31/12/2007 tarihli ve 26743 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 2008/5 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın Denetimine Tabi Ürünlerin İthalatına Dair Dış Ticarette Standardizasyon Tebliği’nin eki (Ek-6/A) sayılı listede yer alan aşağıdaki madde yeniden düzenlenmiştir.
“
G.T.İ.P.
MADDE İSMİ
29.25
Karboksiimid gruplu bileşikler (sakkarin ve tuzları dahil) ve imin gruplu bileşikler (Gıda takviyesi ve sporcu gıdası olanlar) (YGSKGTE) (2925.12.00.00.00 “Glutetimit (INN)” hariç)
”
MADDE 2 – Aynı Tebliğin eki (Ek-6/B) sayılı listede yer alan aşağıdaki madde yeniden düzenlenmiştir.
“
G.T.İ.P.
MADDE İSMİ
29.25
Karboksiimid gruplu bileşikler (sakkarin ve tuzları dahil) ve imin gruplu bileşikler (Gıda takviyesi ve sporcu gıdası olanlar hariç) (YGSKGTE) (2925.12.00.00.00 “Glutetimit (INN)” hariç)
”
MADDE 3 – Aynı Tebliğin eki (Ek-6/A) sayılı listeye aşağıdaki madde eklenmiştir.
“
G.T.İ.P.
MADDE İSMİ
1404.90.00.99.19
Diğerleri (YGSKGTE)
”
GEÇİCİ MADDE 1 –
Bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çıkış ülkesinde ihraç amacıyla taşıma belgesi düzenlenmiş veya Gümrük Mevzuatı uyarınca gümrük idarelerine sunulmuş olan ürünlerin ithali bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 45 gün süreyle 2008/5 sayılı Dış Ticarette Standardizasyon Tebliği hükümlerine tabidir. Ancak, bu Tebliğin lehteki hükümleri söz konusu işlemlere uygulanır.
MADDE 4 –
Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 5 –
Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın bağlı olduğu Bakan yürütür.
Resmi Gazete Tarihi: 20.06.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28329
YEM BİTKİLERİ DESTEKLEMELERİ UYGULAMA ESASLARI TEBLİĞİ
(TEBLİĞNO: 2012/48)
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, ülkemiz hayvancılığının kaliteli kaba yem ihtiyacının karşılanabilmesi ve hayvancılığımızın uluslararası rekabete uygun bir şekilde gelişmesinin sağlanabilmesi için yem bitkileri tarımı yapan çiftçilerin birim alan üzerinden desteklenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, yem bitkileri destekleme çalışmalarında görev alacak kurum ve kuruluşların belirlenmesi, yem bitkileri üretimi faaliyetinde bulunan çiftçilere destekleme ödenmesi ile ödemeye ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 19 uncu maddesi ile 16/4/2012 tarihli ve 2012/3106 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe giren 2012 Yılında Yapılacak Tarımsal Desteklemelere İlişkin Karara dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;
a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,
b) BÜGEM: Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünü,
c) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğünü,
d) Çiftçi: Çiftçi Kayıt Sistemine kayıtlı gerçek ve tüzel kişileri,
e) Çiftçi Kayıt Sistemi (ÇKS): 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliği ile oluşturulan ve çiftçilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerin de kayıt altına alındığı veri tabanını,
f) ÇKS Belgesi: Düzenleme tarihi itibariyle çiftçilerin ÇKS’de yer alan bilgilerini gösterir belgeyi,
g) Enstitü: Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğüne bağlı araştırma enstitülerini,
ğ) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüğünü,
h) İlçe müdürlüğü: Bakanlık ilçe müdürlüğünü,
ı) İcmal – 1: Yem bitkileri desteklemelerine esas il/ilçe müdürlüğünce hazırlanan çiftçi detayında köy/mahalle icmalini,
i) İcmal – 2: Yem bitkileri desteklemelerine esas il/ilçe müdürlüğünce hazırlanan ilçe icmalini,
j) İcmal – 3: Yem bitkileri desteklemelerine esas il müdürlüğünce hazırlanan il icmalini,
k) İl/ilçe tahkim komisyonu: 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliğinin 4 üncü maddesine istinaden oluşturulan komisyonunu,
ifade eder.
Kaynak aktarımı ve ödemeler
MADDE 5 – (1) Desteklemeler için gerekli kaynak, bütçede hayvancılığın desteklenmesi için ayrılan ödenekten karşılanır ve Bakanlık tarafından gerekli paranın aktarılmasına müteakip Banka aracılığı ile ödenir.
Uygulama
MADDE 6 – (1) Yem bitkileri ekilişlerinin destekleme ödemeleri aşağıdaki esaslara göre yapılır.
a) Destekleme ödemesinden, Çiftçi Kayıt Sistemine (ÇKS) kayıtlı olan ve kaliteli kaba yem üretimi amacıyla yem bitkileri ekilişi yaparak hasat eden çiftçiler yararlanır.
b) Destekleme ödemesine esas yem bitkileri;
1) Kaliteli kaba yem üretimi yapmak amacıyla, çok yıllık yem bitkilerinden; yonca, korunga, yapay çayır mera ve tek yıllık yem bitkilerinden; fiğ, macar fiği, burçak, mürdümük, sorgum, sudan otu, sorgum-sudan otu melezi, hayvan pancarı, yem şalgamı, yem bezelyesi ile silajlık olarak ekilişi yapılan mısır ve yukarıda sayılan tek yıllık yem bitkilerinden yapılan silajlar destekleme ödemesinden yararlandırılır.
2) Gerçekte sulu şartlarda yetiştirildiği halde bazı bölgelerin iklim şartlarına uygun olarak kuru şartlarda yetiştirilen yonca ve silajlık mısıra destekleme ödemesi yapılmasına, valiliklerce bölgelerinde veya illerinde bulunan üniversite ya da araştırma enstitülerinin görüşü alınarak karar verilir.
3) Yapay çayır mera tesisleri için il müdürlüğünce üniversite veya bölgede bulunan tarımsal araştırma enstitüsüne o ilin ekolojisine uygun hazırlattırılan yapay çayır mera karışımları proje dâhilinde uygulamaya konularak destekleme kapsamına alınır. Hazırlanan proje (Ek- 8) il müdürlüğünce onaylanır.
c) Müracaat yeri, şekli ve zamanı;
1) Yem bitkileri ekilişleri için müracaatlar 1/1/2012 tarihinde başlar ve 15/11/2012 tarihinde son bulur. Yem bitkisi desteğinden yararlanmak isteyen çiftçiler, yem bitkisini hasat etmeden önce form dilekçe (Ek-1) ile müracaat eder. Hasattan sonra yapılacak müracaatlar değerlendirmeye alınmaz. İl müdürlükleri gerek gördüğü taktirde müracaat sürelerini yukarıda bahsedilen tarihler arasında kalmak şartıyla il/ilçe tahkim komisyonu kararı alarak ilin ekolojik koşullarına göre belirler.
ç) İstenen belgeler;
1) Müracaat dilekçesi (Ek-1),
2) ÇKS Belgesi.
d) Destekleme şekli;
1) Yem bitkileri ekilişlerine hasat yılı için tespit edilen destekleme birim fiyatlarına göre dekar başına destekleme ödemesi yapılır.
2) Çok yıllık yem bitkilerinden yonca ve yapay çayır mera için dört yılda bir, korunga için üç yılda bir ilk hasat edildiği yıl destekleme ödemesi yapılır. Aynı parsele bu sürenin sonunda yapılan yeni ekilişler destekleme kapsamına alınmaz.
3) (Ek:RG-28/11/2012-28481)(1) Çok yıllık yem bitkileri için bu Tebliğin yayımı tarihinden önce yapılan ekilişe ilişkin başvurular 2012 desteklemelerinden yararlandırılır.
e) Destekleme uygulama esasları;
1) Tek yıllık yem bitkilerinde; % 50 çiçeklenme döneminde hasat edildiğinde, hayvan pancarı ve yem şalgamında ise hasattan sonra destekleme ödemesine hak kazanılır. Çok yıllık yem bitkilerinde de ilk hasattan sonra destekleme ödemesine hak kazanılır.
2) Silajlık mısır ekilişlerinde danenin hamur olum döneminden danelerin sararmaya başladığı döneme kadar silaj yapmak amacı ile hasat edildiğinde destekleme ödemesine hak kazanılır.
3) Yem bitkileri ekilişleri ve tek yıllık silaj yapımı için hasat sırasında il/ilçe müdürlüklerince kontrol edilerek ödemeye esas kontrol tutanağı (Ek-2) düzenlenir.
4) Yem bitkisi destekleme ödemesi için ekiliş yapan çiftçi, ÇKS kaydının yapıldığı il/ilçe müdürlüğüne müracaat eder. Başka il/ilçe sınırları içerisinde adına kayıtlı parselde ekim yapan çiftçi, ÇKS kaydının olduğu il/ilçe müdürlüğüne müracaat eder. Müracaatın yapıldığı il/ilçe müdürlüğü, ekilişin yapıldığı il/ilçe müdürlüğünden onaylı kontrol tutanağını ister ve ödemeye esas icmali hazırlar.
5) Çiftçilerden, yonca ve yapay çayır mera ekilişi için dört yıl, korunga ekilişi için ise üç yıl ekimin bozulmayacağına dair taahhütname (Ek-3) alınır.
6) Çok yıllık yem bitkisi ekilişi yapan çiftçilerin bu ekilişi yaptıkları parselleri, ÇKS’de yonca ve yapay çayır mera ekilişleri için dört yıl, korunga ekilişi için ise üç yıl süreyle sabitlenir. İl/ilçe müdürlükleri yonca ve yapay çayır mera ekilişlerini ikinci ve dördüncü yıllarda korunga ekilişini de üçüncü yılda kontrol eder. Taahhüdünü ihlâl edenler varsa tutanak icmali (Ek-4) düzenlenir ve bu ödemeleri geri almak için gerekli işlemler yapılır.
7) Desteklenecek yem bitkileri toplam ekiliş alanı en az 10 dekar olacaktır.
8) Bir üretim yılında aynı parsele aynı tek yıllık yem bitkisi arka arkaya ekilirse sadece birincisi desteklemelerden faydalandırılır. Ancak aynı parsele münavebe uygulanarak bir üretim yılında arka arkaya iki farklı tek yıllık yem bitkisinin ekilmesi durumunda, her iki ekiliş ayrı ayrı desteklemelerden faydalandırılır.
9) Aynı yıl içerisinde aynı parsele tek yıllık yem bitkisi ekilip, hasattan sonra çok yıllık yem bitkisi ekildiği takdirde, her iki ekiliş de destekleme ödemelerinden faydalandırılır.
10) Tek ve çok yıllık baklagil yem bitkileri ile buğdaygil yem bitkileri karışımlarından yapılan ekilişlerde ilin ekolojisine uygun karışım oranları il müdürlüklerince bölge üniversite ya da araştırma enstitülerinin görüşü alınarak tahkim komisyonu kararı ile belirlenir.
f) Destekleme ödemesine esas çalışmalar;
1) 1 Ocak-15 Kasım 2012 tarihleri arasında müracaat eden çiftçilerin hasat kontrolleri ve veri girişleri 30 Kasım mesai bitimine kadar tamamlanır ve İcmal 1’ler (Ek-5) 30 Kasım tarihinde hazırlanır.
2) İlçe müdürlüğünce hazırlanan İcmal 1 ilçe merkezinde ve köy/mahalle muhtarlığının İcmal 1’i kendi köy/mahalle muhtarlığında beş iş günü süreyle tutanaklı olarak askıya çıkarılır. Tutanak muhtar ve azalar tarafından güncel tarihle imzalanır.
g) İtiraz etme ve itirazların değerlendirilmesi;
1) Askı süresince yapılmış itirazlar beş iş günü içerisinde değerlendirilerek sonuçlandırılır. Herhangi bir itiraz olmazsa kamu aleyhine olan hâller hariç, icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz.
ğ) İcmallerin gönderilmesi;
1) İlçe müdürlüklerince ÇKS’den alınan İcmal 2’ler (Ek-6) düzenlenip onaylanır ve en kısa sürede il müdürlüğüne gönderilir. Bu işlemler merkez ilçelerde il müdürlükleri tarafından yapılır.
2) ÇKS’den alınan İcmal 3’ler (Ek-7) il müdürlükleri tarafından kontrol edilip onaylanarak en geç 31 Aralık tarihinde Bakanlıkta olacak şekilde gönderilir.
Yetki, denetim ve sorunların çözümü
MADDE 7 – (1) Bu Tebliğde yer almayan teknik konularda Bakanlık genelgeleri ve talimatları uygulanır. Destekleme ödemeleriyle ilgili ortaya çıkabilecek sorunlar il/ilçe müdürlüklerince çözümlenir. Çözüme kavuşturulamayan konularda İl/İlçe Tahkim Komisyonları yetkilidir. İl/ilçe tahkim komisyonları tarafından çözümlenemeyen konular BÜGEM’e bildirilir.
(2) Destekleme ödemeleri ile ilgili hususlarda denetimi sağlayacak tedbirleri Bakanlık alır.
Desteklemeden yararlanamayacaklar
MADDE 8 – (1) Yem bitkileri desteklemelerinden;
a) Kamu kurum ve kuruluşları ile bu kuruluşların iştirakleri,
b) 6 ncı maddede belirtilen hükümlere uymayanlar,
c) ÇKS’de kayıtlı olduğu yer dışında başka yerde destek alımına müracaat edenler,
ç) Gerçeğe aykırı beyanda bulunan ve/veya belge ibraz edenler,
d) Kapama meyve bahçeleri ve ağaçlandırma yapılmış alanlarda ara tarım olarak yem bitkisi yetiştirenler,
e) Yem bitkisi ekilişlerini daneye bırakanlar,
f) 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanunu hükümlerine tabi alanlarda ekiliş yapanlar,
g) Özel mülkiyet statüsünde olup da tapu kayıtlarında doğal vasfı çayır, mera ve otlakiye olan parseller üzerinde ekiliş yapanlar,
ğ) İlin ekolojik şartlarına, ekim tekniklerine ve normlarına uygun yem bitkisi ekilişleri yapmayanlar,
h) 5488 sayılı Tarım Kanunu ile belirlenen destekleme ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç haksız yere yararlandığı tespit edilenler,
ı) Tespit çalışmalarına yardımcı olmayan veya çalışmaları engelleyenler,
i) Doğal afetler sonucu verilen desteklemelerden yararlananlar,
j) Yem bitkisi ekilişlerini sigorta yaptırarak herhangi bir nedenden dolayı zarar gören ürünleri için sigorta ödemesi alanlar, ödeme aldıkları alan oranında,
yem bitkileri desteklemesinden yararlanamazlar.
Haksız ödemelerin geri alınması ve hak mahrumiyeti
MADDE 9 – (1) Destekleme ödemelerinin denetimini sağlayacak tedbirleri almaya Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı yetkilidir. Bu amaçla yapılacak çalışmalarda gerektiğinde diğer kamu kurum ve kuruluşlarının hizmetlerinden yararlanılır.
(2) Bu Tebliğde belirtilen yetkili merciler, kendilerine ibraz edilen belgelerin kontrolünden ve kendi hazırladıkları belgelerden sorumludur. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyerek haksız yere ödemeye neden olanlar ile haksız yere ödemelerden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibarıyla gerçek dışı belge düzenleyen ve kullananlar hakkında gerekli cezai, hukuki ve idari işlemler yapılır.
(3) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen gecikme zammı oranları dikkate alınarak hesaplanan kanunî faizi ile birlikte geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar.
(4) Bu Tebliğ ile belirlenen destekleme ödemelerinden, idarî hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç, haksız yere yararlandığı tespit edilen çiftçiler, beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.
Sorumluluk
MADDE 10 – (1) Tüm bilgi ve belgelerin doğruluğundan, bilgi ve belge sahibi ile onaylayan kişi ve kuruluşlar doğrudan sorumludur. Destekleme ödemesi yapılan belgeler istendiğinde ibraz edilmek üzere ilgili birimlerin arşivlerinde 5 yıl süre ile saklanır.
Yürürlük
MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ hükümleri, 1/1/2012 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 12 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
__________
(1) Bu değişiklik 1/1/2012 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
(1) Bu Tebliğ, çevre, insan ve hayvan sağlığına zarar vermeyen bir tarımsal üretimin yapılması, doğal kaynakların korunması, tarımda sürdürülebilirlik, izlenebilirlik ve gıda güvenliğinin sağlanmasına yönelik organik tarım yapan çiftçilerin birim alan üzerinden desteklenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Tebliğ, organik tarım destekleme çalışmalarında görev alacak kurum ve kuruluşların belirlenmesi, organik tarım faaliyetinde bulunan çiftçilere destekleme ödenmesi ile ödemeye ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Tebliğ, 26/2/2010 tarihli ve 27505 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemine Dahil Olan Çiftçilere Mazot, Gübre ve Toprak Analizi Destekleme Ödemesi Yapılması ile Organik Tarım ve İyi Tarım Uygulamalarına Destekleme Ödemesi Yapılmasına İlişkin 2010/118 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’nın 4 üncü maddesine istinaden hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –
(1) Bu Tebliğde geçen;
a) Bakanlar Kurulu Kararı: 26/2/2010 tarihli ve 27505 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemine Dahil Olan Çiftçilere Mazot, Gübre ve Toprak Analizi Destekleme Ödemesi Yapılması ile Organik Tarım ve İyi Tarım Uygulamalarına Destekleme Ödemesi Yapılmasına İlişkin 2010/118 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’nı,
b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nı,
c) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş.’yi,
ç) Çiftçi kayıt sistemi (ÇKS): ÇKS Yönetmeliği ile oluşturulan ve çiftçilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerin de kayıt altına alındığı veri tabanını,
d) Çiftçi: 5262 sayılı Organik Tarım Kanununda tanımlanan müteşebbislerden bitkisel üretimde organik tarım yapan ÇKS’ ye kayıtlı gerçek veya tüzel kişileri,
e) ÇKS Yönetmeliği: 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliğini,
ğ) İl/ilçe tespit komisyonu: ÇKS Yönetmeliğine istinaden oluşturulan il/ilçe tespit komisyonunu,
h) Organik Tarım Yönetmeliği: 10/6/2005 tarihli ve 25841 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliği,
ı) Organik Tarım: Organik Tarım Yönetmeliğine göre yapılan tarımsal faaliyeti,
i) Organik Tarım Bilgi Sistemi (OTBİS): Organik tarım yapan çiftçi, arazi, ürün, hayvansal üretim ve sertifika bilgilerinin bulunduğu Bakanlıkça oluşturulan veri tabanını,
j) OTB: Bakanlık il müdürlüklerinde kurulu bulunan organik tarım birimlerini,
k) OTBİS icmali-1: Organik Tarım Desteğinde kullanılmak amacıyla, 10/5/2010 tarihi esas alınarak, Organik Tarım Bilgi Sisteminden aktarılan, organik tarım faaliyeti yapan çiftçilere ait elektronik ortamda tutulan bilgileri,
l) OTBİS icmali-2: Organik Tarım Desteğinde kullanılmak amacıyla, 9/5/2011 tarihi esas alınarak, Organik Tarım Bilgi Sisteminden aktarılacak olan, organik tarım faaliyeti yapan çiftçilere ait elektronik ortamda tutulan bilgileri,
m) OTD: Organik tarım desteğini,
n) OTD icmal-1: İlçe müdürlükleri tarafından ÇKS’ye aktarılan bilgilere göre her köy/mahalle için çiftçi detayında OTD hakedişlerini gösteren ve bir örneği Ek-3’te yer alan belgeyi,
o) OTD icmal-2: İlçe müdürlükleri tarafından icmal-1’deki bilgilere göre her ilçe için köy/mahalle detayında OTD hakedişlerini gösteren ve bir örneği Ek-4’te yer alan belgeyi,
ö) OTD icmal-3: İl müdürlükleri tarafından icmal-2’deki bilgilere göre her il için ilçe detayında OTD hakedişlerini gösteren ve bir örneği Ek-5’te yer alan belgeyi,
p) Tarım arazisi: ÇKS’ de kayıtlı olan arazileri,
r) Tarımsal faaliyet: Tarım arazisi üzerinde tarımsal üretim kaynaklarını fiilen kullanarak bitkisel ürünlerin üretilmesi veya yetiştirilmesini,
s) TÜGEM: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,
ş) Yetkilendirilmiş Kuruluş: Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu, kontrol kuruluşu veya sertifikasyon kuruluşu olarak Bakanlık tarafından yetki verilmiş gerçek veya tüzel kişileri, ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Ödeme Esasları
Ödeme yapılacak çiftçiler
MADDE 5 –
(1) OTD ödemesi, Organik Tarım Yönetmeliğine göre organik tarım yapan, ÇKS’ de 2011 üretim sezonu ile OTBİS icmali-1’de ve OTBİS icmali-2’de de kayıtlı olan ve bu Tebliğde OTD uygulamaları ile ilgili belirtilen usul ve esaslara göre başvuru yapan çiftçilere yapılır.
Ödemeye esas arazi ve arazi büyüklüğü
MADDE 6 –
(1) OTD ödemesi, Organik Tarım Yönetmeliğine göre organik tarım yapılan OTBİS icmali-1’de ve OTBİS icmali-2’de kayıtlı toplam tarım arazisi büyüklükleri ile ÇKS’ de 2011 üretim sezonunda da kayıtlı olan toplam arazi büyüklüğü karşılaştırılarak yapılır. Bahsi geçen arazi büyüklüklerinin belirlenmesi elektronik ortamda Bakanlık Bilgi İşlem Merkezi tarafından yapılır.
(2) OTD ödemesi, çiftçilerin OTBİS icmali-1’de, OTBİS icmali-2’de ve ÇKS’de kayıtlı toplam arazi büyüklüklerinden küçük olan toplam arazi büyüklüğü esas alınarak yapılır.
(3) ÇKS’ de ve OTBİS’de kayıtlı desteklemeye uygun bulunan tarım arazilerine yapılır.
Ödeme miktarı
MADDE 7 –
(1) Bu Tebliğin 5 inci maddesinde belirtilen çiftçilere dekar başına yapılacak destekleme ödemesi 25 TL’dir.
Ödemeler için gerekli finansman ve ödeme planı
MADDE 8 –
(1) OTD ödemesi için gerekli finansman bütçenin ilgili kalemine tahsis edilen ödeneklerden karşılanır. Ödemeler, Bakanlık tarafından Bankaya kaynak aktarılmasını müteakip, il/ilçe müdürlüklerince ÇKS’ deki kayıtlara göre oluşturulan onaylı OTD icmal-1’lerine göre, Banka aracılığıyla, ilgili şubelerde daha önce çiftçiler adına açılan veya açılacak olan hesaplara yapılır. Çiftçilere yapılan toplam nakdi ödeme tutarının % 0,2’si bütçenin ilgili kaleminden Bankaya hizmet komisyonu olarak ödenir.
(2) OTD ödeme planı, OTD başvurusu yapan çiftçilere ait bilgilerin, ÇKS’ ye girişinin il ve ilçelerde tamamlanmasını ve ön incelemenin bitirilmesini müteakiben Bakanlık tarafından belirlenir. Ödemelere, kontrollerin tamamlanması ve Bakanlık tarafından OTD ödemeleri ile ilgili talimatların Bankaya gönderilmesinden sonra başlanır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Uygulama
Görevli kurum ve kuruluşlar
MADDE 9 –
(1) OTD çalışmaları TÜGEM, il/ilçe tahkim komisyonları, il/ilçe tespit komisyonları ve il/ilçe müdürlükleri ile yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından yürütülür.
(2) Yetkilendirilmiş kuruluşlar, OTBİS icmallerine esas teşkil eden veri girişlerini yapmak ve OTD’ den yararlanmak üzere başvuruda bulunan çiftçilerin bu Tebliğin askı sürecinde belirtilen süre sonuna kadar yapacakları itirazları değerlendirerek bu Tebliğ hükümlerine uygun olan düzeltmeleri yapmakla sorumludurlar.
(3) İl müdürlükleri ilçe müdürlüklerinin destekleme sürecinde ihtiyaç duyacakları OTBİS verilerini sağlamak üzere gerekli tedbirleri alır.
Başvurular ve başvuruların kabulü
MADDE 10 –
(1) OTD ödemesinden faydalanmak isteyen çiftçiler, 31/1/2011 tarihinden itibaren 11/3/2011 günü mesai saati bitimine kadar Ek-1’e uygun OTD başvuru dilekçesi ve eki ile ÇKS’ de kayıtlı oldukları il/ilçe müdürlüklerine başvurmaları gerekmektedir.
(2) Çiftçilerin ÇKS’ de 2011 üretim sezonunda kaydı olmak zorundadır. OTBİS’de kaydı olmayan çiftçilerin başvuruları kabul edilir. Ancak, bu Tebliğin askı sürecinde belirtilen süre sonuna kadar bilgilerini tamamlatmak zorundadırlar.
(3) İl/ilçe müdürlükleri tarafından alınan başvuru dilekçesi (Ek-1) ekinde yer alan ÇKS Belgesinde, çiftçi tarafından organik tarım yaptığı belirtilen arazilerden OTBİS kayıtları ile yapılan karşılaştırmada desteklemeye uygun bulunan araziler ÇKS’ de ilgili bölüme kaydedilir.
(4) ÇKS ile ilgili tüm iş ve işlemler ÇKS Yönetmeliği çerçevesinde gerçekleştirilir.
Askı işlemleri
MADDE 11 –
(1) İl/ilçe müdürlükleri tarafından en geç 25/3/2011 tarihine kadar OTD ödeme icmalleri oluşturulur. İl/ilçe müdürlükleri en geç 1/4/2011 tarihine kadar ilçe merkezinin OTD icmal-1’ini ilçe merkezinde, köyün/mahallelerin OTD icmal-1’ini ise kendi köyünde/mahallesinde ilgili ilçe müdürlükleri veya muhtarlıklar marifetiyle on gün süreyle askıya çıkarır. Askıya çıkma tarihi ve saati ile askıdan indirme tarihi ve saati tutanağa bağlanır. Tutanak muhtar ve/veya aza tarafından güncel tarihle imzalanır. Askı süresince herhangi bir itiraz olmaz ise icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz. ÇKS’ ye arazi miktarının eksik girilmesi durumunda, askı süresinde hatanın düzeltilmesi amacıyla başvurusu yapılmayan arazilerin eksik kısmı için OTD ödemesi yapılmaz. OTD ödemeleri için ÇKS’ de kaydı olup da OTBİS’de kaydı olmayan, bu nedenle çıkarılacak askı icmallerinde ismi bulunmayan veya arazi bilgileri hatalı veya eksik olan çiftçilerin OTD ödemelerinden yararlanabilmeleri için askı sürecinde itirazda bulunmaları zorunludur. Askı sürecinde yapılacak itirazlarda çiftçilerin, il/ilçe müdürlükleri tarafından düzenlenmiş ÇKS arazi kayıt bilgileri ve Ek-2’de yer alan form ile birlikte sözleşmesinin olduğu yetkilendirilmiş kuruluşa müracaat ederek bilgilerini düzelttirmesi kendi sorumluluğundadır. Yetkilendirilmiş kuruluşlar çiftçilerin talebi üzerine OTBİS’ e veri girişini tamamlamak zorundadırlar. Çiftçiler askı sürecinin sona eriş tarihinden itibaren yirmi gün içerisinde bilgilerini sözleşmesinin olduğu yetkilendirilmiş kuruluşa düzelttirmek ve il/ilçe müdürlüklerine müracaat ederek bilgilerini teyit ettirmek zorundadırlar. Bu durumdaki çiftçilerin gerekli düzelttirmeyi yaptırmamaları halinde ödenemeyen OTD için, daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz.
(2) OTD icmal-1’lerinin askıda kalma süresi zarfında yapılan yazılı itirazlar il/ilçe müdürlüklerine yapılacak olup, ÇKS’ deki maddi hatalara ilişkin itirazlar askı süresi ve bu sürenin bitiminden itibaren yirmi gün içerisinde değerlendirilir. İl/ilçe müdürlükleri çiftçilerin yirmi gün içerisinde yetkilendirilmiş kuruluşlarına başvurarak yaptırtmış oldukları düzeltmelere ait son değerlendirmeler ise 2/5/2011-6/5/2011 tarihleri arasında yapılarak ÇKS de ilgili bölüme kaydedilir.
(3) İncelenen çiftçi dosyalarında gerçeğe aykırılığın bulunmaması ve askı süresince itiraz edilmemesi ya da itirazların değerlendirilerek sonuçlandırılması halinde, ÇKS’ den alınan Ek-4’teki OTD icmal-2’ler ilçe müdürlüklerince düzenlenip, onaylanır ve il müdürlüklerine gönderilir. İlçe müdürlüklerinden alınan OTD icmal-2’ler ve il müdürlüklerinin onayladığı merkez ilçe OTD icmal-2’si ile ÇKS’ den alınan Ek-5’deki OTD icmal-3’ün uyumu kontrol edilir.
(4) Bu Tebliğdeki başvuru bitiş tarihinden sonra askı süresi içinde verilen itiraz dilekçelerinde talep edilen değişiklikler dışında çiftçinin beyanı ile ÇKS’ de yapılacak güncellemeler OTD ödemesine esas teşkil etmez.
(5) Değerlendirme sonucunda OTD icmal-1’leri düzeltilemez ya da bilgi ve belgelerle ilgili aykırılık, şikâyet ve/veya ihbar bulunması nedeniyle icmal-1’ler oluşturulamaz ise, durum ilçe tahkim komisyonuna intikal ettirilir. İlçe tahkim komisyonunca çözümlenemeyen konular il tahkim komisyonuna gönderilir.
(6) İlçe müdürlüklerinden alınan icmal-2’lerde gerçeğe aykırılık olması ya da il müdürlüklerine intikal eden şikâyet ve/veya ihbar olması durumunda, il müdürlüklerince bu sorunlar çözülmeye çalışılır. Çözüme kavuşturulamayan konular, il tahkim komisyonuna bildirilir. İl tahkim komisyonunda çözümlenemeyen konular ise TÜGEM’e gönderilir.
(7) OTD icmal-2’lerinde gerçeğe aykırılığın bulunmaması ya da il müdürlüklerine intikal eden şikâyet ve/veya ihbarların, il müdürlüklerince çözümlenmesi hâlinde, ödemeye esas OTD icmal-3’ler TÜGEM’e gönderilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Tahkim Komisyonları ve Uygulamaların Kontrolü
Tahkim komisyonlarının görevleri
MADDE 12 –
(1) ÇKS Yönetmeliğinde tanımlanmış il/ilçe tahkim komisyonları, bu Tebliğ hükümlerinin uygulanması sırasında ortaya çıkabilecek ihtilaflı konuları çözmeye ve karar almaya yetkilidir. İl tahkim komisyonu merkez ilçede, ilçe tahkim komisyonunun görevlerini de yapar.
(2) Komisyonlar;
a) Gerçeğe aykırı beyanda bulunanlar hakkında gerekli hukuki işlemlerin yapılması için karar alır ve ilgili mercilerce uygulanması yönünde girişimde bulunur. Gerçeğe aykırı beyanda bulunan çiftçilerin OTD ödemelerinden faydalandırılmamasını değerlendirir ve karara bağlar. Eğer, OTD ödemesi yapılmış ise yapılan ödemenin geri alınmasını sağlar. Ayrıca, gerçeğe aykırı beyanda bulunulduğunu tespit eden merci tarafından ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur.
b) Sahtecilik ve/veya kamu kurumunu dolandırmak gibi bir kastı olmaksızın, fazla OTD ödemesinden yararlanan çiftçilerin, kendi rızaları ile fazla aldıkları miktarları iade etmeleri halinde, OTD ödemelerinden faydalanmalarına devam etmeleri ve haklarında cezai işlem yapılmamasına ilişkin karar verir.
c) OTD ödemesinden faydalanmak üzere başvuruda bulunan çiftçilere ilişkin bilgilerin zamanında ÇKS’ye girilmesini sağlamak üzere her türlü tedbiri alır.
Uygulamaların kontrolüne ilişkin görev ve yetkiler
MADDE 13 –
(1) OTD uygulamasının denetimini sağlayacak tedbirleri almaya Bakanlık yetkilidir.
(2) OTD uygulamasına ilişkin olarak OTB üyeleri tarafından ön inceleme yapılır. OTD müracaatları başladıktan sonra il müdürlüklerinin uygun göreceği tarihte ön inceleme başlatılır. Ön inceleme yapılan illerde/ilçelerde daha sonra tespit edilecek usulsüz işlemlere ilişkin sorumluluklar ortadan kalkmaz. Uygulamalar, ön incelemenin yanı sıra mevzuatın öngördüğü her türlü denetime de tabidir.
(3) Ön inceleme, örnekleme yöntemiyle belirlenecek ilçe, köy veya mahallelerde, çiftçilerin yapmış oldukları başvurular üzerinden yapılır.
(4) OTD ön incelemeleri OTB’ nin görev ve yetkileri çerçevesinde gerçekleştirilir.
(5) Ön incelemede, çiftçilerin ÇKS’ deki kayıt ettirdikleri bilgiler ile gerek görülmesi halinde yetkilendirilmiş kuruluşlardan talep edilecek bilgilerde, gerçeğe aykırı beyan ya da verdikleri belgelerde sahte evrak tespit edilmesi halinde, sorumlular hakkında ilgili Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulur. Ayrıca, sorumluluğu tespit edilen kamu görevlileri hakkında da gerekli yasal işlemler yürütülür. OTB üyeleri gelen münferit şikâyet ve ihbarları ayrıca değerlendirir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Uygulamalardan Yararlanamayacaklar
Uygulama dışında kalacak çiftçiler
MADDE 14 –
(1) Aşağıdaki çiftçiler OTD uygulamasından yararlanamaz;
a) ÇKS’ de kayıtlı olmayan veya süresi içinde kayıtlı bilgilerini güncellemeyen,
b) OTD uygulamasında OTBİS icmali-1’de ve OTBİS icmali-2’de kayıtlı olmayan,
c) Bu Tebliğin 10 uncu maddesinde istenen belgelerle birlikte süresi içinde başvuru yapmayan,
ç) Askı listelerinde isminin bulunmaması veya desteklemeye esas tarım arazisi büyüklüğünün hatalı olması durumunda, askı süresi sonuna kadar hatalı kayıtların düzeltilmesi için yazılı başvuru yapmayan,
d) OTD için askı sürecinde ismi bulunmayıp, itirazını gerçekleştiren çiftçilerden belirtilen süre içerisinde sözleşmeli bulunduğu yetkilendirilmiş kuruluştaki bilgilerini düzelttirmeyen,
e) OTD ödemesinden faydalanmak üzere başvuru yapan çiftçilerden gerçeğe aykırı beyanda bulunan ve sahte belge ibraz eden,
f) Kamu tüzel kişileri.
Desteklemeye tabi olmayacak araziler
MADDE 15 –
(1) Aşağıdaki araziler OTD uygulaması kapsamı dışındadır:
a) OTBİS’ e kaydı yapılmayan araziler,
b) ÇKS’ ye kaydı yapılmayan araziler,
c) Kamu arazileri üzerinde yapılan doğadan toplama alanları,
ç) Kadastro geçmemiş birimlerde, tapu sicil müdürlüklerinden onaylı tapu zabıt kaydına sahip olmayan çayır vasıflı araziler,
d) Askı listelerinde arazi bilgilerinin hatalı veya eksik olması durumunda, askı süresi sonuna kadar hatalı veya eksik kayıtların düzeltilmesi için bu Tebliğe uygun belgeler ile yazılı başvurusu yapılmayan araziler,
f) Orman ve tesis kadastrosu tamamlanmamış ormanla ilişkili alanlarda, Orman Genel Müdürlüğü temsilcisinin de bulunduğu tespit komisyonlarınca düzenlenen raporlarda, tarım arazisi haline getirilmediği tespit edilen araziler,
g) Tapuda tescili bulunmayan mülkiyeti ihtilaflı olup da, OTD askı işlemleri sırasında taraflardan birisince itiraz konusu yapılan araziler,
ğ) Kadastro programına alındığı halde; kadastro çalışmalarına yardım edilmediği, çalışmaların engellendiği kadastro müdürlüklerince bildirilen ve tahkim komisyonu tarafından OTD kapsamı dışında bırakılmasına karar verilen köylerdeki araziler,
h) Tespit komisyonları çalışmalarına yardım edilmediği, çalışmaların engellendiği tespit komisyonu tutanağı ile belirlenen ve tahkim komisyonu tarafından OTD kapsamı dışında bırakılmasına karar verilen köylerdeki araziler.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Cezai sorumluluklar
MADDE 16 –
(1) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen gecikme zammı oranları dikkate alınarak hesaplanan kanuni faizi ile birlikte geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar.
(2) Bu destekleme ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç, haksız yere yararlandığı tespit edilen üreticiler beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.
(3) Yetkilendirilmiş kuruluşlar OTD ödemeleri için düzenledikleri her türlü bilgi ve belgelerden, ayrıca OTD ödemelerinde OTBİS’ e eksik veya hatalı yapılan veri girişleri ile düzeltmelerin zamanında yapılmasından sorumludurlar. Sorumluluklarını yerine getirmeyen yetkilendirilmiş kuruluşlar hakkında 5262 sayılı Organik Tarım Kanunu ve Organik Tarım Yönetmelik hükümleri uygulanır.
Yürürlük
MADDE 17 –
(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 18 –
(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
EK–1
ORGANİK TARIM DESTEĞİ
BAŞVURU DİLEKÇESİ
…………………………………. Tarım İl/İlçe Müdürlüğüne
Organik Tarım Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair Tebliğ (Tebliğ No:……..) gereğince, Çiftçi Kayıt Sisteminde ve Organik Tarım Bilgi Sisteminde kayıtlı olan ve ekte yer alan ÇKS belgesinde işaretli tarım arazilerim için Organik Tarım Yönetmeliği ve Tebliğ hükümlerine uygun olarak organik tarım faaliyetinde bulunmam nedeniyle, organik tarım desteği ödemesinden yararlandırılmam ve bu ödemelerin T.C. Ziraat Bankasında açılan/açılacak hesabıma aktarılmasını arz ederim.
Ödemeye ilişkin düzenlenen ve askıya çıkarılan icmallere, askı süresi içerisinde itiraz etmediğim taktirde, kesinleşmiş icmal bilgilerinin doğruluğunu kabul etmiş sayılacağıma, askı sürecinde desteklemeye esas ödemeye ilişkin düzenlenen ve askıya çıkarılan icmallerde, arazimin hatalı veya eksik çıkması halinde Organik Tarım Bilgi Sisteminde eksik veya hatalı olan bilgilerimi sözleşmeli olduğum yetkilendirilmiş kuruluşa zamanında düzelttireceğime, düzelttirmediğim takdirde kesinleşmiş icmal bilgilerinin doğruluğunu kabul etmiş sayılacağıma, beyan ettiğim bilgilerin yanlış veya tutarsız olması halinde destekleme başvurumun geçersiz sayılmasını kabul edeceğimi, ayrıca söz konusu 26/02/2010 tarihli ve 27505 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemine Dahil Olan Çiftçilere Mazot, Gübre ve Toprak Analizi Destekleme Ödemesi Yapılması ile Organik Tarım ve İyi Tarım Uygulamalarına Destekleme Ödemesi Yapılmasına İlişkin 2010/118 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Organik Tarım Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair Tebliğ esaslarına aykırı olarak haksız yere aldığımın tespit edilmesi halinde, aldığım ödemeyi, ödeme tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı ile birlikte, gayrikabil-i rucu hiçbir itiraz beyan etmeden, ilk talepte 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde geri vermeyi kabul ve taahhüt ederim. …… /……/ …….
İmza :
Adı ve Soyadı :
Vergi No/ TC Kimlik No:
Adresi :
Telefon :
EKLER :
ÇKS’den alınan 2011 üretim sezonuna ait organik tarım yapılan tarım arazileri işaretlenmiş ÇKS Belgesi
EK–2
Bu belge askı sürecinde itirazda bulunarak organik tarım sürecindeki arazi bilgilerini düzelttirmek isteyen çiftçi tarafından bağlı olduğu yetkilenmiş kuruluşuna ÇKS’den alınan onaylı 2011 üretim sezonuna ait ÇKS Belgesi ile beraber verilecektir.
…………… Kontrol ve Sertifikasyon Kuruluşuna
Organik Tarım Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair Tebliğ (Tebliğ No:……..) hükümleri gereğince, organik tarım destekleme ödemesine ilişkin askı sürecinde organik tarım yaptığım arazi bilgilerinin eksik veya hatalı olduğu görülmüştür.……… Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı doğrultusunda kuruluşunuzla sözleşmeli çiftçi olarak organik tarım faaliyetinde bulunduğum ekte belirtilen arazilerimin Organik Tarım Bilgi Sisteminde düzeltilmesini arz ederim. ….. /……/ ….
İmza :
Adı ve Soyadı :
TC Kimlik/Vergi No :
Adresi :
Telefon:
EKLER :
ÇKS’den alınan onaylı 2011 üretim sezonuna ait ÇKS Belgesi
EK–3
ORGANİK TARIM DESTEKLEME ÖDEMESİ
ÇİFTÇİ DETAYINDA İCMAL
(İCMAL 1)
İLİ :
İLÇESİ :
Sıra No
İl Adı
İlçe Adı
Bucak Adı
Köy Adı
Destek Dilekçe No
İşletme Adı/Çiftçi Adı Soyadı
Baba Adı
Vergi No
TC Kimlik No
Toplam ÇKS Alanı (da)
Toplam OTBİS İcmali Alanı (da)
Toplam Destekleme Alanı (da)
Toplam Destekleme Miktarı (TL)
TOPLAM
* Sadece Tüzel kişilikler için vergi no yazılır.
Yukarıda kimlik bilgileri yazılı kişilere, hizalarında kayıtlı miktarların Organik Tarım Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair Tebliğ (Tebliğ No: …………) gereğince ödenmesi uygundur.
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; piyasaya nihai ürün olarak arz edilen tüketici ürünlerinin güvenli olarak piyasaya arzının sağlanması için yerine getirilmesi gereken temel gerekleri belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, piyasaya nihai ürün olarak arz edilen ve Ek-1’de yer alan tüketici ürünlerini kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanuna, 3/6/2011 tarihli ve 640 sayılı Gümrük ve Ticaret Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye, 13/11/2001 tarihli ve 2001/3529 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmeliğe dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanunda yer alan tanımlara ek olarak, bu Tebliğde geçen;
a) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,
b) Biyoyararlılık: Çözünebilir özütün sahip olduğu toksikolojik değeri,
c) Çocuk Bakım Ürünü: 36 aya kadar çocukların uyku, dinlenme, hijyen ihtiyaçlarını,
beslenmesini veya emmesini kolaylaştırmayı amaçlayan ürünleri,
ç) Çocuk Giysisi: Çiziminden, üretimine veya satış noktasına kadar, erkek çocuklarda 182 cm, kız çocuklarda 176 cm boya ve 14 yaşına kadar olan çocuklar tarafından giyilmek üzere üretilmiş giysileri de içeren tüm giysileri,
d) Genel Müdürlük: Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğünü,
e) Kırtasiye Malzemesi: Kalem, silgi, defter, cetvel, makas, boya malzemeleri, okul çantası gibi ürünleri,
f) Tüketici Ürünü: Ticari amaçla sunulup sunulmadığına bakılmaksızın, tüketicilere yönelik üretilen veya tüketiciler için üretilmemiş olsa bile, öngörülebilir koşullar altında tüketiciler tarafından kullanılabilecek yeni, kullanılmış veya yenilenmiş ürünleri,
g) Yiyecek Taklidi Ürün: Gıda ürünü olmamalarına rağmen, sahip oldukları şekil, koku, renk, görünüm, ambalaj, etiket, hacim veya boyutları nedeniyle olduklarından farklı görünen ve bu sebeple de tüketiciler, özellikle çocuklar tarafından gıda ürünleriyle karıştırılarak tüketicilerin sağlığını ve güvenliğini tehlikeye atan malları
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Tüketici Ürünlerinin Güvenlik Gerekleri
Temel gerekler
MADDE 5 – (1) Bu Tebliğin Ek-1 listesinde yer alan ürünlerin, insan sağlığı, can ve mal güvenliği, hayvan ve bitki sağlığı, çevre ve tüketicinin korunması açısından sahip olması gereken asgari güvenlik koşullarını karşılaması zorunludur. Bu ürünlerin temel gereklere uygunluğu, bu Tebliğin aşağıdaki hükümleri ile ekindeki listelerde yer alan uyumlaştırılmış veya referans standartlar dikkate alınarak değerlendirilir.
Çocuk bakım ürünlerinin temel gerekleri
MADDE 6 – (1) Çocuk bakım ürünlerinin üzerinde güvenli ve doğru kullanımla ilgili talimatların bulunması zorunludur.
(2) Erişim alanı içinde çocuğun parmağının veya herhangi bir uzvunun sıkışabileceği hiçbir açık uçlu boru, çıkıntı, delik, hız tertibatı, civata veya açıklık bulunmaması gerekir.
(3) Metal malzemelerin korozyona karşı dayanıklı bir malzemeden yapılması veya korozyona karşı korunmuş olması gerekir.
(4) Ahşap esaslı ve bitki orijinli malzemelerde böcek tahribatı ve çürük bulunmaması gerekir.
(5) Yürüteçler, çocuk arabaları, beşikler ve çocuk karyolalarında kilitleme mekanizması ile ayarlama sistemi bulunması zorunludur.
(6) Kenarlar, köşeler ve çıkıntıların yaralanma riskini azaltacak şekilde üretilmesi gerekir.
(7) Kordonlar, ipler ve bağ olarak kullanılan diğer parçaların boğulma riski oluşturmaması gerekir.
(8) Çocuk bakım ürünlerinin hareketli parçalarının fiziksel yaralanma riskini en aza indirecek şekilde üretilmesi gerekir.
(9) Otuzaltı ayın altındaki çocukların kullanması için üretilmiş çocuk bakım ürünlerinin parçalarının ve ayrılabilir parçalarının, emme ve/veya nefesle çekilmesini önleyecek boyutlarda olması gerekir.
(10) Piyasaya arz edilen çocuk bakım ürünlerinin ambalaj malzemelerinin boğulma riski taşımaması gerekir.
(11) Çocuk bakım ürünlerinin, alev, kıvılcım veya ateş çıkartabilecek maddelerle doğrudan karşı karşıya kaldığında kolayca yanmayan (ateşin nedeni yok olur olmaz alevi sönen), tutuştuğunda yavaş yanan ve yanma süresini geciktirici maddelerden yapılmış olması gerekir.
(12) Çocukların sağlığını korumak için, çocuk bakım ürünlerinin kullanımı sonucu içeriğindeki kimyasal maddelerin çözünebilir toksik ekstratlarının vücuttaki oranlarının (biyoyararlılık) bir günde Ek-2’deki tabloda yer alan düzeyleri geçmemesi gerekir.
Kırtasiye malzemelerinin temel gerekleri
MADDE 7 – (1) Kırtasiye malzemeleri fiziksel ve kimyasal özellikleri bakımından güvenli olmak zorundadır.
(2) Kırtasiye malzemelerinin parçalarının ve yaylarının fiziksel yaralanma riskini en aza indirecek şekilde üretilmesi gerekir.
(3) Ahşap esaslı ve bitki orijinli malzemelerde böcek tahribatı ve çürük bulunmaması, hijyenik olması gerekir.
(4) Kırtasiye malzemelerinin, Ek-2’deki tabloda yer alan biyoyararlılık sınır düzeylerini geçmemesi gerekir.
(5) Oyuncak sınıfına giren ve 36 aydan küçük çocuklar için risk oluşturabilecek kırtasiye malzemelerinin üzerinde “36 aydan küçük çocuklar için uygun değildir” veya “Üç yaşından küçük çocuklar için uygun değildir” şeklinde uyarı bulunması gerekir.
(6) Tekstil ve plastik içerikli kırtasiye ürünlerinin, alev, kıvılcım veya ateş çıkartabilecek maddelerle doğrudan karşı karşıya kaldığında kolayca yanmayan (ateşin nedeni yok olur olmaz alevi sönen), tutuştuğunda yavaş yanan ve yanma süresini geciktirici maddelerden yapılmış olması gerekir.
Çocuk giysilerinin temel gerekleri
MADDE 8 – (1) Çocuk giysilerinde yer alan kordon ve büzme iplerinin, boğulma ve fiziki yaralanma riski oluşturmayacak şekilde üretilmesi gerekir.
(2) Çocuk giysilerinin, kolay alev almaması gerekir.
Yiyecek taklidi ürünlerin temel gerekleri
MADDE 9 – (1) Yiyecek taklidi ürünler ya da ayrılabilir kısımlarının, tüketiciler ve özellikle çocuklar tarafından ağza alınması, emilmesi ya da yutulması halinde boğulma, zehirlenme yahut sindirim sisteminde delinmeye veya tıkanmaya yol açmaması gerekir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Yaptırım
MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ hükümlerine uyulmaması durumunda, 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun hükümleri uygulanır.
Geçiş hükmü
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin hükümleri, bu Tebliğin yürürlüğe girmesinden önce piyasaya arz edilen tüketici ürünlerinde uygulanmaz. Tüketici ürününün bu Tebliğin yürürlük tarihinden önce piyasaya arz edildiğinin ispat yükü üreticilere aittir.
Yürürlük
MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ 1/1/2013 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 12 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
Ek-1
TEBLİĞ KAPSAMINDAKİ ÜRÜNLER VE İLGİLİ STANDARDLAR
ÜRÜNÜN ADI
BAŞLICA RİSKLER
UYUMLAŞTIRILMIŞ VEYA REFERANS STANDARDLAR
1
Çocuk Bakım Ürünleri-Yürüteçler
Boğulma, kesikler, yaralanmalar
TS EN 1273: 2007 Çocuk kullanım ve bakım araçları – Bebek yürüteçleri – Güvenlik kuralları ve deney yöntemleri
Kimyasal
2
Çocuk Bakım Ürünleri-Taşınabilir Bebek Yatakları ve Destekleri
Boğulma, yaralanmalar
TS EN 1466 +A1 :2008 Çocuk bakım eşyaları- Taşınabilir bebek yatakları ve destekleri- Güvenlik kuralları ve deney yöntemleri
Kimyasal
3
Çocuk Bakım Ürünleri-Çocuk Mobilyaları
Kimyasal
TS EN 1130-1: 2001 Mobilya-Evlerde kullanılan, çocuk karyolası ve beşikler-Bölüm:1 Emniyet kuralları TS EN 1130-2 : 2001 Mobilya-Evlerde kullanılan, çocuk karyolası ve beşikler-Bölüm:2 Deney Metotları
Boğulma, yanma, kesikler, yaralanmalar
4
Çocuk Bakım Ürünleri-Çocuk Arabaları
Yaralanma, boğulma,kesikler
TS EN 1888: 2007 Çocuk bakım eşyaları -Tekerlekli çocuk arabaları -Güvenlik kuralları ve deney yöntemleri
Kimyasal
5
Çocuk Bakım Ürünleri-Emzik Bağlayıcıları
Boğulma
TS EN 12586 : 2007 +A 1: 2011 Çocuk bakım eşyaları-Emzik bağlayıcıları-Güvenlik kuralları ve deney metotları
Kimyasal
6
Kırtasiye Ürünleri
Fiziksel
TS EN 71-1 :2011 Oyuncak Güvenliği Bölüm 1: Mekanik ve Fiziksel Özellikler
Yanıklar
TS EN 71-2 + A1:2011 Oyuncak Güvenliği- Bölüm 2: Alevlenebilirlik
Kimyasal
TS 5219 EN 71-3: 1997 Oyuncak Güvenliği Bölüm 3: Bazı Elementlerin GöçüTS 5219 EN 71-3 / A1 :2005 Oyuncak Güvenliği Bölüm 3: Bazı Elementlerin GöçüTS 5219 EN 71-3 /AC:2005 Oyuncak Güvenliği Bölüm 3: Bazı Elementlerin GöçüTS 5219 EN 71-3/A1/AC :2010 Oyuncak Güvenliği Bölüm 3: Bazı Elementlerin Göçü
TS EN 71-9 : 2007 Oyuncak Güvenliği- Bölüm 9: Organik Kimyasal Bileşikler- Özellikler
7
Çocuk Giysileri
Boğulma
TS EN 14682 :2011 Çocuk giysilerinde güvenlik – Çocuk giysilerinde kullanılan kordon ve büzme ipleri –Özellikler
Yanıklar
TS EN 14878:2008 Çocuk Geceliği veya Pijamalarının Yanma Davranışı-Özellikler TS EN 14878 /AC :2010 Çocuk Geceliği veya Pijamalarının Yanma Davranışı-Özellikler
8
Yiyecek Taklidi Ürünler-Plastik Dekoratif Eşyalar
Boğulma
TS EN 71-1 :2011 Oyuncak Güvenliği Bölüm 1: Mekanik ve Fiziksel Özellikler
9
Yiyecek Taklidi Ürünler-Mıknatıslı Ürünler
10
Yiyecek Taklidi Ürünler-Oyuncaklar Dışında Kalan Suda Genişleyen Ürünler
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, yerleşim birimlerinden kaynaklanan atıksuların arıtılması ile ilgili atıksu arıtma tesislerinin teknoloji seçimi, tasarım kriterleri, arıtılmış atıksuların dezenfeksiyonu, yeniden kullanımı ve derin deniz deşarjı ile arıtma faaliyetleri esnasında ortaya çıkan çamurun bertarafı için kullanılacak temel teknik usul ve uygulamaları düzenlemek amacı ile hazırlanmıştır.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, atıksu arıtımı için uygulanabilir olduğu genelde kabul edilmiş metodları, atıksu arıtma tesisi kapasitesinin belirlenmesi ve projelendirilmesine esas teşkil edecek bilgileri, atıksu toplama sistemi bulunmayan yerleşim yerlerinin atıksu uzaklaştırmada uygulayacağı teknik esasları, atıksu toplama sistemi bulunan yerleşim yerlerinde ise değişik nüfus aralıklarına göre uygulanabilecek teknik esasları, dezenfeksiyon yöntemlerini, derin deniz deşarj sistemlerini, arıtma çamurlarının işlenmesi ve bertarafı ile arıtılmış atıksuların geri kazanımı ve yeniden kullanımı ile ilgili teknik esaslarını içermektedir.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu ile mezkur kanunda ek ve değişiklik yapan kanun hükümlerine uygun olarak hazırlanan 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği” ve 8/1/2006 tarihli ve 26047 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği” ne dayanılarak hazırlanmıştır.
İKİNCİ BÖLÜM
Atıksu Arıtma Tesisi ile İlgili Genel İlke ve Tasarıma Ait Esaslar
Genel ilkeler
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde verilen atıksu arıtımı için uygulanabilir olduğu genelde kabul edilmiş metodlar, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ve Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliğinde öngörülen deşarj standartlarını karşılayabilecek mevcut ve/veya yeni diğer metodların kullanılmasını kısıtlamaz.
Proje hizmet alanının seçilmesi
MADDE 5 – (1) Proje hizmet alanı kentin imar planı, coğrafik yapısı, altyapı tesisleri ile alıcı ortamın konumu ve özelliklerine bağlı olarak seçilir. Bunun dışında arıtma tesisinin ya da tesislerinin merkezi ya da merkezi olmaması alternatifleri için bir ön fizibilite yapılması esastır.
Proje süresi ve kademelerinin belirlenmesi
MADDE 6 – (1) Atıksu arıtma tesisleri inşaat ve elektromekanik olarak iki bölüme ayrıldığında inşaat genelde 30-40 yıl, elektromekanik kısım 10-15 yıl süreyle hizmet vermektedir. Projenin kademelendirilmesi nüfusun artış hızına bağlı olarak değerlendirilir. Tesisin toplam faydalı ömrü ve toplam kapasitesi üzerinden kademelendirme yapılarak zamana bağlı inşaat ve elektromekanik yatırım ihtiyaçları planlanır. Atıksu arıtma tesisleri teknik uygulama ve işletme kolaylığı da dikkate alınarak kademelendirme mümkün olduğunca simetrik olarak planlanır.
Nüfus tahminleri
MADDE 7 – (1) Nüfus tahmin yöntemi; yerleşim yerinin imar planı, ekonomisi, turizm potansiyeli, göç alıp, göç verme gibi durumları dikkate alınarak seçilir. Nüfus tahminlerinde, aritmetik artış, geometrik artış, azalan hızlı artış, lojistik eğri ve benzer yöntemler kullanılır. Yerleşim yerinin geçmiş nüfus sayımları dikkate alınarak ve birden fazla yöntem karşılaştırılarak, en uygun yöntem seçilir.
(2) 2007 yılı adrese dayalı nüfus sayımında çok düşük ve yüksek değerler elde edilen yerleşim yerlerinin nüfus artış hızının belirlenmesinde 2007 yılından itibaren TÜİK tarafından yıllık olarak yayınlanan nüfus verileri göz önünde bulundurulur.
(3) Nüfus artış metoduna göre gelecekteki nüfusların hesabında;
Nt = N0 (1+(p/100))t
ifadesi kullanılabilir. Burada,
N0 : Son nüfus sayımı değerini
Nt : Son sayımdan t yıl sonraki nüfusu
p : Nüfus artış/azalma hızını (%)
t : Son nüfus sayımından itibaren geçen süreyi (yıl)
ifade eder.
(4) Küçük yerleşim yerlerinde kentsel nüfusun hangi değerlere kadar artabileceği, doygunluk nüfus tahkiki yapılarak karar verilir. Doygunluk nüfusu değeri, tamamlanmış ise imar planı haritalarından veya yerleşime müsait alanların kalan kısmının ne kadar olduğu ile bulunur. Doygunluk nüfusu değeri için yerel idareler ile istişare edilerek karar verilir.
(5) Küçük yerleşim yerlerindeki kırsal nüfus azalması yerleşim yerinin sosyo ekonomik şartlarına bağlı olur. Şehirlerin nüfus tahmininde, kentsel ve kırsal nüfus değerlerinin ayrı ayrı hesaplanması gerekir.
Atıksu miktar ve özelliklerinin belirlenmesi
MADDE 8 – (1) Nüfusu 100.000’nin üstünde olan ve atıksu toplama altyapısının mevcut olduğu yerleşimlerde, kişi başına atıksu oluşumu ve kirlilik yüklerinden hesaplanan atıksu miktarı ve karakterinin kontrol edilebilmesi için, yaz ve kış ayları ile kurak hava şartlarını temsil edecek debi ölçümü ve 24 saatlik karakterizasyonlar yapılır. Bu karakterizasyonda KOİ, BOİ5, AKM, TKN, TP, PO4-P, NH4-N parametreleri izlenir.
(2) Türkiye’de nüfusa bağlı olarak atıksu oluşumu ve kirlilik yükleri değişimi Tablo 2.1’de verilmiştir. Nüfusu 100.000’e kadar olan yerleşim birimlerinin atıksularının arıtma tesisleri tasarımında yaz ve kış ayları ile kurak hava şartlarını temsil edecek debi ve 24 saatlik karakterizasyon ölçüm değerleri bulunmaması durumunda Tablo 2.1’deki debi ve kirlilik yükleri esas alınır.
Tablo 2.1 Nüfusa bağlı olarak atıksu oluşumu ve kirlilik yüklerinin değişimi*
Nüfus aralığı
Atıksu OluşumuL/kişi.gün
KOİg/kişi-gün
BOİg/kişi-gün
AKMg/kişi-gün
TNg/kişi-gün
TPg/kişi-gün
2000- 10000
80
55
40
35
5
0.9
10000-50000
90
75
45
45
6
1.0
50000-100000
100
90
50
50
7
1.1
* Kirlilik yüklerinin konsantrasyon olarak ifadesinde infiltrasyon debisi de dikkate alınır.
(3) Tablo 2.1’de verilen debiler kanala sızma debilerini içermemektedir. Atıksu arıtma tesisine ulaşan atıksu karakterinin belirlenebilmesi için evsel atıksu debisinin yanında, sızma ve endüstriyel atıksu debileri ile bunlara ait kirletici yüklerinin de hesaba katılması gerekir. Atıksu toplama sistemine yeraltısuyundan gelen sızma debisi miktarı, yeraltısuyu seviyesi ile kanal sisteminin durumuna bağlı olarak değişir. Birim sızma debisi yerleşim yerinin yeraltı su seviyesinin yüksekliğine, sahilde bulunup bulunmamasına, zemin yapısına, içme suyu şebekelerinin kaçak oranına ve kanalizasyon şebekesinin yaşına ve benzeri hususlara bağlı olarak değişmekle birlikte birim sızma debisi hektar başına 0.002-0.2 lt/sn.ha veya birim kanal uzunluğu ve eşdeğer kanal çapı başına 0.01-1.0 m3/gün.mm.km kanal olarak alınır. İyi inşa edilmiş kanalizasyon şebekelerinde kabul edilebilir infiltrasyon debisi 0.5 m3/gün.mm.km’den küçük olur. İstisnai hallerde gerekçesiyle birlikte proje müellifi yerel şartlara uygun sızma debisi belirler.
(4) Endüstriyel debi ve kirletici yükleri ise ayrı ayrı ele alınır. Proje bölgesi için evsel ve endüstriyel su kullanımları, atıksu oluşumu bilgileri toplanarak gerekli ölçümler yapılır ve projelendirme aşamasında kişi başına su kullanımı, atıksu oluşumu ve birim kirletici yüklerinin doğruluğu tahkik edilir. Kanalizasyonun birleşik ya da ayrık sistem olması durumları için kurak ve yağışlı dönem debileri de belirlenir.
Deşarj kriterleri ve sistem seçimi
MADDE 9 – (1) Arıtılmış suyun deşarj edileceği ortamın “Hassas Alan”, “Az Hassas Alan” veya bu iki tanımın kapsamı dışında olan diğer alanlar sınıfında değerlendirilmesine göre arıtma tesisi proses akım diyagramı seçilir. Birinci kademe ve biyolojik arıtma birimleri atıksu arıtma teknolojileri konusunda Ek.2’de belirtilen teknolojilerden faydalanılır.
(2) Hassas ve Az Hassas alanlardaki arıtılmış su deşarj limitleri için “Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği” uygulanacaktır. Ayrıca, atıksu deşarj standartlarına ek olarak arıtma tesisinden çıkan çamurun stabilizasyonunun da gerekli olması durumunda, atıksu arıtma sistemlerinin çamur arıtma teknolojileri ile birlikte ele alınması gerekir. Sistem seçimi için bazı arıtma sistemlerinin sağladığı çıkış suyu kalite parametreleri Tablo 2.2’de verilmiştir.
Tablo 2.2 Değişik arıtma sistemleri için çıkış suyu kaliteleri
Atıksu toplama sistemi bulunmayan ve inşası mümkün olmayan yerlerde uygulanacak teknik esaslar
MADDE 10 – (1) Atıksu toplama sistemi bulunmayan ve inşaasının da mümkün olmadığı birbirinden uzak münferit evler, köyler ve mezralar gibi yerlerde yerinde arıtma sistemleri uygulanır. Bu uygulamalarda 19/3/1971 tarihli ve 13783 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanmış bulunan “Lağım Mecrası İnşaası Mümkün Olmayan Yerlerde Yapılacak Çukurlara Ait Yönetmelik” hükümleri geçerlidir ve aşağıda verilen ana ilkeler esas alınır.
a) Bu Tebliğ çerçevesinde yapılacak uygulamalarda, arıtılmış su kalitesi esas ölçütdür.
b) Atıksu toplama sisteminin bulunmadığı yerler atıksuların uzaklaştırılması açısından üç ana grupta toplanır. Bunlar; geçirimli, az geçirimli ve geçirimsiz zeminlerin olduğu yerlerdir. Bu zemin gruplarının uygulanabileceği atıksu arıtma ve uzaklaştırma sistemleri Şekil 3.1’de verilmiştir.
1) Geçirimli zemin şartlarında septik tank çıkışları, sızdırma çukurlarına veya sızdırma yataklarına verilir.
2) Az geçirimli zeminlerde atıksu havalı arıtma veya kesikli kum filtresi ile arıtılması gerekir. Ayrıca, arıtılan suyun bir pompa veya dozlama sifonu ile ilave bir arıtmanın yapılacağı sızdırma yatağına verilmesi gerekir. Bu tür zeminlerde, yeraltına sızdırmak zor olduğu durumlarda basınç ile çalışan özel sızdırma yataklarının yapılması gerekir.
3) Geçirimsiz zeminlerde ve geçirimliliğin çok düşük olduğu zeminlerde atıksular daha kompleks arıtma sistemleri ile arıtılır ve uzaklaştırılır.
4) Yeraltısu seviyesinin yüksek, zemin eğiminin yüksek, taşkınların meydana geldiği ve atıksuyun, su kaynaklarının yakınlarında oluştuğu durumlarda zemine sızdırma düşünülmez.
Şekil 3.1 Zemin gruplarına göre atıksu arıtma ve uzaklaştırma sistemleri
c) Atıksu toplama sistemi bulunmayan yerlerde zemin cinsine bağlı olarak uygulanabilecek yerinde arıtma sistemleri ve akım şemaları Ek.1’de verilmiştir.
Atıksu toplama sistemi bulunan yerlerde uygulanacak teknik esaslar
MADDE 11 – (1) Atıksu toplama sistemi bulunan yerlerde uygulanacak teknik esaslar şunlardır,
a) Nüfusun 84 kişiden az olduğu ve atıksuların bir toplama sistemi ile toplandığı durumlarda, atıksu toplama sisteminin bulunmadığı yerlerde uygulanan, yerinde arıtma sistemleri uygulanır.
b) Nüfusun 84 ile 500 arasında olduğu yerleşim birimlerinde Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Tablo 21: Evsel Nitelikli Atık Suların Alıcı Ortama Deşarj Standartları’nda belirtilen deşarj kriterlerine uyulması gerekir. Köyler için doğal arıtma sistemleri en ideal sistemlerdir. Doğal arıtma sistemleri olarak, yüzeysel ve yüzeyaltı akışlı yapay sulakalanlar, doğal lagünler ve havalandırmalı lagünler kullanılır. Ayrıca, septik tank sonrası araziye uygulama, arazi üzerinde akıtma veya yavaş kum filtrelerden sonra yüzeysel sulara deşarj alternatifleri Şekil E1.3, Şekil E1.4 ve Şekil E1.5’de verilmiştir.
c) Nüfusun 500 ile 2000 arasında olduğu yerleşim birimlerinde Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Tablo 21: Evsel Nitelikli Atık Suların Alıcı Ortama Deşarj Standartları’nda belirtilen deşarj kriterlerine uyulması gerekir.
1) 500 ile 2000 nüfus aralığında kullanılan arıtma sistemleri küçük arıtma sistemleri sınıfında olup, bu tür yerleşim yerlerinde uygulanabilecek arıtma sistemleri, üç değişik tipte toplanmış olup, bunlar; doğal arıtma sistemleri, geleneksel arıtma sistemleri ve herikisinin de birlikte uygulandığı sistemleridir.
2) Arıtma sistemlerinden birine karar verirken, kişi başına düşen arazi miktarı en önemli kriterdir. Kişi başına düşen arazi miktarına göre bir arıtma sistemi tipi karar verme ağacı, Şekil 3.2’de verilmiştir. Doğal arıtma sistemleri, biofilm sistemler ve askıda büyüyen sistemlerin birlikte kullanıldığı sistemlerdir. Askıda büyüyen sistemler olarak doğal lagünler ve havalandırmalı lagünler, biofilm sistemleri olarak ise yüzeysel akışlı ve yüzeyaltı akışlı yapay sulakalanlar kullanılır. Ayrıca yüzeyde büyüyen sistemlerde kullanılabilmekte olup daha detaylı bilgiler Ek-2’de ve Türk Standartları Enstitüsü tarafından yayımlanmış olan TS EN 12255-7 nolu standartda verilmektedir.
3) Geleneksel arıtma sistemleri olarak; klasik aktif çamur sistemleri, uzun havalandırmalı aktif çamur sistemleri, oksidasyon hendekleri, ardışık kesikli reaktörler (AKR), havasız (Anaerobik) reaktörler, damlatmalı filtreler ve döner biyolojik disk sistemleri kullanılır.
Şekil 3.2 Nüfusu 500 ile 2000 arasında olan yerleşim yerleri için arıtma tesisi tipi karar verme ağacı
ç) Nüfusun 2000 ve 10000 arasında olduğu yerleşim birimlerinin atıksularının arıtılması konusunda Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği hükümleri uygulanır. 500-2000 nüfus aralığında belirtilen ve yönetmelik şartlarını sağlayan arıtma yöntemleri bu yerleşim birimleri için de kullanılır. Yer probleminin olduğu durumlarda, klasik aktif çamur sistemleri ve modifikasyonları, arazinin yeterli olduğu yerlerde ise doğal arıtma sistemleri tercih edilir.
d) Nüfusun 10000’den fazla olduğu yerlerde, bölgenin az hassas, normal veya hassas alan olması durumlarına göre uygulanabilecek arıtma alternatifleri farklıdır. Yerleşim birimlerinin atıksularının arıtılması konusunda Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği hükümleri uygulanır. Bölgenin hassas alan olması durumunda azot ve/veya fosfor giderimi yapılması gerekir. Azot ve/veya fosfor giderimi proses seçimi Ek-2’de, tasarım klavuzu ise Ek-3’de verilmektedir.
Özel durumlar
MADDE 12 – (1) Özel durumlarda uygulanacak teknik esaslar şunlardır,
a) Turistik yörelerde, su kullanımının fazla olması ve turistik bölgelerin ekonomik ve ekolojik açıdan önem arzetmesi nedeni ile Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği hükümleri geçerlidir.
1) Merkezi arıtma tesisinden uzak küçük tatil siteleri ve otellerde, atıksuların bir toplama sistemi ile toplanıp en yakın arıtma tesisine ulaştırılması veya uygun bir arıtma ile bertarafı esastır.
b) Arazinin az ve pahalı, alıcı ortam olarak denizin kullanılabileceği Karadeniz ve Boğazlar gibi yerlerde atıksular, mekanik arıtma sonrasında denize deşarjların çevreyi olumsuz yönde etkilemediğine ilişkin ayrıntılı bilimsel araştırmalar yapılması şartıyla derin deniz deşarjı yapılabilir.
c) Arazinin kolay temin edilebildiği İç Anadolu ve Güney Doğu Anadolu Bölgesi gibi yerlerde daha çok alan kaplayan doğal arıtma sistemleri kullanılır. Bu sistemler tek başlarına veya Şekil 3.2’de de verildiği üzere, birbirini takip eden seri sistemler olarak da kullanılır.
ç) Biyolojik arıtmada çamur yaşı, sıcak iklimlerde daha düşük, soğuk iklimlerde ise daha yüksek seçilir. Soğuk iklimlerde dikkat edilmesi gereken bir diğer husus, biyolojik arıtmadaki çöktürme havuzunun bekletme süresinin ayarlanmasıdır. Sıcaklık düştükçe bekletme süresi artırılır. Türkiye’nin iklim şartlarına göre bölgeler açısından genel bir değerlendirmesi Ek-8’de verilmiştir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Dezenfeksiyon
Dezenfeksiyon yöntemleri
MADDE 13 – (1) Dezenfeksiyonda, klor ve bileşikleri, brom, iyot, ozon, hidrojen peroksit gibi kimyasal ve ısı, ışık (UV) ve ses dalgaları gibi fiziksel yöntemler kullanılır. Dezenfeksiyon yöntemlerinin etkisi, üstün ve zayıf yönleri Ek-4’de verilmektedir. Ayrıca Türk Standartları Enstitüsü tarafından yayımlanmış olan TS EN 12255-14 nolu standartda dezenfeksiyon yöntemleri verilmektedir.
a) Atıksu dezenfeksiyon yöntemlerinden olan klorlamanın mahzuru; taşınması ve uygulanması sırasında kaza olasılığı dolayısıyla toksik etkisi, organik maddelerle teması sonucu koku ve dezenfeksiyon yan ürünü oluşturması ve oluşan bu yan ürünlerin alıcı ortamdaki toksik etkisidir. Gerekli klor dozu; başlangıç klor gereksinimi, mikroorganizmaların dezenfeksiyonu için gerekli klor dozu ve bakiye klordur.
1) Klorlama tesislerinin tasarımında sırasıyla, klor dozajının belirlenmesi, doz kontrolü, enjeksiyon ve ilk karışım üniteleri, klor temas tankı tasarımı, minumum su hızının kontrolü, çıkış kontrolü ve bakiye klor ölçümü ve nötralizasyon ünitelerinin boyutlandırılması aşamaları takip edilir.
b) Diğer bir kimyasal dezenfeksiyon yöntemi de ozonlamadır. Ozon temas tanklarına beslenen gaz içerisindeki ozon konsantrasyonu oldukça düşüktür. Bu nedenle, gaz-sıvı transfer verimi sistemin ekonomisi açısından oldukça önemlidir ve bunun için derin ve kapalı temas tankları yapılır.
c) Atıksuların sulama amaçlı olarak geri kazanılmasının planlandığı durumlarda, UV sistemleri kullanılır. UV dezenfeksiyonuna etki eden en önemli husus, atıksu içerisindeki askıda katı madde konsantrasyonudur. UV, organizmaların temel yapısını bozduğu için patojen mikroorganizmaların zarar vermesini önler.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Derin Deniz Deşarjı Sistemleri
Seyrelme
MADDE 14 – (1) Derin deniz deşarjları, yeterli arıtma kapasitesine sahip olduğu mühendislik çalışmaları ile tespit edilen alıcı ortamlarda, denizin seyreltme ve doğal arıtma süreçlerinden faydalanmak amacıyla atıksuların sahillerden belirli uzaklıklarda deniz dibine boru ve difüzörlerle deşarj edilmesi esasına dayanmaktadır. Uzun bir deşarj hattı ile denize verilen atıksuların bünyesindeki kirleticiler deşarj ortamında birinci, ikinci ve üçüncü seyrelme şeklinde üç değişik yolla seyreltilir.
a) Denize karışım sırasında atıksular öncelikle kıyıdaki son pompajdan veya kanalizasyon sisteminin son bölümündeki düşüden kaynaklanan enerji yardımıyla deniz deşarj hattı ucundaki difüzör deliklerinden denize verilir. “Birinci seyrelme” (S1) olarak tanımlanan ilk faz, atıksu akımının taşıdığı bu enerji ve atıksu ile deniz suyu arasındaki yoğunluk farkından kaynaklanan deniz içindeki hareketinden ve bu hareket sırasında temiz deniz suyuyla karışımından meydana gelir ve atıksuyun başlangıçta sahip olduğu kinetik ve potansiyel enerjinin tümüyle alıcı ortama transfer olduğu noktada sona erer. Bu şekilde meydana gelen atıksu ve deniz suyu karışımının oluşturduğu atıksu bulutu, deniz ortamının doğal hareketlerine bırakılır. Atıksu bulutunun deniz dibi veya derinlik boyunca herhangi bir tabakada asılı kalması mümkün olduğu gibi, derinliğin yetersiz olduğu deniz kesimlerinde veya özel deniz koşulları altında bulut yüzeye de çıkabilir.
b) Atıksu bulutunun hareketi, bulunduğu derinlikteki akıntılarla ilgilidir. Çok durgun ve hareketsiz bir denizde, bulut ilk meydana geldiği noktayı merkez alarak çok yavaş bir hızla yayılıp seyrelir. Derinlerde gömülü kalan batık atıksu bulutları, o derinlikteki akıntılara kapılarak yüzeydeki gözlemlere göre farklı yönlerde de hareket edebilir. Atıksu bulutunun büyüme ve uzaklaşma hareketi sırasında, bulutu çevreleyen deniz suyu ile karışarak seyrelmesi “İkinci seyrelme” (S2) olarak adlandırılır. İkinci seyrelmede etkili başlıca faktörler, akıntı, türbülans, difüzyon ve boyuna dispersiyondur.
c) Deniz deşarjı projelerinde, denizin bakteriyolojik kalitesi, indikatör olarak kullanılan toplam veya fekal koliform grubu mikroorganizmaların belirli bir konsantrasyonun altında tutulması ile sağlanır. Deniz ortamında bu türden kirleticilerin, atıksuların deniz içerisine boşaltıldığı andan itibaren, projeyle korunması hedef alınan bölgeye, mesela bir plaja, ulaşmasına kadar geçecek zaman boyunca miktarının, güneş ışınlarının radyasyon tesiri, tuzluluk ve çökelen maddelere tutunma gibi etkilerle, kendi kendine azalması da “Üçüncü seyrelme” (S3) olarak adlandırılır. Üçüncü seyrelme sadece deniz ortamında fiziksel, kimyasal ve biyokimyasal reaksiyonlara girerek nitelik değiştiren korunamayan tipteki kirletici parametreler için söz konusudur. Mikroorganizmaların deniz ortamında % 90’ının yok olması için geçen süreyi temsil eden T90 değeri, korunamayan türdeki indikatör kirletici toplam veya fekal koliform grubu mikroorganizmaların üçüncü seyrelmesinde, önemli rol oynar. SKKY Madde 35-c’de Türkiye denizleri ve farklı mevsimler için klavuz nitelikli T90 değerleri belirtilmiştir.
Seyrelme hesapları
MADDE 15 – (1) Seyrelme hesaplamaları, detaylı bir şekilde, Ek-5’de verilmiştir. Birinci, ikinci ve üçüncü seyrelmeler, topluca, bir derin deniz deşarjı sisteminin alıcı ortama verilen atıksuların içerdikleri kirletici unsurları seyreltme kapasitesini belirler. Derin deniz deşarjı sonrası indikatör olarak kullanılan toplam veya fekal koliform grubu mikroorganizmaların projeyle korunması hedef alınan bölgeye ulaşmasına kadar gerçekleşecek toplam seyrelmesi (ST), birinci, ikinci ve üçüncü seyrelmelerin çarpımına eşit olmaktadır (S1.S2.S3). Derin deniz deşarjı projelerinde birinci seyrelme tercihen 100 civarında olmalı, hiçbir suretle 40’ın altına düşmemelidir. “Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği” Tablo 23’te, derin deniz deşarjıyla sağlanacak olan toplam seyrelme (ST) sonucunda insan teması olan koruma bölgesinde (plaj, su sporları yapılan yerler vb.) zamanın % 90’ında, en muhtemel sayı (EMS) olarak toplam koliform seviyesi 1000 TC/100 mL ve fekal koliform seviyesi 200 FC/100 mL’den az olması gerekir.
Derin deniz deşarjı ile denize boşaltım kriterleri
MADDE 16 – (1) Derin deniz deşarjı ile denize boşaltılan atıksularda, “Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği”nin 34’üncü maddesine göre verilen Tablo 22’deki kriterlere uyulması gereklidir. Derin deniz deşarj hatları “Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği”nin Tablo 23 ve 24’de verilen kriter ve kıstaslara uyum sağlanır.
(2) Az hassas su alanı olarak belirlenen deniz suyuna yapılacak kentsel atıksu deşarjları için belirlenen kriterler, Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği Madde 12’de tanımlanmıştır. Az hassas su alanlarına yapılacak derin deniz deşarjı tesisleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 33, 34, 35 ve 42 nci maddelerinde yer alan hükümlere tabidir.
(3) Deniz suyunun ters osmoz ile arıtılması sonucunda arta kalan konsantre kısmının, alıcı ortamda yeterli seyrelme kapasitesinin bulunduğunun ayrıntılı mühendislik çalışmaları sonucunda ispatlanması halinde ve alıcı ortamın taşıma kapasitesi ile alıcı ortam kullanım planları da göz önüne alınarak ayrıntılı bilimsel çalışmalar yapılması şartı ile derin deniz deşarjı ile bertarafına izin verilebilir. Derin deniz deşarjı ile ilgili detaylı bilgi ve hesaplamalar Ek-5’de verilmiştir.
ALTINCI BÖLÜM
Çamur Arıtımı ve Bertarafı Esasları
Arıtma çamurlarının işlenmesi, geri kazanımı ve bertarafı
MADDE 17 – (1) Çamurlar, yüksek oranlarda su muhtevasına sahip olmaları sebebiyle, su ve organik madde içerikleri azaltılır. Ayrıca geri kazanımları ve bertarafları açısından uygun prosesler ile arıtılmaları sağlanır. Çamurların işlenmesi ve arıtılmaları amacıyla uygulanan yöntemlerden yoğunlaştırma, şartlandırma, susuzlaştırma ve kurutma yöntemlerinde esas amaç nem içeriklerinin azaltılmasıdır. Yakma, kompostlaştırma ve stabilizasyon gibi yöntemler ile çamurun organik içeriği azaltılarak kararlı hale getirilir. Bu yöntemlerin yanı sıra, belirli oranda susuzlaştırılmış arıtma çamurlarının gerekli analizlerinin yapılmasını müteakip özelliğine uygun düzenli depolama alanlarında depolanarak nihai bertarafı mümkündür. Şekil 6.1 ve Şekil 6.2’de, çamurların işlenmesi, geri kazanımı ve bertarafı için uygulanabilecek teknolojilerin akım şemaları ve Ek-6’da her bir birim için detaylı bilgiler verilmiştir.
Şekil 6.1 Genelleştirilmiş çamur işleme, arıtma ve bertarafı akım şeması
Şekil 6.2 Biyolojik çürütme ve üç farklı çamur susuzlaştırma prosesini içeren çamur arıtma
akım şeması: (a) bant filtre, (b) santrifüj, (c) kurutma yatağı
(2) Çamurların işlendikten sonra nihai uzaklaştırmada dikkate alınması gereken en önemli kimyasal parametre nutrient içerikleridir. Çamurların toprak iyileştirici olarak kullanılacağı arazilerde azot, fosfor ve potasyum içeriklerini esas alan gübre değeri önem kazanır. pH, alkalinite ve organik asit içerikleri ise havasız çürütme prosesinde etkili bir stabilizasyonun sağlanabilmesi açısından mutlaka izlenmesi gereken parametrelerdir. Çamurların faydalı kullanım amaçlarını ve araziye serilmelerini etkileyen katı özellikleri ise organik içerikleri, uygun miktarlarda olmayan nutrientler, patojen mikroorganizmalar, metaller ve zehirli organik bileşiklerdir.
(3) Nihai uzaklaştırmada en fazla kabul gören iki temel teknolojiden birincisinde, arıtma çamurları gazlaştırma veya birlikte yakma yöntemleri ile enerji kaynağı olarak kullanılmakta, ikinci teknolojide ise atıksu arıtma çamurları kurutularak toprak iyileştirici amaçlı kullanılmaktadır. En çok kabul gören kurutma yaklaşımı ise termal kurutmadır. Termal kurutma yöntemi ile %90-92 oranında kuru katı içeriği ihtiva eden nihai ürünün ağırlığı ve hacminde belirgin olarak azalma sağlanmakta olup, kokusuz ve stabilizedir. Diğer nihai uzaklaştırma yöntemleri ise ses dalgası ve UV ışını ile bertaraftır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Arıtılmış Atıksuların Geri Kazanımı ve Yeniden Kullanımı
Arıtılmış atıksuların kullanım alanları
MADDE 18 – (1) Arıtılan atıksuların kullanımında; tarımsal, endüstriyel, yer altı suyunun beslenmesi, dinlenme maksatlı kullanılan bölgelerin beslenmesi, dolaylı olarak yangın suyu, tuvaletlerde geri kazanım ve doğrudan içme suyu olarak geri kazanım alternatifleri vardır. Atıksuların geri kazanımındaki teknoloji gereksinimi, geri kazanılacak suyun kullanım maksatları ile ilişkilidir. Kentsel atıksular tarımsal veya yeşil alan sulamasında kullanılacak ise iyi bir şekilde dezenfekte edilmiş biyolojik arıtma çıkışı gerekir. Doğrudan veya dolaylı geri kazanım söz konusu ise membran teknolojileri, aktif karbon ve ileri oksidasyon gibi daha ileri arıtma alternatifleri gerekir. Sulama suyu kriterleri Ek 7’de verilmektedir.
Atıksu geri kazanım tesisinin yeri
MADDE 19 – (1) Atıksu geri kazanım tesisinin yerine karar verirken geri kazanım maksadı çok önemlidir. Arıtma sistemleri, merkezi, merkezi olmayan, uydu ve yerinde arıtma sistemleri olarak yapılmaktadır. Büyük işyerlerinde tekrar kullanım suyu geri kazanımı veya şehir park ve diğer yeşil alan sulamaları gibi atıksuyun tekrar kullanılabileceği bölgeler vardır. Merkezi arıtma sistemi bu bölgelere çok uzak ise uydu arıtma sistemleri inşa edilerek, arıtılan atıksuyun uzun mesafelere taşınması sorunu önlenir. Bunun yanında, merkezi kanalizasyon sistemine bağlı olmayan yerleşimler için merkezi olmayan arıtma uygulanır ve arıtılan atıksuyun aynı bölgede tekrar yeşil alan sulaması için kullanım imkanı vardır. Ayrıca, hiç kanal sisteminin olmadığı yerlerde de, yerinde arıtma sistemleri ile arıtılan atıksuyun tekrar aynı bölgede geri kullanım seçeneği vardır.
Arıtılmış atıksuların depolanması
MADDE 20 – (1) Atıksu geri kazanımı sonucu elde edilen suyun tam olarak kullanılabilmesi için bazen depolanması gerekir. Özellikle, suyun çok daha fazla ihtiyaç olduğu yaz mevsimlerinde, kış mevsiminde depolanan arıtılmış su kullanılır. Depolamanın çeşitli yöntemleri vardır. Bunlar; yeraltısuyuna dolaylı deşarj, göl ve rezervuarlarda depolama şeklinde olur. En çok kullanılan yöntem, mevsimsel rezervuarların kullanılmasıdır. Mevsimsel rezervuarlar, stabilizasyon havuzu veya havalandırmalı lagünlerin bir parçası şeklinde inşa edilir. Burada, ilave bir arıtma da gerçekleşir.
Atıksu geri kazanımı için teknoloji seçimi
MADDE 21 – (1) Atıksu geri kazanımı için seçilecek teknoloji tipini etkileyen faktörler; atıksuyun nerede geri kullanılacağı, atıksu karakteristikleri, geri kazanılacak atıksuyun kalitesi, eser elementlerin miktarı, mevcut duruma uyumu, prosesin esnekliği, işletme, bakım, enerji, kimyasal ve personel ihtiyacıdır. Atıksu geri kazanımı için uygulanan arıtma teknolojileri ve giderdikleri kirleticiler Tablo E7.10’da, atıksu geri kazanım amacı ve uygulanabilecek teknolojiler ise Tablo E7.12’de verilmiştir.
(2) Bir evsel atıksuyun sulama suyu olarak geri kazanılmasında su kalitesi açısından kullanılabilecek en önemli indikatörler; koliform ve patojen mikroorganizma konsantrasyonudur. Tablo E7.11’de ise değişik arıtma sistemlerinin logaritmik mikroorganizma giderim verimleri verilmiştir.
(3) Atıksular, tarımsal sulamada tekrar kullanılırken aşağıdaki hususlara dikkat edilir. Bunlar; sulanacak bitkide meydana gelebilecek birikme, patojen mikroorganizmaların hala yaşama ve halkın bu bölgeye girme riskidir. Geri kullanım esnasında, bütün bu riskler gözönüne alınır. Arıtılmış atıksu ile sulanabilecek bitkiler, Tablo E7.13’de, arıtılmış evsel atıksuların dezenfekte edilmeden sulamada kullanılıp kullanılamayacağı, Tablo E7.14’de verilmiştir.
Arıtılmış atıksuların sulama suyu kullanım kriterleri
MADDE 22 – (1) Evsel nitelikli atıksuların Tablo E7.1’ de belirtilen parametrelerin temelinde yapılan analiz sonucuna göre aynı Tablo’nun Sınıf A veya Sınıf B bölümünde belirlenen alanlarda ve bitki türlerinde sulama suyu olarak kullanılmasına izin verilir. Kentsel nitelikli atıksularda Tablo E7.1’e ilaveten Tablo E7.2’de belirtilen parametreler temelinde yapılacak analiz sonuçlarına göre Tablo E7.3, Tablo E7.4, Tablo E7.5 ve Tablo E7.6’da belirtilen bitkilerin hassasiyet durumları da sulamada dikkate alınır.
(2) Sanayi tesislerinden kaynaklanan atıksuların Tablo E7.1, Tablo E7.2 ve Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği EK-III’de bulunan sektörler hariç Tablo E7.7’de belirtilen parametreler temelinde yapılacak analiz sonuçlarına göre yapılacak değerlendirme neticesinde sulama suyu olarak kullanılmasına izin verilir. Sulama suyu kriterleri ile ilgili detaylı bilgiler Ek 7’de verilmiştir.
Yürürlükten kaldırılan hükümler
MADDE 23 – (1) 7/1/1991 tarihli ve 20748 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin Uygulanmasına Dair Teknik Usuller Tebliği yürürlükten kaldırılmıştır.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Yürürlük ve Yürütme
Yürürlük
MADDE 24 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 25 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
2009 YILI ÜRÜNÜ KÜTLÜ PAMUK, YAĞLIK AYÇİÇEĞİ, SOYA FASULYESİ, KANOLA, DANE MISIR, ASPİR VE ZEYTİNYAĞI ÜRETİCİLERİNE DESTEKLEME PRİMİ ÖDENMESİNE İLİŞKİN BAKANLAR KURULU KARARI UYGULAMA TEBLİĞİ
(TEBLİĞ NO: 2009/58)
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Tebliğin amacı, 2009 yılı ürünü kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır, aspir ve zeytinyağı üreterek satışını yapan üreticilere destekleme primi ödenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Dayanak
MADDE 2 –
(1) Bu Tebliğ 29/7/2007 tarihli ve 26597 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2007-2011 Döneminde Kütlü Pamuk, Yağlık Ayçiçeği, Soya Fasulyesi, Kanola, Dane Mısır, Aspir ve Zeytinyağı Üreticilerine Destekleme Primi Ödenmesine Dair 2007/12415 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı esas alınarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 3 –
(1) Bu Tebliğde yer alan;
a) Banka: T.C. Ziraat Bankası Anonim Şirketi’ni,
b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nı,
c) Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliği: Sağlıklı tarım politikalarının oluşturulması için kurulan Çiftçi Kayıt Sisteminin güncellenmesi, geliştirilmesi ve tarımsal ürünlerin denetlenebilir, izlenebilir bir şekilde yürütülmesine ilişkin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından yürütülen Yönetmeliği,
ç) ÇKS: Çiftçi Kayıt Sistemini,
d) İl Komisyonu: Vali veya görevlendireceği Vali Yardımcısı başkanlığında; Bakanlık, Maliye Bakanlığı, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü, Ziraat Odaları Birliği, Sanayi Odalarının ildeki temsilcileri ile bulunan yerlerde Ticaret Borsası temsilcisinden oluşturulan komisyonu,
e) İlçe Komisyonu: Kaymakam başkanlığında; Bakanlık, Maliye Bakanlığı, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü ve İlçe Ziraat Odası temsilcilerinden oluşturulan komisyonu,
f) Kararname: 2007-2011 Döneminde Kütlü Pamuk, Yağlık Ayçiçeği, Soya Fasulyesi, Kanola, Dane Mısır, Aspir ve Zeytinyağı Üreticilerine Destekleme Primi Ödenmesine Dair 29/7/2007 tarihli ve 2007/12415 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’nı,
g) Prim veya destekleme primi: Kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır, aspir ve zeytinyağı üreticilerine Kararname uyarınca yapılacak ödemeyi,
ğ) Prim kayıt formu: Başvuru sahibi üreticiye ait özlük, prime esas üretim, verim, tohumluk, ürün satış bilgileri ve prime esas değerlendirmenin yer aldığı sistemden alınacak belgeyi,
h) Sertifikalı tohumluk: Yurt içinde üretilip, sertifikalandırılan elit, orijinal ve sertifikalı kademedeki tohumluğu,
ı) Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu: Tarım Kanunu’nun 17 nci maddesi ile verilen görevleri yerine getirmek üzere oluşturulan Kurulu,
i) Tasiriye faturası: Maliye Bakanlığı tarafından bastırılan, müteselsil seri ve sıra numarası taşıyan, vergi dairesine kayıtlı gerçek ve tüzel kişi niteliğindeki zeytin sıkma tesislerince üreticiden teslim alınan zeytinin sıkma bedeli karşılığında düzenlenen ve üreticinin adı soyadı, açık adresi (bağlı olduğu il, ilçe ve köyünü gösterir şekilde), üretici tarafından getirilen zeytinin kilosu, cinsi ve elde edilen yağ miktarını gösterir faturayı,
j) Tohumluk sertifikası: Tohumluğun sınıf ve kademesini belirten, Bakanlık tarafından görevlendirilmiş sertifikasyon kuruluşlarınca düzenlenen belgeyi,
k) Üretici: 2009 yılında çiftçi kayıt sisteminde özlük, ürün, arazi bilgileri kayıtlı olan ve bu arazilerinde prime esas ürünleri ürettiği il/ilçe tarım müdürlüklerince tespit edilen gerçek ve tüzel (kamu tüzel kişilikleri hariç) kişileri, ifade eder.
Destekleme primi uygulama alanı, ödeme esasları, ödeme yer ve zamanı, ödeme şekli
MADDE 4 –
(1) Alım satım işlemlerinin belirlenen usul ve esaslara uygun gerçekleşmesi koşuluyla; kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır, aspir ve zeytinyağı (ham rafinajlık veya natürel) üreticileri ile bu ürünlerin tohumluk üretici kuruluşları (Bakanlıkta kayıtlı) ile sözleşmeli üretim yapan üreticiler de prim ödemelerinden yararlanır.
(2) Üreticiler tarafından üretilen ve kamu kuruluşlarına yapılan kütlü pamuk teslimatları için bu Tebliğin 6 ncı maddesinde belirtilen belgelerin düzenlenmesi kaydıyla prim ödenir. Kamu kuruluşlarına tüccar tarafından yapılan satış ve teslimatlarda kütlü pamuk teslimat belgesi, tüccarın üreticiden yaptığı alım miktarları ile uyumlu bir şekilde her bir üretici adına ayrı ayrı düzenlenir. Bu belge tüccar tarafından üreticiye teslim edilir.
(3) Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu tarafından, 2009 yılı ürünü destekleme primi miktarları kilogram başına; kütlü pamuk için 35 Kr (sertifikalı tohumluk kullanımında 42 Kr), yağlık ayçiçeği için 21 Kr, soya fasulyesi için 23 Kr (sertifikalı tohumluk kullanımında 27,5 Kr), kanola için 23 Kr, dane mısır için 4 Kr, aspir için 25 Kr ve zeytinyağı için 25 Kr olarak belirlenmiştir.
(4) Üreticiler, bu Tebliğin 6 ncı maddesinde istenen belgeler ve farklı il/ilçelerde gerçekleştirdiği üretim ve satışlar ile ilgili tüm belgeleri sadece ÇKS’ye başvurduğu İl/İlçe Komisyonlarına ibraz eder.
(5) Önceki yıllara ait destekleme primi ödemeleri için haklarında destekleme primi ödemelerinden beş yıl süreyle yararlandırılmamaları yönünde karar alınan üreticilerin başvuruları, (Ek-2) de yer alan taahhütname ile kabul edilir.
(6) 5’inci fıkrada belirtilen üreticilerin, 2009 yılı destekleme primi ödemeleri için ödeme aşamasına gelinceye kadar tüm iş ve işlemleri (ÇKS kaydı, arazi tespitleri, başvuru sırasında istenecek diğer belgelerin alınması) yapılır. Kararın zaman içerisinde üretici lehine bozulması halinde, İl/İlçe Komisyon Kararı ile ödeme yapılır, aksi durumda müracaat dosyaları İl/İlçe Komisyon Kararı ile kapatılır.
(7) Ayrıca, sertifikalı tohumluk kullanmak suretiyle kütlü pamuk/soya fasulyesi üretimi yapan ve bu durumu belgelendiren üreticilere, ürüne verilecek prim miktarının % 20’si oranında fazla ödeme yapılır.
(8) İl komisyonları, ödemeye esas yapacakları incelemelerin sonuçlanmasını müteakiben ÇKS’den aldıkları ve onayladıkları il icmalini İl Komisyon Kararı ile birlikte Bakanlığa gönderir. Bakanlık ödemeye esas icmal listelerindeki toplam prim miktarlarını ödemelerin yapılabilmesini temin için elektronik ortamda bankaya gönderir. Gerekli kaynağın banka şubelerine aktarılmasından sonra prim ödemeleri yapılır.
Ödemelere ilişkin görev ve yetkiler
MADDE 5 –
(1) Kararnamede yer aldığı üzere destekleme prim ödemelerine esas işlemlerin yürütülmesini ve denetimini sağlayacak tedbirleri almaya Bakanlık yetkili olup, bu amaçla yapılacak çalışmalarda gerektiğinde diğer kamu kurum ve kuruluşlar, kooperatifler, ziraat odaları ve birliklerin hizmetlerinden de yararlanır.
(2) Buna göre uygulamanın yürütülmesi amacıyla il ve ilçe komisyonları oluşturulur.
(3) İl/ilçe komisyonları hazırlanacak olan çalışma planına ve gündeme göre toplanarak bu Tebliğ hükümleri ve yürürlükteki mevzuat çerçevesinde oy çokluğu ile karar alır.
(4) İlçe komisyonları;
a) Her ürün için üretici bazında bir dosya açar.
b) Üretici ve ürün bazında arazi miktarlarını belirlemek için, Bakanlık tarafından yürütülen ÇKS gereği yapılan örnekleme arazi tespitlerinde öncelikli olarak prime esas arazileri dikkate alır. Bu tespitler ayrıca tutanağa bağlanır.
c) Başvuru dilekçesi (Ek-1) ve 2009 yılı ÇKS kayıtlarında farklı il ve ilçelerde üretim yaptığını beyan eden üreticilerin; üretici ve ürün bazında ekim alanları/ağaçların bulunduğu alanlar ile ilgili bilgileri, prime esas alınan ortalama verimleri ve dekara kullanılan sertifikalı tohumluk miktarlarını (kütlü pamuk ve soya fasulyesinde) üretimin yapıldığı yerin İl/İlçe Komisyonlarından isteyerek değerlendirmede dikkate alır.
ç) Verimde etkili tüm faktörleri ve bilgileri değerlendirerek her ürün için ilçe ve köy bazında prime esas alınabilecek ortalama verimleri ve/veya bu verimlere ilişkin olarak ortalama tohumluk kullanım miktarlarını; birinci/ikinci ürün, sulu/kuru ve sertifikalı/sertifikasız tohumluk kullanımı şeklinde belirler.
d) Komisyon, prime esas üretim yapılan arazi ve bu arazide üretim ile ürün satışlarına ait belgelere dayalı bilgilerin yer aldığı sistemden alınacak prim kayıt formu üzerindeki kriterleri dikkate alarak karşılaştırma yapar. Ayrıca, zeytinyağında üretim miktarının belirlenmesinde tasiriye faturasını da dikkate alır.
e) Alıcının usulüne uygun olarak eksiksiz düzenlediği ve üreticiler tarafından komisyona ibraz edilen alım satım belgeleri (müstahsil makbuzu veya fatura) ve/veya borsa alım satım beyannameleri ve tasiriye faturalarının fotokopileri üzerine “Aslı Görülmüştür” ibaresini yazarak alır. Asıl nüshaların üzerine görünür şekilde, “2009 yılı kütlü pamuk/yağlık ayçiçeği/soya fasulyesi/kanola/dane mısır/aspir/zeytinyağı primi ödemesinde esas alınmıştır” ibaresini koyarak üreticiye iade eder. Bu belgelerin asıllarının üretici tarafından beş yıl süreyle saklanması zorunludur.
f) Kütlü pamuk/soya fasulyesi için sertifikalı tohumluk kullanımıyla ilgili tohumluk sertifika bilgilerinin sisteme girilmesini sağlar, mevcut tüm bilgileri, üreticinin ibraz ettiği satış faturası ile karşılaştırır ve değerlendirme sonucunda sertifikalı tohumluk kullanılarak gerçekleştirilen üretime ilave destekleme primi verilmesini temin eder.
g) Pamuk çırçır ve prese fabrikalarının faaliyet dönemine ait tüm bilgileri kontrol eder. Pamukların Çırçırlanması, Preslenmesi ve Depolanmasının Denetlenmesine Dair Tüzük çerçevesinde pamuk sezonu içerisinde faaliyetini sürdüren çırçır prese fabrikalarının düzenlemiş olduğu alım satım belgesine istinaden destekleme primi ödemesi yapılır.
ğ) Destekleme priminden, 2009 yılında ÇKS’de özlük, ürün, arazi bilgileri kayıtlı olan ve bu arazilerinde prime esas ürünleri ürettiğine ilişkin il/ilçe tarım müdürlüklerine müracaat eden çiftçilerin beyanları, ilgili köy muhtarı ve azaların onayı ile köy bazlı desteklemeye tabi olabilecek toplam üretim alanının, il/ilçe müdürlüklerince yapılan köy bazlı toplam üretim alanı tespitlerine uygun olması koşulu ile aksi ispatlanıncaya kadar verilen beyanlara itibar edilir.
h) Prime esas ekim/zeytinlik alanını, üretim miktarını ve ödenecek toplam prim miktarını her bir ürün için ayrı ayrı gösterecek şekilde ÇKS’den alacağı icmalleri ilçelerde ve köylerde on gün süreyle askıda bırakır. Askıya çıkma ve indirme tarih ve saati tutanağa bağlanır. Tutanağın muhtar ve/veya aza tarafından güncel tarihle imzalanması sağlanır. Askı süresince herhangi bir itiraz olmaz ise icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz. Bu süre zarfında yapılacak itirazların değerlendirilmesi çerçevesinde üretici bazında icmallerde düzeltme yapılmış ise icmaller sistemden tekrar alınır. Üretici bazında icmaller üzerinden düzenlenen, kesinleşmiş ilçe icmalini imzalayarak bir nüshasını bağlı bulundukları il komisyonu’na gönderir.
(5) İl komisyonları;
a) Merkez ilçe ve bağlı köylerde ilçe komisyonlarının yapmakla yükümlü oldukları görevleri yapar.
b) İldeki prime esas ürünlerin ekim/zeytinlik alanlarını, üretim miktarlarını ve ödenecek toplam prim miktarlarını her bir ürün için ayrı ayrı gösterecek şekilde ÇKS’den alarak mevcut bilgileri ilçe komisyonlarından intikal eden icmallerde yer alan bilgiler ile karşılaştırır ve il icmalini imzalar.
c) Ödemeye ilişkin komisyon kararının bir nüshasını ilçe komisyonlarına, il icmalinin ve ödemeye ilişkin komisyon kararının orijinal bir nüshasını da Bakanlığa gönderir.
(6) Bakanlık; il ve ilçe komisyonları tarafından belirlenen ödemeye esas icmaller ve komisyon kararlarını göz önüne alarak, bütçe imkânları dâhilinde ülke genelinde, ödemeye esas değerleri belirlemeye yetkilidir.
Prim ödemesi için kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır, aspir ve zeytinyağı üretimi yaparak satan üreticilerden komisyonlarca istenen belgeler ve yapılacak işlemler
MADDE 6 –
(1) İstenecek belgeler ve bunlarla ilgili yapılacak işlemler aşağıda belirtilmiştir.
b) Kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır, aspir ve zeytinyağı için; üretim sezonuna ilişkin hasat tarihi ile son başvuru tarihi arasındaki süreyi içeren alım satım belgesi (müstahsil makbuzu veya fatura) ve/veya borsa alım satım beyannamesi,
c) Kütlü pamuk ve soya fasulyesinde, sertifikalı tohumluk kullanarak üretim yapan ve destekleme primi üzerinden % 20 sertifikalı tohumluk desteği kullanımından yararlanmak isteyen üreticilerden adına düzenlenmiş sertifikalı tohumluk satış faturasının aslı ile tohumluk sertifika belgesi, kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola, dane mısır ve aspir ürünlerinin satışını, sözleşmeli üretim yaptıkları tohumluk üretici kuruluşlarına (Bakanlıkta kayıtlı) yapan üreticilerin aldıkları alım satım belgesi,
1) Tohumluk fatura tarihi, tohumluğun kullanıldığı üretim sezonuna uygun olmalıdır.
2) Tohumluk faturalarında; faturayı düzenleyen firmanın adı, ili, vergi dairesi, vergi numarası, fatura no ve fatura tarihi bilgileri bulunmalıdır.
3) Tohumluk bayisi tarafından faturanın arkasına; “bu fatura ile satışı yapılan tohumluk, ………………… tarih ve …………….. no’ lu tohumluk sertifikasına aittir.” ibaresi yazılarak tasdik edilmiş olmalıdır.
4) İl/ilçe müdürlüklerince, ibraz edilen faturaların üzerine; “aslı görülmüştür ve sertifikalı tohumluk kullanım desteğinden yararlanmak üzere kullanılmıştır” ibaresi yazılarak, asıl nüshasının çiftçiye iadesi, fotokopisinin müracaat dosyasına eklenmesi gerekmektedir.
5) Tohumluk sertifikalarının; sertifika kuruluşunun adı, sertifika numarası ve sertifika tarihi bilgilerini içermesi, 1 Temmuz 2008, 31 Aralık 2009 tarihleri arasında düzenlenmiş olması gerekmektedir.
6) 1 Temmuz 2008 tarihinden önce sertifikalandırılan tohumluklar “Tohumluk Sertifikasyonu Uygulama Esasları Hakkında Talimat ve Değişikliği” hükümlerine uygun olarak Tohumluk Analiz Raporu alarak satışa sunulduğu takdirde desteklemeden yararlandırılır.
7) Sertifikasyon kuruluşları, düzenlemiş oldukları sertifikalara ait bilgileri ÇKS’ye tanıtılmak üzere, Bilgi İşlem Merkezi tarafından düzenlenen programa girerler. Sisteme tanıtılmamış sertifikalar üzerinden ödeme yapılmaz. Sistem, satış faturalarının bağlı olduğu sertifikaların parti büyüklüğünü aşmamasını kontrol eder. Parti büyüklüğünün aşılmış olması halinde tohumculuk mevzuatlarına göre gerekli işlem yapılır.
ç) Tasiriye faturası (Zeytinyağı için gerekli olan tasiriye faturalarının tarihi, hasat başlangıç tarihi ile son başvuru tarihi arasında olmalıdır.),
d) Zeytin sıkma tesisi, aynı zamanda üretici olan gerçek veya tüzel kişiliğe ait ise tasiriye faturası düzenlenemeyeceğinden, üretilen zeytinin maliyet bedeli ölçüsüne göre değerlenerek, tasiriye faturasında yer alması gereken bilgilerin doğrudan doğruya kanuni defterlere açıklama yapılmak suretiyle kayıt altına alınması gerekmektedir. Söz konusu kayıtlar, Bakanlık İl/İlçe Müdürlükleri tarafından uygun bulunup, kayıt fotokopileri üzerine “aslı görülmüştür” ibaresi yazılarak onaylanması halinde, tasiriye faturası yerine kabul edilir.
e) Belirtilen belgeler, işlenen tarım arazisinin mülkiyeti eşi ve/veya birinci derece akrabalarına (anne, baba ve çocuklarına) ait ise maliklerin onaylarının bulunduğu muvafakatname ve ürün satışı yapan kişinin vukuatlı nüfus kayıt örneği, tüzel kişiliklerde ise yetki belgesi istenir.
(2) Komisyonca istenecek tüm belgelerin asıllarının kaybolması veya zayi olması durumunda; belgeyi düzenleyen kişi veya kuruluştaki nüshasının noterce tasdikli örneği dikkate alınacaktır. Ancak, birlikler ve borsalar tarafından verilen belgelerin kaybolması veya zayi olması durumunda; “Bu belge, aslının zayi olması nedeniyle kişinin müracaatına binaen verilmiştir” ibaresi yazılmış ve tasdik edilmiş olması kaydıyla, komisyonlarca geçerli sayılır.
(3) Destekleme primi ödemesinden yararlanmak isteyen üreticilerin son başvuru tarihi Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulunca belirlenir. Bu tarihten sonraki başvurular kesinlikle kabul edilmez.
a) Destekleme primi ödemesinden yararlanmak isteyen üreticilerin son başvuru tarihi kütlü pamuk, yağlık ayçiçeği, soya fasulyesi, kanola ve aspir için 1/4/2010, dane mısır için 30/4/2010 olarak belirlenmiştir. Bu tarihten sonraki başvurular kesinlikle kabul edilmeyecektir.
b) Destekleme primi ödemesinden yararlanmak isteyen zeytinyağı üreticilerinin tasiriye faturaları ile yapılacak son başvuru tarihi 2/6/2010, ancak bu tarihten sonra satılan zeytinyağlarına ait alım satım belgelerinin son teslim tarihi ise 1/10/2010 olarak belirlenmiştir. Bu tarihten sonraki başvurular kesinlikle kabul edilmeyecektir.
Prim uygulaması dışında kalan haller
MADDE 7 –
(1) Prim uygulamalarından;
a) 2009 yılı ÇKS’de özlük, ürün, arazi bilgileri kayıtlı olmayanlar,
b) ÇKS’de kayıtlı olduğu yer dışında başka yerde prime müracaat edenler,
c) 2009 yılı ÇKS’de kayıtlı olmayan arazilerinde prime esas ürünleri üretenler,
ç) Ara ziraatı olarak üretim yapan üreticiler,
d) Rafine edilmiş zeytinyağı üretenler,
yararlanamazlar.
Hukuki ve cezai sorumluluk
MADDE 8 –
(1) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesine göre hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte, anılan Kanun hükümlerine göre geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen, kullanan, gerçek ve tüzel kişiler geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar. Destekleme primi ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgeler ile yapılan ödemeler hariç haksız yere yararlandığı tespit edilen üreticiler, 5 yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.
Yürürlük
MADDE 9 –
(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 10 –
(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
Ek-1
BAŞVURU DİLEKÇESİ
—————————- Tarım İl/İlçe Müdürlüğüne
2007/12415 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Karar ve 2009 Yılı Ürünü Kütlü Pamuk, Yağlık Ayçiçeği, Soya Fasulyesi, Kanola, Dane Mısır, Aspir ve Zeytinyağı Üreticilerine Prim Ödenmesine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı Uygulama Tebliği (Tebliğ No: 2009/58) gereğince yapılan Destekleme Primi Ödemesinden yararlandırılmam ve ödeme ile ilgili Prim Hakediş Belgemin ÇKS’de kayıtlı olduğum yerin bağlı bulunduğu Banka şubesine gönderilmesi için gereğini arz ederim.
Ödemeye ilişkin düzenlenen ve askıya çıkarılan icmallere, askı süresi içerisinde itiraz etmediğim takdirde kesinleşmiş icmal bilgilerinin doğruluğunu kabul etmiş sayılacağıma, ayrıca söz konusu ödemeyi Karar ve Tebliğ esaslarına aykırı olarak haksız yere aldığımın tespit edilmesi halinde, aldığım ödemeyi, ödeme tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı ile birlikte, gayrikabil-i rucu hiçbir itiraz beyan etmeden, ilk talepte 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde geri vermeyi kabul ve taahhüt ederim. … /….. /20..
Adı Soyadı / Unvanı
:
TC Kimlik No
:
Vergi No
:
Adresi
:
Telefon No
:
İmzası
:
Ek-2
TAAHHÜTNAME
…….. yılında hakkımda, “destekleme primi ödemelerinden beş yıl süreyle yararlandırılmama” yönünde karar alınmıştır. Bu kararın zaman içerisinde lehime bozulmaması halinde, müracaatımın herhangi bir ödemeye hak doğurmayacağını bildiğimi ve kabul ettiğimi taahhüt ederim. …/…/20..
HALKA AÇIK OLMAYAN ŞİRKETLERDE KAYITLI SERMAYE SİSTEMİNE İLİŞKİN ESASLAR HAKKINDA TEBLİĞ
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, şirketlerin kayıtlı sermaye sistemini kabul etmelerine, kayıtlı sermaye sistemine geçmelerine, bu sistemde sermayelerini artırmalarına, kayıtlı sermaye tavanını yükseltmelerine, sistemden çıkmalarına veya çıkarılmalarına, yönetim kurulunun imtiyazlı ve primli paylar ihracına, rüçhan haklarını sınırlamasına ve diğer hususlara ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ hükümleri, kayıtlı sermaye sistemini kabul eden halka açık olmayan anonim şirketleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 14/1/2011 tarihli ve 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 20 nci maddesinin üçüncü fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen:
a) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,
b) Başlangıç sermayesi: Kayıtlı sermaye sistemini kabul eden şirketlerde, kuruluşta veya kayıtlı sermaye sistemine ilk geçildiğinde sahip olunması zorunlu sermayeyi,
c) Çıkarılmış sermaye: Çıkarılmış payların tümünün itibari değerlerinin toplamını temsil eden sermayeyi,
ç) Genel Müdürlük: İç Ticaret Genel Müdürlüğünü,
d) Halka açık olmayan anonim şirket: 28/7/1981 tarihli ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu uyarınca, pay senetleri halka arz edilmiş olmayan veya halka arz edilmiş sayılmayan anonim şirketleri,
e) Kanun: 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununu,
f) Kayıtlı sermaye: Şirketlerin, Kanunun esas sermaye sistemindeki sermayenin artırılmasına ilişkin hükümlerine tabi olmaksızın yönetim kurulu kararı ile yeni pay çıkarmak suretiyle ulaşabilecekleri azami sermaye tavanını gösteren ve esas sözleşmelerinde yer alan sermayeyi,
ifade eder.
Kayıtlı sermaye sistemini kabul etme ve bu sisteme geçme şartları
MADDE 5 – (1) Başlangıç sermayesi en az yüzbin Türk Lirası olan şirketler; Bakanlıktan izin almak şartıyla kuruluşta kayıtlı sermaye sistemini kabul edebilirler veya sonradan esas sözleşmelerini değiştirerek kayıtlı sermaye sistemine geçebilirler.
(2) Kayıtlı sermaye sistemine geçecek şirketlerde çıkarılmış sermayenin tamamının ödenmiş olması ve sermayenin karşılıksız kalmamış olması şarttır. Kuruluşta kayıtlı sermaye sistemini kabul edecek şirketlerde ise başlangıç sermayesinin tamamının ödenmiş olması gerekir.
(3) Kayıtlı sermaye sistemini kabul etmek veya bu sisteme geçmek isteyen şirketlerin esas sözleşmelerinde en az;
a) Başlangıç sermayesi,
b) En fazla beş yıl olmak üzere yönetim kuruluna verilen sermayeyi kayıtlı sermaye tavanına kadar artırma yetkisinin süresi, sürenin başlangıç ve bitiş tarihleri,
c) Kayıtlı sermaye tavanı,
ç) Yönetim kurulunun sermaye artırımına ilişkin kararının ne şekilde ilan edileceği,
hususlarının belirtilmesi zorunludur.
(4) Yönetim kuruluna imtiyazlı veya itibari değerinin üzerinde pay çıkarma ya da rüçhan haklarını sınırlandırma yetkisi verilecek ise, buna ilişkin hükümlerin de esas sözleşmede yer alması zorunludur.
(5) Kayıtlı sermaye tavanı başlangıç sermayesinin beş katından fazla olamaz. Kayıtlı sermaye tavanı, çıkarılmış sermayenin kayıtlı sermaye tavanına ulaşıp ulaşmadığına bakılmaksızın esas sözleşme değiştirilerek yükseltilebilir. Kayıtlı sermaye sisteminin kabul edilmesinden veya sisteme geçilmesinden sonra izleyen dönemlerde kayıtlı sermaye tavanı, esas sözleşmenin değiştirileceği genel kurul toplantısı sırasındaki çıkarılmış sermayenin en fazla beş katı olarak belirlenebilir.
(6) Üçüncü fıkranın (b) bendi uyarınca yönetim kuruluna tanınan yetki süresinin dolmasından sonra, yönetim kurulunun sermaye artırımı kararı alabilmesi için esas sözleşmenin değiştirilerek yönetim kuruluna yeniden yetki süresi belirlenmesi şarttır. En geç yetki süresinin dolduğu yıl genel kurul toplantısında yetki süresine ilişkin esas sözleşme değişikliği yapmayan şirketler kayıtlı sermaye sisteminden çıkmış sayılırlar. Esas sözleşmede belirlenen yetki süresi içinde yönetim kurulunun değişmesi, yönetim kuruluna verilen yetkiyi ortadan kaldırmaz.
(7) Kuruluşu ve esas sözleşme değişikliği Bakanlık iznine tabi olan şirketlerin dışındaki şirketlerde, kayıtlı sermaye tavanının arttırılmasına ve sermaye artırımı hususunda yönetim kuruluna verilen yetkinin süresinin uzatılmasına ilişkin esas sözleşme değişiklikleri Bakanlığın iznine tabi değildir.
(8) Kayıtlı sermaye sisteminden çıkmış sayılan şirketlerin bundan sonra gerçekleştirecekleri sermaye artırımlarında, Kanunun esas sermayenin artırılmasına dair hükümleri uygulanır.
Genel Müdürlüğe başvuru ve Bakanlık izni
MADDE 6 – (1) Kayıtlı sermaye sistemini kabul etmek veya bu sisteme geçmek isteyen şirketler, Genel Müdürlüğe başvurarak izin alırlar. Bu izin; Kanunun 333 üncü maddesi uyarınca kuruluşu ve esas sözleşme değişikliği izne tabi olan şirketlere, kuruluş veya esas sözleşme değişikliği izni ile birlikte verilir. Kayıtlı sermaye sistemine kabul edilmesine veya bu sisteme geçmesine izin verilen şirketlerin kayıtlı sermaye tavanı içinde yapacakları sermaye artırımlarında Bakanlık izni aranmaz.
(2) Kuruluşta kayıtlı sermaye sistemini kabul edecek şirketler izin başvurusunda;
a) Şirket kurucularının imzaları noterce onaylanmış esas sözleşme örneğini,
b) Başlangıç sermayesinin tamamen ödendiğine dair banka mektubunu,
c) Esas sözleşme ile yönetim kuruluna imtiyazlı veya itibari değerinin üzerinde pay çıkarma veya rüçhan hakkını sınırlandırma yetkilerinin verilmesi halinde, bunların ve kayıtlı sermaye sisteminin kabul edilmesinin gerekçelerini içeren kurucular tarafından imzalanmış beyanı,
dilekçe ekinde vereceklerdir.
(3) Kayıtlı sermaye sistemine geçmek isteyen şirketler izin başvurusunda;
a) Yürürlükte bulunan, tüm değişiklikleri içeren ve tek bir metin haline getirilmiş, şirketi temsile yetkili kişilerce onaylanmış esas sözleşme örneğini,
b) Şirket yönetim kurulunca hazırlanmış esas sözleşmede yer alacak kayıtlı sermaye maddesi taslağı ile esas sözleşmesinin kayıtlı sermaye sistemine uyum sağlaması için değişmesi gereken diğer maddelerine yönelik değişiklik taslaklarını,
c) Şirket sermayesinin tamamen ödendiğine ve sermayenin karşılıksız kalmadığına ilişkin yeminli mali müşavir veya serbest muhasebeci mali müşavir raporunu,
ç) Son üç yıla ait bilanço ve gelir tablosunu,
d) Esas sözleşme ile yönetim kuruluna imtiyazlı veya itibari değerinin üzerinde pay çıkarma veya rüçhan hakkını sınırlandırma yetkilerinin verilmesi halinde, bunların ve kayıtlı sermaye sistemine geçilmesinin gerekçelerini içeren şirketi temsile yetkili kişilerce imzalanmış beyanı,
e) Bağımsız denetime tabi olan şirketlerde denetleme raporunu,
dilekçe ekinde vereceklerdir.
(4) Şirketlerin başvuruları ile ilgili Genel Müdürlükçe yapılacak değerlendirmelerde, Kanunun genel amaç ve ilkeleri, bu Tebliğ hükümleri, piyasanın gerekleri, kayıtlı sermaye sisteminin gayesi, ortakların hak ve yararları, şirketin yasal yükümlülüklere uyma durumu gibi hususlar göz önünde bulundurulur.
Bakanlık izninden sonra yapılacak işlemler
MADDE 7 – (1) Kayıtlı sermaye sistemine geçmek için Bakanlıktan izin alındıktan sonra genel kurul usulüne uygun olarak toplantıya çağrılır. Genel kurul, Kanunun 421 inci maddesinin birinci fıkrasındaki nisaplarla, şirketin kayıtlı sermaye sistemine geçilmesine ilişkin esas sözleşme değişikliklerini karara bağlar.
(2) Kayıtlı sermaye sistemine geçiş, yönetim kuruluna verilen yetki süresinin uzatılması veya kayıtlı sermaye tavanının artırılmasına ilişkin olarak yapılacak esas sözleşme değişikliklerinin, imtiyazlı pay sahiplerinin haklarını ihlal edici nitelikte olması halinde, bu kararın anılan pay sahiplerinin yapacakları özel bir toplantıda onanması zorunludur. Bu durumda Kanunun 454 üncü maddesi hükmü uygulanır.
(3) Genel kurulca onaylanan esas sözleşme değişiklikleri ticaret siciline tescil ve ilan ettirilir.
Kayıtlı sermaye sisteminden çıkma ve çıkarılma
MADDE 8 – (1) Kayıtlı sermaye sistemini kabul eden veya bu sisteme geçen şirketlerin, esas sözleşmelerinde belirlenen süre dolmadan önce bu sistemden çıkmak istemeleri halinde, yönetim kurulunca esas sözleşme değişiklik taslağı hazırlanarak Genel Müdürlüğe başvurulur. Bakanlığın bu konudaki izni ve Kanunun 421 inci maddesinin birinci fıkrasındaki nisaplara uygun olarak alınan genel kurul kararı üzerine sistemden çıkılabilir. Buna ilişkin esas sözleşme değişikliği ticaret siciline tescil ve ilan ettirilir.
(2) Kayıtlı sermaye sisteminden çıkmış sayılan şirketlerin, bu tarihten sonra esas sermaye sistemi uyarınca yapacakları sermaye artırımına bağlı esas sözleşme değişikliği sırasında, kayıtlı sermaye sistemine ilişkin hükümleri esas sözleşmeden çıkarılır.
(3) Kayıtlı sermaye sisteminin amacı dışında; ortakların ve diğer tasarruf sahiplerinin istismarına yol açacak şekilde kullandığı anlaşılan, ortaklık yapısı nedeniyle bu sisteme ihtiyaç duymaksızın kolayca sermaye artırımı yapabilecek durumda olan ve bu sisteme geçişte aranan diğer nitelikleri yitiren şirketler Bakanlık tarafından sistemden çıkartılabilir. Kayıtlı sermaye sisteminden çıkan veya çıkartılan şirketler, çıkış tarihinden itibaren en az 2 yıl geçmeden yeniden sisteme kabul edilmezler. Ancak, şirket yönetiminin değişmesi veya kayıtlı sermaye sisteminden çıkma veya çıkartılma sebeplerinin ortadan kalktığının ispatlanması şartıyla, şirketlerin başvurusu üzerine 2 yıllık sürenin dolması beklenmeksizin şirketlerin yeniden kayıtlı sermaye sistemine geçmelerine Bakanlıkça izin verilebilir.
Kayıtlı sermaye sisteminde sermayenin artırılması
MADDE 9 – (1) Yönetim kurulu sermaye artırımında; artırıma ilişkin aldığı kararı, çıkarılmış sermayeyi gösteren esas sözleşme maddesinin yeni şeklini, yeni payların itibarî değerlerini, cinslerini, sayılarını, imtiyazlı olup olmadıklarını, imtiyazlı paylara ve rüçhan haklarına ilişkin sınırlamaları ve kullanılma şartları ile süresini, prime dair kayıtları ve bunun uygulanması hakkındaki kuralları esas sözleşmede öngörüldüğü şekilde ilan eder ve internet sitesi oluşturma yükümlülüğüne tabi şirketlerde internet sitesinde yayımlar.
(2) Yönetim kurulunun sermaye artırımına ilişkin kararında;
a) Artırılan sermayenin tutarı,
b) Çıkarılacak yeni payların itibari değerleri, sayıları, cinsleri, primli ve imtiyazlı olup olmadıkları,
c) Rüçhan hakkının sınırlandırılıp sınırlandırılmadığı, kullanılma şartları ile süresi,
ç) Gerekli görülen diğer hususlar,
belirtilir.
(3) Sermaye artırımının mevzuata uygun olarak gerçekleştirilmesinden sonra, sermaye artırımına ilişkin yönetim kurulu kararı ile çıkarılmış sermayeyi gösteren esas sözleşme maddesinin yeni şekli, yönetim kurulunca tescil ve ilan ettirilir.
(4) Sermaye artırımının iç kaynaklı olması durumunda kayıtlı sermaye tavanı aşılabilir. Dış kaynaklı sermaye artırımı yoluyla kayıtlı sermaye tavanı aşılamaz.
(5) Kayıtlı sermaye tavanına ulaşıldıktan sonra, yeni tavan belirlenmeden yönetim kurulu kararı ile sermaye artırımı yapılamaz.
(6) Sermaye artırımı sırasında, yönetim kurulu kararı ile imtiyazlı veya itibari değerinin üzerinde pay çıkarılabilmesi, pay sahiplerinin yeni çıkarılacak paylara ilişkin rüçhan haklarının veya imtiyazlı pay senedi sahiplerinin haklarının sınırlandırılabilmesi için esas sözleşmeyle bu hususlarda yönetim kurulunun yetkilendirilmiş olması şarttır.
(7) Yönetim kurulunun yeni çıkarılacak paylara ilişkin rüçhan haklarını kısıtlama yetkisi, pay sahipleri arasında eşitsizliğe yol açacak şekilde kullanılamaz.
Yürürlük
MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
TÜRK GIDA KODEKSİ REJENERE SELÜLOZ FİLMLERDEN ÜRETİLMİŞ, GIDA İLE TEMAS EDEN MADDE VE MALZEMELER TEBLİĞİ
(TEBLİĞ NO: 2012/31)
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, gıda ile temas etmesi amacıyla rejenere selüloz filmlerden üretilmiş madde ve malzemelerin taşıması gereken özellikleri belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Gıda ile temas eden veya etmek üzere üretilmiş ve bu Tebliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde tanımlanan son ürünü oluşturan ya da diğer malzemeleri de içeren ürünün bir parçasını oluşturan rejenere selüloz filmleri kapsar.
(2) Bu Tebliğ, rejenere selülozun sentetik kaplamalarını kapsamaz.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ;
a) 29/12/2011 tarihli ve 28157 sayılı 3. mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği ve 29/12/2011 tarihli ve 28157 sayılı 3. mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliğine dayanılarak,
b) 2007/42/EC sayılı Gıda Maddeleriyle Temas Etmek Üzere Rejenere Selüloz Filmlerden Yapılmış Madde ve Malzemeler üzerine Komisyon Direktifine paralel olarak,
hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;
a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,
b) Rejenere selüloz film: Geri dönüşüm yapılmamış odun veya pamuk orijinli rafine selülozdan elde edilen ince tabaka şeklindeki malzemeyi,
ifade eder.
Malzeme özellikleri
MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki rejenere selüloz filmlerin özellikleri aşağıda verilmiştir.
a) Bu Tebliğ kapsamında yer alan rejenere selüloz filmler aşağıda belirtilen tiplerden birine uygun olur;
1) Kaplanmamış rejenere selüloz filmler,
2) Selüloz esaslı kaplama ile kaplanmış rejenere selüloz filmler veya,
3) Plastik içeren kaplama ile kaplanmış rejenere selüloz filmler.
b) (a) bendinin (1) ve (2) numaralı alt bentlerinde yer alan rejenere selüloz filmler, yalnızca EK-1 Birinci Bölümünde belirtilen şartlar altında ve aynı ekte yer alan maddeler veya madde grupları kullanılarak üretilir.
c) Teknik gereklilikleri sağlamak için, rejenere selüloz film içine ya da yüzeyine uygun maddeler ilave edilebilir. Rejenere selüloz filmin tek yüzeyi veya her iki yüzeyi kaplanabilir.
ç) (b) bendine istisna olarak, EK-1’de yer alan diğer maddeler de boya ve pigment gibi renklendirme malzemesi ya da yapıştırıcı olarak kullanılabilir ancak bu maddelerden gıdaya, geçerli kılınmış bir yöntem ile belirlenebilen, tespit edilebilir bir düzeyde migrasyonu olamaz.
d) (a) bendinin (3) numaralı alt bendinde yer alan rejenere selüloz filmler; kaplama öncesinde, yalnızca EK-1 Birinci Bölümünde belirtilen şartlar altında ve aynı ekte yer alan maddeler veya madde grupları kullanılarak üretilir. Rejenere selüloz filmlerin kaplamasında kullanılan plastik kaplamalar, 4/7/2005 tarihli ve 25865 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temasta Bulunan Plastik Madde ve Malzemeler Tebliği (Tebliğ No: 2005/31)’nin EK-2, EK-3, EK-4, EK-5 ve EK-6’ sında yer alan şartlar altında ve aynı ekte yer alan maddeler kullanılarak üretilir.
e) (a) bendinin (3) numaralı alt bendinde yer alan rejenere selüloz filmler, (d) bendinde yer alan hükümlere aykırı olmaksızın, Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temasta Bulunan Plastik Madde ve Malzemeler Tebliğinin 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (k), (l), (m), (n) ve (o) bentlerine uygun olur.
f) Rejenere selüloz filmin baskılı yüzeyleri gıda ile temas edemez.
Etiketleme
MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki selüloz filmlerin etiketlemesinde, Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliği hükümlerine ilave olarak aşağıdaki hükümler uygulanır;
a) Özel kullanım koşullarının belirtildiği yerlerde, rejenere selüloz filmden üretilmiş madde ve malzemeler bu özel koşullara göre etiketlenir.
b) Perakende dışındaki pazarlama aşamalarında, gıda ile temas edecek olan rejenere selüloz filmlerden yapılmış madde ve malzemelerin, bu Tebliğ hükümlerini sağladığını gösteren ve Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliğinin 9 uncu maddesine uygun beyan, üretici firma tarafından hazırlanarak madde ve malzemelerle birlikte sunulur.
c) Doğası gereği gıda ile temas etmek üzere kullanılacağı açık olan rejenere selüloz filmlerden üretilmiş madde ve malzemelere bu fıkranın (b) bendi uygulanmaz.
Numune alma ve analiz metotları
MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki madde ve malzemelerden numune alınmasında ve bunların analizlerinde uluslararası kabul görmüş metotlar uygulanır.
İdari yaptırım
MADDE 8 – (1) Bu Tebliğe aykırı davrananlar hakkında 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun ilgili maddelerine göre idari yaptırım uygulanır.
Yürürlükten kaldırılan tebliğ
MADDE 9 – (1) 31/12/2009 tarihli ve 27449 sayılı 4. mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temas Eden Rejenere Selüloz Filmlerden Yapılmış Madde ve Malzemeler Tebliği (Tebliğ No: 2009/64) yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
EK-1
Rejenere Selüloz Filmlerin Üretiminde Kullanımına İzin Verilen Maddelerin Listesi
EK-1’in Birinci ve İkinci bölümlerinde yüzde olarak ifade edilen değerler, susuz kaplanmamış rejenere selüloz filmin miktarına göre hesaplanır ve ağırlık/ağırlık olarak ifade edilir. Kullanılan maddelerin, saflık kriterleri yönünden iyi teknik özellikte olması gerekir.
Birinci Bölüm
Kaplanmamış Rejenere Selüloz Film
Madde İsimleri
Kısıtlamalar
A- Rejenere selüloz
ağırlık/ağırlık oranı % 72’den az olamaz.
B- Katkı maddeleri
1-Yumuşatıcılar
Toplamda ağırlık/ağırlık oranı % 27’den fazla olamaz.
Sadece kaplanması öngörülen ve sonrasında nemli olmayan, yüzeyinde serbest su içermeyen, gıda maddelerinde kullanılan filmler içindir.Bu tip film ile temasta bulunan gıda maddelerinde mevcut olan etandiol ve bis (2-hidroksietil) eterin toplam miktarı gıdada 30 mg/kg’ı geçemez.
Ortalama molekül ağırlığı 400’den büyük ve serbest 1,3-propandiol içeriği maddede ağırlık/ağırlık olarak % 1’den büyük olamaz.
Sorbitol
Tetraetilenglikol
Trietilenglikol
Üre
2- Diğer katkı maddeleri
Toplamda ağırlık/ağırlık oranı %1’den fazla olamaz.
Birinci sınıf
Bu sınıftaki her bir madde veya madde gruplarının miktarı, kaplanmamış filmin 2 mg/dm2’sini geçemez.
– Asetik asit ve bunun NH4, Ca, Mg, K ve Na tuzları
– Askorbik asit ve bunun NH4, Ca, Mg, K ve Na tuzları
– Benzoik asit ve sodyum benzoat
– Formik asit ve bunun NH4, Ca, Mg, K ve Na tuzları
– 8’den 20’ye kadar (20 dâhil) çift karbon sayılı doymuş veya doymamış doğrusal yağ asitleri ve behenik ve risinoleik asitler ve bu asitlerin NH4, Ca, Mg, K, Na, Al, Zn tuzları
– Sitrik, d ve l-laktik, maleik, l-tartarik asitler ve bunların Na ve K tuzları
– Sorbik asit ve bunun NH4, Ca, Mg, K ve Na tuzları
– 8’den 20’ye kadar (20 dâhil) çift karbon sayılı doymuş veya doymamış doğrusal yağ asitleri ile behenik ve risinoleik asitlerin amidleri
– Doğal yenilebilir nişastalar ve unlar
– Kimyasal işlemle modifiye edilmiş yenilebilir nişastalar ve unlar
– Amiloz
– Kalsiyum ve magnezyumun karbonatları ve klorürleri
– 8’den 20’ye kadar (20 dâhil) çift karbon sayılı doymuş veya doymamış doğrusal yağ asitleri ve/veya adipik, sitrik, 12-hidroksistearik (oksistearin), risinoleik asitlerin gliserol esterleri
– 8’den 20’ye kadar (20 dâhil) çift karbon sayılı doymuş veya doymamış doğrusal yağ asitlerinin polioksietilen (8’den 14’e kadar oksietilen grupları) esterleri
– 8’den 20’ye kadar (20 dâhil) çift karbon sayılı doymuş veya doymamış doğrusal yağ asitlerinin sorbitol esterleri
– Alüminyum, kalsiyum, magnezyum oksitleri ve hidroksitleri ve alüminyum, kalsiyum, magnezyum ve potasyumun silikonları ve silikatları hidrat silikatları
– Polietilen oksit (= polietilenglikol)
Ortalama molekül ağırlığı 1200 ve 4000 arasında olan
– Sodyum propiyonat
İkinci Sınıf
Toplam madde miktarı; kaplanmamış filmde 1 mg/dm2’yi ve bu sınıfta yer alan her bir madde veya madde grubunun miktarı kaplanmamış filmde 0,2 mg/dm2’yi (veya belirtilen daha düşük bir limiti) geçemez.
– N,N’-distearoil diaminoetan, N,N’-dipalmitoil diaminoetan ve N,N’-dioleoil diaminoetan
– 2-heptadesil- 4,4- bis (metilen-stearat) oksazolin
– Polietilen-aminostearamid etilsülfat
Kaplanmamış filmde 0,1 mg/dm2’den fazla olamaz.
Üçüncü Sınıf-Sabitleme Ajanı
Maddelerin toplam ağırlığı kaplanmamış filmde 1 mg/dm2’yi geçemez.
– Melamin formaldehitin, modifiye edilmemiş veya aşağıda verilen ürünlerin biri veya birkaçı ile modifiye edilmiş kondensasyon ürünü;Bütanol, dietilentriamin, etanol, trietilentetramin tetraetilenpentamin, tri-(2 hidroksietil) amin, 3,3’-diaminodipropilamin, 4,4’diaminodibutilamin
Serbest formaldehit içeriği, kaplanmamış filmde0,5 mg/dm2’den fazla olamaz.Serbest melamin içeriği kaplanmamış filmde 0,3 mg/dm2’den fazla olamaz.
– Tris(2-hidroksietil)amin ile değiştirilmiş melaminüreformaldehitin kondensasyon ürünü
Serbest formaldehit içeriği kaplanmamış filmde 0,5 mg/dm2’den fazla olamaz.Serbest melamin içeriği kaplanmamış filmde 0,3 mg/ dm2’den fazla olamaz.
– Çapraz bağlanmış katyonik polialkilenaminler
Türk Gıda Kodeksinin ilgili Tebliğlerinin genel ve teknik özellikler bölümlerine uygun olması gerekir.
(a) diaminopropilmetilamin ve epiklorhidrin bazlı poliamid-epiklorhidrin reçinesi
Kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 20 mg/dm2‘yi geçemez.Selüloz nitratın azot içeriğinin ağırlık/ağırlık olarak % 10,8 ile % 12,2 aralığında olması gerekir.
2-Reçineler
Maddelerin toplam miktarı, sadece selüloz nitrat esaslı kaplamalar ile hazırlanmış rejenere selüloz filmler ve gıda ile temas eden yüzeydeki kaplamalar için 12,5 mg/ dm2‘yi geçemez.
– Kazein
– Kolofoni ve/veya kolofoninin polimerizasyon,hidrojenasyon veya orantısız sonlanma (disproporsiyonasyon)ürünleri ve metil, etil esterleriveya C2‘den C6‘ya kadar çok değerlikli (polivalent)alkoller veya bu alkollerin karışımları
– Akrilik, maleik,sitrik, fumarik ve/veyafitalik asit ve/veya 2,2 bis(4-hidroksifenil)propan formaldehit ile kondanse edilmişve metil etil veya C2‘den C6 ‘ya kadar çok değerlikli(polivalent) alkollerle ve bu alkollerinkarışımları ile esterleşmiş kolofoni ve/veyabunların polimerizasyon, hidrojenasyon veya orantısız sonlanma (disproporsiyonasyon) ürünleri
– Bis (2-hidroksietil) eter esterleri ilebetapinen ve/veya dipenten ve/veyaditerpen ve maleik anhidridin katılma ürünleri
– Yenilebilir jelatin
– Hint yağı ve onun dehidrasyon veyahidrojenasyon ürünleri ve poligliserol,adipik, sitrik, maleik, fitalik ve sebasikasitleri ile kondensasyon ürünleri
2-etilhekzil difenil fosfat miktarı(a)Bu tip filmlerle temas eden gıdanın2,4 mg/kg’ını veya(b) Gıda ile temas eden yüzeydeki kaplamada0,4 mg/ dm2’yi geçemez.
– Gliserol monoasetat (= monoasetin)
– Gliserol diasetat (= diasetin)
– Gliserol triasetat (= triasetin)
– Di-bütil sebasat
– Di-n-bütil tartarat
– Di-izobütil tartarat
4- Diğer katkı maddeleri
Maddelerin toplam miktarı, kaplanmamış rejenere selüloz filmde 6 mg/dm2‘yi geçemez. Buna gıda ile temas eden yüzeydeki kaplama da dâhildir.
4.1-Birinci bölümde listelenen katkı maddeleri
Birinci bölümdeki kısıtlamalar geçerlidir (mg/dm2 cinsinden miktarlar gıda ile temas eden yüzeydeki kaplama da dâhil olmak üzere, kaplanmamış rejenere selüloz filme uygulanır).
4.2- Özel kaplama katkı maddeleri
Her bir maddenin veya madde gruplarının miktarı, kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 2 mg/dm2‘yi veya belirtilen daha düşük bir limiti geçemez.
– 1-hekzadekanol ve 1-oktadekanol
– 8’den 20’ye kadar (20 dahil) çiftkarbon sayılı doymuş veya doymamışdoğrusal yağ asitlerinin esterleri ve risinoleikasidin etil, bütil, amil, ve oleil doğrusal alkolesterleri
– C26’dan C32’ye kadar olan saflaştırılmışmontanik asitler, ve/veya onların etandiolve/veya 1,3 bütandiol esterleri ve/veyakalsiyum ve potasyum tuzlarını içerenmontan mumları
– Karnauba mumu
– Balmumu
– Esparto mumu
– Kandelila mumu
– Dimetilpolisiloksan
Kaplamanın gıda ile temas eden yüzeyinde 1 mg/dm2‘den fazla olamaz.
TÜRK GIDA KODEKSİ GIDA İLE TEMAS EDEN SERAMİK MALZEMELER TEBLİĞİ
(TEBLİĞ NO: 2012/30)
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, son haliyle gıda ile temas etmesi beklenen veya gıda ile temas etmekte olan veya bu amaç için üretilmiş olan seramik malzemelerden, gıdaya kurşun ve kadmiyumun muhtemel migrasyonunu belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, son haliyle gıda ile temas etmesi beklenen veya gıda ile temas etmekte olan veya bu amaç için üretilmiş olan seramik malzemeleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ;
a) 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği ve 29/12/2011 tarihli ve 28157 3 üncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliğine dayanılarak,
b) 84/500/EEC sayılı Gıda ile Temas Eden Seramik Malzemeler Hakkında Konsey Direktifine paralel olarak,
hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;
a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,
b) Seramik malzeme: Genel olarak yüksek killi veya silikat içerikli inorganik maddelerin karışımlarından üretilen, küçük miktarda organik maddelerin ilave edilebildiği, önce şekillendirilip pişirilerek sabitlenen, sırlanıp cilalanabilen ve/veya dekore edilebilen maddeleri,
ifade eder.
Malzeme özellikleri
MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki seramik malzemelerin özellikleri aşağıda verilmiştir:
a) Seramik malzemelerden gıdaya geçen kurşun ve kadmiyum miktarı, EK-2’de verilen test koşulları ve EK-3’te verilen analiz yöntemi kullanılarak belirlenir.
b) Seramik kap ve seramik kapaktan oluşan bir malzemede;
1) Kap ve kapak için, yalnızca kap için verilen kurşun ve/veya kadmiyum limiti (mg/dm² veya mg/L olarak) uygulanır.
2) Tek başına kap ve kapağın iç yüzeyi, aynı şartlar altında ve ayrı ayrı test edilir.
3) Kap ve kapağın iç yüzeyinden elde edilen kurşun ve/veya kadmiyum ekstraksiyon seviyelerinin toplamı, sadece kabın yüzey alanına veya hacmine uygun olarak hesaplanır.
c) Seramik malzemelerden gıdaya geçen kurşun ve kadmiyum miktarı EK-1’de verilen limitleri geçemez.
ç) Aynı şekilli, boyutlu, dekorasyonlu ve sırlı en az üç seramik malzeme numunesinin, EK-2 ve EK-3’te belirtilen şartlar altında analiz edilmesi durumunda; bu malzemelerden ekstrakte edilen kurşun ve/veya kadmiyumun ortalama miktarları; belirlenmiş limitleri ve ayrı ayrı her bir numune; verilen limitlerin % 50’sinden fazlasını geçmiyorsa, seramik malzemeler Tebliğ koşullarını sağlamış kabul edilir.
Etiketleme
MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki madde ve malzemeler, Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliği hükümlerine göre etiketlenir.
Numune alma ve analiz metotları
MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ kapsamındaki madde ve malzemelerden Tebliğde yer alan koşullar ve uluslararası kabul görmüş metotlar dikkate alınarak numune alınır ve EK-2 ve EK-3’te yer alan kurallara göre analiz edilir.
Uygunluk beyanı
MADDE 8 – (1) Henüz gıda ile temas etmemiş seramik malzemelerin beraberlerinde Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Yönetmeliği’nin 9 uncu maddesine uygun yazılı beyanın bulundurulması zorunludur.
(2) Üretici veya satıcı tarafından hazırlanan bu beyan, bu Tebliğin EK-4’ünde yer alan bilgileri içerir.
(3) Bakanlığın talep etmesi halinde EK-1’de verilen kurşun ve kadmiyum limitleri ile uyumluluğu gösteren belgelerin beyanı zorunludur. Bu belgeler; kullanılan analiz metotlarını, analiz koşullarını, analizin yapıldığı laboratuvarın adı ve adresini ve analiz sonuçlarını içerir.
İdari yaptırım
MADDE 9 – (1) Bu Tebliğe aykırı davrananlar hakkında 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun ilgili maddelerine göre idari yaptırım uygulanır.
Yürürlükten kaldırılan tebliğ
MADDE 10 – (1) 4/12/2001 tarihli ve 24603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddeleri ile Temasta Bulunan Seramik Malzemeler Tebliği (Tebliğ No: 2001/38) yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 11 – (1) Bu Tebliğin 8 inci maddesi 1/6/2012 tarihinde, diğer maddeleri ise yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 12 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
EK-1
Seramik Malzemelerden Geçen Kurşun ve Kadmiyum Limitleri
Kategoriler
Pb
Cd
Kategori 1:İç derinlikleri, en üst köşe boyunca geçen yatay yüzeyin en düşük noktasından ölçülmüş olan ve ölçüleri 25 mm’yi geçmeyen, doldurulamayan ve doldurulabilen malzemeler
0,8 mg/dm²
0,07 mg/dm²
Kategori 2:Doldurulabilen diğer tüm malzemeler
4,0 mg/L
0,3 mg/L
Kategori 3:Pişirme kapları; 3 litreden daha fazla bir kapasiteye sahip olan paketleme ve saklama kapları
1,5 mg/L
0,1 mg/L
EK-2
Kadmiyum ve Kurşunun Migrasyonunun Belirlenmesi İçin Temel Kurallar
1. Test sıvısı (gıda benzeri)
Asetik asit (hacim/hacim), yeni hazırlanmış % 4’lük sulu çözeltisi.
2. Test Koşulları
2.1. Test; 22 ± 2 ºC’de 24 ± 0,5 saat süre ile yapılır.
2.2. Kurşun migrasyonu belirlenecekse numune, uygun bir koruyucu ile kaplanmalı ve laboratuvarda normal ışıklandırma şartlarında bırakılmalıdır. Kurşun ve kadmiyum veya kadmiyum migrasyonu belirlenecekse numune, test edilecek yüzeyin tümüyle karanlıkta kalmasını sağlayacak şekilde kaplanır.
3. Dolum
3.1. Doldurulabilecek numuneler
Malzeme, % 4’lük asetik asit çözeltisi ile taşma noktasını 1 mm’den daha fazla aşmayacak düzeyde doldurulur, mesafe numunenin en üst kenarından ölçülür. Düz veya hafif eğimli numuneler, sıvı yüzeyi ile taşma noktası arasındaki mesafe eğimli kenar boyunca 6 mm’den daha fazla olmayacak şekilde doldurulur.
3.2. Doldurulamayacak numuneler
Gıda maddeleri ile temas etmesi istenmeyen numune yüzeyi öncelikle % 4’lük asetik asit çözeltisinin etkisine dayanabilecek uygun bir koruyucu tabaka ile kaplanır. Numune daha sonra, gıda maddeleri ile teması istenen yüzey tamamen test sıvısı ile kaplanacak şekilde, bilinen hacimde asetik asit içeren bir geçişi sağlayıcı ortam içerisine daldırılır.
4. Yüzey Alanının Belirlenmesi
1. kategorideki maddelerin yüzey alanı; 3. bölümde yer alan doldurma koşulları ile uyumlu olarak elde edilen, serbest sıvı yüzeyi tarafından oluşturulan menisküsün yüzey alanına eşittir.
EK-3
Kadmiyum ve Kurşun Migrasyonu Analiz Metotları
1. Amaç ve Uygulama Alanı
Bu metot, kurşun ve/veya kadmiyumun spesifik migrasyonunu tespit eder.
2. Prensip
Kurşun ve/veya kadmiyumun spesifik migrasyonunun belirlenmesi 4 üncü maddedeki performans kriterlerini sağlayacak bir enstrümental analiz metodu ile yapılır.
3. Reaktifler
– Tüm reaktifler aksi belirtilmedikçe, analitik kalitede olması gerekir.
– Referansın suya göre yapıldığı yerlerde su, daima damıtık suyu veya eşit kalitedeki suyu ifade eder.
3.1. Asetik asit, % 4’lük, (hacim/hacim) sulu çözeltisi: 40 mL glasiyel asetik asit su ile 1000 mL’ye tamamlanır.
3.2. Stok çözeltiler
% 4’lük asetik asit çözeltisi içerisinde sırasıyla 1000 mg/L kurşun ve en az 500 mg/L kadmiyum içeren stok çözeltileri hazırlanır.
4. Enstrümantal Analiz Metodunun Performans Kriterleri
4.1. Tespit sınırı: Kurşun ve kadmiyum için aşağıdaki değerlere eşit veya daha düşük olması gerekir.
– Kurşun için 0,1 mg/L
– Kadmiyum için 0,01 mg/L
Tespit sınırı; cihazın birikim gürültüsünün iki katına eşit bir sinyal veren, % 4’lük asetik asit içerisindeki elementin konsantrasyonu olarak tanımlanır.
4.2. Tayin sınırı: Kurşun ve kadmiyum için aşağıdaki değerlere eşit veya daha düşük olması gerekir.
– Kurşun için 0,2 mg/L
– Kadmiyum için 0,02 mg/L
4.3. Geri Alma: % 4’lük asetik asit çözeltisine eklenen kurşun ve kadmiyumun geri alması, eklenen miktarın % 80-120’si kadardır.
4.4. Özgünlük: Kullanılan enstrümental analiz metodunun spektral girişimlerden ve matriksten etkilenmeyecek şekilde olması gerekir.
5. Metot
5.1. Numunenin hazırlanması
Numune temiz olur, testi etkileyecek yağlar ve diğer maddeleri içermez.
Numune, yaklaşık 40 ºC sıcaklıkta, ev tipi sıvı deterjan içeren bir çözeltide yıkanır. Öncelikle musluk suyunda ve daha sonra da damıtık suda veya eşit kalitedeki suda durulanır. Herhangi bir paslanmayı önlemek için ortamda bulunan su uzaklaştırılır ve kurutulur. Test edilecek yüzey temizlendikten sonra dokunulmaz.
5.2. Kurşun ve/veya kadmiyumun belirlenmesi
– Hazırlanmış numune EK-2’de belirtilen şartlarda test edilir.
– Kurşun ve/veya kadmiyum tayini için test çözeltisini almadan önce, numune içerikleri homojenize edilerek, herhangi bir çözelti kaybını veya test edilen yüzeyin aşınmasını önleyen uygun bir yöntem uygulanır.
– Her bir seri tayin için kullanılan reaktif üzerinde bir kör test yapılır.
– Kurşun ve/veya kadmiyumun belirlenmesi, uygun şartlar altında yapılır.
EK-4
Uygunluk Beyanı
1. 8 inci maddede yer alan uygunluk beyanı, aşağıdaki bilgi ve belgeleri içerir:
a) Seramik malzemeyi piyasaya arzdan sorumlu olan satıcının adı veya ticari unvanı ve adresi,
b) Seramik malzemenin özellikleri,
c) Beyan tarihi,
ç) Seramik malzemenin bu Tebliğ ve Türk Gıda Kodeksi Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeler Hakkında Yönetmelik’te yer alan gereklilikleri karşıladığına ilişkin bilgi ve belgeler.
2. Uygunluk beyanı, ait olduğu malzeme hakkında basit ve kolay bir tanımlamaya olanak tanıyacak nitelikte olur ve malzemenin üretiminde kurşun ve kadmiyum geçişinde değişikliğe neden olacak bir değişim olduğunda yenilenir.
MİMARLIK VE MÜHENDİSLİK HİZMET BEDELLERİNİN HESABINDA KULLANILACAK 2009 YILI YAPI YAKLAŞIK BİRİM MALİYETLERİ HAKKINDA TEBLİĞ
16/7/1985 tarihli ve 85/9707 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren “Mimarlık ve Mühendislik Hizmetleri Şartnamesi’nin 3.2 maddesi gereğince mimarlık ve mühendislik hizmet bedellerinin hesabında kullanılacak 2009 yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri, yapının mimarlık hizmetlerine esas olan sınıfı dikkate alınarak inşaat genel giderleri ile yüklenici kârı dahil belirlenerek aşağıda gösterilmiştir.
Yapının Birim Maliyeti
YAPININ MİMARLIK HİZMETLERİNE ESAS OLAN SINIFI (BM) TL/M2
I. SINIF YAPILAR
A GRUBU YAPILAR 71,00
. 3 m yüksekliğe kadar kagir ve betonarme istinat ve bahçe duvarları
. Basit kümes ve basit tarım yapıları
. Plastik örtülü seralar
. Mevcut yapılar arası bağlantı- geçiş yolları
. Baraka veya geçici kullanımı olan küçük yapılar
. Yardımcı yapılar (Müştemilat)
. Gölgelikler-çardaklar
. Üstü kapalı yanları açık teneffüs, oyun gösteri alanları
. ve bu gruptakilere benzer yapılar.
B GRUBU YAPILAR 123,00
. Cam örtülü seralar
. Basit padok, büyük ve küçük baş hayvan ağılları
. Su depoları
. İş yeri depoları
. ve bu gruptakilere benzer yapılar.
II. SINIF YAPILAR
A GRUBU YAPILAR 195,00
. Kuleler, ayaklı su depoları
. Palplanj ve ankrajlı perde ve istinat duvarları
. Kayıkhane
. ve bu gruptakilere benzer yapılar.
B GRUBU YAPILAR 268,00
. Pnömatik ve şişirme yapılar
. Hangar yapıları (Uçak bakım ve onarım amaçlı)
. Tek katlı ofisler, dükkan ve basit atölyeler
. Semt sahaları, küçük semt parkları, çocuk oyun alanları ve müştemilatları
. Tarım, endüstri ve sanayi yapıları (Tek katlı, bodrum ve asma katı da olabilen prefabrik beton ve çelik depo ve atölyeler, tesisat ağırlıklı ağıllar, fidan yetiştirme ve bekletme tesisleri)
. Yat bakım ve onarım atölyeleri, çekek yerleri
. Jeoloji, botanik ve tema parkları
. Mezbahalar
. ve bu gruptakilere benzer yapılar.
III. SINIF YAPILAR
A GRUBU YAPILAR 437,00
. Okul ve mahalle spor tesisleri (Temel eğitim okullarının veya işletme ve tesislerin spor salonları, jimnastik salonları, semt salonları)
. Katlı garajlar
. Hobi ve oyun salonları
. Ticari bürolar (üç kata kadar -üç kat dahil- asansörsüz ve kalorifersiz)
. Alışveriş merkezleri (semt pazarları, küçük ve büyük hal binaları, marketler. v.b)
. Basımevleri, matbaalar
. Soğuk hava depoları
. Konutlar (dört kata kadar- dört kat dahil – asansörsüz ve kalorifersiz)
. Benzin istasyonları
. Kampingler
. Küçük sanayi tesisleri (Donanımlı atölyeler, ticarethane, dükkan, imalathane, dökümhane)
. Semt postaneleri
. ve bu gruptakilere benzer yapılar.
B GRUBU YAPILAR 498,00
. Kreş-Gündüz bakımevleri
. Otel ve moteller (1 ve 2 yıldızlı oteller, 2. sınıf moteller)
. Entegre tarımsal endüstri yapıları
. İdari binalar (ilçe tipi hükümet konakları, vergi daireleri)
. Gençlik Merkezleri
. Belediyeler ve çeşitli amaçlı kamu binaları
. Lokanta, kafeterya ve yemekhaneler
. Temel eğitim okulları
. Küçük kitaplık ve benzeri kültür tesisleri
. Jandarma ve emniyet karakol binaları
. Sağlık tesisleri (sağlık ocakları, kamu sağlık dispanserleri, sağlık evleri, sağlık merkezleri)
. Ticari bürolar (Kaloriferli veya asansörlü)
. Halk evleri
. Pansiyonlar
. 150 kişiye kadar cezaevleri
. Fuarlar
. Sergi salonları
. Konutlar (asansörlü ve/veya kaloriferli)
. Marinalar
. Gece kulübü, diskotekler
. İtfaiye kurtarma istasyonları
. Misafirhaneler
. Büyük çiftlik yapıları
. ve bu gruptakilere benzer yapılar.
IV. SINIF YAPILAR
A GRUBU YAPILAR 561,00
. Özelliği olan büyük okul yapıları (Spor salonu, konferans salonu ve ek tesisleri olan eğitim yapıları)
. Poliklinikler ve benzeri sağlık yapıları (Hastaneler hariç)
. Liman binaları
. İl tipi hükümet konakları (Büyük idare ve Büyükşehir belediye binaları)
. Ticari Bürolar (Asansörlü ve kaloriferli)
. 150 kişiyi geçen cezaevleri
. Kaplıcalar, şifa evleri vb. termal tesisleri
. Rehabilitasyon ve tedavi merkezleri
. İbadethaneler (Dini yapılar 1000 kişiye kadar)
. Entegre sanayi tesisleri
. Aqua parklar
. Müstakil spor köyleri (Yüzme havuzları, spor salonları ve stadları bulunan)
. Hastaneler (150 yatağın üstündeki hastaneler ve özelliği olan ihtisas hastaneleri)
. Üst donanımlı kompleks oteller ve tatil köyleri (5 yıldızlı)
. Büyük radyo ve televizyon binaları
. ve bu gruptakilere benzer yapılar.
D GRUBU YAPILAR 1.528,00
. Opera, tiyatro bale yapıları, konser salonları ve kompleksleri
. Restore edilecek yapılar ve tarihi ve eski eser niteliğinde olup, yıkılarak orijinaline uygun olarak yapılan yapılar
. ve bu gruptakilere benzer yapılar.
Açıklamalar:
1-) Benzer yapılar, ilgili gruptaki yapılara kıyasen uygulayıcı kurum ve kuruluşlarca Mimarlık ve Mühendislik Hizmetleri Şartnamesinin ilgili hükümlerinden yararlanılarak belirlenecektir.
2-) Tebliğin revizyonu çalışmalarında sınıfı veya grubu değiştiren ve tebliğden çıkarılan yapılar için, 2009 yılından önceki tebliğlere göre yapı sınıfı ve grubu belirlenerek başlatılmış ve devam eden işlerde, söz konusu tebliğlerdeki yapı sınıfı ve grubu değiştirilmeksizin 2009 yılı tebliğinde karşılığı olan tutar esas alınmak suretiyle hesap yapılacaktır.
3-) Tebliğdeki sınıf ve gruplar yapım aşamasında belirlenirken tereddüde düşülmesi halinde, o yapının yapı yaklaşık maliyeti; yapının projesine göre hazırlanacak metrajlara Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Birim Fiyatlarının uygulanması suretiyle hesaplanacaktır.
furkanlardanismanlik.com 