2 Mayıs 2008 CUMA                    Resmî Gazete                 Sayı : 26864

KIRSAL KALKINMA YATIRIMLARININ DESTEKLENMESİ PROGRAMI ÇERÇEVESİNDE MAKİNE VE EKİPMAN ALIMLARININ DESTEKLENMESİ HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2008/20)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı; tarımsal faaliyetler için geliştirilen yeni teknolojilerin çiftçi tarafından kullanımını yaygınlaştırarak; daha kaliteli ve pazar isteklerine uygun üretim yapılmasını sağlamak, zor şartlarda ve bedenen çalışan çiftçilerimizin işlerini kolaylaştırmak ve üretim maliyetlerini düşürerek uluslararası düzeyde rekabet edebilir bir düzeye getirmek için makine ve ekipman alımının desteklenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ; kırsal alanda ekonomik ve sosyal gelişmeye katkı sağlamak için, belirlenmiş makine ve ekipman alımlarını desteklemek amacıyla yapılması gerekenlere ilişkin hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğ, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanunu’na ve 15/2/2006 tarihli ve 26081 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2006/10016 sayılı Kırsal Kalkınma Yatırımlarının Desteklenmesi Hakkında Bakanlar Kurulu Kararına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Genel müdürlük: Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğünü,

c) Hibe sözleşmesi: Proje sahipleri ile il müdürlüğü arasında imzalanan ve hibeden yararlanma esasları ile tarafların yetki ve sorumluluklarını düzenleyen sözleşmeyi,

ç) İl müdürlüğü: İl tarım müdürlüğünü,

d) İl proje yürütme birimi: İl Müdürlüğünde başvuru aşamasında başvuru sahiplerine program hakkında bilgi veren ve hibe sözleşmesinin akdinden sonra başvuru kapsamındaki satın alımları bu Tebliğ hükümleri doğrultusunda değerlendiren, kontrol eden, ödeme icmallerini hazırlayan ve izleyen birimi,

e) Program: Bu Tebliğ kapsamında yürütülecek olan Makine ve Ekipman Alımlarının Desteklenmesi Programını,

f) Mal alımları: Makine, ekipman, malzeme alımlarını,

g) Uygulama sözleşmesi: Başvuru sahipleri ile program kapsamında satın alınan mal, makine, ekipman, malzemeyi sağlayan yükleniciler arasında yapılacak akdi,

ğ)Yüklenici: Program kapsamında hibe sözleşmesi akdedilen başvuru sahipleri tarafından yapılacak satın alımlara mal sağlayan bağımsız kişi ve kuruluşları,

h) Başvuru: Bu Tebliğ kapsamında makine ve ekipman alımı için yapılan müracaatı,

ı) Ödeme icmali: Ödeme talep belgelerine göre il müdürlüğünce hazırlanarak, Genel Müdürlüğe gönderilen icmali, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Uygulama Birimleri

Genel müdürlük

MADDE 5 –

(1) Program kapsamındaki çalışmaların izlenmesinden Bakanlık adına Genel Müdürlük sorumludur.

(2) Program ile ilgili olarak, yıllık yatırım programı ve bütçe teklifi hazırlıkları, bu tekliflerin ilgili Bakanlığın birimlerine iletilmesi ve bu tekliflerin kabulü için gerekli çalışmalar, Genel Müdürlük tarafından gerçekleştirilir.

(3) Genel Müdürlük, program kapsamında yapılacak çalışmaların, idari, mali, mühendislik, çevresel ve teknik uygulamalarla uyumlu bir şekilde yürütülmesine destek verir.

İl müdürlüğü

MADDE 6 –

(1) İl müdürlüğü program kapsamındaki çalışmaların, Bakanlık adına bu Tebliğin 29 uncu maddesinde belirtilen sorumlulukların idari, mali, mühendislik, çevresel ve teknik uygulamalarla uyumlu bir şekilde yürütülmesini ve program kapsamında yapılacak tüm çalışmaların il bazında sekreteryasını ve koordinasyonunu sağlar.

İl proje yürütme birimi

MADDE 7 –

(1) İl düzeyinde başvuru hazırlanması aşamasında başvuru sahiplerine program hakkında bilgi vermek üzere il müdürlükleri personelinden oluşur. Yatırımcıların başvuru hazırlama dönemlerinde kabul edilebilir ve yeterli nitelikleri sağlayan başvurularının hazırlanması konusunda yatırımcılara gerekli bilgi, doküman sağlanması ve yol göstericilik görevinde bulunur.

(2) Başvurularının değerlendirilmesinin tamamlanması ve başvuruların hibe sözleşmesine bağlanmasından sonra başvuruların uygulamasını; bu Tebliğ, yürürlükteki ilgili mevzuat ve bu amaçla Bakanlık tarafından hazırlanarak yayımlanacak rehber ve genelgeler hükümleri doğrultusunda değerlendirir, kontrol eder, imzalanan hibe sözleşmesi doğrultusunda ödemesini yapar ve izler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yatırım Konuları, Uygulama İlleri ve Başvuru Sahiplerinde Aranacak Özellikler

Programın yatırım konuları

MADDE 8 –

(1) Program aşağıdaki yatırım konularını kapsar.

a) Balyalama makinesi alımları,

b) Silaj makinesi alımları,

c) Basınçlı sulama sistemi için gerekli parsel içi yeni mal alımları,

ç) İşlemesiz tarım makineleri alımları,

d) Soğuk hava tesisatlı taşıma aracı alımları,

e) Bahçe el traktörü ve ekipmanları alımları,

f) Rüzgar makinesi ( pervanesi ) alımları,

g) File sistemi kurulması,

ğ) Yem hazırlama araçları,

h) Sap parçalama makinesi alımları,

ı) Otomatik sap toplamalı saman makinesi alımları,

i) Kanola hasat aparatı alımları,

j) Mısır hasat tablası alımları,

k) Süt sağım ünitesi ve soğutma tankı alımları,

l) Pülverizatör alımları,

m) Lazerli tesviye aleti alımları,

n) Sıkmalı çayır ve yonca biçme makinesi alımları.

Programın uygulama illeri

MADDE 9 –

(1) Program çerçevesinde 81 ilde yapılacak başvurular kabul edilir.

Yatırımların tamamlanma süresi

MADDE 10 –

(1) Program kapsamında, başvuruları kabul edilenler ile il müdürlüğü arasında hibe sözleşmesinin imzalanmasından sonra, mal alımları en fazla üç ay içerisinde tamamlanır.

Başvuru sahiplerinde aranacak özellikler

MADDE 11 –

(1) Bu Tebliğin 8 inci maddesinde belirtilen yatırım konularını gerçekleştirmek üzere başvurular yapılır.

(2) Başvuru sahibi gerçek ve tüzel kişiler bu Tebliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen mallardan sadece bir adet başvuru yapabilir.

(3) Başvuru tekliflerinde, proje sahipleri kendi paylarına düşen ve mal alım tutarının % 50 si oranındaki katkı payının finansmanını kendi öz kaynaklarından temin etmekle yükümlü ve sorumludurlar.

(4) Mal alım tutarının hibe desteği kısmı, kamu kaynakları kullanılarak karşılandığı için gerçek ve tüzel kişiler tarafından sağlanması gereken katkı payının finansmanının tamamında kamu kaynakları kullanılmaz. Yatırımcılar alınan makine ve ekipmana ipotek koydurmamak kaydıyla sübvansiyonlu kredi ve vergi teşviklerinden yararlanabilirler. Makine ve ekipman alımı için başvuru yapacakların idari ve mali açıdan tamamen kamudan bağımsız olması gerekir.

(5) İl özel idaresi, belediye başkanlığı gibi kamu kurum ve kuruluşları, bunların vakıf, birlik benzeri teşekkülleri ile bunların içinde bulunduğu ortaklıkların başvuruları program kapsamında değerlendirilmez.

Başvuracak kişi ve kuruluşlar

MADDE 12 –

(1) Bakanlık tarafından oluşturulan çiftçi kayıt sistemine veya Bakanlık tarafından oluşturulan diğer kayıt sistemlerine kayıtlı olmak şartıyla;

a) Tebliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen her bir mal grubu için gerçek ve tüzel kişiler,

b) 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve 22/4/1926 tarihli ve 818 sayılı Borçlar Kanununda tanımlanan kollektif şirket, limited şirket ve anonim şirket şeklinde kurulmuş olan şirketler,

c) Tarımsal amaçlı kooperatif ve birlikler, programdan yararlanmak üzere başvurur.

(2) Bu maddenin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde belirtilen kuruluşlar, kuruluş tüzük ve sözleşmelerinde belirtilen çalışma konuları ile ilgili yatırım konularına başvurabilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Hibe Desteği Oranı ve Hibe Desteği Verilecek Proje Gider Esasları

Hibe desteği oranı

MADDE 13 –

(1) Bakanlık tarafından belirlenen usul ve esaslara uygun olan ve kabul edilen proje başvurularında, mal alım tutarının %50 sine hibe yoluyla destek verilir.

(2) Mal alım tutarları piyasa rayiçlerini geçemez. Hibeye esas tutar gerçek kişiler için mal başına 50.000 YTL ve tüzel kişiler için mal başına 100.000 YTL’ yi geçemez. Basınçlı sulama sistemleri başvurularında gerçek kişiler için 100.000 YTL, tüzel kişiler için 200.000 YTL’ yi geçemez. Mal alım bedellerinin bu miktarı aşması durumunda aşan kısım başvuru sahibi tarafından ayni katkı olarak karşılanır.

(3) Başvuru bütçeleri KDV hariç hazırlanır.

Proje kaynaklarından karşılanacak giderler

MADDE 14 –

(1) Tebliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen makine ekipman giderleri hibe desteği kapsamında değerlendirilir.

(2) Yatırımcılar tarafından, tebliğ kapsamında satın alınacak ve hibe desteği verilecek tüm mal alımları yüklenicilerle yapılacak sözleşmeler kapsamında sağlanır.

(3) Yatırımcılar tarafından tebliğ kapsamında satın alınacak ve hibe desteği verilecek tüm mal alımlarının gerçekleşme bedelleri kesinlikle başvurusunda belirtilen tutarı aşamaz.

(4) Mal bedeli ile yerinde teslim giderleri, montaj giderleri ve eğitim giderleri tek bir mal alım faturası şeklinde düzenlenmesi durumunda toplam tutara hibe desteği verilir, ayrı ayrı faturalandırılması durumunda sadece mal bedeline hibe desteği verilir.

(5) Gerçek ve tüzel kişilere ait basınçlı sulama sistemlerine yönelik mal alımları kapsamında, pompa, filtre, kontrol ünitesi, ana ve yan dallara ait borular, bağlantı ekipmanları, vanalar, damlatıcı ve yağmurlama ekipmanları gibi sadece tarla içinde kullanılan mal alımlarına hibe desteği verilir.

(6) Başvuru sahipleri ve ortakları tarafından sürekli çalıştırılan veya düzenli ya da dönüşümlü olarak işe alınmış kişiler, kamu çalışanları, kamu kurumları ile kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlar yüklenici olamaz.

(7) Başvurularda belirtilecek tahmini mal alım tutarları piyasa etütlerine dayandırılmalı ve ayrıntılı olarak belirtilmelidir. Hibe sözleşmesine bağlanan mal alım tutarları hibe sözleşmesi süresince artırılmaz.

(8) Başvuru kapsamında satın alınması planlanan mal ile ilgili teknik bilgiler şartname şeklinde düzenlenerek başvuru ekinde sunulur.

Proje kaynaklarından karşılanamayacak giderler

MADDE 15 – (1) Hibe desteği verilmeyecek olan giderler şunlardır:

a) Her türlü borç ödemeleri,

b) Faizler,

c) Başka bir kaynaktan finanse edilen harcama ve giderler,

ç) Kur farkı giderleri,

d) Makine, ekipman kira bedelleri,

e) Nakliye giderleri,

f) Bankacılık giderleri,

g) Denetim giderleri,

ğ) KDV de dahil iade alınan veya alınacak vergiler,

h) İkinci el mal alım giderleri.

(2) Basınçlı sulama sistemlerine yönelik mal alımları kapsamında, bent gibi sulama yapısı inşası, su kaynağından proje alanına kadar iletim hattı, yeni kuyu açılması, enerji nakil hattı, depolama tesisi gibi yapım işleri hibe desteği kapsamı dışındadır. Aynı kuyudan birden fazla proje başvurusu yapıldığı takdirde hibe desteği verilmez.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Başvurular, Değerlendirme ve Değerlendirme Nihai Kararı

Başvuru zamanı

MADDE 16 –

(1) Bu Tebliğde belirtilen usul ve esaslara göre hazırlanan mal alım başvuruları, bu Tebliğin yayımı tarihinden başlayarak tahsis edilen bütçe doğrultusunda il müdürlüklerine teslim edilir.

(2) İl müdürlükleri illerine Genel Müdürlükçe tahsis edilen bütçeyi tamamladıklarında yeni başvuru kabul etmezler. İl müdürlüğü başvuru kabulünün tamamlandığını yerel imkânlarla duyurur.

Başvuracaklara sağlanacak bilgi

MADDE 17 –

(1) Tebliğ kapsamında başvuracak kişi, kuruluş ve kurumlar, başvuru konusunda il proje yürütme birimlerine müracaat ederek ihtiyaç duyulan bilgiyi herhangi bir bedel ödemeden alabilirler.

(2) İl proje yürütme birimlerince verilecek bilgi, başvuru hazırlanmasında karşılaşılacak sorulara cevap vermekle sınırlı olacaktır. Bu bilgi başvurunun kabul edilmesi konusunda bir taahhüt niteliği taşımaz.

(3) İl proje yürütme birimlerinin, yatırımcılara başvuru hazırlama sorumluluğu yoktur.

(4) Yatırımcılar, bu Tebliğde belirtilen esaslara uygun olarak hazırlanacak uygulama rehberi, başvuru formları ve bilgilendirici dokümanları il müdürlüğü veya Genel Müdürlük web sayfasından temin edebilirler.

(5) Bakanlık tarafından düzenlenecek il çalıştayları, bilgilendirme toplantıları ve internet sayfası vasıtasıyla ilgililere bilgi aktarılır.

Başvurulacak yerler

MADDE 18 –

(1) Başvurular yatırımın gerçekleşeceği il müdürlüklerine yapılır.

Başvuru şekli

MADDE 19 –

(1) Başvurular bu Tebliğin 8 inci maddesinde belirtilen başvuru konularını gerçekleştirmek amacıyla, uygulama rehberinde yer alan başvuru formuna uygun olarak hazırlanır.

(2) Başvurular, tek nüsha olarak elden teslim edilir ve başvuru sahibine tarihli teslim alma belgesi il müdürlükleri tarafından verilir.

Başvuruların uygunluk açısından incelenmesi

MADDE 20 –

(1) Başvurunun uygunluğu ve teknik açıdan değerlendirmesi il proje yürütme birimi tarafından yapılır. Gerektiğinde il müdürlüğünce, bu birime konu ile ilgili teknik personel görevlendirilir.

(2) İl müdürlükleri öncelikli olarak başvuru evraklarını, başvuru sahibinin bu Tebliğin 11 ve 12 nci maddelerinde belirtilen niteliklere sahip gerçek ve tüzel kişiler olup olmadığı yönünden inceler. Yapılan uygunluk kontrollerinde, uygunluk kriterlerini sağlamayan hususlar ve eksik başvurular başvuru sahiplerine iade edilir.

(3) Başvuruların incelemesinde, başvuru sahibi tarafından belirtilmiş olan mal alımının kullanılma amacı, yatırım faaliyetine uygunluk, teknik özelliklerinin uygunluğu ve maliyetlerin piyasa fiyatlarına uygunluğu gibi incelemeler yapılır ve inceleme sonuçları bir rapora bağlanır.

Değerlendirme nihai kararı

MADDE 21 –

(1) Programa yönelik olarak her il için Genel Müdürlük tarafından tahsis edilen bütçe miktarı kadar başvuru kabul edilir. Ancak illere tahsis edilecek hibe tutarı, Bakanlık tarafından Türkiye İstatistik Kurumunun belirlemiş olduğu illerin tarımsal üretim değeri, sosyo ekonomik yapısı ve kırsal nüfus gibi kriterler göz önüne alınarak belirlenir.

(2) Uygun görülen başvuru sayısının, programa tahsis edilmiş ödenek tutarından fazla olması durumunda uygulama rehberinde belirtilen değerlendirme kriterlerine göre il müdürlüğünce belirlenir ve bu değerlendirme il müdürlüğünün onayı ile kesinleşir.

(3) Kırsal Kalkınma Yatırımlarının Desteklenmesi programı için yılı bütçesine tahsis edilmiş ödeneğin en fazla %50’si, bu Tebliğ kapsamında gerçekleştirilecek mal alımlarının desteklenmesi amacı ile kullanılır.

(4) İl Müdürlüğünün bir başvuruyu reddetme ya da hibe vermeme kararı kesindir.

Değerlendirme sonuçlarının açıklanması

MADDE 22 –

(1) Her ayın son iş günü mesai bitimine kadar il müdürlüklerine teslim edilen başvurular takip eden ayın on beşine kadar değerlendirilir, onaya sunulur ve il müdürlüğünün onayından sonra kesinleşen sonuçlar başvuru sahiplerine yazılı olarak tebliğ edilir.

ALTINCI BÖLÜM

Hibe Sözleşmesi, Uygulama ve Hibe Desteği Ödemesi

Hibe sözleşmesi

MADDE 23 –

(1) Başvuruları kabul edilen yatırımcılar kendilerine yapılan tebliği takip eden beş iş günü içerisinde il müdürlükleri ile hibe sözleşmesi imzalamak zorundadır. Hibe sözleşmesi, il müdürlükleri ile başvuruda bulunan yatırım sahipleri arasında akdedilir. Hibe sözleşmesi içerik ve formatı Bakanlık tarafından yayınlanan uygulama rehberinde tüm taraflara önceden duyurulur.

(2) Hibe sözleşmesi, İl Müdürlüğü ve başvuru sahipleri arasında iki adet olarak akdedilir. Hibe sözleşmesinin taraflarca imzalanmış bir adedi İl Müdürlüğü, bir adedi de başvuru sahibi tarafından muhafaza edilir.

Hibenin nihai tutarı

MADDE 24 –

(1) Hibenin azami miktarı hibe sözleşmesinde gösterilecek ve başvuruda önerilen bütçeye dayanacaktır. Hibe sözleşmesinde yer alan azami tutar üst limit niteliğindedir. Hibenin nihai tutarı fiili satın alımlar ve tahakkuklar sonucu ortaya çıkar.

(2) Hibe miktarları, bu Tebliğin 13 üncü maddesinde belirtilen tutar ve oranları kesinlikle aşamaz.

Yatırımlarda yükümlülüklerin yerine getirilmemesi

MADDE 25 –

(1) Başvuru sahibinin, hibe sözleşmesi koşullarına uygun olarak hareket etmediği takdirde, il müdürlüğünün ödemeleri askıya alma ve/veya hibe sözleşmesini feshetme hakkı saklıdır.

(2) Bu durumda il müdürlüğü, hibe kaynaklarından ödenmiş olan meblağların tamamen veya kısmen geri ödenmesini talep edebilir.

Uygulamaların izlenmesi

MADDE 26 –

(1) Başvuru sahipleri, hibe sözleşmesi akdinden sonra, teklif ve kabul edilen mal alımına yönelik satın alım işlemlerini hibe sözleşmesi hükümlerine uygun olarak yapar.

(2) Başvuru uygulamalarının kontrolü, izlenmesi ve değerlendirilmesi il proje yürütme birimlerince yürütülür.

(3) Gerektiğinde, proje uygulamaları Genel Müdürlük tarafından da izlenir.

(4) Başvuru uygulamalarının hibe sözleşmesi hükümlerine uygun olarak yürütülmediğinin tespiti halinde, başvuru sahiplerine yedi iş günü içerisinde uygulamaların hibe sözleşmesi hükümlerine uygun olarak yürütülmesi konusunda il müdürlüğü tarafından yatırımcıya bir ihtar yazısı yazılır. Yazının karşı tarafa tebliğ tarihini izleyen yirmi iş günü içerisinde başvurunun hibe sözleşmesi hükümlerine uygun olarak yürütülmediğinin tespit edilmesi halinde, hibe sözleşmesi fesih süreci il müdürlüğü tarafından başlatılır.

Satın alma usul ve esasları

MADDE 27 –

(1) Proje sahipleri, proje uygulamasında yapacakları her türlü mal alım ihalelerinde, Bakanlık tarafından yayımlanan satın alma el kitabında belirtilen kurallara uygun hareket ederler.

(2) Mal alım tutarının 25.000 YTL’nin altında olduğu durumlarda, yatırımcı piyasa rayiçleri içinde kalmak ve proje başvurusunda belirtilen ve uygun görüş verilen mal bedelini aşmamak kaydıyla tek bir yükleniciden teklif alabilir.

(3) Mal alım tutarının 25.000 YTL’nin üstünde olduğu durumlarda;

a) Öncelikle, en az üç teklif alınması ve yeterlilik koşullarını sağlayan geçerli teklif sahibiyle uygulama sözleşmesi yapılması gerekir.

b) En az üç geçerli teklif alınamaması halinde, yerel bir gazeteye ilan verilmesi ve bu durumda geçerli bir teklifin yeterli sayılması ve teklif sahibiyle uygulama sözleşmesi yapılması gerekir.

(4) Ticari teamüller kapsamında bu tebliğe göre yapılacak mal alımlarının, satın alma usul ve esaslarına ilişkin ayrıntılar örnek dokümanlar Bakanlık tarafından yayımlanacak satın alma el kitabı ve/veya broşürde belirtilir.

Hibe desteği ödeme talebi

MADDE 28 –

(1) Başvuru sahipleri, mal alımlarına ait fiili gerçekleşmelerden sonra ödeme taleplerini, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak düzenlenmiş fatura ile başvuru sahipleri tarafından ödenmesi gereken meblağın ödendiğine ve malın teslim alındığına dair belgeleri bir asıl bir kopya olmak üzere il müdürlüğüne iki nüsha halinde teslim eder.

(2) Ayrıca, başvuru sahipleri, mal alımlarını yaptıkları ve ödemenin yapılacağı kişi, şirket ve kuruluşların banka hesap numaralarını, vergi numaralarını, gerekli olacak diğer bilgileri ve ödenecek meblağı gösteren listeyi de ödeme talepleri ile birlikte il müdürlüğüne verir. Mal alımı faturası ve başvuru sahibinin ödemeye ilişkin banka dekontunun tarihleri hibe sözleşmesini takip eden üç ay içerisinde olmak zorundadır.

(3) İl proje yürütme birimi, onbeş gün içerisinde ödeme belgelerini; hibe sözleşmesi, ilgili mevzuata uygunluğu açısından kontrol edip onayladıktan sonra, ödeme yapılması için ödeme icmalini Genel Müdürlüğe gönderir.

Uygulama sorumluluğu

MADDE 29 –

(1) Mal alımlarının başvuru amaçlarına uygun olarak yapılması, uygulamaların hibe sözleşmesinde belirtilen usul ve esaslara göre gerçekleştirilip, belgelendirilmesi ve belgelerin muhafazasından yatırımcılar sorumludur.

(2) Yatırımcılar tarafından gerçekleştirilecek başvuruların amaçlarına uygun olarak yapılmasından, uygulamaların hibe sözleşmesinde belirtilen usul ve esaslara göre gerçekleştirilmesinin izlenmesinden, uygulamaya yönelik olarak düzenlenecek tüm belgelerin onaylanmasından ve birer suretinin muhafazasından il müdürlükleri sorumludur.

Hibe desteği ödemeleri

MADDE 30 –

(1) Genel Müdürlükçe, il müdürlüğü tarafından gönderilen ödeme icmallerine göre başvuru sahibinin belirttiği yüklenicilere ödenmek üzere ilgili bankaya talimat verilir.

(2) Tebliğ kapsamında yapılacak ödemeler, Yeni Türk Lirası olarak yapılır.

(3) Haksız ödendiği tespit edilen hibe ödemeleri ile ilgili alacaklar ödemenin yapıldığı tarihten itibaren, 27/8/1953 tarih ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre hesaplanarak gecikme zammı ile birlikte aynı Kanun hükümlerine göre ilgililerden tahsil edilmek üzere ilgili vergi dairelerine intikal ettirilir.

Projeden sağlanan malların mülkiyeti

MADDE 31 –

(1) Başvuru sahibi, hibe sözleşmesi kapsamında sağlanmış malların mülkiyetini ve amacını yatırımının bitiminden iki sene sonrasına kadar değiştiremez.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Denetim

MADDE 32 –

(1) Bu Tebliğ kapsamında yapılan tüm işlemler Bakanlık Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından denetlenir. Bu denetimler sırasında yapılan işlemlere ait talep edilen tüm bilgi ve belgeler il proje yürütme birimi elemanlarınca sunulur.

(2) Program kapsamındaki kaynakların usulsüz kullanılması, israfı veya heba edilmesi durumunda ilgililer hakkında gerekli inceleme ve soruşturma Bakanlık’ça yapılır.

Programın uygulanmasına ilişkin yayınlar

MADDE 33 –

(1) Bu Tebliğ gereği, makine ve ekipman alımlarının desteklenmesi programı genel uygulama usul ve esaslarına açıklık getirmek, destek sağlamak amacı ile Bakanlık tarafından uygulama rehberleri, el kitapları, genelgeler ve Ek -1 de verilen internet adresinde “Sıkça Sorulan Sorular ve Cevaplar” yayınlanır. Bu yayınlar uygulamada dikkate alınır.

Yürürlük

MADDE 34 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 35 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ek-1

PROJE UYGULAMASI SÜRECİNDE BAŞVURULACAK ADRESLER

E-posta adresi             : kkydp@tedgem.gov.tr

Faks                             : 0312 – 466 90 45

Internet Adresi           : http://www.tedgem.gov.tr

2 Mayıs 2009 CUMARTESİ Resmî Gazete     Sayı : 27216

TEBLİĞ

Maliye Bakanlığından:

ÖZEL İLETİŞİM VERGİSİ GENEL TEBLİĞİ

SERİ NO: 5

18/2/2009 tarihli ve 5838 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun1 14 üncü maddesi ile 13/7/1956 tarihli ve 6802 sayılı Gider Vergileri Kanununun2 39 uncu maddesinde yapılan düzenlemeyle, internet servis sağlayıcılığı hizmetine ilişkin özel iletişim vergisi (ÖİV) uygulamasında değişiklik yapılmıştır.

Söz konusu düzenleme uyarınca, kablolu, kablosuz ve mobil internet servis sağlayıcılığı hizmetlerinde ÖİV uygulamasına ilişkin açıklamalar bu Tebliğin konusunu oluşturmaktadır.

1. YASAL DÜZENLEME

5838 sayılı Kanunun 14 üncü maddesi ile 6802 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, aynı fıkraya aşağıdaki bent eklenmiş ve maddenin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“c) Kablolu,  kablosuz ve mobil internet servis sağlayıcılığı hizmeti % 5,

            d) (a), (b) ve (c) bentleri kapsamına girmeyen diğer telekomünikasyon hizmetleri % 15,”

“Birinci fıkranın (a), (b), (c) ve (d) bentlerinde yer alan hizmetlerin birlikte veya birbiriyle bağlantılı olarak verilmesi halinde, her hizmet tabi olduğu oran üzerinden vergilendirilir. Bakanlar Kurulu, % 25 ve % 15 oranlarını ayrı ayrı veya birlikte % 5’e, % 5 oranını ise sıfıra kadar indirmeye ve bu oranları kanuni oranlarına kadar artırmaya yetkilidir.”

6802 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinde yapılan bu değişiklikler 1/3/2009 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Sözü geçen maddenin birinci, dördüncü, beşinci ve yedinci fıkralarında aşağıdaki hükümler yer almaktadır.

“a) Her nevi mobil telekomünikasyon işletmeciliği kapsamındaki (ön ödemeli kart satışları dahil) tesis, devir, nakil ve haberleşme hizmetleri % 25,”

“Verginin mükellefi; birinci fıkrada sayılan telekomünikasyon hizmetlerini sunan işletmecilerdir. Verginin matrahı, katma değer vergisi matrahını oluşturan unsurlardan teşekkül eder…”

“Bu maddede hüküm bulunmayan hallerde, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu hükümleri uygulanır…”

“Bu vergiye ilişkin usul ve esaslar ile verilmesi gereken beyannamelerin şekil, muhteva ve eklerini belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.”

2. İNTERNET SERVİS SAĞLAYICILIĞI HİZMETLERİNDE ÖİV UYGULAMASI

6802 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinde 5838 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle yapılan ve 1/3/2009 tarihinde yürürlüğe giren değişikliğe göre, ÖİV mükelleflerinin kablolu, kablosuz ve mobil internet servis sağlayıcılığı hizmetlerine ilişkin ÖİV oranı % 5 olarak yeniden belirlenmiştir.

İnternet servis sağlayıcılığı hizmeti, kullanıcılara internet şebekesi üzerinden sunulan internet erişim hizmeti olarak tanımlanmaktadır. İnternet servis sağlayıcılığı hizmeti vermek üzere yetkilendirilen işletmecilere verilen internet erişim hizmeti de bu kapsamdadır ve % 5 oranında ÖİV’ye tabidir.

2.1. GSM Operatörleri Dışındaki İnternet Servis Sağlayıcılığı Hizmeti Sunmaya Yetkili İşletmeciler Tarafından Verilen İnternet Erişim Hizmeti

1/3/2009 tarihinden itibaren kablolu, kablosuz internet servis sağlayıcılığı hizmeti sunan işletmeciler tarafından verilen internet erişim hizmetlerinde % 5 oranında ÖİV uygulanacaktır.

2.2. GSM Operatörleri Tarafından Verilen İnternet Erişim Hizmetlerinde ÖİV Uygulaması

GSM operatörleri imtiyaz sözleşmelerinde yer alan yetki çerçevesinde abonelerine internet erişim hizmeti verebilmektedir.

GSM operatörleri tarafından verilen her nevi mobil telekomünikasyon işletmeciliği kapsamındaki (ön ödemeli kart satışları dahil) tesis, devir, nakil ve haberleşme hizmetleri % 25 oranında ÖİV’ye tabi bulunmaktadır. Bu mükelleflerin 1/3/2009 tarihinden itibaren verdiği internet erişim hizmetlerinde  ise bu hizmetlerin ayrıştırılabilmesi şartıyla % 5 oranında ÖİV uygulanacaktır.

2.2.1. GSM Operatörleri Tarafından Faturalı Hat Abonelerine Verilen İnternet Erişim Hizmetlerinde ÖİV Uygulaması

GSM operatörlerince faturalı hat abonelerine 1/3/2009 tarihinden sonra verilen internet erişim hizmet bedelleri üzerinden % 5 oranında ÖİV hesaplanacaktır.

GSM operatörleri tarafından internet erişim hizmetleri ile diğer haberleşme hizmetlerinin teknik olarak ayrıştırılması ve faturalarda her iki hizmet grubunun ayrıca gösterilerek, her bir kısım üzerinden ait oldukları oranda ÖİV hesaplanması gerekmektedir.

2.2.2. GSM Operatörleri Tarafından Ön Ödemeli Hat Abonelerine Verilen İnternet Erişim Hizmetlerinde ÖİV Uygulaması

Ön ödemeli hat aboneleri için çıkarılan hazır kartlarla internet erişim hizmetleri ile birlikte diğer haberleşme hizmetleri de verilebilmektedir.

Kullanıcıya sunulan hazır kartların;

a) internet erişim hizmeti ve diğer haberleşme hizmetleri için birlikte kullanılabilmesi halinde kart bedeli üzerinden % 25,

b) münhasıran internet erişim hizmeti amacıyla kullanılabilir olması, başka bir ifadeyle konuşma, kısa mesaj vb. diğer hizmetler için kullanılmaya imkan vermemesi halinde kart bedeli üzerinden % 5, oranında ÖİV hesaplanacaktır.

Öte yandan, 5838 sayılı Kanunla 6802 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinde yapılan ve internet servis sağlayıcılığı hizmetlerindeki ÖİV oranını % 5 olarak belirleyen değişiklik 1/3/2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinden, bu tarihten sonra teslim edilen ve münhasıran internet erişimine imkan veren ön ödemeli kartlarda ÖİV oranı % 5 olarak uygulanabilecektir. 1/3/2009 tarihinden önce teslim edilmiş bulunan ön ödemeli kartlar nedeniyle herhangi bir iade işlemi yapılmayacaktır.

Tebliğ olunur.

—————————————

1 28/2/2009 tarihli ve 27155 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanmıştır.

2 23/7/1956 tarihli ve 9362 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanmıştır.

2 Haziran 2008 PAZARTESİ           Resmî Gazete     Sayı : 26894

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ile Çevre ve Orman Bakanlığından:

KABUKLU SU ÜRÜNLERİNİN YETİŞTİĞİ SULARA İLİŞKİN KALİTE STANDARDLARI HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO:2008-29)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Tanımlar ve Uygulama Alanı

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı, kabuklu su ürünlerinin yetiştiği suları ve bu suların kalite standartlarını belirlemek, bu sulara boşaltılan kirletici maddelerin çeşitli zararlı etkilerinden kabuklu su ürünleri stokları ile kabuklu yetişen suları korumak, suların kalitesini iyileştirmek, bu sularda izleme ve kirlilik azaltma programını oluşturmaktır.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, kabuklu su ürünleri yetişen suları ve bu sulara ilişkin kalite standartlarının belirlenmesini, izleme programı oluşturulması ve numune alınmasını, kabuklu su ürünleri yetişen suların kalite standartlarına uygunluğunun belirlenmesini, bu suların korunması, kirlilik azaltma programları ve denetimine ilişkin hususları kapsamaktadır.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğ, 22/3/1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu ile 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Tebliğin uygulanmasında;

a) Atık: Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerjiyi,

b) Atık su: Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzey altı akışa dönüşmesi sonunda gelen suları,

c) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

ç) Çift kabuklu yumuşakçalar: Suyu filtre ederek suda bulunan gıdalarla beslenen, vücutları bir menteşe ile birleşen iki simetrik kabuk içinde bulunan, kum midyesi, kara midye, kıllı midye, istiridye, akivades, kidonya, kum şırlanı vb. su ürünlerini,

d) Kabuklu su ürünleri: Çift kabuklu yumuşakçalar ve karından bacaklıları,

e) Karından bacaklılar: Vücutları genellikle, bir eksen çevresinde konimsi biçimde kıvrılmış bulunan kabuk ile örtülü, dokunaçlara sahip deniz salyangozu vb. su ürünlerini, ifade eder.

Uygulama alanı

MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ, kabuklu su ürünlerinin yetiştiği suların kalitesiyle ilgili olup; insanlar tarafından doğrudan tüketilebilen kabuklu su ürünlerinin yaşamlarının ve büyümelerinin desteklenmesi ve kalitesinin yükseltilmesine katkıda bulunmak amacıyla koruma ya da iyileştirme gerektirdiği Bakanlık tarafından belirlenmiş kabuklu su ürünlerinin yetiştiği sulara uygulanır.

İKİNCİ BÖLÜM

Kabuklu Su Ürünlerinin Yetiştiği Suların ve Bu Sulara İlişkin Kalite Standartlarının Belirlenmesi, İzleme Programı ve Numune Alma, Kalite Standartlarına Uygunluk

Kabuklu su ürünlerinin yetiştiği suların belirlenmesi

MADDE 6 –

(1) Kabuklu su ürünleri yetişen sular Ek-1’de verilmiştir. Bakanlık, gerektiğinde bu sulara ilave olarak yeni kabuklu su ürünleri yetişen suları belirleyebilir. Belirleme zamanında öngörülmeyen özel faktörler nedeniyle bu suların belirlenmesini 8 inci maddenin 6 ncı fıkrasını göz önünde bulundurarak yeniden değerlendirir.

Kabuklu su ürünleri yetişen sulara ilişkin kalite standartları ve analiz şartları

MADDE 7 –

(1) Kabuklu su ürünleri yetişen suların kalite standartlarına ilişkin parametreler, bu parametre değerlerinin hesaplanmasında kullanılacak referans analiz metotları, limit değerler ve yorumlar ile numune alma ve ölçüm sıklığı Ek-2’ de verilmiştir.

(2) Referans analiz metotlarından farklı metotlar uygulayan laboratuvarlar, elde ettikleri sonuçların Ek-2’de verilen metotlara denk ya da bu metotlarla kıyaslanabilir olmasını sağlayacaktır.

(3) “Organohalojenli maddeler” ve “metallere” ilişkin parametreler kapsamına giren atıkların deşarjı için bu parametrelere de düzenleme getiren, 26/11/2005 tarihli ve 26005 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliği’nin deşarj limitleri, kalite kriterleri ve özellikle numune almaya ilişkin hükümleri uygulanır.

(4) Bakanlık, kabuklu su ürünleri yetişen suların kalite standartlarına ilişkin Ek-2’de verilen parametreler dışında başka parametrelere yönelik düzenlemeler yapabilir, Ek-2’de verilen değerlerden daha katı değerler belirleyebilir, teknik ve bilimsel gelişmeler doğrultusunda analiz metotlarında değişiklik yapabilir.

İzleme programı ve numune alma

MADDE 8 –

(1) Bakanlık tarafından kabuklu su ürünlerinin yetiştiği suların kalite standartlarının belirlenmesi amacıyla bir izleme programı oluşturulur.

(2) İzleme programı kapsamında numune alma noktası, bu noktanın kirleticilerin boşaltıldığı noktaya uzaklığı, numunelerin alınması gereken derinlik özellikle yerel çevre şartları dikkate alınarak Bakanlık tarafından belirlenir.

(3) Numuneler ve ölçümler izleme programının uygulandığı illerdeki Bakanlık İl Müdürlükleri tarafından Ek-2’de verilen numune alma ve ölçüm sıklığına uygun olarak alınır ve yapılır.

(4) İzlenme programı kapsamında elde edilen sonuçlar, kabuklu su ürünleri yetişen suların kalitesinin Ek-2’de verilen tabloda yer alan değer ve açıklamalardan belirgin biçimde daha yüksek kaliteye sahip olduğunu gösterirse,  Bakanlık numune alma sıklığını azaltabilir. Herhangi bir kirlenme ya da su kalitesinde bozulma riski bulunmaması halinde numune alınmasına gerek kalmadığına karar verebilir. 

(5) Numuneler Ek-2’de yer alan bir değere ve yoruma uyumsuzluk bulunduğunu gösterirse, Bakanlık bunun bir değişim mi yoksa bir doğal olay ya da kirlenmenin sonucu mu olduğunu belirleyip ona uygun önlemleri alır.

(6) Bu Tebliğe uygun olarak alınan önlemlerin uygulanması hiçbir şekilde, doğrudan ya da dolaylı olarak, kabuklu su ürünlerinin yetiştiği sularda artan bir kirliliğe neden olmamalıdır.

Kalite standartlarına uygunluk

MADDE 9 –

(1) Kabuklu su ürünlerinin yetiştiği belirlenen sulardan aynı noktada ve bir yılı aşan bir süre boyunca Ek-2’de belirlenen aralıklarla alınan numunelerin;

a) Organohalojenli maddeler ve metaller parametreleri için % 100’ünün,

b) Tuzluluk ve çözülmüş oksijen parametreleri için % 95’inin,

c) Ek-2’de yer alan diğer parametreler için % 75’inin, tabloda yer alan değer ve açıklamalara uygunluk göstermesi halinde, alınan numuneler bu Tebliğ hükümlerine uygun sayılır.

(2) Bir felaketin sonucu olarak, tespit edilen değerlerin Ek-2’de yer alan değer ve açıklamalara uygun olmaması halinde,  bu değerler yukarıda öngörülen yüzdelerin hesabında dikkate alınmaz.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kabuklu Su Ürünleri Yetişen Suların Korunması, Kirlilik Azaltma Programları ve Denetim

Kabuklu su ürünleri yetişen suların korunması

MADDE 10 –

(1) Kabuklu su ürünleri yetişen suların korunması ve kirlenmesinin önlenmesinde aşağıdaki esaslara uyulur.

(a) Kabuklu su ürünleri yetişen sulara her türlü atık ve/veya atık suyun verilmesi yasaktır.

(b) Kabuklu su ürünleri yetişen sulara atık su arıtım tesislerinden yapılacak deşarjların bu Tebliğin Ek-2’sinde yer alan kalite standartlarını değiştirmemesi esastır.

Kirlilik azaltma programları

MADDE 11 – (1) Çevre ve Orman Bakanlığı kabuklu su ürünleri yetiştiği belirlenen suların, bu Tebliğin yayımını takiben altı yıl içinde, Ek-2’deki tabloda yer alan değerlere ve açıklamalara uymasını sağlamak ve kirlenmeyi azaltmak için programlar hazırlar ve bunu ulusal plana yansıtır.

(2) Oluşturulacak kirlilik azaltma programları, kabuklu su ürünleri yetişen sulara olumsuz etkide bulunan her türlü atık ve atık suyun neden olduğu kirliliği azaltmayı hedefler.

(3) Söz konusu kirlilik azaltma programlarının Ek-2’de yer alan tabloda verilen kalite kriterleri ile uyumlu olması esastır. Kirlilik azaltma programlarının Çevre ve Orman Bakanlığı’nca her yıl gözden geçirilmesi suretiyle gelişmelere açık olması sağlanır.

(4) Kirlilik azaltma programları, kalite kriterleri ve/veya bu deşarj standartları dikkate alınarak oluşturulur. Bu sulara yapılacak deşarjlarda uygulanacak deşarj standartlarının söz konusu sularda aranılan kalite kriterlerini sağlaması esastır.

(5) Kabuklu su ürünleri yetişen suların kirliliğinin önlenmesi amacıyla oluşturulacak kirlilik azaltma programları ile diğer kirlilik azaltma programlarının eş güdümünün sağlanması esastır.

(6) Kabuklu su ürünleri yetişen sularda kirliliğin kademeli olarak azaltılarak ortadan kaldırılmasında kirlilik azaltma programları bölgesel ve/veya ulusal düzeyde hazırlanır.  

Denetim

MADDE 12 –

(1) Kabuklu su ürünleri yetişen sularda izleme sonucunda elde edilen değerlerin Ek-2’de verilen kalite standartlarını aştığı hallerde, Çevre ve Orman Bakanlığı, kirliliği kaynağında durdurmak için gerekli denetimleri yapar. Bu kapsamda Bakanlık tarafından yapılan izleme sonuçları 6 ayda bir düzenli olarak Çevre ve Orman Bakanlığına bildirilir.

(2) Kabuklu su ürünleri yetiştiriciliği yapılan alanlarda konuya ilişkin ilgili kurum ve kuruluşların kanunlarla kendilerine verilen denetim yetkileri saklı olup, muhtemel kirliliği önlemek için gerekli tedbirleri alır, aldırırlar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Bilgi veri tabanı

MADDE 13 –

(1) Bakanlık, bu Tebliğin amaçları doğrultusunda belirlenen kabuklu su ürünleri yetişen sulara ilişkin bilgileri ve bu sularda yapılan çalışmalardan elde edilen verileri bilgi veri tabanı oluşturmak amacıyla Çevre ve Orman Bakanlığına gönderir.

Muafiyet

MADDE 14 –

(1) Bakanlık, istisnai hava şartları ya da coğrafi şartlar oluşması halinde, bu Tebliğde yer alan kalite standartlarına muafiyet verebilir.

Yürürlük

MADDE 15 –

(1) Bu Tebliğ, yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 16 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini, Tarım ve Köyişleri Bakanı ile Çevre ve Orman Bakanı birlikte yürütür.

EK-1

KABUKLU SU ÜRÜNLERİ YETİŞEN SULAR

BÖLGE KODU	BÖLGE ADI	KABUKLU SU ÜRÜNÜNÜN KULLANIM AMACI
I	Ayvalık	Canlı  veya işlenmiş olarak ihraç etmek üzere
II	Çanakkale	Canlı  veya işlenmiş olarak ihraç etmek üzere
IV	Batı Karadeniz	İşlenmiş olarak ihraç etmek üzere
V	Orta Karadeniz	İşlenmiş olarak ihraç etmek üzere
84	İzmir	Canlı  veya işlenmiş olarak ihraç etmek üzere
85	İzmir	Canlı  veya işlenmiş olarak ihraç etmek üzere
86	İzmir	Canlı  veya işlenmiş olarak ihraç etmek üzere

EK-2

KABUKLU SU ÜRÜNLERİ YETİŞEN SULARININ KALİTE STANDARTLARI

	Parametre	Birimler	Limit Değerler ve Yorumlar	Referans Analiz Metodu	Minimum Numune Alma  ve Ölçüm Frekansı
1	PH	pH Birimi	>=7 ve <= 9	-ElektrometriNumune alma  zamanındaki gerçek ölçüm	Üç ayda bir
2	Isı	º C	Kabuklu deniz ürünleri sularını etkileyen bir boşaltımın bu suyun sıcaklığını, böyle bir etki altında olmayan suya göre 2º C’den fazla artırmaması gereklidir.	-TermometriNumune alma  zamanındaki gerçek ölçüm	Üç ayda bir
3	Renklendirme (filtrasyondan sonra)	mg Pt/l	Kabuklu su ürünleri yetişen  suları etkileyen bir boşaltımın bu suyun filtrasyondan sonraki rengini, böyle bir etki altında olmayan suya göre 10 mg PT/l’den fazla değiştirmemesi gereklidir.	– 0,45 mm membran filtre yoluyla filtrasyon-Plantin/kobalt ölçek kullanılarak fotometrik metot	Üç ayda bir
4	Askıda katı madde	mg/l	Kabuklu su ürünleri yetişen  suları etkileyen bir boşaltımın bu suyun kalıcı katı içeriğini, böyle bir etki altında olmayan suya göre %30’dan fazla artırmaması gereklidir.	– 0,45 mm membran filtre yoluyla filtrasyon, 105 º C’de kurutma ve tartma- Santrifüj (En az beş dakika  2800 ile 3200 devir arası dönme hızında santrifüj ile  santrifüjleme )ve 105°C’de kurutma sonrası tartım	Üç ayda bir
5	Tuzluluk	%0	– £ %0 40- Kabuklu su  ürünleri yetişen  suları etkileyen bir boşaltımın bu suyun tuzluluğunu, böyle bir etki altında olmayan suyun tuzluluğuna göre %10’dan fazla artırmaması gereklidir.	Kondüktimetri	Ayda bir
6	Çözülmüş oksijen doygunluğu	% Doygunluk	-³ % 70 (ortalama değer)- % 70’ten daha düşük bir değer gösteren ölçümlerde ölçümler tekrarlanmalıdır.-Anlık ölçüm kabuklu su ürünleri kolonilerinin gelişimi için zararlı sonuçlar içermediği sürece % 60’ta daha düşük değer göstermemelidir.	-Winkler metodu-Elektro-kimyasal metot	Numune  alma günündeki düşük oksijen şartlarını temsil eden en az bir numune alınması kaydıyla ayda bir. Ancak gün içinde büyük  değişikliklerin olduğundan şüphelenilen yerlerde günde en az iki numune alınmalıdır.
7	Petrol hidrokarbonları		Hidrokarbonlar kabuklu su ürünleri yetişen sularda aşağıda belirtilen miktarlarda bulunamamalıdır:- Suyun yüzeyinde görünür bir film tabaka oluşturacak kadar ve/veya kabuklu su ürününün üzerinde birikecek kadar.- Kabuklu su ürününe zararlı etkileri olacak kadar.	Gözle inceleme	Üç ayda bir
8	Organohalojenli maddeler		Her bir maddenin konsantrasyonu, kabuklu su ürünü yetişen suda ya da kabuklu su ürününün etinde, kabuklu su ürünü ve larva üzerinde zararlı etkiye neden olacak düzeye ulaşmamalı yada bu düzeyi aşmamalıdır.	Uygun çözücülerle ayrıştırma ve saflaştırmadan sonra gaz kromatografisi	Altı ayda bir
9	Metaller GümüşArsenikKadmiyumKromBakırCıvaNikelKurşunÇinko	mg/l AgAsCdCrCuHgNiPbZn	-Her bir maddenin konsantrasyonu,  kabuklu su ürünü yetişen suda ya da kabuklu su ürünün etinde, kabuklu su ürünü ve larva üzerinde zararlı etkiye neden olacak düzeye ulaşmamalı  yada bu düzeyi aşmamalıdır.-Bu metallerin sinerjik etkileri dikkate alınmalıdır.	Uygun olan yerlerde, yoğunlaştırma ve/veya ayrıştırmayı takiben  atomik absorpsiyon spektrometrisiyle	Altı ayda bir
10	Fekall koliformlar	EMS/100 ml	Kabuklu su ürününün etinde ve kabuklar arası sıvısında £ 300	En azından üç sulandırmadaki  üç tüpte sıvı maddelerin fermantasyonla sulandırma metodu. Bir doğrulama  kültür vasatı üzerinde pozitif tüplerin alt kültürü. EMS ‘ye göre hesaplama.İnkübasyon sıcaklığı 44º C ± 0.5º C	Üç ayda bir
11	Kabuklu deniz ürününün tadını etkileyen maddeler		Kabuklu su ürününün tadını bozacak miktardan daha düşük  konsantrasyonda	Bu maddelerin bir yada birden fazlasının var olduğu varsayılan yerlerde kabuklu  su ürününün tatma suretiyle incelenmesi	Bakanlıkça belirlenir
12	Saxitoxin(dinoflagellate’ler tarafından üretilen)	µg/kg	Kilogramda 800 mikrogramı aşmayacak (Tüm vücutta veya ayrı ayrı yenilebilen kısımda ölçülen)	Gerekirse Saxitokxin’in tespiti için bir kimyasal metotla birlikte biyolojik analiz metodu veya tanınmış her hangi bir metot	Bakanlıkça belirlenir

2 Ekim 2010 CUMARTESİ  Resmî Gazete     Sayı : 27717

TEBLİĞ

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

DOKU KÜLTÜRÜ YÖNTEMLERİ İLE ÜRETİLEN MEYVE/ASMA FİDANI/ÜRETİM MATERYALİ VE ÇİLEK FİDESİ ÜRETİMİ, SERTİFİKASYONU İLE PAZARLAMASI TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2010/47)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğ; ticari amaçla doku kültürü yöntemleri ile üretilen, dağıtılan, satılan, ithal edilen meyve ve asma fidanı/üretim materyali ile çilek fidelerinin ismine doğru, standartlara uygun ve sağlıklı olarak üretilmesi, piyasaya arz edilmesi ve bunları üretenlerin, ticaretini yapanların, ithal edenlerin uymak zorunda oldukları esasları belirler.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ; doku kültürü yöntemleri ile üretilen meyve ve asma fidanı/üretim materyali ile çilek fidelerinin üretimi, kontrolü, sertifika/belge düzenlenmesi, etiketlenmesi, pazarlanması ve ithalat işlemlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğ; 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 6 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Araştırma kuruluşu: Bitki çeşitlerinin ıslahı veya bulunması ve geliştirilmesi ile ilgili faaliyet gösteren, nitelikleri ve çalışma usul ve esasları Bakanlıkça belirlenen, kamu kurum ve kuruluşları veya özel kuruluşları,

b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

c) Başvuru kuruluşu: Üretimin yapıldığı ildeki Bakanlık il müdürlüğü veya Bakanlık tarafından beyanname kabulü için yetkilendirilen kuruluşları,

ç) Bitkicik: Doku kültürü yöntemi ile elde edilen ve dış ortam koşullarına aktarılmış nem, sıcaklık ve ışık bakımından kontrollü şartlar altında bulunan bitkileri,

d) Bitki sağlığı kontrol kuruluşu: Zirai Mücadele Araştırma Enstitüleri veya Bakanlık tarafından, zararlı organizma kontrolü için yetkilendirilen kuruluşları,

e) Doku kültürü (DK): Bitkilerin çeşitli kısımlarından alınan doku, organ veya hücrelerin sterilize edildikten sonra in vitro koşullarında kültüre alınması işlemini,

f) Fidan: Anaç, çöğür, yoz veya çelik üzerine aşılama veya doğrudan eşeysiz vejetatif yollarla çelik, daldırma, doku kültürü yöntemleri ile üretilen aşılı veya aşısız meyve/asma fidanlarını,

g) Fide: Çilekte bir üretim mevsiminde ana bitkilerden oluşan, doğrudan eşeysiz vejetatif yollar veya doku kültürü yöntemleri ile üretilen köklü bitkileri,

ğ) Genel Müdürlük: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

h) İklim (kültür) odası: İn vitro koşullarda yapay besi ortamlarında kültüre alınan doku ve organların büyüme ve gelişmeleri için, optimum sıcaklık, ışık ve gerekli durumlarda nem ihtiyaçlarının kontrollü olarak sağlandığı mekan/odaları,

ı) İklim Odası Kontrol Raporu: İklim odasında bulunan mikro sürgünlerde yapılan kontrol sonucunda, tohumluk kontrolörü tarafından düzenlenen raporu,

i) İn vitro: Laboratuvar ortamı veya yapay koşulları,

j) İsmine doğruluk: Meyve ve asma fidanı ile çilek fidesi üreten, satan, depolayan veya sevk eden kişi ve kuruluşlarca etiketinde belirtilen anaç ve/veya çeşit adının garanti edilmesi halini,

k) İtiraz Kontrol Raporu: İtirazlar üzerine, GENEL MÜDÜRLÜK tarafından görevlendirilen teknik elemanların itiraza konu durum ile ilgili hazırladıkları raporu,

l) Kardeşlenme: Doku kültüründe bir bitki parçası veya mikro sürgünden elde edilen yeni yavru mikro sürgünleri,

m) Mikro sürgün: İn vitro koşullarda elde edilmiş sürgünü,

n) Parti: Aynı doku kültürü ortamına bir ay içerisinde çoğaltım amacı ile giren aynı bitkiden alınan üretim materyalini,

o) Pazarlama: Üretim materyali veya fidan/fideleri kullanıma hazır olarak stokta bulundurma, satış için teşhir veya teklif etme, diğer kişiye satış veya teslimat işlemlerini,

ö) Sertifikasyon kuruluşu: Bakanlık tarafından bu Tebliğde belirtilen sertifikasyon işlemlerini yapmakla yetkilendirilen kuruluşları,

p) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,

r) Tohumluk kontrolörü: Bakanlık tarafından tohumluk sertifikasyonuna ilişkin kontrol, numune alma veya piyasa denetimleri ile ilgili yetkilendirilen resmi ya da özel gerçek kişileri,

s) Üretici: Üretim materyali veya fidan/fide konularında üretim, koruma ve/veya işlemden geçirme ve pazarlama faaliyetlerini profesyonel olarak yapan gerçek ya da tüzel kişi veya kuruluşlar ile kamu kuruluşlarını,

ş) Üretim materyali: Meyve ve asma fidanları ile çilek fidelerinin üretilmesinde kullanılan çelik, aşı gözü, aşı kalemi, klon, doku kültürü ortamındaki bitkicik, stolon, sürgün ucu ve meristem gibi vejetatif, tohum, çöğür ve yoz gibi generatif üretim materyalini ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Üretim, Sertifikasyon ve Pazarlama

Genel şartlar

MADDE 5 –

(1) Üretim, sertifikasyon ve pazarlama ile ilgili şartlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Doku kültürü ile üretim yapacak üreticiler, doku kültürü ile tohumluk üretici belgesine sahip olmalıdırlar.

b) Doku kültürü yöntemi ile üretimi yapılacak olan çeşitlerin ülkemizde kayıt altında olması gerekir.

c) Başlangıç materyalinin alındığı bitkinin sertifikasının bulunmaması durumunda, uygun doku kültürü yöntemleri kullanılarak yapılan üretimler standart üretim materyali/fidan/fide olarak adlandırılırken; sertifikalı üretimlerde doku kültüründe kullanılacak kaynak bitkinin, bir nolu damızlık/ön temel blok, iki nolu damızlık/temel blok veya üç nolu damızlık/sertifikalı blok bitkilerinden olması gerekmektedir.

ç) Doku kültürü ortamındaki bitkicikler/mikro sürgünler en fazla 10 alt kültüre alınabilir ve ortamdaki bitkicikler/mikro sürgünler meyve/asmada en fazla bir yıl, çilekte en fazla 2 yıl süreyle kullanılabilir.

d) Doku kültürü yöntemlerinde üretim materyali ve fidan/fide üretimi kontrolleri, Bakanlık il müdürlüğü veya Bakanlığın yetkilendirdiği kuruluşun teknik elemanları tarafından yapılır.

e) Doku kültürü ortamındaki bitkicikler/mikro sürgünler pazarlanabilir. Ancak pazarlama sırasında satıcı tarafından, üretimlerin doku kültürü ortamında kalma süresi ve yapılan kontrollere ait belgelerin aslı/Bakanlık il müdürlüğü onaylı bir sureti alıcıya verilir. Bu üretimler de sertifikalı/belgeli ve etiketli olarak pazarlanabilir.

f) Doku kültürü ile çoğaltılan bitkicikler alıştırma ortamında en az bir ay; nem, güneş ışığı ve sıcaklık açısından kontrolsüz ortama adapte edildikten sonra pazarlanabilir.

g) Doku kültüründe kullanılan harcın; daha önce kullanılmamış olması zorunludur.

ğ) Doku kültüründeki bitkiler; kaynak bitkilerin sağlık şartlarını aynen devam ettireceklerinden, şüpheli durumlar dışında, tekrar hastalık veya zararlı kontrolüne tabi tutulmazlar.

h) Bitkiciklerde genetik değişime neden olabilecek kimyasal maddelere, besi ortamında yer verilmemelidir. Aksi halde üretimlere sertifika/belge ve etiket düzenlenmez.

ı) Doku kültürü ile çoğaltma yönteminde sadece koltuk altı gözler, bitkicikler/mikro sürgünler, sürgün ucu, sürgün ucu aşılama veya meristem kültürü kullanılabilir. Ancak sadece tohum anaçlarında embryo kültürü de kullanılabilir.

i) Doku kültürü ile üretilen meyve/asma fidan/fide/üretim materyalleri, 8/7/2010 tarihli ve 27635 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çilek Fidesi Üretimi, Sertifikasyonu ve Pazarlaması Yönetmeliği ile 3/7/2009 tarihli ve 27277 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asma Fidanı ve Üretim Materyali Sertifikasyonu ile Pazarlaması Yönetmeliği ve Meyve Fidanı ve Üretim Materyali Sertifikasyonu ile Pazarlaması Yönetmeliği kapsamındaki bitki sağlığı standartlarına sahip olmalıdır.

j) Bu Tebliğde geçen belge ve formlar, Genel Müdürlük ve http://www.tohum.tugem.gov.tr internet adresinde yer alır.

Doku kültürü üretim materyali/fidan/fide beyannamesi

MADDE 6 –

(1) Doku kültürü üretimlerine sertifika/belge ve etiket düzenlenebilmesi için, başvuru kuruluşuna beyanname verilmesi gerekir.

(2) Beyannamelerin düzenlenmesi ve kabul edilmesi aşağıdaki şekilde yapılır.

a) Doku kültürü ile meyve ve asma fidanı/fidesi üretimlerinde, uygun beyanname doldurulur.

b) Doku kültürü yöntemi ile üretim materyali/fidan/fide beyannamesi, her parti için ayrı düzenlenir.

c) Beyannamelerde belirtilen çeşit ve anaç isimleri, kayıt edilip yayımlandığı şekilde yazılır.

ç) Doku kültürü ile üretim materyali/fidan/fide beyannamesi üç nüsha düzenlenir.

d) Doku kültüründe beyannamelerin başvuru kuruluşuna verilmesinde zaman sınırlaması yoktur. Ancak beyannamenin en geç, doku kültürü ortamına üretim materyali transferinden sonraki 10 gün içinde verilmesi gerekir.

e) Kamu kurum ve kuruluşları hariç, sadece doku kültürü ile tohumluk üretici belgesine sahip üreticilerin verdikleri beyannameler; başvuru kuruluşu tarafından onaylanarak, üretici belgesi tarih ve sayısı beyannameye yazılır. Uygun bulunmayan beyanname başvuru kuruluşu tarafından üreticiye gerekçesi belirtilerek iade edilir.

f) Doku kültürü beyannamesinde, sertifikalı üretimlerde üretim materyaline ait sertifika ve etiket miktarını gösteren belge/faturanın, başvuru kuruluşu onaylı birer sureti beyannameye eklenir.

g) Başvuru kuruluşu tarafından kabul edilerek onaylanan beyannamelerin birinci nüshası beyannameyi kabul eden başvuru kuruluşunda saklanır. İkinci nüsha kontrolde kullanılması için Bakanlık il müdürlüğünde görevli tohumluk kontrolörüne, üçüncü nüsha ise üreticiye verilir.

ğ) Beyannamelerde başlangıç materyalinin miktarı belirtilir. Bu miktar, materyal satın alınmışsa, faturada belirtilen miktardan fazla olamaz. 

h) Beyannamelere ait tüm bilgiler elektronik ortamda kayıtlı olarak her ayın sonunda başvuru kuruluşu tarafından TTSM’ne gönderilir veya veritabanına kaydedilir.

ı) Bilgilerin doğru olmadığı belirlenen beyannameler; onaylanmış olsalar dahi, iptal edilir ve kontrol raporu düzenlenmez, bu beyannameler sonucunda düzenlenen kontrol raporuna istinaden sertifikalandırma/belgelendirme yapılmaz, verilen sertifika/belge ve etiketler iptal edilir.

Doku kültürü ile üretimde kontroller

MADDE 7 –

(1) Doku kültürü ile meyve ve asmada üretim materyali/fidan/fide üretiminde Bakanlık il müdürlüğü teknik elemanları tarafından hem kültür odası, hem de alıştırma ortamında en az iki ayda bir defa olmak üzere kontroller yapılır. Ancak üreticinin üretimin başlangıcında ve pazarlama öncesinde genetik analizle çeşit tespitinin yaptırılacağına dair yazılı beyanda bulunması ve analizi yapacak kuruluşla yaptığı sözleşmenin bir suretini ibraz etmesi halinde; üretimin başlangıcında ve pazarlama öncesi birer kontrol yapılması yeterlidir. Çeşit tespitinin genetik analizi, Genel Müdürlükçe yetkilendirilen kuruluşlar tarafından yapılır. Yetkili kuruluşlar, http://www.tohum.tugem.gov.tr internet adresinde yayımlanır. 

(2) Kültür odası ve alıştırma ortamında yapılan her türlü iş ve işlemlere ait ayrıntılı bilgileri içeren kayıtlar üretici tarafından tutulur. Ayrıca kültürlerin morfofizyolojik anomalileri ve/veya hastalık bulaşmasından dolayı yok edilen örnekler de kayıt altına alınır. Kayıtlarda silinti ve kazıntı yapılamaz.

(3) Verilen her beyanname için bir kontrol raporu düzenlenir. Kontrol raporuna tohumluk kontrolörü tarafından yapılan tüm kontroller işlenir ve eklenen bölüm kontrolör tarafından imzalanır. 

(4) Genetik analizle çeşit tespitinin yapılmadığı durumlarda, doku kültürü kültür odası kontrol raporunda, tohumluk kontrolörü uygun bitki parçasının kullanıldığını, üretim materyali/fide üretiminde kallüs oluşumunun en az ve kardeşlenmenin, yaprak ve sürgünde çeşidin özelliğini göstermesi şartıyla en fazla bir bitkicikten 20 adet olacak şekilde yapıldığını; çeşitte ise kardeşlenme olmaksızın bitkiciklerin çeşidin sürgün ve yaprak özelliklerini gösterdiğini gözlemlemelidir.

(5) Tohumluk kontrolörü; genetik analizle çeşit tespitinin yapılmadığı durumlarda, besi ortamındaki bitkiciklerde sürgünde boğum arasının kısalması, yaprakta şekil bozukluğu, aşırı kallüs oluşumu gibi olumsuzlukların gözlenmesi, anaç üretiminde kardeşlenmenin bir bitkicikten yirmiden fazla olması veya çeşitler için kardeşlenmenin olması halinde, üreticiye ihbarname verir. Bir sonraki kontrolde olumsuzluğun devam etmesi halinde yetiştirme kabı içindeki tüm bitkicikleri imha etmeye yetkilidir ve bu durumu kontrol raporuna işler. Kontroller alt kültüre alındıktan 10 gün sonraki kavanozlarda yapılır.

(6) Tohumluk kontrolörü tarafından doku kültürü ile üretilen bitkicikler için üç nüsha İklim Odası Kontrol Raporu düzenlenir. Raporların birer nüshası Bakanlık il müdürlüğünde muhafaza edilir; ikinci nüsha tohumluk kontrolörü tarafından kontrol döneminde kullanılır, üçüncü nüsha ise üreticiye verilir. Tohumluk kontrolörü tarafından kontrol raporuna işlenen kayıtlar, Bakanlık il müdürlüğündeki nüshaya da işlenir.

(7) Alıştırma ortamında düzenlenen kontrol raporunda belirtilen miktar, İklim Odası Kontrol Raporunda köklenme devresindeki veya alıştırmaya alınmadan önceki en son belirtilen miktardan fazla olamaz.

(8) Alıştırma ortamına aktarılan bitkiler botanik bakımdan ait olduğu çeşidin özelliğini taşımalıdır.

(9) Alıştırma ortamı kontrol raporu, üç nüsha olarak düzenlenir. Birinci nüsha Bakanlık il müdürlüğünde kalır, diğer iki nüsha ise üreticiye verilir.

Etiket ve sertifika/belge düzenlenmesi

MADDE 8 –

(1) Üretici, en son düzenlenen kontrol raporu ile birlikte etiket ve sertifika/belge talep formunu, TTSM’ne gönderir. Etiket talep formunda belirtilen üretim materyali/fidan/fide miktarı; kontrol raporunda belirtilen miktarın üzerinde olamaz. Virüsten ari üretimlerde, bitki sağlığı kontrol kuruluşu tarafından yapılan analiz sonucu/rapor, üretici tarafından TTSM’ne gönderilir. Çeşit tespitinin genetik analizle yapılacağı beyan edilen üretimlerde ise çeşit tespit analiz sonucu/rapor, üretici tarafından TTSM’ne gönderilmeden sertifika/belge ve etiket düzenlenmez.

(2) TTSM; her viyole veya her kavanoza, tüplü fidanlarda her fidana, çilekte en fazla 1000 adet fide için bir etiket düzenleyerek üreticiye gönderir. Fidan/fide nakilleri sırasında üretici tarafından etiketlerin takılması zorunludur. Etiketle ilgili standartlar Genel Müdürlükçe belirlenir.

(3) Doku kültürü yöntemiyle üretilen üretim materyali/fidan/fidelerin etiketlerinde DK ifadesi yazılır.

(4) Alıcılar satın aldıkları üretim materyalleri ve fidanlara/fidelere ait etiketleri, gerektiğinde yetkililere göstermek amacıyla bir yıl süre ile muhafaza etmekle yükümlüdür.

Denetleme

MADDE 9 –

(1) Doku kültürü ile meyve ve asma fidanı ile çilek fidelerinin üretimlerine ilişkin kontroller aşağıdaki esaslar dahilinde Bakanlık tarafından denetlenir.

a) Denetlenecek üretim alanları Genel Müdürlük tarafından belirlenir.

b) Başvuru kuruluşu tarafından gerçekleştirilen doku kültürü ile üretim materyali/fidan/ fide üretimi kontrollerinin denetimi için, Genel Müdürlük tarafından teknik eleman/elemanlar görevlendirilir.

c) Denetlemede iklim odası/alıştırma ortamı kontrolü yapılır ve rapor düzenlenir. Bu raporun üzerine “Denetleme Raporu” ifadesi yazılır.

ç) Denetim elemanları tarafından, denetleme raporu ile başvuru kuruluşunca düzenlenen kontrol raporu karşılaştırılarak farklılık olup olmadığı belirlenir. Şayet farklılık söz konusu ise, başvuru kuruluşuna ve üreticiye düzenlenen denetleme raporunun birer sureti verilir ve sertifikasyon/belgelendirme işlemlerinde denetleme raporu esas alınır.

İtiraz

MADDE 10 –

(1) Üreticiler, düzenlenen kontrol raporlarına itirazlarını, kontrol raporunun düzenleme tarihinden itibaren en geç on gün içinde Genel Müdürlüğe yapar.

(2) Genel Müdürlük söz konusu itirazı değerlendirir, gerekli görür ise teknik eleman görevlendirir ve bu durumu itiraz sahibine bildirir. İtiraz sahibi, itirazının kabul edildiğine dair bilgiyi aldıktan sonra varsa, görevlendirilen kuruluşun döner sermaye hesabına itiraz ücretini yatırır. Yapılan kontrol sonucunda, itiraza konu olan durumla ilgili işleme esas olmak üzere itiraz kontrol raporu düzenlenir. Düzenlenen itiraz kontrol raporu, kontrol tarihinden itibaren en geç bir hafta içinde Genel Müdürlüğe gönderilir. Genel Müdürlük, itirazla ilgili nihai kararını verir ve sonucu sertifikasyon kuruluşuna ve başvuru kuruluşuna bildirir. İtiraz kontrol raporu sertifikasyona/belge düzenlenmesine esas nihai rapordur.

(3) Denetleme amacıyla yapılan kontrollere itiraz edilemez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 11 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerine aykırı hareket edenlere, Tohumculuk Kanununun 12 nci maddesinde belirtilen cezai hükümler uygulanır.

Ücretler

MADDE 12 –

(1) Bu Tebliğ kapsamındaki hizmetler ücrete tabidir. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına peşin olarak yatırılır. Bu ücretler, Bakanlık tarafından her yıl ocak ayında yeniden değerleme oranında belirlenir.

İstisnalar

MADDE 13 –

(1) Bilimsel amaçlı çalışmalarda, araştırma ve geliştirme çalışmalarında ve genetik çeşitliliğin korunmasına yönelik çalışmalarda kullanılan üretim materyalleri ve fidan/fideler ile üreticinin kendi ihtiyacını karşılamak amacıyla ürettiği üretim materyali ve fidan/fideler bu Tebliğ kapsamı dışındadır.

Düzenleme yetkisi

MADDE 14 –

(1) Bakanlık, bu Tebliğin uygulamasını sağlamak üzere her türlü düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Yurtdışından ön temel, temel veya sertifikalı sınıfta belgesi ibraz edilmek koşuluyla doku kültüründe meyve/asma anacı ithali 31/12/2011 tarihine kadar yapılabilir.

GEÇİCİ MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğin yürürlüğe girmesinden önce başlamış olan doku kültürü üretimleri için, üretici tarafından 60 gün içinde beyanname verilmesi halinde üretimlere sertifika/belge ve etiket düzenlenebilir.

Yürürlük

MADDE 15 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 16 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

3 Şubat 2010 ÇARŞAMBA  Resmî Gazete     Sayı : 27482

TEBLİĞ

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünden:

SU YAPILARI DENETİM HİZMETLERİ UYGULAMA GENEL TEBLİĞİ

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, 15/8/2009 tarihli ve 27320 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliğinin uygulanmasına açıklık getirilmesi ve bu hususlarda ilgililerce uyulması gerekli usul ve esasların belirlenmesi amacıyla hazırlanmıştır.

Tebliğin kapsamına giren su yapılarına ilişkin hususlar

MADDE 2 – (1) DSİ ile Su Kullanım Hakkı ve İşletme Esaslarına İlişkin Anlaşma imzalayarak EPDK’dan lisans almış şirketlerin inşa etmekte olduğu/edeceği,

(2) DSİ tarafından kamu kurum ve kuruluşları dışında su tahsisi yapılan, 

(3) Su yapıları yapmak üzere görevlendirilmiş, yetkilendirilmiş ve izin verilmiş merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarının inşa etmekte olduğu/edeceği,

Su yapıları için bu tebliğ geçerlidir.

(4) Üçüncü fıkradaki kurum ve kuruluşlar, ilgili mevzuatlarını, kontrollük teşkilatlarını yönetmelik ve bu tebliğ çerçevesinde değerlendirmeleri ve talep etmeleri halinde denetim hizmetleri bu kapsamda olacaktır.

Yatırımcı

MADDE 3 – (1) Su yapıları yapmak üzere görevlendirilmiş, yetkilendirilmiş ve izin verilmiş; merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları, mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri, 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş sermaye şirketleri, 20/2/2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu kapsamında EPDK’dan lisans almış elektrik üretim şirketleri ve gerçek kişilerdir.

Denetim elemanı

MADDE 4 – (1) Su yapılarının denetim hizmetlerinde görev alan denetçi mühendis, kontrol elemanı ve yardımcı kontrol elemanıdır.

Su yapısı

MADDE 5 – (1) Yeraltı ve yerüstü sularından faydalanmak ve bunların zararlarını önlemek amacıyla yapılacak yapılar ile bunların tamamlayıcı tesisleridir. Bu tesisler; taşkın suları ve sellere karşı koruyucu tesisler, sulama-drenaj tesisleri, hidroelektrik enerji tesisleri, arıtma tesisleri, içmesuyu ve kanalizasyon tesisleri ile bunların yardımcı tesisleridir (baraj, gölet, regülatör, su alma yapıları, iletim kanalı, tünel, yükleme havuzu, cebri boru, hidroelektrik santral, sanat yapıları, pompa istasyonu, ulaşım yolları, yeraltısuyu kuyuları vb).

Yetkili denetim firması izin belgesi verilmesi

MADDE 6 – (1) Su Yapıları Denetim Firması (SYDF) sermaye şirketi veya gerçek kişiden oluşur. Şirketler ve gerçek kişiler yetkili denetim firması izin belgesi alabilmek için, aşağıdaki belgeleri tamamlayarak DSİ bünyesinde oluşturulan Su Yapıları Denetim Komisyonu (SYDK)’na bir dilekçe ile başvurur.

a) Başvuru sahibi sermaye şirketi ise;

1) Faaliyet sahasıyla ilgili yalnızca “Firma amacı; yeraltı ve yerüstü sularından faydalanmak ve bunların zararlarını önlemek amacıyla yapılacak her türlü su yapılarının inşası esnasında yatırımların hızlandırılması, taşkın, deprem gibi doğal felaketlerden sonra meydana gelebilecek ülke kaynaklarının israfının önlenmesi, çevre ile uyumlu projelerin onayı ve yapımı aşamasındaki teknik denetimlerini yapmaktır.” ifadesinin olduğunu ve şirketin ödenmiş sermayesinin varsa nama yazılı hisselerinin tamamının kilit personele ait olduğunu gösteren Ticaret Sicil Gazetesi,

2) Ticaret ve/veya Sanayi Odası kayıt belgesinin onaylı örneği,

3) Şirket ortaklarının ve temsile yetkililerinin noter tasdikli imza sirküleri,

4) Tüzel kişilikte %10 (yüzde on) ve üzerinde pay sahibi olan gerçek kişi ortaklar ile kilit personelin EK-1’e uygun adli sicil yazılı beyanı,

5) Kilit personel sertifikaları,

6) Şirket bünyesinde kilit personel özelliklerini haiz en az iki mühendis istihdam edilecektir. Bunlardan, biri inşaat mühendisi olmak üzere diğeri makine, elektrik (elektrik, elektronik, elektrik-elektronik), jeoloji, harita ve çevre mühendislerinden herhangi biri olacaktır.

b) Başvuru sahibi gerçek kişi ise;

1) Faaliyet sahasıyla ilgili yalnızca “Firma amacı; yeraltı ve yerüstü sularından faydalanmak ve bunların zararlarını önlemek amacıyla yapılacak her türlü su yapılarının inşası esnasında yatırımların hızlandırılması, taşkın, deprem gibi doğal felaketlerden sonra meydana gelebilecek ülke kaynaklarının israfının önlenmesi, çevre ile uyumlu projelerin onayı ve yapım aşamasındaki teknik denetimlerini yapmaktır.” ifadesinin olduğunu gösteren Ticaret Sicil Gazetesi,

2) Ticaret ve/veya Sanayi Odası kayıt belgesinin onaylı örneği,

3) Noter tasdikli imza sirküleri,

4) Gerçek kişi ve istihdam edilen kilit personelin, kilit personel sertifikaları,

(2) SYDK, sunulan bu belgeleri başvuru sırasına göre değerlendirir, uygun bulunan firmalar http://www.dsi.gov.tr/sydk/ydf.htm adresinde ilan eder ve EK-3’e uygun “Su Yapıları Yetkili Denetim Firması İzin Belgesi” düzenler ve firmaya verir. Uygun bulunmayan hususları yazılı olarak firmaya bildirir. 

(3) SYDF, izin belgesini başka bir firmaya devredemez.

(4) SYDF ile Yüklenici ve/veya Yatırımcı firmalar arasında denetlenen iş kapsamında ortaklık ilişkisi bulunamaz.

Yetkili denetim firması izin belgesinin iptali

MADDE 7 – (1) SYDK, SYDF’yi aşağıda belirtilen durumlarda yazılı olarak uyarır:

a) Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliğinde ve bu tebliğde açıklanan görev ve sorumluluklarını yerine getirmemesi halinde,

b) Başvuru belgelerinden herhangi birinin gerçeğe aykırı düzenlendiğinin anlaşılması halinde,

c) SYDF’nin, denetçi mühendisini (proje denetçisi hariç) uhdesinde bulunan ve bu tebliğin 13 üncü maddesinin 6 ncı fıkrasında izah edilen şartlara aykırı olarak 3 (üç)’den fazla işte çalıştırdığının, başka bir denetim firmasında çalışan denetim elemanlarını kendi bünyesinde çalıştırdığının, kontrol ve yardımcı kontrol elemanını uhdesindeki birden fazla işte çalıştırdığının tespiti halinde süre verilerek yapılan uyarıya rağmen yükümlülüklerini yerine getirmeyen SYDF’nin izin belgesi, SYDK’nın teklifi ve DSİ Genel Müdürünün onayı ile iptal edilir.

(2) İzin belgesi iptal edilen SYDF, 2 (iki) yıl süreyle yeni izin belgesi başvurusunda bulunamaz. Kusurlu kilit personel de yeni bir SYDF’de 2 (iki) yıl süreyle görev alamaz.

Yetkili denetim firmasının görev ve sorumlulukları

MADDE 8 – (1) SYDF’nin görev ve sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir:

(1) Denetleyeceği tesisin ismini, tesisle ilgili bilgileri içeren bir “Proje Bilgi Formu”nu EK-4’e uygun olarak doldurur ve yatırımcı ile yaptığı EK-6’ya uygun hizmet sözleşmesinin bir kopyasını imzalanma tarihinden itibaren 15 (onbeş) gün içinde SYDK’ya gönderir.

(2) Denetleyeceği her işle ilgili olarak; izin belgesini, kilit personel sertifikasını, varsa denetçi mühendis sertifikasını, sertifikası yoksa denetçi mühendisin sertifikalandırılması için Madde 13’de istenilen belgeleri, kontrol ve yardımcı kontrol elemanları için Madde 14’ün ikinci fıkrasında belirtilen belgeleri başvuru dosyasına ekler.

(3) Personel kadrosunda oluşacak herhangi bir değişikliğe dair bilgi ve belgeleri en geç 30 (otuz) gün içerisinde onaylanmak üzere SYDK’ya bildirir.

(4) SYDK’ca gerektiğinde istenebilecek ilave belgeleri, istenilen süre ve düzende SYDK’ya gönderir.

(5) Projeler ve raporlar, SYDF’nin ilgili branşlardaki denetçi mühendisleri tarafından imzalandıktan sonra SYDF yetkilisi kilit personel tarafından onaylanır. Onayladığı proje dosyasının bir takımını ve EK-8’e uygun “Proje Onay Listesi”ni 30 (otuz) gün içerisinde yazılı ve elektronik ortamda bilgi için SYDK’ya gönderir. 

(6) Onaylı projede değişikliğe gidilmesi halinde revize edilen projeyi inceleyerek onaylar. Onaylı revize projeye ait bilgi ve proje bölümlerini bilgi için SYDK’ya gönderir.

(7) Su yapısının; proje tanıtım dosyasına, çevresel etki değerlendirme (ÇED) raporuna ve çevre mevzuatına uygun olarak yapılmasını sağlar.

(8) Üçer aylık dönemlerde faaliyet raporunu EK-11’e göre düzenler. Kilit personel tarafından onaylanan faaliyet raporlarını yatırımcı veya yükleniciler ile SYDK’ya gönderir. Bu rapora EK-10’a uygun seviye tespit tutanağını da ekler. Bu rapor içerisinde çalışanların sigorta ve primlerinin yatırıldığına dair belgeler de yer alır. İşin niteliğine göre SYDK’ca denetleme rapor periyodu değiştirilebilir.

(9) Geçici kabulün yapılabilmesi için hazırladığı nihai denetim raporunu SYDK’ya sunar.

(10) İstihdam ettiği denetim elemanlarının işin gerektirdiği bilgi ve beceriye sahip olmalarını sağlamakla yükümlüdür. Bu yükümlülük kapsamında, denetim elemanlarının meslek içi eğitimlere katılmalarını sağlar.

(11) Kilit personel ve denetim elemanlarının görevlerini Yönetmelik ve ilgili mevzuat çerçevesinde yerine getirmeleri için gereken her türlü tedbiri alır. Denetim hizmetini yürüten personelin etkin biçimde görev yapmalarını sağlayacak tedbirlerin alınmaması durumunda, ortaya çıkan kusurlardan SYDF ve denetim elemanları birlikte sorumludur.

(12) Yatırımcı tarafından sunulan teknik şartnameleri DSİ kriterlerine, ilgili mevzuat ve standartlara uygunluğu açısından inceler, tespit ettiği uygunsuzlukları yatırımcıya bildirerek düzeltilmesini sağlar. İhtilaf halinde durumu SYDK’ya bildirir.

(13) Yatırımcı tarafından hazırlatılan su yapıları projelerini; inşaat projeleri ile jeolojik-jeoteknik projelerinde EK-7’de verilen DSİ proje teknik şartnamelerine, elektromekanik, hidromekanik ve elektrik projelerinde ise yatırımcı ile yüklenici arasındaki sözleşme eki DSİ kriterlerine uygun hazırlanmış teknik şartnamelere, ilgili mevzuat ve standartlara uygunluğunu inceleyerek onaylar. EK-7 ve EK-9’da listesi yer alan DSİ şartnamelerinde hüküm bulunmayan veya tarif edilmeyen hususlarda ilgili diğer kamu kurum ve kuruluşlarının şartnameleri kullanılır.

(14) Su yapısı projelerini, tasarım hesaplarını ve bunlarla ilgili dokümanları inceler. Uygun görmesi halinde onaylar. Aksi halde gerekçelerini bildirmek suretiyle projeleri iade eder.

(15) Su yapısının tüm inşaat, montaj vb. denetim kapsamındaki işlerin denetimini 5/9/1979 tarihli ve 16745 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bayındırlık İşleri Kontrol Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde SYDK tarafından projenin kapsamına göre uygun görülecek sayı ve nitelikte denetim elemanlarına yaptırır.

(16) Su yapılarının inşası süresince gerekli muayene ve deneyleri standartlara uygun olarak yeterli donanıma sahip ve bu deneyler kapsamında TS EN ISO/IEC 17025 standardına göre en az bir deneyi akredite olmuş laboratuvarlarda gerçekleştirir. Bu deney raporlarını inceleyerek imalatın ve malzemenin uygunluğuna karar verir. Bu deney raporunun sonuçlarını periyodik faaliyet raporlarına işler. Bu raporları inceleyerek imalatın ve malzemenin uygunluğuna karar verir. Bu deney raporunun sonuçlarını periyodik faaliyet raporlarına işler. Deneylerde kullanılan cihazlar, TS EN ISO/IEC 17025 standardına göre akredite olmuş kalibrasyon laboratuvarlarından kalibrasyon sertifikalı olmalı ve cihazların kalibrasyonları standartlarda öngörülen periyotta düzenli olarak yaptırılmış olmalıdır.

(17) Su yapısı fiziksel gerçekleşmesi %20, %40, %60 ve %80 seviyelerine geldiğinde, denetim hizmet bedelinin ödemesine esas olmak üzere EK-10’a uygun seviye tespit tutanağı düzenler. Düzenlenen bu tutanakları kanıtlayıcı belgeler ile birlikte 5 (beş) gün içerisinde SYDK’ya gönderir.

(18) Mevzuata aykırı iş yapılması ve onaylı projesine uygun olmayan imalatların SYDF’nin ihtarına rağmen devam etmesi halinde, bu durumu düzeltmesi için yatırımcıya yazılı olarak en fazla 30 (otuz) gün süre verir. Verilen süre zarfında bildirilen uygunsuzlukların giderilmemesi halinde takip eden 3 (üç) iş günü içerisinde bu durumu SYDK’ya bildirir.

(19) İnşaat alanında iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için yürürlükteki mevzuata uygun olarak gereken tedbirlerin alınıp alınmadığını kontrol eder. Eksiklikler tespit etmesi durumunda, yatırımcıdan bu eksiklikleri gidermesini ister.

(20) Her yılın sonu itibari ile yatırımcı adına şantiye şefiyle birlikte yapının fiziki durumunu belirleyen yıl sonu seviye tespit tutanağını EK-10’a uygun olarak tanzim eder ve bir suretini SYDK’ya gönderir.

(21) Yapım işlerinde kullanılacak malzemelerin; teknik şartnamelere ve standartlara uygun olmadığını belirlediğinde, bunların imalatta kullanılmasına izin vermez. Bu durumda işi kısmen veya tamamen durdurabilir ve durumu bir rapor ile SYDK’ya bildirir.

(22) Yatırımcı tarafından onaylı projede değişiklik teklifinde bulunulduğu takdirde, revize edilen projeyi bu tebliğde belirtilen esaslar dahilinde inceler ve onaylar. Onayladığı projelerin bir takımını 30 (otuz) gün içerisinde bilgi için SYDK’ya gönderir.

(23) Su yapısı tamamlandığında, projesine, fen ve sanat kaidelerine uygun olarak bitirildiğini belirten iş bitirme tutanağını EK-12’ye uygun olarak düzenler ve bilgi için SYDK’ya gönderir.

(24) Denetlediği su yapısına ait bilgi ve belgeleri, işin kesin kabul tarihinden itibaren 15 (on beş) yıl süreyle saklar.

(25) Su yapısının denetim faaliyetini yapmakta olan SYDF’nin değişmesi durumunda denetimi bırakacak olan denetim firması işe ait EK-10’a uygun güncel seviye tespit tutanağını SYDK’ya sunar.

(26) Herhangi bir sebeple kilit personel, denetçi mühendis veya kontrol mühendisinin SYDF ile ilişkisinin kesilmesi hâlinde, SYDF, işin ilişik kesme anındaki durumunu belirleyen EK-10’a uygun seviye tespit tutanağı tanzim eder; ayrılan denetim elemanları yerine görev yapacak, firma bünyesinde bulunan aynı statüdeki personeli 3 (üç) gün içerisinde geçici olarak görevlendirir. Güncel seviye tespit tutanağını geçici personel görevlendirmeye ilişkin dilekçe ekinde SYDK’ya gönderir. Bu tarihten itibaren yeni görevlendirme yapılıncaya kadar geçen süre içerisinde iş ile ilgili her türlü sorumluluk geçici olarak görevlendirilen personele aittir. SYDF ilgili personelin görevinden ayrılmasını takip eden 15 (on beş) gün içerisinde görevlendirilen aynı statüdeki yeni personelin göreve başlama tarihi itibarıyla işin durumunu gösteren EK-10’a uygun seviye tespit tutanağını düzenleyerek durumu SYDK’ya bildirir.

(27) İşin fen ve sanat kurallarına uygun olarak yapılmaması, hileli malzeme kullanılması ve benzeri nedenlerle üçüncü şahıslara verilen zararlardan yatırımcı ile birlikte sorumludur.

Yetkili denetim firmasının işe başlama süreci

MADDE 9 – (1) SYDF, yatırımcı ile yapacağı EK-6’ya uygun hizmet sözleşmesi taslağının ekinde; kilit personelinin, işin niteliğine göre çalıştıracağı denetçi mühendislerin isimlerini, başka bir SYDF’de çalışmadığını gösteren EK-13’e ve EK-16’ya uygun taahhütnamelerini, kilit personel sertifika numaralarını belirten listeyi, varsa denetçi mühendis sertifika numaralarının listesini, sertifikası yoksa denetçi mühendisin sertifikalandırılması için Madde 13’de sayılan belgeleri, kontrol elemanları ve yardımcı kontrol elemanlarının listesini, adam/ay esaslı iş programının bir kopyasını, denetleyeceği tesisin ismini ve tesisle ilgili bilgileri içeren EK-4’e uygun proje bilgi formunu, EK-5’e uygun su yapısının denetimini üstlendiğini gösterir taahhütnameyi, yatırımcı tarafından hizmet bedellerinin yatırılacağı banka hesap numarasını SYDK’ya gönderir.

(2) SYDK, sunulan taslak sözleşme ve eklerini önerilen denetim faaliyetinin işe uygunluğu bakımından inceler. Denetim elemanlarının sayı ve nitelik bakımından yetersiz bulunması halinde benzer işlerde çalışmış, SYDK’nın uygun bulacağı nitelik ve sayıda denetim elemanı temin etmesini ve sözleşmedeki diğer eksikliklerin giderilmesini ister. SYDF, sözleşmenin bir suretini imzalanmasını müteakip 15 (onbeş) gün içerisinde SYDK’ya gönderir.

(3) SYDF’nin işe uygun bulunması halinde; SYDK aday denetçi mühendislere EK-14’e uygun denetçi mühendis sertifikası verir.

(4) SYDK’nın uygun görüşü alınmadan ve sözleşme imzalanmadan işe başlanamaz.

Yatırımcının görev ve sorumlulukları

MADDE 10 – (1) Yönetmelik ve uygulama tebliğinde belirtilen işlerin denetimi için, DSİ’nin http://www.dsi.gov.tr/sydk/ydf.htm internet adresinde yayımlanan SYDF’lerden herhangi biri ile EK-6’ya göre hizmet sözleşmesi imzalar. Sözleşmenin imzalandığına dair yazıyı 30 (otuz) gün içerisinde SYDK’ya bildirir.

(2) SYDF tarafından onaylanması uygun bulunmayan projeleri, gerekçesinde belirtilen görüşler doğrultusunda düzeltmeler yaptırarak tekrar SYDF’nin onayına sunar.

(3) Onaylı projede değişiklik teklifinde bulunduğu takdirde revize projeleri SYDF’ye onaylatır.

(4) Proje müellifine yaptırdığı bütün elektromekanik, hidromekanik ve elektrik teçhizatlarına ait genel durum ve teçhizat yerleşim projelerini onaylanmak üzere SYDF’ye verir. Elektromekanik, hidromekanik ve elektrik projelerindeki bilgiler proje müellifinin inşaat projelerini ayrıntılı hazırlayabileceği detayda olacaktır.

(5) Su yapısı projelerini, tasarım hesaplarını ve bunlarla ilgili dokümanları, SYDF’ye verir.

Kilit personel ile ilgili hususlar

MADDE 11 – (1) Su yapılarının projelerinin etüt, planlama, teknik araştırma, proje yapımı, proje kontrolü, proje tasdiki, inşa ve denetim faaliyetlerinden birinde en az 10 yıl çalışmış, inşaat, makine, elektrik (elektrik, elektronik, elektrik-elektronik), jeoloji, harita ve çevre mühendisleri kilit personel olabilirler.

(2) Birinci fıkradaki işlerden kamu kurum ve kuruluşlarında, özel sektörde mesleği ile ilgili her düzeyde yöneticilik yapanların bu görevlerdeki süreleri de yukarıdaki süre içerisinde değerlendirilir.

(3) Kilit personel aşağıdaki belgeler ile SYDK’ya kilit personel sertifikası almak için yazılı olarak başvurur:

a) Kilit personel özelliklerini haiz olduğuna dair, ilgili kamu kurum ve kuruluşlarından onaylı EK-2’ye uygun mesleki deneyim belgesi,

b) Özel sektörde yapılan çalışmaları teyit etmek üzere ilgili sosyal güvenlik kurumundan alınan çalışma süresi belgesi ile birlikte EK-2’ye uygun kamu kurumlarından alınan mesleki deneyim belgesi,

c) Meslek odası kayıt belgesi,

ç) EK-1’e uygun adli sicil yazılı beyanı,

d) Diploması,

e) Nüfus cüzdanı

(4) Şartları sağlayan mühendis, SYDK’dan EK-15’e uygun kilit personel sertifikası alır. EK-2 mesleki deneyim belgesi bu sertifikanın ekidir.          

(5) Kilit personel, denetim elemanlarının yaptığı iş ve işlemlerden sorumludur.

(6) Kilit personel, bünyesinde görev yaptığı SYDF’de aynı zamanda denetçi mühendis görevini de yürütebilir.

(7) Kilit personel, bir başka SYDF’de kilit personel veya denetçi mühendis olarak çalışamaz.

Denetim elemanlarının görev, yetki ve sorumlulukları

MADDE 12 – (1) Denetim elemanları görevlerini Bayındırlık İşleri Kontrol Yönetmeliği esaslarına göre yerine getirir.

(2) Denetim elemanları, diğer mesleki ve inşaat işleriyle ilgili ticari faaliyette bulunamaz.

(3) Taksirli suçlar hariç olmak üzere, ağır hapis veya beş yıldan fazla hapis, basit veya nitelikli zimmet, cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, hileli iflas gibi yüz kızartıcı suçları işleyenler ile istimal ve istihlak kaçakçılığı dışında kalan kaçakçılık suçları, resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, kara para aklama, Devlet sırlarını açığa vurma veya vergi kaçakçılığı suçlarından dolayı kesinleşmiş mahkûmiyet kararları bulunanlar, SYDF’de görev alamaz ve denetim faaliyetinde bulunamazlar.

(4) SYDF’den ayrılmak isteyen denetçi mühendis, işten ayrılma isteğini 15 (onbeş) gün öncesinden bildirir. Bu sürenin sonunda istifanameyi SYDF’ye sunar. SYDF bu durumu SYDK’ya bildirir. Bu durumda bildirimle ilgili mevzuattaki süreler, istifanamenin tebliğ tarihinden itibaren başlar.

Denetçi mühendis ile ilgili hususlar

MADDE 13 – (1) Mesleğinde toplam on yıl ve bu sürenin en az beş yılını su yapılarının etüt, planlama çalışmaları, proje yapımı, kontrolü ve tasdiki ile inşa aşamasında denetim faaliyetlerinden birinde çalışan mühendisler denetçi mühendis olabilirler.

Birinci fıkradaki işlerden kamu kurum ve kuruluşlarında, özel sektörde mesleği ile ilgili her düzeyde yöneticilik yapanların bu görevlerdeki süreleri de yukarıdaki süre içerisinde değerlendirilir.

(2) Denetçi mühendis olmak isteyenler aşağıdaki belgeler ile SYDK’ya denetçi mühendis sertifikası almak için yazılı olarak başvurur:

a) Çalıştığı kamu kurum ve kuruluşundan onaylı EK-2’ye uygun mesleki deneyim belgesi,

b) İlgili meslek odası kayıt belgesi,

c) EK-1’e uygun adli sicil yazılı beyanı,

ç) Özel sektörde yapılan çalışmaları teyit etmek üzere, ilgili sosyal güvenlik kurumundan alınan belgeler,

d) Nüfus cüzdanı,

e) Diploma,

f) Katıldığı seminerlere ait sertifikalar.

(3) Denetçi mühendis olmak isteyenler SYDK’ya şahsen başvurabileceği gibi, 9 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtildiği üzere çalışacağı herhangi bir SYDF aracılığı ile de başvurabilir.

(4)  Şartları sağlayan mühendise SYDK tarafından EK-14’e uygun denetçi mühendis sertifikası verilir. EK-2 mesleki deneyim belgesi bu sertifikanın ekidir.        

(5) Denetçi mühendis, sorumluluğu altındaki işler için aynı işte görevli kontrol elemanı ve yardımcı kontrol elemanını uygun şekilde görevlendirir, sevk ve idare eder.

(6) Denetçi mühendis, aynı anda iş programındaki mesleği ile ilgili denetim sürecinde proje denetimi hariç, aşağıda tanımı yapılmış işlerden toplamda; enerji tesisinde 40 MW kurulu gücünü, içmesuyu tesisinde 100 km isale hattını, arıtma tesisinde 100.000 m3/gün kapasitesini, sulama tesisinde 10.000 ha sulama sahasını geçmemek üzere 400 kilometre çapındaki alan içerisinde en fazla 3 (üç) tesisi denetleyebilir. Belirtilen iş büyüklüklerinin üzerindeki işlerde görev alan denetçi mühendis aynı anda başka bir işin denetiminde çalışamaz. Yukarıda belirtilen iş büyüklüklerinin üzerindeki işlerde, işin büyüklüğüne göre denetçi mühendis sayısı SYDK tarafından belirlenir. Aynı anda başka bir SYDF’de çalıştığı tespit edilen denetçi mühendis, bu tespiti takip eden 1 (bir) yıl süresince hiçbir SYDF’de çalışamaz.

Kontrol ve yardımcı kontrol elemanları ile ilgili hususlar

MADDE 14 – (1) İşin özelliğine göre;

a) Mühendis diplomasına sahip kişiler kontrol elemanı,

b) Ön lisans veya ilgili meslek lisesi mezunu kişiler yardımcı kontrol elemanı olarak görev yapabilir.

(2) Bu elemanların görevlendirilmeleri durumunda oda kayıt belgesi, nüfus cüzdanı, diploma, daha önce denetlediği işlerin adları, çalışma süreleri ve katıldığı seminerlere ait sertifikaları ibraz edilerek suretleri SYDK’ya sunulur.

(3) Kontrol ve yardımcı kontrol elemanı, görevlendirildiği yapılarda denetçi mühendisin vereceği görevi yerine getirir ve sorumluluğu altında bulunan işlerden denetçi mühendisler ile birlikte sorumludur.

(4) Kontrol ve yardımcı kontrol elemanı sadece sorumlu olduğu bir işi kontrol eder. Aynı anda birden fazla işte görev yapamaz.

(5) SYDK’ca birden fazla işte çalıştığı tespit edilen kontrol ve yardımcı kontrol elemanı, bu tespiti müteakip 1 (bir) yıl süresince hiçbir SYDF’de çalışamaz.

Su yapıları denetim hizmet bedellerinin tespiti

MADDE 15 – (1) Su yapıları denetim hizmet bedeli, SYDF ile yatırımcı arasında yapılacak bir taslak hizmet sözleşmesinde yer alır.

(2) Hizmet bedelinin belirlenmesinde denetim hizmetinin nasıl gerçekleştirileceği (metodolojisi), su yapısının proje ve inşa süresi, çalışacak denetim elemanlarının branşları, çalışma süreleri, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından ilan edilen rayiçlerden az olmamak üzere piyasa rayiçleri dikkate alınır.

(3) Hizmet bedeli; adam/ay esaslı tespit edilen ücretler toplamının, büro giderleri, bilinmeyen giderler ve SYDF kârı karşılığı olmak üzere en az 1,6 katsayısı ile çarpılarak belirlenir.

(4) SYDF, taslak hizmet sözleşmesini adam/ay esaslı iş programı ile birlikte incelenmek üzere SYDK’ya gönderir.

Hizmet bedelinin ödenmesi

MADDE 16 – (1) SYDF, yatırımcı tarafından hizmet bedellerinin yatırılacağı bankaya hesap açar.

(2) Yatırımcı, ödemeye esas seviye tespit tutanağı oranına uyumlu olarak hizmet bedelini SYDF tarafından açılan banka hesabına yatırır ve bu işlemleri kanıtlayıcı belgeleri SYDF’ye verir. SYDF, bu belgeleri SYDK’ya sunar.

(3) Aşağıdaki tabloda gösterilen ödeme oranları, yapılacak hizmet sözleşmesinde yatırımcı ile SYDF arasında varılacak mutabakata göre düzenlenir.

Fiziki gerçekleşme (%)	Ödenecek oran (%)
Avans
20
40
60
80
100
Geçici kabul
Kesin kabul

(4) Sözleşmenin karşılıklı imzalanması aşamasında yatırımcının SYDF’ye avans vermesi durumunda, SYDF verilen avans tutarında yatırımcıya teminat verir. SYDF’nin aldığı denetim hizmet bedeli tutarı ile işin fiziksel gerçekleşmesi eşit oranlara ulaştığında avans teminat mektubu serbest bırakılır.

(5) Hizmet bedelleri, her yıl yayımlanan “Proje ve Kontrollük İşlerinde Uygulanacak Fiyat Artış Oranları Hakkında Tebliğ”de belirtilen katsayı ile arttırılarak ödenir.

Geçici ve kesin kabul işlemleri

MADDE 17 – (1) SYDK, kabul işlemlerini 4/3/2009 tarihli ve 27159 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Yapım İşleri Muayene ve Kabul Yönetmeliği” esasları çerçevesinde yapar veya yaptırır. SYDK tarafından yapılacak kabul işlemlerinde kabul komisyonu DSİ, yatırımcı ve ilgili kamu kuruluşu temsilcilerinden oluşur.

(2) Fiziki olarak %95’i tamamlanan ve kalan kısmı işletmeye mani olmayan işlerin geçici kabulü yapılır.

(3) Geçici kabulün yapılabilmesi için, SYDF, su yapısının projesine, fen ve sanat kaidelerine uygun olarak bitirildiğini belirten kabul teklif belgesini SYDK’ya sunar.

(4) Geçici kabulü yapılamayan tesisin işletmeye açılması mümkün olmayıp bu konuda doğacak her türlü sorumluluk yatırımcı ile su yapısının denetimini yapan SYDF’ye aittir.

(5) Kısmi geçici kabul talepleri SYDK tarafından değerlendirilir.

(6) SYDF kesin kabulün yapılması için geçici kabul tutanaklarındaki eksiklerin giderildiğini ve yapının projesine, fen ve sanat kaidelerine uygun olarak bitirildiğini belirten yazı ile SYDK’ya kesin kabul teklif belgesi sunar.

(7) Kesin kabul, geçici kabul itibar tarihinden itibaren en az 12 (on iki) ay sonra yapılır. Bu süre içerisinde yatırımcı/yüklenici işi bitirmek zorundadır.

Su yapıları denetim komisyonunun (SYDK) oluşumu

MADDE 18 – (1) SYDK, DSİ Genel Müdürü tarafından merkez teşkilatında görev yapan teknik personel arasından görevlendirilen bir başkan, altı asil ve altı yedek üyeden oluşur. Merkez ve taşra teşkilatında ihtiyaç duyulması halinde SYDK’nın teklifi ve DSİ Genel Müdürünün onayı ile alt komisyonlar oluşturulur.

(2) Koordinasyon ve büro işlemlerinin yürütülmesi amacıyla sekretarya birimi teşkil edilir.

(3) Komisyon başkanının yokluğunda, görevlendirme Olur’undaki sıraya göre asil üyeler başkana vekalet eder. Resmi yazışmalar SYDK başkanı veya vekili tarafından, Genel Müdür adına SYDK Başkanı unvanı ile imzalanır.

(4) SYDK üyeliği yapanlar, bu üyelikleri sona erdikten sonraki iki yıl içinde herhangi bir SYDF’nin ortağı olamazlar.

Su yapıları denetim komisyonu çalışma usul ve esasları

MADDE 19 – (1) SYDK, Başkanın yazılı veya sözlü daveti üzerine üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır. Salt çoğunluğun sağlanamaması durumunda toplantıya ilgili yedek üye katılır. Komisyon kararları çoğunlukla alınır. Çekimser oy kullanılamaz. Oyların eşit olması durumunda, Komisyon Başkanının bulunduğu taraf çoğunlukta sayılır.

(2) Başvuru işlemleri, su yapıları yetkili denetim firması izin belgesi, kilit personel sertifikası ve denetçi mühendis sertifikası verilmesi, resmi yazışma, eğitim organizasyonu, arşivleme, denetim faaliyetlerinin izlenmesi, istatistikî değerlendirme vb. iş ve işlemler, teşkil edilen sekretarya biriminin koordinasyonu ile yürütülür.

(3) Su yapılarının inşaatı aşamasında görev alan SYDF’nin faaliyetlerini haberli veya habersiz denetler/denetlettirir.

(4) İhtilaflı konuları ve şikâyetleri mahallinde inceler/incelettirir, bunun için gerektiğinde görevlendirmeler yapabilir.

(5) Gerekli gördüğü hallerde denetim elemanları için bedeli karşılığında meslek içi eğitim ve faaliyet programları tertip eder. Bu eğitimlerin düzenlenmesi amacıyla gerektiğinde, kamu veya özel sektör kuruluşları, vakıf, oda ve dernekler ile işbirliği yapar.

(6) Mevzuata göre denetim görevini yerine getirmeyen SYDF’yi süre belirterek yazılı olarak uyarır. Yükümlülüklerini yerine getirmeyen SYDF’nin izin belgesi SYDK’nın teklifi ve DSİ Genel Müdürünün onayı ile iptal edilir. İptal gerekçesi SYDF’ye yazılı olarak bildirilir.

(7) Denetim firmasının teknik ve personel yeterliliğini değerlendirerek yetkili denetim firması izin belgesi verir.

(8) Denetçi mühendis sertifikası almak için gelen başvuru belgelerini inceler, uygun bulması halinde EK-14’e uygun denetçi mühendis sertifikası verir. Denetçi mühendis, DSİ’nin http://www.dsi.gov.tr/sydk/dm.htm internet adresinde ilan edilir. Belgeleri uygun bulunmayanlar için SYDF’ye yazılı bildirimde bulunur.

(9) Kilit personel sertifikası almak için gelen başvuru belgelerini inceler, uygun bulması halinde EK-15’e uygun kilit personel sertifikası verir. Kilit personel, DSİ’nin (http://www.dsi.gov.tr/sydk/kp.htm) internet adresinde ilan edilir. Belgeleri uygun bulunmayanlara yazılı bildirimde bulunur.

(10) Yönetmelik ve tebliğ hükümlerine uymayan kilit personel ve denetçi mühendislerin, sertifikalarını iptal eder.

(11) SYDK’nın taslak su yapısı denetimi hizmet sözleşmesini tebliğ hükümlerine göre inceleme ve revizyon isteme hakkı saklıdır.

(12) SYDF’nin ihtarına rağmen onaylı projesine ve mevzuata aykırı iş yapılması durumunda; bu durumun düzeltilmesi için yatırımcıya SYDF tarafından yazılı olarak en fazla 30 (otuz) gün süre verilir. Bu süre sonunda, uygunsuzlukların giderilmemesi halinde SYDF durumu SYDK’ya bildirir, SYDK konuyu inceler ve gerektiği takdirde inşaat faaliyetini durdurur.

(13) Yatırımcı ile SYDF’den iş ile ilgili her türlü bilgi, belge ve doküman isteyebilir.

(14) SYDF’nin faaliyetlerinin herhangi bir şekilde sona ermesi halinde yeni SYDF’nin işe başlamasına kadar işi durdurur.

(15) Kabul işlemlerinde komisyon oluşturur, ilgili kurumlarla yazışmalar yapar, kabul tutanaklarını onaylar.

(16) Kısmi geçici kabulü istenen kısımlar SYDK tarafından değerlendirilerek, proje amacının kısmen gerçekleştirilmesi şartıyla uygun görülebilir. Uygun görülmesi halinde kısmi geçici kabul işlemlerini yapar veya yaptırır.

(17) Yukarıda belirtilen iş ve işlemlerden alt komisyonlara yaptırılacak hususları belirler.

İnşaatı devam eden su yapıları ile ilgili hususlar

MADDE 20 – (1) Tebliğin 2 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında bulunan su yapılarından inşaatı devam etmekte olanlarla ilgili olarak, yatırımcı, yayımı tarihinden itibaren bu Tebliğ hükümlerine tabi olur.

Yürürlük

MADDE 21 – (1) Maliye Bakanlığı’nın görüşü alınarak hazırlanan bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 22 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini DSİ Genel Müdürü yürütür.

Ekler için tıklayınız.

3 Şubat 2010 ÇARŞAMBA  Resmî Gazete     Sayı : 27482

TEBLİĞ

Mesleki Yeterlilik Kurumundan:

ULUSAL MESLEK STANDARTLARINA DAİR TEBLİĞ

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı; bu Tebliğin eklerini oluşturan dokuz meslek standardının yürürlüğe konulmasını sağlamaktır.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, 21/9/2006 tarihli ve 5544 sayılı Mesleki Yeterlilik Kurumu Kanununun 21’inci maddesi ile 5/10/2007 tarihli ve 26664 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ulusal Meslek Standartlarının Hazırlanması Hakkında Yönetmeliğin 9’uncu maddesinin (1) inci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Yürürlük

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 4 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Mesleki Yeterlilik Kurumu Başkanı yürütür.

EKLER:

1. Endüstriyel Fırın İşçisi (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

2. Endüstriyel Fırın İşçisi (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

3. Haddeci (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

4. Haddeci (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

5. Endüstriyel Taşımacı (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

6. Otomotiv Kaportacısı (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

7. Otomotiv Kaportacısı (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

8. Otomotiv Prototipçisi (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

9. Otomotiv Prototipçisi (Seviye 5) Ulusal Meslek Standardı

3 Mart 2011 PERŞEMBE    Resmî Gazete     Sayı : 27863 (Mükerrer)

TEBLİĞ

Mesleki Yeterlilik Kurumundan:

ULUSAL MESLEK STANDARTLARINA DAİR TEBLİĞ

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı; bu Tebliğin eklerini oluşturan on meslek standardının yürürlüğe konulmasını sağlamaktır.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, 21/9/2006 tarihli ve 5544 sayılı Mesleki Yeterlilik Kurumu Kanununun 21 inci maddesi ile 5/10/2007 tarihli ve 26664 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ulusal Meslek Standartlarının Hazırlanması Hakkında Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Yürürlük

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 4 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Mesleki Yeterlilik Kurumu Başkanı yürütür.

E K L E R :

1. Otomotiv Boya Onarımcısı (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

2. Otomotiv Gövde Onarımcısı (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

3. Otomotiv Gövde Onarımcısı (Seviye 5) Ulusal Meslek Standardı

4. Otomotiv Gövde ve Boya Onarımcısı (Seviye 5) Ulusal Meslek Standardı

5. Otomotiv Ön Düzen ve Balansçısı (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

6. Otomotiv Mekanikçisi (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

7. Otomotiv Elektrikçisi (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

8. Otomotiv Elektromekanikçisi (Seviye 5) Ulusal Meslek Standardı

9. Otomotiv Sac Şekillendirmecisi (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

10. Otomotiv Sac Şekillendirmecisi (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

Resmi Gazete Tarihi: 03.04.2007 Resmi Gazete Sayısı: 26482

VAKIFLARA VERGİ MUAFİYETİ TANINMASI HAKKINDA GENEL TEBLİĞ

(SERİ NO:1)

Kapsam

7/8/2003 tarih ve 25192 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 30/7/2003 tarihli ve 4962 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Vakıflara Vergi Muafiyeti Tanınması Hakkında Kanunun 20 nci maddesinde, “Gelirlerinin en az üçte ikisini nevi itibarıyla genel, katma ve özel bütçeli idarelerin bütçeleri içinde yer alan bir hizmetin veya hizmetlerin yerine getirilmesini amaç edinmek üzere kurulan vakıflara, Maliye Bakanlığının önerisi üzerine Bakanlar Kurulunca vergi muafiyeti tanınabilir.

Bunların vergi muafiyetinden yararlanması ve muafiyetlerinin kaybedilmesine ilişkin şartlar, usul ve esaslar Maliye Bakanlığınca belirlenir.

Olağan denetimler sırasında veya yaptırılacak özel denetimler sonucunda vergi muafiyeti tanınmasına ilişkin şartları kaybettikleri tespit edilen vakıfların vergi muafiyetleri, birinci fıkrada öngörülen yöntemle kaldırılabilir.” hükmüne yer verilmiştir.

(Ek paragraf:RG-15/8/2012-28385) 30/3/2012 tarihli ve 6287 sayılı Kanunun 15 inci maddesiyle 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci paragrafı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

(Ek paragraf:RG-15/8/2012-28385) Gelir ve kurumlar vergisi mükellefleri tarafından üniversitelere, yüksek teknoloji enstitüleri ile gelirlerinin en az dörtte üçünü münhasıran devlet üniversitelerinin faaliyetlerinin devam ettirilmesi ve desteklenmesini amaç edinmek üzere kurulan ve fiilen bu çerçevede faaliyette bulunan vakıflardan Bakanlar Kurulunca vergi muafiyeti tanınanlara makbuz karşılığında yapılan bağışlar, Gelir ve Kurumlar Vergisi Kanunları hükümlerine göre yıllık beyanname ile bildirilecek gelirden ve kurum kazancından indirilebilir. Bu hükmün uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.

4962 sayılı Kanunun 20 nci maddesi (Ek ibare:RG-15/8/2012-28385) ve 2547 sayılı Kanunun 56 ncı maddesi ile Bakanlığımıza verilen yetki çerçevesinde, vakıflara vergi muafiyeti tanınmasının şartları, vergi muafiyeti tanınan vakıfların yerine getireceği yükümlülükler ve vergi muafiyetinin kaldırılmasına ilişkin usul ve esaslar aşağıda açıklanmıştır.

1. Vakıflara Vergi Muafiyeti Tanınmasının Şartları

4962 sayılı Kanunun 20 nci maddesi uyarınca vergi muafiyeti tanınması talebinde bulunacak vakıfların başvuru tarihi itibarıyla aşağıda belirtilen şartların hepsini bir arada taşıması gerekmektedir.

1.1. Faaliyet konusu

Bakanlar Kurulunca vergi muafiyeti tanınacak vakfın; sağlık, sosyal yardım, eğitim, bilimsel araştırma ve geliştirme, kültür ve çevre koruma ile ağaçlandırma konularında faaliyette bulunmayı amaç edinmiş olması gerekir. Vakfın faaliyet konusu bu sayılanlardan birisi veya birden fazlası ile ilgili olabilir. Ancak, vergi muafiyeti talebinde bulunacak vakfın bu faaliyetlerinin kamuya açık ve Devletin kamu hizmeti yükünü azaltıcı etki yapacak düzeyde olması gerekir. Belli bir yöre veya belli bir kitleye hizmeti amaçlayan vakıflara vergi muafiyeti tanınması mümkün değildir.

1.2. Faaliyet süresi

Vakıfların, vergi muafiyeti talebinde bulunmadan önce kuruldukları tarihten itibaren en az bir yıl süre ile faaliyette bulunuyor olması ve bu süre içindeki faaliyetleri ile Devletin kamu hizmeti yükünü azaltıcı etki sağlamış olmaları gerekmektedir.

1.3. Defter tutma

Vergi muafiyeti tanınacak vakıfların bilanço esasına göre defter tutmalarıgerekir. Bu vakıfların, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre birinci sınıf tüccarlar tarafından tutulması gereken defterleri aynı Kanunda belirtilen süreler içinde tasdik ettirerek kullanmaları ve muhasebe kayıtlarının Muhasebe Sistemi Uygulama Genel Tebliğlerine uygun olması, vakfa ait iktisadi işletmeler bulunması halinde bunlar için de ayrıca defter tasdik ettirmeleri ve vakfın muhasebe kayıtları ile iktisadi işletmesinin muhasebe kayıtlarını birbiriyle karışmasını önleyecek şekilde ayrı ayrı izlemeleri gerekmektedir.

1.4. Mal varlığı ve yıllık gelir

Vergi muafiyeti talebinde bulunan vakıfların vergi muafiyeti talebinde bulundukları tarihte en az 505.000.- YTL (beşyüz beşbin Yeni Türk Lirası) gelir getirici mal varlığına ve en az 49.000.- YTL (kırkdokuz bin Yeni Türk Lirası) yıllık gelire sahip olmaları gerekir. Yıllık gelirin tespitinde; genel ve özel bütçeli idareler bütçelerinden yapılan yardımlar ile bağış niteliğindeki gelirler dikkate alınmaz. Bu tutarlar, her yıl Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre o yıl için belirlenen yeniden değerleme oranında artar ve izleyen yılda bu miktarlar esas alınır. Bu miktarların hesabında, bin YTL’ye kadar olan tutarlar dikkate alınmaz.

1.5. Gelirin harcanma şekli

Vakıf resmi senedinde,4962 sayılı Kanunun 20 nci maddesi hükmüne uygun olarak yıl içinde elde edilen brüt gelirlerin en az üçte ikisinin sağlık, sosyal yardım, eğitim, bilimsel araştırma ve geliştirme, kültür ve çevre koruma ile ağaçlandırma faaliyetlerinden oluşan amaçlara harcanacağının yazılı olması (Değişik ibare:RG-15/8/2012-28385) ve son bir yılda veya son iki yılın ortalaması bazında bu koşulu fiilen yerine getirmiş olması ve vergi muafiyetinin devamı süresince de bu şarta uyulması gerekir. Vakfın amaçlarına ayrılması ve harcanması gereken miktarlar hiçbir şekilde başka bir amaçla kullanılamaz. Ancak, yönetim ve idame giderleri ile ihtiyata ve vakıf malvarlığını artırıcı yatırımlara ayrılan miktarların, tamamının veya bir kısmının vakfın amaçlarına yönelik hizmetlere harcanması mümkündür.

(Ek paragraf:RG-15/8/2012-28385) 2547 sayılı Kanunun 56 ncı maddesi kapsamında kurulan vakıfların ise yıllık brüt gelirlerinin en az dörtte üçünün, üniversitede sunulan eğitim kalitesinin yükseltilmesine matuf yapılacak fiziki ve teknik yatırımlar ile üniversitede görevli eğitim görevlilerine harcanması gerekmektedir. Zikredilen alanların haricinde yapılacak harcamalar ile eğitim görevlisi olmayan personele yapılan ödemeler amaca yönelik harcama sayılmaz.

(Ek paragraf:RG-15/8/2012-28385) Harcama şartının yerine getirilmesinde dikkate alınacak yıllık brüt gelir, vakfa yapılan bağışlar ile vakfın iktisadi işletmesinden elde edilen gelirler de dahil vakfın tüm gelirlerini ifade etmektedir.

1.6. İlgili kuruluşların görüşünün alınması

Vakıfların vergi muafiyetleri taleplerinin Maliye Bakanlığınca ilk değerlendirilmesi yapıldıktan sonra, vakfa vergi muafiyeti tanınıp tanınmayacağı konusunda Vakıflar Genel Müdürlüğünün ve vakıf resmi senedinde amaç edinilen konulara göre ilgili diğer kuruluşların görüşleri alınır. Vakıflar Genel Müdürlüğü ve ilgili kuruluşların bu konudaki görüşlerini vergi muafiyeti talebinde bulunan vakfın kurulduğu tarihten itibaren vergi muafiyeti talebinde bulunduğu tarihe kadarki faaliyetleri ile Devletin kamu hizmeti yükünü ne ölçüde azalttığını kendi denetim elemanlarına (denetim birimi bulunmayan kuruluşların yetkili organlarınca) yaptıracakları incelemelere dayanarak bildirmeleri ve yazıları ekinde inceleme raporu ve tutanağın bir örneğini de Maliye Bakanlığına göndermeleri gerekmektedir. Herhangi bir incelemeye dayanmayan görüşler, ilgili vakfa vergi muafiyeti tanınmasında gözönünde bulundurulmaz.

1.7. Maliye Bakanlığınca yaptırılacak denetim

(Başlığıyla birlikte değişik:RG-15/8/2012-28385)

Yukarıda sayılan şartların yerine getirilmesi halinde, vergi muafiyeti talebinde bulunan vakfın faaliyet süresine bağlı olarak beş yılı aşmamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetime başlama tarihine tekaddüm eden faaliyet ve çalışmaları Bakanlık tarafından vergi müfettişlerine denetlettirilir.

Bakanlık tarafından yaptırılan denetimde; vakfın faaliyetleri ile Devletin kamu hizmeti yükünü ne ölçüde azalttığı ve bu Genel Tebliğ ile belirlenen diğer şartları taşıyıp taşımadığı tespit edilir. Denetim elemanının ilgili vakfa vergi muafiyeti verilip verilmemesi konusundaki görüşü raporda açık olarak belirtilir.

1.8. Münhasıran devlet üniversitelerinin faaliyetlerinin devam ettirilmesi ve desteklenmesi amacıyla kurulan vakıfların durumu

(Ek:RG-15/8/2012-28385)

Münhasıran devlet üniversitelerinin faaliyetlerinin devam ettirilmesi ve desteklenmesi amacıyla kurulan ve fiilen bu çerçevede faaliyette bulunan vakıfların yukarıda sayılan şartlara ilave olarak aşağıdaki şartları da taşımaları halinde bu vakıflara makbuz karşılığında yapılan bağışlar, Gelir ve Kurumlar Vergisi Kanunları hükümlerine göre yıllık beyanname ile bildirilecek gelirden ve kurum kazancından indirilebilecektir.

– Resmi senetlerinde, amaçlarının münhasıran devlet üniversitelerinin faaliyetlerinin devam ettirilmesi ve desteklenmesi olduğunun açık bir şekilde yazılı olması ve başka amaca yer verilmemiş olması,

– Resmi senetlerinde, yıllık brüt gelirlerinin en az dörtte üçünün amacına yönelik olarak harcanacağının yazılı olması ve son bir yılda veya son iki yılın ortalaması bazında bu koşulun fiilen yerine getirilmiş olması,

– Maliye Bakanlığınca yaptırılan denetimde bu şartların sağlandığının tespit edilmiş olması

gerekmektedir.

2. Vergi muafiyetinden yararlanmada usul

Bakanlar Kurulunca 4962 sayılı Kanunun 20 nci maddesine göre tanınacak vergi muafiyetinden yararlanmak isteyen vakıflar, taleplerini içeren bir yazı ile Maliye Bakanlığına başvuruda bulunurlar.

Bu vakıflar başvuru yazısının ekinde;

1- Vakıf resmi senedinin 5 örneğini,

2- Gelir getirici malvarlığı ve yıllık gelire ilişkin bilgi ve belgeleri,

3- (Değişik ibare:RG-15/8/2012-28385) Son beş yıl içinde resmi senette yazılı olup amaçlar arasında yer alan sağlık, sosyal yardım, eğitim, bilimsel araştırma ve geliştirme, kültür ve çevre koruma ile ağaçlandırma konuları ile ilgili olarak gösterilen faaliyetleri içeren faaliyet raporunu

Bakanlığa gönderirler.

Bakanlıkça, bu Genel Tebliğ ile belirlenen şartların talepte bulunan vakıfça yerine getirilip getirilmediğinin tespiti bakımından ibraz edilen belgeler üzerinde ön inceleme yapıldıktan ve uygunluğu sağlandıktan sonra vakfa vergi muafiyeti tanınıp tanınmayacağı konusunda Vakıflar Genel Müdürlüğü ve diğer ilgili kuruluşların görüşleri alınır. (Değişik iki cümle:RG-15/8/2012-28385) Kuruluşlar tarafından olumlu görüş verilirse veya vergi muafiyeti verilmesinde sakınca bulunmadığı bildirilirse, vakfın faaliyetleri ve hesapları Maliye Bakanlığı tarafından denetlettirilir. Denetim sonucu düzenlenen raporun da olumlu olması halinde bu rapor, vakıf resmi senedinin ve başvuru dilekçesinin birer örneği, Bakanlığın bu konudaki görüşünü içeren bir yazı ile Bakanlar Kurulundan vergi muafiyeti kararı alınmak üzere Başbakanlığa gönderilir.

3. Vergi Muafiyeti Tanınan Vakıfların Yükümlülükleri

3.1. Resmi senet değişikliklerinde izin alınması

Vergi muafiyeti tanınan vakıfların yönetimlerince resmi senette değişiklik yapılmasının düşünülmesi halinde, değişiklik gerçekleştirilmeden önce bu konuda Maliye Bakanlığından izin alınması zorunludur. İzin alınmaksızın yapılan değişikliğin bu Genel Tebliğ ve ilgili diğer mevzuat hükümlerine aykırı olması halinde Bakanlıkça tanınan süre içinde resmi senet vakıf yönetimince eski haline getirilmez ya da değişiklik Bakanlıkça öngörülen şekilde düzeltilmez ise vakfın vergi muafiyetinin kaldırılmasına ilişkin hükümler uygulamaya konulur.

3.2. Gönderilecek mali tablolar ve raporlar

Bakanlar Kurulu Kararı ile vergi muafiyeti tanınan vakıflarca, dönem sonunda düzenlenecek bilanço ve gelir gider tablosu ile bir yıllık faaliyetlerinin sonuçlarını gösteren kesin bütçelerin birer örneği, yıllık faaliyet raporu ve yeminli mali müşavirce düzenlenmiş tasdik raporu ile birlikte yılın ilk üç ayı içinde Bakanlığa gönderilir. (Ek cümle:RG-15/8/2012-28385) Vakfa ait iktisadi işletme bulunması halinde bunlara ait bilanço ve gelir tablolarının da gönderilmesi zorunludur. Ancak, yıllık faaliyet raporu dışındaki belgelerin 3568 sayılı Kanun ve ilgili Genel Tebliğ esaslarına uygun olarak yeminli mali müşavire onaylattırılmış olması gerekir. Yeminli mali müşavire onaylattırılmadan gönderilen belgeler hiç gönderilmemiş sayılır.

3.3. Fon oluşturulması

Bakanlar Kurulu Kararı ile vergi muafiyeti tanınan vakıfların, yıllık gelirlerinin en az üçte ikisini elde edildiği yıl içinde amaçlarına harcamaları esastır. (Ek cümle:RG-15/8/2012-28385) Münhasıran devlet üniversitelerinin faaliyetlerinin devam ettirilmesi ve desteklenmesi amacıyla kurulan vakıflarda 2547 sayılı Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan şartların sağlanması açısından yıllık brüt gelirin en az dörtte üçünün elde edildiği yıl içinde amaçlara harcanması gerektiği tabiidir. Elde edildiği yıl içinde amaçlara harcanması gerektiği halde vakıf yönetiminin iradesi dışında harcanamayan gelirler, sonraki yılın tahmini bütçesine konulur ve bu miktardan yönetim ve idame giderleri ile ihtiyata ve vakıf malvarlığını artırıcı yatırımlara pay ayrılmadan, tamamı o yıl içinde vakfın amaçlarına harcanır. Bu durumun geçerli bir nedene dayanmaksızın süreklilik göstermesi ( üst üste iki yıl gibi ) vergi muafiyeti şartlarının ihlali anlamına gelir. Ancak, sözü edilen gelir fazlaları, vakıf resmi senedinde yazılı sağlık, sosyal yardım, eğitim, bilimsel araştırma ve geliştirme, kültür ve çevre koruma ile ağaçlandırma faaliyetleriyle ilgili amaçların gerçekleştirilmesine yönelik yatırımlar için üç yıl süre ile bir fon hesabında tutulabilir. Bunun için ilgili vakıfça, yatırıma ilişkin yönetim kurulu kararıyla yatırım projesinin ana hatlarını (maliyetini, finansman kaynaklarını, gerçekleştirme süresini vb.) içeren bir yazı ile Maliye Bakanlığına başvurularak izin alınması gerekir. Bu suretle finansmanı için fon oluşturulmasına izin alınan yatırımın üç yıllık süre içinde tamamlanamaması halinde, gecikme gerekçeleri Bakanlıkça uygun görülürse sözü edilen süre iki yıl daha uzatılabilir.

4. Vergi muafiyetinin kaldırılması

Bakanlar Kurulu Kararı ile vergi muafiyeti tanınan vakıfların, Bakanlıkta oluşan dosyalarının incelenmesi veya olağan denetimler ya da yaptırılacak özel denetimler sonucunda;

 Yasal yükümlülüklere uymadıklarının,

 Resmi senetlerinde yazılı sağlık, sosyal yardım, eğitim, bilimsel araştırma ve geliştirme, kültür ve çevre koruma ile ağaçlandırmaya yönelik amaçları dışında faaliyette bulunduklarının,

 Son yıllardaki faaliyetleri dikkate alındığında resmi senette yazılı amaçlarını gerçekleştirmelerinin mümkün olmadığının,

 Genel Tebliğ ile belirlenen yükümlülükleri yerine getirmediklerinin,

tespiti halinde, tespit edilen hususlar hakkında ilgili vakıftan açıklama istenir. Vakıf yönetimince Bakanlıkça verilen süre içinde açıklama yapılmaz veya yapılan açıklamalar yeterli görülmezse veya açıklamalar yeterli görülmekle beraber vakıf Bakanlıkça yapılan uyarıya rağmen benzeri ihlalleri tekrarlarsa, Maliye Bakanlığınca Vakıflar Genel Müdürlüğünün de görüşü alınarak Bakanlar Kurulundan vakfın vergi muafiyetinin kaldırılması istenir.

Vergi muafiyeti kaldırılan vakıflar, muafiyetin kaldırıldığı tarihten itibaren beş yıl geçmedikçe yeniden vergi muafiyeti talebinde bulunamazlar. Bu sürenin bitiminden sonra vergi muafiyeti talebinde bulunan vakıflara bu Genel Tebliğde yazılı şartları taşımaları koşulu ile yeniden vergi muafiyeti tanınabilir.

5. Diğer Hususlar

5.1. Şartlı bağışlarla ilgili işlemler

Vakfın amaçları arasında yazılı bir hizmetin gerçekleştirilmesi şartıyla yapılan bağışların, hizmetin gerçekleştirildiği yıllarda harcanması öngörülen kısmının o yılın gelirleri arasında gösterilmesi gerekir.

Vakfın malvarlığına eklenmesi ve gelirlerinin vakfın amaçları içinde yer alan bir hizmet veya hizmetlerin yerine getirilmesinde kullanılması şartıyla yapılan bağışlarda, ana para vakfın mal varlığı sayılacak, ancak bu paranın getireceği gelir, vakfın gelirleri arasına dahil edilecektir.

Muhasebe işlemleri yönünden de şartlı bağışlar vakfın defterlerinde ayrı hesaplarda izlenir. Şartlı bağış para olarak yapılmış ise bu para fon olarak yine ayrı bir hesapta gösterilir.

5.2. Vakfa bağlı iktisadi işletmelerde muhasebe işlemleri ve işletme gelirlerinin vakıf bütçesinde gösterilmesi

Vakfa bağlı veya ait iktisadi işletme bulunması halinde vakıfla işletmenin muhasebe işlemlerinin ayrı defterlerde izlenmesi ve vakfın işlemleriyle iktisadi işletmenin işlemlerinin birbirinden ayrılması gerekir. İktisadi işletmenin dönem sonunda oluşan kârından ödenmesi gereken vergiler ve diğer yasal yükümlülükler ayrıldıktan sonra kalan net kâr, vakıf bütçesine gelir olarak aktarılır.

5.3. Vakfa tahsis edilen mal varlığının satışı veya kamulaştırılması

Vakfa tahsis edilen mal varlığının satışı ya da kamulaştırılmasından elde edilen gelirler yıllık giderlere harcanmayıp, vakfa gelir sağlayacak yatırımlara tahsis edilebilir. Ancak bu paraların yatırımlara harcanmadan önceki dönem içinde değerlendirilmesinden elde edilen faizin vakfın yıllık gelirlerine dahil edilmesi zorunludur.

5.4. Vergisel Avantajlar

Vakıflar tüzel kişilikleri itibarıyla kurumlar vergisi kapsamına girmediklerinden, vergiden muaf vakıf statüsü kazanan vakıfların kurumlar vergisinden muafiyetleri de söz konusu olmamaktadır.

Vergiden muaf vakıf statüsünü kazanan vakıflar halen mevcut düzenlemelere göre,

1- 25/10/1984 tarihli ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 17 nci maddesinin 1 ve 2 numaralı fıkraları kapsamına giren teslim ve hizmetleri için katma değer vergisi istisnasından,

2- 8/6/1959 tarihli ve 7338 sayılı Veraset ve İntikal Vergisi Kanununun 4 üncü maddesinin (k) bendine göre, bu vakıflara kuruluşu için veya kurulduktan sonra tahsis olunan malların intikalinde veraset ve intikal vergisi istisnasından,

3- 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 59 uncu maddesinin (b) bendine göre, bu vakıflar tarafından iktisap edilecek gayrimenkullerin ve sair ayni hakların tescilleri ve şerhi gerektiren işlemleri ile bunlara ait tesislerin ve bu tesislerin sonradan iktisap edecekleri gayrimenkullerin ve sair ayni hakların tescilleri ve şerhi gerektiren işlemleri ve bunların terkinlerinde harç istisnasından,

4- (Değişik:RG-15/8/2012-28385) 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 4 üncü maddesinin (m) fıkrasına göre, kiraya verilmemek ve resmi senedinde yazılı amaçlara tahsis edilmek şartıyla vakfa ait binalar için emlak vergisi muafiyetinden

yararlanmaktadır.

Diğer taraftan, yukarıda sayılan muafiyet ve istisnalar vakfın tüzel kişiliğine yönelik olup vakfa ait iktisadi işletmelerin bu muafiyet ve istisnalardan yararlanması mümkün bulunmamaktadır.

Bu Genel Tebliğ ile 2/9/2003 tarih ve 25217 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 83 Seri No.lu Kurumlar Vergisi Genel Tebliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Tebliğ olunur.

3 Mayıs 2007 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı: 26511

TEBLİĞ

HAZİNE ARAZİLERİNİN TEKNOLOJİK VEYA JEOTERMAL SERACILIK VE ORGANİK TARIM YATIRIMLARINA TAHSİSİNDE UYGULANACAK ESAS VE USULLERE İLİŞKİN TEBLİĞ

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı; Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerde projeye dayalı teknolojik veya jeotermal seracılık ve organik tarım yatırımı yapmak isteyen gerçek veya tüzel kişilere bedeli karşılığında ön izin, kullanma izni verilmesi ile irtifak hakkı tesisine ilişkin esas ve usulleri düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Hazinenin özel mülkiyetinde olan veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde projeye dayalı teknolojik veya jeotermal seracılık ve organik tarım yatırımı yapmak isteyen yatırımcılar lehine ön izin, kullanma izni verilmesi ve irtifak hakkı tesisi bu Tebliğ esaslarına göre yapılır.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğ; 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesi, 1/12/2004 tarihli ve 5262 sayılı Organik Tarım Kanunu ve bu Kanun uyarınca çıkarılan ve 10/6/2005 tarihli ve 25841 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 74 üncü maddesi uyarınca çıkarılan ve 16/12/1984 tarihli ve 18607 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Devlete Ait Taşınmaz Mal Satış, Trampa, Kiraya Verme, Mülkiyetin Gayri Ayni Hak Tesis, Ecrimisil ve Tahliye Yönetmeliğinin 72 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Maliye Bakanlığını,

b) Teknolojik Seracılık: Bitkilerin ideal yaşama, beslenme ve gelişme ortamının (ışık, nem, ısı, hava, sulama, gübreleme vs.) sağlanmasına ve kontrol altında tutulmasına elverişli sera yapıları ile yetiştirme tekniklerinin kullanıldığı seracılık yöntemini,

c) Jeotermal Seracılık: Örtüaltı ısıtmasında yer kabuğunun derinliklerindeki ısının oluşturduğu, sıcaklığı sürekli olarak bölgesel atmosferin ortalama sıcaklığının üzerinde olan su, buhar ve gazların (jeotermal kaynak) kullanıldığı seracılık yöntemini,

ç) Organik Tarım: Toprak, su, bitki, hayvan ve doğal kaynaklar kullanılarak organik ürün veya girdi üretilmesi ya da yetiştirilmesi, üretim ve yetiştiricilikle birlikte doğal alan ve kaynaklardan ürün toplanması, hasat, kesim, işleme, tasnif, paketleme, pazarlama, depolama yatırımlarını,

d) Yatırımcı: Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde teknolojik ve/veya jeotermal seracılık veya organik tarım yapmak amacıyla teklifte bulunan gerçek veya tüzel kişiyi,

e) Avan Proje: Asıl projeden önce, yapılacak projeye esas olacak şekilde yapılan taslak projeyi,

f) Uygulama Projesi: Bir yapı ve/veya tesisin inşaatını yürütebilecek ayrıntıda düzenlenen, inşa edilecek bölümlerin biçimlerinin ve boyutlarının uygulamaya esas teşkil edecek şekilde açık ve kesin olarak ayrıntılandırıldığı projeyi, ifade eder.

Başvuru ve İnceleme

MADDE 5 –

(1) Hazinenin özel mülkiyetinde olan veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerde teknolojik veya jeotermal seracılık ve organik tarım yatırımı yapmak isteyen yatırımcılar ve bu yerler üzerinde yapılacak tarımsal yatırım hakkında hazırlanan avan proje ile birlikte yatırımın yapılacağı taşınmaza ait bilgileri içeren bir dilekçe ile İllerde Defterdarlığa, İlçelerde Malmüdürlüğüne başvurarak, bu yerler üzerinde lehlerine irtifak hakkı tesis edilmesi veya kullanma izni verilmesine esas olmak üzere ön izin verilmesini isteyebilirler.

(2) Bakanlık, talep edilen taşınmazın üzerinde teknolojik veya jeotermal seracılık ve organik tarım yatırımı yapılmasında sakınca olup olmadığı hususunu mahallinden araştırdıktan sonra sakınca olmadığının tespiti halinde, talep konusu taşınmazların üzerinde yatırımcılar tarafından hazırlanan/hazırlatılan avan projelerden hangilerinin uygulanabileceği hususunda Tarım ve Köyişleri Bakanlığının görüşünü alır.

Ön İzin, İrtifak Hakkı ve Kullanma İzni

MADDE 6 –

(1) Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından, uygun görülen teknolojik veya jeotermal seracılık ve organik tarım yatırımı ile ilgili olarak yatırım yapılacak yerin onaylı imar planı ve bu yer üzerinde yapılacak tesislere ilişkin uygulama projelerinin hazırlanması, hazırlanacak uygulama projelerinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığına onaylatılması, teknolojik veya jeotermal seracılık yatırımı yapılacak ise, kullanılacak jeotermal suya ilişkin olarak ilgili mevzuat çerçevesinde yetkili idaresinden gerekli izinlerin alınması ve bu jeotermal suyun kiralanması, organik tarım yapılacak ise, 5262 sayılı Kanun ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan Yönetmelik kapsamında ilgili birimlerden gerekli izinlerin alınması ve benzeri işlemlerin yerine getirilmesi amacıyla, Bakanlıkça belirlenen koşullarla ve bedeli karşılığında, bir yıla kadar ön izin ihalesi yapılacak, bu ihale 2886 sayılı Kanunun 17 nci maddesi uyarınca üçüncü kişilere ilan yoluyla duyurulacaktır. Gerekli hallerde ön izin süresi bedeli karşılığında uzatılabilecektir.

(2) Ön izin ihalesi sonucunda belirlenen ve kendisine ön izin verilen yatırımcı, ön izin süresi içinde yükümlülüklerini yerine getirmediği veya yatırım yapmaktan vazgeçtiği takdirde ön izni iptal edilir ve tahsil edilen ön izin bedeli iade edilmez.

(3) Yatırımcı ön izin süresi içinde yükümlülüklerini yerine getirdiği takdirde, Bakanlıktan kullanma izni verilmesi veya irtifak hakkı tesis edilmesi talebinde bulunur.

(4) Ancak, Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca uygun görülen teknolojik veya jeotermal seracılık ve organik tarım yatırımının toplam proje maliyet bedelinin en az 5 (beş) milyon ABD Doları karşılığı YTL tutarında olması, yatırımın faaliyete geçmesinden itibaren en az 10 (on) kişiye 5 (beş) yıl süreyle istihdam sağlanmasının taahhüt edilmesi halinde, Bakanlıkça belirlenen koşullarla ve bedeli karşılığında, başvuruda bulunan yatırımcıya 2886 sayılı Kanunun 51/g maddesine göre doğrudan ön izin, kullanma izni verilebilir ve/veya irtifak hakkı tesis edilebilir. Bu koşulları taşıyan birden fazla istekli olması halinde; bu istekliler arasında pazarlık usulü ile yapılacak ihale sonucunda en yüksek bedeli teklif eden yatırımcıya ön izin veya kullanma izni verilebilir ve/veya irtifak hakkı tesis edilebilir.

Bedel

MADDE 7 –

(1) İlk yıl ön izin, kullanma izni, irtifak hakkı ve müteakip yıllar bedelleri ile hasılat paylarının tespiti, tahsili ve takibi Devlete Ait Taşınmaz Mal Satış, Trampa, Kiraya Verme, Mülkiyetin Gayri Ayni Hak Tesis, Ecrimisil ve Tahliye Yönetmeliği hükümlerine göre yapılır.

Kullanma İzninin ve İrtifak Hakkının Devri

MADDE 8 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerine göre lehlerine kullanma izni verilen veya irtifak hakkı tesis edilen yatırımcılarca, kullanma izninin veya irtifak hakkının üçüncü kişilere devredilmesinin talep edilmesi halinde; varsa ödenmeyen geçmiş yıllar kullanma izni ve irtifak hakkı bedelleri ile yıllık işletme hasılatı bedellerinin gecikme zamları ile birlikte ödenmesi, irtifak hakkı veya kullanma izni sözleşmelerinde belirtilen hükümlere ilişkin olarak tespit edilen başka aykırılıklar var ise bu aykırılıkların giderilmesi, yatırımcılar tarafından kullanma izninden veya irtifak hakkından dolayı açılmış davalar var ise, bu davalardan tüm yargılama giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız feragat edilmesi ve yeni sözleşme düzenlenmesi kaydıyla kullanma izninin ve irtifak hakkının üçüncü kişilere devredilmesine, Tarım ve Köyişleri Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle Bakanlıkça izin verilebilir.

Kullanma İzni ve İrtifak Hakkı Süresi

MADDE 9 –

(1) Bu Tebliğ kapsamında kalan yerler ile ilgili olarak; yatırımcı ile yapılacak olan kullanma izni ve irtifak hakkı sözleşmelerinin süresi 49 (kırkdokuz) yıldan fazla olamaz.

(2) Kullanma izni süresi, sözleşmenin taraflarca imzalanarak noterde tasdik ettirildiği tarihte, irtifak hakkı süresi ise, hakkın tapuya tescil edildiği tarihte başlar.

Yatırıma Başlama ve Bitirme Süreleri

MADDE 10 –

(1) Yatırımcı, kullanma izninin verildiği veya irtifak hakkının tesis edildiği tarihten itibaren proje termin planında ve sözleşmede belirtilen süre içerisinde yatırıma başlamak ve bitirmek zorundadır.

Yatırımın ve İşletmenin Denetimi, Projenin Kontrolü ve Değiştirilmesi

MADDE 11 –

(1) Bakanlık, kullanma izni veya irtifak hakkı süresi içerisinde, yatırım konusu taşınmazın üzerindeki yapı ve tesisleri kontrol etmeye veya ettirmeye yetkilidir. Yapılacak kontrol ve denetimler sonucunda tespit edilen hata veya noksanlıkların, Bakanlıkça belirlenecek süre içerisinde yatırımcı tarafından giderilmesi zorunludur.

(2) İrtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen alanların üzerinde yapılacak yatırımın teknik yönden incelenmesini ve kontrolünü yapmaya Tarım ve Köyişleri Bakanlığı yetkilidir. Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacak inceleme ve kontrol sonucunda teknik yönden tespit edilen hata veya noksanlıkların, bu Bakanlıkça belirlenecek süre içerisinde yatırımcı tarafından giderilmesi zorunludur.

(3) Yatırımcılar tarafından, yatırım konusu taşınmazın üzerinde uygulanacak projenin amacına bağlı kalınmak ve ilave yatırımlar ihtiva edecek şekilde değiştirilmesinin talep edilmesi ve bu talebin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca uygun görülmesi halinde, bu değişikliğe Bakanlıkça izin verilebilir. Yapılacak değişikliğin niteliği ve boyutu Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca belirlenir.

Sözleşme Süresinin Sona Ermesi

MADDE 12 –

(1) Kullanma izni veya irtifak hakkı, sözleşmesinde belirtilen süre sonunda bitecektir. Ayrıca, yatırımcı tarafından; kullanma izni veya irtifak hakkı sözleşmesinde belirtilen hükümlere aykırı davranılması veya yatırımcının kendi isteğiyle yatırımdan vazgeçmesi halinde, sözleşme iptal edilir ve alınan teminatlar Hazineye irat kaydedilir.

(2) Bu durumda, taşınmaz ile kullanma iznine veya irtifak hakkına dayalı olarak yapılan yapı ve tesislerin tamamı Hazineye intikal eder ve yatırımcı yaptığı yatırımdan dolayı her hangi bir hak, tazminat veya talepte bulunamaz.

Uygulanacak Hükümler

MADDE 13 –

(1) Yatırımcı proje gereğince yapacağı yatırımlarla ilgili her türlü izinleri yetkili mercilerden almak ve faaliyetini de yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun yürütmek zorundadır.

(2) Bu Tebliğde hüküm bulunmayan hallerde, 818 sayılı Borçlar Kanunu, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu, 5262 sayılı Organik Tarım Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ile diğer ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 14 –

(1) Bu Tebliğ yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 15 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.

3 Mayıs 2009 PAZAR        Resmî Gazete     Sayı : 27217

TEBLİĞ

Gümrük Müsteşarlığından:

GÜMRÜK GENEL TEBLİĞİ (GÜMRÜK İŞLEMLERİ) (SERİ NO: 70)

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı ve kapsamı, Türkiye veya Avrupa Topluluğu’nda serbest dolaşımda bulunan eşyanın Gümrük Birliği çerçevesinde tercihli rejimden yararlanabilmesini sağlamak üzere gümrük idaresince vize edilen A.TR dolaşım belgelerinin basımı, dağıtımı, düzenlenmesi ve onaylanmasına ilişkin Gümrük Müsteşarlığınca yetki verilecek kişi, kurum, kuruluşların belirlenmesi ile bunlar tarafından yapılacak işlemlere ilişkin usul ve esasların tespit edilmesidir.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, 2006/10895 sayılı “Türkiye ile Avrupa Topluluğu Arasında Oluşturulan Gümrük Birliğinin Uygulanmasına İlişkin Esaslar Hakkındaki Bakanlar Kurulu Kararı”nın 3 ila 8, 12, 13, 15 ila 17 ve 33 üncü maddelerine istinaden hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Müsteşarlık; Gümrük Müsteşarlığı’nı,

b) Genel Müdürlük; Gümrükler Genel Müdürlüğü’nü,

c) Karar; 28.9.2006 tarihli ve 26303 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2006/10895 sayılı Bakanlar Kurulu Kararını,

ç) TOBB; Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği’ni, 

d) Odalar; Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine bağlı ticaret odaları, sanayi odaları veya ticaret ve sanayi odalarını,

e) Konfederasyon; Türkiye Esnaf ve Sanatkarlar Konfederasyonu’nu,

f) Birlik; Esnaf ve Sanatkarlar Odaları Birliği’ni,

g) Yetkilendirilmiş Gümrük Müşaviri; 19 Ocak 2008 tarihli ve 26761 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 60 Seri No.lu Gümrük Genel Tebliği (Gümrük İşlemleri) hükümleri çerçevesinde yetkilendirilmiş Gümrük Müşavirini ifade eder.

A.TR dolaşım belgelerinin basım ve dağıtım yetkisi

MADDE 4 –

(1) Kararın doğru olarak uygulanması, belgelerin birbirleriyle şekil ve içerik yönünden aynı olması, ancak birbirlerinden farklı ve sıralı bir seri numarası ile basılması ve hangi firmalar tarafından kullanıldığının takip edilebilmesinin sağlanması amacıyla A.TR dolaşım belgelerinin; Kararın 4 üncü maddesine uygun olarak basımının ve Kararın 6 ncı maddesine uygun olarak dağıtımının gerçekleştirilmesi konusunda TOBB yetkilendirilmiştir.

A.TR dolaşım belgelerinin satışı ve takibi

MADDE 5 –

(1) TOBB tarafından Kararda yer alan hükümlere uygun olarak bastırılan A.TR dolaşım belgeleri odalar ile konfederasyona gönderilir. Konfederasyon da belgeleri bağlı birliklerine gönderir. A.TR dolaşım belgeleri odalar ve birlikler tarafından üyelerine satılır. Belgelerin satış ve onay fiyatı ayrı ayrı olacak şekilde Müsteşarlığın da görüşü alınmak suretiyle her yıl TOBB tarafından belirlenerek bütün odalar ve birlikler tarafından aynı şekilde uygulanmasını temin için açıklanır.

(2) Odalar ve birliklerce satılan A.TR dolaşım belgelerinin satış ücreti satış sırasında, onay ücreti ise onay sırasında tahsil edilir. Yetkilendirilmiş Gümrük Müşavirince onaylanan A.TR dolaşım belgesi için tahsil edilecek ücret 1 inci fıkraya göre TOBB tarafından belirlenip açıklanan onay ücretini aşamaz.

(3) A.TR dolaşım belgeleri birlikler tarafından sadece esnaf ve sanatkârlar odaları üyelerine satılır.

(4) Odalar ve birlikler tarafından A.TR dolaşım belgelerinin satışında ve sonrasında aşağıda sayılan hususlar yerine getirilir.

a) Belge satışı sırasında belgeyi satın alan kişinin T.C. Kimlik Numarası, adına belge satın alınan firmanın veya Yetkilendirilmiş Gümrük Müşavirinin ismi ve vergi numarası alınarak satılan A.TR dolaşım belgelerinin numaralarının yanına kaydedilir.

b) Odalar/birlikler sadece sattıkları belgeleri onaylayabilirler. Odalar/birlikler sattıkları belgelerin onay için geri gelip gelmediğini takip eder, geri gelmeyen belgelerin akibetini araştırarak düzenli aralıklarla geri gelmeyen belgelerin numaraları ile ilgili firmanın ismi, vergi numarası ve geri gelmeme gerekçelerini içerecek bir yazı ile odalar TOBB’a, birlikler konfederasyona bilgi verirler. Konfederasyon kendisine gelen bilgileri ivedilikle TOBB’a bildirir. Onay için satıldığı odaya/birliğe geri gelmeyen belgelerin numaraları 1 er yıllık dönemler itibariyle TOBB tarafından Genel Müdürlüğe bildirilir.

c) Yetkilendirilmiş Gümrük Müşavirleri tarafından ay içinde onaylanan belgelerin numaraları takip eden ayın ilk üç iş günü içerisinde belgenin satın alındığı odaya/birliğe yazılı olarak ve elektronik ortamda bildirilir.

A.TR dolaşım belgelerinin onay yetkisi

MADDE 6 –

(1) İhracatçılar tarafından beş nüsha olarak düzenlenen A.TR dolaşım belgelerinin yeşil meneviş zeminli asıl nüshası haricindeki dört nüshası 8 inci maddede sayılan işlemlerin yerine getirilmesinin ardından odalar, birlik veya Yetkilendirilmiş Gümrük Müşavirleri tarafından onaylanır.

A.TR dolaşım belgelerinin düzenlenmesi

MADDE 7 – (1) A.TR dolaşım belgeleri ihracatçılar tarafından Karar hükümlerine uygun olarak düzenlenir. Belgenin 13 no.lu “İhracatçının Beyanı” başlıklı kutusu doldurularak imzalanır ve onaylanmak üzere 5 inci maddede sayılan kişi, kurum ve kuruluşlardan birine ibraz edilir.

(2) Odalardan/birliklerden satın alınan A.TR dolaşım belgeleri sadece adına satın alınan kişilerin kendi ihtiyaçları için kullanılabilir. Bu belgeler başka kişi veya firmalara verilemez veya satılamaz.

A.TR dolaşım belgelerinin onaylanması

MADDE 8 –

(1) İhracatçılar tarafından düzenlenen A.TR dolaşım belgeleri 5 inci maddede sayılan kişi, kurum ve kuruluşlar tarafından onaylanırken aşağıdaki hususlar yerine getirilir.

a) İhracatçılar tarafından ibraz edilen A.TR dolaşım belgelerinin şeklinin Karar’ın 4 üncü maddesi ile Kararın Ek 1 inde yer alan dolaşım belgesi örneğine uygun olduğu ve belgenin Kararın 7 nci maddesine uygun olarak doldurulduğu tespit edilir.

b) A.TR Dolaşım Belgesi, Gümrük Birliği Gümrük Bölgesi’nin iki parçası arasında doğrudan nakledilen, Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu’nu (AKÇT) Kuran Anlaşma Kapsamı Ürünlerin Ticaretine İlişkin Türkiye ile AKÇT Arasındaki Anlaşma kapsamındaki ürünler hariç olmak üzere, sanayi ürünleri ile işlenmiş tarım ürünleri için düzenlenir. Bunlar dışındaki veya Kararın 3 üncü maddesinde sayılan ülkeler dışında bir ülkeye gönderilen eşya için düzenlenmiş belgeler onaylanmaz.

c) A.TR dolaşım belgesinde kayıtlı eşyanın serbest dolaşımda olup olmadığına ilişkin haklı sebebe dayanan herhangi bir tereddüt olması halinde eşyanın serbest dolaşım statüsünün tevsikini teminen aşağıdaki belgelerden bir veya birkaçı ya da varsa gerekli görülen başka belgeler olay bazında yapılacak değerlendirmeye göre talep edilebilir;

– Eşyanın teminine ilişkin müstahsil makbuzu,

– Borsa tescil beyannamesi,

– Satış faturaları,

– İthalat beyannameleri,

– Alış faturaları,

– A.TR dolaşım belgeleri,

– EUR.1 dolaşım sertifikaları,

– Dahilde işleme izin belgesi,

– Telafi edici verginin ödendiğine dair makbuz örnekleri,

– Telafi edici vergilerin ilgili eşyanın ihracat beyannamelerinin kapatılması esnasında ödeneceğine dair taahhütname,

– Üretici firmaya ilişkin kapasite raporu.

ç) Belgelere ilişkin kontroller tamamlandıktan sonra, yeşil meneviş zeminli asıl nüsha hariç diğer nüshalar imza ve mühürle/kaşeyle tasdik edilir. Biri beyaz üzerine yeşil meneviş zeminli dördü beyaz olan beş nüshalık takım halindeki dolaşım belgesinin beyaz renkli nüshalarından biri alıkonarak diğerleri, ihraç işleminin yapılacağı gümrük idaresine vize ettirilmek üzere ihracatçıya ya da yetkili kanuni temsilcisine verilir.

d) İhracatın gerçekleştiği gümrük idaresi tarafından belgeyi onaylayan kişi, kurum ve kuruluşa gönderilen A.TR dolaşım belgesinin beyaz renkli teyit nüshası da ilgili dosyaya konulur. Belli sürelerle yapılacak kontrollerde teyit nüshası geri dönmeyen A.TR dolaşım belgelerine ilişkin olarak gerekli araştırma yapılarak sonucundan Genel Müdürlüğe bilgi verilir.

e) “Sonradan Verilmiştir.” ibareli A.TR dolaşım belgelerinin onaylanmasına ilişkin olarak Kararın 15 ve 16 ncı maddelerinde, “İkinci Nüsha” ibareli belge onaylanmasına ilişkin olarak ise 17 nci maddesinde yer alan şartlara uygun işlem tesis edilir.

60 Seri No.lu Tebliğ’den muafiyet

MADDE 9 –

(1) A.TR dolaşım belgelerinin Yetkilendirilmiş Gümrük Müşavirleri tarafından onaylanması halinde 19 Ocak 2008 tarihli ve 26761 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 60 Seri No.lu Gümrük Genel Tebliğinin (Gümrük İşlemleri) 4 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (i) bendi hükümleri uygulanmaz.

Yürürlük

MADDE 10 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.