TÜRK VATANDAŞLIĞI KANUNUNUN UYGULANMASINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

TÜRK VATANDAŞLIĞI KANUNUNUN UYGULANMASINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi: 11/2/2010 No: 2010/139

Dayandığı Kanunun Tarihi: 29/5/2009 No: 5901

Yayımlandığı R. Gazetenin Tarihi: 6/4/2010 No: 27544

Yayımlandığı Düsturun Tertibi: 5 Cilt: 49

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Esaslar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; Türk vatandaşlığının kazanılmasına, kaybına, ispatına ve çok vatandaşlığa ilişkin işlemlerin yürütülmesinde uygulanacak usul ve esasları belirlemek, uygulamada birliği sağlamaktır.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 29/5/2009 tarihli ve 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 46 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) Aile kütüğü: Nüfus olaylarına ilişkin kayıtların kâğıt veya elektronik ortamda tutulduğu kütüğü,

b) Bakanlık: İçişleri Bakanlığını,

c) Çocuk: Onsekiz yaşını tamamlamamış olan kişiyi,

ç) Çok vatandaşlık: Türk vatandaşının aynı anda birden çok vatandaşlığa sahip olmasını,

d) Dış temsilcilik: Türkiye Cumhuriyetinin yabancı ülkelerde bulunan büyükelçiliğini, başkonsolosluğunu veya konsolosluğunu,

e) Ergin: 4721 sayılı Türk Medenî Kanununa göre ergin olan kişiyi,

f) Genel Müdürlük: Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünü,

g) Göçmen: Türk soyundan ve Türk kültürüne bağlı olup yerleşmek amacıyla tek başına veya toplu halde Türkiye’ye gelip 5543 sayılı İskân Kanunu uyarınca göçmen olarak kabul edilen kişiyi,

ğ) İdari birim: Kişilerin kayıtlı bulundukları aile kütüklerinin ait olduğu mahalle veya köyü,

h) İkamet: Yabancının yasal ikamet izniyle Türkiye’de bulunmasını,

ı) İl müdürlüğü: İl nüfus ve vatandaşlık müdürlüğünü,

i) Kanun: 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununu,

j) Komisyon: Vatandaşlık başvuru inceleme komisyonunu,

k) Kurum: Genel Müdürlük dışındaki diğer kamu kurum ve kuruluşlarını,

l) Mavi Kart: Kanunun 28 inci maddesi kapsamına girenlere verilen kartı,

m) Mutad mesken: Kişinin yerleşim yerini, 5628

i) Kanun: 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununu,

j) Komisyon: Vatandaşlık başvuru inceleme komisyonunu,

k) Kurum: Genel Müdürlük dışındaki diğer kamu kurum ve kuruluşlarını,

l) Mavi Kart: Kanunun 28 inci maddesi kapsamına girenlere verilen kartı,

m) Mutad mesken: Kişinin yerleşim yerini,

n) Nüfus kaydı: Aile kütüğüne işlenmiş kişisel durum siciline ilişkin bilgilerin tümünü,

o) Nüfus kayıt örneği: Aile kütüğüne işlenmiş kişisel bilgilerin özetlerini gösteren belgeyi,

ö) Nüfus müdürlüğü: İlçe nüfus müdürlüğünü,

p) Nüfus olayı: Doğum, ölüm, evlenme, boşanma, evlat edinme, tanıma, kayıt düzeltme, soy bağının düzeltilmesi ve gaiplik gibi kişisel durum sicilinde değişiklik meydana getiren olayı,

r) Sistem: Merkezi Nüfus İdaresi Sistemini veya sadece Kimlik Paylaşımı Sistemini,

s) Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası: 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa göre her Türk vatandaşı için verilen ve onbir rakamdan oluşan numarayı,

ş) Türk vatandaşı: Türkiye Cumhuriyeti Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan kişiyi,

t) Veri giriş formu: Nüfus olaylarına ilişkin bilgilerin elektronik ortamda tutulması ve istatistikî bilgilerin elde edilmesi amacıyla Merkezi Nüfus İdaresi Sistemine göre hazırlanan formu,

u) Yabancı: Türkiye Cumhuriyeti Devleti ile vatandaşlık bağı bulunmayan kişiyi,

ü) Yabancı kimlik numarası: Türkiye’de herhangi bir amaçla en az altı ay süreli ikamet eden yabancıların kayıtlarına ulaşmak amacıyla elektronik ortamda verilen, onbir rakamdan oluşan numarayı,

v) Yabancılar kütüğü: Türkiye’de herhangi bir amaçla en az altı ay süreli Yabancılara Ait İkamet Tezkeresi verilen yabancıların kayıtlarının tutulduğu kütüğü, ifade eder.

Vatandaşlık hizmetlerinin yürütülmesi

MADDE 4 –

(1) Türk vatandaşlığının kazanılmasına, kaybına, ispatına ve çok vatandaşlığa ilişkin işlemler; yurt içinde Bakanlık, yurt dışında ise dış temsilcilikler tarafından yürütülür.

(2) Vatandaşlık işlemlerinin kâğıt veya elektronik ortamda yürütülmesine Bakanlık yetkilidir.

İKİNCİ BÖLÜM

Türk Vatandaşlığının Kazanılması

Türk vatandaşlığını kazanma yolları

MADDE 5 –

(1) Türk vatandaşlığı, doğumla veya sonradan olmak üzere iki yolla kazanılır.

Doğumla kazanılan vatandaşlık

MADDE 6 –

(1) Doğumla kazanılan Türk vatandaşlığı, soy bağı veya doğum yeri esasına göre kendiliğinden kazanılır.

Soy bağı esasına göre kazanılan vatandaşlık

MADDE 7 –

(1) Soy bağı esasına göre kazanılan Türk vatandaşlığı, Türk vatandaşı ana veya baba ile soy bağının kurulmasıyla kendiliğinden kazanılan vatandaşlıktır. Yapılan bildirim üzerine doğumdan itibaren Türk vatandaşlığı kazanılır.

(2) Türkiye içinde veya dışında evlilik birliği içinde Türk vatandaşı anadan doğan veya babadan olan çocuk, doğumundan itibaren Türk vatandaşlığını kazanır.

(3) Türkiye içinde veya dışında evlilik birliği dışında Türk vatandaşı anadan doğan, yabancı babadan olan çocuk, doğumundan itibaren Türk vatandaşlığını kazanır.

(4) Türkiye içinde veya dışında evlilik birliği dışında Türk vatandaşı babadan olan ve yabancı anadan doğan çocuk, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun hükümlerine göre, Türk vatandaşı babaya soy bağı ile bağlanması halinde doğumundan itibaren Türk vatandaşlığını kazanır.

Onsekiz yaşını tamamladıktan sonra doğuma ilişkin yurt dışından yapılan bildirimler

MADDE 8 –

(1) Yurt dışında yaşayan ve onsekiz yaşını tamamladığı halde doğumuna ilişkin bildirimde bulunulmayan kişilerin aile kütüğüne tescili, Türk vatandaşı ana veya babadan dolayı Türk vatandaşlığını kazandıklarının Bakanlıkça yapılacak inceleme sonucunda tespiti halinde mümkündür.

Onsekiz yaşını tamamladıktan sonra doğuma ilişkin yurt dışından yapılan bildirimlerde başvuru ve yapılacak işlemler

MADDE 9 –

(1) Türk vatandaşı ana veya babaya bağlı olarak Türk vatandaşlığını kazandığını iddia ederek başvuruda bulunan kişi adına müracaat makamlarınca aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir ve karar alınmak üzere Bakanlığa gönderilir:

a) İsteği belirten form dilekçe.

b) Müracaat makamlarınca sistemden alınan, Türk vatandaşı ana veya babaya ait nüfus kayıt örneği.

c) Türk vatandaşı ana veya babadan birinin ya da her ikisinin aynı zamanda yabancı bir devlet vatandaşı olması halinde kimliğini ispata yarayacak belge.

ç) Talepte bulunan kişinin aynı zamanda yabancı bir devlet vatandaşı olması halinde kimliğini ispata yarayacak belge.

d) Medenî hal belgesi ve evli ise evlenme belgesi, boşanmış ise boşanmayı kanıtlayan belge, dul ise eşine ait ölüm belgesi.

e) Kişinin ana ve babasından, bunlardan birisinin ya da her ikisinin ölmüş olması halinde ise varsa kardeşlerinden, kardeşleri yoksa üçüncü derece yakınlarından, müracaat makamlarınca alınacak ve yakınlık derecelerini belirten ifade tutanağı.

f) Doğum belgesi.

g) Doğum belgesine dayanılarak düzenlenen doğum tutanağı.

(2) Bakanlıkça gerekli görülen hallerde, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen belgelerle birlikte, ilgilinin vatandaşlığının ispatına esas olabilecek başka belgelerin de ibraz edilmesi istenebilir.

Onsekiz yaşını tamamladıktan sonra doğuma ilişkin yurt dışından yapılan bildirimlere ait karar

MADDE 10 –

(1) Bakanlıkça yapılacak inceleme ve araştırma sonucunda Türk vatandaşı anadan doğduğu veya babadan olduğu tespit edilen kişinin, doğumundan itibaren Türk vatandaşı olduğu aile kütüğüne tescil edilir.

(2) Türk vatandaşı anadan doğduğu veya babadan olduğunu ispata yarayacak yeterli bilgi ve belge bulunmaması halinde, ilgili kişinin bu yöndeki talebi Bakanlıkça reddedilir.

Doğum yeri esasına göre vatandaşlığın kazanılması, başvuru ve yapılacak işlemler

MADDE 11 –

(1) Türkiye’de doğan ve ana ve babanın belli olmaması veya vatansız bulunması ya da millî kanunları gereğince ana ve babadan dolayı vatandaşlık kazanamaması gibi nedenlerle herhangi bir devletin vatandaşlığını kazanamayan çocuk, doğumundan itibaren Türk vatandaşlığını kazanır.

(2) Doğum yeri esasına göre Türk vatandaşlığının kazanılmasına ilişkin başvurularda müracaat makamlarınca aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir ve karar alınmak üzere Bakanlığa gönderilir:

a) İsteği belirten form dilekçe.

b) Çocuğun Türkiye’de doğduğunu ispatlayan doğum belgesi.

c) Doğum belgesine dayanılarak düzenlenen doğum tutanağı.

ç) Çocuğun ana ve babadan dolayı herhangi bir devletin vatandaşlığını kazanamadığını ispatlayan belge.

d) Ana ve babanın vatansız olması halinde temini mümkün ise bu durumu ispatlayan belge.

Doğum yeri esasına göre vatandaşlığın kazanılmasına ilişkin karar

MADDE 12 –

(1) Bakanlıkça yapılacak inceleme ve araştırma sonucunda; 11 inci maddede belirtilen şartları taşıdığı tespit edilen çocuk, doğumundan itibaren Türk vatandaşlığını kazanır ve yerleşim yerinin bulunduğu idari birimin son hanesinden bir sonraki haneye tescil edilir.

(2) Aranan şartları taşımayanların talepleri Bakanlıkça reddedilir.

(3) Türkiye’de bulunmuş çocuk, 29/9/2006 tarihli ve 2006/11081 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 32 nci maddesine göre aile kütüğüne tescil edilir.

Sonradan kazanılan vatandaşlık

MADDE 13 –

(1) Türk vatandaşlığının sonradan kazanılması, yetkili makam kararı veya evlat edinilme ya da seçme hakkının kullanılması ile mümkündür.

Yetkili makam kararıyla vatandaşlığın kazanılması

MADDE 14 –

(1) Yetkili makam kararı ile Türk vatandaşlığının kazanılması aşağıdaki yollarla olur:

a) Türk vatandaşlığının genel olarak kazanılması.

b) Türk vatandaşlığının istisnai olarak kazanılması.

c) Türk vatandaşlığının yeniden kazanılması.

ç) Türk vatandaşlığının evlenme yoluyla kazanılması.

Türk vatandaşlığının genel olarak kazanılması

MADDE 15 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancı, aşağıdaki şartları taşıması halinde Bakanlık kararı ile Türk vatandaşlığını kazanabilir:

a) Kendi millî kanununa, vatansız ise 4721 sayılı Türk Medenî Kanununa göre ergin ve ayırt etme gücüne sahip olmak.

b) Başvuru tarihinden geriye doğru Türkiye’de kesintisiz beş yıl ikamet etmiş olmak.

c) Türkiye’de yerleşmeye karar verdiğini; Türkiye’de taşınmaz mal edinmek, iş kurmak, yatırım yapmak, ticaret ve iş merkezini Türkiye’ye nakletmek, çalışma iznine tabi olarak bir iş yerinde çalışmak ve benzeri davranışlarla teyit etmiş olmak veya Türk vatandaşı ile evlenmek, ailece müracaat etmek, daha önce Türk vatandaşlığını kazanmış olan ana, baba, kardeş ya da çocuk sahibi olmak veya eğitimini Türkiye’de tamamlamak.

ç) Genel sağlık bakımından tehlike teşkil eden bir hastalığı bulunmamak.

d) Toplum içinde birlikte yaşamanın gerektirdiği sorumluluk duygusu ile davranarak iyi ahlak sahibi olduğunu göstermek, davranışları ile çevresine güven vermek, toplumca hoş karşılanmayan ve toplum değerlerine aykırı kötü alışkanlığı bulunmamak.

e) Toplumsal yaşama uyum sağlayabilecek düzeyde Türkçe konuşabilmek.

f) Türkiye’de kendisinin ve bakmakla yükümlü olduğu kimselerin geçimini sağlayacak gelire veya mesleğe sahip olmak.

g) Millî güvenlik ve kamu düzeni bakımından engel teşkil edecek bir hali bulunmamak.

(2) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancılardan, birinci fıkrada sayılan şartlarla birlikte, taşıdıkları devlet vatandaşlığından veya vatandaşlıklarından çıkma şartı da aranabilir. Bu takdirin kullanılmasına ilişkin esasların tespiti Bakanlar Kurulunun yetkisindedir.

Türk vatandaşlığının genel olarak kazanılmasında müracaat makamlarınca başvurunun işleme alınması ve uygulanacak esaslar

MADDE 16 –

(1) Türk vatandaşlığının genel olarak kazanılmasında müracaat makamı yerleşim yerinin bulunduğu valiliklerdir.

(2) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancı hakkında müracaat makamınca ön inceleme yapılarak;

a) Kendi millî kanununa, vatansız ise 4721 sayılı Türk Medenî Kanununa göre ergin ve ayırt etme gücüne sahip olmayan,

b) Başvuru tarihinden geriye doğru Türkiye’de kesintisiz beş yıl ikamet etmeyen,

c) Yasal ikamet izni olmaksızın veya yasal olmakla birlikte Türkiye’de yerleşme niyetini göstermeyen; sığınma veya iltica başvuru sahibi, sığınmacı, öğrenim, turistik, öğrenim gören çocuğuna refakat, tedavi gibi amaçlarla ikamete bağlandığı anlaşılan,

ç) Herhangi bir suçtan dolayı yargılaması devam eden veya hükümlü ya da tutuklu olan,

d) 17 nci maddede belirtilen belgeleri ibraz edemeyen, kişilerin başvurusu kabul edilmez ve bu husus yazılı olarak ilgilisine bildirilir.

Türk vatandaşlığının genel olarak kazanılmasında başvuru için gerekli belgeler

MADDE 17 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen ve başvuru için gerekli şartları taşıyan yabancı adına müracaat makamınca aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir:

a) İsteği belirten form dilekçe.

b) Kişinin hangi devlet vatandaşı olduğunu gösteren pasaport veya benzeri belge, vatansız ise temininin mümkün olması halinde buna ilişkin belge.

c) Kişinin kimlik bilgilerini gösteren doğum belgesi veya nüfus kayıt örneği gibi belge ve evli ise eş ve çocuklarının aile bağını kanıtlayan nüfus kayıt örneği veya benzeri belge.

ç) Medenî hal belgesi ve evli ise evlenme belgesi, boşanmış ise boşanmayı kanıtlayan belge, dul ise eşine ait ölüm belgesi.

d) Türk vatandaşı birinci veya ikinci derece yakınları varsa bu kişilere ait müracaat makamlarınca sistemden alınan nüfus kayıt örneği.

e) Kişinin genel sağlık bakımından tehlike teşkil edecek bir hastalığı bulunmadığına dair, usul ve esasları Sağlık Bakanlığınca belirlenmiş olan sağlık raporu.

f) Türkiye’de kendisinin ve bakmakla yükümlü olduğu kimselerin geçimini sağladığına ilişkin gelirini veya mesleğini ispatlayan çalışma izni, vergi levhası, taahhütname veya benzeri belge.

g) Başvuru tarihinden geriye doğru Türkiye’de kesintisiz olarak beş yıl ikamet ettiğine dair il emniyet müdürlüğünden alınacak yurda giriş ve çıkış tarihlerini gösteren belge.

ğ) Başvuru tarihinden ileriye doğru vatandaşlık işlemlerinin sonuçlandırılmasına yetecek süreli ikamet tezkeresi.

h) Herhangi bir suç nedeniyle hakkında kesinleşmiş mahkeme kararı bulunuyorsa onaylı bir örneği.

ı) Kişinin doğum tarihinin ay ve günü bulunmuyorsa, doğum tarihinin tamamlanması için ülkesinin yetkili makamlarından alınmış belge, belgenin temin edilememesi halinde ise 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 39 uncu maddesi gereğince işlem yapılmasını kabul ettiğine dair imzalı beyanı.

i) Hizmet bedelinin Maliye veznesine yatırıldığını gösteren makbuz.

(2) Dosyası tamamlanan yabancı hakkında il emniyet müdürlüğünden soruşturma yapılması istenir.

Türk vatandaşlığının genel olarak kazanılmasında il emniyet müdürlüğünce yapılacak soruşturmaya ilişkin usul ve esaslar

MADDE 18 –

(1) İl emniyet müdürlüğünce Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancının;

a) Millî güvenlik ve kamu düzeni bakımından Türk vatandaşlığını kazanmasına engel teşkil edecek bir halinin bulunup bulunmadığı,

b) İyi ahlak sahibi olup olmadığı,

c) Hangi tarihte Türkiye’ye geldiği, ikamet tezkeresinin hangi amaçla verildiği, müracaat tarihinden geriye doğru ne kadar süre ülkemizde ikamet ettiği, bu süre içinde yurt dışına çıkış yapıp yapmadığı, yapmış ise tarihleri ve süresi, tespit edilir ve elde edilen bilgiler soruşturma formuna yazılır.

(2) Soruşturması tamamlanan yabancının dosyası il müdürlüğüne iade edilir. İl müdürlüğünce dosya, komisyona gönderilir.

Türk vatandaşlığının genel olarak kazanılmasında komisyon tarafından yapılacak işlemler ve uygulanacak esaslar

MADDE 19 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancı;

a) Başvuruda aranan şartları taşıyıp taşımadığı,

b) Soy durumu,

c) Türkçe konuşma yeterliliği,

ç) Geçimini ne şekilde sağladığı,

d) Türkiye’nin toplumsal yaşamına uyum sağlayıp sağlamadığı,

hususlarının tespiti için komisyon tarafından mülakata tabi tutulur. Mülakat sonucunda oluşan kanaat vatandaşlık mülakat formuna açık bir şekilde yazılır. Komisyon ayrıca 17 nci maddede belirtilen belgelerin dosyada bulunup bulunmadığını da tespit eder.

(2) Yabancının soy durumu; Türk kültürüne yakınlığı, örf ve adet birlikteliği ile geldiği bölge ve ana veya babanın soyu esas alınarak; Türk soylu, yabancı soylu veya soyu tespit edilemeyen şeklinde belirlenir.

(3) Doktor raporu ile tespit edilmesi halinde, konuşamayan ve duyamayanların mülakatları, bunların işaretlerinden anlayanlar aracılığıyla ya da okuma ve yazma biliyorlarsa yazılı olarak yapılır.

(4) Komisyonca yapılan inceleme ve araştırma sonucunda aranan şartları taşıdığı anlaşılan yabancının dosyası il müdürlüğünce, karar alınmak üzere Bakanlığa gönderilir.

(5) Komisyonca yapılan inceleme ve araştırma sonucunda aranan şartları taşımadığı anlaşılan yabancının dosyası Bakanlığa gönderilmez ve il müdürlüğünce ilgilisine bu yolda gerekli tebligat yapılır.

Türk vatandaşlığının istisnai olarak kazanılması, başvuru için gerekli belgeler ve yapılacak işlemler[1]

MADDE 20 –

(1) Kanunun 12 nci maddesinde sayılan hallerde yabancı, istisnai olarak Türk vatandaşlığını kazanabilir.

(2) (Ek: 12/12/2016-2016/9601 K.)[2] Aşağıdaki şartlardan herhangi birini sağlayan yabancı, Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında (Değişik: RG-19.09.2018-30540) Cumhurbaşkanı kararı ile Türk vatandaşlığını kazanabilir:

a) En az (Değişik: RG-19.09.2018-30540) 500.000 Amerikan Dolan veya karşılığı döviz ya da karşılığı Türk Lirası tutarında sabit sermaye yatırımı gerçekleştirdiği (Değişik: RG-19.09.2018-30540) Sanayi ve Teknoloji Bakanlığınca tespit edilen,

b) En az (Değişik: RG-19.09.2018-30540) 1.000.000 250.000 Amerikan Doları veya karşılığı döviz ya da karşılığı Türk Lirası tutarında taşınmazı tapu kayıtlarına üç yıl satılmaması şerhi koyulmak şartıyla satın aldığı Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca tespit edilen,

c) En az (Değişik: RG-19.09.2018-30540) 50 kişilik istihdam oluşturduğu (Değişik: RG-19.09.2018-30540) Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığınca tespit edilen,

ç) En az (Değişik: RG-19.09.2018-30540) 500.000 Amerikan Doları veya karşılığı döviz ya da karşılığı Türk Lirası tutarında mevduatı üç yıl tutma şartıyla Türkiye’de faaliyet gösteren bankalara yatırdığı Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunca tespit edilen,

d) En az (Değişik: RG-19.09.2018-30540) 500.000 Amerikan Doları veya karşılığı döviz ya da karşılığı Türk Lirası tutarında Devlet borçlanma araçlarını üç yıl tutmak şartıyla satın aldığı (Değişik: RG-19.09.2018-30540) Hazine ve Maliye Bakanlığınca tespit edilen.

e) (Değişik: RG-19.09.2018-30540) En az 500.000 Amerikan Dolan veya karşılığı döviz ya da karşılığı Türk Lirası tutarında gayrimenkul yatırım fonu katılma payı veya girişim sermayesi yatırım fonu katılma payını en az üç yıl elinde tutma şartıyla satın aldığı Sermaye Piyasası Kurulunca tespit edilen.

(3) Türk vatandaşlığını istisnai olarak kazanmak isteyen yabancı hakkında Bakanlığın yazılı talimatı üzerine müracaat makamlarınca aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir: a) İsteği belirten form dilekçe. b) Kişinin hangi devlet vatandaşı olduğunu gösteren pasaport veya benzeri belge, vatansız ise temininin mümkün olması halinde buna ilişkin belge.

c) Medenî hal belgesi ve evli ise evlenme belgesi, boşanmış ise boşanma belgesi, dul ise eşine ait ölüm belgesi.

ç) Kişinin kimlik bilgilerini gösteren doğum belgesi veya nüfus kayıt örneği gibi belge ve evli ise eş ve çocuklarının aile bağını kanıtlayan nüfus kayıt örneği veya benzeri belge.

d) Türk vatandaşı birinci veya ikinci derece yakınları varsa bu kişilere ait müracaat makamlarınca sistemden alınan nüfus kayıt örneği.

e) Kişinin doğum tarihinin ay ve günü bulunmuyorsa, doğum tarihinin tamamlanması için ülkesinin yetkili makamlarından alınmış belge, belgenin temin edilememesi halinde ise 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 39 uncu maddesi gereğince işlem yapılmasını kabul ettiğine dair imzalı beyanı.

f) Hizmet bedelinin Maliye veznesine yatırıldığını gösteren makbuz.

(4) Tamamlanan dosya karar alınmak üzere Bakanlığa gönderilir.

(5) Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentlerine göre vatandaşlığa alınacak kişilerin müracaatları, gerekli görülen hallerde Bakanlıkça alınır ve üçüncü fıkrada belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir.[3]

(6) (Ek: 12/12/2016-2016/9601 K.) İkinci fıkrada belirtilen parasal değerlerin belirlenmesinde, tespit tarihindeki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasının (Değişik: RG-19.09.2018-30540) efektif satış kuru ve/veya çapraz döviz kuru esas alınır.

(7) (Ekli: RG-19.09.2018-30540) İkinci fıkra kapsamında yapılacak vatandaşlık kazanma başvuruları ile ilgili süreci takip etmek amacıyla İçişleri Bakanlığı bünyesinde Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Hazine ve Maliye Bakanlığı. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı temsilcilerinden oluşan bir komisyon kurulabilir.

(8) (Ekli: RG-19.09.2018-30540) İkinci fıkra kapsamında yapılacak yatırım türleri arasında belirtilen süreyi tamamlamak amacıyla geçişkenlik mümkündür.”

Göçmen işlemleri

MADDE 21 –

(1) 5543 sayılı İskân Kanununa göre göçmen olarak kabul edilen kişilerin vatandaşlık dosyası il bayındırlık ve iskân müdürlüğünce düzenlenir ve Bakanlığa gönderilir. Türk vatandaşlığını kazanmak üzere Bakanlığa gönderilen yabancının dosyası incelenir ve kişinin Türk vatandaşlığını kazanması için Bakanlar Kuruluna teklifte bulunulur. Bakanlar Kurulu kararı ile Türk vatandaşlığı kazanılabilir.

(2) Göçmen olarak Türk vatandaşlığını kazanamayan yabancı eş ve çocuklar için 37 nci maddedeki hükümler uygulanır.

Türk vatandaşlığının yeniden kazanılması

MADDE 22 –

(1) Kanunun 13 üncü ve 43 üncü maddelerinde belirtilen kişiler, millî güvenlik bakımından engel teşkil edecek bir hali bulunmamak şartıyla Türkiye’de ikamet şartı aranmaksızın, Türk vatandaşlığını yeniden kazanabilirler. (2) Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen kişiler ise millî güvenlik bakımından engel teşkil edecek bir hali bulunmamak ve Türkiye’de üç yıl ikamet etmek şartıyla Türk vatandaşlığını yeniden kazanabilirler.

Türk vatandaşlığının yeniden kazanılmasında başvuru için gerekli belgeler ve yapılacak işlemler

MADDE 23 –

(1) Türk vatandaşlığını yeniden kazanmak isteyen kişi adına müracaat makamlarınca aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir ve Bakanlığa gönderilir:

a) İsteği belirten form dilekçe.

b) Müracaat makamlarınca sistemden alınan nüfus kayıt örneği.

c) Kişinin hangi devlet vatandaşı olduğunu gösteren pasaport veya benzeri belge, vatansız ise temininin mümkün olması halinde buna ilişkin belge.

ç) Medenî hal belgesi.

d) Kişi Türk vatandaşlığını kaybettikten sonra varsa medenî halinde meydana gelen değişikliklere ilişkin belge.

e) Evli ise eş ve çocuklarının aile bağını gösteren nüfus kayıt örneği veya benzeri belge.

f) Türk vatandaşlığını kaybettikten sonra kişinin kimlik bilgilerinde değişiklik olmuş ise bunu gösteren belge.

g) Kanunun 14 üncü maddesi uyarınca Türk vatandaşlığını yeniden kazanmak isteyen kişinin, başvuru tarihinden geriye doğru Türkiye’de kesintisiz olarak üç yıl ikamet ettiğine dair il emniyet müdürlüğünden alınan yurda giriş ve çıkış tarihlerini gösteren belge ve başvuru tarihinden ileriye doğru vatandaşlık işlemlerinin sonuçlandırılmasına yetecek süreli ikamet tezkeresi.

ğ) Hizmet bedelinin Maliye veznesine yatırıldığını gösteren makbuz.

Kayıt dışı kalanlar

MADDE 24 –

(1) Herhangi bir nedenle Türk vatandaşlığını kaybetmiş ve yapılan yersel yazımda kayıt dışı kalmış olanların Türk vatandaşlığını yeniden kazanmaları halinde; bu kişiler Türk vatandaşlığını kaybettikleri tarihte kayıtlı oldukları idari birime, varsa ana, baba ve kardeşlerinin kayıtlı olduğu haneye, yoksa o idari birimin son hanesinden bir sonraki haneye tescil edilirler ve kayıtlarına nüfus olayları işlenir.

(2) Türk vatandaşlığından çıkma izni almış ana veya babanın çıkma izninden önce doğan ve aile kütüğüne tescil edilmemiş çocuk, ana veya babanın kapalı kaydının bulunduğu haneye tescil edilir. Tescil işleminden sonra çocuk için çıkma izni ile ilgili işlem yapılmak üzere Bakanlık bilgilendirilir. Bakanlıkça ana ve babaya bağlı olarak çıkma izni işlemi yapılarak kaydı kapalı hale getirilir.

Türk vatandaşlığının evlenme yoluyla kazanılması ve müracaat makamlarınca başvurunun işleme alınmasında uygulanacak esaslar

MADDE 25 –

(1) Kanunun 16 ncı maddesinde sayılan şartları taşıyanlar evlenme yoluyla Türk vatandaşlığını kazanmak üzere başvuruda bulunabilir.

(2) Başvuruda bulunan yabancı hakkında müracaat makamlarınca araştırma yapılır. Araştırma sonucunda yabancının;

a) Bir Türk vatandaşı ile üç yıldan beri evli olmadığı,

b) Evliliğin boşanma veya müracaat tarihinden önce ölüm gibi nedenlerle son bulduğu,

c) Herhangi bir suçtan dolayı yargılamasının devam ettiği veya hükümlü ya da tutuklu olduğu,

ç) 26 ncı madde uyarınca istenen belgeleri ibraz edemediği, anlaşıldığı takdirde başvurusu kabul edilmez ve bu hususta ilgilisine gerekli tebligat yapılır.

(3) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancının eşi, sonradan Türk vatandaşlığını kazanmış ise evlilikte geçen sürenin hesaplanmasında Türk vatandaşlığını kazanma tarihi esas alınır.

Türk vatandaşlığının evlenme yoluyla kazanılmasında başvuru için gerekli belgeler

MADDE 26 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanmak üzere başvuruda bulunan yabancı adına müracaat makamlarınca aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir:

a) İsteği belirten form dilekçe.

b) Türk vatandaşı eşe ait müracaat makamlarınca sistemden alınan nüfus kayıt örneği.

c) Kişinin hangi devlet vatandaşı olduğunu gösteren pasaport veya benzeri belge, vatansız ise temininin mümkün olması halinde buna ilişkin belge.

ç) Kişinin kimlik bilgilerini gösteren doğum belgesi veya nüfus kayıt örneği gibi belge.

d) Yerleşim yeri Türkiye’de bulunuyor ise en son tarihli ikamet tezkeresi.

e) Herhangi bir suç nedeniyle hakkında kesinleşmiş mahkeme kararı bulunuyor ise onaylı bir örneği.

f) Kişinin doğum tarihinin ay ve günü bulunmuyorsa, doğum tarihinin tamamlanması için ülkesinin yetkili makamlarından alınmış belge, belgenin temin edilememesi halinde ise 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 39 uncu maddesi gereğince işlem yapılmasını kabul ettiğine dair imzalı beyanı.

g) Hizmet bedelinin Maliye veznesine yatırıldığını gösteren makbuz.

Türk vatandaşlığının evlenme yoluyla kazanılmasında yurt içinde yapılan başvurularda yapılacak işlemler ve uygulanacak esaslar

MADDE 27 –

(1) Evlenme yoluyla Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen ve başvuruda aranan şartları taşıdığı anlaşılan yabancı adına 26 ncı maddede belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir ve yabancı hakkında il emniyet müdürlüğünden soruşturma yapılması istenir.

Türk vatandaşlığının evlenme yoluyla kazanılmasında il emniyet müdürlüğünce yapılacak soruşturmaya ilişkin usul ve esaslar

MADDE 28 –

(1) İl emniyet müdürlüğünce evlenme yoluyla Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancının;

a) Aile birliği içinde yaşayıp yaşamadığı,

b) Evlilik birliği ile bağdaşmayacak şekilde fuhuş yapmak ve fuhuşa aracılık etmek gibi davranışlarının olup olmadığı,

c) Türk vatandaşlığını kazanmasında millî güvenlik ve kamu düzeni bakımından engel teşkil edecek bir halinin bulunup bulunmadığı, hususları araştırılır ve oluşan olumlu veya olumsuz kanaat soruşturma formuna açık bir şekilde yazılır. Soruşturma formuna soruşturmaya ilişkin tutanaklar da eklenir.

(2) Soruşturması tamamlanan yabancının dosyası il müdürlüğüne iade edilir. Dosya gerekli inceleme ve araştırma yapılmak üzere il müdürlüğünce komisyona gönderilir.

Türk vatandaşlığının evlenme yoluyla kazanılmasında komisyon tarafından yapılacak işlemler ve uygulanacak esaslar

MADDE 29 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancı ve eşi, komisyon tarafından ayrı ayrı ve birlikte mülakata tabi tutulmak suretiyle evliliğin gerçek bir evlilik ya da Türk vatandaşlığını kazanmak amacıyla yapılmış bir evlilik olup olmadığı araştırılır.

(2) Mülakat sonucunda oluşan kanaat evlenme yoluyla Türk vatandaşlığının kazanılmasına ilişkin mülakat formuna yazılır. İl müdürlüğünce dosya karar alınmak üzere Bakanlığa gönderilir.

Türk vatandaşlığının evlenme yoluyla kazanılmasında yurt dışından yapılan başvurularda yapılacak işlemler ve uygulanacak esaslar

MADDE 30 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen ve başvuru için gerekli şartları taşıyan yabancı adına 26 ncı maddede belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir.

(2) Konsolosluk işlemlerinden sorumlu muavin konsolos veya daha üst yetkili tarafından yabancı kişi ve eşi ayrı ayrı ve birlikte, evliliğin gerçek bir evlilik ya da Türk vatandaşlığını kazanmak amacıyla yapılmış bir evlilik olup olmadığının tespiti için mülakata tabi tutulur.

(3) Mülakat sonucunda oluşan olumlu veya olumsuz kanaat evlenme yoluyla Türk vatandaşlığının kazanılmasına ilişkin mülakat formuna açık bir şekilde yazılır.

(4) Yabancının bulunduğu devletin kanunları izin verdiği takdirde sabıka kaydı istenir ve yabancının Türk vatandaşı eşi ile evlilik kaydının resmi makamlarda bulunup bulunmadığı araştırılarak elde edilen bilgi ve belgeler dosyaya eklenir ve karar alınmak üzere Bakanlığa gönderilir.

Evliliğin iptalinde iyiniyetin korunması

MADDE 31 –

(1) Evlenme yoluyla Türk vatandaşlığını kazanan kişi, evliliğinin butlanına karar verilmesi halinde Türk vatandaşlığını kaybeder. Ancak, evlenme ile Türk vatandaşlığını kazanan yabancı, Bakanlıkça yapılacak inceleme sonucunda evlenmede iyiniyetli olduğunun tespiti durumunda Türk vatandaşlığını muhafaza eder.

(2) Butlanına karar verilmiş evlenmeden olan çocuk ise ana ve babalarının evlenmede iyiniyetli olup olmadıklarına bakılmaksızın Türk vatandaşlığını muhafaza eder.

Türk vatandaşlığının evlat edinilme yoluyla kazanılması

MADDE 32 –

(1) Bir Türk vatandaşı tarafından evlat edinilen ve müracaat tarihinde ergin olmayan yabancı; millî güvenlik ve kamu düzeni bakımından engel teşkil edecek bir hali bulunmamak şartıyla, Türk vatandaşlığını kazanabilir.

(2) Evlat edinilen kişi, Türk vatandaşlığını kazandıktan sonra evlat edinen ile arasındaki evlatlık ilişkisinin herhangi bir şekilde son bulması halinde, Türk vatandaşlığını muhafaza eder.

(3) Bir Türk vatandaşı tarafından evlat edinilen ve müracaat tarihinde ergin olan yabancı hakkında 15 inci maddedeki hükümler uygulanır.

Türk vatandaşlığının evlat edinilme yoluyla kazanılmasında başvuru ve yapılacak işlemler

MADDE 33 –

(1) Evlat edinilme yoluyla Türk vatandaşlığını kazanmak üzere başvuruda bulunulan yabancı adına müracaat makamlarınca aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir ve karar alınmak üzere Bakanlığa gönderilir:

a) Evlat edinenin isteğini belirten form dilekçe.

b) Doğum belgesi.

c) Doğum belgesine dayanılarak düzenlenen doğum tutanağı.

ç) Kişinin hangi devlet vatandaşı olduğunu gösteren pasaport veya benzeri belge, vatansız ise temininin mümkün olması halinde buna ilişkin belge.

d) Evlat edinen kişiye ait müracaat makamlarınca sistemden alınan nüfus kayıt örneği.

e) Hizmet bedelinin Maliye veznesine yatırıldığını gösteren makbuz.

Türk vatandaşlığının seçme hakkı ile kazanılması, başvuru ve yapılacak işlemler

MADDE 34 –

(1) Ana veya babaya bağlı olarak iradesi dışında Türk vatandaşlığını kaybetmiş olan ve ergin olmalarından itibaren üç yıl içinde Türk vatandaşlığını kazanmak üzere yazılı bildirimde bulunan kişiler, seçme hakkını kullanmak suretiyle Türk vatandaşlığını kazanabilirler.

(2) Seçme hakkını kullanmak suretiyle Türk vatandaşlığını kazanmak isteyenlerden, aranan şartları taşıdığı anlaşılanlar adına müracaat makamlarınca aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir ve karar alınmak üzere Bakanlığa gönderilir:

a) İsteği belirten form dilekçe.

b) Müracaat makamlarınca sistemden alınan ve kişinin kapalı kaydını gösteren nüfus kayıt örneği.

c) Kişinin hangi devlet vatandaşı olduğunu gösteren pasaport veya benzeri belge, vatansız ise temininin mümkün olması halinde buna ilişkin belge.

ç) Medenî hal belgesi.

d) Kişi Türk vatandaşlığını kaybettikten sonra varsa medenî halinde meydana gelen değişikliklere ilişkin belge.

e) Evli ise eş ve çocuklarının aile bağını kanıtlayan nüfus kayıt örneği veya benzeri belge.

f) Kişi Türk vatandaşlığını kaybettikten sonra varsa kimlik bilgilerindeki değişikliği gösteren belge.

g) Hizmet bedelinin Maliye veznesine yatırıldığını gösteren makbuz.

Türk vatandaşlığının sonradan kazanılmasına ilişkin işlemler ve karar vermeye yetkili makamlar

MADDE 35 –

(1) Türk vatandaşlığının sonradan kazanılmasına ilişkin müracaat makamlarınca düzenlenerek Bakanlığa gönderilen dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda varsa eksik olan bilgi ve belgeler tamamlatılır.

(2) Kanunun 11 inci, 12 nci, 16 ncı ve 17 nci maddelerine göre yabancının Türk vatandaşlığını kazanmasında millî güvenlik ve kamu düzeni bakımından engel teşkil edecek bir halinin bulunup bulunmadığının tespiti için Millî İstihbarat Teşkilâtı Müsteşarlığından ve Emniyet Genel Müdürlüğünden arşiv araştırması istenir.

(3) Kanunun 13 üncü, 14 üncü ve 43 üncü maddelerine göre yeniden Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen kişinin millî güvenlik bakımından engel teşkil edecek bir halinin bulunup bulunmadığının tespiti için Emniyet Genel Müdürlüğünden arşiv araştırması istenir.

(4) Millî İstihbarat Teşkilâtı Müsteşarlığı ve Emniyet Genel Müdürlüğünce yabancının millî güvenlik ve kamu düzeni bakımından engel teşkil edecek bir halinin bulunup bulunmadığı tespit edilerek araştırmanın sonucu açık bir şekilde bildirilir.

(5) Kanunun 11 inci, 16 ncı ve 17 nci maddelerine göre Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen kişilerden aranan şartları taşıyanlar Bakanlık kararı ile Türk vatandaşlığını kazanabilirler.

(6) Kanunun 12 nci maddesine göre Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen kişilerden aranan şartları taşıyanlar Bakanlığın teklifi ve Bakanlar Kurulunun kararı ile Türk vatandaşlığını kazanabilirler.

(7) Kanunun 13 üncü maddesine göre yeniden Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen kişiler ile Kanunun 34 üncü maddesine göre Türk vatandaşlığını kaybedip, 14 üncü maddesine göre yeniden Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen kişilerden aranan şartları taşıyanlar Bakanlık kararı ile Türk vatandaşlığını yeniden kazanabilirler.

(8) Kanunun 29 uncu maddesine göre Türk vatandaşlığı kaybettirilip, 14 üncü maddesine göre yeniden Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen kişiler ile Kanunun 43 üncü maddesine göre yeniden Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen kişilerden aranan şartları taşıyanlar Bakanlığın teklifi ve Bakanlar Kurulunun kararı ile Türk vatandaşlığını yeniden kazanabilirler.

(9) Kanunun 21 inci maddesine göre seçme hakkını kullanmak suretiyle Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen kişilerden, yapılan inceleme sonucunda aranan şartları taşıyanlar Bakanlık kararı ile Türk vatandaşlığını kazanırlar.

(10) Kanunun 42 nci maddesine göre Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşlarından, yapılan inceleme sonucunda aranan şartları taşıdığı anlaşılanlar Bakanlık kararı ile Türk vatandaşlığını kazanırlar.

(11) Türk vatandaşlığını sonradan kazanmak isteyen kişilerden aranan şartları taşımayanların talepleri ise Bakanlıkça reddedilir.

(12) Türk vatandaşlığını sonradan kazanan kişilerin varsa yabancılar kütüğündeki kaydı ile bağ kurularak buradaki kayıt kapalı hale getirilir.

Türk vatandaşlığının sonradan kazanılmasının geçerliliği ve sonuçları

MADDE 36 –

(1) Türk vatandaşlığının sonradan kazanılması yetkili makamca verilen karar tarihinden itibaren hüküm ifade eder.

(2) Türk vatandaşlığını kazanan kişinin eş ve çocukları için 37 nci maddedeki hükümler uygulanır.

Türk vatandaşlığının sonradan kazanılmasının eş ve çocuklar bakımından sonuçları

MADDE 37 –

(1) Türk vatandaşlığının sonradan kazanılması, eşin vatandaşlığına tesir etmez.

(2) Türk vatandaşlığını birlikte kazanan ana ve babanın çocukları ana ve babaya bağlı olarak Türk vatandaşlığını kazanır.

(3) Evlilik birliği içinde ana veya babadan birinin Türk vatandaşlığını kazanması durumunda, Türk vatandaşı olmayan eşin muvafakat etmesi halinde çocuk, ana veya babaya bağlı olarak Türk vatandaşlığını kazanır.

(4) Türk vatandaşlığını kazanan ana veya babanın Türk vatandaşlığını kazandığı tarihte velayeti kendisinde bulunan çocuğu, Türk vatandaşı olmayan eşin muvafakat etmesi halinde ana veya babaya bağlı olarak Türk vatandaşlığını kazanır.

(5) Muvafakat verilmemesi halinde ana veya babanın mutad meskeninin bulunduğu ülkedeki hâkim kararına göre işlem yapılır.

(6) Ana veya babadan birinin ölmüş olması halinde çocuk, Türk vatandaşlığını kazanan ana veya babaya bağlı olarak Türk vatandaşlığını kazanır.

(7) Türk vatandaşlığını kazanan ananın evlilik birliği dışında doğan çocuğu anaya bağlı olarak Türk vatandaşlığını kazanır.

(8) Türk vatandaşlığını kazanmak üzere başvuran ana veya babanın çocuklarının ana veya baba ile birlikte işlem görmesi esastır. Ana veya babanın Türk vatandaşlığını kazandığı tarihte kendileri ile birlikte işlem görmeyen çocukları ergin olduktan sonra Türk vatandaşlığını kazanmak üzere başvurdukları takdirde haklarında 15 inci maddedeki hükümler uygulanır.

Ana veya babaya bağlı olarak Türk vatandaşlığının kazanılmasında başvuru için gerekli belgeler

MADDE 38 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanma başvurusunda bulunan ana veya babaya bağlı olarak işlem gören çocuklar için aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir:

a) Çocuk evlilik birliği içinde dünyaya gelmiş ve ana veya babaya bağlı olarak işlem görecek ise;

1) Doğum belgesi,

2) Doğum belgesine dayanılarak düzenlenen doğum tutanağı,

3) Ana veya babanın muvafakat belgesi,

4) Ana ve babaya ait evlenme belgesi,

b) Çocuk boşanma ile son bulan evlilikten dünyaya gelmiş ve ana veya babaya bağlı olarak işlem görecek ise;

1) Doğum belgesi,

2) Doğum belgesine dayanılarak düzenlenen doğum tutanağı,

3) Velayet kararı,

4) Diğer eşin muvafakat belgesi,

c) Çocuk ölüm ile son bulan evlilikten dünyaya gelmiş ve ana veya babaya bağlı olarak işlem görecek ise;

1) Doğum belgesi,

2) Doğum belgesine dayanılarak düzenlenen doğum tutanağı,

3) Ana ve babaya ait evlenme belgesi,

4) Ana veya babaya ait ölüm belgesi,

ç) Çocuk evlilik birliği dışında dünyaya gelmiş ve anasına bağlı olarak işlem görecek ise;

1) Doğum belgesi,

2) Doğum belgesine dayanılarak düzenlenen doğum tutanağı,

3) Çocuğun doğduğu tarihte ananın bekâr olduğunu gösteren medenî hal belgesi,

d) Çocuk evlilik birliği dışında dünyaya gelmiş ve babaya bağlı olarak işlem görecek ise;

1) Doğum belgesi,

2) Doğum belgesine dayanılarak düzenlenen doğum tutanağı,

3) Çocuk ile baba arasında soy bağının kurulduğuna dair belge,

4) Ananın muvafakat belgesi,

5) Velayet kararı.

(2) Türk vatandaşlığını yeniden kazanmak isteyen ana veya babaya bağlı olarak işlem gören, aile kütüğünde kayıtlı çocuk için doğum belgesi ve doğum tutanağı istenmez.

(3) Ana veya babası Türk vatandaşlığını kazanmış çocuğun doğum tutanağına ana adı, baba adı ve soyadı nüfus kaydına göre yazılır. Ana veya baba çocuğa Türkçe ad verebilir. Bu takdirde doğum tutanağına, verilen Türkçe ad yazılır.

Başvuru belgelerinin temin edilememesi

MADDE 39 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanma müracaatında bulunan yabancının vatansız olması veya uyruğunda bulunduğu devlet makamlarından bu Yönetmelik hükümleri gereğince istenen belgeleri alamaması ya da bu makamlarca istenen belgelerden herhangi birinin düzenlenememesi halinde, bu durum Bakanlığa bildirilir ve alınacak talimata göre işlem yapılır.

(2) Bakanlıkça temin edilemeyen belgenin istenmemesi yolunda talimat verilmesi halinde, ilgili kişiden söz konusu belge veya belgelerde bulunması gereken bilgileri içeren yazılı beyanı alınır. Türk vatandaşlığının yalan beyan veya vatandaşlığı kazanmaya esas teşkil eden unsurları gizlemesi sonucunda alındığının sonradan tespiti halinde vatandaşlığa alınma kararı iptal edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Türk Vatandaşlığının Kaybı

Türk vatandaşlığının kaybı halleri

MADDE 40 –

(1) Türk vatandaşlığı, yetkili makam kararıyla veya seçme hakkının kullanılması suretiyle kaybedilir.

Yetkili makam kararı ile vatandaşlığın kaybı

MADDE 41 –

(1) Yetkili makam kararı ile Türk vatandaşlığı aşağıdaki hallerde kaybedilir: a) Türk vatandaşlığından izin almak suretiyle çıkma. b) Türk vatandaşlığını kaybettirme. c) Türk vatandaşlığını kazanma kararının iptali.

Türk vatandaşlığından izin almak suretiyle çıkma ve başvuru için gerekli belgeler

MADDE 42 –

(1) Türk vatandaşlığından çıkma izni isteyen ve Kanunun 25 inci maddesinde aranan şartları taşıyan kişiler için müracaat makamlarınca aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir ve karar alınmak üzere Bakanlığa gönderilir:

a) İsteği belirten form dilekçe.

b) Müracaat makamlarınca sistemden alınan nüfus kayıt örneği.

c) Kişi, yabancı bir devlet vatandaşlığını kazanmış ise buna ilişkin belge, henüz kazanmamış ise kazanmak istediği devlet vatandaşlığına kabul edileceğine ilişkin teminat belgesinin onaylanmış örneği.

(2) Yabancı bir devlet vatandaşlığının kazanıldığını gösteren belge veya teminat belgesinin dış temsilcilikçe onaylanmış örneğinde veya başvurunun Bakanlığa intikal ettirildiği yazıda; kime ait olduğu, niteliği, geçerlilik süresi, düzenleyen makam gibi belgenin kapsadığı bilgilerin belirtilmesi halinde ayrıca tercüme aranmaz.

(3) Ana veya babaya bağlı olarak işlem görecek çocuğun, ana veya babanın kazandığı ya da kazanacağı yabancı devlet vatandaşlığını kazanamayacağının anlaşılması halinde, bu husus müracaat makamlarınca başvurunun Bakanlığa intikal ettirildiği yazıda mutlaka bildirilir.

(4) Çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybeden ana veya babaya bağlı olarak işlem gören çocuk için diğer eşin muvafakat belgesi, muvafakat edilmemesi halinde ise hâkim kararı istenir.

Türk vatandaşlığından çıkma iznine ilişkin işlemler ve karar vermeye yetkili makam

MADDE 43 –

(1) Bakanlıkça yapılan inceleme sonucunda, Türk vatandaşlığından çıkma izni isteyen kişi hakkında hazırlanan dosyada varsa eksik olan belgeler tamamlatılır.

(2) Türk vatandaşlığından çıkma izni isteyen kişi hakkında Emniyet Genel Müdürlüğünden, Kaçakçılık İstihbarat Harekât ve Bilgi Toplama Daire Başkanlığından ve Millî Savunma Bakanlığından arşiv araştırması istenir. Yapılan araştırmaların sonucu Bakanlığa bildirilir.

(3) Aranan şartları taşıdığı anlaşılan kişilere Bakanlık kararı ile Türk vatandaşlığından çıkma izni verilir. Aranan şartları taşımayanların talepleri ise Bakanlıkça reddedilir.

Türk vatandaşlığından çıkma izin belgesi ve Türk vatandaşlığından çıkma belgesi

MADDE 44 –

(1) Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verilen kişilerden henüz yabancı devlet vatandaşlığını kazanmamış olanlara Bakanlıkça Türk vatandaşlığından çıkma izin belgesi ve Türk vatandaşlığından çıkma belgesi birlikte düzenlenerek müracaat makamına gönderilir.

(2) Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verilen kişilerden yabancı devlet vatandaşlığını kazandığını belgeleyenlere ise Bakanlıkça sadece Türk vatandaşlığından çıkma belgesi düzenlenerek müracaat makamına gönderilir.

Türk vatandaşlığından çıkma izin ve Türk vatandaşlığından çıkma belgelerinin teslim edilmesi

MADDE 45 –

(1) Başka bir devlet vatandaşlığını kazanmış olan kişiye müracaat makamlarınca Türk vatandaşlığından çıkma belgesi teslim edilir.

(2) Başka bir devlet vatandaşlığını kazanmamış olan kişiye müracaat makamlarınca önce Türk vatandaşlığından çıkma izin belgesi teslim edilir. Türk vatandaşlığından çıkma belgesi, ilgilinin yabancı devlet vatandaşlığını kazandığını belgeleyene kadar dosyasında muhafaza edilir. Yabancı devlet vatandaşlığının kazanıldığına dair belge ibraz edildiğinde Türk vatandaşlığından çıkma belgesi ilgilisine teslim edilir.

Çıkma izin ve çıkma belgelerinin geçerlilik süresi

MADDE 46 –

(1) Türk vatandaşlığından çıkma izin ve çıkma belgesi, karar tarihinden itibaren iki yıl geçerlidir.

(2) Çeşitli nedenlerle karar tarihinden itibaren iki yıl içerisinde ilgiliye teslim edilemeyen çıkma izin ve çıkma belgeleri, kararın ve belgelerin iptal edilmesi için müracaat makamınca Bakanlığa iade edilir.

(3) Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verilen kişinin Kanunda aranan şartlardan birini kaybettiğinin müracaat makamlarınca tespiti halinde, çıkma izin ve çıkma belgeleri teslim edilmez. Kişi hakkında alınan kararın ve belgelerin iptal edilmesi için Bakanlığa iade edilir.

Çıkma izninin sonuçları

MADDE 47 –

(1) Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verilen kişi, çıkma belgesini imza karşılığında teslim aldığı tarihten itibaren Türk vatandaşlığını kaybeder ve yabancı muamelesine tabi tutulur.

Çıkma belgesini teslim eden makamlarca yapılacak işlemler

MADDE 48 –

(1) Müracaat makamınca; çıkma belgesini teslim almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybeden kişi ve birlikte işlem gören çocuğunun aile kütüğündeki kaydının kapalı hale getirilmesi için form düzenlenir ve düzenlenen form, ilgilinin kaydının bulunduğu yerin nüfus müdürlüğüne gönderilir.

Nüfus müdürlüklerince yapılacak işlemler

MADDE 49 –

(1) Müracaat makamlarınca düzenlenerek gönderilen forma dayanılarak Türk vatandaşlığını kaybetme işlemi kişinin aile kütüğüne işlenerek kayıt kapalı hale getirilir. İşlemi yapan nüfus müdürlüğünce dayanak belgelerinin bir örneği, elektronik ortamdan alınan çıktıları ve varsa ekleri ile birleştirilerek ait olduğu özel kütüğüne, ikinci örneği ise arşivlenmek üzere Genel Müdürlüğe gönderilecek olan özel kütüğe ek konulmadan takılır.

(2) Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verilen kişilerin aile kütüklerindeki kayıtları Genel Müdürlükçe de kapalı hale getirilebilir.

Türk vatandaşlığını kaybetmenin eş ve çocuklar bakımından sonuçları

MADDE 50 –

(1) Çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığının kaybedilmesi, eşin vatandaşlığına tesir etmez.

(2) Türk vatandaşlığını birlikte kaybeden ana ve babanın çocuğu da Türk vatandaşlığını kaybeder.

(3) Ana veya babadan birisinin Türk vatandaşlığını kaybetmesi halinde, Türk vatandaşlığını kaybeden kişinin talepte bulunması ve diğer eşin de muvafakat etmesi kaydıyla çocuk ana veya babaya bağlı olarak Türk vatandaşlığını kaybeder. Muvafakat edilmemesi durumunda hâkim kararına göre işlem yapılır.

(4) Ana veya babadan birinin ölmüş olması halinde çocuk, Türk vatandaşlığını kaybeden ana veya babaya bağlı olarak Türk vatandaşlığını kaybeder.

(5) Ana ya da babadan birinin yabancı olması halinde çocuk, Türk vatandaşlığını kaybeden ana ya da babaya bağlı olarak Türk vatandaşlığını kaybeder.

(6) Türk vatandaşlığını kaybeden ananın evlilik birliği dışında doğan çocuğu anasına bağlı olarak Türk vatandaşlığını kaybeder.

(7) Türk vatandaşlığının kaybı, çocuğu vatansız kılacak ise bu madde hükmü uygulanmaz.

Türk vatandaşlığından çıkma izni kararının iptali ve düzeltilmesi

MADDE 51 –

(1) Türk vatandaşlığından çıkma izin ve çıkma belgeleri teslim edilmeden önce müracaat makamlarınca ilgilinin nüfus kaydı sistemden kontrol edilerek çıkma izin ve çıkma belgelerinde yer alan kimlik bilgileri ile sistemde yer alan kimlik bilgileri karşılaştırılır. Yapılan karşılaştırma sonucunda:

a) Evlenme, boşanma, evlat edinme, evliliğin feshi veya butlanı ya da kayıt düzeltme gibi olaylar sonucunda kişinin nüfus kayıtlarında değişiklik meydana gelmiş ise belgeler teslim edilmez, gerekli düzeltme yapılmak üzere Bakanlığa iade edilir.

b) Kararda kişinin kimliğine ilişkin bilgilerde maddi hata olduğunun anlaşılması halinde belgeler, gerekli düzeltme yapılmak üzere Bakanlığa iade edilir.

c) İlgilinin ölümü veya Türk vatandaşlığından çıkma talebinden vazgeçmesi halinde belgeler iptal edilmek üzere Bakanlığa iade edilir.

Çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybeden kişilere tanınan haklar

MADDE 52 –

(1) Doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybedenler ve kendileri ile birlikte işlem gören çocukları; millî güvenliğe ve kamu düzenine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla Türk vatandaşlarına tanınan haklardan aynen yararlanmaya devam ederler. Ancak bu durumdaki kişilerin askerlik hizmetini yapma yükümlülükleri ile seçme ve seçilme, kamu görevlerine girme ve muafen araç veya ev eşyası ithal etme hakları yoktur. Söz konusu kişilerin sosyal güvenliğe ilişkin kazanılmış hakları saklı olup, bu hakların kullanımında ilgili kanunlardaki hükümlere tabidirler.

(2) Bu kişilerin Türkiye’deki ikamet, seyahat, çalışma, yatırım, ticari faaliyet, miras, taşınır ve taşınmaz iktisabı ile ferağı gibi konulara yönelik işlemler, ilgili kurum ve kuruluşlarca Türk vatandaşlarına uygulanmakta olan mevzuat çerçevesinde yürütülür.

Mavi Kart düzenlenmesi

MADDE 53 –

(1) Doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybeden kişilere, talepleri halinde 52 nci maddede sayılan haklardan faydalanabileceklerini gösteren Mavi Kart düzenlenerek verilir.

(2) Mavi Kart yurt dışında dış temsilcilikler, yurt içinde ise il müdürlüklerince düzenlenir. Gerekli görülen hallerde Genel Müdürlükçe de Mavi Kart düzenlenebilir.

(3) Mavi Kart almak için; talebi belirten dilekçe, iki adet fotoğraf ve yabancı devlet vatandaşı olduğunu gösteren kimlik belgesi veya pasaport ile birlikte müracaat makamlarına başvurulur.

(4) Mavi Kart; nüfus cüzdanı, pasaport veya kimlik belgesi olarak kullanılamaz, kurumlardan hizmet alınması sırasında yabancı kimlik belgesi ile birlikte ibraz edilir.

(5) Mavi Kartın kapsamı, şekli, ebadı ile yürürlük, değiştirme ve geçerlilik tarihlerini belirlemeye, taklit, tahrif ve sahtecilikten korumak maksadıyla üzerine konulacak güvenlik unsurlarını, basım ve kişiye teslim edildiği aşamada uygulanacak sistem ve teknolojiyi, kaybı ve değiştirilmesi halinde yapılacak işlemleri tespit etmeye Bakanlık yetkilidir.

(6) Doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybeden ve nüfus kaydında bu yolda açıklama bulunan kişilerin 52 nci madde ile tanınmış olan hakları kullanmalarında nüfus kayıt örneği ya da sistemden alınacak belge de yeterlidir.

Mavi Kartın düzenlenmesinde uygulanacak esaslar

MADDE 54 –

(1) Mavi Kart, doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybeden kişi ve kendisi ile birlikte işlem gören çocuğuna kapalı nüfus kayıtları esas alınarak düzenlenir.

(2) Mavi Kartın düzenlenmesinde, Türk vatandaşlığının kaybından sonra kimlik bilgilerinde meydana gelen değişiklikler dikkate alınmaz.

(3) Çocuk adına düzenlenen Mavi Karta, istenmesi halinde fotoğraf yapıştırılabilir.

(4) Mavi Karta yapıştırılacak fotoğraflarda Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 131 inci maddesinde belirtilen esaslar gözönünde bulundurulur.

(5) Mavi Kartın düzenlenip ilgilisine tesliminden sonra kart bilgileri, elektronik ortamda ya da kağıt ortamda tutulur.

(6) Mavi Kartın kaybedilmesi veya kullanılmaz hale gelmesi durumunda yetkili makamlar tarafından kart yenilenir.

(7) Mavi Kartın düzenlemesinde tereddüde düşülmesi halinde Bakanlıktan görüş alınır.

Mavi Kartın imhası

MADDE 55 –

(1) Mavi Kartın imhası, düzenlemeye yetkili makamlar tarafından yapılır.

(2) Mavi Kart sahibi kişinin Türk vatandaşlığını yeniden kazanması halinde Mavi Kart, nüfus cüzdanını düzenleyip veren makam tarafından geri alınarak imha edilir.

(3) Geri alınan veya kurumlarda unutulan ya da vatandaşlar tarafından bulunarak nüfus müdürlüğüne teslim edilen Mavi Kartların seri ve numaraları elektronik ortamda ya da kâğıt ortamda imha tutanağına geçirilir. Bu çıktılar oluşturulan imha komisyonu tarafından imzalanır.

Türk vatandaşlığının kaybettirilmesi, karar ve tescil

MADDE 56 –

(1) Resmi makamlarca tespit edilen ve haklarında Bakanlıkça yapılan inceleme ve araştırma sonucunda Kanunun 29 uncu maddesinde belirtilen eylemlerde bulunduğu anlaşılan kişilerin Türk vatandaşlığı Bakanlığın teklifi ve Bakanlar Kurulunun kararı ile kaybettirilebilir.

(2) Kaybettirme kararları şahsidir, ilgilinin eş ve çocuklarına tesir etmez.

(3) Türk vatandaşlığı kaybettirilen kişi adına bildirim formu düzenlenir ve bu forma dayanılarak nüfus kaydı, gerekli açıklama yapılarak kapatılır.

(4) Yapılan işlem sonucunda alınan karar ilgili kurumlara bildirilir.

(5) Türk vatandaşlığının kaybettirilmesi, Bakanlar Kurulu kararının Resmi Gazetede yayımlandığı tarihten itibaren hüküm ifade eder.

Türk vatandaşlığını kazanma kararının iptali

MADDE 57 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanma kararının, ilgilinin yalan beyanı veya vatandaşlığı kazanmaya esas teşkil eden unsurları gizlemesi sonucunda alındığının sonradan tespiti halinde kararı veren makam tarafından iptal edilir.

(2) Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hususların herhangi bir şekilde öğrenilmesi halinde Bakanlıkça ilgili hakkında araştırma ve soruşturma yapılır veya yaptırılır. Soruşturma sonucunda Türk vatandaşlığının kazanılmasına esas teşkil eden hususların gizlendiğinin veya yalan beyanın kanıtlanması halinde, Türk vatandaşlığının kazanılmasına ilişkin karar, kararı veren makam tarafından iptal edilir.

Türk vatandaşlığını kazanma kararının iptalinin geçerliliği ve sonuçları

MADDE 58 –

(1) İptal kararı ilgili kişiye bağlı olarak Türk vatandaşlığını kazanan eş ve çocuğu hakkında da hüküm ifade eder. İptal kararı, karar tarihinden itibaren geçerlidir. Türk vatandaşlığını kazanma tarihi ile kararın iptal edildiği tarih arasında Türk vatandaşı olarak yapılmış olan işlemler hakkında iptal kararı uygulanmaz.

(2) İptal kararı, Türk vatandaşlığını kazanan kişinin Türk vatandaşlığını kazandıktan sonra doğan çocuğuna ve evlenme yoluyla Türk vatandaşlığını kazanan eşine tesir etmez.

(3) Vatandaşlığı iptal edilenlerin mallarının tasfiyesi hakkında Kanunun 33 üncü maddesi hükümleri uygulanır.

Türk vatandaşlığının seçme hakkı ile kaybı

MADDE 59 –

(1) Türk vatandaşlığını aşağıda belirtilen nedenlerle kazanmış olan ve ergin olmalarından itibaren üç yıl içinde Türk vatandaşlığından ayrılmak üzere yazılı bildirimde bulunan kişiler Türk vatandaşlığından ayrılabilirler:

a) Ana ya da babadan dolayı soy bağı nedeniyle doğumla Türk vatandaşı olanlardan yabancı ana veya babanın vatandaşlığını doğumla veya sonradan kazananlar.

b) Ana ya da babadan dolayı soy bağı nedeniyle Türk vatandaşı olanlardan doğum yeri esasına göre yabancı bir devlet vatandaşlığını kazananlar.

c) Evlat edinilme yoluyla Türk vatandaşlığını kazananlar.

ç) Doğum yeri esasına göre Türk vatandaşı oldukları halde, sonradan yabancı ana veya babasının vatandaşlığını kazananlar.

d) Sonradan Türk vatandaşlığını kazanmış ana veya babaya bağlı olarak Türk vatandaşlığını kazananlar.

(2) Türk vatandaşlığının kaybı ilgili kişiyi vatansız kılacak ise seçme hakkı kullanılamaz.

Türk vatandaşlığının seçme hakkı ile kaybında başvuru ve yapılacak işlemler

MADDE 60 –

(1) Müracaat makamlarınca, seçme hakkını kullanmak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybetmek isteyenlerin 59 uncu maddede aranan şartları taşıyıp taşımadıkları tespit edilir. Aranan şartları taşıyan kişiler adına aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenir ve karar alınmak üzere Bakanlığa gönderilir:

a) İsteği belirten form dilekçe.

b) Kişinin kazandığı devlet vatandaşlığını gösteren belge.

c) Müracaat makamlarınca sistemden alınan nüfus kayıt örneği.

Türk vatandaşlığının seçme hakkı ile kaybında karar

MADDE 61 –

(1) Bakanlıkça yapılan inceleme sonucunda, aranan şartları taşıyan kişi Bakanlık kararı ile Türk vatandaşlığını kaybeder.

(2) Türk vatandaşlığını kaybeden kişinin aile kütüğündeki kaydı gerekli açıklama yapılarak kapalı hale getirilir.

(3) Aranan şartları taşımayan kişinin talebi Bakanlıkça reddedilir.

(4) Seçme hakkı ile Türk vatandaşlığının kaybı, bu hakkın kullanılmasına dair şartların varlığının tespitine ilişkin Bakanlık kararı tarihinden itibaren hüküm ifade eder.

(5) Seçme hakkını kullanarak Türk vatandaşlığının kaybı kişinin eşine tesir etmez, çocuklar hakkında ise 50 nci maddedeki hükümler uygulanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Ortak Hükümler

Türk vatandaşlığının ispatı

MADDE 62 –

(1) Türk vatandaşlığının ispatı herhangi bir şekle tabi değildir.

(2) Aşağıdaki resmi kayıt ve belgeler, aksi sabit oluncaya kadar ilgilinin Türk vatandaşı olduğuna karine teşkil eder:

a) Nüfus kayıtları.

b) Nüfus ve uluslararası aile cüzdanları.

c) Pasaport veya pasaport yerine geçen belgeler.

Vatandaşlık ihtilafları

MADDE 63 –

(1) Bir kişinin Türk vatandaşı olup olmadığı konusunda tereddüde düşüldüğü takdirde bu husus Bakanlıktan sorulur. Bakanlıkça ilgili kişinin Türk vatandaşı olup olmadığı ilgili mevzuat ve uluslararası anlaşmalar çerçevesinde incelenerek sonuç ilgili makama bildirilir.

(2) Ana veya babadan dolayı Türk vatandaşı olduğu iddiasında bulunan kişi iddiasını kanıtlayacak her türlü bilgi ve belge ibraz edebilir. Kişi tıbbi raporlara dayanılarak mahkemece verilmiş olan tespit kararı da ibraz edebilir. Herhangi bir belge ibraz edilememesi veya ibraz edilen belgelerle iddia edilen ana ya da baba arasında bağ kurulamaması durumunda talep reddedilir.

Vatandaşlık işlemlerinde müracaat makamı ve usul

MADDE 64 –

(1) Türk vatandaşlığının kazanılması, kaybı, ispatı ve çok vatandaşlığa ilişkin başvurular yurt içinde yerleşim yerinin bulunduğu valiliğe, yurt dışında ise dış temsilciliklere bizzat veya bu hakkın kullanılmasına ilişkin özel vekâletname ile yapılır. Posta yoluyla yapılan müracaatlar kabul edilmez.

(2) Ergin olmayan veya ayırt etme gücünden yoksun bulunan kişilerin vatandaşlıkla ilgili başvuruları veli ya da vasileri tarafından yapılır.

(3) Yurt içinde çok vatandaşlığın tesciline yönelik bildirimler doğrudan yerleşim yerinin bulunduğu nüfus müdürlüğüne de yapılabilir.

(4) Birden fazla devlet vatandaşlığına sahip olup, Türk vatandaşlığını kazanma müracaatında bulunan kişinin işlemlerinde Bakanlıkça yapılacak araştırma sonucunda daha sıkı ilişki halinde bulunduğu tespit edilen devlet vatandaşlığı esas alınır.

(5) Vatandaşlığa ilişkin müracaat ve işlemlerde Türk vatandaşı olanlarda Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, yabancı olanlarda ise yabancı kimlik numarası esas alınır.

(6) Vatandaşlık işlemlerinde başvuru tarihi olarak kişinin form dilekçesinin müracaat makamınca evrak kaydına alındığı tarih esas alınır.

Maddi hataların düzeltilmesi

MADDE 65 –

(1) Türk vatandaşlığının kazanılmasına veya kaybına ilişkin düzeltme ya da tamamlama kararı, kararı veren makam tarafından alınır.

(2) Türk vatandaşlığının kazanılmasına veya kaybına ilişkin olarak verilen kararlarda yer alan kişi bilgilerinin dayanağına uygun olarak yazılmadığının ya da eksik olduğunun sonradan anlaşılması halinde düzeltme kararı alınmak suretiyle hatalı bilgiler düzeltilir, eksik olan bilgiler ise tamamlanır.

(3) Türk vatandaşlığının kazanılmasına veya kaybına ilişkin olarak dayanağına uygun şekilde tesis edilen nüfus kayıtları üzerinde mahkeme kararı olmadan herhangi bir düzeltme işlemi yapılamaz.

Vatandaşlık kararının geri alınması

MADDE 66 –

(1) Türk vatandaşlığının kazanılması veya kaybına ilişkin kararların, hukuki şartlar oluşmadan veya mükerrer ya da sehven verildiği sonradan anlaşıldığı takdirde kararı veren makam tarafından geri alınır. Geri alınan karar, ilk karar tarihinden itibaren hükümsüz hale gelir.

Yabancı makamlarca verilmiş olan resmi belgelerin tasdik işlemleri

MADDE 67 –

(1) Yabancı makamlarca verilmiş olan resmi belgelerin tasdik işlemleri Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 167 nci maddesine göre yapılır.

(2) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancıların başvuru sırasında ibraz ettikleri yabancı makamlardan alınan diploma, pasaport gibi belgelerin Türkçe tercümeli ve noter tasdikli olması yeterlidir.

(3) Gerekli görülen hallerde ikamet tezkerelerinin aslına uygunluğunun tasdiki il müdürlüklerince de yapılabilir.

Muvafakat

MADDE 68 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanma veya kaybetme müracaatında bulunan ana veya babaya bağlı olarak işlem gören çocukla ilgili muvafakat noter huzurunda verilir. Ancak müracaat makamında işlemi yapan memur huzurunda da muvafakat verilebilir.

(2) Yetkili yabancı makamlar huzurunda düzenlenen muvafakat belgesi, 67 nci maddedeki hükümlere göre işleme alınır.

Vatandaşlık başvuru inceleme komisyonu

MADDE 69 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancıların başvuru için gerekli şartları taşıyıp taşımadıklarının tespiti, illerde oluşturulan komisyon tarafından yapılır.

(2) Komisyon, il valisi veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, il müdürlüğü, il emniyet müdürlüğü, il jandarma komutanlığı, il millî eğitim müdürlüğü ve sosyal hizmetler il müdürlüğünden en az şube müdürü düzeyinde görevlendirilen temsilcilerden oluşur. Komisyon başkanı gerekli gördüğü hallerde diğer birim temsilcilerini görüşlerini almak üzere komisyona davet edebilir.

Komisyonun çalışma usul ve esasları

MADDE 70 –

(1) Komisyonun sekretarya hizmetleri il müdürlüğü tarafından yürütülür.

(2) Komisyon, başkan olmaksızın toplanamaz, üye tam sayısının en az üçte ikisi ile toplanır ve kararlar toplantıya katılanların oy çokluğu ile alınır. Oylamada eşitlik olması halinde başkanın taraf olduğu görüş kabul edilir. Karara katılmayan temsilci, gerekçesini yazılı olarak belirtir.

(3) Komisyon, gündem olması halinde en geç onbeş gün içinde toplanır. Komisyonun toplanacağı tarihler, komisyon başkanınca iş yoğunluğuna göre belirlenir.

(4) Komisyon, Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancılarda aranan başvuru şartlarının bulunup bulunmadığını inceler ve kanaatini belirtir

Yabancının ikameti ve ikamet sürelerinin hesaplanması

MADDE 71 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancı için ikamet sürelerinin geçerliliği ve hesaplanmasında aşağıdaki esaslara göre işlem yapılır:

a) Yabancının Türkiye’de ne kadar süre ile ikamet ettiği il emniyet müdürlüğünce verilen ikamet tezkeresi ve Türkiye’ye giriş ve çıkış tarihlerini gösteren belge ile belirlenir.

b) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancı, aranan ikamet süresi içinde toplam altı ayı geçmemek üzere Türkiye dışında bulunabilir. Türkiye dışında geçirilen toplam altı ayı geçmeyen süre, öngörülen ikamet süresi içinde değerlendirilir.

c) Yabancının ikamet süresi içinde toplam altı aydan fazlasını Türkiye dışında geçirmesi ya da geçerli ikamet izni olmaksızın veya ikamet izni almadan altı aydan fazla Türkiye’de bulunması ikamet süresini keser ve bu tarihten önceki ikamet süreleri dikkate alınmaz.

ç) Yasal ikamet izni olmaksızın veya yasal olmakla birlikte Türkiye’de yerleşme niyetini göstermeyen; sığınma veya iltica başvuru sahibi, sığınmacı, öğrenim, turistik, öğrenim gören çocuğuna refakat, tedavi gibi amaçlarla alınan ikamet tezkeresiyle ya da diplomatik veya konsüller ayrıcalıkla bağışıklık sağlayan yabancı misyon personeli kimlik kartıyla Türkiye’de ikamet edilmesi Türk vatandaşlığının kazanılmasında geçerli ikamet olarak kabul edilmez.

d) Türk vatandaşlığının kazanılmasında kabul edilmeyen ikamet nedenleri ile Türkiye’de bulunan kişinin sonradan geçerli sayılan bir nedenle ikamete bağlanması halinde önceki ikamet süreleri de hesaba katılır. Bu hüküm, turistik amaçlı ikamet tezkeresi ile Türkiye’de bulunanlar hakkında uygulanmaz.

Araştırma, soruşturma ve geçerlilik süresi

MADDE 72 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancı hakkında yerleşim yerinin bulunduğu güvenlik birimlerince soruşturma, Millî İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı ile Emniyet Genel Müdürlüğünce de arşiv araştırması yapılır. Komisyon tarafından gerekli görülmesi halinde kamu görevlileri aracılığı ile soruşturma yaptırılabilir.

(2) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancı hakkında 28 inci madde uyarınca yerleşim yerinin bulunduğu güvenlik birimlerince yapılan soruşturma sonucunda evliliğin Türk vatandaşlığını kazanmak amacıyla yapılıp yapılmadığına dair olumlu veya olumsuz bir kanaate varılamaması halinde Türk vatandaşı eşin yakınlarının ifadelerine de başvurulmak suretiyle kanaat oluşuncaya kadar periyodik olarak soruşturma işlemine devam edilir.

(3) Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının usulleri ilgili kurumlarla birlikte Bakanlıkça belirlenir.

(4) Türk vatandaşlığını kazanmak veya kaybetmek isteyen kişi hakkında yapılan araştırma ve soruşturma bir yıl geçerlidir, ancak gerekli görülen hallerde bu süre beklenmeksizin yeniden araştırma ve soruşturma yaptırılabilir.

(5) İlgili kurumlarca yapılan araştırma sonucunda Anayasa ile kurulu devlet düzenini yıkma yolunda faaliyette bulunduğu, bu faaliyetlerde bulunanlarla işbirliği yaptığı veya bunları maddi olarak desteklediği, Türkiye Cumhuriyetinin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğüne karşı yurt içinde veya dışında, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlarla ilgili faaliyetlerde bulunduğu, isyan, casusluk ve vatana ihanet suçlarına katıldığı, silah ve uyuşturucu madde kaçakçılığı, insan kaçakçılığı ve insan ticareti yaptığı veya bunlarla ilişki içerisinde bulunduğu tespit edilenler ile taksirli suçlar hariç olmak üzere ertelenmiş, zamanaşımına uğramış, hükmün açıklanması geriye bırakılmış, paraya çevrilmiş veya affa uğramış olsa dahi, altı aydan fazla hapis cezası alanlar Türk vatandaşlığını kazanamaz.

Vatandaşlık dosyasının düzenlenmesinde müracaat makamlarınca uyulacak esaslar

MADDE 73 –

(1) Başvuruda bulunan kişi adına istenen belgelerden birer adedi asıl, birer adedi fotokopi olmak üzere iki dosya düzenlenir. Dosyanın aslı, içerisindeki belgeleri gösteren dizi pusulasına bağlanarak Bakanlığa gönderilir, ikinci örneği ise müracaat makamında muhafaza edilir.

(2) Başvuruda bulunan kişi hakkında Bakanlıkça verilen kararın ilgilisine tebliğinden sonra müracaat makamınca muhafaza edilen dosya ilgili mevzuatına göre imha edilir.

(3) Başvuruda bulunan kişinin talebinin reddi halinde Bakanlıkta tutulan dosyası işlemden kaldırılarak ilgili mevzuatına göre işlem yapılır. Aynı kişinin yeniden müracaatta bulunması halinde usulüne uygun şekilde müracaat makamlarınca yeni bir başvuru dosyası düzenlenir.

Ad ve soyadın tescili

MADDE 74 –

(1) Türk vatandaşlığını kazanmak üzere başvuruda bulunan yabancılar Türkçe ad ve soyadı alabilir. Ancak kendi ad ve soyadlarını muhafaza etmek istedikleri takdirde kişinin ad ve soyadı 1353 sayılı Türk Harflerinin Kabul ve Tatbiki Hakkında Kanun gereğince Türk harfleri ile yazılır ve aile kütüğüne tescil edilir. Konulan ön adlar iki adı geçmemek üzere ve kısaltma yapılmadan yazılır.

(2) Soyadı alınmasında Soyadı Nizamnamesinde belirtilen esaslar gözönünde bulundurulur. Soyadı tek kelime halinde yazılır. Ad ve soyadında çizgi, tire, nokta gibi işaretler kullanılmaz.

Denklik belgesi

MADDE 75 –

(1) Türk vatandaşlığını sonradan kazanmış kişilerin Türkçe ad ve soyadı seçmeleri halinde önceki ad ve soyadları nüfus kayıtlarına işlenir.

(2) Türk vatandaşlığını sonradan kazanan kişilere talepleri halinde; nüfus kayıtlarına dayanılarak önceki ad ve soyadlarını gösteren denklik belgesi Genel Müdürlükçe veya nüfus müdürlüklerince düzenlenir.

(3) Türk vatandaşlığını kazananların önceki ad ve soyadlarının nüfus kayıtlarında bulunmaması halinde; varsa kişinin Genel Müdürlükte bulunan dosyasındaki belgeler esas alınarak Türk vatandaşlığını kazanmadan önceki ad ve soyadının nüfus kaydına işlenmesi sağlanır ve buna dayanılarak denklik belgesi Genel Müdürlükçe veya nüfus müdürlüklerince düzenlenir.

(4) Dosyasındaki belgelerin yeterli olmaması halinde mevcut pasaport, doğum belgesi gibi kişinin Türk vatandaşlığını kazanmadan önceki ad ve soyadını gösterir belge ile dosyasındaki bilgilerin karşılaştırılması sonucu, aynı kişi olduğuna kanaat getirilmesi halinde Türk vatandaşlığını kazanmadan önceki ad ve soyadının nüfus kaydına işlenmesi sağlanır ve buna dayanılarak denklik belgesi Genel Müdürlükçe veya nüfus müdürlüklerince düzenlenir.

(5) Denklik belgesi için başvuran kişinin Genel Müdürlükteki dosyasına ulaşılamaması ya da kişinin ibraz ettiği belgelerle dosyasındaki bilgilerin karşılaştırılması sonucu aynı kişi olduğuna kanaat getirilememesi halinde talep reddedilir.

Formlar

MADDE 76 –

(1) Vatandaşlık işlemlerinde kullanılan formları hazırlamaya, gerekli düzenlemeleri yapmaya, uygulamaya koymaya ve uygulamadan kaldırmaya Genel Müdürlük yetkilidir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşlarının Türk vatandaşlığını kazanmasında başvuru için gerekli belgeler ve yapılacak işlemler

MADDE 77 –

(1) Kanunun 42 nci maddesinde belirtilen şartları taşıyanlardan Türk vatandaşlığını kazanmak isteyenler ile varsa birlikte işlem görecek çocukları adına aşağıda belirtilen belgelerden oluşan dosya düzenlenerek Bakanlığa gönderilir:

a) İsteği belirten form dilekçe.

b) Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşlığını doğumla kazandığını gösteren yetkili makamlarca verilmiş belge.

c) Medenî hal belgesi ve evli ise evlenme belgesi, boşanmış ise boşanma belgesi, dul ise eşine ait ölüm belgesi.

ç) Evli ise eşinin, varsa ergin olmayan çocuklarının kimliklerini ve aile bağlarını kanıtlayan belge.

d) Varsa Türk vatandaşı birinci veya ikinci derece yakınlarına ait müracaat makamlarınca sistemden alınan nüfus kayıt örneği.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşlarının Türk vatandaşlığını kazanma başvurularında karar ve tescil

MADDE 78 –

(1) Bakanlıkça yapılan inceleme sonucunda aranan şartları taşıdığı anlaşılan Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşı olan kişi, Bakanlık kararı ile Türk vatandaşlığını kazanır.

(2) Aranan şartları taşımayan kişinin talebi Bakanlıkça reddedilir.

(3) Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşlığını sonradan kazanmış olan yabancılar hakkında ise genel hükümler uygulanır.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşlarının Türk vatandaşlığını kazanmasının geçerliliği ve sonuçları

MADDE 79 –

(1) Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşlarının Türk vatandaşlığını kazanmaları, Bakanlığın karar tarihinden itibaren hüküm ifade eder.

(2) Türk vatandaşlığını kazanan kişinin eş ve çocukları hakkında 37 nci maddedeki hükümler uygulanır.

Çok vatandaşlık

MADDE 80 –

(1) Herhangi bir nedenle bir veya birden fazla yabancı devlet vatandaşlığını kazanan ve bu yolda yazılı bildirimde bulunan Türk vatandaşı hakkında yapılacak inceleme sonucunda, aile kütüklerindeki kimlik bilgileri ile ibraz ettiği yabancı devlet vatandaşlığı kimlik belgesindeki bilgilerin karşılaştırılması sonucu, aynı kişi olduğunun tespiti halinde nüfus kaydına çok vatandaşlığa sahip olduğuna dair açıklama yapılır.

Çok vatandaşlığa ilişkin bildirim

MADDE 81 –

(1) Herhangi bir nedenle bir veya birden fazla yabancı devlet vatandaşlığını kazanan kişilerden ergin olanların kendileri, ergin olmayanların ise veli ya da vasisi yurt içinde yerleşim yerinin bulunduğu nüfus müdürlüğüne, yurt dışında ise dış temsilciliklere yazılı bildirimde bulunur.

(2) Bildirim sırasında, nüfus cüzdanının veya örneğinin ve diğer devlet vatandaşlığının hangi tarihte kazanıldığını gösteren ve kişinin kimlik bilgilerini içeren belgenin ibraz edilmesi zorunludur.

Dış temsilciliklere yapılan çok vatandaşlığa ilişkin bildirimler

MADDE 82 –

(1) Dış temsilciliklere çok vatandaşlığa ilişkin form dilekçe ile yapılan bildirim üzerine; kişiye ait form dilekçe ile belgeler, ilgilinin kaydına çok vatandaşlığa ilişkin gerekli açıklamanın yapılması için doğrudan kayıtlı olduğu yerin nüfus müdürlüğüne gönderilir.

Çok vatandaşlığa ilişkin bildirimlerde nüfus müdürlüğünce yapılacak işlemler ve uygulanacak esaslar

MADDE 83 –

(1) Herhangi bir nedenle yabancı bir devlet vatandaşlığını kazanan ve form dilekçe ile nüfus müdürlüklerine ya da dış temsilciliklere bildirimde bulunan Türk vatandaşlarının çok vatandaşlık işlemleri nüfus müdürlüklerince yürütülür.

(2) Bildirim üzerine nüfus müdürlüğünce, ilgili kişilerin nüfus kayıtlarında yer alan adı, soyadı, doğum tarihi ve cinsiyet bilgileri ile sahip oldukları diğer devlet vatandaşlığını gösteren belgelerde yer alan kimlik bilgileri karşılaştırılır.

(3) Yapılan karşılaştırma sonucunda kimlik bilgilerinin uyması halinde ilgili veri giriş formu düzenlenir ve nüfus kaydına gerekli açıklama yapılır. Çok vatandaşlığa ait bildirim formuna diğer olaylar kütüğünden numara verilir ve dayanak belgeleri ile birlikte muhafaza edilir.

(4) Kimlik bilgilerinin farklı olması halinde bu kişilerin talepleri reddedilir.

(5) Yabancı devlet vatandaşlığının kazanılması sırasında yabancı ad ve soyadının seçildiğini gösteren yetkili makamlarca verilmiş belge ibraz edilmesi halinde, çok vatandaşlık işlemi yapılan kişinin nüfus kaydına almış olduğu yabancı ad ve soyadı da işlenir.

(6) Çok vatandaşlığa sahip olduğu halde bu yolda bildirimde bulunmayan Türk vatandaşlarının diğer devlet vatandaşlığı ile yapmış oldukları nüfus olayları, nüfus kayıtlarına işlenmez.

Çok vatandaşlık açıklamasının geçersiz hale getirilmesi

MADDE 84 –

(1) Çok vatandaşlığa sahip Türk vatandaşının herhangi bir nedenle taşıdığı diğer devlet vatandaşlığını kaybetmesi halinde; ergin olanın kendisi, ergin olmayanın ise veli ya da vasisi yurt içinde yerleşim yerinin bulunduğu nüfus müdürlüğüne, yurt dışında ise dış temsilciliklere yazılı olarak bildirimde bulunur.

(2) Bildirim sırasında, kişinin nüfus cüzdanı veya örneği ile diğer devlet vatandaşlığını hangi tarihte kaybettiğini gösteren ve kimlik bilgilerini içeren belge ibraz edilir.

(3) Dış temsilciliklere bildirimde bulunan kişilere ait form dilekçe ile belgeler gerekli işlem yapılmak üzere doğrudan ilgilinin aile kütüğünde kayıtlı olduğu yerin nüfus müdürlüğüne gönderilir.

(4) Yapılan karşılaştırma sonucunda kimlik bilgilerinin uyması halinde ilgili veri giriş formu düzenlenir ve çok vatandaşlığın geçersiz hale getirildiğine ilişkin gerekli açıklama yapılır.

(5) Kimlik bilgilerinin farklı olması halinde bu kişilerin talepleri reddedilir.

Vatandaşlık işlemlerinde çok vatandaşlığa sahip olan kişinin kimlik bilgilerinin farklı olması

MADDE 85 –

(1) Çok vatandaşlığa sahip olan kişinin vatandaşlık işlemleri için ibraz ettiği yabancı devlet vatandaşlığını gösteren kimlik belgesindeki bilgiler ile aile kütüğündeki kimlik bilgilerinin farklı olması halinde vatandaşlık işlemleri yapılmaz. Farklı kimlik bilgilerine sahip olan kişinin, aynı kişi olduğuna dair Türk mahkemelerince verilmiş tespit kararını ibraz etmesi halinde talebi yeniden değerlendirilir.

Tebligat

MADDE 86 –

(1) Türk vatandaşlığının kazanılmasına ve kaybına ilişkin kararlar müracaat makamları aracılığıyla ilgiliye tebliğ olunur.

(2) Kaybettirme kararları Resmi Gazetede yayımlanır ve yayımlandığı tarihte ilgilisine tebliğ edilmiş sayılır.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 87 –

(1) 4/5/2004 tarihli ve 2004/7275 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Türk Vatandaşı ile Evlenme Nedeniyle Türk Vatandaşlığının Kazanılmasına ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Vatandaşlarının Türk Vatandaşlığını Kazanmalarına İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Atıflar

MADDE 88 –

(1) Diğer mevzuatta 1/7/1964 tarihli ve 11742 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan mülga 11.2.1964 Tarihli ve 403 Sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğe ve mülga Türk Vatandaşı ile Evlenme Nedeniyle Türk Vatandaşlığının Kazanılmasına ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Vatandaşlarının Türk Vatandaşlığını Kazanmalarına İlişkin Yönetmeliğe yapılmış olan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

Yürürlük

MADDE 89 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 90 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

11/2/2010 TARİHLİ VE 2010/139 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARI İLE YÜRÜRLÜĞE KONULAN YÖNETMELİĞE EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN YÖNETMELİKLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN ÇİZELGE

Ek ve Değişiklik Getiren Yönetmeliği Yürürlüğe Koyan Kararnamenin
TarihiNumarası2010/139 Sayılı Yönetmeliğin Değişen MaddeleriYürürlüğe Giriş Tarihi
12/12/20162016/90612012/1/2017
13/3/20172017/10008205/5/2017
18/09/2018Karar Sayısı:1062019/09/2018

[1] (1) 12/12/2016 tarihli ve 2016/9601 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 1 inci maddesiyle, bu maddeye birinci fıkrasından sonra gelmek üzere (2) numaralı fıkra eklenmiş ve mevcut fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.

[2] (2) 12/12/2016 tarihli ve 2016/9601 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 1 inci maddesiyle, bu maddeye birinci fıkrasından sonra gelmek üzere (2) numaralı fıkra eklenmiş ve mevcut fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.

[3] (3) 12/12/2016 tarihli ve 2016/9601 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 1 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “(b) bendine” ibaresi “(b) ve (c) bentlerine” şeklinde, “ikinci” ibaresi “üçüncü” şeklinde değiştirilmiştir.

ULUSLARARASI TARIMSAL EĞİTİM MERKEZİ MÜDÜRLÜĞÜ GÖREV VE ÇALIŞMA YÖNETMELİĞİ

6 Nisan 2010 SALI           Resmî Gazete     Sayı : 27544

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ULUSLARARASI TARIMSAL EĞİTİM MERKEZİ MÜDÜRLÜĞÜ GÖREV VE ÇALIŞMA YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; Uluslararası Tarımsal Eğitim Merkezi Müdürlüğünün Bakanlıkça belirlenen tarım politikaları çerçevesinde yapacağı çalışmaları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik; Tarım ve Köyişleri Bakanlığına bağlı Uluslararası Tarımsal Eğitim Merkezi Müdürlüğünün teşkilat yapısı ve görevleri ile ilgili usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanunu, 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Eğitim: Bakanlıkça belirlenen tarım politikaları çerçevesinde; insan kaynaklarını geliştirmek amacıyla sürdürülen her türlü faaliyeti,

c) Katılım belgesi: Kurs sonunda yapılan sınavlarda başarısız olan kursiyerlere ya da başarı belgesi gerektirmeyen ve sınav yapılmayan eğitimlere katılan kursiyerlere Uluslararası Tarımsal Eğitim Merkezi Müdürlüğü tarafından verilen belgeyi,

ç) Sertifika: Hizmet içi eğitim kursları sonunda yapılan sınavlarda başarılı olan kursiyerlere Uluslararası Tarımsal Eğitim Merkezi Müdürlüğünce, diğer kursların sonunda yapılan sınavlarda başarılı olan kursiyerlere Millî Eğitim Müdürlüğü ve Uluslararası Tarımsal Eğitim Merkezi Müdürlüğü işbirliğinde verilen belgeyi,

d) UTEM: Uluslararası Tarımsal Eğitim Merkezi Müdürlüğünü ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Teşkilat Yapısı ve Görevleri

Teşkilat yapısı

MADDE 5 –

(1) UTEM, Bakanlığın belirlediği tarım politikaları çerçevesinde, eğitim, yayın ve işletme faaliyetleri yürüten ve doğrudan merkeze bağlı taşra teşkilatıdır.

UTEM’in görevleri

MADDE 6 –

(1) UTEM’in, ulusal ve uluslararası düzeyde, doğal kaynakların etkin kullanılması, bitkisel, hayvansal ve su ürünleri üretiminin, tarımsal alanda bilişim teknolojilerinin, insan kaynaklarının, kırsal kalkınmada yönetim, işletim, destekleme ve idari organizasyonların geliştirilmesi kapsamında yapacağı görevler şunlardır:

a) Bakanlığın her kademedeki çalışanlarının mesleki ve kişisel yeterliliklerini geliştirici hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimi yapmak ve yaptırmak,

b) Kamu dışı tarım sektörünün gelişen ihtiyaçlarına yönelik talep odaklı tarımsal eğitim yapmak ve yaptırmak,

c) Kamu ve kamu dışı tarım sektörünün eğitim ihtiyaçlarını tespit etmek, verdiği eğitimlerin etkinliğini artırıcı araştırmalar yapmak, rapor düzenlemek ve Bakanlığa görüş ve önerilerde bulunmak,

ç) Çalışma konularıyla ilgili, uygulama tesisleri, işletmeleri ve dokümantasyon merkezi kurmak, mevcut olanların devamlılığını sağlamak,

d) Eğitimin niteliğine göre programın sonunda katılım belgesi veya sertifika vermek,

e) Hizmet içi eğitim programları dışında, sertifikaya götüren eğitim programlarını Millî Eğitim Bakanlığı ile işbirliği hâlinde düzenlemek,

f) Çalışma konularıyla ilgili ulusal ve uluslararası kuruluşlarla karşılıklı işbirliği çerçevesinde, eğitim çalışmaları yürütmek, tarımsal deneyim ve teknolojilerin aktarımını sağlayacak ortak projeler hazırlamak,

g) Çalışma konularında ulusal ve uluslararası nitelikte teknik araştırma, inceleme, değerlendirme ve organizasyonlar düzenlemek, yapılan bu tür organizasyonlara katılım sağlamak,

ğ) Çalışma konularında ulusal ve uluslararası panel, konferans, kongre, sempozyum, çalıştay gibi toplantı ve organizasyonlar düzenlemek, yapılan bu tür organizasyonlara katılım sağlamak,

h) Çalışma konularıyla ilgili öncelikle elektronik ortamda olmak üzere yazılı, görsel ve işitsel eğitim materyalleri hazırlamak, hazırlatmak,

ı) Ortak kurum kültürü oluşturmak ve geliştirmek amacıyla sosyal ve kültürel faaliyetler yapmak ve yaptırmak,

i) Uluslararası düzeyde ülkemiz tarımını ve Bakanlığı tanıtıcı faaliyetler yapmak,

j) Bakanlığın vermiş olduğu benzer görevleri yapmak.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Geçici ve Son Hükümler

UTEM ile ilgili diğer hükümler

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Personelin görevleri, nitelikleri ve kursiyerlerle ilgili hükümler, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç üç ay içerisinde Bakanlıkça belirlenir.

Yürürlük

MADDE 7 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 8 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

ULUSAL SÜT KONSEYİ KURULUŞ VE ÇALIŞMA ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

6 Mayıs 2009 ÇARŞAMBA  Resmî Gazete     Sayı : 27220

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ULUSAL SÜT KONSEYİ KURULUŞ VE ÇALIŞMA ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 23/9/2008 tarihli ve 27006 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulusal Süt Konseyi Kuruluş ve Çalışma Esasları Hakkında Yönetmeliğin 1 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununda belirtilen ulusal tarım politikaları çerçevesinde çalışmalar yapmak üzere; süt üreticilerinin oluşturdukları birlikler, dernekler, kooperatifler ve sanayicilerin oluşturdukları birlik, dernek, kooperatif temsilcileri ile bunlara üye olan gerçek ve tüzel kişiler, süt ile ilgili çalışmalar yapan araştırma ve eğitim kurumları, meslek odaları, tüketici örgütleri ile kamu kurum ve kuruluşlarının bir araya gelerek tüzel kişiliği haiz bir Ulusal Süt Konseyi kurmalarını sağlamak ve konseyin kuruluş, işleyiş, yönetim ile görev, yetki, denetim ve gelirleri kapsamında yer alan çalışma usul ve esasları düzenlemektir.”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(ğ) Sanayici: Çiğ sütün işlenmesi, paketlenmesi ve pazarlanması için Bakanlıktan üretim izni almış gerçek veya tüzel kişilerin oluşturdukları birlik, dernek veya kooperatif temsilcileri ile bunlara üye olan gerçek ve tüzel kişileri,”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“b) Sanayici Alt Grubu Üyeleri: Sütten elde edilen her türlü asıl ve yan ürünleri işleyerek yarı mamul ve mamul ürünlere dönüştüren ve bunları pazarlayan, gerçek veya tüzel kişilerin oluşturdukları ulusal çiğ süt üretiminin en az %10 unu işleme kapasitesine haiz birlik, dernek veya kooperatif temsilcileri ve bunlara üye olan gerçek veya tüzel kişiler ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB) temsilcisi.

c) Kamu ve Kamuya Ait Araştırma Merkezleri ve Meslek Kuruluşları Alt Grubu Üyeleri: Bakanlık ile Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı, Dış Ticaret Müsteşarlığı, Türk Standartları Enstitüsü, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırmalar Kurumu, konuyla ilgili üniversiteler, enstitüler ve araştırma merkezleri, Tüketici Dernekleri Federasyonu, Türk Veteriner Hekimleri Merkez Konseyi, Ziraat Mühendisleri Odası ve Gıda Mühendisleri Odası.”

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 8 – (1) Kuruluşu takiben, üyelik şartlarına haiz 6 ncı maddede belirtilen alt gruplarda yer alan kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişiler konseye üye olabilir.”

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(4) Genel Kurul Divanı, başkan ve iki kâtip üyeden teşekkül eder. Divan başkanı gizli oyla, diğer üyeler işaret oyu ile seçilir. Divan başkanı ve üyelerinin seçiminden sonra Genel Kurul toplantısına geçilerek gündem gereği yerine getirilir.”

MADDE 6 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 7 – Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

BİTKİKORUMA ÜRÜNLERİNİN TOPTAN VE PERAKENDE SATILMASI İLE DEPOLANMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

Resmi Gazete Tarihi: 10.03.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27870

BİTKİKORUMA ÜRÜNLERİNİN TOPTAN VE PERAKENDE SATILMASI İLE DEPOLANMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİBÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin amacı; Bakanlıkça onaylı bitki koruma ürünlerinin toptan veya perakende olarak satılması ve depolanması ile bu ürünleri toptan ve perakende satacak ve depolayacakların uyması gereken esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik; Bakanlıkça onaylı bitki koruma ürünlerinin toptan ve perakende olarak satışında kimlerin yetkili olduğunu, bayi ve toptancıların sorumluluklarını, bitki koruma ürünlerinin depolanması ve satışlarının kontrolü ile ilgili usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –(1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 18 inci, 19 uncu, 31 inci, 32 nci, 39 uncu, 41 inci, 42 nci ve 43 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Askıya alma: Bu Yönetmelik kapsamında verilen izin belgesinin belirli bir süre ile geçersiz sayılması,

b) Bakanlık:(Değişik ibare:RG-30/5/2012-28308) Gıda, Tarım ve Hayvancılık,

c) Bayi: Bitki koruma ürünlerini perakende satan izin belgesi sahibi gerçek kişileri,

ç) Bitki koruma ürünü: Kullanıcıya farklı formlarda sunulan, bitki ve bitkisel ürünleri zararlı organizmalara karşı koruyan veya bu organizmaların etkilerini önleyen, bitki besleme amaçlı olanlar dışında bitki gelişimini etkileyen, koruyuculara ilişkin özel bir düzenleme kapsamında bulunmayan, ancak bitkisel ürünleri koruyucu olarak kullanılan, bitki ve bitki kısımlarının istenmeyen gelişmelerini kontrol eden veya önleyen, istenmeyen bitkileri yok eden, bir veya daha fazla aktif madde veya maddeleri içeren, sinerji yaratan veya güvenilirliği artıran maddeler gibi bileşenleri içeren preparatları,

d) (Değişik:RG-30/5/2012-28308) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

e) İzin belgesi: Bitki Koruma Ürünleri Bayilik İzin Belgesi veya Bitki Koruma Ürünleri Toptancı İzin Belgesi veya Bitki Koruma Ürünleri Depo İzin Belgesini,

f) (Değişik:RG-30/5/2012-28308) İl müdürlüğü:İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerini,

g) İlçe müdürlüğü: Bakanlık ilçe müdürlüklerini,

ğ) Kanun: 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununu,

h) Kontrol görevlisi: Bitki koruma ürünü bayi veya toptancıları ile bu ürünlerin satış yerleri ve depolarını kontrolle görevlendirilmiş kişiyi,

ı) Perakende satış: Bitki koruma ürünlerinin, tüketicinin ihtiyaçları oranında yapılan satış şeklini,

i) Toptancı: Bitki koruma ürünlerini, toplu olarak ve büyük miktarlarda yalnızca Bitki Koruma Ürünü Bayilik İzin Belgesi sahiplerine satışını yapan izin belgesi sahibi gerçek kişileri,

ifade eder.

İKİNCİBÖLÜM

Yetki,İzin Belgesi, Nakil ile Bayi veya Toptancılıktan Vazgeçme

Yetki

MADDE 5 –(1) Bitki koruma ürünlerinin toptan ve perakende satışları, bitki koruma ürünleri bayi izin belgesi veya bitki koruma ürünleri toptancı izin belgesi sahibi gerçek kişiler tarafından yapılır.

Bayi veya toptancı izin belgesi alabilecekler

MADDE 6 –(1) Bitki koruma ürünleri bayi veya toptancı izin belgesi verilecek kişilerde aranacak şartlar şunlardır:

a) Türk vatandaşı olmak,

b) (Değişik:RG-27/7/2012-28366) Ziraat mühendisi veya eczacı veya ziraat teknisyeni veya bitki sağlığı ile ilgili dersleri alarak mezun olmuş tekniker olmak,

c) Yılda bir kez Bakanlıkça yapılacak veya yaptırılacak olan sınavda 100 tam puan üzerinden 70 ve üzeri puan almak.

(2) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen unvanıyurtdışında almış olanların, eşdeğerliliklerinin belgelendirilmesi ve yetkili idarelerce onaylanması zorunludur.

(3) Sınav tarihi, Bakanlık tarafından il müdürlüğü aracılığı ile en az üç ay önce ilan edilir.

(4) Sınav için müracaatlar, sınavın yapılacağıtarihten en az kırkbeş gün önce il müdürlüğüne yapılır. İl müdürlüğü bu müracaatları sınav tarihinden otuz gün önce Bakanlığa bildirir.

Sınav

MADDE 7 –(1) 6 ncı maddede belirtilen sınav, aşağıdaki konulardan oluşur:

a) Bitki koruma ürünleri hakkında mevzuat,

b) Bitki koruma ürünlerinin çevreye ve insan sağlığına etkileri ve korunma yolları,

c) Bitki koruma ürünlerinin uygulamaya hazırlanması, formülasyon şekilleri ve karışabilirlikleri,

ç) Tarım ürünlerinde bitki koruma ürünlerinin kalıntısebepleri ve kalıntının önlenmesi,

d) Bitki koruma ürünlerinde direnç ve yönetimi,

e) Bitki koruma ürünlerinin satışında barkod uygulamaları,

f) Bitki hastalık ve zararlıları ile yabancı otlar,

g) Toksikoloji ve ekotoksikoloji,

ğ) Entegre zararlı yönetimi, entegre ürün yönetimi ve organik tarım,

h) Zirai mücadele ve entegre mücadele teknik talimatları,

ı) Mesleki diğer konular.

Gerekli belgeler

MADDE 8 –(1) 6 ncı maddede belirtilen şartları taşıyıp bayi veya toptancı izin belgesi almak isteyenler, başvuru dilekçesi ekinde bayi veya toptancılık yapacakları ildeki il müdürlüğüne aşağıdaki belgelerle birlikte müracaat ederler.

a) Diploma veya mezuniyet belgesinin aslı veya kurumca onaylı sureti,

b) (Değişik:RG-4/4/2012-28254) 6 ncı maddede belirtilen sınavda başarılı olduğuna ilişkin yazılı beyan (Başvuru dilekçesinde belirtilir),

c) (Değişik:RG-4/4/2012-28254) Bayi veya toptancılık yapılacak yerin veya deponun açık adresi (Başvuru dilekçesinde belirtilir),

ç) (Değişik:RG-4/4/2012-28254) T.C. kimlik numarası beyanı (Başvuru dilekçesinde belirtilir),

d) İki adet vesikalık fotoğraf.

İzin belgesi

MADDE 9 – (1) Müracaatlar ve üçüncü bölümde belirtilen satış yerleri ve depo ile ilgili hususlar il müdürlüğünce incelenir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen inceleme sonucunda uygun görülenlere; faaliyet konusuna göre Ek-1’de yer alan Bitki Koruma Ürünleri Bayi İzin Belgesi veya Ek-2’de yer alan Bitki Koruma Ürünleri Toptancı İzin Belgesi veya Ek-3’te yer alan Bitki Koruma Ürünleri Depo İzin Belgesi il müdürlüğünce iki nüsha olarak düzenlenir. İl müdürlüğünce onaylanan belgelerin birinci nüshası ilgiliye verilir, ikinci nüshası il müdürlüğünce muhafaza edilir.

Bayinin veya toptancının nakli

MADDE 10 –(1) Bayinin veya toptancının;

a) Bulunduğu il içerisinde bir başka adrese,

b) Bulunduğu ilden bir başka ile,

nakli durumunda, nakil olunacak yerin adresini gösterir dilekçe ve izin belgesi ile birlikte il müdürlüğüne müracaat etmesi zorunludur.

(2) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumda, izin belgesi nakil olunacak ilin il müdürlüğüne gönderilir.

(3) Birinci fıkrada belirtilen durumda, eski izin belgesi iptal edilir. Yeni adres bilgileri dikkate alınarak 8 inci madde kapsamında il müdürlüğünce düzenlenen ve onaylanan izin belgesi bayi veya toptancıya verilir.

(4) Nakil talebinde bulunan bayi veya toptancılar, nakil işlemlerini dört ay içerisinde tamamlamamaları durumunda, izin belgeleri ikaza gerek kalmadan iptal edilmiş sayılır.

Bayi ve toptancılıktan vazgeçme

MADDE 11 –(1) İl müdürlüğüne dilekçe ile müracaat ederek bayi veya toptancılıktan vazgeçenlerin izin belgesi il müdürlüğünce iptal edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Satış ve Depo Yerleri

Perakende satış yerlerinde aranan şartlar

MADDE 12 –(1) Bitki koruma ürünlerinin perakende satışının yapılacağı yerlerde aşağıdaki şartlar aranır.

a) Satış yerleri, en az yirmi metrekare büyüklüğünde, tabanı su geçirmeyen, kolayca temizlenebilen, nem, yağmur ve güneşin etkilerinden korunmuş, temiz, gerektiğinde ısıtma ve havalandırma imkânına sahip olmalıdır.

b) Bitki koruma ürünlerinin olumsuz etkilerine maruz kalınmaması için satış yerlerinde muhafazalı bir oda bulundurulur.

c) Satış yerlerinde, zararlı kokuların giderilmesi için havalandırma düzeni, el ve yüz yıkanabilecek su ve lavabo tertibatı ve yeterli oranda yangın söndürme cihazı bulundurulur.

ç) Satış yerlerinde, bitki koruma ürünlerini muhafazaya elverişli, yeterli miktarda raf, dolap, kapalı bölme veya vitrin bulundurulur.

d) Satış yerleri, apartman katlarında, çevresine zarar verebilecek ev ve işyerleri arasında olamaz.

e) Satış yerlerinde, ilk bakışta görülebilecek ve okunabilecek şekilde ‘‘Bitki Koruma Ürünleri İnsan, Hayvan ve Çevre İçin Zehirli ve Tehlikelidir.” ifadesi asılı bulunur.

f) Çok zehirli bitki koruma ürünleri için özel raf ve bölmeler yapılır. Bu raf ve bölmelere ‘‘Çok Zehirli Bitki Koruma Ürünleri’’ ibaresi asılır.

g) Bitki koruma ürünleri, gruplarına göre ayrı ayrı bölmelerde muhafaza edilerek satışa sunulur. Bölmeler üzerine bitki koruma ürünü gruplarının ismi yazılır.

ğ) Yabancı ot ilaçları mutlaka ayrı bir bölmede muhafaza edilir. Bölmelere ‘‘Yabancı Ot İlaçları’’ ibaresi asılır.

h) Bayiler her ne suretle olursa olsun insan ve hayvan ilaçları ile gıdalarını satamazlar ve bitki koruma ürünleri ile bir arada bulunduramazlar.

ı) Satış yerlerinde yed-i emine alınacak bitki koruma ürünleri için ayrı bir bölme bulundurulur.

Toptan satış yerlerinde aranan şartlar

MADDE 13 –(1) Bitki koruma ürünlerinin toptan satışının yapılacağı yerlerde aşağıdaki şartlar aranır.

a) 12 nci maddenin birinci fıkrasının (b), (c), (ç), (d), (e), (f), (g), (ğ), (h) ve (ı) bentleri, toptan satış yerleri için de uygulanır.

b) Satış yeri, tabanı su geçirmeyen, kolay temizlenebilen, nem, yağmur ve güneşin etkilerinden korunur.

c) Satış yeri dışında, o yerin bitki koruma ürünü toptancısı olduğunu belirten bir levha bulundurulur.

ç) Satış yerinde, temizlikte kullanılan suların tahliyesi için, atık su deposu veya kanalizasyona irtibatlı bir kanal bulundurulur.

Depolarda aranan şartlar

MADDE 14 –(1) Bitki koruma ürünlerinin depolanacağı yerlerde aşağıdaki şartlar aranır.

a) Depo yeri, tüm belediye hizmetlerinin ulaşabildiği, su baskınlarının olmayacağı yerlerde, yangına karşı korunmuş, bitki koruma ürünü yükleme ve boşaltmaya uygun, trafiğe engel teşkil etmeyecek şekilde hakim rüzgarlara ters yönde olur.

b) Depo zemini, yağmur ve sel sularının depo içine girmeyecek şekilde toprak yüzeyinden yüksek ve tabanı en az yirmi metrekare alanında beton, kalebodur, parke gibi uygun malzeme ile kaplanmış, kolay temizlenebilen, sürekli kuru tutulabilen nitelikte olmalıdır. Temizlikte kullanılan suların tahliyesini sağlayan atık su deposu veya kanalizasyona irtibatlı bir kanal bulundurulur.

c) Depo tavanı ve duvarları, sıcak ve soğuğu geçirmeyen, su ve nemi çekmeyen malzemelerden yapılır.

ç) Pencereler, güneş ışınlarının doğrudan ilaçlar üzerine gelmesine engel olacak şekilde yapılmış veya camlar içten kalınca yağlıboya ile boyanmış, pencerelerin dış kısmında ise kafes teli veya kapak bulundurulur.

d) Kapılar, bitki koruma ürünlerinin depoya taşınmasına uygun büyüklükte, dayanıklı ve sağlam olmalıdır.

e) Raflar, radyatörlerden ve pencere önlerinden, her türlü ısı kaynaklarından uzak olarak yerleştirilir, çelik veya sağlam ahşap iskeletli, yeterli miktarda ve bitki koruma ürünlerinin ambalaj büyüklüklerine uygun ölçülerde olur.

f) Depoda, yeteri kadar lavabo, musluk ve temizlik malzemesi, sıcaklık kontrolü için ısıölçer alet bulundurulur. Isının 5-35 °C arasında olması sağlanır.

g) Depo, yeterli kapasitede havalandırma, yangın söndürme cihazına sahip ve elektrik tesisatı yönünden yangına karşı korunma tedbirleri alınır.

ğ) Depoda çalıştırılan işçi ve görevliler, bitki koruma ürünlerinin zehirlilikleri, korunma tedbirleri ile zehirlenme belirtileri hakkında bilgilendirilir.

h) Depoda, mevcut bitki koruma ürünleri ile girişi ve çıkışı yapılan bitki koruma ürünlerinin miktar ve imal tarihlerinin kaydedildiği bir defter ve deponun kapılarının dış kısımları üzerinde “Bitki Koruma Ürünü Deposudur” yazısı bulunan levhalar yerleştirilir.

ı) Depoda, döküntü, akıntı ve sızıntı yapan ambalajlar bulundurulmaz.

i) Depoda sadece bitki koruma ürünleri muhafaza edilir.

(2) Bitki koruma ürünleri; etkili madde guruplarına, formülasyon şekillerine, kullanım yerlerine ve ambalaj, cins, şekil ve büyüklüklerine göre tasnif edilir. Son kullanma tarihi en yakın olan ürünler, depodan ilk önce çıkarılabilecek şekilde yerleştirilir.

(3) Sıvı formülasyonlu bitki koruma ürünleri; raflarda istif edilmeli, raflarda istifin mümkün olmadığı durumlarda zemin üzerine ızgaralar yerleştirilerek, ızgaralar üzerine istifin altında kalan ambalajların delinmesine, kırılmasına veya yırtılmasına yol açmayacak şekilde, usulüne uygun olarak yerleştirilir.

(4) Islanabilir toz formülasyonlu bitki koruma ürünleri; fiber, sac veya kontrplak fıçı ambalajların dışında jüt, polietilen kâğıt, torba ve benzeri ambalajlarına konulduğunda en alttaki ambalaja yüzelli kilogramdan fazla ağırlık yüklenmeyecek şekilde istiflenilir.

(5) Toz formülasyonlu bitki koruma ürünleri raflarda istif edilir. Raflarda istifin mümkün olmadığı durumlarda zemin üzerine yerleştirilen ızgaralar üzerine duvardan yirmi santimetre, tavandan en az elli santimetre mesafe boşluk bırakılacak şekilde yerleştirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Bayilerin ve Toptancıların Yetki ve Sorumlulukları

Bayilerin yetki ve sorumlulukları

MADDE 15 –(1) Bayiler aşağıdaki hususlardan sorumludurlar.

a) Bitki koruma ürünleri perakende satışlarının, izin belgesi sahibi kişiler nezaretinde yapılması esastır.

b) Bayiler, Bakanlıkça onayı bulunmayan, sahte ve kaçak bitki koruma ürünleri ile etiketsiz ve kullanma süresi geçmiş bitki koruma ürünlerini bulunduramaz ve satamazlar.

c) Bayiler, mevsiminde bölgeleri için gerekli bitki koruma ürünlerini yeterli miktarda bulundurmaktan sorumludurlar.

ç) Bayiler, bitki koruma ürünlerini Bakanlık teknik talimatlarında, reçetesinde ve etiketinde belirtilen esas ve konular dışında tavsiye edemezler.

d) Bayiler, il müdürlüğünce uygun görülmeden faaliyetlerine ara veremezler ve faaliyetlerini durduramazlar.

e) Bayiler, sayfaları il müdürlüğünce numaralanmış ve mühürlenmiş kontrol defteri tutmak zorundadırlar.

f) Bayiler, kükürt ve göztaşı dahil bitki koruma ürünlerinin orijinal ambalajlarını bozamaz ve açık olarak satamazlar.

g) Bayiler, kontrol görevlilerine; işyerlerini ve depolarını gezdirmek, bitki koruma ürünlerini, kontrol defterlerini göstermek ve istenilen bilgileri zamanında ve eksiksiz olarak temin etmek ve kontrol görevlilerinin isteyeceği çeşit ve miktarda bitki koruma ürünü numunesini vermek zorundadırlar.

ğ) Bayiler, yeri ve zamanı il müdürlüğünce belirlenen, yeni bilgilerin aktarılması için gerektiğinde düzenlenen kısa süreli kurslara katılırlar.

h) Bayiler, Bakanlıkça yed-i emine alınan bitki koruma ürünlerini ikinci bir emre kadar uygun depolama şartlarında muhafaza ederler.

ı) Bayiler, bitki koruma ürünlerini gezici olarak işyerleri ve depoları dışında satamazlar.

i) Bayiler, bitki koruma ürünlerinin etiketleri üzerinde sürşarj etiketi dışında herhangi bir değişiklik yapamazlar. Bakanlıkça ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gerekleri dikkate alınarak gerektiğinde belirlenen satış fiyatlarının üzerinde bitki koruma ürünü satamazlar.

j) Bayiler, bitki koruma ürünlerini, reçetesiz veya Bakanlıkça belirlenen şartlar dışında satamazlar. Reçete ile satılan bitki koruma ürünlerinin kayıtları düzenli olarak tutulur. Reçeteler beş yıl süre ile saklanır.

k) Bayiler, Bakanlıktan izin almış bayi, toptancı ve firmaların bitki koruma ürünlerini satın alırlar.

l) Bayiler, ilgili meslek kuruluşlarının talebi halinde, il müdürlüğü ile işbirliği içerisinde belirlenecek mesai saatlerine uymak zorundadırlar.

m) Fümigantlar, yalnız fümigasyon operatör belgesi olanlara satılır. Bayiler, sattıkları fümigantların miktarlarını en geç on gün içerisinde bulundukları yerin il müdürlüğüne bildirirler.

n) Bayiler, il müdürlüğü tamim ve emirlerini, işyerlerinde saklar ve gereğini yerine getirirler.

o) Bayiler, ilaçlamalarda kullanılan koruyucu araç ve gereçleri satışa hazır bulundurmaktan sorumludurlar.

ö) Bayiler, bitki koruma ürünü kapsamında olmayan, ancak bitki koruma ürünü gibi, etiketinde bitki koruma ürününü çağrıştıracak ifadeler yer alan preparatlar ile bu preparatların tanıtımı için kullanılan afiş, broşür ve benzeri tanıtım materyallerini bulunduramazlar.

p) Bayiler, çevre sağlığı ve güvenliği açısından satışyerlerinin ve depolarının adreslerini, ilgili itfaiye merkezine bildirmek zorundadırlar.

Toptancıların yetki ve sorumlulukları

MADDE 16 –(1) Toptancılar aşağıdaki hususlardan sorumludurlar.

a) Toptancılar, doğrudan doğruya çiftçilere veya tüketiciye perakende olarak bitki koruma ürünü satamazlar.

b) Toptancılar, bitki koruma ürünü alıp satmaya yetkili olmayan yerlere bitki koruma ürünü satamazlar. Yalnız bitki koruma ürünleri bayilik izin belgesi alan bayilere bitki koruma ürünü satabilirler.

c) 15 inci maddenin birinci fıkrasının (b), (d), (e), (f), (g), (ğ), (h), (ı), (i), (k), (l), (n), (ö) ve (p) bentleri toptancılar hakkında da uygulanır.

BEŞİNCİBÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Kontrol

MADDE 17 –(1) Bayi ve toptancılar, Genel Müdürlük veya il müdürlüğü veya ilçe müdürlüğünce yeterli sıklıkta ve gerekli görüldüğü hallerde kontrol edilir.

(2) Bayi ve toptancılar, kontrol görevlileri tarafından kontrol edilir.

(3) Kontroller, en az iki kontrol görevlisi tarafından yapılır. Tespit edilen eksiklikler kontrol defterine yazılır ve imzalanır.

(4) Sonraki kontrolde, önceki kontrollerde tespit edilerek kontrol defterine yazılan eksikliklerin giderilip giderilmediği öncelikle aranır.

Yaptırımlar

MADDE 18 –(1) Genel Müdürlük veya il müdürlüğü veya ilçe müdürlüğünce yapılan kontrollerde;

a) 15 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen hususa aykırı davrandığı tespit edilen bayiler, il müdürlüğünce yazılı olarak ikaz edilir. İkaz edilen hususun tekrarı halinde bayilere, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

b) 15 inci maddenin birinci fıkrasının (b), (ç), (d), (e), (f), (h), (ı), (i), (k), (m), (n) ve (ö) bentlerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bayilere, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

c) 15 inci maddenin birinci fıkrasının (j) bendinde belirtilen hususa aykırı davrandığı tespit edilen bayilere, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

ç) 15 inci maddenin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen hususa aykırı davrandığı tespit edilen bayi veya toptancılara, Kanunun 41 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

d) 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile 15 inci maddenin birinci fıkrasının (b), (d), (e), (f), (h), (ı), (i), (k), (n) ve (ö) bentlerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen toptancılara, Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen idari para cezası verilir.

e) 15 inci maddenin birinci fıkrasının (c), (ğ), (l), (o) ve (p) bentlerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bayiler ile yine aynı fıkranın (ğ), (l) ve (p) bentlerinde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen toptancılar, il müdürlüğünce yazılı olarak ikaz edilir. İkaz edilen hususların düzeltilmesi için süre verilir. İkaz edilen hususların verilen süre sonunda düzeltilmemesi durumunda, bayi veya toptancının izin belgesi, il müdürlüğünce bir aydan az olmamak üzere ikaz edilen husus düzeltilinceye kadar askıya alınır.

f) 12, 13 ve 14 üncü maddelerde belirtilen hususların herhangi birine aykırı davrandıkları tespit edilen bayi veya toptancılar, il müdürlüğünce yazılı olarak ikaz edilir. İkaz edilen hususların düzeltilmesi için süre verilir. İkaz edilen hususların verilen süre sonunda düzeltilmemesi durumunda, bayi veya toptancının izin belgesi, il müdürlüğünce bir aydan az olmamak üzere ikaz edilen husus düzeltilinceye kadar askıya alınır.

Cezaların uygulanması, tahsili ve itirazlar

MADDE 19 –(1) Bu Yönetmelikte belirtilen idari yaptırımlar, Kanunun 42 nci maddesi hükmüne göre uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 20 –(1) 11/10/2007 tarihli ve 26670 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünlerinin Toptan ve Perakende Satılması ile Depolanması Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin 20 nci maddesiyle yürürlükten kaldırılan Yönetmelikte belirtilen şartları taşıyarak, Bakanlıkça yapılan veya yaptırılan‘Bitki Koruma Ürünleri Bayi veya Toptancılık Sınavı’nda başarılı olanların, izin belgesi talebi ile müracaatları durumunda, bu Yönetmeliğin 12 veya 13 üncü maddelerinde belirtilen şartları da yerine getirmeleri halinde adlarına izin belgesi düzenlenir.

Yürürlük

MADDE 21 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare:RG-30/5/2012-28308) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

 Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
10/3/201127870
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’lerin
TarihiSayısı
1.4/4/201228254
2.30/5/201228308
3.27/7/201228366

ISLAH AMAÇLI HAYVAN YETİŞTİRİCİ BİRLİKLERİNİN KURULMASI VE HİZMETLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

Resmi Gazete Tarihi: 08.04.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27899ISLAH AMAÇLI HAYVAN YETİŞTİRİCİ BİRLİKLERİNİN KURULMASI VE HİZMETLERİ HAKKINDA YÖNETMELİKBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaç ve kapsamMADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin amacı; hayvan yetiştiricilerinin üstün verimli hayvanlar yetiştirmek için kendi aralarında teşkilatlanarak, gerek yurt dışından ithal edilen, gerek yurt içinde yetiştirilen ve gerekse yerli ırk hayvanların genetik potansiyellerinin geliştirilmesi, verimlerinin artırılması, yerli ırk gen kaynaklarının korunması, bunların soykütüğü ve ön soykütüğü kayıtlarının tutulması, (Ek ibare: RG-3/1/2014-28871) ıslah programlarının yapılması, belgelendirilmesi ve bu kayıtlara esas teşkil edecek verim kontrollerinin yapılması, sigorta işlemlerinin yapılması, üyelerin eğitimlerinin sağlanması, üyeler arasında yarışmalar düzenlenmesi, üye ihtiyaçlarının temin ve tedariki ile her türlü üretimin analiz ve kontrolünden sonra yurt içi ve yurt dışında pazarlanması, ürünlerin değerlendirilmesi için gerekli tesislerin kurulması, kiralanması ve işletilmesi gibi hususlar ile Bakanlıkça belirlenecek her türlü hayvan ıslahı çalışmalarının yapılması amacıyla kurulacak birliklerin kuruluş ve hizmetleri ile ilgili esas ve usulleri belirlemektir.(2) Üretimin ekonomik olması amacına yönelik çalışmalar ve araştırmalar yapan, üyelerini ulusal ve uluslararası düzeyde temsil eden ve işbirliği yapan, üyeleri kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişiliği haiz yetiştiricilerden oluşan tüzel kuruluşlar bu Yönetmelik kapsamına girer.DayanakMADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 10 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.TanımlarMADDE 3 –(1) (Değişik: RG-3/1/2014-28871)Bu Yönetmelikte geçen;a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,b) Birlik: Her türden hayvan için ıslah esas olmak üzere yetiştirme, üretim ve pazarlama faaliyetlerini gerçekleştirmek amacıyla, gerçek ve tüzel kişiliği haiz yetiştiriciler ile kurum ve kuruluşların oluşturdukları birlikleri,c) Birlik şubesi: Potansiyeli olan ilçelerde oluşturulan ve yetiştirici birliği adına birlik faaliyetlerini yürüten alt birimleri,ç) Genetik materyal: Damızlık hayvan, sperma, ovum, embriyo, larva ve ana arı gibi biyolojik materyalleri,d) Hayvan gen kaynakları: Türkiye’ye özgü ve/veya özel niteliklere sahip evcil ve yabani hayvan türünü, alt türünü, ırkını, tipini, ekotipini ve topluluklarını,e) Islah programı: Türkiye koşullarına uyumlu nitelikli damızlıklar elde etmek amacıyla ulusal veya bölgesel olarak planlanan ıslah çalışmalarını düzenlemek ve yönlendirmek amacıyla yapılan programı,f) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüklerini,g) Kanun: 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununu,ğ) Kayıt sistemi: Islah programına yönelik olarak tür bazında tutulan kayıt sistemini,h) Merkez birliği: İl yetiştirici birliklerinin bir araya gelerek oluşturdukları ülke genelinde faaliyet yürütecek her türden hayvan için ayrı ayrı kurulmuş üst birlikleri,ı) Ön soy kütüğü: Sadece yetiştirme kayıtları tutulan işletmelerde mensup olduğu ırkın özelliklerini taşıyan hayvanlar için oluşturulan kayıt sistemini, küçükbaş hayvanlar için ise sürü kaydının tutulduğu kayıt sistemini,i) Soy kütüğü: Yetiştirme ve verim kayıtları tutulan işletmelerde mensup olduğu ırkın özelliklerini taşıyan hayvanlar için oluşturulan kayıt sistemini,j) Yetiştirici: Islah amacına yönelik damızlık hayvan ve koruma amaçlı yerli ırk yetiştiren, hayvansal üretimde bulunan kişi, kuruluş ve kurumları,ifade eder.İKİNCİ BÖLÜMBirliğin Çalışma Konuları, Kuruluşu, Üyelik İşlemleri ile Çalışma Usul ve EsaslarıBirliğin görevleriMADDE 4 – (1) Birliklerin yürütecekleri hizmetlerle ilgili görevleri aşağıda belirtilmiştir.a) Üyeleri arasında dayanışmayı sağlamak.b) Üyelerin mesleki eğitimlerini sağlamak, bilgi ve becerilerini artırmak amacıyla kurs, seminer ve benzeri organizasyonları düzenlemek, eğitim çalışmaları yapmak veya yaptırmak, her türlü basılı yayım ve diğer yollarla üyeleri arasında iletişim ve haberleşmeyi sağlamak.c) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Bakanlıkça merkez birliğine verilen yetkiler doğrultusunda, Bakanlığın kontrol ve denetiminde ön soy kütüğü, soy kütüğü, döl kontrolü ve/veya ıslah programları faaliyetlerini yürütmek,ç) Üyelerin hayvanlarına suni tohumlama hizmetleri vermek, suni tohumlama ile ilgili sperma ve benzeri malzemeleri temin etmek, depolamak, dağıtmak ve pazarlamak.d) Yetiştiricilerin damızlık materyal, alet ve ekipman, kaba yem, kesif yem, yem bitkileri tohumlukları ve benzeri ihtiyaçlarını sağlamak, depolamak, dağıtmak ve pazarlamak.e) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yurt içinden veya gerekli hallerde yurt dışından sağlanan erkek ve dişi hayvan, sperma, yumurta, embriyo, larva, ana arı ya da diğer biyolojik materyali kullanarak ıslah programları ile bütünleşen her türlü faaliyet için gerekli kadro ve ekipleri oluşturmak, gerekli hallerde sperma, yumurta, embriyo, larva, ana arı ve benzeri ıslah materyallerini üretmek için Bakanlık izniyle ya da Bakanlıktan ruhsatlı üretim merkezleri ve laboratuarlar kurmak, bu konudaki bilgileri yetiştiricilere duyurmak, kullanımlarına imkân veren sistemler geliştirmek ve bu konuda kurslar düzenlemek, araştırma kurumlarıyla işbirliği yapmak,f) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Hayvanların bakım ve beslenmesi ile ilgili her türlü girdi temini ile teknik ve idari tedbirleri almak veya aldırmak,g) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Üyelerce yetiştirilen damızlık hayvanların satışını yapmak, satışlarını organize etmek, bunun için müzayede düzenlemek, fuar, sergi ve panayırlar kurmak ve kurulanlara katılmak, yarışmalar tertiplemek, ödüller vermek, yetiştirilen ırkları tanıtmak,ğ) Yetiştiricilerin ürünlerinin değer fiyatına satışını sağlayacak her türlü pazarlama organizasyonları ve ürün işleme tesislerini kurmak, kiralamak ve işletmek.h) Yetiştiricilerin ihtiyaçlarına yönelik iş ve işlemleri yapmak veya yaptırmak.ı) Hayvanlar ve işletmeleri ile ilgili her türlü sigorta hizmetlerini yapmak veya yaptırmak.i) Kredi temini konusunda üyelerine yardımcı olmak.j) Konusu ile ilgili ihtiyaç duyulan araştırmaları yapmak veya yaptırmak.k) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Hayvancılığın geliştirilmesi amacıyla gerekli tesisleri kurmak, ortak olmak, işletmek, gerektiğinde bu işler için tüm hisseleri birliğe ait olmak üzere şirket ve/veya iktisadi işletme kurmak,l) Islah programının sağlıklı yürütülebilmesi amacıyla, Merkez Birliğinin birliğe tahsis etmiş olduğu sayıda genetik materyali temin etmek ve üye işletmelerde kullanmak veya kullandırmak.m) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)n) Kayıt sistemi ve verim kayıtları için gerekli girdileri (kulak küpesi, elektronik çip, kovan plakası, sağım kovası gibi) Merkez Birliği aracılığı ile tedarik etmek, kullanmak ve/veya kullandırmak.o) Faaliyet gösterdiği alanda üretilen her türlü ürünü yurt içi ve yurt dışında pazarlamak.ö) Faaliyet alanı ile ilgili olarak üyelerinin ihtiyaçlarına yönelik iş ve işlemleri yapmak veya yaptırmak.p) Faaliyet alanı ile ilgili her konuda üyelerine danışmanlık ve projelendirme hizmetlerini vermek.r) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)Birliklerin kuruluşuMADDE 5 – (Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Islah, yetiştirme ve pazarlama amacı ile tüzel kişiliğe sahip, özel hukuk hükümlerine tabi kooperatif nitelikli birlikler kurulabilir. Bir birliğin kurulabilmesi için aynı tür, ırk veya hattan hayvanlarla çalışan, kuruluş belgesinde belirlenen üyelik şartlarını haiz yedi yetiştiricinin bağlı bulundukları il müdürlüğüne yazılı olarak başvurmaları gerekir. Kuruluş izni alan birlik kuruluş belgesi özetini Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde yayımlatır ve kuruluş belgesinde belirlenen süre içerisinde ilk olağan genel kurul toplantısını yapar. İlk olağan genel kurulunu yapan birlik 1 inci maddede belirlenen amaçlar doğrultusunda faaliyetlerine başlar. Birliğin çalışma adresi kuruluş belgesinde belirlenir. Ancak potansiyeli olan ilçelerde şube açılabilir.(2) Bir ilde aynı tür, ırk veya hat için ıslah amacına yönelik yalnız bir birlik kurulabilir.(3) Üyelik şartları kuruluş belgesinde belirlenir.Kuruluş izni vermeMADDE 6 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Hazırlanan kuruluş belgesi il müdürlüğüne verilir. Müracaatın Kanuna ve bu Yönetmeliğe uygunluğu il müdürlüğünce onaylandıktan sonra birlik merkezinin bulunduğu yer ticaret siciline tescil ve ilan olunur. İl müdürlüğü başvuruyu değerlendirme işlemini bir ay içerisinde sonuçlandırır. Kuruluş belgesi ile ilgili tescil ve ilan olunacak hususlar şunlardır:a) Kuruluş belgesi tarihi.b) Birliğin amacı, konusu.c) Birliğin unvanı ve merkezi.ç) Giriş aidatı tutarı, ödeme şekli ve üyelerin sorumluluk durumu.d) Birliğin ne suretle temsil olunacağı, denetleneceği ve organların yetki, sorumluluk ve seçim tarzları.e) Yönetim kurulu üyeleriyle birliği temsile yetkili kimselerin ad ve soyadları.f) Birliğin yapacağı ilanların şekli ve kuruluş belgesinde bu hususta bir hüküm varsa yönetim kurulu kararlarının üyelere ne suretle bildirileceği.g) Üyelik sıfatını kazandıran ve kaybedilen haller.(2) Birlikler, lüzum gördükleri takdirde il içinde şubeler açabilirler. Şubeler, merkezin sicil kaydına atıf yapılmak suretiyle bulunduğu ilde ticaret siciline tescil olunurlar.SermayeMADDE 7 – (1) (Değişik fıkra: RG-3/1/2014-28871) Birliğin sermayesi üyelerin birliğe girerken ödemiş oldukları giriş aidatlarından oluşur. Giriş aidatı ve yıllık aidat artırımları genel kurul kararı ile tespit olunur. Yapılacak artırımlara ilişkin düzenlemeler kuruluş belgesinde belirlenir.(2) Bağış ve yardım dışında birliğe ayni sermaye kabul edilemez.Borç para almaMADDE 8 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Birlik amaçlarını gerçekleştirmek için şartları ve miktarı genel kurulca belirlenmek koşulu ile bankalardan, uygun bulacağı kişi ve kuruluşlardan ve üyelerinden borç para alabilir. Gerçek ve tüzel kişilerden bağış ve yardım kabul edebilir.SorumlulukMADDE 9 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Üyelerin sorumluluğu kuruluş belgesinde belirlenir.(2) Birlik, kuruluş belgesinde aksine hüküm yoksa borçlarından dolayı alacaklılara karşı mal varlığı ve tüm aktifleriyle sorumludur.Birliğin organlarıMADDE 10 – (1) Birlik (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…)aşağıdaki organlardan teşkil edilir.a) Birlik Genel Kurulu,b) Birlik Yönetim Kurulu,c) Birlik Denetleme Kurulu.Birlik genel kuruluMADDE 11 – (1) Birlik Genel Kurulu birliği meydana getiren (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyelerden oluşan en yetkili karar organıdır.(2) Birlik Genel Kuruluna, Genel Kurul tarihinden en az doksan gün önce birliğe (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye olan ve birliğe karşı yükümlülüklerini yerine getiren üyeler katılabilir.(3) Genel Kurula katılan her üyenin bir oy hakkı vardır.Genel kurulun görevleriMADDE 12 – (1) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde belirlenmek üzere genel kurulun görevleri şunlardır:a) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu, denetleme kurulu ve gerektiğinde hesap tetkik komisyonu ile tasfiye kurulunu seçmek,b) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu üyelerini ve denetleme kurulu üyeleri faaliyet raporlarını, gerektiğinde hesap tetkik komisyonu ve tasfiye kurulunu ibra etmek veya etmemek,c) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)ç) Bilanço (gelir-gider farkı) hesapları ve yıllık çalışma raporları hakkında karar almak ve bu konuda Yönetim Kuruluna yetki vermek,d) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu ile Tasfiye Kurulu ve üyeler tarafından yapılan teklifleri incelemek, bunların arasından yerine getirilmesi uygun görülenlerin iş programına alınmasına ve uygulanmasına karar vermek,e) Gerektiği takdirde Yönetim Kurulu ve Denetleme Kurulu üyeleri ile Tasfiye Kurulu üyelerinin işlerine son vermek,f) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde yapılacak değişiklikleri önermek, Bakanlıkça hazırlanmış kuruluş belgesi değişikliklerini kabul etmek,g) Birliğin bir başka birlikle işbirliği yapmasına karar vermek,ğ) Amaç ile ilgili kuruluşlara iştirake karar vermek ve katılma paylarını belirlemek,h) Gayrimenkul alım ve satımında takip edilecek usul ile alınacak gayrimenkulün niteliğini, yerini ve azami fiyatını; satılacak gayrimenkulün asgari fiyatını belirlemek ve bu işlemlerin yerine getirilmesi hususunda Yönetim Kuruluna yetki vermek,ı) İmalat ve inşaat işlerinin yaptırılma usul ve esaslarını belirlemek ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek,i) Üyelerin ihtiyaçları ile ilgili araç, gereç ve demirbaşlar ile üretim maddelerinin temini hususunda karar almak ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek,j) Üyelere birlik aracılığı ile sağlanan ayni ve nakdi kredilerin ödeme şekli ve miktarını tespit etmek ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek,k) Yönetim Kurulunun hazırlamış olduğu iş programı ve yeni bütçeyi onaylamak,l) Şubeler, alım ve satım merkezleri açmak için Yönetim Kuruluna yetki vermek,m) Ortak olunduğu takdirde merkez birliğine yatırım ve geliştirme payının kısmen veya tamamen devri konusunda karar vermek,n) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu tarafından yapılan üyelikten çıkarma teklifleri hakkında karar vermek,o) (Değişik: RG-1/10/2011-28071) Merkez Birliği Genel Kuruluna iştirak etmek üzere üye birliklerden seçilecek (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyeler arasından;1) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye sayısı 500’e kadar olanlardan 6 delege,2) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye sayısı 501-1000 arası olanlardan 7 delege,3) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye sayısı 1001-5000 arası olanlardan 8 delege,4) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye sayısı 5001 ve üzeri olanlardan 8 delegeye ek olarak her 1000 (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyeye karşılık 1 delegeve aynı sayıda yedek delege seçmek,ö) Üyelerin müşterek menfaatlerini ilgilendiren ve Yönetim Kurulu yetkisi dışında olan her konuda karar vermek,p) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu ve Tasfiye Kurulu üyelerine verilecek huzur hakkı ile yollukları belirlemek, ayrıca personelin kadro ve ücretleri ile yolluklarının tespit edilmesi konusunda Yönetim Kuruluna yetki vermek,r) Banka ve diğer kuruluşlardan temin edilecek kredi ve yardımlar ile gerçekleştirilecek yatırımların yapılmasına karar vermek,s) Canlı ve cansız demirbaşların terkini konusunda karar almak ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek,ş) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Gerekli hallerde yönetim kurulunun teklifi üzerine toplanarak illerinde uygulanacak olan teknik ve sağlık hizmetleri ile ilgili ücret ve ödentiler ile aidat ve katılım payı tutarlarını belirlemek ve uygulaması için Yönetim Kuruluna yetki vermek,t) Her türlü kiralama konusunda karar almak ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek,u) Uygun bulacağı kişi ve kuruluşlardan veya bankalardan alınacak borç miktarı ve koşulları belirlemek ve bu konuda Yönetim Kuruluna yetki vermek,ü) Üyelerin yıllık aidatı ve giriş aidatlarını belirlemek,v) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)(2) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)(3) Genel Kurul Kanun, bu Yönetmelik ve kuruluş belgesi hükümlerine aykırı karar alamaz.Genel kurul toplantılarıMADDE 13 – (1) Genel Kurul aşağıdaki şekillerde toplanır:a) Olağan Genel Kurul,b) Olağanüstü Genel Kurul.(2) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)Olağan genel kurul toplantısıMADDE 14 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Kuruluş belgesinde aykırı bir hüküm bulunmadıkça, olağan genel kurul, yönetim kurulunun daveti üzerine her hesap devresi sonundan itibaren altı ay içinde yılda bir defa yapılması zorunludur. Genel kurul üye tam sayısının en az yarısından bir fazlasının katılımı ile toplanır. Genel kurulda toplantı için gerekli çoğunluk sağlanamadığı takdirde, çoğunluk aranmaksızın, en geç otuz gün içerisinde ikinci toplantı yapılır.Olağanüstü genel kurulMADDE 15 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Yönetim kurulu veya kuruluş belgesi ile bu hususta yetkili kılınan diğer bir organ ve gerektiğinde denetçiler kurulu, üyesi olduğu merkez birliği ve tasfiye memurları genel kurulu toplantıya çağırma yetkisine sahiptirler. Ancak genel kurul yukarıda belirtildiği şekilde toplanamadığı takdirde Bakanlık genel kurulu toplantıya çağırma yetkisine sahiptir.(2) Dört üyeden az olmamak kaydıyla ortak sayısının en az onda birinin isteği üzerine Genel Kurul toplantıya çağrılır.(3) Yönetim kurulu, üyeleri toplantıya çağırma isteğini en az on gün içinde yerine getirmediği takdirde, istek sahiplerinin müracaatı üzerine veya doğrudan doğruya Bakanlık tarafından olağanüstü genel kurul toplantı çağrısı yapılır.(4) Genel kurul toplantıya çağrılmadığı takdirde istek sahipleri mahalli mahkemeye başvurarak genel kurulu bizzat toplantıya çağırma müsaadesini alabilirler.Çağırma şekli ve gündemMADDE 16 – (1) (Değişik fıkra: RG-3/1/2014-28871) Genel kurul, yönetim kurulu tarafından, kuruluş belgesinde gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır.(2) Kuruluş belgesi değiştirilmesi söz konusu ise yapılacak ilanda değiştirilecek madde numaralarının yazılması ile yetinilir.(3) İlanın bir örneği toplantıdan en az on beş gün evvel valiliğe gönderilir. Toplantı için gözlemci olarak Bakanlık temsilcisi görevlendirilmesi talep edilir. Bakanlık temsilcisi toplantının başlamasından itibaren bir saat içerisinde gelmez ise toplantıya katılan üyelerden birisinin nezaretinde toplantı yapılır.(4) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Genel kurulda gündemde olmayan hususlar görüşülemez. Ancak birliğe kayıtlı üyelerin en az 1/10’unun gündem maddelerinin görüşülmesine geçilmeden önce yazılı teklifte bulunmaları halinde, hesap tetkik komisyonunun seçilmesi, bilanço incelemesinin ve ibranın geriye bırakılması, çıkan veya çıkarılan üyeler hakkında karar alınması, genel kurulun yeni bir toplantıya çağrılması ve Kanun, kuruluş belgesi ve iyiniyet esasları ile genel kurul kararlarına aykırı olduğu ileri sürülen yönetim kurulu kararlarının iptali, yönetim kurulu üyeleri ile denetçilerin azli ve yerlerine yenilerinin seçilmesi ile ilgili hususlar, genel kurula katılanların yarıdan bir fazlasının kabulü ile gündeme alınır.(5) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Dörtten az olmamak üzere ortakların en az 1/10’u tarafından genel kurul toplantısından en az 20 gün önce yazılı olarak bildirilecek hususların gündeme konulması zorunludur.Toplantıya başlamaMADDE 17 – (1) Toplantı, Yönetim Kurulu Başkanı tarafından, bulunmaması durumunda Yönetim Kurulu üyelerinden biri, o da yoksa Denetleme Kurulu üyelerinden biri, o da yoksa Genel Kurulca gösterilecek bir üye tarafından yoklamayı müteakip açılır.(2) Toplantıda (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyelerin gerekli çoğunluğu sağladığı tespit edilince divan başkanlığının seçimine geçilir.(3) Toplantıya katılan oy verme yetkisine haiz üyeler veya Merkez Birliği temsilcileri arasından bir Divan Başkanı, iki kâtip üye seçilir. Seçimin gizli yapılması durumunda ayrıca iki oy tasnifçisi seçilir. Divan Başkanlığına, Birlik Başkanı, Yönetim Kurulu üyeleri, Denetleme Kurulu üyeleri ve birlik çalışanları seçilemez.(4) (Değişik: RG-1/10/2011-28071) Toplantı açılıp gündem maddelerinin görüşülmesine başlandıktan sonra herhangi bir sebeple toplantının devamına imkan görülmemesi veya Divanın çekilmesi halinde; gündemi tamamlamak üzere Genel Kurulda ibra maddesi görüşülmemişse Yönetim Kurulu, görüşülmüşse Bakanlık, Merkez Birliği veya yetkili mahkemece atanacak Yönetici Kurul (Kayyum) tarafından yapılacak çağrı üzerine Genel Kurul yeniden toplanır, bu konudaki çağrı ile ilgili olarak 16 ncı madde uygulanır.Hazır bulunanlar listesiMADDE 18 – (1) Genel Kurul toplantısına katılan (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyeleri gösteren Hazır Bulunanlar Listesi düzenlenir. Bu listede (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyelerin üyeliğe kabul tarihleri, oy yetkisine haiz üyelerin adı, soyadı, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adres ve imza bölümü yer alır.(2) Liste toplantıya başlamadan önce toplantıya katılan üyelere imzalatılır. Listenin Bakanlık Temsilcisi ve Divan Başkanlığı tarafından da imzalanması gereklidir.Karar nisabıMADDE 19 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Kanun veya kuruluş belgesinde aykırı hüküm bulunmadıkça genel kurul kararlarında ve seçimlerde oyların yarıdan bir fazlasına itibar olunur.(2) Birliğin dağılması ve kuruluş belgesinin değiştirilmesi kararlarında fiilen kullanılan oyların 2/3’ü çoğunluğu gereklidir. Kuruluş belgesinde, bu kararların alınması için oy çoğunluğu hakkında daha ağır hükümler konulabilir. Genel kurulda verilen kararlar tüm üyeler için geçerlidir.Bütün (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyelerin hazır bulunmasıMADDE 20 – (1) Birliğin bütün (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyelerinin toplantıda hazır bulunması halinde, Genel Kurul toplantısına dair diğer hükümler saklı kalmak şartı ile toplantıya çağrı hakkındaki hükümlere uyulmamış olsa dahi, kararlar alınabilir.ÜÇÜNCÜ BÖLÜMBirlik Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu ve Merkez Birliği Delegeleri SeçimleriBirlik yönetim kuruluMADDE 21 – (1) Yönetim Kurulu, Kanun, ilgili yönetmelik ve kuruluş belgesi hükümleri içinde birliğin kanuni temsilcisi olan ve faaliyetlerini yürüten organdır.(2) (Değişik fıkra: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu ve denetleme kurulu ile merkez birliği delegeleri seçimleri adayların tek listede toplanması halinde açık, birden fazla listede toplanması halinde ise gizli oyla yapılır. Ancak üye sayısı 500’den fazla olan birliklerin seçimleri gizli oy açık tasnif esasına göre yapılır. Birliklerin organ seçimlerinde her üye en fazla bir üyeyi temsilen oy kullanabilir. Kuruluş belgesinin bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmaz.(3) (Değişik fıkra: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, seçimlerin gizli yapılması halinde birlik mührünü taşıyan zarflar, hazır bulunanlar listesini imzalayan üyelere verilir. Üyelerin imzaları divan tarafından Bakanlık temsilcisinin gözetiminde, Bakanlık temsilcisinin genel kurula gelmemesi durumunda divanın gözetiminde kontrol edilerek oylarını seçim sandığına atarlar. Kullanılan oylar sayılır. Katılanlara göre oyların fazla çıkması halinde oy pusulaları açılmadan, fazla oylar rastgele seçilerek iptal edilir. Sandık açılıp oy ayrımı bittikten sonra sonuçlar tutanağa yazılır.Kararların bozulmasıMADDE 22 – (1) Yönetmeliğe, kuruluş belgesi hükümlerine ve iyi niyet esaslarına aykırı olduğu iddiasıyla aşağıda belirtilen kimseler Genel Kurul kararları aleyhine toplantıyı takip eden günden başlamak üzere otuz gün içerisinde birlik merkezinin bulunduğu yerdeki mahkemeye başvurabilir.a) Toplantıda hazır bulunup da kararlara katılmayarak karşı görüşlerini tutanağa geçirten, oyunun kullanılmasına haksız olarak izin verilmeyen, toplantı çağrısının usulüne uygun yapılmadığını, gündemin gereği gibi ilan veya tebliğ edilmediğini, Genel Kurul toplantısına katılmaya yetkili olmayan kimselerin karara katılmış bulunduklarını iddia eden üyeler,b) Yönetim Kurulu,c) Kararların yerine getirilmesi Yönetim Kurulu üyeleri ile Denetleme Kurulu üyelerinin şahsi sorumluluklarını gerektirdiğinde bu kurulların üyelerinden her biri.(2) Ayrıca Genel Kurul kararları aleyhine davanın açıldığı ve duruşmanın yapıldığı gün, Yönetim Kurulu tarafından ilan olunur.Üye sayısı ve üyelik şartlarıMADDE 23 – (1) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Birlik yönetim kurulu, dört yıl için genel kurul tarafından üyeleri arasından seçilen, en az üç (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye ile üç yedek üyeden oluşur. Üst sınır kuruluş belgesinde belirlenir.(2) Olağanüstü Genel Kurul toplantılarında Yönetim Kurulu üyeliğine seçilenlerin görev süresi, önceki Yönetim Kurulunun kalan görev süresi kadardır.(3) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyeliği düşen Yönetim Kurulu üyelerinin Yönetim Kurulu üyeliği de düşer.(4) Yönetim Kurulundan ayrılan üyelerin tekrar seçilme hakkı vardır.(5) Yönetim Kurulu üyeliğine aday olabilmek için;a) T.C. vatandaşı olmak,b) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunundaki zimmet, irtikâp, rüşvet, görevi kötüye kullanma, (Değişik ibare: RG-3/1/2014-28871) sahtecilik, hırsızlık, dolandırıcılık ve nitelikli dolandırıcılık, hileli iflas, güveni kötüye kullanma ve Devletin aleyhine işlenen suçlardan affa uğrasalar dahi mahkûm olmamak,c) Hacir altında bulunmamak,ç) 18 yaşından küçük olmamak,d) En az ilkokul ve/veya ilköğretim okulu mezunu olmak,e) (Değişik ibare: RG-3/1/2014-28871) Tarımsal amaçlı başka bir sivil toplum örgütünde yönetim kurulu üyesi olmamak,şartları aranır.(6) Üyelik şartları Denetleme Kurulu tarafından araştırılır. Bu şartları taşımadıkları halde seçilenler ile seçilme yeterliliklerini sonradan kaybedenlerin görevlerine Yönetim Kurulunca son verilir.(7) Genel Kurulda en çok oy alanlar Yönetim Kurulu (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) ve yedek üyeliklerine seçilmiş olurlar. Eşit oy alanların sıralanmasının belirlenmesinde kuraya başvurulur. Yönetim Kurulundan ayrılan bir üyenin yerine yedek üyelerden alınan oy sırasına en çok oy almış olan üye geçer.(8) Herhangi bir sebeple Yönetim Kurulu toplantı nisabını kaybederse boşalan Yönetim Kurulu üyeliklerine (Değişik ibare: RG-3/1/2014-28871) Denetleme Kurulu üyeleri tarafından yedek listeden yeteri kadar üye çağırılır.(9) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Tarımsal amaçlı başka bir sivil toplum örgütünde başkan olarak görev yapanlar yönetim kurulu başkanı olamaz.(10) Yönetim Kurulu üyelerinin ve Denetleme Kurulu üyelerinin birbirleriyle üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve sıhrî akrabalıkları olamaz.(11) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Birlik yönetim kurulu üyeleri ve denetçileri; bu birliklerin hissedarı oldukları şirketlerde, katıldıkları vakıflarda ve diğer teşekküllerde yönetim kurulu üyesi veya denetçi olamazlar, personel olarak yahut başka bir şekilde ücretli görev alamazlar.(12) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Onbirinci fıkrada belirtilen diğer görevleri bulunmasına rağmen birliklerin yönetim kurulu üyesi veya denetçi olarak seçilenler, seçildikleri tarih itibariyle diğer görevlerinden ayrılmak zorundadırlar. Bu görevlerinden ayrılmayanların yönetim kurulu üyeliğine veya denetçiliğe seçilmelerine ilişkin işlemler hükümsüzdür. Seçildikten sonra onbirinci fıkradaki diğer görevleri edinen birliklerin yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerinin sonradan edindikleri görevlere ilişkin seçilme veya görevlendirme işlemleri ile sözleşmeler de hükümsüzdür. Yönetim kurulu üyeliğine veya denetçiliğe seçilme işlemleri bu şekilde hükümsüz olanların yerlerine yedekleri çağrılır.(13) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Birliklerin yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerinin fiilen bu görevleri yürüttükleri dönemde; bunların eş ve ikinci derece dâhil kan ve kayın hısımları, bu Birlikler ile % 50’den fazla hissedarı oldukları şirketlerde, katıldıkları vakıflarda ve diğer teşekküllerde yönetim kurulu üyesi veya denetçi olamazlar, personel olarak veya başka bir şekilde ücretli olarak işe alınamazlar.(14) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Bu madde hükümlerine aykırı uygulamalar denetçiler tarafından araştırılır.(15) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Onbirinci fıkraya aykırı olarak görev yapmakta olanlar, bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içerisinde bu görevlerinden sadece birisini tercih ederek diğerlerinden ayrılırlar. Süresi içerisinde tercihte bulunmayanların seçilmiş oldukları birliklerin yönetim kurulu üyeliği veya denetçilik görevleri dışındaki diğer görevlerinin tamamı kendiliğinden sona erer.Yönetim Kurulu iş bölümü ve çalışma şekliMADDE 24 – (1) Yönetim Kurulu ilk toplantısında kendi üyeleri arasından; bir başkan, bir başkan yardımcısı ve bir muhasip üye ile sekretaryayı yürütecek bir üye seçer ve diğerleri üye olarak görev yapar. Başkan ve bir Yönetim Kurulu üyesi olmak üzere en az iki kişi, Birliği ticaret siciline tescil ettirmek üzere temsile yetkili kılınır. Aynı toplantıda Yönetim Kurulunun yapacağı toplantı tarihi ve yeri belirlenir. Bu toplantıda ayrıca gerektiğinde zorunlu olabilecek olağan dışı toplantılara ilişkin karar alınır.(2) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu, yönetim kurulu başkanının katılımı ile toplanır. Başkanın mazeret bildirdiği toplantılar başkan yardımcısının başkanlığında gerçekleştirilir. Yönetim kurulunda görev değişikliği ile ilgili olarak, yönetim kurulu üyelerinin yapacağı yazılı müracaatlar, yönetim kurulu başkanı tarafından ilk yönetim kurulu toplantısında görüşülmek üzere gündeme alınır.(3) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim Kurulu kararları, katılanların çoğunluk kararı ile alınır. Oylar eşit olduğu takdirde görüşme konusunda Başkanın oyu belirleyici olur. Yönetim kurulunda üyeler vekâlet ya da temsil yolu ile oy kullanamazlar.(4) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)(5) Yönetim Kurulu kararları, sahifeleri noterce tasdik edilmiş bir karar defterine sıra numarası ve tarihi ile kayıt edilip imzalanır. Verilen karara, karşı görüşte olanlar veya çekimser kalanlar muhalefet sebeplerini kararın altına yazarak imzalamak zorundadırlar.(6) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulu üyeleri her zaman üyelikten ayrılabilirler. Ancak kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, ayrılan üyenin iş gördüğü zamana ait sorumluluğu devam eder. Zarar ve sorumluluklarının öğrenildiği tarihten itibaren genel hukuk hükümlerine göre denetleme kurulu tarafından tazminat davası açılabilir.(7) Yönetim Kurulu üyeleri her zaman üyelikten ayrılabilirler. Ancak, çekilen üyenin iş gördüğü zamana ait sorumluluğu ile ilgili olarak zarar ve sorumluluklarının öğrenildiği tarihten itibaren genel hukuk hükümlerine göre tazminat davası açılabilir.(8) Yönetim Kurulu üyeleri topluca istifa ettikleri veya mevcut yedeklerin istifa eden üyelerin yerini dolduramadığı takdirde; Olağanüstü Genel Kurul toplantısına gidilerek yeniden Yönetim Kurulu üyeleri seçilir.(9) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)(10) Görevi son bulan eski Yönetim Kurulu, yeni Yönetim Kuruluna seçim gününden başlayarak bir hafta içinde görevini devretmek zorundadır.(11) (Ek: RG-1/10/2011-28071) İki dönem Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yapan üye, takip eden dönemde yeniden başkanlığa seçilemez.Yönetim Kurulunun görevleriMADDE 25 – (1) Yönetim Kurulunun görevleri şunlardır:a) Birlik Yönetim Kurulu Kanun, Yönetmelik ve kuruluş belgesinde belirtilen görevleri yürütmekle görevlidir. Bu amaçla ayda bir defa mutat toplantı yapar, ancak gerek duyulması halinde toplantı sayısı arttırılabilir.b) Birlik bütçesini hazırlar, birliğin her türlü faaliyet ve kayıt işlerini yürütür.c) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Soy kütüğü, ön soy kütüğü, ıslah faaliyetleri ve verim kontrollerini mevzuat doğrultusunda yaptırır ve takip eder.ç) Genel Kurulu toplantıya çağırır. Çalışmalarını rapor halinde Genel Kurula sunar.d) Gerektiğinde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırır.e) Genel Kurulca verilen görevleri yapar. Sonuç hakkında Genel Kurula bilgi verir.f) Yetiştirici eğitimlerini yapar, seminerler düzenler, yetiştirme, bakım, besleme, sürü idaresi ve benzeri konularda yayınlar yapar.g) En son hayvan ve hayvansal ürün fiyatlarına ilişkin pazar haberlerini üyelerine duyurur.ğ) Hayvancılık işletmeleri kurmak isteyenlere proje hazırlama konusunda yardımcı olur.h) Üyelerine kredi sağlamaya yardımcı olur.ı) Merkez birliği tarafından hazırlanan personel çalışma usul ve esaslarına uygun olarak personelin tayin, atama ve özlük işlerini yürütür.i) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Mevcut bütçe dâhilinde gerekli harcamaları, mevzuata göre yapar.j) Üyelerinin ürünlerine pazar bulmaya, pazarlama faaliyetlerini yürütmeye ve üyelerin ihtiyaçlarını karşılamaya çalışır.k) Potansiyeli olan ilçelerde birlik şubesi kurulması konusunu inceler, uygun görülenlerin kurulmasını Genel Kurula teklif eder.l) Birlik Teknik İşler Şube Müdürlüğü, Sağlık İşleri Şube Müdürlüğü ile Birlik İdari ve Mali İşler Şube Müdürlüğü faaliyetlerini düzenler ve yönetir.m) Kanunlara aykırı olarak alınan Genel Kurul kararları aleyhine iptal davası açar.n) Genel Kurulca uygulanmasına karar verilen Bakanlıkça desteklenecek yatırım projelerini hazırlatarak Bakanlığın onayına sunar.o) Birliğin aczi halinde Genel Kurulu toplantıya davet ederek gerekli mercilere haber verir.ö) Eski Yönetim Kurulu üyeleri ile birlik memurlarının sonradan tespit edilen yolsuzluk ve usulsüzlükleri ilgili mercilere haber verir.p) Denetim amacı ile Bakanlığın, Denetleme Kurulunun veya bağımsız denetleme organının talebi halinde, birliğe ait her türlü defter ve belgeleri verir.r) Her türlü sigorta hizmetlerini yürütür veya yürütülmesine yardımcı olur.s) Merkez Birliği tarafından ıslah programı kapsamında sağlanacak genetik materyallerin ve girdilerin üyelere ait hayvanlarda/kovanlarda kullanılmasını sağlar.ş) Yürütmekte olduğu ıslah programı ile ilgili her türlü resmi belgeyi düzenler veya düzenlettirir.t) Üye bilgilerinin güncelleştirilmesini sağlar ve takip eder.Yönetim Kurulunun sorumlulukları (Ek ibare: RG-3/1/2014-28871) ve ücretMADDE 26 – (1) İbra edilmeyen Yönetim Kurulu üyeleri tekrar hiçbir kurula seçilemez.(2) Görevini yapmadıkları anlaşılan Yönetim Kurulu üyelerini Genel Kurul her zaman azledebilir ve haklarında takibat kararı verebilir. Her üyenin, sorumluluğu olan yöneticilere münferiden dava açma hakkı mahfuzdur. Yönetim Kurulu aleyhindeki davalar Denetleme Kurulunca açılır.(3) Yönetim Kurulu üyelerinden her biri, Genel Kurulun kararı şahsi mesuliyetini gerektirdiği durumlarda karar aleyhine iptal davası açabilir. Yönetim Kurulu üyeleri ve birlik memurları kasıtlı bulunsun veya bulunmasın kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar. Suç teşkil eden fiil ve hareketlerden dolayı haklarında yasal işleme başvurulur. Yönetim Kurulu, tescil ve kayıt için gerçeğe aykırı beyanda bulunması halinde cezai bakımdan sorumlu olur.(4) Yönetim veya temsile yetkili şahıslar, birliğe ait görevlerini yürütmeleri esnasında meydana getirdikleri fiillerden doğan zararlardan birlikte sorumludurlar.(5) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Aylık mutat toplantı başına huzur hakkı şeklinde yapılacak ödemeler, kuruluş belgesinde düzenlemelerin yapılması kaydıyla, genel kurul tarafından belirlenir.Denetleme kuruluMADDE 27 – (1) Denetleme Kurulu, Genel Kurul namına birliğin bütün işlem ve hesaplarını inceler.(2) İbra edilmeyen Denetleme Kurulu üyeleri tekrar hiçbir kurula seçilemez.Denetleme kurulu seçimiMADDE 28 – (1) Denetleme Kurulu, dört yıl için Genel Kurulca birlik asil üyelerden seçilen üç (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üye ile üç yedek üyeden teşekkül eder, bu üyelerde de Yönetim Kurulu üyelerinde bulunması gereken şartlar aranır.(2) Süreleri biten üyelerin tekrar seçilmeleri mümkündür. Birbirleriyle ve Yönetim Kurulu üyeleriyle üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve sıhrî akrabalıkları olanlar Denetleme Kurulu üyeliğine seçilemezler.(3) Görev kusurlarından veya suç teşkil eden fiillerinden ötürü Yönetim Kurulu ve Denetleme Kurulu üyeliğinden uzaklaştırılanlar tekrar Denetleme Kurulu üyeliğine getirilemezler.(4) Olağanüstü Genel Kurul toplantılarında Denetleme Kurulu üyeliğine seçilenler, önceki Denetleme Kurulunun kalan görev süresini tamamlar. Denetleme Kurulu ibra edilmedikçe üyelerinden hiç biri kurullarda görev alamaz.Denetleme kurulu üyelerinin sorumluluğu (Ek ibare: RG-3/1/2014-28871) ve ücretMADDE 29 – (1) (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) üyeler, Kanun, ilgili yönetmelik ve kuruluş belgesi ile kendilerine yüklenilen görevleri hiç veya gereği gibi yapmamalarından doğan zararlardan dolayı kusursuz olduklarını ispat etmedikçe, müteselsilen sorumludurlar.(2) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Üç ayda bir mutat toplantı başına huzur hakkı şeklinde yapılacak ödeme denetleme kurulu üyeleri için, kuruluş belgesinde düzenlemelerin yapılması kaydıyla, genel kurul tarafından belirlenir.Üyeliğin açılması ve çekilmeMADDE 30 – (1) Denetleme Kurulu üyelerinden birinin ölümü, çekilmesi, bir engelden dolayı görevlerini yapamayacak halde bulunması, iflası veya hacir altına alınması gibi sebeplerle görevlerinin sona ermesi ve yüz kızartıcı bir suçtan dolayı mahkûmiyetinin kesinleşmesi halinde diğer üyeler Genel Kurulun ilk toplantısına kadar görev yapmak üzere yerine yedeklerinden birini çağırırlar. Ancak, bir üyelik açık kalıp da yerine geçecek üye bulunamazsa Genel Kurul toplantıya çağırılmadan Denetleme Kurulu tarafından bir (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…), bir yedek üye çağrılır.(2) Denetleme Kurulu üyeleri her zaman görevden çekilebilirler. Ancak, toptan çekilme halinde Genel Kurul, Yönetim Kurulu tarafından derhal toplantıya çağırılır ve yeniden Denetleme Kurulu (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) ve yedek üyelerini otuz gün içinde seçer.İnceleme yükümlülüğüMADDE 31 – (1) Denetleme Kurulu üyeleri işletme hesabıyla bilançonun defterlerle uygunluk halinde bulunup bulunmadığını, defterlerin düzenli bir surette tutulup tutulmadığını ve işletmenin neticeleriyle mal varlığı hakkında uyulması gerekli olan hükümlere göre işlem yapılıp yapılmadığını incelemekle yükümlüdürler. Üyeleri şahsen sorumlu veya ek ödeme ile yükümlü olan birliklerde, üyelerin verdiği taahhütnameler ile üyelik defterlerinin usulüne uygun olarak tutulup tutulmadığını da incelemek zorundadırlar.(2) Yönetim Kurulu bu maksatla Denetleme Kurulu üyelerine defter ve belgeleri verir. Onların istekleri üzerine müfredat defteri ve bu defterin hangi esaslara göre düzenlendiği ve istenilen her konu hakkında bilgi verilir.(3) Üyeler gerekli gördükleri hususlarda Denetleme Kurulu üyelerinin dikkatini çekmeye ve açıklama yapılmasını istemeye yetkilidirler.Denetleme kurulunun çalışma düzeni ve görevleriMADDE 32 – (1) Denetleme Kurulu üyeleri, üç ay ara ile yılda dört defa toplanarak birliğin işlemlerini ve hesaplarını denetler, malları ve kasayı sayar ve görülen noksanlıkları, düzensizlikleri inceleyerek bunları birer rapora bağlar ve bu raporları Denetim Kurulu Raporları dosyasında muhafaza eder. Ayrıca aksaklıkları Yönetim Kuruluna bildirir.(2) Denetleme Kurulu üyeleri, Genel Kurul toplantısından önce bilançoyu, Yönetim Kurulunun hazırladığı çalışma raporu ve bütçeyi inceleyerek gerekli gördüğü işlemleri, hesapları ve mevcutları elden geçirir ve kanaatlerini açık olarak belirten bir rapor hazırlarlar. Denetleme Kurulu üyeleri, bu raporda Yönetim Kurulunun çalışma düzenini ve başarı derecelerini de belirtirler.(3) Denetleme Kurulu üyelerinin görevleri, birliğin iş ve muamelelerini kontrol etmektir. Denetleme Kurulu üyeleri aşağıdaki görevleri yapmak zorundadırlar:a) Birliğin işlem ve hesaplarının tetkiki sonunda buldukları noksan ve hataların giderilmesi için Yönetim Kuruluna rapor sunmak, Yönetim Kurulu gereğini yapmadığında Merkez Birliğine bildirmek.b) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Bilançonun 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve ilgili diğer mevzuat hükümleri ile Tek Düzen Muhasebe Sistemi Esaslarına göre hazırlanıp hazırlanmadığına bakmak.c) Yönetim Kurulu üyelerinin üyelik şartlarını taşıyıp taşımadıklarını araştırmak, bu şartları taşımadıkları halde seçilenler ile sonradan kaybedenlerin görevlerine son verilmesi için keyfiyeti Yönetim Kuruluna bildirmek.ç) Birlik çalışmaları hakkında bilgi almak ve lüzumlu kayıtların tutulmasını sağlamak maksadıyla birliğin defterlerini incelemek.d) (Değişik: RG-1/10/2011-28071) Üç ayda bir ara denetimi yapmak ve haber vermeksizin birlik veznesini denetlemek, inceleme sonuçları olumsuz çıktığı takdirde düzenlenecek raporun birer örneğini Yönetim Kurulu Başkanına vermek.e) Birlik üyeleri ve kendileri ile birlik yöneticileri arasındaki anlaşmazlıkla ilgili konuları Genel Kurul gündemine aldırmak ve Yönetim Kurulunun Genel Kurulu toplantıya çağırmaması durumunda olağanüstü olarak Genel Kurulu toplantıya çağırmak.f) Üyelerin Genel Kurul toplantılarına katılmaları için, kuruluş belgesinde belirtilen gerekli şartları yerine getirip getirmediğini incelemek.g) Yapılacak denetimler sonucunda düzenlenecek rapora göre hukuki sorumluluğu tespit edilen Yönetim Kurulu üyeleri hakkında Genel Kurul kararına istinaden gerekli hukuk davalarını açmak.(4) Denetleme Kurulu üyelerinin yukarıda yazılı kontrol yetkileri Genel Kurul kararı ile sınırlandırılamaz. Denetleme Kurulu üyeleri ayrıca birlik zararlarını kapatmak için Genel Kurula sunulacak teklifleri hazırlayarak toplantı gündemine aldırırlar.Toplantı ve raporlarMADDE 33 – (1) Denetleme Kurulu üyeleri çalışma raporlarını ve benzer tekliflerini Genel Kurula sunmaya mecburdurlar.(2) Denetleme Kurulu üyeleri, görevleri esnasında işlerin yürütülmesinde gördükleri noksanlıkları, Kanun, Yönetmelik veya kuruluş belgesine aykırı hareketleri, bundan sorumlu olanların bağlı bulundukları organa ve gerekli hallerde Genel Kurula haber vermekle yükümlüdürler.(3) Denetleme Kurulu raporları üye çoğunluğu tarafından imzalanır. Rapora katılamayan üyeler kanaatini belirterek imzalamak ve/veya münferit rapor düzenlemek zorundadırlar. Genel Kurul toplantısında Denetleme Kurulu Raporu okunmadan bilanço ve dolayısıyla ibralar konusunda karar alınamaz.Sorumlu müdürMADDE 34 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Sorumlu müdür, hayvancılık ve idari konularda iki yıl deneyimli kişiler arasından yönetim kurulu tarafından atanır. Veteriner fakültesi veya ziraat fakültesi (zooteknist) mezunu ile il birliğinde çalışan deneyimli personel tercih nedenidir. Sorumlu müdür teknik, sağlık ve idari ve mali işler şube müdürlüklerini yönetir. Çalışmalar konusunda yönetim kuruluna karşı sorumludur. Birlik yönetim kurulu gerek gördüğünde şube müdürlüklerini birleştirebilir veya sorumlu müdürün uhdesine verebilir.Şube müdürlükleriMADDE 35 – (1) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Teknik işler şube müdürlüğüne, hayvancılık konusunda asgari iki yıl saha deneyimi olan veteriner fakültesi veya ziraat fakültesi (zooteknist) mezunu ya da birlikte en az iki yıldan beri çalışan birlik personeli arasından yönetim kurulu tarafından şube müdürü atanır. Teknik işler şube müdürünün görevleri şunlardır:a) Teknik İşler Şube Müdürlüğü ülkenin hayvancılık politikasına paralel olarak verilen hedeflere ulaşabilmek amacıyla birlik organlarınca verilen kararları uygular.b) Ülke hayvancılığı ve birlik üyelerinin menfaatleri çerçevesinde, Bakanlık ve Merkez Birliği tarafından yayımlanan mevzuatlara uygun olarak tabii ve suni tohumlama, embriyo transferi, genetik materyallerin üretimi, ıslah edilmiş ırkın muhafazası ve takibi için soykütüğü, önsoykütüğü ve ıslah programlarını yürütür ve benzeri konularda hizmet verir. Gerektiğinde şube müdürlüğü altında konu bazında birimler kurulabilir.c) Merkez Birliğince yayımlanan talimatlar doğrultusunda teknik faaliyetlerin ve görevli teknik personelin çalışmalarını denetler. Personel ve yetiştiricilerin teknik alanda mesleki eğitim çalışmalarını yürütür.(2) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Sağlık işleri şube müdürlüğüne, veteriner fakültesi mezunu, hayvancılık konusunda asgari iki yıl saha deneyimi olan birlik personelleri arasından yönetim kurulu tarafından şube müdürü atanır. Sağlık İşleri Şube Müdürlüğünün görevleri şunlardır:a) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Hayvan sağlığı ile ilgili faaliyetleri Bakanlığın konu ile ilgili mevzuatı, merkez birliğinin talimatı ve programları doğrultusunda yürütür.b) Personel ve yetiştiricilerin sağlık alanında mesleki eğitim çalışmalarını yürütür. Gerektiğinde şube müdürlüğü altında konu bazında birimler kurulabilir.(3) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) İdari ve mali işler şube müdürlüğüne, dört yıllık fakülte mezunu, idari ve mali konularda asgari iki yıl deneyimli kişiler arasından yönetim kurulu tarafından şube müdürü atanır. İdari ve Mali İşler Şube Müdürünün görevleri şunlardır:a) Birliğin personel, idari ve mali işlerini yürütür.b) Damızlık hayvanlar için düzenlenecek sergi, panayır, fuarlarda dereceye girenlere ödül verilmesi ile ilgili işleri yürütür. Borsa ve benzeri konularla ilgili çalışmalarını yürütür.c) Birliğin hayvan alımı ve nakliye işlerini yürütür.ç) Genel Kurulun laboratuar, istasyon ve suni tohumlama durakları kurulmasına karar vermesi halinde, bunların inşasını ve faaliyete geçirilmesini sağlar.d) Soykütüğü ve önsoykütüğüne kayıtlı damızlıkların yurt içi ve yurt dışı satışlarında yetiştiricilere yardımcı olur.e) Birliğin bütçe tasarısını hazırlar. Gerektiğinde şube müdürlüğü altında konu bazında birimler kurulabilir. Merkez Birliğinin yayımlayacağı talimatlar kapsamındaki işleri yürütür.(4) Gerek görüldüğü hallerde Yönetim Kurulu yeni şube müdürlükleri ihdas edebilir.Dışarıya karşı temsil ve imza yetkisiMADDE 36 – (1) Yönetim Kurulu, resmi dairelerde, mahkemelerde ve üçüncü kişiler nezdinde temsil yetkisini ilgili Sorumlu Müdüre devredebilir. Ancak, birliği idari ve mali konularda taahhüt altına koyabilecek işlerde Yönetim Kurulu Başkanı ile birlikte Sorumlu Müdür veya imza yetkisine haiz üyelerden birinin imzası şarttır.(2) Yönetim Kurulu, birliği temsil ve borç altına sokan işler dışında, Şube Müdürlerine ikinci derecede imza yetkisi verebilir. Şube müdürlerine verilen yetkiler Yönetim Kurulunca açıkça belirlenerek ticaret siciline tescil ve ilan olunur.(3) Birliği temsile yetkili kılınan kimselerin birlik adına işlemlerinde, imzaları ancak birlik unvanı altına kullanılır aksi durumda bu taahhütler birliği bağlamaz.TescilMADDE 37 – (1) Yönetim Kurulu ilk toplantısında imza sirküleri konusunu görüşür, bunu notere onaylattıktan sonra ticaret siciline tescil ve ilan ettirir.Üyelikten düşme, çıkma ve çıkarılma, üyelikten çıkmanın sınırlandırılmasıMADDE 38 – (1) (Değişik fıkra: RG-3/1/2014-28871) Birlik üyeliği;a) Üyelikle ilgili şartları kaybetmesi,b) Ölüm hali,durumlarında düşer.(2) Üyelikten düşmek, üyenin birliğe olan borçlarını ortadan kaldırmaz. Kendisi ya da varis veya varisleri birliğe olan borçları iki ay içerisinde ödemekle yükümlüdür. Üyelikten düşme, Yönetim Kurulu kararı ile olur. Birlik, üyeye ya da üyenin varis veya varislerine üyelikten düşme durumunu yazılı tebliğ etmekle ve üyelik defterine işlemekle yükümlüdür.(3) Birliğin üyelikten çıkma ile ilgili sınırlama kararı olmaması halinde üyeler geçerli bir nedene dayalı olarak kendi isteği ile üyelikten çıkabilirler. Üyelikten çıkma, üyenin dilekçesi üzerine Yönetim Kurulu kararı ile olur. Üyenin üyelikten çıkması birliğe olan borçlarını ortadan kaldırmaz. Üyelikten çıkan yetiştirici, Birliğe olan borçlarını, üyelikten ayrılış tarihinden itibaren iki ay içerisinde ödemekle yükümlüdür.(4) Geçerli bir nedeni olmayan üyeler, üyelik asgari süresi olan iki yılı doldurmadan önce üyelikten çıkmak için başvuru yapamazlar. Ayrıca, Birliğin mevcudiyetinin tehlikeye düşmesi halinde Birlik veya Merkez Birliği Yönetim Kurulu üyelikten çıkma taleplerine sınırlama getirebilir. Bu sınırlama süresi iki yılı aşamaz.(5) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, aşağıdaki hallerde yetiştiriciler üyelikten çıkarılır:a) Kanun, Yönetmelik ve kuruluş belgesinde yer alan üyelik yükümlülüklerini azami dört ay süre ile yerine getirmemek.b) Birlik aleyhine ve birliğin manevi ve maddi zararına olabilecek faaliyette bulunmak.c) Islah programı kapsamında, şahsına kullanım için tahsis edilmiş olan genetik materyalleri kullanmamak veya kullandırmamak.ç) Islah faaliyetleri ile ilgili olarak Birlik veya birlik personellerinin yürütmesi gereken çalışmaları engellemek, işletmesinde çalışılmasına yazılı olarak uyarılmasına rağmen izin vermemek.d) Birliğe olan hizmet alımı ve aidat borçlarını dört ay içerisinde yapılacak iki yazılı tebligata rağmen ödememek.(6) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Üyelikten çıkarılmayla ilgili karar, birlik yönetim kurulunca genel kurula sunulur. Bu karar, yapılacak ilk genel kurulda kesin karara bağlanır. Bu süre içerisinde üyenin hakları saklı kalır.(7) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Üyeler, çıkarılma kararına tebliği tarihinden itibaren üç ay içerisinde, birliğin bulunduğu yerdeki mahkemede iptal davası açabilirler. Üç ay içerisinde mahkemeye başvurmak üzere itiraz edilmeyen çıkarılma kararı kesinleşir.(8) Çıkarılma kararı gerekçeler ile birlikte tutanağa ve karar defterine geçirileceği gibi üyelik defterine de yazılır.(9) Birlik üyeliğinden düşen ve üyelikten çıkan yetiştiricilerin Genel Kurula katılma ve Genel Kurulda oy kullanma hakkı yoktur. Bu üyeler, birliğin mal varlığından herhangi bir hak iddia edemez. Üyelikten düşen, çıkan ve çıkarılan yetiştiricilerin üyelik dönemlerine ait zararlardan dolayı oluşan sorumluluğu ortadan kalkmaz.DÖRDÜNCÜ BÖLÜMMerkez BirliğiKuruluşMADDE 39 –(Başlığı ile birlikte değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Kurulmuş bulunan en az yedi birlik ortaklaşa merkez birliğini kurarlar. Bakanlıktan kuruluş izni alan merkez birliği kuruluş belgesi özetini Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde tescil ettirerek yayınlatır. Tescil ve ilan ettirilecek hükümlerde birliklere uygulanan hükümler uygulanır. Merkez birliğinin çalışma adresi kuruluş belgesinde belirlenir.Merkez birliğine girişMADDE 40 – (Başlığı ile birlikte değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Birlik, birliğin gelişmesi, menfaatlerinin korunması, eğitim ve denetim konusunda hizmet verilmesi gibi faaliyetlerin yerine getirilmesi için kurulmuş veya kurulacak olan aynı çalışma konularına sahip ıslah birliklerinin oluşturduğu merkez birliğine üye olabilir.BaşvuruMADDE 41 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Yeni kurulan bir birlik, Merkez Birliğine girmek için, bu Yönetmelik ve merkez birliği kuruluş belgesinde belirtilen hükümleri, bütün hak ve ödevleri ile kabul ettiğini gösteren bir dilekçe ile merkez birliği yönetim kuruluna başvurur. Merkez birliği yönetim kurulunun giriş isteğini kabul etmesi ile birliğin merkez birliği üyeliği başlar. Birlik, merkez birliğine girmekle, üyelerine bu Yönetmeliğe göre hazırlanacak kuruluş belgesinde belirtilenler dışında başka sorumluluk yükleyemez.Merkez birliğinin organları ve görevleriMADDE 42 – (1) Merkez Birliği, bu Yönetmelik hükümlerine göre kurulmuş olan birliklerin en üst düzeydeki kuruluşudur.(2) Merkez Birliği aşağıdaki organlardan oluşur:a) Genel Kurul,b) Yönetim Kurulu,c) Denetleme Kurulu.Üyeliğin askıya alınması ve üyelikten çıkarılmaMADDE 43 – (1) Üyeliğin askıya alınması aşağıdaki şekilde olur:a) İl birliğinin dağılma sebeplerinin oluşması,b) İl birliğinin yükümlülüklerini yerine getirmemesi,c) Merkez birliği üyelik şartlarını kısmen ya da tamamen yitirmiş olması.(2) Üyelik Yönetim Kurulu kararı ile askıya alınır. Askıya alınma şartları ortadan kalkmadıkça askı süresi yapılacak ilk Genel Kurula kadardır. Üyelikten çıkartma Genel Kurul kararı ile olur.Merkez birliğinin amaçlarıMADDE 44 – (1) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, merkez birliğinin amaçları şunlardır:a) Birliklerin çıkarlarını korumak, Kanun ve yönetmeliklerde belirtilen amaçlarını gerçekleştirmeleri doğrultusunda faaliyetlerini yönlendirmek, bu birliklerin gelişmelerine yardımcı olmak ve gerekli önerilerde bulunmak.b) Birliklerin, ülke hayvancılık politikası yönünde çalışmalarını temin etmek, birliklerin istek ve ihtiyaçlarını kamu mercilerine iletmek.c) Merkez Birliği Genel Kurulu kararı ile uluslararası hayvancılık birliklerine, enstitülerine üye olmak, hayvan sergi, panayırlarına katılmak.ç) Hayvan ve hayvansal ürünlerin ihracatı ile damızlık ithal ve ihracatı konularında ilgili kurum ve kuruluşlar nezdinde gerekli girişimlerde bulunmak.d) Hayvan ve hayvansal ürün fiyatlarını tespit komisyonlarında görev almak.e) Dış ülkelerdeki hayvancılık ve hayvancılıkla ilgili kuruluşların çalışmalarını takip etmek, bu konudaki yenilikleri yayım ve eğitim yoluyla tüm yetiştiricilere iletmek.f) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Mevzuata ilişkin yapılması istenen değişiklikler için ilgili kurum ve kuruluş mercileri ile ilişki kurmak.g) Hayvancılık konusunda Devletçe yapılacak yatırımlara yardımcı olmak ve önerilerde bulunmak.ğ) Birliklere iç ve dış kaynaklardan kredi sağlamak.h) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Birliklerin ihtiyaç duyduğu eğitimleri yapmak, seminerler düzenlemek, çalıştay, kongre, sempozyum ve benzeri toplantı organizasyonlar ve etkinlikler düzenlemek, yetiştirme konularında yayınlar çıkarmak, gerektiğinde Bakanlıkla bu konularda müştereken çalışmak.ı) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Merkez birliği ve birliklerin her tür ihtiyaçlarını karşılamak, bu işler için gerektiğinde şirket kurmak ya da şirketlere ortak olmak, sigorta işlemleri yapmak.i) Birliklerin kurulamadığı veya aktif hale gelemediği illerde; önsoykütüğü ve soykütüğü faaliyetlerini yürütmek amacıyla şubeler açmak, şubenin görevlerini komşu birliklerle veya kamu kurumları ile yapacağı protokol çerçevesinde anılan kuruluşlarla ortaklaşa yapmak.j) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Ulusal düzeyde ıslah programlarının gereklerinin yerine getirilmesi için gayret göstermek Bakanlığın çıkartacağı mevzuat doğrultusunda damızlık değer tahminlerini yapmak veya yaptırmak ve yayınlamak.k) Gen kaynaklarının korunması ve çevre ıslah programına yönelik olarak kayıt sistemini tutmak, İl Birliklerine tutturmak ve gerekli saha çalışmalarını yürütmek.l) Hayvancılığın geliştirilmesi amacıyla gerekli tesisleri kurmak, ortak olmak, işletmek, gerektiğinde bu işler için şirket ve/veya iktisadi işletme kurmak.m) Yerli ırk gen kaynaklarının korunmasında Bakanlıkla birlikte çalışmak.n) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Faaliyet alanı ile ilgili canlı hayvan, genetik materyal, her türlü girdi ve hayvansal ürünün ithalat ve ihracatını yapmak ve yaptırmak.o) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Islah programı için gerekli her türlü girdileri tedarik etmek, dağıtmak ve pazarlamak.ö) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Merkez birliği, bu maddede belirtilen faaliyetlere ek olarak üye birliklerinin yürüttüğü görevler ve faaliyetleri denetler. Denetim sonuçlarını Bakanlığa bildirir.Genel kurulMADDE 45 – (1) Merkez Birliği Genel Kurulu il birliklerin gönderdikleri delegelerden oluşur.Genel kurulun görevleriMADDE 46 – (1) Merkez Birliği Genel Kurulunun görevleri şunlardır:a) Merkez Birliği Yönetim Kurulu ve Denetleme Kurulu üyelerini ve gerektiğinde Hesap Tetkik Komisyonu ve Tasfiye Kurulunu seçmek ve hizmetlerini tamamlayan kurulları ibra etmek veya etmemek.b) İşletme hesabıyla, bilanço ve gerektiğinde gelir-gider farklarının birliklere bölüştürülmesi hakkında kararlar almak.c) Kanun ve yönetmeliklerle Genel Kurula bırakılmış konular hakkında kararlar almak.ç) Yönetim Kurulu tarafından gelecek yıllar için önerilen bütçeleri kabul etmek veya değiştirmek.d) Birlik faaliyetleri hakkında öneri ve direktiflerde bulunmak.e) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)f) Yönetim Kurulunca Bakanlığa teklif edilmesi düşünülen mevzuat değişiklikleri ve kuruluş belgesinde yapılması istenen değişiklikler için karar almak. Bu konuda ilgili kurum ve kuruluş yetkilileri ile görüşmek üzere Yönetim Kurulunu görevlendirmek.g) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)ğ) Birliklerin faaliyetlerini yürütebilmesi için gerekli her türlü girdi ve genetik materyali üretmek, temin etmek, Birliklere dağıtmak, kullandırmak, pazarlamak ve sonuçlarını denetlemek.h) Gayrimenkul alım ve satımında takip edilecek usul ile alınacak gayrimenkulün niteliğini, yerini ve azami fiyatını, satılacak gayrimenkulün asgari fiyatını belirlemek ve Yönetim Kuruluna yetki vermek.ı) İmalat ve inşaat işlerinin yaptırılma usul ve esaslarını belirlemek ve Yönetim Kuruluna yetki vermek.i) Üyelerin ihtiyaçları ile ilgili araç, gereç ve demirbaşlar ile üretim maddelerinin temini hususunda karar almak ve bu hususta Yönetim Kuruluna yetki vermek.j) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, yönetim kurulu, denetleme kurulu ve tasfiye kurulu üyelerine verilecek, huzur hakkı ile yollukları bütçeye göre belirlemek, ayrıca personelin kadro ve aylık ücretleri ile yolluklarını tespit etmek üzere yönetim kuruluna yetki vermek.k) Merkez Birliği üyeliğine giriş bedeli ve yıllık üye aidatını belirlemek.l) İç ve dış kaynaklardan kredi sağlamak ve sigorta işlemleri yapmak için Yönetim Kuruluna yetki vermek.m) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Şirketlerin kurulmasına veya şirketlere ortak olunmasına karar vermek.(2) Genel Kurul Kanun, bu Yönetmelik ve kuruluş belgesi hükümlerine aykırı karar alamaz.Çağırma şekli ve gündemMADDE 47 – (Başlığı ile birlikte değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Genel Kurul, yönetim kurulu tarafından, kuruluş belgesinde gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır.(2) Kuruluş belgesinin değiştirilmesi söz konusu ise yapılacak ilanda değiştirilecek madde numaralarının yazılması ile yetinilir.(3) İlanın bir örneği toplantıdan en az on beş gün evvel Bakanlığa gönderilir. Toplantı için Bakanlık temsilcisi görevlendirilmesi talep edilir. Bakanlık temsilcisi toplantının başlamasından itibaren bir saat içerisinde gelmez ise toplantıya katılan üyelerden birisinin nezaretinde toplantı yapılır.(4) Gündemde olmayan hususlar gürüşülemez. Ancak merkez birliğine kayıtlı delegelerin en az 1/10’unun gündem maddelerinin görüşülmesine geçilmeden önce yazılı teklifte bulunmaları halinde; hesap tetkik komisyonunun seçilmesi, bilanço incelemesinin ve ibranın geriye bırakılması, çıkan veya çıkarılan birlikler hakkında karar alınması, genel kurulun yeni bir toplantıya çağrılması ve Kanun, kuruluş belgesi ve iyiniyet esasları ile genel kurul kararlarına aykırı olduğu ileri sürülen yönetim kurulu kararlarının iptali, yönetim kurulu üyeleri ile denetçilerin azli ve yerlerine yenilerinin seçilmesi ile ilgili hususlar, genel kurula katılanların yarıdan bir fazlasının kabulü ile gündeme alınır.(5) Toplantı; yönetim kurulu başkanı tarafından, bulunmaması durumunda yönetim kurulu üyelerinden biri, o da yoksa denetleme kurulu üyelerinden biri, o da yoksa genel kurulca gösterilecek bir delege tarafından yoklamayı müteakip açılır.(6) Toplantıda delegelerin gerekli çoğunluğu sağladığı tespit edilince divan başkanlığının seçimine geçilir.(7) Toplantıya katılan oy verme yetkisine haiz delegeler arasından bir divan başkanı, iki kâtip üye seçilir. Seçimin gizli yapılması durumunda ayrıca iki oy tasnifçisi seçilir. Divan başkanlığına; merkez birliği başkanı, yönetim kurulu üyeleri, denetleme kurulu üyeleri ve merkez birliği çalışanları seçilemez.(8) Toplantı açılıp gündem maddelerinin görüşülmesine başlandıktan sonra herhangi bir sebeple toplantının devamına imkân görülmemesi veya divanın çekilmesi halinde; gündemi tamamlamak üzere genel kurulda ibra maddesi görüşülmemişse yönetim kurulu, görüşülmüşse Bakanlık veya yetkili mahkemece atanacak yönetici kurul (kayyum) tarafından yapılacak çağrı üzerine genel kurul yeniden toplanır.(9) Genel kurul toplantısına katılan delegeleri gösteren hazır bulunanlar listesi düzenlenir. Bu listede delegelerin üyeliğe kabul tarihleri, oy yetkisine haiz delegelerin adı, soyadı, ili, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası ve imza bölümü, tüzel kişiliği haiz delegeler için unvanı, vergi numarası, temsilcinin adı soyadı, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, ili ve imza bölümü yer alır.(10) Hazır bulunanlar listesi toplantıya başlamadan önce toplantıya katılan delegelere imzalatılır. Listenin Bakanlık temsilcisi ve divan başkanlığı tarafından da imzalanması gereklidir.(11) Kararlar kullanılan oyların yarıdan bir fazlasının kabulü ile alınır. Oyların eşitliği durumunda tekrar oylama yapılır. İkinci oylamada da eşit çıktığı takdirde madde kabul edilmemiş sayılır. Ancak kuruluş belgesi değişikliği, dağılma ve merkez birliğinin feshi teklifleri konularında kullanılan oyların 2/3’ü, sorumlulukların ağırlaştırılması veya ek ödeme yükümlülükleri konusunda alınacak kararlar için kullanılan oyların 3/4’ünün kabul oyu gereklidir.(12) Genel kurulda verilen kararlar tüm üyeler için geçerlidir.(13) Merkez birliğin bütün delegelerinin toplantıda hazır bulunması halinde, genel kurul toplantısına dair diğer hükümler saklı kalmak şartı ile toplantıya çağrı hakkındaki hükümlere uyulmamış olsa dahi, kararlar alınabilir.(14) Olağan genel kurul, yönetim kurulunun daveti üzerine her yıl ekim ayının sonuna kadar, birlik üyelerinden bu Yönetmelikte belirlenen oranda seçilen delegelerin salt çoğunluğunun katılımı ile toplanır. Toplanamadığı takdirde en geç bir ay içerisinde çoğunluk aranmaksızın toplanır.(15) Genel kurul; gerektiğinde yönetim kurulu, denetleme kurulu veya delege tam sayısının en az 1/10’unun imzaladıkları ortak dilekçe ile dilekçe tarihinden itibaren iki ay içerisinde olağanüstü toplanır. Bu şekilde çoğunluk sağlanamaz ise takip eden iki ay içerisinde kurucu üye sayısından aşağı olmamak üzere tekrar toplanır. Bu toplantıda çoğunluk şartı aranmaz.Yönetim kurulu ve ücretMADDE 48 – (Başlığı ile birlikte değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Merkez birliği yönetim kurulu, dört yıl için merkez birliği genel kurulunca delegeleri arasından seçilen yedi asıl, yedi yedek üyeden oluşur. Yönetim kuruluna veya denetleme kuruluna aynı ilden en fazla bir üye seçilir.(2) Merkez birliği yönetim kurulu başkanı, il birlikleri yönetim kurulu üyelik koşullarını sağlamak zorundadır. Ayrıca tarımsal amaçlı başka bir sivil toplum örgütünde başkan olarak görev yapanlar yönetim kurulu başkanı olamaz.(3) Merkez birliğinin yönetim kurulu üyeleri ve denetçileri; kendi birliklerinin hissedarı oldukları şirketlerde, katıldıkları vakıflarda ve diğer teşekküllerde yönetim kurulu üyesi veya denetçisi olamaz, personel olarak yahut başka bir şekilde ücretli görev alamazlar.(4) Üçüncü fıkrada belirtilen diğer görevleri bulunmasına rağmen merkez birliklerinin yönetim kurulu üyesi veya denetçi olarak seçilenler, seçildikleri tarih itibariyle diğer görevlerinden ayrılmak zorundadırlar. Bu görevlerinden ayrılmayanların yönetim kurulu üyeliğine veya denetçiliğe seçilmelerine ilişkin işlemler hükümsüzdür. Seçildikten sonra üçüncü fıkradaki diğer görevleri edinen merkez birliklerinin yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerinin sonradan edindikleri görevlere ilişkin seçilme veya görevlendirme işlemleri ile sözleşmeler de hükümsüzdür. Yönetim kurulu üyeliğine veya denetçiliğe seçilme işlemleri bu şekilde hükümsüz olanların yerlerine yedekleri çağrılır.(5) Merkez birliklerinin yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerinin fiilen bu görevleri yürüttükleri dönemde; bunların eş ve ikinci derece dâhil kan ve kayın hısımları, bu merkez birlikleri ile % 50’den fazla hissedarı oldukları şirketlerde, katıldıkları vakıflarda ve diğer teşekküllerde yönetim kurulu üyesi veya denetçisi olamaz, personel olarak veya başka bir şekilde ücretli olarak işe alınamazlar.(6) Bu madde hükümlerine aykırı uygulamalar denetçiler tarafından araştırılır.(7) Üçüncü fıkraya aykırı olarak görev yapmakta olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içerisinde bu görevlerinden sadece birisini tercih ederek diğerlerinden ayrılırlar. Süresi içerisinde tercihte bulunmayanların seçilmiş oldukları merkez birliklerinin yönetim kurulu üyeliği veya denetçilik görevleri dışındaki diğer görevlerinin tamamı kendiliğinden sona erer.(8) Aylık ücret ve huzur hakkı şeklinde yapılacak aylık net ödemeler toplamı kuruluş belgesinde düzenlemelerin yapılması kaydıyla, genel kurul tarafından belirlenir.Merkez birliği yönetim kurulu iş ve çalışma şekliMADDE 49 – (1) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş Belgesinde düzenlenmek kaydıyla, merkez birliği yönetim kurulu ilk toplantısında kendi üyeleri aralarında; bir genel başkan, bir genel başkan yardımcısı ve bir muhasip üye ile sekretaryayı yürütecek bir üye seçer ve diğerleri üye olarak görev yapar. Başkan ve bir yönetim kurulu üyesi olmak üzere en az iki kişi, birliği ticaret siciline tescil ettirmek üzere temsile yetkili kılınır. Aynı toplantıda Yönetim Kurulunun yapacağı toplantı tarihi ve yeri belirlenir. Bu toplantıda ayrıca gerektiğinde zorunlu olabilecek olağan dışı toplantılara ilişkin karar alınır. Kuruluş belgesinde aksine bir hüküm yoksa yönetim kuruluna aynı ilden en fazla bir üye seçilir.(2) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Merkez birliği yönetim kurulu, genel başkanının katılımı ile toplanır. Genel başkanın mazeret bildirdiği toplantılar genel başkan yardımcısının başkanlığında gerçekleştirilir. Yönetim kurulu değişikliği ile ilgili olarak yönetim kurulu üyelerinin yapacağı yazılı müracaatlar yönetim kurulu başkanı tarafından ilk yönetim kurulu toplantısında görüşülmek üzere gündeme alınır.(3) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulunda dört üyeden az olmamak üzere kararlar çoğunlukla alınır. Oylar eşit olduğu takdirde görüşme konusunda genel başkanın oyu belirleyici olur. Yönetim kurulunda üyeler vekâlet ya da temsil yolu ile oy kullanamazlar.(4) Mazeretsiz olarak birbiri ardına üç mutat toplantıya gelmeyen üye istifa etmiş sayılır.(5) Yönetim Kurulu kararları, sahifeleri noterce tasdik edilmiş bir karar defterine sıra numarası ve tarihi ile kayıt edilip imzalanır. Verilen karara, karşı görüşte olanlar veya çekimser kalanlar muhalefet sebeplerini kararın altına yazarak imzalamak zorundadırlar.(6) Yönetim Kurulu üyelerine Genel Kurulca belirlenen huzur hakkı ve yolluk dışında hiçbir ad altında başkaca ödeme yapılmaz.(7) Yönetim Kurulu üyeleri her zaman üyelikten ayrılabilirler. Ancak, çekilen üyenin iş gördüğü zamana ait sorumluluğu ile ilgili olarak zarar ve sorumluluklarının öğrenildiği tarihten itibaren genel hukuk hükümlerine göre tazminat davası açılabilir.(8) Yönetim Kurulu üyeleri topluca istifa ettikleri veya mevcut yedeklerin istifa eden üyelerin yerini dolduramadığı takdirde; Olağanüstü Genel Kurul toplantısına gidilerek yeniden Yönetim Kurulu üyeleri seçilir.(9) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Yönetim kurulundan istifa eden bir üyenin yerine geçecek yedek üye yok ise denetleme kurulu merkez birliği delegeleri arasından birini yönetim kurulu üyeliğine seçerek yeni üyeyi toplanacak ilk genel kurulun onayına sunar.(10) Görevi son bulan eski Yönetim Kurulu, yeni Yönetim Kuruluna seçim gününden başlayarak bir hafta içinde görevini devretmek zorundadır. Yönetim Kurulu ibra edilmedikçe üyelerinden hiç biri kurullarda görev alamaz.Yönetim kurulunun görevleriMADDE 50 – (1) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, yönetim kurulunun görevleri şunlardır:a) Kanun ve yönetmelikler ile kuruluş belgesinde belirtilen görevleri yürütür ve bu amaçla her ay mutat toplantı yapar. Toplantı ve karar nisabı en az dört üyedir. Yönetim Kurulunda üyeler vekâlet ya da temsil yolu ile oy kullanamaz.b) Merkez Birliğinin bütçesini hazırlar. Birliğin her türlü faaliyet ve kayıt işlerini yürütür.c) Genel Kurulu toplantıya çağırır. Çalışmalarını rapor halinde Genel Kurula sunar. Gerektiğinde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırır.ç) Genel Kurul tarafından verilen görevleri yapar. Sonucu hakkında yine Genel Kurula bilgi verir.d) Yetiştirici ve birlik personelinin eğitimlerini yapar veya yaptırır, seminerler düzenler, çalışma konularıyla ilgili yayınlar hazırlar.e) İller itibarıyla çeşitli pazar haberlerini, yayınları üyelerine duyurur.f) Kanun ve yönetmeliklerde ve kuruluş belgesinde yapılması istenilen değişiklikleri Genel Kurul onayını alarak Bakanlığa iletir.g) Merkez Birliğine bağlı birliklerin, amaçlarından sapması halinde birlik Genel Kurulunu Olağanüstü Genel Kurul toplantısına çağırır.ğ) Merkez Birliği üyesi olan tüm birlikleri denetler, gerektiğinde Bakanlıktan veya bağımsız denetim kurumlarından denetim ister.h) Genel Sekreteri ve diğer personeli işe alır.ı) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)i) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)j) (Mülga: RG-1/10/2011-28071)k) Birlik kuruluş belgelerini hazırlar.l) Birliğin başka bir birlikle işbirliği yapmasına karar verir.m) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Merkez birliği yönetim kurulu, yukarıda belirtilen faaliyetlere ek olarak, üye birliklerinin yürüttüğü görevler ve faaliyetleri denetler. Denetleme sonucunu Bakanlığa bildirir.(2) Yönetim Kurulu Başkanı veya Yönetim Kurulunun oy birliği ile belirleyeceği Yönetim Kurulu üye veya üyeleri, Merkez Birliğini temsile yetkilidir.Genel sekreterMADDE 51 – (Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, genel sekreter istihdam edebilir. Genel Sekreter; ziraat fakültesi veya veteriner fakültesi mezunu, birliğin faaliyeti ile ilgili yürüttüğü konularda en az iki yıl tecrübeli kişiler arasından merkez birliği yönetim kurulunca sözleşmeli olarak istihdam edilir. Genel Sekreter yönetim kurulu toplantılarına katılabilir ancak oy hakkı yoktur. Genel Sekreter yönetim kurulu kararlarını uygular.(2) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla, yönetim kurulu, resmi dairelerde, mahkemelerde ve üçüncü kişiler nezdinde temsil yetkisini genel sekretere ve ilgili şube müdürüne devredebilir. Ancak merkez birliğini idari ve mali konularda taahhüt altına koyabilecek işlerde yönetim kurulunun vereceği yetki ile genel sekreter yetkilendirilir. Genel sekretere birinci derecede imza yetkisi verilebilir.(3) Genel sekreter, genel kurul ve yönetim kurulu üyeleri tarafından verilen görevleri yapar.Denetleme kuruluMADDE 52 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Denetleme kurulu, dört yıl süre için genel kurulca delegeler arasından seçilen, üç asıl ve üç yedek üyeden oluşur. Denetleme kurulu üyelerinde yönetim kurulu üyelerinde aranan şartlar aranır. Denetleme kurulu ibra edilmedikçe üyelerinden hiç biri kurullara seçilemez. Kuruluş belgesinde aksine bir hüküm yoksa denetleme kuruluna seçilen üyeler, yönetim kurulu üyelerinin seçildiği iller dışında olmak zorundadır. Kuruluş belgesinde aksine bir hüküm yoksa bir ilden birden fazla üye seçilemez.(2) Üç ayda bir mutat toplantı başına huzur hakkı şeklinde yapılacak ödeme, denetleme kurulu üyeleri için, kuruluş belgesinde düzenlemelerin yapılması kaydıyla, genel kurul tarafından belirlenir.Denetleme kurulunun görevleriMADDE 53 – (1) Denetleme Kurulunun görevleri şunlardır:a) Denetleme Kurulu üyeleri, üç ay ara ile yılda dört defa toplanarak birliğin işlemlerini ve hesaplarını denetler, malları ve kasayı sayar ve görülen noksanlıkları, düzensizlikleri inceleyerek bunları birer rapora bağlar ve bu raporları Denetim Kurulu raporları dosyasında muhafaza eder. Ayrıca aksaklıkları Yönetim Kuruluna bildirir.b) Merkez Birliği Yönetim Kurulunun isteği üzerine birlikleri denetler.c) Gerektiğinde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırır.ç) Merkez Birliği Genel Kuruluna denetleme raporlarını sunar.d) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenleme yapılması kaydıyla, yönetim kurulu üyeleri hakkında merkez birliği adına gerekli durumlarda her türlü davayı açar.Merkez birliği teknik işler şube müdürlüğü (Değişik başlık: RG-3/1/2014-28871)MADDE 54 – (1) (Ek cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla merkez birliği teknik işler şube müdürlüğü kurabilir. Merkez Birliği Yönetim Kurulu tarafından ziraat fakültesi mezunu, konusunda asgari beş yıl deneyimi olan kişiler arasından teknik işler şube müdürü atanır. Teknik işler şube müdürünün görevleri şunlardır:a) Birliklerin teknik işler şube müdürlükleri tarafından yürütülen görevlerle ilgili tüm bilgileri toplar, değerlendirir ve denetler.b) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Bakanlık mevzuatları çerçevesinde damızlık veya pedigri belgelerini düzenler, soy kütüğü, ön soy kütüğü ve ıslah programları ile ilgili esasları belirler. Sergi, müsabaka ve benzeri gösterilerle ilgili kuralları tespit eder.c) Türlere ait Bakanlığın belirlediği kriterlere göre ıslah programlarını hazırlar. Soykütüğünden çıkartılacak hayvanlar hakkında karar verir. Soykütüğü ile ilgili son gelişmeleri ve alınacak tedbirleri belirler ve bunları yayınlar.ç) Önsoykütüğü, soykütüğü ve ıslah programları ile ilgili olarak birliklerin faaliyetlere katılımını belirler ve resmi belgeleri muhafaza eder. Islah programlarını yürütür ve koordine eder.d) Birliklerin teknik konularda eğitim, denetim ve koordinasyon çalışmalarını yürütür.(2) Gerektiğinde konu bazında alt birimler kurulabilir.Merkez birliği sağlık işleri şube müdürlüğü (Değişik başlık: RG-3/1/2014-28871)MADDE 55 – (1) (Ek cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla merkez birliği sağlık işleri şube müdürlüğü kurabilir. Merkez birliği Yönetim Kurulu tarafından veteriner fakültesi mezunu, konusunda asgari beş yıl deneyimi olan kişiler arasından sağlık işleri şube müdürü atanır. Merkez sağlık işleri şube müdürünün görevleri şunlardır:a) Birliklerin sağlık işleri şube müdürlükleri tarafından yürütülen hayvan sağlığı programlarının hazırlanmasına yardımcı olur.b) Merkez birliğinin ıslah programları kapsamında sağlık ile ilgili faaliyetleri düzenler.c) Birliklerin sağlık konusunda eğitim, denetim ve koordinasyon çalışmalarını yürütür.ç) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Hayvan sağlığı ile ilgili çalışmalar yapılırken Bakanlığın hayvan sağlığı ile ilgili mevzuatı hükümleri dikkate alınır.(2) Gerektiğinde konu bazında alt birimler kurulabilir.Merkez birliği idari ve mali işler şube müdürlüğüMADDE 56 – (Başlığı ile birlikte değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Kuruluş belgesinde düzenlenmek kaydıyla merkez birliği idari ve mali işler şube müdürlüğü kurabilir. Şube müdürü, yönetim kurulu tarafından dört yıllık fakülte mezunu, idari ve mali konularda asgari iki yıl deneyimli kişiler arasından atanır. Merkez birliği idari ve mali işler şube müdürünün görevleri şunlardır:a) Merkez birliğinin idari ve mali işlerini yürütmek.b) Birliklerde örnek bir idari ve mali yapının oluşturulması doğrultusunda birlik ve şube müdürlükleri arasında koordinasyonu sağlamak.c) Birliklerin idari ve mali konularda eğitim, denetim ve koordinasyon çalışmalarını yürütmek.(2) Merkez birliğinde gerektiğinde konu bazında alt birimler kurulabilir.BEŞİNCİ BÖLÜMBirlik ve Merkez Birliği Mali İşlerHesap yılıMADDE 57 – (1) Hesap yılı Ocak ayının birinci günü başlar. Aralık ayının son günü biter. Ancak, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre özel hesap dönemi alınabilir.Defter tutma yükümlülüğüMADDE 58 – (1) Birlik, birliğin ekonomik ve mali durumunu, borç ve alacak ilişkilerini ve her iş yılı içinde elde edilen neticeleri belirlemek amacıyla birliğin nitelik ve öneminin gerektirdiği bütün defterleri tutmaya mecburdur.Tasdik ettirme ve beyanname verme yükümlülüğüMADDE 59 – (1) Defterler Yönetim Kurulunca kullanılmaya başlanılmadan önce notere tasdik ettirilir.(2) Birlik, tutmaya mecbur olduğu defterlerle tutmak istediği diğer defterleri lehine delil olarak kullanabilmek için, her birinin cins ve durumları ile sahife sayısını gösteren iki nüsha beyannameyi bu defterleri kullanmaya başlamadan önce ticaret sicil memuruna vermeye mecburdur. Memur bunlardan birini tasdik ederek birliğe geri verir.Merkez birliği ve birliğin gelirleriMADDE 60 – (1) Birliğin ve merkez birliğinin gelirleri şunlardır:a) Kuruluş belgesinde yer alan Genel Kurulca tespit edilen üyelik giriş bedeli, yıllık aidat ve ıslah (Değişik ibare: RG-3/1/2014-28871) çalışmaları için alınan ıslah bedeli bedeli karşılığı alınan gelirler,b) Ürün bedeli olarak alınacak ıslah (Mülga ibare: RG-3/1/2014-28871) (…) bedelinin %90’ı birliğe, %10’u Merkez Birliğine aktarılan gelirler,c) Yapılan hizmetler karşılığı elde edilen gelirler;ç) İşletme ve hayvan tanımlama hizmeti, verim kontrolleri, soykütüğüne kayıt, yetiştirme hastalıkları ve diğer hastalıkların takibi için alınacak ücretler,d) Borsa ve benzerinden elde edilecek gelirler,e) Yetiştirici elindeki damızlıkların satışlarından alınacak komisyon,f) Suni tohumlama ve sigortalama hizmetleri,g) Sergilerden ve benzeri faaliyetlerden sağlanan gelirler,ğ) Tasdik ücreti,h) Yurt içi ve yurt dışı bağışlar ve yardımlar,ı) Eğitim, yayın ve tanıtım gelirleri,i) Danışmanlık hizmet geliri,j) Proje hazırlama hizmeti karşılığı elde edilen gelirler,k) Damızlık, genetik materyal, koloni, kovan gibi her türlü ürün satışından elde edilen gelirler,l) İthal edilen ve ıslah faaliyetlerinde kullanılacak her türlü genetik materyalin kayıt sistemine kaydedilmesinde sağlanan gelirler,m) Diğer gelirler.(2) (Ek: RG-3/1/2014-28871) Bu Yönetmelik çerçevesinde yetiştiricilere teslimi yapılan mal ve hizmet alacakları dışında devlet tarafından üyelere ödenmek üzere il birliğine aktarılan destekleme ödemelerinden her ne ad altında olursa olsun kesinti yapılamaz. Ancak kuruluş belgesinde yetki verildiği takdirde, birliğin paraya dayalı yapacağı faaliyetler için, genel kurul toplantısında üyelerin çoğunluk kararı doğrultusunda mahsuplaşma yapılmadan kesinti ve kesinti oranı belirlenebilir.Gelir gider farklarının dağıtılmasıMADDE 61 – (1) (Değişik cümle: RG-3/1/2014-28871) Kuruluş belgesinde aksine bir hüküm yoksa gelir gider farkı, birlik gelirlerinin toplamından her nevi masraflar, vergi ve faiz çıktıktan sonra kalan kısımdır. Bu kısım aşağıdaki nispetler üzerinden bölünür:a) % 15 Yedek akçe,b) % 5 Merkez Birliği yardım payı,c) % 10 Sosyal hizmetler payı,ç) % 5 Kefalet payı,d) % 60 Yatırım ve geliştirme payı,e) % 5 Olağanüstü yedek akçe.(2) Merkez birliğin müspet gelir-gider farkı üyelerinin giriş aidatı, bağışlar ve yardımlar haricinde diğer birlik gelirlerinin toplamından her nevi masraflar, vergi, faiz ve amortisman karşılıkları çıktıktan sonra kalan kısımdır. Bu kısım aşağıdaki nispetler üzerinden bölünür:a) % 15 Yedek akçe,b) % 65 Yatırım ve geliştirme payı,c) % 10 Sosyal hizmetler payı,ç) % 5 Kefalet payı,d) % 5 Olağanüstü yedek akçe.(3) Müspet gelir-gider farkından Yönetim Kurulu Başkan ve üyelerine pay ayrılmayacağı gibi, üyelerine sermaye üzerinden kazanç da verilemez. Ayrıca, yedek akçeler birliğin çalışma anında veya dağılmasında üyelere dağıtılmaz, birlik münhasıran üyelerine iş yapar.(4) Bir yıllık çalışma sonucu gelir-gider farkı menfi olduğu takdirde açık, yedek akçelerden ve bunların yeterli olmaması halinde ek ödemelerle veya sağlanacak bağış ve yardımlarla kapatılır.Yatırım ve geliştirme payıMADDE 62 – (1) Yatırım ve geliştirme payı üretim, araştırma ve pazarlama konularında yapılacak yatırımlarda kullanılır. Merkez Birliği birliklerin yatırım ve geliştirme paylarına katkıda bulunabilir. Merkez Birliği yapmış olduğu katkı oranında, birlik Genel Kurul kararı ile hak sahibi olabilir.(2) Yatırım ve geliştirme payının kullanımında veya birlik imkânları ile yapılacak diğer yatırımlardan yararlanmak için üyelik şartı aranır.Merkez birliğine yardım payıMADDE 63 – (1) Bu paya ayrılan miktar en geç her yılın nisan ayı sonuna kadar merkez birliğine gönderilir.Sosyal hizmetler payıMADDE 64 – (1) Sosyal hizmetler payı, üyelerin sosyal ve kültürel ihtiyaçlarıyla, birlik çalışanları için ölüm, sigorta veya yardımlaşma maksadıyla kullanılır.Kefalet payıMADDE 65 – (1) Kefalet payı birlik kanalıyla üyelerine temin edilecek ayni ve nakdi kredilerin rizikolarını karşılamak maksadıyla tesis edilir. Kefalet payı;a) Kamu, gerçek ve tüzel kişilerin yapmış olduğu bağışlardan,b) Birliğin müspet gelir-gider farkından ayırdığı %5 kefalet payından,oluşur.(2) Birlik, üyelerinden kefalet miktarının üzerinde teminat alır. Birliğin vermiş olduğu kefaletlerden bir zarar doğmuş ise; bu zararın, ilgili üyelerin teminatlarından karşılanmasına çalışılır. Buna rağmen açık kapatılamaz ise sonradan üyeden tahsil edilmek şartı ile kefalet payı vasıtası ile kapatma yoluna gidilir.Yedek akçeMADDE 66 – (1) Yedek akçeler üyelere dağıtılmayıp bilanço neticesinde ortaya çıkabilecek zararın kapatılmasında kullanılır.(2) Birliğin dağılmasına karar verildiği takdirde; yedek akçeler birliğin zararlarının kapatılmasında kullanılır. Artan miktar merkez birliğine gönderilir.Devletçe yapılacak katkılarMADDE 67 – (1) Bakanlık birliklere teknik hizmetler, sağlık hizmetleri ve eğitim konusunda gerektiğinde ayni ve nakdi destek verebilir.ALTINCI BÖLÜMDağılmaBirliklerin dağılma sebepleriMADDE 68 – (Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Birlik aşağıdaki sebeplerden dolayı dağılır:a) Kuruluş belgesi gereğince,b) Genel kurul kararıyla,c) İflasın açılmasıyla,ç) Üst üste üç yıl olağan genel kurulunu yapmaması halinde,d) Amacına ulaşma imkânının bulunmadığının Bakanlıkça tespiti halinde mahkemeden alacağı kararla,dağılır.Tasfiye işlemleriMADDE 69 – (1) Genel Kurulca Tasfiye Kurulu seçilemediği takdirde tasfiye işlemlerini Yönetim Kurulu yapar. Yönetim Kurulu tasfiye memurlarını ticaret siciline tescil ve ilan ettirir. Tasfiye kurulu üyelerine, atamayı yapan merci tarafından tespit edilecek miktarda ücret ödenir.(2) (Değişik: RG-3/1/2014-28871) Tasfiye haline giren birliğin bütün borçları ödendikten sonra kalan mallar, kuruluş belgesinde bu husus öngörülmüş olduğu takdirde üyelere eşit oranda dağıtılır.(3) Tasfiye haline giren birlik; üyeleri ile olan ilişkilerinde dahi tasfiye sonuna kadar tüzel kişiliğini korur ve unvanını Tasfiye Halinde ibaresini eklemek suretiyle kullanmaya devam eder.(4) Genel Kurul kararı ile atanmış olan Tasfiye Kurulu veya bu görevi yapan Yönetim Kurulu üyeleri Genel Kurul tarafından azledilebilir ve yerlerine yenileri seçilebilir. Bu işlem tescil ve ilan ettirilir.(5) Tasfiye Kurulu göreve başlar başlamaz birliğin tasfiyesinin başlangıcındaki hal ve durumunu inceleyerek buna göre envanter defterleri ile bilançosunu düzenler ve Genel Kurulun onayına sunar. Tasfiye halinde Genel Kurul toplantılarında (Değişik ibare: RG-3/1/2014-28871) yeter sayı aranmaz. Kararlar oy çokluğu ile verilir.(6) Tasfiye Kurulu, birlik Yönetim Kurulu ve Denetleme Kurulunu davet eder, birliğin mali durumunu gösteren bir envanter ile bir bilançoyu birlikte düzenler. Bu düzenleme işinde sözü edilen organ üyelerinden katılmayanları beklemek zorunda değildir.(7) Tasfiye Kurulu, gerek görürse birlik mallarına değer biçmek için eksperlere başvurabilir. Düzenlenen envanter ile bilanço, Tasfiye Kurulunun huzurunda birlik Yönetim Kurulu tarafından imzalanır. Envanter ile bilançonun imzalanmasından sonra Tasfiye Kurulu, dağılma halinde bulunan birliğin envanteri yazılı bütün malları ile evrak defterlerine el koyarlar.(8) Alacaklı oldukları, birlik defteri veya diğer belgelerden anlaşılan ve ikametgâhları bilinen şahıslar taahhütlü mektupla, diğer alacaklılar Ticaret Sicil Gazetesinde ilan suretiyle birliğin dağılmasından haberdar edilerek alacaklarını beyana çağırırlar. Alacaklı oldukları belli olanlar beyanda bulunmazlarsa alacaklarının tutarı notere verilir. Birliğin henüz vadesi dolmayan borçları ile muvazaalı bulunan borçlarının karşılığı olan para birliğin kurulu olduğu ilde bulunan bir notere verilir.(9) Tasfiyenin sonucunda evrak ve defterler on yıl saklanmak üzere birliğin kurulu olduğu ilde bulunan bir notere verilir.(10) Tasfiyenin sona ermesi üzerine birliğe ait unvanın ticaret sicilinden çıkarılması Tasfiye Kurulu tarafından sicil memurluğundan talep olunur. Bu talep üzerine sicilden çıkarılma durumu tescil ve ilan edilir.(11) Tasfiye Kurulu üyeleri tasfiye işlerinin bir an önce bitirilmesinden sorumludur.YEDİNCİ BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerDenetimMADDE 70 – (1) Birlik ve Merkez Birliği, Kanun ve bu Yönetmelikle kendilerine verilen görevlerle ilgili olarak Bakanlığın gözetim ve denetimine tabidir. Bakanlık, birlik ve merkez birliğinin idari, mali, hukuki, teknik ve hayvan sağlığı yönünden denetimini Bakanlık Teftiş Kurulu veya kontrolörler vasıtasıyla yerine getirir. Birlikler ve merkez birliği bu denetimler esnasında kendilerinden istenen her türlü bilgi ve belgeyi vermekle yükümlüdürler.(2) (Mülga: RG-3/1/2014-28871)Vergi ve hüküm bulunmayan hallerMADDE 71 – (1) Birlik ve Merkez Birliği hakkında, Kanun ve bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde ve vergi mevzuatı açısından 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu uygulanır.Yürürlükten kaldırılan yönetmelikMADDE 72 – (1) 19/12/2001 tarihli ve 24615 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Islah Amaçlı Yetiştirici Birliklerinin Kurulması ve Hizmetleri Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.Geçiş süreciGEÇİCİ MADDE 1 – (Mülga: RG-3/1/2014-28871)Geçiş süreciGEÇİCİ MADDE 2 –(Değişik: RG-12/6/2014-29028)(1) İl birlikleri, bu Yönetmelik hükümlerini kuruluş belgelerine uyarlamak için 30/11/2014 tarihine kadar, merkez birlikleri ise 28/2/2015 tarihine kadar genel kurullarını yaparlar. Verilen süre içerisinde genel kurulunu yapmayan birlik ve merkez birliğinin iş ve işlemleri askıya alınır.UygulamaGEÇİCİ MADDE 3 –(Değişik: RG-3/1/2014-28871)(1) Birlikler ve merkez birlikleri; kuruluş belgesi intibaklarını tamamlayana kadar, yapacakları iş ve işlemleri bu madde ile aynı tarihte yürürlüğe giren hükümlere göre yaparlar.YürürlükMADDE 73 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.YürütmeMADDE 74 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare: RG-14/4/2012-28264) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

 Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
8/4/201127899
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
TarihiSayısı
1.   1/10/201128071
2.   14/4/201228264
3.2/5/201228280
4.3/1/201428871
5.   12/6/201429028

TRAFİK KAZALARI NEDENİYLE İLGİLİLERE SUNULAN SAĞLIK HİZMET BEDELLERİNİN TAHSİLİNEİLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

Resmi Gazete Tarihi: 27.08.2011 Resmi Gazete Sayısı: 28038

TRAFİK KAZALARI NEDENİYLE İLGİLİLERE SUNULAN SAĞLIK HİZMET BEDELLERİNİN TAHSİLİNEİLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİBÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin amacı trafik kazaları nedeniyle ilgililere sunulan sağlık hizmet bedellerinin tahsiline ilişkin usul ve esasların belirlenmesidir.

(2) Ülkemizde meydana gelen trafik kazaları bu yönetmeliğin kapsamındadır.

(3) Bu Yönetmelik Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortasını ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasını kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılıKarayolları Trafik Kanununun 98 inci maddesine ve 13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun Geçici 1 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –(1) Bu Yönetmelik geçen,

a) Büro: 28/6/2008 tarihli ve 26920 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Motorlu Taşıt Bürosunun Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik ile kurulan ve anılan Yönetmelik çerçevesinde faaliyette bulunan Türkiye Motorlu Taşıt Bürosunu,

b) Güvence Hesabı: 3/6/2007tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 14 üncü maddesi çerçevesinde Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği nezdinde oluşturulan hesabı,

c) Kanun: 13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Kanunu,

ç) Kurum: Sosyal Güvenlik Kurumunu,

d) Merkez: Sigorta Bilgi Merkezini,

e) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,

f) Sağlık Uygulama Tebliği (SUT): Kurumca finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerine ait ücretler ile tedavi yardımlarının verilmesine ilişkin usul ve esasların belirlendiği Kurumca yayımlanan ilgili yıl Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğini,

g) MEDULA: Kurum ile sağlık hizmet sunucuları arasında tedavi bedelleri ödemesine ilişkin oluşturulmuş sistemi,

ğ) Zorunlu Trafik Sigortası: 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında motorlu kara taşıtlarının işletilmesinden kaynaklanan hukuki sorumluluk için düzenlenen sorumluluk sigortasını,

h) Zorunlu Taşımacılık Sigortası: 10/7/2003tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu gereği taşımacılık faaliyetinden kaynaklanan hukuki sorumluluk için düzenlenen sorumluluk sigortasını,

ı) Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası: 22/1/2004 tarihli ve 2004/6789 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıeki Karar kapsamındaki sigortayı,

i) Yeşil Kart Sigortası: Motorlu araçların Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasına dair Avrupa Sözleşmesi uyarınca düzenlenen sigortayı,

ifade eder.

İKİNCİBÖLÜM

Genel Esaslar

Trafik kazalarından kaynaklanan sağlık giderleri

MADDE 4 –(1) Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları tedavinin gerektirdiği tüm sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Kurum tarafından Sağlık Uygulama Tebliğinde (SUT) yer alan hükümler doğrultusunda karşılanır.

(2) Bu Yönetmelik kapsamındaki zorunlu sigortalara ilişkin mevzuat hükümleri dahilinde ilgili sigorta şirketlerine ve Güvence Hesabına düşen ödemeler bakımından Kurum, sigorta şirketleri ve Güvence Hesabı arasındaki paylaşım bu Yönetmelik hükümleri dahilinde gerçekleştirilir.

Paylaşım

MADDE 5 –(1) Kurum tarafından karşılanan sağlık hizmet bedelleri için bu Yönetmelik ile belirlenen usul ve esaslara göre ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabı tarafından Kuruma aktarım yapılır.

(2) Zorunlu Trafik Sigortası poliçesi düzenleme yetkisi bulunan sigorta şirketleri, kısa süreliler dahil, yazdıkları sigorta priminin bu Yönetmelik ekinde yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen kısmını, primin tahakkuk ettiği ilgili ayı izleyen 3 üncü ay sonuna kadar defaten veya 3 eşit taksitte Kuruma aktarırlar. Bu şirketler Kanunun yayımı tarihinden önce meydana gelen trafik kazaları bakımından bu Yönetmelik ekinde Zorunlu Trafik Sigortası için yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen tutarı Müsteşarlıkça belirlenen vadelerde Kanunun yayımı tarihinden itibaren 3 yıl boyunca ayrıca Kuruma aktarırlar.

(3) Zorunlu Taşımacılık Sigortası ile Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçesi düzenleme yetkisi bulunan sigorta şirketleri yazdıkları sigorta priminin bu Yönetmelik ekinde yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen kısmını, primin tahakkuk ettiği ilgili ayı izleyen 3 üncü ay sonuna kadar defaten veya 3 eşit taksitte Kuruma aktarırlar. Bu şirketler Kanunun yayımı tarihinden önce meydana gelen trafik kazaları bakımından bu Yönetmelik ekinde Zorunlu Trafik Sigortası için yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen tutarı Müsteşarlıkça belirlenen vadelerde ayrıca Kuruma aktarırlar.

(4) Güvence Hesabı, Güvence Hesabına ilişkin mevzuatta belirlenen usul ve esaslar dahilinde, Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası için ilgili sigorta şirketlerinden tahsil ettiği tüm katılım paylarının yüzde onbeşini tahsilatı izleyen ayın 10 uncu gününe kadar Kuruma aktarır. Güvence Hesabı Kanunun yayımı tarihinden önce meydana gelen trafik kazaları bakımından bu fıkranın ilk cümlesi çerçevesinde ilgili sigorta şirketlerinden tahsil edip Kuruma aktaracağı katılım paylarının yüzde yirmisini bu fıkranın ilk cümlesiyle belirlenen vadede ayrıca Kuruma aktarır.

(5) Bu Yönetmelik kapsamındaki sigorta poliçelerinin ilgili mevzuat çerçevesinde feshedilmesi halinde bu poliçelere ilişkin olarak iade talepleri izleyen dönem aktarımından mahsup edilir.

(6) Müsteşarlık bu Yönetmelik ekinde belirlenen aktarım konusu tutarı, Kanun ile belirlenen sınırlar dahilinde, %50 sine kadar artırabilir veya azaltabilir. Söz konusu belirleme ilgili sigorta şirketleri için sigortacılık ilkelerine göre ayrı ayrı yapılabilir.

(7) Bu Yönetmelik uyarınca tespit edilen Kurum alacağının süresinde ödenmemesi halinde 31/5/2006tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortasının 89 uncu maddesinin ikinci fıkrası uygulanır.

Yeşil kart sigortası kapsamındaki kazalar

MADDE 6 –(1) Yabancı plakalı araçların karıştığı ülkemizde meydana gelen trafik kazalarından kaynaklanan sağlık hizmet bedelinden Yeşil Kart Sigortası çerçevesinde yabancı plakalı araç işleteninin sorumluluğuna isabet eden kısım Kurum tarafından Bürodan talep edilir. Büro tarafından ilgili mevzuat çerçevesinde tahsil edilen tutar Kuruma 3 iş günü içinde aktarılır.

(2) Yurt dışında meydana gelen trafik kazalarında Yeşil Kart Sigortası çerçevesinde Büro tarafından ödenmesi gereken sağlık hizmet bedelleri hakkında genel hükümler çerçevesinde Büro tarafından ödeme yapılır. Bu bedeller ilgili mevzuat uyarınca Kurumdan tahsil edilmiş ise birinci fıkra çerçevesinde işlem tesis edilir.

Diğer ilgili isteğe bağlı sigortalar

MADDE 7 – (1) Trafik kazaları sebebiyle sağlık hizmeti talebine konu olabilecek isteğe bağlı sigortaları düzenleyen sigorta şirketlerinin anılan poliçeler çerçevesindeki sorumlulukları saklıdır.

Aktarımın sonucu

MADDE 8 –(1) Bu Yönetmelik hükümleri kapsamında Kuruma yapılan aktarım ile sigorta şirketlerinin ve Güvence Hesabının Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçeleri kapsamında sigortalılara ve hak sahiplerine karşı sağlık/tedavi giderleri teminatı bakımından sorumlulukları sona erer.

(2) Bu Yönetmelik çerçevesindeki sağlık hizmet bedelleri için Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası çerçevesinde sigortalı olan kişilerden ayrıca talepte bulunulamaz.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Veri Transferi, Veri Girişi ve Rücu Hakkı

Veri transferi

MADDE 9 –(1) Sağlık Bakanlığı Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğü tarafından tedavi bedellerinin tahsili için kurulan sistem Kanunun yayımı tarihinden itibaren 6 ay içinde Kurum tarafından devralınır. Sistemin işleyişi ile ilgili düzenlemeler bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde Kurum tarafından belirlenir.

(2) (Değişik:RG-2/12/2011-28130)([1])Sağlık Bakanlığınca trafik kazaları için hazırlanacak ambulans formları değişmez sıra numaralı olarak düzenlenir. Sağlık Bakanlığınca görevlendirilecek personelce, ilgili mevzuat çerçevesinde, bedeni hasarlı trafik kazaları için düzenlenen trafik kaza tespit tutanağı veya ambulans formu, motorlu araç plaka, kaza tarihi bilgileri ve Müsteşarlıkça belirlenen diğer bilgilerle birlikte elektronik ortamda Merkeze iletilir.

(4) Kurum ile sözleşmeli/protokollü sağlık hizmet sunucuları tarafından verilen sağlık hizmetlerine ilişkin olarak MEDULA sistemine kaydedilmiş olan sağlık hizmet bedeli ve Müsteşarlıkça uygun görülen trafik kazasına ilişkin diğer bilgiler Kurum tarafından Merkeze elektronik ortamda iletilir. MEDULA sisteminde trafik kazası nedeniyle yapılan veya devam eden tüm sağlık hizmet bedelleri, ilgili trafik kazası ile bağını devam ettirecek şekilde güncel olarak kayıt altına alınır ve bu veriler Merkeze elektronik ortamda iletilir.

(5) Kurum ile sözleşmesi olmayan sağlık hizmet sunucuları, trafik kazası sebebiyle verdikleri sağlık hizmet bedellerine ilişkin olarak; sağlık hizmet bedelleri ve kazaya ilişkin mağdur, araç işleteni, motorlu araç plaka, kaza tarihi, kaza yeri, ilgili mevzuat çerçevesinde bedeni hasarlı trafik kazaları için düzenlenen trafik kaza tespit tutanağı, ambulans formları ile Müsteşarlıkça belirlenen diğer bilgileri elektronik ortamda Merkeze iletilirler. Bu hizmet sunucuları Kurumdan trafik kazası nedeniyle yapacakları tahsilat başvurularında bu madde çerçevesinde Merkez veri tabanına bilgi aktarımı yaptıkları bilgisini Kuruma iletmek zorundadırlar.

Veri girişi

MADDE 10 –(1) Bu Yönetmelik çerçevesinde sağlanan sağlık hizmetine yönelik olarak 9 uncu madde kapsamında Merkez nezdinde toplanan bilgiler Merkez tarafından belirlenecek teknik esaslar dahilinde Güvence Hesabının ve ilgili sigorta şirketinin erişimine sunulur.

(2) Bu Yönetmelik kapsamında sağlanan sağlık hizmet bedellerine ilişkin sorumluluk tespiti Müsteşarlıkça belirlenecek usul ve esaslar dahilinde Merkez nezdinde ilgili sigorta şirketlerince ve Güvence Hesabınca gerçekleştirilir.

(3) Sağlık hizmet bedelleri ve sorumluluğa ilişkin veriler fiyatlamaya ve Müsteşarlıkça bu Yönetmelik kapsamında Kuruma aktarılacak tutarın tespitine esas olmak üzere Merkez tarafından belirlenecek teknik esaslar dahilinde ilgili sigorta poliçeleriyle eşleştirilerek sağlık kurumu temelinde ayrımlı olarak Merkez veri tabanına kaydedilir.

(4) Bu yönetmelik uyarınca Merkez ve Kurum arasında karşılıklı veri iletişimine ilişkin esaslar anılan kurumlarca düzenlenecek protokolle belirlenir.

Rücu hakkı

MADDE 11 – (1) Tespit edilen sorumluluk çerçevesinde sigorta şirketlerinin ve Güvence Hesabının ilgili mevzuat çerçevesinde zarar sorumlusuna karşı rücu hakları saklıdır. Rücu hakkı kapsamında yapılan tahsilatlar sigorta şirketlerince ve Güvence Hesabınca ilgili poliçeyle eşleştirilerek Merkez veri tabanına kaydedilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Geçici ve Son Hükümler

Kanunun yayımı tarihinden önceki trafik kazaları

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Kanunun yayımı tarihinden önce meydana gelen trafik kazalarından kaynaklanan ve anılan tarih itibariyle ödenmemiş tüm tedavi gideri bedelleri Kanunun Geçici 1 inci maddesi kapsamında Kurumca ödenir. Bu tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle ilgili sigorta şirketlerinden ve Güvence Hesabından tahsil edilen tutarlar bakımından ilgili sigorta şirketlerine ve Güvence Hesabına herhangi bir iade yapılmaz. Bu tutarlar Kuruma bu Yönetmelik uyarınca aktarılan tutarlardan mahsup edilemez.

Kanunun yayımı tarihinden yönetmeliğin yayımı tarihine kadarki döneme ilişkin aktarım

GEÇİCİ MADDE 2 – (1) İlgili sigorta şirketleri Kanunun yayımı tarihten sonra meydana gelen trafik kazaları bakımından, Kanunun yayımlandığı tarihten bu Yönetmeliğin yayımı tarihine kadarki dönemde düzenlenen Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasıpoliçelerinden tahakkuk eden sigorta primlerinin bu Yönetmelik ekinde yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen kısmını Müsteşarlıkça belirlenen vadelerde Kuruma aktarırlar.

(2) İlgili sigorta şirketleri Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları bakımından, Kanunun yayımlandığı tarihten bu Yönetmeliğin yayımı tarihine kadarki dönemde düzenlenen Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçelerinden tahakkuk eden sigorta primlerinin bu Yönetmelik ekinde yer alan hesaplama yöntemine göre belirlenen kısmını Müsteşarlıkça belirlenen vadelerde Kuruma aktarırlar.

(3) Güvence Hesabı Kanunun yayımlandığı tarihten sonra meydana gelen trafik kazaları bakımından, Kanunun yayımlandığı tarihten bu Yönetmeliğin yayımı tarihine kadarki dönemde düzenlenen Zorunlu Trafik Sigortası, Zorunlu Taşımacılık Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçelerinden tahakkuk eden sigorta primleri için tahsil ettiği katılım paylarının yüzde on beşini bu Yönetmeliğin yayımından itibaren bir ay içinde Kuruma aktarır.

(4) Güvence Hesabı Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları bakımından, bu maddenin üçüncü fıkrası uyarınca Kuruma aktaracağı tutarın yüzde yirmisini aynı fıkrada belirlenen vadelerde ayrıca Kuruma aktarır.

2011 yılına ilişkin sektör yükümlülüğünün kesinleştirilmesi

GEÇİCİ MADDE 3 – (Ek:RG-10/2/2013-28555)

(1) 2011 yılında düzenlenen Zorunlu Trafik Sigortası poliçeleri bakımından ilgili sigorta şirketlerinin bu Yönetmelik çerçevesindeki yükümlülüğü aşağıdaki şekilde kesinleştirilir:

a) 2011 yılı bakımından bu Yönetmelik uyarınca hesaplanan sektör yükümlülüğünde esas alınan Ek-1’deki Hesaplama Yönteminde yer alan Tablo 1’in oluşturulmasında 1/1/2013 tarihi itibariyle Merkez nezdinde mevcut veriler esas alınır. Söz konusu hesaplamada hesap yılı iskontosu yapılmaz. Bu şekilde hesaplanacak tutar ile 2011 yılına ilişkin olarak Müsteşarlıkça daha önceden yapılan hesaplamaya göre tahakkuk eden sektör yükümlülüğü toplam tutarı arasında Kurum lehine fark bulunması halinde bu fark 1/1/2013itibariyle 2011 yılında düzenlenen Zorunlu Trafik Sigortası net poliçe adetleri esas alınarak ilgili sigorta şirketlerine dağıtılır. İlgili sigorta şirketleri bu şekilde kendileri için hesaplanan tutarı Kuruma bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren defaten veya 6 ay içinde taksitler halinde aktarır.

b) 13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Kanunun 59 uncu maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönem için sağlık hizmet bedellerine isabet eden tutara yönelik Kurum lehine fark, (a) bendinde yer alan usule göre kesinleştirilen toplam sektör yükümlülüğü esas alınarak belirlenir. Bu fark aynı bentte yer alan vadelerde ilgili sigorta şirketlerince Kuruma aktarılır.

Yürürlük

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

 Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
27/8/201128038
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
TarihiSayısı
 2/12/201128130
 2/5/201228280
 10/2/201328555

[1]Bu değişiklik 27/8/2011 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

ORGANİZE SANAYİ BÖLGELERİNDE YER ALAN PARSELLERİN GERÇEK VEYA TÜZEL KİŞİLERE BEDELSİZ TAHSİSİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

ORGANİZE SANAYİ BÖLGELERİNDE YER ALAN PARSELLERİN GERÇEK VEYA TÜZEL KİŞİLERE BEDELSİZ TAHSİSİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi : 15/6/2004 No : 2004/7513

Dayandığı Kanunun Tarihi : 29/1/2004 No : 5084

Yayımlandığı R.Gazetenin Tarihi : 2/7/2004 No : 25510

Yayımlandığı Düsturun Tertibi : 5 Cilt : 43 S :

Amaç

Madde 1 — (Değişik: 8/8/2005-2005/9261 K.)

Bu Yönetmeliğin amacı, kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ve Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayrisafi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan iller ile bu iller dışında kalan ve Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığınca 2003 yılı için belirlenen sosyo-ekonomik gelişmişlik sıralamasına göre endeks değeri eksi olan illerdeki organize sanayi bölgelerinin mülkiyetinde bulunan ve tahsis edilmemiş parsellerin, yeni yatırımlar için gerçek veya tüzel kişilere bedelsiz tahsisi ile 5084 sayılı Kanunun yayımı tarihinden önce bedelli olarak tahsis edilmiş parsellerin ödemesinin durdurulması ve kalan meblağın Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından organize sanayi bölgesine verilen kredilerden mahsup edilmesine ilişkin esas ve usulleri tespit etmektir.

Kapsam

Madde 2 — (Değişik: 2/11/2007-2007/12830 K.)

Bu Yönetmelik; kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ve Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayrisafi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan iller ile bu iller dışında kalan ve Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığınca 2003 yılı için belirlenen sosyo-ekonomik gelişmişlik sıralamasına göre endeks değeri eksi olan illerdeki organize sanayi bölgelerinde, 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanunun öngördüğü istihdam sayısını sağlayacak yatırımlar için organize sanayi bölgelerinin yetkili organlarının karar alması halinde bedelsiz parsel tahsisinden yararlanacak olan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun geçici l inci maddesi gereğince hazırlanmıştır.

Başvuru ve istenecek bilgi ve belgeler

Madde 4 — 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununda ve 1/4/2002 tarihli ve 24713 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliğinde belirtilen yatırımları kapsamak kaydıyla, bedelsiz parsel tahsisi isteyen gerçek veya tüzel kişiler Ek: 1’de yer alan form dilekçe ve Ek:2’de yer alan yatırım bilgi formunu doldurup tahsisi talep edilen parselin bulunduğu organize sanayi bölgesine başvurur.

İlgili organize sanayi bölgesinin yetkili organı parsel tahsislerine ilişkin kararını müracaat tarihinden itibaren en geç 30 takvim günü içerisinde verir.

5084 sayılı Kanunun yayımı tarihinden önce parsel tahsis edilen gerçek veya tüzel kişilerden, Kanunun yayımı tarihinden sonra tahsisleri iptal edilenlere, bu Kanun gereğince yeni tahsis yapılamaz.

Bedelsiz parsel tahsislerde öncelik sırası

Madde 5 — Aynı parsele birden fazla talep olması halinde, organize sanayi bölgesi yetkili organları tarafından, gerçek veya tüzel kişiler arasında öncelik sırasının tespitinde, yatırım tutarı, istihdam, ihracat ve ileri teknoloji gibi faktörler dikkate alınır.

Borçlardan mahsup işlemleri için başvuru

Madde 6 — 5084 sayılı Kanunun yayımı tarihinden önce bedelli olarak tahsis edilmiş parsellerin mahsup işlemleri ile tahsis edilecek parsel bedellerinin mahsubu için ilgili organize sanayi bölgesi, müteşebbis heyet kararı ile birlikte Sanayi ve Ticaret Bakanlığına başvurmak zorundadır.

Başvuruya, organize sanayi bölgesi yetkili organlarının kararı ile birlikte, 5084 sayılı Kanunun yayımı tarihinden önce bedelli olarak tahsis edilmiş parseller ile gerçek veya tüzel kişilere bedelsiz olarak tahsis edilecek boş parsellerin ada, parsel numaraları ile büyüklüklerini ve tahsis edilenleri gösterir Yönetim Kurulu tarafından tasdikli bir liste eklenecektir.

Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından, ilgili organize sanayi bölgesinin başvurusu ekinde yer alan liste ve Türkiye Halk Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü tarafından takip edilen kredi hesabı dikkate alınarak yapılacak mahsup işlemlerinden ilgili bölgeye bilgi verilir.

Ödemelerin durdurulması

Madde 7 — 5084 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin (b) bendi kapsamındaki illerde bulunan ve Sanayi ve Ticaret Bakanlığı kredisi kullanan organize sanayi bölgesinin mülkiyetinde bulunan ve tahsis edilmemiş parseller, organize sanayi bölgesi yetkili organlarının karar almaları halinde, gerçek veya tüzel kişilere; bedeli Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından organize sanayi bölgesine verilen kredilerden mahsup edilmek üzere, bedelsiz olarak tahsis edilebilir.

5084 sayılı Kanunun yayımı tarihinden önce bedelli olarak tahsis edilmiş parseller için ödemeler durdurulur. Ancak tahsis bedeline ilişkin vadesi geçen borcu bulunan gerçek veya tüzel kişiler, borçlarını organize sanayi bölgesinin arsa satışları hesabına yatırır.

Bedelsiz parsel tahsislerinde mahsup işlemleri

Madde 8 — Ödemeleri durdurulan parsellerin 5084 sayılı Kanunun yayımı tarihindeki, yeni tahsis edilecek parsellerin ise tahsis tarihindeki bedelleri, Türkiye Halk Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğündeki, ilgili organize sanayi bölgesine Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından kullandırılmış bulunan kredilere ait anapara ve faizlerinin tutulduğu borçlu cari hesap bakiyesinin toplam sanayi alanına bölünmesi suretiyle bulunacak yılı metrekare fiyatı üzerinden hesaplanır.([1])

(Değişik ikinci fıkra: 2/11/2007-2007/12830 K.) Altyapı yatırımları devam eden organize sanayi bölgelerinde 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesinin yürürlülük süresi içerisinde genel idare giderleri, kamulaştırma bedelleri ve ihalesi yapılan altyapı yatırımları için mahsup işlemleri; her yıl 31 Aralık tarihi itibarıyla borçlu cari hesap bakiyesine ilave edilen yılı kredi kullanımı ile anapara taksit ve faizlerinin toplamının toplam sanayi alanına bölünmesi ile bulunacak yılı metrekare fiyatı üzerinden hesaplanan bedelden bir önceki yıl mahsup edilen bedelin düşülmesi ile yeniden hesaplanacak bedelin mahsubu yapılmak suretiyle yatırımın geçici kabul tarihine kadar devam eder.

 (Ek fıkra: 2/11/2007-2007/12830 K.) 5084 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesinin yürürlülük süresinden önce altyapısı tamamlanmış organize sanayi bölgelerinde mahsup işlemleri, 5084 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesinin yürürlükte olduğu sürece devam eder.

Parsel bedellerinin ödenmesi

Madde 9 — Planlı alanda kendi imkanları ile altyapı inşaatları biten Sanayi ve Ticaret Bakanlığı kredisi kullanmamış organize sanayi bölgeleri ile altyapı inşaatı tamamlanan ve kredi borcunu ödemiş olan organize sanayi bölgelerinden de yetkili organlarının karar almaları halinde mülkiyetindeki parsellerin tahsisi yapılabilir.

Tahsis edilen parsel bedelleri, Hazine Müsteşarlığının uygun görüşü alınmak suretiyle Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından ilgili organize sanayi bölgesinin muhasebe kayıtlarındaki toplam yatırım harcamalarının toplam sanayi alanına bölümü ile elde edilen yılı metrekare fiyatı üzerinden hesaplanır ve organize sanayi bölgesi tüzel kişiliğine, Hazine

Müsteşarlığı, Maliye Bakanlığı ve Sanayi ve Ticaret Bakanlığı arasında yapılacak protokol hükümlerine göre ödeme yapılır.

Yatırım koşulları ([2])

Madde 10 — (Değişik: 2/11/2007-2007/12830 K.)

Altyapı inşaatının durumuna göre ilgili organize sanayi bölgesi yetkili organları tarafından yapılacak duyuru tarihinden itibaren yapı ruhsatı alınarak yatırımın iki yıl içinde, 5084 sayılı Kanunun öngördüğü istihdam sayısını sağlayarak üretime geçirilmesi zorunludur.

Mahsupların iptali

Madde 11 — (Değişik: 2/11/2007-2007/12830 K.)

İlgili organize sanayi bölgesi yetkili organları tarafından yatırım koşullarının yerine getirilmediğinin tespiti halinde; gerçek veya tüzel kişilere tahsis edilen parsel 30 takvim günü içinde bir başka katılımcıya tahsis edilebilir ve ilgili değişiklik Sanayi ve Ticaret Bakanlığına bildirilir. Ancak, bu süre içerisinde bir başka katılımcıya tahsis edilemeyen parsel için yapılan mahsup veya ödeme, organize sanayi bölgesinin bildirimi üzerine, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından iptal edilir.

Mücbir sebepler

Madde 12 — (Değişik: 2/11/2007-2007/12830 K.)

Yatırımda öngörülen süreler ile yılı metrekare fiyatlarının tespiti ve mahsup işlemlerinde, ilgili organize sanayi bölgelerinin, karma organize sanayi bölgelerinde arıtma tesisleri hariç, ihtisas organize sanayi bölgelerinde ise arıtma tesisleri dahil olmak üzere elektrik, içme ve kullanma suyu, kanalizasyon ve yağmursuyu şebekeleri ile organize sanayi bölgesi içindeki yollardan oluşan altyapı yatırımlarının tamamlanamaması ve yangın, doğal afetler gibi mücbir sebepler nedeniyle geçen süreler dikkate alınmaz.

Taahhütname alınması

Madde 13 — Parsel tahsisinden önce, bu Yönetmelik ekinde yer alan taahhütname (Ek:3) gerçek veya tüzel kişiler tarafından notere tasdik ettirilerek ilgili organize sanayi bölgesine verilir.

Tapu kaydına konulacak şerh

Madde 14 — Bedelsiz tahsis edilen parsele ait tapu kütüğünün beyanlar hanesine devir işlemi sırasında aşağıdaki şerh konulur:

“Bu taşınmaz 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanunun geçici l inci maddesine göre, ….. ada….. parseli devir alan gerçek veya tüzel kişiler, söz konusu Kanun ve Kanunun uygulanması ile ilgili çıkarılmış Yönetmelik ile taahhütnamede belirtilen devir amaç ve koşullarına uymak zorundadır. Bu şerh kaldırılmadığı sürece taşınmaz hiçbir şekilde başkalarına devredilemez, haczedilemez, ipotek edilemez, teminat verilemez. İflas ve konkordato ile diğer ayni ve şahsi haklara da konu edilemez.”

Yatırımın denetlenmesi ve şerhin kaldırılması ([3])

Madde 15 — (Değişik birinci fıkra: 2/11/2007-2007/12830 K.) Organize sanayi bölgesi yetkili organları tarafından yatırımın aşamaları takip edilerek denetlenir.

(Değişik ikinci fıkra: 2/11/2007-2007/12830 K.) 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik, yatırım taahhütnamesi ve bedelsiz arsa tahsis sözleşmesindeki şartlara uygun olarak, yatırımın 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanunun öngördüğü istihdam sayısı ile üretime geçtiği tarihte, gerçek ve tüzel kişiler, tahsisi yapan organize sanayi bölgesi yetkili organlarından şerhin kaldırılmasını isteyebilir.

Denetim sonucunda, şartlara uyulduğunun anlaşılması halinde ilgili organize sanayi bölgesinin istemi üzerine tapu kayıtlarından şerh kaldırılır.

Devredilen taşınmazın tahliyesi ve geri alınması

Madde 16 — Gerçek veya tüzel kişilerin iflas dahil yatırıma devam etmediğinin, ilgili organize sanayi bölgesi tarafından öngörülen sürede yatırımı tamamlamadığının veya tahsis edilen parsel ile ilgili olarak yapılan denetimler ve düzenlenen raporlar sonucunda, 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamede belirtilen şartlara uyulmadığının tespiti halinde yapılan tahsis iptal edilir.

Diğer hükümler

Madde 17 — Bu Yönetmelikte yer almayan hususlarda 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu ve Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Yürürlük

Madde 18 — Hakkında Sayıştayın görüşü alınan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 19 — Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

15/6/2004 TARİHLİ VE 2004/7513 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARIYLA

YÜRÜRLÜĞE KONULAN YÖNETMELİĞE İŞLENEMEYEN HÜKÜMLER

1) 8/8/2005 tarihli ve 2005/9261 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının hükmüdür.

Geçici Madde 1 — 15/6/2004 tarihli ve 2004/7513 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Organize Sanayi Bölgelerinde Yer Alan Parsellerin Gerçek veya Tüzel Kişilere Bedelsiz Tahsisine İlişkin Yönetmeliğin, bu Yönetmelik ile yapılan değişiklikten önceki hükümlerine göre bedelsiz arsa tahsisinden yararlanma hakkı kazanan gerçek veya tüzel kişiler, bu haklarından aynen yararlanmaya devam ederler.

EK-1

……………………………………………………..NA,

29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Kanunun geçici l inci maddesinden yararlanmak istiyorum.

Şahsım/Şirketim, yatırım ve talep ettiğim parsel ile ilgili bilgiler aşağıda gösterilmiş olup, istenilen belgeler dilekçe ekinde sunulmuştur.

Gereğini arz ederim …../……/20…

EKLER:

-Yatırım bilgi formu

– Üretim akış şeması ve

açıklama raporu

Kişi veya Yetkili temsilcisinin

Adı ve Soyadı

Tüzel Kişilerin Unvanı

İmza /Kaşe

TALEP FORMU

YATIRIMCININADI VE SOYADI UNVANI 
İKAMETGAH ADRESİ KANUNİ ADRESİ 
TELEFON NUMARALARI 
VERGİ SİCİL NUMARASI 
ODA SİCİL NUMARASI 
YATIRIMIN ÖZELLİKLERİTALEP E TALEP EDİLEN PARSEL ADEDİ VE BÜYÜKLÜĞÜ 
ÜRETİM AKIŞ ŞEMASI VE AÇIKLAMA RAPORUDİLEKÇE EKİNDE VERİLECEKTİR.
ÜRETİM MİKTARI 
KULLANILACAK SU MİKTARI (m3/ay) 
KULLANILACAK ENERJİ MİKTARI (kwa/ay) 
ATIK SU MİKTARI (m3/gün) 
İSTİHDAM EDİLECEK KİŞİ SAYISI 
FAALİYETE GEÇME TARİHİ 
YATIRIM TUTARI 
YATIRIMIN TAMAMLAMA SÜRESİ (AY) 
DİĞER HUSUSLAR 

EK-2

YATIRIM BİLGİ FORMU

BÖLÜM I

YATIRIMCI KURULUŞUN :

1. Adı ve unvanı:

2. Haberleşme adresi:

3. Telefon, faks no ve e-posta adresi:

4. Sermayesi:

            Ortaklar             Hisse Oranı (%) Kayıtlı Sermaye   Ödenmiş Sermaye

            a) Yabancı ortaklar

            (Yabancı sermayeli

            firmalar için)

            –

            –

            b) Yerli ortaklar

            –

            –

            –––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

            Toplam

            5. Bağlı bulunduğu vergi dairesi ve vergi kimlik numarası:

            6. Ortaklar hakkında bilgi:

            (İsim, adres, bağlı bulundukları vergi dairelerinin adı, vergi kimlik numaraları,     yatırımcı özgeçmişi.)

            7. Firma ve ortaklar hakkında bilgi alınabilecek özel ve resmi kuruluşlar ve bankalar,      adresler ve telefon numaraları:

            8. Firmada projeden sorumlu şahısların isimleri, adresleri, telefon numaraları:

BÖLÜM II

YATIRIM İLE İLGİLİ BİLGİLER

GENEL BİLGİLER

1. Yatırımın cinsi:

(Komple yeni, tevsi, entegrasyon, tamamlama, yenileme, modernizasyon, darboğaz giderme,

kalite düzeltme, ürün çeşitlendirme cinsinden hangisi olduğu belirtilir.)

2. Yatırımın konusu:

3. Yatırıma başlama tarihi:

(6 aylık dönemler itibarıyla yatırımın tamamlanma aşamaları belirtilir.)

4. İşletmeye geçiş tarihi:

5. Yatırımın bitiş tarihi:

6. Öngörülen istihdam (kişi):

7. Projenin kapasitesi:

(Tek vardiyada tesiste üretilecek mal veya hizmet miktarları verilir.)

PROJENİN TEKNİK YÖNLERİ

1. Üretilecek mallar:

2. Projenin gerekçesi:

3. Projenin kısa anlatımı:

4. Üretim teknolojisi:

5. Çevreye etkisi:

(Yatırımın yaratabileceği çevre kirliliği sorunlarının olup olmadığı belirtilir.)

TOPLAM SABİT YATIRIM TUTARI

Aşağıdaki açıklamalar doğrultusunda sabit yatırım kalemleri ayrı ayrı belirtilerek Toplam Yatırım ve Yıllara Göre Dağılımı Tablosu düzenlenir. Yatırımın özelliği dolayısıyla harcama gerektirmeyen kalemler dikkate alınmaz.

1. Etüt ve Proje Giderleri: Yatırıma ait etüt ve proje çalışmalarıyla ilgili ekonomik ve teknik araştırma masrafları ile yatırım dönemi işletmeye alma sırasında ihtiyaç duyulacak kontrolörlük, müşavirlik, eğitim vb. konularda yapılacak harcamalar bu kalemde dikkate alınır.

2. Bina İnşaat Giderleri: Yapılacak ana mal/hizmet üretim binası, yardımcı işletmelere ilişkin binalar, idari binalar, depolar dahil olmak üzere her bir harcama kalemi için metrekare ve birim değerlerde belirtilmek üzere, inşaat giderleri uygun hesaplama yöntemleri uygulanarak hesaplanır.

3. Mal veya hizmet üretimine yönelik ana makine ve teçhizat giderleri:

4. Yardımcı işletmeler makine ve teçhizat giderleri: Su, elektrik, yakıt, buhar, arıtma tesis vb. servisler için gerekli makine ekipman giderleri ortaya konacaktır.

5. Montaj giderleri: Ana fabrika, yardımcı işletme tesislerinin montajları ile ilgili tüm masraflar verilir. (Ortalama bir değer olarak toplam makine- teçhizat bedelinin % 6’sı kadar bir meblağ alınabilir.)

6. Taşıt araçları: Tesis için gerekli taşıt araçlarına ilişkin öngörülen harcamalar, cins,miktar ve birim fiyatlar da belirtilerek bu gider kaleminde gösterilir.

7. İşletmeye alma giderleri: Deneme üretimine başlangıçtan itibaren kesin işletmeye geçişe kadar yapılması zorunlu olan harcamalar dikkate alınır.

8. Genel giderler: Haberleşme, aydınlatma, ilan vs. masraflar ile emlak ve taşıt alım vergileri, yatırım dönemi personel, personel eğitimi ve yönetim giderleri, idari ve sos yal binaların tefrişi ve çeşitli demirbaşlarla ilgili giderler verilir.

9. Diğer giderler: Başta yatırım dönemi finansman giderleri olmak üzere çeşitli fon vergi vb. masraflar bu harcama kaleminde gösterilir.

EK-3

YATIRIM TAAHHÜTNAMESİ

Madde 1 — 5084 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesine istinaden …… Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliği

tarafından ….. parsel yatırımcıya tahsis edilecektir.

Madde 2 — YATIRIMCININ ADI SOYADI VEYA TİCARET UNVANI

Madde 3 — PARSELİN TAHSİS VE TESLİM TARİHİ

Madde 4 — YATIRIMIN KONUSU

Madde 5 — YATIRIMA BAŞLAMA TARİHİ

Madde 6 — YATIRIMIN FAALİYETE GEÇECEĞİ TARİH

Madde 7 — İSTİHDAM EDİLECEK KİŞİ SAYISI

Madde 8 — İSTİHDAM DARALTICI PLAN VE PROJE TADİLATI YAPMAMA YÜKÜMLÜLÜĞÜ

Yatırımcı, istihdamı daraltacak plan ve proje tadilatına gidemez.

Madde 9 — İNŞAAT VE İŞLETMENİN KONTROLÜNE İZİN VERME YÜKÜMLÜLÜĞÜ

Yatırımcı yatırımının başlangıcından itibaren üretim aşamasına kadar organize sanayi bölgesi ve diğer ilgili kamu kuruluşlarının her türlü takip ve denetiminde gereken her türlü kolaylıkları göstermek ve istenen bilgi ve belgeleri vermek zorundadır.

Madde 10 — MASRAFLARI KARŞILAMA YÜKÜMLÜLÜĞÜ

Yatırımcı, tahsis edilen parsel üzerine ipotek konulması veya kaldırılması ile tapuya ilişkin diğer işlemlerle ilgili her türlü vergi, resim, harç, katılma payı ve katkı payı gibi diğer masrafları karşılamak zorundadır.

Madde 11 — TAHSİSLERİN İPTALİ (Değişik: 2/11/2007-2007/12830 K.)

Yatırımcının, iflas dahil yatırıma devam etmemesi durumunda, organize sanayi bölgesi tarafından öngörülen sürede yatırımı tamamlamamasının veya tahsis edilen parsel ile ilgili olarak yapılan denetimler ve düzenlenen raporlar sonucunda, 5084 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesi, Yönetmelik ve bu taahhütnamede belirtilen şartlara uyulmadığının tespiti halinde, organize sanayi bölgesi yetkili organları tarafından yapılan tahsis iptal edilir.

Madde 12 — HAFRİYAT SIRASINDA BULUNACAK KÜLTÜR VARLIKLARININ MÜLKİ AMİRLİĞE BİLDİRME YÜKÜMLÜLÜĞÜ

Yatırımcı, inşaat sırasında bulunacak olan taşınır kültür varlıklarını mülki amirliklere bildirmek zorundadır.

Madde 13 — DİĞER HÜKÜMLER

Bu taahhütnamede yer almayan hususlarda 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu ve Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği hükümleri geçerlidir.

YUKARIDAKİ ESAS, KOŞUL, KURAL VE YÖNTEMLERE UYACAĞIMI VE YERİNE GETİRECEĞİMİ, YATIRIM BİLGİ FORMUNDAKİ BİLGİLERİN DOĞRULUĞUNU TAAHHÜT EDERİM.

YATIRIMCI

Kişi veya Yetkili Temsilcisi

Tüzel Kişilerin Unvanı

İmza/Kaşe

15/6/2004 TARİH VE 2004/7513 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARI İLE

YÜRÜRLÜĞE KONULAN YÖNETMELİĞE EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN

YÖNETMELİKLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN

ÇİZELGE

Ek ve Değişiklik Getiren Yönetmeliği Yürürlüğe Koyan Kararnamenin

TarihiNumarasıFarklı Tarihte Yürürlüğe Giren MaddelerYürürlüğe Giriş Tarihi
8/8/20052005/92611, 2, 8, 10,15 ve İşlenemeyen hüküm1/4/2005 tarihinden geçerli olmak üzere 8/9/2005
2/11/20072007/128302, 8, 10, 11, 12, 15, EK-314/12/2007

[1] 8/8/2005 tarihli ve 2005/9261 sayılı Bakanlar Kurulu Karanının Eki Yönetmeliğin 3 üncü maddesiyle birinci fıkrada yer alan “anapara, faiz, komisyon ve gider vergilerinin” ibaresi, “anapara ve faizlerinin” olarak değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.

[2] Bu madde başlığı “Yatırım ve istihdam koşulları” iken, 2/11/2007 tarihli ve 2007/12830 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 3 üncü maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.

[3] Bu madde başlığı “Yatırım ve istihdamın denetlenmesi ve şerhin kaldırılması” iken, 2/11/2007 tarihli ve 2007/12830 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 6 ncı maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.

TAŞINMAZ MAL ZİLYETLİĞİNE YAPILAN TECAVÜZLERİN ÖNLENMESİ HAKKINDA KANUNUN UYGULAMA ŞEKLİ VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

Resmi Gazete Tarihi: 31.07.1985 Resmi Gazete Sayısı: 18828

TAŞINMAZ MAL ZİLYETLİĞİNE YAPILAN TECAVÜZLERİN ÖNLENMESİ HAKKINDA KANUNUN UYGULAMA ŞEKLİ VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Esaslar

Amaç

Madde 1 – Bu Yönetmelik, 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin şekil ve usulleri belirlemek amacıyla düzenlenmiştir.

Kapsam

Madde 2 – Bu Yönetmelik, 3091 sayılı Kanunda geçen bazı deyimlerin tanımlanması, karar vermeye yetkili merciler, görev ve yetkileri, başvurma, soruşturma, karar verilmesi, kararların yerine getirilmesi, ikinci ve sonraki tecavüzler ile Kanunun uygulanmasına ilişkin diğer hususları düzenleyen hükümleri kapsar.

Kanunun uygulama alanı

Madde 3-3091 sayılı Kanun gerçek ve tüzelkişilerin zilyed bulunduğu taşınmaz mallarla, kamu idareleri, kamu kurumları ve kuruluşları veya bunlar tarafından idare olunan veya Devlete ait veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlere veya menfaati umuma ait olan taşınmaz mallara yapılan tecavüz veya müdahalelerin, idari makamlar tarafından önlenmesi suretiyle tasarrufa dair güvenliği ve kamu düzenini sağlar.

Genel ilke

Madde 4 – 3091 sayılı Kanun, emniyet ve asayişi, tasarrufa ilişkin güvenliği ve kamu düzenini sağlamaya yönelik bir kanun olup, bu Kanuna göre verilen kararlar mülkiyet yönünden bir hak sağlamayan, sadece bir idari zabıta tedbiri niteliğindeki kesin kararlardır. Taşınmaz mal üzerinde fiili hakimiyet ve tasarrufu esas alarak zilyetliği korur.

Özel kanunlar

MADDE 5 – (Değişik:RG-18/6/2011-27968)

3091 sayılı Kanuna göre özel kanun durumunda olan 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu, 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu, 4/6/1985 tarihli ve 3213 sayılı Maden Kanunu ile diğer özel kanunlar kapsamına giren taşınmazlara tecavüz veya müdahalelerin olması halinde, ilgililerin başvurması ya da vali veya kaymakamın tecavüz veya müdahaleyi öğrenmeleri halinde 3091 sayılı Kanuna göre soruşturma yaptırarak tecavüz veya müdahale önlenmekle birlikte, ayrıca ilgili kanunlarına göre de gereği yapılmak üzere ait olduğu kamu kuruluşlarına bildirir.

5917 sayılan kanuna yapılan atıflar

Madde 6 – Diğer kanunların, yürürlükten kalkmış olan “5917 sayılı Gayrimenkule Tecavüzün Def’i Hakkında Kanun”a yapılış atıfları 3091 sayılı Kanuna yapılmış sayılır.

Taşınmaz mal

Madde 7 – Taşınmaz mal; arz üzerinde sabit olan tarla, bağ,bahçe, arsa, orman, ağıl, apartman, dükkan, fabrika, otel gibi bütün arazi, bina ve madenlerdir.

Taşınmaz mala sahip olan o malın altına ve üstüne de sahiptir.

Taşınmaz mallar 3 gruba ayrılır:

a) Arazi, arazinin tamamlayıcı parçası sayılan bina ve ağaçlar, arz üzerinde kaynaklar, akarsular,

b) Tapu siciline müstakil ve daimi olmak üzere kayıtlı ayni haklar (üst hakkı, kaynak hakkı, irtifak hakkı gibi).

c) Yer altındaki madenler.

Devlete ait taşınmaz mallar

Madde 8 – Devlete ait taşınmaz mallar, tapuda Hazine adına kayıtlı olanlar ile tescil edilebilir nitelikte Hazineye ait taşınmaz mallardır.

Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan taşınmaz mallar

Madde 9 -Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan taşınmaz mallar, herkesin istifadesine açık olan denizler, göller, nehirler, tarıma elverişli olmayan yerler, kayalar, tepeler ve dağlar gibi sahipsiz şeyler ile Devlet veya bir kamu hukuku tüzel kişisi tarafından umumun yahut bir kısım halkın yararlanmasına terk ve tahsis edilen umumi yollar, köprüler, parklar, meydanlar, mer’alar, yaylak ve kışlaklar gibi menfaati umuma ait olan taşınmaz mallardır.

Zilyetlik ve zilyet

Madde 10– Zilyetlik, taşınmaz mallardan bir yarar sağlamak üzere olanları fiilen hakimiyet altında bulundurmadır.

Zilyet, taşınmaz maldan bir yarar sağlamak üzere o taşınmaz malı fiilen hakimiyeti altında bulunduran gerçek ve tüzel kişilerdir.

Tecavüz ve müdahale

Madde 11 – Tecavüz; taşınmaz malı zorla veya zilyedinden habersiz olarak işgal etmek veya ele geçirmek veya taşınmazın aynında değişiklikler meydana getirmek.

Müdahale; zilyedin taşınmaz mal üzerindeki mutlak hakimiyetini kısmen veya tamamen ihlal etmektir.

Tecavüz ve müdahale sayılacak haller

Madde 12 – Aşağıdaki olay ve durumlar 3091 sayılı Kanunun uygulanmasında taşınmaz mala yapılmış tecavüz veya müdahale sayılır.

a) Bahçe, tarla ve arsa gibi arazi üzerinden devamlı olarak gelip geçmek suretiyle zilyedin taşınmazdan istifade etmesine engel olmak.

b) Ekim ve dikimde bulunmak.

c) Bir hak iddia ederek tarla veya bahçelerdeki mahsulü biçmek, toplamak.

d) Başkasının taşınmaz malına taş, toprak, ağaç, gübre ve benzeri şeyleri bırakmak suretiyle zilyedin taşınmazdan istifade etmesine engel olmak.

e) Sulama veya içme sularından, su kuyularından, sarnıçlarından, su yollarından, su borularından ve arklarından yararlanmayı engellemek.

f) Başkasının arazisi üzerine su geçirmek üzere ark açmak.

g) Temel açmak, hendek kazmak, bina yapmak.

h) Yukarıda sayılanlara benzer diğer davranışlarda bulunmak.

Müşterek veya iştirak halinde mülkiyetten doğan zilyetlik

Madde 13– Bir taşınmaz mal üzerinde birden fazla kişilerin bir arada zilyet oldukları müşterek veya iştirak halinde mülkiyet hallerinde, yani anlaşmazlığa düşenlerin taşınmazda hissedar olmaları halinde, o taşınmazı fiilen tasarruf edenin zilyetliğinin hem diğer hissedarlara, hem de üçüncü şahıslara karşı korunması esastır. Bu gibi durumlarda “müşterek hissedarlıktan” söz edilerek 3091 sayılı Kanunun olaya uygulanmaması yoluna gidilemez.

Taşınmazın miras yoluyla birden çok mirasçıya kalması halinde de bu Kanuna göre tecavüz veya müdahalenin önlenmesi ile ilgili başvurular kabul edilir ve eylemli olarak zilyetliklerini sürdürenleri zilyetlikleri hem diğer mirasçılara hem de üçüncü şahıslara karşı korunur.

Ortaklık ve kira sözleşmeleri

Madde 14 – Taşınmaz mal üzerindeki anlaşmazlığın ortaklıktan veya kira sözleşmesinden kaynaklanmış olması idarenin taşınmaza eylemli olarak kimin veya kimlerin zilyet olduklarını araştırarak karar vermesine engel değildir. Ortaklığın veya kira sözleşmesinin sona erip ermediği, bulunduğu aşamada geçerliliği olup olmadığı adli yargının çözümleyeceği üstün hak iddiası niteliğindedir.

Damlıyapı ve fuzuli işgal

Madde 15– Konut, dükkan, depo ve ahır gibi damlı yapılarda bu Kanunun uygulanabilmesi taşınmazın fuzulen işgal edilmiş olmasına bağlıdır.

Fuzuli işgal; bir taşınmazı, sahibinin izin ve rızası olmayarak işgal etme, başka bir deyişle bir taşınmazın maliki veya onun yerine bu konuda işlem yapmaya yetkili vekil veya mümessil gibi kimselerle hukuki bir bağlantı kurmadan rıza dışı, henüz boşaltılmamış veya herhangi bir suretle boşalan damlı bir yapıya, eylemli bir durum yaratarak kendiliğinden girme durumudur.

İKİNCİ BÖLÜM

Görev, Yetki ve Başvuru

Karar verme yetkisi

Madde 16– Taşınmaz malın merkez ilçesi sınırları içinde bulunması halinde vali veya görevlendireceği vali yardımcısı, ilçelerde bulunması halinde ise kaymakamlar tecavüz veya müdahalenin önlenmesine karar vermeye yetkilidirler. Vali, bu yetkisini vali yardımcılarından ancak birine devredebilir. Valinin bu konuda vali yardımcısına yetki vermesi, gerek gördüğünde bizzat karar vermesine engel değildir. Valinin yetkisini devretmesi halinde durum vali yardımcıları arasında yapılacak görev bölümünde belirtilir.

Başvuru

Madde 17 – Taşınmaz mala yapılan tecavüz veya müdahalenin önlenmesi için yetkili makamlara başvurmaya o taşınmaz malın zilyedi yetkilidir. Zilyet birden fazla ise içlerinden birinin başvurması yeterlidir.

Kamu idareleri, kamu kurumları ve kamu kuruluşları ile tüzel kişilerin başvuruları,taşınmaz malın ait olduğu idare, kurum, kuruluş veya tüzel kişinin yetkilisi tarafından yapılır.

Köye ait taşınmaz mallara yapılan tecavüz veya müdahalelerde, köy halkından herhangi biri de yetkili makama başvuruda bulunabilir.

(Değişik:RG-2/7/2010-27629) Başvurular yazılı veya elektronik dilekçe ile ilçelerde kaymakamlıklara, merkez ilçelerde valiliklere bizzat veya kanuni temsilcileri tarafından yapılır.

Kan hısımları ile sıhri hısımlar tarafından zilyet adına yapılan başvurular işleme konulmaz.

Posta ile yapılan başvurular üzerine, başvurunun kanuni süresi içinde bizzat veya kanuni temsilcisi tarafından yapılması gerektiği başvuru sahibine yazılı olarak duyulur.

Köye ait taşınmaz mallara yapılan tecavüz veya müdahalelerde başvuru

Madde 18– Köy tüzel kişiliğine ait tapuda veya tapusuz her nev’i taşınmaz mala yapılan tecavüz veya müdahalelerde köyün kanuni temsilcisi olan köy muhtarının başvurması esastır. Ancak o köyde oturan köy halkından herhangi biri tarafından yapılan başvurular üzerine de yetkili makam tarafından soruşturma yaptırılır.

Vali veya kaymakamın doğrudan soruşturma yaptırması

Madde 19 -Vali ve kaymakamlar görev alanları içinde bulunan kamu idarelerine, kamu kurumlarına ve kuruluşlarına ait veya bunlar tarafından idare olunan veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlere veya menfaati umuma ait olan taşınmaz mallara tecavüz veya müdahalede bulunulduğu öğrendiklerinde, soruşturmayı doğrudan doğruya yapar veya yaptırırlar ve sonucu karara bağlarlar.

Kamu idarelerine, kamu kurumlarına ve kuruluşlarına ait veya bunlar tarafından idare olunan ve özel hukuk hükümlerine tabi bulunan taşınmaz mallara tecavüz veya müdahalede bulunulması halinde, bu idarelerin yetkilerinin başvurması esastır.

Başvuruda bulunma süresi

Madde 20 – Yetkililerin, tecavüz veya müdahalenin yapıldığı öğrendikleri tarihten itibaren 60 gün içinde idari makama başvuruda bulunmaları gerekir. Ancak, tecavüz veya müdahalenin oluşundan itibaren bir yıl geçtik ten sonra bu makamlara başvuruda bulunulamaz. Posta ile yapılan başvurular, başvuru için Kanunun öngördüğü süreleri durdurmaz.

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerle menfaati umuma ait olan taşınmaz mallara bu Kanunun yürürlüğe girdiği 15.12.1984 tarihinden sonra yapılan tecavüz veya müdahalelerde başvuru için süre aranmaz.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Soruşturma ve Karar

Kanunun kapsamı dışında kalan başvurular

Madde 21 -Anlaşmazlık konusunun 3091 sayılı Kanunla çözümlenmesi mümkün olmayan hukuki mahiyette bulunması, başvurunun süresi içinde yapılmaması, başvuruda bulunanın yetkili olmaması veya başvurunun yetkili makama yapılmamış olması gibi bu Kanun kapsamı dışında kaldığı dilekçeden açıkça ve kesinlikle anlaşılan hallerde, başvurulur mahallinde soruşturma yapılmadan yazılı olarak reddedilebilir.

Soruşturma memuru ve yardımcılarının görevlendirilmesi

Madde 22- Başvuru dilekçesini alan vali, yetkili vali yardımcısı veya kaymakam tecavüz veya müdahalenin olup olmadığını yerinde doğrudan soruşturabileceği gibi, bu amaçla devlet memurlarından bir veya işin mahiyetine göre birkaçını soruşturma yapmak üzere görevlendirebilir.

Taşınmazın ölçülmesi, sınırlarının belirlenmesi, krokisinin çizilmesi ve tapu uygulaması gibi hususlarda yardımcı olmak üzere soruşturma memurlarına eleman verilebilir.

Adli ve askeri personel ile güvenlik kuvvetlerinin amir ve memurları soruşturma ile görevlendirilemez.

Evrakın soruşturma memuruna verilmesi

Madde 23– Yetkili makam tarafından soruşturma memuru ve gerektiğinde teknik eleman veya yardımcı görevlendirilerek valilik veya kaymakamlık bürolarına havale edilen dilekçeler, havale tarihi itibariyle kaydedilir. Başvuru sahibine soruşturma ve infaz memurları yollukları ile taşıtı kendi sağlamayacaksa taşıt ücretleri maliye veznesine yatırılarak makbuzu dosyasına bağlanır ve evrak bir yazı ile soruşturma görevlisine verilir.

Tebligat

Madde 24 – Kanun, soruşturmanın 15 gün içerisinde yaptırılarak karara bağlanmasını öngördüğünden; soruşturma emrini alan memur, soruşturmanın yapılacağı yer, gün ve saati; tarafların tanık ve diğer delilleri ile hazır bulunmaları, aksi halde sonradan tanık dinletemeyecekleri hususunu her türlü imkandan yararlanarak tebliğ eder ya da köy veya mahalle muhtarları vasıtasıyla tebliğ ettirir ve tutanağını dosyasına koyar.

Taraflara tebligat yapılmadan veya 25 inci maddede belirtilen ilan yaptırılmadan mahallinde soruşturmaya başlanamaz.

Zorunlu ve acele hallerde bu konu ile ilgili bildirimler, Tebligat Kanunu ve Tüzüğü esaslarına göre valilik veya kaymakamlık emri ile yollukları ödenmek suretiyle güvenlik kuvvetlerine yaptırılır.

Köye ait taşınmaz mallara yapılan tecavüz ve müdahalelerde köy halkından biri tarafından başvuruda bulunulmuş ise, soruşturma sırasında muhtar veya ihtiyar kurulu üyelerinden birinin mahallinde hazır bulunması zorunlu olduğundan, yukarıdaki usullere göre bunlara da gerekli tebligat yapılır.

Mütecavize tebligat yapılamaması

Madde 25 – Adresinin tespit edilememesi, gösterilen adreste bulunamaması gibi nedenlerle mütecavize tebligat yapılamaması halinde soruşturmanın yapılacağı yer, tarih ve saat soruşturma memuru tarafından 3 gün önceden alışılmış usullerle taşınmaz malın bulunduğu köy veya beldede ilan ettirilir ve durum tutanakla belgelenir. Bu duyuruya rağmen mütecavizin soruşturma mahalline gelmemesi halinde ilân tutanağı dosyasına konularak soruşturma mütecavizin yokluğunda yapılır.

Soruşturmanın yapılmaması

Madde 26– Başvuru sahibinin soruşturma için tespit ve tebliğ edilen günde gelmemesi, hava muhalefeti gibi zorunlu nedenlerle soruşturma mahalline gidilememesi hallerinde, durum soruşturma memuru tarafından valilik veya kaymakamlığa bildirilir.

(Değişik:RG-2/7/2010-27629) Başvuru sahibinin ücretleri yatırmaması veya kendisi sağlayacaksa taşıt getirmemesi halinde ise, dilekçesinin işlemden kaldırıldığı,posta aracılığıyla veya elektronik olarak kendisine tebliğ olunur.

Başvuru sahibinin başvurusundan vazgeçmesi

MADDE 27 – (Değişik:RG-2/7/2010-27629)

Başvuru sahibinin, başvuru tarihinden karar verilinceye kadar geçen süre içinde başvurusundan herhangi bir sebeple vazgeçtiğini yazılı veya elektronik dilekçe ya da sözlü olarak bildirmesi halinde, sözlü ifadesi yazılı hale getirilerek, yetkili makamın onayı ile dosyası işlemden kaldırılır. Bu durumda soruşturma için yatırdığı paralar, yapılan masraflar üzerinde kalmak üzere başvuru sahibine geri verilir.

Soruşturma

Madde 28– Soruşturma memuru, taşınmaz malın bulunduğu yerde sırasıyla önce şikayetçinin, sonra mütecaviz olduğu iddia edilen kişi veya kişilerin, daha sonra tarafların tanıklarının ve gerek gördüğünde doğrudan seçeceği bilirkişiler ile ilgilisine göre Hazine, özel idare ve belediye temsilcilerinin, köy veya mahalle muhtarıve ihtiyar kurulu üyelerinin ifadesini alarak:

a) Taşınmaz malın niteliğini ve bütün sınırlarını.

b) Taşınmaz malı fiilen tasarruf eden zilyedin kim veya kimler olduğunu, ne zamandan beri ve ne suretle zilyet olduğunu,

c) Mütecavizin kim veya kimler olduğunu.

d) Taşınmaz mala mütecavizi veya mütecavizler tarafından ne şekilde ve ne zaman tecavüz veya müdahale edildiğini.

e) Tecavüz veya müdahalenin bu taşınmazın hangi kısmına veya miktarına yapıldığını.

f) Başvuru sahibinin bu tecavüzü veya müdahaleyi hangi tarihte öğrenildiğini,

tespit eder.

Bu amaçla taraflarca gösterilen tapu ve her türlü belgeleri inceler, araziye uygunluğunu araştırır.

Kroki çizilmesi

Madde 29- Soruşturma sırasında soruşturma memuru veya görevlendirilmiş ise teknik eleman tarafından taşınmaz malın mevkii, yönleri sınırları ve tecavüz veya müdahale edilen kısmı çizilerek basit bir kroki üzerinde gösterilir. Krokinin altında düzenlendiği tarih ile düzenleyenin kimliği ve imzası bulunur.

Tanık ve bilirkişi ifadelerinin alınmasında usul

Madde 30- Tanıkların ve bilirkişilerin ifadeleri tek tek alınır. İfadeler alınırken hazır bulunan diğer tanıklar ve bilirkişiler tanığın söylediklerini duyamayacak şekilde uzaklaştırılır.

İfade alınmasına başlanmadan önce tanıkları tanıyıp tanımadıkları ve anlaşmazlık konusu hakkında bilgileri olup olmadığı sorularak gerekli açıklamalarda bulunur. Soruşturmanın amacının zilyedi belirlemek olduğu, mülkiyet anlaşmazlıklarının bu soruşturmanın kapsamı dışında kaldığı anlatılır.

(Değişik fıkra:RG-18/6/2011-27968)Tanık ifadeleri ile bilirkişilerin görüşleri 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre yeminli olarak, başvuru sahibinin ve mütecavizin ifadeleri yeminsiz olarak alınır.

Tanıklar ayrı ayrı ve tanıklıktan önce yemin ederler. Yemin: “Bir şey saklamaksızın ve bir şey katmaksızın kimseden korkmayarak, bir tesire kapılmayarak bildiğimi namusum ve vicdanım üzerine dosdoğru söyleyeceğime yemin ederim” şeklinde olur.

Bilirkişiler görüşlerini söylemeden veya raporunu vermeden önce; “Tarafsız ve tamamen ilim ve fenne uygun olarak görüşünü açıklayacağına vicdanı üzerine” yemin ederim.

Sonradan tanık dinlenemeyeceği

Madde 31- Daha önce taraflara tanık ve diğer delilleri ile birlikte soruşturma yapılacak yerde hazır bulunmaları hususu tebliğ edilmiş olduğundan, ilgililerin tanıklıklarını getiremedikleri ve sonradan dinletmek istedikleri yolundaki istek ve iddiaları kabul edilmez.

Tarafların anlaşması

Madde 32- Mahallinde soruşturmanın başlamasından karar verilinceye kadar geçen süre içinde tarafların aralarında anlaşmaları halinde, buna ilişkin ifadelerin bulunduğu bir anlaşma tutanağı düzenlenir. Tutanakta anlaşmanın hangi şekil ve şartlarda yapıldığına değinilmez.

Anlaşma tutanağı dosyasına bağlanarak herhangi bir karar verilmeksizin yetkili makamın onayı ile dosya işlemden kaldırılır ve maliye veznesine yatırılıp da sarf edilmeyen paralar başvuru sahibine geri verilir.

Kamu idareleri, kamu kurumları, kamu kuruluşları ile köye ait taşınmaz mallara yapılan tecavüz veya müdahalelerde tarafların anlaşması söz konusu olamaz.

Soruşturma evrakı ile fezlekenin yetkili makama verilmesi

Madde 33- Soruşturma memuru, soruşturma bittikten sonra soruşturma evrakındaki bilgiler ile şikayetçi, mütecaviz ve tanık ifadelerinin, bilirkişilerin görüşlerinin özetlerinin bulunacağı bir fezleke düzenler. Fezlekede bu ifade ve görüşleri ve diğer delilleri değerlendirerek durumun tartışmasını yapar ve verilecek karara esas olacak görüşünü belirterek fezlekeyi soruşturma evrakı ile birlikte en kısa zamanda valilik veya kaymakamlığa verir.

Anlaşmazlığın dava konusu olması

Madde 34- Başvuru sırasında, taraflar arasındaki taşınmaz mal anlaşmazlığı hakkında mahkemece bir ihtiyati tedbir kararı verilmiş veya anlaşmazlık dava konusu yapılmış ise 3091 sayılı Kanun hükümleri uygulanmaz.

Soruşturma memuru soruşturma öncesinde, soruşturma sırasında ve gerek görürse yetkili makamın emri ile soruşturma sonrasında taşınmaz malla ilgili anlaşmazlığın taraflar arasında Medeni Kanuna göre mülkiyet hakkında dayalı bir müdahalenin men’i veya zilyetliğin ihlali nedeniyle açılmış bir tecavüzün ref’i davasına konu olup olmadığını, taşınmaz mal anlaşmazlığı hakkında mahkemelerce verilmiş bir ihtiyati tedbir kararı bulunup bulunmadığını araştırır.

Bu tür bir davanın açılmış olduğunun veya bir ihtiyati tedbir kararının verilmiş bulunduğunun anlaşılması halinde soruşturma hangi aşamada ise işlemler durdurulur ve bu Kanuna göre karar verilemeyeceği gerekçesi ile birlikte şikayetçiye yazılı olarak duyurulur.

Mahkemeye yapılan taşınmaz malla ilgili başvuru Medeni Kanuna göre müdahalenin men’i veya tecavüzün ref’i talebi dışında ise bu durum idarenin soruşturma yapmasına ve karar vermesine engel değildir.

3091 sayılı Kanuna göre idari makam tarafından verilmiş bir önleme kararı varken, taraflarca taşınmaz mal anlaşmazlığına ilişkin dava açılmadan adli mercilerce ihtiyati tedbir kararı verilemez.

Karar

Madde 35- Karar vermeye yetkili makam, soruşturma evrakı üzerinde en kısa zamanda gerekli incelemeyi yapar. Eksiklikler var ise evrakı soruşturma memuruna vererek tamamlattırır. Dosyadaki bilgilere göre tecavüz veya müdahalenin önlenmesine veya talebin reddine karar verir.

Kararlarda, taşınmaz mal üzerinde üstün sayılabilecek bir hakkı olduğunu iddia edenlerin yargı yoluna başvurması gerektiği belirtilir.

Talebin reddine ilişkin kararlarda soruşturma giderlerinin şikayetçinin üzerinde kalacağı, tecavüzün önlenmesine ilişkin kararlarda ise soruşturma ve infaz giderlerinin mütecavizden icra yolu ile tahsil edilerek şikayetçiye ödeneceği belirtilir.

Kararların on beş gün içinde verilmesi

Madde 36- Başvuru tarihinden itibaren soruşturmanın en kısa zamanda yapılarak kararın 15 gün içerisinde verilmesi zorunludur. Çeşitli nedenlerle bu süre içerisinde karar verilememesi halinde durum sebepleriyle birlikte kaymakamlıklarca valiliklere, valiliklerce İçişleri Bakanlığına bildirilir.

Kararların kesinliği

MADDE 37 – (Değişik:RG-18/6/2011-27968)

3091 sayılı Kanuna göre verilen kararlar idari yargı yolu açık olmak üzere kesindir. Yetkili makam verdiği bu karardan dönemez, kararı kaldıramaz ve değiştiremez. Bu kararlar hiyerarşik denetime tabi tutularak üst makamlarca da kaldırılamaz, değiştirilemez. Tarafların kararın düzeltilmesine ilişkin talepleri dikkate alınmaz. Ancak verilen kararın esasına etkisi olmayan açık ve belirgin yazı ve hesap hataları gibi maddi hatalar kararı veren makamca düzeltilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kararların Uygulanması

Talebin reddine ilişkin kararlar

Madde 38- Yetkili makamların, talebin esastan veya süre yönünden reddine ilişkin karar ve işlemleri, 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre ilgililere duyurulur ve duyuru belgeleri dosyasında saklanır.

Tecavüz veya müdahalenin önlenmesine ilişkin kararların uygulanması

Madde 39- Tecavüz veya müdahalenin önlenmesi hakkındaki kararlar, karar vermeye yetkili amirce görevlendirilecek infaz memuru tarafından taşınmaz malın yerinde ve o andaki durumu ile zilyetine, tüzel kişiliği veya kamu idareleri, kamu kurumları ve kuruluşlarına teslim edilmesi suretiyle yerine getirilir.

İnfaz memuru

Madde 40- Tecavüz veya müdahalenin önlenmesi hakkında verilen kararların uygulanması için yetkili makam tarafından infaz memuru ile gerekli görülen durumlardan infaz memuruna teknik yönden yardımcı olmak üzere yeteri kadar fen elemanı görevlendirilir. Karar, kroki ve dosya infaz yapılmak üzere bir yazı ile infaz memuruna verilir.

Soruşturma memuru olarak görevlendirilmiş olanlar infaz memuru olarak da görevlendirilebilir. Güvenlik kuvvetlerinin amir ve memurları infaz memuru olarak görevlendirilemezler.

Tebligat

Madde 41- Kararın, evrakın infaz memuruna verildiği tarihten itibaren en geç beş gün içinde infaz edilmesi zorunludur. Emri alan infaz memuru infazın yapılacağı yeri, günü ve saati her türlü imkândan yararlanarak en süratli bir şekilde taraflara tebliğ eder veya ettirir ve tebliğ tutanağını dosyasına koyar. Bu bildirimler Tebligat Kanunu ve Tüzüğü esaslarına göre valilik veya kaymakamlık emri ile yollukları ödenmek suretiyle güvenlik kuvvetlerine de yaptırılabilir.

Mütecavize tebligat yapılamaması halinde, infazın yapılacağı yer, gün ve saat infaz memuru tarafından üç gün önceden, alışılmış usullerle taşınmaz malın bulunduğu köy veya belediyede ilan ettirilir. Mütecaviz gelmezse bu ilan tutanağı dosyasına konularak infaz mütecavizin yokluğunda yapılır.

İnfaz

Madde 42- İnfaz, üzerinde anlaşmazlık bulunun taşımaz malın bulunduğu yerde, mütecavizin taşınmaz mal üzerindeki tecavüz veya müdahalesi men edilerek taşınmaz malı o andaki durumu ile zilyetine teslim etmek suretiyle yapılır.

Bu amaçla, infaz memuru önceden tespit ve taraflara tebliğ edilen gün ve saatte, görevlendirilmiş ise teknik elemanlar ve güvenlik görevlileri ile birlikte taşınmaz malın bulunduğu yerde hazır bulunur. Tarafların gelip gelmediğini kontrol eder. mütecavizin gelmemesi halinde durumu tutanağa geçirerek infaz sırasında hazır bulunmak üzere yöre halkından iki kişi seçer. İnfazı güçleştirecek veya engelleyecek bir durum olması halinde güvenlik kuvvetlerinin gerekli önlemleri alarak güvenliğin sağlanmasından sonra infaz işle-mine başlar.

Yetkili makamca verilen kararı okur ve kararın birer örneğini taraflara vererek gerekirse kararın mahiyeti hakkında açıklamalarda bulunur.

Mütecavizin tecavüzü veya müdahalesi defedilerek taşınmaz mal mahallinde zilyet veya zilyetlere teslim edilir.

Zilyede teslim edilecek taşınmaz mal kilitli veya kapalı ise, açılması zorunludur.

İnfaz mahallinde hazır bulunan mütecaviz veya vekilinden, bunlar yoksa aile efradından veya işçilerinden reşit olan kişilerden taşınmaz malı açması istenir, gerekirse zorla açtırılır. Bunların mümkün olmaması halinde, infaz memuru tarafından tutanağa geçirilmek suretiyle kilit ve her türlü tertibin kırılarak açtırılması temin edilir.”

İnfaz sırasında mütecaviz, anlaşmazlık konusu taşınmaz mal üzerinde üstün bir hakkı bulunduğunu ileri sürse bile, kararda da belirtilmiş olduğu üzere yargı yoluna başvurması gerektiği bir kez de sözlü olarak kendisine duyurulur.

Taşınmaz mala mütecavizin ikinci defa veya onun yararına başkaları tarafından bilerek yapılacak tecavüz veya müdahalenin suç teşkil edeceği ve Kanunun 15 ini maddesi uyarınca cezalandırılacağı belirtilir ve infaz tutanağı düzenlenerek imza altına alınır.

Taşınmaz mal üzerindeki ekim, tesis ve değişiklikler

Madde 43– Tecavüz veya müdahalesi önlenen kişi, taşınmaz mal üzerinde vücuda getirdiği her türlü ekim, tesis ve değişikliklerden dolayı ancak genel hükümler dairesinde yargı yoluna başvurabilir. İnfaz sırasında bu husus da mütecavize ve hazır bulunmayanlara duyurularak tutanağa geçirilir.

Tarafların bu konuda aralarında yapacakları sözlü veya yazılı anlaşmalar idareyi bağlamaz.

İnfazın ertelenemeyeceği

Madde 44- Karar verildikten sonra tarafların herhangi bir nedenle infazın durdurulması ya da ertelenmesi yolundaki talepleri dikkate alınmaz.

Karar verildikten sonra tarafların aralarında anlaşılmış olmaları infazın yapılmasına engel değildir.

Ancak, başvuru sahibinin, aralarında anlaşmış olduklarından bahisle infaz giderlerini yatırmaması halinde durum tutanakla tesbit edilir ve kararın ilgililere tebliği ile yetinilir.

İnfazın süresi içinde yapılamaması

Madde 45- Kararın infaz memuruna geldikten itibaren beş gün içinde infaz edilememesi halinde, durum nedenleri ile birlikte kaymakamlıklarca valiliklere, valiliklerce de İçişleri Bakanlığına bildirilir.

Köy tüzel kişiliğine ait taşınmazlara yapılan tecavüzler

MADDE 46 – (Değişik:RG-18/6/2011-27968)

Köy tüzel kişiliğine ait mer’a, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz mallara yapılan ilk tecavüz ve müdahaleler 3091 sayılı Kanuna göre önlenmekle birlikte, tecavüz veya müdahalede bulunanlar hakkında 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154 üncü maddesi uyarınca cezai işlem yapılmak üzere durum valilik ve kaymakamlıkça Cumhuriyet Savcılığına bildirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İkinci ve Sonraki Tecavüzler

Men kararlarının geçerlilik süresi

Madde 47- Yürürlükten kalkmış olan 2311 ve 5917 sayılı Kanunlara veya 3091 sayılı Kanuna göre yetkili makamlarca verilmiş ve infaz edilmiş olan tecavüz veya müdahalenin önlenmesi hakkındaki kararlar, taşınmaz malın hiç el değiştirmemiş ve hukuki durumunun değişmemiş olması koşuluyla geçerliliğini korurlar.

Karar tarihinden itibaren geçen zaman içinde tarafların aralarında anlaşmış olmaları, mütecaviz lehine kesin bir mahkeme kararı veya bir ihtiyati tedbir kararı verilmiş olması veya başka bir nedenle taşınmazın el değiştirmesi hallerinde, lehine karar verilenin taşınmazla fiili ilgisi tamamen kesilmiş olduğundan, daha önce verilen kararın geçerliliği kalmaz ve tekrar uygulanması mümkün olamaz.

Men kararı verildikten sonra mütecavizin üstün hak iddiası ile mahkemeye başvurarak Medeni Kanuna göre dava açmış olması halinde, daha sonuçlanmamış veya davacı lehine bir ihtiyati tedbir kararı verilmemiş ise idarece verilen kararlar geçerliliğini korurlar.

İkinci tecavüz halinde soruşturma ve karar

Madde 48– Mahkeme kararı ile kendisine teslim edilmeksizin, taşınmaz mala aynı mütecaviz tarafından ikinci defa veya mütecaviz yararına başkaları tarafından bilerek ilk defa yapılan tecavüz veya müdahalelerin önlenmesi ile ilgili başvurularda da ilk başvuruda olduğu gibi, bu Yönetmelik hükümlerine göre soruşturma yapılır ve sonucu karara bağlanır.

Soruşturma memuru soruşturma sırasında, karar vermeye yetkili makamlar ise evrak üzerinde yapacakları incelemede; ilk kararı 47 inci maddede belirtilen esaslara göre geçerliliğini koruyup koruyamadığını araştırırlar.

Başvuruda bulunma süresi

Madde 49– İkinci ve daha sonraki tecavüz veya müdahalelerde de 3091 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinde belirtilen süreler içinde başvurulması gereklidir.

Soruşturma

Madde 50- Yetkili makamlarca görevlendirilen soruşturma memuru; taşınmaz malın bulunduğu yerde şikayetçinin, mütecaviz olduğu iddia edilen kişi veya kişilerin, tarafların gösterecekleri tanıkların ve gerek gördüğünde doğrudan seçeceği bilirkişiler ile köy veya mahalle muhtarı ve ihtiyar kurulu üyelerinin ifadesini alarak, bu Yönetmeliğin 28 inci maddesinde belirtilen hususları tesbit eder.

Ayrıca;

a) Tecavüz veya müdahalenin başkaları tarafından yapılmış olması halinde bunun mütecaviz lehine bilerek yapılmış olup olmadığını,

b) Tecavüz veya müdahalenin silahlı bir kişi veya silahsız olsalar bile birden fazla kişi tarafından yapılıp yapılmadığını,

c) Tecavüz veya müdahalenin, taşınmazın malı aralarında paylaşmak veya ortaklaşa kullanmak amacıyla iki veya daha çok kişinin birleşerek yapıp yapmadıklarını, tecavüz veya müdahalede bulunanların silahlı olup olmadıklarını, araştırarak tespit etmeye çalışır.

Karar ve infaz

Madde 51- Karar vermeye yetkili makamın soruşturma evrakı üzerinde yapacağı inceleme sonucunda, tecavüz veya müdahalenin önlenmesine karar vermesi halinde, karar bu Yönetmelikte belirlenen esaslar dairesinde infaz edilir.

İnfaz tutanağı dosyasına konulduktan sonra, dosyadaki evrak dizi pusulasına bağlanarak 3091 sayılı Kanunun 15 inci maddesine göre işlem yapılmak üzere yetkili makamlarca Cumhuriyete Savcılıklarına gönderilir.

Tecavüz veya müdahalenin şekil ve niteliğinin değişmiş olması

Madde 52- Aynı taşınmaz mala ikinci ve daha sonra yapılan tecavüz veya müdahalelerin birincisine göre değişik şekil ve nitelikte yapılmış olmaları halinde de bu tecavüz veya müdahaleler ikinci tecavüz sayılır ve ilgililer hakkında Kanunun 15 inci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere evrak adli mercilere gönderilir.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Soruşturma ve infaz giderleri

Madde 53- Soruşturma ve infaz memurları ile gerektiğinde görevlendirilecek teknik eleman ve yardımcı personelin yevmiyeleri, taşıt ücreti şikayetçi tarafından sağlanmayacaksa yolun niteliği, iklim şartları, mesafesi ve bekleme süresi dikkate alınarak tahmin olunacak taşıt giderleri başvuruda bulunanlar tarafından maliye veznesine yatırılır.

Kararın ne yolda verileceği başlangıçta belli olmayacağından, infazla ilgili giderler karar verildikten sonra da yatırılabilir. Başvuru sahibinin peşin yatırmakta ısrar etmesi halinde, teknik eleman görevlendirilmesi ihtimali de dikkate alınarak yevmiyeler ile taşıtı kendisi sağlamayacaksa tahmini taşıt gideri maliye veznesine yatırılır. Red kararı verilmesi halinde infaz gideri olarak yatırılan para başvuru sahibine geri verilir ve bu husus kararda belirtilir.

İnfaz için yapılan harcamalar karar veren makam tarafından onaylanarak karara eklenir ve soruşturma giderleri ile birlikte mütecavizden tahsil edilerek başvuru sahibine ödenmek üzere icra dairesine gönderilir.

Soruşturma ve infaz için taşıtı başvuruda bulunanın sağlaması halinde, taşıt için ödenen ücretle ilgili olarak taşıt sahibinden senet alınıp dosyasına konmakla birlikte, ödenen ücretin mahalli rayice uygunluğu konusunda kuşkuya düşüldüğü takdirde durum belediyeden, ticaret odasından veya şoför ve otomobilciler derneklerinden soruşturulur. Fazla ödemede bulunulduğunun anlaşılması halinde, fazla ödenen miktar masraf olarak gösterilmez ve bu husus kararda belirtilir.

Taşıtın kamu kuruluşlarına, başvuru sahibine veya başvuru sahibinin bir yakınına ait olması ve bu nedenle bir ücret ödenmemesi halinde de soruşturma ve infaz memurları tarafından taşıt ücreti mahalli rayice göre belirlenir ve kararda gösterilir

Taşıt ücretinin önceden yatırılmış olması nedeniyle taşıtın soruşturma veya infaz memuru tarafından sağlanması halinde, karar vermeye yetkili makamın gerek görmesi üzerine, taşıt için ödenen ücretin mahalli rayice uygunluğu araştırılır.

Yevmiyelerin tam olarak ödenmesi

Madde 54- Soruşturma ve infaz memurları ile gerektiğinde görevlendirilecek teknik eleman ve yardımcı personele, göreve gittikleri günler için sürelerine ve görevin belediye sınırları içinde veya dışında yapılmış olmasına bakılmaksızın, Harcırah Kanuna göre verilmesi gereken yevmiyeler tam olarak ödenir.

Kamu idareleri, kamu kurumları ve kamu kuruluşlarının talebi üzerine veya vali ve kaymakamlarca doğrudan yapılacak soruşturmalarda, soruşturma ve infazla görevlendirilecek personelin yevmiyeleri taşınmaz malın ait olduğu kamu idareleri, kamu kurum ve kuruluşlarınca karşılanır.

Birden çok iş,mümkün oldukça aynı günde yapılır. Bu durumda görülen işler aynı yerde ise yevmiyeler ve taşıt ücreti başvuranlar arasında eşit olarak paylaştırılır. İşler ayrı yerlerde ise, yevmiyeler eşit olarak paylaştırılmakla birlikte taşıt ücreti uzaklıkla orantılı olarak bölüştürülür.

Güvenlik görevlilerinin görevlendirilmesi

Madde 55- Gerek soruşturmanın yapılmasını,gerekse kararın yerine getirilmesini güçleştirecek veya engelleyecek olay ve durumların ortaya çıkması ihtimali görüldüğünde, vali veya kaymakamın yazılı emri ile güvenlik kuvvetlerince mahallinde gerekli önlemler alınır.

Bu amaçla güvenlik kuvvetlerinin görevlendirilmesi halinde, bunlar için taşıt ücreti ve yevmiyelerini karşılamak üzere başvuruda bulunanlardan bir ücret talebinde bulunulmaz.

Sınır anlaşmazlıkları

Madde 56- Taşınmaz mal aynı ile bağlı ilçeler arası sınır anlaşmazlığı bulunan bir yerde ise yetkili kaymakamlığı vali; iller arası sınır anlaşmazlığı bulunan bir yerde ise yet-kili valiliği veya kaymakamlığı İçişleri Bakanlığı belirler.

Kanunun amacı tasarrufa ilişkin güvenliği ve kamu düzenini sağlamak olduğundan, taşınmaz malın sınır anlaşmazlığı olan bir yerde bulunması halinde; vali veya İçişleri Bakanlığı “Sınır, Mülki Ayrılma -Birleşme ve Köy Kurulması -Kaldırılmasına İlişkin Yönetmelik” hükümlerine bağlı kalmaksızın yetkili vali veya kaymakamlığı en süratli şekilde belirler. Sınır anlaşmazlığına ait işlemler daha sonra ilgili mevzuatına göre yürütülür.

İdari bağlılık değişiklikleri

Madde 57- İdari bağlılık değişikliklerinde, evvelce bağlı bulunduğu ilçe kaymakamlığınca, merkez ilçe ise valilikçe o birim sınırları içindeki bir taşınmaz malla ilgili, yürürlükten kalkmış olan 2311 ve 5917 sayılı Kanunlara veya bu Kanuna göre verilmiş önleme kararları varsa, kararlar ve buna ait dosyalar birimin bağlandığı kaymakamlık veya valiliğe gönderilir.

Kararların özet defterine yazılması

MADDE 58 – (Değişik:RG-18/6/2011-27968)

Verilen kararlar, şekli 8/6/2011 tarihli ve 27958 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Valilik ve Kaymakamlık Birimleri Teşkilat, Görev ve Çalışma Yönetmeliği”nin bu konudaki hükümlerine uygun olarak elektronik ortamda hazırlanan Karar Özetleri Defterine yazılır. Kararların imzalı ve mühürlü birer örnekleri tarih ve sayı sırasına göre elektronik olarak bir dosyada saklanır.

Bu konudaki evrak, dosyasına bağlanmadan ve kaldırılmadan önce işlemlerin mevzuat esaslarına uygun olarak yapılıp yapılmadığı kontrol edilerek yazı işleri müdürü veya ilgili büro şefi tarafından “İşlem Tamamdır” şerhi konulup imzalanarak yazılı veya elektronik olarak dosyasında saklanır.

Dosyada bulunması gerekli evrak

Madde 59- Bu Kanuna göre verilen kararlarla ilgili dosyalarda aşağıda sayılan evrak bulunur.

a) (Değişik:RG-2/7/2010-27629) Tecavüz veya müdahalenin önlenmesi hakkında dilekçe veya elektronik başvuru.

b) Soruşturma ve infaz memurları ile teknik eleman ve bilirkişi tayinine, yevmiyelerin ve taşıt ücretlerinin yatırılmasına ait yazı, makbuz ve senetler.

c) Soruşturma gününün taraflara tebliğine ait tebellüğ belgeleri.

d) Soruşturma evrakı.

e) Karar.

f) İnfazın yapılacağı yer, gün ve saatin taraflara tebliğine ilişkin tebellüğ belgeleri.

g) Kararın taraflara tebliğine ait tebellüğ belgeleri.

h) İnfaz tutanağı.

i) Konu ve kararla ilgili diğer yazışmalar.

j) Bedel takdiri, satış ilanı, açık artırmaya ilişkin tutanaklar, eşyanın muhafaza ve satışı ile ilgili giderlerle bankada açılan hesaba ilişkin belgeler.

Vergi, harç ve resimler

Madde 60- Bu Kanuna göre verilen kararlar hiçbir vergi, harç ve resme tabi değildir.

Fihrist düzenlenmesi

Madde 61- Valilik ve kaymakamlık bürolarınca, yürürlükten kalkmış olan 5917 sayılı Kanuna ve 3091 sayılı Kanuna göre verilmiş olan kararların bir fihristi yapılır. Fihristte, taşınmaz malın bulunduğu yer, tarafların ad ve soyadları ile kararın niteliği belirtilir.

Bu Kanuna göre yapılan başvurular, düzenlenen fihristin incelenmesi suretiyle, aynı yer için değişik veya mükerrer karar verilmesi önlenir.

Personelin eğitimi

Madde 62- Kanunun uygulanmasında ortaya çıkan tereddütlerin giderilmesi ve uygulamada birlik sağlanması amacıyla,Bakanlıkça gerek görülen zamanlarda vali yardımcıları ile kaymakamlar eğitime tabi tutulur. Bu eğitim faaliyetleri İller İdaresi Genel Müdürlüğü ile işbirliğinde bulunularak Eğitim Dairesi Başkanlığınca yürütülür.

(Değişik:RG-2/7/2010-27629) Valilik ve kaymakamlıklarca da her yıl Ocak ayında, soruşturma ve infaz işlerinde görevlendirilecek personel eğitime tabi tutularak, sonuç bir rapor halinde dosyasında muhafaza edilir.

Yürürlük

Madde 63 – 3091 sayılı Kanunun 19 uncu maddesi uyarınca hazırlanmış olan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Taşınmaz Mal İçinde Bulunan Mütecavize Ait Eşyalar

Ek Madde 1 — Üzerindeki tecavüz veya müdahale men edilen taşınmaz mal içinde bulunan mütecavize ait eşya çıkarılarak mütecavize, vekiline veya bunlar hazır değilse mütecavizin aile efradından veya işçilerinden reşit bir kişiye tutanakla teslim edilir.

Bunlardan hiç birinin bulunmaması halinde anılan eşya, tutanak düzenlenmek suretiyle yediemin olarak zilyedin uhdesinde muhafaza altına alınır. Mütecavize hemen tebligat yapılarak eşyanın bulunduğu mahalde ise beş, değilse otuz gün içinde eşyayı teslim alması; aksi halde eşyanın açık artırma yolu ile satılacağı bildirilir.

Mütecavize tebligat yapılamaması halinde mütecavize, eşyanın otuz gün içinde alınması için genel hükümlere göre taşınmaz malın bulunduğu köy veya belediyede ilan ettirilir.

Süresi içinde müracaatı halinde eşya, mütecavize veya vekiline infaz memuru tarafından yerinde tutanakla teslim edilerek, tutanak dosyasına konur.

Varsa muhafazaya ilişkin masraflar ile infaz memuru yolluğu ve araç ücreti ile teslime ilişkin diğer masraflar eşyanın tesliminden önce mütecavizden tahsil edilir.

Verilen süre içinde teslim alınmayan eşyanın niteliği ve miktarı da göz önüne alınarak bedel takdiri yapmak, satış ilanı ve satışla ilgili işlemleri yürütmek için kaymakam, vali veya yetkili vali yardımcısı tarafından en az bir memur ve yeteri kadar bilirkişi görevlendirilir. İş ve işlemler tamamlandıktan sonra eşya açık artırma yoluyla satılır.

Muhafaza ve satışla ilgili bütün giderler belgelendirmek suretiyle satış bedelinden karşılanır. Artan para, mütecaviz hesabına Ziraat Bankasına yatırılır ve durum kendisine tebliğ edilir.

Bozulması ihtimali bulunan eşya, ilgili mülki idare amirinin onayı alınmak suretiyle tebligat yapılmaksızın, miktar tespiti ve bedel takdiri yapıldıktan sonra satılır.

Yürütme

Madde 64- Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanlığı yürütür.

AĞIR HİZMET ARAÇLARINDAN ÇIKAN EMİSYONLAR (EURO 6) BAKIMINDAN VE ARAÇ TAMİR VE BAKIM BİLGİLERİNE ERİŞİM KONUSUNDA MOTORLU ARAÇLARIN TİP ONAYINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

3 Ağustos 2011 ÇARŞAMBA           Resmî Gazete     Sayı : 28014

YÖNETMELİK

Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:

AĞIR HİZMET ARAÇLARINDAN ÇIKAN EMİSYONLAR (EURO 6) BAKIMINDAN VE ARAÇ TAMİR VE BAKIM BİLGİLERİNE ERİŞİM KONUSUNDA MOTORLU ARAÇLARIN TİP ONAYINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

((AT) 595/2009)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 ‒ (1) Bu Yönetmeliğin amacı; 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu hükümleri uyarınca motorlu araçların yapım ve kullanım bakımından karayolu yapısına ve trafik güvenliğine uyma zorunluluğunu yerine getirmek ve sağlık ve çevrenin korunması amacıyla, araçların motorlarından çıkan gaz emisyonlarının Euro 6 emisyon sınır değerlerini sağlamasını teminen; emisyonları bakımından motorlu araçların, motorların ve değiştirilebilir parçaların tip onayı için ortak teknik şartları, araçların dolaşımda uygunluğu, kirlilik kontrol cihazlarının dayanıklılığı, araç üzerinde teşhis (OBD) sistemleri, yakıt tüketiminin ve CO2’in ölçülmesi, araç OBD’sine ve araç tamir ve bakım bilgilerine erişebilirlik ile ilgili usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 ‒ (1) Bu Yönetmelik;

a) Referans kütlesi 2610 kg’ı aşan,  28/6/2009 tarihli ve 27272 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Motorlu Araçlar ve Römorkları Tip Onayı Yönetmeliğinin (2007/46/AT) Ek II’sinde tarif edilen M1, M2, N1 ve N2 kategorisi motorlu araçları ve söz konusu ekte tarif edilen M3 ve N3 kategorisindeki bütün motorlu araçları,

b) İmalatçının talebi halinde, referans kütlesi 2610 kg’ı aşmayan tamamlanmış bir araca, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara ve uygulama mevzuatına göre verilen tip onayının, tamamlanmamış araca da verilmesi işlemlerini ve imalatçının tamamlanmamış araç üzerinde yapılması beklenen üst yapı kombinasyonlarının aracın referans kütlesini 2610 kg’ın üzerine çıkardığını gösterebilmesi halinde tip onaylarının genişletilmesi işlemlerini,

c) İmalatçının talebi halinde, 21/4/2009 tarihli ve 27207 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hafif Yolcu ve Ticari Araçlardan Çıkan Emisyonlar (Euro 5 ve Euro 6) Bakımından ve Araç Tamir ve Bakım Bilgilerine Erişim Konusunda Motorlu Araçların Tip Onayına İlişkin Yönetmelik ((AT) 715/2007) ve uygulama mevzuatında belirtilen sera gazları emisyonları ve yakıt tüketiminin ölçülmesi ile ilgili şartları da sağlaması kaydıyla, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara ve uygulama mevzuatına göre verilen araç tip onayının referans kütlesi 2380 kg’ı aşan araçların varyantlarına ve versiyonlarına kadar genişletilmesi işlemlerini, kapsar.

(2) Bu Yönetmelik, Hafif Yolcu ve Ticari Araçlardan Çıkan Emisyonlar (Euro 5 ve Euro 6) Bakımından ve Araç Tamir ve Bakım Bilgilerine Erişim Konusunda Motorlu Araçların Tip Onayına İlişkin Yönetmeliğin ((AT) 715/2007) 2 nci maddesi hakkında uygulanmaz.

Dayanak

MADDE 3 ‒ (1) Bu Yönetmelik;

a) 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 29 uncu maddesine, 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanunun 4 üncü maddesine ve 3/6/2011 tarihli ve 635 sayılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesine dayanılarak,

b) Avrupa Birliğinin (EC) 595/2009 sayılı Tüzüğüne paralel olarak, hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 ‒ (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Alternatif yakıtlı araç: Atmosfer sıcaklığında ve basıncında gaz hâlinde olan veya esas olarak mineral yağdan elde edilmeyen en az bir yakıt tipiyle çalışabilecek şekilde tasarımlanan aracı,

b) Araç: Bu Yönetmeliğin amaçları bakımından; motorla tahrik edilen, MARTOY’un Ek II’sinde tarif edilen herhangi bir aracı,

c) Araç tamir ve bakım bilgileri: Aracın teşhis, servis, muayene, periyodik izleme, tamir, yeniden programlama, yeniden ilk hâline getirilmesi veya uzaktan teşhis desteği için gerekli olan ve bu tür bilgilerin sonraki bütün değişikliklerini ve eklentilerini içeren, yetkili dağıtıcılara ve tamircilere imalatçıların sağladığı bütün bilgileri ile bu bilgilerin, araçlar üzerine takılacak parçalar  veya donanım için gerekli bütün bilgileri içeren hususları,

ç) Araç üzerinde teşhis (OBD) sistemi: Arızaları belirleyebilen, uygulanabilirse, bir alarm sistemi vasıtasıyla bunların oluştuğunu gösterebilen, bilgisayar hafızasında bulunan hata kodları vasıtasıyla muhtemel arıza alanını tanımlayabilen ve bu bilgileri araç dışına bildirebilen, araç üzerindeki  veya motora bağlanmış olan bir sistemi, 

d) (AT) 715/2007 Yönetmeliği: 21/4/2009 tarihli ve 27207 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hafif Yolcu ve Ticari Araçlardan Çıkan Emisyonlar (Euro 5 ve Euro 6) Bakımından ve Araç Tamir ve Bakım Bilgilerine Erişim Konusunda Motorlu Araçların Tip Onayına İlişkin Yönetmeliği,

e) Bağımsız operatör: Motorlu araçların tamir ve bakımında doğrudan veya dolaylı olarak yer alan yetkili dağıtıcılar ve tamirciler dışında kalan özellikle tamirciler, tamir donanımının, alet ve edavatın veya yedek parçaların imalatçıları veya dağıtıcıları, teknik bilgileri yayımlayanlar, otomobil kulüpleri, yol kenarı yardım operatörleri, muayene ve deney hizmetleri veren operatörler, alternatif yakıtlı araçların donanımının montajcıları, imalatçıları ve tamircilerine eğitim veren operatörlerin yer aldığı üstlenicileri,

f) Bakanlık: Onay kuruluşu olan Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,

g) Değiştirilebilir (yedek) kirlilik kontrol cihazı: Orijinal kirlilik kontrol cihazını değiştirmek için tasarlanan ve MARTOY’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde tarif edilen ayrı bir teknik ünite olarak onaylanabilen bir kirlilik kontrol cihazı veya bu tür cihazların bir grubunu, 

ğ) Egzoz emisyonları: Gaz hâlindeki ve parçacık kirleticilerin emisyonunu,

h) Gaz halindeki kirleticiler: Karbon monoksit, azot dioksit (NO2) eş değeri olarak ifade edilen azot oksitler (NOX) ve hidrokarbonlardan oluşan egzoz gazı emisyonlarını,

ı) İmalatçı: Tip onayı veya yetkilendirme sürecinin bütün aşamalarında ve imalatın uygunluğunun sağlanmasında onay kuruluşuna karşı sorumlu olan ve onay sürecinin konusu olan araç, sistem, aksam veya ayrı teknik ünitenin bütün imalat aşamalarında doğrudan yer almasının şart olmadığı kişi veya kuruluşu,

i) İptal stratejisi: Aracın normal çalışmasında veya tip onayı deney işlemleri dışında karşılaşılan ortam veya motor çalıştırma koşullarında emisyonun kontrollerinin etkinliğini azaltan emisyon kontrol stratejisini,

j) Karter: İç veya dış kanallar vasıtasıyla yağ karterine bağlanan bir motorun içindeki veya dışındaki gaz veya buharın yayılabildiği boşlukları,

k) Kirlilik kontrol cihazı: Bir aracın egzoz emisyonlarını kontrol eden ve/veya sınırlayan aksamı,

l) MARTOY: 28/6/2009 tarihli ve  27272 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Motorlu Araçlar ve Römorkları Tip Onayı Yönetmeliğini (2007/46AT),

m) Motor: MARTOY’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde tarif edilen ayrı bir teknik ünite olarak tip onayı verilebilen, bir aracın tahrikine neden olan kaynağı,

n) Müdahale: Tasarlansın veya tasarlanmasın, aracın emisyon kontrol performansını kötüleştirme etkisi olan yazılım veya diğer mantık kontrol elemanları dahil, aracın emisyon kontrol veya tahrik sisteminin devre dışı bırakılmasını, ayarını veya tadilatını, 

o) Orijinal kirlilik kontrol cihazı: İlgili araç için verilen tip onayının kapsamında olan bir kirlilik kontrol cihazı veya bu tür cihazların bir grubunu, 

ö) Parçacık kirleticiler: Ortalama egzoz emisyonlarını doğrulamak için deney işleminde belirtilen filtreler vasıtasıyla 325 K (52 oC) azami sıcaklıkta seyreltilmiş egzoz gazından ayrılan egzoz gazı bileşenlerini,

p) Referans kütle: Yürür vaziyetteki bir araç kütlesinden 75 kg’lık düzgün bir sürücü kütlesinin çıkartılması ve buna 100 kg’lık düzgün bir kütlenin eklenmesiyle bulunan kütleyi, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

İmalatçıların Yükümlülükleri, Şartlar ve Deneyler

İmalatçıların yükümlülükleri

MADDE 5 ‒ (1) İmalatçılar, piyasaya arz edilen, tescil edilen veya hizmete konulan bütün yeni araçların ve piyasaya arz edilen veya hizmete konulan, 9 uncu ve 10 uncu maddeler uyarınca tip onayı gerektiren bütün yeni motorlar ile bütün yeni değiştirilebilir kirlilik kontrol cihazlarının bu Yönetmeliğe ve uygulama tedbirleri ile ilgili mevzuatına uygun olarak tip onaylı olduğunu gösterir.

(2) İmalatçılar, imalatın uygunluğunun, kirlilik kontrol cihazlarının dayanıklılığının ve dolaşımda uygunluğun doğrulanması için tip onayı işlemlerinin izlendiğini garanti eder. İmalatçı tarafından alınan teknik tedbirler, egzoz emisyonlarını normal kullanım şartları altında araçların normal ömrü boyunca bu Yönetmeliğe ve uygulama tedbirleri ile ilgili mevzuata göre etkin olarak sınırlanmasını sağlayacak şekilde olur. Bu amaçla, tip onayı için başvurulan kirlilik kontrol cihazlarının dayanıklılığı deneylerinin ve dolaşımdaki araçların ve motorların deneyinin yapılmasına ilişkin kat edilen mesafe ve süre aşağıdaki şekildedir.

a) M1, N1 ve M2 kategorisi araçlara takılan motorlarda, 160.000 km veya beş yıl şartlarından  hangisi daha erken olursa,

b) N2 ve teknik olarak izin verilen azami kütlesi 16 tonu aşmayan N3 kategorisi araçlar ve M3 kategorisindeki Sınıf I, Sınıf II ve Sınıf A ve teknik olarak izin verilen azami kütlesi 7,5 tonu aşmayan Sınıf B kategorisi araçlara takılan motorlarda, 300.000 km veya altı yıl şartlarından hangisi daha erken olursa,

c) Teknik olarak izin verilen azami kütlesi 16 tonu aşan N3 kategorisi araçlar ve M3 kategorisindeki Sınıf III ve teknik olarak izin verilen azami kütlesi 7,5 tonu aşan Sınıf B kategorisi araçlara takılan motorlarda, 700.000 km veya yedi yıl şartlarından hangisi daha erken olursa,

(3) İkinci fıkranın (b) ve (c) bentlerinin uygulanması için özel işlemler ve şartlar, 13 üncü maddede belirtilen işleme uygun olarak belirlenir.

Şartlar ve deneyler

MADDE 6 ‒  (1) İmalatçılar, Ek – I’de belirtilen emisyon sınır değerlerine uyulduğunu garanti etmek zorundadır.

(2) İmalatçılar; araçları ve motorları, emisyonları etkileyebilecek aksamların aracın veya motorun normal kullanımda bu Yönetmeliğe ve bu Yönetmeliğin uygulama mevzuatına uyum sağlamasını mümkün kılacak şekilde tasarımlanacağı, imal ve monte edileceği biçimde donatır.

(3) Emisyon kontrol donanımının etkinliğini azaltan iptal stratejileri kullanılamaz.

(4) Bu maddenin uygulanmasına yönelik olarak aşağıdaki tedbirler ve şartlar 12 nci maddede belirtilen uygulama mevzuatında yer alır:

a) Deney çevrimleri dahil egzoz emisyonları, kullanımdaki fiili emisyonları doğrulamak için taşınabilir emisyon ölçme sistemlerinin kullanımı, çevrim dışı emisyonların doğrulanması ve sınırlanması, mevcut iddialı çevresel şartlar korunurken parçacık sayıları için sınırların oluşturulmasını içeren egzoz emisyonları ve rölanti devirdeki emisyonları,

b) Karter emisyonları,

c) OBD sistemleri ve kirlilik kontrol cihazlarının kullanımdaki performansı,

ç) Kirlilik kontrol cihazlarının dayanıklılığı, değiştirilebilir kirlilik kontrol cihazları, dolaşımdaki motorlar ve araçların uygunluğu, imalatın ve yola elverişliliğin uygunluğu,

d) CO2 emisyonları ve yakıt tüketimi,

e) Tip onaylarının kapsam genişletmesinin onaylanması,

f) Deney donanımı,

g) Benzin, dizel, gaz hâlindeki yakıtlar ile biyoetanol, biyodizel ve biyogaz gibi biyoyakıtlar şeklinde referans yakıtları,

ğ) Motor gücünün ölçülmesi,

h) Kirlilik kontrol cihazlarının  doğru çalışması ve yenilenmesi,

ı) NOx kontrol tedbirlerinin doğru çalışmasını sağlayacak özel imkanları. NOx kontrol tedbirleri, gerekli ayıraç eksikliğinden, egzoz gazı devridaim (EGR) akışının doğru çalışmamasından veya EGR’nin devre dışı kalmasından dolayı çalışmaz durumda ise, bu tür imkanlar, araçların çalışamamasını sağlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Bilgilere Erişim ve Tüketilebilir Ayıraç Kullanan Sistemler ile İlgili Yükümlülükler

İmalatçıların bilgilere erişim konusunda yükümlülükleri

MADDE 7 ‒ (1) İmalatçıların bilgilere erişim konusunda yükümlülüklerine ilişkin hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) İmalatçılar; bağımsız operatörlere ilgili yazılım ve araç tamir ve bakım bilgileri dahil, araç OBD bilgilerine, teşhis ve diğer donanıma sınırlandırılmamış ve standard erişimi sağlamak zorundadır.

b) İmalatçılar; bağımsız tamircilere çalışmalarını tamamlayabilmeleri için araç güvenlik sistemine standart, güvenli ve uzaktan erişim hizmetlerini sağlamak zorundadır.

c) Çok aşamalı tip onayı durumunda, kendi tip onayından sorumlu imalatçı son imalatçıya ve bağımsız operatörlere özel aşaması ile ilgili tamir bilgilerini de bildirmekten sorumludur. Son imalatçı, bağımsız operatörlere tüm araç hakkında bilgileri iletmekten sorumludur. Gerekli değişiklikler yapılarak (AT) 715/2007 Yönetmeliğinin 7 nci ve 8 inci maddeleri uygulanır.

ç) İlgili standardın kabulüne kadar, araç OBD ve araç tamir ve bakım bilgileri kolaylıkla erişilebilir ve ayrımcı olmayacak biçimde sunulur. Bu bilgiler, imalatçıların internet sitelerinde veya bilgilerin niteliğinden dolayı bu uygulanabilir değilse, başka bir uygun formatta elde edilebilir olmalıdır. 

Tüketilebilir ayıraç kullanan sistemlerle ilgili yükümlülükler

MADDE 8 ‒ (1) Araçların imalatçıları, tamircileri ve operatörleri tüketilebilir ayıraç kullanan sistemlere müdahale edemezler.

(2) Araç operatörleri, araçların tüketilebilir ayıracı olmaksızın araçları kullanamazlar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Onay Kuruluşunun Yükümlülükleri

Tip onayı uygulama takvimi

MADDE 9 ‒ (1) 1/1/2015 tarihinden itibaren bu Yönetmeliğe ve uygulama mevzuatına uygun olmayan ilk defa tip onayı alacak yeni tip araçlara emisyonlar ile ilgili gerekçelere dayanarak, AT tip onayı veya ulusal tip onayı verilmez. Anılan tarihten sonra belgelerde söz konusu araçların ve motorların piyasada yer almayacağının açıkça belirtilmesi kaydıyla, üçüncü ülkelere ihracat için tasarlanan araçlara ve motorlara Euro 6’dan önceki emisyon aşamalarına karşılık gelen tip onayı teknik belgeleri verilebilir.

(2) 1/1/2016 tarihinden itibaren emisyonlar ile ilgili gerekçelere dayanarak, bu Yönetmeliğe ve uygulama mevzuatına uygun olmayan tip onayı belgeli araçların uygunluk belgeleri MARTOY’un 26 ncı maddesinin amaçları bakımından geçerli kabul edilmez ve bu tür araçların tescili yapılmaz, satılamaz ve hizmete giremez. Trafikteki araçlarda kullanılmak üzere imal edilen değiştirilebilir (yedek) motorlar hariç olmak üzere, aynı tarihten itibaren bu Yönetmeliğe ve uygulama tedbirlerine uygun olmayan motorlar satılamaz ve hizmete giremez.

(3) Bu maddenin birinci ve ikinci fıkralarının hükümleri saklı kalmak üzere ve 5 inci maddenin üçüncü fıkrasında ve 6 ncı maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen uygulama mevzuatının yürürlüğe girişine bağlı olarak imalatçı talep ederse, ilgili araç veya motorların bu Yönetmeliğe ve uygulama mevzuatına uygun olması durumunda,  ilk defa tip onayı alacak yeni tip araç veya motora AT tip onayı veya ulusal tip onayı verilir ve bu yeni araç tescil edilir, satışı veya hizmete girişi ve yeni motorun satışı yasaklanmaz.

Değiştirilebilir parçaların tip onayı ile ilgili yükümlülükler

MADDE 10 ‒ (1) Bu Yönetmeliğe ve uygulama mevzuatına göre onaylanmış araçlara takılmak üzere tasarlanmış değiştirilebilir yeni kirlilik kontrol cihazları, bu Yönetmeliğe ve uygulama tedbirlerine uygun olarak tip onayı verilmiş bir tipten değilse, bu cihazlar satılamaz veya araca takılamaz.

Yaptırımlar

MADDE 11 ‒ (1) İmalatçının bu Yönetmeliğin hükümlerini ihlal etmesi halinde ve aşağıda belirtilen durumlarda 4703 sayılı Kanun hükümleri uygulanır:

a) Onay işlemleri veya geri çağırmaya yol açan işlemler sırasında yanlış beyanlar verilmesi,

b) Tip onayı veya dolaşımda uygunluk için deney sonuçlarının tahrif edilmesi,

c) Geri çağırmaya veya tip onayının geri çekilmesine yol açabilecek verilerin veya teknik bilgilerin verilmemesi (saklanması),

ç) İptal stratejilerinin kullanımı,

d) Bilgilere erişim imkânının verilmemesi,

e) NOx emisyonlarını kontrol eden sistemlere müdahale,

f) Tüketilebilir ayıraç olmaksızın araç sürüşü.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Uygulama tedbirleri

MADDE 12 ‒ (1) Bu Yönetmeliği uygulamak için gerekli tedbirler, 13 üncü maddede belirtilen işleme uygun olarak yayımlanacak mevzuatla belirlenir.

Komite

MADDE 13 ‒ (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasına yönelik olarak alınacak tedbirler, yapılacak değişiklikler ve ihtiyaç duyulan her türlü düzenleme Birleşmiş Milletler/Avrupa Ekonomik Komisyonu (BM/AEK) Antlaşması çerçevesinde hazırlanan ve 11/1/1997 tarihli ve 22874 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tekerlekli Araçlar ile Bu Araçlara Takılan ve/veya Araçlarda Kullanılan Aksam ve Parçalar ile İlgili Teknik Mevzuatın Uygulanmasına Dair Yönetmelik ile oluşturulan Motorlu Araçlar Teknik Komitesi (MARTEK) tarafından görüşülerek karara bağlanır. MARTEK tavsiye niteliğindeki görüşünü Bakanlığa bildirir ve bu görüş doğrultusunda Bakanlık gerekli gördüğü düzenlemeleri yapar.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler

MADDE 14 ‒ (1) Aşağıda belirtilen;

a) 12/11/2001 tarihli ve 24581 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Motorlu Araçların Motor Gücü ile İlgili Tip Onayı Yönetmeliği (80/1269/AT),

b) 24/10/2007 tarihli ve 26680 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ağır Hizmet Araçları ve Motorlarının Emisyonları (EURO IV ve EURO V) ile İlgili Tip Onayı Yönetmeliği  (2005/55/AT), yürürlükten kaldırılmıştır.

Atıflar

MADDE 15 ‒ (1) Bu Yönetmeliğin 14 üncü maddesiyle yürürlükten kaldırılan yönetmeliklere yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

Raporlar

GEÇİCİ MADDE 1 ‒ (1) 1/1/2013 tarihinden 1/1/2016 tarihine kadar, Avrupa Birliği üyesi veya BM/AEK üyesi ülkelerin onay kuruluşları tarafından yetkilendirilmiş teknik servislerin düzenlediği Euro 6’dan önceki ve ülkemizde uygulanan emisyon seviyelerine ait raporlar kabul edilir.

Yürürlük

MADDE 16 ‒ (1) Bu Yönetmeliğin;

a) 14 üncü maddesi hükümleri 1/1/2016 tarihinde,

b) Bu Yönetmeliğin diğer hükümleri yayımı tarihinde, yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 ‒ (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

Ek- I

Euro 6 Emisyon Sınırları

 Sınır değerler
CO(mg/kWh)THC(mg/kWh)NMHC(mg/kWh)CH4(mg/kWh)NOx(1)(mg/kWh)NH3(ppm) PM kütleg/kWh)PM (2)Sayısı(#/kWh)
ESC (CI)1500130  4001010 
ETC (CI)4000160  4001010 
ETC (PI)4000 1605004001010 
WHSC (3)        
WHTC (3)        
Not:PI: Pozitif ateşlemeliCI: Sıkıştırma ateşlemeli(1)  NOx sınır değeri içindeki NO2 bileşeninin kabul edilebilir seviyesi sonraki bir aşamada belirlenecektir.(2)  Sonraki aşamada belirtilecektir. (3)  ESC ve ETC ile ilgili sınır değerleri değiştiren WHSC ve WHTC ile ilgili sınır değerler, güncel çevrimler (ESC ve  ETC) ile ilgili ilişki faktörleri, bu Yönetmeliğin uygulama mevzuatı yürürlüğe konulduğunda belirlenecektir..

GIDA İLE TEMAS EDEN MADDE VE MALZEME ÜRETEN İŞLETMELERİN KAYIT İŞLEMLERİ İLE İYİ ÜRETİM UYGULAMALARINA DAİR YÖNETMELİK

Resmi Gazete Tarihi: 03.08.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28373

GIDA İLE TEMAS EDEN MADDE VE MALZEME ÜRETEN İŞLETMELERİN KAYIT İŞLEMLERİ İLE İYİ ÜRETİM UYGULAMALARINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, gıda ile temas eden madde ve malzemeler, bunların kombinasyonları veya bunların üretiminde kullanılan madde ve malzemelere ilişkin iyi üretim uygulamaları ile bu madde ve malzemeleri üreten ve işleyen işletmelerin kayıt işlemlerine dair usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda ve Yemin Resmi Kontrollerine Dair Yönetmelik hükümleri saklı kalmak kaydıyla;

a) İyi üretim uygulamalarına uygunluk açısından; başlangıç maddelerinin üretimi hariç olmak üzere gıda ile temas eden madde ve malzemelerin üretim, işleme, depolama, nakliye ve son tüketiciye bedelli veya bedelsiz olarak arzı aşamalarını kapsar.

b) Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin üretim ve işleme aşamalarındaki kayıt işlemlerine ilişkin düzenlemeleri kapsar.

c) Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin perakende aşamaları kayıt kapsamında değildir.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun, 22, 30 ve 31 inci maddelerine dayanılarak,

b) 2023/2006/EC sayılı Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzeme Üreten İşyerlerinin İyi Üretim Uygulamaları Hakkında Avrupa Birliği Komisyon Tüzüğüne paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) 5996 sayılı Kanunun 3 üncü maddesindeki tanımlar bu Yönetmelikte de geçerlidir.

(2) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Gıda ile temas eden madde ve malzeme üreten işletme kayıt belgesi ve numarası: İstenilen bilgi ve belgeleri tamamlanmış kayıt kapsamındaki işletmeye yetkili merci tarafından verilen belgeyi ve bu belge üzerinde yer alan, Ek-6’da belirtildiği şekilde kodlanacak olan harf ve rakamlardan oluşan belge üzerindeki numarayı,

c) Gıda ile temas etmeyen yüzey: Madde veya malzemenin gıda ile doğrudan temas halinde bulunmayan yüzeyini,

ç) Gıda ile temas eden yüzey: Madde veya malzemenin gıda ile doğrudan temas halinde bulunan yüzeyini,

d) İşletmeci: Kontrolü altındaki işletmede, gıda ile temas eden madde ve malzemelere ilişkin mevzuatta yer alan gerekliliklerin yerine getirilmesini sağlamaktan sorumlu olan gerçek ya da tüzel kişiyi,

e) İyi üretim uygulaması/GMP: Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin, öngörülen kullanım koşullarında insan sağlığını tehlikeye sokmayacak, gıdanın bileşiminde ve duyusal özelliklerinde istenmeyen değişikliğe neden olmayacak şekilde, bu madde ve malzemelere uygulanacak kalite standartlarına ve Türk Gıda Kodeksine uygun olarak tutarlı bir sistem içinde üretildiğini ve kontrol edildiğini gösteren kalite güvence yaklaşımını,

f) Kalite güvence sistemi: Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin ilgili mevzuatına ve öngörülen kullanım koşulları için gerekli kalite standartlarına uygunluğunu sağlamak amacıyla yapılan, belge ve kayıtları da içeren planlı ve sistematik düzenlemelerin tamamını,

g) Kalite kontrol sistemi: Başlangıç maddeleri, ara ve son ürünlerin kalite güvence sistemi içinde tanımlanmış kriterlere uygunluğunu sağlamak üzere aynı sistem içinde oluşturulan tedbirlerin sistematik uygulamasını,

ğ) Kendiliğinden geçiş: Madde ve malzemenin üretim ve depolama gibi aşamalarında çeşitli nedenlerle gıda ile temas etmeyen yüzeyin gıda ile temas eden yüzey ile etkileşiminden kaynaklanacak migrasyonu,

h) Yetkili merci: Bu Yönetmelik kapsamındaki iş ve işlemlerin yürütülmesinde Bakanlık İl Müdürlüğünü, İl Müdürlüğünce yetki verilmesi halinde Bakanlık İlçe Müdürlüğünü, bu iş ve işlemlerin tetkik ve denetiminde Bakanlığı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Çalıştırılması Zorunlu Personel, Kayıt İşlemleri ve Diğer Hükümler

Çalıştırılması zorunlu personel

MADDE 5 – (1) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmelerde çalıştırılması zorunlu olan personel ile ilgili aşağıdaki hususlar uygulanır:

a) Çalıştırılması zorunlu personelden meslek odası bulunan meslek mensubu, bağlı olduğu meslek odasından ilgili işletmede çalıştığına dair belge alacaktır. Meslek odası bulunmayan meslek mensupları için gıda işletmecisi ile yapacağı sözleşme aranacaktır. Kamu kurumlarında çalışanlarda bu belge yerine kurum amiri tarafından imzalı görevlendirme yazısı aranır.

b) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeci, üretimin nev’ine uygun en az lisans düzeyinde eğitim almışsa, kendi işletmesinde zorunlu personel olarak çalışabilir.

c) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeci, işletmesinde, Ek-5’te yer alan faaliyetler için ayrı ayrı personel çalıştırabileceği gibi sadece bir personel de çalıştırabilir. Sadece bir personel çalıştırılması durumunda tüm faaliyetlere uygun meslek mensubu personel istihdam edilir.

ç) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeci, aynı adreste birden fazla faaliyet göstermesi durumunda, tüm faaliyetlerde kullanılan alet ve ekipmanın toplam motor gücü otuz beygir gücünün üzerinde veya çalıştırdığı toplam personel sayısı on kişiden fazla ise çalıştırılması zorunlu olan personeli istihdam eder.

d) Çalıştırılması zorunlu olan personelin herhangi bir sebeple işten çıkarılması veya çıkması durumunda, gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeci bu durumu ve yeni personel ile ilgili bilgi ve belgeleri Bakanlığa vermek zorundadır.

e) İşletmeci, işletmenin faaliyette bulunduğu çalışma gün ve saatlerine göre zorunlu personel istihdam etmek zorundadır. İşletmede çalışan zorunlu personel, işletmenin faaliyette bulunduğu çalışma gün ve saatleri içerisinde başka bir işletmede çalışamaz.

Kayıt işlemleri

MADDE 6 – (1) (Değişik:RG-2/2/2013-28547)Ek-5’te yer alan gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeler, 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmeliğe uygun olarak kayıt işlemlerini tamamlamak zorundadır.

(2) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işyerleri, Ek-3’te yer alan belgelere ilave olarak Ek-2’de yer alan işletme kayıt belgesi beyannamesi ile birlikte yetkili mercie başvururlar.

(3) Yetkili merci, dosyayı başvuru tarihinden itibaren on beş iş günü içerisinde inceler. Dosyadaki bilgi ve belgelerin eksiksiz ve doğru hazırlanmış olması durumunda, yetkili merci tarafından Ek-4’te yer alan işletme kayıt belgesi Ek-5’te yer alan faaliyet konuları belirtilerek düzenlenir.

(4) Bilgi ve belgelerin eksik veya yanlış hazırlanmış olması durumunda, eksiklik veya yanlışlık belirtilerek dosya, resmi yazı ile başvuru sahibine iade edilir.

(5) İşletme kayıt belgesi; üzerinde yazılı ticaret unvanı, gerçek ve tüzel kişi, işletme adresi ve faaliyet konusu için geçerlidir. Bu bilgilerden herhangi birinin değişmesi durumunda kayıt belgesi geçerliliğini kaybeder. Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletme, değişiklik durumlarında ilgili bilgi ve belgeler ile işletme kayıt belgesinin aslını bir dilekçeye ekleyerek en geç üç ay içerisinde yetkili mercie yazılı başvuruda bulunur. Yetkili merci tarafından ilgili değişiklik yapılarak işletme kayıt belgesi yeniden düzenlenir.

(6) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeler, faaliyetlerinin tamamını veya bir kısmını durdurmaları durumunda, bu durumu üç ay içerisinde yetkili mercie bildirmek ve yetkili merciin işletmeyle ilgili güncel bilgilere sahip olmasını sağlamak zorundadır.

(7) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeci;

a) İşletme kayıt belgesinin kaybolması halinde ülke genelinde veya yerel yayım yapan gazetelerden birine kayıp ilanı vermek suretiyle belgenin geçersizliğinin ilan edildiği gazetenin aslını,

b) İşletme kayıt belgesinin okunamayacak şekilde tahrip olması hâlinde ise tahrip olmuş belgenin aslını,

dilekçeye ekleyerek yetkili mercie başvurur. Yetkili merci, uygun bulması halinde işletme kayıt belgesini yeniden düzenler.

(8) Bakanlık kayıtlı gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmeler için liste oluşturur ve bu listeleri güncel tutar.

Diğer hükümler

MADDE 7 – (1) (Mülga:RG-2/2/2013-28547)

(2) Gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işletmelere 5996 sayılı Kanun kapsamında verilen işletme kayıt belgeleri diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından özel mevzuatına göre verilecek izin veya ruhsatların alınması mükellefiyetini ortadan kaldırmaz.

(3) Gıda ile temas eden madde ve malzemelerin üretim izni belgeleri tüm sonuçlarıyla iptal edilmiştir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İyi Üretim Uygulamasına Uygunluk, Kalite Güvence Sistemi,

Kalite Kontrol Sistemi, Dokümantasyon

İyi üretim uygulamasına uygunluk

MADDE 8 – (1) İşletmeci üretim işlemlerinin aşağıdaki hususlara uygun olarak gerçekleştirilmesini sağlar:

a) İyi üretim uygulamasına ilişkin olarak 9 uncu, 10 uncu ve 11 inci maddelerde belirtilen genel kurallar.

b) İyi üretim uygulamasına ilişkin olarak Ek-1’de belirtilen özel kurallar.

Kalite güvence sistemi

MADDE 9 – (1) İşletmeci etkin ve kayıtları tutulan bir kalite güvence sistemi kurar, yürütür ve bu sistemin sürdürülebilirliğini sağlar. Bu sistemde son ürünün, gıda ile temas eden madde ve malzemelere ilişkin mevzuata uygunluğunu sağlamak için gerekli tesis ve ekipmanın kurulumu ve yerleşim düzeni ile personelin bilgi ve beceri açısından yeterliliği dikkate alınır. Bu sistem, işletme büyüklüğü de göz önünde bulundurularak işletmeye aşırı yük getirmeyecek şekilde uygulanır.

(2) Başlangıç maddeleri, gıda ile temas eden madde ve malzemelere ilişkin mevzuata uygun olarak seçilir.

(3) Bunların yanında yapılacak diğer faaliyetler önceden belirlenmiş talimatlar ve prosedürlere göre yürütülür.

Kalite kontrol sistemi

MADDE 10 – (1) İşletmeci etkin bir kalite kontrol sistemi kurar ve yürütür.

(2) Kalite kontrol sistemi, iyi üretim uygulamasının başarılı bir şekilde yürütüldüğünün izlenmesini içerir ve herhangi bir olumsuzluk durumunda düzeltici faaliyetleri tanımlar. Söz konusu düzeltici faaliyetler gecikme olmaksızın uygulanır ve buna ilişkin kayıtlar resmi kontrollerde Bakanlığa sunulmak üzere hazır bulundurulur.

Dokümantasyon

MADDE 11 – (1) İşletmeci, son ürünün uygunluğu ve güvenilirliği ile ilgili olarak, üretim işlemleri ve formülasyonunu, teknik özelliklerini ve kalite kontrol sisteminin sonuçlarını da içeren yazılı veya elektronik formattaki uygun kayıt sistemini kurar ve yürütür, Bakanlığın talep etmesi halinde bu kayıtları beyan eder.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımından önce faaliyet gösteren gıda ile temas eden madde ve malzeme üreten işletmeler, 1/6/2013 tarihine kadar bu Yönetmelikte yer alan iyi üretim uygulamalarına ilişkin hükümlere uymak zorundadır.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımından önce çalışma izni ve gıda sicili belgesi, kayıt belgesi veya bu belgelere eşdeğer belge almış ve halen faaliyet gösteren kayıt kapsamındaki gıda ile temas eden madde ve malzeme üreten işletmeler, bu belgelerini en geç 31/12/2013 tarihine kadar bu Yönetmelikteki kayıt belgesi ile değiştirmek zorundadır.

Yürürlük

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

 Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
3/8/201228373
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
TarihiSayısı
1.2/2/201328547
2.