12 Nisan 2012 PERŞEMBE                   Resmî Gazete                                    Sayı : 28262

TEBLİĞ

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

TÜRK GIDA KODEKSİ BELİRLİ EPOKSİ TÜREVLERİNİN GIDA İLE TEMAS EDEN MADDE VE MALZEMELERDE KULLANIMININ KISITLANMASI HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2012/32)

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, belirli epoksi türevlerinin gıda ile temas eden madde ve malzemelerde kullanımının koşullarını belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, aktif ve akıllı madde ve malzemeler de dâhil olmak üzere, 29/12/2011 tarihli ve 28157 sayılı 3. mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliğinin 2 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ve aşağıdaki maddelerden bir veya bir kaçını içeren veya bunlar kullanılarak üretilen gıda ile temas eden madde ve malzemeleri kapsar:

a) 2,2-bis (4-hidroksifenil) propan bis (2,3-epoksipropil) eter ve bunun bazı türevleri.

b) bis (hidroksifenil) metan bis (2,3-epoksipropil) eterler.

c) Diğer novalak glisidil eterler.

(2) Bu Tebliğ; “ağır hizmet kaplamaları” olarak isimlendirilen özel kaplamalar ile kaplanmış, 10.000 litreden daha fazla dolum kapasiteli kaplar ya da depolama tankları veya bunlara ait veya bağlı boru hatlarını kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ;

a) 29/12/2011 tarihli ve 28157 sayılı 3. mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği ve Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliğine dayanılarak,

b) 1895/2005/EC sayılı Belirli Epoksi Türevlerinin Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemelerde Kullanımının kısıtlanması hakkında Komisyon Tüzüğüne paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) BADGE: 2,2-bis (4-hidroksifenil) propan bis (2,3-epoksipropil) eteri, CAS No: 001675-54-3,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) BFDGE: Bis (hidroksifenil) metan bis (2,3-epoksipropil) eteri, CAS No: 039817-09-9,

ç) Gıda ile temas eden madde ve malzeme: Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliğinin 2 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası kapsamındaki her çeşit plastik madde ve malzemeler ile yüzey kaplamalarıyla kaplanmış madde ve malzemeler ve yapıştırıcı madde ve malzemeleri,

d) NOGE: Novalak glisidil eteri,

ifade eder.

Ürün özellikleri

MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki ürünlerin özellikleri aşağıda verilmiştir:

a) BADGE ve bunun bazı türevleri olarak belirtilen madde ve malzemelerden EK-1’de listelenen maddelerin migrasyonu, aynı ekte verilen limitleri aşan miktarda olamaz.

b) Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin üretiminde BFDGE kullanılamaz ve/veya bulunamaz.

c) Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin üretiminde NOGE kullanılamaz ve/veya bulunamaz.

ç) BADGE ve belirli türevlerinin spesifik migrasyon limitleri EK-1’de yer almaktadır.

Numune alma ve analiz metotları

MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki madde ve malzemelerden numune alınmasında ve bunların analizlerinde uluslararası kabul görmüş metotlar uygulanır.

Uygunluk beyanı

MADDE 7 – (1) Perakende dışındaki satış aşamalarında BADGE ve türevlerini içeren madde ve malzemelerin beraberlerinde Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliğinin 9 uncu maddesine uygun yazılı beyan bulundurulur ve Bakanlığın talep etmesi halinde bu uyumu gösteren belgeler beyan edilir.

İdari yaptırım

MADDE 8 – (1) Bu Tebliğe aykırı davrananlar hakkında 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun ilgili maddelerine göre idari yaptırım uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 9 – (1) 4/7/2005 tarihli ve 25865 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temasta Bulunan Epoksi Türevi Madde ve Malzemeler Tebliği (Tebliğ No: 2005/32) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

EK-1

BADGE ve Bunun Belirli Türevlerinin Spesifik Migrasyon Limitleri

1) Aşağıdaki maddelerin migrasyon limitlerinin toplamı gıda maddelerinde veya gıda benzerlerinde 9 mg/kg veya 4/7/2005 tarihli ve 25865 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temasta Bulunan Plastik Madde ve Malzemeler Tebliği”nin 5 inci maddesinin (k) bendiyle sağlanan durumlarla uyumlu olarak 9 mg/6 dm² ’yi geçemez:

a) BADGE (=2,2-bis (4-hidroksifenil) propan bis (2,3-epoksipropil) eter, CAS No: 001675-54-3

b) BADGE.H2O, CAS No: 076002-91-0

c) BADGE.2H2O, CAS No: 005581-32-8

2) Aşağıdaki maddelerin migrasyon limitlerinin toplamı gıda maddelerinde veya gıda benzerlerinde 1 mg/kg veya “Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temasta Bulunan Plastik Madde ve Malzemeler Tebliği”nin 5 inci maddesinin (k) bendiyle sağlanan durumlarla uyumlu olarak 1 mg/6 dm² ’yi geçemez:

a) BADGE.HCl , CAS No: 013836-48-1

b) BADGE.2HCl, CAS No: 004809-35-2

c) BADGE.H2O.HCl, CAS No: 227947-06-0

3) Migrasyon testi “Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temasta Bulunan Plastik Madde veya Malzemelerin Bileşenlerinin Migrasyon Testi İçin Temel Kurallar Tebliği” ve “Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temasta Bulunan Plastik Madde ve Malzemeler Tebliği”nde yer alan kurallara uygun olarak gerçekleştirilir.

12 Nisan 2012 PERŞEMBE                   Resmî Gazete                                    Sayı : 28262

TEBLİĞ

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

TÜRK GIDA KODEKSİ BİTKİ ADI İLE ANILAN YAĞLAR TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2012/29)

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, bu Tebliğ kapsamında yer alan bitki adı ile anılan yağların; tekniğine uygun ve hijyenik şekilde üretim, hazırlama, işleme, muhafaza, depolama, taşıma ve pazarlanmasını sağlamak üzere özelliklerini belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 4 üncü maddenin ikinci fıkrasında tanımları yapılan bitki adı ile anılan yağları kapsar.

(2) Yağ asitlerinin bünyesini veya yağ kıvamını değiştirmek amacıyla esterleştirilmiş veya hidrojene edilmiş yağları ve karışım yağları kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan;

a) Bitkisel yağ: Sadece bitkisel kaynaklardan elde edilen, temel olarak yağ asitleri gliseridlerinden oluşan, doğal yapısı gereği az miktarda fosfatidler gibi diğer lipidleri, sabunlaşmayan bileşenleri ve serbest yağ asitlerini içerebilen yağı,

b) Ham yağ: Çözücü ekstraksiyonu ve/veya mekanik yöntemle elde edilen, duyusal ve karakteristik özellikleri bakımından doğrudan tüketime uygun olmayan, rafinasyon veya teknik amaçlı kullanıma uygun olan yağı,

c) Natürel yağ: Doğrudan tüketime uygun olan, yağın yapısını değiştirmeksizin, mekanik yöntemle ve ısı uygulaması ile elde edilen, saflaştırmak amacı ile sadece su ile yıkama, çöktürme, filtrasyon ve santrifüj işlemleri yapılan yağı,

ç) Rafine yağ: Doğal trigliserid yapısında değişikliğe yol açmadan rafine edilen yağı,

d) Soğuk preslenmiş natürel yağ: Doğrudan tüketime uygun olan, ısıl işlem olmaksızın sadece mekanik yöntemle elde edilen yağı,

ifade eder.

(2) Bu Tebliğ kapsamında yer alan;

a) Aspir yağı: Aspir bitkisinin (Carthamus tinctorious L.) tohumlarından elde edilen yağı,

b) Ayçiçek yağı: Ayçiçek bitkisinin (Helianthus annuus L.) tohumlarından elde edilen yağı,

c) Babassu yağı: Çeşitli palm orbignya türlerinin meyve çekirdeklerinden elde edilen yağı,

ç) Fındık yağı: Fındık ağacının (Corylus avellana L., Corylus maksima ve Corylus colbina) meyvelerinden elde edilen yağı,

d) Hindistancevizi yağı: Hindistancevizi (Cocos nucifera L.) meyvesinden elde edilen yağı,

e) Kanola/Düşük erusik asitli kolza yağı: Düşük erusik asitli yağ içeren Brassica napus L., Brassica campestris L. ve Brassica juncea L.’nin tohumlarından elde edilen yağı,

f) Mısır yağı: Mısır bitkisi (Zea mays L.) tanelerinin embriyolarından elde edilen yağı,

g) Palm çekirdeği yağı: Palm (Elaeis guineensis) meyvesinin çekirdeğinden elde edilen yağı,

ğ) Palm çekirdeği olein: Fraksiyonlarına ayrılan palm çekirdeği yağının sıvı kısmını,

h) Palm çekirdeği stearin: Fraksiyonlarına ayrılan palm çekirdeği yağının katı kısmını,

ı) Palm olein: Fraksiyonlarına ayrılan palm yağının sıvı kısmını,

i) Palm stearin: Fraksiyonlarına ayrılan palm yağının erime noktası yüksek olan kısmını,

j) Palm süperolein: Kontrollü kristalizasyon işlemi ile iyot sayısı en az 60 olacak şekilde üretilmiş ve fraksiyonlarına ayrılmış palm yağının sıvı kısmını,

k) Palm yağı: Palm (Elaeis guineensis) meyvesinin etli mezokarbından elde edilen yağı,

l) Pamuk yağı: Çeşitli Pamuk (Gossypium spp.) kültürlerinin tohumlarından elde edilen yağı,

m) Soya yağı: Soya fasulyesinden (Glycine max (L.) Merr.) elde edilen yağı,

n) Susam yağı: Susam bitkisinin (Sesamum indicum L.) tohumlarından elde edilen yağı,

o) Üzüm çekirdeği yağı: Üzüm bitkisinin (Vitis vinifera L.) çekirdeklerinden elde edilen yağı,

ö) Yer fıstığı yağı: Yer fıstığından (Arachis hypogaea L.) elde edilen yağı,

ifade eder.

Ürün özellikleri

MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki ürünlerin özellikleri aşağıda verilmiştir:

a) Yabancı ve/veya ransit tat ve koku içermemesi, ham ve natürel yağların kendine has renk, tat ve kokuda olması gerekir.

b) Yağ asitleri kompozisyonunun EK-1’de verilen tablodaki değerlere uygun olması gerekir.

c) Diğer kalite kriterlerinin EK-2’de verilen tablodaki değerlere uygun olması gerekir.

ç) Fiziksel ve kimyasal özelliklerin EK-3’te verilen tablodaki değerlere uygun olması gerekir.

d) Sterol kompozisyonlarının EK-4’te verilen tablodaki değerlere uygun olması gerekir.

e) Palm oleinin kayma noktası 24 ^oC’den fazla olamaz.

f) Palm stearinin kayma noktası 44 ^oC’den az olamaz.

g) Palm çekirdeği oleinin kayma noktasının 21 ^oC-26 ^oC aralığında olması gerekir.

ğ) Palm çekirdeği stearinin kayma noktasının 31 ^oC-34 ^oC aralığında olması gerekir.

h) Yer fıstığı yağı için, araşidik ve daha yüksek karbonlu yağ asitleri miktarı 48 g/kg’ı geçemez.

ı) Üzüm çekirdeği yağının eritrodiyol içeriği toplam sterolün % 2’sinden az olamaz.

i) Ağartılmamış palm yağı, ağartılmamış palm olein ve ağartılmamış palm stearinde; beta-karoten cinsinden toplam karotenoid miktarlarının sırasıyla; 500-2000, 550-2500 ve 300-1500 mg/kg olması gerekir.

(2) Bu Tebliğ kapsamında yer alan yağlara, mineral yağlar, sentetik yağlar, esterleştirilmiş yağlar veya diğer yağlar karıştırılamaz.

Katkı maddeleri

MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerde kullanılacak katkı maddeleri, 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Katkı Maddeleri Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur.

(2) Bu Tebliğ kapsamında yer alan natürel ve soğuk preslenmiş bitkisel yağlara hiç bir katkı maddesi ilave edilemez.

Aroma vericiler ve aroma verme özelliği taşıyan gıda bileşenleri

MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki ürünlerde kullanılacak, aroma vericiler ve aroma verme özelliği taşıyan gıda bileşenleri, 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Aroma Vericiler ve Aroma Verme Özelliği Taşıyan Gıda Bileşenleri Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur.

Bulaşanlar

MADDE 8 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerdeki bulaşanların miktarları, 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Bulaşanlar Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur.

Pestisit kalıntıları

MADDE 9 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerdeki pestisit kalıntı miktarları, 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Pestisitlerin Maksimum Kalıntı Limitleri Yönetmeliği’nde yer alan hükümlere uygun olur.

Hijyen

MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünler, 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Mikrobiyolojik Kriterler Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur.

Ambalajlama

MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerin ambalajları, 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliğinde yer alan hükümlere uygun olur.

Etiketleme

MADDE 12 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünler, 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Etiketleme Yönetmeliğinde yer alan hükümler ile birlikte aşağıdaki hükümlere de uygun olur:

a) 4 üncü maddenin ikinci fıkrasında yer alan tanımlar ürün adı olarak kullanılır. Ancak, ürünlerin adlandırılmasında, üretim teknolojisine uygun olarak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasında yer alan ifadeler; “natürel … yağı” veya “rafine … yağı” olarak kullanılabilir. Uygun teknoloji ile üretilmesi koşulu ile “soğuk preslenmiş” ifadesi de kullanılabilir.

b) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ve EK-1’de belirtilen yağ asidi kompozisyonuna göre adlandırılan yağlar için; “yüksek oleik asitli” ifadesi de etikette ürün adı ile aynı görüş alanında kullanılır.

Numune alma ve analiz yöntemleri

MADDE 13 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerden numune alınması ve analizleri, Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğine uygun olur.

İdari yaptırım

MADDE 14 – (1) Bu Tebliğe aykırı davrananlar hakkında 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunun ilgili maddelerine göre idari yaptırım uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 15 – (1) 13/10/2001 tarihli ve 24552 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Bitki Adı ile Anılan Yemeklik Yağlar Tebliği (Tebliğ No: 2001/29) yürürlükten kaldırılmıştır.

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ kapsamında faaliyet gösteren gıda işletmecileri, 1/3/2013 tarihine kadar bu Tebliğ hükümlerine uymak zorundadır.

(2) Bu Tebliğin yayımından önce faaliyet gösteren gıda işletmecileri, bu Tebliğ hükümlerine uyum sağlayıncaya kadar, yürürlükten kaldırılan Türk Gıda Kodeksi Bitki Adı ile Anılan Yemeklik Yağlar Tebliği hükümlerine uymak zorundadır.

Yürürlük

MADDE 16 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ekler için tıklayınız.

Resmi Gazete Tarihi: 10.10.2009 Resmi Gazete Sayısı: 27372

SU KİRLİLİĞİ KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ NUMUNE ALMA VE ANALİZ METODLARI TEBLİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, su ortamında kalitenin belirlenmesine, evsel ve endüstriyel atık suların atık su altyapı tesislerine boşaltımında veya alıcı ortamlara deşarjda atık sulardan ve/veya su ortamlarından sürekli ya da aralıklı olarak su numunelerinin alınmasına ve 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ilgili hükümleri gereğince denetimi öngörülen kalite parametrelerinin ölçüm/analiz metodlarına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

(2) Bu Tebliğ, numune alma ve saklama ilkelerini, numune koruma tekniklerini, numune saklama metodlarını, atıksu analizleri için numune alma esaslarını, yüzeysel ve yer altı suları ile denizlerden numune alma ve gemilerin sebep olduğu kirliliğin tespiti için denizden ve gemilerden alınan numunelerin analiz esaslarını kapsar.

Hukuki dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu ve 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 9 uncu maddesi ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3– (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Alıcı ortam numune alma noktası: Atıksuyun alıcı ortama deşarj edilerek alıcı ortamla tam olarak karıştıktan sonra numunenin alındığı noktayı,

b) Anlık numune: Belirli bir zamanda ve belirli bir noktadan o anda alınan ve sadece o yeri ve o zamanı temsil eden numuneyi,

c) Atıksu numune alma noktası: Atıksuların toplanıp şehir atıksu sistemine veya alıcı ortamlara boşaltım noktasını,

ç) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,

d) İç izleme: Fabrika, tesis ve işletmelerin atık sularının fiziksel, kimyasal ve biyolojik analizler ile belirli sıklıklarla kontrol edilerek izlenmesi,

e) Kompozit numune: Evsel ve endüstriyel atıksularda belirli zaman aralıklarında atık su debisiyle orantılı olarak alınan karışık numuneyi,

f) Şahit numune: Analiz sonuçlarına yapılabilecek itirazların çözümünde kullanılacak, esas numune ile aynı koruma koşulları altına alınarak ve eş zamanlı olarak Bakanlıkça yetki verilen laboratuarlara tesis sahibi tarafından gönderilen ve yetkili laboratuarda analizleri yapılan numuneyi,

g) Yetkili laboratuvar: 5/9/2008 tarihli ve 26988 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Ölçüm ve Analiz Laboratuvarları Yeterlik Yönetmeliği kapsamında Bakanlıktan belge alan laboratuvarı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Numune Alma, Saklama ve Korunması

İçin Uyulacak Esaslar

İlkeler

MADDE 4 – (1) Sulardan numune alma ve bu numunelere uygulanacak analiz metodları aşağıdaki ilkelere göre yapılır:

a) Atıksularda, yüzeysel sularda, yer altı sularında ve deniz sularında kalite parametreleri TSE metodları ve uluslararası kabul görmüş standart ve metodlarla ölçülür. Bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarih itibarı ile TSE standartları hazırlanmamış olan analiz metodları için, verilen standart metodlar geçerlidir. Ancak, bu analiz metodları ile ilgili TSE standartları hazırlandıktan ve yayımlandıktan sonra bu Tebliğde verilen standart metotların yerini alır. Bu Tebliğde bahsi geçen TSE standartlarından her hangi birisi güncellendiğinde, güncellenen metod veya muadili güncellendiği tarihten itibaren geçerlidir.

b) Alıcı ortamlarda ve önemli atıksu deşarj noktalarında belirli aralıklarla ölçülmesi gereken, parametrelere ait saklama, taşıma ve muhafaza kuralları TS EN ISO 5667-3 Mart 2007 “Su Kalitesi-Numune Alma-Bölüm 3: Su Numunelerinin Muhafaza, Taşıma ve Depolanması İçin Kılavuz” ve ölçülmesi gereken mikrobiyolojik parametrelere ait saklama, taşıma ve muhafaza kuralları TS EN ISO 19458 Aralık 2006 Su Kalitesi-Mikrobiyolojik Analizler İçin Numune Alma Standardına  göre yapılır.

(2) Atıksularda ve akarsularda debi ölçüm esasları şunlardır:

a) Atıksularda debi ölçümü; doğrudan debi ölçümleri veya hız-alan ölçümüne dayanan metodlar kullanılarak yapılır.

1) Doğrudan debi ölçüm metodlarında debi, kolayca ölçülebilen bir veya iki değişken yardımıyla ölçülür. Çok sayıda debi ölçümü gerekli ise işlemleri kolaylaştırmak için bu değişkenler yardımı ile çalışma eğrileri teşkil edilerek debi belirlenir. Doğrudan debi ölçüm metodu ile çalışan çeşitli debi ölçüm sistemleri aşağıdadır:

– Kaliforniya borusu ile ölçüm,

– Hesaplama metodu,

– Doğrudan ağırlık ölçümü,

– Akım püskürtücüleri (nozzle) (nozul),

– Magnetik akım ölçerler,

– Orifisler,

– İzleyiciler,

– Ventüri savakları,

– Ventürimetreler,

– Belirli bir sürede akan hacmin ölçümü,

– Akıma dik engeller üzerinde açılan muntazam geometrik açıklıklarla çalışan savaklar (üçgen, dikdörtgen, trapez savaklar).

Yukarıda sıralanan sistemler arasında basınçlı iletim hatlarında muntazam kesit daralmaları şeklindeki ventürimetreler ve açık kanallarda (muayene bacalarına da yerleştirilebilir) Palmer-Bowlus ve Parshall savakları özellikle tercih edilir.

2) Hız-alan ölçüm metodunda ise belirli bir kesitte akıtılan kütlenin o kesitteki hızı ile kesit alanı çarpılarak hesap yolu ile debi belirlemesi esastır. Bu yüzden bu metodun en önemli yanı, hız ölçümüdür. Aşağıda başarıyla kullanılabilen çeşitli hız ölçüm sistem ve cihazları sıralanmıştır.

– Akıntı ölçerler (propeller tipi),

– Elektriksel metodlar (iletkenlik, sıcak telli anemometreler, sıcak film anemometreleri),

– Şamandıralı debi ölçerler,

– Pitot tüpleri,

– İzleyici maddelerle ölçümler.

Özellikle küçük atıksu kaynaklarında debi ölçümlerinin güçlük arz etmesi halinde; Valilik, işletmenin su tüketim beyanlarını, atıksu debisi belirlenmesi için esas almalıdır. Yeraltı suyu kullanımında ise tüketim miktarlarının iyi denetlenebilir olması gereklidir.

b) Akarsularda su seviyesi ve debi ölçümleri Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ve Elektrik İşleri Etüt İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından işletilen akım gözlem istasyonları vasıtasıyla yapılmaktadır. Debi ölçümleri için aşağıda verilen TSE Standartlarına uyulur.

1) TS 3417/Haziran 1979, Borularda Akışkan Akımının Ölçülmesi – Pitot tüplerinin  kullanıldığı Hız – Alan Yöntemi

2) TS 2353/Nisan 1976, Borularda Su Akımının Ölçülmesi-İzleyici Yöntemleri:

Bölüm I: Genel

3) TS 1423/Nisan 1973, Akışkan Verdisinin Orifis Plakalar ve Lüleler (Nozul) ile ölçülmesi

4) TS 1424/Nisan 1974, Ventüri Tüpleri ile Akışkan Verdisinin Ölçülmesi

(3) (Değişik:RG-13/11/2010-27758) Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği tablolarında tanımlanan sektörler, atıksularında veya arıtma tesislerinin çıkış sularında atıksu deşarjı ve/veya derin deniz deşarjı konulu çevre izin belgesi eklerinde belirtilen aralıklarla numune almakla, ölçüm ve analiz yapmak suretiyle kontrol etmekle, atıksuların özellik ve miktarlarına ilişkin bilgileri sürekli veya belli aralıklarla belirlemek ve belgelemekle yükümlüdürler. Debi değerlerine bağlı olarak gerekli debi ölçüm ve numune alma sıklığı aşağıda yer alan Tablo 1’e göre yapılır.

Tablo 1: Debiye göre numune alma sıklığı

1.a.ENDÜSTRİYEL NİTELİKLİ ATIKSULAR İÇİN NUMUNE ALMA SIKLIĞI*

Debi (m³/gün)	Endüstriyel atık sular için iç izleme esas numune alma sıklığı**	İl Çevre ve Orman Müdürlüğü tarafından denetime esas asgari numune alma sıklığı
≤ 50	Dört ayda bir	Yılda bir
51-200	İki ayda bir	Altı Ayda bir
201-1000	Ayda bir	Dört Ayda bir
1001-10000	Onbeş günde bir	Üç Ayda bir
>10000	Haftada iki	İki Ayda bir

*- Evsel nitelikli atıksuyu olan endüstriyel tesislerde bu tablo kullanılacaktır.

**- Eğer ilk yıl boyunca üç ardışık numune analiz sonuçlarının deşarj standartlarına uyulduğu gösterilebilirse, izleyen yıllarda ilgili sektör tablosunda yer alan pH, KOI, BOI, Yağ-Gres, AKM parametreleri dışındaki diğer parametrelere İl Çevre ve Orman Müdürlüğünü yazıyla bilgilendirmek kaydıyla yılda bir kez bakılması yeterlidir. Eğer parametrelerden biri deşarj standartlarına uymazsa takip eden yıl içerisinde tabloya göre numune alınmalıdır.

1.b.KENTSEL – EVSEL NİTELİKLİ ATIKSULAR İÇİN NUMUNE ALMA SIKLIĞI

Kentsel-Evsel debiE.N.(Eşdeğer Nüfus)	Kentsel – Evsel atıksular için iç izlemeye esas numune alma sıklığı	İl Çevre ve Orman Müdürlüğü tarafından denetime esas asgari numune alma sıklığı
2000-9999	Ayda bir ***	Yılda bir
10000-49999	Ayda bir	Üç Ayda bir
50000-99999	15 günde bir	İki Ayda bir
≥100000	Haftada iki	Ayda bir

***-Eğer ilk yıl boyunca deşarj standartlarına uyulduğu gösterilebilirse, izleyen yıllarda dört örnek; eğer dört örnekten birisi deşarj standartlarına uymazsa, takip eden yıl içinde 12 örnek alınmalıdır.

a) Günlük atık su debisi 10000 m3/gün üzerinde olan Arıtma tesislerinin çıkışlarına;

1) GPRS modem veya buna benzer uzaktan izleme özelliği olan cihazlar konulması,

2) Cihazın hafızası olmalı ve en az 1 aylık ölçümleri hafızasında saklayabilmeli ve bu cihazlar Bakanlık VPN ağına bağlanabilecek yapıda olması,

3) Bu cihazlara debi, pH, Sıcaklık, Çözünmüş Oksijen ve İletkenlik sensorları bağlanarak online olarak izlenme sağlanması,

4) İşletmeci, elde edilen verilerin Bakanlık veri toplama merkezinde toplanması için gereklilikleri yerine getirmesi,

gerekir.

(4) Debi ölçümü ve numune alma sıklığı, kirliliğin yoğun olduğu bölge ve/veya su kalite kriterlerinin iyileştirilmesi gereken alıcı ortamlara deşarj yapan önemli kirletici kaynakların atık sularında veya arıtma tesislerinin çıkış sularında Bakanlığın göreceği lüzum üzerine artırılabilir.

(5) Bünyesinde laboratuarı bulunan fabrika, işletme ve tesislerden, Bakanlığımızdan deşarj iznini alanlar ve atıklarını çevre mevzuatına uygun olarak bertaraf edildiğini belgeleyenler bu Tebliğ hükümlerine göre iç izlemeleri gereği yapılacak analizleri yetki alarak kendi bünyelerindeki laboratuvarlarında yapabilirler.

(6) (Değişik:RG-12/5/2010-27579) Fabrika, işletme ve tesisler ilgili mevzuat kapsamındaki atık su deşarjı ve/veya derin deniz deşarjı konulu çevre izninin verilmesine esas olan ölçüm ve analizleri, yetki almış diğer bağımsız laboratuarlarda yaptırmak zorundadırlar.

(7) İç izleme yapmak amacıyla Bakanlığımızdan yetki alan fabrika, tesis ve işletme laboratuvarları iç izlemeye konu parametreler için 4 ayda bir diğer yetkili laboratuarlarda doğrulama analizleri yaptırmak zorundadır. Doğrulama analizleri numunelerinin İl Çevre ve Orman Müdürlüğü personeli gözetiminde alınması zorunludur. Doğrulama analiz sonuçları, ilgili İl Çevre ve Orman Müdürlüklerine ibraz edilir. 

(8) İç izleme yapan yetkili diğer laboratuvarlar iç izleme amacıyla başka fabrika ve işletme bünyesinde kurulmuş olan laboratuvarlarda doğrulama analizleri yapamazlar.

(9) İç izleme, denetim ve çevresel izinlere ait numune alacak laboratuvarlar numune alma yetkisi de almak zorundadır. 

(10) Çevre Ölçüm ve Analizleri Ön Yeterlilik/Yeterlik Belgesine sahip laboratuarlarda numune alma yetkisi laboratuarın, Bakanlık tarafından düzenlenen numune alma eğitimine katılan ve sertifika alan ilgili personeline verilecektir. 

(11) İl Çevre ve Orman Müdürlüğü personeli yerinde ölçülmesi gereken parametreleri ölçmeye yetkilidir.

(12) Denetim, doğrulama ve çevresel izinler için gerekli numunelerin İl Çevre ve Orman Müdürlüğü personeli gözetiminde alınması zorunludur.

(13) İç izlemede alınan numunenin uygun çıkmaması durumunda İl Çevre ve Orman Müdürlüğüne bilgi verilir ve numune alma tarihini  takip eden on iş günü  içerisinde iki numune daha alınarak, üç analiz sonucunun ortalaması alınır. Ortalamanın standartları sağlaması halinde cezai işlem uygulanmaz. 

Numune alma esasları

MADDE 5 – (1) Numune alma esasları aşağıda belirtilmiştir;

a) Numune alma şekilleri ve numune alma sıklığı, amaca ve numunenin alındığı kaynağa göre farklılıklar gösterir.

b) Belli bir zamanda ve belli bir yerden numune alındığında bu numune sadece o yeri ve zamanı temsil eder. Bununla beraber, bileşiminde zamanla büyük değişiklik göstermeyen kaynaklardan alınan numuneler, daha uzun bir zaman periyodunu veya daha büyük bir hacmi temsil eder. Kaynağın zamana bağlı olarak büyük ölçüde değiştiği durumlarda, uygun zaman aralıklarında alınan numuneler ayrı ayrı analiz edilirler. Böylece bu değişimin frekansı, süresi ve büyüklüğü belirlenir. Değişimlerin beklendiği zaman periyoduna göre numune alma aralığı seçilir. Bu aralık en az beş dakika en fazla bir saat olur.

c) Ani, özel, değişken veya düzensiz deşarjların ve işlemlerin olduğu tesislerde, bu tür deşarjların içinde bulunduğu periyodu temsil eden kompozit (karışık) numunelerin hazırlanması gerekir. Bu da evsel ve endüstriyel atık sularda belirli zaman aralıklarında atıksu debisi ile orantılı olarak alınan karışık numuneyi tanımlar. Zaman kompoziti terimi ile de tanımlanabilen bu numuneler arıtma tesisi tasarımında ve verimlilik tespitinde kullanılacak ortalama konsantrasyonların belirlenmesinde kullanılır. Çoğu tayinler için 24 saatlik kompozit numune standart kabul edilir. Ayrıca kompozit numune bir vardiyayı veya daha kısa bir zaman periyodunu ya da tam bir periyodik işlemi veya çevrimi temsil için uygundur. Kompozit numunelerde ölçülen parametrelerin değerleri Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde 2-24 saatlik kompozit numuneler için verilen standart değerlerle, mukayese edilir.

ç) Özelliklerinde ve miktarlarında zamanla değişim gösteren parametrelerin analizleri için kompozit numuneler kullanılmamalıdır. Bu gibi analizlerin, numune alma noktasında ve/veya ayrı ayrı toplanan numunelerde hemen yapılması gerekir.

d) Numune toplama ve saklama süresince mevcut koşullarda değişmeden kalan bileşenlerin analizi için zamana bağlı kompozit numuneler kullanılır.

e) Eğer numune alma sırasında bazı koruyucu maddeler ilave edilecekse, bunlar en başından numune kabına konur ve kompozit numune bu kapta hazırlanır.

f) Genişlik ve derinliğe bağlı olarak suyun bileşiminin çok değiştiği nehirlerde ve akarsularda, çok çeşitli ve ayrık atıksu akımlarının birlikte arıtılmasının önerildiği durumlarda, farklı numune alma noktalarından alınan numunelerin karışımının analizi gereklidir. Burada ortalama bileşimin veya toplam yükün belirlenmesi için nehirlerin enkesitleri üzerinde çeşitli noktalardan alınan numunelerin karışımı kullanılır. Bu tip numunelerin hazırlanması, bilinen bir derinlikten numune toplamak üzere özel bir araç gerektirir. Ancak, doğal su kütlelerinde çoğunlukla yerel değişimler toplam veya ortalama değerlerden çok daha önemli olduğu için numunelerin ayrı ayrı alınıp incelenmesi gerekir.

g) Şahit numune için, alınan numune ile aynı nitelikte numune hazırlanarak ilgili kişiye mühürlü olarak teslim edilir. Tutanağın bu bölümüne örnekleme noktasını temsilen kaç adet numune alındığı ve kaç adedinin şahit numune olarak teslim edildiği yazılır. Ayrıca süreye bağlı değişebilecek parametreler açısından ne kadar süre içinde analiz edilmesi gerektiği de belirtilir.

Numune saklama ilkeleri

MADDE 6 – (1) Sulardan alınan numunelere uygulanacak saklama metodları aşağıdaki ilkelere göre yapılır:

a) Numune alma metodu, laboratuvara kolayca taşınabilecek kadar ve analiz için yeterli hacimde ve laboratuvarda istenen amaç için kullanılabilecek temsil yeteneğine sahip numune elde etmeyi sağlayacak şekilde seçilir.

b) Numunenin testten önceki bileşimi bozulmayacak şekilde laboratuvara getirilir. Mevcut koşullarda alınan numuneyi gerçekçi bir şekilde temsil eden numunelerin, laboratuvara ulaşmadan önce taşıdığı özellikleri kaybetmemesine ve alınıp taşınması esnasında kirletilmemesine özen gösterilir.

c) Numunelerin alındığı ve saklandığı kaplar özenle seçilir. Ölçümü yapılacak numune bileşeninin, numune kabı ile reaksiyon vermesi istenmediğinden, numuneyi cam veya plastik kaplarda taşıyıp saklamak gereklidir. Mikrobiyolojik analizlerde numune alma kapları, özellikle otoklav gibi cihazlarla ısı ile steril hale getirilerek koyu renkli cam şişe kullanılır.

ç) Toplanan herbir numune için, numune şişesi veya kabı üzerinde gerekli açıklamaların yazılacağı ve bu Tebliğin Ek-2’sinde örneği verilen bir etiket konulur. Numunenin daha sonra laboratuvara getirildiğinde kolayca tanınabilmesi için, numuneyi alanın adı, alındığı tarih ve saat, numunenin alındığı yer ve bunlar gibi gerekli hususlar etiket üzerine kaydedilir.

d) Bu Tebliğin Ek-3’ünde belirtilen numune alma tutanağı numune alınması sırasında doldurulmalı ve imza altına alınmalıdır. Tutanakta numunenin alındığı yer, tarih, saat, alınış şekli, arazide ölçülen parametreler, koordinatlar, hava sıcaklığı ve durumu, alınış amacı, şahit numunenin istenip istenmediği hususlarını içerecek şekilde düzenlenir. Tüm numune alımlarında bu tutanak kullanılır. Tutanaklar, iç izleme yapmak üzere alınan numuneler için numuneyi alan ve tesis yetkilisi olmak üzere en az iki kişi tarafından; İl Çevre ve Orman Müdürlüğü gözetiminde denetim, çevresel izin ve doğrulama analizleri için alınan numunelerde ise tesis yetkilisi veya sorumlusu dahil olmak üzere en az üç kişi tarafından imza altına alınır.

e) Yetki devri yapılan kurum ve kuruluşlar yukarıda belirtilen esaslara uyarlar.

f) Kendi iç izlemelerini yapan tesis laboratuvarlarınca alınan numuneler hariç olmak üzere her türlü numunenin mühürlenmesi esastır.

g) Tesis sahiplerinin şahit numune alınmasını talep ettiği durumda bu numune esas numune ile aynı koruma koşulları altına alınır ve eş zamanlı olarak Bakanlıkça yetki verilen laboratuvarlara tesis sahibi tarafından gönderilir. Esas numune ile şahit numune raporlarında uyuşmazlık olduğu durumlarda tesisten yeni bir numune alınır ve Çevre ve Orman Bakanlığı Çevre Referans Laboratuvarına gönderilir. Bu numuneye ikinci bir şahit numune alınmaz.

ğ) Dağıtım sistemlerinden numune alınmadan önce, temin edilecek suyun kalitesini iyi temsil eden bir numune olması için, numune almadan önce su hattı bir süre akıtılır ve suyun aktığı borunun çapı, uzunluğu ve akış hızı kaydedilir.

h) Klorlanmış sulardan numune alırken serbest kloru nötralize etmek için tiyosülfatlı şişeler kullanılır.

ı) Alınacak numune ile numune kabının 2–3 defa çalkalanıp dökülmesi gerekir. İçlerinde birikimlerin ve biyolojik büyümelerin oluşmasını önlemek için numune alma araç gereçleri ve şişeleri her gün temizlenir.

i) Numune alındıktan sonra, şişenin ağzı kapakla kapatılır, kapak ile suyun üst yüzeyi arasında hava kalmaması sağlanır. Mikrobiyolojik analizler için numune alındıktan sonra numune şişesinin 1/10 luk kısmı boş bırakılır.

j) İstenen analizin türüne göre her bir numune ayrı saklama ve koruma işlemine tabi tutulur. Çoğunlukla, volümetrik veya gravimetrik testlerde girişim yapmayan, az miktardaki bulanıklığın suda bulunmasına müsaade edilir. Suda az miktarda bulanıklık ve askıda katı madde mevcut olduğunda, numune filtre edilemez.

k) Basınç altında toplanmış ve halen basınç altında bulunan sıcak numuneler laboratuvarda soğutulur.

(2) Alınan numunelerde kullanılan koruma maddeleri çoğunlukla numune ile reaksiyona gireceğinden analizler derhal yapılır. Numuneler eğer bir gün içerisinde analiz edilecekse, düşük sıcaklıklarda (+4°C) saklama en iyi yöntemdir. Yapılacak tayin ile girişim yapmıyorsa kimyasal koruma maddeleri kullanılabilir.

(3) Özellikle arıtma tesislerinin çıkışlarında bulunması gereken kompozit numune alma cihazlarının soğutma özellikli olması zorunludur.

Numunelerin miktarı ve numune kaplarının özellikleri

MADDE 7 – (1) Fiziksel ve kimyasal analizler için TS EN ISO 5667-3 standardında belirtilen numune hacimleri ve uygun numune kapları kullanılır. Aynı numune kimyasal, mikrobiyolojik ve mikroskobik tayinler için kullanılamaz. Yapılacak analize uygun numune kapları kullanılır. Mikrobiyolojik numune kapları sıcaklık veya radyasyonla steril edilmiş cam veya plastik malzemeden üretilmiş olabilir. Genelde en az 500 ml su numunesi Toplam Koliform ve Fekal Koliform analizleri için yeterli olsa da mutlaka numunelerin gönderileceği laboratuvarın numune kabul kriterlerinde belirtilen miktarların bilinmesi gerekir.

Numune koruma teknikleri

MADDE 8 – (1) Numune toplandıktan sonra en kısa süre içinde analizi yapılır. pH, sıcaklık,  oksijen ve iletkenlik parametrelerinin analizleri arazide ve yerinde hemen yapılır. Numunenin toplanması ve analiz edilmesi arasında ne kadar süre geçmesine müsaade edilebileceği, numunenin karakterine, yapılacak analizlere ve saklama koşullarına bağlıdır. Mikrobiyolojik analiz parametreleri 24 saat (5±3) °C de saklanır. Bu sürede numuneler kesinlikle dondurulmaz.  Koruma maddeleri kullanıldıklarında, önceden numune kabına konulur ve toplanan bütün numuneler ile iyice karışmaları sağlanır. Yapılacak tayine göre numune koruma ve saklama metodları seçilir. Koruma ve saklama metodları genellikle pH kontrolü, kimyasal madde ilavesi, soğutma ve dondurma işlemlerinden ibarettir. Numune koruma ve saklama metodu olarak, TS EN ISO 5667-3 Mart 2007 “Su Kalitesi-Numune Alma-Bölüm 3: Su Numunelerinin Muhafaza, Taşıma ve Depolanması İçin Kılavuz” standardı kullanılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Sulardan Numune Alma Esasları

Atıksu analizleri için numune alma esasları

MADDE 9 – (1) Atık su analizleri için genellikle zamana bağlı kompozit numune hazırlanır. Endüstri atık suları zaman içerisinde gerek debi gerekse bileşim yönünden çok büyük değişiklikler gösterebildiği için numune alırken bu durum dikkate alınır. Bazen de çeşitli ünitelerden veya çeşitli zamanlarda alınan suların karıştırılması, numune alma yeri ve anında ölçülen debi ile orantılı olarak yapılır, alınan sular bir kapta karıştırılarak bu karışımdan numune alınıp analiz edilir.

(2) Endüstri atık sularının saklanmasında, atık suda bulunan maddelerin birbirleri ile reaksiyon verebileceği dikkate alınır. Böylece atık suyun kimyasal ve fiziksel özelliklerinde büyük değişiklikler olabilir. Değişik işlemlerden alınan sular ayrı ayrı saklanır ve analiz yapılmadan hemen önce kompozit hazırlanır.

Yüzeysel sulardan numune alma esasları

MADDE 10 – (1) Yüzeysel sulardan numuneler anlık alınır. Numuneler için numune alma noktaları, numune alma periyodu ve sıklığı, numunelere uygulanacak analizler, nehir boyunca kalite karakterizasyonu ve sonuçların gösterimi aşağıda belirtilmiştir:

a) Numune alma noktaları, numune alma bölgesindeki su kalitesini ve bu kalitenin bölge içerisindeki değişimini karakterize edecek şekilde ve sayıda belirlenir. Akarsularda numune alma bölgesi; yan kol, atıksu deşarjı, sulamadan dönen drenaj suları gibi, sürekliliği bozan iki nokta arasıdır. Eğer bölge uzunluğu beş kilometreyi geçerse ara numune alma noktaları seçilir.

b) Akarsularda yankol veya atıksu deşarjından sonra tam karışımın sağlandığı belirlenen kesit üzerinde, yüzeyden 30 – 40 santimetre aşağıdan numune alınır. Numune alma noktası, atıksu veya yan kolların tam olarak karıştığı yerde detaylı bir enkesit araştırması ile önceden belirlenir. Enkesit araştırması yapılırken; değişik debilerde enkesit, karelere bölünerek numuneler alınır. Daha sonraki ölçümler için, homojen bileşimli numune alma noktasında, bir tek numune almak yeterlidir. Homojen su kalitesi oluşmuyorsa, numuneler bütün nehrin enkesit genişliği boyunca birkaç noktadan ve farklı derinliklerden alınır.

c) Rezervuar, baraj ve göllerde başlıca su giriş ve çıkışları ile kıyılardaki faaliyetlerin etkilerini belirleyecek ve kalitenin bütün su kütlesindeki değişimini karakterize edecek şekilde, en az beş nokta olmak üzere numune alma noktalarının koordinatları GPS ile belirlenir. Numune alma noktaları belirlenirken kirletici kaynakların yerleşimi ve su kütlesinin hidrodinamik özellikleri gözönünde bulundurulur. Değişik mevsimlerde, su yüzeyinin karelere bölünmesiyle elde edilen ağın köşe noktalarında çeşitli derinliklerden numune alınır. Bu araştırmanın neticesine göre rutin numune alma noktaları belirlenir.

ç) Doğal veya insan faaliyetleri nedeniyle oluşacak durumlarda, kalite değişiminin yakından izlenmesi ve gerekli önlemlerin alınması için; numuneler duruma göre mevsimlik, aylık, haftalık ya da günlük alınabilir.

d) Numune alma sıklığı, su kalitesine ve yıllık kalite değişimlerine, su kaynağına karışan suların ve atıksu deşarjlarının kirlilik durumuna, suyun hidrolojik karakterine, ekolojik duruma, kullanım amacına bağlı olarak belirlenir. Akarsuyun kullanım açısından özelliklerinin ortaya konulabilmesi için alınan numune sayısı yılda onikiden az olamaz. Kalitenin sürekli kontrol edilmesi gereken durumlarda her gün numune alınabilir.

e) Alınan numunelerin analizi, akarsuyun sınıfının belirlenmesi, periyodik kontrol ya da herhangi bir kullanım amacına uygunluğunun değerlendirilmesi açısından gereklidir. Numunelerde ölçümü istenen su kalite parametreleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin eki Tablo 1’de verilmiştir. Bakanlıkça, suyun kullanım amacı ve yerel koşullar dikkate alınarak, bu tabloda belirtilen parametre gruplarına bazı parametreler ilave edilebilir ve çıkarılabilir. Numune alma günleri belirlenirken, kirletici kaynakların çalışma günleri ve işletme özellikleri dikkate alınır. Numunelerin alınması, korunması ve analizlerinde bu Tebliğ hükümleri ile TS EN ISO 5667-3 Mart 2007 “Su Kalitesi-Numune Alma-Bölüm 3: Su Numunelerinin Muhafaza, Taşıma ve Depolanması İçin Kılavuz” standardı esas alınır.

f) Nehir boyunca su kalitesinin belirlenmesi, kontrol enkesitlerindeki kalite sınıflandırılmasına dayandırılır ve buradan “Su Kalite Profili” elde edilir. Su kalite profilini elde etmek için şu veriler toplanır:

1) Nehrin uzunluğu, kirletici kaynaklar, yan kollar, kontrol enkesitleri ve ölçüm istasyonlarındaki su seviyeleri,

2) Nehir boyunca debi eğrisi ve her kontrol kesitindeki karakteristik değerler işaret edilerek bütün parametreler için ayrı ayrı su kalite profili çizilir. Bu değerler eğri veya doğru şeklinde birleştirilmelidir. Yan kol birleşimi, atıksu deşarjı ve su alma noktaları gibi su kalite ve debisinin değiştiği noktalar,

göz önünde bulundurulur.

g) Kalite sınıflaması sonuçları, tablolar, su kalite profili veya su kalite haritaları şeklinde sunulabilir. Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde verilen A, B, C, D parametre gruplarıyla birlikte karakteristik değerlerle ve/veya romen rakamlarıyla kalite sınıfları gösterilir. Kontrol-ölçüm istasyonları ve boyuna profil için verilen tablolar da benzer şekilde detaylandırılır. Su kalite sınıflarının renk kodlarıyla gösterimi aşağıdaki şekilde yapılır.

Su Kalitesi	Renk
Sınıf I	Mavi
Sınıf II	Yeşil
Sınıf III	Sarı
Sınıf IV	Kırmızı

ğ) Su kalite haritaları, aşağıda verilen iki yöntemden birisi kullanılarak çizilir:

1) Parametre gruplarına dayanan sınıflama sonuçlarının harita üzerinde gösterilmesi gerekir. Nehrin mansabına bakılarak sol sahilinde grup A parametreleri, sağ sahilinde grup B, C parametreleri gösterilir. D grubu ise ayrı bir harita üzerinde gösterilir. Bu haritalar üzerinde nehrin debisinin mansaba doğru değişimi de paralel iki çizgi arasındaki açıklığın genişliğiyle temsil edilir. Bu gösterim şekline göre bir kesit, A grubu parametreler için Sınıf I ise mavi ile B grubu parametreler için Sınıf II ise yeşil ile boyanır. Eğer aralığın tek bir kalite sınıfı ile temsili istenirse, mevcutlar arasındaki en kötü sınıf esas alınır.

2) Birinci alt bentte belirtilen işlemler her kalite parametresi için ayrı bir harita çizilerek yapılır.

Yeraltı sularından numune alma esasları

MADDE 11 – (1) Yeraltı sularından numune alırken aşağıdaki esaslara uyulur:

a) Su numunesi kaynaklardan alınıyorsa kaynak gözünden, açık kuyularda ise su seviyesinin altından alınır.

b) Serbest CO₂ gazının tayini, numunenin alındığı yerde yapılır.

c) Su numunesi, derin kuyudan pompa yardımıyla alınıyorsa beş dakika kadar akıtılarak yan etkilerin giderilmesine çalışılır.

ç) Herhangi bir kirlenme durumu sonucunda ortaya çıkabilecek kalite değişiminin yakından izlenmesi ve gerekli önlemlerin alınması için, numuneler, Bakanlığın talebine göre mevsimlik, aylık, haftalık ya da günlük aralıklarla alınabilir. Numune sayısı, yörenin hidrojeolojik özelliklerine bağlı olarak değişebilmekle beraber; bir yeraltı suyunun kalite ölçümü için alınacak numune sayısı yılda üçten az olamaz.

d) Numune alma noktalarının sınıflandırılmasında yalnızca üç sınıf (YAS I, YAS II, YAS III) göz önüne alınır. Numunelerden ölçümü istenen su kalite parametreleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğine ekli Tablo 1’deki parametreler esas alınarak belirlenir. Kuyu ilk açıldığında, Tablo 1’de verilen bütün parametrelerin analizi zorunludur. Yeraltı suyunun kullanım amacı belirleninceye ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 22 nci maddesinde verilen koruma önlemleri alınıncaya kadar; her mevsimde, en az bir kez, Tablo 1’de verilen bütün parametrelerin analiz edilmesi gerekir. Kullanım amacı belirlenmiş yeraltı sularının daha sonraki analizleri sırasında, bu maddenin (ç) bendinde belirtilen aralıklarla olmak üzere, klorür, amonyum azotu, toplam çözünmüş madde, KOİ (kimyasal oksijen ihtiyacı), fekal ve toplam koliform ölçümü yapılır. Ayrıca her yıl en az bir defa olmak üzere, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğine ekli Tablo 1’de verilen bütün parametrelerin ölçümü gereklidir.

Deniz ortamından numune alma esasları

MADDE 12 – (1) Kıyı bölgelerine ait koruma bandının su kalitesi, plaj sularının kullanım mevsimini kapsamak üzere periyodik olarak kontrol altında bulundurulur. Bu amaçla, deniz ve kıyı sularının kalitelerinin sürekli izleme programları Bakanlık tarafından planlanır. Yüzme ve rekreasyon amaçlı kullanılan sulardan numune alınırken 9/1/2006 tarihli ve 26048 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Yüzme Suyu Kalitesi Yönetmeliği hükümlerine uyulur.

(2) Derin deniz deşarjı, alıcı ortam olarak kıyı sularına deşarj veya kaza sonucu kirlilik tehdidi bulunan yerlerde Bakanlık, gerekli gördüğü zamanda ve yerlerden numune aldırır.

(3) Derin deniz deşarjının izlenmesi için numune alınmasında uygulanacak esaslar şunlardır:

a) Derin deniz deşarjı onaylı projesinde belirtilen koruma bölgesi sınırında, deniz suyu yüzeyinden numune alınarak bakteriyolojik parametrelerin mevzuata uygunluğu kontrol edilir.

b) Difüzör orta noktasından yüzeye kadar olan eksen derinliği yarıçap olarak alınarak oluşturulacak daire içinde deniz yüzeyinde yüzer madde bulunup bulunmadığı kontrol edilir.

c) Atıksu debisi 1000 m³/gün üzerinde olan tesislerin ise, derin deniz deşarjı noktasını 1 kilometre çevreleyen çember üzerinde numune alınması zorunludur. Hakim rüzgar yönü ve akıntı hareketlerinin, deşarj edilen atıksu bulutunu taşıması ihtimalini de göz önüne alarak daire içerisinde, iki farklı derinlikte (dip ve yüzey), iki ara numune alma noktası belirlenir. Bu amaç için özel olarak yapılan cihazlarla numune alınır.            

(4) Ağ kafesçiliği yapan balık çiftliklerinde, balık çiftliğinin kapladığı alanın ortasından ve dört kenarının 20’şer (yirmişer) metre açığından olmak üzere toplam beş noktada örnekleme yapılır. Her örnekleme noktasında yüzeyden, ortadan ve dipten olmak üzere toplam üç derinlikten, birer numune alınarak örnekleme yapılır.

Gemilerin sebep olduğu kirliliğin tespiti için denizden ve gemilerden numune alma esasları

MADDE 13 – (1) Gemilerin sebep olduğu kirliliğin tespiti için, denizden ve gemilerden numune alma esasları şunlardır:

a) Denizde kirliliğin tespiti amacıyla; kirliliğin olduğu bölgeden, kirliliğin olmadığı bölgeden ve gemi deşarj noktalarından numuneler alınır. Denizde numune alırken bu Tebliğ ekindeki etiket ve tutanaklar kullanılır. Gemilerden numune alırken 3/4/2007 tarih ve 26482 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan Çevre Kanununa Göre Verilecek İdari Para Cezalarında İhlalin Tespiti ve Ceza Verilmesi ile Tahsili Hakkında Yönetmeliğin ekindeki numune alma ve tespit tutanakları kullanılır.  Numune alma kapları ve kapakları cam veya teflon nitelikli malzemelerden seçilir, plastik kaplar kullanılmaz. Petrol ve petrol türevli numuneler alındığı zaman, numune alma kaplarında genleşmeye imkan verecek kadar (%10) bir boşluk bırakılır. Numunelerin taşınması sırasında numune kapları baş aşağı çevrilir ve soğuk zincirde (+4°C) taşınır. -10 °C’nin altındaki sıcaklıklar numunede kristalizasyona neden olabileceği için bu sıcaklığa dikkat edilir.

b) Denizde kirliliğin olduğu bölgede numune alırken, yoğunluğun en fazla olduğu bölgede üç farklı noktadan alınır, bu şekilde analiz için gereken miktarın çok olması sağlanır. Numune alınacak üç noktanın bulunmaması halinde numune yoğunluğun en fazla olduğu yerden alınır. Suyun üzerinde yüzen yağlar için numune kabı yağın yoğun bulunduğu bölgede suyun yüzeyindeki yağ tabakasının hafifçe altına kadar daldırılır ve yağın kabın içine akması sağlanır veya özel numune alma cihazları kullanılır. Kabın üçte biri dolduğu zaman kap sudan çıkarılarak ağzı sıkıca kapatılır ve numune kabı ters çevrilerek 2-3 dakika beklenir. Bekleme sırasında yağ üstte su altta kalacaktır.  Kap ters pozisyonda iken kabın kapağı gevşetilerek altta kalan suyun dışarı akması sağlanır. Bu durum kabın içinde en az 60 ml yağ numunesi birikene kadar tekrarlanır. Kirliliğe sebep olan madde yağ veya petrol gibi su üzerinde belirgin olarak tabaka oluşturmuyor ise mümkün olduğu kadar, denizde kirliliğin en yoğun olduğu yerden ve kirliliğe sebep olan maddeyi belirleyebilecek oranda numune alınır.

c) Şüpheli gemilerden numune alırken, gemilerin potansiyel kirlilik kaynakları sintine, slaç, pis su, yakıt, yük tankları ve bunların deşarj noktalarından alınır.

ç) Numunelerin  alma işleminde numune özelliğine uygun olarak;

1) TS EN ISO 5667-3 Su Kalitesi–Numune Alma–Bölüm 3: Su Numunelerinin Muhafaza, Taşıma ve Depolanması İçin Kılavuz,

2) TS 12235 Alıcı Ortam-Sularda Taşınan Petrol ve Petrol Ürünleri-Numune Hazırlama Metodları,

3) TS 11721  Alıcı Ortam-Sularla Taşınan Petrol ve Petrol Ürünleri-Numunelerin Muhafaza Kuralları,

4) TS 9198 Su Kalitesi-Su ile Taşınan (Sürüklenen) Yağlardan Numune Alma Kuralları, TS EN ISO 5667-19 Su kalitesi- Numune alma- Bölüm 19: Deniz çökeltilerinden numune alma kılavuzu,

5) TS 900-1 EN ISO 3170  Petrol Sıvıları-Elle Numune Alma Standardı,

6) TS 900-2 EN ISO 3171 Petrol Sıvıları-Boru Hattından Otomatik Numune Alma Standartları

esas alınır.

Gemilerin sebep olduğu kirliliğin tespiti için denizden ve gemilerden alınan numunelerin analiz esasları

MADDE 14 – (1) Gemilerin sebep olduğu kirliliğin tespiti için denizden ve gemilerden alınan numunelerin analiz esasları şunlardır:

a) Gemilerden alınan numunelerin analizinde;

1) TS 12234 Alıcı Ortam-Sularla Taşınan Petrol ve Petrol Ürünlerinin Kaynağının Tespiti-Kurallar,

2) TS 12236 Alıcı Ortam-Sularla Taşınan Petrol ve Petrol Ürünlerinin Kaynağının Tespiti-IR Spektrofotometrik Metot, 

3) TS 11803  Alıcı Ortam – Sularla Taşınan Petrol ve Petrol Ürünlerinin Kaynağının Tespiti-Floresans Spektrofotometrik Metot,

4) TS 11723 Alıcı Ortam-Sularla Taşınan Petrol ve Petrol Ürünlerinin Kaynağının Tespiti-Gaz Kromatografik Metot,

5) TS 11722 Alıcı Ortam-Sularla Taşınan Petrol ve Petrol Ürünlerinin Kaynağının Tespiti- Sıvı Kromatografik (HPLC) Metodları,

esas alınır.

b) Sularla taşınan atık petrol ve petrol ürünleri numuneleri ve bunların atıldığı düşünülen şüpheli kaynaktan alınan numuneler ilk önce ön analize tabi tutulur. Analizler ya gaz kromatografik metodla TS 11723 Standardına göre, ya sıvı kromatografik metod ile TS 11722 Standardına göre ya infraredspektrofotometrik metodla TS 12236 Standardına göre ya da floresans spektrofotometrik metodla TS 11803 Standardına göre yapılır. Bu metodlardanbiriyle yapılan analiz sonucunda atık ve şüpheli kaynaktan alınan numunenin benzer olmadığı görülürse kirliliğin şüpheli kaynaktan olmadığı sonucuna varılarak rapor düzenlenir.

c) Numunelerin ön analizi sonucunda bir benzerlik görülürse daha ayrıntılı analizler yukarıda belirtilen metodların her biriyle ayrı ayrı yapılarak raporlanır.

ç) Gemiler tarafından petrol ve petrol türevli maddeler dışındaki kirleticilerle deniz kirliliğine sebep olunduğunda, 14/3/2005 tarihli ve 25755 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin Ek-7’sinde belirtilen sınıflama ile 24/6/1990 tarihli ve 20558 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak taraf olunan Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesi Hakkında Uluslararası Sözleşmenin (MARPOL 73/78) EkII’si kapsamında yer alan listesi temel alınarak kirliliğe sebep olma ihtimali olan madde belirlenir, numune alma tutanağına yazılır ve bu maddenin analizi istenir.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 15 – (1) 7/1/1991 tarihli ve 20748 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Numune Alma ve AnalizMetodları Tebliği yürürlükten kaldırılmıştır.

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin 12 nci maddesinde belirtilen “koruma bölgesi sınırlarının” 31/12/2004 tarihinden önce onaylanmış derin deniz deşarjı projesinde yer almaması durumunda atıksu altyapı tesislerince bu alanların belirlenmesi Valilik tarafından sağlanır.

GEÇİCİ MADDE 2 – (Değişik:RG-13/11/2010-27758)

(1) Bu Tebliğin yayımlanması tarihinden itibaren işletmeler 10/10/2011 tarihine kadar 4 üncü maddenin üçüncü fıkrasında yer alan hükümleri yerine getirmek zorundadırlar.

Yürürlük

MADDE 16 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

12 Mayıs 2010 ÇARŞAMBA Resmî Gazete     Sayı : 27579

TEBLİĞ

Çevre ve Orman Bakanlığından:

TEHLİKESİZ VE İNERT ATIKLARIN GERİ KAZANIMI TEBLİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç

MADDE 1 – (1) Bir faaliyet sonucunda ortaya çıkan tehlikesiz ve inert atıkların çevreye olabilecek olumsuz etkilerinin en aza indirilmesi, atık miktarının azaltılması, geçici depolanması, geri kazanım tesislerinin kurulması ve bu tesislerin çevreyle uyumlu yönetiminin sağlanmasına yönelik prensip, politika ve programların belirlenmesi için gerekli idari ve teknik esasların düzenlenmesidir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ; sınai ve ticari faaliyetlerden üretim tesislerinden ve ürünlerin kullanımından kaynaklanan tehlikesiz ve inert atıkların üretildikleri yerlerde ayrı toplanması, geçici depolanması, taşınması, geri kazanılması, yeniden kullanılması ve değerlendirilmesine ilişkin esasları kapsar.

(2) Bu Tebliğ hükümleri; 5/7/2008 tarihli ve 26927 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-IV’ünde sunulan Atık Listesinde yer alan tehlikesiz atıkları kapsamaktadır.

(3) Bu Tebliğ hükümleri;

a) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-IV’ünde sunulan Atık Listesinde yer alan ve başka bir mevzuat ile yönetimi düzenlenmiş atıkları,

b) Madenlerin aranması, çıkarılması, işletilmesi, fiziki ve kimyasal işleme tabi tutulması sırasında ortaya çıkan atıkları, kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ; 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 1, 3, 8, 11 ve 12 nci maddeleri ile 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 9 uncu maddesine, Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ve 29/4/2009 tarih ve 27214 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik esaslarına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,

b) Çevre lisansı: Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelikte yer alan Çevre Lisansı tanımı,

c) Geçici depolama Alanı: Atıkların geçici olarak biriktirildiği alanı,

ç) Geri kazanım: Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-II B’sinde yer alan işlemlerden herhangi birisini,

d) İnert atık: Fiziksel, kimyasal veya biyolojik olarak önemli derecede herhangi bir değişime uğramayan, çözünmeyen, yanmayan, fiziksel veya kimyasal olarak reaksiyona girmeyen, biyolojik bozulmaya uğramayan veya temas ettiği maddeleri çevreye veya insan hayatına zarar verecek şekilde etkilemeyen ve toplam sızıntı kabiliyeti ve ekotoksisitesi önemsiz miktarda olan, özellikle yüzey ve yeraltı suyu kirliliği tehlikesi oluşturmayan atıkları,

e) İşletmeci: Geri kazanım tesisinin işletilmesinden sorumlu özel ya da tüzel kişiyi,

f) Kanun: 2872 sayılı Çevre Kanununu,

g) Tehlikesiz atık: Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-IV’ünde işaretlenmemiş atıklar ile (M) ile işaretlenmiş atıklardan EK-III/B’sinde yer alan eşik konsantrasyonun altında bir değere sahip olan atıkları,

ğ) Üretici: Faaliyetleri sonucu tehlikesiz ve/veya inert atık oluşumuna sebep olan kişi ve/veya tehlikesiz ve/veya inert atığın bileşiminde veya yapısında bir değişikliğe sebep olacak ön işlem, karıştırma veya diğer işlemleri yapan gerçek veya tüzel kişiyi, ifade eder.

Genel esaslar

MADDE 5 – (1) Tehlikesiz ve inert atıkların sahipleri ve taşıyanları tarafından denizlere, göllere, akarsulara, ormanlara veya herhangi bir yere dökülmesi ve Bakanlığın çevre lisansı verdiği tesisler dışında geri kazanımı yasaktır.

(2) Atık üreticileri tehlikesiz ve inert atıklarını geri kazanmayı planlamaları halinde bu Tebliğde belirtilen usul ve esaslara göre yapmakla yükümlüdürler.

(3) Geri kazanımı mümkün olmayan atıklar, Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek II-A’sı kapsamında belirtilen yöntemlerden biriyle bertaraf edilir.

İKİNCİ BÖLÜM

Görev, Yetki ve Sorumluluklar

Bakanlığın görev ve yetkileri

MADDE 6 – (1) Bakanlık;

a) Tehlikesiz ve inert atıkların çevreyle uyumlu bir şekilde yönetimini sağlayan program ve politikaları belirlemekle, bu Tebliğin uygulanmasına yönelik işbirliği ve koordinasyonu sağlamakla,

b) Tehlikesiz ve inert atıkların geri kazanımına yönelik Tehlikesiz/İnert Atık yönetim planı yapmakla veya yaptırmakla ve halkın bilgilenmesini sağlamakla,

c) Tehlikesiz ve inert atıkların çevreyle uyumlu bir şekilde geri kazanımına yönelik yönetimine ilişkin teknoloji ve yönetim sistemlerinin kurulmasında ulusal ve uluslararası koordinasyonu sağlamakla,

ç) Tehlikesiz ve inert atık geri kazanım tesislerine çevre lisansı vermekle ve bu tesisleri denetlemekle yükümlüdür.

(2) Bakanlık gerekli gördüğü durumlarda tebliğde belirtilen yetkilerinin bazılarını, sınırlarını belirleyerek il çevre ve orman müdürlüklerine devredebilir.

İl çevre ve orman müdürlüklerinin görev ve yükümlülükleri

MADDE 7 – (1) İl Çevre ve Orman Müdürlükleri;

a) Atık üreticisinin tesisinden kaynaklanan tehlikesiz ve inert atıklarının geri kazanımına yönelik hazırlamış olduğu atık yönetim planlarını değerlendirmek, hazırlanan yönetim planlarının uygulanmasını sağlamakla,

b) Her bir tehlikesiz ve inert atık için, ayda 3000 (üçbin) kilogramdan az tehlikesiz ve inert atık üreten atık üreticisinin atıklarını geri kazanıma kadar bu Tebliğin 10 uncu maddesinde tanımlanan tehlikesiz ve inert atık geçici depolama şartlarına uygun olarak tesis sahası içinde gerekli tedbirleri alarak, Tebliğe uygun şekilde geçici depolanmasını kontrol etmekle ve bu faaliyetleri denetlemekle,

c) İl sınırları içinde bulunan tehlikesiz ve inert atık geri kazanım tesislerinin Bakanlıkça verilen çevre lisansı belgelerindeki koşullar doğrultusunda işletilmelerini sağlamak, bu maksatla gerekli denetimleri yapmak, tesislerin bilgi, belge ve teknik raporlarını düzenli olarak kontrol etmek, değerlendirmek ve Bakanlığa rapor etmek, tesisin çevre lisansı şartlarına uygun çalışmadığının tespiti halinde gerekli kanunî işlemleri yapmak ve Bakanlığa bilgi vermekle,

ç) Atık üreticilerinin göndermekle yükümlü olduğu bir önceki yılın bilgilerini içeren, bu Tebliğin Ek-1’inde yer alan tehlikesiz ve inert atık beyan formu ve bu Tebliğin Ek-2’sinde yer alan geri kazanım tesisinin göndermekle yükümlü olduğu tehlikesiz ve inert atık geri kazanım formunu değerlendirerek, bu Tebliğin Ek-1’inde yer alan tehlikesiz ve inert atık beyan formunu her yılın Mart ayında elektronik ortamda Bakanlığa göndermekle yükümlüdür.

Tehlikesiz ve inert atık üreticisinin yükümlülükleri

MADDE 8 – (1) Tehlikesiz ve inert atık üreticisi;

a) Tehlikesiz ve inert atık üretimini en az seviyeye indirecek şekilde gerekli tedbirleri almak, tesisinden kaynaklanan tehlikesiz ve inert atıkların geri kazanımına yönelik atık yönetim planı hazırlamak ve hazırlanan yönetim planını uygulamakla,

b) Tehlikesiz ve inert atıkların tesis sınırları içinde veya sanayi bölgelerinde belirlenecek alanlarda, sızdırmaz, emniyetli konteynır ve benzeri içerisinde veya geçirimsizliği sağlanmış alanlarda (üstlerini sundurma ve benzeri yapılarla kapatarak) geçici olarak muhafaza etmekle, atıkların muhafaza edildiği kapların üzerinde tehlikesiz atık veya inert atık ibaresi ve atık koduna yer verecek şekilde bu Tebliğin 10 uncu maddesinde istenilen şartlara uygun olarak geçici depolamakla,

c) Bu Tebliğ hükümlerine uygun olarak geri kazanım tesislerine gönderilmeden önce, kendi atıklarını gerekli tedbirleri alarak fiziksel, kimyasal veya biyolojik işlemlerle geri kazanım tesislerine uygun hale getirmekle veya atığını geri kazanım tesisine atık hazırlamak amacıyla kurulmuş ön işlem yapan çevre lisansı alan tesislere göndermekle, bakiye atık oluşuyor ise uygun şekilde çevre lisansı alan geri kazanım tesisine göndermekle veya gönderilmesini sağlamakla,

ç) Ürettiği tehlikesiz ve inert atıkları kendisi geri kazanıyorsa ilgili kayıtları tutmakla, bu Tebliğin Ek-2’sinde yer alan tehlikesiz ve inert atık geri kazanım formunu düzenlemekle, bu formu elektronik ortamda ve yazılı olarak il çevre ve orman müdürlüğüne göndermekle, belgeleri beş yıl boyunca saklamakla ve istendiği takdirde ilgililere sunmakla,

d) Bu Tebliğin Ek-1’inde yer alan tehlikesiz ve inert atık beyan formunu her yıl ocak ayında bir önceki yıla ait bilgileri elektronik olarak doldurmak, onaylı çıktısı ile birlikte il çevre ve orman müdürlüğüne göndermekle ve beş yıl boyunca bir nüshasını saklamakla,

e) Tehlikesiz ve inert atıkların kaza sonucu veya kasti olarak dökülmesi ve bunun gibi olaylar sonucu meydana gelen kirliliğin önlenmesi amacıyla, atığın türüne bağlı olarak olayın olduğu andan itibaren en geç bir ay içinde olay yerinin eski haline getirilmesini sağlamak ve bununla ilgili tüm harcamaları karşılamakla yükümlüdür.

Tehlikesiz ve inert atık geri kazanım yapanın yükümlülükleri

MADDE 9 – (1) Geri kazanım yapan;

a) Tesislerini bu Tebliğde belirlenen standartlara uygun olarak yapmakla, bu maksatla çevre lisansı almakla ve tesisi işletmekle,

b) Personel eğitimini yapmakla, acil tedbir planlarını hazırlamakla,

c) Tesiste geri kazanımı yapılan tehlikesiz ve inert atıklarla ilgili olarak bu Tebliğin Ek-2’sinde yer alan tehlikesiz ve inert atık geri kazanım formunu düzenlenmekle, bu formu elektronik ortamda ve yazılı olarak il çevre ve orman müdürlüğüne göndermekle, belgeleri beş yıl boyunca saklamakla ve istendiği takdirde ilgililere sunmakla,

ç) Tesisin işletilmesi ile ilgili her bölümün işletme planını yaparak uygulamakla,

d) Atığın tesise girişinde, atığın tehlikesiz ve inert atık geri kazanım formunda belirtilen atık tanımına uygunluğunu tespit etmekle,

e) Tehlikesiz ve inert atık geri kazanım formu olmaksızın atık kabul etmemekle,

f) Kabul ettiği tehlikesiz ve inert atık geri kazanım formunu onaylamakla ve otuz gün içinde üreticiye göndermekle, yılsonunda ise bu formların onaylı bir suretini il çevre ve orman müdürlüğüne sunmakla,

g) Tehlikesiz ve inert atık geri kazanım formu ile ilgili olarak üretici ile arasında uyuşmazlık çıkması halinde, bu uyuşmazlık giderilemezse on beş gün içinde, uyuşmazlığı Bakanlığa bildirmekle,

ğ) Acil tedbirlerle ilgili eğitimli personel bulundurmakla ve acil durum söz konusu olduğu zaman Bakanlığa bilgi vermekle ve gerekli tedbirleri almakla,

h) Tesisin risk taşıyan bölümlerinde çalışan personelin her türlü güvenliğini sağlamakla,

ı) Tesisin işletilmesi ile ilgili Bakanlığın öngördüğü işleri yapmakla,

i) Tesisin kapatılması durumunda tesisin kapatılmasına ilişkin planı hazırlayarak otuz gün önce Bakanlığa sunmakla,

j) Geri kazanım işlemlerini yapan kişi, kurum ve kuruluşlar, atık türü ve atığın kod numarası, atık miktarı, atığın kaynağı, gönderildiği tesis, taşıma şekli ve geri kazanım yöntemi gibi bilgileri içeren veri kayıt sistemini oluşturmakla, yıllık raporlarını il çevre ve orman müdürlüğüne göndermekle ve beş yıl boyunca saklamakla

yükümlüdür.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Tehlikesiz ve İnert Atıkların Geri Kazanımına İlişkin Hükümler

Geçici depolama

MADDE 10 – (1) Ayda 3000 (üçbin) kilogramdan az tehlikesiz ve inert atık üreten atık üreticisi; atıklarını geri kazanıma kadar gerekli tedbirleri alarak bir yılı geçmemek üzere, atığın durumuna göre zemin geçirimsizliğini sağlayarak ve üzerini kapatarak depolayabilir. Bu durumda atıkların yağmur veya yüzey suları ile temasından meydana gelebilecek kirliliğin önlenmesi için bu suların drenajı amacı ile ızgara ve kuşaklama kanalları ve benzeri toplama sistemleri oluşturulur.

Geri kazanım

MADDE 11 – (1) Tehlikesiz ve inert atıkların ekonomiye katkı sağlamak ve nihai bertarafa gidecek atık miktarının azaltılması amacıyla, geri kazanılması esastır.

(2) Üretim tesislerinden ve ürünlerin kullanımından kaynaklanan tehlikesiz ve inert atıkların geri kazanımının hedeflenmesi durumunda; atığın genel özellikleri, proses, elde edilecek ikincil ürünün özellikleri ve bu ürünün kullanılabilirliğini içeren rapor, Ek-3’te istenen hususları içeren teknik uygunluk raporu ve Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik kapsamında istenilen bilgi ve belgelerle birlikte Bakanlığa sunulması gerekmektedir.

(3) Aynı zamanda ikincil ürünün piyasada tüketim malzemesi olarak kullanılabilmesi için atık geri kazanım tesislerini kurmak ve işletmek isteyen gerçek ve/veya tüzel kişiler, bu Tebliğde belirlenen esaslar doğrultusunda, ürün standardı, ürünlerinin satışa uygunluğu ve piyasadaki denetimi ile ilgili izni, ilgili kurumlardan almak kaydı ile Bakanlıktan çevre lisansı almakla yükümlüdür.

Geri kazanım tesisleri için özel şartlar

MADDE 12 – (1) Geri kazanım tesislerinde;

a) Atıkların tesise girişte kontrolünün yapıldığı kabul ünitesi ve geçici stoklama sahası yer alır. Stoklama sahasının zemin geçirimsizliği, beton veya benzeri malzeme ile sağlanacak, yağmur ve yüzey sularının drenajı için tedbirler alınır.

b) Tesis genelinde oluşacak yağmur suları yıkama ve benzeri atık sulardan ayrı toplanır. Yıkama ve benzeri atık sular 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nde yer alan sınır değerlere uygun şekilde arıtılır.

c) Tesise kabul edilen atığın kaynağı, miktarı, taşınım türü ve geri kazanım yöntemi gibi bilgileri içeren veri kayıt sistemi oluşturulur.

ç) Gürültü, toz gibi kirleticilere karşı ilgili yönetmeliklerde tanımlanan sınır değerlere uyulur.

d) Tesis çevresi çit veya duvarla çevrilecek ve bu alana personel harici kişilerin izinsiz girmesi önlenir.

(2) Metal hurdaları ergiterek işlem yapan sanayiciler ile metal hurdayı parçalamak ve boyutlarını küçültmek suretiyle kalitesini ve yoğunluğunu arttırmak amacıyla hurda metal işleme ve metal ön hazırlama tesisleri için ilave olarak;

a) Tesiste değirmen (mekanik parçalayıcı-öğütücü) veya makas ünitelerinin olması,

b) Yıllık kapasitenin 50.000 ton ve üzerinde olması, bunun sanayi kapasite raporuyla belgelenmesi,

c) Tesisin bulunduğu alanın en az 20.000 metrekare olması,

ç) Tesis girişinde araçları ve yüklerini kontrol edecek özellikte radyasyon ölçüm cihazı ve ilgili ölçümleri yapmaya yeterli (Türkiye Atom Enerjisi Kurumu tarafından eğitim sertifikalı) personel bulundurulması,

d) Demir dışı hurda metal işleme ve ön hazırlama tesisleri için yıllık kapasitenin 3.000 ton ve üzerinde olması, bunun sanayi kapasite raporuyla belgelenmesi,

e) Demir dışı hurda metal işleme ve ön hazırlama tesisleri için tesisin bulunduğu alanın en az 5.000 metrekare olması koşulları sağlanır.

(3) Bakanlık, geri kazanım tesisinin durumu ve kapsamına göre istenen asgari şartların yanında başka şartlar istemeye yetkilidir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Tehlikesiz ve İnert Atık Geri Kazanım Tesislerine Çevre Lisansı Verilmesi ile

İlgili Hükümler

Geri kazanım tesislerine çevre lisansı verilmesi

MADDE 13 – (1) Tehlikesiz ve inert atık geri kazanım tesisi kurmak ve işletmek isteyen gerçek ve tüzel kişilerin çevre lisansı alması zorunludur. Çevre lisansı alınması işlemlerinde Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır. Söz konusu Yönetmeliğin Ek-3C sinde yer alan Teknik Uygunluk Raporunda, bu Tebliğin Ek-3’ünde verilen bilgi ve belgelerin bulunması zorunludur.

(2) Birbirini tamamlayan ve benzer teknoloji kullanan kompleks tesis üniteleri, çevre lisansı alma açısından tek ünite sayılır.

(3) Çevre lisansı almış olan tehlikesiz ve inert atık geri kazanım tesisleri işletmecileri tesisin işletme koşulları, tesisle ilgili ölçümler ve mevzuata uygun çalıştığına ilişkin bilgi ve belgeleri içeren raporları yıllık periyotlarda il çevre ve orman müdürlüğüne sunmakla yükümlüdür. İl Çevre ve Orman Müdürlükleri bu raporları değerlendirerek Bakanlığa sunar.

(4) Geri kazanım tesislerinden elde edilecek ikincil ürünün özellikleri ve bu ürünün kullanılabilirliğini içeren teknik bir raporun çevre lisansı için istenen belgelerle birlikte Bakanlığa sunulması gerekir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Diğer Hükümler

Denetim

MADDE 14 – (1) Bu Tebliğ kapsamına giren bütün faaliyetlerin, bu Tebliğe ve diğer çevre mevzuatına uygun olarak yapılıp yapılmadığını denetleme yetkisi Bakanlığa aittir.

Yürürlük

MADDE 15 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 16 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

EK-1

(…………) YILINA AİT TEHLİKESİZ VEYA İNERT ATIK BEYAN FORMU
1	Atık üreticisi ile ilgili genel bilgiler
a	Adı ve Unvanı	:
b	Adresi (Mah., Cad., Sok., Numara, İlçe, İl)	:
c	Telefonu	:
ç	Faksı	:
d	Elektronik posta adresi	:
e	İşyeri Vergi Kimlik No ve Vergi Dairesi	:
f	Ticaret sicil numarası	:
2	Tesise ait bilgiler
a	Üretim kapasitesi	:
b	Tesiste atık üreten kaynaklar	:
c	Atığın Kodu	:
ç	Atık miktarı (ton/yıl)	:
d	Atığın genel özellikleri	:
3	Atığın tesis içinde geçici depolanması (stoklanması) halinde Atık miktarı (ton/yıl)Geçici depolama yöntem ve tekniği
4	Atığın geri kazanım tesisine gönderilmesi halinde Geri kazanım tesisi çevre lisansı numaralarıTesise ne kadar atık gönderildiği (ton)
5	Atığın düzenli depolama tesisine gönderilmesi halinde Atık miktarı (ton/yıl)

Firma adına Formu dolduran kişinin
Adı SoyadıGöreviTarih/İmzaKaşe veya mühür

EK-2

TEHLİKESİZ VEYA İNERT ATIK GERİ KAZANIM FORMU
1	Atık üreticisi ile ilgili genel bilgiler	:
a	Adı ve Unvanı
b	Adresi (Mah., Cad, Sok, Numara, İlçe, İl)	:
c	Telefonu	:
ç	Faksı	:
d	Elektronik posta adresi	:
e	İşyeri Vergi Kimlik No ve Vergi Dairesi	:
f	Ticaret sicil numarası
2	Atığın özellikleri	:
a	Atığın Kodu	:
b	Atığın bileşenleri	:
c	Atığın fiziksel özellikleriToz/tozluMacunsu/çamurKatıDiğer	:
3	Nakliye bilgileriKamyonKonteynırVaril/FıçıDiğer	:
4	Geri kazanım Yöntemi	:

Firma adına formu dolduran kişinin	Geri kazanım Tesisi adına formu onaylayan kişinin
Adı SoyadıGöreviTarih/İmzaKaşe veya mühür	Adı SoyadıGöreviTarih/İmzaKaşe veya mühürÇevre lisansı No

Not: Bu form üç (3) nüsha halinde düzenlenerek birer nüshası atık üreticisinde ve geri kazanım tesisinde bulunacaktır. Geri kazanım tesisi 3 üncü nüshaları saklayıp yılsonunda il çevre ve orman müdürlüğüne sunmakla yükümlüdür.

EK-3

ÇEVRE KANUNUNCA ALINMASI GEREKEN İZİN VE LİSANSLAR HAKKINDA YÖNETMELİĞİNEK-3C SİNDE YER ALAN TEKNİK UYGUNLUK RAPORUNUN KAPSAMINDAOLMASI GEREKEN BİLGİ VE BELGELER
1	Geri kazanım verimi	:
2	Atığın temin edileceği yerler	:
3	Tesiste atık işlemede kullanılan kimyasal maddelerin isimleri, miktarı (ton/ yıl) ve depolama şekilleri
4	Hammadde ve ürün stok alanlarının kapasiteleri ile stok alanlarında alınacak güvenlik tedbirleri
5	Geri kazanım sonucu elde edilecek ürünler, ürünlere ait etiketleme ve ambalajlama bilgileri
6	Geri kazanılamayan atıkların, bileşimi, miktarı ve nasıl bertaraf edilecekleri
7	Geri kazanım tesislerinden elde edilecek ikincil ürünün özellikleri ve bu ürünün kullanılabilirliğini içeren teknik bir rapor ve/veya Geri kazanılan ürünlerinin piyasaya ürün olarak sürülebilmesi için ilgili kurum/kuruluşlardan alınacak belge ve/veya Geri kazanılan ürünlerin standartları, ticari isimleri ve üretim miktarları (ton/ yıl),
8	Tesise gelen atıkların Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik Ek-IV ünde verilen atık kodları ve tahmini yıllık miktarları aşağıda yer alan tabloya göre detaylı olarak belirtilir. Atığın Kodu/G.T.İ.P. numarası1Miktarı (Ton/Yıl)

Başvuru Sahibinin/Şirketin YetkilisiTarihİsim, İmza

Not: Müracaat dosyasında bulunan evrakların her sayfası imzalı ve kaşeli olacaktır.

1 Alınan Çevre Lisansı ile Atık ithalatı yapılacaksa geri kazanılacak atıkların G.T.İ.P. numaraları verilmelidir.

12 Temmuz 2007 PERŞEMBE         Resmî Gazete                 Sayı : 26580

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

5553 SAYILI TOHUMCULUK KANUNUNA TABİ TOHUMLUK ÇEŞİTLERİ HAKKINDA TEBLİĞ (TEBLİĞNO: 2007/33)

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğ; 31/10/2006 tarihli Tohumculuk Kanunu çerçevesinde tescil edilen, üretim izni verilen ve üretilecek bitki tür ve çeşitlerini kapsamaktadır.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ 5553 sayılı Kanuna dayanılarak hazırlanmıştır.

Tescilli çeşitler

MADDE 3 –

(1) 5553 sayılı Kanun uyarınca tescil edilen tohumluk çeşitleri, bu Tebliğin ekinde verilen listenin 1 no’lu sütununda gösterilmiştir.

Üretim izinli çeşitler

MADDE 4 –

(1) Tescil Komitesi tarafından üretim izni verilen tohumluk çeşitleri, bu Tebliğin ekinde verilen listenin 2 no’lu sütununda gösterilmiştir.

Üretilecek tohumluk çeşitleri

MADDE 5 –

(1) Elit, orijinal, anaç ve sertifikalı tohumluklar sadece bu Tebliğin ekinde yer alan listedeki tohumluk çeşitlerinden üretilebilir.

(2) Bu maddeye göre üretilen tohumlukların Bakanlıktan olumlu rapor alınmadan satılması ve dağıtılması yasaktır.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 6 –

(1) 12/8/2006 tarih ve 26257 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2006/41 no’lu Tohumluk Çeşitleri Hakkında Tebliğ yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 7 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 8 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

12 Mayıs 2010 ÇARŞAMBA Resmî Gazete     Sayı : 27579

TEBLİĞ

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

TÜRK GIDA KODEKSİ-BİTKİ ADI İLE ANILAN YEMEKLİK YAĞLAR TEBLİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2010/17)

MADDE 1 –

13/10/2001 tarihli ve 24552 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi-Bitki Adı ile Anılan Yemeklik Yağlar Tebliğinin Tanımlar başlıklı 4 üncü maddesinin (a) bendine aşağıdaki tanım eklenmiştir.

“Orta Oleik Asitli Ayçiçek Yağı: Orta oleik asitli yağ içeren ayçiçek bitkisinin (Helianthus annuus L.) tohumlarından elde edilen yağdır.

MADDE 2 –

Aynı Tebliğin Ürün Özellikleri başlıklı 5 inci maddesinin (r) bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki (s) bendi ilave edilmiştir.

“s) Bu Tebliğ kapsamında yer alan yağlara ait sterol kompozisyonları EK-4’te belirtilmiştir.”

MADDE 3 –

Aynı Tebliğin EK-1 ve EK-3’ü değiştirilmiş olup EK-4 ilave edilmiştir.

GEÇİCİ MADDE 1 –

Halen faaliyet gösteren ve bu Tebliğ kapsamındaki ürünleri üreten ve satan işyerleri bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren 6 ay içinde bu Tebliğ hükümlerine uymak zorundadır.

MADDE 4 –

Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 5 –

Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Tebliğ eklerini görmek için tıklayınız

12 Haziran 2012 SALI                            Resmî Gazete                                    Sayı : 28321

TEBLİĞ

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

İYİ TARIM UYGULAMALARI DESTEKLEME ÖDEMESİ YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2012/46)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, çevre, insan ve hayvan sağlığına zarar vermeyen bir tarımsal üretimin yapılması, doğal kaynakların korunması, tarımda izlenebilirlik ve sürdürülebilirlik ile güvenilir gıda arzının sağlanmasına yönelik İyi Tarım Uygulamaları yapan çiftçilerin birim alan üzerinden desteklenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, İyi Tarım Uygulamaları desteklemelerinde görev alacak kurum ve kuruluşların belirlenmesi, İyi Tarım Uygulamaları faaliyetinde bulunan çiftçilere destekleme ödemesi ile bu ödemeye ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 7/5/2012 tarihli ve 28285 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2012/3106 sayılı 2012 Yılında Yapılacak Tarımsal Desteklemelere İlişkin Bakanlar Kurulu Kararına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlar Kurulu Kararı: 2012/3106 sayılı 2012 Yılında Yapılacak Tarımsal Desteklemelere İlişkin Bakanlar Kurulu Kararını,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş.’yi,

ç) ÇKS: Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliği ile oluşturulan ve çiftçilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerin de kayıt altına alındığı veri tabanını,

d) BÜGEM: Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü’nü,

e) Çiftçi: İyi Tarım Uygulamaları Yönetmeliğinde tanımlanan müteşebbislerden, meyve sebze ürünlerinde ve/veya örtü altında İyi Tarım Uygulamaları yapan ÇKS’ye kayıtlı gerçek veya tüzel kişileri,

f) ÇKS Yönetmeliği: 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliğini,

g) İl/ilçe müdürlükleri: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerini,

ğ) İl/ilçe tahkim komisyonu: ÇKS Yönetmeliğine istinaden oluşturulan il/ilçe tahkim komisyonunu,

h) İl/ilçe tespit komisyonu: ÇKS Yönetmeliğine istinaden oluşturulan il/ilçe tespit komisyonunu,

ı) İyi Tarım Uygulamaları (İTU): İyi Tarım Uygulamaları Yönetmeliğine göre yapılan tarımsal faaliyeti,

i) İyi Tarım Uygulamaları Yönetmeliği (İTUY): 7/12/2010 tarihli ve 27778 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmeliği,

j) İTUB: Bakanlık il müdürlüklerinde oluşturulan İyi Tarım Uygulamaları birimlerini,

k) İTUD: İyi Tarım Uygulamaları desteğini,

l) İTUD İcmal-1: İlçe müdürlükleri tarafından ÇKS’ye aktarılan bilgilere göre her köy/mahalle için çiftçi detayında İTUD hak edişlerini gösteren ve bir örneği Ek-1’de yer alan belgeyi,

m) İTUD İcmal-2: İlçe müdürlükleri tarafından İcmal-1’deki bilgilere göre her ilçe için köy/mahalle detayında İTUD hak edişlerini gösteren ve bir örneği Ek-2’de yer alan belgeyi,

n) İTUD İcmal-3: İl müdürlükleri tarafından İcmal-2’deki bilgilere göre her il için ilçe detayında İTUD hak edişlerini gösteren ve bir örneği Ek-3’de yer alan belgeyi,

o) ÖKS: 25/8/2010 tarihli ve 27683 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Örtüaltı Üretiminin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde oluşturulan örtü altı kayıt sistemini,

ö) Örtü altı tarım arazisi: ÇKS’de ve Örtüaltı Üretiminin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde oluşturulan örtü altı kayıt sisteminde kayıtlı arazileri,

p) Tarım arazisi: ÇKS’de kayıtlı olan arazileri,

r) Tarımsal faaliyet: Tarım arazisi üzerinde tarımsal üretim kaynaklarını fiilen kullanarak bitkisel ürünlerin üretilmesi veya yetiştirilmesini,

s) Yetkilendirilmiş Kuruluş: İyi Tarım Uygulamalarında, kontrol ve sertifikasyon kuruluşu olarak Bakanlık tarafından yetki verilmiş tüzel kişileri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Ödeme Esasları

Ödeme yapılacak çiftçiler

MADDE 5 – (1) Aşağıdaki şartları haiz çiftçiler, İTUD ödemesinden yararlandırılır.

a) İTU Yönetmeliğine göre bireysel veya grup halinde meyve sebze ürünlerinde veya örtü altında İyi Tarım Uygulamaları yapan,

b) Yetkilendirilmiş kuruluşlarca 2012 yılında düzenlenmiş İyi Tarım Uygulamaları sertifikasına sahip olan,

c) ÇKS’de 2012 üretim sezonunda kayıtlı olan,

ç) Örtü altında İyi Tarım Uygulamaları yapan çiftçilerden ÖKS’ye kayıtlı olan,

d) Bu Tebliğde İTUD uygulamaları ile ilgili belirtilen usul ve esaslara göre başvuru yapan.

Ödemeye esas arazi büyüklüğü

MADDE 6 – (1) Meyve sebze ürünlerinde İyi Tarım Uygulamaları yapanlara İTUD ödemesi, yetkilendirilmiş kuruluşlarca sertifikalandırılan tarım arazilerinin ÇKS’ye işlenmesi sonucu desteğe tabi alan hesaplanarak yapılır.

(2) Örtü altında İyi Tarım Uygulamaları yapanlara İTUD ödemesi, yetkilendirilmiş kuruluşlarca sertifikalandırılan ayrıca ÖKS’ye kayıtlı olan alanların ÇKS’ye işlenmesi sonucu desteğe tabi alan hesaplanarak yapılır.

(3) Meyve sebze ürünlerinde ve/veya örtü altında İyi Tarım Uygulamaları yapanlara yönelik İTUD ödemeleri, çiftçilerin ÇKS’de kayıtlı toplam alanlarını geçmemek kaydıyla yapılır.

(4) Örtü altında İTUD yapılan alanlar, ayrıca meyve sebze üretim alanlarına verilen İTUD’inden faydalanamaz.

Ödeme miktarı

MADDE 7 – (1) Bu Tebliğin 5 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen çiftçilere; meyve sebze üretim alanları için dekar başına yapılacak destekleme ödemesi 25 TL.’dir.

(2) Bu Tebliğin 5 inci maddesinde belirtilen çiftçilere, örtü altı üretim alanları için dekar başına yapılacak destekleme ödemesi 100 TL’dir.

Ödemeler için gerekli finansman ve ödeme planı

MADDE 8 – (1) İTUD ödemeleri için gerekli finansman bütçenin ilgili kalemine tahsis edilen ödeneklerden karşılanır. Ödemeler, Bakanlık tarafından Bankaya kaynak aktarılmasını müteakip, il/ilçe müdürlüklerince ÇKS’deki kayıtlara göre oluşturulan onaylı İTUD İcmal-1’lerine göre, Banka aracılığıyla, ilgili şubelerde daha önce çiftçiler adına açılan veya açılacak olan hesaplara yapılır. Bakanlar Kurulu Kararının 7 nci maddesindeki hükmü ile çiftçilere yapılan toplam nakdi ödeme tutarının % 0,2’si bütçenin ilgili kaleminden Bankaya hizmet komisyonu olarak ödenir.

(2) İTUD ödeme planı, İTUD başvurusu yapan çiftçilere ait bilgilerin, ÇKS’ye girişinin il ve ilçelerde tamamlanmasını müteakiben Bakanlık tarafından belirlenir. Ödemelere, ön incelemelerin ve kontrollerin tamamlanması ile Bakanlık tarafından İTUD ödemelerine ilişkin talimatların Bankaya gönderilmesinden sonra başlanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Görevli Kurum ve Kuruluşlar, Destekleme

Başvuruları ve Askı İşlemleri

Görevli kurum ve kuruluşlar

MADDE 9 – (1) İTUD çalışmaları; BÜGEM, il/ilçe tahkim komisyonları, il/ilçe tespit komisyonları ve il/ilçe müdürlükleri ile yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından yürütülür.

(2) Yetkilendirilmiş kuruluşlar, çiftçilerin T.C. kimlik numarası/vergi numarası ile tarımsal faaliyette bulunduğu alanlarını, yetiştirilen ürün adını, il, ilçe, köy/mahalle ile kadastro gören yerlerde ada ve parsel bilgilerini, kadastro görmeyen yerlerde ise il/ilçe tespit komisyonları tespitlerine göre tarım arazisi bilgilerini ve örtü altı üretim yapan üreticilerin üretim şeklini düzenledikleri sertifikada veya eklerinde göstermekle sorumludur.

(3) Yetkilendirilmiş kuruluşlar, İTUD’dan yararlanmak üzere kendilerine başvuruda bulunan çiftçiler tarafından talep edilen bu Tebliğe konu belgeleri düzenlemekle sorumludurlar.

İTUD başvuruları ve başvuruların kabulü

MADDE 10 – (1) Çiftçilerin, 1/2/2013 tarihinden itibaren 15/3/2013 günü mesai saati bitimine kadar Ek-4’e uygun İTUD başvuru dilekçesi ile ÇKS’ye kayıtlı oldukları il/ilçe müdürlüklerine başvuru yapmaları gerekmektedir.

(2) Çiftçiler başvuru dilekçesi ekinde, 1/1/2012 ile 31/12/2012 tarihleri arasında düzenlenen ve 2012 yılında geçerli olan İTU sertifikası ile birlikte Ek-5’e uygun olarak yetkilendirilmiş kuruluşlarca düzenlenmiş İTU sertifika ekini ibraz etmek zorundadır.

(3) 2012 yılında düzenlenmeyen veya önceki yıllarda düzenlenmekle birlikte geçerliliği 2012 yılında da devam eden sertifikalar ile yapılan başvurular kabul edilmez.

(4) Yetkilendirilmiş kuruluşlarca düzenlenecek Ek-5 belgesi, çiftçilerin il/ilçe müdürlüklerinden alacakları 2012 üretim sezonuna ait ÇKS belgesi ile Ek-6’ya uygun olarak hazırlanan ÖKS kayıt belgesi esas alınarak tanzim edilir.

(5) Örtü altı için İyi Tarım Uygulamaları desteği başvurusunda bulunan çiftçiler, ayrıca il/ilçe müdürlüklerinin ilgili birimlerinden alacakları Ek-6’ya uygun olarak hazırlanan ÖKS belgesini başvuru dosyasında ibraz etmelidir.

(6) İl/ilçe müdürlükleri Ek-4’e uygun başvuru dilekçesi, İTU sertifikası, Ek-5 ve varsa örtü altı üretim alanları için Ek-6 belgesi ile çiftçilerin başvurularını kabul ederek ÇKS’ye kaydeder.

(7) Bu Tebliğ kapsamında çiftçilerden talep edilen belgelerin aslının ibrazı durumunda, bu belgenin örneği, başvuru yapılan il/ilçe müdürlükleri tarafından “Aslı Görülmüştür” ibaresi ile onaylanarak kabul edilir. Asıl nüsha, üzerine görünür şekilde “İyi Tarım Uygulamaları desteği ödemesinde esas alınmıştır” ibaresi konularak çiftçiye iade edilir.

Askı işlemleri

MADDE 11 – (1) İTUD ödeme icmalleri, il/ilçe müdürlükleri tarafından en geç 26/4/2013 tarihine kadar oluşturulur. İl/ilçe müdürlükleri en geç 1/5/2013 tarihine kadar her ilçe merkezinin Ek-2’deki İTUD İcmal-1’i ilçe merkezinde ve köyün/mahallenin İTUD İcmal-1’i kendi köyünde/mahallesinde ilgili ilçe müdürlükleri veya muhtarlıklar marifetiyle yirmi iki gün süreyle askıya çıkarılır. Askıya çıkma tarihi ve saati ile askıdan indirme tarihi ve saati tutanağa bağlanır. Tutanak muhtar ve/veya aza tarafından güncel tarihle imzalanır. Askı süresince herhangi bir itiraz olmaz ise icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz. ÇKS’ye İTUD ile ilgili arazi miktarının eksik girilmesi durumunda, askı süresinde hatanın düzeltilmesi amacıyla başvurusu yapılmayan arazilerin eksik kısmı için İTUD ödemesi yapılmaz.

(2) İTUD İcmal-1’lerinin askıda kalma süresi zarfında maddi hatalara ilişkin olarak yapılan yazılı itirazlar il/ilçe müdürlüklerine yapılacak olup, bu itirazlar 1/5/2013 tarihi ile 24/5/2013 tarihleri arasındaki yirmi dört gün içerisinde değerlendirilir. İncelenen çiftçi dosyalarında gerçeğe aykırılığın bulunmaması ve askı süresince itiraz edilmemesi ya da itirazların değerlendirilerek sonuçlandırılması halinde, ÇKS’den alınan Ek-2’deki İTUD İcmal-2’ler ilçe müdürlüklerince düzenlenip, onaylanır ve il müdürlüklerine gönderilir. İlçe müdürlüklerinden alınan İTUD İcmal-2’ler ve il müdürlüklerinin onayladığı merkez ilçe İTUD İcmal-2’si ile ÇKS’den alınan Ek-3’deki İTUD İcmal-3’ün uyumu kontrol edilir.

(3) Bu Tebliğdeki başvuru bitiş tarihinden sonra askı süresi içinde verilen itiraz dilekçelerinde talep edilen değişiklikler dışında, çiftçinin beyanı ile ÇKS’de veya ÖKS’de yapılacak güncellemeler İTUD ödemesine esas teşkil etmez.

(4) Değerlendirme sonucunda İTUD İcmal-1’leri düzeltilemez ya da bilgi ve belgelerle ilgili aykırılık, şikâyet ve/veya ihbar bulunması nedeniyle İcmal-1’ler oluşturulamaz ise, durum ilçe tahkim komisyonuna intikal ettirilir. İlçe tahkim komisyonunca çözümlenemeyen konular il tahkim komisyonuna gönderilir.

(5) İlçe müdürlüklerinden alınan İcmal-2’lerde gerçeğe aykırılık olması ya da il müdürlüklerine intikal eden şikâyet ve/veya ihbar olması durumunda, il müdürlüklerince bu sorunlar çözülmeye çalışılır. Çözüme kavuşturulamayan konular, il tahkim komisyonuna bildirilir. İl tahkim komisyonunda çözümlenemeyen konular ise BÜGEM’e gönderilir.

(6) İTUD İcmal-2’lerinde gerçeğe aykırılığın bulunmaması ya da il müdürlüklerine intikal eden şikâyet ve/veya ihbarların, il müdürlüklerince çözümlenmesi hâlinde, ödemeye esas İTUD İcmal-3’ler BÜGEM’e gönderilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Tahkim Komisyonları ve Uygulamaların Kontrolü

Tahkim komisyonlarının görevleri

MADDE 12 – (1) ÇKS Yönetmeliğinde tanımlanmış İl/ilçe tahkim komisyonları, bu Tebliğ hükümlerinin uygulanması sırasında ortaya çıkabilecek ihtilaflı konuları çözmeye ve karar almaya yetkilidir. İl tahkim komisyonu merkez ilçede, ilçe tahkim komisyonunun görevlerini de yapar.

(2) Komisyonlar;

a) Gerçeğe aykırı beyanda bulunanlar hakkında gerekli hukuki işlemlerin yapılması için karar alır ve ilgili mercilerce uygulanması yönünde girişimde bulunur. Gerçeğe aykırı beyanda bulunan çiftçilerin İTUD ödemelerinden faydalandırılmamasını değerlendirir ve karara bağlar. Eğer, İTUD ödemesi yapılmış ise yapılan ödemenin geri alınmasını sağlar. Ayrıca, gerçeğe aykırı beyanda bulunulduğunu tespit eden merci tarafından ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur.

b) Sahtecilik ve/veya kamu kurumunu dolandırmak gibi bir kastı olmaksızın, fazla İTUD ödemesinden yararlanan çiftçilerin, kendi rızaları ile fazla aldıkları miktarları iade etmeleri halinde, İTUD ödemelerinden faydalanmalarına devam etmeleri ve haklarında cezai işlem yapılmamasına ilişkin karar verir.

c) İTUD ödemesinden faydalanmak üzere başvuruda bulunan çiftçilere ilişkin bilgilerin zamanında ÇKS’ye ve örtü altı üretim yapan çiftçilerin bilgilerini ÖKS kayıt sistemine girilmesini sağlamak üzere her türlü tedbiri alır.

Uygulamaların kontrolüne ilişkin görev ve yetkiler

MADDE 13 – (1) İTUD uygulamasının denetimini sağlayacak tedbirleri almaya Bakanlık yetkilidir.

(2) İTUD uygulamasına ilişkin olarak İTUB üyeleri tarafından ön inceleme yapılır. İTUD müracaatları başladıktan sonra il müdürlüklerinin uygun göreceği tarihte ön inceleme başlatılır. Ön inceleme, illerde/ilçelerde daha sonra tespit edilecek usulsüz işlemlere ilişkin sorumlulukları ortadan kalkmaz. Bütün uygulamalar, ön incelemenin yanı sıra mevzuatın öngördüğü her türlü denetime de tabidir.

(3) Ön inceleme, çiftçilerin yapmış oldukları başvurular üzerinden ilçe, köy veya mahallelerde yapılır. Bu incelemede başvuruda ibraz edilen bilgiler, ÇKS’de kayıt edilen bilgiler ve yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından il müdürlüklerine gönderilen kontrol ve dönem raporlarında yer alan bilgiler ile karşılaştırılır. Ayrıca örtü altında üretim yaptığını beyan ederek İTUD’dan yararlanmak üzere başvuran üreticilerin ÖKS’ye kayıtlı üretim alanları yerinde incelenir.

(4) Ön incelemelerde, İTU Yönetmeliği hükümlerince kontrol veya dönem raporları şeklinde henüz il müdürlüklerine bildirilmemiş veya bildirimler ile müracaatlar arasında uyumsuzluk bulunan çiftçilerin ön incelemesi öncelikli olarak tamamlanır. Bu incelemelerde çiftçi ile yetkilendirilmiş kuruluşlar arasında yapılan veya tüzel kişilik ile üyesi çiftçiler arasında yapılan sözleşmeler, kontrol raporları ile çiftçilerin saklamakla yükümlü oldukları tarımsal uygulamalarına ve analizlere ait kayıtların incelenmesi esastır.

(5) Ön incelemede çiftçilerin, ÇKS’de ve ÖKS’de kayıt ettirdikleri bilgiler ile İTU sertifikasında veya eklerinde gerçeğe aykırı beyan ya da verdikleri belgelerde sahte evrak tespit edilmesi halinde, sorumlular hakkında ilgili Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulur. Ayrıca, sorumluluğu tespit edilen kamu görevlileri hakkında da gerekli yasal işlemler yürütülür. İTUB üyeleri, gelen münferit şikâyet ve ihbarları ayrıca değerlendirir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Uygulamalardan Yararlanamayacaklar

Uygulama dışında kalacak çiftçiler

MADDE 14 – (1) Aşağıdaki çiftçiler İTUD uygulamasından yararlanamaz.

a) ÇKS’de kayıtlı olmayan veya süresi içinde kayıtlı bilgilerini güncellemeyen,

b) Örtü altı üretim yapan üreticiler için ÖKS’de kayıtlı olmayan,

c) Bu Tebliğin 10 uncu maddesinde istenen belgelerle birlikte süresi içinde başvuru yapmayan,

ç) Askı listelerinde isminin bulunmaması veya desteklemeye esas tarım arazisi büyüklüğünün hatalı olması durumunda, askı süresi sonuna kadar hatalı kayıtların düzeltilmesi için yazılı başvuru yapmayan,

d) İTUD ödemesinden faydalanmak üzere başvuru yapan çiftçilerden gerçeğe aykırı beyanda bulunan ve sahte belge ibraz eden,

e) Kamu tüzel kişileri.

Desteklemeye tabi olmayacak araziler

MADDE 15 – (1) Aşağıdaki araziler İTUD uygulaması kapsamı dışındadır.

a) ÇKS’ye kaydı yapılmayan araziler,

b) Açık alanlarda meyve sebze üretimi dışındaki araziler, örtü altı üretiminde ise ÖKS’ye kayıtlı olmayan araziler,

c) Kamu arazileri üzerinde yapılan doğadan toplama alanları,

ç) İTU sertifikası iptal edilen araziler,

d) Kadastro geçmemiş birimlerde, tapu sicil müdürlüklerinden onaylı tapu zabıt kaydına sahip olmayan çayır vasıflı araziler,

e) Askı listelerinde toplam arazi miktarının hatalı olması durumunda, askı süresi sonuna kadar hatalı kayıtların düzeltilmesi için bu Tebliğe uygun belgeler ile yazılı başvurusu yapılmayan araziler,

f) Orman ve tesis kadastrosu tamamlanmamış ormanla ilişkili alanlarda, Orman Genel Müdürlüğü temsilcisinin de bulunduğu tespit komisyonlarınca düzenlenen raporlarda, tarım arazisi haline getirilmediği tespit edilen araziler,

g) Tapuda tescili bulunmayan mülkiyeti ihtilaflı olup da, İTUD askı işlemleri sırasında taraflardan birisince itiraz konusu yapılan araziler,

ğ) Tespit komisyonları çalışmalarına yardım edilmediği, çalışmaların engellendiği tespit komisyonu tutanağı ile belirlenen ve tahkim komisyonu tarafından İTUD kapsamı dışında bırakılmasına karar verilen köylerdeki araziler,

h) Organik tarım desteğinden yararlandırılan araziler.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Haksız ödemelerin geri alınması ve hak mahrumiyeti

MADDE 16 – (1) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen gecikme zammı oranları dikkate alınarak hesaplanan kanuni faizi ile birlikte geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar.

(2) Bu destekleme ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç, haksız yere yararlandığı tespit edilen üreticiler beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.

(3) Yetkilendirilmiş kuruluşlar, İTUD ödemeleri için düzenledikleri her türlü bilgi ve belgelerden sorumludurlar. Sorumluluklarını yerine getirmeyen yetkilendirilmiş kuruluşlar hakkında İyi Tarım Uygulamaları Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 17 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Tebliğin eklerini görmek için tıklayınız

12 Mayıs 2010 ÇARŞAMBA Resmî Gazete     Sayı : 27579

TEBLİĞ

Mesleki Yeterlilik Kurumundan:

ULUSAL MESLEK STANDARTLARINA DAİR TEBLİĞ

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı; bu Tebliğin eklerini oluşturan altı meslek standardının yürürlüğe konulmasını sağlamaktır.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, 21/9/2006 tarihli ve 5544 sayılı Mesleki Yeterlilik Kurumu Kanununun 21 inci maddesi ile 5/10/2007 tarihli ve 26664 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ulusal Meslek Standartlarının Hazırlanması Hakkında Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin (1) inci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Yürürlük

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 4 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Mesleki Yeterlilik Kurumu Başkanı yürütür.

E K L E R

1. İlaç Üretim Operatörü (Beşeri ve Veteriner) (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

2. İnşaat Boyacısı (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

3. Hurda Hazırlama ve Takip İşçisi (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

4. Liman Vinç Operatörü (RTG ve SSG) (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

5. Liman Saha İstif Makineleri Operatörü (CRS ve ECS) (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

6. Tren Makinisti (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

12 Haziran 2012 SALI                      Resmî Gazete                            Sayı : 28321

TEBLİĞ

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

TARIMSAL YAYIM VE DANIŞMANLIK HİZMETLERİNE DESTEKLEME ÖDEMESİ YAPILMASI HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2012/41)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, tarımsal yayım ve danışmanlık sisteminin çoğulcu, etkin ve verimli bir yapıya kavuşmasını sağlamak üzere, tarımsal işletmelere tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşların desteklenmesi amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ destekleme kapsamında tarımsal danışmanlık hizmeti alacak tarımsal işletmelere tarımsal danışmanlık hizmeti verecek kişi ve kuruluşlar, desteklemeye başvuracak kişi ve kuruluşlar, başvuru iş ve işlemleri, destekleme ödemesi kriterleri, desteklemelerin denetimine ilişkin görev ve yetkiler, desteklemeden yararlanamayacaklar ve cezai sorumluluklara ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 9 uncu maddesi, 8/9/2006 tarihli ve 26283 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Hizmetlerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmelik ve 16/4/2012 tarihli ve 2012/3106 sayılı 2012 Yılında Yapılacak Tarımsal Desteklemelere İlişkin Bakanlar Kurulu Kararının 8 inci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) AKS belgesi: İl/ilçe müdürlüğü onaylı AKS’den alınan belgeyi,

b) Arıcılık kayıt sistemi (AKS): Arıcıların “Arılık ve Koloni Bildirim Formu” beyanına istinaden il müdürlükleri tarafından tutulan kayıt sistemini,

c) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ç) Başkanlık: Eğitim, Yayım ve Yayınlar Dairesi Başkanlığını,

d) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğünü,

e) Banka şubesi: T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Şube Müdürlüklerini,

f) SGK: Sosyal Güvenlik Kurumunu,

g) Belge: Yönetmelik hükümlerine göre kişilere verilen Geçici Tarım Danışmanı Belgesini,

ğ) Çiftçi: Mal sahibi, kiracı, yarıcı veya ortakçı olarak devamlı veya en az bir üretim dönemi veya yetiştirme devresinde tarımsal üretim yapan gerçek ve tüzel kişileri,

h) Çiftçi kayıt sistemi (ÇKS): 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliği ile oluşturulan ve çiftçilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerin de kayıt altına alındığı veri tabanını ve buna bağlı kayıt sistemlerini,

ı) ÇKS belgesi: Tarımsal işletmelerin 2011 veya 2012 yılı üretim sezonu bilgilerini içeren, il/ilçe müdürlüğü onaylı ÇKS’den alınan belgeyi,

i) Gelir makbuzu: Tarımsal danışmanlık hizmeti veren dernek/vakıf, üretici örgütü ve ziraat odalarınca, tarımsal danışmanlık hizmeti alan tarımsal işletmelere verilen ve mali mevzuata uygun makbuzu,

j) Hayvan kayıt sistemi: 2/12/2011 tarihli ve 28130 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği ile oluşturulan ve işletmelerin, yetiştiricilerin ve sığır cinsi hayvanların kimlik bilgilerinin kayıt altına alındığı Turkvet veri tabanını,

k) Hizmet alım/satım faturası: Tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlarca, tarımsal danışmanlık hizmeti alan tarımsal işletmelere verilen ve mali mevzuata uygun faturayı,

l) İl/ilçe müdürlüğü: Bakanlık il/ilçe müdürlüklerini,

m) İl teknik komitesi: Yönetmelik ile her ilde oluşturulan tarımsal yayım ve danışmanlık il teknik komitesini,

n) Koyun-keçi kayıt sistemi: 2/12/2011 tarihli ve 28130 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Koyun ve Keçi Türü Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliğine göre oluşturulan kayıt sistemini,

o) Merkez teknik komitesi: Yönetmelik ile merkezde oluşturulan tarımsal yayım ve danışmanlık merkez teknik komitesini,

ö) Pasaport: Hayvanlar kulak küpesi ile tanımlanıp veri tabanına işlendikten sonra hayvan hakkında gerekli bilgileri içeren ve bilgisayardan il ve ilçe müdürlüğü tarafından çıktısı alınarak hayvan sahibine verilen belge veya listeyi,

p) Serbest meslek makbuzu: Tarımsal danışmanlık hizmeti veren serbest tarım danışmanınca, tarımsal danışmanlık hizmeti alan tarımsal işletmelere verilen ve mali mevzuata uygun makbuzu,

r) Serbest tarım danışmanı: Kendi nam ve hesabına çalışmak suretiyle tarımsal işletmelere, sivil toplum örgütlerine ve tarımdan girdi alan kuruluşlara tarımsal danışmanlık hizmeti sunan ve Yönetmelikte belirtilen hükümlere göre sertifikalandırılmış kişileri,

s) Sertifika: Yönetmelik hükümlerine göre kişilere verilen Tarım Danışmanı Sertifikasını,

ş) Sivil toplum örgütleri: Tarımsal alanda faaliyet gösteren kooperatif, birlik, dernek ve vakıflar ile gönüllü kuruluşları,

t) Su ürünleri kayıt sistemi (SKS): Su ürünleri yetiştiriciliği ile ilgili bilgilerin merkezi bir veri tabanında kayıt altına alındığı ve destekleme ödemelerinin uygulandığı, izlendiği, raporlandığı, Çiftçi Kayıt Sisteminin bir alt bileşeni olan kayıt sistemini,

u) Su ürünleri yetiştiricilik belgesi: Su ürünleri üretim faaliyetinde bulunan yetiştiricilere Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürlüğü tarafından verilen belgeyi,

ü) Tarım danışmanı: Sivil toplum örgütlerinde, ziraat odalarında ve tarımsal danışmanlık şirketlerinde istihdam edilen veya tarımsal danışmanlık hizmeti yürütmek üzere kendi nam ve hesabına çalışan ve Yönetmelikte belirtilen hükümlere göre sertifikalandırılmış kişileri,

v) Tarımsal danışmanlık dernekleri/vakıfları: Sivil toplum örgütlerinden, tarım danışmanı istihdam etmek suretiyle danışmanlık hizmeti vermek üzere tarımsal işletme sahiplerince, ilgili mevzuata göre kurulan ve yetki belgesine sahip tarımsal danışmanlık dernekleri/vakıfları,

y) Tarımsal danışmanlık hizmetleri: Sivil toplum örgütleri, ziraat odaları, şirketler ve serbest tarım danışmanlarınca, tarımsal işletmelerin tarımsal bilgi, teknik ve yöntemler konusundaki ihtiyaçlarının zamanında ve yeterli düzeyde karşılanmasına yönelik olarak ücret karşılığında yürütülen hizmetleri,

z) Tarımsal danışmanlık şirketi: Tarımsal işletmelere, sivil toplum örgütlerine, ziraat odalarına ve tarımdan girdi alan kuruluşlara tarımsal danışmanlık hizmeti sunmak üzere kurulan ve yetki belgesine sahip danışmanlık şirketini,

aa) Tarımsal işletme: Üretim faktörlerini kullanarak, bitkisel ve/veya hayvansal ve/veya su ürünlerinin üretimi için tarımsal faaliyet yapan veya söz konusu tarımsal faaliyete ilave olarak işleme, depolama, muhafaza ve pazarlamaya yönelik faaliyetlerde bulunan işletmeyi,

bb) Tarımsal yayım ve danışmanlık desteği (TYDD): Tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşlara tarımsal danışmanlık hizmeti sunduğu her tarımsal işletme için ödenen desteği,

cc) Uygulama esasları: Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Hizmetleri Uygulama Esaslarını,

çç) Üretici örgütleri: Yetki belgesine sahip, sivil toplum örgütlerinden tarımsal amaçlı kooperatifler, yetiştirici birlikleri, üretici birlikleri ve bunların üst birliklerini,

dd) Yetki belgesi (TDYB): Yönetmelikte belirlenen şartları yerine getiren kişi ve kuruluşların tarımsal danışmanlık hizmeti verebileceklerini belirten tarımsal danışmanlık yetki belgesini,

ee) Yönetmelik: Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Hizmetlerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmeliği,

ff) Ziraat odaları: 15/5/1957 tarihli ve 6964 sayılı Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Kanununa göre kurulmuş, çiftçilerin üye oldukları ve yetki belgesine sahip meslek kuruluşlarını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Tarımsal Danışmanlık Hizmetine İlişkin Genel Hükümler

Tarımsal danışmanlık hizmeti alacak tarımsal işletmeler ve sorumlulukları

MADDE 5 – (1) Destekleme kapsamında tarımsal danışmanlık hizmeti satın alacak tarımsal işletmeler aşağıdaki koşulları sağlamak zorundadır.

a) Çiftçi kayıt sistemine ve/veya hayvan kayıt sistemine ve/veya örtü altı kayıt sistemine ve/veya su ürünleri kayıt sistemine ve/veya arıcılık kayıt sistemine ve/veya koyun-keçi kayıt sistemine kayıtlı olmak,

b) Aşağıdaki kriterlerden en az birini sağlamak,

1) Örtü altında en az üç dekar alanda üretim yapmak,

2) Bağ-bahçede en az on dekar alanda üretim yapmak,

3) Tarla ziraatında; kuruda en az yüz dekar veya yarısından fazlası kuru olmak kaydıyla kuru ve sulu toplam en az yüz dekar, suluda en az elli dekar alanda üretim yapmak,

4) Hayvancılıkta; süt sığırcılığı yapan işletmelerde en az onu sağmal olmak kaydıyla en az yirmi büyük baş sığır, besi sığırcılığı yapan işletmelerde en az elli baş sığır ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliğinde en az yüz küçükbaş hayvana sahip olmak,

5) Arıcılıkta en az elli adet arı kolonisine sahip olmak,

6) Su ürünleri üretim tesisine sahip olmak.

(2) Destekleme kapsamında tarımsal danışmanlık hizmeti alacak tarımsal işletmelerin sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir.

a) Tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlar ile en az on iki aylık sözleşme imzalamış olmak,

b) Yönetmelik, Uygulama Esasları ve bu Tebliğ kapsamında tarımsal danışmanlık hizmeti alma,

c) İnceleme ve denetlemelerde Bakanlık yetkililerinin istediği bilgi ve belgeleri ibraz edilmek üzere hazır bulundurmak,

gerekir.

Tarımsal danışmanlık hizmeti verecek kişi ve kuruluşlar ile sorumlulukları

MADDE 6 – (1) Tarımsal danışmanlık hizmeti verecek kişi ve kuruluşlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Bünyelerinde danışman istihdam eden üretici örgütleri ve ziraat odaları,

b) Tarımsal danışmanlık dernekleri/vakıfları,

c) Tarımsal danışmanlık şirketleri,

ç) Serbest tarım danışmanları.

(2) Tarımsal danışmanlık hizmeti verecek kişi ve kuruluşların sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir.

a) Tarımsal danışmanlık hizmeti verecek kişi ve kuruluşlar, Başkanlıkça hazırlanan hizmet sözleşmelerini esas alarak tarımsal işletmeler ile sözleşme imzalar.

b) Hizmet sözleşmelerinin her sayfası taraflarca paraflanır ve sözleşme süresi en az on iki aydır.

c) Bu Tebliğ yayımlanmadan önce sözleşme imzalamış ve 2011 yılı TYDD’den faydalanmamış olan tarımsal işletmelerin sözleşmeleri 31/12/2012 tarihini kapsamak kaydıyla geçerli olacaktır. Bu Tebliğ yayımlanmadan önce sözleşme imzalamış ve 2011 yılı TYDD’den faydalanmış olan tarımsal işletmelerin sözleşme süreleri, eski sözleşmenin bitimi tarihinden başlayarak en az on iki aydır.

ç) Tarımsal danışmanlık hizmeti Yönetmelik, Uygulama Esasları ve bu Tebliğde yer alan hükümler doğrultusunda sunulmalıdır.

d) Bakanlıkça bir dilimi veya tamamı ödenmiş olan TYDD’nin bu Tebliğde belirtilen hükümler doğrultusunda geri alınmasına karar verilmesi durumunda, TYDD olarak alınan tutar ilgili hesaba yatırılmak suretiyle iade edilir.

e) İnceleme ve denetlemelerde Bakanlık yetkililerinin istediği bilgi ve belgeler ibraz edilmek üzere hazır bulundurulur.

f) Tarımsal danışmanlık hizmet sözleşmesinin, mücbir sebeplerden dolayı tek taraflı veya karşılıklı feshedilmesi durumunda, bu durum on beş gün içerisinde il/ilçe müdürlüğüne bildirilir.

g) Tarımsal işletmeye tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kuruluştaki tarım danışmanının mücbir sebeplerden dolayı görevinden ayrılması halinde aynı nitelikteki danışman on beş gün içinde ikame edilir ve ikame edilen tarım danışmanına ait bilgi/belgeler on beş gün içerisinde il/ilçe müdürlüğüne gönderilir. Yeni tarım danışmanı için düzenlenen TYDD başvurusunda bulunan kişi veya kuruluşun hizmet sunduğu tarımsal işletmelere ait icmal (Ek-3) bir hafta içerisinde ilçe müdürlüğünden il müdürlüğüne, iki hafta içerisinde il müdürlüğünden Başkanlığa gönderilir.

(3) Tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşların hizmet verebileceği il ve ilçe sınırları ile ilgili hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Serbest tarım danışmanları, tarımsal danışmanlık dernek ve vakıfları; sadece bulundukları il sınırları içerisinde tarımsal yayım ve danışmanlık hizmetlerinde bulunabilirler.

b) Tarımsal danışmanlık şirketleri; bulundukları il sınırları dışında başka il veya ilçede ancak şube açmak şartıyla tarımsal yayım ve danışmanlık hizmetlerinde bulunabilirler.

c) Üretici örgütleri; bulundukları il sınırları dışındaki yetkilendirilmiş birimleri aracılığı ile tarımsal yayım ve danışmanlık hizmetlerinde bulunabilirler.

ç) Ziraat odaları; ilgili mevzuatlarına uygun olarak bulundukları ilçe veya hizmet verdiği çiftçilerin bulunduğu ilçe sınırları dahilinde tarımsal yayım ve danışmanlık hizmetlerinde bulunabilirler.

(4) Kendi adına veya kuruluşta çalışan tarım danışmanları, sertifikalarını Yönetmelikte belirtilen ilgili hükümlere göre vize ettirirler. Aksi durumda kendi namlarına veya kuruluşta tarımsal yayım ve danışmanlık hizmeti veremez, tarımsal işletmeler ve tarımsal danışmanlık hizmeti veren kuruluşlar ile sözleşme imzalayamazlar.

Tarımsal danışmanlık hizmeti verecek kişi ve kuruluşların denetlenmesi

MADDE 7 – (1) Tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşların denetlenmesi ile ilgili hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşların denetlenmesi için ilde Koordinasyon ve Tarımsal Veriler Şube Müdürü, ilçede İlçe Müdürü başkanlığında üç kişilik bir komisyon oluşturulur. Komisyonun oluşumunda, varsa Tarım Yayımcısı Sertifikasına sahip olan kişiler öncelikle görevlendirilir.

b) Komisyon, tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşları şikâyet, ihbar gibi olağan dışı durumlarda yapılacak denetimler hariç altı ayda bir olmak üzere, bu Tebliğin uygulama süresince en az yılda iki defa denetler.

c) Komisyon, tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşları, Yönetmelik, Uygulama Esasları ve bu Tebliğe göre denetleyerek denetim raporu düzenler.

ç) İl Müdürlüğünde Koordinasyon ve Tarımsal Veriler Şube Müdürü başkanlığında oluşturulan komisyon, İl Müdürü kararı ile ilçelerde de ayrıca denetleme yapabilir.

d) Komisyon, denetimler sırasında, denetlenen kişi veya kuruluştan tarımsal danışmanlık hizmeti alan tarımsal işletmelerin en az %5’i ile görüşme yapar ve tutanak düzenler.

e) Denetim sonucu haklarında olumsuz rapor tutulan kişi ve kuruluşların durumları İl Teknik Komitesinde görüşülüp, Yönetmelik ve Uygulama Esasları ile bu Tebliğde belirtilen hususlar dikkate alınarak karara bağlanır. Bu kararlara itiraz, Yönetmeliğin 29 uncu maddesine göre yapılır.

f) Denetleme sonucu haklarında olumsuz rapor tutulan kişi ve kuruluşların TYDD ödemeleri denetleme süreci sonuçlanıncaya kadar il müdürlüğünün talebi ile Başkanlıkça durdurulur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Başvuru İşlemleri ve Belgeler

Başvuracak kişi ve kuruluşlar ile istenecek belgeler

MADDE 8 – (1) Tarımsal işletmeler ile imzalanan sözleşmelere istinaden bu Tebliğin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kişi ve kuruluşlar TYDD’ye başvurabilir.

(2) TYDD’ye başvuracak kişi ve kuruluşlar adına başvuru yapmaya aşağıdaki kişiler yetkilidir.

a) Serbest tarım danışmanı,

b) Ziraat Odası Başkanı,

c) Birlik Başkanı,

ç) Kooperatif Başkanı,

d) Tarımsal Dernek Başkanı,

e) Tarımsal Vakıf Mütevelli Heyeti Başkanı,

f) Tarımsal danışmanlık şirketinin Ticaret Sicil Gazetesinde belirtilen şirket yetkilisi.

(3) Başvuru sırasında istenecek belgeler aşağıda belirtilmiştir.

a) TYDD Başvuru Formu ve Taahhütname (Ek-1),

b) Tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşların, bünyesindeki her danışman için, Uygulama Esaslarının “Hizmet verilecek tarımsal işletme sayısı ve tarımsal işletme ziyaretleri” başlığını düzenleyen 17 nci madde hükümleri doğrultusunda, hizmet verdikleri tarımsal işletme sayısını belirten, TYDD başvurusunda bulunan kişi veya kuruluşun hizmet sunduğu tarımsal işletmelere ait icmal (Ek-3),

c) Her tarımsal işletme için, tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi/kuruluşlarla yapılan tarımsal danışmanlık hizmet sözleşmesi,

ç) Serbest tarım danışmanı, ziraat odası, üretici birliği, kooperatif, tarımsal danışmanlık şirketi, tarımsal dernek ve vakıfın SGK prim borcu olmadığına dair ilgili kurumdan aldığı belge,

d) Serbest tarım danışmanı, ziraat odası, üretici birliği, kooperatif, tarımsal danışmanlık şirketi ve vergi mükellefiyeti olan tarımsal dernek ve vakıfın vadesi geçmiş vergi borcu olmadığına dair ilgili kurumdan aldığı belge,

e) Hizmet verdiği tarımsal işletmeler adına düzenlenen ve tutarı her bir işletme için 600 TL’den az olmayan fatura veya serbest meslek makbuzu veya gelir makbuzu,

f) Bu Tebliğin 8 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b), (c), (ç), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen TYDD başvurusunda bulunacak kişiler için başvuru yapabileceğine dair alınan yönetim kurulu/yetkili kurul kararı onaylı sureti,

g) Tarımsal danışmanlık hizmeti verdiği işletmenin tipine göre, her işletme için aşağıdaki belgelerden biri veya birkaçı;

1) ÇKS Belgesi,

2) AKS belgesi,

3) Örtü altı kayıt sistemi belgesi,

4) Su ürünleri yetiştiricilik belgesi,

5) Hayvan pasaportlarının veya listelerinin il/ilçe müdürlüğü onaylı sureti,

6) Koyun/keçi kayıt sisteminden alınan belge/liste.

Başvuru tarihi, başvuru işlemleri ve askı işlemleri

MADDE 9 – (1) Başvuru tarihi, başvuru işlemleri ve askı işlemlerine ilişkin hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) TYDD’den faydalanmak isteyen kişi ve kuruluşlar, Tebliğin yayımı tarihinden itibaren otuz gün içerisinde istenen belgeler ile birlikte, yetki belgesi aldığı il/ilçe müdürlüğüne başvurur.

b) Tarımsal yayım ve danışmanlık hizmetlerine destekleme ödemesi yapılmasına dair tebliğ kapsamında destekleme ödemesi yapılacak kişi veya kuruluşlara ait ilçe icmali (Ek-4) ve tarımsal yayım ve danışmanlık desteğine başvuran kişi/kuruluşun hizmet sunduğu tarımsal işletmelere ait ilçe icmali (Ek-6), il/ilçe müdürlüklerince TYDD’ye son başvuru tarihinden on beş gün sonra askıya çıkarılır. İcmaller on gün süreyle askıda bırakılır. Askıya çıkma ve indirme tarih ve saati tutanağa bağlanır. Askı süresince yapılan itirazlar en geç iki gün içerisinde il teknik komitesi tarafından değerlendirilerek karara bağlanır ve kabul edilen değişiklikler icmale işlenerek kesinleşmiş Ek-4 ve Ek-6 icmalleri alınır. Herhangi bir itiraz olmadığı takdirde icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz.

c) İcmalleri askıya çıkarma ve indirme tarihinin resmi tatil gününe denk gelmesi halinde icmalleri askıya çıkarma ve indirme işlemi resmi tatili takip eden ilk iş günü gerçekleştirilir.

ç) Kesinleşmiş icmallerde yer alan TYDD başvuru sayıları, itirazların değerlendirilmesini müteakip beş gün içinde yazılı ve elektronik olarak Başkanlığa gönderilir.

d) Bu Tebliğdeki başvuru bitiş tarihinden sonra askı süresi içinde verilen itiraz dilekçelerinde talep edilen değişiklikler dışında çiftçinin beyanı ile bu Tebliğin 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen kayıt sistemlerinde yapılacak güncellemeler TYDD ödemesine esas olmaz.

e) TYDD’ye başvurmuş olan kişi ve kuruluşlardan, il/ilçe müdürlüklerinde oluşturulan komisyonlarca Yönetmelik, Uygulama Esasları ve bu Tebliğ kapsamında yapılan denetleme ve inceleme sonucu Yönetmeliğin 24 üncü maddesinde tanımlanan cezalardan iki uyarı veya üstü ceza verilmiş kişi ve kuruluşlar il/ilçe icmalinden çıkartılır.

f) Tarımsal danışmanlık hizmet sözleşmesi herhangi bir nedenden dolayı tek taraflı veya karşılıklı fesh edilen tarımsal işletmeler il/ilçe icmalinden çıkartılır.

(2) Teminat alınması ve icmallerin Başkanlığa gönderilmesi aşağıdaki şekilde gerçekleştirilir.

a) İl icmali Başkanlığa gönderilmeden önce, tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşlar hizmet verdiği tarımsal işletmeler için ödenecek olan, toplam TYDD tutarının %10’u kadar süresiz banka teminat mektubunu il müdürlüğüne teslim eder veya hizmet verdiği tarımsal işletmeler için ödenecek olan, toplam TYDD tutarının %5’i kadar tutarı il müdürlüğünün açtığı hesaba yatırır. İl müdürlüğü tarafından teyidi alınan kesin teminat mektupları muhafazası için Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğüne teslim edilir.

b) Teminat mektuplarının toplam tutarı, ödenecek olan toplam TYDD tutarının %10’undan az olmamak kaydıyla T.C. Ziraat Bankası ve/veya diğer bankalardan, birden fazla kesin teminat mektubu alınabilir.

c) Bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren beşinci ve on ikinci ayın sonunda il/ilçe müdürlüklerinde oluşturulan komisyonlarca altı ayda bir yapılan denetimi müteakip, bu Tebliğin uygulama süresince iki defa olmak üzere kesinleşmiş Ek-4 ve Ek-6 icmalleri ilçe müdürlüğünden il müdürlüğüne 5 gün içinde, kesinleşmiş Ek-5 ve Ek-7 icmalleri il müdürlüğünden Başkanlığa 10 gün içinde yazılı ve elektronik olarak gönderilir.

ç) Başkanlığa gönderilen Ek-5 İl icmalleri ödeme işlemleri yapılmak üzere, ilgili birime gönderilir.

d) Ödemeler, Bakanlık tarafından, gerekli kaynağın bankaya aktarılmasını müteakip, Banka tarafından yapılır.

Ödeme

MADDE 10 – (1) Yönetmelik ve Uygulama Esasları kapsamında tarımsal danışmanlık hizmeti alan her tarımsal işletme için, hizmet aldığı kişi veya kuruluşlara 600 TL tarımsal yayım ve danışmanlık desteği ödemesi yapılır.

(2) Her tarımsal işletme için yıllık 600 TL TYDD, bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren beşinci ay ve on ikinci ay sonunda, 12 aylık hizmet sunumu zorunluluğu saklı kalmak kaydıyla iki dilim halinde 400 TL ve 200 TL olarak Bakanlıkça belirlenen tarihlerde ödenir.

(3) Tarımsal işletme birden fazla kişi ve/veya kuruluştan hizmet aldığı takdirde, yazılış sırasına göre olmak üzere, sözleşme tarihi, üyelik durumu, işletmenin ağırlıklı tarımsal faaliyeti ile tarımsal danışmanlık hizmetinin uyumu ve başvuru tarihine göre il/ilçe müdürlüğünün, belirlediği bir kişi veya kuruluşa ödeme yapılır.

(4) Ödeme tarihleri kaynak durumuna göre Bakanlıkça belirlenir. TYDD ödemeleri 2012 yılı bütçesinden karşılanır. Kaynak yetersizliği nedeni ile yapılamayan TYDD ödemeleri bir sonraki yıl bütçesinden yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İl Teknik Komiteleri

İl Teknik Komitelerinin görevleri

MADDE 11 – (1) İl Teknik Komiteleri aşağıdaki görevleri yapar.

a) İl Teknik Komitesi il düzeyinde tarımsal yayım ve danışmanlık hizmet sunumunun kalite ve verimliliğini artırmak, hizmet sunumundaki aksaklıkları ortadan kaldırmak için ilgili mevzuata uygun her türlü tedbir ve kararı alır.

b) İl Teknik Komitesi tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşların TYDD’ye başvurularını sağlamak üzere her türlü tedbiri alır.

c) İl Teknik Komitesi il düzeyinde tarımsal danışmanlık hizmet sunumu ve TYDD ile ilgili her türlü işlemi denetlemek üzere gerek görürse, il müdürlüklerinden Koordinasyon ve Tarımsal Veriler Şube Müdürü başkanlığında oluşturulan denetleme komisyonunu görevlendirebilir.

ç) İl Teknik Komitesi gerçeğe aykırı beyanda bulunanlar hakkında gerekli idari ve hukuki işlemleri yapmaya yetkilidir ve alınan kararların uygulanması yönünde komite başkanı aracılığı ile ilgili mercilere girişimde bulunur.

d) İl Teknik Komitesi haksız yere TYDD’den yararlandığı tespit edilen kişi/kuruluşların beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmamasını değerlendirir ve karara bağlar. Ayrıca, gerçeğe aykırı beyanda bulunulduğunu tespit eden il/ilçe müdürlüğü de, ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunur.

e) İl Teknik Komitesi bu Tebliğin uygulanması sırasında ortaya çıkabilecek ihtilaflı konuları çözmeye ve karar almaya yetkilidir. İl Teknik Komitesinin kararlarına yapılan itirazlar Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Merkez Teknik Komitesi tarafından değerlendirilir ve kesin olarak karara bağlanır.

Desteklemelerin denetimine ilişkin görev ve yetkiler

MADDE 12 – (1) Tarımsal yayım ve danışmanlık desteği uygulamasının denetimini sağlayacak tedbirleri almaya Bakanlık yetkilidir. Uygulamaya ilişkin inceleme ve denetimler Bakanlık tarafından yapılır.

(2) Destekleme uygulamaları, inceleme ve denetimin yanı sıra ilgili mevzuatın öngördüğü her türlü denetime tabidir.

(3) Bu denetimler sırasında, tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşların, tarımsal işletme sahiplerinin, bilgilerde gerçeğe aykırı beyan veya verdikleri belgelerde sahte evrak tespit edilmesi halinde, haklarında ilgili Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulur. Ayrıca, ilgili memurlar hakkında da gerekli yasal işlemler yürütülür. Bakanlık, gelen münferit şikâyet ve ihbarları ayrıca değerlendirir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Desteklemeden Yararlanamayacaklar ile Desteklemenin Geri Alınması

Desteklemeden yararlanamayacaklar

MADDE 13 – (1) Aşağıda belirtilen kişi ve kuruluşlar TYDD ödemesinden faydalanamaz.

a) Tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlar, çiftçi kayıt sistemine ve/veya hayvan kayıt sistemine ve/veya örtü altı kayıt sistemine ve/veya arıcılık kayıt sistemine ve/veya koyun-keçi kayıt sistemine ve/veya su ürünleri kayıt sistemine kayıtlı olmayan tarımsal işletmeler,

b) Bu Tebliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kişi/kuruluşlardan, istenen belgelerle birlikte, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen yer ve süre içerisinde başvurmayanlar,

c) TYDD ödemesinden faydalanmak üzere başvuru yapan kişilerden gerçeğe aykırı beyanda bulunan ve belge ibraz edenler,

ç) Kamu tüzel kişileri,

d) Men edildiği süre boyunca, tarımsal desteklemelerin herhangi birinden men edilmiş olan tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlar,

e) Men edilen bir tarımsal işletmenin men edildiği süre boyunca, bu tarımsal işletmeye hizmet sunan kişi ve kuruluşlar,

f) Bu Tebliğin yayımlandığı tarihten önce, Başkanlık kayıtlarına girmiş ve dosyasında eksiği olmayan yetki belgesi başvuruları hariç, bu Tebliğin yayımlandığı tarihten sonra Tarımsal Danışmanlık Yetki Belgesi alan kişi/kuruluşlar,

g) Yönetmelik, Uygulama Esasları ve bu Tebliğ kapsamında yapılan inceleme ve denetleme sonrası Yönetmeliğin 24 üncü maddesinde belirtilen yetki belgesinin geçici iptali cezası alan kişi/kuruluşlar ile bu Tebliğ kapsamında yapılan hizmet sunumu süresince Yönetmeliğin 24 üncü maddesinde belirtilen cezalardan iki uyarı veya üstü ceza alan kişi/kuruluşlar,

ğ) Tarımsal danışmanlık yetki belgesi iptali cezası alan serbest tarım danışmanı ile kuruluşun ortak ve sahibi ile kuruluşta görevli yöneticinin, cezanın verildiği tarihten sonra görev aldığı tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kuruluşlar,

h) Tarım danışmanı, tarım yayımcısı veya geçici tarım danışmanı belgesine sahip olan kişiler aynı zamanda tarımsal işletme sahibi ise, sahip olduğu sertifika bölümünde tarımsal danışmanlık hizmeti alıyorsa bu tarımsal işletme için tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşlar,

ı) Tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşlar, ölüm hali hariç on iki aydan daha az süreli tarımsal danışmanlık hizmeti sundukları tarımsal işletmeler,

i) Tarımsal yayım ve danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşlar ile tarımsal işletme arasında imzalanan tarımsal danışmanlık hizmet sözleşmelerinin herhangi bir nedenden dolayı karşılıklı ve/veya tek taraflı fesih edilmesi durumunda İl Müdürlüğünün uygun raporu ile bu işletme için, hizmet sunan kişi/kuruluşlar.

Desteklemenin geri alınması ve teminatın iadesi

MADDE 14 – (1) Aşağıda belirtilen durumlarda bir dilimi veya tamamı ödenmiş olan TYDD, 5488 sayılı Tarım Kanununun 23 üncü maddesi hükümlerine göre geri alınır.

a) Tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşların il/ilçe müdürlüğünde oluşturulan komisyonlar ve Başkanlıkça yapılacak inceleme ve denetimler sonrası bu Tebliğ kapsamında yapılan hizmet sunumu süresince Yönetmeliğin 24 üncü maddesinde belirtilen cezalardan iki uyarı veya üstü ceza alan kişi/kuruluşlara yapılan TYDD ödemesi,

b) Tarımsal işletme ile imzalanmış olan tarımsal danışmanlık hizmet sözleşmesi herhangi bir nedenden dolayı karşılıklı veya tek taraflı, il müdürlüğünün uygun raporu ile fesh olursa bu tarımsal işletme için ödenmiş olan TYDD,

c) Tarımsal danışmanlık yetki belgesi iptali cezası alan serbest tarım danışmanı ile kuruluşun ortak ve sahibi ile kuruluşda görevli yöneticinin ve cezanın verildiği tarihten sonra görev aldığı diğer tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kuruluşa ödenen yılı TYDD,

ç) Tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşlara, ölüm hali hariç, on iki aydan daha az süreli tarımsal danışmanlık hizmeti sundukları tarımsal işletmeler için ödenen TYDD,

geri alınır.

(2) Tarımsal danışmanlık hizmeti sunan serbest tarım danışmanının bu Tebliğ kapsamında yapılan hizmet sunumu süresi içerisinde ölümü halinde, ödenmiş olan TYDD geri alınmaz.

(3) TYDD son ödemesinin gerçekleşmesini takiben tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşun, SGK prim borcu ile vadesi geçmiş vergi borcu olmadığına dair ilgili kurumlardan aldığı belgeler ile birlikte il müdürlüğüne müracaatı halinde teminat mektubu veya hesaba yatırılan tutar kendisine iade edilir. Tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşa ödenen TYDD’nin herhangi bir nedenle geri alınması durumunda öncelikle teminattan mahsup edilir.

İdari yaptırımlar

MADDE 15 – (1) Bu Tebliğde belirtilen ilgili merciler, kendilerine ibraz edilen ödemelere esas teşkil eden belgelerin kontrolünden ve kendi hazırladıkları belgelerden sorumludurlar.

(2) Yükümlülüklerini yerine getirmeyerek haksız yere TYDD ödenmesine neden olanlar ile haksız yere TYDD ödemesinden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibariyle gerçek dışı belge düzenleyen ve kullanan kişi ve kuruluşlar hakkında gerekli cezaî ve diğer kanunî işlemler yapılır.

(3) İdari hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç olmak üzere, bu Tebliğ hükümlerine aykırı olarak haksız yere TYDD ödemesinden yararlananlar hakkında 5488 sayılı Tarım Kanununun 23 üncü maddesi uyarınca işlem yapılır, alınan teminat mektubu veya il müdürlüğü adına açılmış olan hesapta bulunan miktar Hazine adına irat kaydedilir.

Yürürlük

MADDE 16 – (1) Bu Tebliğ hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

12 Temmuz 2008 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 26934

TEBLİĞ

Dış Ticaret Müsteşarlığından:

BEDELSİZ İHRACATA İLİŞKİN TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: İHRACAT 2008/12)

Dayanak

MADDE 1 – (1) 22/12/1995 tarihli ve 95/7623 sayılı İhracat Rejimi Kararının 3 üncü maddesinin (e) bendine istinaden, karşılığında yurt dışından bir ödeme yapılmaksızın yurt dışına mal çıkarılmasına ilişkin usul ve esaslar aşağıdaki şekilde belirlenmiştir.

Uygulama

MADDE 2 – (1) Bedelsiz olarak ihraç edilebilecek mallar aşağıda belirtilmiştir.

a) Gerçek veya tüzel kişiler tarafından götürülen veya gönderilen hediyeler, miktarı ticari teamüllere uygun numuneler ile reklam ve tanıtım malları, yeniden kullanıma veya geri dönüşüme konu ithal edilmiş mal ve ambalaj malzemeleri,

b) Daha önce usulüne uygun olarak ihraç edilmiş malların bedelsiz gönderilmesi ticari örf ve adetlere uygun parçaları, fireleri ile garantili olarak ihraç edilen malların garanti süresi içinde yenilenmesi gereken parçaları,

c) Yabancı misyon mensuplarının, Türkiye’de çalışan yabancıların, yurt dışına hane nakli suretiyle gidecek Türk vatandaşlarının, daimi veya geçici görevle yurt dışına giden kamu görevlilerinin, bu durumlarının ilgili mercilerce belgelenmesi şartıyla, beraberlerinde götürecekleri, gönderecekleri veya adlarına gönderilecek mal ve taşıtlar,

ç) Yurt dışında yerleşik tüzel kişiler, yabancı turistler ve yurt dışında ikamet eden Türk vatandaşlarının beraberlerinde götürecekleri, gönderecekleri veya adlarına gönderilecek mal ve taşıtlar,

d) Kamu kurum ve kuruluşları, belediyeler ve üniversitelerin; görevleri veya anlaşmalar gereği gönderecekleri mal ve taşıtlar,

e) Savaş, deprem, sel, salgın hastalık, kıtlık ve benzeri afet durumlarında; kamu kurum ve kuruluşları, belediyeler, üniversiteler, Kızılay ile kamu yararına çalışan dernek ve vakıfların gönderecekleri insani yardım malzemeleri.

(2) Yukarıda belirtilenler dışında kalan hususlar, Dış Ticaret Müsteşarlığının (İhracat Genel Müdürlüğü) görüşü alınarak, ilgili gümrük idaresi veya İhracatçı Birliği Genel Sekreterliğince sonuçlandırılır.

İzin mercii ve uygulama usulleri

MADDE 3 – (1) İkinci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan mallardan, değeri 250.000 (ikiyüzellibin) ABD Dolarına kadar olanlar ile değer ve miktarına bakılmaksızın birinci fıkrasının (d) ve (e) bentlerinde belirtilen malların bedelsiz ihracat izni başvuruları doğrudan ilgili gümrük idaresine yapılır.

(2) İkinci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan mallardan, değeri 250.000 (ikiyüzellibin) ABD Doları ve üzeri olanların bedelsiz ihracat izni başvuruları ise, ekteki Bedelsiz İhracat Formu doldurularak İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliklerine yapılır. İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterlikleri, değeri 500.000 (beşyüzbin) ABD Dolarına kadar olan bedelsiz ihraç taleplerini kendileri sonuçlandırır, 500.000 (beşyüzbin) ABD Doları ve üzerindeki talepleri görüşleriyle birlikte Dış Ticaret Müsteşarlığına (İhracat Genel Müdürlüğü) intikal ettirirler.

(3) İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterlikleri verilen bedelsiz ihraç izinlerinin bir örneğini talep sahibine, bir örneğini de ilgili gümrük idaresine intikal ettirirler.

(4) Bedelsiz ihraç izinlerinin geçerlilik süresi 1 (bir) yıldır.

(5) İkinci maddenin birinci fıkrasının (c) ve (ç) bentleri çerçevesinde yapılacak bedelsiz ihracata, doğrudan gümrük idaresince izin verilir. Ancak (ç) bendi uyarınca bedelsiz ihracı yapılacak malların yolcu beraberinde götürülmeyip, önce veya sonra gönderilmesi halinde, Türkiye’de satın alındığının belgelenmesi, taşıt götürülmesi halinde ise taşıtın trafik tescil kuruluşlarınca ve vergi dairelerince kayıtlarının kapatıldığının belgelenmesi gerekir.

(6) İkinci maddenin birinci fıkrasının (ç) bendi kapsamında, yurt dışında yerleşik tüzel kişiler, yabancı turistler ve yurt dışında ikamet eden Türk vatandaşlarının, Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 11/1-b maddesinde düzenlenen istisnadan yararlanarak yurt dışına götürecekleri, gönderecekleri veya adlarına gönderilecek mal ve taşıtların bedelsiz ihracına, satıcı tarafından verilen satış faturası nüshası veya satıcı onaylı örneklerine istinaden, ilgili gümrük idarelerince izin verilir.

(7) Söz konusu satış faturasının bir nüshası veya satıcı onaylı bir örneği, Türkiye İstatistik Kurumuna gönderilmesini teminen, ilgili gümrük idaresince Gümrük Müsteşarlığına (Gümrükler Genel Müdürlüğü) intikal ettirilir.

Yasak ve ihracı ön izne bağlı mallar

MADDE 4 – (1) Kanun, kararname ve uluslararası anlaşmalarla ihracı yasaklanmış malların bedelsiz ihracatına izin verilmez. İhracı ön izne bağlı malların bedelsiz olarak ihraç edilmesi de, ancak ilgili merciin ön iznine istinaden mümkündür.

İhracında fon kesintisi aranan mallar

MADDE 5 – (1) İhracında Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonu’na prim kesintisi yapılan malların bedelsiz olarak ihraç edilebilmesi için, söz konusu primin ödendiğine dair banka dekontunun ibrazı gerekir. Ancak FOB değeri l.000 (bin) ABD Dolarını geçmeyen malların bedelsiz ihracı Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonu kesintisine tabi değildir.

(2) 6/6/2006 tarihli ve 26190 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İhracı Kayda Bağlı Mallara İlişkin Tebliğ (İhracat 2006/7) eki listedeki mallardan, değeri FOB l.000 (bin) ABD Dolarını geçenlerin bedelsiz olarak ihracında kayıt şartı aranır.

İhracat destekleri

MADDE 6 – (1) Bedelsiz ihracata konu mal, ihracatta uygulanan desteklerden yararlandırılmaz.

Standart ve teknik uygulamalar

MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yapılacak bedelsiz ihracat, standartlar ve ürünlere ilişkin teknik mevzuat hükümlerine tabi değildir.

İhracatçı Birliğine üyelik

MADDE 8 – (1) İkinci maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (ç), (d) ve (e) bentleri kapsamında yapılacak bedelsiz ihracatta, İhracatçı Birliğine üye olma şartı aranmaz.

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 9 – (1) 6/6/2006 tarihli ve 26190 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bedelsiz İhracata İlişkin Tebliğ (İhracat 2006/5), eki ile birlikte yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

EK

BEDELSİZ İHRACAT FORMU

1- Talep Sahibinin;                                               

a) Adı veya Unvanı                                               :

b) Adresi                                                                :

c) Telefon No                                                        :

d) Telefaks No                                                       :

e) T.C. Kimlik No/Vergi Kimlik No                      :

f) Bağlı Olduğu İhracatçı Birliği                             :

g) Vergi Türü                                                         :

2- Malın Gideceği Firma veya Kuruluşun;           

a) Adı veya Unvanı                                               :

b) Adresi                                                                :

c) Telefon No                                                        :

d) Telefaks No                                                       :

e) Ülkesi                                                                :

3- Malın;                                                               

a) Cinsi                                                                  :

b) G.T.İ.P.                                                             :

c) Tipi                                                                    :

d) Üretim Yılı ve Menşei                                       :

e) Ambalaj Şekli                                                     :

f) Miktarı                                                               :

g) Değeri                                                                :

h) Bedelsiz İhraç Nedeni                                       :

4- Malın İhraç Gümrüğü                                        :

Talep Sahibi

(Kaşe ve İmza)