Madde 1 —Bu Yönetmeliğin amacı; yerli gen kaynaklarımızdan olan bombus arısının doğadan toplanmasını ve yurt dışına kaçırılmasını önlemek, denetimli koşullarda yetiştirilmesini teşvik etmek, sağlıklı ve kaliteli bitkisel ürünler üretimi için seralarda kullanımını yaygınlaştırmak ile ilgili esasları belirlemektir.
Kapsam
Madde 2 —Bu Yönetmelik, bombus arılarında; üretim izni, damızlık materyal elde etme ve korunması için her türlü tedbirin alınması, polinasyon, ihracat, ithalat ve projelendirme ile ilgili işlemleri, örtü altı tarımında bombus arısı kullanımını artırıcı tedbirlerin alınması konularını kapsamaktadır.
Hukuki Dayanak
Madde 3 —Bu Yönetmelik; 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesinin (f) ve (g) bentleri, 3046 sayılı Kanunun 37 nci maddesi, 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanununun 1inci maddesi, 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 2 nci maddesinin (b) ve (c) bentleri ile 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununun 2 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4 —Bu Yönetmelikte geçen;
Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
Bombus Arısı: Örtü altı tarımında polinasyon hizmetinde kullanılmak üzere denetimli koşullarda yetiştirilebilen, doğal koşullarda genellikle toprak altında yaptığı yuvada koloni halinde yaşayan bir yaban arısı cinsini,
Ana Arı (Kraliçe): Yuva kurmamış, denetimli olarak çiftleştirilmiş ana arıyı,
Polinasyon: Çiçeğin döllenmesini,
Firma: Laboratuvar şartlarında bombus arısı üretimi için Bakanlıktan izin almış tüzel kişiyi,
Koloni: Canlı döller üretebilen bir ana arı ve bunun dölleri olan işçi arılardan oluşan birimi, ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Üretim İzni
Madde 5 —Firma, kapasite durumu, üretim aşamaları ve yatırımın terminini içeren proje hazırlar. Bombus arısı üretiminde kullanacağı materyali ve üretim teknolojisini nereden temin edeceğini belirtir. Teknolojisini yurt dışı firmadan alacak ise, ilgili bombus firması ile yapacağı üretim sözleşmesi ile Bakanlığa başvurur.
Bakanlıkça oluşturulan teknik inceleme ve ruhsat komisyonu (Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Üniversite) işletmeyi inceler. Üretim laboratuvarı alt yapısı ve materyal temini konularında yapılacak değerlendirme sonucu olumlu bulunan firmaya, içeriği ve uygulanma dönemi Bakanlıkça belirlenecek noter tasdikli taahhütnamenin firmaca imzalanmasını takiben üretim izni verilir. Üretim izni her yılın Nisan, Mayıs ve Haziran ayları içerisinde verilir.
Bombus arısı üreten firmalar, denetimli olarak çiftleştirilmiş ana arı kullanarak koloni üretimine geçmek zorundadır. Bu firmaların doğaya bağımlı kalmadan ülkemiz laboratuvar şartlarında üretime geçmeleri esastır.
Doğadan ana arı toplayarak üretim materyali temin edilmesi yasaktır.
Yönetmelik yayımlanmadan önce kurulmuş ve faaliyetlerini halen sürdürmekte olan firmalar, içeriği ve uygulanma dönemi Bakanlıkça belirlenecek taahhütnameyi Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren 1 ay içerisinde imzalamak ve hükümlerine uymak zorundadırlar.
İthalat İzni
Madde 6 —Bombus arısı ithalatı Bakanlar Kurulunca o yıl için yayımlanan İthalat ve Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Rejimi Kararları ile Bakanlıkça yapılan düzenlemelerde yer aldığı şekle uygun olarak gerçekleştirilir.
İhracat İzni
Madde 7 —Firma, bombus arısının laboratuvarda üretildiğine ilişkin Bakanlık İl veya İlçe Müdürlüğünde görevli o konuda uzman Ziraat Mühendisi veya Veteriner Hekim raporuna istinaden bombus arısı ihracatı yapabilir.
Doğadan Toplanması
Madde 8 —Tüm bombus arısı türlerinin doğadan toplanması yasaktır.
Örtü Altı Tarımı
Madde 9 —Örtü altı tarımını ve polinasyonda bombus arısı kullanımını geliştirici ve özendirici tedbirler Bakanlıkça alınır.
Hastalık Tedbirleri
Madde 10 —Bombus arısı üretim işletmesinde herhangi bir salgın arı hastalığının görülmesi durumunda, mutlaka en yakın Bakanlık İl veya İlçe Müdürlüğüne hastalık ihbarı yapılır. Bakanlık İl veya İlçe Müdürlüğü tarafından söz konusu hastalık ihbarının değerlendirilip ihbarı mecburi bir hastalık tespit edilmesi durumunda; hastalıkla mücadelede 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.
Denetim
Madde 11 —Bakanlık İl veya İlçe Müdürlükleri; gerek gördüğü tarihlerde üretilen bombus arısı, kovan ve her türlü malzemenin kontrol ettirilmesine ve rapor tanzimine yetkilidir.
Koloni Satışı
Madde 12 —Üretilen bombus kolonisi kutusunun üzerinde firma ismi, adresi, telefonu, uygun taşıma ve kullanım koşulları ayrıca belirtilecektir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Son Hükümler
Yürürlük
Madde 13 —Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 14 —Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
EK-1
BOMBUS ARISI TAAHHÜTNAMESİ
Örtü altı tarımında polinasyon amacına yönelik kullanılan bombus (Bombus terrestris) türü arıları ülkemizde de kullanılmaya başlanılmasından itibaren bu arı türünü gerek demonstrasyon amacı ile gerekse ülkemiz ihtiyacını karşılamak için laboratuvar şartlarında üretmek istiyoruz.
Bu amaçla;
1- Firma olarak polinasyon amacıyla kullanılan bombus (Bombus terrestris) türü arı ve bu türün alt türlerine ait ana arı ve kolonileri doğadan toplamayacağımızı, toplatan gerçek ve tüzel kişilerden satın almayacağımızı ve toplama işlemi yapan kişilerle ilgili bilgi edinildiğinde bu bilgileri yetkili mercilere bildireceğimizi,
2- Gerçekleştirmek istediğimiz yatırımların gerek kuruluş ve üretim aşamasında gerekse daha sonraki dönemde kontrolü amacı ile Bakanlık görevlileri dışında üniversitelerden gelen görevlilerin masraflarını karşılayacağımızı,
3- Bombus arısı ile ilgili her ay üretim, ithalat ve ihracat rakamları hakkında Tarım ve Köyişleri Bakanlığına hiç aksatmadan bilgi vereceğimizi,
4 – Bombus terrestris türü arıyı laboratuvar şartlarında üretmek amacıyla faaliyetini sürdürmekte olan Firma olarak, içinde bulunduğumuz üretim sezonu için; bir önceki dönemde örtü altında kullanılan toplam bombus terrestris kolonisi miktarının en fazla %5 i kadar hazır koloni ithalatı yapabileceğimizi,
5- Herhangi bir nedenle üretimimize bir süre ara verdiğimiz ve üretimimizi tamamen durdurduğumuzda Tarım ve Köyişleri Bakanlığına onbeş gün içinde bilgi vereceğimizi,
6- Bu taahhütname ile belirtilen şartlara uymadığımız takdirde Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca üretim, ithalat ve ihracat iznimizin iptal edileceği hususunu kabul ettiğimizi, taahhüt ederiz.
ÇEVRE KANUNUNUN 29 UNCU MADDESİ UYARINCA ATIKSU ARITMA TESİSLERİNİN TEŞVİK TEDBİRLERİNDEN FAYDALANMASINDA UYULACAK USUL VE ESASLARA DAİR YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç ve kapsam
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı, alıcı ortamın su kalitesinin yükseltilmesi için alıcı ortama deşarj eden atıksu altyapı tesisi yönetimlerinden, arıtma tesisini kuran, işleten ve ilgili mevzuatta belirtilen yükümlülüklerini yerine getirenlerin, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 29 uncu maddesinde belirtilen teşvik tedbirleri kapsamında atıksu arıtma tesislerinde kullandıkları elektrik enerjisi giderlerinin bir kısmının Bakanlıkça geri ödenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
(2) Bu Yönetmelik, Çevre Kanununun 29 uncu maddesi çerçevesinde ve bu Yönetmelikte belirtilen koşulları sağlayarak elektrik enerjisi gideri geri ödemesi alacak olan atıksu altyapı tesisi yönetimlerini ve birinci fıkradaki usul ve esaslarla ilgili iş ve işlemleri kapsar.
Dayanak
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 29 uncu maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar ve kısaltmalar
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Alıcı ortam: Hava, su, toprak ortamları ile bu ortamlarla ilişkili ekosistemleri,
b) Atıksu altyapı tesisi yönetimi: Mahallin en büyük mülki amirinin bilgi, denetim ve gözetimi altında atıksu altyapı tesislerinin inşası, bakımı ve işletilmesinden sorumlu olan, büyükşehirlerde büyükşehir belediyeleri su ve kanalizasyon idarelerini, belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediyeleri, organize sanayi bölgelerinde organize sanayi bölgesi yönetimini, küçük sanayi sitelerinde kooperatif başkanlıklarını, serbest ve/veya endüstri bölgelerinde bölge müdürlüklerini, kültür ve turizm koruma ve gelişme bölgeleri ile turizm merkezlerinde Kültür ve Turizm Bakanlığını veya Kültür ve Turizm Bakanlığının yetkili kıldığı birimleri, mevcut yerleşim alanlarından kopuk olarak münferit yapılmış tatil köyü, tatil sitesi, turizm tesis alanlarında site yönetimleri ile diğer tesis işletmelerini,
c) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
ç) Biyolojik arıtma sistemleri: Atıksu bünyesinde bulunan organik ve kısmen de inorganik kirletici maddelerin, mikroorganizmalar tarafından besin ve enerji kaynağı olarak kullanılmak suretiyle atıksudan uzaklaştırılmaları esasına dayanan metotları,
d) Derin deniz deşarjı (DDD): Yeterli arıtma kapasitesine sahip olduğu mühendislik çalışmaları ile tespit edilen alıcı ortamlarda denizin seyreltme ve doğal arıtma süreçlerinden faydalanmak amacıyla atık suların sahillerden belirli uzaklıklarda deniz dibine boru ve difüzörlerle deşarj edilmesini,
e) Fazla ödeme: Enerji desteğinden yararlanması gerekenlere, yararlanması gereken tutarın üzerinde yapılan ödemeyi,
f) Geri ödeme belgesi: Atıksu arıtma tesisi enerji gideri geri ödeme belgesini,
g) Haksız ödeme: Enerji desteğinden yararlanmaması gerektiği hâlde yararlananlara yapılan ödemeyi,
ğ) İleri arıtma sistemleri: Atık suyun kalitesini daha fazla iyileştirmek için uygulanan arıtma tiplerini,
h) Kimyasal arıtma sistemleri: Kimyasal arıtma, atıksularda kirliliğe neden olan çözünmüş, kolloidal ve askıdaki maddelerin uzaklaştırılmasını temin veya hızlandırmak amacıyla, çeşitli kimyasal reaksiyonlardan yararlanılması esasına dayanan genel metotları,
ı) SKKY: 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğini ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Ödenek ve Geri Ödemeye İlişkin Usul ve Esaslar
Ödenek
MADDE 4 –
(1) Atıksuların arıtılması amacıyla atıksu arıtma tesislerinde kullanılan ve ödemesi yapılan bir önceki yıla ait elektrik enerjisi gideri, Çevre Kanununun 29 uncu maddesi uyarınca Bakanlar Kurulunca belirlenecek oranda, Bakanlık bütçesine bu amaç için ayrıca konulacak ödenekten ilgili atıksu altyapı tesisi yönetimlerine geri ödenir.
Geri ödeme belgesinin verilmesi
MADDE 5 –
(1) Atıksu altyapı tesisi yönetimleri, EK-1’de yer alan geri ödeme belgesini alabilmek için; aşağıda belirtilen koşulları sağlar ve istenen bilgi, belge ve dokümanları temin etmek suretiyle il çevre ve orman müdürlüklerine başvururlar. Noksansız olan başvuru dosyaları, geri ödeme belgesinin düzenlenmesi amacıyla Bakanlığa gönderilir. Verilen geri ödeme belgesi beş yıl süreyle geçerlidir. Süresi dolan geri ödeme belgesi yenilenir.
(2) Geri ödeme belgesi alabilmek için gereken şartlar aşağıda belirtilmiştir.
a) Atıksu altyapı tesisi yönetimlerince, atıksularını arıtmak amacıyla bu Yönetmelikte tanımı yapılan biyolojik, kimyasal veya ileri arıtım yöntemlerinden herhangi birini kullanıyor veya bu arıtma tiplerinin sonrasında arıtılan atıksuları derin deniz deşarjı ile bertaraf ediyor olmak.
b) Çevre Kanunu uyarınca alması gereken izin belgesini almış olmak; arıtılan atıksuyun geri dönüşümlü olarak kullanılması durumunda atıksu deşarjı olmadığına dair belgeleri sunmak ve SKKY ve mezkûr Yönetmeliğe dayanılarak çıkartılan tebliğlerde yer alan hükümleri yerine getirmiş olmak.
c) 27/4/2004 tarihinden sonra yapılan biyolojik, kimyasal ve ileri atıksu arıtma tesisleri, 31/12/2004 tarihinden sonra yapılan derin deniz deşarjları için proje onayı yaptırıldığına dair belgeyi sunmak.
ç) Arıtma tesisinde kullanılan elektrik enerjisini ölçen ayrı bir elektrik sayacının olduğuna dair belgeyi ve elektrik aboneliğine dair sözleşmeyi sunmak.
d) Valilikçe, il çevre ve orman müdürlüğü koordinasyonunda ve ilgili kurumların katılımı ile kurulacak teknik bir heyetin işletme tarafından beyan edilen bilgilerin gerçeğe uygun olup olmadığının teyit edildiğine dair yerinde inceleme raporunu sunmak.
e) Geri ödeme belgesi ücreti makbuzunu sunmak.
f) Ek-2’de yer alan atıksu beyan formunu Bakanlığın Çevresel Bilgiye Erişim Sisteminde noksansız olarak doldurmak ve sunmak.
Atıksu arıtma tesislerinde kullanılan enerji giderinin bir kısmının geri ödenmesi
MADDE 6 –
(1) Atıksu altyapı tesisi yönetimlerinin, atıksu arıtma tesislerinde kullanılan enerji giderlerinin bir kısmının geri ödenmesi imkânından faydalanabilmeleri için;
a) İkinci fıkrada belirtilen bilgi, belge ve dokümanları tamamlayarak oluşturdukları başvuru dosyası ile her yıl Nisan ayı sonuna kadar il çevre ve orman müdürlüklerine başvuruda bulunmaları,
b) İl çevre ve orman müdürlüklerince başvuru dosyasının noksansız olduğunun tespit edilmesi; ödenmemiş veya ödemesi tamamlanmamış faturaların dikkate alınmaması gerekir.
(2) Başvuru dosyasında aşağıdaki bilgi ve belgeler yer alır.
a) Geri ödeme belgesi,
b) Geri ödemenin talep edildiği elektrik enerjisinin kullanıldığı yıl içerisinde, SKKY ve mezkûr Yönetmeliğe dayanılarak çıkartılan tebliğlere göre herhangi bir ceza almamış olduğuna veya cezaya neden olan aykırılığın süresi içerisinde giderildiğine dair il çevre ve orman müdürlüğünden alınan resmî yazı,
c) Kurum, kuruluş ve işletme yetkilisi veya yetkilileri tarafından imzalanmış başvuru dilekçesi,
ç) EK-3’te yer alan taahhütnamenin doldurulmuş örneği,
d) EK-4’te yer alan elektrik tüketim ve tutar tablosunun doldurulmuş örneği,
e) İlgili döneme ait elektrik faturalarının tamamının ödendiğini gösterir belge.
(3) Son başvuru süresinden sonra yapılacak olan başvurular kabul edilmez.
Geri ödemenin yapılması usulü
MADDE 7 –
(1) Arıtma tesislerinde kullanılan elektrik enerjisinin bir kısmı, atıksu altyapı tesisi yönetimleri tarafından bir önceki yıla ait atıksu arıtma tesislerinde kullanılan, vergiler ve kesintiler hariç tüketim bedeli üzerinden geri ödenir.
(2) İl çevre ve orman müdürlüklerine yapılan başvurulardan uygun bulunanlar değerlendirilerek il genelindeki toplam talep miktarları, EK-5’te yer alan il genelinde enerji sarfiyatı tutar tablosu formu doldurularak her yıl Haziran ayı sonuna kadar Bakanlık Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğüne gönderilir. İllerden gelecek olan vergiler ve kesintiler hariç elektrik tüketim bedellerinin toplanması sonucunda, bu amaç için Bakanlık bütçesine konan ödenek miktarı ve her yıl Bakanlar Kurulu kararı esas alınarak geri ödeme miktarı belirlenir.
(3) Belirlenen geri ödeme oranlarına göre Bakanlık Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü tarafından hesaplanan ve il çevre ve orman müdürlükleri bütçelerine yapılacak toplam ödenek tahsisleri EK-6’da yer alan enerji desteği için il çevre ve orman müdürlüğü bütçelerine yapılacak ödenek aktarım tablosu doldurulduktan sonra ödenek gönderme belgesi düzenlenerek il çevre ve orman müdürlüklerinin hesaplarına Genel Müdürlükçe aktarılır ve Bakanlar Kurulunca belirlenen oranlar dâhilinde, tahsis edilen ödenekten il çevre ve orman müdürlüklerince geri ödeme işlemleri gerçekleştirilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Geri ödeme belgesinin iptal edilmesi
MADDE 8 –
(1) 5 inci madde gereğince verilen geri ödeme belgesi;
a) Çevre Kanunu uyarınca alınması gereken izin belgesinin geçerliliğini yitirmesi, SKKY hükümlerine ve mezkûr Yönetmeliğe dayanılarak çıkarılan tebliğ hükümlerine uyulmaması,
b) Enerji desteğinden haksız olarak yararlanılması hususlarından herhangi birinin tespit edilmesi ve söz konusu noksanlığın 2872 sayılı Çevre Kanununun 15 inci maddesine göre verilen süre içerisinde giderilmemesi durumunda iptal edilir.
(2) İşletme; iptalin gerçekleştiği döneme ait fatura tutarı da dâhil olmak üzere, iptal tarihinden itibaren elektrik enerjisi desteğinden yararlanamaz.
İnceleme ve denetim yetkisi
MADDE 9 –
(1) Bakanlıkça; SKKY ve alt düzenleyici işlemleri çerçevesinde veya gerekli görülmesi hâlinde yerinde inceleme ve denetleme yapılır. Yapılan inceleme ve denetleme sonucunda 8 inci maddede belirtilen hususlardan birinin tespit edilmesi durumunda geri ödeme belgesi iptal edilir.
İşletme veya tesis sahibinin değişmesi
MADDE 10 –
(1) İşletme sahibinin değişmesi hâlinde, geri ödeme belgesinde yer alan firma unvanın değiştirilmesi için Bakanlık Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğüne müracaat edilir. Bu değişikliğin onaylanmasını müteakip enerji desteğinden, belgede kayıtlı yeni firma yararlanabilir. Bu durumda elektrik enerjisi aboneliği de yeni firma adına yenilenir.
Haksız yararlanma durumu
MADDE 11 –
(1) Enerji desteğinden “haksız ödeme” veya “fazla ödeme” olarak yararlanıldığının tespiti hâlinde, yapılan haksız veya fazla ödemeler genel hükümler çerçevesinde geri alınır.
Yürürlük
MADDE 12 –
(1) Maliye Bakanlığı ve Sayıştayın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 13 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
MADDE 1 ‒ (1) Bu Yönetmeliğin amacı, 20/2/2008 tarihli ve 5737 sayılı Vakıflar Kanununun, cemaat vakıflarıyla ilgili geçici 11 inci maddesinde yer alan hükümlerin uygulama usul ve esaslarını belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 ‒ (1) Bu Yönetmelik; cemaat vakıflarının 1936 Beyannamesinde kayıtlı olup; malik hanesi açık olan, kamulaştırma, satış ve trampa dışındaki nedenlerle Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, belediye ve il özel idaresi adına kayıtlı olan taşınmazları ile kamu kurumları adına tescilli olan mezarlıkları ve çeşmelerinin tapu kayıtlarındaki hak ve mükellefiyetleri ile birlikte vakıfları adına tescili ile cemaat vakıfları tarafından satın alınmış veya cemaat vakıflarına vasiyet edildiği veya bağışlandığı halde, mal edinememe gerekçesiyle Hazine veya Genel Müdürlük adına tapuda kayıt edilen taşınmazlardan üçüncü şahıslar adına kayıtlı olanların Maliye Bakanlığınca tespit edilen rayiç değerinin Hazine veya Genel Müdürlük tarafından ödenmesine ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, Vakıflar Kanununun geçici 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Başvurunun süresi
MADDE 4 ‒ (1) Vakıflar Kanununun geçici 11 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılacak başvuruların süresi 27/8/2011 tarihinden itibaren on iki ay olup, ikinci fıkrası uyarınca yapılacak başvurular ise süreye tabi değildir.
İKİNCİ BÖLÜM
Tescil Edilecek Taşınmazlar
Tescil edilecek taşınmazlar
MADDE 5 – (1) Cemaat vakıflarının 1936 Beyannamesinde kayıtlı olmak şartıyla; tapuda malik hanesi açık olan taşınmazlar, kamulaştırma satış ve trampa dışındaki nedenlerle Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, belediye ve il özel idaresi adına tapuda kayıtlı taşınmazlar ile kamu kurumları adına tescilli olup halen bu vasıflarını koruyan mezarlıklar ve çeşmelerdir.
Başvurunun şekli ve istenilen belgeler
MADDE 6 – (1) Cemaat vakıfları, 5 inci maddede belirtilen taşınmazların adlarına tescili için ek-1’deki formu doldurarak aşağıdaki belgelerle birlikte vakfın bağlı olduğu vakıflar bölge müdürlüğüne başvururlar.
a) Gerekçeli vakıf yönetim kurulu kararı,
b) Taşınmazın işaretlendiği 1936 Beyannamesi,
c) Taşınmaza ait tapulama tutanağı veya kadastro beyannamesi dahil tüm tapu tedavül kayıtları.
Değerlendirme
MADDE 7 ‒ (1) Başvurular, vakıflar bölge müdürlüğünce incelenerek Vakıflar Genel Müdürlüğüne gönderilir. Vakıflar Meclisi tarafından yapılacak inceleme sonucunda verilecek karar vakıflar bölge müdürlüğünce cemaat vakfına tebliğ edilir.
Vakfı adına tescil
MADDE 8 ‒ (1) Vakıflar bölge müdürlüğünce, başvuruda bulunan cemaat vakfına, tescilin uygun bulunduğuna dair Vakıflar Meclisi kararı ile vakıf yetkilisi adına düzenlenen yetki belgesi verilir.
(2) Cemaat vakıflarının tescile ilişkin talepleri tapu sicil müdürlüğünce altmış gün içerisinde sonuçlandırılır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Bedeli Ödenecek Taşınmazlar
Bedeli ödenecek taşınmazlar
MADDE 9 – (1) Cemaat vakıfları tarafından satın alınmış veya cemaat vakıflarına vasiyet edildiği veya bağışlandığı halde, mal edinememe gerekçesiyle Hazine veya Vakıflar Genel Müdürlüğü adına tapuda kaydedilen taşınmazlardan üçüncü şahıslar adına kayıtlı olanlardır.
Başvurunun şekli ve istenilen belgeler
MADDE 10 – (1) Cemaat vakıfları 9 uncu maddede belirtilen taşınmazların rayiç değerinin ödenmesi için ek-1’deki formu doldurarak aşağıdaki belgelerle birlikte vakfın bağlı olduğu vakıflar bölge müdürlüğüne başvururlar.
a) Gerekçeli vakıf yönetim kurulu kararı,
b) Taşınmaz satın alma yoluyla edinilmişse satın almaya ilişkin belgeler, vasiyet yoluyla edinilmişse vasiyetname, varsa tenfiz kararı, bağış yoluyla edinilmişse bağışı tevsik edici belgeler veya mahkeme kararı,
c) Taşınmaza ait tapulama tutanağı veya kadastro beyannamesi dahil tüm tapu tedavül kayıtları.
Değerlendirme
MADDE 11 ‒ (1) Başvurular, vakıflar bölge müdürlüğünce incelenerek Vakıflar Genel Müdürlüğüne gönderilir. Vakıflar Meclisi tarafından yapılacak inceleme sonucunda verilecek karar vakıflar bölge müdürlüğünce cemaat vakfına tebliğ edilir.
Bedele ilişkin başvuru
MADDE 12 – (1) Vakıflar Meclisince taşınmazın 9 uncu madde kapsamında olduğu ve bedelinin ödenmesi gerektiği yönünde tespit kararı verilmesi halinde, vakıflar bölge müdürlüğünce bu karar ile birlikte taşınmazın ödemeye esas kıymet takdirinin yapılması taşınmazın bulunduğu illerde defterdarlıklardan, ilçelerde malmüdürlüklerinden istenir.
Komisyon ve kıymet takdiri
MADDE 13 ‒ (1) Taşınmazların rayiç değerinin tespiti vakıflar bölge müdürlüğünün talebi üzerine; illerde defterdarlıklar, ilçelerde malmüdürlükleri bünyesinde 19/6/2007 tarihli ve 26557 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre oluşturulan bedel tespit komisyonlarınca yapılır. Rayiç değer tespit işlemleri otuz gün içinde sonuçlandırılarak vakıflar bölge müdürlüğüne bildirilir.
(2) Tespit edilen bedel, vakıflar bölge müdürlüğü tarafından en geç on beş gün içinde cemaat vakfına tebliğ edilir.
(3) Tespit edilen bedele, tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde gerekçeleri ile birlikte vakıflar bölge müdürlüğüne itiraz edilebilir. Vakıflar bölge müdürlüğünce itirazlar merkezi denetim elemanlarına incelettirilmek üzere en geç on beş gün içinde defterdarlığa bildirilir. Yapılan itirazlar, en geç kırkbeş gün içinde rapora bağlanarak, sonucu cemaat vakfına tebliğ edilmek üzere vakıflar bölge müdürlüğüne gönderilir.
Bedelin ödenmesi
MADDE 14 ‒ (1) Tebliğ edilen bedel üzerinde uzlaşma sağlanması halinde veya ihtirazî kayıtla kabul halinde tespit edilen bedel, taşınmaz Hazine tarafından satılmış ise ilgili defterdarlık, Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından satılmış ise ilgili vakıflar bölge müdürlüğü tarafından başvuru tarihinden itibaren en geç altmış gün içinde cemaat vakfına ödenir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Tapu sicil müdürlüklerince tapu kayıt örneklerinin ve diğer belgelerin verilmesi
MADDE 15 – (1) Tapu sicil müdürlüklerince; bu Yönetmelik kapsamında kalan taşınmazla ilgili tapu kayıt örnekleri veya diğer belgeler, talep eden cemaat vakfı yetkilisine veya vakıflar bölge müdürlüğü görevlisine verilir.
Yürürlük
MADDE 16 ‒ (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 17 ‒ (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Vakıflar Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Başbakan Yardımcısı yürütür.
TARIM VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞI MEMURLARININ YER DEĞİŞTİRME SURETİYLE ATANMALARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK
Tarım ve Köyişleri Bakanlığından
Yayımlandığı Resmi Gazete Tarihi: 01/12/1999
Yayımlandığı Resmi Gazete No: 23893
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler : Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar
Amaç
Madde 1 – Tarım ve Köyişleri Bakanlığı memurlarının yer değiştirme suretiyle atanmalarında, atamayı belirli kurallara bağlamak, görevde verimliliği arttırmak ve yurdun değişik bölgelerinde görev yapmalarını sağlamak, tarımsal amaçlı hizmetleri yurt düzeyinde dengeli ve verimli bir şekilde yürütmelerini temin etmek amacıyla hazırlanmıştır.
Kapsam
Madde 2 – Bu Yönetmelik Tarım ve Köyişleri Bakanlığı taşra teşkilatında görev yapan ve Yönetmeliğin 8 inci maddesinde unvanları belirtilen personelden Genel İdare Hizmetleri Sınıfı, Teknik Hizmetler Sınıfı ile Sağlık ve Yardımcı Hizmetleri Sınıfında yer alanların yer değiştirme suretiyle atanmalarına ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
Madde 3 – Bu Yönetmelik, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 72 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4 – Bu Yönetmelikte geçen:
Yer Değiştirme Suretiyle Atama: Bu Yönetmeliğe tabi görevlerde çalışan personelin, belirli süreler dahilinde bu Yönetmelikle tespit edilen hizmet bölgelerine 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun değişik 76 ncı maddesindeki esaslar çerçevesinde atanmasını,
Bakanlık : Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
Yönetmelik : Bu Yönetmeliği,
Hizmet Bölgesi : Bu Yönetmeliğin 1 numaralı ekinde gösterilen il gruplarını,
Hizmet Alanı : Hizmet bölgelerindeki görevin yapıldığı yeri,
Zorunlu Çalışma Süresi : Her hizmet bölgesinde zorunlu olarak çalışılması gereken süreyi, ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Yer Değiştirme Suretiyle Atanmaya İlişkin Genel Esaslar
Temel İlkeler
Madde 5 – Bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili olarak:
a) Yer değiştirme suretiyle atanmalarda kadro imkanları ile hizmet ihtiyacı göz önünde bulundurulur.
b) Yer değiştirme suretiyle atanmalar, sosyal, kültürel ve ulaşım şartları yönünden benzerlik ve yakınlık gösteren iller gruplandırılmak suretiyle oluşturulan bölgeler arasında yapılır.
c) Yapılacak atamalarda aile birliğini muhafaza etmeye özen gösterilir.
d) Yer değiştirme suretiyle yapılan atamalarda, belirlenen norm kadro sayısı aşılamaz.
e) Atamaların, yer değiştirme suretiyle atanma dönemi içinde gerçekleştirilmesi esastır.
Hizmet bölgeleri
Madde 6 – Türkiye’nin ekonomik, sosyal, kültürel ve ulaşım yönünden benzerlik ve yakınlık gösteren illeri gruplandırılarak oluşturulan hizmet bölgeleri bu Yönetmeliğin 1 numaralı ekinde gösterilmiştir.
Zorunlu çalışma süreleri
Madde 7 – Zorunlu çalışma süreleri, hizmet bölgeleri itibarıyla aşağıda gösterilmiştir:
Hizmet Bölgesi Zorunlu Çalışma Süresi (Yıl)
——————- —————————-
6 2
5 3
4 4
3 5
2 5
1 6
Yer değiştirme suretiyle yapılacak atamalarda her hizmet bölgesindeki zorunlu çalışma süresinin tamamlanması esastır. Bu Yönetmelikte belirtilen istisnalar dışında, her bölgedeki zorunlu çalışma süresi tamamlanmadan diğer bölgelere atama yapılmaz. Bölgeler arasında belirli bir sıra takip etme zorunluluğu yoktur. Zorunlu çalışma süresi aynı hizmet bölgesindeki hizmet alanları arasında bölünebilir, bu bölünme sonucunda aynı hizmet alanındaki çalışma süresi 2 yıldan az olamaz; ancak 5 ve 6 ncı bölgede görev yapanlardan zorunlu hizmet süresinin yarısını tamamlayanların istekleri halinde aynı bölge içerisinde diğer hizmet alanlarına nakilleri yapılabilir.
Ancak bulunduğu hizmet bölgesinde en az 2 yıl zorunlu çalışma süresinin tamamlayanlardan alt bölgelere atanmak için talepte bulunanların talepleri hizmet gerekleri ve personel ihtiyacı çercevesinde yerine getirilir.
Çalışma süresinin hesabında göreve atanılan tarihle ilişiğin kesildiği tarih esas alınır. Yer Değiştirmeye tabi olmayan görevlerde geçen süreler, Yer Değiştirme süresinin hesabında dikkate alınmaz.
Yer değiştirme suretiyle atanmaya tabi personel
Madde 8 – Taşra teşkilatında görev yapmakta olan şube müdürü, ilçe müdürü, mühendis, veteriner, tekniker, veteriner sağlık teknikeri, sağlık teknikeri, teknisyen, veteriner sağlık teknisyeni, yer değiştirme suretiyle atanmaya tabidir.
Bakanlığın, tarım, hayvancılık, gıda gibi asli görevleriyle ilgili bölümlerden mezun olmayan mühendis, tekniker ve teknisyenler ile Bakanlığa doğrudan bağlı enstitüler, il kontrol laboratuvarları, tohum tescil ve sertifikasyon, tarım alet ve makinaları test merkezi, üretim istasyonları, hayvan park ve pazar kurumu, tahaffuzhane ve gümrük veteriner, el sanatları eğitim merkezi, zirai karantina, tohumluk test, tescil ve sertifikasyon, personel eğitim, ikmal ve okul müdürlüklerinde görev yapan müdür, müdür yardımcısı, mühendis, veteriner, tekniker, teknisyen ve veteriner sağlık teknisyenleri hakkında bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.
Yer değiştirme suretiyle atanma dönemleri
Madde 9 – Bu Yönetmeliğin 11 ve 13 üncü maddeleri dışındaki yer değiştirme suretiyle atanmaların Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında tamamlanması esastır.
Yer değiştirme halleri
Madde 10 – Yer değiştirme suretiyle atanmaya tabi personelin görev yerleri;
a) Memurun isteği,
b) Hizmetin gereği,
c) Unvan değişikliği,
d) Çalışma süresinin doldurulması,
e) Savaş, sıkıyönetim, doğal afetler gibi olağanüstü durumların gerçekleşmesi, halinde değiştirilebilir.
Memurun özür durumlarından dolayı yapılabilecek yer değiştirmeler
Madde 11 – Aşağıda belirtilen özürlerin belgelendirilmesi ve ilgililerin de talebi halinde; zorunlu çalışma sürelerini doldurmuş personel yerinde bırakılabilir. Hizmet bölgelerindeki zorunlu çalışma sürelerini tamamlamamış personel başka hizmet bölgelerine ve/veya alanlarına atanabilir.
(A) Özür Grubu: Sağlık durumu,
(B) Özür Grubu: Eş durumu,
Bu özür gruplarının değerlendirilmesinde yukarıda belirtilen öncelik sırası esas alınır. Yukarıda belirtilen özürleri nedeniyle başka hizmet alanına atanan veya yerinde bırakılan memurlar, özürlerinin devam ettiğini gösteren belgeleri her yılın Nisan ayı sonuna kadar görevli oldukları birimler aracılığıyla Personel Genel Müdürlüğü’ne göndermek zorundadırlar. Özürlerin ortadan kalkması halinde idare, memurun ayrıldığı bölgedeki eksik kalan çalışma süresini tamamlatabilir.
Özürlerin belgelendirilmesi
Madde 12 – Memurun özür durumlarından dolayı yapılabilecek yer değiştirmelerde,
a) (A) özür grubuna dayanarak yer değiştirme veya yerinde kalma talebinde bulunulabilmesi için, kendisinin, eşinin veya kanunen bakmakla yükümlü olduğu kimselerden birinin sağlık durumunun bulunduğu yerde tehlikeye girdiğinin veya görev yerinin değişmesi halinde tehlikeye gireceğinin tam teşekküllü Devlet hastanesinden alınacak sağlık kurulu raporu ile belgelendirilmesi gerekir.
Personelin; eşi ve çocukları haricindeki diğer kimseler için, bakmakla yükümlü olduğunu, bakacak başka kimsenin bulunmadığını ve varsa bakmakla yükümlü diğer kişilerin durumunu, Devlet Memurlarının Tedavi Yardımı ve Cenaze Giderleri Yönetmeliğine uygun belgelerle ispat etmesi gerekir.
b) (B) özür grubuna dayanarak memurun yer değiştirme isteğinde bulunabilmesi için; eşinin, 217 sayılı Devlet Personel Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye tabi bir kurumda memur statüsünde çalıştığını görev yeri belgesi ve nüfus kaydı örneği ile belgelendirmesi gerekir. Ayrıca, eşlerden birinin bağlı olduğu nüfus idaresinden alınacak evlilik durumunu kanıtlayan belgenin de eklenmesi gerekir. Aynı kurumda çalışıp da her ikisi de yer değiştirmeye tabi olan eşlerden ast durumunda olanın görev yeri üst durumda olana bağlı olarak değiştirilir.
Farklı kurumlarda çalışıp da her ikisi de yer değiştirmeye tabi olan eşlerden unvan, kadro ve görev bakımından daha aşağıda bulunanın görev yeri yukarıda bulunana bağlı olarak değiştirilir.
Aynı veya farklı kurumlarda çalışıp da eşlerden birinin yer değiştirmeye veya bu Yönetmelik hükümlerine göre yer değiştirmeye tabi olmaması hallerinde yer değiştirmeye tabi olmayan veya özel yönetmeliklerine göre yer değiştirmeye tabi olan eşin görev ve ünvanı ile hizmetin özelliği dikkate alınır. Bu Yönetmelik hükümlerine göre zorunlu yer değiştirmeye tabi olan memurun, memur olan eşinin yer değiştirme talebi öncelikle yerine getirilir.
Eşi, 217 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamına giren bir kurumda memur kadrosunda çalışanların eşlerinin atama ve nakilleri, ilgili kurumla koordine edilerek yürütülür.
Hizmet gereği yer değiştirmeler
Madde 13 – Haklarında adli, idari, inzibati bir soruşturma yapılmış ve bu soruşturma neticesinde o yerde kalmalarında sakınca görülmüş olması veya sicil raporu sonuçlarına göre görevini ifada tutum ve davranışlarında yetersizlikleri, başarısızlıkları ve sakıncaları tespit edilenlerin, hizmet bölge ve/veya alanlarındaki zorunlu çalışma süreleri tamamlanmadan görev yerleri değiştirilebilir.
Yetersizlikleri nedeniyle görev yeri değiştirilenler, yeni yerlerinde de başarısız oldukları takdirde niteliklerinin gerektirdiği başka bir göreve atanırlar.
Unvan değişikliği suretiyle yer değiştirmeler
Madde 14 – İlçe müdürü ve şube müdürü olarak atanacaklarda, bulunduğu bölgede zorunlu çalışma süresini doldurma şartı aranmayabilir. Kadro ve ihtiyaç durumu dikkate alınarak aynı veya başka bölge ve hizmet alanlarına atamaları yapılabilir.
Yönetmeliğe tabi olarak görev yapmakta iken, ilgili eğitim-öğretim kurumundan mezun olmaları nedeniyle mühendis, veteriner ve tekniker, veteriner sağlık teknikeri,sağlık teknikeri kadrolarına atanmak isteyenlerin bulunduğu yerde kadro durumunun müsait olmaması veya ihtiyaç olmaması halinde hizmetinin bulunmadığı veya eksik süresinin bulunduğu diğer hizmet bölgelerine veya bulunduğu bölgedeki diğer hizmet alanlarına atamaları yapılabilir.
Olağanüstü hallerde yer değiştirme
Madde 15 – Genel hayatı etkileyen savaş, sıkıyönetim, afet ve diğer olağanüstü hallerde yer değiştirme işlemleri herhangi bir şarta bağlı kalmaksızın yapılabilir.
Bölge hizmetinden sayılacak süreler
Madde 16 – Bölge hizmetinden sayılacak süreler aşağıda gösterilmiştir.
a) Yıllık, mazeret ve sağlık izinlerinin tamamı,
b) Hizmet bölgesi dışında geçirilen ve yılda toplam 90 günü geçmeyen geçici görev süreleri,
c) Görevden uzaklaştırılan ve görevleri ile ilgili olsun veya olmasın herhangi bir suçtan tutuklanan veya göz altına alınan memurların 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 143 üncü maddesinde sayılan durumların gerçekleşmesi halinde bu sürelerin tamamı,
d) Hizmet içi eğitimde başarılı geçen sürelerin tamamı,
e) Hizmetin gereği olarak TODAİE ve Yabancı Diller Eğitim Merkezinde başarılı geçen sürelerin tamamı,
f) Naklen atama nedeniyle eski görevinden ayrılış yeni görevine başlayış tarihleri arasında geçen sürelerin tamamı,
g) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 86 ncı maddesi uyarınca bir görevin vekaleten veya aynı Kanunun ek 2 nci maddesine göre geçici süreli görevlendirme ile yürütülmesi halinde; bu sürelerin tamamı,
(a) bendinde belirtilen süreler memurun görev yaptığı bölge hizmetinden, diğer bentlerde belirtilen süreler ise bu sürelerin geçirildiği yerin bölge hizmetinden sayılır.
Bölge hizmetinden sayılmayacak süreler
Madde 17 – Bölge hizmetinden sayılmayacak süreler aşağıda gösterilmiştir;
a) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun değişik 108 inci maddesinin 1-4 üncü fıkraları uyarınca aylıksız izin almak suretiyle geçirilen süreler,
b) Yurt dışında master veya doktora yapmak amacıyla geçen süreler, bölge hizmetinden sayılmaz.
Bütün bölge hizmetlerinin tamamlanması
Madde 18 – Bütün bölgelerdeki çalışma süresini tamamlayanlar ile en az üç hizmet bölgesinde çalışarak bu bölgelerdeki çalışma sürelerini tamamlayan ve 20 yıl ve daha fazla Bakanlıkta memuriyet hizmeti bulunanların yer değişikliklerinde, ilgililerin isteği ve hizmetin gereği dikkate alınarak öncelikle yerine getirilebilir.
Emeklilik hakkını kazanmış veya zorunlu çalışma süresini tamamladıkları yıldan bir sonraki yılın Temmuz ayı sonuna kadar kazanacak olanlar
Madde 19 – Bulunduğu bölgede çalışma süresini tamamlamış olmaları nedeniyle yer değiştirme suretiyle atamaya tabi olacaklardan, emekli hakkını kazanmış olanlar veya emeklilik hakkını bir sonraki yıl içerisinde kazanacak olanlar, emekli olacaklarına ilişkin en geç Nisan ayı içinde talepte bulunmaları ve idari yönden bir sakınca görülmesi halinde, emekli olacakları tarihe kadar bulundukları hizmet alanında bırakılırlar.
Bu şekilde talepte bulunup da yerlerinde bırakılanlardan emekli olma isteğinden sarfınazar edenler, yer değiştirme dönemi beklenilmeksizin atamaya tabi tutulabilirler ve ikinci kez bu madde hükmünden yararlanamazlar.
Yer değiştirme suretiyle atama yapılamayacak yerler
Madde 20 – İl Müdürleri, Müdür, Şube Müdürleri, İlçe Müdürleri ve bunların yardımcıları,
a) Kendisinin veya eşinin nüfusa kayıtlı olduğu il ve bu ile bağlı ilçelere,
b) Nüfusa kayıtlı olmamakla birlikte, en az 15 yıl müddetle devamlı olarak ikamet ettikleri veya hizmetini olumsuz yönde etkileyecek maddi ilişkisinin bulunduğu il veya ilçeye, bu ile bağlı ilçelere, ilçenin bağlı bulunduğu il ve bu ile bağlı diğer ilçelere, atanamaz.
Ancak; son genel nüfus sayımına göre:
a) Ekli (1) sayılı cetvelde IV, V ve VI ncı bölge kapsamında belirlenen il merkezleri ile bunlara bağlı ilçe merkezlerinden nüfusu 50.000’i aşan yerlere,
b) Diğer il veya ilçe merkezlerinden nüfusu 100.000’i aşan yerlere, yapılacak atamalarda yukarıdaki fıkra hükmü uygulanmaz.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yer Değiştirme Suretiyle Atanmaya İlişkin Hükümler
Yer değiştirme suretiyle atanma işlemi
Madde 21 – Personel Genel Müdürlüğü, hizmet bölgelerinde zorunlu çalışma süresini dolduran (talebi bulunsun veya bulunmasın) ve yer değiştirmeye tabi tutulması gereken personel ile Yönetmeliğin çeşitli hükümlerinden yararlanma talebinde bulunan personelin durumlarını;
a) Hizmetin gereği,
b) Kadro ve ihtiyaç ile memurun sicil durumu,
c) Memurun daha önce görev yaptığı hizmet bölgeleri ve hizmet alanları,
d) İstek formları ile ekli özür hallerini ve varsa diğer belgeleri,
Yönetmelik hükümleri doğrultusunda dikkate alarak değerlendirir ve hazırladığı teklifleri atamaya yetkili amirin onayına sunar.
Atamalarda, 6 ncı hizmet bölgesinin tecrübeli personel ihtiyacına öncelik tanınır.
Memurun istek formunda belirttiği hizmet bölgeleri ve alanları idareyi bağlamaz.
Başvuru şekilleri
Madde 22 – Hizmet bölgelerinde veya alanlarında çalışma sürelerini tamamlayan veya sürelerini tamamlamış olmalarına rağmen özürlerini belgeleyen memurlar, herhangi bir duyuru beklemeksizin görevli bulundukları birimlere, Mart ayı sonuna kadar başvuruda bulunurlar. Bu başvurular, il müdürlükleri veya kuruluş müdürlükleri tarafından Nisan ayı sonuna kadar her unvandaki personel için ayrı ayrı olmak şartıyla, görüşleriyle birlikte Personel Genel Müdürlüğüne gönderilir.
Hizmet bölgelerindeki süreleri tamamlamadıkları halde bu Yönetmelikte belirtilen özür durumlarını belgeleyenler birinci fıkrada öngörülen süre kaydına bağlı olmaksızın başvuruda bulunabilirler.
Bu talepler; (EK-2) deki Yer Değiştirme Suretiyle Atanma İstek Formu’nu doldurarak ve atanmak veya görevde kalmak istenilen hizmet bölge ve alanları belirterek yapılır.
Zorunlu çalışma süresini tamamlamış yer değiştirmeye tabi personelin talepte bulunmaması, bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmez.
Gerçek dışı beyan
Madde 23 – Özür gruplarına dayanarak yer değiştirme suretiyle ataması yapılanlar ile yerinde bırakılanlardan; özür belgelerinin gerçek dışı düzenlendiği tespit edilenlerin, atamaları ve yerlerinde bırakılma onayları iptal edilerek, yer değiştirme dönemi beklenmeksizin başka hizmet bölge ve alanlarına atamaları gerçekleştirilir. Ayrıca, haklarında adli ve idari soruşturma yapılır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Hüküm bulunmayan haller
Madde 24 – Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde 19/04/1983 tarihli ve 83/6525 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurlarının Yer Değiştirme Suretiyle Atanmalarına Dair Yönetmelik hükümleri uygulanır.
Tarımsal projelerde çalıştırılan personel
Madde 25 – Belirli sürelerde belirli bölgelerde uygulamaya konulan tarımsal projeler için lisan ve meslek yönünden yurt içinde ve yurt dışında eğitime tabi tutulan personel, eğitim sonrasında da o projede ve bölgede çalıştırılabilir.
Açıktan ve naklen atamalar
Madde 26 – Bakanlığımız okullarından mezun olanlar ile yapılacak sınav sonucunda atanacak olanların görev yeri, kadro ve ihtiyaca göre kura ile tespit edilebilir.
Diğer kamu kurum ve kuruluşlarından naklen atanacakların görev yerleri kadro ve ihtiyaca göre belirlenir.
Yürürlükten kaldırılan hükümler
Madde 27 – Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 06/03/1996 tarihli ve 22925 sayılı Resmi Gazete’te yayımlanan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Memurlarının Atama ve Yer Değiştirme Suretiyle Atanmalarına İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
İntibak
Geçici Madde 1 – İlk defa yer değiştirmeye tabi tutulanların bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce görev yaptıkları bölgelerde ve yer değiştirme suretiyle atamaya tabi görevlerde geçen süreleri, bu Yönetmelikteki hizmet bölgelerine intibak ettirilir.
Yürürlük
Madde 28 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 29 – Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
NOT: Özür gruplarında verilmesi zorunlu görülen belgeler bu forma eklenerek, memurun istihdam edildiği Müdürlüğe verilir, Müdürlükçe de Personel Genel Müdürlüğüne intikal ettirilir.
TARIMSAL KURAKLIK YÖNETİMİNİN GÖREVLERİ, ÇALIŞMA USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Ülkemizde yaşanması muhtemel tarımsal kuraklığın etkilerini azaltmak ve tarımsal kuraklıkla mücadelede oluşturulan Tarımsal Kuraklık Yönetiminin görevleri, çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; Türkiye genelinde, bölgesel ve iller bazında meydana gelebilecek tarımsal kuraklığı izlemek, risk değerlendirmesi yapmak ve kuraklığın etkilerini azaltmak amacıyla oluşturulan Tarımsal Kuraklık Yönetimince alınacak öneri ve tedbirleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 10 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
b) Tarımsal kuraklık: Yağışların kaydedilen normal seviyelerinin önemli ölçüde altına düşmesi sonucu; arazi ve su kaynaklarının olumsuz etkilenmesi, toprakta bitkinin ihtiyacını karşılayacak miktarda suyun bulunmaması ve hidrolojik dengede bozulmalara neden olan doğa olayını,
c) Tarımsal Kuraklık Eylem Planı: Tarımsal kuraklığın etkilerini azaltmak üzere ilgili bakanlık çalışmaları yanında, Tarımsal Kuraklık Yönetimince alınan kararlar ve uygulamalar doğrultusunda gerek yerleşim yerlerinde gerekse kırsal kesim kuru ve sulu ziraat alanlarında, su yönetimi, yatırımlar, tarım teknikleri, tohum ve bitki çeşitliliği, sulama teknikleri, hastalık ve zararlılarla mücadele, ekonomik ve sosyal destekler, mera otlatma planları, arazi kullanım planları, kısıtlamalar ve acil eylemin uygulanmasına yönelik her türlü tedbiri kapsayan planı,
ç) Tarımsal Kuraklık Yönetimi: Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu, bu kurula bağlı çalışan İzleme ve Erken Uyarı Tahmin Komitesi, Risk Değerlendirme Komitesi, Veri Akış Birimleri, Çalışma Grupları ve Tarımsal Kuraklık İl Kriz Merkezini
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Tarımsal Kuraklık Yönetiminin Oluşumu, Görev ve Çalışma Esasları
Tarımsal Kuraklık Yönetimi
MADDE 5 – (1) Tarımsal Kuraklık Yönetimi; merkez yönetimi ve illerde oluşturulan il yönetiminden oluşur.
(2) Tarımsal Kuraklık Merkez Yönetimi aşağıdaki birimlerden oluşur;
a) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu,
b) Risk Değerlendirme Komitesi,
c) İzleme, Erken Uyarı ve Tahmin Komitesi,
ç) Veri akış birimi,
d) Çalışma grubu.
(3) Birinci fıkrada sayılan birimler, 9/7/2007 tarihli ve 2007/12477 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 5 inci maddesinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşları ile üniversite ve sivil toplum örgütleri temsilcilerinden oluşur.
Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulunun görevleri
MADDE 6 – (1) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulunun görevleri şunlardır;
a) Tarımsal kuraklıkla mücadele eylem planını hazırlamak, hazırlatmak ve uygulamasını sağlamak,
b) Tarımsal kuraklıkla mücadelede, kurum ve kuruluşlar arasında işbirliğini sağlamak,
c) Risk değerlendirme komitesinden gelen rapor veya önerileri incelemek, kuraklık görülen illerde tarımsal kuraklıkla mücadele eylem planı kapsamında uygulama kararı almak,
ç) Tarımsal kuraklık eylem planının uygulamasını izlemek, denetlemek ve alınan sonuçları değerlendirmek,
d) Tarımsal kuraklık eylem planının uygulanmasında karşılaşılacak mali, idari, teknik ve sosyal konulardaki sorunları gidermek,
e) İhtiyaç duyulan kanun, yönetmelik ve diğer alt düzenlemelere ilişkin taslakları hazırlamak ve önerilerde bulunmak.
(2) Kurul en az yılda bir defa, gerektiğinde Bakanlıkça yapılacak çağrı üzerine toplanır.
Risk Değerlendirme Komitesinin görevleri
MADDE 7 – (1) Risk Değerlendirme Komitesinin görevleri şunlardır;
a) İzleme, Erken Uyarı ve Tahmin Komitesinden gelen verileri değerlendirmek, risk analizi yapmak/yaptırmak,
b) Risk analiz sonuçlarına göre eylem raporunu hazırlamak ve Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kuruluna sunmak.
İzleme, Erken Uyarı ve Tahmin Komitesinin görevleri
MADDE 8 – (1) İzleme, Erken Uyarı ve Tahmin Komitesinin görevleri şunlardır;
a) Kamu kurum ve kuruluşlarından, konu ile ilgili tüm envanter dokümanlarını ve rasat bilgilerini sürekli almak,
b) Toplanan bilgileri değerlendirerek, Uyarı ve Tahminlerini Risk Değerlendirme
Komitesine sunmak.
Veri akış birimlerinin görevleri
MADDE 9 – (1) Veri akış birimlerinin görevleri şunlardır;
a) İzleme, Erken Uyarı ve Tahmin Komitesince ihtiyaç duyulan ve istenilen verilerin konu ile ilgili kurum ve kuruluşlardan alınarak uygun biçimde sunulması,
b) İstenen verileri sağlayacak rasat istasyonları bulunmaması durumunda, istenilen rasatları sağlayacak alt yapının, işin aciliyeti dikkate alınarak oluşturulması,
c) Verilerin istenen tarihte, elektronik ortamda gönderilmesi ve muhafaza edilmesi.
Çalışma gruplarının görevleri
MADDE 10 – (1) Çalışma grubuna görevlendirilen konu ile ilgili uzmanlarının çalışma disiplini içerisinde, verilen konulardaki istenen bilgileri süresinde tamamlayarak, komitelere sunmak.
Tarımsal kuraklık il yönetimi
MADDE 11 – (1) Tarımsal kuraklık il yönetimi, Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu kararlarını uygulamak ve tarımsal kuraklık eylem planı çalışmalarını yürütmekle görevli olup aşağıdaki birim ve organlardan meydana gelir.
(2) Tarımsal kuraklık il kriz merkezi, vali veya görevlendireceği vali yardımcısı başkanlığında; ilçe kaymakamları, büyükşehir, il, ilçe ve valinin uygun göreceği belde belediye başkanları, üniversite temsilcisi, il özel idaresi, ilgili bakanlıklar ile bağlı ve ilgili genel müdürlüklerinin taşra birimleri temsilcileri, ilgili bakanlıkların il temsilcileri, il sağlık müdürü, ziraat odası başkanı, muhtarlar derneği başkanı, sulama, içme suyu ve üretici birlikleri, kooperatif başkanları ile valinin uygun göreceği diğer sivil toplum kuruluşu temsilcilerinden oluşur.
Tarımsal kuraklık il kriz merkezinin görevleri
MADDE 12 – (1) Tarımsal kuraklık il kriz merkezinin görevleri şunlardır;
a) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu kararlarını uygulamak,
b) İl tarımsal kuraklık eylem planını, Türkiye tarımsal kuraklık eylem planına uygun olarak yapmak ve uygulamak,
c) İl arazi varlığı ve su kaynakları ve iklim ile ilgili verileri hazırlamak ve güncelleştirmek,
ç) Kuraklıkla mücadele eylemine yönelik, olağan ve olağanüstü koşullar için mali kaynaklarını belirleyerek mahalli bütçe kapsamına almak,
d) Kuraklık eylem planı uygulamasında ihtiyaç duyulan, harcama bütçesini çıkararak ödenek talebinde bulunmak.
Tarımsal kuraklık yönetiminin çalışma esasları
MADDE 13 – (1) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu kararları, ilgili bakanlıklar ve tarımsal kuraklık il kriz merkezlerince, konu ile ilgili mevzuat dâhilinde yürütülür.
(2) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu sekretaryası ve veri işlem merkezi görevi, Bakanlığın uygun göreceği genel müdürlükçe yürütülür, yapılacak işlemlerden, genel müdürlük sorumludur.
(3) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu toplantılarına, 9/7/2007 tarihli ve 2007/12477 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı çerçevesinde görevlendirilen temsilciler katılır. Ayrıca, Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu Başkanı, ihtiyaç duyulması halinde gerekli gördüğü kamu kurum ve kuruluşlarının genel müdürlerini/başkanlarını ve konu ile ilgili uzman bilim adamlarını toplantıya davet eder. Temsilcilerin ve davet edilen görevlilerin, izinli, raporlu olmaları halinde yerlerine vekâlet edenler katılır.
(4) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu, gerektiğinde çalışma komisyonları oluşturur.
(5) Kamu kurum ve kuruluşlarını temsilen komisyonlarda görev yapacak konu ile ilgili uzmanlar, sürekli görev yapabilecek ve toplantılara katılabilecek personelden seçilir.
(6) Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulu kararlarını, üye tamsayısının çoğunluğuyla alır, oyların eşit olması halinde başkanın kullandığı oy yönünde çoğunluk sağlanmış olur.
(7) Sekreterya hizmeti ile görevlendirilen genel müdürlük, toplantıların düzenlenmesi ve alınan kararların kayıt altına alınarak, gerekli işlemlerin yapılmasından sorumludur.
(8) Bakanlıkların merkezde yapacakları işlemlere esas olacak, il tarımsal kuraklık eylem planlarının, normal koşullarda ve kuraklık sürecindeki çalışmalarının seyri, Tarımsal Kuraklık Yönetimi Koordinasyon Kurulunca takip edilir, gerekli tedbirler kurul tarafından alınır.
(9) Bakanlık koordinasyonunda, konu ile ilgili diğer çalışmalara, Tarımsal Kuraklık Yönetim biriminden katılım sağlanır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Son Hükümler
Yürürlük
MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Sığır Bovine Tüberkülozunun kontrol ve eradikasyonu ile ilgili usul ve esaslar ile resmi olarak “Tüberkülozdan Ari Sürü” statüsü kazanılması için uygulanacak kuralları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; sığır ve diğer evcil hayvanların tüberkülozdan korunması ile ilgili hususları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;
a) 8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa dayanılarak,
b) “Sığır ve Domuzlarda Topluluk İçi Ticareti Etkileyen Hayvan Sağlığı Sorunları” ile ilgili 64/432/EEC sayılı Avrupa Birliği Konsey Direktifi ve 78/52/EEC sayılı “Sığırlarda Bruselloz Tüberküloz ve Enzotik Leukozun Hızlandırılmış Eradikasyonu Yönelik Ulusal Plan İçin Topluluk Kriterlerini Belirleyen” Avrupa Birliği Konsey Direktifine paralel olarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakan: Tarım ve Köyişleri Bakanını,
b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
c) Bölge: Ülkenin en az 2000 km² alana sahip ve yetkili birimin denetimine tabi ve içerisinde en az bir ilin bulunduğu bir bölümü,
ç) Isıl işlem: Kaynatma hariç, ısıtmayı içine alan her türlü uygulamadan hemen sonra alkali fosfataz testinde negatif reaksiyona neden olan işlemi,
d) İl müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı il müdürlüğünü,
e) Nakil araçları: Motorlu taşıtların, demiryolu taşıtlarının ve hava taşıtlarının yükleme için ayrılan bölümlerini, gemilerin ambarlarını ve kara, deniz veya hava taşımacılığında kullanılan konteynırları,
f) Resmi olarak tüberkülozdan ari bölge: 15 inci maddede yer alan koşulları yerine getiren bir bölgeyi,
g) Resmi olarak tüberkülozdan ari sığır sürüsü: 12 nci ve 13 üncü maddelerde yer alan koşulları haiz sığır sürüsünü,
ğ) Resmi veteriner hekimi: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatında görevli veteriner hekimi,
h) Sığır cinsi hayvan: Kültürel ve sportif aktivitelerde yer alan hayvanlar hariç olmak üzere, et üretimi, süt üretimi, damızlık ya da diğer amaçlarla yetiştirilen Bison bison ve Bubalus bubalus türü hayvanlar dahil her yaştaki sığır ve mandaları,
ı) Sürü: Bir işletmede bir epidemiyolojik ünite olarak bulundurulan bir hayvan ya da hayvan grubunu, bir işletmede birden fazla hayvan grubunun bulunması durumunda, her bir sürünün ayrı bir birim oluşturacağını ve aynı sağlık statüsüne sahip olacağını,
i) Şüpheli hayvan: Resmi olarak ne hastalık teyidi yapılmış, ne de hastalık ihtimali yok sayılmış olan ve tüberkülozun muhtemel varlığına işaret eden belirtileri gösteren sığır cinsi hayvanları,
j) Toplama merkezi: Menşei farklı işletmeler olan sığır cinsi hayvanların ticaret amacı ile sevk edilecek hayvan grupları oluşturmak üzere bir arada gruplandırıldıkları ve Bakanlıkça ruhsatlandırılmış işletmeleri, toplama merkezlerini veya pazarları,
k) T1 Tipi sığır sürüleri: Önceki klinik geçmişi ve tüberkülin test durumu bilinmeyen sürüleri,
l) T2 Tipi sığır sürüleri: Önceki klinik geçmişi ve tüberkülin test durumu bilinen ve T3 tipi sürü statüsünü kazanmak için ulusal kurallara uygun olarak rutin izleme testleri uygulanan sürüleri,
m) T3 Tipi sığır sürüleri: Resmi olarak tüberkülozdan ari sürüleri,
n) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından yetkilendirilen ve resmi bir veteriner hekimin yetki ve sorumluluğu altında çalışan veteriner hekimi,
o) Yetkili birim: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı il veya ilçe müdürlüğünü ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Genel ve Özel Hükümler, Hastalık Tespiti, Enfekte Alanlar, Kesim Sonrası İşlemler ve Hayvan Nakilleri
Genel hükümler
MADDE 5 – (1) Bakanlıkça, sığırlarda tüberküloz hastalığının eradikasyonu için program oluşturulur. Söz konusu eradikasyon programının başarılı bir şekilde tamamlanması için alınacak tedbirler aşağıda belirtilmiştir.
a) Eradikasyon ve koruyucu tedbirler kapsamına alınan ulusal sığır popülasyonunun oranı, popülasyonun tamamını kapsayana kadar her yıl artırılır.
b) Resmi veteriner hekimin gerekli prosedürü tamamlaması ile Sığır Tüberkülozu hastalığından dolayı kesilen hayvanların tazminatı, yetiştiricilere en kısa zamanda ödenir.
c) Bakanlık tarafından Sığır Tüberkülozu için bir ulusal referans laboratuvarı tespit edilir ve referans laboratuvarının personel sayısı ile laboratuvar teşhisini yerine getirmek için gerekli koşulların yeterli olması sağlanır.
ç) Yetkili birim, eradikasyon programına dahil olan sığır sürülerinin, sağlık durumlarına göre sınıflandırıldığı resmi kayıtları oluşturur ve güncel tutar.
d) Bir sürüde Sığır Tüberkülozu hastalığı taşıdığından şüphe edilen bir hayvan bulunduğunda yetkili birim, hastalığın varlığını ya da yokluğunu tespit için resmi incelemelerin en kısa zamanda gerçekleştirilmesini sağlar. Resmi veteriner hekim ya da resmi veteriner hekim gözetiminde, yetkilendirilmiş veteriner hekimler tarafından uygulanan tüberkülin testleri için tüberkülin teamül cetveli tanzim edilerek İl Müdürlüğünce tasdik edilir.
Özel hükümler
MADDE 6 – (1) Sığır Tüberkülozunun varlığı veya varlığına dair şüphenin yetkili birime derhal bildirilmesi zorunludur.
(2) Sığır Tüberkülozunun tedavisi veya duyarlılığın giderilmesine yönelik muamele ve Sığır Tüberkülozuna karşı aşı uygulaması yasaktır.
Sığır Tüberkülozundan şüpheli bir hayvan tespit edilmesi
MADDE 7 – (1) Bir sürüde, Sığır Tüberkülozundan şüpheli bir hayvan tespit edilmesi durumunda yetkili birim, hastalığın varlığını veya yokluğunu tespit edici resmi incelemelerin en kısa zamanda gerçekleştirilmesini sağlar.
(2) İncelemeler sonuçlanana kadar yetkili birim, sürüyü gözetim altında bulundurur.
(3) Yetkili birimin kesime sevk için izin vermesi dışında, sürüye hayvan giriş çıkışı yasaklanır.
(4) Sürüdeki şüpheli hayvanların tecrit edilmesi (izolasyon) sağlanır.
(5) Bu madde de belirtilen uygulamalar, söz konusu sürüde Sığır Tüberkülozunun varlığının veya şüpheli durumunun ortadan kalktığının resmi olarak tespit edilmesine kadar devam eder.
Sığır Tüberkülozunun varlığının resmi olarak tespit edilmesi
MADDE 8 – (1) Sürüde, Sığır Tüberkülozunun varlığının resmi olarak tespit edildiği durumlarda yetkili birim, hastalığın yayılmasını önleyecek gerekli önlemleri alır ve özellikle aşağıdaki hususların yerine getirilmesini sağlar;
a) Enfekte hayvanın bulunduğu sürüdeki tüm sığırlar tüberküloz yönünden muayene edilir. Sürüde resmi veteriner hekim ya da resmi veteriner hekim gözetiminde, yetkilendirilmiş veteriner hekimler tarafından uygulanan tüberkülin testleri için, tüberkülin teamül cetveli tanzim edilerek İl Müdürlüğünce tasdik edilir. Tüberkülozda karantina, hastalık çıkan ahır veya sürü ile sınırlıdır. Tüberküloz hastalığı tespit edildiğinde Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonu toplanır. Resmi veteriner hekim tarafından düzenlenen hastalık raporuna göre hastalık çıkış kararı alınır ve ilan edilir. Tüberküloz nedeniyle konulan karantina, son iki testte altı haftadan büyük tüm sığırlar resmi tüberkülin testine negatif yanıt verene kadar devam eder. Testlerden ilki pozitif reaktörün sürüden ayrılmasından en erken altmış gün sonra, ikincisi en erken dört ay sonra ve en geç oniki ay sonra yapılmalıdır. Birinci ve ikinci test arasında en az altmış gün olmalıdır.
b) Yetkili birim kesime sevk için izin vermedikçe, söz konusu sürüye hayvan giriş çıkışları yasaklanır.
c) Sığır Tüberkülozu taşıdığı resmi olarak tespit edilen sığırlar sürü içinde izole edilir.
ç) Sığır Tüberkülozu taşıdığı resmi olarak tespit edilen sığırlar kesime kadar izole edilir ve işaretlenir. Tüberkülozlu sığırlar tazminatlı olarak kesime sevk edilir. Kesimi gerçekleştirilen sığırların etleri hakkında ilgili mevzuata göre işlem yapılır.
d) Enfekte ineklerden elde edilen sütler uygun ısıl işlemden geçirildikten sonra aynı çiftlikteki hayvanların beslenmesinde kullanılabilir, insan gıdası olarak kullanılamaz.
e) Enfekte bir sürüdeki ineklerden elde edilen sütler, uygun ısıl işlemden geçirilmek amacı dışında süt işleme tesislerine nakledilemez, çiğ süt olarak satışa sunulamaz.
f) Enfekte sığırların hayvan yemi olarak kullanılması planlanan karkasları, yarım karkasları, kol ya da butları, parçaları ve sakatatı kontaminasyona yol açmayacak şekilde işleme tabi tutulur.
g) Kuruluşlardaki atık güvenliği gibi kontrollere ilişkin resmi düzenlemelerle üretilen materyalin tüberkülozu hiçbir şekilde yayma tehlikesi bulunmaması sağlanır.
ğ) Enfekte hayvanlar tarafından kullanılan bölmelerden çıkan gübre, diğer çiftlik hayvanlarının ulaşamayacağı bir yerde muhafaza edilir, uygun bir dezenfektanla işleme tabi tutulur ve en az üç hafta bekletilir. Bu gübrenin enfekte olmayan gübre ya da toprakla örtülmesi durumunda dezenfektan kullanımı gerekmez. Eğer gübre ile aynı anda toplanmıyorsa, enfekte hayvanların kullandığı bölmelerden çıkan sıvı atıklar dezenfekte edilir.
(2) Yetkili birim tarafından tüberküloz taşıdığı tespit edilen enfekte sığırlar, resmi gözetim altında en kısa zamanda ve otuz günü geçmemek şartıyla kestirilir.
(3) Sığır Tüberkülozu test sonuçları ve yükümlülükleri hakkında, hayvan sahibi ya da onun adına görevli kişi, resmi olarak bilgilendirilir.
(4) Ancak işletmede, klinik belirti göstermeyen ve tüberküloz taşıdığı resmi olarak tespit edilen hayvanların bulunması durumunda yetkili birimler, otuz günlük kesim süresini üç ayı geçmemek şartıyla aşağıdaki durumlarda uzatabilir.
a) Üç ay içinde doğum yapması beklenen hayvanların bulunması,
b) Kesimi gerçekleştirecek mezbahanın kapasitesi ile ilgili teknik gerekçelerle kesimin otuz gün içinde yapılma imkanının bulunmaması.
Tüberkülozla enfekte alanlar
MADDE 9 – (1) Yetkili birim, enfekte alanlarla ilgili olarak aşağıdaki hususların gerçekleştirilmesini sağlar;
a) Enfekte hayvanların kesimi sonrası ve sürüye yeni hayvan katılması öncesi hayvanlar tarafından kullanılan ahırlar, diğer bölmeler, bütün konteynırlar, ekipman ve diğer gereçler resmi veteriner hekim gözetiminde, verilen talimata uygun olarak temizlenir ve dezenfekte edilir.
b) Enfekte hayvanların, bu hayvanlardan çıkan materyallerin ya da bu hayvanlarla temas etmiş materyallerin ve maddelerin taşınmasından sonra bütün nakil araçları, konteynırlar ve ekipman temizlenir ve dezenfekte edilir. Bu hayvanların yükleme yerleri kullanım sonrası %5 fenol, yüksek konsantrasyonlu iodin solüsyonu, glutaraldehit ve formaldehit, %1’lik sodyum hipoklorit ve benzeri dezenfektanlarla temizlenir ve dezenfekte edilir.
c) Dezenfeksiyon için kullanılacak maddeler, Bakanlık tarafından ruhsatlandırılmış olmalıdır.
Enfekte sığırların kesim işlemleri sonrası
MADDE 10 – (1) Yetkili birim, enfekte sığırların kesim işlemleri sonrası şunları sağlar;
a) Yetkili birim tarafından enfekte hayvanların kesimine sevk için izin verilmesi dışında, söz konusu sürüden hiçbir sığırın çıkmasına izin verilmez.
b) Hastalığın sürüden elimine edildiğinin tespiti amacı ile söz konusu sürüde tüberkülin testleri uygulanır.
c) Sürüde, resmi veteriner hekim ya da resmi veteriner hekim gözetiminde yetkilendirilmiş veteriner hekimler tarafından uygulanan tüberkülin testleri için, tüberkülin teamül cetveli tanzim edilerek İl Müdürlüğünce tasdik edilir.
ç) Enfekte sürüdeki altı haftalık yaşın üzerindeki sığırların bir ya da daha fazla sayıda tüberkülin testinden geçmesinin sağlanması ve hastalığın sürüde bulunmadığının tespitine kadar sürüye dışarıdan hayvan sokulmaz.
(2) Yetkili birim tüberküloz eradikasyon programı kapsamında T1 tipi ve T2 tipi sürülerde altı haftalık yaşın üzerindeki tüm sığırların resmi gözetim altında en az altı ayda bir intradermal tüberkülin testine tabi tutulmasını sağlar. Bu testler sürü, T3 tipi sürü özelliğini kazanana kadar devam eder.
Hayvan nakilleri
MADDE 11 – (1) Yetkili birim, T1 tipi sürüden T2 tipi sürüye hayvan naklinde;
a) Hayvanın hareketinden önceki otuz gün içinde intradermal tüberkülin testine tabi tutulmasını ve bu işlemin yapıldığını gösteren resmi veteriner hekimi tarafından verilmiş belgenin hareket sırasında bulundurulmasını,
b) Hayvanın sürüye gelişten hemen sonra izole edilmesi ve izolasyonunun en az altmış gün sürdürülmesini ve sürüye kabulden önce intradermal tüberkülin testine tabi tutulmasını, sağlar.
(2) Yetkili birim, T2 tipi sürüden T2 tipi bir başka sürüye hayvan naklinde;
a) Hayvanın hareketinden önceki otuz gün içinde intradermal tüberkülin testine tabi tutulmasını ve bu işlemin yapıldığını gösteren resmi veteriner hekimi tarafından verilmiş belgenin hareket sırasında hazır bulundurulmasını,
b) Nakil sırasında daha düşük sağlık statüsündeki sürülere ait sığırlarla temas edilmemesini, sağlar.
(3) Yetkili birim, T3 tipi sürüler arasındaki bütün sığır nakillerinde, daha düşük sağlık statüsündeki sürülere ait sığırlarla temas edilmemesini sağlar.
(4) Yetkili birim ayrıca;
a) Tüberkülozun elimine edildiği bir sürünün diğer enfeksiyon kaynaklarından yeniden enfekte olmasını önleyecek resmi kontrol tedbirlerinin alınmasını,
b) Eradikasyon programına tabi olan sürü içine ve sürüler arasındaki bütün hayvan hareketlerinin resmi denetime tabi olmasını,
c) Hayvan hareketleri kontrol tedbirlerinin, resmi olarak tüberkülozdan ari sürülere ve bu sürülerden dışarıya hayvan hareketleri için de uygulanabilmesini, sağlar.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Resmi Olarak Sığır Tüberkülozundan Ari Sığır Sürüsü, Ari Statüsünün Devamı, Statünün Askıya Alınması, İptal Edilmesi ile İzleme ve Kontrolü, Ariliğin İlanı
Tüberkülozdan ari sığır sürüsü
MADDE 12 – (1) Bir sığır sürüsü, aşağıdaki koşulların varlığında Sığır Tüberkülozu hastalığından aridir;
a) Hiçbir hayvanda Sığır Tüberkülozunun klinik belirtileri görülmez.
b) Dördüncü bölümde belirlenen kriterlere uygun olarak yapılan en az iki resmi intradermal tüberkülin testinde, altı haftalıktan büyük bütün sığırlar negatif reaksiyon verir. Yapılacak ilk test, sürüden tüberküloz enfeksiyonun eliminasyonundan altı ay sonra, ikinci test ise sonraki altı ayda yapılır. Eğer sürüde yapılan ilk testte enfeksiyon tespit edilmemişse, altı ay sonra yapılan ikinci testte de tüm sürü negatif reaksiyon verdiğinde Yetkili Birimce arilik statüsü verilir. Ancak sürü yalnızca resmi olarak tüberkülozdan ari sürülere ait hayvanlardan toplanmış ise ilk test toplanmadan en az altmış gün sonra yapılır, ikinci test yapılmaz ve Yetkili Birimce arilik statüsü verilir.
(2) Sürüye ilk intradermal tüberkülin testinin uygulanmasını müteakip, sürüye gelişten otuz gün önce ya da otuz gün sonra Dördüncü bölüme uygun olarak intradermal tüberkülin testi uygulanan ve negatif yanıt veren hayvanların dışında altı haftalıktan yaşlı hayvan girişi yasaktır. Testin sürüye gelişten otuz gün sonra yapılması durumunda, test sonucunun negatif bulunacağı ana kadar sürüdeki diğer hayvanlarla doğrudan ya da dolaylı temasını önleyecek şekilde izole edilmesi sağlanmalıdır. Ancak hayvanlar resmi olarak tüberkülozdan ari sürülerden geliyor ise, yetkili birim bu tür hayvanların hareketleri için bu testin yapılmasının gerekli olmadığına karar verebilir.
Tüberkülozdan ari statüsünün devamı
MADDE 13 – (1) Bir sığır sürüsü, aşağıdaki koşulların varlığında resmi olarak tüberkülozdan ari statüsünü devam ettirir;
a) 12 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ve ikinci fıkrasında açıklanan koşulları sağlanmaya devam etmesi.
b) İşletmeye dahil edilen bütün hayvanların resmi olarak tüberkülozdan ari statüdeki sürülerden gelmesi.
c) İşletmede bulunan altı haftadan küçük ve işletmede doğmuş olan buzağıların dışındaki hayvanların, Dördüncü Bölüme uygun olarak yıllık aralıklarla rutin tüberkülin testine tabi tutulması.
(2) Bakanlık, ülkenin genelinde ya da bir bölümünde rutin test sıklığında aşağıda belirtilen şekilde değişiklik yapılmasına karar verebilir.
a) Eğer her yıl 31 Aralık tarihinde, Sığır Tüberkülozu hastalığına yakalandığı tespit edilen sığır sürülerinin yıllık oranı, belirlenen bölgedeki tüm sürüler içerisinde son iki yıllık denetim dönemi içinde %1’ den yüksek değilse, rutin sürü testlerin sıklığı iki yıl aralıklara uzatılabilir ve tüberkülozdan ari sürülerden gelmek şartıyla epidemiyolojik bir ünitede izole bir şekilde tutulan erkek besi hayvanları tüberkülin testinden muaf tutulabilir ve yetkili birim erkek besi sığırlarının damızlıkta kullanılmamasını ve doğrudan kesime gönderilmesini sağlar.
b) Eğer her yıl 31 Aralık tarihinde, son iki ikişer yıllık denetim dönemi içinde belirlenen bölgedeki bütün sürüler içinde, Sığır Tüberkülozu hastalığına yakalandığı tespit edilen sığır sürülerinin yıllık ortalama oranı %0,2’ den yüksek değilse, rutin testler arasındaki süre üç yıla çıkarılabilir ve/veya bu testlere tabi tutulan hayvan yaşları yirmidört aya çıkarılabilir.
c) Eğer her yıl 31 Aralık tarihinde, belirlenen tüberküloz ile enfekte olduğu tespit edilen sığır sürülerinin belirlenen bölgedeki sığır sürüleri bazında ortalama yüzde oranı son iki üçer yıllık denetim dönemi sırasında %0,1’ den yüksek değilse rutin testler arasındaki süre dört yıla çıkarılabilir veya aşağıda belirtilen koşulların yerine getirilmesine bağlı olarak yetkili birim sürülerin tüberkülin testine tabi tutulmasına gerek görmeyebilir.
(3) Tüm sığırlar sürüye katılmadan önce intradermal tüberkülin testine tabi tutulmalı ve negatif sonuç elde edilmelidir.
(4) Kesilen bütün hayvanlar tüberküloz lezyonları yönünden muayene edilir; bu tür lezyonlara rastlanması halinde tüberküloz belirtileri yönünden histopatolojik ve bakteriyolojik muayene yapılır. Bakanlık, aynı zamanda ülke ya da bir bölgede hastalık seviyesinin yükselmesi halinde tüberkülin test uygulama sıklığını arttırabilir.
Tüberkülozdan ari statünün askıya alınması, iptal edilmesi, izleme ve kontrol
MADDE 14 – (1) 13 üncü maddede belirtilen koşulların sağlanmaması durumunda tüberkülozdan ari statüsü askıya alınır.
(2) Sürüye ait bir veya daha fazla hayvanın tüberkülin testinde pozitif sonuç verdiği kabul edildiğinde ya da post mortem muayenede tüberkülozdan şüphe edildiğinde, pozitif reaktör olduğu kabul edilen hayvan sürüden uzaklaştırılır ve kesime tabi tutulur. Pozitif reaktör ya da şüpheli hayvan karkasında post–mortem, laboratuvar ve epidemiyolojik muayeneler yapılır. Sürü statüsünün askıda kalma durumu bütün laboratuvar muayenelerinin tamamlanmasına kadar devam eder. Laboratuvar muayeneleri sonucunda tüberkülozun varlığı tespit edilmemiş ise sürüdeki altı haftalıktan büyük hayvanların tamamı, ilgili hayvanın sürüden uzaklaştırılmasından en az kırkiki gün sonra test edilerek, negatif sonuç alınması durumunda resmi olarak tüberkülozdan ari statüsünün askı hali yetkili birim tarafından kaldırılabilir.
(3) Sürüde Sığır Tüberkülozu hastalığından şüpheli hayvanlar bulunuyorsa, şüpheli hayvanların durumları açıklığa kavuşuncaya kadar sürünün statüsünün askıda kalma hali devam eder. Kırkiki gün sonra yapılan diğer bir testte veya post mortem muayene ve laboratuvar muayenesinde durumları açıklığa kavuşuncaya kadar bu hayvanlar diğer hayvanlardan ayrı bir yerde tutulur.
(4) Yetkili birim üçüncü fıkrada belirtilen koşullara istisna olarak, bu Yönetmelikte ifade edilen karşılaştırmalı tüberkülin testini kullanarak rutin sürü testi yürütürse ve en azından son üç yıl içinde sürüde reaktör hayvan tespit edilmemişse, yetkili birim şüpheli hayvanların durumları kırkiki gün sonra bir daha test edilerek açıklığa kavuşana kadar sürüden hiçbir hayvanın pazara girmesine izin verilmemesi kaydıyla, sürüdeki diğer hayvanların hareketlerinin kısıtlanmamasına karar verebilir. Eğer bu son testte pozitif ya da şüpheli bir reaksiyon ile karşılaşılırsa, bu durumda ikinci fıkradaki koşullar geçerli olur. Eğer daha sonradan hastalığın varlığı tespit edilirse işletmeden ayrılmış olan bütün hayvanlar son kesin sürü testi zamanına kadar geriye doğru izlenerek test edilir.
(5) Laboratuvar muayenesinde Mycobacterium bovis izolasyonu ile tüberküloz varlığının tespit edilmesi durumunda sürünün resmi olarak tüberkülozdan ari statüsü iptal edilir.
(6) Yetkili birim sürünün sığır tüberkülozu hastalığından ari statüsünü aşağıdaki durumlarda iptal eder;
a) 13 üncü maddede yer alan koşulların artık yerine getirilmiyor olması,
b) Post mortem muayenede klasik tüberküloz lezyonlarının görülmesi,
c) Epidemiyolojik bir sorgulamada enfeksiyon ihtimalinin güçlenmesi,
ç) Sığır tüberkülozunun kontrolünde gerekli görülen diğer nedenlerin görülmesi.
(7) İzleme ve kontrol yetkili birim tarafından epidemiyolojik olarak ilgili görülen sürülerde yapılır. Bir sürünün resmi olarak tüberkülozdan ari statüsünün geri çekilme hali, tüm alanların ve malzemelerin temizlik ve dezenfeksiyonu yapılarak, son iki testte altı haftadan büyük tüm hayvanlar resmi tüberkülin testine negatif yanıt verene kadar devam eder. Testlerden ilki pozitif reaktörün sürüden ayrılmasından en erken altmış gün sonra, ikinci test en erken dört ay sonra ve en geç oniki ay sonra yapılmak zorundadır. Birinci ve ikinci test arasında en az altmış gün olmalıdır.
Tüberkülozdan ariliğin ilanı
MADDE 15 – (1) Ülke ya da ülkenin bir bölümü aşağıda belirtilen koşulların yerine getirilmesi durumunda Bakanlık tarafından resmi olarak tüberkülozdan ari olarak ilan edilir;
a) Birbirini takip eden altı yıl boyunca her yıla ait tüberkülozla enfekte olduğu teyit edilen sığır sürülerinin, bütün sığırlar içindeki oranının %0,1’i geçmemiş olması ve birbirini takip eden altı yıl boyunca her yıl sürülerin en az %99,9’unun, takvim yılının 31 Aralık tarihi itibarıyla tüberkülozdan ari olması,
b) 28/7/2002 tarihli ve 24829 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği gereğince her sığır cinsi hayvanın kimliklendirilmesi,
c) Kesilen bütün sığır cinsi hayvanların resmi bir post mortem muayeneye tabi tutulur hale gelmesi,
ç) Resmi olarak tüberkülozdan ari statüsünün askıya alınması ya da iptali işlemleri uygulanmasına devam edilmesi.
(2) Ülke ya da ülkenin bir bölümü, birinci fıkrada belirtilmiş olan koşulları yerine getirdiği sürece resmi olarak tüberkülozdan ari statüsünü muhafaza eder. Ancak resmi olarak tüberkülozdan ari olduğu kabul edilen ülke ya da ülkenin bir bölümünün tüberküloz ile ilgili durumunda önemli değişiklik olduğuna ilişkin belirtiler varsa, Bakanlık bir karar alarak bu kararda belirtilen koşulların yerine getirilmesine kadar statüyü askıya alabilir veya iptal edebilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Etkenin İdentifikasyonu, Tüberkülin Deri Testi, Tüberkülin Standartları, Testin Uygulanması, Resmi Tüberkülin Testleri İlave Testler ve Resmi Enstitüler ve Ulusal Referans Laboratuvarları
Etkenin identifikasyonu
MADDE 16 – (1) Sığır tüberkülozunun etkeni olan Mycobacterium bovis’in klinik ve post mortem örneklerde tespiti sürme preparatların (smear) boyanması ya da immunoperoksidaz teknikleriyle yapılabilir ve organizmanın primer izolasyon vasatında kültivasyonu (ekimi) ile teyit edilir.
(2) Mycobacterium bovis’in kültür ve tanısı için gerekli patolojik materyal, normal dışı lenf yumrularından ve akciğer, karaciğer, dalak vs. gibi parenkimatoz organlardan alınır. Hayvanda patolojik lezyon bulunmadığı durumlarda muayene ve kültür için retrofaringeal, bronşiyal, mediastinal, meme üstü, altçene ve bazı mezenterik lenf yumrularından örnek alınır.
(3) İzolatların identifikasyonu genellikle kültürel ve biyokimyasal özelliklerin belirlenmesiyle gerçekleştirilir. Mycobacterium tüberküloz kompleksinin tespitinde polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) da kullanılabilir. Mycobacterium bovis’in diğer Mycobacterium tüberküloz kompleksi üyelerinden ayırt edilmesinde DNA analiz teknikleri biyokimyasal metotlardan daha hızlı ve daha güvenilirdir. Genetik parmak izi tekniği ile Mycobacterium bovis’ in suşları birbirinden ayırt edilebilir ve bu sayede Mycobacterium bovis menşei, bulaşma ve yayılma modellerin tarif edilmesi mümkündür.
(4) Kullanılan teknik ve vasatlar, bunların standardizasyonu ve sonuçların değerlendirilmesi, Diyagnostik Testler ve aşılar için 0IE Standartlar Kılavuzu’nda (sığır tüberkülozu) tanımladığı şekilde olur.
Tüberkülin deri testi
MADDE 17 – (1) 18 inci maddede açıklanan özelliklere sahip PPD (pürifiye protein derivatifleri) Tüberkülin, 19 uncu maddede açıklanan işlemler sonrasında, resmi tüberkülin olarak deri testinin uygulanmasında kullanılır.
Sığır ve kanatlılar (bovine ve avian) için tüberkülin standartları
MADDE 18 – (1) Tüberkülin pürifiye protein derivatifleri (PPD tüberkülin, sığır ya da kanatlı) Mycrobacterium bovis veya Mycobacterium avium’un üreme ve lizis ürünlerinin ısı ile işlem görmesi ile elde edilen ve aynı türden mikroorganizmalara karşı duyarlı hale getirilen bir hayvanda gecikmiş tip hipersensitivite oluşturma yeteneğine sahip bir preparattır.
Üretim
MADDE 19 – (1) Preperat, likit sentetik bir vasatta üretilen Mycobacterium bovis ya da Mycobacterium avium (uygun olduğu şekilde) kültürlerinin serbest akımlı buharda ısıtılması ve sonrasında filtre edilerek hazırlanan suda çözülebilen fraksiyonlarından elde edilir. Büyük oranda proteinden oluşan aktif filtrat fraksiyonu presipitasyon ile izole edilir, yıkanır ve yeniden çözdürülür. Yanlış pozitif reaksiyonlara neden olmayan fenol gibi antimikrobiyel koruyucular ilave edilebilir. Mikobakterilerden ari olan son steril preparasyon kontaminasyonu önleyecek şekilde sonradan kapatılan steril basınç geçirmez cam şişelere aseptik şekilde dağıtılır.
Ürünün identifikasyonu
MADDE 20 – (1) Her biri 250 gramdan hafif olmayan, uygun şekilde duyarlılaştırılmış albino kobaylara farklı noktalarda deri içi yolla derecelendirilmiş doz aralıklarında enjekte edilir. Yirmidört – yirmisekiz saat sonra enjeksiyon noktasında nekrozlu ya da nekrozsuz eritemli ödematöz şişlikler tarzında reaksiyon görülür. Reaksiyonların büyüklüğü ve şiddeti uygulanan doza göre farklılık gösterir. Duyarlılaştırılmayan kobaylarda benzer enjeksiyonlarda hiçbir reaksiyon meydana gelmez.
Testler
MADDE 21 – (1) Testlerin özellikleri aşağıda belirtilmiştir;
a) Ph: pH 6,5–7,5 tir.
b) Fenol: Muayene edilecek preparasyon fenol içeriyorsa bunun konsantrasyonu 5gram/ litre’ den fazla olamaz.
c) Duyarlılaştırma etkisi: Daha önceden teste etki edebilecek herhangi bir materyal ile işlem görmemiş olan kobaylardan üç kobaylık bir grup kullanılır. Her kobaya beş günlük aralıklarla incelenecek preparasyondan 0,1 ml içinde 500 IU’ya eşit dozda üç kez intradermal enjekte edilir. Üçüncü enjeksiyondan onbeş – yirmibir gün sonra bu hayvanlara aynı dozda (500 IU) intradermal yolla enjekte edilir ve daha önce tüberkülin uygulanmamış üç kobaylık kontrol grubuna da aynı miktarda uygulama yapılır. Son enjeksiyonlardan yirmidört – yirmisekiz saat sonra iki gruptaki reaksiyonlar arasında önemli farklılıklar meydana gelmez.
ç) Toksisite: Her biri 250 gramdan hafif olmayan ve daha önce teste etkide bulunabilecek herhangi bir materyal ile işlem görmemiş olan iki adet kobay kullanılır. Her bir kobaya muayene edilecek preparasyondan 0,5 ml subkutan (deri altı) yolla enjekte edilir. Hayvanlar yedi gün boyunca gözlenir. Gözlem süresi içinde hayvanlarda hiçbir anormal etki görülmez.
d) Sterilite: Avrupa Farmakopesi dördüncü baskı 2002, veteriner aşıları ile ilgili monografta tarif edilen sterilite testine uyumludur.
Potens
MADDE 22 – (1) Pürifiye protein derivatifinin (sığır ve kanatlı) potensi duyarlılaştırılmış kobaylara Uluslararası Birim olarak kalibre edilmiş tüberkülin pürifiye protein derivatifinin (sığır ya da kanatlı) referans preparasyonunun bilinen konsantrasyonlarda üretilen preparasyonu ile incelenecek preparasyonun bir seri dilüsyonda intradermal enjeksiyonu ile belirlenir.
(2) Potens testi için her biri 400 gram – 600 gram ağırlığında en az dokuz kobay Mycobacterium bovis tüberkülin için 9 gram/litre sodyum klorit R nin 0,5ml’sinde süspanse edilmiş canlı Mycobacterium bovis AN5 suşunun ıslak kitlesinden 0,0001mg, tavuk tüberkülin için inaktif ya da canlı Mycobacterium aviumun uygun dozu derin kas içi yolla enjekte edilir. Kobayların duyarlılaştırılmasından en erken dört hafta sonra yan böğürleri tıraş edilir ve her iki tarafta en fazla dört enjeksiyon noktası için yeterli alan açılır. 0,005 gram/litre polisorbat 80 R içeren izotonik fosfat buffer salin (pH 6,5–7,5) kullanarak muayene edilecek ve referans preparasyonun dilüsyonları hazırlanır. Referans preparasyonun en az üç ve muayene edilecek preparasyonun en az üç dozu seçilir. En az 8 mm. ve en fazla 25 mm. çapında lezyon oluşturacak dozlar seçilir. Dilüsyonlar enjeksiyon bölgelerine Latin karesi düzeninde tesadüfi olarak tahsis edilir. Her doz intradermal yolla sabit hacimde 0,1ml. veya 0,2ml. olarak enjekte edilir. Yirmidört – yirmisekiz saat sonra lezyonların çapı ölçülür ve test sonucu genel istatistik metotları ile ve lezyon çaplarının tüberkülinlerin konsantrasyonunun logaritmasına doğru orantılı olduğu varsayılarak hesaplanır.
(3) Test sonucu hatanın güvenlik sınırlarının (p=0,95) hesaplanan potensin %50’sinden düşük %200’ünden yüksek olmaması halinde geçerli sayılmaz.
(4) Hesaplanan potens sığır tüberkülin için belirtilen potensin %66’sından az, %150’sinden fazla değildir.
(5) Tavuk tüberkülin için hesaplanan potens belirtilen potensin %75’inden az, %133’ünden fazla değildir.
(6) Belirtilen potens her iki tüberkülin için (sığır ve tavuk) 20 000 IU/ml’den az değildir.
Depolama
MADDE 23 – (1) Işıktan uzakta ve 5±3°C’de muhafaza edilir.
Etiketleme
MADDE 24 – (1) Etikette aşağıda belirtilenler bulunur;
a) Mililitre başına Uluslararası Birimler cinsinden potensi,
b) İlave edilen maddenin ismi ve miktarı.
Testin uygulanması
MADDE 25 – (1) Aşağıda belirtilen testler, resmi intradermal tüberkülin testleridir.
a) Tek intradermal test: Sığır tüberkülin tek doz halinde uygulanır.
b) İntradermal karşılaştırmalı test: Aynı anda bir sığır tüberkülin enjeksiyonu bir de tavuk tüberkülin enjeksiyonu uygulanır.
Testin dozu
MADDE 26 – (1) Enjekte edilecek tüberkülinin bir dozu;
a) Sığır tüberkülin için 2000 IU’den az,
b) Tavuk tüberkülin için 2000 IU’den az
olamaz.
(2) Her bir enjeksiyon dozu 0,2 ml’yi geçemez.
Tüberkülin testi uygulama yeri
MADDE 27 – (1) Tüberkülinlerin boyun derisine enjeksiyonu ile gerçekleştirilir. Tek intradermal teste uygulama yeri, boynun orta üçte birlik bölgesinin orta kısmıdır. Hayvana intradermal karşılaştırmalı testin uygulanması durumunda enjeksiyon yerleri, boynun orta üçte birlik bölgesinde tespit edilir, üstte tavuk tüberkülin, altta sığır tüberkülin olmak üzere, aralarında 12,5 cm kadar mesafe olacak şekilde uygulanır. Boynun tek tarafında yeterli alanın bulunmadığı genç hayvanlarda boynun her iki tarafına ve orta üçte birlik bölgenin merkezine birer enjeksiyon şeklinde uygulanır.
Tüberkülin testinin tekniği
MADDE 28 – (1) Enjeksiyon bölgelerinin kılları kırpılır ve temizlenir. Kırpılan her bölge elin baş ve işaret parmağı arasında bir deri kıvrımı tutularak kompas ile ölçülür ve kaydedilir. Tüberkülinin deri içi verilmesini sağlayan bir metotla uygun tüberkülin dozu enjekte edilir. Kenarları dışa eğimli kısa steril bir iğne tüberkülin ile dolu dereceli şırınga derinin alt tabakalarına çapraz bir şekilde sokulmak suretiyle kullanılabilir. Enjeksiyonun doğru yapıldığı, her bir enjeksiyon yerinde elle yoklandığında küçük bezelye benzeri bir şişkinliğin hissedilmesi ile teyit edilir. Enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra her bir enjeksiyon bölgesinin kalınlığı ölçülür ve kaydedilir.
Reaksiyonların değerlendirilmesi
MADDE 29 – (1) Reaksiyonların değerlendirilmesi Tüberkülin ya da tüberkülinlerin enjeksiyonundan yetmişiki saat sonra enjeksiyon bölgelerindeki deri kıvrımı kalınlığının artması ve klinik gözlemlere dayanarak, aşağıdaki gibi yapılır;
a) Negatif reaksiyon: Çok sınırlı bir şişkinlik gözlenirse, deri kıvrımı kalınlaşması 2 mm’den fazla değilse ve bölgede diffüz ya da yaygın ödem, eksüdasyon, nekroz, ağrı ya da lenf kanalları ya da lenf yumrularının yangısı olmamışsa negatif reaksiyondur.
b) Şüpheli reaksiyon: (a) bendinde belirtilen klinik belirtiler yoksa ve deri kalınlaşması 2 mm’den çok 4 mm’den az ise şüpheli reaksiyondur.
c) Pozitif reaksiyon: (a) bendinde belirtilen klinik belirtiler gözleniyorsa veya enjeksiyon bölgesinde deri kıvrımının kalınlığında 4 mm veya daha fazla kalınlaşma varsa pozitif reaksiyon olarak değerlendirilir.
Tek intradermal test ve değerlendirilmesi
MADDE 30 – (1) Tek intradermal tüberkülin test aşağıdaki gibi değerlendirilir;
a) Pozitif reaksiyon: Uygulama yerinde, enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra diffüz ya da yaygın ödem, eksüdasyon, nekroz, ağrı ya da lenf kanalları ya da lenf yumrularının yangısı tespit edilmişse veya deri kıvrımının kalınlığında 4 mm veya daha fazla kalınlaşma varsa pozitif reaksiyon olarak değerlendirilir.
b) Şüpheli reaksiyon: Uygulama yerinde, enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra pozitif reaksiyonda açıklanan klinik belirtiler bulunmuyorsa ve deri kıvrımının kalınlaşması 2 mm’den çok 4 mm’den az ise şüpheli reaksiyondur.
c) Negatif reaksiyon: Uygulama yerinde, Enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra çok sınırlı bir şişkinlik gözlenirse, deri kıvrımı kalınlaşması 2 mm’den fazla değilse ve bölgede diffüz ya da yaygın ödem, eksüdasyon, nekroz, ağrı ya da lenf kanalları ya da lenf yumrularının yangısı olmamışsa negatif reaksiyondur.
(2) Tek intradermal testte şüpheli reaksiyon veren hayvanlar en az kırkiki gün sonra tekrar test edilir. İkinci testte negatif sonuç vermeyen hayvanlar, teste pozitif reaksiyon vermiş kabul edilir.
(3) Tek intradermal testte pozitif bulunan hayvanlar, yanıltıcı pozitif reaksiyondan ya da etkileşim reaksiyonundan şüphe ediliyorsa, karşılaştırmalı intradermal teste tabi tutulabilir.
İntradermal karşılaştırmalı test ve değerlendirilmesi
MADDE 31 – (1) Karşılaştırmalı intradermal tüberkülin test aşağıdaki gibi değerlendirilir;
a) Pozitif reaksiyon: Uygulama yerinde, enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra diffüz ya da yaygın ödem, eksüdasyon, nekroz, ağrı ya da lenf kanalları ya da lenf yumrularının yangısı gibi klinik belirtilerin tespit edilmesi veya sığır tüberkülinin uygulama yerindeki deri kıvrımı kalınlığının 4 mm ve üzerinde olması ve tavuk tüberkülinin uygulama yerindeki deri kıvrımının kalınlığından, 4 mm’den daha fazla kalınlaşma göstermesi pozitif reaksiyon olarak değerlendirilir.
b) Şüpheli reaksiyon: Uygulama yerinde, enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra pozitif reaksiyonda açıklanan klinik belirtiler bulunmuyorsa veya sığır tüberkülinin uygulama yerindeki deri kıvrımı kalınlığının 2 mm’den fazla olması ve tavuk tüberkülinin uygulama yerindeki deri kıvrımının kalınlığından 1–4 mm daha fazla kalınlaşma göstermesi şüpheli reaksiyon olarak değerlendirilir.
c) Negatif reaksiyon: Uygulama yerinde, enjeksiyondan yetmişiki saat (± dört saat) sonra pozitif reaksiyonda açıklanan klinik belirtiler bulunmuyorsa veya sığır tüberkülinin uygulama yerindeki deri kıvrımı kalınlığı 2 mm’den fazla değilse veya pozitif ya da şüpheli tavuk reaksiyonuna eşit ya da daha az kalınlaşma oluşturan pozitif ya da şüpheli sığır reaksiyonu görüldüğünde negatif reaksiyon olarak değerlendirilir.
(2) İntradermal karşılaştırmalı testte şüpheli reaksiyon veren hayvanlar en az kırkiki gün sonra tekrar test edilir. İkinci testte negatif reaksiyon vermeyen hayvanlar, teste pozitif reaksiyon vermiş kabul edilir.
Ari sürü statüsünün askıya alınması ve sürüden pazara hayvan girişine izin verilmemesi
MADDE 32 – (1) Aşağıdaki açıklanan durumlarda, resmi olarak tüberkülozdan ari sürü statüsü askıya alınır ve sürüdeki hayvanların durumları düzelene dek sürüden pazara hayvan girişine izin verilmez;
a) Tek intradermal tüberkülin testinde şüpheli kabul edilen hayvanların varlığı,
b) Tek intradermal testte pozitif bulunan ancak intradermal karşılaştırmalı test ile yeniden test edilmeyi bekleyen hayvanların varlığı,
c) İntradermal karşılaştırmalı testte şüpheli bulunan hayvanların varlığı.
(2) Mevzuat gereği hayvanların hareketinden önce intradermal teste tabi tutulmasının zorunlu olduğu durumlarda, test sonucunda 2 mm’lik deri kalınlaşmasından daha az reaksiyon gösteren ve klinik belirti göstermeyen hayvanların hareketine izin verilir.
(3) Bir sürüde ya da bölgede enfekte ya da hasta maksimum hayvan sayısının tespitini mümkün kılmak için Bakanlık, tek ve karşılaştırmalı tüberkülin testlerinde tespit edilen bütün şüpheli reaksiyonları, pozitif reaksiyon kabul etmek suretiyle iyileştirilmiş bir test duyarlılığı (sensitivitesi) elde etmek amacıyla test değerlendirme kriterlerinde değişiklik yapabilir.
İlave testler
MADDE 33 – (1) Bir sürüde ya da bölgede enfekte ve hasta hayvanların maksimum sayısının tespitini mümkün kılmak amacı ile tüberkülin testine ek olarak Bakanlık Diyagnostik Testler ve aşılar için standartlara ilişkin OIE Kılavuzu’nda, sığır tüberkülozu için belirtilen gamma–interferon deneyinin uygulanmasına izin verebilir.
Resmi enstitüler ve ulusal referans laboratuvarlarının görevleri ve sorumlulukları
MADDE 34 – (1) Bakanlıkça belirlenen Resmi Veteriner Kontrol ve Araştırma Enstitüleri ile Ulusal Referans Laboratuvarları, tüberkülin testi ve ayıraçların yukarıda belirtilen standartlar yönünden yeterlilik durumlarını sağlamak amacıyla bu tüberkülinlerin ve ayıraçların resmi olarak test edilmelerinden sorumludurlar.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Düzenleme yetkisi
MADDE 35 – (1) Bakanlık, Bu Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak üzere düzenleyici işlemler çıkarmaya yetkilidir.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 36 – (1) 9/11/1978 tarihli ve 16458 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sığır Tüberkülozu Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 37 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 38 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
ZİRAİ MÜCADELE ALET VE MAKİNELERİ HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; zirai mücadele alet ve makinelerinin onayı, imalatı, ithalatı, satışı ve denetimleri ile ilgili usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatı, ruhsatlandırılması, piyasaya arzı, ithalatı, satışı, işletmeci ve bayilerin sorumlulukları, denetimleri ve yaptırımları ile ilgili usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 18, 19, 31, 32, 34, 35, 39, 41, 42 ve 43 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;
a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
b) Bayi: Zirai mücadele alet ve makinelerini satma izni olan kişiyi, satış yerini veya kuruluşu,
c) Bayilik: Zirai mücadele alet ve makinelerini izin dahilinde sürekli satma işini,
ç) Bayilik İzin Belgesi: Zirai mücadele alet ve makinelerinin satış yetkisi için, il müdürlüklerince verilen izin belgesini,
d) Deney kuruluşu: Tarım Alet ve Makineleri Test Merkezi Müdürlüğünü (TAMTEST),
e) Firma: Zirai mücadele alet ve makinesini imal veya ithal eden gerçek ve tüzel kişileri,
f) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,
g) Girişimci: Bayilik veya işletme işine girişen kimse veya bu faaliyetlerde bulunan gerçek ve tüzel kişileri,
ğ) İl müdürlüğü: Bakanlık İl Müdürlüklerini,
h) İlçe müdürlüğü: Bakanlık İlçe Müdürlüklerini,
ı) İmalat: Zirai mücadele alet ve makinelerinin, piyasaya arz haline getirilme işlemini,
i) İmal İzin Belgesi: Zirai mücadele alet ve makinelerinin imalat yetkisi için, Bakanlıkça verilen izin belgesini,
j) İşletme: Zirai mücadele alet ve makinelerinin imal edildiği fabrika, atölye, imalathane, benzeri yerleri veya kuruluşları,
k) İşletmeci: İşletmenin yöneticisini veya işletmede imalattan sorumlu kişiyi,
l) İzin belgesi: Zirai Mücadele Alet ve Makineleri İmal İzin Belgesi veya Bayilik İzin Belgesini,
m) Kalibrasyon: Zirai mücadele uygulamaları yapılacak olan hedef yüzeylere uygulanmak üzere seçilen preparatın, en iyi etkiyi gösterebilmesi için önerilen dozda ve tekdüze olarak uygulanması amacıyla, kullanılacak olan alet ve ekipmanların ilerleme hızı, basınç, meme verdisi gibi çalışma parametrelerinin ayar edilmesi işlemini,
n) Kontrol görevlisi: Zirai mücadele alet ve makinelerinin kontrolü ile ilgili Bakanlıkça görevlendirilmiş kişiyi,
o) Kullanıcı: Zirai mücadele alet ve makinelerini satın alan veya uygulama yapan kişiyi,
ö) Numune alma: Ürünün, imalat ve satış aşamalarında mevzuata uygunluğunun doğrulanması amacıyla alınmasını,
p) Onay: Bu Yönetmelik kapsamında onayı zorunlu olan faaliyetler ve ürünler için Bakanlıkça verilen izin veya ruhsatı,
r) Onayın askıya alınması: Bu Yönetmelik kapsamında verilen onayın belirli bir süre ile geçersiz sayılmasını,
s) Piyasaya arz: Bu Yönetmelik kapsamında bulunan ürünlerin bedelli veya bedelsiz piyasaya arzını,
ş) Resmi kontrol: Bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerin, Yönetmelik hükümlerine uygunluğunun doğrulanması için, kontrol görevlilerinin verilen yetki çerçevesinde gerçekleştirdikleri denetim, muayene, numune alma, test ve deney ile benzeri kontrolleri,
t) Ruhsat: Zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatı, ithalatı ve kullanımı ile ilgili Bakanlıkça verilen belgeyi,
u) Taklit: Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlerin şekil ve nitelikleri itibariyle yapısında bulunmayan özelliklere sahip gibi veya başka bir ürünün aynısıymış gibi göstermeyi,
ü) Ürün: Zirai mücadele alet ve makinesini,
v) Zirai mücadele alet ve makinesi: Bitki koruma ürünlerinin uygulanmasında kullanılan her türlü alet, araç-gereç, makine, cihaz, ekipman ile bunların aksam, parça ve teferruatını,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
İmalat ve İmal İzni
İmalat yapabilecekler
MADDE 5 – (1) Zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatı;
a) İmal İzin Belgesi,
b) Zirai Mücadele Alet ve Makineleri İmal Ruhsatı,
almış işletmecilerce yapılır.
İmal izin belgesi alabilecekler
MADDE 6 – (1) Zirai Mücadele Alet ve Makineleri İmal İzin Belgesi verilecek işletmecilerin, tarım makineleri ile ilgili bir dersi almış ziraat mühendisi veya ziraat yüksek mühendisi unvanlarından birine sahip olmaları gereklidir.
(2) Durumu birinci fıkrada belirtilen koşula uymayan, ancak; zirai mücadele alet ve makineleri imalatı yapmak isteyen girişimciler, birinci fıkrada belirtilen özelliği taşıyan bir kişiyi “imalattan sorumlu teknik eleman” olarak istihdam etmek koşulu ile İmal İzin Belgesi alabilirler.
(3) Bu maddede yer alan unvanların yabancı ülkelerde alınmış olması halinde, unvanlarının eşdeğerliliğinin belgelendirilmesi ve yetkili makamlarca onaylanması zorunludur.
İmal izin başvurusu ve istenilen belgeler
MADDE 7 – (1) Zirai mücadele alet ve makinesi imal etmek isteyen, durumları bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen şartlara uyan işletmeciler, bir dilekçe ekinde aşağıdaki bilgi ve belgelerle Genel Müdürlüğe müracaat ederek, işletmelerine “İmal İzin Belgesi” almak zorundadırlar.
(2) İmal İzin Belgesi başvurusunda istenilen belge ve bilgiler şunlardır;
a) 6 ncı maddenin birinci fıkrasında belirtilen kişilere ait;
1) Diploma veya mezuniyet belgesi onaylı sureti,
2) Aldıkları dersleri gösterir onaylı belge (transkript),
3) T.C. Kimlik No,
4) Vesikalık fotoğraf (2 adet).
b) İşletmenin faaliyet alanları arasında zirai mücadele alet ve makineleri imalatının bulunduğunu gösteren, aşağıda belirtilen belgelerden uygun olan herhangi biri,
1) Ticaret Sicil Gazetesi,
2) Bağlı olduğu Mesleki Oda Kayıt Belgesi,
3) Kuruluş bilgilerinin yer aldığı resmi bir belge.
c) İnşaat planı; mevcut bir binadan istifade edilecek ise, esas bina ve tadilat planı,
ç) İnşaatın yapıldığı veya işletmenin bulunduğu yerin açık adresi ve işletmecinin iletişim bilgileri,
d) İşletmede bulunan tezgah ve sistemlerin tip, model, kapasite ve teknik özellikleri ile bunlara ait tesisat planları,
e) İmal edilecek alet ve makinelerin; cins, marka, model, tip bilgileri, detay ve perspektif resimleri ile parça listesinin içinde yer aldığı tanıtım, kullanım, bakım ve basit onarımına ilişkin kullanma ve bakım kılavuzu,
f) İmal edilecek alet ve makinenin teknik özelliklerini gösterir Ek-1’de yer alan spesifikasyon,
g) İşletmenin faaliyete başlayacağı tarih,
ğ) İmalat Kontrol Defteri,
h) Durumu 6 ncı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen koşulu taşıyan girişimcilerce verilecek, imalattan sorumlu teknik elemanın onaylı iş sözleşmesi.
İnceleme ve imal izin belgesinin verilmesi
MADDE 8 – (1) Genel Müdürlük, yapılan imal izni başvurusundan sonra, en az üç teknik elemandan oluşan bir komisyon oluşturur. Komisyon, belirli bir süreyi kapsayacak biçimde önceden de oluşturulabilir. Bu komisyon, ilgilinin başvurusunu yerinde inceleyerek bir rapor düzenler ve işletmecinin imal edeceğini beyan ettiği alet ve makinelerin imalat özelliklerine göre, bu işletmede bulundurulması gereken iş tezgahlarını ve avadanlıkları tespit eder.
(2) Komisyonca yapılan kontroller neticesinde düzenlenecek rapor doğrultusunda söz konusu işletmeye, uygun görülmesi halinde Genel Müdürlükçe iki nüsha halinde düzenlenen ve onaylanan, Ek-3’te yer alan “İmal İzin Belgesi”nin birinci nüshası verilir. Belgenin ikinci nüshası Genel Müdürlükteki dosyasında bulundurulur.
İmal izni iptali ve yeniden imal izin belgesi verilmesi
MADDE 9 – (1) İmal İzin Belgesi verilmiş işletmeye ilişkin olarak;
a) İşletmecisi tarafından kapatılması veya zirai mücadele alet ve makine imalatından vazgeçilmesi,
b) Girişimci, işletmeci, unvan, adres, üretim çeşidi, imalattan sorumlu teknik eleman veya benzeri değişiklik, durumlarının herhangi birisinin ortaya çıkması halinde ilgililer bu durumları 7 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen belgelerden, değişikliğe ilişkin olanlarının ve imal izin belgesinin eklendiği bir dilekçe ile Genel Müdürlüğe bildirmekle sorumludurlar.
(2) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen adres ve üretim çeşidi ya da benzeri değişikliklerde 8 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen işlemler yeniden uygulanabilir.
(3) Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen durumda, İmal İzin Belgesi iptal edilir. Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumlara göre, uygun görülürse yeni girişimci, işletmeci, unvan, adres, üretim çeşidi veya imalattan sorumlu teknik eleman ya da benzeri değişiklik dikkate alınarak, belge tarih ve numarası aynı kalmak koşuluyla, değişiklik tarihi ve nedeni ayrıca belirtilerek, Genel Müdürlükçe yenilenen ve onaylanan “İmal İzin Belgesi” verilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Ruhsatlandırma, Piyasaya Arz, Değişiklik, Süre Uzatımı ve İptal
Ruhsat başvurusu
MADDE 10 – (1) Zirai mücadele alet ve makinelerini yurt içinde imal veya ithal etmek isteyen firmalar, Bakanlıktan İmal veya İthal Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Ruhsatnamesi almak zorundadırlar.
(2) Ruhsat talebinde, 11 inci maddede belirtilen belgelerin eklendiği bir dilekçe ile Genel Müdürlüğe başvuruda bulunulması gerekmektedir.
(3) Ruhsat başvurusunda eksik görülen belgelerin, başvuru tarihinden itibaren en geç altı ay içinde tamamlanması gereklidir. Bu süre içinde eksikliklerin tamamlanmaması durumunda, başvuru Genel Müdürlükçe iptal edilir.
Ruhsat başvurusunda istenilen belgeler
MADDE 11 – (1) İmal Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Ruhsatnamesi başvurusunda aşağıda belirtilen belgeler istenir.
a) Alet ve makinenin teknik özelliklerini belirten, Ek-1’de yer alan spesifikasyon (2 adet),
b) Alet ve makinenin; cins, marka, model, tip bilgileri, detay ve perspektif resimleri ile parça listesinin içinde yer aldığı tanıtım, kullanım, bakım ve basit onarımına ilişkin kullanma ve bakım kılavuzu (2 adet),
c) Firmanın faaliyet alanları arasında zirai mücadele alet ve makineleri imalatının bulunduğunu gösteren; Ticaret Sicil Gazetesi veya İlgili Oda Kayıt Belgesi ya da kuruluş bilgilerinin içinde yer aldığı herhangi bir resmi belgenin aslı veya onaylı sureti,
ç) İmal İzin Belgesinin onaylı sureti,
d) Alet ve makinenin, 23/2/1995 tarihli ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunda belirtilen süreden az olmamak üzere garanti edildiğini bildirir, şekli Bakanlıkça belirlenen taahhütname,
e) Bakanlıkça onaya esas, içinde bulunulan yıl için miktarı tespit edilen imal ruhsat harcının yatırıldığını gösterir makbuzun aslı veya makbuzda ürünün ticari adı belirtilmişse onaylı sureti,
f) Marka tescili olması durumunda, Marka Tescil Belgesinin aslı veya onaylı sureti (2 adet),
g) Fason imalat yapılması durumunda; imalatı yaptıracak firma tarafından verilecek bu fıkranın (a), (b), (c), (d), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen belgeler ile imalatçıya ait (ç) bendinde belirtilen belge ve taraflar arasında yapılmış fason iş sözleşmesi.
(2) İthal Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Ruhsatnamesi başvurusunda aşağıda belirtilen belgeler istenir.
a) Alet ve makinenin teknik özelliklerini belirten, Ek-2’de yer alan spesifikasyon (2 adet),
b) Alet ve makinenin; cins, marka, model, tip bilgileri, detay ve perspektif resimleri ile parça listesinin içinde yer aldığı tanıtım, kullanım, bakım ve basit onarımına ilişkin Türkçe kullanma ve bakım kılavuzu ile var ise, üretiminin yapıldığı ülkedeki yetkili deney kuruluşunca düzenlenmiş deney raporu ve onaylı Türkçe tercümesi (2 adet),
c) Firmanın faaliyet alanları arasında zirai mücadele alet ve makineleri ile ilgili; imalat, ithalat, satış gibi hususların herhangi birinin bulunduğunu gösteren, Ticaret Sicil Gazetesi veya ilgili Oda Kayıt Belgesi ya da kuruluş bilgilerinin içinde yer aldığı herhangi bir resmi belgenin aslı veya onaylı sureti,
ç) Ruhsat talebinde bulunulan ürünün Türkiyede ruhsatlandırılması ve satışı ile ilgili, ruhsatname geçerlilik süresini kapsayacak biçimde;
1) İhracatçı firma tarafından, ithalatçı firma adına verilen şekli Bakanlıkça belirlenen yetki belgesinin orijinali ve tercümenin orijinalinden yapıldığını belirtir onaylı Türkçe tercümesi,
2) İhracatçının imalatçı olmaması durumunda, imalatçı tarafından ihracatçıya verilen yetki belgesinin orijinali ve onaylı Türkçe tercümesi,
d) Alet ve makinenin, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunda belirtilen süreden az olmamak üzere garanti edildiğini bildirir, şekli Bakanlıkça belirlenen taahhütname,
e) Bakanlıkça onaya esas, içinde bulunulan yıl için miktarı tespit edilen ithal ruhsat harcının yatırıldığını gösterir makbuzun aslı veya makbuzda ürünün ticari adı belirtilmişse onaylı sureti.
f) Marka tescili olması durumunda, Marka Tescil Belgesinin aslı veya onaylı sureti (2 adet),
g) Ruhsat başvurusunda bulunulan ürüne ait, proforma fatura ile onaylı Türkçe tercümesi.
İnceleme, değerlendirme, ruhsat düzenlenmesi, onay ve ruhsat süresi
MADDE 12 – (1) Genel Müdürlük, ruhsat başvurusunu inceledikten sonra uygun görür ise, alet ve makineyi ruhsata esas test ve deneylerin yapılması için deney kuruluşuna sevk eder. Sevk edilen alet ve makine, ithal edilecek ise; Genel Müdürlükçe firmasına verilen talimat üzerine numune gümrükten çekildikten sonra, yerli imalatta ise doğrudan ilgili firmalarınca deney kuruluşuna teslim edilir.
(2) Test ve deneylere tabi tutulacak numune üzerinde; marka, model ve tip bilgileri bulunan bir etiket bulunması zorunludur.
(3) Deney kuruluşu tarafından, alet ve makinenin onaya esas test ve deneyleri yapıldıktan sonra, beş nüsha halinde düzenlenen deney raporunun üç nüshası Genel Müdürlüğe gönderilir.
(4) Genel Müdürlükçe yapılan değerlendirme sonucunun olumlu olması halinde ilgili firma adına;
a) Yurt içinde imal edilecek ürünler için Ek-4’te yer alan İmal Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Ruhsatnamesi,
b) İthal edilecek ürünler için Ek-5’te yer alan İthal Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Ruhsatnamesi, iki nüsha halinde düzenlenir.
(5) Genel Müdürlükçe; ruhsatname ile birlikte deney raporunun bir nüshası onay sahibine, bir nüshası ilgili il müdürlüğüne gönderilir. Ruhsatname ve deney raporunun diğer nüshası ise, ruhsat dosyasında bulundurulur.
(6) Bakanlıkça onaylanan bu ruhsatnameler aynı zamanda, onaya esas ürünün Türkiye’de kullanma ruhsatı olup, geçerlilik süresi on yıldır.
Piyasaya arz
MADDE 13 – (1) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin üzerine kolayca görülebilir ve çevresel faktörlerden etkilenmeyecek özellikte bir etiketin, imalat aşamasında konulması zorunludur. Alet ve makine ambalajlı biçimde satışa sunulacak ise, ayrıca etikette yer alması gereken bilgiler ambalaj üzerinde de belirtilmelidir. Etiket, madeni levha özelliğinde olmalı ve alet ve makine üzerine perçinlenerek veya uygun kaynak tekniği kullanılarak sabitlenmelidir. Bunun mümkün olmadığı durumlarda sırasıyla; bilgiler, alet ve makine üzerine silinmeyen baskı veya kabartma yazı ile yazılmalı veya kuvvetli yapıştırıcı ile yapıştırılan etikette yer almalı ya da ambalajının üzerinde belirtilmelidir. Etikete, alet ve makinenin;
a) Ticari adı,
b) Marka, model ve tip bilgileri,
c) İmal yılı,
ç) Seri numarası,
d) Ruhsat tarih ve numarası,
yazılmalıdır.
(2) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makineler, birinci fıkrada geçen hususlar yerine getirildikten sonra piyasaya arz edilebilir.
Alet ve makine üzerinde değişiklik
MADDE 14 – (1) Bakanlıkça onaylı alet ve makinede, onay sahibi firmaca herhangi bir değişiklik yapılması istenirse, değişiklik yapılmadan önce, aşağıda belirtilen belgelerin eklendiği bir dilekçe ile birlikte Genel Müdürlüğe başvuruda bulunulması zorunludur. Dilekçe ekinde;
a) İmal zirai mücadele alet ve makinelerde; 11 inci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde,
b) İthal zirai mücadele alet ve makinelerde; 11 inci maddenin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde, belirtilen belgelerin bulunması istenir.
(2) Genel Müdürlük gerekli görür ise, bildirilen bu değişiklikleri içeren alet ve makineyi incelenmek üzere deney kuruluşuna sevk eder. Bu değişiklik, deney kuruluşu tarafından incelenerek bir rapor hazırlanır. Raporun bir örneği Genel Müdürlüğe gönderilir. Genel Müdürlükçe yapılan değerlendirme sonucu olumlu ise, ruhsatlı alet ve makinenin değişikliği içeren belgeleri dosyalarında saklanır. Ruhsatnamenin değişikliğe göre yenilenmesinin gerekmesi halinde, 15 inci maddenin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen belgeler istenir.
(3) Ruhsatlı alet ve makinenin imalatçısında veya ruhsata esas teknik özellikleri üzerinde bir değişiklik olması durumunda; 10, 11 ve 12 nci maddelerde belirtilen ruhsatlandırma şartları ile ilgili hükümler geçerlidir.
Ruhsat süre uzatımı ve ruhsat iptali
MADDE 15 – (1) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin ruhsat süresini uzatmak isteyen firmalar, ruhsatname süre uzatımı sürecini de göz önünde bulundurarak, ruhsat son geçerlilik tarihinin üç ay öncesinden itibaren süre uzatımlarını yaptırmak üzere bir dilekçe ekinde aşağıdaki belgelerle il müdürlüklerine müracaat ederler.
(2) Ruhsat süre uzatımında istenilen belgeler şunlardır;
a) Ruhsatname aslı,
b) Bakanlıkça, içinde bulunulan yıl için miktarı tespit edilen ruhsat harcının yarısının yatırıldığını gösterir makbuzun aslı veya makbuzda alet makinenin ticari adı belirtilmişse onaylı sureti,
c) İmal ürünlerin süre uzatımında 11 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen taahhütname,
ç) İthal ürünlerin süre uzatımında 11 inci maddenin ikinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen yetki belgesi ve Türkçe tercümesi ile (d) bendinde belirtilen taahhütname.
(3) İl müdürlüğünce, ruhsat süresi uzatılacak alet ve makinenin numunesi; bayilerden, bayilerde bulunmaması veya sekizinci fıkrada belirtilen durum halinde işletme veya firma merkezinden, 13 üncü ve 14 üncü maddelerde geçen hususlar ve dokuzuncu fıkrada belirtilen ruhsatname geçerlilik durumu da göz önünde bulundurularak, Ek-8’de yer alan Numune Alma Tutanağı dört nüsha halinde düzenlenerek usulüne uygun biçimde alınıp, mühürlenerek deney kuruluşuna teslim edilmek üzere firmasına teslim edilir. Ayrıca;
a) Ruhsat süre uzatımına esas test ve deneylerinin yapılması hususu;
1) Firma adı ve unvanı,
2) Ruhsat tarihi ve numarası,
3) Alet ve makinenin ticari adı,
belirtilmek kaydıyla, Numune Alma Tutanağının bir kopyasının eklendiği yazı ile deney kuruluşuna bildirilir.
b) İkinci fıkrada belirtilen belgeler ile Numune Alma Tutanağının diğer bir kopyası yazı ekinde Genel Müdürlüğe gönderilir.
(4) Deney kuruluşu tarafından alet ve makinenin test ve deneyleri yapıldıktan sonra, beş nüsha halinde düzenlenen deney raporunun üç nüshası Genel Müdürlüğe gönderilir.
(5) Ruhsat süre uzatımına esas test ve deneyler sonuçlanıp Genel Müdürlükçe gerekli değerlendirme yapılıp sonucun ilgilisine duyurulmasına kadar, bütün işlemler ve sonuçları gizli tutulur.
(6) Alet ve makinenin ruhsat süre uzatımına esas değerlendirme sonucunun olumlu olması halinde, ruhsat süresi Genel Müdürlükçe on yıl süreyle uzatılır.
(7) Alet ve makinenin ruhsat süre uzatımına esas değerlendirme sonucunun olumsuz olması halinde, piyasada bulunan ürünler ruhsatına uygun hale getirilmek üzere, ruhsat sahibi firma tarafından toplatılır. Ruhsatına uygun hale getirildiği beyan edilen alet ve makinelerden tekrar numune/numuneler alınarak test ve deneylere tabi tutulur. Kontrol sonucunun;
a) Olumlu olması halinde ruhsat süresi uzatılır,
b) Olumsuz olması halinde;
1) Ruhsat Genel Müdürlükçe iptal edilir.
2) İmha edilmek üzere, hatalı ürünlerin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir.
(8) Ruhsatın son geçerlilik tarihine kadar süre uzatımı yaptırmayan firmalara, bu tarihten sonra süre uzatımı talebinde bulunabilmeleri için altı ay süre tanınmıştır. Bu süre içinde ruhsat askıda olarak değerlendirilmekte olup, geçersizdir. Geçersiz ruhsatlı zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatı, ithalatı ve satışı yapılamaz.
(9) Ruhsatın son geçerlilik tarihinin altı ay sonrasında, süre uzatılması talebinde bulunulmayan alet ve makinenin ruhsatı ikaza gerek kalmadan iptal edilmiş sayılır. Firmalar, iptal edilen ruhsatnamelerin aslını bir yazı ekinde Genel Müdürlüğe iade ederler.
Ruhsat devri ve değişikliği
MADDE 16 – (1) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin ruhsatnamesine sahip firmalar, Genel Müdürlüğe yazılı bilgi vererek, aynı özellikleri taşıyan bir başka firmaya ruhsatlarını devredebilirler.
(2) Ruhsat devir işleminde, ilgili taraflar arasında karşılıklı anlaşma yapılmış olması gereklidir.
(3) Ruhsatı devir alacak firmalar aşağıdaki belgeleri ekleyerek, bir dilekçe ile Genel Müdürlüğe müracaat ederler.
(4) Ruhsat devir işleminde;
a) Ruhsatname aslı,
b) Taraflar arasında yapılmış devir sözleşmesi,
c) İmal ürünlerde 11 inci maddenin birinci fıkrasının (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen belgeler,
d) İthal ürünlerde 11 inci maddenin ikinci fıkrasının (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen belgeler,
e) Bu Yönetmeliğin 15 inci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen makbuz, istenir.
(5) Onayda yazılı;
a) Onay sahibinin adı, unvanı, adresi,
b) Ürünün ticari adı, markası, modeli, tipi,
c) İmal İzin Belgesi tarih ve numarası benzeri değişiklikler Genel Müdürlüğe yazılı olarak bildirilerek, ruhsatnamenin yenilenmesi talep edilmelidir.
(6) Beşinci fıkrada belirtilen değişiklik işleminde;
a) Ruhsatname aslı,
b) Değişikliğin niteliğine göre 11 inci maddede belirtilen belgelerin, Genel Müdürlükçe gerekli görülenleri,
c) 15 inci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen makbuz, istenir.
(7) Devir ve değişiklik işlemlerinde, eski ruhsatname Genel Müdürlükçe güncellenerek ruhsat numarası ve tarihi aynı kalmak koşuluyla yenisi düzenlenir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
İthalat İşlemleri
İthalat izni başvurusu ve onayı
MADDE 17 – (1) Zirai mücadele alet ve makinesi ithal edilmek istenildiğinde, bir dilekçe ile;
a) Bakanlıkça onaylı ürünler ile üçüncü fıkranın (a) bendinde belirtilen ürünler için, il müdürlüklerine,
b) Onaya esas test ve deneylere tabi tutulacak ürünler için, Genel Müdürlüğe başvuruda bulunulur.
(2) Bakanlıkça onaylı alet ve makineler için yapılan ithalat izni başvurusunda;
a) Alet ve makinenin teknik özelliklerini gösteren Ek-2’de yer alan spesifikasyon,
b) Bakanlıkça verilen ruhsatnamenin onaylı sureti,
c) Proforma fatura orijinali ve Türkçe tercümesi,
ç) Onay başka bir firma adına düzenlenmiş ise;
1) Onay sahibinden alınan yetki belgesi,
2) İmalatçı firmadan alınan yetki belgesi orijinali ve Türkçe tercümesi, istenir.
(3) Bakanlıkça onaylı olmayan alet ve makineler için;
a) Depo kapasitesi en fazla elli litre olan alet veya makinelerin her birinden en fazla üç adet olmak koşuluyla, araştırma ve denemelerde kullanılmak,
b) Onaya esas deneylerde kullanılmak üzere, ithalat izni istenebilir.
(4) Üçüncü fıkrada belirtilen alet ve makinelerin ithalat izni başvurusunda;
a) Alet ve makinenin teknik özelliklerini gösteren Ek-2’de yer alan spesifikasyon,
b) Proforma fatura ile onaylı Türkçe tercümesi istenir.
(5) Uygun görülmesi halinde, belgeleri eksiksiz ve uygun olan firmalar adına;
a) Bakanlıkça onaylı ürünler ile üçüncü fıkranın (a) bendinde belirtilen ürünler için, başvuruda bulunulan il müdürlüğünce,
b) Onaya esas test ve deneylere tabi tutulacak ürünler için, Genel Müdürlükçe, ithalat izni düzenlenir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Bayilik, Bayilik İzni, İşletmeci ve Bayilerin Sorumlulukları
Bayilik yapabilecekler
MADDE 18 – (1) Zirai mücadele alet ve makinelerin satışları, Bayilik İzin Belgesi almış, yetkili gerçek ve tüzel kişiler tarafından yapılır.
Bayilerde aranacak koşullar
MADDE 19 – (1) Bayilik İzin Belgesi verilecek girişimcilerin ziraat mühendisi veya ziraat yüksek mühendisi unvanlarından birine sahip olması gereklidir.
(2) Durumu birinci fıkrada belirtilen koşula uymayan, ancak; bayilik yapmak isteyen kişi ve kuruluşlar, birinci fıkrada belirtilen unvanlardan birine sahip olan bir kişiyi, bayi olmak üzere, “satıştan sorumlu teknik eleman” olarak istihdam etmek koşulu ile Bayilik İzin Belgesi alabilirler.
(3) Birinci fıkrada belirtilen unvanların yabancı ülkelerde alınmış olması halinde, unvanlarının eşdeğerliliğinin belgelendirilmesi ve yetkili makamlarca onaylanması zorunludur.
Bayilik izin belgesi başvurusu ve istenilen belgeler
MADDE 20 – (1) Zirai mücadele alet ve makinesi satmak isteyen, 19 uncu maddede belirtilen koşulları taşıyan kişi veya kuruluşlar, bir dilekçe ekinde aşağıdaki bilgi ve belgelerle faaliyette bulunulacak ildeki il/ilçe müdürlüğüne başvurarak, Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Bayilik İzin Belgesi almak zorundadırlar.
(2) Bayilik İzin Belgesi başvurusunda istenilen belge ve bilgiler şunlardır;
a) 19 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen unvanlara sahip kişilere ait;
1) Diploma veya mezuniyet belgesi onaylı sureti,
2) T.C. Kimlik no,
3) Vesikalık fotoğraf (2 adet),
b) Girişimcinin faaliyet alanları arasında zirai mücadele alet ve makineleri satışının bulunduğunu gösteren, aşağıda belirtilen belgelerden uygun olan herhangi biri,
1) Ticaret Sicil Gazetesi,
2) Bağlı olduğu Mesleki Oda Kayıt Belgesi,
3) Kuruluş bilgilerinin yer aldığı resmi bir belge,
c) Bayi Kontrol Defteri,
ç) Açık adres ve iletişim bilgileri,
d) Durumu 19 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen koşula uygun olan girişimciler için, satıştan sorumlu teknik elemanın iş sözleşmesi.
Bayilik izin belgesi
MADDE 21 – (1) Başvurular, il müdürlüklerinin ilgili şube müdürlüklerince incelenerek, durumu uygun görülenlere Ek-6’da yer alan “Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Bayilik İzin Belgesi” iki nüsha olarak düzenlenir. İl müdürlüğünce onaylanan belgenin birinci nüshası ilgiliye verilir. İkinci nüshası ise, il müdürlüğündeki dosyasında bulundurulur.
Bayilik iptali ve yeniden bayilik izin belgesi verilmesi
MADDE 22 – (1) Bayilik İzin Belgesi verilmiş bayiye ilişkin olarak;
a) Bayinin girişimcisi tarafından kapatılması veya bayilikten vazgeçilmesi,
b) Bayi, unvan, adres veya benzeri değişiklik,
durumlarının herhangi birinin ortaya çıkması hallerinde; ilgililer bu durumları, bayilik izin belgesinin ve 20 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen değişikliğe ilişkin gerekli belgelerin eklendiği bir dilekçe ile il/ilçe müdürlüğüne bildirmekle sorumludurlar.
(2) Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen durumda, Bayilik İzin Belgesi iptal edilir. Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumlara göre; uygun görülürse yeni bayi, unvan, adres veya benzeri değişikliklere göre, değişen bilgiler dikkate alınarak, belge numarası ve tarihi aynı kalmak koşuluyla değişiklik tarihi ve nedeni ayrıca belirtilerek, il müdürlüğünce yenilenen ve onaylanan “Bayilik İzin Belgesi” verilir.
İşletmeci ve bayilerin sorumlulukları
MADDE 23 – (1) İşletmecilerin sorumlulukları şunlardır:
a) Zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatları, izin sahibi kişinin gözetiminde yapılması esastır.
b) İşletmelerine ait;
1) Sayfaları il/ilçe müdürlüklerince numaralanmış, toplam sayfa sayısı yazılmış ve mühürlenmiş İmalat Kontrol Defteri,
2) İmalatını yaptıkları ürünlerin ruhsatnameleri ile ruhsata esas deney raporlarının yer aldığı, uygun dosyalama sisteminde hazırlanan ve kontrole her an hazır biçimde bulundurulan dosya, tutmakla yükümlüdürler.
c) Resmi kontrollerde, kontrol görevlilerine işletme ve depolarını kontrol ettirmekle, defterlerini ve ürünlerini göstermekle, istenilen bilgi ve belgeleri noksansız bir şekilde zamanında hazırlamakla, ürün numunesi vermekle, gerekli olan her türlü yardım ve kolaylığı sağlamakla yükümlüdürler.
ç) Bakanlıkça yeni bilgilerin verilmesi amacıyla düzenlenebilecek eğitim ve toplantılara katılmak, genelge ve bildirimlere uymakla yükümlüdürler.
d) Bakanlıkça yed-i emine alınan, zirai mücadele alet ve makinelerini ikinci bir emre kadar uygun depolama şartlarında muhafaza etmekle yükümlüdürler.
e) İzin belgesi aldıkları adres dışında zirai mücadele alet ve makine imalatı yapamazlar.
f) Araştırma geliştirme veya numune imalatı dışında, Bakanlıkça ruhsatlandırılmayan veya sahte zirai mücadele alet ve makinelerini imal edemez, işyerlerinde bulunduramaz ve satamazlar.
g) Bayilik İzin Belgesi olmayan kişi ve kuruluşlara, ticari amaçlı olarak zirai mücadele alet ve makinelerini satamazlar.
ğ) Yetkili servis iznine sahip olmadan zirai mücadele alet ve makinelerinin bakım ve onarımlarını yapamazlar.
h) İşletme faaliyetlerini imalattan sorumlu teknik eleman tarafından yürüten girişimciler, imalattan sorumlu teknik elemanın herhangi bir nedenle görevinden ayrılması halinde;
1) Görevinden ayrılan kişinin yerine, aynı özellikleri taşıyan bir kişiyi imalattan sorumlu teknik eleman olarak istihdam etmekle,
2) İstihdam edilen kişiye ait, bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (h) bentlerinde belirtilen belgelerin eklendiği bir dilekçe ile Genel Müdürlüğe başvurmakla,
3) İmalattan sorumlu teknik elemanın istihdam edilememesi halinde ise, Genel Müdürlüğe yazılı bilgi vermekle, yükümlüdürler.
ı) Bakanlıktan ruhsatlı zirai mücadele alet ve makinelerinin kontrolü, test ve deneyleri sonucunda, ruhsata esas spesifikasyonlarına uymadığının tespit edilmesi halinde, hatalı olanların ilgili serilerinin ruhsat sahibince piyasadan toplatılması zorunludur.
(2) Bayilerin sorumlulukları şunlardır:
a) Zirai mücadele alet ve makinelerinin kullanıcılara satışları, izin sahibi kişinin gözetiminde yapılır.
b) Bayiler;
1) Sayfaları il/ilçe müdürlüklerince numaralanmış, toplam sayfa sayısı yazılmış ve mühürlenmiş olan Bayi Kontrol Defteri,
2) Satışını yaptıkları ürünlere ait ruhsatname ile ruhsata esas deney raporlarının suretlerinin yer aldığı uygun dosyalama sisteminde hazırlanan ve kontrole her an hazır biçimde bulundurulan dosya, tutmakla yükümlüdürler.
c) Resmi kontrollerde, kontrol görevlilerine bayilerini ve depolarını kontrol ettirmekle, defterlerini ve ürünlerini göstermekle, istenilen bilgi ve belgeleri noksansız bir şekilde zamanında hazırlamakla, ürün numunesi vermekle, gerekli olan her türlü yardım ve kolaylığı sağlamakla yükümlüdürler.
ç) Bakanlıkça yeni bilgilerin verilmesi amacıyla düzenlenebilecek eğitim ve toplantılara katılmak, genelge ve bildirimlere uymakla yükümlüdürler.
d) Bakanlıkça yed-i emine alınan, zirai mücadele alet ve makinelerini ikinci bir emre kadar uygun depolama şartlarında muhafaza etmekle yükümlüdürler.
e) İzin belgesi aldıkları adres dışında veya gezici olarak zirai mücadele alet ve makine satışı yapamazlar.
f) Ruhsatsız, kaçak veya sahte zirai mücadele alet ve makinelerini satamaz ve bulunduramazlar.
g) Bayilik faaliyetlerini satıştan sorumlu teknik eleman tarafından yürüten girişimciler, satıştan sorumlu teknik elemanın herhangi bir nedenle görevinden ayrılması halinde;
1) Görevinden ayrılan kişinin yerine, aynı özellikleri taşıyan bir kişiyi satıştan sorumlu teknik eleman olarak istihdam etmekle,
2) İstihdam edilen kişiye ait, bu Yönetmeliğin 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (d) bentlerinde belirtilen belgelerin eklendiği bir dilekçe ile il/ilçe müdürlüğüne başvurmakla,
3) Satıştan sorumlu teknik elemanın istihdam edilememesi halinde ise, il/ilçe müdürlüğüne yazılı bilgi vermekle, yükümlüdürler.
ALTINCI BÖLÜM
Denetim, Yaptırım ve Cezalar
İşletme ve bayilerin denetim esasları
MADDE 24 – (1) Zirai mücadele alet ve makinelerinin Genel Müdürlükçe kabul ve tasdik edilmiş özelliklerine uygun olarak piyasaya arz edilmesi zorunludur.
(2) İşletme ve bayiler; Genel Müdürlükçe yetkilendirilen ve/veya il/ilçe müdürlüklerindeki konu ile ilgili alanda görevli en az iki kontrol görevlisince uygun sıklıkta ve gerekli görüldüğü hallerde, tarafsız, şeffaf, mesleki gizlilik ilkelerine bağlı kalarak, ön bildirim gereken haller dışında, önceden haber verilmeksizin denetlenirler. Denetimlerin kayıt altına alınması açısından Ek-7’de yer alan “İşletme ve Bayi Kontrol Formu” doldurulur. Denetleme sonucunda, tespit edilen eksiklikler ‘‘İmalat Kontrol Defteri veya Bayi Kontrol Defteri’’ ne kaydedilir ve imzalanır.
(3) Genel Müdürlük, onaylı zirai mücadele alet ve makinelerini, her zaman ve her yerde tekrar kontrol ve deneye tabi tutabilir ve gerekli görür ise bu alet ve makinelerin satılmasını yasaklar, imalatını ve ithalatını durdurur ve süresi dolmadan ruhsatlarını iptal edebilir.
İmalat kontrol defteri ve kayıt tutma
MADDE 25 – (1) İşletmecilerce tutulan İmalat Kontrol Defterine, imalatı yapılan zirai mücadele alet ve makinesinin;
a) Ticari adı,
b) Cinsi, tipi, markası, modeli ve imal yılı,
c) Ruhsat tarihi ve numarası,
ç) İmalat kalite kontrolünün yapıldığı tarih,
d) Üretim seri numarası,
e) Satılan alet ve makinenin satış tarihi, satın alanın adı ve adresi, yazılmalı ve imalat ile satıştan sorumlu kişi tarafından imzalanmalıdır.
(2) İmalat süreci kayıt altına alınmalıdır.
İşletmelerin denetimi
MADDE 26 – (1) İşletmelerin denetimlerinde;
a) İmalatı yapılmakta olan veya piyasaya arz edilen ürünlerin ruhsatlarının olup olmadığı,
b) İmalatın, ruhsata esas deney raporunda belirtilen teknik özelliklerine uygun olarak yapılıp yapılmadığı,
c) İşletmenin imal iznine uygun olup olmadığı,
ç) Ürünlere ait kullanma ve bakım kılavuzunun olup olmadığı,
d) Piyasaya arz edilen ürünlerin üzerinde gerekli bilgileri içeren etiketin bulunup bulunmadığı,
e) Yeterli miktarda yedek parça stoku olup olmadığı,
f) İmalatın, imalattan sorumlu kişi kontrolünde yapılıp yapılmadığı,
g) İmalat Kontrol Defteri ve kayıtların usulüne uygun tutulup tutulmadığı,
ğ) İmalat Kontrol Defterinde belirtilen, daha önceleri yapılan kontrollerde tespit edilen eksikliklerin giderilip giderilmediği, kontrol edilir.
Bayilerin denetimi
MADDE 27 – (1) Bayilerin denetimlerinde;
a) Piyasaya arz edilen ürünlerin ruhsatlarının olup olmadığı,
b) Ürünlerin ruhsatlarına uygun olup olmadığı,
c) Bayinin, izin belgesine uygun olup olmadığı,
ç) Ürünlere ait Türkçe kullanma ve bakım kılavuzunun bulunup bulunmadığı,
d) Ürünlerin üzerinde gerekli bilgileri içeren etiketin bulunup bulunmadığı,
e) Yeterli miktarda yedek parça stoku olup olmadığı,
f) Satışın, izin sahibi kişiler gözetiminde yapılıp yapılmadığı,
g) Bayi Kontrol Defterinde belirtilen, daha önceleri yapılan kontrollerde tespit edilen eksikliklerin yerine getirilip getirilmediği, kontrol edilir.
Piyasa gözetimi ve denetimi
MADDE 28 – (1) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin, onaya esas özellikleriyle piyasaya arz edilip edilmediğinin belirlenmesi için;
a) Bakanlıkça yapılan yıllık denetim programları doğrultusunda belirlenen sayıda piyasadan,
b) Kullanıcılardan gelebilecek şikayetlerin değerlendirilebilmesi amacıyla, şikayet konusu alet makinenin veya onaya esas serisinden,
c) İşletme ve bayilerin denetimlerinde onaya esas özelliklerinden sapma şüphesi görülen ürünlerden, numune alınarak test ve deneyleri yapılmak üzere deney kuruluşuna sevk edilir.
(2) Şikayet konusu ürünün kalibrasyon ve bakımının kullanma ve bakım kılavuzunda belirtilen hususlara göre, kullanıcısı tarafından eksiksiz olarak yerine getirilmesi gereklidir.
(3) Yapılan deneylere ait sonuçlar, deney kuruluşu tarafından rapora bağlanarak Genel Müdürlüğe gönderilir.
(4) Resmi kontrol işlemi sonuçlanıp Genel Müdürlükçe değerlendirildikten sonra ilgilisine duyuruluncaya kadar, bütün işlemler ve sonuçları gizli tutulur.
(5) Resmi kontrol işlemi değerlendirilme sonucunun olumsuz olması halinde, piyasada bulunan zirai mücadele alet ve makineler ruhsatına uygun hale getirilmek üzere sorumlusunca toplatılır. Onay sahibince ruhsatına uygun hale getirildiği beyan edilen alet ve makinelerden tekrar numune/numuneler alınarak deneylere tabi tutulur.
a) Resmi kontrol sonucunda ürünün onaya esas özelliklerini sağlamadığının görülmesi halinde, onay Genel Müdürlükçe iptal edilir.
b) Hatalı ürünlerin, imha edilmek üzere mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir.
Numune alma
MADDE 29 – (1) Bakanlıkça onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin numuneleri denetimde görevli, kontrol görevlilerince alınır.
(2) Piyasa gözetimi ve denetimi amacıyla alınacak numuneler işletmelerden, bayilerden, ithalatçılardan veya şikayetçiden alınarak mühürlenir.
(3) Alınan numunelere ilişkin Ek-8’de yer alan Numune Alma Tutanağı dört nüsha halinde düzenlenir. Tutanak, kontrol görevlileri ve onay sahibi veya kullanıcı tarafından imzalanır.
(4) İlgilinin imzadan kaçınması halinde durum tutanağa geçirilir.
(5) Tutanağın bir nüshası ilgilisinde, diğer bir nüshası numuneyi alan birimde kalmak üzere, bir nüshası deney kuruluşuna, diğer nüshası Genel Müdürlüğe gönderilir.
(6) Alınan numunelerin veya şikayet konusu ürünün deney kuruluşuna nakliyesinden ruhsat sahibi sorumludur.
(7) Alınan numuneler için Bakanlıkça herhangi bir bedel ödenmez.
Yaptırımlar
MADDE 30 – (1) Bu Yönetmelikte; 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (ç) ve (ğ) bentleri ile ikinci fıkrasının (a) ve (ç) bentlerinde, 25 inci maddede, 26 ncı maddenin birinci fıkrasının (f) ve (g) bentlerinde ve 27 nci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen girişimciler, aykırılık imalat/bayi kontrol defterlerine kontrol görevlilerince işlenerek veya denetimde yetkili kurumca yazılı olarak ikaz edilirler. Bir yıl içinde aynı aykırılığın tekrarı halinde, imalat veya satış yerinin onayı bir aydan bir yıla kadar askıya alınır.
(2) Bu Yönetmeliğin;
a) 9 uncu maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde veya 16 ncı maddenin beşinci fıkrasında belirtilen hususlara uymadıkları tespit edilen işletmeciler,
b) 22 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen hususa uymayan bayiler,
c) 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde ve (h) bendinin (2) numaralı alt bendinde, ikinci fıkrasının (b) bendinde ve (g) bendinin (2) numaralı alt bendinde, 26 ncı ve 27 nci maddelerin birinci fıkralarının (c), (ç), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen hususların herhangi birine uymadıkları tespit edilen girişimciler, uygunsuzluğun, imalat kontrol defterine veya bayi kontrol defterine kontrol görevlilerince işlenerek veya denetimde yetkili kurumca yazılı olarak ihtar edilir ve düzeltilmesi için süre verilir. Bu süre sonunda uygunsuzluklarını düzeltmeyen ve durumunu ilgili mevzuat hükümlerine uygun hale getirmeyen girişimcilere ait imalat ve satış yerinin onayı, bir aydan az olmamak üzere uygunsuzluk giderilinceye kadar askıya alınır.
(3) 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (d), (e) ve (g) bentleri ile ikinci fıkrasının (d) ve (e) bentlerinin, 26 ncı maddenin birinci fıkrasının (ğ) bendinin, 27 nci maddenin birinci fıkrasının (g) bendinin ve 29 uncu maddenin dördüncü fıkrasının herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen girişimcilere ait imalat ve satış yerinin onayı bir aydan bir yıla kadar askıya alınır.
(4) 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (h) bendi ile ikinci fıkrasının (g) bendinin;
a) (1) numaralı alt bentlerine aykırı davranıldığı tespit edildiğinde bir aydan az olmamak üzere koşul sağlanana kadar,
b) (3) numaralı alt bentlerinde belirtilen durumda ise koşul sağlanana kadar, imalat veya satış yerinin onayı askıya alınır.
(5) Dördüncü fıkranın (b) bendi dışında kalan hallerde, üç yıl içerisinde üçüncü defa onayı askıya alınan izin belgesi iptal edilir.
(6) Onaylı olmayan yerlerde zirai mücadele alet ve makineleri imalatı yapan gerçek ve tüzel kişilere 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir ve bunlar faaliyetten men edilir. Ürünler, masrafları sorumlusuna ait olmak üzere piyasadan toplatılır ve imha edilmek üzere mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir.
(7) Zirai mücadele alet ve makineleri ile ilgili onay alınmadan, zirai mücadele alet ve makineleri imalatı yapan, satan ve bulunduranlara 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir. Zirai mücadele alet ve makinelerini kaçak olarak ülkeye soktuğu tespit edilenler hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümlerine göre işlem yapılmak üzere Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur. Ürünler, masrafları sorumlusuna ait olmak üzere piyasadan toplatılır ve mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. İmal izin belgesi olan işletmelerde, ruhsatsız zirai mücadele alet ve makinelerinin imalatının yapılması durumunda, ayrıca işletmenin imal izin belgesi bir yıl süreyle askıya alınır.
(8) Bakanlıktan onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinin test ve deneyleri sonucunda onaya esas spesifikasyonlarına uymadığının tespit edilmesi halinde 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir. Hatalı ürünler ruhsat sahibi tarafından piyasadan toplatılır ve imha edilmek üzere mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. Ürünlerin piyasadan toplatılmaması halinde, ruhsat sahibine ayrıca aynı bentte belirtilen tutarda idari para cezası verilir.
(9) Onaylı zirai mücadele alet ve makinelerinden birini taklit etmek suretiyle sahtesini imal ederek piyasaya arz edenler, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi hükmü uyarınca, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ve bin gün adli para cezası ile cezalandırılır.
(10) 23 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkralarının (c) bendine aykırı olarak hareket edenlere fiil suç oluşturmadığı takdirde 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 41 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir.
Yaptırımlardaki işlemler
MADDE 31 – (1) Yed-i emine alınma işlemi, Ek-9’da bulunan Yed-i Emin Tutanağı düzenlenerek kontrol görevlilerince gerçekleştirilir.
(2) Yed-i emine alınma işlemi;
a) Onaysız olarak imalatı yapılmakta olan, imalatı bitmiş olan,
b) Kaçak olarak ülkeye sokulan,
c) Onaysız olarak satışa sunulan veya bulundurulan,
ç) Resmi kontroller sonucu onayına uygun olmadığı tespit edilen, zirai mücadele alet ve makineleri için uygulanır.
(3) Onayın askıya alınması işlemi; kontrol görevlilerinin tuttuğu tutanağa göre denetimde görevli kurumlarca yapılır.
(4) Onayı askıya alınan her türlü faaliyet durdurulur. Bu süre içerisinde imalat, ithalat ve satış yapılamaz.
(5) Onay askıya alma cezası; girişimciye, imalattan sorumlu teknik elemana ve satıştan sorumlu teknik elemana birlikte uygulanır. Bu süre içerisinde sorumlular adına başka bir onay düzenlenmez.
(6) Onayın askıya alınmasını gösteren yazı, işletme ile bayide kolayca görülebilir bir yerde ve il/ilçe müdürlüğünün ilan panosunda süre sonuna kadar askıda kalır.
(7) Onay iptalinin yapılması işlemi, onayı veren makamlarca yapılır.
Cezaların uygulanması ve tahsili
MADDE 32 – (1) Bakanlık tarafından istenen resmi evrakta tahrifat veya sahtecilik yaparak Bakanlığı yanılttığı tespit edilenlerin işlemleri durdurulur ve bu kişiler hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunulur.
(2) Bu Yönetmelikte belirtilen idari yaptırımları uygulamaya, il tarım müdürü yetkilidir. İl tarım müdürü bu yetkisini ilçe tarım müdürlerine yazılı olarak devredebilir. Ancak, resmi kontroller sırasında, insan sağlığı, gıda ve yem güvenilirliği, bitki ve hayvan sağlığı açısından tehlike oluşturması ve acil tedbirleri gerektirmesi durumunda, idari para cezaları hariç olmak üzere diğer idari yaptırımları uygulamaya kontrol görevlisi de yetkilidir. Verilen idari para cezaları otuz gün içinde ödenir.
(3) İmha işlemleri, tüm masrafları sahibi tarafından karşılanmak üzere Bakanlık gözetiminde gerçekleştirilir. Ürünlerin sahipsiz yakalanması durumunda masraflar Bakanlık bütçesinden karşılanır.
(4) Sahipleri tarafından piyasadan toplatılması gereken ürünlerin sahibi veya sorumlusu tarafından toplatılmaması durumunda Bakanlık tarafından toplatılır, toplatma masrafının iki katı tutarın sorumlular tarafından ödenmesi için bir aylık ödeme süresi verilir.
(5) Bu Yönetmelikte verilen süreler içinde ödenmeyen tutarlar ile belirlenen idari para cezaları, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Hizmetlerin Finansmanı, Çeşitli ve Son Hükümler
Hizmetlerin finansmanı
MADDE 33 – (1) Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında yürütülen faaliyetler ve yapılan resmi kontrollerin karşılığı olarak ücret alabilir. Hangi faaliyetlerden ve resmi kontrollerden ne miktarda ücret alınacağı her yıl Aralık ayında Bakanlıkça belirlenir.
Alt düzenleyici işlem
MADDE 34 – (1) Bu Yönetmelikte geçen konularla ilgili olarak açıklanması gerekli hususlar alt düzenleyici işlemlerle belirtilir.
Kazanılmış haklar
MADDE 35 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce, İzin Belgesi ve ruhsat almış olanların hakları saklıdır.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 36 – (1) 28/6/2000 tarihli ve 24093 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
(2) Diğer düzenlemelerde, 28/6/2000 tarihli ve 24093 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele Alet ve Makineleri Hakkında Yönetmeliğe yapılmış atıflar, bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.
Geçiş hükümleri
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce ruhsatlandırılmış ve ruhsat geçerlilik süresi dolmamış ürünlere ait ruhsat süre uzatımlarında, bu Yönetmelik hükümleri esas alınır.
(2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde ruhsatı geçersiz durumda olan ürünlere ait ruhsat süre uzatımı başvurusu için, ruhsatın geçersiz duruma düştüğü tarihten itibaren bir yıl süre tanınır.
Yürürlük
MADDE 37 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 38 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
ÖZEL MESLEKİ REHABİLİTASYON MERKEZLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK
Resmî Gazete: 2.5.2006/26156
Ek ve Değişiklikler: 1) 31.07.2009/27305 RG
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı; özürlülerin yetenekleri doğrultusunda yapabilecekleri bir işte verimli kılınarak ekonomik ve sosyal refahının sağlanması amacıyla kurulacak özel mesleki rehabilitasyon merkezlerinin açılışı, denetlenmesi ve işleyişine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik, gerçek ve tüzel kişilerce özürlülere yönelik olarak açılacak olan özel mesleki rehabilitasyon merkezlerini kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, 1/7/2005 tarihli ve 5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanununun 13 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Kurs: Mesleki rehabilitasyon merkezlerinde herhangi bir mesleği olmayan ya da bir mesleği olmakla birlikte mesleğinde iş bulamayan Türkiye İş Kur il müdürlüklerine kayıtlı özürlü işsizler veya mesleğinde yeterli olmayan özürlüler için düzenlenen mesleki eğitim faaliyetlerini,
b) Kurucu: Özel mesleki rehabilitasyon merkezi açmak isteyen gerçek veya tüzel kişiyi,
c) Merkez: Özel mesleki rehabilitasyon merkezini,
ç) Mesleki rehabilitasyon: Özürlülerin işgücü piyasasında ihtiyaç duyulan, ilgi ve yeteneklerine uygun mesleklerde yetiştirilerek istihdamlarını kolaylaştırmak ve mesleklerinde ilerlemelerini sağlamak amacıyla devamlı ve koordinasyon içinde sosyal ve tıbbi rehabilitasyon, mesleki rehberlik, mesleğe hazırlık, meslek edindirme, geliştirme ve değiştirme eğitimi, işe yerleştirme ve takibini,
d) Özürlü: 18/3/1998 tarihli ve 23290 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmeliğe uygun olarak çalışma gücünün en az yüzde kırkından yoksun olduğu belgelenenleri,
e) Özel öğretim kurumları mevzuatı: 8/6/1965 tarihli ve 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu, 23/6/1985 tarihli ve 18790 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği ve 22/7/2005 tarihli ve 25883 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Kurslar Yönetmeliğini,
f) Özel mesleki rehabilitasyon merkezi: Mesleki rehabilitasyon hizmetini vermek üzere kurulan gündüzlü kuruluşu,
g) Sorumlu müdür: Özel mesleki rehabilitasyon merkezinin idari, mali, hukuki ve mesleki tüm işleyişinden sorumlu olan yöneticiyi,
ğ) Sosyal rehabilitasyon: Özürlü kişilere evde, merkezde ve sosyal çevrelerinde psiko -sosyal uyumlarını desteklemek ve sorunlarında yardımcı olmak, resmi/resmi olmayan kurumlarla etkin bir iletişim kurmalarını sağlamak amacıyla yapılan çalışmaları,
h) Yararlanıcı: Özel mesleki rehabilitasyon merkezleri tarafından gerçekleştirilen mesleki rehabilitasyon hizmetleri ve kurs programlarına katılan özürlüleri, ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Merkez Açma, Devir, Nakil ve Kapatma
Merkez Açma, Devir, Nakil ve Kapatma
MADDE 5 –
(1) Özel Mesleki Rehabilitasyon Merkezinin açılması, devri, nakli, kapatılması ve personel görevlendirmesi işlemleri Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları mevzuatına göre yürütülür. Ancak, özel mesleki rehabilitasyon merkezinin açılabilmesi için Türkiye İş Kurumu il müdürlüklerinden de uygun görüş istenir.
(2) Merkeze, başvuruda daha sonra ilave edilecek özür grupları için de ayrıca izin alınır. Hizmet verilecek her bir özür grubu için rehabilitasyon ve kurs programı hazırlanır. Merkezin fiziksel şartları ve donanımı hizmet verilecek her bir özür grubuna uygun şekilde düzenlenir.
(3) Mesleki eğitimini tamamlayan özürlülerin merkez tarafından Türkiye İş Kurumuna kayıt yaptırılması için bildirilmesi gerekir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Merkezde Uygulanacak Rehabilitasyon Hizmetleri ve Kurs Programları
Merkezde uygulanacak rehabilitasyon hizmetleri ve kurs programları
MADDE 6 –
(1) Merkezde verilen hizmetler aşağıda belirtilmiştir;
(a) Fizyoterapi ve rehabilitasyon: Yararlanıcının mevcut fiziksel ve zihinsel yetenek seviyesi, sağlık problemleri, ilgileri ve becerileri belirlenir, tıbbi değerlendirme, mobil değerlendirme ve mesleki rehberlik yapılır.
(b) Ergoterapi: Çalışma kapasitesinin değerlendirilmesi, iş ile uyumlandırılması ve bu süreç sonunda fizyoterapi ve rehabilitasyon birimi ile birlikte kişinin uygun iş kursuna yönlendirilmesi yapılır.
(c) Sosyal rehabilitasyon: Bu süreçte özürlü kişilerle evde, merkezde ve sosyal çevrelerinde psiko -sosyal uyumlarını desteklemek için resmi/resmi olmayan kurumlarla etkin bir iletişim kurmalarını sağlamak amacıyla çalışmalar yapılır, bireysel ve grup programları ile danışmanlık hizmetleri verilir.
(ç) Mesleki eğitim: Bireylerin yönlendirildikleri ve eğitim sonrasında sertifikalandırıldıkları iş kursunda eğitim almaları sağlanır. Özürlü bireylere verilecek kursların programları, il milli eğitim müdürlüklerince onaylanan eğitim programlarına göre yürütülür.
(d) Mesleki rehberlik: Özürlünün özelliklerine ve mevcut fırsatlara göre mesleki bilgilendirme, eğitsel-mesleki gelişim ve yönlendirme iş ve mesleki danışmanlık çalışmalarını kapsar. Bu süreçte özürlünün bireysel özellikleri, yeterlilikleri, özgeçmişi, başvuru formları, kurs sonucu başarı durumu değerlendirilerek yararlanıcı ve işveren arasında bağlantı kurulur.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Merkez Personeli ve Nitelikleri
Merkezde çalıştırılacak personel
MADDE 7 –
(1) Merkezde; sorumlu müdür, sosyal hizmet uzmanı veya sosyal çalışmacı, özel eğitimci ve eğitici personelin istihdam edilmesi zorunludur. Belirtilen bu personele ilaveten doktor (yarı zamanlı olarak), fizyoterapist, psikolog, psikolojik danışman ve rehber uzman merkezin özür gruplarına göre Milli Eğitim Bakanlığı tarafından zorunlu personel olarak belirlenebilir.
Merkez personelinin nitelikleri
MADDE 8 –
(1) Merkez personelinin nitelikleri aşağıdaki gibidir.
a) Sorumlu müdür: Fizyoterapist, psikolojik danışman ve rehber uzman, psikolog, sosyal hizmet uzmanı veya sosyal çalışmacı, özel eğitimci, çalışma ekonomisti, sosyolog ve doktor sorumlu müdür olarak atanabilir. Bu özellikleri taşıyan kurucular aynı zamanda kuruluşun sorumlu müdürü olabilirler.
b) Eğitici personel: Mesleki ve teknik eğitim alanında yüksek öğrenim görmüş veya ustalık yeterliliğini kazanmış olmalıdır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Merkezin Bölümleri ve Donanım
Merkezin bölümleri
MADDE 9 –
(1) Merkezin bölümleri aşağıda belirlenen şekilde olmalıdır;
a) Fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü: Yararlanıcının mevcut fiziksel ve zihinsel yetenek seviyesi, sağlık problemleri, ilgilerinin ve becerilerinin belirlendiği, tıbbi değerlendirme, mobil değerlendirme, yapıldığı bölümdür. Yararlanıcının ihtiyaçlarının belirlenmesinden sonra gerekli fizyoterapi ve rehabilitasyon hizmetleri bu bölümde yerine getirilir. Bu bölümde, yararlanıcının ilgi, yetenek ve becerileri ile işin gerekleri karşılaştırılarak uygun mesleki eğitim alanına yönlendirilir. Bu bölümde özür ve yaşam biçimi arasındaki ilişkinin belirlenmesi, sağlıklı yaşam için kardio vasküler efor kapasitesinin belirlenmesi, fiziksel kondisyon geliştirici egzersiz eğitimi, diyet, stres, hijyenik eğitim, sigara bıraktırma eğitimleri verilir. Ayrıca çalışma kapasitesinin değerlendirilmesi, iş ve özürlünün birbirine uyumlandırılması ile verimliliğin artırılması, doğru oturma, hareket etme, ağırlık kaldırma prensiplerinin öğretilmesi, kuvvet, hız, dayanıklılık, çeviklik, duruş, el becerileri gibi parametrelerin işin gerektirdiklerine göre geliştirilmesi sağlanır.
b) Mesleki eğitim bölümü: En az altı haftalık kursların düzenlendiği bölümdür.
c) Mesleki rehberlik ve danışmanlık, işe yönlendirme ve izleme bölümü: Özürlünün kişisel özellikleri, yeterlilikleri, özgeçmişi ile başvuru formları, mesleki eğitim belge ve sertifikasyonuna göre durumunu değerlendirip yararlanıcıya mesleki bilgilendirme, mesleki gelişim ve uyum, mesleki danışmanlık, işe yönlendirme ve izleme hizmetlerini sunan, özürlü ile işveren arasındaki bağlantıyı kuran bölümdür. Özürlü kişilere ev ve merkezde yaşadıkları psiko -sosyal sorunlarına yardımcı olmak için bireysel ve grup programları ve danışmanlık hizmetleri verilir. Ayrıca bu bölümde işe yerleştirilen özürlüyü işyerinde izleme, işveren ile uyumlandırma, verimlilik ve emniyet açısından iş adaptasyonu ve iş yeri organizasyonu işlevlerini üstlenen bölümdür. İşe yerleştirilen özürlünün izlenmesi, en az haftada bir gün ve üç ay boyunca devam etmelidir.
Merkezin donanımı
MADDE 10 –
(1) Merkezin donanımı hususunda Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumlarına ilişkin mevzuat hükümleri uygulanır.
ALTINCI BÖLÜM
Merkezin İşleyişine İlişkin Esaslar
Merkeze özürlü kabulü
MADDE 11 –
(1) Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğüne kayıtlı ve mesleki rehabilitasyon hizmetinden yararlanmak isteyen özürlüleri Türkiye İş Kurumu il müdürlüğü veya Şube Müdürlüğü bu hizmeti alabilecekleri merkezlere yönlendirir. Özürlü doğrudan merkeze başvurduğunda ilgili merkez bunu Türkiye İş Kurumu il müdürlüğüne veya Türkiye İş Kurumu şube müdürlüğüne bildirmekle yükümlüdür.
Merkeze kabul edilecek özürlülerde aranacak şartlar ve istenecek belgeler
MADDE 12 –
(1) Merkeze katılabilmek için;
a) En az %40 oranında özürlü olmak,
b) Kuruma kayıtlı olmak,
c) 15 yaşını bitirmiş olmak, gerekir.
(2) (Değişik fıkra: 31/07/2009-27305 RG) Kabulde gerekli belgeler şunlardır;
a) T.C. Kimlik Numarası beyanı,
b) Sağlık Kurulu raporu ya da özürlü kimlik belgesi,
c) İki adet vesikalık fotoğraf,
ç) Var ise öğrenim belgesinin veya çıkış belgesinin aslı veya kurumca onaylı örneği.
Merkezden özürlünün ayrılması
MADDE 13 –
(1) Merkezden özürlünün ayrılması aşağıdaki durumlarda gerçekleşir;
a) Özürlünün isteği,
b) Merkez müdürlüğü tarafından kabule esas bilgi ve belgelerde yanlışlık olduğunun tespiti veya merkezin işleyiş ve düzenine aykırı hareket edilmesi hallerinde özürlünün ilişiği kesilir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Teftiş denetim ve soruşturma
MADDE 14 –
(1) Merkezin denetimi Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları mevzuatına göre yapılacak, gerekli görüldüğünde Türkiye İş Kurumu il müdürlüklerinden bir yetkilinin katılımı sağlanır.
Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan haller
MADDE 15 –
(1) Bu Yönetmelikte yer almayan hükümler hakkında Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumlarına ilişkin mevzuat hükümleri uygulanır.
Yürürlük
MADDE 16 –
(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 17 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Özürlüler İdaresi Başkanlığının bağlı olduğu Devlet Bakanı, Milli Eğitim Bakanı ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı birlikte yürütür.
GIDA GÜVENLİĞİ VE KALİTESİNİN DENETİMİ VE KONTROLÜNE DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK
MADDE 1 –
26/9/2008 tarihli ve 27009 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda Güvenliği ve Kalitesinin Denetimi ve Kontrolüne Dair Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(h) Denetim ve kontrol sırasında;
1) Muayene ve analiz amacıyla gerektiğinde 16/11/1997 tarihli ve 23172 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği veya özel mevzuatına uygun olarak, yeterli miktarda numune/numuneleri alır. Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca hazırlanacak “Numune Alma Tutanağı” ile “Numune Alma Etiketini” doldurarak numuneye iliştirir. Numuneyi alan yetkili idare, özel mevzuatı olan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler hariç olmak üzere, denetim ve kontrol sırasında iki takım halinde alınan numunelerden bir takımını şahit numune olarak ve numunenin yapısını bozmayacak şekilde tekniğine uygun muhafaza eder, bir takım numuneyi ise muayene ve analiz yapılmak üzere usulüne uygun olarak en kısa zamanda Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından yetkilendirilen kamu veya özel laboratuvara resmi prosedür ile gönderir.
2) Denetim sırasında fiziksel muayene sonucu, herhangi bir gıdanın, 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen hususlara göre, insan tüketimi için uygun olmadığının belirlenmesi veya gıda maddesi vasfını kaybetmiş olması durumunda, bu ürünlerin analizi yaptırılmaz ve yine aynı maddenin (e) bendindeki hüküm saklı kalmak kaydıyla, bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesi hükümleri uygulanır.”
MADDE 2 –
Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 –
Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı, Sağlık Bakanı ve Tarım ve Köyişleri Bakanı müştereken yürütür.
Resmi Gazete Tarihi: 02.08.2006 Resmi Gazete Sayısı: 26247
FINDIK LİSANSLI DEPO YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –(1)Bu Yönetmeliğin amacı, fındık ticaretini kolaylaştırmak, depolanması için yaygın bir sistem oluşturmak, ürün sahiplerinin mallarının emniyetini sağlamak ve kalitesini korumak, lisanslı depo işleticilerinin kişiler arasında ayrım yapmaksızın depolanmak üzere fındık kabul etmelerini temin etmek, ürünlerin mülkiyetini temsil eden, satışını ve teslimini sağlayan, teminat olarak verilebilen ürün senedi çıkartmak ve standartları belirlenmiş fındığın depolanması hizmetini sunan lisanslı depo işletmelerinin kuruluş, işleyiş ve denetimine ilişkin usûl ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –(1)Bu Yönetmelik; yetkili sınıflandırıcılar tarafından standartları belirlenen fındığın, emniyetli ve sağlıklı koşullarda depolanmasına ve ürün senetleri vasıtasıyla ticaretinin kolaylaştırılmasına ilişkin hizmet ve faaliyetleri yürütmek üzere fındık lisanslı depo işletmelerinin kurulması ve lisans alması ile bunların işleyiş ve denetimine ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –(1)Bu Yönetmelik; 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri LisanslıDepoculuk Kanununun 4, 5, 6, 8, 15, 18, 21, 27 ve 38 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –(1)Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakan: (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gümrük ve Ticaret Bakanını,
b) Bakanlık: (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110)Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,
c) Borsa: Aralarındaki sözleşme çerçevesinde lisanslıdepo işletmesince düzenlenen ürün senetlerinin kota ettirildiği, alım satımının yapıldığı ve hareketlerinin kontrol ve takip edildiği ürün ihtisas borsasını (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…),
ç) Depolama hizmetleri: Lisanslı depoya kabul edilen ürünlerin tartılması, boşaltılması, yüklenmesi, taşınması, nakliyesi, depolamaya ve şartlara uygun hale getirilmesi ve depolanması, ürün ambalajlarının onarılması, ürünün depodan çıkarılması gibi hizmetleri,
d) Fındık veya ürün: kabuklu fındık, iç fındık, işlenmiş iç fındık ile Bakanlığın onayına tabi olarak, genellikle fındık depolarında depolanabilecek diğer ürünleri,
e) Fon: Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonunu,
f) İç fındık: Corylus avellana L. ve Corylus maxima Mill. türlerine giren ve bunların hibritlerinden oluşan kültür bitkilerinden elde edilen kabuklu fındıkların, sert meyve kabuğundan çıkarılmış olan içlerini,
g) İlgili bakanlık: (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110)Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ile Ekonomi Bakanlığını,
ğ) İşlenmiş iç fındık: Naturel iç fındığın beyazlatılması, kavrulması, kıyılması, dilinmesi veya diğer şekillerde işlenmesi suretiyle elde edilen fındık ürününü,
h) Kabuklu fındık: Corylus avellana L. ve Corylus maxima Mill. türlerine giren ve bunların hibritlerinden oluşan kültür bitkilerinin zuruflarından/kapçıklarından ayrılmış kabuklu meyveleri,
ı) Kanun: Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununu,
i) Lisans: Bakanlıkça verilen faaliyet iznini gösterir belgeyi,
j) Lisanslı depo: Kanun kapsamında fındığın sağlıklıkoşullarda muhafaza ve ticarî amaçla depolanması hizmetlerini sağlayan tesisleri,
k) Lisanslı depo işletmesi veya lisanslı depo işleticisi: Fındığın depolanmasıyla iştigal eden ve Kanun kapsamında geçerli bir lisansa sahip anonim şirketi,
l) (Mülga:RG-18/1/2013-28532)
m) Mudî: Depolama hizmetleri için ürününü lisanslıdepoya teslim eden veya lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senedini mevzuata uygun olarak elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,
n) Parti: Sınıfı, grubu, boyu, ürün yılı ve ambalajlarıaynı olan ve bir seferde muayeneye ve depoya kabule sunulan fındık miktarını,
o) Tartıcı: Lisanslı depoya getirilen ya da depodan teslim edilen ürünü tartmak ve ağırlığını belgelendirmek üzere tartım makbuzu düzenlemekle görevli Bakanlık tarafından lisans verilmiş gerçek kişileri,
ö) Ürün senedi: Ürünün mülkiyetini temsil ve rehnini temin eden, lisanslı depo işleticisince nama veya emre düzenlenmiş, teminat olarak verilebilen, ciro edilebilen veya edilemeyen ve bu Kanunda öngörülmeyen durumlarda Türk Ticaret Kanununda düzenlenen makbuz senedi hükümlerine tâbi olan kıymetli evrakı,
p) Yetkili sınıflandırıcı: Kanun kapsamında lisans almış olan ve tarım ürünlerini analiz eden, ürünün nitelik ve özelliklerini belirleyen, standartlara uygun olarak sınıflandıran ve bu durumu belgelendiren laboratuvarları işleten gerçek ve tüzel kişileri,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Lisanslı Depolarda Bulunması Gereken Asgari Nitelikler,
Depo Numaraları, Kantar ve Bilgi İşlem Donanımı
Lisanslı depolarda bulunması gereken asgari nitelikler
MADDE 5 –(1)Bu Yönetmeliğe konu ürünlerin depolanacağı lisanslı depoların;
a) Taban, iç ve dış duvar yüzeyleri ile çatısının, ürüne yabancı madde karışmasını ve kirlenmesini önleyecek ve rutubeti geçirmeyecek, fındığı her türlü koku ve hava etkisi ile iç ve dış zararlardan koruyacak şekil ve nitelikte olması,
b) Kapalı depo olması, ürünün depolara aktarılması ya da depodan tahliyesi amacıyla ihtiyaç duyulan nakil ve diğer araç ve gereçlerin rahatça çalışabileceği genişlikte boş alanların bulunması,
c) Lisanslı depo işletmesinin merkez ve şubelerindeki lisansa tabi toplam kapalı ürün depo kapasitesinin asgari 10.000 ton, müstakil her bir ünitenin ya da şubenin kapalı depo kapasitesinin asgari 1.000 ton ürün kapasitesine haiz olması,
ç) Farklı yıl ürünü fındık ile çeşitli grup, sınıf, boy, derece ve ambalajlardaki fındığın karışmasını, niteliklerinin bozulmasını,fazla basınç altında bulunmasını önleyecek önlemlerin alınmasına elverişli büyüklükte ve nitelikte olması,
d) Yeterli nem alma ve havalandırma sistemine sahip olması,
e) Yeterli yangın söndürme sistemine sahip bulunması,
f) Özel muhafazalı ve toza karşı korumalı elektrik sistemine sahip bulunması,
g) Depolama hizmetleri ve depolamayla ilgili ihtiyaç duyulan diğer yan hizmetleri yerine getirebilecek uygun ve yeterli alet, ekipman ve cihazlarla donatılması, depoda ihtiyaç duyulan teknik donanım ile bunları kullanacak yeterli ve nitelikli personel istihdamının sağlanması,
ğ) İhtiyaç duyulması halinde; depolanmak üzere getirilen ürünün niteliğine göre şartlandırma, eleme, kurutma, yabancımaddelerden ayıklama, ön işleme tabi tutma ve benzeri hizmetlerin sağlanabilmesi amacıyla lisanslı depo bünyesinde veya yakın civarında, uygun kapasite ve tipte makine, cihaz, ünite ve tesislerinin bulunması ya da lisanslıdepo işletmesinin bu hizmeti, başka işletmelerle anlaşma yaparak sağlaması ve depolanmak istenen ürünü depolarına nakledecek gerekli altyapı ve nakil sistemini kurması, anlaşmalı olduğu bu tür işletmeleri depoda kolayca görünebilecekşekilde teşhir etmesi
gereklidir.
(2) Bakanlık depolanacak ürünün sağlıklı muhafazasına yönelik olarak gerekli gördüğü diğer depo niteliklerini de, lisans koşulu olarak arayabilir veya uygulamaya koyabilir.
Depo numaraları
MADDE 6 –(1) Ürünlerin depolanacağı lisanslı depo, lisanslı depo içindeki üniteler, üniteler içindeki dökme fındık bölümleri, kasalanmış/ambalajlanmış/çuvallanmış fındık bölmeleri ve diğer bölümler, üzerlerinden çıkmayacak ve her numaranın kapsadığı alanı gösterecek şekilde numaralandırılır.
(2) Dökme fındık depo ve bölümlerine, üst kısımlarındaki açıklıkta ya da yanında kolayca görülecek biçimde numara verilir.
(3) Bakanlık numaralandırmanın nasıl yapılacağıkonusunda standart bir düzenleme yapıp zorunlu uygulamaya koyabilir.
Tartım araçları, kantarlar ve bakanlık kontrolü
MADDE 7 –(1) 11/1/1989 tarihli ve 3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu ve bu kanuna dayanılarak çıkarılan Yönetmeliklere uygun olarak, her lisanslı depoda, depoya giren ve çıkan fındığın tartımının yapılabilmesi amacıyla yeterli tartım aleti, cihaz ve kantarlar bulunmalıdır.
(2) Bu tartım aletleri ve kantarların doğru tartım yapması hususunda lisanslı depo işleticisince gerekli her türlü tedbir alınır.
(3) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Lisanslı depoda depolanan ürün için düzenlenen tartım makbuzu ve ürün senedinde belirtilecek olan ağırlıkları saptamada kullanılacak tartı alet ve cihazları ile kantarlara ilişkin 3516 sayılı Kanuna ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmeliklere uygun olarak yapılan işlem, kontrol ve denetimlerde, doğru tartım yapmadığı saptanan tartım araçve kantarları, düzeldikleri saptanıncaya kadar kullanılamaz. Tartım ve tartım makbuzunun doğru ve usulüne uygun yapılmasından, tartıcıyla birlikte lisanslı depo işletmesi/işleticisi de sorumlu olur.
(4) (Mülga:RG-18/1/2013-28532)
Borsayla sözleşme yükümlülüğü ve bilgi işlem donanımı
MADDE 8 –(1) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Ürün senetlerinin güven içinde ticaretinin ve takibinin yapılabilmesini teminen lisanslı depo işletmesi ile borsa arasında sözleşme yapılır. Sözleşmede; ürün senetlerinin borsaya kota ettirilmesi, hareketlerinin kontrol ve takibi, teyidi, iptali, bilgi akışının düzenli olarak sağlanması, lisanslı depolardaki ürünlerin gerektiğinde her zaman veya üçer aylık dönemleri geçmemek üzere Bakanlıkça uygun görülecek sürelerde borsaca incelenmesi ve kontrolü ile aralarındaki bilgi iletişim sistemi ve Bakanlıkça belirlenecek diğer hususlar yer alır. Bakanlık, sözleşmeleri matbu olarak düzenleyebilir.
(2) Sözleşme ve sözleşmede yapılacak değişiklikler ancak Bakanlık onayından sonra geçerli olur. (Ek cümle:RG-18/1/2013-28532) Sözleşmenin herhangi bir nedenle feshini doğuracak bir sebebin ortaya çıkması halinde bu durum taraflarca en geç beş işgünü içinde Bakanlığa bildirilir ve ayrıca mudilerin zarar görmemesi için gerekli tedbirler alınır. (Ek cümle:RG-18/1/2013-28532) Sözleşmenin feshi, söz konusu bildirimin Bakanlığa ulaştığı tarihten itibaren otuz günlük sürenin dolmasından sonra hüküm ifade eder.
(3) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Lisanslı depo işletmesi, birinci fıkradaki yükümlülüğünü de kapsayacak şekilde lisanslı depoculuk faaliyetlerine ilişkin gerekli bilgi işlem alt yapısını oluşturur ve sertifikaları temin eder. Oluşturulan bilgi işlem alt yapısına ilgili borsanın ve talep halinde Bakanlığın erişimi sağlanır.
(4) (Mülga:RG-12/11/2011-28110)
(5) (Mülga:RG-12/11/2011-28110)
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Lisanslı Depo İşletmesinin Kuruluş Şartları,
Faaliyet Konuları ile Kuruluş İşlemleri
Lisanslı depo işletmesi kuruluş şartları ve aranılan belgeler
MADDE 9 –(1)Lisanslı depo işletmesinin kuruluşu Bakanlığın iznine tabidir. Lisanslı depo işletmesinin kuruluşuna izin verilebilmesi için;
a) Başvuru dilekçesi,
b) Başvuru sahiplerinin unvanı veya adı ve soyadı,adresi, telefon, faks numarası ve e-posta adresi, varsa tesis ve depolarının adresi,
c) Lisanslı depo işletmesinin faaliyet konuları,depolanacak ürünler ve öngörülen depo kapasitesi,
ç) Ekonomik ihtiyaç ve etkinlik şartlarının uygun olması,
d) Depolanacak ürüne ilişkin piyasa yapısının, mevcut bir lisanslı depodan ayrı olarak depo kurulmasını gerektirecek nitelik ve düzeyde olması,
e) Anonim şirket şeklinde ana sözleşmesinin hazırlanması ve 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununda öngörülen anonim şirket kuruluş işlemlerinin tamamlanması,
f) Bir milyon YTL’den az olmamak üzere depolama kapasitesine göre Bakanlıkça belirlenen tutarda ödenmiş sermayeye sahip olması,
g) Pay senetlerinin tamamının nama yazılı olması,
gerekir.
(2)Bakanlık kuruluş başvuru ve işlemlerinde, ihtiyaç gördüğü formların doldurulması ve sunulmasını isteyebilir.
Lisanslı depo işletmesi kurucularının, ortaklarının, yönetim kurulu üyelerinin ve denetçilerin sahip olmaları gereken şartlar
MADDE 10 –(1)Lisanslı depo işletmesi kurucularının, ortaklarının, yönetim kurulu üyelerinin ve denetçilerinin;
a) Kanun, 19/10/2005 tarihli ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile 13/11/1996 tarihli ve 4208 sayılı Kara Paranın Aklanmasının Önlenmesine Dair Kanun ve ödünç para verme işleri hakkında mevzuat kapsamında cezai hüküm giymemiş olması, Kanunun 7 nci maddesinde aranılan şartlarıtaşıması,
b) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Kamu tüzel kişileri hariç, tüzel kişi ortakların serbest muhasebeci mali müşavirlerce veya Bakanlıkça gerekli görülmesi durumunda yeminli mali müşavir ya da bağımsız denetim kuruluşlarınca düzenlenen veya onaylanan son bir yıla ait bilanço ve gelir gider tablosu ile istenilen ek mali tablolarını sunmaları, ortaklık payları dikkate alınarak gerçek ve tüzel kişi ortakların mali ve ticari itibar bakımından lisanslı depo işletmesinin itibarına zarar verebilecek nitelikte engel bir durumlarının bulunmaması,
c) Kendileri veya sınırsız sorumlu olduklarıkuruluşlar hakkında iflas kararı verilmemiş ve konkordato ilan edilmemişolduğuna dair noterce tasdikli beyanda bulunması,
ç) Yabancı uyruklu kurucu ve ortakların, Türk gerçek ve tüzel kişiler için aranan şartları taşıdığına dair, bulundukları ülke yetkili makamlarınca onanmış bilgi ve belgelerin noterce tasdikli çevirilerinin veya geçerliliği kanun veya uluslararası sözleşmelerle kabul edilen şekilde sunulmuş olması,
zorunludur.
Sermaye şartı ve mali tablolar
MADDE 11 –(1)Lisanslı depo işletmesi, şirketin kuruluşunda bir milyon YTL’den az olmamak üzere, lisanslı depo kapasitesine göre aşağıda belirlenen tutarda ödenmişsermayeye sahip olması gerekmektedir.
a) 10 bin tona kadar; 1,00 milyon YTL
b) 10 binden fazla 20 bin tondan az; 1,50 milyon YTL
c) 20 binden fazla 35 bin tondan az; 2,00 milyon YTL
ç) 35 binden fazla 50 bin tondan az; 2,50 milyon YTL
d) 50 bin tonu aşan her 10 bin ton içinde ilave 200 bin YTL.
(2) Birinci fıkrada depo kapasitesine göre belirlenen ve 1 milyon YTL’yi aşan ilave sermaye tutarı, şirketin faaliyet izni için başvurma tarihine kadar tamamlanabilir.
(3)Lisanslı depoculuk yapacak şirkete faaliyet izni verilmeden önce, şirketin tasdikli bilançosu, gelir gider tablosu, mizanı ve istenen diğer mali tablo ve raporların Bakanlığa ibrazı zorunludur. Bakanlık gerekli görürse, bunların bağımsız denetimden geçmiş veya yeminli mali müşavirlerce onaylanmış olması mecburiyetini arayabilir.
Ticaret borsalarının, ürün ihtisas borsalarının ve lisanslı depo işletmelerinin ortaklığı
MADDE 12 –(1)Ticaret borsaları ve ürün ihtisas borsaları, kurulmuş veya kurulacak lisanslı depo işletmesine ortak olabilir veya aralarındaki sözleşme uyarınca bunlarla birlikte çalışabilir. Lisanslı depo işletmeleri de kurulmuş ya da kurulacak ürün ihtisas borsalarına ortak olabilir.
Lisanslı depo işletmesinin faaliyet konuları
MADDE 13 –(1)Lisanslı depo işletmesi, depoculuk ana faaliyeti yanında, lisanslı depoşirketinin ana sözleşmesinde gösterilmek ve Bakanlıkça uygun görülmek kaydıyla, ilgili mevzuatına uygun şekilde bu ürünlere dayalı ya da ilişkili ticaret, antrepoculuk, taşıma ve nakliye, sigorta, sanayi tesisi kurma, işleme, kurutma, ayıklama ve benzeri diğer konularda da faaliyet gösterebilir.
Kuruluş işlemleri
MADDE 14 –(1)Kuruluş başvurusu; bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen belge ve istenen formlar ile kuruluş şartlarına uygun olarak hazırlanacak ana sözleşmeyle birlikte Bakanlığa yapılır.
(2) Bakanlık ana sözleşmeyi matbu olarak düzenleyebilir ya da asgari unsurlarını belirleyebilir.
(3) Bakanlık bu başvuruyu, 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) ve (d) bendindeki koşullar bakımından inceler ve değerlendirmeye tabi tutar. Bakanlığın başvuruyu kabul edip uygun görüş vermesi durumunda, başvuru sahibince 9, 10 ve 11 inci maddelerde aranılan diğer belgeler de tamamlanarak Bakanlığa sunulur.
(4) Bakanlık öncelikle, kuruluş başvurusu için sunulan belgelerin tam ve yeterli olup olmadığının tespitini yapar, varsa eksikliklerin giderilmesini talep eder. Bilgi ve belgelerde, Kanun, (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve bu Yönetmelik çerçevesinde bir eksiklik ya da aykırılık olmaması halinde, Bakanlıkça şirketin ana sözleşmesi onaylanır ve Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde şirketin kuruluşişlemleri tamamlanır. Kuruluşu gerçekleşen lisanslı depo işletmesi Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan olunur.
(5) Pay devirlerinde, paylarıdevralacak gerçek ve tüzel kişilerin bu Yönetmeliğin 10 uncu maddesinde sayılan şartlara sahip olmaları gerekir.
(6) Şirket ana sözleşmesinin, ortaklarının ve ortaklık paylarının değişikliği Bakanlık iznine tâbidir.
(7) Kuruluş izni alan şirkete, ancak Kanunun ve bu Yönetmeliğin öngördüğü lisans şartlarını taşıdığının tespiti halinde faaliyet izni verilir. Şirket faaliyet izni almadan ürün kabul edemez, ürün senedi düzenleyemez.
(8) Tarım ürünleri lisanslı depo işletmesinin şube açması ve lisans kapsamını değiştirmesi de Bakanlığın iznine tâbidir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Lisanslı Depo İşletmesinin Lisans Başvurusu, Lisans Koşulları,
Faaliyete Geçme, Teminat ve Sigorta
Lisans başvurusu ve aranılan belgeler
MADDE 15 – (1) Bakanlıkça depoculuk lisansı verilirken aşağıdaki koşullar ve belgeler aranır:
a) Bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde öngörülen süre içinde, bir başvuru dilekçesi veya formuyla faaliyet izni başvurusunun yapılmışolması.
b) Kuruluş izni verilirken aranılan şartların kaybedilmemiş olması, değişiklikler varsa bunların yazılı olarak bildirilmesi.
c) Lisans kapsamında başvurulan depoların bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde öngörülen şartları taşıması.
ç) Lisanslı depo, depo ünite ve bölümlerinin bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde öngörüldüğü şekilde numaralandırılması.
d) Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesine uygun olarak yeterli tartım alet, cihaz ve kantarların bulunması.
e) Bu Yönetmeliğin 8 inci maddesi gereğince borsayla sözleşme yükümlülüğünün yerine getirilmesi, bilgi işlem donanımın kurulması.
f) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Lisans için başvuran şirketin kuruluşunun yayımlandığı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi,şirketin Ticaret Sicil Memurluğunca onaylı değişiklikleri de içeren ana sözleşmesi, kayıtlı vergi dairesi adı ve vergi kimlik numarası beyanı.
g) Lisanslı depo işletmesi ve depolarının varsaşubelerinin yerleşim planı.
ğ) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Lisanslı depo işleticisinin bina ve tesislerinin mülk sahibi veya kiracısı olduğuna dair yazılı beyanı.
h) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Lisanslı depo işletmesinin tamamından sorumlu yönetici veya müdürünün, bölüm sorumlularının ve varsa şube sorumlularının isimleri, T.C. Kimlik numaraları, ikamet adresleri ve diploma fotokopileri.
ı) Personelin unvan, görev ve sorumlulukları ile iştanımlarını da gösterir personel ve organizasyon şeması.
i) Bu Yönetmeliğin 55 inci maddesinde gösterilen defter ve kayıt yükümlülüğünün yerine getirilmiş olması.
j) Lisanslı depolarda kullanılacak cihaz, alet ve ekipmanların marka, model, üretim yılı ve kullanım talimatları.
k) Kanunun 5 inci ve bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesi gereğince teminat yükümlülüğünün yerine getirilmiş olması.
l) Bu Yönetmeliğin 20 nci maddesi gereğince sigorta yükümlülüğünün yerine getirildiğine dair sigorta poliçeleri.
m) Bu Yönetmeliğin 11 inci maddesi kapsamında aranılan sermaye şartının yerine getirilmiş ve istenilen mali tablo ve raporların Bakanlığa sunulmuş olması.
n) Faaliyetleriyle ilgili muhasebe kayıt, bilgi ve belge sistemi ile düzenli iş akışı ve haberleşmeyi sağlayacak yeterli bir altyapı kurulmuş, teknik donanım ile iç kontrol sisteminin oluşturulmuş olması.
o) Lisanslı depo işletmelerinin faaliyet ve ihtiyaçlarına uygun olarak, yeterli sayıda ziraat mühendisi, gıda mühendisi, kimya mühendisi, kimyager, biyolog veya tarım ürünlerinin muhafazası ya da depolanması konusunda lisans veya ön lisans yapmış ya da depolama, gıda, laboratuvar ve kimya konularındaki liselerden diploma almış veya Bakanlıkça kabul edilen ilgili bakanlık ya da diğer kamu veya özel kuruluşlarca düzenlenen kursa, belli bir sertifika programına veya eğitime tabi tutularak, lisanslı depo işletmesinin iş ve faaliyetlerine ilişkin bir sertifikaya hak kazanmış, lisanslı personel, teknik personel ile diğer idari ve yardımcı personel istihdamının sağlanması.
ö) Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen veya lisanslıdepo işletmesinin niteliğine göre gerekli görülen diğer bilgi ve belgeler.
(2) Bakanlık lisans başvuru ve işlemlerinde, ihtiyaç gördüğü formların doldurulması ve sunulmasını isteyebilir.
(3) Lisans verilirken aranılan bilgi ve belgeler zaman içinde güncellenebilir veya değiştirilebilir. Bu durumda Bakanlık ve ilgili lisanslı depo işletmesi, kendilerinden kaynaklanan değişiklikleri ivedilikle birbirlerine haber verir ve gerekli değişiklikler yapılır.
Faaliyete geçme
MADDE 16 –(1)Kuruluşuna izin verilen lisanslı depoculuk şirketinin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmesini takiben en geç bir yıl içinde, faaliyet izni alması şarttır. Bu süre gerektiğinde Bakanlık tarafından en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Söz konusu süre içinde Bakanlığa başvurmayan veya başvurusunun sonucunda kendilerine faaliyet izni verilmesi uygun görülmeyen kuruluşun faaliyet izni alma hakkı düşer. Bu durumda en geç üç ay içinde ana sözleşmelerindeki ticaret unvanı, amaç ve faaliyet konularını değiştirmesi veya tasfiyeye girmesi zorunludur.
(2) Faaliyet izninin verilebilmesi için; Bakanlık öncelikle, bu Yönetmeliğin 15 inci maddesinde aranılan belgelerin tam ve yeterli olup olmadığının tespitini yapar, varsa eksikliklerin giderilmesini talep eder. Sonra lisanslı depo işleticisi olmak için başvuranın lisans kapsamındaki depo ve diğer tesisleri, Kanun ve bu Yönetmelik hükümleri ile teknik yeterlilik bakımından Bakanlık tarafından oluşturulan bir Komisyona yerinde incelettirilir.
(3) Komisyon, (Mülga ibare:RG-12/11/2011-28110) (…)Bakanlık bünyesinden ve/veya dışarıdan, sayısı üçten az olmamak üzere (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…), teknik ve uzman kişilerden oluşturulur.
(4) Bakanlık bu incelemeyi, kuracağı bir komisyon yerine, uygun göreceği başka bir kuruluştan da talep edebilir.
(5) İnceleme sonucu gerekçeleriyle birlikte bir rapora bağlanarak Bakanlığa sunulur. Raporda lisans alması uygun görülenlere Bakanlıkça lisans verilir.
(6) Bakanlık düzenlenen raporu yetersiz bulursa ya da ihtiyaç duyarsa, lisans verilmeden önce konuyla ilgili ek ya da yeni bir inceleme yapılmasına da karar verebilir.
(7) Yapılan incelemeye ilişkin olarak, bir gider belgesine, bu mümkün olmazsa gideri yapanın beyanına dayalı giderler, (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…) inceleme sırasında, lisans bedeli ise, lisans verilmeden önce başvuru sahiplerince ödenir.
(8) Kuruluş izni ve lisans alınmasına ilişkin olarak öngörülen şartlardan herhangi birinin kaybedilmesi üzerine, Bakanlıkça verilecek süre içerisinde söz konusu şartların sağlanmaması halinde, lisanslıdepoların lisansları askıya alınır, faaliyetleri geçici olarak durdurulur veya lisansları iptal edilir.
Lisanslı depo işletmesinin şube ve depolama üniteleri
MADDE 17 –(1) Lisanslı depo işletmesinin depolama tesis ve ünitelerinin aynı yerde bulunmaması durumunda, depolama ünitelerinin aynı ilde ve işletme merkezinden en fazla 50 km uzaklıkta olması gerekir. Farklı bir il sınırı içinde olmasıveya uzaklığın 50 km’yi aşması durumda bu ünitelerin şube şeklinde kurulması ve faaliyet göstermesi zorunludur.
(2) Lisanslı depo işletmesinin tüm şubeleri aynılisans kapsamında çalışır, şubeler lisansta gösterilir.
(3) Lisans başvurusunda ya da değişikliğinde şubeler de yerinde incelenir.
(4) Şubeleri temsilen yetkileri belirlenmiş sorumlu personelin, lisans başvurusunda veya değişikliğinde Bakanlığa bildirilmesi zorunludur.
(5) Merkez ve şubelerde; depolama hizmetlerinin sunumunda, rapor, kayıt, belgelendirme ve personel düzeninde standart ya da benzer bir yönetim sistemi ve uygulaması olması esastır.
(6) Lisanslı depo işletmesinin merkez ve şubelerinde bulunan ve lisans almış olan depolara ilaveten, yeni depolama tesis veya üniteleri edinmek istenirse, bunlar için de Bakanlığa lisans değişiklik başvurusunda bulunulması zorunludur. Lisanslı depo işleticisi, lisans almadığı bir depoyu lisanslı depo şeklinde kullanamaz.
(7) Lisanslı depo işleticisi tarafından kullanılan lisanslı bir depo ya da depo ünitesi herhangi bir nedenle lisans koşullarıbakımından yetersiz hale gelirse, onu yetersiz hale getiren neden ortadan kalkmadıkça ürün depolanması amacıyla kullanılamaz.
Yetkili sınıflandırıcılarla sözleşme yükümlülüğü (Değişik başlık:RG-18/1/2013-28532)
MADDE 18 –(1) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Lisanslı depo işletmesi, depolanacak veya depolanmış ürünlerin analiz, sınıflandırma ve belgelendirme işlemlerinin yürütülmesi için yetkili sınıflandırıcılarla sözleşme yapar. Bakanlık bu sözleşmeleri matbu olarak da düzenleyebilir.
(2) Lisanslı depo işletmeleri, sözleşme kapsamında çalıştığı yetkili sınıflandırıcıları listeleyerek lisanslı depo işletmesinin görünecek bir yerine veya yerlerine asar.
(3) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Sözleşme ve sözleşmede yapılacak değişiklikler ancak Bakanlık onayından sonra geçerli olur. Sözleşmenin herhangi bir nedenle feshini doğuracak bir sebebin ortaya çıkması halinde bu durum taraflarca en geç beş işgünü içinde Bakanlığa bildirilir ve ayrıca mudilerin zarar görmemesi için gerekli tedbirler alınır. Sözleşmenin feshi, söz konusu bildirimin Bakanlığa ulaştığı tarihten itibaren otuz günlük sürenin dolmasından sonra hüküm ifade eder.
Lisanslı depo teminatı
MADDE 19 –(1) Kanuna göre lisanslı depo işletmek üzere lisansa müracaat edenler ile lisanslı depo işletmecileri, lisans kapsamındaki depo kapasitesinin ürün rayiç bedelinin asgari %15’i oranında olan ve Bakanlık tarafından kabul edilen lisanslı depo teminatını vermek zorundadır. Depo kapasitesi; ürünün deponun bölümlerine kolayca taşınması, düzenli şekilde yerleştirilmesi, istiflenmesi ve depodan çıkarılması ile depoda bulunan cihaz, donanım, iş araç ve makinelerinin rahatça çalışabileceği boş alanlar ve geçiş yerleri gözetilerek lisanslı depo işletmesinin normal çalışma ve depolama faaliyetinde depolayabileceği azami ürün miktarını gösterir. Depo kapasitesi lisansta gösterilir.
(2) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) İstenen teminat tutarına eşit nakit para, banka teminat mektubu, gayrimenkul rehni veya sorumluluk sigortası, mevzuatta öngörülen yükümlülüklerin yerine getirilmesinde temerrüde düşülmesi halinde Fona bu tür teminatı alış, satış, düzenleme ve transfer gibi her türlü tasarrufta bulunma yetkisi veren bir gayri kabili rücu yetki belgesiyle birlikte verilir.
(3) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Banka teminat mektubunun, Bakanlıkça kabul edilen Türkiye’de yerleşik bir bankadan alınması, vazgeçilmesi olanaksız ve kesin olmasıgerekir. Sorumluluk sigortasının, lisanslı depolarda depolanan ürünlerin mevzuatta öngörülen şekilde mudiye teslim edilmemesi rizikosu dahil, lisanslı depo işletmesi/işleticisinin Kanunda ve Kanuna istinaden çıkarılan ikincil düzenlemelerde öngörülen yükümlülüklerini yerine getirmemesi dolayısıyla meydana gelecek zararları karşılayacak mahiyette olması şarttır.
(4) (Değişik:RG-26/09/2007-26655) Lisanslı depo işletmesinin toplam hissesinin % 51’i veya daha fazlasının, kamu tüzel kişiliğine haiz kuruluşlar, kamu iktisadi teşebbüsleri, iktisadi devlet teşekkülleri, 18/5/2004 tarihli ve 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununa göre kurulan borsalar veya tarım satışkooperatifleri ve birlikleri ya da tarım kredi kooperatifleri ve birlikleri tarafından sahip olunması durumunda, toplam teminatın % 90’ına kadar gayrimenkul rehni ile teminat yükümlülüğü yerine getirilebilir. Diğer lisanslıdepo işletmeleri için bu oran azami % 75 olarak uygulanır.
(5) Kanun kapsamında alınacak teminatlar, Fon adına ve lehine düzenlenir. Bu teminatların muhafazası, Kanunda öngörüldüğü şekilde nakde çevrilmesi ve zarar görene ödenmesi, kanuni takibinin yapılması,ilgililer hakkında dava açılması, tahsili, yeterliliği, depoculuk lisansının iptali durumunda lisanslı depo işletmesinin yerine getirmesi gereken bir tazmin veya yükümlülüğünün bulunmadığının tespiti sonrasıteminatın iadesi ve bunların Bakanlığa bildirilmesi, teminatla ilgili diğer hususlar ve tasarruflar Fon (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) tarafındanyerine getirilir.
(6) Depoculuk lisansının iptali durumunda, lisanslıdepo işletmesinin yerine getirmesi gereken bir tazmin veya yükümlülüğünün bulunmadığı Bakanlık ve Fon tarafından tespit edilmedikçe, teminatlar iade olunamaz.
(7) Bakanlık, genel olarak lisansın değiştirilmesi, süresinin uzatılması, yeniden verilmesi sırasında lisanslı depo işletmesinin teminatını kontrol eder, eksik kalan tutarı tamamlatır. Ancak Bakanlıkça, Fonun talebi, piyasadaki gelişmeler ile ürün fiyatlarının izlenmesi sonucu ihtiyaç görülmesi durumunda, her zaman lisanslı depo teminatları kontrol edilebilir, lisanslı depo işletmelerine yapılacak bir bildirimle teminat oranıyükseltilebilir, toplam teminat oranı içindeki gayrimenkul oranıdeğiştirilebilir, eksik kalan teminat tutarı tamamlattırılır.
(8) Lisanslı depo işletmeleri nezdinde yapılan denetim raporlarında da; işletmenin mali durumunda ve yükümlülüklerini yerine getirmesinde zayıflık ve güçlükler bulunduğu, takip eden dönemde de bunların devam edebileceği tespitine yer verilerek teminat tutar ve oranının artırılmasıönerilmişse, Bakanlık teminat oran ve tutarının artırılması da dahil uygun gördüğü tedbirleri alır.
(9) Eksik kalan teminat Bakanlığın bildirimini takiben en geç 30 gün içinde tamamlanır. Teminat tamamlanmadan lisansta değişiklik, süre uzatımı veya lisans yenilemesi yapılmaz.
(10) Teminat tutarının hesabında; lisanslı depo işletmesi tarafından lisanslı depo kapasitesinin hangi oranda hangi ürün çeşidine tahsis edildiğine dair Bakanlığa verilen beyanname ya da form dikkate alınır. Bu formda gösterilen ürün çeşitlerinin borsada en çok işlem gören tür ve sınıfının, içinde bulunulan aydan önceki son 6 aya ait borsada oluşan ortalama fiyatı; borsa ortalama fiyatı tespit edilemiyorsa Bakanlıkça ürün için belirlenen referans borsa veya borsalarda oluşan ortalama fiyat esas alınır. Bu beyanname ya da form lisansın yenilenmesi sırasında güncellenerek tekrar düzenlenir. Ancak bu beyannamede gösterilen ürün tahsis oranları, depoya getirilen ürün çeşidi ve miktarına bağlı olarak zaman içinde değişiklik gösterebilir. Bu durumda teminat tutarı lisanslı depo işletmesince de takip olunur. Söz konusu değişikliklerin, Kanunda belirlenen asgari % 15 teminat oranının altına düşmesine yol açması durumunda, lisanslı depo işletmesi bunu en geç 15 işgününde Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen lisanslı depo işletmeleri hakkında Bakanlıkça teminat tutar ve oranının artırılması da dahil, bu Yönetmeliğin 60 ıncı maddesine göre uygun görülen idari tedbirler alınır.
(11) Lisanslı depo teminatıyla ilgili olarak bu Yönetmelikte düzenlenmeyen hususlarda, 21/12/2005 tarihli ve 26030 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonu Yönetmeliğinin ilgili hükümleri uygulanır.
Sigorta
MADDE 20 –(1) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Lisanslı depo işleticisi, lisans koşulu olarak işletme tesisleri ve lisanslı depoculuk faaliyeti kapsamında depoladığı ürünler için; hırsızlık, yangın, duman, infilak, deprem, dahili su basması, sel, grev-lokavt-kargaşalık, terör, fırtına, kar ağırlığı, yıldırım, yer kayması, kara, deniz veya hava araç çarpması ve benzeri diğer rizikolara karşısigorta yaptırmak zorundadır.
(2) Depolanan ürün için düzenlenen sigorta poliçesinde, poliçe lehdarı, hasarın meydana geldiği tarihteki mudîdir. (Ek cümle:RG-18/1/2013-28532) Ancak,ürün senetlerinin teminat olarak gösterildiği hallerde kredi veya avans veren kuruluşun hakları saklıdır.
(3) Lisanslı bir depoda sigorta kapsamına giren bir hasar meydana gelmesi durumunda, lisanslı depo işleticisi bu durumu ve muhtemel zarar miktarını derhal Bakanlığa ve ilgili sigorta şirketine bildirir. Zarar hesabında, ilgili ürünün hasar gördüğü tarihte borsada oluşan ortalama fiyat; borsa ortalama fiyatı tespit edilemiyorsa Bakanlıkça ilgili ürün için belirlenen yurt içi ve/veya yurt dışı referans borsa veya borsalarda oluşan ortalama fiyat esas alınır.
(4) Lisanslı depo işleticisi hukuken geçerli bir mazereti olmadıkça hasarın tespitini takiben en geç beş iş gününde istenen tüm belgeleri ilgili sigorta şirketine iletmek, sigorta şirketi de belgelerin ulaşmasını takiben en geç on iş gününde mudîye hasarın bedelini ödemek zorundadır.
(5) Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında öngörülen sigorta sözleşmelerinin feshedilmesi sonucunu doğuracak bir nedenin ortaya çıkması durumunda, ilgili sigorta şirketi bunu derhal Bakanlığa ve lisanslıdepo işletmesine bildirmekle yükümlüdür. Sigorta sözleşmesinin feshi, ancak söz konusu bildirimin Bakanlığa ulaştığı tarihten itibaren otuz günlük sürenin dolmasından sonra hüküm ifade eder.
(6) Hazine Müsteşarlığı, bu Kanun kapsamında sigorta yapacak sigorta şirketlerinde aranılacak nitelikleri ve bu niteliklere uyan sigorta şirketlerini her yıl Nisan ayında belirler ve Bakanlığa bildirir.
(7) Lisanslı depo işleticisi, lisanslı depo tesislerini ve içerisinde bulunan tüm ürünleri kapsayan sigorta poliçe ve sözleşmelerinde öngörülen kurallara uygun davranmak ve personelinin de bu sigorta hükümlerini ihlal edecek veya geçersiz kılacak davranışlardan kaçınmalarını sağlayacak tedbirleri almak zorundadır.
(8) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Lisanslı depo teminatının sorumluluk sigortası olarak verilmesi halinde, bu sigorta ile birinci fıkrada belirtilen sigortaların aynı sigorta şirketine yaptırılması zorunludur.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Depoculuk Lisansının Düzenlenmesi, Reddi, Geri Verilmesi,
Zayi Olması, Süresinin Uzatılması, Bedeli ve Tartıcı Lisansı
Depoculuk lisansı
MADDE 21 –(1) Lisanslı depoculuk faaliyetinde bulunmak için Bakanlıktan depoculuk lisansıalınması zorunludur. Bakanlıktan lisans alınmadan lisanslı depoculuk faaliyetinde bulunulamaz, lisanslı depo veya lisanslı depo işletmesi izlenimini verecek hiçbir isim, unvan, işaret ve benzerleri kullanılamaz.
(2) Bir lisanslı depo işletmesinde iki ya da daha fazla çeşit ürünün depolanması için bir lisans düzenlenebilir. Lisansta hangi ürünlerin depolanabileceği ve bunların azamî kapasiteleri gösterilir.
(3) Bu lisans, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilân edilir.
(4) Depoculuk lisansı devredilemez ve lisanslı depo işletmesinin tüm şubeleri aynı lisans kapsamında çalışır.
(5) Şirket unvanının ve depolama kapasitesinin değiştiği hallerde lisans değişikliği yapılması zorunludur.
(6) Lisansın değiştirilmesi ve yenilenmesi de lisans alınmasıyla aynı esas ve usûle tâbidir.
(7) Lisansın değiştirilmesi ve yenilenmesinden önce bu Yönetmelik hükümlerine uygunluk bakımından gerekli denetim Bakanlıkça yapılır ya da yaptırılır. Denetim sonucuna göre uygun görülenlerin lisansı yenilenir veya değiştirilir.
Lisans talebinin reddi
MADDE 22 – (1) Bakanlık tarafından yapılacak değerlendirme sonucunda; işletmenin ve deponun ürünlerin depolanmasına uygun olmadığı veya gerekli şartları taşımadığı, şirket ortaklarının, yönetici ve denetçilerinin Kanunun 7 nci maddesinde yer alanşartlara uymadığı veya güven ve ticarî itibar taşımadığı ya da lisans verilmesine engel geçerli bir sebebin varlığının tespiti hallerinde, depoculuk lisansı verilmesi, süresinin uzatılması veya lisansta değişiklik yapılmasıtalepleri reddedilir.
Lisansın geri verilmesi
MADDE 23 –(1) Lisansın Bakanlıkça iptal edilmesi, askıya alınması veya süresi dolan lisansın süresinin uzatılmaması durumunda, lisans en geç yedi iş günü içinde Bakanlığa geri verilir.
(2) Bakanlıkça askıya alınan lisans askı süresi içinde iptal edilmemişse; askıya alınmanın başlangıç ve bitiş süreleri belirtilerek, ait olduğu lisanslı depo işleticisine geri verilir.
(3) Bakanlığın depoculuk lisansını askıya alma veya iptaline ilişkin kararları, ilgili ticaret siciline tescil ile Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ve bir ulusal gazetede ilan ettirilir.
Lisans belgesinin zayi olması
MADDE 24 –(1) Lisans belgesi zayi olan lisanslı depo işletmecisi gerekçeleriyle birlikte Bakanlığa başvurur. Bu durumda Bakanlık, lisanslı depo işletmesine verilmek üzere yeni bir lisans belgesi tanzim eder. Verilen belgede, orijinal lisans numarası ve tarihi ile yenileme nedeni belirtilir.
Lisansın geçerlilik süresi ve uzatılması
MADDE 25 –(1) Verilen lisanslar iki yıllık süre için geçerlidir. Süre bitiminde, bu Yönetmelikte ve lisansta belirtilen kurallara uygun olarak lisansların geçerlilik süresi Bakanlıkça aynı süreyle uzatılır.
Lisans bedelleri ve diğer ücretler
MADDE 26 –(1) Kanun kapsamında verilen, süresi uzatılan, değiştirilen veya yeniden verilen depoculuk lisansı ile diğer lisanslara ilişkin bedeller, Bakanlıkça genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere peşin olarak tahsil edilir.
(2) Yukarı fıkradaki lisans bedelleri her yıl 1 Ocak tarihinden geçerli olmak üzere, Bakan Oluru ile belirlenir. Lisans bedelleri belirlenirken lisanslı depo işletmesinin depo kapasitesi dikkate alınır.
(3) Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında yapacağı veya yaptıracağı (Ek ibare:RG-18/1/2013-28532) her türlü inceleme ve denetimler ile verilen hizmetlere ilişkin ücret ve masrafların tamamının veya bir kısmının ilgili lisanslı depo işletmecisi tarafından karşılanmasını talep edebilir. Bu durumda ilgililer ücret ve masrafları en geç on iş günü içinde öder.
Tartıcı lisansları
MADDE 27 –(1) Lisanslı depoda depolanacak veya depolanmış ürünün tartılması ve tartım makbuzuyla belgelendirilmesi, lisanslı depo işletmesinde istihdam edilen lisanslı tartıcılar tarafından yapılır.
(2) Lisanslı tartıcılar, lisanslı depoya depolanacak veya depolanmış ürünleri istem üzerine en kısa sürede, ayrımcılık yapmadan doğru olarak tartmak ve belgelendirmekle görevli ve yetkilidirler.
(3) Tartıcı lisansı için doğrudan Bakanlığa veya Bakanlığın belirleyeceği yerlere, isim, adres ve talebi belirten bir dilekçeyle başvurulur. Tartıcı lisansı için başvuran kişi, lisanslı depo işletmesinin bir personeli ya da temsilcisi ise, başvurusuna, lisanslı depo işleticisinin kendilerini yeterli gördüğünü ve tartıcı olarak çalıştırmak istediğine dair beyanını da ekler. Gerekli görülmesi halinde, Bakanlık, ilave bilgi veya belgelerde isteyebilir.
(4) Tartıcı lisansı için başvuruda bulunanlara, tartım aletlerinin özellikleri ve kullanımı konusunda Bakanlıkça veya Bakanlığın belirlediği mercilerce ya da Bakanlığın kabul ettiği tartım aletinin satım veya kurulumunu yapan yetkili firma ya da kişilerce verilen bir eğitim veya program sonucunda, eğitim veya programa katıldığı ve yeterli olduğu anlaşılanlara tartıcı lisansı verilir. Tartıcı lisansı verilmeden önce başvuru sahibinin Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerini okuduğuna ve bunlara uygun çalışacağına dair yazılı beyanı alınır.
Tartıcı lisansının iptali ve tartıcının sorumluluğu
MADDE 28 –(1) Kasten gerçeğe aykırı şekilde tartan veya herhangi bir nedenle tartım yapabilme yeterliliğini kaybeden tartıcının lisansı iptal edilir.
Ayrıca yaptığı tartımlarda, Kanun hükümlerine aykırıdavrandığı tespit edilen lisanslı tartıcılar hakkında gerekli hukuki işlemler yapılır.
(3) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Tartıcı, tartım işlemleri ve araçlarının mevzuata uygun, düzenli ve sağlıklı bir şekilde yürütülmesi ve kullanılmasına engel teşkil edebilecek hususları derhal lisanslı depo işletmesine bildirmekle yükümlüdür.
ALTINCI BÖLÜM
Tartım Makbuzu, Analiz ve Sınıflandırma Belgesi, Ürün Senedi
Tartım makbuzu
MADDE 29 – (1) Kanun ve bu Yönetmelik uyarınca düzenlenen tartım makbuzu, asgari aşağıdaki bilgileri içerecektir;
a) “Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu Ürün Tartım Makbuzu” başlığı,
b) Tarihi ve seri numarası,
c) Belgenin kaçıncı nüsha olduğu ve “ciro edilemez” ibaresi,
ç) Tartımı yapılan ürünün cinsi,
d) Fındığın depolandığı ya da depolanacağı lisanslıdepo işletmesinin ticaret unvanı ve bulunduğu yer,
e) Mudinin ismi ve adresi,
f) Fındığın lisanslı depoya; girişinde veya çıkışında tartıldığını gösteren ibare,
g) Fındığın brüt ve net ağırlığı,
ğ) Tartımın Kanun ve Yönetmelik hükümlerine uygun yapıldığını belirten ibare ve tartıcının imzası.
(2) Eğer lisanslı tartıcı, fındığın normal veya tahminen beklenen ağırlığından ciddi farklı bir ağırlıkla ya da ürünün ağırlığını etkileyen bir durum veya maddeyle karşılaşırsa, bu durumu ve bunun tahminen ne kadar olabileceğini, tartım makbuzuna not olarak yazar.
(3) Lisanslı depoda tam elektronik tartı aletinin bulunması zorunlu olup, tartı kartelalarının yukarıdaki bilgilerin tümünü içermesi ve başlığının “Ürün Tartım Makbuzu” şeklinde düzenlenmesi kaydıyla, ayrıca bir tartım makbuzu düzenlenmez.
Tartım makbuzunun mülkiyet hakkını temsili
MADDE 30 – (1) Bir ürünün lisanslı depo işletmesine teslimi sırasında, ürün senedinden önce düzenlenen tartım makbuzu ve delil niteliğini haiz benzer belgeler de o ürünün mülkiyetinin ispatında kullanılabilir. Ürün senedi, tartım makbuzu, analiz ve sınıflandırma belgesi ile delil niteliğini haiz diğer belgeler, ürünün aynımiktar, cins, sınıf ve kalitede mudîye geri verilmesini garanti eder.
Analiz ve sınıflandırma belgesi ve itiraz
MADDE 31 –(1) Lisanslı depolarda depolanacak veya depolanmış ürünlere ilişkin analiz ve sınıflandırma belgesinin düzenlenmesi ile buna ilişkin itirazların sonuçlandırılması hakkında, 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmelikte gösterilen usul ve esaslar uygulanır.
(2) Bir ürünün numune analiz ve sınıflandırmasına ilişkin bir itiraz yapılmışsa, itiraz sonuçlanmadan o ürüne ilişkin ürün senedi düzenlenemez.
Ürün senedinin şekli ve içeriği
MADDE 32 – (1) Lisanslı depolarda depolanmış ürün için düzenlenen ürün senedinde aşağıdaki bilgilerin bulunması zorunludur:
a) Lisanslı depo işleticisinin lisans numarası.
b) Lisanslı depo işleticisinin ticaret unvanı ve adresi.
c) Ürünün depolandığı deponun numarası, adres ve yeri.
ç) Ürün senedinin düzenlendiği tarih ve seri numarası.
d) “5300 SAYILI TARIM ÜRÜNLERİ LİSANSLI DEPOCULUK KANUNU KAPSAMINDA LİSANSLI VE TEMİNATLIDIR” ibaresi ile bu ibarenin altına “CİRO EDİLEBİLİR FINDIK ÜRÜN SENEDİ” veya “CİRO EDİLEMEZ FINDIK ÜRÜN SENEDİ” ibareleri.
e) Ürün senedi karşılığında (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) veya avans alınmışsa, ‘Kredi/Avans kullanılmışsa, ‘kredi karşılığı teminat alınmıştır’ibaresi ile teminatı alan kuruluşun unvanı.
f) Ürün senedinin kimin namına veya emrine düzenlendiğini gösteren ibare.
g) Gün, ay ve yıl olarak depolama tarihi ile lisanslıdepo işletmecisinin, lisanslı depo ücret tarifesi çerçevesinde ücretlerini talep etme hakkına sahip olduğuna ve ürün senedinin alım satım ve depodan teslim alınması aşamasında ücretlerin tahsil edilerek lisanslı depo işletmecisine ödeneceğine dair bir açıklama.
ğ) Bu senedin, Kanun ve Yönetmelik hükümlerine tabi olarak senette miktar, çeşit, sınıf veya standardı tanımlanan ürünün ticaret ve muhafazası amacıyla, unvanı yazılı lisanslı depo işletmesinde depolanması için çıkarıldığı; ürün analiz ve sınıflandırmasının ürün standardına göre yetkili sınıflandırıcı tarafından yapıldığı; depodaki fındığın (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) hırsızlık, yangın, duman, infilak, deprem, dahili su basması, sel, grev-lokavt-kargaşalık, terör, fırtına, kar ağırlığı, yıldırım, yer kayması, kara, deniz veya hava araç çarpması ve benzeri diğer riskler sebebiyle gerçekleşebilecek kayıp veya zararlara karşı sigorta kapsamına alınmış olduğu; mudinin talebi üzerine bu senetle, depolanan fındığının azamî depolama süresini geçmemek şartıyla depodan geri alınabileceği; iş bu senette aksi belirtilmedikçe, lisanslı depo işleticisinin bu senede tek başına, birlikte veya diğerleriyle ortak olarak sahip olmadığı; iş bu senedin orijinal veya doğru olarak ciro edilmiş halde ibrazıile lisanslı depo işletmecisinin depolama hizmeti ücretlerinin ödenmesinden sonra, aynı ya da daha iyi kalitedeki ürünü, bu senette yazılı mudinin kendisine veya yazılı emrine göre teslim edeceği ifadesi.
h) Fındığın üretildiği yer, cins, sınıf veya derecesi, varsa alt sınıfı, ambalajlı ya da dökme ibaresi, (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) analiz ve sınıflandırma belgesinin tarihi ve nosu ve ağırlığı.
ı) (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) Yılolarak fındığın hasat dönemi, gün, ay ve yıl olarak depolanabileceği son tarih.
i) Lisanslı depo yetkilisinin imzası.
j) Ürünün depoya nasıl getirildiğine ilişkin kara taşıtı, denizyolu veya demiryolu ibaresi.
k) Senedin arkasında mudinin ciro edebileceği boş alan ve açıklamalar.
(2) Ürün senedinde ihtiyari olarak Bakanlıkça uygun görülen başka bilgilere de yer verilebilir.
(3) (Mülga:RG-12/11/2011-28110)
(3) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Bakanlık, ürün senedini matbu olarak düzenlemeye yetkilidir.
Ürün senedi örnekleri ve saklama süresi
MADDE 33 –(1) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Aynı ürüne ait veya aynı seri numaralıbirden çok ürün senedi düzenlenemez.
(2) Bütün basılı ürün senetlerinin bir adet sureti olur ve suretler açık ve belirgin bir şekilde basılı veya damgalı olarak “Surettir–Ciro Edilemez” ibaresi taşır. Lisanslı depo işleticisi, iptal edilen ürün senetlerinin asıllarına iptal damgası basarak bir klasör içinde Kanunda öngörülen süre boyunca saklar.
Ürün senetlerinin kaybolması, zarar görmesi ve haczi
MADDE 34 –(1) Kanun kapsamında düzenlenmiş ve iptal edilmemiş ürün senedinin temsil ettiği ürünün tümü veya bir bölümü için başka bir ürün senedi düzenlenemez.
(2) Ürün senedinin kaybolması veya zarar görmesi halinde ürün senedi sahibi, mülkiyetin tespiti için Türk Ticaret Kanununun makbuz senedinin kaybolmasına ilişkin hükümleri çerçevesinde bir karar almak üzere mahkemeye başvurur. Mahkeme kararına istinaden lisanslı depo işleticisi yeni bir ürün senedi düzenler.
(3) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Bu Kanun çerçevesinde ürün senedine bağlanmış tarım ürünlerinin haczi, ancak ürün senedinin haczi suretiyle yapılır.
(4) Kredi veya avans karşılığında teminat olarak gösterilen ürün senedi, borcun vadesinde ödenmemesi halinde kredi veya avans veren kuruluşun yazılı talebi üzerine lisanslı depo işletmesince mudiye bilgi verilmek kaydıyla borsada satılır. Bunun için, Kanunun 33 üncü maddesi hükmü gereği mudinin yazılı izninin ürün senedinin teminat olarak gösterilmesinden önce alınması gerekir.”
(5) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Dördüncü fıkraya göre yapılan satışa ilişkin masraflar ile tahakkuk eden depolama ücreti düşüldükten sonra, borsa tarafından satış bedelinin mudinin kredi ve avans veren kuruluşa olan borcunu karşılayacak kısmı bu kuruluşlara, kalan kısmı ise mudiye yedi iş günü içinde ödenir.
Ürün senetlerinin basımı
MADDE 35 –(1) Ürün senetleri; lisanslı depo işletmesinin unvanını, varsa özel işaretini taşıyan, birbirini takip eden seri numaralı ve bu Yönetmelikte gösterilen bilgileri içeren ve Bakanlıkça kabul edilen formatta, giderleri şirketçe ödenmek üzere filigranlı ya da özel kağıtlara Bakanlıkça bastırılır ve lisanslıdepo işletmesine tutanakla teslim edilir.
(2) (Mülga:RG-12/11/2011-28110)
Ürün senetlerini imzalamaya yetkili kişi
MADDE 36 –(1) Lisanslı depo işleticileri, ürün senetlerini imzalamaya yetkili kişi ya da kişilerin isimleri ile orijinal imzalarını ticaret sicilinde tescil ve Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilân ettirir. İmzaya yetkili kişilerde herhangi bir değişiklik olduğu takdirde de aynı usûl izlenir. Ürün senedinin mevzuata uygun olarak düzenlenmesinden, senedi imzalayanlarla birlikte lisanslı depo işleticisi de sorumludur.
YEDİNCİ BÖLÜM
Lisanslı Depo İşleticisinin Hak ve Yükümlülükleri, Fındığın Depolanması ve Teslimi
Yasak Faaliyetler, Lisanslı Depo Ücret Tarifesi
Lisanslı depo işleticisinin hak ve yükümlülükleri
MADDE 37 –(1) Lisanslı depo işleticisinin hakları şunlardır:
a) Depolama hizmetleri karşılığında Bakanlıkça onaylıücret tarifesi çerçevesinde ücret talep etmek.
b) Ücreti ödenmemişse depolanmış ürün üzerinde hapis hakkını kullanmak.
c) Kanunda ve bu Yönetmelikte belirtilen durumlarda ürünlerin depolamasını reddetmek.
ç) Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen diğer haklarıkullanmak.
a) Lisans şartlarının korunması ve sürdürülmesi için gerekli tedbirleri almak ve bu şartların kaybolması hâlinde durumu derhal Bakanlığa bildirmek.
b) Depolama hizmetlerinde ve görevlerinde itinalıdavranmak, aynı koşullarda kişiler arasında ayrım yapmamak ve depolanmış ürünün korunmasında gerekli dikkat ve özeni göstermek, her türlü tedbiri almak.
c) Kanun ve bu Yönetmelikte aksine bir hüküm olmadıkça teslim alınan ve depolanan ürün karşılığında ürün senedini ve diğer belgeleri düzenlemek.
ç) Mudînin talebi üzerine, ürünü gecikmeksizin teslim ve ürün senedini iptal etmek.
d) Borsaya ürün senetleriyle ilgili bilgi akışınıdüzenli olarak sağlamak, borsanın talebi hâlinde inceleme ve kontrolüne izin vermek, gerektiğinde kendi kayıtlarını borsa kayıtlarıyla teyit etmek.
e) Ücret tarifesine uygun davranmak ve mudîler arasında ayrım yapmamak.
f) Kanunda ve bu Yönetmelikte öngörülen kayıt ve defterleri tutmak.
g) Doğrudan Bakanlıkça veya denetim sırasında istenecek bilgi, belge ve raporları vermek, Bakanlıkça Kanun ve bu Yönetmelik çerçevesinde verilen diğer görevleri ve talimatları yerine getirmek.
ğ) Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen diğer hükümlere uymak.
Bozulmuş ve hasar görmüş ürünün depoya kabul edilmemesi
MADDE 38 –(1) Depolanmak üzere lisanslı depoya teslim edilmek istenen ürün, bu depodaki diğer ürünleri ve sağlığı olumsuz etkileyecek düzeyde tarımsal ilaçlar ile kir,ıslaklık, yangın ve benzeri maddelere maruz kalmış, çimlenmiş veya bozulmuşise, böyle ürünler depolamak üzere kabul edilmez, depolanmışsa depodan çıkarılır.
Ürünü depolamaya hazır hale getirme, temizleme, kurutma ve şartlandırma
MADDE 39 –(1) Gerekli ve uygun araç, cihaz ve makinelerle donatılmış lisanslı depo işleticisi, depolanmaya ve standartlara uygun olmayan ya da depolandığında lisanslı depodaki diğer ürünleri olumsuz etkileyebilecek ürünleri, mudinin talebi üzerine ve ücreti karşılığında, depolanmaya ve standartlara uygun hale getirmek üzere ürünün niteliğine göre ihtiyaç duyulan temizleme, toz, taş ve diğer yabancı maddelerden ayıklama, eleme, kurutma, şartlandırma ve benzeri işlemlere tabi tutar.
(2) Kabuklu fındığın toplam ağırlığı, ihtiyaç duyulan bu işlemlerden sonra ve % 6 iç rutubet ve % 50 randıman esasına göre hesaplanarak tespit edilir. Ürün mudiye teslim edilirken de aynı değerler esas alınarak tartım yapılır.
(3) Kabuklu fındık ile iç ve işlenmiş iç fındıklar ayrı depo bölmeleri veya tanklarda depolanır.
(4) Depolanmaya ve standartlara uygun hale getirilen ürün, tür, sınıf ve standartlarına uygun diğer ürünlerle depolanabilir.
(5) Depolama şartları uygun olmamakla birlikte bozulmamış veya sağlığı olumsuz etkileyecek durumda olmayan ürünler ile aşırırutubet, çok düşük randıman gibi nedenlerle standartların dışına çıkmışürünler, lisanslı depolara alınmaz ve diğer ürünlerle karıştırılmaz. Ancak bunlar için ayrılmış farklı bölüm, konteynır veya özel alanlara konulabilir.
Numune alımı, analiz ve sınıflandırma (Değişik başlık:RG-12/11/2011-28110)
MADDE 40 –(1) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Lisanslı depo işletmesince depolanacak fındığın numune alma, analiz ve sınıflandırma işlemleri; bu maddeye, bu maddede hüküm bulunmayan hallerde 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 18 ve 32 nci maddelerine göre yapılır.
(2) Görevli tarafından numune alma araç ve cihazlarıyla elle veya otomatik olarak alınan numuneler, bir ambalajda ya da pakette veya doğrudan ilgili yetkili sınıflandırıcı tesisine ulaştırılır. Numune paket veya ambalajının dış etkilerden korunacak, numunenin temsil nitelik ve özelliğini muhafaza edecek şekilde tasarlanması ve numunenin etiketlenmesi gerekir.
(3) Lisanslı depo işletmeleri ile bunların personeli, yetkili sınıflandırıcının gözetim ve sorumluluğunda numune işlemlerinde görev yapabilirler.
(4) Numune alınması ve gönderilmesi işlemlerine, istemeleri halinde ürün sahibi ile lisanslı depo işleticisi veya bunların temsilcileri nezaret edebilir.
Fındığın parti olarak tartılması, depolanması ve blok ürün senedi
MADDE 41 –(1) Lisanslı depo işleticisi, ilgili mevzuatına uygun olarak tartımı yapılmış,sınıf ve standardı belirlenmiş ürünleri lisanslı depoya kabul ve teslim eder. Tüm ürünler, depolanmadan önce lisanslı depoda tartılır ve belirlenen ağırlık tartım makbuzunda belirtilir. Mudi tarafından ürünler depodan teslim alınırken yine tartım işlemi yapılır.
(2) Tartım, analiz, sınıf veya standarda ilişkin bir itiraz olursa, itiraz sonucu yeniden belirlenen değerlere göre hareket edilir.
(3) Mudinin talebi, lisanslı depo işletmesinin kabulü halinde; bir kentali/100 kilogramı aşan parti halindeki ürünlerin toplam miktarı için blok halinde tek ürün senedi düzenlenebilir. Bu durumda blok ürün senedi üzerine parti fındığın toplam ağırlığı yazılır.
(4) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Diğer durumlarda depolanan ürünün her bir kentali için ayrı bir ürün senedi düzenlenir. Ancak ambalajlı veya paketli iç veya işlenmiş iç fındık için Bakanlıkça belirlenecek bir kentalden daha az ağırlıklar için de ürün senedi düzenlenebilir. Elektronik ürün senetlerinin düzenlenmesine ilişkin Elektronik Kayıt Kurallarında yer alan hükümler saklıdır.
(5) Tartım, analiz ve sınıflandırması yapılmayan fındık, lisanslı depolara alınmaz. Ancak depolanmış ürünlerden ayrı olarak bunlar için ayrılmış farklı bölüm, konteynır veya özel alanlara konulabilir.
Ürünlerin lisanslı depoya geçici olarak kabulü
MADDE 42 –(1) Fındığın; depolama amacından ziyade şartlandırma, nakletme veya toplayarak ya da istifleyerek bir araca yükleme ve gönderme, bir işletme veya fabrikada kullanılmak üzere kısa süreli muhafaza etme gibi amaçlarla lisanslı depoya en fazla (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) 90 günü geçmeyecek şekilde geçici olarak kabul edilebilir. Bu durumda lisanslı depo işleticisi, ürün sahibiyle kendisi arasında yaptığı özel sözleşme çerçevesinde ürünü depolar ve depolama ücret tarifesinden farklı olarak ücret talep edebilir. (Ek cümle:RG-18/1/2013-28532) Ancak, bu şekilde kabul edilecek ürün miktarı, bu ürünün depolama döneminin başlangıcını takip eden ilküçay içinde merkez veya şubede o ürün için tahsis edilen depolama kapasitesinin yüzde onunu geçemez. (Ek cümle:RG-18/1/2013-28532) Bu fıkrada belirtilen geçici depolama süresi, gerekli görülmesi halinde genel olarak veya lisanslı depo işletmesi bazında Bakanlıkça en fazla yarısı oranında arttırılıp azaltılabilir.
(2) Bu şekilde kabul edilen ürüne ilişkin ürün senedi düzenlenmez. Ancak bu tür ürünlerin lisanslı depoda geçici olarak bulundurma amacı ortadan kalkarsa veya geçici depolama süresi aşılırsa, o ürün için ürün senedi düzenlenir.
(3) Bu tür geçici olarak depoya kabul edilen ürün, ürün senedi düzenlenen ürünlerden ayrı olarak depolanır, üzerlerine geçici olarak kabul edildiğine dair bir ibare iliştirilir ve ağırlık (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) ile ürünün depoya konulmasından önce yetkili sınıflandırıcılarca yapılan analiz sonucuna ilişkin bilgiler kayıtlarda ayrı olarak gösterilir.
(4) Buna ilişkin olarak ürün sahibi ve lisanslı depo işletmesi arasında çıkan ihtilaflar Kanun kapsamı dışında, aralarındaki sözleşme ve genel hükümlere göre çözülür.
Ürünlerin karıştırılması, prim ve indirim tarifesi
MADDE 43 –(1) Lisanslı depo işleticisi; aynı yıl ürünü fındık ile aynı grup, sınıf ve boy fındıkları karıştırabilir. Bu durumda ürünün mudiye tesliminde ortaya çıkabilecek küçük kalite farklılıkları prim ve indirim tarifesine göre tazmin edilir. Prim ve indirim tarifesi ve bu tarifede yapılacak değişiklikler lisanslı depo işletmesince hazırlanır ve borsanın görüşü alınarak Bakanlıkça onaylanır.
(2) Mudinin isteği ve depolama olanaklarının uygun olması halinde, farklı derecelerdeki ürünler de karıştırılabilir. Lisanslı depo işletmesi, mudinin iki veya daha fazla ürün senedinin temsil ettiği ürününün karıştırılması talebi üzerine, bu ürün senetlerini iptal eder, ürünü karıştırır ve yeni oluşan partiden alınan temsili numune ile belirlenen partinin sınıf ve özellikleri, yeni ürün senedi üzerinde gösterilir. Ürünlerin belli oranda karıştırılması işleminden sonra artan bir ürün olması halinde, bu ürün için, tartım ve analizi takiben yeni bir ürün senedi düzenlenir ve benzer derecedeki ürünle birlikte depolanır ya da ayrı depolanır.
(3) Ürünün tesliminde küçük kalite farklılıklarıçıkmış ve bunlar prim ve indirim tarifesindeki oranları aşmamış ise, prim ve indirim tarifesindeki kabul edilebilir sınırlar içerisindeki değerlere göre;
a) Mudinin lisanslı depodan teslim aldığı ürün, teslim ettiğinden kaliteli çıkar ise, mudi tarafından ürünün sınıf ve derecesine göre teslim tarihinde borsada oluşan ortalama fiyat baz alınarak, lisanslı depo işleticisine, kalite farklılığından doğan fiyat farkı indirim tarifesi olarak ödenir.
b) Ancak mudinin lisanslı depoya teslim ettiği ürün, teslim aldığından kaliteli çıkar ise, lisanslı depo işleticisince ürünün sınıf ve derecesine göre teslim tarihinde borsada oluşan ortalama fiyat baz alınarak, mudiye, kalite farklılığından doğan fiyat farkı prim olarak ödenir.
MADDE 44 –(1) Lisanslı depo işleticisi, depoya kabul edilen fındığı aşağıdaki şekilde depoya yerleştirir:
a) Ürün; bu fıkranın (b) ve (c) bendinde yer alan durumlar hariç, dökme fındığın cins, tür, sınıf boy ve derecesine göre tahsis ve tasnif edilmiş, numaralanmış lisanslı depo, depo üniteleri, bölme, tank ve konteynırlara, aynı bitki türü, ürünün sınıf ve derecesinden diğer ürünler ile karıştırılarak düzenli ve kolayca erişilebilecek şekilde depolanır. Ürünlerin deponun bölümlerine taşınmasında, düzenli şekilde yerleştirilmesi, istiflenmesi ve depodan çıkarılmasında, iş araç ve makinelerinin rahatça çalışabileceği boş alanlar ve geçiş yerleri bırakılır.
b) Mudinin talebi ve lisanslı depo işletmesinin kabul etmesi halinde, bir mudiye ait dökme/yığın fındığın diğer ürünlerle karıştırılmadan, ürünün kimliği ve orijinal hali korunarak ayrı olarak depolanabilir. Bu durumda lisanslı depo işletmesi, bu fındığı ayrı bir tank, bölüm veya konteynırlara koyar ve bunlara diğer ürünleri karıştırmadan, açıkça ve fark edilebilir şekilde işaretler.
c) Ürünler çuvallarda veya diğer uygun ambalajlarda/paketlerde teslim alınmış ise; ambalajlarının sağlamlığı ve uygunluğu, üzerindeki tanıtıcı bilgi ve işaretler kontrol edilerek ve işaretlenerek ürünün kimliği ve orijinal hali kaybolmayacak, diğer ürünlerle karışmayacak, düzenli ve kolayca erişilebilecek şekilde parti olarak ayrıdepolanır. Lisanslı depo işleticisinin kayıtları, ayrı depolanan ürünlerin depodaki yerini her zaman açık şekilde gösterir.
Lisanslı depoda bulunan ürünün korunması
MADDE 45 –(1) Lisanslı depo işleticisi, lisansın askıya alındığı süreler de dahil olmak üzere her zaman, sorumluluğu altında bulunan ürünlerin muhafazasında gerekli dikkati ve özeni gösterir. Depo her zaman temiz olmalı, (Ek ibare:RG-18/1/2013-28532) depolama ortamının bağıl nemi yüzde yetmişin altında tutulmalı, yangın tehlikesini artıran veya ürünün sağlıklı muhafazasını engelleyen toz, çöp ve madde birikimlerinden korunmalıdır.
(2) Ürün, aşırı nem ve sair koşullar sebebiyle zarar veya hasar görmesine yol açacak bir depoda ya da depo bölümünde tutulamaz veya depolanamaz. Fındığın depolanmasında, deponun yapısının herhangi bir kısmıyla doğrudan temas etmesi halinde ürüne zarar geleceği düşünülüyorsa, ürün deponun bu kısmında saklanmaz. Deponun bu kısmı, gerekli tadilatlar yapılıncaya ve fındığı bozulmadan sıhhatli şekilde depolamaya elverişli hale gelinceye kadar kullanılmaz.
Fındığın ıslahı, yeniden şartlara uygun hale getirilmesi
MADDE 46 –(1) Lisanslı deposundaki herhangi fındığın bozulduğunu fark eden lisanslı depo işleticisi, bozulmanın daha ileri seviyeye ulaşmasını önlemek ve ürünün eski haline dönmesini sağlamak amacıyla, ürünün yeniden depolanması, (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) fümigasyonu ile eleme, kurutma, soğutma ve deponun dezenfeksiyonu işlemleri ile diğer uygun tedbirleri alarak ürünün ıslahına çalışır. Lisanslı depo işleticisi, amaca uygun cihazlarla donatıldığı ölçüde kendi deposunda ya da uygun cihazlara sahip olmadığı yerlerde söz konusu tertibata sahip başka bir depoda veya yerde ürünü, yukarıda bahsedilen işlemlerin bir kısmına ya da hepsine tabi tutar.
(2) Tarımsal üründeki bozulmanın ıslahtan sonra dahi engellenemeyeceğini saptarsa veya ıslah çalışmalarından sonra da ürün eski haline dönmemiş ise, lisanslı depo işletmesi ivedilikle Bakanlığa, borsaya ve ilgili sigorta şirketine durumu bildirir. Bildirimde; fındığın depolandığı deponun numarası, tahminen bozulan ürünün çeşit, derece ve miktarı ile durumu ve eğer biliniyorsa, bunun nedeni belirtilir.
(3) Bildirim üzerine borsa ve Bakanlık gerekli incelemeyi ve denetimi yapar, ihtiyaç gördüğü tedbirleri alır.
(4) Zayi olan ya da nitelik kaybına uğrayan ürün bedeli sigorta tarafından karşılanacak hususlar kapsamı dışında ve lisanslıdepo işleticisinin ürünün muhafazasına yönelik Kanunda ve bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülüklerini aksatmasından kaynaklanmışsa:
a) Söz konusu ürünü teslim almak amacıyla mudinin başvurması üzerine ve o anda lisanslı depoda bu ürün senedinde kayıtlımiktar ve nitelikte ürünün bulunmaması durumunda, lisanslı depo işleticisi aynınitelik ve miktardaki ürünü, başvurudan itibaren en geç yedi gün içerisinde piyasadan temin ederek teslim eder veya aynı nitelik ve miktardaki ürünün başvuru tarihinde borsada oluşmuş fiyatının % 5 üzerindeki bir bedeli öder.
b) (a) bendinde öngörülen şekilde mudi zararıgiderilmemişse, Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonu Yönetmeliğinin 26 ncı maddesi çerçevesinde mudi zararları tazmin edilir.
Ürün senedi karşılığında ürünün teslim yükümlülüğü, hapis hakkı
MADDE 47 – (1) Lisanslı depo işleticisi, mudînin talebi üzerine, hukuken geçerli bir mazereti olmadıkça gecikmeksizin ürünü teslim eder. Ürünün tesliminde bu ürüne ait ürün senedini geri alır ve iptal eder. Mudî kısmî teslimat talebinde bulunursa, mevcut ürün senedi iptal edilerek teslim edilmeyen kısım için yeni bir ürün senedi düzenlenir.
(2) Ancak lisanslı depo işleticisi, lisanslıdeposundaki ürün üzerinde, bu ürünleri kabul etme, şartlandırma, depolama ve teslim de dahil olmak üzere gerçekleştirdiği hizmetlerden doğan alacaklarıkarşılığında hapis hakkına sahiptir.
(3) Lisanslı depo işleticisi; ürün senediyle birlikte, ürün senedini ibraz eden mudinin, mudinin yazılı talimatının veya mudi temsilcisinin doğruluğu konusunda mudinin ve diğerlerinin kimlik ve imza kontrolü dahil mümkün olan kontrolleri gerek kendi, gerekse borsa kayıtlarından ve/veya (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Elektronik Kayıt Kuruluşu veri tabanından yaparak teyit aldıktan sonra ürünü teslim eder.
(4) Ürün ambalajlı olarak depoya kabul edilmiş ve diğer ürünlerle karıştırılmamışsa lisanslı depodan aynı orijinal ürün teslim edilir.
(5) Ürünler ilke olarak depolandıkları lisanslıdepolardan teslim edilir. Ancak mudinin talebi üzerine, lisanslı depo işletmesi kendi vasıtalarıyla veya anlaşmalı bulundukları nakliye işletmeleri aracılığıyla, ücreti karşılığında ürünün istenen yerde teslimini sağlayacak nakliye hizmeti sunabilir. Ayrıca usul ve esasları Bakanlıkça bir tebliğ ile belirlenmesi kaydıyla, ürünün depolandığından farklı bir depodan teslimi yapılabilir.
(6) (Ek:RG-18/1/2013-28532) Depoda kalan son ürünlerin teslimi aşamasında, 46 ncı maddenin dördüncü fıkrası hükmü saklı kalmak kaydıyla, doğal fire kaybı nedeniyle lisanslı depoda ürün senedinde kayıtlı miktar ve nitelikte ürünün kalmamış olması durumunda, lisanslı depo işleticisi aynı nitelik ve miktardaki ürünü, en geç yedi gün içerisinde piyasadan temin ederek mudiye teslim eder veya bu ürünün başvuru tarihindenönceki son beş işlem gününde borsada oluşmuş fiyatlarının ortalaması üzerinden mudiye ödeme yapar.
Fire
MADDE 48 –(1) Lisanslı depo işletmesinin, depolamak üzere kabul ettiği ürünü aynı miktar ve kalitede, firesiz olarak geri vermesi esastır.
(2) Ancak ürünün niteliğine, çeşit ve türüne, depolama süresi ve koşullarına, iklim ve bölgeler ile diğer bazı etkenlere göre değişen oranda ürünün doğası gereği ortaya çıkabilecek fire kaybı karşısında, lisanslıdepo işletmesi, ambalajlı ürünler dışında depoya kabul ettiği ürünleri aynımiktarda teslim etmesinden doğabilecek zararlarını gidermek üzere, lisanslıdepo ücret tarifesinde “fire ücreti” olarak bir ücret koyabilir ve tahsil edebilir.
(3) Ambalajlı olarak depolanmış ürünlerde ise;
a) Hukuken geçerli bir sebebi olmadan ambalaj içindeki ürünün miktarını azaltacak bir işlem veya müdahale yapılmaması,
b) Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerinde öngörülen ürün depolama ve saklama koşullarına uygun davranılması, ürünün muhafazasında gerekli dikkat ve özenin gösterilmesi ile,
c) Ambalajlı üründe ortaya çıkabilecek fire kaybının, lisanslı deponun bulunduğu yerdeki teamül gereği kabul edilebilir sınırlar içinde bulunması ve mudi tarafından bir itiraz yapılmaması,
şartlarıyla, lisanslı depo işletmesi, fire kaybından dolayı miktarında azalma olsa bile ambalajlı ürünü orijinal haliyle teslim edebilir. Bu durumda, mudi teslim edilen ürünü reddedemez, lisanslı depo işletmesi ise fire ücreti alamaz.
(4) Mudi tarafından ürün fire miktarının teamül gereği kabul edilebilir sınırlar içinde olmadığına veya düzgün olmayan depolama koşulları nedeniyle yüksekliğine dair mudi tarafından yapılan bir itiraz veya başvuru olursa, Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonu Yönetmeliğinin 26 ncı maddesine göre gerekli hukuki işlem yapılır ve lisanslı depo işletmesi ile mudi arasında fire oranı konusundaki ihtilaf çözülür.
(5)Ürün mudi tarafından kabul ve teslim alındıktan sonra fireye ilişkin itiraz yapılamaz.
Ürünün azami depolama süresinde depodan geri alınmaması ve satışı
MADDE 49 –(1) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Kabuklu fındık, hasat döneminden itibaren azami 24 ay süreyle lisanslı depolarda depolanabilir. İç veya işlenmiş iç fındık ise; kabuklu olarak hasat edilmesinden itibaren 24 aylık süreyi aşmamak kaydıyla içfındığa dönüştürüldüğü tarihten itibaren, çuvallanmış/kasalanmış iç fındıklarda azami 6 ay, raf ömründe daha kısa süre öngörülmemişse vakumlu ambalajlarda azami 10 ay lisanslı depolarda muhafaza edilebilir. Ürünün depolama döneminin başlangıç ve bitiş tarihleri, uygulama göz önünde bulundurularak Bakanlıkça belirlenir. Ürünün hasat dönemi, ürün sahibinin beyanı ile gerekli analiz ve incelemelerle tespit edilir.
(2) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Ürünün son depolama tarihine kadar geri alınması gerektiği, aksi takdirde ürün senetlerinin lisanslı depo işletmesince satılabileceği hususu, mudiye veya yetkili temsilcisine lisanslı depo işletmesi tarafından yazılı olarak azami depolama süresinden kırk beş gün önce bildirilir. Bildirme işleminde, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uygulanır. Nihai mudinin ve adresinin tespitinde, borsa kayıtlarından yararlanılır.
(3) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Depolama döneminin bitiminde geri alınmayan ürünler, lisanslı depo işletmesince borsada satılabilir. Bu durumda, depolama ücreti ve diğer masraflar satışbedelinden düşülerek geri kalan tutar yedi iş günü içinde ilgiliye ödenir. Bu fıkra uyarınca borsada satılan ürünlere ilişkin düzenlenen ürün senetleri, lisanslı depo işletmesince derhal iptal edilerek mudiye ve borsaya bilgi verilir.
Lisanslı depo işleticisinin ayrım yapma yasağı
MADDE 50 –(1) Depo kapasitesinin dolu olması, teslim edilmek istenen veya depolanmış bir ürünün lisanslı depodaki diğer ürünleri ve sağlığı olumsuz etkileyecek bir nitelik taşıması (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) , depolanmaya elverişsiz olması ya da mevzuatta belirtilen diğer durumlar dışında, lisanslı depo işletmesi ürünün depolanmak üzere kabulünde, depolama hizmetlerinden ve lisanslı depo işletmesi imkânlarından yararlanılmasında kişiler arasında ayrım yapamaz.
Yasak faaliyetler
MADDE 51 –(1) Lisanslı depo işletmeleri, bu Kanunda ve mudî tarafından izin verilmedikçe kendilerine tevdi olunan başkalarına ait ürünler üzerinde hiçbir şekilde alım, satım, rehin gibi tasarruflarda bulunamaz, ürünlerin niteliklerini değiştirecek herhangi bir işlem yapamazlar.
Çalışma saatleri
MADDE 52 –(1) Lisanslı depo, ürünlerin kabulünde, tesliminde ve diğer hizmetlerinin sunumunda, hukuken geçerli bir mazereti olmadıkça her iş günü saat 08:00 ile 18:00 arasında ve sekiz saatten az olmamak üzere açık olacaktır. Lisanslıdeponun bu günler ve saatler dışında da açık olması serbesttir.
(2) Lisanslı depo çalışma saatleri, kolayca görünebilecek şekilde lisanslı deponun girişinde bir yere veya yerlere asılır ve ilan edilir.
Teşhir
MADDE 53 –(1) Depoculuk lisansı, yetkili sınıflandırıcılık lisansı, lisanslı depo ücret tarifesi, prim ve indirim tarifesi, çalışma zamanı çizelgesi, sigorta poliçelerinin nüshası ile Bakanlıkça uygun görülen diğer belgeler, askıya alınmadığı ya da iptal edilmediği sürece lisanslı depo işletmesinde kolayca görünebilecek ve okunabilecek şekilde bir yere veya yerlere asılmasızorunludur.
(2) İlgililer yukarıda belirtilen ve asılması zorunlu olan belge ve tarifelere uygun davranmak ve bunların uygulanmasında kişiler arasında ayrım yapmamak zorundadır.
Lisanslı depo ücret tarifesi
MADDE 54 –(1) Lisanslı depo işleticisi, depolama hizmetlerine ilişkin olarak önceden belirlenmiş ve bilinen lisanslı depo ücret tarifesi çerçevesinde ücret talep edebilir. Depolanan ürüne, ürünün depolanması sırasında yürürlükte olan ücret tarifesi uygulanır.
(2) Ücret tarifesinde depolama hizmetinin kapsamında hangi hizmetlerin yer aldığı ve bunların ücretleri açıkça belirtilir.
(3) Ücret tarifesi ve tarifedeki değişiklikler, Bakanlıkça onaylandıktan sonra ve Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlandığı tarihi izleyen gün yürürlüğe girer. Lisanslı depo ücret tarifesinde, yürürlük tarihinden itibaren altı ay geçmedikçe, yeni değişiklik talebinde bulunulamaz. Yeni tarife, tarifenin yürürlüğe girmesinden sonra depolanan ürünler için geçerli olur.
(4) Bakanlık, lisanslı depo işletmesince belirlenen depo ücret tarifesini; ayrımcı yapıda olması, çok yüksek olması ya da tarifedeki ücretin sebepsiz ve gerekçesiz olması bakımından değerlendirerek, ücretlerin üst sınırını belirleyebilir.
(5) İlgili lisanslı depo işletmesinin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanmış ve yürürlükte olan lisanslı depo ücret tarifesi çerçevesinde; mudinin ürün senedini satış veya devir gününe kadar elinde tuttuğu süre için tahakkuk etmiş bulunan depolama ücretleri, borsa tarafından satışbedelinden tahsil edilir ve izleyen ilk beş iş gününde ilgili lisanslı depo işleticisi hesabına aktarılır. Ayrıca ürünün lisanslı depodan teslimi sırasında da ürüne ilişkin tahakkuk etmiş ancak tahsil edilmemiş herhangi bir depolama ücreti varsa, bu ücret ürün teslim edilmeden tahsil edilir.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Lisanslı Depo İşletmesinin Kayıt ve Defterleri, Mali Tablolar ve Raporlar
Kayıtlar ve defterler
MADDE 55 –(1) Her lisanslı depo işleticisi; lisanslı depoya giren ve çıkan tüm ürünlerin kayıtları ile Bakanlık veya lisanslı depo işletmesi merkezinin içinde bulunduğu il Valiliği, (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gümrük ve Ticaret İl Müdürlüğü, noter ya da Bakanlıkça belirlenen diğer bir kuruluşça onaylı ürün senedi defterini ve kanunen tutmakla yükümlü olduğu diğer defterleri, tam ve doğru olarak tutmak zorundadır.
(2) Ürün senedi defterine; depolanmak üzere teslim alınan ve depodan çıkan ürünün teslim alındığı ve teslim edildiği tarihler, net ağırlığı, sınıfı, depolandığı yer, depo ile depo bölüm numarası, düzenlenen ve iptal dilen ürün senetlerinin tarih ve numarası, mudi, o ürün için alınan ücretler kaydedilir.
(3) Elektronik ortamda tutulanlar da dahil defterler, sigorta poliçeleri, iptal edilen ürün senetleri, depolama kayıtları ve diğer tüm kayıt ve belgeler lisanslı depo işleticisi tarafından on yıl müddetle saklanır.
(4) Lisanslı depo işletmecisince bu kayıt ve belgelerin korunmasında; mümkün olduğunca yedekleme, yangından etkilenmeyen bir kasada muhafaza etme gibi koruyucu önlemler alınır.
İstenilen rapor ve belgeler
MADDE 56 –(1) Lisanslı depo işleticisi, Bakanlıkça istenilmesi durumunda lisanslı deponun durumu, ürün miktarı, işleyişi, iş durumunu ve benzeri bilgileri içeren form, rapor ve belgeleri ivedilikle hazırlayıp sunar.
(2) Ayrıca faaliyetleri ve mali durumu ile görüş ve önerilerini içeren yıllık rapor hazırlayarak takip eden yılın Mart ayı sonuna kadar Bakanlığa gönderir.
Ürün Stok Dengesi
MADDE 57 –(1) Lisanslı depo işletmesinin sınıf ve derece bazında deposundaki ürün stoku ile bunları temsilen çıkardığı ürün senetleri ve defter kayıtları dengede olmalı, birbirini teyit etmelidir. Denge yoksa bunun nedeni araştırılmalı ve gerekli düzeltmeler yapılmalıdır.
Onaylanmış Mali Tablolar
MADDE 58 –(1) Bakanlık, lisanslı depo işletmelerini, iş yılı bitimini takiben üç ay içinde bağımsız denetimden geçmiş veya yeminli mali müşavirlerce onaylanmışmalî tablolarını sunmakla yükümlü kılabilir.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Bakanlığın Görev ve Yetkileri, Denetim, Lisansın Askıya Alınması
ve İptali ile Hukuki ve Cezai Sorumluluk
Bakanlığın görev ve yetkileri
MADDE 59 –(1) Bakanlık;
a) Kanun ve bu Yönetmelik çerçevesinde lisanslı depoculuk faaliyeti göstereceklere lisans vermeye, bu lisansları askıya almaya veya iptal etmeye, lisans sahiplerinin görev ve sorumluluklarını belirlemeye, bunlarısınıflandırmaya, tüm işlem ve hesaplarını, varlıklarını denetlemeye veya denetletmeye,
b) Kanuna ve bu Yönetmeliğe aykırılık durumunda; mudîlerin çıkarlarının korunması, işlem ve faaliyetlerin güven ve istikrar içinde sürdürülebilmesini teminen gerekli gördüğü tedbirleri almaya, talimat vermeye ve tasarruflarda bulunmaya,
c) Kanunun ve bu Yönetmeliğin uygulanması ve lisanslıdepoculuğun geliştirilmesi için ihtiyaç duyulan komisyonlar ve çalışma gruplarıoluşturmaya,
ç) Kanunun 31 inci maddesi çerçevesinde ilgili bakanlıkları, kamu ve özel kuruluşları denetim, çalışma ve uygulamalara katılmaya, işbirliği ve katkı sağlamaya davet etmeye,
d) Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında öngörülen diğer iş ve işlemleri yerine getirmeye,
görevli ve yetkilidir.
Bakanlığın idarî tedbirleri, depo lisansının askıya alınması ve iptali
MADDE 60 – (1) Lisanslı depo işletmesinin;
a) Bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesine aykırı olarak faaliyet konusu dışında çalışması, 61 ve 63 üncü maddelerine aykırılıktan durdurulan faaliyet veya işlemlerine devam ettiğinin ya da eksiklerini gidermediğinin tespit edilmesi,
b) Bakanlığın uyarı ve idarî tedbirlerine rağmen verilen sürede, başta lisans koşulları olmak üzere Kanuna ve bu Yönetmeliğe aykırı ya da eksik hususları gidermemesi,
c) Lisans sahiplerinin, ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda lisansa konu işlemleri yapmakta yetersiz hale gelmesi veya mücbir sebepler ortaya çıkması,
ç) İflas etmesi, tasfiye kararı alması veya tasfiye sürecine girmesi,
d) Lisansa konu iş ve işlemlerle artık iştigal etmiyor olması, lisanslı depoculuk faaliyetini durdurması, lisansının askıya alınmasınıya da iptalini talep etmesi,
e) Yapılan denetimler sonucunda, lisanslı depo işletme yeterliliğini kaybettiğinin veya Kanun gereğince cezaî sorumluluğunu gerektiren hususların saptanması,
f) Kanunda ve bu Yönetmelikte izin verilmediği sürece; lisanslı depoya teslim edilmeyen ürün için veya teslim edilen ürün miktarının üzerinde veya altında ürün senedi düzenlemesi, ürün senedini iptal etmeden bu senedin temsil ettiği ürünün depodan çıkışına izin vermesi veya mudînin izni olmaksızın söz konusu ürünü depodan çıkarma, satma, rehnetme gibi tasarruflarda bulunması ve bunu stok kayıtlarında göstermemesi,
g) Menfaat temin etmek üzere ürün senedinin temsil ettiği miktar ve kalitenin altında ürün teslim etmesi, teslim alınan ürünün kalite özelliklerini ve standardını ürün senedinde farklı göstermesi, ürünün tartımı, depolanması, teslimi ve diğer depolama hizmetlerinde yanıltıcı ve gerçeğe aykırı işlemler yapması,
ğ) Mudînin mevzuata uygun talebine rağmen ürünü teslim etmemesi,
h) Sağlığı olumsuz etkileyecek düzeyde tarımsal ilaçlar ile kir ve benzeri maddelere maruz kalmış tarım ürünlerini bilerek depoya kabul etmesi ve bunları depodaki diğer ürünlerle karıştırması,
ı) Depolama hizmetlerinin usulüne ve ilgili mevzuatına aykırı yapması ve ürün kalitesini muhafaza edememesi,
i) Kanun veya bu Yönetmeliğin diğer hükümlerine aykırıdavranması,
durumlarında; mudîlerin çıkarlarının korunması ile lisanslı depoculuk faaliyetlerinin güven ve istikrar içinde sürdürülebilmesini teminen fiilin önem ve mahiyetine göre ilgililere uyarıda bulunmaya, talimat vermeye, faaliyetlerinin bir veya birkaçını geçici olarak durdurmaya, lisansıaskıya almaya, lisansı iptal etmeye, işin mahiyet ve aciliyetini gözeterek işletmenin mevcut yönetimini feshe ve yerine en fazla bir yıla kadar görev yapmak üzere geçici yönetim kurulu atamaya ya da yetkili mahkemeye başvurarak kayyım atanması talebinde bulunmaya, işletmenin ve ortaklarının mal varlıklarına, hak ve alacaklarına tedbir veya el konulması, tasarruf yetkisinin kısmen veya tamamen kaldırılması, zapt edilmesi, bunların bir tevdi mahalline yatırılması için yetkili sulh ceza mahkemesine başvurmaya, tasfiye etmeye ve diğer idarî tedbir ve tasarruflarda bulunmaya yetkilidir.
(2) Bakanlık, yaptığı bir tespit veya denetim sonucunda mevzuata aykırılığı belirlemesi durumunda fiilin önem ve mahiyetine göre yukarıdaki tedbir ve tasarruflardan bir veya birkaçını uygulamaya koyabilir ve kanuni takip gerektiren durumları derhal ilgili mercilere bildirir.
(3) Uyarı veya talimat verilmesi durumlarında verilen süre içinde gerekli önlemleri almayan ya da eksiklikleri gidermeyen işletmelerin faaliyetlerinin bir veya birkaçı durdurulabilir ya da azamî bir yıla kadar lisansı askıya alınabilir. Aykırılık ve eksikliklerin bu sürenin sonunda da giderilmemesi halinde lisans iptal edilir.
(4) Lisanslı depo işletmesinin; faaliyetlerini durdurması, tasfiye kararı alması veya lisans koşullarından bir veya birkaçınıyerine getirememesi ya da iflası durumunda, depo işleticisi derhâl mudîlere bir ihtar göndererek durumu bildirir ve mudîlerin sözleşmeleri gereği ödemesi gereken normal depo hizmeti ücretinin tahsilinden sonra ürünleri mudîye teslim eder. Bildirimin yapıldığı tarihten itibaren otuz günlük süre geçmeden depolama hizmetlerine son verilemez.
(5) Depo lisansının askıya alınması ya da iptal edilmesi durumunda, bu lisans Bakanlığa geri verilir. Askı süresi içerisinde ya da askı süresinin bitiminde iptal edilmeyen lisanslar, sahibine iade olunur.
Lisansın askıya alınması, iptali veya lisanslı depo işletmesine el konulması hallerinde, deponun faaliyet göstermesi
MADDE 61 –(1) Lisanslı depo işletmesinin bir veya birkaç faaliyetinin geçici olarak durdurulması ya da lisansının askıya alınması durumlarında, lisanslı depo işletmesi faaliyetlerini sürdürür, ancak depolamak üzere yeni ürün kabul edemez. Bu durumlarda mudîlerin çıkarlarının korunması amacıyla Bakanlık, lisanslı depo işleticisinin işlem ve faaliyetlerine nezaret edebilir veya ihtiyaç görürse geçici yönetim kurulu atayabilir ya da kayyım atanması için mahkemeye başvurabilir.
(2) Doğrudan lisanslı depo işletmesinin yönetimine ve varlıklarına el konulmasını gerektiren durumlarda ya da lisansın iptali halinde, lisanslı depo işletmesine geçici yönetim kurulu veya mahkeme marifetiyle kayyım atanır ve mudîlerin çıkarları öncelikle korunur.
Bakanlık Denetimi
MADDE 62 –(1) Lisanslı depo işletmeleri ile Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında lisans alanlar Bakanlığın gözetim ve denetimine tâbidir. Bakanlık, bunların işlemlerini, defterlerini, kayıtlarını, belgelerini, hesaplarını, denetler veya denetlettirir. Bakanlık ihtiyaca göre denetimlerde yardımcı olmak üzere teknik personel de görevlendirebilir, ilgili bakanlık ve kuruluşların denetime katılmalarını veya yardımcı olmalarını talep edebilir.
(2) Bakanlık, Kanun ve bu Yönetmelik esaslarıdahilinde lisanslı depo işletmelerini; kuruluşta, lisansın yenilemesinde veya değişikliğinde, şikayet ve özel hallerde, uygun gördüğü belli dönemlerde veya ani olarak denetleyebilir ya da denetlettirebilir. Lisans verilmesi aşamasında ilk kuruluş denetimi yapılır.
(3) Bunların yönetici ve personeli; denetim amacıyla Bakanlıkça görevlendirilenlerin işletme ve tesislere girmesine engel olmamaya, varlıklarını, numuneleri, cihazları, belgeleri, kayıt ve defterleri gizli de olsa göstermeye, incelenmesine yardımcı olmaya, istenilen bilgileri eksiksiz ve gerçeğe uygun olarak vermeye ve diğer her türlü yardımı ve kolaylığı göstermeye mecburdur.
(4) Bunlar denetim sonucunda Bakanlıkça verilecek talimata uymak zorundadırlar.
Denetim sırasında alınabilecek idari tedbirler
MADDE 63 –(1) Denetim sırasında, hatalı tartım, ürünlerin bozulacak şekilde hatalıdepolanması ya da gecikilmesinde sakınca görülen durumlarda, hatalı ve yanlışişlemlerin önlenmesi ve eksiklerin giderilmesi amacıyla, Bakanlık denetim görevlileri tarafından denetim sırasında yazılı talimat verilebilir.
(2) Böyle durumlarda yanlış ve eksiklikler bir tutanakla saptanır ve bir nüshası lisanslı depo yöneticisine verilir, bir nüshasıda Bakanlığa gönderilir. Talimatta, o işlemlere ya da o bölüme ilişkin faaliyetlerin belirlenen süre içinde geçici olarak durdurulması ve eksikliklerin ivedi olarak giderilmesi talep olunur.
(3) Denetim sırasında eksikliklerin giderilmesi mümkün olmamışsa, eksikliklerini gideren lisanslı depo işletmesi yeniden inceleme yapılmak üzere Bakanlığa başvurur. Başvuru üzerine yapılan incelemede eksikliklerin giderildiğinin tutanakla tespiti sonrasında, o işlemlere ya da o bölüme ilişkin faaliyetlere yeniden başlanmasına denetim görevlilerince veya denetim sonrasında Bakanlıkça yazılı olarak izin verilir.
(4) Lisanslı depo işletmesinin talimatta belirlenen süre içinde durdurulan faaliyet veya işlemlere devam ettiğinin ya da eksiklerini gidermediğinin tespiti halinde Bakanlıkça bu Yönetmeliğin 60 ıncımaddesi gereğince gerekli idari tedbirler alınır.
Lisanslı depo işleticisinin hukukî ve cezaî sorumluluğu
MADDE 64 –(1) Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine uygun davranmayan, yükümlülüklerini yerine getirmeyen lisanslı depo işletmelerinin malik, yönetici, denetçi ve personeli, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan dolayı, lisanslı depo işletmeleriyle birlikte sorumlu olur.
(2) Kanunun 34 üncü maddesi uyarınca; lisanslı depo işletmelerinin yöneticileri, denetçileri ve personeli, bunların işlem ve faaliyetlerine, ürün ve ürün senetlerine, para ve mallarına, evrak, rapor, hesap, kayıt ve defterlerine ve diğer başka belgelere ilişkin işledikleri suçlardan dolayı Devlet memurları gibi ceza görürler. Bunlar tarafından düzenlenen evraklar, Türk Ceza Kanununun tatbiki bakımından resmî evrak olarak kabul edilir.
(3) Lisanslı depo işletmelerinin yönetici ve personeli, Kanunun 34 üncü maddesinde gösterilen fiil ve hareketlerinden dolayıcezai sorumluluk taşır ve haklarında aynı maddede öngörülen cezalar uygulanır.
ONUNCU BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Zarar görenlerin müracaat hakkı
MADDE 65 –(1) Zarar, sigorta kapsamında ödenemezse ve lisanslı depo işleticisinin Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen yükümlülüklerinin herhangi bir nedenle yerine getirilmemesinden dolayı ortaya çıkmışsa; Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonu Yönetmeliğinin mudi zararının karşılanma usul ve esasları gösteren ilgili maddesine göre gerekli müracaatlar yapılır ve zarar tazmin edilir.
Tanıtım belgesinin taşınması
MADDE 66 –(1) Lisanslı depo işletmesi personelinin ismini, unvan ve görevini ve varsa göreviyle ilgili aldığı lisans ya da sertifikaya ilişkin bilgileri içeren bir tanıtım belgesi, kolayca görünecek biçimde ve sürekli olarak personelin üzerinde taşınır.
Vadeli piyasalarda lisanslı depo ürün senedinin kullanımı ve ürün teslimi
MADDE 67 –(1) Lisanslı depo işletmesi, vadeli ve opsiyon işlem borsalarında işlem gören kontratlarda ürün teslimi şartı varsa, bu borsalarla yapacağı sözleşme çerçevesinde, ürün senedi vasıtasıyla bu kontratlardaki ürün teslim yükümlülüğünün yerine getirilmesi ve lisanslı deponun ürün dağıtım ve teslim noktası olması görevlerini üstlenebilir.
Denetim kurulu üyesi atanması
MADDE 68 –(1) Kamu menfaatinin korunması, denetim ve hizmetlerde süreklilik, şeffaflık, etkinlik ve Bakanlığa önemli durumlarda hızlı bilgi akışının sağlanmasıamaçlarıyla, Bakanlık tarafından gerekli görüldüğünde, en az dört yıllık örgün öğretim veren üniversitelerin hukuk, iktisadi ve idari bilimler, siyasal bilgiler ve mühendislik fakülteleri mezunlarından olan ilgili birim personeli arasından lisanslı depo işletmesinin denetim kuruluna bir üye atanabilir.
(2) Denetim kurulunda bulundurulacak Bakanlık temsilcisi hakkında Türk Ticaret Kanununun 275 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları hükümleri uygulanır.
Tebliğ çıkarma
MADDE 69 –(1) Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulamasıyla ilgili olarak, uygulama birliği ve standardın oluşturulması ya da açıklık ve anlaşılabilirliğin artırılmasıamacıyla ilgili bakanlıkların görüşünü alarak tebliğ çıkarabilir.
Yetkilendirilen ticaret borsaları
GEÇİCİ MADDE 1 – (Ek:RG-18/1/2013-28532)
(1) Ürün ihtisas borsası faaliyete geçinceye kadar, yeterli teknik, kurumsal ve mali altyapıya sahip ticaret borsaları ürün senetlerinin alım satımı konusunda Kanunun 3 üncü ve 5174 sayılı Kanunun 53 üncü maddesine göre Bakanlıkça yetkilendirilebilir. Yetkilendirilen ticaret borsaları hakkında, ürün ihtisas borsasına ilişkin bu Yönetmelikte öngörülen düzenlemeler uygulanır.
(2) Yetkilendirilmek üzere Bakanlığa başvuran ticaret borsasının yeterliliği, Bakanlıkça teknik ve/veya uzman kişilerden oluşturulan en az iki üyeden müteşekkil bir komisyonca incelenir. Komisyonun çalışmasına ilişkin hususlarda, 16 ncı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen komisyona ilişkin hükümler uygulanır.
(3) Yetkilendirilen ticaret borsalarınca, 8/1/2005 tarihli ve 25694 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ticaret Borsalarına Tabi Maddeler ve Bu Maddelerin Alım veya Satımlarının Tescili Hakkında Yönetmeliğe göre alınacak tescil ücreti dışında başkaca bir ücret alınamaz.
(4) Lisans bedelleri ve diğer ücretlere ilişkin 26 ncı madde hükümleri, yetkilendirilen ticaret borsaları hakkında da uygulanır.
(5) Lisanslı depo işletmesinin birden fazla yetkilendirilmiş ticaret borsası ile sözleşme akdetmesi durumunda, 19 uncu maddenin onuncu fıkrasına, 20 nci maddenin üçüncü fıkrasına, 43 üncü maddenin üçüncü fıkrasına ve 47 nci maddenin altıncı fıkrasına göre yapılacak işlemlerde, sözleşme akdedilen borsalarda ilgili ürüne ilişkin oluşan ortalama fiyatların ortalaması baz alınır.
(6) Ürün senetlerine ilişkin alım satımın tescili, devir ile bedelinin ödenmesi, alıcı ve satıcı ile üçüncü şahısların haklarının korunması, yükümlülüklerinin yerine getirilmesi ve alım satıma ilişkin diğer hususlar yetkilendirilen ticaret borsasının sorumluluğunda olup bu işlemler ile takas işlemlerinden doğan zararlar bu borsa tarafından tazmin edilir.
(7) Yetkilendirilen ticaret borsaları, ürün senetlerinin alım satımı konusunda Kanun ve Kanuna istinaden çıkarılan ikincil düzenlemelere aykırı olmamak kaydıyla idari düzenlemeler yapabilir.
Yürürlük
MADDE 70 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 71 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
2/8/2006
26247
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
furkanlardanismanlik.com 