeri tesisleri,

ğ) Mimarlık ve mühendislik hizmetleri: Gayrimenkul değerleme, zemin etüdü, mimari, betonarme, tesisat, elektrik ve benzeri uygulama projeleri yapımı, yapım işi kontrollüğü ve yapı denetimi gibi hizmetleri,

h) Planlı sanayi alanı: Organize sanayi bölgesi, sanayi sitesi, endüstri bölgesi veya Bakanlık tarafından belirlenen yatırım alanlarını,

ı) Sanayi işletmesi: Sanayi sitesi yapı kooperatifi anasözleşmesinde yer alan meslek grubu listesindeki meslek dallarından birinde faaliyet gösteren işletmeleri,

i) Sanayi sitesi: Sanayi sitesi yapı kooperatifi anasözleşmesinde yer alan meslek grubu listesindeki meslek dallarından birinde faaliyet gösteren en az 7 işyerinin yer aldığı ve mekânsal bütünlüğü olan alanı,

j) Sanayi sitesi dönüşüm alanı: Yerleşim alanı içerisinde kalmış sanayi sitesi alanını,

k) Sanayi sitesi gelişim alanı: Yerleşim alanı dışına taşınacak sanayi sitesi ve sanayi işletmelerinin yer alacağı Bakanlığın uygun görüşü ile kurulan planlı sanayi alanını,

l) Sanayi sitesi yapı kooperatifi: 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ile sanayi sitesi yapı kooperatifi anasözleşmesi hükümlerine göre kurulmuş kooperatifi,

m) Tip borç taahhütnamesi: Bakanlıktan kredi kullanacak sanayi sitesi yapı kooperatifi veya idareler ile Bakanlık adına banka arasında imzalanan borç sözleşmesini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Başvuru, Yatırım Programına Teklif, Kamulaştırma, İhale ve Yapım

Başvuru şartları

MADDE 4 – 

(1) Kredi desteğinden, sanayi sitesi yapı kooperatifleri, il özel idareleri, büyükşehir belediyeleri veya belediyeler ile sanayi işletmeleri yararlanabilirler.

(2) Kredi desteği sağlanacak gelişim projelerinin aşağıdaki nitelik ve şartları taşımaları gerekir:

a) Sanayi sitesi gelişim alanında yer alacak hak sahiplerinin, işyeri inşaatlarının tamamlanarak yapı kullanma izin belgesinin alınmasından itibaren en geç 6 ay içerisinde tahliye edileceğine dair ilgili idareye noter onaylı tahliye taahhütnamesi vermiş olmaları.

b) Sanayi sitesi dönüşüm alanının 16/5/2012 tarihli ve 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun uyarınca riskli alan veya 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 73 üncü maddesi uyarınca dönüşüm alanı olarak ilan edilmiş olması.

(3) Planlı sanayi alanları dışında faaliyet gösteren sanayi işletmelerinin planlı sanayi alanlarına taşınmasında ikinci fıkrada yer alan şartlar aranmaz.

Başvuru ve yatırım programı teklifi

MADDE 5 – 

(1) Bakanlık kredi desteğinden yararlanmak isteyen sanayi sitesi yapı kooperatifleri veya idareler ile sanayi işletmeleri ilgili valiliğe bilgilendirme raporu ile başvurur.

(2) Bilgilendirme raporunda sanayi sitesi dönüşüm alanıyla ilgili olarak aşağıdaki bilgi ve belgelere yer verilir:

a) Sanayi sitesi dönüşüm alanının belirlenmesi ve ilanına ilişkin karar.

b) Alanın büyüklüğü, konumu ve yapılaşma bilgileri.

c) Taşınması talep edilen işyerlerinin yapı bilgileri.

(3) Bilgilendirme raporunda sanayi sitesi gelişim alanıyla ilgili olarak aşağıdaki bilgi ve belgelere yer verilir:

a) Alanın büyüklüğünü, konumunu, varsa arazi kullanım durumuna ilişkin bilgiler.

b) Genel yerleşim planı.

(4) Bilgilendirme raporunda hak sahipleriyle ilgili aşağıdaki bilgilere yer verilir:

a) Mülkiyet durumu.

b) Genel katılımcı listesi.

c) Hak sahiplerinin muvafakatlarını gösterir noter onaylı tahliye taahhütnameleri.

(5) Planlı sanayi alanları dışında faaliyet gösteren sanayi işletmelerinin planlı sanayi alanlarına taşınmasının kredilendirilmesi için yapılacak başvurularda taşınmanın yaklaşık maliyeti, taşınma konusu unsurların envanteri ve taşınılacak yere ilişkin genel bilgiler yer alır.

(6) 4 üncü madde ile getirilen destek şartlarını sağlayan ve bu maddede belirtilen belgeleri tamamlanmış başvurular, Valilik kanalıyla Bakanlığa gönderilir.

(7) Kredilendirilmesi uygun görülen projeler, Bakanlık tarafından yatırım programına alınması için Strateji ve Bütçe Başkanlığına teklif edilir.

Kamu yararı kararı ve kamulaştırma

MADDE 6 – 

(1) Sanayi sitesi gelişim alanı için gerekli olan arazilerin kamulaştırma işlemleri 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümleri çerçevesinde ilgili idare tarafından yerine getirilir.

Proje ve keşif özetleri

MADDE 7 – 

(1) Sanayi sitesi inşaatlarının uygulama projelerinin ve keşif özetlerinin kredilendirmeye esas olmak üzere Bakanlıkça uygun görülmesi gerekir.

(2) Bakanlıkça kredilendirmeye esas olmak üzere uygun görülmesi işleminin yapılabilmesi için aşağıdaki belgeler Bakanlığa gönderilir:

a) Parselasyon planı.

b) Ruhsat makamınca onaylı;

1) Plankote,

2) Parsel bazında jeolojik ve jeoteknik etüt raporu,

3) Subasman kotlu plan,

4) Genel yerleşim planı,

5) Mimari, statik, mekanik, elektrik tesisat gibi uygulama projeleri, hesap ve detayları,

6) Kazı plan ve kesitleri,

7) Zemin ve temel etüdü raporu,

8) Yol, atıksu, içme ve kullanma suyu, yağmursuyu projeleri ve hesap tabloları,

9) Yüksek gerilim-alçak gerilim elektrik şebeke projeleri,

10) Haberleşme projeleri.

c) Keşif özetleri.

(3) Bakanlıkça yapılacak incelemede işyerlerinin işlevselliği ve kullanılacak malzemelerin ekonomikliği değerlendirilir. Ayrıca 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda ve 3/7/2017 tarihli ve 30113 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde yapı ruhsatı için gerekli sayılan diğer projelerin ilgili idarelerince onaylanmış olması şartı aranır.

(4) Sanayi sitesi dönüşüm ve gelişim projelerinde Bakanlık kredi desteği kapsamı dışındaki yapılara ve imalatlara Bakanlığın uygun görmesi halinde yer verilebilir. Bu durumda sanayi sitesi dönüşüm ve gelişim projesine Bakanlık kredi desteği oranı keşif özetlerinde Bakanlık kredi desteği kapsamı dışındaki maliyetler düşülerek belirlenir.

İhale usul ve esasları

MADDE 8 – 

(1) Sanayi sitesi gelişim alanına ilişkin yapım işlerinin sanayi sitesi yapı kooperatifi tarafından yapılması durumunda yapım işi ihaleleri, Sanayi Sitesi Yapı Kooperatiflerinin Kredi Kullanımına İlişkin Yönetmelikte belirtilen hususlar çerçevesinde gerçekleştirilir.

(2) Sanayi sitesi gelişim alanına ilişkin yapım işlerinin idareler tarafından yapılması durumunda yapım işi ihaleleri, ilgili idarenin tabi olduğu ihale mevzuatı çerçevesinde gerçekleştirilir.

(3) İdarenin kendi imkânlarıyla yapacağı imalatlar ve mühendislik hizmet bedelleri kredi kapsamında değerlendirilmez.

Hakediş raporları ve kabul işlemleri

MADDE 9 – 

(1) Sözleşme esaslarına göre gerçekleştirilen imalat ve ihzaratlar karşılığı kontrol teşkilatı tarafından hazırlanan hakediş raporları sanayi sitesi yapı kooperatiflerince kredi kullanılması durumunda sanayi sitesi yapı kooperatifince onaylandıktan sonra, Bakanlık tarafından kredilendirilme açısından seviye tespiti yapılır.

(2) İdarelerce kredi kullanılması durumunda idare yetkili organınca onaylanan hakediş Bakanlık tarafından kredilendirilme açısından seviye tespiti yapılmadan kredilendirilir.

(3) Sanayi sitesi inşaatlarının kabul işlemleri, sanayi sitesi yapı kooperatiflerince kredi kullanılması durumunda sanayi sitesi yapı kooperatifi, idarelerce kredi kullanılması durumunda idare tarafından oluşturulacak komisyon marifetiyle yapılıp onaylandıktan sonra bir nüshası Bakanlığa bilgi için gönderilir.

(4) Sanayi işletmesinin taşınmasına ilişkin masraflar, taşınma işinin gerçekleşmesi sonrasında Bakanlığa iletilen fatura karşılığında kredilendirilir.

(5) Sanayi sitelerinin taşınması durumunda ise sanayi sitesi yapı kooperatifince veya idarece taşınma işlerinin tamamını kapsayacak bir sözleşme kapsamında yaptırılan işlerin faturası kredi desteği sağlanması için Bakanlığa iletilir.

Kredilendirme

MADDE 10 – 

(1) Bu Yönetmelik kapsamında kullandırılacak krediler, Bakanlık bütçesinde yer alan ödeneklerden karşılanır.

(2) Bu Yönetmelik kapsamında sanayi işletmeleri, sanayi sitesi yapı kooperatifi veya idareler, Bakanlık tarafından verilen kredi tahsis talimatına göre hazırlanan tip borç taahhütnamesini, notere onaylattıktan sonra bankaya verir. Borç taahhütnamesinin, bankaya intikalinden sonra kredi kullanılabilir.

(3) Kredinin güvencesini oluşturacak arsa ve arazilerin, detaylı bir dökümü sanayi sitesi yapı kooperatifi veya idareler tarafından bankaya onaylı listeler halinde bildirilir. Banka listelerde belirtilen arsa ve araziler üzerine, Bakanlık adına birinci derece ve sırada kredinin yüzde kırk fazlası kadar gayrimenkul ipoteği tesis ederek gerekli teminatı oluşturur. Söz konusu arsa üzerine yapılacak her türlü inşaat, ipotek kapsamına dâhil edilir.

(4) Sanayi işletmelerinin taşınma masrafları için kullandırılacak kredinin güvencesini oluşturacak süresiz teminat mektubu bankaya verilir. Teminat mektubunun değeri, kullandırılacak kredinin yüzde kırk fazlası kadardır.

(5) Bakanlıkça verilen krediler, bu Yönetmelikle belirlenen amaçlar dışında kullanılamaz, başka kişi ve kuruluşlara devredilemez ve haczedilemez. Bu hükümlere uyulmaması halinde, kredilendirilme durdurularak, ödenen meblağlar sanayi sitesi yapı kooperatifi ve idarelere tahakkuk ettirilmek suretiyle, Bakanlık gelir hesabına iade edilir.

(6) Bakanlık kredisi sanayi sitesi yapı kooperatifi ve idareler aracılığı ile kullandırılır. Sanayi işletmeleri taşınmasına ilişkin verilecek destek hariç ferdi kredi kullandırılmaz.

(7) Krediye mahsuben hiçbir şekilde avans verilmez.

(8) Taşınma masrafları dâhil kullandırılacak kredinin kredilendirme, faiz oranları ve geri ödeme ile ilgili hususları Organize Sanayi Bölgeleri ve Sanayi Siteleri Projeleri Ödeneklerinin Kullanımı ve Kredilendirilmesine İlişkin Usul ve Esaslarda belirlenir.

(9) Bakanlık, kredi ödeme şekil ve şartlarını mevzuat çerçevesinde tekrar gözden geçirmeye, gerektiği zaman değişiklik yapmaya, ek şart koymaya yetkilidir.

(10) Sanayi sitesi gelişim alanıyla ilgili olarak;

a) Arsa ve arsa mülkiyetinin edinilmesi masrafları,

b) Altyapı tesisleri yapım işi,

c) Üstyapı yapım işi,

ç) İdari ve sosyal tesisler yapım işi,

d) Mimarlık ve mühendislik hizmetleri,

e) Taşınma masrafları,

kredilendirilir.

(11) Planlı sanayi alanları dışında faaliyet gösteren sanayi işletmelerinin planlı sanayi alanlarına taşınmasında sadece taşınma masrafları kredilendirilir.

Katılım payı

MADDE 11 – 

(1) Katılım payı, bütçe imkânları çerçevesinde kredilendirilme açısından vize edilen hakediş bedelinin, Bakanlık hissesi dışındaki sanayi sitesi yapı kooperatifi veya idareler tarafından ödenmesi gereken kısmıdır.

(2) Katılım payının, sanayi sitesi yapı kooperatifi veya idareler tarafından Bankaya yatırılmasını müteakip, hakediş tutarının Bakanlık hissesi, fiili olarak kredilendirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Satış ve devir

MADDE 12 – 

(1) İdareler, sanayi sitesi gelişim alanı inşaatının tamamlanmasını müteakip hak sahipleriyle yaptıkları sözleşme hükümlerine uygun olarak işyerlerinin mülkiyetini hak sahiplerine devreder.

(2) İdare tarafından hak sahipleri için Bakanlık kredi desteğiyle yapılan işyerlerinin satış bedeli, işyeri inşaat maliyet bedelinin %10’undan fazla olamaz.

Bakanlığın denetimi

MADDE 13 – 

(1) Bakanlık, kendi veya uygun göreceği merciler marifetiyle kredi kullanıcılarını, kredi işlemleriyle ilgili olarak dilediği zaman denetler, düzeltilmesi gerekli görülen hususların tespiti halinde gerekli tedbirleri alır. Kredi kullanıcısı, Bakanlık talimatlarını yerine getirmekle yükümlüdür.

(2) Bakanlık gerekli görmesi halinde sanayi sitesi gelişim projesinin her aşamasında müşavirlik hizmeti alabilir.

Kamu kurum ve kuruluşları ile işbirliği

MADDE 14 – 

(1) Bakanlık, sanayi sitelerinin dönüşüm ve gelişimi kapsamında, diğer kamu kurum ve kuruluşlarının da dâhil olduğu ortak projeler yürütebilir.

(2) İşbirliği ile yürütülecek projelerde, mimarlık ve mühendislik hizmetleri, altyapı ve üstyapı yapım işi ile idari ve sosyal tesisler yapım işlerinin diğer kamu kurum ve kuruluşlarının sorumluluğunda yürütülmesi halinde 6, 7, 8, 9 ve 12 nci maddelerde düzenlenen hususlar, hazırlanacak olan protokol ile yeniden düzenlenebilir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 15 – 

(1) 15/2/2018 tarihli ve 30333 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yerleşim Alanı İçerisinde Kalan Sanayi Siteleri ile Sanayi İşletmelerinin Dönüşüm ve Gelişim Projelerinin Kredilendirilmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 16 – 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 – 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.