Resmi Gazete Tarihi: 08.04.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27899ISLAH AMAÇLI HAYVAN YETİŞTİRİCİ BİRLİKLERİNİN KURULMASI VE HİZMETLERİ HAKKINDA YÖNETMELİKBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaç ve kapsamMADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin amacı; hayvan yetiştiricilerinin üstün verimli hayvanlar yetiştirmek için kendi aralarında teşkilatlanarak, gerek yurt dışından ithal edilen, gerek yurt içinde yetiştirilen ve gerekse yerli ırk hayvanların genetik potansiyellerinin geliştirilmesi, verimlerinin artırılması, yerli ırk gen kaynaklarının korunması, bunların soykütüğü ve ön soykütüğü kayıtlarının tutulması, (Ek ibare: RG-3/1/2014-28871) ıslah programlarının yapılması, belgelendirilmesi ve bu kayıtlara esas teşkil edecek verim kontrollerinin yapılması, sigorta işlemlerinin yapılması, üyelerin eğitimlerinin sağlanması, üyeler arasında yarışmalar düzenlenmesi, üye ihtiyaçlarının temin ve tedariki ile her türlü üretimin analiz ve kontrolünden sonra yurt içi ve yurt dışında pazarlanması, ürünlerin değerlendirilmesi için gerekli tesislerin kurulması, kiralanması ve işletilmesi gibi hususlar ile Bakanlıkça belirlenecek her türlü hayvan ıslahı çalışmalarının yapılması amacıyla kurulacak birliklerin kuruluş ve hizmetleri ile ilgili esas ve usulleri belirlemektir.(2) Üretimin ekonomik olması amacına yönelik çalışmalar ve araştırmalar yapan, üyelerini ulusal ve uluslararası düzeyde temsil eden ve işbirliği yapan, üyeleri kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişiliği haiz yetiştiricilerden oluşan tüzel kuruluşlar bu Yönetmelik kapsamına girer.DayanakMADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 10 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.TanımlarMADDE 3 –(1) (Değişik: RG-3/1/2014-28871)Bu Yönetmelikte geçen;a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,b) Birlik: Her türden hayvan için ıslah esas olmak üzere yetiştirme, üretim ve pazarlama faaliyetlerini gerçekleştirmek amacıyla, gerçek ve tüzel kişiliği haiz yetiştiriciler ile kurum ve kuruluşların oluşturdukları birlikleri,c) Birlik şubesi: Potansiyeli olan ilçelerde oluşturulan ve yetiştirici birliği adına birlik faaliyetlerini yürüten alt birimleri,ç) Genetik materyal: Damızlık hayvan, sperma, ovum, embriyo, larva ve ana arı gibi biyolojik materyalleri,d) Hayvan gen kaynakları: Türkiye’ye özgü ve/veya özel niteliklere sahip evcil ve yabani hayvan türünü, alt türünü, ırkını, tipini, ekotipini ve topluluklarını,e) Islah programı: Türkiye koşullarına uyumlu nitelikli damızlıklar elde etmek amacıyla ulusal veya bölgesel olarak planlanan ıslah çalışmalarını düzenlemek ve yönlendirmek amacıyla yapılan programı,f) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüklerini,g) Kanun: 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununu,ğ) Kayıt sistemi: Islah programına yönelik olarak tür bazında tutulan kayıt sistemini,h) Merkez birliği: İl yetiştirici birliklerinin bir araya gelerek oluşturdukları ülke genelinde faaliyet yürütecek her türden hayvan için ayrı ayrı kurulmuş üst birlikleri,ı) Ön soy kütüğü: Sadece yetiştirme kayıtları tutulan işletmelerde mensup olduğu ırkın özelliklerini taşıyan hayvanlar için oluşturulan kayıt sistemini, küçükbaş hayvanlar için ise sürü kaydının tutulduğu kayıt sistemini,i) Soy kütüğü: Yetiştirme ve verim kayıtları tutulan işletmelerde mensup olduğu ırkın özelliklerini taşıyan hayvanlar için oluşturulan kayıt sistemini,j) Yetiştirici: Islah amacına yönelik damızlık hayvan ve koruma amaçlı yerli ırk yetiştiren, hayvansal üretimde bulunan kişi, kuruluş ve kurumları,ifade eder.İKİNCİ BÖLÜMBirliğin Çalışma Konuları, Kuruluşu, Üyelik İşlemleri ile Çalışma Usul ve EsaslarıBirliğin görevleriMADDE 4 – (1) Birliklerin yürütecekleri hizmetlerle ilgili görevleri aşağıda belirtilmiştir.a) Üyeleri arasında dayanışmayı sağlamak.b) Üyelerin mesleki eğitimlerini sağlamak, bilgi ve becerilerini artırmak amacıyla kurs, seminer ve benzeri organizasyonları düzenlemek, eğitim çalışmaları yapmak veya yaptırmak, her türlü basılı yayım ve diğer yollarla üyeleri arasında iletişim ve haberleşmeyi sağlamak.c) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Bakanlıkça merkez birliğine verilen yetkiler doğrultusunda, Bakanlığın kontrol ve denetiminde ön soy kütüğü, soy kütüğü, döl kontrolü ve/veya ıslah programları faaliyetlerini yürütmek,ç) Üyelerin hayvanlarına suni tohumlama hizmetleri vermek, suni tohumlama ile ilgili sperma ve benzeri malzemeleri temin etmek, depolamak, dağıtmak ve pazarlamak.d) Yetiştiricilerin damızlık materyal, alet ve ekipman, kaba yem, kesif yem, yem bitkileri tohumlukları ve benzeri ihtiyaçlarını sağlamak, depolamak, dağıtmak ve pazarlamak.e) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yurt içinden veya gerekli hallerde yurt dışından sağlanan erkek ve dişi hayvan, sperma, yumurta, embriyo, larva, ana arı ya da diğer biyolojik materyali kullanarak ıslah programları ile bütünleşen her türlü faaliyet için gerekli kadro ve ekipleri oluşturmak, gerekli hallerde sperma, yumurta, embriyo, larva, ana arı ve benzeri ıslah materyallerini üretmek için Bakanlık izniyle ya da Bakanlıktan ruhsatlı üretim merkezleri ve laboratuarlar kurmak, bu konudaki bilgileri yetiştiricilere duyurmak, kullanımlarına imkân veren sistemler geliştirmek ve bu konuda kurslar düzenlemek, araştırma kurumlarıyla işbirliği yapmak,f) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Hayvanların bakım ve beslenmesi ile ilgili her türlü girdi temini ile teknik ve idari tedbirleri almak veya aldırmak,g) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Üyelerce yetiştirilen damızlık hayvanların satışını yapmak, satışlarını organize etmek, bunun için müzayede düzenlemek, fuar, sergi ve panayırlar kurmak ve kurulanlara katılmak, yarışmalar tertiplemek, ödüller vermek, yetiştirilen ırkları tanıtmak,ğ) Yetiştiricilerin ürünlerinin değer fiyatına satışını sağlayacak her türlü pazarlama organizasyonları ve ürün işleme tesislerini kurmak, kiralamak ve işletmek.h) Yetiştiricilerin ihtiyaçlarına yönelik iş ve işlemleri yapmak veya yaptırmak.ı) Hayvanlar ve işletmeleri ile ilgili her türlü sigorta hizmetlerini yapmak veya yaptırmak.i) Kredi temini konusunda üyelerine yardımcı olmak.j) Konusu ile ilgili ihtiyaç duyulan araştırmaları yapmak veya yaptırmak.k) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Hayvancılığın geliştirilmesi amacıyla gerekli tesisleri kurmak, ortak olmak, işletmek, gerektiğinde bu işler için tüm hisseleri birliğe ait olmak üzere şirket ve/veya iktisadi işletme kurmak,l) Islah programının sağlıklı yürütülebilmesi amacıyla, Merkez Birliğinin birliğe tahsis etmiş olduğu sayıda genetik materyali temin etmek ve üye işletmelerde kullanmak veya kullandırmak.m) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)n) Kayıt sistemi ve verim kayıtları için gerekli girdileri (kulak küpesi, elektronik çip, kovan plakası, sağım kovası gibi) Merkez Birliği aracılığı ile tedarik etmek, kullanmak ve/veya kullandırmak.o) Faaliyet gösterdiği alanda üretilen her türlü ürünü yurt içi ve yurt dışında pazarlamak.ö) Faaliyet alanı ile ilgili olarak üyelerinin ihtiyaçlarına yönelik iş ve işlemleri yapmak veya yaptırmak.p) Faaliyet alanı ile ilgili her konuda üyelerine danışmanlık ve projelendirme hizmetlerini vermek.r) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)Birliklerin kuruluşuMADDE 5 – (Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Islah, yetiştirme ve pazarlama amacı ile tüzel kişiliğe sahip, özel hukuk hükümlerine tabi kooperatif nitelikli birlikler kurulabilir. Bir birliğin kurulabilmesi için aynı tür, ırk veya hattan hayvanlarla çalışan, kuruluş belgesinde belirlenen üyelik şartlarını haiz yedi yetiştiricinin bağlı bulundukları il müdürlüğüne yazılı olarak başvurmaları gerekir. Kuruluş izni alan birlik kuruluş belgesi özetini Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde yayımlatır ve kuruluş belgesinde belirlenen süre içerisinde ilk olağan genel kurul toplantısını yapar. İlk olağan genel kurulunu yapan birlik 1 inci maddede belirlenen amaçlar doğrultusunda faaliyetlerine başlar. Birliğin çalışma adresi kuruluş belgesinde belirlenir. Ancak potansiyeli olan ilçelerde şube açılabilir.(2) Bir ilde aynı tür, ırk veya hat için ıslah amacına yönelik yalnız bir birlik kurulabilir.(3) Üyelik şartları kuruluş belgesinde belirlenir.Kuruluş izni vermeMADDE 6 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Hazırlanan kuruluş belgesi il müdürlüğüne verilir. Müracaatın Kanuna ve bu Yönetmeliğe uygunluğu il müdürlüğünce onaylandıktan sonra birlik merkezinin bulunduğu yer ticaret siciline tescil ve ilan olunur. İl müdürlüğü başvuruyu değerlendirme işlemini bir ay içerisinde sonuçlandırır. Kuruluş belgesi ile ilgili tescil ve ilan olunacak hususlar şunlardır:a) Kuruluş belgesi tarihi.b) Birliğin amacı, konusu.c) Birliğin unvanı ve merkezi.ç) Giriş aidatı tutarı, ödeme şekli ve üyelerin sorumluluk durumu.d) Birliğin ne suretle temsil olunacağı, denetleneceği ve organların yetki, sorumluluk ve seçim tarzları.e) Yönetim kurulu üyeleriyle birliği temsile yetkili kimselerin ad ve soyadları.f) Birliğin yapacağı ilanların şekli ve kuruluş belgesinde bu hususta bir hüküm varsa yönetim kurulu kararlarının üyelere ne suretle bildirileceği.g) Üyelik sıfatını kazandıran ve kaybedilen haller.(2) Birlikler, lüzum gördükleri takdirde il içinde şubeler açabilirler. Şubeler, merkezin sicil kaydına atıf yapılmak suretiyle bulunduğu ilde ticaret siciline tescil olunurlar.SermayeMADDE 7 – (1) (Değişik fıkra: RG-3/1/2014-28871) Birliğin sermayesi üyelerin birliğe girerken ödemiş oldukları giriş aidatlarından oluşur. Giriş aidatı ve yıllık aidat artırımları genel kurul kararı ile tespit olunur. Yapılacak artırımlara ilişkin düzenlemeler kuruluş belgesinde belirlenir.(2) Bağış ve yardım dışında birliğe ayni sermaye kabul edilemez.Borç para almaMADDE 8 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Birlik amaçlarını gerçekleştirmek için şartları ve miktarı genel kurulca belirlenmek koşulu ile bankalardan, uygun bulacağı kişi ve kuruluşlardan ve üyelerinden borç para alabilir. Gerçek ve tüzel kişilerden bağış ve yardım kabul edebilir.SorumlulukMADDE 9 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Üyelerin sorumluluğu kuruluş belgesinde belirlenir.(2) Birlik, kuruluş belgesinde aksine hüküm yoksa borçlarından dolayı alacaklılara karşı mal varlığı ve tüm aktifleriyle sorumludur.Birliğin organlarıMADDE 10 – (1) Birlik (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…)aşağıdaki organlardan teşkil edilir.a) Birlik Genel Kurulu,b) Birlik Yönetim Kurulu,c) Birlik Denetleme Kurulu.Birlik genel kuruluMADDE 11 – (1) Birlik Genel Kurulu birliği meydana getiren (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyelerden oluşan en yetkili karar organıdır.(2) Birlik Genel Kuruluna, Genel Kurul tarihinden en az doksan gün önce birliğe (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye olan ve birliğe karşı yükümlülüklerini yerine getiren üyeler katılabilir.(3) Genel Kurula katılan her üyenin bir oy hakkı vardır.Genel kurulun görevleriMADDE 12 – (1) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde belirlenmek üzere genel kurulun görevleri şunlardır:a) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu, denetleme kurulu ve gerektiğinde hesap tetkik komisyonu ile tasfiye kurulunu seçmek,b) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu üyelerini ve denetleme kurulu üyeleri faaliyet raporlarını, gerektiğinde hesap tetkik komisyonu ve tasfiye kurulunu ibra etmek veya etmemek,c) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)ç) Bilanço (gelir-gider farkı) hesapları ve yıllık çalışma raporları hakkında karar almak ve bu konuda Yönetim Kuruluna yetki vermek,d) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu ile Tasfiye Kurulu ve üyeler tarafından yapılan teklifleri incelemek, bunların arasından yerine getirilmesi uygun görülenlerin iş programına alınmasına ve uygulanmasına karar vermek,e) Gerektiği takdirde Yönetim Kurulu ve Denetleme Kurulu üyeleri ile Tasfiye Kurulu üyelerinin işlerine son vermek,f) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde yapılacak değişiklikleri önermek, Bakanlıkça hazırlanmış kuruluş belgesi değişikliklerini kabul etmek,g) Birliğin bir başka birlikle işbirliği yapmasına karar vermek,ğ) Amaç ile ilgili kuruluşlara iştirake karar vermek ve katılma paylarını belirlemek,h) Gayrimenkul alım ve satımında takip edilecek usul ile alınacak gayrimenkulün niteliğini, yerini ve azami fiyatını; satılacak gayrimenkulün asgari fiyatını belirlemek ve bu işlemlerin yerine getirilmesi hususunda Yönetim Kuruluna yetki vermek,ı) İmalat ve inşaat işlerinin yaptırılma usul ve esaslarını belirlemek ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek,i) Üyelerin ihtiyaçları ile ilgili araç, gereç ve demirbaşlar ile üretim maddelerinin temini hususunda karar almak ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek,j) Üyelere birlik aracılığı ile sağlanan ayni ve nakdi kredilerin ödeme şekli ve miktarını tespit etmek ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek,k) Yönetim Kurulunun hazırlamış olduğu iş programı ve yeni bütçeyi onaylamak,l) Şubeler, alım ve satım merkezleri açmak için Yönetim Kuruluna yetki vermek,m) Ortak olunduğu takdirde merkez birliğine yatırım ve geliştirme payının kısmen veya tamamen devri konusunda karar vermek,n) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu tarafından yapılan üyelikten çıkarma teklifleri hakkında karar vermek,o) (Değişik: RG-1/10/2011-28071) Merkez Birliği Genel Kuruluna iştirak etmek üzere üye birliklerden seçilecek (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyeler arasından;1) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye sayısı 500’e kadar olanlardan 6 delege,2) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye sayısı 501-1000 arası olanlardan 7 delege,3) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye sayısı 1001-5000 arası olanlardan 8 delege,4) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye sayısı 5001 ve üzeri olanlardan 8 delegeye ek olarak her 1000 (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyeye karşılık 1 delegeve aynı sayıda yedek delege seçmek,ö) Üyelerin müşterek menfaatlerini ilgilendiren ve Yönetim Kurulu yetkisi dışında olan her konuda karar vermek,p) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu ve Tasfiye Kurulu üyelerine verilecek huzur hakkı ile yollukları belirlemek, ayrıca personelin kadro ve ücretleri ile yolluklarının tespit edilmesi konusunda Yönetim Kuruluna yetki vermek,r) Banka ve diğer kuruluşlardan temin edilecek kredi ve yardımlar ile gerçekleştirilecek yatırımların yapılmasına karar vermek,s) Canlı ve cansız demirbaşların terkini konusunda karar almak ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek,ş) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Gerekli hallerde yönetim kurulunun teklifi üzerine toplanarak illerinde uygulanacak olan teknik ve sağlık hizmetleri ile ilgili ücret ve ödentiler ile aidat ve katılım payı tutarlarını belirlemek ve uygulaması için Yönetim Kuruluna yetki vermek,t) Her türlü kiralama konusunda karar almak ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek,u) Uygun bulacağı kişi ve kuruluşlardan veya bankalardan alınacak borç miktarı ve koşulları belirlemek ve bu konuda Yönetim Kuruluna yetki vermek,ü) Üyelerin yıllık aidatı ve giriş aidatlarını belirlemek,v) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)(2) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)(3) Genel Kurul Kanun, bu Yönetmelik ve kuruluş belgesi hükümlerine aykırı karar alamaz.Genel kurul toplantılarıMADDE 13 – (1) Genel Kurul aşağıdaki şekillerde toplanır:a) Olağan Genel Kurul,b) Olağanüstü Genel Kurul.(2) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)Olağan genel kurul toplantısıMADDE 14 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Kuruluş belgesinde aykırı bir hüküm bulunmadıkça, olağan genel kurul, yönetim kurulunun daveti üzerine her hesap devresi sonundan itibaren altı ay içinde yılda bir defa yapılması zorunludur. Genel kurul üye tam sayısının en az yarısından bir fazlasının katılımı ile toplanır. Genel kurulda toplantı için gerekli çoğunluk sağlanamadığı takdirde, çoğunluk aranmaksızın, en geç otuz gün içerisinde ikinci toplantı yapılır.Olağanüstü genel kurulMADDE 15 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Yönetim kurulu veya kuruluş belgesi ile bu hususta yetkili kılınan diğer bir organ ve gerektiğinde denetçiler kurulu, üyesi olduğu merkez birliği ve tasfiye memurları genel kurulu toplantıya çağırma yetkisine sahiptirler. Ancak genel kurul yukarıda belirtildiği şekilde toplanamadığı takdirde Bakanlık genel kurulu toplantıya çağırma yetkisine sahiptir.(2) Dört üyeden az olmamak kaydıyla ortak sayısının en az onda birinin isteği üzerine Genel Kurul toplantıya çağrılır.(3) Yönetim kurulu, üyeleri toplantıya çağırma isteğini en az on gün içinde yerine getirmediği takdirde, istek sahiplerinin müracaatı üzerine veya doğrudan doğruya Bakanlık tarafından olağanüstü genel kurul toplantı çağrısı yapılır.(4) Genel kurul toplantıya çağrılmadığı takdirde istek sahipleri mahalli mahkemeye başvurarak genel kurulu bizzat toplantıya çağırma müsaadesini alabilirler.Çağırma şekli ve gündemMADDE 16 – (1) (Değişik fıkra: RG-3/1/2014-28871) Genel kurul, yönetim kurulu tarafından, kuruluş belgesinde gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır.(2) Kuruluş belgesi değiştirilmesi söz konusu ise yapılacak ilanda değiştirilecek madde numaralarının yazılması ile yetinilir.(3) İlanın bir örneği toplantıdan en az on beş gün evvel valiliğe gönderilir. Toplantı için gözlemci olarak Bakanlık temsilcisi görevlendirilmesi talep edilir. Bakanlık temsilcisi toplantının başlamasından itibaren bir saat içerisinde gelmez ise toplantıya katılan üyelerden birisinin nezaretinde toplantı yapılır.(4) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Genel kurulda gündemde olmayan hususlar görüşülemez. Ancak birliğe kayıtlı üyelerin en az 1/10’unun gündem maddelerinin görüşülmesine geçilmeden önce yazılı teklifte bulunmaları halinde, hesap tetkik komisyonunun seçilmesi, bilanço incelemesinin ve ibranın geriye bırakılması, çıkan veya çıkarılan üyeler hakkında karar alınması, genel kurulun yeni bir toplantıya çağrılması ve Kanun, kuruluş belgesi ve iyiniyet esasları ile genel kurul kararlarına aykırı olduğu ileri sürülen yönetim kurulu kararlarının iptali, yönetim kurulu üyeleri ile denetçilerin azli ve yerlerine yenilerinin seçilmesi ile ilgili hususlar, genel kurula katılanların yarıdan bir fazlasının kabulü ile gündeme alınır.(5) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Dörtten az olmamak üzere ortakların en az 1/10’u tarafından genel kurul toplantısından en az 20 gün önce yazılı olarak bildirilecek hususların gündeme konulması zorunludur.Toplantıya başlamaMADDE 17 – (1) Toplantı, Yönetim Kurulu Başkanı tarafından, bulunmaması durumunda Yönetim Kurulu üyelerinden biri, o da yoksa Denetleme Kurulu üyelerinden biri, o da yoksa Genel Kurulca gösterilecek bir üye tarafından yoklamayı müteakip açılır.(2) Toplantıda (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyelerin gerekli çoğunluğu sağladığı tespit edilince divan başkanlığının seçimine geçilir.(3) Toplantıya katılan oy verme yetkisine haiz üyeler veya Merkez Birliği temsilcileri arasından bir Divan Başkanı, iki kâtip üye seçilir. Seçimin gizli yapılması durumunda ayrıca iki oy tasnifçisi seçilir. Divan Başkanlığına, Birlik Başkanı, Yönetim Kurulu üyeleri, Denetleme Kurulu üyeleri ve birlik çalışanları seçilemez.(4) (Değişik: RG-1/10/2011-28071) Toplantı açılıp gündem maddelerinin görüşülmesine başlandıktan sonra herhangi bir sebeple toplantının devamına imkan görülmemesi veya Divanın çekilmesi halinde; gündemi tamamlamak üzere Genel Kurulda ibra maddesi görüşülmemişse Yönetim Kurulu, görüşülmüşse Bakanlık, Merkez Birliği veya yetkili mahkemece atanacak Yönetici Kurul (Kayyum) tarafından yapılacak çağrı üzerine Genel Kurul yeniden toplanır, bu konudaki çağrı ile ilgili olarak 16 ncı madde uygulanır.Hazır bulunanlar listesiMADDE 18 – (1) Genel Kurul toplantısına katılan (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyeleri gösteren Hazır Bulunanlar Listesi düzenlenir. Bu listede (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyelerin üyeliğe kabul tarihleri, oy yetkisine haiz üyelerin adı, soyadı, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adres ve imza bölümü yer alır.(2) Liste toplantıya başlamadan önce toplantıya katılan üyelere imzalatılır. Listenin Bakanlık Temsilcisi ve Divan Başkanlığı tarafından da imzalanması gereklidir.Karar nisabıMADDE 19 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Kanun veya kuruluş belgesinde aykırı hüküm bulunmadıkça genel kurul kararlarında ve seçimlerde oyların yarıdan bir fazlasına itibar olunur.(2) Birliğin dağılması ve kuruluş belgesinin değiştirilmesi kararlarında fiilen kullanılan oyların 2/3’ü çoğunluğu gereklidir. Kuruluş belgesinde, bu kararların alınması için oy çoğunluğu hakkında daha ağır hükümler konulabilir. Genel kurulda verilen kararlar tüm üyeler için geçerlidir.Bütün (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyelerin hazır bulunmasıMADDE 20 – (1) Birliğin bütün (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyelerinin toplantıda hazır bulunması halinde, Genel Kurul toplantısına dair diğer hükümler saklı kalmak şartı ile toplantıya çağrı hakkındaki hükümlere uyulmamış olsa dahi, kararlar alınabilir.ÜÇÜNCÜ BÖLÜMBirlik Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu ve Merkez Birliği Delegeleri SeçimleriBirlik yönetim kuruluMADDE 21 – (1) Yönetim Kurulu, Kanun, ilgili yönetmelik ve kuruluş belgesi hükümleri içinde birliğin kanuni temsilcisi olan ve faaliyetlerini yürüten organdır.(2) (Değişik fıkra: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu ve denetleme kurulu ile merkez birliği delegeleri seçimleri adayların tek listede toplanması halinde açık, birden fazla listede toplanması halinde ise gizli oyla yapılır. Ancak üye sayısı 500’den fazla olan birliklerin seçimleri gizli oy açık tasnif esasına göre yapılır. Birliklerin organ seçimlerinde her üye en fazla bir üyeyi temsilen oy kullanabilir. Kuruluş belgesinin bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmaz.(3) (Değişik fıkra: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, seçimlerin gizli yapılması halinde birlik mührünü taşıyan zarflar, hazır bulunanlar listesini imzalayan üyelere verilir. Üyelerin imzaları divan tarafından Bakanlık temsilcisinin gözetiminde, Bakanlık temsilcisinin genel kurula gelmemesi durumunda divanın gözetiminde kontrol edilerek oylarını seçim sandığına atarlar. Kullanılan oylar sayılır. Katılanlara göre oyların fazla çıkması halinde oy pusulaları açılmadan, fazla oylar rastgele seçilerek iptal edilir. Sandık açılıp oy ayrımı bittikten sonra sonuçlar tutanağa yazılır.Kararların bozulmasıMADDE 22 – (1) Yönetmeliğe, kuruluş belgesi hükümlerine ve iyi niyet esaslarına aykırı olduğu iddiasıyla aşağıda belirtilen kimseler Genel Kurul kararları aleyhine toplantıyı takip eden günden başlamak üzere otuz gün içerisinde birlik merkezinin bulunduğu yerdeki mahkemeye başvurabilir.a) Toplantıda hazır bulunup da kararlara katılmayarak karşı görüşlerini tutanağa geçirten, oyunun kullanılmasına haksız olarak izin verilmeyen, toplantı çağrısının usulüne uygun yapılmadığını, gündemin gereği gibi ilan veya tebliğ edilmediğini, Genel Kurul toplantısına katılmaya yetkili olmayan kimselerin karara katılmış bulunduklarını iddia eden üyeler,b) Yönetim Kurulu,c) Kararların yerine getirilmesi Yönetim Kurulu üyeleri ile Denetleme Kurulu üyelerinin şahsi sorumluluklarını gerektirdiğinde bu kurulların üyelerinden her biri.(2) Ayrıca Genel Kurul kararları aleyhine davanın açıldığı ve duruşmanın yapıldığı gün, Yönetim Kurulu tarafından ilan olunur.Üye sayısı ve üyelik şartlarıMADDE 23 – (1) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Birlik yönetim kurulu, dört yıl için genel kurul tarafından üyeleri arasından seçilen, en az üç (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye ile üç yedek üyeden oluşur. Üst sınır kuruluş belgesinde belirlenir.(2) Olağanüstü Genel Kurul toplantılarında Yönetim Kurulu üyeliğine seçilenlerin görev süresi, önceki Yönetim Kurulunun kalan görev süresi kadardır.(3) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyeliği düşen Yönetim Kurulu üyelerinin Yönetim Kurulu üyeliği de düşer.(4) Yönetim Kurulundan ayrılan üyelerin tekrar seçilme hakkı vardır.(5) Yönetim Kurulu üyeliğine aday olabilmek için;a) T.C. vatandaşı olmak,b) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunundaki zimmet, irtikâp, rüşvet, görevi kötüye kullanma, (Değişik ibare: RG-3/1/2014-28871) sahtecilik, hırsızlık, dolandırıcılık ve nitelikli dolandırıcılık, hileli iflas, güveni kötüye kullanma ve Devletin aleyhine işlenen suçlardan affa uğrasalar dahi mahkûm olmamak,c) Hacir altında bulunmamak,ç) 18 yaşından küçük olmamak,d) En az ilkokul ve/veya ilköğretim okulu mezunu olmak,e) (Değişik ibare: RG-3/1/2014-28871) Tarımsal amaçlı başka bir sivil toplum örgütünde yönetim kurulu üyesi olmamak,şartları aranır.(6) Üyelik şartları Denetleme Kurulu tarafından araştırılır. Bu şartları taşımadıkları halde seçilenler ile seçilme yeterliliklerini sonradan kaybedenlerin görevlerine Yönetim Kurulunca son verilir.(7) Genel Kurulda en çok oy alanlar Yönetim Kurulu (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) ve yedek üyeliklerine seçilmiş olurlar. Eşit oy alanların sıralanmasının belirlenmesinde kuraya başvurulur. Yönetim Kurulundan ayrılan bir üyenin yerine yedek üyelerden alınan oy sırasına en çok oy almış olan üye geçer.(8) Herhangi bir sebeple Yönetim Kurulu toplantı nisabını kaybederse boşalan Yönetim Kurulu üyeliklerine (Değişik ibare: RG-3/1/2014-28871) Denetleme Kurulu üyeleri tarafından yedek listeden yeteri kadar üye çağırılır.(9) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Tarımsal amaçlı başka bir sivil toplum örgütünde başkan olarak görev yapanlar yönetim kurulu başkanı olamaz.(10) Yönetim Kurulu üyelerinin ve Denetleme Kurulu üyelerinin birbirleriyle üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve sıhrî akrabalıkları olamaz.(11) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Birlik yönetim kurulu üyeleri ve denetçileri; bu birliklerin hissedarı oldukları şirketlerde, katıldıkları vakıflarda ve diğer teşekküllerde yönetim kurulu üyesi veya denetçi olamazlar, personel olarak yahut başka bir şekilde ücretli görev alamazlar.(12) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Onbirinci fıkrada belirtilen diğer görevleri bulunmasına rağmen birliklerin yönetim kurulu üyesi veya denetçi olarak seçilenler, seçildikleri tarih itibariyle diğer görevlerinden ayrılmak zorundadırlar. Bu görevlerinden ayrılmayanların yönetim kurulu üyeliğine veya denetçiliğe seçilmelerine ilişkin işlemler hükümsüzdür. Seçildikten sonra onbirinci fıkradaki diğer görevleri edinen birliklerin yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerinin sonradan edindikleri görevlere ilişkin seçilme veya görevlendirme işlemleri ile sözleşmeler de hükümsüzdür. Yönetim kurulu üyeliğine veya denetçiliğe seçilme işlemleri bu şekilde hükümsüz olanların yerlerine yedekleri çağrılır.(13) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Birliklerin yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerinin fiilen bu görevleri yürüttükleri dönemde; bunların eş ve ikinci derece dâhil kan ve kayın hısımları, bu Birlikler ile % 50’den fazla hissedarı oldukları şirketlerde, katıldıkları vakıflarda ve diğer teşekküllerde yönetim kurulu üyesi veya denetçi olamazlar, personel olarak veya başka bir şekilde ücretli olarak işe alınamazlar.(14) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Bu madde hükümlerine aykırı uygulamalar denetçiler tarafından araştırılır.(15) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Onbirinci fıkraya aykırı olarak görev yapmakta olanlar, bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içerisinde bu görevlerinden sadece birisini tercih ederek diğerlerinden ayrılırlar. Süresi içerisinde tercihte bulunmayanların seçilmiş oldukları birliklerin yönetim kurulu üyeliği veya denetçilik görevleri dışındaki diğer görevlerinin tamamı kendiliğinden sona erer.Yönetim Kurulu iş bölümü ve çalışma şekliMADDE 24 – (1) Yönetim Kurulu ilk toplantısında kendi üyeleri arasından; bir başkan, bir başkan yardımcısı ve bir muhasip üye ile sekretaryayı yürütecek bir üye seçer ve diğerleri üye olarak görev yapar. Başkan ve bir Yönetim Kurulu üyesi olmak üzere en az iki kişi, Birliği ticaret siciline tescil ettirmek üzere temsile yetkili kılınır. Aynı toplantıda Yönetim Kurulunun yapacağı toplantı tarihi ve yeri belirlenir. Bu toplantıda ayrıca gerektiğinde zorunlu olabilecek olağan dışı toplantılara ilişkin karar alınır.(2) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu, yönetim kurulu başkanının katılımı ile toplanır. Başkanın mazeret bildirdiği toplantılar başkan yardımcısının başkanlığında gerçekleştirilir. Yönetim kurulunda görev değişikliği ile ilgili olarak, yönetim kurulu üyelerinin yapacağı yazılı müracaatlar, yönetim kurulu başkanı tarafından ilk yönetim kurulu toplantısında görüşülmek üzere gündeme alınır.(3) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim Kurulu kararları, katılanların çoğunluk kararı ile alınır. Oylar eşit olduğu takdirde görüşme konusunda Başkanın oyu belirleyici olur. Yönetim kurulunda üyeler vekâlet ya da temsil yolu ile oy kullanamazlar.(4) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)(5) Yönetim Kurulu kararları, sahifeleri noterce tasdik edilmiş bir karar defterine sıra numarası ve tarihi ile kayıt edilip imzalanır. Verilen karara, karşı görüşte olanlar veya çekimser kalanlar muhalefet sebeplerini kararın altına yazarak imzalamak zorundadırlar.(6) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu üyeleri her zaman üyelikten ayrılabilirler. Ancak kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, ayrılan üyenin iş gördüğü zamana ait sorumluluğu devam eder. Zarar ve sorumluluklarının öğrenildiği tarihten itibaren genel hukuk hükümlerine göre denetleme kurulu tarafından tazminat davası açılabilir.(7) Yönetim Kurulu üyeleri her zaman üyelikten ayrılabilirler. Ancak, çekilen üyenin iş gördüğü zamana ait sorumluluğu ile ilgili olarak zarar ve sorumluluklarının öğrenildiği tarihten itibaren genel hukuk hükümlerine göre tazminat davası açılabilir.(8) Yönetim Kurulu üyeleri topluca istifa ettikleri veya mevcut yedeklerin istifa eden üyelerin yerini dolduramadığı takdirde; Olağanüstü Genel Kurul toplantısına gidilerek yeniden Yönetim Kurulu üyeleri seçilir.(9) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)(10) Görevi son bulan eski Yönetim Kurulu, yeni Yönetim Kuruluna seçim gününden başlayarak bir hafta içinde görevini devretmek zorundadır.(11) (Ek: RG-1/10/2011-28071) İki dönem Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yapan üye, takip eden dönemde yeniden başkanlığa seçilemez.Yönetim Kurulunun görevleriMADDE 25 – (1) Yönetim Kurulunun görevleri şunlardır:a) Birlik Yönetim Kurulu Kanun, Yönetmelik ve kuruluş belgesinde belirtilen görevleri yürütmekle görevlidir. Bu amaçla ayda bir defa mutat toplantı yapar, ancak gerek duyulması halinde toplantı sayısı arttırılabilir.b) Birlik bütçesini hazırlar, birliğin her türlü faaliyet ve kayıt işlerini yürütür.c) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Soy kütüğü, ön soy kütüğü, ıslah faaliyetleri ve verim kontrollerini mevzuat doğrultusunda yaptırır ve takip eder.ç) Genel Kurulu toplantıya çağırır. Çalışmalarını rapor halinde Genel Kurula sunar.d) Gerektiğinde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırır.e) Genel Kurulca verilen görevleri yapar. Sonuç hakkında Genel Kurula bilgi verir.f) Yetiştirici eğitimlerini yapar, seminerler düzenler, yetiştirme, bakım, besleme, sürü idaresi ve benzeri konularda yayınlar yapar.g) En son hayvan ve hayvansal ürün fiyatlarına ilişkin pazar haberlerini üyelerine duyurur.ğ) Hayvancılık işletmeleri kurmak isteyenlere proje hazırlama konusunda yardımcı olur.h) Üyelerine kredi sağlamaya yardımcı olur.ı) Merkez birliği tarafından hazırlanan personel çalışma usul ve esaslarına uygun olarak personelin tayin, atama ve özlük işlerini yürütür.i) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Mevcut bütçe dâhilinde gerekli harcamaları, mevzuata göre yapar.j) Üyelerinin ürünlerine pazar bulmaya, pazarlama faaliyetlerini yürütmeye ve üyelerin ihtiyaçlarını karşılamaya çalışır.k) Potansiyeli olan ilçelerde birlik şubesi kurulması konusunu inceler, uygun görülenlerin kurulmasını Genel Kurula teklif eder.l) Birlik Teknik İşler Şube Müdürlüğü, Sağlık İşleri Şube Müdürlüğü ile Birlik İdari ve Mali İşler Şube Müdürlüğü faaliyetlerini düzenler ve yönetir.m) Kanunlara aykırı olarak alınan Genel Kurul kararları aleyhine iptal davası açar.n) Genel Kurulca uygulanmasına karar verilen Bakanlıkça desteklenecek yatırım projelerini hazırlatarak Bakanlığın onayına sunar.o) Birliğin aczi halinde Genel Kurulu toplantıya davet ederek gerekli mercilere haber verir.ö) Eski Yönetim Kurulu üyeleri ile birlik memurlarının sonradan tespit edilen yolsuzluk ve usulsüzlükleri ilgili mercilere haber verir.p) Denetim amacı ile Bakanlığın, Denetleme Kurulunun veya bağımsız denetleme organının talebi halinde, birliğe ait her türlü defter ve belgeleri verir.r) Her türlü sigorta hizmetlerini yürütür veya yürütülmesine yardımcı olur.s) Merkez Birliği tarafından ıslah programı kapsamında sağlanacak genetik materyallerin ve girdilerin üyelere ait hayvanlarda/kovanlarda kullanılmasını sağlar.ş) Yürütmekte olduğu ıslah programı ile ilgili her türlü resmi belgeyi düzenler veya düzenlettirir.t) Üye bilgilerinin güncelleştirilmesini sağlar ve takip eder.Yönetim Kurulunun sorumlulukları (Ek ibare: RG-3/1/2014-28871) ve ücretMADDE 26 – (1) İbra edilmeyen Yönetim Kurulu üyeleri tekrar hiçbir kurula seçilemez.(2) Görevini yapmadıkları anlaşılan Yönetim Kurulu üyelerini Genel Kurul her zaman azledebilir ve haklarında takibat kararı verebilir. Her üyenin, sorumluluğu olan yöneticilere münferiden dava açma hakkı mahfuzdur. Yönetim Kurulu aleyhindeki davalar Denetleme Kurulunca açılır.(3) Yönetim Kurulu üyelerinden her biri, Genel Kurulun kararı şahsi mesuliyetini gerektirdiği durumlarda karar aleyhine iptal davası açabilir. Yönetim Kurulu üyeleri ve birlik memurları kasıtlı bulunsun veya bulunmasın kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar. Suç teşkil eden fiil ve hareketlerden dolayı haklarında yasal işleme başvurulur. Yönetim Kurulu, tescil ve kayıt için gerçeğe aykırı beyanda bulunması halinde cezai bakımdan sorumlu olur.(4) Yönetim veya temsile yetkili şahıslar, birliğe ait görevlerini yürütmeleri esnasında meydana getirdikleri fiillerden doğan zararlardan birlikte sorumludurlar.(5) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Aylık mutat toplantı başına huzur hakkı şeklinde yapılacak ödemeler, kuruluş belgesinde düzenlemelerin yapılması kaydıyla, genel kurul tarafından belirlenir.Denetleme kuruluMADDE 27 – (1) Denetleme Kurulu, Genel Kurul namına birliğin bütün işlem ve hesaplarını inceler.(2) İbra edilmeyen Denetleme Kurulu üyeleri tekrar hiçbir kurula seçilemez.Denetleme kurulu seçimiMADDE 28 – (1) Denetleme Kurulu, dört yıl için Genel Kurulca birlik asil üyelerden seçilen üç (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye ile üç yedek üyeden teşekkül eder, bu üyelerde de Yönetim Kurulu üyelerinde bulunması gereken şartlar aranır.(2) Süreleri biten üyelerin tekrar seçilmeleri mümkündür. Birbirleriyle ve Yönetim Kurulu üyeleriyle üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve sıhrî akrabalıkları olanlar Denetleme Kurulu üyeliğine seçilemezler.(3) Görev kusurlarından veya suç teşkil eden fiillerinden ötürü Yönetim Kurulu ve Denetleme Kurulu üyeliğinden uzaklaştırılanlar tekrar Denetleme Kurulu üyeliğine getirilemezler.(4) Olağanüstü Genel Kurul toplantılarında Denetleme Kurulu üyeliğine seçilenler, önceki Denetleme Kurulunun kalan görev süresini tamamlar. Denetleme Kurulu ibra edilmedikçe üyelerinden hiç biri kurullarda görev alamaz.Denetleme kurulu üyelerinin sorumluluğu (Ek ibare: RG-3/1/2014-28871) ve ücretMADDE 29 – (1) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyeler, Kanun, ilgili yönetmelik ve kuruluş belgesi ile kendilerine yüklenilen görevleri hiç veya gereği gibi yapmamalarından doğan zararlardan dolayı kusursuz olduklarını ispat etmedikçe, müteselsilen sorumludurlar.(2) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Üç ayda bir mutat toplantı başına huzur hakkı şeklinde yapılacak ödeme denetleme kurulu üyeleri için, kuruluş belgesinde düzenlemelerin yapılması kaydıyla, genel kurul tarafından belirlenir.Üyeliğin açılması ve çekilmeMADDE 30 – (1) Denetleme Kurulu üyelerinden birinin ölümü, çekilmesi, bir engelden dolayı görevlerini yapamayacak halde bulunması, iflası veya hacir altına alınması gibi sebeplerle görevlerinin sona ermesi ve yüz kızartıcı bir suçtan dolayı mahkûmiyetinin kesinleşmesi halinde diğer üyeler Genel Kurulun ilk toplantısına kadar görev yapmak üzere yerine yedeklerinden birini çağırırlar. Ancak, bir üyelik açık kalıp da yerine geçecek üye bulunamazsa Genel Kurul toplantıya çağırılmadan Denetleme Kurulu tarafından bir (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…), bir yedek üye çağrılır.(2) Denetleme Kurulu üyeleri her zaman görevden çekilebilirler. Ancak, toptan çekilme halinde Genel Kurul, Yönetim Kurulu tarafından derhal toplantıya çağırılır ve yeniden Denetleme Kurulu (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) ve yedek üyelerini otuz gün içinde seçer.İnceleme yükümlülüğüMADDE 31 – (1) Denetleme Kurulu üyeleri işletme hesabıyla bilançonun defterlerle uygunluk halinde bulunup bulunmadığını, defterlerin düzenli bir surette tutulup tutulmadığını ve işletmenin neticeleriyle mal varlığı hakkında uyulması gerekli olan hükümlere göre işlem yapılıp yapılmadığını incelemekle yükümlüdürler. Üyeleri şahsen sorumlu veya ek ödeme ile yükümlü olan birliklerde, üyelerin verdiği taahhütnameler ile üyelik defterlerinin usulüne uygun olarak tutulup tutulmadığını da incelemek zorundadırlar.(2) Yönetim Kurulu bu maksatla Denetleme Kurulu üyelerine defter ve belgeleri verir. Onların istekleri üzerine müfredat defteri ve bu defterin hangi esaslara göre düzenlendiği ve istenilen her konu hakkında bilgi verilir.(3) Üyeler gerekli gördükleri hususlarda Denetleme Kurulu üyelerinin dikkatini çekmeye ve açıklama yapılmasını istemeye yetkilidirler.Denetleme kurulunun çalışma düzeni ve görevleriMADDE 32 – (1) Denetleme Kurulu üyeleri, üç ay ara ile yılda dört defa toplanarak birliğin işlemlerini ve hesaplarını denetler, malları ve kasayı sayar ve görülen noksanlıkları, düzensizlikleri inceleyerek bunları birer rapora bağlar ve bu raporları Denetim Kurulu Raporları dosyasında muhafaza eder. Ayrıca aksaklıkları Yönetim Kuruluna bildirir.(2) Denetleme Kurulu üyeleri, Genel Kurul toplantısından önce bilançoyu, Yönetim Kurulunun hazırladığı çalışma raporu ve bütçeyi inceleyerek gerekli gördüğü işlemleri, hesapları ve mevcutları elden geçirir ve kanaatlerini açık olarak belirten bir rapor hazırlarlar. Denetleme Kurulu üyeleri, bu raporda Yönetim Kurulunun çalışma düzenini ve başarı derecelerini de belirtirler.(3) Denetleme Kurulu üyelerinin görevleri, birliğin iş ve muamelelerini kontrol etmektir. Denetleme Kurulu üyeleri aşağıdaki görevleri yapmak zorundadırlar:a) Birliğin işlem ve hesaplarının tetkiki sonunda buldukları noksan ve hataların giderilmesi için Yönetim Kuruluna rapor sunmak, Yönetim Kurulu gereğini yapmadığında Merkez Birliğine bildirmek.b) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Bilançonun 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve ilgili diğer mevzuat hükümleri ile Tek Düzen Muhasebe Sistemi Esaslarına göre hazırlanıp hazırlanmadığına bakmak.c) Yönetim Kurulu üyelerinin üyelik şartlarını taşıyıp taşımadıklarını araştırmak, bu şartları taşımadıkları halde seçilenler ile sonradan kaybedenlerin görevlerine son verilmesi için keyfiyeti Yönetim Kuruluna bildirmek.ç) Birlik çalışmaları hakkında bilgi almak ve lüzumlu kayıtların tutulmasını sağlamak maksadıyla birliğin defterlerini incelemek.d) (Değişik: RG-1/10/2011-28071) Üç ayda bir ara denetimi yapmak ve haber vermeksizin birlik veznesini denetlemek, inceleme sonuçları olumsuz çıktığı takdirde düzenlenecek raporun birer örneğini Yönetim Kurulu Başkanına vermek.e) Birlik üyeleri ve kendileri ile birlik yöneticileri arasındaki anlaşmazlıkla ilgili konuları Genel Kurul gündemine aldırmak ve Yönetim Kurulunun Genel Kurulu toplantıya çağırmaması durumunda olağanüstü olarak Genel Kurulu toplantıya çağırmak.f) Üyelerin Genel Kurul toplantılarına katılmaları için, kuruluş belgesinde belirtilen gerekli şartları yerine getirip getirmediğini incelemek.g) Yapılacak denetimler sonucunda düzenlenecek rapora göre hukuki sorumluluğu tespit edilen Yönetim Kurulu üyeleri hakkında Genel Kurul kararına istinaden gerekli hukuk davalarını açmak.(4) Denetleme Kurulu üyelerinin yukarıda yazılı kontrol yetkileri Genel Kurul kararı ile sınırlandırılamaz. Denetleme Kurulu üyeleri ayrıca birlik zararlarını kapatmak için Genel Kurula sunulacak teklifleri hazırlayarak toplantı gündemine aldırırlar.Toplantı ve raporlarMADDE 33 – (1) Denetleme Kurulu üyeleri çalışma raporlarını ve benzer tekliflerini Genel Kurula sunmaya mecburdurlar.(2) Denetleme Kurulu üyeleri, görevleri esnasında işlerin yürütülmesinde gördükleri noksanlıkları, Kanun, Yönetmelik veya kuruluş belgesine aykırı hareketleri, bundan sorumlu olanların bağlı bulundukları organa ve gerekli hallerde Genel Kurula haber vermekle yükümlüdürler.(3) Denetleme Kurulu raporları üye çoğunluğu tarafından imzalanır. Rapora katılamayan üyeler kanaatini belirterek imzalamak ve/veya münferit rapor düzenlemek zorundadırlar. Genel Kurul toplantısında Denetleme Kurulu Raporu okunmadan bilanço ve dolayısıyla ibralar konusunda karar alınamaz.Sorumlu müdürMADDE 34 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Sorumlu müdür, hayvancılık ve idari konularda iki yıl deneyimli kişiler arasından yönetim kurulu tarafından atanır. Veteriner fakültesi veya ziraat fakültesi (zooteknist) mezunu ile il birliğinde çalışan deneyimli personel tercih nedenidir. Sorumlu müdür teknik, sağlık ve idari ve mali işler şube müdürlüklerini yönetir. Çalışmalar konusunda yönetim kuruluna karşı sorumludur. Birlik yönetim kurulu gerek gördüğünde şube müdürlüklerini birleştirebilir veya sorumlu müdürün uhdesine verebilir.Şube müdürlükleriMADDE 35 – (1) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Teknik işler şube müdürlüğüne, hayvancılık konusunda asgari iki yıl saha deneyimi olan veteriner fakültesi veya ziraat fakültesi (zooteknist) mezunu ya da birlikte en az iki yıldan beri çalışan birlik personeli arasından yönetim kurulu tarafından şube müdürü atanır. Teknik işler şube müdürünün görevleri şunlardır:a) Teknik İşler Şube Müdürlüğü ülkenin hayvancılık politikasına paralel olarak verilen hedeflere ulaşabilmek amacıyla birlik organlarınca verilen kararları uygular.b) Ülke hayvancılığı ve birlik üyelerinin menfaatleri çerçevesinde, Bakanlık ve Merkez Birliği tarafından yayımlanan mevzuatlara uygun olarak tabii ve suni tohumlama, embriyo transferi, genetik materyallerin üretimi, ıslah edilmiş ırkın muhafazası ve takibi için soykütüğü, önsoykütüğü ve ıslah programlarını yürütür ve benzeri konularda hizmet verir. Gerektiğinde şube müdürlüğü altında konu bazında birimler kurulabilir.c) Merkez Birliğince yayımlanan talimatlar doğrultusunda teknik faaliyetlerin ve görevli teknik personelin çalışmalarını denetler. Personel ve yetiştiricilerin teknik alanda mesleki eğitim çalışmalarını yürütür.(2) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Sağlık işleri şube müdürlüğüne, veteriner fakültesi mezunu, hayvancılık konusunda asgari iki yıl saha deneyimi olan birlik personelleri arasından yönetim kurulu tarafından şube müdürü atanır. Sağlık İşleri Şube Müdürlüğünün görevleri şunlardır:a) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Hayvan sağlığı ile ilgili faaliyetleri Bakanlığın konu ile ilgili mevzuatı, merkez birliğinin talimatı ve programları doğrultusunda yürütür.b) Personel ve yetiştiricilerin sağlık alanında mesleki eğitim çalışmalarını yürütür. Gerektiğinde şube müdürlüğü altında konu bazında birimler kurulabilir.(3) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) İdari ve mali işler şube müdürlüğüne, dört yıllık fakülte mezunu, idari ve mali konularda asgari iki yıl deneyimli kişiler arasından yönetim kurulu tarafından şube müdürü atanır. İdari ve Mali İşler Şube Müdürünün görevleri şunlardır:a) Birliğin personel, idari ve mali işlerini yürütür.b) Damızlık hayvanlar için düzenlenecek sergi, panayır, fuarlarda dereceye girenlere ödül verilmesi ile ilgili işleri yürütür. Borsa ve benzeri konularla ilgili çalışmalarını yürütür.c) Birliğin hayvan alımı ve nakliye işlerini yürütür.ç) Genel Kurulun laboratuar, istasyon ve suni tohumlama durakları kurulmasına karar vermesi halinde, bunların inşasını ve faaliyete geçirilmesini sağlar.d) Soykütüğü ve önsoykütüğüne kayıtlı damızlıkların yurt içi ve yurt dışı satışlarında yetiştiricilere yardımcı olur.e) Birliğin bütçe tasarısını hazırlar. Gerektiğinde şube müdürlüğü altında konu bazında birimler kurulabilir. Merkez Birliğinin yayımlayacağı talimatlar kapsamındaki işleri yürütür.(4) Gerek görüldüğü hallerde Yönetim Kurulu yeni şube müdürlükleri ihdas edebilir.Dışarıya karşı temsil ve imza yetkisiMADDE 36 – (1) Yönetim Kurulu, resmi dairelerde, mahkemelerde ve üçüncü kişiler nezdinde temsil yetkisini ilgili Sorumlu Müdüre devredebilir. Ancak, birliği idari ve mali konularda taahhüt altına koyabilecek işlerde Yönetim Kurulu Başkanı ile birlikte Sorumlu Müdür veya imza yetkisine haiz üyelerden birinin imzası şarttır.(2) Yönetim Kurulu, birliği temsil ve borç altına sokan işler dışında, Şube Müdürlerine ikinci derecede imza yetkisi verebilir. Şube müdürlerine verilen yetkiler Yönetim Kurulunca açıkça belirlenerek ticaret siciline tescil ve ilan olunur.(3) Birliği temsile yetkili kılınan kimselerin birlik adına işlemlerinde, imzaları ancak birlik unvanı altına kullanılır aksi durumda bu taahhütler birliği bağlamaz.TescilMADDE 37 – (1) Yönetim Kurulu ilk toplantısında imza sirküleri konusunu görüşür, bunu notere onaylattıktan sonra ticaret siciline tescil ve ilan ettirir.Üyelikten düşme, çıkma ve çıkarılma, üyelikten çıkmanın sınırlandırılmasıMADDE 38 – (1) (Değişik fıkra: RG-3/1/2014-28871) Birlik üyeliği;a) Üyelikle ilgili şartları kaybetmesi,b) Ölüm hali,durumlarında düşer.(2) Üyelikten düşmek, üyenin birliğe olan borçlarını ortadan kaldırmaz. Kendisi ya da varis veya varisleri birliğe olan borçları iki ay içerisinde ödemekle yükümlüdür. Üyelikten düşme, Yönetim Kurulu kararı ile olur. Birlik, üyeye ya da üyenin varis veya varislerine üyelikten düşme durumunu yazılı tebliğ etmekle ve üyelik defterine işlemekle yükümlüdür.(3) Birliğin üyelikten çıkma ile ilgili sınırlama kararı olmaması halinde üyeler geçerli bir nedene dayalı olarak kendi isteği ile üyelikten çıkabilirler. Üyelikten çıkma, üyenin dilekçesi üzerine Yönetim Kurulu kararı ile olur. Üyenin üyelikten çıkması birliğe olan borçlarını ortadan kaldırmaz. Üyelikten çıkan yetiştirici, Birliğe olan borçlarını, üyelikten ayrılış tarihinden itibaren iki ay içerisinde ödemekle yükümlüdür.(4) Geçerli bir nedeni olmayan üyeler, üyelik asgari süresi olan iki yılı doldurmadan önce üyelikten çıkmak için başvuru yapamazlar. Ayrıca, Birliğin mevcudiyetinin tehlikeye düşmesi halinde Birlik veya Merkez Birliği Yönetim Kurulu üyelikten çıkma taleplerine sınırlama getirebilir. Bu sınırlama süresi iki yılı aşamaz.(5) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, aşağıdaki hallerde yetiştiriciler üyelikten çıkarılır:a) Kanun, Yönetmelik ve kuruluş belgesinde yer alan üyelik yükümlülüklerini azami dört ay süre ile yerine getirmemek.b) Birlik aleyhine ve birliğin manevi ve maddi zararına olabilecek faaliyette bulunmak.c) Islah programı kapsamında, şahsına kullanım için tahsis edilmiş olan genetik materyalleri kullanmamak veya kullandırmamak.ç) Islah faaliyetleri ile ilgili olarak Birlik veya birlik personellerinin yürütmesi gereken çalışmaları engellemek, işletmesinde çalışılmasına yazılı olarak uyarılmasına rağmen izin vermemek.d) Birliğe olan hizmet alımı ve aidat borçlarını dört ay içerisinde yapılacak iki yazılı tebligata rağmen ödememek.(6) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Üyelikten çıkarılmayla ilgili karar, birlik yönetim kurulunca genel kurula sunulur. Bu karar, yapılacak ilk genel kurulda kesin karara bağlanır. Bu süre içerisinde üyenin hakları saklı kalır.(7) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Üyeler, çıkarılma kararına tebliği tarihinden itibaren üç ay içerisinde, birliğin bulunduğu yerdeki mahkemede iptal davası açabilirler. Üç ay içerisinde mahkemeye başvurmak üzere itiraz edilmeyen çıkarılma kararı kesinleşir.(8) Çıkarılma kararı gerekçeler ile birlikte tutanağa ve karar defterine geçirileceği gibi üyelik defterine de yazılır.(9) Birlik üyeliğinden düşen ve üyelikten çıkan yetiştiricilerin Genel Kurula katılma ve Genel Kurulda oy kullanma hakkı yoktur. Bu üyeler, birliğin mal varlığından herhangi bir hak iddia edemez. Üyelikten düşen, çıkan ve çıkarılan yetiştiricilerin üyelik dönemlerine ait zararlardan dolayı oluşan sorumluluğu ortadan kalkmaz.DÖRDÜNCÜ BÖLÜMMerkez BirliğiKuruluşMADDE 39 –(Başlığı ile birlikte değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Kurulmuş bulunan en az yedi birlik ortaklaşa merkez birliğini kurarlar. Bakanlıktan kuruluş izni alan merkez birliği kuruluş belgesi özetini Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde tescil ettirerek yayınlatır. Tescil ve ilan ettirilecek hükümlerde birliklere uygulanan hükümler uygulanır. Merkez birliğinin çalışma adresi kuruluş belgesinde belirlenir.Merkez birliğine girişMADDE 40 – (Başlığı ile birlikte değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Birlik, birliğin gelişmesi, menfaatlerinin korunması, eğitim ve denetim konusunda hizmet verilmesi gibi faaliyetlerin yerine getirilmesi için kurulmuş veya kurulacak olan aynı çalışma konularına sahip ıslah birliklerinin oluşturduğu merkez birliğine üye olabilir.BaşvuruMADDE 41 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Yeni kurulan bir birlik, Merkez Birliğine girmek için, bu Yönetmelik ve merkez birliği kuruluş belgesinde belirtilen hükümleri, bütün hak ve ödevleri ile kabul ettiğini gösteren bir dilekçe ile merkez birliği yönetim kuruluna başvurur. Merkez birliği yönetim kurulunun giriş isteğini kabul etmesi ile birliğin merkez birliği üyeliği başlar. Birlik, merkez birliğine girmekle, üyelerine bu Yönetmeliğe göre hazırlanacak kuruluş belgesinde belirtilenler dışında başka sorumluluk yükleyemez.Merkez birliğinin organları ve görevleriMADDE 42 – (1) Merkez Birliği, bu Yönetmelik hükümlerine göre kurulmuş olan birliklerin en üst düzeydeki kuruluşudur.(2) Merkez Birliği aşağıdaki organlardan oluşur:a) Genel Kurul,b) Yönetim Kurulu,c) Denetleme Kurulu.Üyeliğin askıya alınması ve üyelikten çıkarılmaMADDE 43 – (1) Üyeliğin askıya alınması aşağıdaki şekilde olur:a) İl birliğinin dağılma sebeplerinin oluşması,b) İl birliğinin yükümlülüklerini yerine getirmemesi,c) Merkez birliği üyelik şartlarını kısmen ya da tamamen yitirmiş olması.(2) Üyelik Yönetim Kurulu kararı ile askıya alınır. Askıya alınma şartları ortadan kalkmadıkça askı süresi yapılacak ilk Genel Kurula kadardır. Üyelikten çıkartma Genel Kurul kararı ile olur.Merkez birliğinin amaçlarıMADDE 44 – (1) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, merkez birliğinin amaçları şunlardır:a) Birliklerin çıkarlarını korumak, Kanun ve yönetmeliklerde belirtilen amaçlarını gerçekleştirmeleri doğrultusunda faaliyetlerini yönlendirmek, bu birliklerin gelişmelerine yardımcı olmak ve gerekli önerilerde bulunmak.b) Birliklerin, ülke hayvancılık politikası yönünde çalışmalarını temin etmek, birliklerin istek ve ihtiyaçlarını kamu mercilerine iletmek.c) Merkez Birliği Genel Kurulu kararı ile uluslararası hayvancılık birliklerine, enstitülerine üye olmak, hayvan sergi, panayırlarına katılmak.ç) Hayvan ve hayvansal ürünlerin ihracatı ile damızlık ithal ve ihracatı konularında ilgili kurum ve kuruluşlar nezdinde gerekli girişimlerde bulunmak.d) Hayvan ve hayvansal ürün fiyatlarını tespit komisyonlarında görev almak.e) Dış ülkelerdeki hayvancılık ve hayvancılıkla ilgili kuruluşların çalışmalarını takip etmek, bu konudaki yenilikleri yayım ve eğitim yoluyla tüm yetiştiricilere iletmek.f) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Mevzuata ilişkin yapılması istenen değişiklikler için ilgili kurum ve kuruluş mercileri ile ilişki kurmak.g) Hayvancılık konusunda Devletçe yapılacak yatırımlara yardımcı olmak ve önerilerde bulunmak.ğ) Birliklere iç ve dış kaynaklardan kredi sağlamak.h) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Birliklerin ihtiyaç duyduğu eğitimleri yapmak, seminerler düzenlemek, çalıştay, kongre, sempozyum ve benzeri toplantı organizasyonlar ve etkinlikler düzenlemek, yetiştirme konularında yayınlar çıkarmak, gerektiğinde Bakanlıkla bu konularda müştereken çalışmak.ı) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Merkez birliği ve birliklerin her tür ihtiyaçlarını karşılamak, bu işler için gerektiğinde şirket kurmak ya da şirketlere ortak olmak, sigorta işlemleri yapmak.i) Birliklerin kurulamadığı veya aktif hale gelemediği illerde; önsoykütüğü ve soykütüğü faaliyetlerini yürütmek amacıyla şubeler açmak, şubenin görevlerini komşu birliklerle veya kamu kurumları ile yapacağı protokol çerçevesinde anılan kuruluşlarla ortaklaşa yapmak.j) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Ulusal düzeyde ıslah programlarının gereklerinin yerine getirilmesi için gayret göstermek Bakanlığın çıkartacağı mevzuat doğrultusunda damızlık değer tahminlerini yapmak veya yaptırmak ve yayınlamak.k) Gen kaynaklarının korunması ve çevre ıslah programına yönelik olarak kayıt sistemini tutmak, İl Birliklerine tutturmak ve gerekli saha çalışmalarını yürütmek.l) Hayvancılığın geliştirilmesi amacıyla gerekli tesisleri kurmak, ortak olmak, işletmek, gerektiğinde bu işler için şirket ve/veya iktisadi işletme kurmak.m) Yerli ırk gen kaynaklarının korunmasında Bakanlıkla birlikte çalışmak.n) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Faaliyet alanı ile ilgili canlı hayvan, genetik materyal, her türlü girdi ve hayvansal ürünün ithalat ve ihracatını yapmak ve yaptırmak.o) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Islah programı için gerekli her türlü girdileri tedarik etmek, dağıtmak ve pazarlamak.ö) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Merkez birliği, bu maddede belirtilen faaliyetlere ek olarak üye birliklerinin yürüttüğü görevler ve faaliyetleri denetler. Denetim sonuçlarını Bakanlığa bildirir.Genel kurulMADDE 45 – (1) Merkez Birliği Genel Kurulu il birliklerin gönderdikleri delegelerden oluşur.Genel kurulun görevleriMADDE 46 – (1) Merkez Birliği Genel Kurulunun görevleri şunlardır:a) Merkez Birliği Yönetim Kurulu ve Denetleme Kurulu üyelerini ve gerektiğinde Hesap Tetkik Komisyonu ve Tasfiye Kurulunu seçmek ve hizmetlerini tamamlayan kurulları ibra etmek veya etmemek.b) İşletme hesabıyla, bilanço ve gerektiğinde gelir-gider farklarının birliklere bölüştürülmesi hakkında kararlar almak.c) Kanun ve yönetmeliklerle Genel Kurula bırakılmış konular hakkında kararlar almak.ç) Yönetim Kurulu tarafından gelecek yıllar için önerilen bütçeleri kabul etmek veya değiştirmek.d) Birlik faaliyetleri hakkında öneri ve direktiflerde bulunmak.e) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)f) Yönetim Kurulunca Bakanlığa teklif edilmesi düşünülen mevzuat değişiklikleri ve kuruluş belgesinde yapılması istenen değişiklikler için karar almak. Bu konuda ilgili kurum ve kuruluş yetkilileri ile görüşmek üzere Yönetim Kurulunu görevlendirmek.g) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)ğ) Birliklerin faaliyetlerini yürütebilmesi için gerekli her türlü girdi ve genetik materyali üretmek, temin etmek, Birliklere dağıtmak, kullandırmak, pazarlamak ve sonuçlarını denetlemek.h) Gayrimenkul alım ve satımında takip edilecek usul ile alınacak gayrimenkulün niteliğini, yerini ve azami fiyatını, satılacak gayrimenkulün asgari fiyatını belirlemek ve Yönetim Kuruluna yetki vermek.ı) İmalat ve inşaat işlerinin yaptırılma usul ve esaslarını belirlemek ve Yönetim Kuruluna yetki vermek.i) Üyelerin ihtiyaçları ile ilgili araç, gereç ve demirbaşlar ile üretim maddelerinin temini hususunda karar almak ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek.j) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, yönetim kurulu, denetleme kurulu ve tasfiye kurulu üyelerine verilecek, huzur hakkı ile yollukları bütçeye göre belirlemek, ayrıca personelin kadro ve aylık ücretleri ile yolluklarını tespit etmek üzere yönetim kuruluna yetki vermek.k) Merkez Birliği üyeliğine giriş bedeli ve yıllık üye aidatını belirlemek.l) İç ve dış kaynaklardan kredi sağlamak ve sigorta işlemleri yapmak için Yönetim Kuruluna yetki vermek.m) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Şirketlerin kurulmasına veya şirketlere ortak olunmasına karar vermek.(2) Genel Kurul Kanun, bu Yönetmelik ve kuruluş belgesi hükümlerine aykırı karar alamaz.Çağırma şekli ve gündemMADDE 47 – (Başlığı ile birlikte değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Genel Kurul, yönetim kurulu tarafından, kuruluş belgesinde gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır.(2) Kuruluş belgesinin değiştirilmesi söz konusu ise yapılacak ilanda değiştirilecek madde numaralarının yazılması ile yetinilir.(3) İlanın bir örneği toplantıdan en az on beş gün evvel Bakanlığa gönderilir. Toplantı için Bakanlık temsilcisi görevlendirilmesi talep edilir. Bakanlık temsilcisi toplantının başlamasından itibaren bir saat içerisinde gelmez ise toplantıya katılan üyelerden birisinin nezaretinde toplantı yapılır.(4) Gündemde olmayan hususlar gürüşülemez. Ancak merkez birliğine kayıtlı delegelerin en az 1/10’unun gündem maddelerinin görüşülmesine geçilmeden önce yazılı teklifte bulunmaları halinde; hesap tetkik komisyonunun seçilmesi, bilanço incelemesinin ve ibranın geriye bırakılması, çıkan veya çıkarılan birlikler hakkında karar alınması, genel kurulun yeni bir toplantıya çağrılması ve Kanun, kuruluş belgesi ve iyiniyet esasları ile genel kurul kararlarına aykırı olduğu ileri sürülen yönetim kurulu kararlarının iptali, yönetim kurulu üyeleri ile denetçilerin azli ve yerlerine yenilerinin seçilmesi ile ilgili hususlar, genel kurula katılanların yarıdan bir fazlasının kabulü ile gündeme alınır.(5) Toplantı; yönetim kurulu başkanı tarafından, bulunmaması durumunda yönetim kurulu üyelerinden biri, o da yoksa denetleme kurulu üyelerinden biri, o da yoksa genel kurulca gösterilecek bir delege tarafından yoklamayı müteakip açılır.(6) Toplantıda delegelerin gerekli çoğunluğu sağladığı tespit edilince divan başkanlığının seçimine geçilir.(7) Toplantıya katılan oy verme yetkisine haiz delegeler arasından bir divan başkanı, iki kâtip üye seçilir. Seçimin gizli yapılması durumunda ayrıca iki oy tasnifçisi seçilir. Divan başkanlığına; merkez birliği başkanı, yönetim kurulu üyeleri, denetleme kurulu üyeleri ve merkez birliği çalışanları seçilemez.(8) Toplantı açılıp gündem maddelerinin görüşülmesine başlandıktan sonra herhangi bir sebeple toplantının devamına imkân görülmemesi veya divanın çekilmesi halinde; gündemi tamamlamak üzere genel kurulda ibra maddesi görüşülmemişse yönetim kurulu, görüşülmüşse Bakanlık veya yetkili mahkemece atanacak yönetici kurul (kayyum) tarafından yapılacak çağrı üzerine genel kurul yeniden toplanır.(9) Genel kurul toplantısına katılan delegeleri gösteren hazır bulunanlar listesi düzenlenir. Bu listede delegelerin üyeliğe kabul tarihleri, oy yetkisine haiz delegelerin adı, soyadı, ili, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası ve imza bölümü, tüzel kişiliği haiz delegeler için unvanı, vergi numarası, temsilcinin adı soyadı, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, ili ve imza bölümü yer alır.(10) Hazır bulunanlar listesi toplantıya başlamadan önce toplantıya katılan delegelere imzalatılır. Listenin Bakanlık temsilcisi ve divan başkanlığı tarafından da imzalanması gereklidir.(11) Kararlar kullanılan oyların yarıdan bir fazlasının kabulü ile alınır. Oyların eşitliği durumunda tekrar oylama yapılır. İkinci oylamada da eşit çıktığı takdirde madde kabul edilmemiş sayılır. Ancak kuruluş belgesi değişikliği, dağılma ve merkez birliğinin feshi teklifleri konularında kullanılan oyların 2/3’ü, sorumlulukların ağırlaştırılması veya ek ödeme yükümlülükleri konusunda alınacak kararlar için kullanılan oyların 3/4’ünün kabul oyu gereklidir.(12) Genel kurulda verilen kararlar tüm üyeler için geçerlidir.(13) Merkez birliğin bütün delegelerinin toplantıda hazır bulunması halinde, genel kurul toplantısına dair diğer hükümler saklı kalmak şartı ile toplantıya çağrı hakkındaki hükümlere uyulmamış olsa dahi, kararlar alınabilir.(14) Olağan genel kurul, yönetim kurulunun daveti üzerine her yıl ekim ayının sonuna kadar, birlik üyelerinden bu Yönetmelikte belirlenen oranda seçilen delegelerin salt çoğunluğunun katılımı ile toplanır. Toplanamadığı takdirde en geç bir ay içerisinde çoğunluk aranmaksızın toplanır.(15) Genel kurul; gerektiğinde yönetim kurulu, denetleme kurulu veya delege tam sayısının en az 1/10’unun imzaladıkları ortak dilekçe ile dilekçe tarihinden itibaren iki ay içerisinde olağanüstü toplanır. Bu şekilde çoğunluk sağlanamaz ise takip eden iki ay içerisinde kurucu üye sayısından aşağı olmamak üzere tekrar toplanır. Bu toplantıda çoğunluk şartı aranmaz.Yönetim kurulu ve ücretMADDE 48 – (Başlığı ile birlikte değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Merkez birliği yönetim kurulu, dört yıl için merkez birliği genel kurulunca delegeleri arasından seçilen yedi asıl, yedi yedek üyeden oluşur. Yönetim kuruluna veya denetleme kuruluna aynı ilden en fazla bir üye seçilir.(2) Merkez birliği yönetim kurulu başkanı, il birlikleri yönetim kurulu üyelik koşullarını sağlamak zorundadır. Ayrıca tarımsal amaçlı başka bir sivil toplum örgütünde başkan olarak görev yapanlar yönetim kurulu başkanı olamaz.(3) Merkez birliğinin yönetim kurulu üyeleri ve denetçileri; kendi birliklerinin hissedarı oldukları şirketlerde, katıldıkları vakıflarda ve diğer teşekküllerde yönetim kurulu üyesi veya denetçisi olamaz, personel olarak yahut başka bir şekilde ücretli görev alamazlar.(4) Üçüncü fıkrada belirtilen diğer görevleri bulunmasına rağmen merkez birliklerinin yönetim kurulu üyesi veya denetçi olarak seçilenler, seçildikleri tarih itibariyle diğer görevlerinden ayrılmak zorundadırlar. Bu görevlerinden ayrılmayanların yönetim kurulu üyeliğine veya denetçiliğe seçilmelerine ilişkin işlemler hükümsüzdür. Seçildikten sonra üçüncü fıkradaki diğer görevleri edinen merkez birliklerinin yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerinin sonradan edindikleri görevlere ilişkin seçilme veya görevlendirme işlemleri ile sözleşmeler de hükümsüzdür. Yönetim kurulu üyeliğine veya denetçiliğe seçilme işlemleri bu şekilde hükümsüz olanların yerlerine yedekleri çağrılır.(5) Merkez birliklerinin yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerinin fiilen bu görevleri yürüttükleri dönemde; bunların eş ve ikinci derece dâhil kan ve kayın hısımları, bu merkez birlikleri ile % 50’den fazla hissedarı oldukları şirketlerde, katıldıkları vakıflarda ve diğer teşekküllerde yönetim kurulu üyesi veya denetçisi olamaz, personel olarak veya başka bir şekilde ücretli olarak işe alınamazlar.(6) Bu madde hükümlerine aykırı uygulamalar denetçiler tarafından araştırılır.(7) Üçüncü fıkraya aykırı olarak görev yapmakta olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içerisinde bu görevlerinden sadece birisini tercih ederek diğerlerinden ayrılırlar. Süresi içerisinde tercihte bulunmayanların seçilmiş oldukları merkez birliklerinin yönetim kurulu üyeliği veya denetçilik görevleri dışındaki diğer görevlerinin tamamı kendiliğinden sona erer.(8) Aylık ücret ve huzur hakkı şeklinde yapılacak aylık net ödemeler toplamı kuruluş belgesinde düzenlemelerin yapılması kaydıyla, genel kurul tarafından belirlenir.Merkez birliği yönetim kurulu iş ve çalışma şekliMADDE 49 – (1) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş Belgesinde düzenlenmek kaydıyla, merkez birliği yönetim kurulu ilk toplantısında kendi üyeleri aralarında; bir genel başkan, bir genel başkan yardımcısı ve bir muhasip üye ile sekretaryayı yürütecek bir üye seçer ve diğerleri üye olarak görev yapar. Başkan ve bir yönetim kurulu üyesi olmak üzere en az iki kişi, birliği ticaret siciline tescil ettirmek üzere temsile yetkili kılınır. Aynı toplantıda Yönetim Kurulunun yapacağı toplantı tarihi ve yeri belirlenir. Bu toplantıda ayrıca gerektiğinde zorunlu olabilecek olağan dışı toplantılara ilişkin karar alınır. Kuruluş belgesinde aksine bir hüküm yoksa yönetim kuruluna aynı ilden en fazla bir üye seçilir.(2) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Merkez birliği yönetim kurulu, genel başkanının katılımı ile toplanır. Genel başkanın mazeret bildirdiği toplantılar genel başkan yardımcısının başkanlığında gerçekleştirilir. Yönetim kurulu değişikliği ile ilgili olarak yönetim kurulu üyelerinin yapacağı yazılı müracaatlar yönetim kurulu başkanı tarafından ilk yönetim kurulu toplantısında görüşülmek üzere gündeme alınır.(3) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulunda dört üyeden az olmamak üzere kararlar çoğunlukla alınır. Oylar eşit olduğu takdirde görüşme konusunda genel başkanın oyu belirleyici olur. Yönetim kurulunda üyeler vekâlet ya da temsil yolu ile oy kullanamazlar.(4) Mazeretsiz olarak birbiri ardına üç mutat toplantıya gelmeyen üye istifa etmiş sayılır.(5) Yönetim Kurulu kararları, sahifeleri noterce tasdik edilmiş bir karar defterine sıra numarası ve tarihi ile kayıt edilip imzalanır. Verilen karara, karşı görüşte olanlar veya çekimser kalanlar muhalefet sebeplerini kararın altına yazarak imzalamak zorundadırlar.(6) Yönetim Kurulu üyelerine Genel Kurulca belirlenen huzur hakkı ve yolluk dışında hiçbir ad altında başkaca ödeme yapılmaz.(7) Yönetim Kurulu üyeleri her zaman üyelikten ayrılabilirler. Ancak, çekilen üyenin iş gördüğü zamana ait sorumluluğu ile ilgili olarak zarar ve sorumluluklarının öğrenildiği tarihten itibaren genel hukuk hükümlerine göre tazminat davası açılabilir.(8) Yönetim Kurulu üyeleri topluca istifa ettikleri veya mevcut yedeklerin istifa eden üyelerin yerini dolduramadığı takdirde; Olağanüstü Genel Kurul toplantısına gidilerek yeniden Yönetim Kurulu üyeleri seçilir.(9) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulundan istifa eden bir üyenin yerine geçecek yedek üye yok ise denetleme kurulu merkez birliği delegeleri arasından birini yönetim kurulu üyeliğine seçerek yeni üyeyi toplanacak ilk genel kurulun onayına sunar.(10) Görevi son bulan eski Yönetim Kurulu, yeni Yönetim Kuruluna seçim gününden başlayarak bir hafta içinde görevini devretmek zorundadır. Yönetim Kurulu ibra edilmedikçe üyelerinden hiç biri kurullarda görev alamaz.Yönetim kurulunun görevleriMADDE 50 – (1) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, yönetim kurulunun görevleri şunlardır:a) Kanun ve yönetmelikler ile kuruluş belgesinde belirtilen görevleri yürütür ve bu amaçla her ay mutat toplantı yapar. Toplantı ve karar nisabı en az dört üyedir. Yönetim Kurulunda üyeler vekâlet ya da temsil yolu ile oy kullanamaz.b) Merkez Birliğinin bütçesini hazırlar. Birliğin her türlü faaliyet ve kayıt işlerini yürütür.c) Genel Kurulu toplantıya çağırır. Çalışmalarını rapor halinde Genel Kurula sunar. Gerektiğinde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırır.ç) Genel Kurul tarafından verilen görevleri yapar. Sonucu hakkında yine Genel Kurula bilgi verir.d) Yetiştirici ve birlik personelinin eğitimlerini yapar veya yaptırır, seminerler düzenler, çalışma konularıyla ilgili yayınlar hazırlar.e) İller itibarıyla çeşitli pazar haberlerini, yayınları üyelerine duyurur.f) Kanun ve yönetmeliklerde ve kuruluş belgesinde yapılması istenilen değişiklikleri Genel Kurul onayını alarak Bakanlığa iletir.g) Merkez Birliğine bağlı birliklerin, amaçlarından sapması halinde birlik Genel Kurulunu Olağanüstü Genel Kurul toplantısına çağırır.ğ) Merkez Birliği üyesi olan tüm birlikleri denetler, gerektiğinde Bakanlıktan veya bağımsız denetim kurumlarından denetim ister.h) Genel Sekreteri ve diğer personeli işe alır.ı) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)i) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)j) (Mülga: RG-1/10/2011-28071)k) Birlik kuruluş belgelerini hazırlar.l) Birliğin başka bir birlikle işbirliği yapmasına karar verir.m) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Merkez birliği yönetim kurulu, yukarıda belirtilen faaliyetlere ek olarak, üye birliklerinin yürüttüğü görevler ve faaliyetleri denetler. Denetleme sonucunu Bakanlığa bildirir.(2) Yönetim Kurulu Başkanı veya Yönetim Kurulunun oy birliği ile belirleyeceği Yönetim Kurulu üye veya üyeleri, Merkez Birliğini temsile yetkilidir.Genel sekreterMADDE 51 – (Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, genel sekreter istihdam edebilir. Genel Sekreter; ziraat fakültesi veya veteriner fakültesi mezunu, birliğin faaliyeti ile ilgili yürüttüğü konularda en az iki yıl tecrübeli kişiler arasından merkez birliği yönetim kurulunca sözleşmeli olarak istihdam edilir. Genel Sekreter yönetim kurulu toplantılarına katılabilir ancak oy hakkı yoktur. Genel Sekreter yönetim kurulu kararlarını uygular.(2) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, yönetim kurulu, resmi dairelerde, mahkemelerde ve üçüncü kişiler nezdinde temsil yetkisini genel sekretere ve ilgili şube müdürüne devredebilir. Ancak merkez birliğini idari ve mali konularda taahhüt altına koyabilecek işlerde yönetim kurulunun vereceği yetki ile genel sekreter yetkilendirilir. Genel sekretere birinci derecede imza yetkisi verilebilir.(3) Genel sekreter, genel kurul ve yönetim kurulu üyeleri tarafından verilen görevleri yapar.Denetleme kuruluMADDE 52 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Denetleme kurulu, dört yıl süre için genel kurulca delegeler arasından seçilen, üç asıl ve üç yedek üyeden oluşur. Denetleme kurulu üyelerinde yönetim kurulu üyelerinde aranan şartlar aranır. Denetleme kurulu ibra edilmedikçe üyelerinden hiç biri kurullara seçilemez. Kuruluş belgesinde aksine bir hüküm yoksa denetleme kuruluna seçilen üyeler, yönetim kurulu üyelerinin seçildiği iller dışında olmak zorundadır. Kuruluş belgesinde aksine bir hüküm yoksa bir ilden birden fazla üye seçilemez.(2) Üç ayda bir mutat toplantı başına huzur hakkı şeklinde yapılacak ödeme, denetleme kurulu üyeleri için, kuruluş belgesinde düzenlemelerin yapılması kaydıyla, genel kurul tarafından belirlenir.Denetleme kurulunun görevleriMADDE 53 – (1) Denetleme Kurulunun görevleri şunlardır:a) Denetleme Kurulu üyeleri, üç ay ara ile yılda dört defa toplanarak birliğin işlemlerini ve hesaplarını denetler, malları ve kasayı sayar ve görülen noksanlıkları, düzensizlikleri inceleyerek bunları birer rapora bağlar ve bu raporları Denetim Kurulu raporları dosyasında muhafaza eder. Ayrıca aksaklıkları Yönetim Kuruluna bildirir.b) Merkez Birliği Yönetim Kurulunun isteği üzerine birlikleri denetler.c) Gerektiğinde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırır.ç) Merkez Birliği Genel Kuruluna denetleme raporlarını sunar.d) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenleme yapılması kaydıyla, yönetim kurulu üyeleri hakkında merkez birliği adına gerekli durumlarda her türlü davayı açar.Merkez birliği teknik işler şube müdürlüğü (Değişik başlık: RG-3/1/2014-28871)MADDE 54 – (1) (Ek cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla merkez birliği teknik işler şube müdürlüğü kurabilir. Merkez Birliği Yönetim Kurulu tarafından ziraat fakültesi mezunu, konusunda asgari beş yıl deneyimi olan kişiler arasından teknik işler şube müdürü atanır. Teknik işler şube müdürünün görevleri şunlardır:a) Birliklerin teknik işler şube müdürlükleri tarafından yürütülen görevlerle ilgili tüm bilgileri toplar, değerlendirir ve denetler.b) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Bakanlık mevzuatları çerçevesinde damızlık veya pedigri belgelerini düzenler, soy kütüğü, ön soy kütüğü ve ıslah programları ile ilgili esasları belirler. Sergi, müsabaka ve benzeri gösterilerle ilgili kuralları tespit eder.c) Türlere ait Bakanlığın belirlediği kriterlere göre ıslah programlarını hazırlar. Soykütüğünden çıkartılacak hayvanlar hakkında karar verir. Soykütüğü ile ilgili son gelişmeleri ve alınacak tedbirleri belirler ve bunları yayınlar.ç) Önsoykütüğü, soykütüğü ve ıslah programları ile ilgili olarak birliklerin faaliyetlere katılımını belirler ve resmi belgeleri muhafaza eder. Islah programlarını yürütür ve koordine eder.d) Birliklerin teknik konularda eğitim, denetim ve koordinasyon çalışmalarını yürütür.(2) Gerektiğinde konu bazında alt birimler kurulabilir.Merkez birliği sağlık işleri şube müdürlüğü (Değişik başlık: RG-3/1/2014-28871)MADDE 55 – (1) (Ek cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla merkez birliği sağlık işleri şube müdürlüğü kurabilir. Merkez birliği Yönetim Kurulu tarafından veteriner fakültesi mezunu, konusunda asgari beş yıl deneyimi olan kişiler arasından sağlık işleri şube müdürü atanır. Merkez sağlık işleri şube müdürünün görevleri şunlardır:a) Birliklerin sağlık işleri şube müdürlükleri tarafından yürütülen hayvan sağlığı programlarının hazırlanmasına yardımcı olur.b) Merkez birliğinin ıslah programları kapsamında sağlık ile ilgili faaliyetleri düzenler.c) Birliklerin sağlık konusunda eğitim, denetim ve koordinasyon çalışmalarını yürütür.ç) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Hayvan sağlığı ile ilgili çalışmalar yapılırken Bakanlığın hayvan sağlığı ile ilgili mevzuatı hükümleri dikkate alınır.(2) Gerektiğinde konu bazında alt birimler kurulabilir.Merkez birliği idari ve mali işler şube müdürlüğüMADDE 56 – (Başlığı ile birlikte değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla merkez birliği idari ve mali işler şube müdürlüğü kurabilir. Şube müdürü, yönetim kurulu tarafından dört yıllık fakülte mezunu, idari ve mali konularda asgari iki yıl deneyimli kişiler arasından atanır. Merkez birliği idari ve mali işler şube müdürünün görevleri şunlardır:a) Merkez birliğinin idari ve mali işlerini yürütmek.b) Birliklerde örnek bir idari ve mali yapının oluşturulması doğrultusunda birlik ve şube müdürlükleri arasında koordinasyonu sağlamak.c) Birliklerin idari ve mali konularda eğitim, denetim ve koordinasyon çalışmalarını yürütmek.(2) Merkez birliğinde gerektiğinde konu bazında alt birimler kurulabilir.BEŞİNCİ BÖLÜMBirlik ve Merkez Birliği Mali İşlerHesap yılıMADDE 57 – (1) Hesap yılı Ocak ayının birinci günü başlar. Aralık ayının son günü biter. Ancak, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre özel hesap dönemi alınabilir.Defter tutma yükümlülüğüMADDE 58 – (1) Birlik, birliğin ekonomik ve mali durumunu, borç ve alacak ilişkilerini ve her iş yılı içinde elde edilen neticeleri belirlemek amacıyla birliğin nitelik ve öneminin gerektirdiği bütün defterleri tutmaya mecburdur.Tasdik ettirme ve beyanname verme yükümlülüğüMADDE 59 – (1) Defterler Yönetim Kurulunca kullanılmaya başlanılmadan önce notere tasdik ettirilir.(2) Birlik, tutmaya mecbur olduğu defterlerle tutmak istediği diğer defterleri lehine delil olarak kullanabilmek için, her birinin cins ve durumları ile sahife sayısını gösteren iki nüsha beyannameyi bu defterleri kullanmaya başlamadan önce ticaret sicil memuruna vermeye mecburdur. Memur bunlardan birini tasdik ederek birliğe geri verir.Merkez birliği ve birliğin gelirleriMADDE 60 – (1) Birliğin ve merkez birliğinin gelirleri şunlardır:a) Kuruluş belgesinde yer alan Genel Kurulca tespit edilen üyelik giriş bedeli, yıllık aidat ve ıslah (Değişik ibare: RG-3/1/2014-28871) çalışmaları için alınan ıslah bedeli bedeli karşılığı alınan gelirler,b) Ürün bedeli olarak alınacak ıslah (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) bedelinin %90’ı birliğe, %10’u Merkez Birliğine aktarılan gelirler,c) Yapılan hizmetler karşılığı elde edilen gelirler;ç) İşletme ve hayvan tanımlama hizmeti, verim kontrolleri, soykütüğüne kayıt, yetiştirme hastalıkları ve diğer hastalıkların takibi için alınacak ücretler,d) Borsa ve benzerinden elde edilecek gelirler,e) Yetiştirici elindeki damızlıkların satışlarından alınacak komisyon,f) Suni tohumlama ve sigortalama hizmetleri,g) Sergilerden ve benzeri faaliyetlerden sağlanan gelirler,ğ) Tasdik ücreti,h) Yurt içi ve yurt dışı bağışlar ve yardımlar,ı) Eğitim, yayın ve tanıtım gelirleri,i) Danışmanlık hizmet geliri,j) Proje hazırlama hizmeti karşılığı elde edilen gelirler,k) Damızlık, genetik materyal, koloni, kovan gibi her türlü ürün satışından elde edilen gelirler,l) İthal edilen ve ıslah faaliyetlerinde kullanılacak her türlü genetik materyalin kayıt sistemine kaydedilmesinde sağlanan gelirler,m) Diğer gelirler.(2) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Bu Yönetmelik çerçevesinde yetiştiricilere teslimi yapılan mal ve hizmet alacakları dışında devlet tarafından üyelere ödenmek üzere il birliğine aktarılan destekleme ödemelerinden her ne ad altında olursa olsun kesinti yapılamaz. Ancak kuruluş belgesinde yetki verildiği takdirde, birliğin paraya dayalı yapacağı faaliyetler için, genel kurul toplantısında üyelerin çoğunluk kararı doğrultusunda mahsuplaşma yapılmadan kesinti ve kesinti oranı belirlenebilir.Gelir gider farklarının dağıtılmasıMADDE 61 – (1) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde aksine bir hüküm yoksa gelir gider farkı, birlik gelirlerinin toplamından her nevi masraflar, vergi ve faiz çıktıktan sonra kalan kısımdır. Bu kısım aşağıdaki nispetler üzerinden bölünür:a) % 15 Yedek akçe,b) % 5 Merkez Birliği yardım payı,c) % 10 Sosyal hizmetler payı,ç) % 5 Kefalet payı,d) % 60 Yatırım ve geliştirme payı,e) % 5 Olağanüstü yedek akçe.(2) Merkez birliğin müspet gelir-gider farkı üyelerinin giriş aidatı, bağışlar ve yardımlar haricinde diğer birlik gelirlerinin toplamından her nevi masraflar, vergi, faiz ve amortisman karşılıkları çıktıktan sonra kalan kısımdır. Bu kısım aşağıdaki nispetler üzerinden bölünür:a) % 15 Yedek akçe,b) % 65 Yatırım ve geliştirme payı,c) % 10 Sosyal hizmetler payı,ç) % 5 Kefalet payı,d) % 5 Olağanüstü yedek akçe.(3) Müspet gelir-gider farkından Yönetim Kurulu Başkan ve üyelerine pay ayrılmayacağı gibi, üyelerine sermaye üzerinden kazanç da verilemez. Ayrıca, yedek akçeler birliğin çalışma anında veya dağılmasında üyelere dağıtılmaz, birlik münhasıran üyelerine iş yapar.(4) Bir yıllık çalışma sonucu gelir-gider farkı menfi olduğu takdirde açık, yedek akçelerden ve bunların yeterli olmaması halinde ek ödemelerle veya sağlanacak bağış ve yardımlarla kapatılır.Yatırım ve geliştirme payıMADDE 62 – (1) Yatırım ve geliştirme payı üretim, araştırma ve pazarlama konularında yapılacak yatırımlarda kullanılır. Merkez Birliği birliklerin yatırım ve geliştirme paylarına katkıda bulunabilir. Merkez Birliği yapmış olduğu katkı oranında, birlik Genel Kurul kararı ile hak sahibi olabilir.(2) Yatırım ve geliştirme payının kullanımında veya birlik imkânları ile yapılacak diğer yatırımlardan yararlanmak için üyelik şartı aranır.Merkez birliğine yardım payıMADDE 63 – (1) Bu paya ayrılan miktar en geç her yılın nisan ayı sonuna kadar merkez birliğine gönderilir.Sosyal hizmetler payıMADDE 64 – (1) Sosyal hizmetler payı, üyelerin sosyal ve kültürel ihtiyaçlarıyla, birlik çalışanları için ölüm, sigorta veya yardımlaşma maksadıyla kullanılır.Kefalet payıMADDE 65 – (1) Kefalet payı birlik kanalıyla üyelerine temin edilecek ayni ve nakdi kredilerin rizikolarını karşılamak maksadıyla tesis edilir. Kefalet payı;a) Kamu, gerçek ve tüzel kişilerin yapmış olduğu bağışlardan,b) Birliğin müspet gelir-gider farkından ayırdığı %5 kefalet payından,oluşur.(2) Birlik, üyelerinden kefalet miktarının üzerinde teminat alır. Birliğin vermiş olduğu kefaletlerden bir zarar doğmuş ise; bu zararın, ilgili üyelerin teminatlarından karşılanmasına çalışılır. Buna rağmen açık kapatılamaz ise sonradan üyeden tahsil edilmek şartı ile kefalet payı vasıtası ile kapatma yoluna gidilir.Yedek akçeMADDE 66 – (1) Yedek akçeler üyelere dağıtılmayıp bilanço neticesinde ortaya çıkabilecek zararın kapatılmasında kullanılır.(2) Birliğin dağılmasına karar verildiği takdirde; yedek akçeler birliğin zararlarının kapatılmasında kullanılır. Artan miktar merkez birliğine gönderilir.Devletçe yapılacak katkılarMADDE 67 – (1) Bakanlık birliklere teknik hizmetler, sağlık hizmetleri ve eğitim konusunda gerektiğinde ayni ve nakdi destek verebilir.ALTINCI BÖLÜMDağılmaBirliklerin dağılma sebepleriMADDE 68 – (Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Birlik aşağıdaki sebeplerden dolayı dağılır:a) Kuruluş belgesi gereğince,b) Genel kurul kararıyla,c) İflasın açılmasıyla,ç) Üst üste üç yıl olağan genel kurulunu yapmaması halinde,d) Amacına ulaşma imkânının bulunmadığının Bakanlıkça tespiti halinde mahkemeden alacağı kararla,dağılır.Tasfiye işlemleriMADDE 69 – (1) Genel Kurulca Tasfiye Kurulu seçilemediği takdirde tasfiye işlemlerini Yönetim Kurulu yapar. Yönetim Kurulu tasfiye memurlarını ticaret siciline tescil ve ilan ettirir. Tasfiye kurulu üyelerine, atamayı yapan merci tarafından tespit edilecek miktarda ücret ödenir.(2) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Tasfiye haline giren birliğin bütün borçları ödendikten sonra kalan mallar, kuruluş belgesinde bu husus öngörülmüş olduğu takdirde üyelere eşit oranda dağıtılır.(3) Tasfiye haline giren birlik; üyeleri ile olan ilişkilerinde dahi tasfiye sonuna kadar tüzel kişiliğini korur ve unvanını Tasfiye Halinde ibaresini eklemek suretiyle kullanmaya devam eder.(4) Genel Kurul kararı ile atanmış olan Tasfiye Kurulu veya bu görevi yapan Yönetim Kurulu üyeleri Genel Kurul tarafından azledilebilir ve yerlerine yenileri seçilebilir. Bu işlem tescil ve ilan ettirilir.(5) Tasfiye Kurulu göreve başlar başlamaz birliğin tasfiyesinin başlangıcındaki hal ve durumunu inceleyerek buna göre envanter defterleri ile bilançosunu düzenler ve Genel Kurulun onayına sunar. Tasfiye halinde Genel Kurul toplantılarında (Değişik ibare: RG-3/1/2014-28871) yeter sayı aranmaz. Kararlar oy çokluğu ile verilir.(6) Tasfiye Kurulu, birlik Yönetim Kurulu ve Denetleme Kurulunu davet eder, birliğin mali durumunu gösteren bir envanter ile bir bilançoyu birlikte düzenler. Bu düzenleme işinde sözü edilen organ üyelerinden katılmayanları beklemek zorunda değildir.(7) Tasfiye Kurulu, gerek görürse birlik mallarına değer biçmek için eksperlere başvurabilir. Düzenlenen envanter ile bilanço, Tasfiye Kurulunun huzurunda birlik Yönetim Kurulu tarafından imzalanır. Envanter ile bilançonun imzalanmasından sonra Tasfiye Kurulu, dağılma halinde bulunan birliğin envanteri yazılı bütün malları ile evrak defterlerine el koyarlar.(8) Alacaklı oldukları, birlik defteri veya diğer belgelerden anlaşılan ve ikametgâhları bilinen şahıslar taahhütlü mektupla, diğer alacaklılar Ticaret Sicil Gazetesinde ilan suretiyle birliğin dağılmasından haberdar edilerek alacaklarını beyana çağırırlar. Alacaklı oldukları belli olanlar beyanda bulunmazlarsa alacaklarının tutarı notere verilir. Birliğin henüz vadesi dolmayan borçları ile muvazaalı bulunan borçlarının karşılığı olan para birliğin kurulu olduğu ilde bulunan bir notere verilir.(9) Tasfiyenin sonucunda evrak ve defterler on yıl saklanmak üzere birliğin kurulu olduğu ilde bulunan bir notere verilir.(10) Tasfiyenin sona ermesi üzerine birliğe ait unvanın ticaret sicilinden çıkarılması Tasfiye Kurulu tarafından sicil memurluğundan talep olunur. Bu talep üzerine sicilden çıkarılma durumu tescil ve ilan edilir.(11) Tasfiye Kurulu üyeleri tasfiye işlerinin bir an önce bitirilmesinden sorumludur.YEDİNCİ BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerDenetimMADDE 70 – (1) Birlik ve Merkez Birliği, Kanun ve bu Yönetmelikle kendilerine verilen görevlerle ilgili olarak Bakanlığın gözetim ve denetimine tabidir. Bakanlık, birlik ve merkez birliğinin idari, mali, hukuki, teknik ve hayvan sağlığı yönünden denetimini Bakanlık Teftiş Kurulu veya kontrolörler vasıtasıyla yerine getirir. Birlikler ve merkez birliği bu denetimler esnasında kendilerinden istenen her türlü bilgi ve belgeyi vermekle yükümlüdürler.(2) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)Vergi ve hüküm bulunmayan hallerMADDE 71 – (1) Birlik ve Merkez Birliği hakkında, Kanun ve bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde ve vergi mevzuatı açısından 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu uygulanır.Yürürlükten kaldırılan yönetmelikMADDE 72 – (1) 19/12/2001 tarihli ve 24615 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Islah Amaçlı Yetiştirici Birliklerinin Kurulması ve Hizmetleri Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.Geçiş süreciGEÇİCİ MADDE 1 – (Mülga: RG-3/1/2014-28871)Geçiş süreciGEÇİCİ MADDE 2 –(Değişik: RG-12/6/2014-29028)(1) İl birlikleri, bu Yönetmelik hükümlerini kuruluş belgelerine uyarlamak için 30/11/2014 tarihine kadar, merkez birlikleri ise 28/2/2015 tarihine kadar genel kurullarını yaparlar. Verilen süre içerisinde genel kurulunu yapmayan birlik ve merkez birliğinin iş ve işlemleri askıya alınır.UygulamaGEÇİCİ MADDE 3 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Birlikler ve merkez birlikleri; kuruluş belgesi intibaklarını tamamlayana kadar, yapacakları iş ve işlemleri bu madde ile aynı tarihte yürürlüğe giren hükümlere göre yaparlar.YürürlükMADDE 73 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.YürütmeMADDE 74 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare: RG-14/4/2012-28264) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
8/4/2011	27899
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	1/10/2011	28071
2.	14/4/2012	28264
3.	2/5/2012	28280
4.	3/1/2014	28871
5.	12/6/2014	29028

Resmi Gazete Tarihi: 27.08.2011 Resmi Gazete Sayısı: 28038

TRAFİK KAZALARI NEDENİYLE İLGİLİLERE SUNULAN SAĞLIK HİZMET BEDELLERİNİN TAHSİLİNEİLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİBÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin amacı trafik kazaları nedeniyle ilgililere sunulan sağlık hizmet bedellerinin tahsiline ilişkin usul ve esasların belirlenmesidir.

(2) Ülkemizde meydana gelen trafik kazaları bu yönetmeliğin kapsamındadır.

(3) Bu Yönetmelik Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortasını ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasını kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılıKarayolları Trafik Kanununun 98 inci maddesine ve 13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun Geçici 1 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –(1) Bu Yönetmelik geçen,

a) Büro: 28/6/2008 tarihli ve 26920 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Motorlu Taşıt Bürosunun Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik ile kurulan ve anılan Yönetmelik çerçevesinde faaliyette bulunan Türkiye Motorlu Taşıt Bürosunu,

b) Güvence Hesabı: 3/6/2007tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 14 üncü maddesi çerçevesinde Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği nezdinde oluşturulan hesabı,

c) Kanun: 13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Kanunu,

ç) Kurum: Sosyal Güvenlik Kurumunu,

d) Merkez: Sigorta Bilgi Merkezini,

e) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,

f) Sağlık Uygulama Tebliği (SUT): Kurumca finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerine ait ücretler ile tedavi yardımlarının verilmesine ilişkin usul ve esasların belirlendiği Kurumca yayımlanan ilgili yıl Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğini,

g) MEDULA: Kurum ile sağlık hizmet sunucuları arasında tedavi bedelleri ödemesine ilişkin oluşturulmuş sistemi,

ğ) Zorunlu Trafik Sigortası: 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında motorlu kara taşıtlarının işletilmesinden kaynaklanan hukuki sorumluluk için düzenlenen sorumluluk sigortasını,

h) Zorunlu Taşımacılık Sigortası: 10/7/2003tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu gereği taşımacılık faaliyetinden kaynaklanan hukuki sorumluluk için düzenlenen sorumluluk sigortasını,

ı) Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası: 22/1/2004 tarihli ve 2004/6789 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıeki Karar kapsamındaki sigortayı,

i) Yeşil Kart Sigortası: Motorlu araçların Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasına dair Avrupa Sözleşmesi uyarınca düzenlenen sigortayı,

ifade eder.

İKİNCİBÖLÜM

Genel Esaslar

Trafik kazalarından kaynaklanan sağlık giderleri

MADDE 4 –(1) Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları tedavinin gerektirdiği tüm sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Kurum tarafından Sağlık Uygulama Tebliğinde (SUT) yer alan hükümler doğrultusunda karşılanır.

(2) Bu Yönetmelik kapsamındaki zorunlu sigortalara ilişkin mevzuat hükümleri dahilinde ilgili sigorta şirketlerine ve Güvence Hesabına düşen ödemeler bakımından Kurum, sigorta şirketleri ve Güvence Hesabı arasındaki paylaşım bu Yönetmelik hükümleri dahilinde gerçekleştirilir.

Paylaşım

MADDE 5 –(1) Kurum tarafından karşılanan sağlık hizmet bedelleri için bu Yönetmelik ile belirlenen usul ve esaslara göre ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabı tarafından Kuruma aktarım yapılır.

(2) Zorunlu Trafik Sigortası poliçesi düzenleme yetkisi bulunan sigorta şirketleri, kısa süreliler dahil, yazdıkları sigorta priminin bu Yönetmelik ekinde yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen kısmını, primin tahakkuk ettiği ilgili ayı izleyen 3 üncü ay sonuna kadar defaten veya 3 eşit taksitte Kuruma aktarırlar. Bu şirketler Kanunun yayımı tarihinden önce meydana gelen trafik kazaları bakımından bu Yönetmelik ekinde Zorunlu Trafik Sigortası için yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen tutarı Müsteşarlıkça belirlenen vadelerde Kanunun yayımı tarihinden itibaren 3 yıl boyunca ayrıca Kuruma aktarırlar.

(3) Zorunlu Taşımacılık Sigortası ile Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçesi düzenleme yetkisi bulunan sigorta şirketleri yazdıkları sigorta priminin bu Yönetmelik ekinde yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen kısmını, primin tahakkuk ettiği ilgili ayı izleyen 3 üncü ay sonuna kadar defaten veya 3 eşit taksitte Kuruma aktarırlar. Bu şirketler Kanunun yayımı tarihinden önce meydana gelen trafik kazaları bakımından bu Yönetmelik ekinde Zorunlu Trafik Sigortası için yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen tutarı Müsteşarlıkça belirlenen vadelerde ayrıca Kuruma aktarırlar.

(4) Güvence Hesabı, Güvence Hesabına ilişkin mevzuatta belirlenen usul ve esaslar dahilinde, Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası için ilgili sigorta şirketlerinden tahsil ettiği tüm katılım paylarının yüzde onbeşini tahsilatı izleyen ayın 10 uncu gününe kadar Kuruma aktarır. Güvence Hesabı Kanunun yayımı tarihinden önce meydana gelen trafik kazaları bakımından bu fıkranın ilk cümlesi çerçevesinde ilgili sigorta şirketlerinden tahsil edip Kuruma aktaracağı katılım paylarının yüzde yirmisini bu fıkranın ilk cümlesiyle belirlenen vadede ayrıca Kuruma aktarır.

(5) Bu Yönetmelik kapsamındaki sigorta poliçelerinin ilgili mevzuat çerçevesinde feshedilmesi halinde bu poliçelere ilişkin olarak iade talepleri izleyen dönem aktarımından mahsup edilir.

(6) Müsteşarlık bu Yönetmelik ekinde belirlenen aktarım konusu tutarı, Kanun ile belirlenen sınırlar dahilinde, %50 sine kadar artırabilir veya azaltabilir. Söz konusu belirleme ilgili sigorta şirketleri için sigortacılık ilkelerine göre ayrı ayrı yapılabilir.

(7) Bu Yönetmelik uyarınca tespit edilen Kurum alacağının süresinde ödenmemesi halinde 31/5/2006tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortasının 89 uncu maddesinin ikinci fıkrası uygulanır.

Yeşil kart sigortası kapsamındaki kazalar

MADDE 6 –(1) Yabancı plakalı araçların karıştığı ülkemizde meydana gelen trafik kazalarından kaynaklanan sağlık hizmet bedelinden Yeşil Kart Sigortası çerçevesinde yabancı plakalı araç işleteninin sorumluluğuna isabet eden kısım Kurum tarafından Bürodan talep edilir. Büro tarafından ilgili mevzuat çerçevesinde tahsil edilen tutar Kuruma 3 iş günü içinde aktarılır.

(2) Yurt dışında meydana gelen trafik kazalarında Yeşil Kart Sigortası çerçevesinde Büro tarafından ödenmesi gereken sağlık hizmet bedelleri hakkında genel hükümler çerçevesinde Büro tarafından ödeme yapılır. Bu bedeller ilgili mevzuat uyarınca Kurumdan tahsil edilmiş ise birinci fıkra çerçevesinde işlem tesis edilir.

Diğer ilgili isteğe bağlı sigortalar

MADDE 7 – (1) Trafik kazaları sebebiyle sağlık hizmeti talebine konu olabilecek isteğe bağlı sigortaları düzenleyen sigorta şirketlerinin anılan poliçeler çerçevesindeki sorumlulukları saklıdır.

Aktarımın sonucu

MADDE 8 –(1) Bu Yönetmelik hükümleri kapsamında Kuruma yapılan aktarım ile sigorta şirketlerinin ve Güvence Hesabının Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçeleri kapsamında sigortalılara ve hak sahiplerine karşı sağlık/tedavi giderleri teminatı bakımından sorumlulukları sona erer.

(2) Bu Yönetmelik çerçevesindeki sağlık hizmet bedelleri için Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası çerçevesinde sigortalı olan kişilerden ayrıca talepte bulunulamaz.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Veri Transferi, Veri Girişi ve Rücu Hakkı

Veri transferi

MADDE 9 –(1) Sağlık Bakanlığı Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğü tarafından tedavi bedellerinin tahsili için kurulan sistem Kanunun yayımı tarihinden itibaren 6 ay içinde Kurum tarafından devralınır. Sistemin işleyişi ile ilgili düzenlemeler bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde Kurum tarafından belirlenir.

(2) (Değişik:RG-2/12/2011-28130)^([1])Sağlık Bakanlığınca trafik kazaları için hazırlanacak ambulans formları değişmez sıra numaralı olarak düzenlenir. Sağlık Bakanlığınca görevlendirilecek personelce, ilgili mevzuat çerçevesinde, bedeni hasarlı trafik kazaları için düzenlenen trafik kaza tespit tutanağı veya ambulans formu, motorlu araç plaka, kaza tarihi bilgileri ve Müsteşarlıkça belirlenen diğer bilgilerle birlikte elektronik ortamda Merkeze iletilir.

(4) Kurum ile sözleşmeli/protokollü sağlık hizmet sunucuları tarafından verilen sağlık hizmetlerine ilişkin olarak MEDULA sistemine kaydedilmiş olan sağlık hizmet bedeli ve Müsteşarlıkça uygun görülen trafik kazasına ilişkin diğer bilgiler Kurum tarafından Merkeze elektronik ortamda iletilir. MEDULA sisteminde trafik kazası nedeniyle yapılan veya devam eden tüm sağlık hizmet bedelleri, ilgili trafik kazası ile bağını devam ettirecek şekilde güncel olarak kayıt altına alınır ve bu veriler Merkeze elektronik ortamda iletilir.

(5) Kurum ile sözleşmesi olmayan sağlık hizmet sunucuları, trafik kazası sebebiyle verdikleri sağlık hizmet bedellerine ilişkin olarak; sağlık hizmet bedelleri ve kazaya ilişkin mağdur, araç işleteni, motorlu araç plaka, kaza tarihi, kaza yeri, ilgili mevzuat çerçevesinde bedeni hasarlı trafik kazaları için düzenlenen trafik kaza tespit tutanağı, ambulans formları ile Müsteşarlıkça belirlenen diğer bilgileri elektronik ortamda Merkeze iletilirler. Bu hizmet sunucuları Kurumdan trafik kazası nedeniyle yapacakları tahsilat başvurularında bu madde çerçevesinde Merkez veri tabanına bilgi aktarımı yaptıkları bilgisini Kuruma iletmek zorundadırlar.

Veri girişi

MADDE 10 –(1) Bu Yönetmelik çerçevesinde sağlanan sağlık hizmetine yönelik olarak 9 uncu madde kapsamında Merkez nezdinde toplanan bilgiler Merkez tarafından belirlenecek teknik esaslar dahilinde Güvence Hesabının ve ilgili sigorta şirketinin erişimine sunulur.

(2) Bu Yönetmelik kapsamında sağlanan sağlık hizmet bedellerine ilişkin sorumluluk tespiti Müsteşarlıkça belirlenecek usul ve esaslar dahilinde Merkez nezdinde ilgili sigorta şirketlerince ve Güvence Hesabınca gerçekleştirilir.

(3) Sağlık hizmet bedelleri ve sorumluluğa ilişkin veriler fiyatlamaya ve Müsteşarlıkça bu Yönetmelik kapsamında Kuruma aktarılacak tutarın tespitine esas olmak üzere Merkez tarafından belirlenecek teknik esaslar dahilinde ilgili sigorta poliçeleriyle eşleştirilerek sağlık kurumu temelinde ayrımlı olarak Merkez veri tabanına kaydedilir.

(4) Bu yönetmelik uyarınca Merkez ve Kurum arasında karşılıklı veri iletişimine ilişkin esaslar anılan kurumlarca düzenlenecek protokolle belirlenir.

Rücu hakkı

MADDE 11 – (1) Tespit edilen sorumluluk çerçevesinde sigorta şirketlerinin ve Güvence Hesabının ilgili mevzuat çerçevesinde zarar sorumlusuna karşı rücu hakları saklıdır. Rücu hakkı kapsamında yapılan tahsilatlar sigorta şirketlerince ve Güvence Hesabınca ilgili poliçeyle eşleştirilerek Merkez veri tabanına kaydedilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Geçici ve Son Hükümler

Kanunun yayımı tarihinden önceki trafik kazaları

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Kanunun yayımı tarihinden önce meydana gelen trafik kazalarından kaynaklanan ve anılan tarih itibariyle ödenmemiş tüm tedavi gideri bedelleri Kanunun Geçici 1 inci maddesi kapsamında Kurumca ödenir. Bu tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle ilgili sigorta şirketlerinden ve Güvence Hesabından tahsil edilen tutarlar bakımından ilgili sigorta şirketlerine ve Güvence Hesabına herhangi bir iade yapılmaz. Bu tutarlar Kuruma bu Yönetmelik uyarınca aktarılan tutarlardan mahsup edilemez.

Kanunun yayımı tarihinden yönetmeliğin yayımı tarihine kadarki döneme ilişkin aktarım

GEÇİCİ MADDE 2 – (1) İlgili sigorta şirketleri Kanunun yayımı tarihten sonra meydana gelen trafik kazaları bakımından, Kanunun yayımlandığı tarihten bu Yönetmeliğin yayımı tarihine kadarki dönemde düzenlenen Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasıpoliçelerinden tahakkuk eden sigorta primlerinin bu Yönetmelik ekinde yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen kısmını Müsteşarlıkça belirlenen vadelerde Kuruma aktarırlar.

(2) İlgili sigorta şirketleri Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları bakımından, Kanunun yayımlandığı tarihten bu Yönetmeliğin yayımı tarihine kadarki dönemde düzenlenen Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçelerinden tahakkuk eden sigorta primlerinin bu Yönetmelik ekinde yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen kısmını Müsteşarlıkça belirlenen vadelerde Kuruma aktarırlar.

(3) Güvence Hesabı Kanunun yayımlandığı tarihten sonra meydana gelen trafik kazaları bakımından, Kanunun yayımlandığı tarihten bu Yönetmeliğin yayımı tarihine kadarki dönemde düzenlenen Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçelerinden tahakkuk eden sigorta primleri için tahsil ettiği katılım paylarının yüzde on beşini bu Yönetmeliğin yayımından itibaren bir ay içinde Kuruma aktarır.

(4) Güvence Hesabı Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları bakımından, bu maddenin üçüncü fıkrası uyarınca Kuruma aktaracağı tutarın yüzde yirmisini aynı fıkrada belirlenen vadelerde ayrıca Kuruma aktarır.

2011 yılına ilişkin sektör yükümlülüğünün kesinleştirilmesi

GEÇİCİ MADDE 3 – (Ek:RG-10/2/2013-28555)

(1) 2011 yılında düzenlenen Zorunlu Trafik Sigortası poliçeleri bakımından ilgili sigorta şirketlerinin bu Yönetmelik çerçevesindeki yükümlülüğü aşağıdaki şekilde kesinleştirilir:

a) 2011 yılı bakımından bu Yönetmelik uyarınca hesaplanan sektör yükümlülüğünde esas alınan Ek-1’deki Hesaplama Yönteminde yer alan Tablo 1’in oluşturulmasında 1/1/2013 tarihi itibariyle Merkez nezdinde mevcut veriler esas alınır. Söz konusu hesaplamada hesap yılı iskontosu yapılmaz. Bu şekilde hesaplanacak tutar ile 2011 yılına ilişkin olarak Müsteşarlıkça daha önceden yapılan hesaplamaya göre tahakkuk eden sektör yükümlülüğü toplam tutarı arasında Kurum lehine fark bulunması halinde bu fark 1/1/2013itibariyle 2011 yılında düzenlenen Zorunlu Trafik Sigortası net poliçe adetleri esas alınarak ilgili sigorta şirketlerine dağıtılır. İlgili sigorta şirketleri bu şekilde kendileri için hesaplanan tutarı Kuruma bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren defaten veya 6 ay içinde taksitler halinde aktarır.

b) 13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Kanunun 59 uncu maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönem için sağlık hizmet bedellerine isabet eden tutara yönelik Kurum lehine fark, (a) bendinde yer alan usule göre kesinleştirilen toplam sektör yükümlülüğü esas alınarak belirlenir. Bu fark aynı bentte yer alan vadelerde ilgili sigorta şirketlerince Kuruma aktarılır.

Yürürlük

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
27/8/2011	28038
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
	2/12/2011	28130
	2/5/2012	28280
	10/2/2013	28555

---

[1]Bu değişiklik 27/8/2011 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

ORGANİZE SANAYİ BÖLGELERİNDE YER ALAN PARSELLERİN GERÇEK VEYA TÜZEL KİŞİLERE BEDELSİZ TAHSİSİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi : 15/6/2004 No : 2004/7513

Dayandığı Kanunun Tarihi : 29/1/2004 No : 5084

Yayımlandığı R.Gazetenin Tarihi : 2/7/2004 No : 25510

Yayımlandığı Düsturun Tertibi : 5 Cilt : 43 S :

Amaç

Madde 1 — (Değişik: 8/8/2005-2005/9261 K.)

Bu Yönetmeliğin amacı, kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ve Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayrisafi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan iller ile bu iller dışında kalan ve Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığınca 2003 yılı için belirlenen sosyo-ekonomik gelişmişlik sıralamasına göre endeks değeri eksi olan illerdeki organize sanayi bölgelerinin mülkiyetinde bulunan ve tahsis edilmemiş parsellerin, yeni yatırımlar için gerçek veya tüzel kişilere bedelsiz tahsisi ile 5084 sayılı Kanunun yayımı tarihinden önce bedelli olarak tahsis edilmiş parsellerin ödemesinin durdurulması ve kalan meblağın Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından organize sanayi bölgesine verilen kredilerden mahsup edilmesine ilişkin esas ve usulleri tespit etmektir.

Kapsam

Madde 2 — (Değişik: 2/11/2007-2007/12830 K.)

Bu Yönetmelik; kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ve Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayrisafi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan iller ile bu iller dışında kalan ve Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığınca 2003 yılı için belirlenen sosyo-ekonomik gelişmişlik sıralamasına göre endeks değeri eksi olan illerdeki organize sanayi bölgelerinde, 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanunun öngördüğü istihdam sayısını sağlayacak yatırımlar için organize sanayi bölgelerinin yetkili organlarının karar alması halinde bedelsiz parsel tahsisinden yararlanacak olan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun geçici l inci maddesi gereğince hazırlanmıştır.

Başvuru ve istenecek bilgi ve belgeler

Madde 4 — 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununda ve 1/4/2002 tarihli ve 24713 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliğinde belirtilen yatırımları kapsamak kaydıyla, bedelsiz parsel tahsisi isteyen gerçek veya tüzel kişiler Ek: 1’de yer alan form dilekçe ve Ek:2’de yer alan yatırım bilgi formunu doldurup tahsisi talep edilen parselin bulunduğu organize sanayi bölgesine başvurur.

İlgili organize sanayi bölgesinin yetkili organı parsel tahsislerine ilişkin kararını müracaat tarihinden itibaren en geç 30 takvim günü içerisinde verir.

5084 sayılı Kanunun yayımı tarihinden önce parsel tahsis edilen gerçek veya tüzel kişilerden, Kanunun yayımı tarihinden sonra tahsisleri iptal edilenlere, bu Kanun gereğince yeni tahsis yapılamaz.

Bedelsiz parsel tahsislerde öncelik sırası

Madde 5 — Aynı parsele birden fazla talep olması halinde, organize sanayi bölgesi yetkili organları tarafından, gerçek veya tüzel kişiler arasında öncelik sırasının tespitinde, yatırım tutarı, istihdam, ihracat ve ileri teknoloji gibi faktörler dikkate alınır.

Borçlardan mahsup işlemleri için başvuru

Madde 6 — 5084 sayılı Kanunun yayımı tarihinden önce bedelli olarak tahsis edilmiş parsellerin mahsup işlemleri ile tahsis edilecek parsel bedellerinin mahsubu için ilgili organize sanayi bölgesi, müteşebbis heyet kararı ile birlikte Sanayi ve Ticaret Bakanlığına başvurmak zorundadır.

Başvuruya, organize sanayi bölgesi yetkili organlarının kararı ile birlikte, 5084 sayılı Kanunun yayımı tarihinden önce bedelli olarak tahsis edilmiş parseller ile gerçek veya tüzel kişilere bedelsiz olarak tahsis edilecek boş parsellerin ada, parsel numaraları ile büyüklüklerini ve tahsis edilenleri gösterir Yönetim Kurulu tarafından tasdikli bir liste eklenecektir.

Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından, ilgili organize sanayi bölgesinin başvurusu ekinde yer alan liste ve Türkiye Halk Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü tarafından takip edilen kredi hesabı dikkate alınarak yapılacak mahsup işlemlerinden ilgili bölgeye bilgi verilir.

Ödemelerin durdurulması

Madde 7 — 5084 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin (b) bendi kapsamındaki illerde bulunan ve Sanayi ve Ticaret Bakanlığı kredisi kullanan organize sanayi bölgesinin mülkiyetinde bulunan ve tahsis edilmemiş parseller, organize sanayi bölgesi yetkili organlarının karar almaları halinde, gerçek veya tüzel kişilere; bedeli Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından organize sanayi bölgesine verilen kredilerden mahsup edilmek üzere, bedelsiz olarak tahsis edilebilir.

5084 sayılı Kanunun yayımı tarihinden önce bedelli olarak tahsis edilmiş parseller için ödemeler durdurulur. Ancak tahsis bedeline ilişkin vadesi geçen borcu bulunan gerçek veya tüzel kişiler, borçlarını organize sanayi bölgesinin arsa satışları hesabına yatırır.

Bedelsiz parsel tahsislerinde mahsup işlemleri

Madde 8 — Ödemeleri durdurulan parsellerin 5084 sayılı Kanunun yayımı tarihindeki, yeni tahsis edilecek parsellerin ise tahsis tarihindeki bedelleri, Türkiye Halk Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğündeki, ilgili organize sanayi bölgesine Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından kullandırılmış bulunan kredilere ait anapara ve faizlerinin tutulduğu borçlu cari hesap bakiyesinin toplam sanayi alanına bölünmesi suretiyle bulunacak yılı metrekare fiyatı üzerinden hesaplanır.([1])

(Değişik ikinci fıkra: 2/11/2007-2007/12830 K.) Altyapı yatırımları devam eden organize sanayi bölgelerinde 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesinin yürürlülük süresi içerisinde genel idare giderleri, kamulaştırma bedelleri ve ihalesi yapılan altyapı yatırımları için mahsup işlemleri; her yıl 31 Aralık tarihi itibarıyla borçlu cari hesap bakiyesine ilave edilen yılı kredi kullanımı ile anapara taksit ve faizlerinin toplamının toplam sanayi alanına bölünmesi ile bulunacak yılı metrekare fiyatı üzerinden hesaplanan bedelden bir önceki yıl mahsup edilen bedelin düşülmesi ile yeniden hesaplanacak bedelin mahsubu yapılmak suretiyle yatırımın geçici kabul tarihine kadar devam eder.

 (Ek fıkra: 2/11/2007-2007/12830 K.) 5084 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesinin yürürlülük süresinden önce altyapısı tamamlanmış organize sanayi bölgelerinde mahsup işlemleri, 5084 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesinin yürürlükte olduğu sürece devam eder.

Parsel bedellerinin ödenmesi

Madde 9 — Planlı alanda kendi imkanları ile altyapı inşaatları biten Sanayi ve Ticaret Bakanlığı kredisi kullanmamış organize sanayi bölgeleri ile altyapı inşaatı tamamlanan ve kredi borcunu ödemiş olan organize sanayi bölgelerinden de yetkili organlarının karar almaları halinde mülkiyetindeki parsellerin tahsisi yapılabilir.

Tahsis edilen parsel bedelleri, Hazine Müsteşarlığının uygun görüşü alınmak suretiyle Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından ilgili organize sanayi bölgesinin muhasebe kayıtlarındaki toplam yatırım harcamalarının toplam sanayi alanına bölümü ile elde edilen yılı metrekare fiyatı üzerinden hesaplanır ve organize sanayi bölgesi tüzel kişiliğine, Hazine

Müsteşarlığı, Maliye Bakanlığı ve Sanayi ve Ticaret Bakanlığı arasında yapılacak protokol hükümlerine göre ödeme yapılır.

Yatırım koşulları ([2])

Madde 10 — (Değişik: 2/11/2007-2007/12830 K.)

Altyapı inşaatının durumuna göre ilgili organize sanayi bölgesi yetkili organları tarafından yapılacak duyuru tarihinden itibaren yapı ruhsatı alınarak yatırımın iki yıl içinde, 5084 sayılı Kanunun öngördüğü istihdam sayısını sağlayarak üretime geçirilmesi zorunludur.

Mahsupların iptali

Madde 11 — (Değişik: 2/11/2007-2007/12830 K.)

İlgili organize sanayi bölgesi yetkili organları tarafından yatırım koşullarının yerine getirilmediğinin tespiti halinde; gerçek veya tüzel kişilere tahsis edilen parsel 30 takvim günü içinde bir başka katılımcıya tahsis edilebilir ve ilgili değişiklik Sanayi ve Ticaret Bakanlığına bildirilir. Ancak, bu süre içerisinde bir başka katılımcıya tahsis edilemeyen parsel için yapılan mahsup veya ödeme, organize sanayi bölgesinin bildirimi üzerine, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından iptal edilir.

Mücbir sebepler

Madde 12 — (Değişik: 2/11/2007-2007/12830 K.)

Yatırımda öngörülen süreler ile yılı metrekare fiyatlarının tespiti ve mahsup işlemlerinde, ilgili organize sanayi bölgelerinin, karma organize sanayi bölgelerinde arıtma tesisleri hariç, ihtisas organize sanayi bölgelerinde ise arıtma tesisleri dahil olmak üzere elektrik, içme ve kullanma suyu, kanalizasyon ve yağmursuyu şebekeleri ile organize sanayi bölgesi içindeki yollardan oluşan altyapı yatırımlarının tamamlanamaması ve yangın, doğal afetler gibi mücbir sebepler nedeniyle geçen süreler dikkate alınmaz.

Taahhütname alınması

Madde 13 — Parsel tahsisinden önce, bu Yönetmelik ekinde yer alan taahhütname (Ek:3) gerçek veya tüzel kişiler tarafından notere tasdik ettirilerek ilgili organize sanayi bölgesine verilir.

Tapu kaydına konulacak şerh

Madde 14 — Bedelsiz tahsis edilen parsele ait tapu kütüğünün beyanlar hanesine devir işlemi sırasında aşağıdaki şerh konulur:

“Bu taşınmaz 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanunun geçici l inci maddesine göre, ….. ada….. parseli devir alan gerçek veya tüzel kişiler, söz konusu Kanun ve Kanunun uygulanması ile ilgili çıkarılmış Yönetmelik ile taahhütnamede belirtilen devir amaç ve koşullarına uymak zorundadır. Bu şerh kaldırılmadığı sürece taşınmaz hiçbir şekilde başkalarına devredilemez, haczedilemez, ipotek edilemez, teminat verilemez. İflas ve konkordato ile diğer ayni ve şahsi haklara da konu edilemez.”

Yatırımın denetlenmesi ve şerhin kaldırılması ([3])

Madde 15 — (Değişik birinci fıkra: 2/11/2007-2007/12830 K.) Organize sanayi bölgesi yetkili organları tarafından yatırımın aşamaları takip edilerek denetlenir.

(Değişik ikinci fıkra: 2/11/2007-2007/12830 K.) 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik, yatırım taahhütnamesi ve bedelsiz arsa tahsis sözleşmesindeki şartlara uygun olarak, yatırımın 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanunun öngördüğü istihdam sayısı ile üretime geçtiği tarihte, gerçek ve tüzel kişiler, tahsisi yapan organize sanayi bölgesi yetkili organlarından şerhin kaldırılmasını isteyebilir.

Denetim sonucunda, şartlara uyulduğunun anlaşılması halinde ilgili organize sanayi bölgesinin istemi üzerine tapu kayıtlarından şerh kaldırılır.

Devredilen taşınmazın tahliyesi ve geri alınması

Madde 16 — Gerçek veya tüzel kişilerin iflas dahil yatırıma devam etmediğinin, ilgili organize sanayi bölgesi tarafından öngörülen sürede yatırımı tamamlamadığının veya tahsis edilen parsel ile ilgili olarak yapılan denetimler ve düzenlenen raporlar sonucunda, 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamede belirtilen şartlara uyulmadığının tespiti halinde yapılan tahsis iptal edilir.

Diğer hükümler

Madde 17 — Bu Yönetmelikte yer almayan hususlarda 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu ve Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Yürürlük

Madde 18 — Hakkında Sayıştayın görüşü alınan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 19 — Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

15/6/2004 TARİHLİ VE 2004/7513 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARIYLA

YÜRÜRLÜĞE KONULAN YÖNETMELİĞE İŞLENEMEYEN HÜKÜMLER

1) 8/8/2005 tarihli ve 2005/9261 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının hükmüdür.

Geçici Madde 1 — 15/6/2004 tarihli ve 2004/7513 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Organize Sanayi Bölgelerinde Yer Alan Parsellerin Gerçek veya Tüzel Kişilere Bedelsiz Tahsisine İlişkin Yönetmeliğin, bu Yönetmelik ile yapılan değişiklikten önceki hükümlerine göre bedelsiz arsa tahsisinden yararlanma hakkı kazanan gerçek veya tüzel kişiler, bu haklarından aynen yararlanmaya devam ederler.

EK-1

……………………………………………………..NA,

29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanunun geçici l inci maddesinden yararlanmak istiyorum.

Şahsım/Şirketim, yatırım ve talep ettiğim parsel ile ilgili bilgiler aşağıda gösterilmiş olup, istenilen belgeler dilekçe ekinde sunulmuştur.

Gereğini arz ederim …../……/20…

EKLER:

-Yatırım bilgi formu

– Üretim akış şeması ve

açıklama raporu

Kişi veya Yetkili temsilcisinin

Adı ve Soyadı

Tüzel Kişilerin Unvanı

İmza /Kaşe

TALEP FORMU

YATIRIMCININ	ADI VE SOYADI UNVANI
İKAMETGAH ADRESİ KANUNİ ADRESİ
TELEFON NUMARALARI
VERGİ SİCİL NUMARASI
ODA SİCİL NUMARASI
YATIRIMIN ÖZELLİKLERİ	TALEP E TALEP EDİLEN PARSEL ADEDİ VE BÜYÜKLÜĞÜ
ÜRETİM AKIŞ ŞEMASI VE AÇIKLAMA RAPORU	DİLEKÇE EKİNDE VERİLECEKTİR.
ÜRETİM MİKTARI
KULLANILACAK SU MİKTARI (m3/ay)
KULLANILACAK ENERJİ MİKTARI (kwa/ay)
ATIK SU MİKTARI (m3/gün)
İSTİHDAM EDİLECEK KİŞİ SAYISI
FAALİYETE GEÇME TARİHİ
YATIRIM TUTARI
YATIRIMIN TAMAMLAMA SÜRESİ (AY)
DİĞER HUSUSLAR

EK-2

YATIRIM BİLGİ FORMU

BÖLÜM I

YATIRIMCI KURULUŞUN :

1. Adı ve unvanı:

2. Haberleşme adresi:

3. Telefon, faks no ve e-posta adresi:

4. Sermayesi:

            Ortaklar             Hisse Oranı (%) Kayıtlı Sermaye   Ödenmiş Sermaye

            a) Yabancı ortaklar

            (Yabancı sermayeli

            firmalar için)

            –

            –

            b) Yerli ortaklar

            –

            –

            –––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

            Toplam

            5. Bağlı bulunduğu vergi dairesi ve vergi kimlik numarası:

            6. Ortaklar hakkında bilgi:

            (İsim, adres, bağlı bulundukları vergi dairelerinin adı, vergi kimlik numaraları,     yatırımcı özgeçmişi.)

            7. Firma ve ortaklar hakkında bilgi alınabilecek özel ve resmi kuruluşlar ve bankalar,      adresler ve telefon numaraları:

            8. Firmada projeden sorumlu şahısların isimleri, adresleri, telefon numaraları:

BÖLÜM II

YATIRIM İLE İLGİLİ BİLGİLER

GENEL BİLGİLER

1. Yatırımın cinsi:

(Komple yeni, tevsi, entegrasyon, tamamlama, yenileme, modernizasyon, darboğaz giderme,

kalite düzeltme, ürün çeşitlendirme cinsinden hangisi olduğu belirtilir.)

2. Yatırımın konusu:

3. Yatırıma başlama tarihi:

(6 aylık dönemler itibarıyla yatırımın tamamlanma aşamaları belirtilir.)

4. İşletmeye geçiş tarihi:

5. Yatırımın bitiş tarihi:

6. Öngörülen istihdam (kişi):

7. Projenin kapasitesi:

(Tek vardiyada tesiste üretilecek mal veya hizmet miktarları verilir.)

PROJENİN TEKNİK YÖNLERİ

1. Üretilecek mallar:

2. Projenin gerekçesi:

3. Projenin kısa anlatımı:

4. Üretim teknolojisi:

5. Çevreye etkisi:

(Yatırımın yaratabileceği çevre kirliliği sorunlarının olup olmadığı belirtilir.)

TOPLAM SABİT YATIRIM TUTARI

Aşağıdaki açıklamalar doğrultusunda sabit yatırım kalemleri ayrı ayrı belirtilerek Toplam Yatırım ve Yıllara Göre Dağılımı Tablosu düzenlenir. Yatırımın özelliği dolayısıyla harcama gerektirmeyen kalemler dikkate alınmaz.

1. Etüt ve Proje Giderleri: Yatırıma ait etüt ve proje çalışmalarıyla ilgili ekonomik ve teknik araştırma masrafları ile yatırım dönemi işletmeye alma sırasında ihtiyaç duyulacak kontrolörlük, müşavirlik, eğitim vb. konularda yapılacak harcamalar bu kalemde dikkate alınır.

2. Bina İnşaat Giderleri: Yapılacak ana mal/hizmet üretim binası, yardımcı işletmelere ilişkin binalar, idari binalar, depolar dahil olmak üzere her bir harcama kalemi için metrekare ve birim değerlerde belirtilmek üzere, inşaat giderleri uygun hesaplama yöntemleri uygulanarak hesaplanır.

3. Mal veya hizmet üretimine yönelik ana makine ve teçhizat giderleri:

4. Yardımcı işletmeler makine ve teçhizat giderleri: Su, elektrik, yakıt, buhar, arıtma tesis vb. servisler için gerekli makine ekipman giderleri ortaya konacaktır.

5. Montaj giderleri: Ana fabrika, yardımcı işletme tesislerinin montajları ile ilgili tüm masraflar verilir. (Ortalama bir değer olarak toplam makine- teçhizat bedelinin % 6’sı kadar bir meblağ alınabilir.)

6. Taşıt araçları: Tesis için gerekli taşıt araçlarına ilişkin öngörülen harcamalar, cins,miktar ve birim fiyatlar da belirtilerek bu gider kaleminde gösterilir.

7. İşletmeye alma giderleri: Deneme üretimine başlangıçtan itibaren kesin işletmeye geçişe kadar yapılması zorunlu olan harcamalar dikkate alınır.

8. Genel giderler: Haberleşme, aydınlatma, ilan vs. masraflar ile emlak ve taşıt alım vergileri, yatırım dönemi personel, personel eğitimi ve yönetim giderleri, idari ve sos yal binaların tefrişi ve çeşitli demirbaşlarla ilgili giderler verilir.

9. Diğer giderler: Başta yatırım dönemi finansman giderleri olmak üzere çeşitli fon vergi vb. masraflar bu harcama kaleminde gösterilir.

EK-3

YATIRIM TAAHHÜTNAMESİ

Madde 1 — 5084 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesine istinaden …… Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliği

tarafından ….. parsel yatırımcıya tahsis edilecektir.

Madde 2 — YATIRIMCININ ADI SOYADI VEYA TİCARET UNVANI

Madde 3 — PARSELİN TAHSİS VE TESLİM TARİHİ

Madde 4 — YATIRIMIN KONUSU

Madde 5 — YATIRIMA BAŞLAMA TARİHİ

Madde 6 — YATIRIMIN FAALİYETE GEÇECEĞİ TARİH

Madde 7 — İSTİHDAM EDİLECEK KİŞİ SAYISI

Madde 8 — İSTİHDAM DARALTICI PLAN VE PROJE TADİLATI YAPMAMA YÜKÜMLÜLÜĞÜ

Yatırımcı, istihdamı daraltacak plan ve proje tadilatına gidemez.

Madde 9 — İNŞAAT VE İŞLETMENİN KONTROLÜNE İZİN VERME YÜKÜMLÜLÜĞÜ

Yatırımcı yatırımının başlangıcından itibaren üretim aşamasına kadar organize sanayi bölgesi ve diğer ilgili kamu kuruluşlarının her türlü takip ve denetiminde gereken her türlü kolaylıkları göstermek ve istenen bilgi ve belgeleri vermek zorundadır.

Madde 10 — MASRAFLARI KARŞILAMA YÜKÜMLÜLÜĞÜ

Yatırımcı, tahsis edilen parsel üzerine ipotek konulması veya kaldırılması ile tapuya ilişkin diğer işlemlerle ilgili her türlü vergi, resim, harç, katılma payı ve katkı payı gibi diğer masrafları karşılamak zorundadır.

Madde 11 — TAHSİSLERİN İPTALİ (Değişik: 2/11/2007-2007/12830 K.)

Yatırımcının, iflas dahil yatırıma devam etmemesi durumunda, organize sanayi bölgesi tarafından öngörülen sürede yatırımı tamamlamamasının veya tahsis edilen parsel ile ilgili olarak yapılan denetimler ve düzenlenen raporlar sonucunda, 5084 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesi, Yönetmelik ve bu taahhütnamede belirtilen şartlara uyulmadığının tespiti halinde, organize sanayi bölgesi yetkili organları tarafından yapılan tahsis iptal edilir.

Madde 12 — HAFRİYAT SIRASINDA BULUNACAK KÜLTÜR VARLIKLARININ MÜLKİ AMİRLİĞE BİLDİRME YÜKÜMLÜLÜĞÜ

Yatırımcı, inşaat sırasında bulunacak olan taşınır kültür varlıklarını mülki amirliklere bildirmek zorundadır.

Madde 13 — DİĞER HÜKÜMLER

Bu taahhütnamede yer almayan hususlarda 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu ve Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği hükümleri geçerlidir.

YUKARIDAKİ ESAS, KOŞUL, KURAL VE YÖNTEMLERE UYACAĞIMI VE YERİNE GETİRECEĞİMİ, YATIRIM BİLGİ FORMUNDAKİ BİLGİLERİN DOĞRULUĞUNU TAAHHÜT EDERİM.

YATIRIMCI

Kişi veya Yetkili Temsilcisi

Tüzel Kişilerin Unvanı

İmza/Kaşe

15/6/2004 TARİH VE 2004/7513 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARI İLE

YÜRÜRLÜĞE KONULAN YÖNETMELİĞE EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN

YÖNETMELİKLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN

ÇİZELGE

Ek ve Değişiklik Getiren Yönetmeliği Yürürlüğe Koyan Kararnamenin

Tarihi	Numarası	Farklı Tarihte Yürürlüğe Giren Maddeler	Yürürlüğe Giriş Tarihi
8/8/2005	2005/9261	1, 2, 8, 10,15 ve İşlenemeyen hüküm	1/4/2005 tarihinden geçerli olmak üzere 8/9/2005
2/11/2007	2007/12830	2, 8, 10, 11, 12, 15, EK-3	14/12/2007

---

[1] 8/8/2005 tarihli ve 2005/9261 sayılı Bakanlar Kurulu Karanının Eki Yönetmeliğin 3 üncü maddesiyle birinci fıkrada yer alan “anapara, faiz, komisyon ve gider vergilerinin” ibaresi, “anapara ve faizlerinin” olarak değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.

[2] Bu madde başlığı “Yatırım ve istihdam koşulları” iken, 2/11/2007 tarihli ve 2007/12830 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 3 üncü maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.

[3] Bu madde başlığı “Yatırım ve istihdamın denetlenmesi ve şerhin kaldırılması” iken, 2/11/2007 tarihli ve 2007/12830 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 6 ncı maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.

Resmi Gazete Tarihi: 31.07.1985 Resmi Gazete Sayısı: 18828

TAŞINMAZ MAL ZİLYETLİĞİNE YAPILAN TECAVÜZLERİN ÖNLENMESİ HAKKINDA KANUNUN UYGULAMA ŞEKLİ VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Esaslar

Amaç

Madde 1 – Bu Yönetmelik, 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin şekil ve usulleri belirlemek amacıyla düzenlenmiştir.

Kapsam

Madde 2 – Bu Yönetmelik, 3091 sayılı Kanunda geçen bazı deyimlerin tanımlanması, karar vermeye yetkili merciler, görev ve yetkileri, başvurma, soruşturma, karar verilmesi, kararların yerine getirilmesi, ikinci ve sonraki tecavüzler ile Kanunun uygulanmasına ilişkin diğer hususları düzenleyen hükümleri kapsar.

Kanunun uygulama alanı

Madde 3-3091 sayılı Kanun gerçek ve tüzelkişilerin zilyed bulunduğu taşınmaz mallarla, kamu idareleri, kamu kurumları ve kuruluşları veya bunlar tarafından idare olunan veya Devlete ait veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlere veya menfaati umuma ait olan taşınmaz mallara yapılan tecavüz veya müdahalelerin, idari makamlar tarafından önlenmesi suretiyle tasarrufa dair güvenliği ve kamu düzenini sağlar.

Genel ilke

Madde 4 – 3091 sayılı Kanun, emniyet ve asayişi, tasarrufa ilişkin güvenliği ve kamu düzenini sağlamaya yönelik bir kanun olup, bu Kanuna göre verilen kararlar mülkiyet yönünden bir hak sağlamayan, sadece bir idari zabıta tedbiri niteliğindeki kesin kararlardır. Taşınmaz mal üzerinde fiili hakimiyet ve tasarrufu esas alarak zilyetliği korur.

Özel kanunlar

MADDE 5 – (Değişik:RG-18/6/2011-27968)

3091 sayılı Kanuna göre özel kanun durumunda olan 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu, 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu, 4/6/1985 tarihli ve 3213 sayılı Maden Kanunu ile diğer özel kanunlar kapsamına giren taşınmazlara tecavüz veya müdahalelerin olması halinde, ilgililerin başvurması ya da vali veya kaymakamın tecavüz veya müdahaleyi öğrenmeleri halinde 3091 sayılı Kanuna göre soruşturma yaptırarak tecavüz veya müdahale önlenmekle birlikte, ayrıca ilgili kanunlarına göre de gereği yapılmak üzere ait olduğu kamu kuruluşlarına bildirir.

5917 sayılan kanuna yapılan atıflar

Madde 6 – Diğer kanunların, yürürlükten kalkmış olan “5917 sayılı Gayrimenkule Tecavüzün Def’i Hakkında Kanun”a yapılış atıfları 3091 sayılı Kanuna yapılmış sayılır.

Taşınmaz mal

Madde 7 – Taşınmaz mal; arz üzerinde sabit olan tarla, bağ,bahçe, arsa, orman, ağıl, apartman, dükkan, fabrika, otel gibi bütün arazi, bina ve madenlerdir.

Taşınmaz mala sahip olan o malın altına ve üstüne de sahiptir.

Taşınmaz mallar 3 gruba ayrılır:

a) Arazi, arazinin tamamlayıcı parçası sayılan bina ve ağaçlar, arz üzerinde kaynaklar, akarsular,

b) Tapu siciline müstakil ve daimi olmak üzere kayıtlı ayni haklar (üst hakkı, kaynak hakkı, irtifak hakkı gibi).

c) Yer altındaki madenler.

Devlete ait taşınmaz mallar

Madde 8 – Devlete ait taşınmaz mallar, tapuda Hazine adına kayıtlı olanlar ile tescil edilebilir nitelikte Hazineye ait taşınmaz mallardır.

Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan taşınmaz mallar

Madde 9 -Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan taşınmaz mallar, herkesin istifadesine açık olan denizler, göller, nehirler, tarıma elverişli olmayan yerler, kayalar, tepeler ve dağlar gibi sahipsiz şeyler ile Devlet veya bir kamu hukuku tüzel kişisi tarafından umumun yahut bir kısım halkın yararlanmasına terk ve tahsis edilen umumi yollar, köprüler, parklar, meydanlar, mer’alar, yaylak ve kışlaklar gibi menfaati umuma ait olan taşınmaz mallardır.

Zilyetlik ve zilyet

Madde 10– Zilyetlik, taşınmaz mallardan bir yarar sağlamak üzere olanları fiilen hakimiyet altında bulundurmadır.

Zilyet, taşınmaz maldan bir yarar sağlamak üzere o taşınmaz malı fiilen hakimiyeti altında bulunduran gerçek ve tüzel kişilerdir.

Tecavüz ve müdahale

Madde 11 – Tecavüz; taşınmaz malı zorla veya zilyedinden habersiz olarak işgal etmek veya ele geçirmek veya taşınmazın aynında değişiklikler meydana getirmek.

Müdahale; zilyedin taşınmaz mal üzerindeki mutlak hakimiyetini kısmen veya tamamen ihlal etmektir.

Tecavüz ve müdahale sayılacak haller

Madde 12 – Aşağıdaki olay ve durumlar 3091 sayılı Kanunun uygulanmasında taşınmaz mala yapılmış tecavüz veya müdahale sayılır.

a) Bahçe, tarla ve arsa gibi arazi üzerinden devamlı olarak gelip geçmek suretiyle zilyedin taşınmazdan istifade etmesine engel olmak.

b) Ekim ve dikimde bulunmak.

c) Bir hak iddia ederek tarla veya bahçelerdeki mahsulü biçmek, toplamak.

d) Başkasının taşınmaz malına taş, toprak, ağaç, gübre ve benzeri şeyleri bırakmak suretiyle zilyedin taşınmazdan istifade etmesine engel olmak.

e) Sulama veya içme sularından, su kuyularından, sarnıçlarından, su yollarından, su borularından ve arklarından yararlanmayı engellemek.

f) Başkasının arazisi üzerine su geçirmek üzere ark açmak.

g) Temel açmak, hendek kazmak, bina yapmak.

h) Yukarıda sayılanlara benzer diğer davranışlarda bulunmak.

Müşterek veya iştirak halinde mülkiyetten doğan zilyetlik

Madde 13– Bir taşınmaz mal üzerinde birden fazla kişilerin bir arada zilyet oldukları müşterek veya iştirak halinde mülkiyet hallerinde, yani anlaşmazlığa düşenlerin taşınmazda hissedar olmaları halinde, o taşınmazı fiilen tasarruf edenin zilyetliğinin hem diğer hissedarlara, hem de üçüncü şahıslara karşı korunması esastır. Bu gibi durumlarda “müşterek hissedarlıktan” söz edilerek 3091 sayılı Kanunun olaya uygulanmaması yoluna gidilemez.

Taşınmazın miras yoluyla birden çok mirasçıya kalması halinde de bu Kanuna göre tecavüz veya müdahalenin önlenmesi ile ilgili başvurular kabul edilir ve eylemli olarak zilyetliklerini sürdürenleri zilyetlikleri hem diğer mirasçılara hem de üçüncü şahıslara karşı korunur.

Ortaklık ve kira sözleşmeleri

Madde 14 – Taşınmaz mal üzerindeki anlaşmazlığın ortaklıktan veya kira sözleşmesinden kaynaklanmış olması idarenin taşınmaza eylemli olarak kimin veya kimlerin zilyet olduklarını araştırarak karar vermesine engel değildir. Ortaklığın veya kira sözleşmesinin sona erip ermediği, bulunduğu aşamada geçerliliği olup olmadığı adli yargının çözümleyeceği üstün hak iddiası niteliğindedir.

Damlıyapı ve fuzuli işgal

Madde 15– Konut, dükkan, depo ve ahır gibi damlı yapılarda bu Kanunun uygulanabilmesi taşınmazın fuzulen işgal edilmiş olmasına bağlıdır.

Fuzuli işgal; bir taşınmazı, sahibinin izin ve rızası olmayarak işgal etme, başka bir deyişle bir taşınmazın maliki veya onun yerine bu konuda işlem yapmaya yetkili vekil veya mümessil gibi kimselerle hukuki bir bağlantı kurmadan rıza dışı, henüz boşaltılmamış veya herhangi bir suretle boşalan damlı bir yapıya, eylemli bir durum yaratarak kendiliğinden girme durumudur.

İKİNCİ BÖLÜM

Görev, Yetki ve Başvuru

Karar verme yetkisi

Madde 16– Taşınmaz malın merkez ilçesi sınırları içinde bulunması halinde vali veya görevlendireceği vali yardımcısı, ilçelerde bulunması halinde ise kaymakamlar tecavüz veya müdahalenin önlenmesine karar vermeye yetkilidirler. Vali, bu yetkisini vali yardımcılarından ancak birine devredebilir. Valinin bu konuda vali yardımcısına yetki vermesi, gerek gördüğünde bizzat karar vermesine engel değildir. Valinin yetkisini devretmesi halinde durum vali yardımcıları arasında yapılacak görev bölümünde belirtilir.

Başvuru

Madde 17 – Taşınmaz mala yapılan tecavüz veya müdahalenin önlenmesi için yetkili makamlara başvurmaya o taşınmaz malın zilyedi yetkilidir. Zilyet birden fazla ise içlerinden birinin başvurması yeterlidir.

Kamu idareleri, kamu kurumları ve kamu kuruluşları ile tüzel kişilerin başvuruları,taşınmaz malın ait olduğu idare, kurum, kuruluş veya tüzel kişinin yetkilisi tarafından yapılır.

Köye ait taşınmaz mallara yapılan tecavüz veya müdahalelerde, köy halkından herhangi biri de yetkili makama başvuruda bulunabilir.

(Değişik:RG-2/7/2010-27629) Başvurular yazılı veya elektronik dilekçe ile ilçelerde kaymakamlıklara, merkez ilçelerde valiliklere bizzat veya kanuni temsilcileri tarafından yapılır.

Kan hısımları ile sıhri hısımlar tarafından zilyet adına yapılan başvurular işleme konulmaz.

Posta ile yapılan başvurular üzerine, başvurunun kanuni süresi içinde bizzat veya kanuni temsilcisi tarafından yapılması gerektiği başvuru sahibine yazılı olarak duyulur.

Köye ait taşınmaz mallara yapılan tecavüz veya müdahalelerde başvuru

Madde 18– Köy tüzel kişiliğine ait tapuda veya tapusuz her nev’i taşınmaz mala yapılan tecavüz veya müdahalelerde köyün kanuni temsilcisi olan köy muhtarının başvurması esastır. Ancak o köyde oturan köy halkından herhangi biri tarafından yapılan başvurular üzerine de yetkili makam tarafından soruşturma yaptırılır.

Vali veya kaymakamın doğrudan soruşturma yaptırması

Madde 19 -Vali ve kaymakamlar görev alanları içinde bulunan kamu idarelerine, kamu kurumlarına ve kuruluşlarına ait veya bunlar tarafından idare olunan veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlere veya menfaati umuma ait olan taşınmaz mallara tecavüz veya müdahalede bulunulduğu öğrendiklerinde, soruşturmayı doğrudan doğruya yapar veya yaptırırlar ve sonucu karara bağlarlar.

Kamu idarelerine, kamu kurumlarına ve kuruluşlarına ait veya bunlar tarafından idare olunan ve özel hukuk hükümlerine tabi bulunan taşınmaz mallara tecavüz veya müdahalede bulunulması halinde, bu idarelerin yetkilerinin başvurması esastır.

Başvuruda bulunma süresi

Madde 20 – Yetkililerin, tecavüz veya müdahalenin yapıldığı öğrendikleri tarihten itibaren 60 gün içinde idari makama başvuruda bulunmaları gerekir. Ancak, tecavüz veya müdahalenin oluşundan itibaren bir yıl geçtik ten sonra bu makamlara başvuruda bulunulamaz. Posta ile yapılan başvurular, başvuru için Kanunun öngördüğü süreleri durdurmaz.

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerle menfaati umuma ait olan taşınmaz mallara bu Kanunun yürürlüğe girdiği 15.12.1984 tarihinden sonra yapılan tecavüz veya müdahalelerde başvuru için süre aranmaz.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Soruşturma ve Karar

Kanunun kapsamı dışında kalan başvurular

Madde 21 -Anlaşmazlık konusunun 3091 sayılı Kanunla çözümlenmesi mümkün olmayan hukuki mahiyette bulunması, başvurunun süresi içinde yapılmaması, başvuruda bulunanın yetkili olmaması veya başvurunun yetkili makama yapılmamış olması gibi bu Kanun kapsamı dışında kaldığı dilekçeden açıkça ve kesinlikle anlaşılan hallerde, başvurulur mahallinde soruşturma yapılmadan yazılı olarak reddedilebilir.

Soruşturma memuru ve yardımcılarının görevlendirilmesi

Madde 22- Başvuru dilekçesini alan vali, yetkili vali yardımcısı veya kaymakam tecavüz veya müdahalenin olup olmadığını yerinde doğrudan soruşturabileceği gibi, bu amaçla devlet memurlarından bir veya işin mahiyetine göre birkaçını soruşturma yapmak üzere görevlendirebilir.

Taşınmazın ölçülmesi, sınırlarının belirlenmesi, krokisinin çizilmesi ve tapu uygulaması gibi hususlarda yardımcı olmak üzere soruşturma memurlarına eleman verilebilir.

Adli ve askeri personel ile güvenlik kuvvetlerinin amir ve memurları soruşturma ile görevlendirilemez.

Evrakın soruşturma memuruna verilmesi

Madde 23– Yetkili makam tarafından soruşturma memuru ve gerektiğinde teknik eleman veya yardımcı görevlendirilerek valilik veya kaymakamlık bürolarına havale edilen dilekçeler, havale tarihi itibariyle kaydedilir. Başvuru sahibine soruşturma ve infaz memurları yollukları ile taşıtı kendi sağlamayacaksa taşıt ücretleri maliye veznesine yatırılarak makbuzu dosyasına bağlanır ve evrak bir yazı ile soruşturma görevlisine verilir.

Tebligat

Madde 24 – Kanun, soruşturmanın 15 gün içerisinde yaptırılarak karara bağlanmasını öngördüğünden; soruşturma emrini alan memur, soruşturmanın yapılacağı yer, gün ve saati; tarafların tanık ve diğer delilleri ile hazır bulunmaları, aksi halde sonradan tanık dinletemeyecekleri hususunu her türlü imkandan yararlanarak tebliğ eder ya da köy veya mahalle muhtarları vasıtasıyla tebliğ ettirir ve tutanağını dosyasına koyar.

Taraflara tebligat yapılmadan veya 25 inci maddede belirtilen ilan yaptırılmadan mahallinde soruşturmaya başlanamaz.

Zorunlu ve acele hallerde bu konu ile ilgili bildirimler, Tebligat Kanunu ve Tüzüğü esaslarına göre valilik veya kaymakamlık emri ile yollukları ödenmek suretiyle güvenlik kuvvetlerine yaptırılır.

Köye ait taşınmaz mallara yapılan tecavüz ve müdahalelerde köy halkından biri tarafından başvuruda bulunulmuş ise, soruşturma sırasında muhtar veya ihtiyar kurulu üyelerinden birinin mahallinde hazır bulunması zorunlu olduğundan, yukarıdaki usullere göre bunlara da gerekli tebligat yapılır.

Mütecavize tebligat yapılamaması

Madde 25 – Adresinin tespit edilememesi, gösterilen adreste bulunamaması gibi nedenlerle mütecavize tebligat yapılamaması halinde soruşturmanın yapılacağı yer, tarih ve saat soruşturma memuru tarafından 3 gün önceden alışılmış usullerle taşınmaz malın bulunduğu köy veya beldede ilan ettirilir ve durum tutanakla belgelenir. Bu duyuruya rağmen mütecavizin soruşturma mahalline gelmemesi halinde ilân tutanağı dosyasına konularak soruşturma mütecavizin yokluğunda yapılır.

Soruşturmanın yapılmaması

Madde 26– Başvuru sahibinin soruşturma için tespit ve tebliğ edilen günde gelmemesi, hava muhalefeti gibi zorunlu nedenlerle soruşturma mahalline gidilememesi hallerinde, durum soruşturma memuru tarafından valilik veya kaymakamlığa bildirilir.

(Değişik:RG-2/7/2010-27629) Başvuru sahibinin ücretleri yatırmaması veya kendisi sağlayacaksa taşıt getirmemesi halinde ise, dilekçesinin işlemden kaldırıldığı,posta aracılığıyla veya elektronik olarak kendisine tebliğ olunur.

Başvuru sahibinin başvurusundan vazgeçmesi

MADDE 27 – (Değişik:RG-2/7/2010-27629)

Başvuru sahibinin, başvuru tarihinden karar verilinceye kadar geçen süre içinde başvurusundan herhangi bir sebeple vazgeçtiğini yazılı veya elektronik dilekçe ya da sözlü olarak bildirmesi halinde, sözlü ifadesi yazılı hale getirilerek, yetkili makamın onayı ile dosyası işlemden kaldırılır. Bu durumda soruşturma için yatırdığı paralar, yapılan masraflar üzerinde kalmak üzere başvuru sahibine geri verilir.

Soruşturma

Madde 28– Soruşturma memuru, taşınmaz malın bulunduğu yerde sırasıyla önce şikayetçinin, sonra mütecaviz olduğu iddia edilen kişi veya kişilerin, daha sonra tarafların tanıklarının ve gerek gördüğünde doğrudan seçeceği bilirkişiler ile ilgilisine göre Hazine, özel idare ve belediye temsilcilerinin, köy veya mahalle muhtarıve ihtiyar kurulu üyelerinin ifadesini alarak:

a) Taşınmaz malın niteliğini ve bütün sınırlarını.

b) Taşınmaz malı fiilen tasarruf eden zilyedin kim veya kimler olduğunu, ne zamandan beri ve ne suretle zilyet olduğunu,

c) Mütecavizin kim veya kimler olduğunu.

d) Taşınmaz mala mütecavizi veya mütecavizler tarafından ne şekilde ve ne zaman tecavüz veya müdahale edildiğini.

e) Tecavüz veya müdahalenin bu taşınmazın hangi kısmına veya miktarına yapıldığını.

f) Başvuru sahibinin bu tecavüzü veya müdahaleyi hangi tarihte öğrenildiğini,

tespit eder.

Bu amaçla taraflarca gösterilen tapu ve her türlü belgeleri inceler, araziye uygunluğunu araştırır.

Kroki çizilmesi

Madde 29- Soruşturma sırasında soruşturma memuru veya görevlendirilmiş ise teknik eleman tarafından taşınmaz malın mevkii, yönleri sınırları ve tecavüz veya müdahale edilen kısmı çizilerek basit bir kroki üzerinde gösterilir. Krokinin altında düzenlendiği tarih ile düzenleyenin kimliği ve imzası bulunur.

Tanık ve bilirkişi ifadelerinin alınmasında usul

Madde 30- Tanıkların ve bilirkişilerin ifadeleri tek tek alınır. İfadeler alınırken hazır bulunan diğer tanıklar ve bilirkişiler tanığın söylediklerini duyamayacak şekilde uzaklaştırılır.

İfade alınmasına başlanmadan önce tanıkları tanıyıp tanımadıkları ve anlaşmazlık konusu hakkında bilgileri olup olmadığı sorularak gerekli açıklamalarda bulunur. Soruşturmanın amacının zilyedi belirlemek olduğu, mülkiyet anlaşmazlıklarının bu soruşturmanın kapsamı dışında kaldığı anlatılır.

(Değişik fıkra:RG-18/6/2011-27968)Tanık ifadeleri ile bilirkişilerin görüşleri 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre yeminli olarak, başvuru sahibinin ve mütecavizin ifadeleri yeminsiz olarak alınır.

Tanıklar ayrı ayrı ve tanıklıktan önce yemin ederler. Yemin: “Bir şey saklamaksızın ve bir şey katmaksızın kimseden korkmayarak, bir tesire kapılmayarak bildiğimi namusum ve vicdanım üzerine dosdoğru söyleyeceğime yemin ederim” şeklinde olur.

Bilirkişiler görüşlerini söylemeden veya raporunu vermeden önce; “Tarafsız ve tamamen ilim ve fenne uygun olarak görüşünü açıklayacağına vicdanı üzerine” yemin ederim.

Sonradan tanık dinlenemeyeceği

Madde 31- Daha önce taraflara tanık ve diğer delilleri ile birlikte soruşturma yapılacak yerde hazır bulunmaları hususu tebliğ edilmiş olduğundan, ilgililerin tanıklıklarını getiremedikleri ve sonradan dinletmek istedikleri yolundaki istek ve iddiaları kabul edilmez.

Tarafların anlaşması

Madde 32- Mahallinde soruşturmanın başlamasından karar verilinceye kadar geçen süre içinde tarafların aralarında anlaşmaları halinde, buna ilişkin ifadelerin bulunduğu bir anlaşma tutanağı düzenlenir. Tutanakta anlaşmanın hangi şekil ve şartlarda yapıldığına değinilmez.

Anlaşma tutanağı dosyasına bağlanarak herhangi bir karar verilmeksizin yetkili makamın onayı ile dosya işlemden kaldırılır ve maliye veznesine yatırılıp da sarf edilmeyen paralar başvuru sahibine geri verilir.

Kamu idareleri, kamu kurumları, kamu kuruluşları ile köye ait taşınmaz mallara yapılan tecavüz veya müdahalelerde tarafların anlaşması söz konusu olamaz.

Soruşturma evrakı ile fezlekenin yetkili makama verilmesi

Madde 33- Soruşturma memuru, soruşturma bittikten sonra soruşturma evrakındaki bilgiler ile şikayetçi, mütecaviz ve tanık ifadelerinin, bilirkişilerin görüşlerinin özetlerinin bulunacağı bir fezleke düzenler. Fezlekede bu ifade ve görüşleri ve diğer delilleri değerlendirerek durumun tartışmasını yapar ve verilecek karara esas olacak görüşünü belirterek fezlekeyi soruşturma evrakı ile birlikte en kısa zamanda valilik veya kaymakamlığa verir.

Anlaşmazlığın dava konusu olması

Madde 34- Başvuru sırasında, taraflar arasındaki taşınmaz mal anlaşmazlığı hakkında mahkemece bir ihtiyati tedbir kararı verilmiş veya anlaşmazlık dava konusu yapılmış ise 3091 sayılı Kanun hükümleri uygulanmaz.

Soruşturma memuru soruşturma öncesinde, soruşturma sırasında ve gerek görürse yetkili makamın emri ile soruşturma sonrasında taşınmaz malla ilgili anlaşmazlığın taraflar arasında Medeni Kanuna göre mülkiyet hakkında dayalı bir müdahalenin men’i veya zilyetliğin ihlali nedeniyle açılmış bir tecavüzün ref’i davasına konu olup olmadığını, taşınmaz mal anlaşmazlığı hakkında mahkemelerce verilmiş bir ihtiyati tedbir kararı bulunup bulunmadığını araştırır.

Bu tür bir davanın açılmış olduğunun veya bir ihtiyati tedbir kararının verilmiş bulunduğunun anlaşılması halinde soruşturma hangi aşamada ise işlemler durdurulur ve bu Kanuna göre karar verilemeyeceği gerekçesi ile birlikte şikayetçiye yazılı olarak duyurulur.

Mahkemeye yapılan taşınmaz malla ilgili başvuru Medeni Kanuna göre müdahalenin men’i veya tecavüzün ref’i talebi dışında ise bu durum idarenin soruşturma yapmasına ve karar vermesine engel değildir.

3091 sayılı Kanuna göre idari makam tarafından verilmiş bir önleme kararı varken, taraflarca taşınmaz mal anlaşmazlığına ilişkin dava açılmadan adli mercilerce ihtiyati tedbir kararı verilemez.

Karar

Madde 35- Karar vermeye yetkili makam, soruşturma evrakı üzerinde en kısa zamanda gerekli incelemeyi yapar. Eksiklikler var ise evrakı soruşturma memuruna vererek tamamlattırır. Dosyadaki bilgilere göre tecavüz veya müdahalenin önlenmesine veya talebin reddine karar verir.

Kararlarda, taşınmaz mal üzerinde üstün sayılabilecek bir hakkı olduğunu iddia edenlerin yargı yoluna başvurması gerektiği belirtilir.

Talebin reddine ilişkin kararlarda soruşturma giderlerinin şikayetçinin üzerinde kalacağı, tecavüzün önlenmesine ilişkin kararlarda ise soruşturma ve infaz giderlerinin mütecavizden icra yolu ile tahsil edilerek şikayetçiye ödeneceği belirtilir.

Kararların on beş gün içinde verilmesi

Madde 36- Başvuru tarihinden itibaren soruşturmanın en kısa zamanda yapılarak kararın 15 gün içerisinde verilmesi zorunludur. Çeşitli nedenlerle bu süre içerisinde karar verilememesi halinde durum sebepleriyle birlikte kaymakamlıklarca valiliklere, valiliklerce İçişleri Bakanlığına bildirilir.

Kararların kesinliği

MADDE 37 – (Değişik:RG-18/6/2011-27968)

3091 sayılı Kanuna göre verilen kararlar idari yargı yolu açık olmak üzere kesindir. Yetkili makam verdiği bu karardan dönemez, kararı kaldıramaz ve değiştiremez. Bu kararlar hiyerarşik denetime tabi tutularak üst makamlarca da kaldırılamaz, değiştirilemez. Tarafların kararın düzeltilmesine ilişkin talepleri dikkate alınmaz. Ancak verilen kararın esasına etkisi olmayan açık ve belirgin yazı ve hesap hataları gibi maddi hatalar kararı veren makamca düzeltilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kararların Uygulanması

Talebin reddine ilişkin kararlar

Madde 38- Yetkili makamların, talebin esastan veya süre yönünden reddine ilişkin karar ve işlemleri, 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre ilgililere duyurulur ve duyuru belgeleri dosyasında saklanır.

Tecavüz veya müdahalenin önlenmesine ilişkin kararların uygulanması

Madde 39- Tecavüz veya müdahalenin önlenmesi hakkındaki kararlar, karar vermeye yetkili amirce görevlendirilecek infaz memuru tarafından taşınmaz malın yerinde ve o andaki durumu ile zilyetine, tüzel kişiliği veya kamu idareleri, kamu kurumları ve kuruluşlarına teslim edilmesi suretiyle yerine getirilir.

İnfaz memuru

Madde 40- Tecavüz veya müdahalenin önlenmesi hakkında verilen kararların uygulanması için yetkili makam tarafından infaz memuru ile gerekli görülen durumlardan infaz memuruna teknik yönden yardımcı olmak üzere yeteri kadar fen elemanı görevlendirilir. Karar, kroki ve dosya infaz yapılmak üzere bir yazı ile infaz memuruna verilir.

Soruşturma memuru olarak görevlendirilmiş olanlar infaz memuru olarak da görevlendirilebilir. Güvenlik kuvvetlerinin amir ve memurları infaz memuru olarak görevlendirilemezler.

Tebligat

Madde 41- Kararın, evrakın infaz memuruna verildiği tarihten itibaren en geç beş gün içinde infaz edilmesi zorunludur. Emri alan infaz memuru infazın yapılacağı yeri, günü ve saati her türlü imkândan yararlanarak en süratli bir şekilde taraflara tebliğ eder veya ettirir ve tebliğ tutanağını dosyasına koyar. Bu bildirimler Tebligat Kanunu ve Tüzüğü esaslarına göre valilik veya kaymakamlık emri ile yollukları ödenmek suretiyle güvenlik kuvvetlerine de yaptırılabilir.

Mütecavize tebligat yapılamaması halinde, infazın yapılacağı yer, gün ve saat infaz memuru tarafından üç gün önceden, alışılmış usullerle taşınmaz malın bulunduğu köy veya belediyede ilan ettirilir. Mütecaviz gelmezse bu ilan tutanağı dosyasına konularak infaz mütecavizin yokluğunda yapılır.

İnfaz

Madde 42- İnfaz, üzerinde anlaşmazlık bulunun taşımaz malın bulunduğu yerde, mütecavizin taşınmaz mal üzerindeki tecavüz veya müdahalesi men edilerek taşınmaz malı o andaki durumu ile zilyetine teslim etmek suretiyle yapılır.

Bu amaçla, infaz memuru önceden tespit ve taraflara tebliğ edilen gün ve saatte, görevlendirilmiş ise teknik elemanlar ve güvenlik görevlileri ile birlikte taşınmaz malın bulunduğu yerde hazır bulunur. Tarafların gelip gelmediğini kontrol eder. mütecavizin gelmemesi halinde durumu tutanağa geçirerek infaz sırasında hazır bulunmak üzere yöre halkından iki kişi seçer. İnfazı güçleştirecek veya engelleyecek bir durum olması halinde güvenlik kuvvetlerinin gerekli önlemleri alarak güvenliğin sağlanmasından sonra infaz işle-mine başlar.

Yetkili makamca verilen kararı okur ve kararın birer örneğini taraflara vererek gerekirse kararın mahiyeti hakkında açıklamalarda bulunur.

Mütecavizin tecavüzü veya müdahalesi defedilerek taşınmaz mal mahallinde zilyet veya zilyetlere teslim edilir.

Zilyede teslim edilecek taşınmaz mal kilitli veya kapalı ise, açılması zorunludur.

İnfaz mahallinde hazır bulunan mütecaviz veya vekilinden, bunlar yoksa aile efradından veya işçilerinden reşit olan kişilerden taşınmaz malı açması istenir, gerekirse zorla açtırılır. Bunların mümkün olmaması halinde, infaz memuru tarafından tutanağa geçirilmek suretiyle kilit ve her türlü tertibin kırılarak açtırılması temin edilir.”

İnfaz sırasında mütecaviz, anlaşmazlık konusu taşınmaz mal üzerinde üstün bir hakkı bulunduğunu ileri sürse bile, kararda da belirtilmiş olduğu üzere yargı yoluna başvurması gerektiği bir kez de sözlü olarak kendisine duyurulur.

Taşınmaz mala mütecavizin ikinci defa veya onun yararına başkaları tarafından bilerek yapılacak tecavüz veya müdahalenin suç teşkil edeceği ve Kanunun 15 ini maddesi uyarınca cezalandırılacağı belirtilir ve infaz tutanağı düzenlenerek imza altına alınır.

Taşınmaz mal üzerindeki ekim, tesis ve değişiklikler

Madde 43– Tecavüz veya müdahalesi önlenen kişi, taşınmaz mal üzerinde vücuda getirdiği her türlü ekim, tesis ve değişikliklerden dolayı ancak genel hükümler dairesinde yargı yoluna başvurabilir. İnfaz sırasında bu husus da mütecavize ve hazır bulunmayanlara duyurularak tutanağa geçirilir.

Tarafların bu konuda aralarında yapacakları sözlü veya yazılı anlaşmalar idareyi bağlamaz.

İnfazın ertelenemeyeceği

Madde 44- Karar verildikten sonra tarafların herhangi bir nedenle infazın durdurulması ya da ertelenmesi yolundaki talepleri dikkate alınmaz.

Karar verildikten sonra tarafların aralarında anlaşılmış olmaları infazın yapılmasına engel değildir.

Ancak, başvuru sahibinin, aralarında anlaşmış olduklarından bahisle infaz giderlerini yatırmaması halinde durum tutanakla tesbit edilir ve kararın ilgililere tebliği ile yetinilir.

İnfazın süresi içinde yapılamaması

Madde 45- Kararın infaz memuruna geldikten itibaren beş gün içinde infaz edilememesi halinde, durum nedenleri ile birlikte kaymakamlıklarca valiliklere, valiliklerce de İçişleri Bakanlığına bildirilir.

Köy tüzel kişiliğine ait taşınmazlara yapılan tecavüzler

MADDE 46 – (Değişik:RG-18/6/2011-27968)

Köy tüzel kişiliğine ait mer’a, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz mallara yapılan ilk tecavüz ve müdahaleler 3091 sayılı Kanuna göre önlenmekle birlikte, tecavüz veya müdahalede bulunanlar hakkında 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154 üncü maddesi uyarınca cezai işlem yapılmak üzere durum valilik ve kaymakamlıkça Cumhuriyet Savcılığına bildirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İkinci ve Sonraki Tecavüzler

Men kararlarının geçerlilik süresi

Madde 47- Yürürlükten kalkmış olan 2311 ve 5917 sayılı Kanunlara veya 3091 sayılı Kanuna göre yetkili makamlarca verilmiş ve infaz edilmiş olan tecavüz veya müdahalenin önlenmesi hakkındaki kararlar, taşınmaz malın hiç el değiştirmemiş ve hukuki durumunun değişmemiş olması koşuluyla geçerliliğini korurlar.

Karar tarihinden itibaren geçen zaman içinde tarafların aralarında anlaşmış olmaları, mütecaviz lehine kesin bir mahkeme kararı veya bir ihtiyati tedbir kararı verilmiş olması veya başka bir nedenle taşınmazın el değiştirmesi hallerinde, lehine karar verilenin taşınmazla fiili ilgisi tamamen kesilmiş olduğundan, daha önce verilen kararın geçerliliği kalmaz ve tekrar uygulanması mümkün olamaz.

Men kararı verildikten sonra mütecavizin üstün hak iddiası ile mahkemeye başvurarak Medeni Kanuna göre dava açmış olması halinde, daha sonuçlanmamış veya davacı lehine bir ihtiyati tedbir kararı verilmemiş ise idarece verilen kararlar geçerliliğini korurlar.

İkinci tecavüz halinde soruşturma ve karar

Madde 48– Mahkeme kararı ile kendisine teslim edilmeksizin, taşınmaz mala aynı mütecaviz tarafından ikinci defa veya mütecaviz yararına başkaları tarafından bilerek ilk defa yapılan tecavüz veya müdahalelerin önlenmesi ile ilgili başvurularda da ilk başvuruda olduğu gibi, bu Yönetmelik hükümlerine göre soruşturma yapılır ve sonucu karara bağlanır.

Soruşturma memuru soruşturma sırasında, karar vermeye yetkili makamlar ise evrak üzerinde yapacakları incelemede; ilk kararı 47 inci maddede belirtilen esaslara göre geçerliliğini koruyup koruyamadığını araştırırlar.

Başvuruda bulunma süresi

Madde 49– İkinci ve daha sonraki tecavüz veya müdahalelerde de 3091 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinde belirtilen süreler içinde başvurulması gereklidir.

Soruşturma

Madde 50- Yetkili makamlarca görevlendirilen soruşturma memuru; taşınmaz malın bulunduğu yerde şikayetçinin, mütecaviz olduğu iddia edilen kişi veya kişilerin, tarafların gösterecekleri tanıkların ve gerek gördüğünde doğrudan seçeceği bilirkişiler ile köy veya mahalle muhtarı ve ihtiyar kurulu üyelerinin ifadesini alarak, bu Yönetmeliğin 28 inci maddesinde belirtilen hususları tesbit eder.

Ayrıca;

a) Tecavüz veya müdahalenin başkaları tarafından yapılmış olması halinde bunun mütecaviz lehine bilerek yapılmış olup olmadığını,

b) Tecavüz veya müdahalenin silahlı bir kişi veya silahsız olsalar bile birden fazla kişi tarafından yapılıp yapılmadığını,

c) Tecavüz veya müdahalenin, taşınmazın malı aralarında paylaşmak veya ortaklaşa kullanmak amacıyla iki veya daha çok kişinin birleşerek yapıp yapmadıklarını, tecavüz veya müdahalede bulunanların silahlı olup olmadıklarını, araştırarak tespit etmeye çalışır.

Karar ve infaz

Madde 51- Karar vermeye yetkili makamın soruşturma evrakı üzerinde yapacağı inceleme sonucunda, tecavüz veya müdahalenin önlenmesine karar vermesi halinde, karar bu Yönetmelikte belirlenen esaslar dairesinde infaz edilir.

İnfaz tutanağı dosyasına konulduktan sonra, dosyadaki evrak dizi pusulasına bağlanarak 3091 sayılı Kanunun 15 inci maddesine göre işlem yapılmak üzere yetkili makamlarca Cumhuriyete Savcılıklarına gönderilir.

Tecavüz veya müdahalenin şekil ve niteliğinin değişmiş olması

Madde 52- Aynı taşınmaz mala ikinci ve daha sonra yapılan tecavüz veya müdahalelerin birincisine göre değişik şekil ve nitelikte yapılmış olmaları halinde de bu tecavüz veya müdahaleler ikinci tecavüz sayılır ve ilgililer hakkında Kanunun 15 inci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere evrak adli mercilere gönderilir.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Soruşturma ve infaz giderleri

Madde 53- Soruşturma ve infaz memurları ile gerektiğinde görevlendirilecek teknik eleman ve yardımcı personelin yevmiyeleri, taşıt ücreti şikayetçi tarafından sağlanmayacaksa yolun niteliği, iklim şartları, mesafesi ve bekleme süresi dikkate alınarak tahmin olunacak taşıt giderleri başvuruda bulunanlar tarafından maliye veznesine yatırılır.

Kararın ne yolda verileceği başlangıçta belli olmayacağından, infazla ilgili giderler karar verildikten sonra da yatırılabilir. Başvuru sahibinin peşin yatırmakta ısrar etmesi halinde, teknik eleman görevlendirilmesi ihtimali de dikkate alınarak yevmiyeler ile taşıtı kendisi sağlamayacaksa tahmini taşıt gideri maliye veznesine yatırılır. Red kararı verilmesi halinde infaz gideri olarak yatırılan para başvuru sahibine geri verilir ve bu husus kararda belirtilir.

İnfaz için yapılan harcamalar karar veren makam tarafından onaylanarak karara eklenir ve soruşturma giderleri ile birlikte mütecavizden tahsil edilerek başvuru sahibine ödenmek üzere icra dairesine gönderilir.

Soruşturma ve infaz için taşıtı başvuruda bulunanın sağlaması halinde, taşıt için ödenen ücretle ilgili olarak taşıt sahibinden senet alınıp dosyasına konmakla birlikte, ödenen ücretin mahalli rayice uygunluğu konusunda kuşkuya düşüldüğü takdirde durum belediyeden, ticaret odasından veya şoför ve otomobilciler derneklerinden soruşturulur. Fazla ödemede bulunulduğunun anlaşılması halinde, fazla ödenen miktar masraf olarak gösterilmez ve bu husus kararda belirtilir.

Taşıtın kamu kuruluşlarına, başvuru sahibine veya başvuru sahibinin bir yakınına ait olması ve bu nedenle bir ücret ödenmemesi halinde de soruşturma ve infaz memurları tarafından taşıt ücreti mahalli rayice göre belirlenir ve kararda gösterilir

Taşıt ücretinin önceden yatırılmış olması nedeniyle taşıtın soruşturma veya infaz memuru tarafından sağlanması halinde, karar vermeye yetkili makamın gerek görmesi üzerine, taşıt için ödenen ücretin mahalli rayice uygunluğu araştırılır.

Yevmiyelerin tam olarak ödenmesi

Madde 54- Soruşturma ve infaz memurları ile gerektiğinde görevlendirilecek teknik eleman ve yardımcı personele, göreve gittikleri günler için sürelerine ve görevin belediye sınırları içinde veya dışında yapılmış olmasına bakılmaksızın, Harcırah Kanuna göre verilmesi gereken yevmiyeler tam olarak ödenir.

Kamu idareleri, kamu kurumları ve kamu kuruluşlarının talebi üzerine veya vali ve kaymakamlarca doğrudan yapılacak soruşturmalarda, soruşturma ve infazla görevlendirilecek personelin yevmiyeleri taşınmaz malın ait olduğu kamu idareleri, kamu kurum ve kuruluşlarınca karşılanır.

Birden çok iş,mümkün oldukça aynı günde yapılır. Bu durumda görülen işler aynı yerde ise yevmiyeler ve taşıt ücreti başvuranlar arasında eşit olarak paylaştırılır. İşler ayrı yerlerde ise, yevmiyeler eşit olarak paylaştırılmakla birlikte taşıt ücreti uzaklıkla orantılı olarak bölüştürülür.

Güvenlik görevlilerinin görevlendirilmesi

Madde 55- Gerek soruşturmanın yapılmasını,gerekse kararın yerine getirilmesini güçleştirecek veya engelleyecek olay ve durumların ortaya çıkması ihtimali görüldüğünde, vali veya kaymakamın yazılı emri ile güvenlik kuvvetlerince mahallinde gerekli önlemler alınır.

Bu amaçla güvenlik kuvvetlerinin görevlendirilmesi halinde, bunlar için taşıt ücreti ve yevmiyelerini karşılamak üzere başvuruda bulunanlardan bir ücret talebinde bulunulmaz.

Sınır anlaşmazlıkları

Madde 56- Taşınmaz mal aynı ile bağlı ilçeler arası sınır anlaşmazlığı bulunan bir yerde ise yetkili kaymakamlığı vali; iller arası sınır anlaşmazlığı bulunan bir yerde ise yet-kili valiliği veya kaymakamlığı İçişleri Bakanlığı belirler.

Kanunun amacı tasarrufa ilişkin güvenliği ve kamu düzenini sağlamak olduğundan, taşınmaz malın sınır anlaşmazlığı olan bir yerde bulunması halinde; vali veya İçişleri Bakanlığı “Sınır, Mülki Ayrılma -Birleşme ve Köy Kurulması -Kaldırılmasına İlişkin Yönetmelik” hükümlerine bağlı kalmaksızın yetkili vali veya kaymakamlığı en süratli şekilde belirler. Sınır anlaşmazlığına ait işlemler daha sonra ilgili mevzuatına göre yürütülür.

İdari bağlılık değişiklikleri

Madde 57- İdari bağlılık değişikliklerinde, evvelce bağlı bulunduğu ilçe kaymakamlığınca, merkez ilçe ise valilikçe o birim sınırları içindeki bir taşınmaz malla ilgili, yürürlükten kalkmış olan 2311 ve 5917 sayılı Kanunlara veya bu Kanuna göre verilmiş önleme kararları varsa, kararlar ve buna ait dosyalar birimin bağlandığı kaymakamlık veya valiliğe gönderilir.

Kararların özet defterine yazılması

MADDE 58 – (Değişik:RG-18/6/2011-27968)

Verilen kararlar, şekli 8/6/2011 tarihli ve 27958 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Valilik ve Kaymakamlık Birimleri Teşkilat, Görev ve Çalışma Yönetmeliği”nin bu konudaki hükümlerine uygun olarak elektronik ortamda hazırlanan Karar Özetleri Defterine yazılır. Kararların imzalı ve mühürlü birer örnekleri tarih ve sayı sırasına göre elektronik olarak bir dosyada saklanır.

Bu konudaki evrak, dosyasına bağlanmadan ve kaldırılmadan önce işlemlerin mevzuat esaslarına uygun olarak yapılıp yapılmadığı kontrol edilerek yazı işleri müdürü veya ilgili büro şefi tarafından “İşlem Tamamdır” şerhi konulup imzalanarak yazılı veya elektronik olarak dosyasında saklanır.

Dosyada bulunması gerekli evrak

Madde 59- Bu Kanuna göre verilen kararlarla ilgili dosyalarda aşağıda sayılan evrak bulunur.

a) (Değişik:RG-2/7/2010-27629) Tecavüz veya müdahalenin önlenmesi hakkında dilekçe veya elektronik başvuru.

b) Soruşturma ve infaz memurları ile teknik eleman ve bilirkişi tayinine, yevmiyelerin ve taşıt ücretlerinin yatırılmasına ait yazı, makbuz ve senetler.

c) Soruşturma gününün taraflara tebliğine ait tebellüğ belgeleri.

d) Soruşturma evrakı.

e) Karar.

f) İnfazın yapılacağı yer, gün ve saatin taraflara tebliğine ilişkin tebellüğ belgeleri.

g) Kararın taraflara tebliğine ait tebellüğ belgeleri.

h) İnfaz tutanağı.

i) Konu ve kararla ilgili diğer yazışmalar.

j) Bedel takdiri, satış ilanı, açık artırmaya ilişkin tutanaklar, eşyanın muhafaza ve satışı ile ilgili giderlerle bankada açılan hesaba ilişkin belgeler.

Vergi, harç ve resimler

Madde 60- Bu Kanuna göre verilen kararlar hiçbir vergi, harç ve resme tabi değildir.

Fihrist düzenlenmesi

Madde 61- Valilik ve kaymakamlık bürolarınca, yürürlükten kalkmış olan 5917 sayılı Kanuna ve 3091 sayılı Kanuna göre verilmiş olan kararların bir fihristi yapılır. Fihristte, taşınmaz malın bulunduğu yer, tarafların ad ve soyadları ile kararın niteliği belirtilir.

Bu Kanuna göre yapılan başvurular, düzenlenen fihristin incelenmesi suretiyle, aynı yer için değişik veya mükerrer karar verilmesi önlenir.

Personelin eğitimi

Madde 62- Kanunun uygulanmasında ortaya çıkan tereddütlerin giderilmesi ve uygulamada birlik sağlanması amacıyla,Bakanlıkça gerek görülen zamanlarda vali yardımcıları ile kaymakamlar eğitime tabi tutulur. Bu eğitim faaliyetleri İller İdaresi Genel Müdürlüğü ile işbirliğinde bulunularak Eğitim Dairesi Başkanlığınca yürütülür.

(Değişik:RG-2/7/2010-27629) Valilik ve kaymakamlıklarca da her yıl Ocak ayında, soruşturma ve infaz işlerinde görevlendirilecek personel eğitime tabi tutularak, sonuç bir rapor halinde dosyasında muhafaza edilir.

Yürürlük

Madde 63 – 3091 sayılı Kanunun 19 uncu maddesi uyarınca hazırlanmış olan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Taşınmaz Mal İçinde Bulunan Mütecavize Ait Eşyalar

Ek Madde 1 — Üzerindeki tecavüz veya müdahale men edilen taşınmaz mal içinde bulunan mütecavize ait eşya çıkarılarak mütecavize, vekiline veya bunlar hazır değilse mütecavizin aile efradından veya işçilerinden reşit bir kişiye tutanakla teslim edilir.

Bunlardan hiç birinin bulunmaması halinde anılan eşya, tutanak düzenlenmek suretiyle yediemin olarak zilyedin uhdesinde muhafaza altına alınır. Mütecavize hemen tebligat yapılarak eşyanın bulunduğu mahalde ise beş, değilse otuz gün içinde eşyayı teslim alması; aksi halde eşyanın açık artırma yolu ile satılacağı bildirilir.

Mütecavize tebligat yapılamaması halinde mütecavize, eşyanın otuz gün içinde alınması için genel hükümlere göre taşınmaz malın bulunduğu köy veya belediyede ilan ettirilir.

Süresi içinde müracaatı halinde eşya, mütecavize veya vekiline infaz memuru tarafından yerinde tutanakla teslim edilerek, tutanak dosyasına konur.

Varsa muhafazaya ilişkin masraflar ile infaz memuru yolluğu ve araç ücreti ile teslime ilişkin diğer masraflar eşyanın tesliminden önce mütecavizden tahsil edilir.

Verilen süre içinde teslim alınmayan eşyanın niteliği ve miktarı da göz önüne alınarak bedel takdiri yapmak, satış ilanı ve satışla ilgili işlemleri yürütmek için kaymakam, vali veya yetkili vali yardımcısı tarafından en az bir memur ve yeteri kadar bilirkişi görevlendirilir. İş ve işlemler tamamlandıktan sonra eşya açık artırma yoluyla satılır.

Muhafaza ve satışla ilgili bütün giderler belgelendirmek suretiyle satış bedelinden karşılanır. Artan para, mütecaviz hesabına Ziraat Bankasına yatırılır ve durum kendisine tebliğ edilir.

Bozulması ihtimali bulunan eşya, ilgili mülki idare amirinin onayı alınmak suretiyle tebligat yapılmaksızın, miktar tespiti ve bedel takdiri yapıldıktan sonra satılır.

Yürütme

Madde 64- Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanlığı yürütür.

3 Ağustos 2011 ÇARŞAMBA           Resmî Gazete     Sayı : 28014

YÖNETMELİK

Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:

AĞIR HİZMET ARAÇLARINDAN ÇIKAN EMİSYONLAR (EURO 6) BAKIMINDAN VE ARAÇ TAMİR VE BAKIM BİLGİLERİNE ERİŞİM KONUSUNDA MOTORLU ARAÇLARIN TİP ONAYINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

((AT) 595/2009)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 ‒ (1) Bu Yönetmeliğin amacı; 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu hükümleri uyarınca motorlu araçların yapım ve kullanım bakımından karayolu yapısına ve trafik güvenliğine uyma zorunluluğunu yerine getirmek ve sağlık ve çevrenin korunması amacıyla, araçların motorlarından çıkan gaz emisyonlarının Euro 6 emisyon sınır değerlerini sağlamasını teminen; emisyonları bakımından motorlu araçların, motorların ve değiştirilebilir parçaların tip onayı için ortak teknik şartları, araçların dolaşımda uygunluğu, kirlilik kontrol cihazlarının dayanıklılığı, araç üzerinde teşhis (OBD) sistemleri, yakıt tüketiminin ve CO2’in ölçülmesi, araç OBD’sine ve araç tamir ve bakım bilgilerine erişebilirlik ile ilgili usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 ‒ (1) Bu Yönetmelik;

a) Referans kütlesi 2610 kg’ı aşan,  28/6/2009 tarihli ve 27272 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Motorlu Araçlar ve Römorkları Tip Onayı Yönetmeliğinin (2007/46/AT) Ek II’sinde tarif edilen M1, M2, N1 ve N2 kategorisi motorlu araçları ve söz konusu ekte tarif edilen M3 ve N3 kategorisindeki bütün motorlu araçları,

b) İmalatçının talebi halinde, referans kütlesi 2610 kg’ı aşmayan tamamlanmış bir araca, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara ve uygulama mevzuatına göre verilen tip onayının, tamamlanmamış araca da verilmesi işlemlerini ve imalatçının tamamlanmamış araç üzerinde yapılması beklenen üst yapı kombinasyonlarının aracın referans kütlesini 2610 kg’ın üzerine çıkardığını gösterebilmesi halinde tip onaylarının genişletilmesi işlemlerini,

c) İmalatçının talebi halinde, 21/4/2009 tarihli ve 27207 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hafif Yolcu ve Ticari Araçlardan Çıkan Emisyonlar (Euro 5 ve Euro 6) Bakımından ve Araç Tamir ve Bakım Bilgilerine Erişim Konusunda Motorlu Araçların Tip Onayına İlişkin Yönetmelik ((AT) 715/2007) ve uygulama mevzuatında belirtilen sera gazları emisyonları ve yakıt tüketiminin ölçülmesi ile ilgili şartları da sağlaması kaydıyla, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara ve uygulama mevzuatına göre verilen araç tip onayının referans kütlesi 2380 kg’ı aşan araçların varyantlarına ve versiyonlarına kadar genişletilmesi işlemlerini, kapsar.

(2) Bu Yönetmelik, Hafif Yolcu ve Ticari Araçlardan Çıkan Emisyonlar (Euro 5 ve Euro 6) Bakımından ve Araç Tamir ve Bakım Bilgilerine Erişim Konusunda Motorlu Araçların Tip Onayına İlişkin Yönetmeliğin ((AT) 715/2007) 2 nci maddesi hakkında uygulanmaz.

Dayanak

MADDE 3 ‒ (1) Bu Yönetmelik;

a) 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 29 uncu maddesine, 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanunun 4 üncü maddesine ve 3/6/2011 tarihli ve 635 sayılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesine dayanılarak,

b) Avrupa Birliğinin (EC) 595/2009 sayılı Tüzüğüne paralel olarak, hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 ‒ (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Alternatif yakıtlı araç: Atmosfer sıcaklığında ve basıncında gaz hâlinde olan veya esas olarak mineral yağdan elde edilmeyen en az bir yakıt tipiyle çalışabilecek şekilde tasarımlanan aracı,

b) Araç: Bu Yönetmeliğin amaçları bakımından; motorla tahrik edilen, MARTOY’un Ek II’sinde tarif edilen herhangi bir aracı,

c) Araç tamir ve bakım bilgileri: Aracın teşhis, servis, muayene, periyodik izleme, tamir, yeniden programlama, yeniden ilk hâline getirilmesi veya uzaktan teşhis desteği için gerekli olan ve bu tür bilgilerin sonraki bütün değişikliklerini ve eklentilerini içeren, yetkili dağıtıcılara ve tamircilere imalatçıların sağladığı bütün bilgileri ile bu bilgilerin, araçlar üzerine takılacak parçalar  veya donanım için gerekli bütün bilgileri içeren hususları,

ç) Araç üzerinde teşhis (OBD) sistemi: Arızaları belirleyebilen, uygulanabilirse, bir alarm sistemi vasıtasıyla bunların oluştuğunu gösterebilen, bilgisayar hafızasında bulunan hata kodları vasıtasıyla muhtemel arıza alanını tanımlayabilen ve bu bilgileri araç dışına bildirebilen, araç üzerindeki  veya motora bağlanmış olan bir sistemi, 

d) (AT) 715/2007 Yönetmeliği: 21/4/2009 tarihli ve 27207 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hafif Yolcu ve Ticari Araçlardan Çıkan Emisyonlar (Euro 5 ve Euro 6) Bakımından ve Araç Tamir ve Bakım Bilgilerine Erişim Konusunda Motorlu Araçların Tip Onayına İlişkin Yönetmeliği,

e) Bağımsız operatör: Motorlu araçların tamir ve bakımında doğrudan veya dolaylı olarak yer alan yetkili dağıtıcılar ve tamirciler dışında kalan özellikle tamirciler, tamir donanımının, alet ve edavatın veya yedek parçaların imalatçıları veya dağıtıcıları, teknik bilgileri yayımlayanlar, otomobil kulüpleri, yol kenarı yardım operatörleri, muayene ve deney hizmetleri veren operatörler, alternatif yakıtlı araçların donanımının montajcıları, imalatçıları ve tamircilerine eğitim veren operatörlerin yer aldığı üstlenicileri,

f) Bakanlık: Onay kuruluşu olan Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,

g) Değiştirilebilir (yedek) kirlilik kontrol cihazı: Orijinal kirlilik kontrol cihazını değiştirmek için tasarlanan ve MARTOY’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde tarif edilen ayrı bir teknik ünite olarak onaylanabilen bir kirlilik kontrol cihazı veya bu tür cihazların bir grubunu, 

ğ) Egzoz emisyonları: Gaz hâlindeki ve parçacık kirleticilerin emisyonunu,

h) Gaz halindeki kirleticiler: Karbon monoksit, azot dioksit (NO2) eş değeri olarak ifade edilen azot oksitler (NOX) ve hidrokarbonlardan oluşan egzoz gazı emisyonlarını,

ı) İmalatçı: Tip onayı veya yetkilendirme sürecinin bütün aşamalarında ve imalatın uygunluğunun sağlanmasında onay kuruluşuna karşı sorumlu olan ve onay sürecinin konusu olan araç, sistem, aksam veya ayrı teknik ünitenin bütün imalat aşamalarında doğrudan yer almasının şart olmadığı kişi veya kuruluşu,

i) İptal stratejisi: Aracın normal çalışmasında veya tip onayı deney işlemleri dışında karşılaşılan ortam veya motor çalıştırma koşullarında emisyonun kontrollerinin etkinliğini azaltan emisyon kontrol stratejisini,

j) Karter: İç veya dış kanallar vasıtasıyla yağ karterine bağlanan bir motorun içindeki veya dışındaki gaz veya buharın yayılabildiği boşlukları,

k) Kirlilik kontrol cihazı: Bir aracın egzoz emisyonlarını kontrol eden ve/veya sınırlayan aksamı,

l) MARTOY: 28/6/2009 tarihli ve  27272 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Motorlu Araçlar ve Römorkları Tip Onayı Yönetmeliğini (2007/46AT),

m) Motor: MARTOY’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde tarif edilen ayrı bir teknik ünite olarak tip onayı verilebilen, bir aracın tahrikine neden olan kaynağı,

n) Müdahale: Tasarlansın veya tasarlanmasın, aracın emisyon kontrol performansını kötüleştirme etkisi olan yazılım veya diğer mantık kontrol elemanları dahil, aracın emisyon kontrol veya tahrik sisteminin devre dışı bırakılmasını, ayarını veya tadilatını, 

o) Orijinal kirlilik kontrol cihazı: İlgili araç için verilen tip onayının kapsamında olan bir kirlilik kontrol cihazı veya bu tür cihazların bir grubunu, 

ö) Parçacık kirleticiler: Ortalama egzoz emisyonlarını doğrulamak için deney işleminde belirtilen filtreler vasıtasıyla 325 K (52 oC) azami sıcaklıkta seyreltilmiş egzoz gazından ayrılan egzoz gazı bileşenlerini,

p) Referans kütle: Yürür vaziyetteki bir araç kütlesinden 75 kg’lık düzgün bir sürücü kütlesinin çıkartılması ve buna 100 kg’lık düzgün bir kütlenin eklenmesiyle bulunan kütleyi, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

İmalatçıların Yükümlülükleri, Şartlar ve Deneyler

İmalatçıların yükümlülükleri

MADDE 5 ‒ (1) İmalatçılar, piyasaya arz edilen, tescil edilen veya hizmete konulan bütün yeni araçların ve piyasaya arz edilen veya hizmete konulan, 9 uncu ve 10 uncu maddeler uyarınca tip onayı gerektiren bütün yeni motorlar ile bütün yeni değiştirilebilir kirlilik kontrol cihazlarının bu Yönetmeliğe ve uygulama tedbirleri ile ilgili mevzuatına uygun olarak tip onaylı olduğunu gösterir.

(2) İmalatçılar, imalatın uygunluğunun, kirlilik kontrol cihazlarının dayanıklılığının ve dolaşımda uygunluğun doğrulanması için tip onayı işlemlerinin izlendiğini garanti eder. İmalatçı tarafından alınan teknik tedbirler, egzoz emisyonlarını normal kullanım şartları altında araçların normal ömrü boyunca bu Yönetmeliğe ve uygulama tedbirleri ile ilgili mevzuata göre etkin olarak sınırlanmasını sağlayacak şekilde olur. Bu amaçla, tip onayı için başvurulan kirlilik kontrol cihazlarının dayanıklılığı deneylerinin ve dolaşımdaki araçların ve motorların deneyinin yapılmasına ilişkin kat edilen mesafe ve süre aşağıdaki şekildedir.

a) M1, N1 ve M2 kategorisi araçlara takılan motorlarda, 160.000 km veya beş yıl şartlarından  hangisi daha erken olursa,

b) N2 ve teknik olarak izin verilen azami kütlesi 16 tonu aşmayan N3 kategorisi araçlar ve M3 kategorisindeki Sınıf I, Sınıf II ve Sınıf A ve teknik olarak izin verilen azami kütlesi 7,5 tonu aşmayan Sınıf B kategorisi araçlara takılan motorlarda, 300.000 km veya altı yıl şartlarından hangisi daha erken olursa,

c) Teknik olarak izin verilen azami kütlesi 16 tonu aşan N3 kategorisi araçlar ve M3 kategorisindeki Sınıf III ve teknik olarak izin verilen azami kütlesi 7,5 tonu aşan Sınıf B kategorisi araçlara takılan motorlarda, 700.000 km veya yedi yıl şartlarından hangisi daha erken olursa,

(3) İkinci fıkranın (b) ve (c) bentlerinin uygulanması için özel işlemler ve şartlar, 13 üncü maddede belirtilen işleme uygun olarak belirlenir.

Şartlar ve deneyler

MADDE 6 ‒  (1) İmalatçılar, Ek – I’de belirtilen emisyon sınır değerlerine uyulduğunu garanti etmek zorundadır.

(2) İmalatçılar; araçları ve motorları, emisyonları etkileyebilecek aksamların aracın veya motorun normal kullanımda bu Yönetmeliğe ve bu Yönetmeliğin uygulama mevzuatına uyum sağlamasını mümkün kılacak şekilde tasarımlanacağı, imal ve monte edileceği biçimde donatır.

(3) Emisyon kontrol donanımının etkinliğini azaltan iptal stratejileri kullanılamaz.

(4) Bu maddenin uygulanmasına yönelik olarak aşağıdaki tedbirler ve şartlar 12 nci maddede belirtilen uygulama mevzuatında yer alır:

a) Deney çevrimleri dahil egzoz emisyonları, kullanımdaki fiili emisyonları doğrulamak için taşınabilir emisyon ölçme sistemlerinin kullanımı, çevrim dışı emisyonların doğrulanması ve sınırlanması, mevcut iddialı çevresel şartlar korunurken parçacık sayıları için sınırların oluşturulmasını içeren egzoz emisyonları ve rölanti devirdeki emisyonları,

b) Karter emisyonları,

c) OBD sistemleri ve kirlilik kontrol cihazlarının kullanımdaki performansı,

ç) Kirlilik kontrol cihazlarının dayanıklılığı, değiştirilebilir kirlilik kontrol cihazları, dolaşımdaki motorlar ve araçların uygunluğu, imalatın ve yola elverişliliğin uygunluğu,

d) CO2 emisyonları ve yakıt tüketimi,

e) Tip onaylarının kapsam genişletmesinin onaylanması,

f) Deney donanımı,

g) Benzin, dizel, gaz hâlindeki yakıtlar ile biyoetanol, biyodizel ve biyogaz gibi biyoyakıtlar şeklinde referans yakıtları,

ğ) Motor gücünün ölçülmesi,

h) Kirlilik kontrol cihazlarının  doğru çalışması ve yenilenmesi,

ı) NOx kontrol tedbirlerinin doğru çalışmasını sağlayacak özel imkanları. NOx kontrol tedbirleri, gerekli ayıraç eksikliğinden, egzoz gazı devridaim (EGR) akışının doğru çalışmamasından veya EGR’nin devre dışı kalmasından dolayı çalışmaz durumda ise, bu tür imkanlar, araçların çalışamamasını sağlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Bilgilere Erişim ve Tüketilebilir Ayıraç Kullanan Sistemler ile İlgili Yükümlülükler

İmalatçıların bilgilere erişim konusunda yükümlülükleri

MADDE 7 ‒ (1) İmalatçıların bilgilere erişim konusunda yükümlülüklerine ilişkin hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) İmalatçılar; bağımsız operatörlere ilgili yazılım ve araç tamir ve bakım bilgileri dahil, araç OBD bilgilerine, teşhis ve diğer donanıma sınırlandırılmamış ve standard erişimi sağlamak zorundadır.

b) İmalatçılar; bağımsız tamircilere çalışmalarını tamamlayabilmeleri için araç güvenlik sistemine standart, güvenli ve uzaktan erişim hizmetlerini sağlamak zorundadır.

c) Çok aşamalı tip onayı durumunda, kendi tip onayından sorumlu imalatçı son imalatçıya ve bağımsız operatörlere özel aşaması ile ilgili tamir bilgilerini de bildirmekten sorumludur. Son imalatçı, bağımsız operatörlere tüm araç hakkında bilgileri iletmekten sorumludur. Gerekli değişiklikler yapılarak (AT) 715/2007 Yönetmeliğinin 7 nci ve 8 inci maddeleri uygulanır.

ç) İlgili standardın kabulüne kadar, araç OBD ve araç tamir ve bakım bilgileri kolaylıkla erişilebilir ve ayrımcı olmayacak biçimde sunulur. Bu bilgiler, imalatçıların internet sitelerinde veya bilgilerin niteliğinden dolayı bu uygulanabilir değilse, başka bir uygun formatta elde edilebilir olmalıdır. 

Tüketilebilir ayıraç kullanan sistemlerle ilgili yükümlülükler

MADDE 8 ‒ (1) Araçların imalatçıları, tamircileri ve operatörleri tüketilebilir ayıraç kullanan sistemlere müdahale edemezler.

(2) Araç operatörleri, araçların tüketilebilir ayıracı olmaksızın araçları kullanamazlar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Onay Kuruluşunun Yükümlülükleri

Tip onayı uygulama takvimi

MADDE 9 ‒ (1) 1/1/2015 tarihinden itibaren bu Yönetmeliğe ve uygulama mevzuatına uygun olmayan ilk defa tip onayı alacak yeni tip araçlara emisyonlar ile ilgili gerekçelere dayanarak, AT tip onayı veya ulusal tip onayı verilmez. Anılan tarihten sonra belgelerde söz konusu araçların ve motorların piyasada yer almayacağının açıkça belirtilmesi kaydıyla, üçüncü ülkelere ihracat için tasarlanan araçlara ve motorlara Euro 6’dan önceki emisyon aşamalarına karşılık gelen tip onayı teknik belgeleri verilebilir.

(2) 1/1/2016 tarihinden itibaren emisyonlar ile ilgili gerekçelere dayanarak, bu Yönetmeliğe ve uygulama mevzuatına uygun olmayan tip onayı belgeli araçların uygunluk belgeleri MARTOY’un 26 ncı maddesinin amaçları bakımından geçerli kabul edilmez ve bu tür araçların tescili yapılmaz, satılamaz ve hizmete giremez. Trafikteki araçlarda kullanılmak üzere imal edilen değiştirilebilir (yedek) motorlar hariç olmak üzere, aynı tarihten itibaren bu Yönetmeliğe ve uygulama tedbirlerine uygun olmayan motorlar satılamaz ve hizmete giremez.

(3) Bu maddenin birinci ve ikinci fıkralarının hükümleri saklı kalmak üzere ve 5 inci maddenin üçüncü fıkrasında ve 6 ncı maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen uygulama mevzuatının yürürlüğe girişine bağlı olarak imalatçı talep ederse, ilgili araç veya motorların bu Yönetmeliğe ve uygulama mevzuatına uygun olması durumunda,  ilk defa tip onayı alacak yeni tip araç veya motora AT tip onayı veya ulusal tip onayı verilir ve bu yeni araç tescil edilir, satışı veya hizmete girişi ve yeni motorun satışı yasaklanmaz.

Değiştirilebilir parçaların tip onayı ile ilgili yükümlülükler

MADDE 10 ‒ (1) Bu Yönetmeliğe ve uygulama mevzuatına göre onaylanmış araçlara takılmak üzere tasarlanmış değiştirilebilir yeni kirlilik kontrol cihazları, bu Yönetmeliğe ve uygulama tedbirlerine uygun olarak tip onayı verilmiş bir tipten değilse, bu cihazlar satılamaz veya araca takılamaz.

Yaptırımlar

MADDE 11 ‒ (1) İmalatçının bu Yönetmeliğin hükümlerini ihlal etmesi halinde ve aşağıda belirtilen durumlarda 4703 sayılı Kanun hükümleri uygulanır:

a) Onay işlemleri veya geri çağırmaya yol açan işlemler sırasında yanlış beyanlar verilmesi,

b) Tip onayı veya dolaşımda uygunluk için deney sonuçlarının tahrif edilmesi,

c) Geri çağırmaya veya tip onayının geri çekilmesine yol açabilecek verilerin veya teknik bilgilerin verilmemesi (saklanması),

ç) İptal stratejilerinin kullanımı,

d) Bilgilere erişim imkânının verilmemesi,

e) NOx emisyonlarını kontrol eden sistemlere müdahale,

f) Tüketilebilir ayıraç olmaksızın araç sürüşü.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Uygulama tedbirleri

MADDE 12 ‒ (1) Bu Yönetmeliği uygulamak için gerekli tedbirler, 13 üncü maddede belirtilen işleme uygun olarak yayımlanacak mevzuatla belirlenir.

Komite

MADDE 13 ‒ (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasına yönelik olarak alınacak tedbirler, yapılacak değişiklikler ve ihtiyaç duyulan her türlü düzenleme Birleşmiş Milletler/Avrupa Ekonomik Komisyonu (BM/AEK) Antlaşması çerçevesinde hazırlanan ve 11/1/1997 tarihli ve 22874 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tekerlekli Araçlar ile Bu Araçlara Takılan ve/veya Araçlarda Kullanılan Aksam ve Parçalar ile İlgili Teknik Mevzuatın Uygulanmasına Dair Yönetmelik ile oluşturulan Motorlu Araçlar Teknik Komitesi (MARTEK) tarafından görüşülerek karara bağlanır. MARTEK tavsiye niteliğindeki görüşünü Bakanlığa bildirir ve bu görüş doğrultusunda Bakanlık gerekli gördüğü düzenlemeleri yapar.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler

MADDE 14 ‒ (1) Aşağıda belirtilen;

a) 12/11/2001 tarihli ve 24581 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Motorlu Araçların Motor Gücü ile İlgili Tip Onayı Yönetmeliği (80/1269/AT),

b) 24/10/2007 tarihli ve 26680 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ağır Hizmet Araçları ve Motorlarının Emisyonları (EURO IV ve EURO V) ile İlgili Tip Onayı Yönetmeliği  (2005/55/AT), yürürlükten kaldırılmıştır.

Atıflar

MADDE 15 ‒ (1) Bu Yönetmeliğin 14 üncü maddesiyle yürürlükten kaldırılan yönetmeliklere yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

Raporlar

GEÇİCİ MADDE 1 ‒ (1) 1/1/2013 tarihinden 1/1/2016 tarihine kadar, Avrupa Birliği üyesi veya BM/AEK üyesi ülkelerin onay kuruluşları tarafından yetkilendirilmiş teknik servislerin düzenlediği Euro 6’dan önceki ve ülkemizde uygulanan emisyon seviyelerine ait raporlar kabul edilir.

Yürürlük

MADDE 16 ‒ (1) Bu Yönetmeliğin;

a) 14 üncü maddesi hükümleri 1/1/2016 tarihinde,

b) Bu Yönetmeliğin diğer hükümleri yayımı tarihinde, yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 ‒ (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

Ek- I

Euro 6 Emisyon Sınırları

	Sınır değerler
CO(mg/kWh)	THC(mg/kWh)	NMHC(mg/kWh)	CH4(mg/kWh)	NOx(1)(mg/kWh)	NH3(ppm)	PM kütleg/kWh)	PM (2)Sayısı(#/kWh)
ESC (CI)	1500	130			400	10	10
ETC (CI)	4000	160			400	10	10
ETC (PI)	4000		160	500	400	10	10
WHSC (3)
WHTC (3)
Not:PI: Pozitif ateşlemeliCI: Sıkıştırma ateşlemeli(1)  NOx sınır değeri içindeki NO2 bileşeninin kabul edilebilir seviyesi sonraki bir aşamada belirlenecektir.(2)  Sonraki aşamada belirtilecektir. (3)  ESC ve ETC ile ilgili sınır değerleri değiştiren WHSC ve WHTC ile ilgili sınır değerler, güncel çevrimler (ESC ve  ETC) ile ilgili ilişki faktörleri, bu Yönetmeliğin uygulama mevzuatı yürürlüğe konulduğunda belirlenecektir..

Resmi Gazete Tarihi: 03.08.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28373

GIDA İLE TEMAS EDEN MADDE VE MALZEME ÜRETEN İŞLETMELERİN KAYIT İŞLEMLERİ İLE İYİ ÜRETİM UYGULAMALARINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, gıda ile temas eden madde ve malzemeler, bunların kombinasyonları veya bunların üretiminde kullanılan madde ve malzemelere ilişkin iyi üretim uygulamaları ile bu madde ve malzemeleri üreten ve işleyen işletmelerin kayıt işlemlerine dair usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda ve Yemin Resmi Kontrollerine Dair Yönetmelik hükümleri saklı kalmak kaydıyla;

a) İyi üretim uygulamalarına uygunluk açısından; başlangıç maddelerinin üretimi hariç olmak üzere gıda ile temas eden madde ve malzemelerin üretim, işleme, depolama, nakliye ve son tüketiciye bedelli veya bedelsiz olarak arzı aşamalarını kapsar.

b) Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin üretim ve işleme aşamalarındaki kayıt işlemlerine ilişkin düzenlemeleri kapsar.

c) Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin perakende aşamaları kayıt kapsamında değildir.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun, 22, 30 ve 31 inci maddelerine dayanılarak,

b) 2023/2006/EC sayılı Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzeme Üreten İşyerlerinin İyi Üretim Uygulamaları Hakkında Avrupa Birliği Komisyon Tüzüğüne paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) 5996 sayılı Kanunun 3 üncü maddesindeki tanımlar bu Yönetmelikte de geçerlidir.

(2) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Gıda ile temas eden madde ve malzeme üreten işletme kayıt belgesi ve numarası: İstenilen bilgi ve belgeleri tamamlanmış kayıt kapsamındaki işletmeye yetkili merci tarafından verilen belgeyi ve bu belge üzerinde yer alan, Ek-6’da belirtildiği şekilde kodlanacak olan harf ve rakamlardan oluşan belge üzerindeki numarayı,

c) Gıda ile temas etmeyen yüzey: Madde veya malzemenin gıda ile doğrudan temas halinde bulunmayan yüzeyini,

ç) Gıda ile temas eden yüzey: Madde veya malzemenin gıda ile doğrudan temas halinde bulunan yüzeyini,

d) İşletmeci: Kontrolü altındaki işletmede, gıda ile temas eden madde ve malzemelere ilişkin mevzuatta yer alan gerekliliklerin yerine getirilmesini sağlamaktan sorumlu olan gerçek ya da tüzel kişiyi,

e) İyi üretim uygulaması/GMP: Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin, öngörülen kullanım koşullarında insan sağlığını tehlikeye sokmayacak, gıdanın bileşiminde ve duyusal özelliklerinde istenmeyen değişikliğe neden olmayacak şekilde, bu madde ve malzemelere uygulanacak kalite standartlarına ve Türk Gıda Kodeksine uygun olarak tutarlı bir sistem içinde üretildiğini ve kontrol edildiğini gösteren kalite güvence yaklaşımını,

f) Kalite güvence sistemi: Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin ilgili mevzuatına ve öngörülen kullanım koşulları için gerekli kalite standartlarına uygunluğunu sağlamak amacıyla yapılan, belge ve kayıtları da içeren planlı ve sistematik düzenlemelerin tamamını,

g) Kalite kontrol sistemi: Başlangıç maddeleri, ara ve son ürünlerin kalite güvence sistemi içinde tanımlanmış kriterlere uygunluğunu sağlamak üzere aynı sistem içinde oluşturulan tedbirlerin sistematik uygulamasını,

ğ) Kendiliğinden geçiş: Madde ve malzemenin üretim ve depolama gibi aşamalarında çeşitli nedenlerle gıda ile temas etmeyen yüzeyin gıda ile temas eden yüzey ile etkileşiminden kaynaklanacak migrasyonu,

h) Yetkili merci: Bu Yönetmelik kapsamındaki iş ve işlemlerin yürütülmesinde Bakanlık İl Müdürlüğünü, İl Müdürlüğünce yetki verilmesi halinde Bakanlık İlçe Müdürlüğünü, bu iş ve işlemlerin tetkik ve denetiminde Bakanlığı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Çalıştırılması Zorunlu Personel, Kayıt İşlemleri ve Diğer Hükümler

Çalıştırılması zorunlu personel

MADDE 5 – (1) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmelerde çalıştırılması zorunlu olan personel ile ilgili aşağıdaki hususlar uygulanır:

a) Çalıştırılması zorunlu personelden meslek odası bulunan meslek mensubu, bağlı olduğu meslek odasından ilgili işletmede çalıştığına dair belge alacaktır. Meslek odası bulunmayan meslek mensupları için gıda işletmecisi ile yapacağı sözleşme aranacaktır. Kamu kurumlarında çalışanlarda bu belge yerine kurum amiri tarafından imzalı görevlendirme yazısı aranır.

b) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeci, üretimin nev’ine uygun en az lisans düzeyinde eğitim almışsa, kendi işletmesinde zorunlu personel olarak çalışabilir.

c) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeci, işletmesinde, Ek-5’te yer alan faaliyetler için ayrı ayrı personel çalıştırabileceği gibi sadece bir personel de çalıştırabilir. Sadece bir personel çalıştırılması durumunda tüm faaliyetlere uygun meslek mensubu personel istihdam edilir.

ç) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeci, aynı adreste birden fazla faaliyet göstermesi durumunda, tüm faaliyetlerde kullanılan alet ve ekipmanın toplam motor gücü otuz beygir gücünün üzerinde veya çalıştırdığı toplam personel sayısı on kişiden fazla ise çalıştırılması zorunlu olan personeli istihdam eder.

d) Çalıştırılması zorunlu olan personelin herhangi bir sebeple işten çıkarılması veya çıkması durumunda, gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeci bu durumu ve yeni personel ile ilgili bilgi ve belgeleri Bakanlığa vermek zorundadır.

e) İşletmeci, işletmenin faaliyette bulunduğu çalışma gün ve saatlerine göre zorunlu personel istihdam etmek zorundadır. İşletmede çalışan zorunlu personel, işletmenin faaliyette bulunduğu çalışma gün ve saatleri içerisinde başka bir işletmede çalışamaz.

Kayıt işlemleri

MADDE 6 – (1) (Değişik:RG-2/2/2013-28547)Ek-5’te yer alan gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeler, 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmeliğe uygun olarak kayıt işlemlerini tamamlamak zorundadır.

(2) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işyerleri, Ek-3’te yer alan belgelere ilave olarak Ek-2’de yer alan işletme kayıt belgesi beyannamesi ile birlikte yetkili mercie başvururlar.

(3) Yetkili merci, dosyayı başvuru tarihinden itibaren on beş iş günü içerisinde inceler. Dosyadaki bilgi ve belgelerin eksiksiz ve doğru hazırlanmış olması durumunda, yetkili merci tarafından Ek-4’te yer alan işletme kayıt belgesi Ek-5’te yer alan faaliyet konuları belirtilerek düzenlenir.

(4) Bilgi ve belgelerin eksik veya yanlış hazırlanmış olması durumunda, eksiklik veya yanlışlık belirtilerek dosya, resmi yazı ile başvuru sahibine iade edilir.

(5) İşletme kayıt belgesi; üzerinde yazılı ticaret unvanı, gerçek ve tüzel kişi, işletme adresi ve faaliyet konusu için geçerlidir. Bu bilgilerden herhangi birinin değişmesi durumunda kayıt belgesi geçerliliğini kaybeder. Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletme, değişiklik durumlarında ilgili bilgi ve belgeler ile işletme kayıt belgesinin aslını bir dilekçeye ekleyerek en geç üç ay içerisinde yetkili mercie yazılı başvuruda bulunur. Yetkili merci tarafından ilgili değişiklik yapılarak işletme kayıt belgesi yeniden düzenlenir.

(6) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeler, faaliyetlerinin tamamını veya bir kısmını durdurmaları durumunda, bu durumu üç ay içerisinde yetkili mercie bildirmek ve yetkili merciin işletmeyle ilgili güncel bilgilere sahip olmasını sağlamak zorundadır.

(7) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeci;

a) İşletme kayıt belgesinin kaybolması halinde ülke genelinde veya yerel yayım yapan gazetelerden birine kayıp ilanı vermek suretiyle belgenin geçersizliğinin ilan edildiği gazetenin aslını,

b) İşletme kayıt belgesinin okunamayacak şekilde tahrip olması hâlinde ise tahrip olmuş belgenin aslını,

dilekçeye ekleyerek yetkili mercie başvurur. Yetkili merci, uygun bulması halinde işletme kayıt belgesini yeniden düzenler.

(8) Bakanlık kayıtlı gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeler için liste oluşturur ve bu listeleri güncel tutar.

Diğer hükümler

MADDE 7 – (1) (Mülga:RG-2/2/2013-28547)

(2) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmelere 5996 sayılı Kanun kapsamında verilen işletme kayıt belgeleri diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından özel mevzuatına göre verilecek izin veya ruhsatların alınması mükellefiyetini ortadan kaldırmaz.

(3) Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin üretim izni belgeleri tüm sonuçlarıyla iptal edilmiştir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İyi Üretim Uygulamasına Uygunluk, Kalite Güvence Sistemi,

Kalite Kontrol Sistemi, Dokümantasyon

İyi üretim uygulamasına uygunluk

MADDE 8 – (1) İşletmeci üretim işlemlerinin aşağıdaki hususlara uygun olarak gerçekleştirilmesini sağlar:

a) İyi üretim uygulamasına ilişkin olarak 9 uncu, 10 uncu ve 11 inci maddelerde belirtilen genel kurallar.

b) İyi üretim uygulamasına ilişkin olarak Ek-1’de belirtilen özel kurallar.

Kalite güvence sistemi

MADDE 9 – (1) İşletmeci etkin ve kayıtları tutulan bir kalite güvence sistemi kurar, yürütür ve bu sistemin sürdürülebilirliğini sağlar. Bu sistemde son ürünün, gıda ile temas eden madde ve malzemelere ilişkin mevzuata uygunluğunu sağlamak için gerekli tesis ve ekipmanın kurulumu ve yerleşim düzeni ile personelin bilgi ve beceri açısından yeterliliği dikkate alınır. Bu sistem, işletme büyüklüğü de göz önünde bulundurularak işletmeye aşırı yük getirmeyecek şekilde uygulanır.

(2) Başlangıç maddeleri, gıda ile temas eden madde ve malzemelere ilişkin mevzuata uygun olarak seçilir.

(3) Bunların yanında yapılacak diğer faaliyetler önceden belirlenmiş talimatlar ve prosedürlere göre yürütülür.

Kalite kontrol sistemi

MADDE 10 – (1) İşletmeci etkin bir kalite kontrol sistemi kurar ve yürütür.

(2) Kalite kontrol sistemi, iyi üretim uygulamasının başarılı bir şekilde yürütüldüğünün izlenmesini içerir ve herhangi bir olumsuzluk durumunda düzeltici faaliyetleri tanımlar. Söz konusu düzeltici faaliyetler gecikme olmaksızın uygulanır ve buna ilişkin kayıtlar resmi kontrollerde Bakanlığa sunulmak üzere hazır bulundurulur.

Dokümantasyon

MADDE 11 – (1) İşletmeci, son ürünün uygunluğu ve güvenilirliği ile ilgili olarak, üretim işlemleri ve formülasyonunu, teknik özelliklerini ve kalite kontrol sisteminin sonuçlarını da içeren yazılı veya elektronik formattaki uygun kayıt sistemini kurar ve yürütür, Bakanlığın talep etmesi halinde bu kayıtları beyan eder.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımından önce faaliyet gösteren gıda ile temas eden madde ve malzeme üreten işletmeler, 1/6/2013 tarihine kadar bu Yönetmelikte yer alan iyi üretim uygulamalarına ilişkin hükümlere uymak zorundadır.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımından önce çalışma izni ve gıda sicili belgesi, kayıt belgesi veya bu belgelere eşdeğer belge almış ve halen faaliyet gösteren kayıt kapsamındaki gıda ile temas eden madde ve malzeme üreten işletmeler, bu belgelerini en geç 31/12/2013 tarihine kadar bu Yönetmelikteki kayıt belgesi ile değiştirmek zorundadır.

Yürürlük

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
3/8/2012	28373
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	2/2/2013	28547
2.

4 Mayıs 2008 PAZAR        Resmî Gazete     Sayı : 26866

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

GIDA GÜVENLİĞİ VE KALİTESİNİN DENETİMİ VE KONTROLÜNE DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

MADDE 1 –

9/12/2007 tarihli ve 26725 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda Güvenliği ve Kalitesinin Denetimi ve Kontrolüne Dair Yönetmeliğin 3 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) Bu Yönetmelik, 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 3 üncü, 4 üncü, 6 ncı, 7 nci, 10 uncu, 16 ncı, 17 nci, 18 inci, 21 inci, 23 üncü, 25 inci, 29 uncu ve 30 uncu maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.”

MADDE 2 –

Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ş)  ve (t)  bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“ş) Bakanlık il müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı il müdürlüğünü”

“t) İmha etmek: İnsan sağlığına veya tüketimine uygun olmayan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin usulüne uygun olarak imhasını,”

MADDE 3 –

Aynı Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) Gıda maddeleri ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten işyerleri, bu Yönetmeliğin Ek-2’sinde öngörülen asgarî teknik ve hijyenik şartlara ve ürettikleri gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin özelliğine göre Bakanlıkça belirlenen kriterlere uymak zorundadır.”

MADDE 4 –

Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b), (j) ve (o) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“b) İl Müdürlüğünce il genelinde uygulanmak üzere yıllık denetim programı hazırlanır ve güncellenir. Denetim ve kontroller, uygun sıklıkta ve gıda maddesinin taşıdığı riskle orantılı olmalıdır. Yıllık olarak hazırlanan denetim programlarında, gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler grubunun risk durumu, önceki kontrollerden edinilen bilgi ve deneyimler, gıda işletmecilerinin uyguladıkları incelemelerin sonuçları göz önünde bulundurulur. Bakanlıkça da ürün veya risk bazında yıllık denetim ve izleme programları hazırlanır, hazırlanan programlar her yıl güncelleştirilir.”

“j) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten işyerlerinin denetim ve kontrolü ile numune alma işlemi, gıda kontrolörü/gıda denetçisinin başkanlığında gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanından oluşan en az iki kişilik ekip tarafından yapılır. Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin satış yerleri ile toplu tüketim işyerlerinin denetim ve kontrolü ile numune alma işlemi, gıda kontrolörü/gıda denetçisi tarafından veya gıda kontrolörü/gıda denetçisinin başkanlığında gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanından oluşan ekip tarafından yapılır.”

“o) Numune alma, muhafaza, taşıma ve şahit numune ile ilgili özel mevzuatında düzenleme bulunması durumunda özel mevzuat hükümleri uygulanır.”

MADDE 5 –

Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) ve (o) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“g) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten ve satan işyerleri ile toplu tüketim yerlerinin denetim ve kontrollerinde; üretim yeri kontrollerini bu maddenin (e) bendine göre, üretim yeri hariç toplu tüketim ve satış yeri kontrollerini ise (f) bendine göre yapar.”

“o) Denetim ve kontrol sırasında herhangi bir engelleme ile karşılaştığında durumu bir tutanak ile tespit ederek Kanunun ilgili maddesi uyarınca işlem yapılmasını sağlar. Mahalli mülki amir tarafından görevlendirilen polis, jandarma, muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden en az birinin katılımı ile denetim ve kontrol tekrarlanır.”

MADDE 6 –

Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesi başlığıyla birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve imha

MADDE 13 –

(1) Gıda mevzuatına uygun olmayan ve Kanunun 29 uncu maddesinin (a), (d), (e), (f), (ı), (i), (j) ve (n) bentleri gereği el konulan ve toplatılan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine mahalli mülki amir tarafından karar verilir.

(2) Mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin karar, gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin;

a) Kullanılmaz hale getirilmesi,

b) Niteliğinin değiştirilmesi,

c) Ancak belli bir surette kullanılması,

koşullarından birinin yerine getirilmesine bağlı olarak geciktirilebilir.

(3) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin kullanılmaz hale getirilmesi amacıyla yapılacak imha işlemi, Bakanlık İl Müdürlüğünün gözetimi altında sorumlu gıda işletmecisi ya da yasal temsilcisi tarafından gerçekleştirilir ve imha ile ilgili belgelerin bir sureti Bakanlık İl Müdürlüğünde muhafaza edilir.

(4) Bakanlık İl Müdürlüğünce belirlenen ve Mahalli mülki amirce onaylanan uygulama şekli ve tanınan süre zarfında koşulun yerine getirilmemesi halinde, gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine Mahalli mülki amirce karar verilir.

(5) Mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin karar kesinleşinceye kadar Mahalli mülki amirin onayının alınması suretiyle Bakanlık İl Müdürlüğü tarafından gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelere el konularak yedi emin tutanağı ile kişilerin muhafazasına bırakılır.

(6) Kanunda belirtilen ve el konularak kişilerin muhafazasına bırakılması gereken gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler ile ilgili idari yaptırım kararlarında, Mahalli mülki amirinin izin ve onayını almak suretiyle Bakanlık İl Müdürlüklerine bu konuda genel bir yetki devri yapılabilir.

(7) Mülkiyeti kamuya geçen gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin insan sağlığı ve tüketimine uygun olmaması durumunda Mahalli mülki amirin izin ve onayı alınmak suretiyle Bakanlık İl Müdürlüğünün gözetiminde imha edilir ve belgelenir.

(8) Yeniden değerlendirilmesi mümkün olmayan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler, Mahalli mülki amirin izin ve onayı alınmak suretiyle Bakanlık İl Müdürlüğünün gözetiminde imha edilir ve belgelenir.

(9) Yeniden değerlendirilmesi mümkün olan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin yeniden değerlendirilme şekilleri; insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığı, gıda ve yem güvenliği ile ilgili şartlara uygun olarak ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde Bakanlık İl Müdürlüklerince belirlenir ve belgelenir. Yeniden değerlendirme ile ilgili işlemler Mahalli mülki amirin izin ve onayı ile yapılır ve Bakanlık İl Müdürlüğünce takip edilir.

(10) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilebilmesi için gerçek ve tüzel kişiler hakkında idarî para cezası veya başka bir idarî yaptırım kararı verilmiş olması şart değildir.”

MADDE 7 –

Aynı Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki (d) bendi eklenmiştir.

“d) Gıda zehirlenmelerinde ya da zehirlenme şüphesi bulunan durumlarda zehirlenmeye neden olabilecek gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerden alınan numunelere ait her türlü muayene ve analiz ücretleri dahil olmak üzere tüm masraflar ilgili faaliyetten sorumlu gerçek ve tüzel kişilerce ödenir.”

MADDE 8 –

Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (b), (c) ve (d) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“b) Bu Yönetmeliğin EK-2’sinde yer alan denetim ve kontrol formlarında;

1) Ağırlık puanının (4) veya ağırlık puanı (3) olarak tespit edilen hususlardan puan toplamının 60 veya daha yukarı olması durumunda, üretilen gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelere el konularak mülkiyetinin kamuya geçirilmesine Mahalli mülki amirin onayı ile karar verilir. İşyeri, Bakanlık İl Müdürlüğünün teklifi ve Mahalli mülki amirin onayı ile üretim ile ilgili faaliyetinden men edilir. İşyeri hakkında Kanuna göre yasal işlem uygulanır. Yeniden yapılan denetim ve kontrol sonucunda mevcut durumlarını düzelttiği tespit edilen gıda işyerinin üretim ile ilgili faaliyetinin devamına Bakanlık İl Müdürlüğünün teklifi ve Mahalli mülki amirin onayı ile izin verilir. Tespit edilen hususlarda eksikliğin giderilmesi için iş yerine en fazla 30 gün süre tanınır. Bu süre sonunda tespit edilen hususlar düzeltilmediği takdirde denetim ve kontrolü yapılan işyerinin çalışmaya esas olan izinleri Bakanlık İl Müdürlüğünün teklifi ve Mahalli mülki amirin onayı ile iptal edilir.

2) Ağırlık puanı (3) olarak tespit edilen hususlardan puan toplamının 60’dan az olması veya ağırlık puanı (2) ve (1) olarak tespit edilen hususlarda eksikliğin giderilmesi için iş yerine en fazla 30 gün süre tanınır. Bu süreler sonunda, tespit edilen hususlar düzeltilmediği takdirde denetim ve kontrolü yapılan işyeri Bakanlık İl Müdürlüğünün teklifi ve Mahalli mülki amir onayı ile üretim ile ilgili faaliyetinden men edilir. Ayrıca, işyerinin çalışmaya esas olan izinleri Bakanlık İl Müdürlüğünün teklifi ve Mahalli mülki amir onayı ile iptal edilir. Üretilen gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelere el konularak mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. İşyeri hakkında Kanuna göre yasal işlem uygulanır.”

“c) Bu Yönetmeliğin EK-3’ünde yer alan denetim ve kontrol formlarında;

1) Ağırlık puanının (4) olarak tespit edilen ve asgari teknik ve hijyenik şartlara uygun olarak faaliyet göstermeyen işyerlerinin ilgili faaliyetinin durdurulması hususu, Mahalli mülki amirin onayı ile Bakanlık İl Müdürlüğünce İl Özel İdaresi/Belediye/Organize Sanayi Bölgesi’ne bildirilir ve denetim ve kontrolü yapılan işyeri hakkında Kanuna göre yasal işlem yapılır.

Mevcut durumlarını düzelterek ilgili faaliyetine yeniden izin verilen işyerleri İl Özel İdaresi/Belediye/Organize Sanayi Bölgesi tarafından Bakanlık İl Müdürlüğüne bildirilir.

2) Ağırlık puanı (3), (2) ve (1) olarak tespit edilen hususlarda eksikliğin giderilmesi için iş yerine en fazla 30 gün süre tanınır. Bu süreler sonunda, tespit edilen hususlar düzeltilmediği takdirde işyerlerinin ilgili faaliyetinin durdurulması hususu, Mahalli mülki amirin onayı ile Bakanlık İl Müdürlüğünce İl Özel İdaresi/Belediye/Organize Sanayi Bölgesi’ne bildirilir ve denetim ve kontrolü yapılan işyeri hakkında Kanuna göre yasal işlem yapılır. Mevcut durumlarını düzelterek faaliyetine yeniden izin verilen işyerleri İl Özel İdaresi/Belediye/Organize Sanayi Bölgesi tarafından Bakanlık İl Müdürlüğüne bildirilir.”

“d) HACCP sistemini uygulayan işletmelerde HACCP Sistem Tetkikine Ait Resmi Form (EK-4)’e göre yapılan HACCP tetkik işlemleri sonucunda belirlenen tüm sapma, eksiklik ve uygunsuzlukların giderilmesi ve durumun düzeltilmesi için, Bakanlık İl Müdürlüğünün uygun gördüğü düzeltici ve önleyici faaliyetlerin uygulama zamanı kadar süre tanınır. Tanınan süre sonunda, tespit edilen hususlar düzeltilmediği takdirde işyeri hakkında Kanuna göre yasal işlem yapılır.”

MADDE 9 –

Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) Denetim ve kontrol hizmetlerinde görevlendirilmesi Bakanlık tarafından uygun görülen ve yetkilendirilen personel Bakanlıkça düzenlenen gıda denetçi kursuna katılır, kursu başarıyla tamamlayanlara Gıda Kontrolörü/Gıda Denetçisi kimlik kartları düzenlenir. Bakanlıkça yetkilendirilen Gıda Kontrolör Yardımcısı/Yardımcı Denetim Elemanına kimlik kartı düzenlenir ve Bakanlık İl Müdürlüğünce hizmet içi eğitim verilir.

a) Bakanlıkça düzenlenen gıda denetçi kursu aşağıdaki konuları kapsar.

1) Denetim ve kontrol, izleme, gözetim, tetkik ve numune alma, doğrulama gibi çeşitli denetim ve kontrol teknikleri,

2) Denetim ve kontrol prosedürleri,

3) Türk gıda mevzuatı ve mevzuata uyumsuzluğun değerlendirilmesi,

4) Üretim, işleme, dağıtım, depolama ve satışın çeşitli aşamaları ile gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin, insan sağlığı açısından ve gerekli görüldüğü taktirde hayvan ve bitki sağlığı ile çevre açısından taşıyabileceği riskler,

5) Gıda üretimindeki tehlikeler,

6) HACCP prosedürleri ve HACCP uygulamasının değerlendirilmesi,

7) Gıda sektöründe uygulanan kalite kontrol programları gibi yönetim sistemleri ve bunların Türk gıda mevzuatı gereklerine uygunluğunun değerlendirilmesi,

9) Sertifikasyon sistemleri,

10) Acil durumlar için beklenmedik durum düzenlemeleri,

11) Kanunda yer alan yasal işlemler ile ilgili konular,

12) Türk gıda mevzuatına uygunluğun değerlendirilmesi bakımından gerekli olabilecek yeterlilik testi, akreditasyon ve risk değerlendirmesi belgeleri de dahil olmak üzere yazılı belgelerin ve mali ve ticari konuları da içerebilen diğer kayıtların incelenmesi,

13) Denetim ve kontrollerin bu Yönetmeliğe göre yapılmasını sağlamak için gerekli görülen, hayvan sağlığı ve hayvan refahı da dahil olmak üzere diğer alanlar.

b) Gıda kontrolörü/gıda denetçisi ve gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanına Bakanlık tarafından teknik bilgi ve becerilerinin geliştirilmesi ve güncelleştirilmesi amaçlarıyla diğer hizmet içi eğitimler düzenlenir.

c) Gıda kontrolörü/gıda denetçisi ve gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanına eğitim vermek üzere uzman Bakanlık personelinden, gerekli görüldüğü durumlarda ise, yurt içi ve yurt dışındaki kurum/kuruluş ve üniversitelerin uzmanlarından yararlanılır.”

MADDE 10 –

Aynı Yönetmeliğin Ek-2 ve Ek-3’ü ekteki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 11 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 12 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 04.05.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28282TÜRK GIDA KODEKSİ HAYVANSAL GIDALARDA BULUNABİLECEK FARMAKOLOJİK AKTİF MADDELERİN SINIFLANDIRILMASI VE MAKSİMUM KALINTI LİMİTLERİ YÖNETMELİĞİAmaçMADDE 1– (1) Bu Yönetmeliğin amacı; gıda güvenilirliğinin sağlanması amacıyla hayvansal gıdalarda bulunabilecek veteriner ilaçlarına ait bilimsel ve teknik olarak tespit edilmesi mümkün olan farmakolojik aktif maddelerin sınıflandırılması ve maksimum kalıntı limitlerini belirlemektir.KapsamMADDE 2– (1) Bu Yönetmelik, hayvansal gıdalarda bulunabilecek veteriner ilaçlarına ait farmakolojik aktif maddelerin sınıflandırılması ve maksimum kalıntı limitlerini kapsar.(2) Bu Yönetmelik;a) Aktif veya pasif bağışıklığı oluşturmak veya bağışıklık durumunun tespiti için immunolojik veteriner tıbbi ürünlerde kullanılan biyolojik kökenli aktif maddeler ile teşhis kitlerini,b) 29/12/2011 tarihli ve 28157 (3 üncü mükerrer) sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Bulaşanlar Yönetmeliği kapsamında bulunan maddeleri,kapsamaz.(3) Bu Yönetmelik; gıda değeri olan hayvanlara uygulanması yasaklanan ve belli şartlara bağlanan hormon ve benzeri maddelere ilişkin mevzuat hükümleri saklı kalacak şekilde uygulanır.DayanakMADDE 3– (1) Bu Yönetmelik,a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 23 üncü maddesine dayanılarak,b) 470/2009/EC sayılı Avrupa Birliği Parlamentosu ve Konsey Tüzüğünün ilgili hükümleri ile 37/2010/EEC sayılı Komisyon Tüzüğüne paralel olarakhazırlanmıştır.TanımlarMADDE 4– (1) Bu Yönetmelikte geçen;a) Belirleyici kalıntı: Bu Yönetmelik kapsamına giren ürünlerdeki veteriner ilaç kalıntısı hakkında bilgi veren ve organizmada farmakodinamiği bilinen, toplam kalıntıya paralel olarak azalan farmakolojik aktif madde ve/veya bu maddelerin metabolitlerini,b) Farmakolojik aktif madde: Hazır bir ilaç preparatında bulunan ve organizmada farmakolojik etki oluşturabilecek maddeyi,c) Farmakolojik aktif madde kalıntısı: Hayvansal gıdalarda bulunan aktif madde, yardımcı madde veya bozulma ürünleri ile bunların metabolitlerinin canlı ağırlık bazında mg/kg veya µg/kg olarak ifade edilen tüm farmakolojik aktif maddeleri,ç) Gıda elde edilen hayvan: Gıda üretimi amacıyla yetiştirilen, tutulan, kesilen veya avlanan hayvanları,d) Hedef doku: Söz konusu farmakolojik aktif maddenin veya belirleyici kalıntının aranacağı doku veya organı,e) Kas: Doğal oranda bağ doku, tendon, sinir, lenf yumrusu, kemik, intersitisyal veya intramuskular yağ ihtiva eden karkasın iskelet dokusu veya doku parçalarını,f) Maksimum kalıntı limiti: Hayvansal gıdalarda bulunmasına izin verilen farmakolojik aktif madde kalıntısının maksimum konsantrasyonunu,g) Veteriner ilaçları: Hayvanları tedavi, koruma ve teşhis amacıyla veya hayvanın davranış ya da fizyolojik fonksiyonlarını değiştirmek amacıyla uygulanan farmakolojik maddeleri,ğ) Yağ: Karkasın intersitisyal ve intramuskular yağını ve süt yağını ihtiva etmeyen, hayvan karkasında bulunan veya karkastan kesilerek elde edilen lipit bazlı dokuyu,ifade eder.(2) 5996 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinde yer alan tanımlar bu Yönetmeliğin uygulamasında da geçerlidir.Farmakolojik aktif maddelerMADDE 5– (1) Hayvansal gıdalarda bulunabilecek veteriner ilaçlarına ait farmakolojik aktif maddelerin sınıflandırılması ve maksimum kalıntı limitleri ek-1’de yer almaktadır.(2) Ek-1’de yer alan;a) Bölüm 1’de gıda elde edilen hayvanlarda kullanımına izin verilen farmakolojik aktif maddeler ve bu maddelerin maksimum kalıntı limitleri,b) Bölüm 2’de hangi seviyede olursa olsun insan sağlığı açısından tehlikeli olması nedeniyle gıda elde edilen hayvanlarda kullanımı yasaklanan ve gıdalarda hiçbir seviyede bulunmaması gereken farmakolojik aktif maddeler,gösterilmiştir.AtıflarMADDE 6– (1) Mevzuatta, bu Yönetmeliğin yayımından önce yürürlükte olan hayvansal gıdalarda bulunabilecek veteriner ilaçlarına ait farmakolojik aktif maddelerin sınıflandırılması ve maksimum kalıntı limitlerine ilişkin gıda kodeksine yapılan atıflar bu Yönetmeliğin ilgili hükümlerine yapılmış sayılır.İdari yaptırımlarMADDE 7‒ (1) Bu Yönetmeliğe aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Kanunun ilgili maddelerine göre yaptırımlar uygulanır.Uyum zorunluluğuGEÇİCİ MADDE1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce faaliyet gösteren gıda işletmecileri, bu Yönetmelikte geçen; altrenogest, monepantel, derquantel, oktenidin dihidroklorür, metilprednizolon ve Pegile sığır granülosit koloni uyarıcı faktör adlı farmakolojik aktif maddelere ait maksimum kalıntı limitlerine, fenometilpenisilin adlı farmakolojik aktif maddenin yumurta için verilen maksimum kalıntı limitine, lasalosid adlı farmakolojik aktif maddenin sığır için verilen maksimum kalıntı limitlerine ve nitroksinil, klosantel ve triklabendazol adlı farmakolojik aktif maddelerin süt için verilen maksimum kalıntı limitlerine 30/6/2012 tarihine kadar uyum sağlamak zorundadırlar.Geçiş hükümleriGEÇİCİ MADDE 2– (1) Geçici 1 inci maddede belirtilen tarihe kadar, hayvansal gıdalarda bulunabilecek farmakolojik aktif maddelerin sınıflandırılması ve maksimum kalıntı limitlerine ilişkin olarak, bu Yönetmeliğin yayımından önce yürürlükte olan gıda kodeksi hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.Değişikliklere uyum zorunluluğuGEÇİCİ MADDE 3 – (Ek:RG-26/7/2013-28719)(1)  Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte değiştirilen farmakolojik aktif maddeler ile ilgili faaliyet gösteren gıda işletmecileri, 1/9/2013 tarihine kadar bu değişiklik hükümlerine uymak zorundadır. Bu tarihe kadar ilgili mevzuat hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.Değişikliklere uyum zorunluluğuGEÇİCİ MADDE 4 –(Ek:RG-25/10/2014-29156)(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte değiştirilen farmakolojik aktif maddeler ile ilgili faaliyet gösteren gıda işletmecileri, 1/12/2014 tarihine kadar bu değişiklik hükümlerine uymak zorundadır. Bu tarihe kadar ilgili mevzuat hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.YürürlükMADDE 8– (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.YürütmeMADDE 9– (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür. 

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
4/5/2012	28282
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	26/7/2013	28719
2.	25/10/2014	29156

Yönetmeliğin ekini görmek için tıklayınız

Resmi Gazete Tarihi: 10.04.2002 Resmi Gazete Sayısı: 24722

HAZIR AMBALAJLI MAMULLERİN AĞIRLIK VE HACİM ESASINA GÖRE NET MİKTAR TESPİTİNE DAİR YÖNETMELİK (76/211/AT)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak, Tanımlar

Amaç

Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı, hazır ambalajlı mamullerin piyasaya arzına yönelik koşullar ile ilgili usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (Değişik:RG-20/4/2013-28624)

Bu Yönetmelik, dolum işletmecisi tarafından önceden belirlenmiş değerleri taşıyan, ağırlık ve hacim birimleriyle ifade edilen ve 5 g veya 5 ml’den daha az 10 kg veya 10 litreden daha fazla olmayan nominal dolum miktarına sahip hazır ambalajlı belirli mamullere ilişkin usul ve esasları kapsar.

Hukuki Dayanak

Madde 3- Bu Yönetmelik, 3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun uyarınca hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4- Bu Yönetmelikte geçen ;

Bakanlık : Sanayi ve Ticaret Bakanlığı’nı,

Müsteşarlık : Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı’nı,

Komisyon : Avrupa Birliği Komisyonu’nu,

AT : Avrupa Topluluğunu,

Hazır Ambalajlı Mamul: (Değişik: RG-01/07/2006-26215) Bir ürün ile bu ürünü içinde taşıyan ambalajdan oluşan, içerisinde belirli miktarlarda ürün bulunan, dolum işletmesinden çıkışlarında önceden belirlenmiş belirli değerleri taşıyan, üzerlerine ağırlık ve/veya hacim birimleri basılmış olan, satın alanın bulunmadığı bir yer ve zamanda ambalaj içerisine doldurulan ve ambalajı değiştirilemedikçe bu değerin değiştirilemediği paketlenmiş ve/veya kapatılmış ambalajlar içerisinde bulunan madde veya ürünü,

Üretici : (Mülga: RG-01/07/2006-26215)

İfade eder.

İKİNCİBÖLÜM

Genel Hükümler

Genel Hükümler

Madde 5- Bu Yönetmelik kapsamına giren hazır ambalaj, bir ürün ile bu ürünü içinde taşıyan ambalajdan oluşur.

(Değişik ikinci fıkra:RG-4/8/2010-27662) Satın alanın hazır bulunmadığı bir ortamda ambalajlanan, içindeki ürünün miktarı önceden belirlenen bir değere sahip olan ve paket açılmadıkça veya pakette somut bir değişiklik yapılmadıkça bu değerin değiştirilemediği koşullarda paketlenmiş ürünler hazır ambalajı oluşturur.

MADDE 6 – (Değişik: RG-01/07/2006-26215)

Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olan hazır ambalajlara, Ek I madde 3.3’deöngörülen “e” işareti yerleştirilebilir.

(Ek:RG-20/4/2013-28624) Hazır ambalajlar bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK I’in“5. Bakanlık Tarafından Dolum İşletmecisinde, İthalatçıda veya Yetkili Temsilcide Yapılacak Kontroller” bölümünde ve EK II’de belirtilen şartlarda metrolojik kontrollere tabidir.

Madde 7- 6 ncı maddede anılan bütün hazır ambalajlar, Ek I’e göre içermesi gerekli olan “nominal ağırlık” veya “nominal hacim” olarak bilinen ürünün ağırlığı ve hacminin işaretini taşır.

(Değişik:RG-20/4/2013-28624)İçlerinde sıvı ürün bulunan hazır ambalajlı mamuller nominal hacimleriyle, diğer ürünleri içeren hazır ambalajlı mamuller nominal ağırlıklarıyla işaretlenir. Benzer olması kaydıyla, Avrupa Birliği Ülkeleri ile Türkiye’deki ticari teamüller ve ulusal düzenlemelerin aksini ifade etmesi halinde bu kural uygulanmayabilir.

(Değişik:RG-20/4/2013-28624)Belirli ürün türlerine veya belirli hazır ambalajlı mamullere ilişkin ticari teamüller veya düzenlemeler Avrupa Birliği Ülkeleri ile Türkiye’de benzer değilse, bu hazır ambalajlı mamullere en azından, gönderileceği ülkenin ticari teamüllerine veya o ülkede geçerli ulusal düzenlemelere uygun olan metrolojik bilgilerin yazılması zorunludur.

Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamına giren ve diğer üye devletlerden gelen hazır ambalajlı mamullerin miktarına ilişkin olarak bu yönetmeliğin gereklerinden daha sıkı bir kontrol uygulayamaz.

Madde 8- Bakanlık, bu Yönetmelik hükümlerine uygun olan hazır ambalajlı mamullerin piyasada yer almasını engelleyemez, yasaklayamaz ve kısıtlayamaz.

Madde 9– Bu Yönetmeliğin EK I ve EK II ‘de belirtilen hükümlerinin teknik gelişmelere uyarlanması için gerekli olacak değişiklikler Ölçü ve Ölçü Aletlerinin Metrolojik Kontrolleri İçin Genel Esaslara Dair Yönetmelikte (71/316/AT) belirtilen hükümler çerçevesinde yapılır.

Madde 10- Bu Yönetmelik, Avrupa Birliği’ nin 76/211 / EEC sayılı “Üye Devletlerin, Hazır Ambalajlı Mamullerin Ağırlık ve Hacim Esasına Göre Net Miktar Tespitine Dair Direktifi” ile bu direktifin teknik gelişmelere uyarlanmasına ilişkin 78/891 / EEC sayılı direktifine uygun olarak hazırlanmıştır.

Madde 11- Bakanlık, bu Yönetmelik yayımlandıktan sonra, Yönetmelik metnini Komisyona bildirilmek üzere Müsteşarlığa iletir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yürürlük ve Yürütme

Geçici Madde 1– (Değişik: RG-31/12/2003-25333)

Hazır Ambalajlı Ağırlık ve Hacim Esasına Göre Net Miktar Tespitine Dair Yönetmelik hükümleri ile ilgili ürünlere ilişkin teknik ve idari altyapı çalışmalarının (Değişik İbare: RG 1/7/2004 -25509) 31/12/2005tarihine kadar tamamlanarak, sektörün tam olarak hazır hale getirilmesi zorunludur.

Yürürlük

Madde 12- Bu Yönetmelik 01/06/2003tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 – (Değişik:RG-20/4/2013-28624)

Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
10/4/2002	24722
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	1/6/2003	25125
2.	31/12/2003	25333
3.	1/7/2004	25509
4.	1/7/2006	26215
5.	4/8/2010	27662
6.	20/4/2013	28624

EK I

1. GENEL KURALLAR

Bu Yönetmelik kapsamına giren hazır ambalajlı mamuller aşağıdaki koşulları yerine getirecek biçimde üretilmiş olmak zorundadır.

1.1. Kontrolü yapılan hazır ambalajlı mamullerin gerçek dolum miktarlarının ortalaması, nominal dolum miktarından az olamaz.

1.2. Tablo 1’de belirtilen müsaade edilebilir negatif hatalardan negatif hatası daha büyük olan hazır ambalajların oranı, EK II’ de belirtilen deneylerin şartlarını sağlayan hazır ambalaj partisinden yeterince küçük olmalıdır.

1.3. (Değişik:RG-01/07/2006-26215)Tablo 1’de belirtilen müsaade edilen negatif hatanın iki katından daha fazla negatif hataya sahip hiç bir hazır ambalaj madde 3.3.’de belirtilen “e” işaretini taşıyamaz ve piyasaya arz edilemez.

2. TANIMLAR VE TEMEL HÜKÜMLER

2.1.Bir hazır ambalajlı mamulün nominal dolum miktarı “anma ağırlığı veya anma hacmi”; mamulün ambalajının üzerinde belirtilen ve bu hazır ambalajın ağılık veya hacim olarak içermek zorunda olduğu mamul miktarıdır.

2.2.Bir hazır ambalajlı mamulün gerçek dolum miktarı; mamulün gerçekte tespit edilen kütle veya hacmidir.Nominal dolum miktarı hacim olarak verilen mamullerin bütün kontrolleri, 20⁰C’de yapılmalı veya 20⁰C’ ye göre düzeltilmelidir. Ancak bu kural miktarları hacim birimleriyle ifade edilen derin dondurucularda dondurulmuş ürünler için geçerli değildir.

2.3.Eksik Dolum Miktarı;bir hazır ambalajlı mamulün gerçek dolum miktarının nominal dolum miktarından az olduğu durumda; nominal dolum miktarı ile ambalajdaki gerçek miktar arasındaki farktır.

2.4.Hazır ambalajlı mamullerin dolum miktarında müsaade edilen eksik dolum miktarları , Tablo 1’de belirtilmektedir.

Tablo 1

Nominal dolum miktarı(Qn) gram veya mililitre	Müsaade edilen eksik dolum miktarı
% Qn	g veya ml
5 – 50	9	–
50 – 100	–	4,5
100 – 200	4,5	–
200 – 300	–	9
300 – 500	3	–
500 – 1 000	–	15
1 000 – 10 000	1,5	–

Bu tablonun kullanılması sırasında, müsaade edilen eksik dolum miktarları ağırlık veya hacim birimleriyle hesaplanarak, yüzde olarak verilmiş değerleri, ondalık gram veya ondalık mililitreye yuvarlatılacaktır.

3. HAZIR AMBALAJ ÜZERİNDEKİ YAZILAR VE İŞARETLER

Bu Yönetmeliğe uygun olarak üretilmiş ve piyasaya arz edilmiş bütün hazır ambalajların üzerindeki yazılar ve işaretler silinmeyecek, açıkça okunabilecek ve iyi görünebilecek şekilde aşağıdaki koşullarda yazılmak zorundadır.

3.1. Hazır ambalajlı mamullerin , kilogram veya gram , litre, santilitre ya da mililitre cinsinden ifade edilen nominal dolum miktarlarının yazı büyüklüğü Tablo 2’de belirtilmektedir.

Tablo 2

Nominal Dolum Miktarı	Nominal Dolum Miktarın En Az Yazı Büyüklüğü
1000 g veya 1000 ml ‘den büyük( 1000 g ve 1000 ml hariç)	6 mm
( 200 g – 1000 g ) veya ( 200 ml – 1000 ml) arası (1000 g ve 1000 ml dahil)	4 mm
( 50 g – 200 g) veya ( 50 ml – 200 ml) arası( 200 g ve 200 ml dahil)	3 mm
50 g veya 50 ml ve daha aşağısı	2 mm

(Değişik ikinci paragraf: RG-01/07/2006-26215) Nominal dolum hacmini, Uluslar Arası Birimler Sistemine Dair Yönetmelikte (80/181/AT) belirtilmiş ölçme birimi işareti veya ölçme biriminin ismi takip eder.

3.2 Hazır ambalajın üzerine, firmayı,dolum işletmesini, siparişçiyi veya ithalatçıyı belirleyecek tescilli markanın konulması zorunludur.

3.3 (Değişik: RG-01/07/25006-26215)Hazır ambalajın üzerine, bu Yönetmeliğin şartları karşıladığını teyit eder, muhtevanın nominal ağırlığının ve hacminin gösterildiği yerle aynı görüş alanı içine en az 3 mm yüksekliğinde bir küçük “e” işareti yerleştirilebilir. Bu küçük “e” harfinin biçimi, Ölçü ve Ölçü Aletlerinin Metrolojik Kontrolleri İçin Genel Esaslara Dair Yönetmelikte (71/316/AT) gösterilen çizim şeklinde olmalıdır.

4. DOLUM İŞLETMECİSİ VE İTHALATÇININ SORUMLULUĞU

Dolum işletmecisi ve ithalatçılar, hazır ambalajlı mamullerin bu Yönetmeliğin şartlarını karşılamasını sağlamaktan sorumludur.

(Değişik:RG-20/4/2013-28624) Bir hazır ambalajlı mamulün içerdiği ürün miktarı,dolum işletmecisi ve/veya ithalatçısının sorumluluğunda ağırlık ve/veya hacim olarak ölçülür ve kontrol edilir. Bu ölçüm ve kontrollerin, gerekli işlemleri yapabilecek nitelikteki yasal ölçü aletleri ile yapılması zorunludur.

Bu kontrol numune alınarak yapılır.

Hazır ambalajlı mamulün gerçek miktarının ölçülemediği yerde, Dolum işletmecisi ve ithalatçı tarafından yapılacak kontrol, söz konusu mamulün nominal dolum miktarının etkin şekilde elde edilmesini sağlayacak şekilde düzenlenmelidir.

Bu şartları sağlamak için Dolum işletmecisi, imalat kontrollerini yetkili idarelerce kabul edilen işlemlere uygun olarak yapmalı ve bu tür kontrol sonuçlarını içeren belgeleri, bu kontrollerin düzenli ve doğru olarak yapıldığının teyit edilmesi için düzeltme ve doğrulamalarıyla birlikte hazır olarak tutmalı ve Bakanlığa sunmaya hazır olmalıdır.

Avrupa Birliğine üye olmayan ülkelerden mamuller ithal edildiğinde, ithalatçı, ölçme ve kontrol yerine sorumluluğu üstlenerek gerekli bütün garantilerin kendisi tarafından sağlanacağını belgeler.

Eğer hazır ambalajın üretimi sırasında Ölçü Kapı Olarak Kullanılan Ölçü Şişelerine Dair Yönetmeliğe (75/107/AT) uygun bir ölçü kabı kullanılmış ve dolum işlemi söz konusu Yönetmelik ve bu Yönetmelik kapsamında bulunan hükümlere uygun olarak gerçekleştirilmişse miktarları ambalaj üzerinde hacim birimleri olarak basılmış ürünlere ait kontrol veya ölçme hükümleri yerine getirilmiş sayılır.

5.(Değişik: RG-01/07/25006-26215) BAKANLIK TARAFINDAN DOLUMİŞLETMECİSİNDE, İTHALATÇIDA VEYA YETKİLİ TEMSİLCİDE YAPILACAK KONTROLLER

Hazır ambalajlı ürünlerin bu Yönetmelik hükümlerine uygunluğunun kontrolü; numune alındıktan sonra yerleşik Dolum işletmecisinin tesislerinde, bu mümkün değilse, ithalatçının veya yetkili temsilcisinin tesislerinde ya da tespit edilen yerlerde Bakanlık tarafından yapılır.

Bu istatiksel numune alma kontrolü, kabul edilen kalite güvence denetim yöntemlerine uygun olarak yapılır. Bu kontrolün etkinliği, Ek II’ de belirtilen referans yöntemin etkinliği ile mukayese edilebilir olmalıdır.

Böylece, en az kabul edilebilir hazır ambalajlara ait kriterler konusunda; bir üye ülke tarafından kullanılan numune alma planı, ilk planın çalışma karakteristik eğrisinin (partinin kabul edilebilirlik ihtimali=0.10) 0.01 ordinat noktasının absisi, Ek II’ de tavsiye edilen numune alma planının çalışma karakteristik eğrisine karşılık gelen noktasının absisinden %15’ den daha az sapma gösteriyorsa, Ek II’ de tavsiye edilen yöntemle uygun olduğu kabul edilmelidir.

Standart sapma metodu ile hesaplanan ortalama ile ilgili kriterler konusunda, bir üye

ülke tarafından kullanılan numune alma planı Qn– m(1) , absis ekseni olan iki planın çalışma

s

karakteristik eğrileri dikkate alındığında, ilk planın eğrisinin ordinat noktasının 0.01 (partinin kabul edilebilir ihtimali=0.10) absisi, Ek II’ de tavsiye edilen numune alma eğrisine karşılık gelen noktasının absisinden 0.05’den daha az sapma gösteriyorsa, Ek II’ de tavsiye edilen yönteme uygun kabul edilmelidir.

Bu Yönetmelik, ticari konuda, özellikle hazır ambalajın, yönetmeliğin şartlarını karşıladığını doğrulamak amacıyla Bakanlık yetkili idareleri tarafından yapılabilecek herhangi bir kontrole engel teşkil etmez.

6. Bu Yönetmelik, hazır ambalajlı mamullerin pazarlama işleminin herhangi bir aşamasında diğer yetkili kamu kuruluşları tarafından yapılacak diğer kontrollere, bilhassa bu Yönetmeliğin koşullarının sağlanıp sağlanmadığının tespitine yönelik kontrollere engel teşkil etmez. Bilhassa bu yönetmeliğin koşullarını sağlamalıdır.

⁽¹⁾m = fiili parti ortalaması

EK II

Bu ekte, Yönetmeliğin 6 ncı maddesi ve Ek I madde 5 uyarınca hazır ambalaj partilerinin istatiksel kontrolü için referans metoda dair işlemler belirtilmektedir.

(Mülga ikinci fıkra: RG- 01/06/2003-25125)

1. HAZIR AMBALAJLI MAMULLERİN GERÇEK DOLUM MİKTARININ ÖLÇÜM ŞARTLARI

Hazır ambalajlı mamullerin gerçek dolum miktarı, tartı aletleri veya hacim ölçerler ile doğrudan veya ürünün sıvı olması durumunda, dolaylı bir yöntem olarak, bu sıvının önce yoğunluğu bulunarak ölçülür.

Kullanılan yönteme bakmaksızın, bir hazır ambalajlı mamulün gerçek dolum miktarının ölçülmesi sırasında yapılan hata, hazır ambalajlı mamulün nominal dolum miktarı için, müsaade edilebilen eksik dolum miktarının beşte birini aşamaz.

Ölçümlerle ilgili yöntemleri (Değişik ibare: RG- 01/06/2003-25125) Bakanlık kendisi düzenler.

2. HAZIR AMBALAJLI MAMULLERİN PARTİ KONTROL ŞARTLARI

Hazır ambalajlı mamullerin kontrolleri, numune alınarak yapılır ve bu kontrol iki kısımdan oluşur:

– Numunedeki herbir hazır ambalajlı mamulün gerçek dolum miktarını kapsayan kontrol,

– Numunedeki bütün hazır ambalajlı mamullerin gerçek dolum miktarlarının ortalamasına ilişkin diğer bir kontrol.

Kontroller sırasında elde edilen sonuçlar kabul kriterlerini karşılıyorsa, kontrolü yapılan ürüne ait parti, kabul edilir.

Bu kontrollerin her biri için, iki numune alma planı vardır:

– Tahribatsız muayene: Ambalajın açılmasını gerektirmeyen muayene,

– Tahribatlı muayene: Ambalajın açılmasını ve tahribini gerektiren muayene.

(Değişik dördüncü paragraf: RG-01/07/2006-26215) Ekonomik ve pratik uygulama nedenlerinden dolayı, tahribatlı muayene minimum gereklere göre sınırlandırılmalıdır. Tahribatlı muayene tahribatsız muayeneden daha az tercih edilir.

Eğer pratik olarak tahribatsız bir muayene yapılamıyorsa, o zaman tahribatlı muayene kullanılır. Genel bir kural olarak 100 birimden daha az olan parti büyüklüklerinde tahribatlı muayene uygulanmaz.

2.1. Hazır ambalajlı mamul partileri

2.1.1 (Değişik: RG-01/07/2006-26215) Parti, tamamı aynı nominal dolum miktarı, aynı tip aynı imalat hattında, aynı yerde ambalajlanmış ve muayene edilebilen hazır ambalajlardan oluşur. Parti büyüklüğü aşağıda belirtilen miktarlarla sınırlandırılır.

2.1.2. Hazır ambalajlı mamuller dolum işleminin sonunda muayene edildiğinde, her partideki sayı, parti büyüklüğü sınırlandırılmaksızın, en fazla dolum hattındaki bir saatlik üretime eşittir .

Diğer hallerde, parti büyüklüğü 10 000 hazır ambalajlı mamul ile sınırlandırılmıştır.

2.1.3. 100 adetten daha az hazır ambalajlı mamulün bulunduğu partiler için, %100’ ne tahribatsız muayene uygulanır.

2.1.4. Madde 2.2 ve 2.3’teki muayeneler yapılmadan önce, daha çok numune gerektiren kontrollerin yapılabilmesi için, hazır ambalajlı mamullerden yeterli sayıda numune partiden rasgele alınır.

Diğer muayene için, gerekli numune, ilk numuneden rasgele alınıp, işaretlenir. Bu işaretleme işlemi, ölçüm işlemleri başlamadan önce yapılır.

2.2. Hazır Ambalajlı Mamullerin Gerçek Dolum Miktarlarının Kontrolü

Hazır ambalajlı mamullerin nominal dolum miktarlarından müsaade edilen eksik dolum miktarı çıkartılarak, o ürüne ait müsaade edilen en az kabul edilebilir miktarlar hesaplanır.

Partideki gerçek miktarları, minimum kabul edilebilir miktarlardan daha az olan hazır ambalajlı mamuller hatalı olarak kabul edilir.

2.2.1. Tahribatsız muayene

Tahribatsız muayene, Tablo 3’de belirtilmiş olan ikili muayene planına uygun olarak yapılır:

Kontrol edilen hazır ambalajlı mamullerin ilk sayısı, planda belirtilmiş olan ilk numunedeki birimlerin sayısına eşit olmalıdır:

– İlk numunedeki hatalı bulunan hazır ambalajlı mamullerin sayısı, ilk kabul kriteriyle aynı ya da daha düşükse, parti bu kontrol amacı için kabul edilebilir olarak değerlendirilir.

– İlk numunedeki hatalı bulunan hazır ambalajlı mamullerin sayısı, ilk ret kriteriyle aynıya da daha fazla ise, bu parti reddedilir.

– İlk numunedeki hatalı bulunan hazır ambalajlı mamullerin sayısı, ilk kabul ve ret kriterleri sayıları arasında ise, bu durumda kapsamı Tablo 3’de gösterilen ikinci bir numune kontrol edilir.

Birinci ve ikinci numunelerde, hatalı bulunan hazır ambalajlı mamullerin sayısı birlikte toplanır ve:

– Toplanan hatalı hazır ambalajlı mamullerin sayısı, ikinci kabul kriteriyle aynı ya da daha düşük ise, parti bu kontrol amacı için kabul edilebilir olarak değerlendirilir.

5 Ocak 2005 ÇARŞAMBA – Sayı : 25691

KIRMIZI ET VE ET ÜRÜNLERİ ÜRETİM TESİSLERİNİN ÇALIŞMA VE DENETLEME USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1— Bu Yönetmeliğin amacı, kasaplık küçükbaş ve büyükbaş hayvanların teknik ve hijyenik şartları uygun tesislerde kesilmesi, kasaplık hayvanlardan elde edilecek etlerin ve sakatatların; muayenesi, gerekli teknik ve hijyenik şartlarda üretilmesi, soğutulması, muhafazası, parçalanması, mamul madde haline getirilmesi, ambalajlanması, paketlenmesi, nakledilmesi ile güvenli et ve ürünlerinin üretilmesini sağlamaktır.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik, kırmızı et ve et ürünlerini üreten gerçek ve tüzel kişiler ile resmi kuruluşlar tarafından kurulmuş ve kurulacak olan tüm kombina, mezbaha, soğuk depo tesisi, parçalama tesisi, mamul madde üretim tesisi, ambalajlama ve/veya paketleme tesisi, sakatat temizleme ve/veya işleme tesisi ve buralarda çalışanların sahip olması gereken teknik, hijyenik ve sağlık şartları ile bu yerlerin çalışma ve denetleme usul ve esasları ile bu Yönetmelik hükümlerine uyulmaması durumunda uygulanacak işlemleri kapsar.

Bu Yönetmelik, gıda satış yerlerinde müşteri talebi üzerine reyonda yapılacak olan et parçalama işlemi ile bu işlemin yapıldığı reyondaki et parçalama masalarını ve bu iş yerlerine parçalanmak üzere getirilen etlerin muhafaza edildiği soğuk oda veya soğutucu dolapları kapsamaz.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik; 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 4 üncü, 6 ncı maddeleri ile 8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 33 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen:

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

c) İl ve İlçe Müdürlüğü: Bakanlık İl ve İlçe Müdürlüğünü,

ç) Yetkili Merci: Yönetmelik kapsamındaki kombina, 1 inci ve 2 nci sınıf mezbahaların çalışma izni ile ihracat yapacak kombina ve tesislerinin ihracat onayını vermede Genel Müdürlüğü, 3 üncü sınıf mezbahalar ile bu Yönetmelik kapsamındaki diğer tesislere çalışma izni verilmesinde Tarım İl Müdürlüğünü,

d) Kasaplık Hayvan: Büyükbaş hayvanlar, küçükbaş hayvanlar ve diğer kasaplık hayvanları,

e) Büyükbaş Hayvan: Sığırı, mandayı, atı, deveyi, deve kuşunu ve domuzu,

f) Küçükbaş Hayvan: Koyunu, keçiyi ve tavşanı,

g) Tesis: Mezbahayı, soğuk depo tesisini, et parçalama tesisini, sakatat temizleme ve/veya işleme tesisini, mamul madde üretim tesisini, ambalajlama ve/veya paketleme tesisini veya bu tip tesislerin birkaç tanesini veya tamamını bir arada bulunduran üniteyi,

ğ) Mezbaha: Kasaplık hayvanların kesiminin ve kesimi takiben etlerin ve sakatatların soğuk depoda muhafazasının yapıldığı, içerisinde sakatat temizleme ve/veya işleme tesisinin bulunduğu, teknik koşulları ve kapasitesine göre 1 inci, 2 nci ve 3 üncü sınıf olarak derecelendirilen tesisleri,

1 inci Sınıf Mezbaha: Bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip, günlük kesim kapasitesinde; kesim salonunun büyüklüğüne, kesim ve sonrasındaki işlemlerin hijyenik olarak yapılabilmesine, soğuk hava depolarının kapasitesine ve hayvan padok alanlarının genişliğine bağlı olarak sınırlama olmayan mezbahayı,

2 nci Sınıf Mezbaha: Bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip, günde en fazla 18 kesim ünitesi hayvan kesebilen mezbahayı,

3 üncü Sınıf Mezbaha: Bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip, günde en fazla 8 kesim ünitesi hayvan kesebilen mezbahayı,

h) Kombina: 1 inci veya 2 nci sınıf mezbahaya ilaveten içerisinde et parçalama ve/veya mamul madde üretim tesisi ile bu tesislerin tamamlayıcısı durumunda olan tesis veya tesisleri yapısında bulunduran tesisi,

ı) Soğuk Depo Tesisi: Kombina ve mezbaha bünyesinde bulunan veya tek başına da faaliyet gösterebilen ve bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip; et, sakatat ve ürünlerinin soğutulduğu ve/veya dondurulduğu ve soğutulmuş ve/veya donmuş olarak muhafazasının yapıldığı tesisi,

i) Sakatat Temizleme ve/veya İşleme Tesisi: Kombina ve mezbaha bünyesinde bulunan veya tek başına da faaliyet gösterebilen, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip, kasaplık hayvanlardan elde edilen ve insan gıdası olarak tüketilen sakatatların temizlendiği ve/veya işlendiği ve/veya parçalandığı, ambalajlandığı, paketlendiği, soğuk depoda muhafaza edildiği ve nakledildiği tesisi,

j) Et Parçalama Tesisi: Kombina bünyesinde bulunan veya tek başına da faaliyet gösterebilen, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip, karkasın yarımlama ve çeyrekten daha küçük parçalara parçalandığı ve/veya sakatatın parçalandığı ve/veya hazırlanmış taze et ve hazırlanmış et karışımlarının yapıldığı, ambalajlandığı, paketlendiği, soğuk ve/veya şok depoda muhafaza edildiği ve nakledildiği tesisi,

k) Mamul Madde Üretim Tesisi: Kombina bünyesinde bulunan veya tek başına da faaliyet gösterebilen, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip, etin veya sakatatın içine yardımcı ve katkı maddeleri katılması ve ürünün niteliğine göre çeşitli işlemleri görmesi sonucu kesit yüzeyleri taze etin karakteristik özelliklerini göstermeyecek şekilde işlemden geçen ürünlerin yapıldığı, ambalajlandığı, paketlendiği, soğuk ve/veya şok depoda muhafaza edildiği ve nakledildiği tesisi,

l) Ambalajlama ve/veya Paketleme Tesisi: Kombina bünyesinde bulunan veya tek başına da faaliyet gösterebilen, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip; taze et, sakatat, hazırlanmış et, hazırlanmış et karışımları ve et ürünlerinin, üretiminin yapıldığı yerden ambalajsız olarak geldiği durumda yapılan ilk ambalajlama ve/veya paketleme işlemi ile büyük ambalaj ve/veya paketler halinde ithal edilen ya da bu şekilde ülke içinde üretilen et ve sakatat ürünlerinin ambalajının ve/veya paketinin açılıp daha küçük dilimler ya da porsiyonlar haline getirildikten sonra yeniden ambalajlandığı ve/veya paketlendiği, bunların soğukta muhafazasının yapıldığı ve nakledildiği tesisi,

m) Kesim Ünitesi: Mezbahada kesim kapasitesinin belirlenmesinde kullanılan birimi; 1 baş sığır, 1 baş manda, 1 baş at, 1 baş deve, 2 baş devekuşu, 4 baş domuz, 8 baş koyun, 10 baş keçi, 130 baş tavşanın her biri bir kesim ünitesini,

n) Kırmızı et: Kasaplık hayvanlardan elde edilen insan tüketimi için uygun tüm parçaları,

o) Karkas: Kasaplık hayvanın kanının akıtılıp, yüzüldükten, iç organları boşaltılıp baş ve ayaklarından ayrıldıktan sonra elde edilen gövdesini, domuzda ise; hayvanın kesildikten, kanı akıtıldıktan, başı ayrılıp baş ve gövdesi haşlandıktan, tüyleri yolunup ütüldükten, tırnakları alındıktan ve iç organları boşaltıldıktan sonra elde edilen gövdesini,

ö) Sakatat: Kasaplık hayvanların kesimi sonucunda elde edilen karkasa bağlı olsalar dahi karkasın dışındaki insan tüketimine uygun diğer kısımları,

p) Damga: 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa dayanılarak çıkarılan 22/2/1989 tarihli ve 89/13838 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Yönetmeliğinin 101 inci maddesinde açıklanan esaslara uygun olarak yapılmış mührü,

r) Sorumlu Yönetici: Kırmızı et ve et ürünleri üretim tesislerinin, gıda mevzuatı ve bu Yönetmelikte belirtilen hükümlere uygun faaliyet göstermesinden işverenle birlikte sorumlu olan kişiyi,

s) Muayene Veteriner Hekimi: Kombina ve mezbahalarda kesilecek kasaplık hayvanların kesim öncesi ve sonrası muayenelerini yapmakla görevli, özel kombina ve mezbahalarda, çalışması meslek odası tarafından onaylanmış veteriner hekimi, Belediyeler ve Et ve Balık Ürünleri Anonim Şirketine ait kombina ve mezbahalarda ise atanması kurumca yapılmış olan veteriner hekimi,

ş) Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı: Çevresinde bulunanlara fiziki, ruhi ve sosyal yönlerden az veya çok zarar veren veya vermesi muhtemel olan ve doğal kaynakların kirlenmesine neden olabilecek müesseselere ilgili merci tarafından verilen ruhsatı,

t) Çalışma İzni: Gayri sıhhi müessese ruhsatı almış, yetkili merci tarafından uygun görülen projelerine göre yapılmış ve belgeleri ile yerinde yapılan inceleme sonucu uygun görülen tesisin faaliyete geçmesi için yetkili merci tarafından verilen izin belgesini,

u) Kontrolör: Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislerin Yönetmelik hükümlerine uygunluğunu denetlemek amacıyla yetkili merci tarafından görevlendirilen ve uzmanlık alanlarında kendi görevlerini yeterince yapabilmeleri için gerekli eğitimi almış olan kişileri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Müracaat ve İzin İşlemleri

Çalışma İzni İçin Gerekli Belgeler

Madde 5 — Çalışma izni için gerekli belgeler:

a) Dilekçe,

b) Bu Yönetmeliğin (EK-1) ine göre düzenlenmiş beyanname,

c) Bağlı olduğu meslek kuruluşundan üyelik veya faaliyet belgesi,

ç) Şirket ana sözleşmesinin yayımlandığı Ticaret Sicil Gazetesi veya noter onaylı nüshası,

d) İmza sirküler sureti,

e) Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı veya noter onaylı nüshası,

f) Kapasite raporu,

g) Yapı Kullanma İzin Belgesi,

ğ) Tesislerde sorumlu yönetici olarak görevlendirilecek kişinin, bağlı bulunduğu meslek odasından alınmış olan çalışma izin belgesi ve sorumlu yönetici ile tesis sahibi arasında yapılmış, sorumlu yöneticinin bu Yönetmelikte belirtilen görevlerinin açıkça veya bu Yönetmeliğin ilgili maddesine atıf yapılarak belirtildiği yazılı belge;

Belediyeye ait kombina veya mezbahalarda işçi statüsünde çalışan veteriner hekimler de dahil olmak üzere Belediye Başkanı tarafından, Et ve Balık Ürünleri Anonim Şirketine ait kombina veya mezbahalarda ise kombina veya mezbaha müdürü tarafından imzalanmış, sorumlu yönetici olarak görevlendirilen kişinin ismi ve 27/8/2004 tarihli ve 25566 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda ve Gıda ile Temas eden Madde ve Malzemeleri Üreten İş Yerlerinin Çalışma İzni ve Gıda Sicili ve Üretim İzni İşlemleri ile Sorumlu Yönetici İstihdamı Hakkında Yönetmeliğin 30 uncu maddesinde belirtilen yetki ve görevlerine ilaveten bu Yönetmelikte belirtilen yetki ve görevlerinin, Yönetmeliğin ilgili maddesine atıf yapılarak veya açıkça belirtildiği yazılı belge,

h) Özel kombina veya mezbahalarda muayene veteriner hekimi olarak görevlendirilecek veteriner hekimin, bağlı bulunduğu meslek odasından alınmış olan çalışma izin belgesi ve veteriner hekim ile tesis sahibi arasında yapılmış muayene veteriner hekiminin bu Yönetmelikte belirtilen görevlerinin açıkça veya bu Yönetmeliğin ilgili maddesine atıf yapılarak belirtildiği yazılı belge;

Belediyeye ait kombina veya mezbahalarda ise işçi statüsünde olan veteriner hekimler de dahil olmak üzere Belediye Başkanı, Et ve Balık Ürünleri Anonim Şirketine ait kombina veya mezbahalarda ise kombina veya mezbaha müdürü tarafından imzalanmış ve muayene veteriner hekimi olarak görevlendirilen kişinin ismi ve bu Yönetmelikte belirtilen yetki ve görevlerinin bu Yönetmeliğin ilgili maddesine atıf yapılarak veya açıkça belirtildiği yazılı belge,

ı) Kombina ve mezbahalarda; şüpheli, şarta tabi ve imha edilecek et ve sakatata ilişkin yapılacak işlemler ile yan ürünlerin değerlendirilmesine dair açıklama raporu ve belgeleri,

i) Kombina ve mezbahalarda; hayvan girişinden itibaren yapılan tüm işlemlerin yerleri ile monoray hatlarının ve bu hatların soğuk depolarla olan bağlantılarının da gösterildiği, teknik resim kurallarına göre hazırlanmış 1 adet inşaat projesi, diğer tesislerde ise tesise ait tüm bölümleri gösteren detaylı ve teknik resim kurallarına göre hazırlanmış 1 adet inşaat projesi,

j) TSE 1258 deki esaslara göre hazırlanmış 1 adet sıhhi tesisat projesi,

k) Resmi bir kurumca tesis içerisinde bulunan musluklardan usulüne uygun olarak alınmış suya ait, sonucunda içilmesi ve kullanılmasında sakınca olmadığı belirtilen ve en fazla 30 gün öncesine ait kimyasal ve bakteriyolojik analiz raporları,

l) Bakanlığımızca çalışma izni verilirken istenilen bilgi ve belgeler haricinde, var ise diğer Bakanlıkların ilgili mevzuatları gereği ilave bilgi ve belgelerin istenilmesi durumunda tesis sahip veya sahiplerince ilgili bakanlıklardan alınan söz konusu bilgi ve belgeler.

Genel Müdürlüğün çalışma izni verme yetkisinde olduğu tesislerin sahipleri, yukarıda açıklanan bilgi ve belgelerle valiliğe müracaat ederler. Yukarıda belirtilen bilgi ve belgeler il müdürlüğünce incelendikten sonra evrakları tamam olanlar 15 gün içerisinde Genel Müdürlüğe gönderilir. Genel Müdürlükçe bu bilgi ve belgeler ile Genel Müdürlük kontrolör veya kontrolörleri ile il müdürlüğünde görevli bir kontrolör tarafından tesiste yapılan denetleme neticesinde uygun bulunanlara çalışma izni verilir. Verilen çalışma izin belgesi ile kombina ve mezbahalar için damga örneği tesise yazı ile gönderilir.

İl müdürlüğünün çalışma izni verme yetkisinde olduğu 3 üncü sınıf mezbahalar ile bu Yönetmelikte belirtilen diğer tesislere çalışma izni alınması için yukarıda açıklanan bilgi ve belgelerle valiliğe müracaat edilir. İl müdürlüğünce bu bilgi ve belgelerin ve görevlendireceği kontrolörlerce yapılan incelemelerin neticesinde tesisin uygun bulunması durumunda valilik onayı alınarak il müdürlüğünce çalışma izni verilir.

Kombina ve mezbahada kullanılacak damgalar ücreti mezbaha sahibi tarafından karşılanmak üzere, İl Müdürlüğünce Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünde yaptırılır. Damgalar, kombina veya mezbahanın muayene veteriner hekimi tarafından teslim alınır ve nasıl kullanılacağı konusunda muayene veteriner hekimine damga matbaasında yetkililerce bilgi verilir. Damgalar il müdürlüğünce muayene veteriner hekimine /hekimlerine zimmetli olarak teslim edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kombina, 1 inci Sınıf Mezbaha, Soğuk Depo Tesisi, Parçalama Tesisi, Ambalajlama ve/veya Paketleme Tesisi, Sakatat Temizleme ve/veya İşleme Tesisi ile Mamul Madde Üretim Tesislerine Çalışma İzni Verilmesi İçin Gerekli Genel ve Özel Teknik ve Hijyenik Şartlar

Genel Şartlar

Madde 6 — Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislerde aşağıdaki genel, teknik ve hijyenik şartların bulunması zorunludur.

a) Tesislerin çevresi en az 1.5 metre yüksekliğinde duvar veya tel örgü ile çevrilir. Ancak şehir içerisinde ve sıkışık yerleşim düzeninde bulunan yerlerde kurulacak veya kurulu bulunan kombina ve mezbaha haricindeki tesislerin çevresinin en az 1.5 metre yüksekliğinde duvar veya tel örgü ile çevrilmesine gerek yoktur.

b) Etin üretildiği, etin ve sakatatın parçalandığı, hazırlanmış et karışımlarının yapıldığı, mamul madde haline getirildiği, soğutulduğu, muhafaza edildiği, ambalajlandığı, paketlendiği, nakledildiği odalar ve koridorlarda zemin, su geçirmez, kolay temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir malzemeden yapılır. Suyun birikmemesi için kanallara doğru yeterli bir eğim oluşturulur.

c) Atık suyun; etin üretildiği, etin ve sakatatın parçalandığı, hazırlanmış et karışımlarının yapıldığı, mamul madde üretiminin yapıldığı odalarda ızgaralı ve koku kapanlı drenlerle, diğer oda ve alanlarda ise uygun bir sistemle, akış yönü temiz sahalardan kirli sahalara doğru olacak şekilde tasfiyesi sağlanır. Kanalların temizlik ve dezenfeksiyona uygun, yuvarlak şekilli, yeterli derinlik ve büyüklükte, kanal kapak ve/veya ızgaraları kolay çıkabilen özellikte ve katı artıkların tutulması için bölümler arasındaki kanal bağlantılarında özel tertibatın bulunması gerekir. Tesisten çıkan atık suyun, şayet var ise atık su arıtma tesisine bağlanması için kapalı bir kanal sistemi bulunur.

ç) Duvarlar; soğutma, dondurma ve muhafaza odalarında, en az depolama yüksekliğine kadar, kesim salonunda en az 3 metre yüksekliğe kadar, diğer oda ve alanlarda ise en az 2 metre yüksekliğe kadar açık renkli, yıkanabilir ve dezenfekte edilebilir, sağlam, düzgün ve geçirgen olmayan bir malzeme ile kaplanır.

d) Soğuk depolar hariç duvar-zemin bağlantısının yuvarlatılmış yapıda olması gerekir.

e) Kapı ve pencere çerçeveleri dayanıklı paslanmaz materyalden yapılır, eğer ahşap ise bütün yüzeyleri düzgün ve su geçirmez bir materyal ile kaplanır. Açılabilen dış pencerelerin tamamı sinek, haşere ve kemiricilerin içeri girmesini engelleyecek şekilde pencere teli ile kaplanır.

f) Kapı ve pencerelerin yeterli genişlikte olması gerekir. Et ve sakatat gibi yenen maddelerin işlem gördüğü bölümlerde bulunan kapıların otomatik veya iki yönlü çalışır tipte olması sağlanır.

g) Havalandırma ve buhar tahliyesini sağlayacak uygun bir sistem bulunur. Çalışma esnasında kapı ve pencereler açılarak doğal havalandırma yapılmaz.

ğ) İşlemlerin rahatlıkla yapılmasına imkan veren ölçüde yeterli doğal ışık veya renkleri değiştirmeyen yapay ışıklandırma bulunur.

h) Tavanın düzgün ve kolay temizlenebilir yapıda olması veya bu özellikte bir malzeme ile kaplanmış olması gerekir.

ı) Çalışma yerleri ile temizlik yapılan bütün bölümlerde devamlı, içilebilir nitelikte ve yeterli basınçta sıcak ve soğuk su imkanı ile yeterli sayıda elle ve kolla kumanda edilmeyen tipte musluk bulunur. Buralardaki lavabolarda sıvı temizlik malzemesi, dezenfektan, bir kez kullanıma mahsus havlu ve kapağı ayakla açılan çöp bidonu bulundurulur.

i) İçme suyu niteliğinde olmayan suların taşındığı boruların ayrı renkte olması ve etin parçalandığı, hazırlanmış et karışımlarının yapıldığı, et ve sakatat ürünlerinin bulunduğu odalardan geçirilmemesi gerekir. Ancak zorunlu hallerde, içme suyu niteliğinde olmayan su tesisatının; musluk, vana ve hortum takma yeri olmadığı durumlarda, bu odalardan geçirilmesine izin verilir.

j) Kullanılan aletlerin temizlik ve dezenfeksiyonu için çalışma alanlarının uygun yerlerinde en az +82 ⁰C sıcaklıkta su veya dezenfektan madde içeren kaplar bulundurulur.

k) Temiz ve kirli bölümler arasında iş akışını engellemeyecek şekilde uygun bir ayırma yapılır ancak bu bölümler arasındaki geçişin zorunlu olduğu durumlarda geçiş yerlerinde uygun bir dezenfeksiyon sistemi bulundurulur.

l) Kullanılan alet, masa, taşıma kapları, taşıyıcı bantlar ile etle temas eden tüm materyalin ete zarar vermeyecek, kolayca temizlenip dezenfekte edilebilecek nitelikte ve paslanmaz materyalden yapılmış olması gerekir. Etle temas eden veya edebilecek yüzeylerin, kaynak ve birleşme yerleri dahil, düzgün yapıda olması gerekir.

m) Çöplerin, atıkların ve tüketime uygun olmayan et ve sakatatın konulması için su geçirmez, paslanmaz, kolay temizlenir ve dezenfekte edilir nitelikte ve özel işaretli kilitlenebilir yapıda taşıma araçları bulundurulur. Eğer çöp ve atıklar her çalışma günü sonunda tesisten uzaklaştırılmıyor veya imha edilmiyor ise bunların konulması için kilitlenebilir bir soğuk oda bulunması gerekir.

n) Et ve et ürünleri ile ilgili tüm bölümlerde termometre veya termograf bulundurulur.

o) Ambalajlama ve paketleme işlemlerinin yapıldığı yerlerde, bu işlemler için gerekli olan materyalin hijyenik olarak depolanması için ayrı bir oda gerekir.

ö) Tesisin kapasitesine göre yeterli büyüklük ve sayıda soğuk depo bulunacak ve soğuk depolar uygun soğutma ekipmanlarına sahip olacaktır. Bu ekipmanların defrost suyunun atılmasını sağlayacak bir sisteme sahip olması ve tavanda oluşabilecek yoğunlaşma suyunun atılmasına uygun bir sistemin bulunması gerekir. Karkaslar en fazla +4 ⁰C ve sakatat ise +3 ⁰C soğutulmadan sevk edilemez.

p) Kombina ve mezbahalarda; et, karkas ve sakatat şok ve şok muhafaza yapılmak istendiği takdirde bu durum verilecek beyannamede bildirilecek ve şok ve şok muhafaza depolarının toplam sayısı ile alanı belirtilecek ve ancak bu durumda denetim sırasında bu depoların olup olmadığına bakılacaktır.

Firma sahibi tarafından et, karkas ve sakatatın şok ve şok muhafazası kombina veya mezbaha haricinde bulunan ve bir başka kişi veya firmaya ait şok ve şok muhafaza deposunda yapılmak istenirse bununla ilgili noter onaylı sözleşme istenecektir. Şoklama ve şok muhafazanın aynı odada yapılması halinde ayrı ayrı şok ve şok muhafaza deposu aranmayacak ancak kesim salonu ile uygun bağlantısı olan havai ray hattı bulunacaktır. Şok ve şok muhafazanın ayrı odalarda yapılması halinde yarım veya çeyrek karkaslar şok muhafaza odalarına paslanmaz nakil araçları ile taşınacaktır.

Şüpheli ve şarta tabi et ve iç organların muhafazası için hem soğutma ve hem de şoklama yapabilen ayrı bir soğuk depo bulunacaktır.

r) Oluşan atık ve artıkların hijyenik şartlara uygun bir şekilde çevre ve toplum sağlığına zarar vermeden bertaraf ve tahliyesi sağlanır.

s) Muayene veteriner hekimi için gerekli alet ve ekipmana sahip kilitlenebilir bir oda bulundurulur.

ş) Çalışan personelin sayısına bağlı olarak bu personelin kullanımına mahsus, düzgün, su geçirmez, yıkanabilir duvar ve zemine sahip yeterli büyüklükte ve sayıda oda veya odalar ile lavabo, duş ve tuvalet ve her işçi için elbiselerini koyabileceği iki bölümlü bir dolap bulunur. Musluklar elle ve kolla çalışmayan tipte olur, sıcak ve soğuk su imkanı ile lavabolarda sıvı temizlik materyali ve bir defalık kullanıma mahsus havlu ve ayakla açılabilen çöp bidonu gibi imkanlar bulundurulur. Tuvaletlerin doğrudan çalışma bölümlerine açılmaması gerekir.

t) Sadece paketlenmiş sakatat, et, hazırlanmış et karışımı, et ve sakatat ürünü kabul ve sevk eden soğuk depolarda personelin kullanımına yönelik duş bulunması gerekli değildir.

u) Aletlerin temizlenip dezenfekte edilebilmesi için uygun bir yer ve yeterli imkanların sağlanması gerekir.

ü) Canlı hayvan ve et nakil araçlarının temizlik ve dezenfeksiyonu için yeterli imkanlara sahip ayrı yerler bulundurulur.

v) Kombina ve 1 inci sınıf mezbahalar, kesim salonunda yapılan işlemlerin hijyenini ve soğuk depolardaki muhafaza koşullarını olumsuz etkileyeceğinden, uygun görülen ve çalışma izin belgesinde belirtilen günlük kapasitelerinin üzerinde kesim yapamazlar.

y) Domuz ve atlar; diğer türlerin kesildiği mezbaha veya kombinalarda kesilemez, bu hayvanlardan elde edilen etler diğer türlerin etleri ile birlikte soğutulamaz, parçalanamaz, mamül madde haline getirilemez, ambalajlanamaz, paketlenemez ve nakledilemez.

Özel Şartlar

Madde 7 — Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislerde tesisin türüne bağlı olarak aşağıdaki özel, teknik ve hijyenik şartların bulunması zorunludur.

a) 1 inci Sınıf Mezbahalarda Gerekli Özel Şartlar

1) Açık ve kapalı hayvan bekleme yerlerinin; büyükbaş hayvanlar için hayvan başına 3 m2, küçükbaş hayvanlar için hayvan başına 0.7 m2, domuzlar için hayvan başına 1 m2 hesabıyla ve kesim kapasitesinin iki katı olacak genişlikte, kolay temizlenip dezenfekte edilebilir özellikte, dayanıklı ve su geçirmez zemine ve gerektiğinde hayvanları yemlemek ve sulamak için gerekli düzeneklere ve yeterli su ve drenaj sistemine sahip olması şartı aranır. Bu yerlerin hayvan türleri için ayrı bölümler halinde olması, yeterli sayıda muayene padokları bulunması ve farklı türdeki hayvanlara ait trafiğin çatışmasına imkan vermeyecek şekilde yapılmış olması gerekir.

2) Rampaların, hayvanların rahatlıkla indirilmesini sağlayacak ve nakil araçlarının yanaşmasına imkan verecek şekilde olması, yan taraflarında hayvanların rampadan çıkmamaları için sağlam parmaklıkların bulunması, hayvanların yaralanmasına sebep olabilecek sivri kenarlar ve benzeri yapılar bulunmaması, zeminin kaygan olmaması, su geçirmez malzemeden yapılmış, temizlik ve dezenfeksiyona uygun nitelikte olması gerekir.

3) Karkasların tartılması için tartı bulundurulur.

4) Hasta ve hasta olmasından şüphe edilen hayvanların muayenesi ve barındırılması için tamamen kapalı, kilitlenebilir ayrı bir bölümün bulunması ve bu bölümdeki atık su drenaj sisteminin diğer açık ve kapalı bekleme yerlerindeki drenaj sistemlerinin hiç biri ile bağlantılı olmaması gerekir.

5) Kesimin yapıldığı salonun; tüm işlemlerin rahatlıkla ve hijyenik olarak yapılabileceği büyüklükte, büyükbaş ve küçükbaş hayvanlar için ayrı ayrı veya ayrı bölümler halinde olması, yeterli havalandırma ve buhar tahliyesine imkan verecek bir tavan yüksekliğine sahip bulunması gerekir.

6) Hasta veya hastalıktan şüpheli hayvanların kesiminin yapıldığı oda veya bölümün; sağlıklı hayvanların kesiminin yapıldığı bölüm veya bölümlerden kesin bir şekilde ayrılmış olması, bu bölümde kesimin rahatlıkla yapılmasına imkan verecek paslanmaz malzemeden yapılmış olması, ancak yerde yapılmasına imkan vermeyecek şekilde masa, caraskal veya başka bir uygun düzeneğin bulunması, atık su drenaj sisteminin diğer bölümlerden tamamen ayrı olması, kesimde kullanılan alet ve malzemenin dezenfeksiyonunu sağlayacak uygun bir ekipmanın olması, yine bu bölümde devamlı, içilebilir nitelikte ve yeterli basınçta sıcak ve soğuk su imkanı ile yeterli sayıda elle ve kolla kumanda edilmeyen tipte musluk, lavabo, lavaboda sıvı temizlik malzemesi, dezenfektan, bir kez kullanıma mahsus havlu ve kapağı ayakla açılan çöp bidonu gibi imkanlar gereklidir.

7) Kesilecek her büyükbaş hayvan için 1000 litre, her küçükbaş hayvan için 250 litre, domuzlar için 750 litre tazyikli su imkanı ve bu suyun uygun bir şekilde dezenfeksiyonunu sağlayan bir sistem gereklidir.

8) Başı kesilmiş gövde ile zemin arasında en az 25 santimetrelik mesafeyi sağlayacak şekilde bir yüksekliğe sahip, paslanmaz malzemeden yapılmış veya bu tür malzeme ile kaplanmış, var ise şok muhafaza odaları hariç olmak üzere diğer soğuk odalar ile uygun bağlantıları olan havai ray hattı bulunur. Yerde kesim yapılması yasaktır.

9) Kan toplama havuzu ile muayene yerleri bulunur.

10) Mide ve bağırsak içeriğinin boşaltılması, mide ve bağırsakların temizlenmesi ve bunların işlenmesi için yeterli büyüklükte ve gerekli ekipmana sahip ayrı odalar bulunur.

11) Diğer sakatatın temizlenip hazırlanacağı odalar ve tüm sakatatların depolanacağı soğuk depo bulunur. Bu soğuk depoda, mide ve bağırsaklarla diğer sakatatın uygun bir fiziki ayırımı sağlanmalıdır.

12) Sakatat ve yan ürünler ile diğer kısımların kesim salonundan uzaklaştırılması; şutlama deliği, taşıma bandı, askılı araba, taşıma kapları gibi bir sistemle hijyenik kurallara uygun olarak sağlanır.

13) Boynuz, tırnak, yenmeyen yağlar ve benzeri diğer kısımların tesisten uzaklaştırılıncaya kadar depolanacağı kapalı ve sızdırmasız taşıma kapları ve bunların konulacağı soğuk depo gereklidir. Bu maddelerin günün sonunda uzaklaştırılması durumunda bunların konulacağı soğuk depo aranmaz. Deriler ise aynı gün içerisinde uzaklaştırılmayacak ise serin bir odada ve tuzlanarak muhafaza edilir.

14) Sakatatın paketlenmesi için ayrı bir bölüm gereklidir.

15) Şüpheli etlerin konulması ve şarta tabi etlerin değerlendirilmesi için kilitlenebilir, hem soğutma ve hem de şoklama yapabilen ayrı bir soğuk oda gerekir. İmha edilecek hayvan, karkas ve iç organların, imhaya sebep olan mikroorganizmaları ortadan kaldıracak yakma derecesinde bir yakma fırınında yakılması gerekmektedir. Yakma fırının yüksek sıcaklıkta sterilizasyon şartlarına sahip olması gerekir. Ayrıca şarta tabi etlerin değerlendirilmesi için kavurma kazanı gibi gerekli düzenekler bulundurulur.

16) İnsan tüketimine uygun olmayan etlerin ve diğer kısımların hemen uzaklaştırılması mümkün olmadığı durumlarda güvenle muhafazasına uygun kilitlenebilir bir oda bulundurulur.

17) Uzaklaştırılacağı zamana kadar sindirim sistemi içeriği ve gübre birikimi için özel bir yer gerekir.

18) Yeterli kapasitede, gerekli soğutma sistemine sahip, temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir soğutma ve soğuk muhafaza odaları gerekir.

19) Atık suların uygun bir şekilde tasfiyesi sağlanır.

20) Tavşanlar ve deve kuşlarının kesimi, kırmızı et kombina ve mezbahalarında çalışma izin belgesinde belirtilmek suretiyle ve diğer büyük ve küçükbaş hayvanların kesiminin yapılmadığı zamanlarda yapılabilir.

b) Parçalama Tesislerinde Gerekli Özel Şartlar

1) Parçalama, kemikten ayırma ve paketleme için yeterli genişlikte, işlemlerin hijyenik kurallara uygun yapılmasını sağlayacak şekilde düzenlenmiş oda ve/veya odalar bulunur. Hazırlanmış et karışımları ve bunların ambalajlanması  ayrı odada yapılır. Bu odalarda termometre veya termograf bulunur.

2) Paketlenmiş ve paketlenmemiş et ile hazırlanmış et karışımları için ayrı ayrı olmak üzere yeterli kapasitede soğuk ve/veya şok depolar bulunur.

3) Paket veya ambalaj materyallerinin depolandığı odaların hijyenik koşullara uygun nitelikte ve materyali bulaştırabilecek odalarla hiç bir hava bağlantısı olmayan özellikte olması gerekir ve bu materyallerin bu odalarda, kullanılacağı zamana kadar ambalajı açılmaz.

4) Ambalajlama ve paketleme malzemelerinin, ambalajlama ve paketleme odasına hijyenik koşullarda nakledilmesi sağlanmalıdır.

5) Parçalama, kemikten ayırma ve paketleme için işlemlerin hijyenik koşullarda yapılmasına imkan verecek genişlikte bir oda veya alanın bulunması halinde bu işlemler için ayrı ayrı odalara gerek yoktur.

6) Sakatat ve et parçalama işlemi aynı zaman içerisinde yapılacak ise bu işlemler için ayrı odalar ve ekipman gereklidir. Ancak, etin ve sakatatın parçalanma zamanları ayrı ise gerekli temizlik ve dezenfeksiyon yapıldıktan sonra aynı oda ve alet ekipman kullanılabilir.

7) Taze et ve sakatat ayrı soğuk depolarda muhafaza edilecektir. Ancak ambalajlanmış ve paketlenmiş et ve sakatat uygun bir fiziki ayırımın sağlanması koşulu ile aynı soğuk depoda muhafaza edilebilir.

8) Kombina veya mezbaha dışında bağımsız olarak faaliyet gösteren bir parçalama tesisinde kanatlı hayvan eti de parçalanmak istenirse, bu parçalama işlemi kırmızı etin parçalandığı gün ve saatler dışında ve arada gerekli temizlik ve dezenfeksiyon yapıldıktan sonra gerçekleştirilebilir.

c) Soğuk Depo Tesislerinde Gerekli Özel Şartlar

1) Bunlar yeterli kapasitede ve gerekli soğutma sistemine sahip olmalı ve sıcaklıklarını gösterir termometre veya termograf bulunmalıdır.

2) Bu odaların kapasitesi; 1 m2 ’lik alan için büyükbaş hayvanlarda en fazla 200 kilogram et, küçükbaş hayvanlarda en fazla 100-200 kilogram et, domuzlarda en fazla 150 kilogram et alacak şekilde olmalıdır.

3) Soğuk depo, şayet bir mezbaha veya kombina içerisinde ise karkasların iletilmesi için; kesim salonu, nakliye koridoru, nakliye platformu ve ilgili olduğu diğer bölümlerle uygun bağlantılara sahip havai ray hattı bulunur. Soğuk deponun tek başına karkas kabul ve sevk faaliyeti göstermesi durumunda ise yine nakliye platformu ile uygun havai ray hattı bağlantısı olmalıdır.

4) Soğuk depo içinde karkas, et, sakatat ve bunlara ait ürünlerin tabana veya duvarlara değmeden giriş ve çıkışı ile depolanmasını sağlayan paslanmaz özellikte bir donanım bulundurulur.

d) Mamul Madde Üretim Tesislerinde Gerekli Özel Şartlar

1) Üretilen ürünün özelliğine uygun teknik donanıma sahip yeterli büyüklükte üretim, ambalajlama, paketleme oda veya odaları ile soğuk ve/veya şok muhafaza depoları bulunur.

2) Et ve mamul madde ile temas edecek aletlerin, makinelerin, kapların ve masaların çatlama, çizilme ve kırılmalara karşı dayanıklı, temizlik ve dezenfeksiyona uygun ve paslanmaz materyalden yapılmış olması gerekir.

3) Mamul maddelere katılan yardımcı maddelerin ve katkı maddelerinin depolanması için ayrı odalar gerekir.

4) Ambalajlanmış ve/veya paketlenmiş mamul maddeler ile ambalajlanmamış ve/veya paketlenmemiş mamul maddeler ayrı soğuk depolarda muhafaza edilir.

5) Isıl işlem için kullanılan ekipmanda ısı kaydedicili bir termometre veya tele termometre bulunmalıdır.

6) Dumanlama, kurutma ve olgunlaştırma için ayrı ayrı odalar bulunmalıdır.

7) Kürleme işleminde kullanılmak üzere ortam sıcaklığının kontrol edilebildiği ve +10 0C’yi geçmeyen sıcaklıkta bir oda gereklidir.

8) Mamul madde hamurunun taşındığı paslanmaz nitelikteki taşıma araçları, dolum öncesi temizlenip dezenfekte edilmek suretiyle hazır tutulacaktır. Bu taşıma araçları kapaklı ve hava sızdırmaz olacaktır.

e) Ambalajlama ve/veya Paketleme Tesislerinde Gerekli Özel Şartlar

1) Bu tesislere; taze et, sakatat, hazırlanmış et, hazırlanmış et karışımları, et ve sakatat ürünleri, kolay temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir paslanmaz materyalden yapılı, su ve hava geçirmez özellikte taşıma kapları içerisinde ve soğuk zincirin kırılmasına imkan vermeyen nakliye araçları ile getirilir.

2) Büyük ambalaj ve/veya paketler halinde ithal edilen ya da bu şekilde ülke içinde üretilen et ürünleri soğuk zincirin kırılmasına imkan vermeyen nakliye araçları ile getirilir.

3) Ambalajlama ve/veya paketleme ya da daha küçük dilim veya porsiyonlar haline getirilme işlemi hemen yapılmayacak ise bu maddeler tesise getirildikten hemen sonra soğuk muhafazaya alınmalıdır. Daha sonra bu işlemlerin yapıldığı ve ortam sıcaklığının sürekli olarak azami +12 ⁰C olduğu dilimleme ve porsiyonlamanın yapıldığı oda ve/veya odalara hijyenik şekilde nakledilmelidir.

4) Büyük ambalaj ve/veya paketler halinde ithal edilen ya da bu şekilde ülke içinde üretilen et ve sakatat ürünleri, kombina içerisinde bulunan veya bağımsız durumdaki bir et parçalama tesisi veya mamul madde üretim tesisi içerisinde daha küçük dilim veya porsiyonlar haline getirilecek ise bu işlemlerin yapılacağı yer tesisin diğer bölümlerinden tamamen ayrı olmalı ve ortam sıcaklığı azami +12 ⁰C’yi geçmemelidir.

5) Ambalajlama ve/veya paketleme ya da daha küçük dilim veya porsiyonlar haline getirilme işleminin yapıldığı odalar da termometre veya termograf bulunur.

f) Sakatat Temizleme ve/veya İşleme Yerlerinde Gerekli Özel Şartlar

1) Mide ve bağırsak içinin boşaltılması ve temizlenmesi ve bunların işlenmesi için yeterli büyüklükte ve gerekli ekipmana sahip ayrı odalar bulunur.

2) Diğer sakatatların temizlenip hazırlanacağı ayrı oda bulunur.

3) Sakatatların paketlenmesi için ayrı bir bölüm gereklidir.

4) Sakatatların nakledileceği ve/veya işleneceği zamana kadar muhafaza edileceği soğuk depo bulunur. Sakatatlar, bu soğuk depoya nakil sırasında kesim salonu içerisinden geçirilmemelidir.

5) Mide veya işkembe ile bağırsakların boşaltılması ve temizlenmesi için, aşağıda belirtilen koşulların sağlanması gereklidir;

aa) Mide veya işkembe ile bağırsaklar, uygun havalandırma sistemi bulunan kapalı devre mekanik aksam içinde taşınmalıdır.

bb) Ekipmanlar, bağırsakların mideden ayrılması ve midenin temizlenip boşaltılması işlemleri hijyenik olarak yapılmasına imkan verecek şekilde ayarlanmalıdır. Bu ekipmanlar açıktaki taze etlerden uzakta en az 3 metre yüksekliğinde duvarlar ile ayrılmış ve çevresi tamamen kapatılmış özel bir yere yerleştirilmelidir.

cc) Makinelerin tasarımları ve çalışmaları amaca uygun olmalı ve sakatatın bozulmasına yol açmamalıdır.

çç) Havalandırma sistemi her türlü kokuşmayı önleyici ve hava yolu ile bulaşmayı engelleyici biçimde kurulup çalıştırılmalıdır.

dd) Bu makineler, atık suyu ve mide ve bağırsağın içinden çıkan artıkları kapalı devre sistem ile tahliye edecek ekipmanlarla donatılmış olmalıdır.

ee) Midenin ve bağırsakların izleyeceği yol ile taze etlerin takip edecekleri yollar birbirinden belirli bir mesafede ayrı olmalıdır. Mide ve bağırsak kısımları boşaltılıp temizlendikten hemen sonra hijyenik koşullarda uzaklaştırılmalıdır.

ff) Mide ve bağırsaklara, taze etleri işleyen personel tarafından dokunulmamalıdır. Mide ve bağırsaklarla uğraşan personelin taze etlerin işlendiği yerlere geçişleri yasaklanmalıdır.

6) Hayvanların bağırsak, mide veya işkembeleri ile ilgili işlemler, yukarıda belirtilen koşulların sağlanması halinde aynı odada yapılacak ise bunların birbirine bulaşmalarına engel olunmalıdır.

7) Mide ve bağırsakların diğer sakatattan ayrı olarak hazırlanması, temizlenmesi ve uygun bir fiziki ayırım sağlanmamış ise ayrı yerde depo edilmesi gerekmektedir.

g) Domuz Kombina ve Mezbahalarında Gerekli Özel Şartlar

Domuz 1 inci, 2 nci ve 3 üncü sınıf mezbahaları ve kombinalarında, bu Yönetmeliğin mezbahalarla ilgili bölümlerinde belirtilen teknik ve hijyenik şartlara ilaveten kesim salonunda, sersemletme, baş ve gövdenin haşlanması, tüylerinin yolunması ve kalan tüylerin ütülmesi, karkasın duşlanması için ayrı ayrı olmak üzere gerekli alet ve ekipmanlar ile kesim salonunda yağlar ve böbrekler için bir çalışma platformu bulundurulmalıdır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

2 ve 3 üncü Sınıf Mezbahalarda Gerekli Genel ve Özel Teknik ve Hijyenik Şartlar

2 nci Sınıf Mezbahalarda Gerekli Genel ve Özel Teknik ve Hijyenik Şartlar

Madde 8 — 1 inci sınıf mezbahalarda aranılan tüm şartlara haiz olmayıp ancak aşağıda belirtilen şartlara sahip ve kombina içerisinde bulunabilen bu mezbahalar günde en fazla 18 kesim ünitesi hayvan kesebilirler.

2 nci sınıf mezbahalardan bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin (a), (b), (ç), (e), (f), (g), (ğ), (h), (j), (k), (l), (m), (n), (o), (ö), (p), (r), (s), (u), (ü), (y) bentleri ile 7 nci maddesinin (a) bendinin (2), (7), (8), (12), (13), (17), (19) ve (20) numaralı alt bentlerindeki hükümleri ile birlikte aşağıdaki şartların yerine getirilmesi zorunludur:

1) Atık suyun tahliyesi için yeterli kanal sisteminin bulunması gerekir.

2) Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin (ı) ve (ş) bendinde sayılan şartlardan sadece elle ve kolla kumanda edilmeyen tipte musluk istenmeyecektir.

3) Kesime gelen hayvanların bekletilmesi için mezbahanın yanında veya mezbahaya yakın mesafede büyükbaş hayvanlar için hayvan başına 3 m² küçükbaş hayvanlar için hayvan başına 0.7 m² ve domuzlar için hayvan başına 1 m² olacak şekilde, kolay temizlenip dezenfekte edilebilir özellikte, dayanıklı, su geçirmez zemine, gerektiğinde hayvanları yemlemek ve sulamak için gerekli düzeneklere, yeterli su ve drenaj sistemine sahip açık ve kapalı hayvan bekleme yerlerinin bulunması gerekir.

4) Hasta veya hastalığından şüphe edilen hayvanların daha detaylı muayenesinin yapılabilmesi ve müşahade altına alınması amacıyla diğer padoklardan ayrı bir yerde kapalı ve kilitlenebilir bir oda gereklidir.

5) Kesimin yapıldığı salon, tüm işlemlerin rahatlıkla yapılabileceği büyüklükte ve gerekli ekipmana sahip olmalıdır. Farklı türdeki hayvanların kesimi ayrı ayrı zamanlarda yapılır. Hayvan türleri için ayrı ayrı kesim salonu veya bölümü istenmez. Kesim salonu havalandırma ve buhar tahliyesine imkan verecek bir yüksekliğe sahip olmalıdır.

6) İşkembe ve bağırsaklar ile diğer insan gıdası olarak tüketilen sakatatın temizleneceği ve/veya işleneceği ayrı ayrı odalar bulunur. Bu tip mezbahalarda 7 nci maddenin (f) bendinin 5 numaralı alt bendi hükümleri uygulanmaz.

7) Hasta veya hastalıktan şüpheli hayvanların kesimi, sağlıklı hayvanların kesimi yapıldıktan sonra yapılmalıdır. Daha sonra kesim salonu tüm alet ve ekipmanı ile birlikte temizlik ve dezenfeksiyona tabi tutulmalıdır.

8) 2 nci sınıf mezbahalar kesim salonunda yapılan işlemlerin hijyenini ve soğuk depolardaki muhafaza koşullarını olumsuz etkileyeceğinden uygun görülen ve çalışma izin belgesinde belirtilen günlük kapasitelerinin üzerinde kesim yapamazlar.

9) İmhası gereken hayvan, karkas ve iç organların, ya imhaya sebep olan mikroorganizmaları ortadan kaldıracak yakma derecesinde bir yakma fırınında yakılması veya sızdırmazlık şartlarına sahip imha çukurlarında üzerlerine sönmemiş kireç atılması gerekmektedir. Yakma fırınının yüksek sıcaklıkta sterilizasyon şartlarına sahip olması gerekir.

10) Şüpheli etlerin konulması, şarta tabi etlerin değerlendirilmesi amacıyla soğuk depo ve kavurma kazanı bulunmalıdır. Bu soğuk depoda aynı zamanda hem soğutma ve hem de şoklama yapılabilmelidir.

3 üncü Sınıf Mezbahalarda Gerekli Genel ve Özel Teknik ve Hijyenik Şartlar

Madde 9 — 1 inci sınıf mezbahalarda aranılan tüm şartlara haiz olmayıp ancak aşağıda belirtilen şartlara sahip bu mezbahalar günde en fazla 8 kesim ünitesi hayvan kesebilirler. Kombina bünyesinde bu tip mezbaha bulunamaz.

3 üncü sınıf mezbahalardan bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin (a), (ç), (e), (ğ), (h), (j), (k), (m), (p), (r), (s), (ö), (y) bentleri ile 7 nci maddesinin (a) bendinin (7), (12), (13), (19) ve (20) numaralı alt bentlerindeki hükümleri ile birlikte aşağıdaki şartların yerine getirilmesi zorunludur:

1) Rampaların, hayvanların rahatlıkla indirilmesini sağlayacak ve nakil araçlarının yanaşmasına imkan verecek şekilde olması sağlanır.

2) Zeminin; su geçirmez, kolay temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir malzemeden yapılması, kesimin yapıldığı salon, soğuk depo ve koridorlarda suyun birikmemesi için kanallara doğru yeterli eğime sahip olması gerekir.

3) Kesimin yapıldığı salonun, tüm işlemlerin rahatça yapılabileceği büyüklükte ve gerekli ekipmana sahip olması gerekir. Farklı tür hayvanlar farklı zamanlarda kesilir. Hayvan türleri için ayrı ayrı kesim salonu veya bölümü istenmez. Kesim salonu havalandırma ve buhar tahliyesine imkan verecek bir yüksekliğe sahip olmalıdır.

4) Yerde kesim yapılmaz. Kesim ve takip eden işlemlerin askıda yapılmasını sağlayacak bir sistem bulunur. Bu askı sisteminin, başı kesilmiş gövde ile zemin arasında en az 25 cm lik bir mesafeyi sağlayacak bir yüksekliğe sahip olması gerekir.

5) Hasta veya hastalığından şüphe edilen hayvanların daha detaylı muayenesinin yapılabilmesi ve müşahade altına alınması amacıyla diğer padoklardan ayrı bir yerde kapalı ve kilitlenebilir bir oda gereklidir.

6) Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin (ı) bendinde sayılan şartlardan sadece elle ve kolla kumanda edilmeyen tipte musluk istenecektir.

7) Mezbahada kullanılan aletler, masalar, taşıma kapları, askılıklar, caraskal, ete zarar vermeyecek, kolayca temizlenip dezenfekte edilebilecek paslanmaz materyalden yapılmış olmalıdır.

8) Mezbahada çalışan personelin kullanımına mahsus tuvalet ve lavaboların çalışma alanlarına doğrudan açılmaması ve her işçi için elbiselerini koyacakları 2 bölümlü dolapların bulunduğu ayrı bir oda gereklidir.

9) İşkembe ve bağırsak ile insan gıdası olarak tüketilen diğer sakatatın temizlenmesi için ayrı ayrı oda veya bölme bulundurulur. Bu mezbahalarda 7 nci maddenin (f) bendinin 5 numaralı alt bendi hükümleri uygulanmaz.

10) Kasaplık hayvan ve etlerinin naklinde kullanılan taşıtların temizlik ve dezenfeksiyonu için yeterli imkanlara sahip yerler bulundurulur.

11) Gübre günlük olarak uzaklaştırılır.

12) Hasta hayvanların kesimi, sağlıklı hayvanların kesimi tamamlandıktan sonra yapılacak ve kesim sonrası tüm mezbaha, içerisindeki alet ve ekipmanlarla birlikte temizlik ve dezenfeksiyona tabi tutulacaktır.

13) Kesime gelen hayvanların bekletilmesi için mezbahanın yanında veya mezbahaya yakın mesafede büyükbaş hayvanlar için hayvan başına 3 m2 küçükbaş hayvanlar için hayvan başına 0.7 m² ve domuzlar için 1 m² olacak şekilde kolay temizlenip dezenfekte edilebilir özellikte, dayanıklı ve su geçirmez zemine ve gerektiğinde hayvanları yemlemek ve sulamak için gerekli düzeneklere ve yeterli su ve drenaj sistemine sahip açık ve kapalı hayvan bekleme yerlerinin bulunması gerekir.

14) Hasta veya hastalığından şüphe edilen hayvanların daha detaylı muayenesinin yapılabilmesi ve müşahade altına alınması amacıyla diğer padoklardan ayrı bir yerde kapalı ve kilitlenebilir bir oda gereklidir.

15) Şüpheli etlerin konulması, şarta tabi etlerin değerlendirilmesi amacıyla soğuk depo ve kavurma kazanı bulunmalıdır. Bu soğuk depoda aynı zamanda hem soğutma ve hem de şoklama yapılabilmelidir.

16) İmhası gereken hayvan, karkas ve iç organların, ya imhaya sebep olan mikroorganizmaları ortadan kaldıracak yakma derecesinde bir yakma fırınında yakılması veya sızdırmazlık şartlarına sahip imha çukurlarında üzerlerine sönmemiş kireç atılması gerekmektedir. Yakma fırının yüksek sıcaklıkta sterilizasyon şartlarına sahip olması gerekir.

17) 3 üncü sınıf mezbahalar kesim salonunda yapılan işlemlerin hijyenini ve soğuk depolardaki muhafaza koşullarını olumsuz etkileyeceğinden uygun görülen ve çalışma izin belgesinde belirtilen günlük kapasitelerinin üzerinde kesim yapamazlar.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çalışma İzni Alınmış Olan Tesislerde Çalışma Esnasında Uyulacak Hususlar

Personel, Bina ve Ekipman ile İlgili Hususlar

Madde 10 — Çalışma izni alınan tesislerde personel, bina ve ekipman yönünden aşağıda belirtilen hususların yerine getirilmesi zorunludur:

a) Personel, bina ve ekipmanın temizliğine azami itina gösterilmesi gerekir.

b) Et ve et ürünleri ile temasta bulunan personelin, kolay temizlenebilir, açık renkli temiz başlık, çizme veya özel ayakkabı, eldiven, çalışma kıyafetleri ve koruyucu kıyafetler giymesi ve bu kıyafetlerin renklerinin kirli ve temiz bölümlerde çalışanlar için farklı olması gerekir. Her çalışma günü başında temiz çalışma kıyafetleri giymesi ve gerektiğinde gün içerisinde bu kıyafetlerini değiştirmesi gerekir.

c) Et ve et ürünleri ile uğraşan tüm personelin gün boyunca birçok kez, özellikle işe ara verip tekrar başladığında ellerini iyice temizlemesi ve dezenfekte etmesi gerekir. Hasta hayvan veya enfekte et ve diğer maddelere dokunan kişilerin ellerini, kollarını ve kullandıkları aletleri önce soğuk su ve sonra sıcak su ile dikkatlice yıkadıktan sonra dezenfekte etmesi gerekir.

ç) Et ve et ürünleri ile ilgili hiçbir bölümde sigara içilmez.

d) Personelin tüketimi için işletmeye getirilen yiyecek ve içeceklerin et ve et ürünleri ile ilgili bölümlere sokulması yasaktır.

e) Sakatatın temizlenmesi ve işlenmesinde çalışan personelin ete, etle çalışan personelin de sakatata dokunmaması gerekir.

f) Tesise, kesim için gelenler dışında hayvan sokulmaz.

g) Haşere, kemirici ve diğer zararlılara karşı bir program dahilinde periyodik olarak mücadele yapılır. Bu amaçla kullanılan maddeler ile tesiste kullanılan deterjan, dezenfektan ve benzeri kimyasal maddeler üretim ile ilgili bölümlerle bağlantısı olmayan ayrı bir oda veya dolapta, kilit altında muhafaza edilir ve bu iş için görevlendirilmiş personel tarafından kullanılır. Kullanılan deterjan, dezenfektan ve benzeri kimyasal maddelerin Sağlık Bakanlığından izinli olması gerekir.

ğ) Deterjan, dezenfektan ve benzeri maddeler et ve et ürünleri ile doğrudan temas edecek şekilde kullanılamaz. Bu maddelerin çalışma ekipmanına zarar vermeyecek özellikte olması ve ayrı bir odada muhafazası gerekir.

h) Şehir şebeke suyu dışındaki bir kaynaktan su temini halinde su kaynağı her türlü kirlenmelere karşı korunur ve suyun dezenfeksiyonu bir plan dahilinde yapılır.

ı) Kullanılan suyun, resmi bir kurum tarafından usulüne uygun şekilde alınan numunelerinde her ay bakteriyolojik ve 3 ayda bir kimyasal analizleri yapılır ve sonuçları saklanır.

i) İçme suyu niteliğinde olmayan sular buhar üretimi, soğutma ekipmanının soğutulması ve yangın dışında kullanılmaz.

j) Çalışma bölümlerine ilgili personel haricindeki kişilerin giriş çıkışı yasaktır.

k) Kullanılan tüm alet ve ekipmanın düzenli olarak temizlik ve bakımı yapılır, bunlar çalışma günü boyunca ve iş bitiminde dikkatlice temizlenip, dezenfekte edilir, amacı dışında ve ilgili bulunduğu bölüm dışında kullanılamaz ve bulundurulmaz. Bulaşma olması durumunda derhal temizlenip dezenfekte edilir. Deterjan, dezenfektan ve benzeri maddeler kullanıldıktan sonra alet ve ekipman içilebilir nitelikte su ile durulanır.

l) Etlerin ve et taşıma araçlarının zemin, duvar ve tavanla temas etmemesi sağlanır.

m) Bina ve ekipmanların, çalışma izni alınmasına esas genel ve özel teknik ve hijyenik koşulların aksamadan devamını sağlayacak şekilde düzenli bakım ve onarımları yapılacaktır.

n) Tesisler amaçları dışında kullanılamaz.

Kesim ve Deri Yüzme ile İlgili Hususlar

Madde 11 — Kesim ve deri yüzme hijyeni yönünden şu hususlara dikkat edilmesi zorunludur:

a) Kasaplık hayvanların mezbahaya menşe şahadetnamesi veya veteriner sağlık raporu ile getirilmesi mecburidir.

b) Hayvanların kesim yerine getirilmesi hayvanları strese sokmayacak şekilde yapılır. Yerde kesim kesin olarak yapılmaz. Kesim işlemi hayvanın en az düzeyde acı çekmesini sağlayacak şekilde, kesim ve takip eden işlemler kombina, 1 inci ve 2 nci sınıf mezbahalarda havai ray hattında, 3 üncü sınıf mezbahalarda ise askı veya caraskalda yapılır.

c) Kesimden sonra kanın tamamen akıtılması sağlanır ve kan değerlendirilecek ise temiz taşıma kaplarında toplanır.

ç) Derinin geciktirilmeden, tam olarak ve karkası bulaştırmadan yüzülmesi gerekir.

d) İç organlar kanın akıtılmasından sonra en geç yarım saat içerisinde çıkarılır.

e) Gövdeden ayrılan başın ve çıkarılan iç organların hangi karkasa ait olduğunun belirlenmesi numaralama veya benzer bir sistem ile sağlanır.

f) Çeyreklerden daha küçük parçalara ayrılma sadece parçalama kısmı olan tesislerde yapılır.

g) Muayenesi tamamlanmayan karkas ve sakatat muayene alanından çıkarılamaz, parçalanamaz veya başka işlemlere tabi tutulamaz ve muayenesi tamamlananlarla temas ettirilmez.

ğ) Kasaplık hayvanların mezbahaya sevki, kesim öncesi ve kesim sonrası sağlık kontrolü ve muayene hizmetleri etlerin damgalanması, işlem gördükten sonra yenmesine müsaade edilecek etlere uygulanacak işlemler, imha edilecek etler, şüpheli etler ve başka yerlerden kesilmiş olarak getirilen etlere yapılacak işlemler 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanunu ve buna dayanılarak çıkarılan 22/2/1989 tarihli ve 89/13838 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Yönetmeliği ile Etlerin Teftişi Talimatnamesi hükümleri doğrultusunda yapılır.

h) İnsan tüketimine uygun bulunmayan et ve sakatat diğer et ve sakatat ile temas ettirilmeden mümkün olduğunca kısa sürede özel oda veya kaplarda depolanmak üzere çalışma alanlarından uzaklaştırılır.

ı) Kesim sonrası muayene tamamlanmadan önce başka hayvanların kanının veya sakatatının aynı yerde toplanması halinde söz konusu karkas veya iç organların birinin insan tüketimi için uygun bulunmaması durumunda kan ve sakatatın tamamı imha edilir.

i) 1 inci sınıf mezbahalar yıllık kesim kapasitelerinin % 0.1’i oranında, il müdürlüğünün yaptığı hastalık taramaları sonucunda, hastalık tespit edilerek veya hastalıktan şüpheli olarak kesime sevk edilen hayvanların kesimini yaparak etlerinin uygun şekilde muamele görmesinden sorumludur.

Etin ve Sakatatın Parçalanması ile İlgili Hususlar

Madde 12 — Parçalanacak etlerle ilgili olarak şu hususlara dikkat edilmesi gerekir:

a) Parçalama, kemikten ayırma, ambalajlama ve paketleme sırasında etin iç sıcaklığının +4 0C veya daha düşük olması, karaciğer, böbrek ve başın sıcaklığının +3 0C veya daha düşük olması, parçalama odasının sıcaklığının da +12 0C yi geçmemesi gerekir.

b) Parçalama işleminin mezbaha ile aynı yerde bulunan bir tesiste yapılması durumunda et sıcak iken parçalanabilir. Bu durumda etin geciktirilmeden parçalama odasına getirilmesi ve parçalamayı takiben hemen uygun bir soğutma odasına nakledilmesi gerekir.

c) Et, parçalama tesisine gelir gelmez parçalanmayacaksa, bekleyeceği süreye bağlı olarak soğuk depo veya şok muhafaza deposuna alınmalıdır.

ç) Parçalama işlemi sonucunda ortaya çıkan artıklar kapaklı kaplarda toplanarak en kısa sürede çalışma alanlarından uzaklaştırılır. Parçalanmış et ve sakatat başka bir işlem yapılmayacaksa en kısa sürede soğuk depoya nakledilmelidir.

Mamul Madde Üretimi ve Muhafazası ile İlgili Hususlar

Madde 13 — Mamul madde üretiminde şu hususlara dikkat edilmesi gerekir:

a) Mamul madde üretimi için kontrolü yapılmış hammadde, yardımcı madde ve katkı maddeleri kullanılır.

b) Mamul madde üretiminde, ürünün bileşimine katılmasına izin verilenler haricinde her hangi bir maddenin ne amaçla olursa olsun kullanılması yasaktır.

c) Ürünün teknolojisi başka bir sıcaklık derecesini gerektirmedikçe üretim işlemlerinin yapıldığı odaların sıcaklığı +12 ⁰C’yi geçemez.

ç) Üretilen mamul maddenin niteliğine göre uygulanması gereken teknolojik işlemlere ve muhafaza şartlarına aynen uyulur. Muhafaza odalarının dereceleri ürünün özelliğine uygun olarak ayarlanır ve odaların kapasitesinin üzerinde depolama yapılmaz. Muhafaza odalarında ürünlerin zemine ve duvarlara temas etmeden depolanmasını sağlayacak bir düzenek bulunur.

d) Et ve sakatat, et ürünleri üretim tesisine gelir gelmez hemen işlem görmeyecek ise soğuk depo veya şok muhafaza deposuna alınmalı ve taze etlerin +4 0C ve sakatatın +3 0C, dondurulmuş et ve sakatatın -12  0C ve derin dondurulmuş et ve sakatatın -18 0C sıcaklıktan daha yüksek dereceli odalarda depolanmaması gerekir.

Ambalajlama ve Paketleme ile İlgili Hususlar

Madde 14 — Ambalajlama ve paketleme işlemlerinde aşağıda belirtilen hususlara dikkat edilmesi gerekir:

a) Ambalajlama malzemelerinin hijyenik olması, etin ve sakatatın, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımlarının mamul maddenin organoleptik özelliklerini bozmaması, bunlara insan sağlığı için zararlı olan maddeleri bulaştırmaması ve yeterince dayanıklı olması gerekir.

b) Paketleme materyali temizlenmeye ve dezenfeksiyona uygun değilse veya paslanmaya müsait ise yeniden kullanılmasına izin verilmez.

c) Taze et, sakatat, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımları ve mamul maddeler mutlaka koruyucu bir ambalajla sarılır. Ambalajlananlar paketlenmelidir. Ambalajlı ürünlerin konulduğu paketler yalnız bir çeşit ürünü içerir.

ç) Ambalajlanmış ve paketlenmiş et, sakatat ve mamul madde ile bunların ambalajlanmamış ve paketlenmemiş olanları ayrı yerlerde depolanır.

d) Her hayvan türüne ait taze et, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımları, sakatatlar ve et ürünleri için ambalajlama ve paketleme ayrı bölümlerde yapılır.

e) Taze parça et ve sakatat ambalajlandığında, bu işlem parçalamadan hemen sonra ve hijyen kurallarına uyularak yapılmalı ve ambalajlamadan sonra hemen soğuk depoya alınmalıdır.

f) Parçalama, kemikten ayırma, ambalajlama ve paketleme işlemlerinin hijyenik olarak ve bir arada yapılabilmesi için aşağıdaki koşulların sağlanması gereklidir:

1) Bu işlemlerin bir arada ve hijyenik olarak yapılmasına imkan verecek genişlikte bir oda veya alan,

2) Ambalajlama ve paketleme malzemesinin üretildiği yerde ve üretildikten hemen sonra koruyucu bir örtü ile sarılmış,

3) Buradan, parçalama tesisine hijyenik bir şekilde getirilmiş, parçalama tesisinde taze eti kontamine edebilecek odalarla hava bağlantısı olmayan; hijyenik, tozsuz, haşere ve kemirgen giremeyen bir odada muhafaza edilmiş,

4) Bu odadan en kısa süre içerisinde parçalama odasına hijyenik şartlarda getirilmiş,

olmalıdır.

Soğutma ve Soğuk Muhafaza ile İlgili Hususlar

Madde 15 — Soğutma ve soğuk muhafaza esnasında şu hususlara dikkat edilmesi gerekir:

a) Etin muayeneden sonra hemen soğutulması karkas ve parça etlerin iç sıcaklığının +4 ⁰C’den, sakatatın ise +3 ⁰C’den daha düşük derecelerde sabit tutulması gerekir.

b) Dondurulan karkas, parça etler ve sakatatın iç sıcaklığının -12 ⁰C veya daha düşük derecelerde olması ve daha sonra da derin dondurulmuş et ve sakatatın -18 ⁰C den daha düşük derecelerde depolanması gerekir.

c) Karkaslar soğuk depoda birbirine değmeyecek ve hava akımını engellemeyecek şekilde asılı halde soğutulur ve muhafaza edilir. Belirlenmiş kapasitenin üzerinde depolama yapılamaz.

ç) Dondurulmuş karkas veya parça etlerin dondurulduğu tarihi belirtir bir işareti taşıması gerekir.

d) Ayrı türlere ait karkaslar ayrı depolarda depolanır.

e) Karkaslar ile sakatatlar ayrı depolarda depolanır.

f) Depolama odalarının ısıları düzenli ve otomatik olarak kaydedilir.

g) Soğuk ve şok depo ile muhafaza odaları, et, sakatat ve mamul madde için ayrı ayrı olur ve bu odalarda bunların dışında herhangi bir madde ve malzeme bulundurulamaz.

ğ) Depolar, ürünlerin tamamının sevk edildiği zamanlarda veya gerek görüldüğü durumlarda tamamen boşaltıldıktan sonra temizlenip dezenfekte edilir.

h) Depolar amacı dışında kullanılmaz ve depolamada etin ve sakatatın duvar ve zeminle teması engellenir, oda kapasitesi üzerinde depolama yapılmaz, depolama şekli hava sirkülasyonunu engellemeyecek şekilde olur.

ı) Ambalajlanmış ve paketlenmiş ürünlerle ambalajlanmamış ve paketlenmemiş ürünler aynı depoda muhafaza edilmez.

Sevk Yeri ve Nakillerle İlgili Hususlar

Madde 16 — Kasaplık hayvanların, etlerin, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımlarının, sakatatın ve mamul maddelerin nakillerinde şu hususlara dikkat edilmesi gerekir:

a) Kasaplık hayvanların, etlerin, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımlarının, sakatatın ve mamul maddelerin nakliyesinde kullanılan taşıma araçlarının her taşıma sonunda deşarjlı özel bir bölümde yıkanması ve dezenfekte edilmesi gerekir.

b) Etler, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımları, sakatat ve mamul maddeler uygun soğutma sistemine sahip araçlarla taşınır. Bu taşıtların taşıma süresince istenilen sıcaklığı muhafaza edecek nitelikte olması ve iç yüzeylerinin; düzgün, paslanmaz ve bunların organoleptik özelliklerini etkilemeyecek veya bu maddeleri insan sağlığına zararlı hale getirmeyecek bir malzemeden yapılmış, temizlik ve dezenfeksiyona uygun nitelikte olması gerekir. Yükleme ve boşaltmanın daha kolay ve hijyenik olarak yapılması araçlarda uygun düzeneklerin bulunması gerekir.

c) Taşıma araçları içinde paketlenmemiş etleri paketlenmiş et ve sakatattan koruyacak uygun bir fiziki ayırma sağlanmadıkça nakiller aynı araçla yapılmaz.

ç) Temizlenmemiş veya haşlanmamış işkembe; deriler, yüzülmemiş baş ve ayaklar et, iç organ veya mamul maddeler ile birlikte taşınmaz.

d) Donmuş olanlar hariç karkaslar yarım veya çeyrek parçalar halinde taşıma araçlarında asılı ve uygun bir ambalajla sarılı olarak nakledilir.

e) Diğer parçalar ve sakatat paslanmaz taşıma kapları ile paketlenmiş olarak veya su ve yağ sızdırmasız kaplar içerisinde nakledilir.

f) Yükleme ve sevk yerlerinin etin ve diğer ürünlerin rahatlıkla ve hijyenik olarak yüklenmesini sağlayacak ve nakil araçlarının yanaşmasına imkan verecek yapıda olması gerekir.

g) Nakil araçları başka işler için kullanılmaz.

ALTINCI BÖLÜM

Sorumlu Yönetici, Muayene Veteriner Hekimi ve Kontrolör ile İlgili Hususlar

Sorumlu Yöneticinin Görevi, Sorumluluğu ve Göreve Başlaması

Madde 17 — Kombina ve mezbahalarda veteriner hekim, bu Yönetmelik kapsamındaki diğer tesislerde ise veteriner hekim, gıda mühendisi ve ziraat fakültelerinin gıda bilimi ve zootekni bölümü mezunları sorumlu yöneticilik yapabilir.

Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislerde sorumlu yönetici çalıştırılması zorunludur. Sorumlu yöneticinin görevleri, sorumlulukları ve göreve başlamasıyla ilgili hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislerin yönetmelik hükümlerine ve gıda mevzuatına uygun faaliyet göstermesinden, et, sakatat ve ürünlerinin sağlığa uygun bir şekilde üretilmesi, etlerin parçalanması, soğutulması, muhafazası, ambalajlanması, paketlenmesi, nakledilmesi, çalışan personelin sağlık kontrolü ve eğitimi, yan ürünler ile oluşan atık ve artıkların uygun şekilde tahliyesinden işverenle birlikte sorumludur.

b) Kesilen hayvanların sayısı, elde edilen et miktarı, tespit edilen hastalıklar ve şüpheli, şarta tabi ve imha edilecek et, sakatat ve yan ürünlere yapılan işlemler ve tesisin faaliyet konusu ile ilgili tüm kayıtların düzenli olarak tutulmasını sağlamak zorundadır.

c) Tesis sahibi, sorumlu yöneticinin görevlerini yerine getirmesinde kullanacağı her türlü araç, gereç ve imkanı sağlamak zorundadır.

ç) Sorumlu yöneticinin göreve başlaması, kayıtlı bulunduğu meslek odasından alınacak belge üzerine, noter onaylı sözleşme ile yapılır. Noter onaylı sözleşmede, sözleşme süresi ile çalışma gün ve saatleri belirtilmelidir. Yapılan sözleşmenin bir örneği sözleşmenin yapıldığı tarihten itibaren 7 gün içerisinde yetkili merciye gönderilir.

d) Sorumlu yönetici işten ayrılmak istediği takdirde bu durumu bir ay önceden çalıştığı tesis idaresine ve tesisin bulunduğu yerdeki yetkili merciye yazılı olarak bildirmek zorundadır. Sorumlu yöneticinin işten çıkartılmak istenmesi halinde aynı işlemlerin tesis idaresince yapılması ve bu süre içerisinde yeni bir sorumlu yöneticinin istihdamı zorunludur.

e) Sorumlu yöneticiler çalışma gün ve saatleri içerisinde başka bir işte çalışamazlar.

f) 3 üncü sınıf mezbahalarda sorumlu yönetici aynı zamanda muayene veteriner hekimi olarak da görev yapabilir.

Muayene Veteriner Hekiminin Görevi, Sorumluluğu ve Göreve Başlaması

Madde 18 — Kombina ve mezbahalarda aşağıda sıralanan görevleri yapmak üzere her kesim hattı ve vardiya başına bir kişi olmak üzere yeterli sayıda muayene veteriner hekimi çalıştırılması zorunludur.

Muayene veteriner hekimin görevleri, sorumlulukları ve göreve başlamasıyla ilgili hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Muayene veteriner hekimi hayvanların kesiminden önce ve kesimden sonraki tüm muayenelerinin yapılmasından üretilen et, sakatat ve ürünlerinin her kombina veya mezbaha için yetkili merci tarafından verilen çalışma izin numarasını taşıyan damgalarla damgalanmasından sorumludur.

b) Muayene veteriner hekimi hayvanları kontrol etmeden hayvanlar kesilemez ve kesimden sonraki muayeneler tamamlanmadan karkas, sakatat ve yan ürünler kesim salonundan çıkarılamaz.

c) Muayene veteriner hekimi kesim için gelen hayvanlarda, karkasta, ette, sakatatta ve yan ürünlerde kontrol ve muayene amaçlı her türlü testi yaptırmaya yetkilidir.

ç) Kesilen hayvanların sayısı, elde edilen et miktarı, tespit edilen hastalıklar ve şüpheli, şarta tabi ve imha edilecek et, sakatat ve yan ürünlere yapılan işlemlerle ilgili tüm kayıtları düzenli olarak tutmak zorundadır.

d) Sorumlu yönetici ile kombina veya mezbaha sahibi, muayene veteriner hekimin görevini yapmasında her türlü kolaylığı göstermekle yükümlüdür.

e) Muayene veteriner hekimi; sorumlu yönetici tarafından, kombina veya mezbahada üretilen et, sakatat ve ürünlerinin sağlığa uygun olduğunu beyan eden belgeyi veteriner sağlık raporuna çevirerek onaylar ve canlı hayvan ile et, sakatat ve ürünlerinin nakliyesinde kullanılan araçların bu Yönetmelikte belirtilen şartlara uygunluğunu, temizlik ve dezenfeksiyonunun uygun bir şekilde yapılıp yapılmadığını kontrol eder.

f) Muayene veteriner hekiminin göreve başlaması, kayıtlı bulunduğu meslek odasından alınacak belge üzerine, noter onaylı sözleşme ile yapılır. Yapılan sözleşmenin bir örneği sözleşmenin yapıldığı tarihten itibaren 7 gün içerisinde yetkili merciye gönderilir.

g) Muayene veteriner hekimi görevden ayrılmak istediği takdirde, bu durumu yetkili merciye yazılı olarak bildirmek zorundadır. Görevden ayrılma halinde tesis sahibi tarafından yeni muayene veteriner hekiminin/hekimlerinin istihdamı zorunludur.

ğ) Muayene veteriner hekimleri çalışma gün ve saatleri içerisinde başka bir işte çalışamazlar.

Kontrolörün Görev ve Yetkileri

Madde 19 — Kombina ve mezbahalarda veteriner hekimler, bu Yönetmelik kapsamındaki diğer tesislerde ise veteriner hekim, gıda mühendisi, ziraat fakültelerinin gıda bilimi ve zootekni bölümü mezunları kontrolör olarak görev yapabilir.

Kontrolörün görev ve yetkileri aşağıda belirtilmiştir.

a) Kontrolör tesisteki teknik, hijyenik ve sağlık şartlarını denetlemekle görevlidir.

b) İl ve ilçe müdürlüğü, tesis sahibi ve sorumlu yönetici, kontrolörün görevini yapmasında her türlü kolaylığı göstermekle yükümlüdür.

c) Kontrolör, tesislerde kontrol ve muayene amaçlı her türlü testi yaptırmaya yetkilidir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Yükümlülükler

Hastalık Bildirimi

Madde 20 — Hayvan hastalığı veya sebebi belli olmayan hayvan ölümleri görülürse, sorumlu yönetici bu durumu yetkili merciye bildirmekle yükümlüdür.

Personel Bildirimi

Madde 21 — Sorumlu yönetici, kendisi ile birlikte, muayene veteriner hekimi, tabip ve diğer sağlık ve teknik personelin isimleri ve yaptığı görevleri her yıl yetkili merciye bildirir.

Personel Eğitimi

Madde 22 — Tesislerde çalışan personelin yeni gelişmelere paralel olarak mesleki ve teknik bilgilerinin artırılması amacıyla çalıştığı işletmenin faaliyet gösterdiği konularda resmi veya mesleki kuruluşlarca açılacak kurs ve hizmet içi eğitim seminerlerine katılmaları halinde masrafları tesis idaresince karşılanır. Ayrıca sorumlu yönetici tarafından ihtiyaç duyulan konularda düzenli olarak eğitimler yapılır.

Laboratuvar Muayeneleri

Madde 23 — Tesisler, gerekli laboratuvar muayene ve analizlerini kendi laboratuvarlarında veya başka bir laboratuvarda yaptırırlar. Yetkili merci gerek gördüğünde kasaplık hayvanlar, et, sakatat ve ürünleri ile yan ürünler ve tesiste her türlü laboratuvar muayene ve analizlerini yaptırır veya resmi kurumlarca yetkilendirilmiş bir laboratuvarda yaptırılmasını tesis idaresinden ister. Yapılması gereken testler Bakanlıkça belirlenir.

Tutulması Zorunlu Kayıt ve İstatistikler

Madde 24 — Tesislerde aşağıda belirtilen kayıt ve istatistiklerin tutulması ve en az 5 yıl süre ile saklanması zorunludur:

a) Mezbahaya getirilen hayvanlara ait menşe şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporları,

b) Günlük olarak kesilen hayvanların sayısı, elde edilen et miktarı, tespit edilen hastalıklar ve şüpheli, şarta tabi ve imha edilecek et, sakatat ve ürünleri ile yan ürünlere yapılan işlemler ile ilgili tüm kayıtlar,

c) 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa bağlı olarak çıkarılan 22/2/1989 tarihli ve 89/13838 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Yönetmeliği ve buna dayanılarak çıkarılan Etlerin Teftiş Talimatında belirtilen hastalıkların tespit edilmesi durumunda, tespit edilen hastalıklar ve yapılan işlemlere ait raporlar,

ç) Yapılan laboratuvar muayene ve analizlerinin sonuçlarına ait raporlar,

d) Bölümlerin sıcaklık kayıtları,

e) Ürünlerin depolanma ve sevk tarihleri,

f) Sularda yapılan bakteriyolojik ve kimyasal analizlerin raporları,

g) İşçilerin 6 ayda bir tekrarlanan sağlık kontrolüne ait raporlar,

ğ) Hizmet içi eğitim raporları,

h) Haşere ve kemirici mücadele programı.

3 üncü sınıf ve 2 nci sınıf çalışma izni bulunan mezbahaların üst sınıfa çıkartılmak istenmeleri halinde geçilecek sınıf için gerekli ve Bakanlıkça talimatla belirlenecek belgeler ve üst sınıfa ait teknik ve hijyenik şartlar aranır. Uygun bulunması durumunda yetkili merci tarafından yeni çalışma izni verilir.

Kapanma, Değişiklik ve İlaveler

Madde 25 —Çalışma izni verilmiş tesislerde Bakanlığın müsaadesi olmadan herhangi bir değişiklik ve ilave yapılamaz. Tesiste yapılmak istenilen değişikliğe ait projeler ve değişikliğin gerekçesi bir dilekçe ekinde valiliğe bildirilir. Yapılmak istenilen değişikliğe ait gerekçe ve projeler; kombina, 1 inci ve 2 nci sınıf mezbahalarda Genel Müdürlükçe, 3 üncü sınıf mezbahalar ile diğer tesislerde il müdürlüğünce incelenerek uygun bulunanlara izin verilir.

Çalışma izni alınmış tesislerde, süresi içinde yapılacak değişiklik çalışmasının hiç bir şekilde üretimi etkilememesi durumunda üretimin devamına izin verilebilir. Değişiklik talebinin uygun bulunup bulunmadığı dilekçe tarihinden itibaren en geç (1) bir ay içerisinde yazılı olarak tesise bildirilir. Değişikliğin tamamlandığının tesis sahibi tarafından dilekçe ile bildirilmesi üzerine yapılacak denetim sonucunda uygun olanlara çalışma izni yeniden düzenlenir.

Çalışma izni, üzerinde yazılı olan gerçek veya tüzel kişi veya resmi kuruluş, adres, kapasite ile faaliyet alanı için geçerlidir. Bunlardan herhangi birinin değişmesi halinde çalışma izni geçerliliğini kaybeder. Çalışma izninde belirtilen sahip veya unvanın değişmesi hallerinde değişiklik ekinde değişikliğe dair ve Bakanlık uygulama talimatında belirtilen bilgi ve belgeler ile çalışma izninin aslının da bulunduğu bir dilekçe ile aynı gün valiliğe bildirilir. Yetkili merci çalışma izni üzerinde gerekli düzeltmeyi yapar veya yeniden çalışma izni düzenler.

Çalışma izin belgesinin kaybolması veya okunamayacak şekilde tahrip olması halinde ilgili gazete ilanı veya tahrip olmuş çalışma izin belgesinin aslı bir dilekçeye eklenerek valiliğe müracaat edilir. Yetkili merci tarafından uygun görülmesi halinde yeniden eski tarih ve sayı ile gerekli açıklama da yapılarak çalışma izin belgesi düzenlenir.

Tesisin faaliyetinin tesis sahibi tarafından durdurulması veya kapatılması hallerinde bu durum yazı ile Valiliğe bildirilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Denetim ve Cezai İşlemler

Denetim

Madde 26 — Mezbaha ve kombinalar Genel Müdürlük veya il müdürlüğünde görevli kontrolörlerce, diğer tesisler ise il müdürlüğü kontrolörlerince yılda en az (2) iki defa olmak üzere ve gerektiğinde bu süreye bakılmaksızın haberli veya habersiz olarak teknik, hijyenik ve sağlık şartları bakımından denetlenir. Denetleme sonucunda eksik bulunan hususlar, eksikliklerin giderilmesi ile ilgili öneriler ve eksikliklerin giderilmesi için kontrolörlerce eksikliğin niteliğine bağlı olarak verilen süre bu Yönetmeliğin (EK-2) de yer alan denetim tutanağına ve bu Yönetmeliğine (EK-3) uygun olarak tesiste bulundurulan ve sorumlu yönetici tarafından muhafaza edilen denetim defterine kaydedilir.

Cezai İşlemler

Madde 27 — Çalışma izni almış tesislerde; bu Yönetmelik hükümlerine uyulmaması veya Genel Müdürlük veya il müdürlüğü kontrolörlerince yapılan müteakip denetimlerde bu Yönetmelik hükümlerine uyulmadığının tespiti, görülen aksaklıkların verilen süre içerisinde giderilmemesi veya eksikliklerin devam etmesi halleri ile çalışma izni alınmadan faaliyete geçen gerçek ve tüzel kişiler ile resmi kuruluşlara ait tesislerde 5/6/2004 tarihli 25483 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 29 ve 30 uncu maddeleri hükümleri uygulanır. Kombina ve mezbahalardan karkas, et ve sakatat naklinde kombina ve/veya mezbaha muayene veteriner hekimince düzenlenen veteriner sağlık raporuna istinaden hükümet veteriner hekimi tarafından düzenlenen Yurtiçi Hayvan Maddelerinin Sevkine Mahsus Veteriner Sağlık Raporunun bulunmaması durumunda 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa göre işlem yapılır.

Menşe şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporu olmayan hayvanların kesiminin yapıldığı mezbaha ve kombina sahiplerine 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 47 nci maddesine göre işlem yapılır.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İhracat Onayı ve Alt Düzenleyici İşlemler

Madde 28 — İhracat onayı alacak olan ve yetkili merci tarafından çalışma izni verilmiş tesislerin müracaat, izin ve denetim işlemleri ile sahip olmaları gereken ilave teknik, hijyenik ve sağlık koşulları ile at, deve, devekuşu ve bugün için etleri ülkemizde tüketilmeyen ancak daha sonra tüketilebilecek olan diğer kasaplık hayvanların kesileceği mezbaha ve kombinalarda gerekli ilave teknik, hijyenik ve sağlık şartları ile ilgili alt düzenleyici işlemler Bakanlıkça düzenlenir.

Verilmiş Çalışma İzinleri

Madde 29 — Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce kurulmuş ve yetkili merci tarafından çalışma izni verilmiş et ve et ürünleri üretim tesislerinin çalışma izinleri geçerlidir.

Yürürlükten Kaldırılan Yönetmelik

Madde 30 — 11/9/2000 tarihli ve 24167 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kırmızı Et ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Kuruluş, Açılış, Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1 — Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce kurulmuş ve yetkili merci tarafından geçici çalışma izni verilmiş ve Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı bulunmayan et ve et ürünleri üretim tesislerinin bu izinleri 27/8/2005 tarihine kadar geçerlidir.

Geçici Madde 2 — Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislere aşağıda belirtilen durumlarda 27/8/2005 tarihine kadar geçerli olmak üzere geçici çalışma izni verilir:

a) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı ve yetkili merci tarafından verilmiş çalışma izni olmayan,

b) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yetkili merciye müracaatta bulunmuş ve çalışma izni işlemleri çeşitli aşamalarda devam eden,

c) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yetkili merci tarafından çalışma izni verilmiş ancak faaliyet alanında değişiklik ve/veya kapasitelerinde artış yapılmak istenilen tesislere müracaatları halinde bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde belirtilen belgelerden Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı hariç diğer belgeleri getirmeleri ve yapılacak denetimde uygun bulunmaları durumunda, formatı Bakanlıkça düzenlenecek talimatla belirlenecek taahhütnamenin müracaatta bulunan tesis sahibi veya yetki verdiği şahıs ile sorumlu yöneticisi tarafından imzalanmasından sonra yetkili merci tarafından geçici çalışma izni verilir. Geçici çalışma izni alan et ve et ürünleri üretim tesislerinin bu izinleri, 27/8/2005 tarihine kadar Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı alınmadığı takdirde iptal edilir. 27/8/2005 tarihine kadar Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı alan ve geçici çalışma izni bulunan tesislerin bu izinleri çalışma iznine çevrilir.

Geçici Madde 3 — Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yetkili merci tarafından çalışma izni verilmiş et ve et ürünleri üretim tesislerinde sorumlu yönetici olarak görev yapan kişilerin çalıştıkları iş yerlerinden ayrılana kadar sorumlu yöneticilik yapma hakları saklıdır.

Geçici Madde 4 — Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce kurulmuş ve yetkili merci tarafından çalışma izni verilmiş ve halen faaliyet gösteren et ve et ürünleri üretim tesisleri, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirmek zorundadır. Tesislerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirmeyenler hakkında 5179 sayılı Gıdaların Üretimi Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 29 uncu ve 30 uncu maddelerine göre yasal işlem yapılır.

Yürürlük

Madde 31 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 32 — Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

EK-1

BEYANNAME

1 — Tesisin:

a) Sahibinin Adı Soyadı :

b) Ticari Adı :

c) Açık Adresi :

d) Telefon No :

e) Faks No :

f) Ada, Pafta ve Parsel No :

2 — Faaliyet Alanı ve Kapasitesi:

a) Mezbaha (Günlük Kesim kapasitesi: Baş/Gün)

Büyükbaş :

Küçükbaş :

Diğer Kasaplık Hayvanlar :

b) Soğuk Depo (Depo sayısı ve toplam alanı/m2):

c) Et Parçalama Tesisi (Günlük işleme kapasitesi Kg/Gün):

– Hazırlanmış et (Kg/Gün):

– Hazırlanmış et karışımları (Kg/Gün):

d) Mamul Madde Üretim Yeri

Ürün Adı       Üretim Miktarı Kg/Gün

Sucuk…………….…..

Sosis…………………

Salam…………….…..

Diğer…………………

(Diğer kısmında yer alan ürün çeşitleri ve üretim miktarları Kg/Gün cinsinden belirtilecektir.)

3 — Tesisten çıkacak katı, sıvı ve gaz atıkların cins ve miktarları, ne şekilde izale ve tasfiye edileceği ve çevre kirlenmesini önleyici tedbirler konusunda detaylı bilgileri kapsayan rapor.

4 — Tesisin faaliyet alanı ile ilgili iş akım şeması ve açıklama raporu.

5 — Tesislerde çalıştırılacak toplam personel sayısı, tesisin çalışma saatleri, uygulanacak vardiya sayısı ve süresi ile bir vardiyada çalıştırılacak personel sayısı.

6 — Oluşacak yan ürünler ile insan tüketimine uygun bulunmayan kısımların ne şekilde değerlendirileceğine ilişkin açıklama raporu.

Tesis sahibinin

Adı Soyadı

Tarih

İMZA

EK-2

DENETİM TUTANAĞI

1 — Tesisin:

a) Sahibinin Adı Soyadı :

b) Ticari Adı :

c) Açık Adresi :

d) Faaliyet Alanı :

e) Telefon No :

f) Faks No :

g) Denetimin Yapıldığı Tarih :

2 — Tespit Edilen Eksiklikler:

3 — Yapılan Öneriler

Denetleyen Denetleyen Sorumlu Yönetici veya Tesis Sahibi

EK-3

DENETİM DEFTERİ

……/…../……

Denetleyen                 Denetleyen                  Sorumlu Yönetici veya Tesis Sahibi