DOĞAL ÇİÇEK SOĞANLARININ SÖKÜMÜ, ÜRETİMİ VE İHRACATINA AİT YÖNETMELİK

Resmi Gazete Tarihi: 11/08/1995

Resmi Gazete Sayısı: 22371

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç

Madde 1 –

Bu Yönetmeliğin amacı, Ülkemiz florasının korunması amacıyla, doğada bulunan soğanlı çiçek neslinin tahrip edilmeden ve tüketilmeden, tohum, soğan veya diğer aksamının doğadan toplanması, üretilmesi, büyütülmesi, depolanması ile ihracatına ait esasları düzenlemektir.

Hukuki Dayanak

Madde 2 –

Bu Yönetmelik 07/08/1991 tarih ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 3 –

Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

TÜGEM: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

İl Müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl Müdürlüklerini,

Orman İşletme Müdürlüğü: Orman Bakanlığı’nın mahalli Orman İşletme Müdürlüklerini,(*)

CITES : “Convention on the International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora”, 1973 yılında Amerika Birleşik Devletleri Washington DC.’de imzalanan, “Nesilleri Tehlikede Olan Doğal Bitki ve Hayvan Türlerinin Uluslararası Ticaretinin Düzenlenmesine Dair Anlaşma”yı,

CITES İdari Kurulu: CITES anlaşması uyarınca, Bakanlık adına TÜGEM, Orman Bakanlığı ve Çevre Bakanlığı temsilcilerinden oluşan yetkili İdari Otoriteyi,

CITES Flora Bilimsel Kurulu: Çevre Bakanlığınca 443 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre oluşturulan Kurulu,(*)

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu: CITES Flora Bilimsel Kurulunca oluşturulan Alt Komiteyi,

Danışma Kurulu: Bu Yönetmeliğin 7 inci maddesinde belirtilen kuruluş temsilcilerinden oluşan Kurulu,

Teknik Komite: Bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinde belirtilen kuruluş temsilcilerinden oluşan “Doğal Çiçek Soğanı Teknik Komitesi” ni,

Dernekler: Doğal çiçek soğanlarının sökümü, üretimi, ihracatı ile ilgilenen kişi ve özel kuruluşların oluşturduğu dernekler ile doğal yaşam ve doğal kaynakların korunmasını amaçlayan dernekleri,

Gönüllü Kuruluşlar: Doğal çiçek soğanları ile ilgili çalışmalarda bulunan gönüllü Kuruluşları,

Firma: Çiçek soğanını ve/veya soğanlı doğal çiçeklerin diğer aksamını yetiştirerek veya doğadan elde ederek ihraç eden Kuruluşu,

Çiçek Soğanı: Doğada bulunan bazı bitkilerin yumru, rizom, pençe ve soğanlarını,

Ön Depo: Çiçek soğanlarının, Teknik Komitenin uygun gördüğü tarihte doğadan sökümünü müteakip, bölgesindeki ekolojik şartların sağlanabildiği yakınlıkta tesis edilen, çeşit, miktar ve menşe kayıtlarının tutulduğu, hastalık ve zararlılara karşı karantina önlemlerinin alındığı ve ana depoya gidinceye kadar ürünün muhafaza edildiği, gerekli şartlara haiz depoları,

Ana Depo: Bünyesinde ısı, nem ayarı, ventilasyon ve sirkülasyon gibi donanımı bulunan iklim odaları ile çiçek soğanlarının ihracata hazırlanması için gerekli temizleme, kurutma, boylandırma ve ilaçlama alet ve ekipmanlarına sahip özel depoları, ifade eder.

NOT : (*) 01/05/2003 kabul tarihli, 08/05/2003 tarih ve 25102 sayılı R.G.de yayımlanan 4856 sayılı “Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun”nun Geçici 4. Maddesi gereğince, mevzuatta “Orman Bakanlığı ve Çevre Bakanlığı”na yapılmış olan atıflar, 4856 sayılı Kanuna yapılmış sayılır.

İKİNCİ BÖLÜM:

Doğal Çiçek Soğanlarının Sınıflandırılması

Doğal Çiçek Soğanlarının Üretim Yönünden Sınıflandırılması

Madde 4 –

Doğal çiçek soğanları üretim yönünden aşağıda belirtildiği gibi üç gruba ayrılır.

a) Anaç Çiçek Soğanları

Sadece tohum veya yavru soğan elde etmek için yetiştirilen çiçek soğanlarıdır.

b) Üretme Çiçek Soğanları

Menşei anaç çiçek soğanları olup, tohum veya doku kültürü, kesme bölme, çizme gibi uygun çoğaltma teknikleri kullanılmak suretiyle elde edilen çiçek soğanlarıdır.

c) Büyütme Çiçek Soğanları

Doğa menşeli olup, ihraç edilmemiş çiçek soğanlarının uygun alanlara dikilmesi suretiyle elde edilen çiçek soğanlarıdır.

Doğal Çiçek Soğanlarının İhracat Yönünden Sınıflandırılması

Madde 5 –

Doğal çiçek soğanları ihracat yönünden, üç gruba ayrılır.

a) İhracatı Serbest Olan Çiçek Soğanları

Türkiye doğasında mevcut olan, ancak doğadan sökülmeyerek tarla veya uygun alanlarda üretilmek suretiyle elde edilen çiçek soğanlarının ihracatı, İl Müdürlükleri tarafından üretim alanlarında, hasat ve ihracat safhalarında kontrol edilmek kaydıyla serbest bırakılmıştır.

Doğal olmayıp, Türkiye’de üretilmek veya büyütülmek suretiyle elde edilen çiçek soğanlarının ihracatı ise, ekilişin bulunduğu İl Müdürlüklerine ihracatçı firma tarafından bilgi verilmek kaydı ile serbesttir.

b) İhracatı Kontenjanla veya Başka Herhangi Bir Kayıtla Sınırlandırılan Çiçek Soğanları

Doğadan elde edildiği gibi ihraç edilecek türlere ait çiçek soğanlarının sökümü ve ihracatı kontenjana tabidir.

Materyali doğadan temin edilerek üretilen veya büyütülen çiçek soğanlarının ihracatı da kontenjana tabidir.

Ayrıca üretim ve araştırmalarda kullanılmak üzere doğadan sökülecek çiçek soğanları da kontenjana tabidir.

Çiçek soğanlarının doğadan sökümü ve ihracatı, bunlardan başka bu Yönetmelikte adları geçen organların önerileri ile de sınırlandırılabilir.

Bütün bunların hangi cins ve tür çiçek soğanı oldukları ve kontenjanı Teknik Komite tarafından tesbit edilir ve bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesi gereği Resmi Gazetede tebliğ olunur.

c) Doğadan Toplanarak İhracatı Yasak Olan Çiçek Soğanları

Yukarıda (a) ve (b) bentlerinde belirtilen çiçek soğanları dışındakilerin ihracatı yasaktır. Bunların ihraç amaçlı olmayıp, üretim ve araştırma çalışmaları için dahi doğadan sökülmesi, Teknik Komitenin iznine tabidir.

Bu sınıflama kapsamı dışındaki türden çiçek soğanlarının ihracatı ile ilgili talepler, Teknik Komite tarafından değerlendirilip karara bağlanır.

İhracat Listesinin Resmi Gazetede Tebliği

Madde 6 –

CITES Bilimsel Kurulu ve Teknik Komitenin, ihracat amacıyla üretilmesini veya büyütülmesini uygun gördüğü ve doğadan elde edilmesini kontenjanla veya başka herhangi bir kayıtla sınırlandırdığı çiçek soğanlarının cinsleri, türleri, ihracat miktarları ve çevre ölçüleri, ayrıca ihracatı yasak olan çiçek soğanlarının cins ve türleri, Bakanlık tarafından her yıl Ekim ayı sonuna kadar Resmi Gazetede “Doğal Çiçek Soğanlarının İhracat Listesi” adı altında tebliğ olunur. Tebliğde belirtilen miktarlara ilave olarak herhangi bir ek kontenjan verilemez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM:

Organlar ve Görevleri

Danışma Kurulunun Kuruluşu

Madde 7 –

Danışma Kurulu, aşağıda belirtilen oy hakkı sahibi 28 temsilciden oluşur. Kurul Başkanı, Kuruldaki temsilciler arasından oy çokluğu ile seçilir. Kurulun Sekreteryası TÜGEM tarafından yürütülür.

Kuruluşun Adı	Temsilci Sayısı
TÜGEM	2
CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu	8
TAGEM	2
Koruma ve Kontrol Gn. Md.	1
Orman Bakanlığı(*)	1
Orman Genel Müdürlüğü	1
Çevre Bakanlığı(*)	1
Özel Çevre Koruma Kurumu	1
Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı İhracat Genel Müdürlüğü	1
İhracatı Geliştirme ve Etüd Merkezi	1
Konu ile ilgili İl Müdürlükleri	5
İhracatçı Birlikleri	2
Dernekler ve/veya Gönüllü Kuruluşlar	2

NOT : (*) 01/05/2003 kabul tarihli, 08/05/2003 tarih ve 25102 sayılı R.G.de yayımlanan 4856 sayılı “Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun”nun Geçici 4. Maddesi gereğince, mevzuatta “Orman Bakanlığı ve Çevre Bakanlığı”na yapılmış olan atıflar, 4856 sayılı Kanuna yapılmış sayılır.

Danışma Kurulunun Toplanması

Madde 8 –

Danışma Kurulu, Bakanlığın çağrısı üzerine yılda en az bir defa toplanır.

Danışma Kurulunun Görevleri

Madde 9 –

Danışma Kurulunun görevleri aşağıda belirtilmiştir.

a) Ülkemiz doğasının bozulmaması, soğanlı doğal çiçeklerin; hem doğadaki varlığının korunması, hem de en ekonomik bir biçimde değerlendirilmesi amacıyla makro düzeyde görüş, prensip ve esasları belirleyerek Bakanlığa ve Teknik Komiteye tavsiyelerde bulunmak,

b) Doğada incelemelerde bulunmak ve çiçek soğanlarının üretim ile büyütme faaliyetlerini kontrol etmek üzere, bölgeler itibari ile Bakanlığın mahalli temsilcisinin de yer alacağı bu Yönetmeliğin 21 ve 22 inci maddelerinde belirtilen işleri yapacak Alt Komiteleri oluşturmak,

c) Firmaların İhracat Yeterliliklerinin tesbiti için bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde belirtilen Bilirkişi Kurulunu oluşturmak.

Danışma Kurulunda Karar Alma ve Kararların Yürürlüğe Konması

Madde 10 –

Danışma Kurulunda kararlar oy çokluğu ile alınır, oyların eşit çıkması halinde Başkanın oyu iki oy sayılır. Bu kararlar önce Teknik Komitenin görüşüne sunulur. Teknik Komitede onaylandığı takdirde Bakanlık tarafından yürürlüğe konur.

Teknik Komitenin Kuruluşu

Madde 11 –

Teknik Komite, aşağıda belirtilen 10 temsilciden oluşur. Komitenin Başkanlığı TÜGEM Genel Müdürü veya Genel Müdür Yardımcısı, Sekretarya hizmetleri ise aynı Genel Müdürlük tarafından yürütülür.

Kuruluşun Adı	Temsilci Sayısı
Bakanlık/TÜGEM Genel Müdürü veya Yardımcısı, ile ilgili Daire Başkanı ve Şube Müdürü	3
CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu	3
Çevre Bakanlığından ilgili Dai. Bşk. veya Şb. Md.(*)	1
Orman Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğünden ilgili Daire Başkanı veya Şube Müdürü(*)	1
Başbakanlık Dış. Tic. Müst. İhracat Genel Müdürlüğünden İlgili Daire Başkanı veya Şube Müdürü	1
İhracatı Geliştirme ve Etüd Merkezi	1

NOT : (*) 01/05/2003 kabul tarihli, 08/05/2003 tarih ve 25102 sayılı R.G.de yayımlanan 4856 sayılı “Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun”nun Geçici 4. Maddesi gereğince, mevzuatta “Orman Bakanlığı ve Çevre Bakanlığı”na yapılmış olan atıflar, 4856 sayılı Kanuna yapılmış sayılır.

Teknik Komitenin Toplanması

Madde 12 –

Teknik Komite, Bakanlığın çağrısı üzerine yılda en az bir defa toplanır.

Teknik Komitenin Görevleri

Madde 13 –

Teknik Komitenin görevleri aşağıda belirtilmiştir.

Teknik Komite; CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu ve Danışma Kurulu tarafından yapılan önerileri ve raporları, Üniversitelerin ilgili Fakülteleri ve Araştırma Kuruluşları tarafından sonuçlandırılan araştırmaları, Dernekler ve diğer ilgili kuruluşların görüşlerini değerlendirerek;

a) İhracat amacıyla doğadan sökülmesi kontenjanla sınırlandırılan, üretim materyali doğadan temin edilmek suretiyle üretilerek veya büyütülerek elde edilen, başka herhangi bir nedenle doğadan sökülerek ihraç edilmesinin sınırlandırılması gerekli görülen, sadece araştırma amacıyla kullanılmak üzere doğadan sökülecek olan çiçek soğanlarının cinslerini, türlerini, miktarlarını, söküm takvimlerini ve gerektiğinde çevre ölçülerini belirlemek,

b) Materyali doğadan elde edilmeyen, kültüre alınmış olan ve ihraç amacıyla Türkiye’de üretilmek ve büyütülmek suretiyle elde edilen çiçek soğanlarının cinslerini ve türlerini tesbit etmek,

c) Doğadan sökümü ve ihracatı yasak olan çiçek soğanlarının cinslerini, türlerini ve yasaklama nedenlerini belirlemek,

d) Bu belirlemelere göre söküm taleplerini değerlendirip, uygun olanlara söküm izni vermek,

e) Derneklere görev vermek ve bu çalışmaları değerlendirmek,

f) Firmaların ihracat kontenjanlarını, ilgili derneğin görüşlerini alarak tespit etmek üzere, kendi üyeleri arasından bir Alt Komisyon oluşturmak, bu Komisyonun aldığı kararları inceleyip onaylamak,

g) Bilirkişi Kurulunun ve Alt Komitelerin raporlarını incelemek ve uygun bulduklarını onaylamak,

h) CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu ve Danışma Kurulu tarafından alınan diğer kararları incelemek, uygun bulduklarını onaylamak.

Teknik Komitede Karar Alma ve Kararların Yürürlüğe Konması

Madde 14 –

Teknik Komitede kararlar oy çokluğu ile alınır, oyların eşit olması halinde Başkanın oyu iki oy sayılır. Bu kararlar Bakanlığa sunulur, uygun görülmesi halinde Bakanlık tarafından yürürlüğe konulur. Uygun görülmemesi halinde Teknik Komiteye iade edilir.

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunun Kuruluşu

Madde 15 –

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu; Çevre Bakanlığınca 443 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre oluşturulan CITES Flora Bilimsel Kurulu tarafından bölgeler dikkate alınarak oluşturulur.(*)

NOT : (*) 01/05/2003 kabul tarihli, 08/05/2003 tarih ve 25102 sayılı R.G.de yayımlanan 4856 sayılı “Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun”nun Geçici 4. Maddesi gereğince, mevzuatta “Çevre Bakanlığı” yapılmış olan atıflar, 4856 sayılı Kanuna yapılmış sayılır.

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunun Toplanması

Madde 16 –

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu bu Yönetmelikle verilen görevler için, TÜGEM’in çağrısı ile yılda en az bir kez toplanır.

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunun Görevleri

Madde 17 –

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunun bu Yönetmelik kapsamındaki görevleri aşağıda belirtilmiştir:

a) Ülkemiz doğasında incelemelerde bulunmak ve bu Yönetmeliğin 22 inci maddesinde belirtilen Alt Komitelere iştirak ederek firmaların üretim faaliyetlerini kontrol etmek, bu inceleme sonuçlarına göre, doğal çiçek soğanı potansiyelini dikkate alarak ihracatı serbest olacak, kontenjanla veya başka herhangi bir kayıtla sınırlandırılacak ve yasaklanacak çiçek soğanlarının cinslerini, türlerini belirlemek, ayrıca bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin (b) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının; miktarlarını, söküm bölgelerini, toplama zamanlarını ve çevre ölçülerini tesbit etmek, gerekli raporu hazırlayarak Teknik Komiteye sunmak,

b) Firmaların Söküm Planlarını incelemek ve uygun gördüklerini onaylamak,

c) Doğal çiçek soğanlarının ihracatı için kullanılacak etiketlerin hangi esaslar dahilinde hazırlanacağını ve verileceğini belirlemek,

d) Yabancı ülkelerin benzer kurulları ile gerekli koordinasyonu sağlamak, CITES’in faaliyetleri konusunda Bakanlığı, Danışma Kurulunu ve Teknik Komiteyi bilgilendirmek,

e) Teknik Komite için kendi aralarından üç temsilci seçmek,

f) Bakanlığın ve Teknik Komitenin vereceği diğer görevleri yapmak.

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunda Karar Alma ve Kararların Yürürlüğe Konması

Madde 18 –

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunda kararlar oy çokluğu ile alınır ve üyelerin imzalandığı bir protokol ile tespit edilir. Bu protokol Teknik Komitede görüşülmek üzere TÜGEM’e sunulur. Teknik Komitenin onayladığı kararlar, Bakanlık tarafından da uygun görülmesi halinde yürürlüğe konur. Uygun görülmemesi halinde gerekçesi ile birlikte Teknik Komiteye iade edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM:

Çiçek Soğanlarının Elde Edilmesi ve İhracat Esasları

Firmaların İhracat Yeterliklerinin Tesbiti

Madde 19 –

Firmaların çiçek soğanı ihraç edilmesi için yeterlik almaları gereklidir. Yeterlik tespit esasları aşağıda belirtilmiştir:

a) Çiçek soğanı ihraç etmek üzere Bakanlığa yeni başvuran firmaların “İhracat Yeterlikleri”; Danışma Kurulunun teklifi ve Bakanlığın görevlendirmesi ile geçici olarak teşekkül ettirilecek, aşağıda üyeleri belirtilen “Bilirkişi Kurulu” tarafından bu maddenin (b), (c) ve (d) bentlerine uygunluğu esas alınarak yerinde yapılan inceleme sonucunda tespit edilir, uygun bulunursa önce bu kurul tarafından onaylanır.

KURULUŞUN ADI	TEMSİLCİ SAYISI
TÜGEM	1
CITES Bilimsel Kurulu	2
Atatürk Bahçe Kültürleri Merkezi Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü	1
Türkiye Makine Mühendisleri Odası	1

Bilirkişi Kurulu, Bakanlıkça görevlendirildikten sonra en geç 1 ay içerisinde gerekli incelemeyi yaparak raporunu hazırlamak durumundadır. Bu rapor, ihracat yeterliğini onaylayacak ve kontenjanı belirleyecek olan Teknik Komitede görüşülmesini sağlamak üzere TÜGEM’e verilir. Teknik Komitede onaylandığı takdirde Bakanlık, yeterlik alan firmaya ve ilgililere durumu bildirilir.

Yeterlik alan firma, doğal çiçek soğanı ihracatı için kontenjan almaya hak kazanır. Yeterlik alamayan firmaya ihracat kontenjanı verilemez.

b) Firmanın, bu Yönetmeliğin 3 üncü maddesindeki tanıma uygun ana depoya sahip olması gereklidir.

c) Firmaların ihracat amacıyla doğadan elde ettikleri çiçek soğanlarını, her söküm bölgesinde bu Yönetmeliğin 3 üncü maddesindeki tanıma uygun olarak bulundurulacak ön depodan geçirmeleri gerekir. Söküm bölgesinde sadece 1 adet ön depoya müsaade edilir ve bütün firmalar tarafından müştereken kullanılır.

d) Firmaların üretim, değerlendirme ve pazarlama konularında ihtisaslaşmış teknik personel istihdam etmesi gerekir.

Firmaların İhracat Kontenjanlarının Tesbiti

Madde 20 –

Firmaların ihracat kontenjanları, Teknik Komitece oluşturulan Alt Komisyon tarafından tespit edilir ve Teknik Komitenin onayı ile kesinleşir.

Bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde belirtilen Bilirkişi Kurulu tarafından ihracat yeterliği tespit edilmiş ve Teknik Komite tarafından onaylanmış olan firmaların o yıla ait toplam kontenjanları aşağıda (a), (b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen hükümlerin birbirlerinden bağımsız olarak değerlendirilmesi sonucu elde edilen puanların toplanması ile tespit edilir. Bu puanlama sonucunda firmalar arasında oluşacak orana göre, her bir firmanın o yıl bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesi uyarınca Resmi Gazetede tebliğ edilen İhracat Listesinde yer alan cins ve türlerden ihraç edebileceği çiçek soğanlarının miktarları belirlenir. Yapılan değerlendirme sonucu hazırlanan kontenjan cetveli, firmalara ve ilgili kuruluşlara Bakanlıkça duyurulur. Yeni bir firmanın bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesine göre ihracat yeterliğini alması halinde, bu firma bir sonraki yılın kontenjan dağılımına dahil edilir.

a) İhracat ve Pazarlama Durumu: 60 Puan

Bu değerlendirme, firmaların son 5 yılda yaptığı Galanthus, Eranthis, Anemone, Cyclamen ve Leucojum ihracatına ait olan TÜGEM’deki mevcut verilere istinaden yapılır. Değerlendirmede aşağıdaki (1) inci ve (2) nci alt bentlerde belirtilmiş olan hususlar esas alınır. Bunların her biri için 30’ar puan üzerinden verilen puanların aritmetik ortalaması alınarak her bir firmanın puanı hesaplanır.

1 – Yukarıda belirtilen soğanların adet olarak fiili ihracat miktarı: 30 Puan

2 – Yukarıda belirtilen soğanların Hollanda Florini olarak ihracat geliri: 30 Puan

b) Kontenjan Oranı: 20 Puan

Firmaların son 5 yıllık kontenjanlarının aritmetik ortalamasına göre belirlenir.

c) Yeterlik: 10 Puan

Bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinin (a) bendine göre yeterlik almış olan firmalara 10 puan eşit olarak paylaştırılır.

d) Değerlendirme: 10 Puan

Doğal çiçek soğanlarını ihraç eden firmaların konu ile ilgili üretim faaliyetleri, organizasyonu, tesis ve arazinin amaca uygun kullanımı, Yönetmelik kuralarına uyumu ve benzeri hususlar dikkate alınarak firma bazında puan belirlenir.

Doğadan Çiçek Soğanı Elde Edilmesi

Madde 21 –

İhracatı kontenjanla veya başka herhangi bir kayıtla sınırlandırılan doğal çiçek soğanları için, Danışma Kurulu tarafından bölgelere göre oluşturulan ve bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinde de tanımlanan Alt Komitelerin firmalar üzerinden tespit ettiği ve Teknik Komitenin onaylandığı kontenjan ve söküm takvimine göre, firmalar söküm planı hazırlar, bu planı CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu Başkanlığına onaylatır ve TÜGEM’e gönderir. Bu plan Teknik Komite kararlarına uygun ise, Bakanlık tarafından ilgili kuruluşlara duyurulur. Devlet ormanlarından elde edilecek doğal çiçek soğanlarına ihracat müsaadesi verilebilmesi için mahallin Orman İşletme Müdürlüklerince düzenlenen Menşe Belgesi aranır. Devlet ormanları dışında kalan yörelerden sökülen türler için de, Firma tarafından İl veya İlçe Müdürlüklerine, o bölgedeki Orman İşletme Müdürlüklerinin tespit ettiği tarife bedeli üzerinden bedel ödenerek Bakanlıkça Menşe Belgesi verilir.

2873 sayılı Milli Parklar Kanununda yer alan milli park, tabiat parkı, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanları ve muhafaza ormanları ile özel çevre koruma bölgeleri, sit alanları dahilinde ve orman doğal gençleştirme alanları ile biyolojik bağımsızlığını kazanmamış suni gençleştirme ve ağaçlandırma alanlarından çiçek soğanı sökümü yasaktır.

Üretim ve Büyütme Alanlarından Çiçek Soğanı Hasadı

Madde 22 –

Üretim ve büyütme alanlarından çiçek soğanı elde edilebilmesi için; bunların üretme, büyütme ve hasat safhalarında kontrol edilmesi gerekir. Üretme ve büyütme safhalarındaki kontrol, Danışma Kurulu tarafından bölgeler için ayrı ayrı oluşturulacak Alt Komitelerce yapılır. Bu görevin yerine getirilmesi için gerekli koordinasyon TÜGEM tarafından sağlanır. Bu kontrol sırasında Alt Komite; üretimden veya büyütmeden elde edilerek ihraç kontenjanı verilebilecek çiçek soğanlarının cins, tür ve miktarlarını belirleyerek bir Rapor hazırlar ve birer kopyasını bulunduğu İl’deki İl Müdürlüğüne ve TÜGEM’e verir. Bu raporlar Teknik Komite tarafından değerlendirilir ve onaylandığı takdirde TÜGEM tarafından ilgili kuruluşlara bildirilir. Onaylanmadığı takdirde ise ihraç izni verilmez. Hasat, İl Müdürlüğü ve Firma arasında yapılacak hasat programına göre, Alt Komitenin raporundaki miktarı geçmemek üzere, İl Müdürlüğü denetiminde gerçekleştirilir. Neticede Firmaya, elde edilen çiçek soğanlarının büyütme veya üretme olduğunu belirten tasdikli “Hasat Belgesi” İl Müdürlüğünce verilir.

İhraç Müsaadesi

Madde 23 –

Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin (a) ve (b) bentlerinde belirtilen çiçek soğanlarının ihraç müsaadelerinin verilebilmesi için; firmaların bu Yönetmeliğin 21 ve 22 inci maddelerinde de belirtilen Menşe ve Hasat Belgelerine sahip olmaları gerekir. Firma, ihraç müsaadesi almak üzere bu belgelerle TÜGEM’e müracaat eder. Bakanlık uygun gördüğü takdirde 3 nüsha İhraç Müsaadesi düzenler. Bir nüshasını firmaya, bir nüshasını Gümrük Müdürlüğüne, bir nüshasını İl Müdürlüğüne intikal ettirir.

Ayrıca bazı türler için CITES tarafından istenen belgeler Bakanlık tarafından tasdik edilerek firmaya verilir.

İhracat

Madde 24 –

İhraç müsaadesi alan Firma, ihracat için yüklemenin yapılacağı İlin, İl Müdürlüğüne durumu bildirir. İl Müdürlüğü denetimlerini yaparak “Bitki Sağlık Sertifikası” düzenler ve gümrükten çıkacak çiçek soğanlarının fiziki kontrollerini yapar.

İhraç edilecek çiçek soğanlarının Teknik Komite tarafından kabul edilmiş esaslar uyarınca doğadan toplanmış, büyütülmüş veya üretilmiş olduğunu gösteren etiketler ihraç paketlerine yapıştırılır. Bu etiketler CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunun belirleyeceği esaslara göre aynı Kurul tarafından verilir.

İhracatçı firma, gerçekleşen ihracat sonucunda, ilgili Fatura, Çeki Listesi ve Gümrük Çıkış Beyannamesinin birer örneğini her yıl Aralık ayı sonuna kadar topluca TÜGEM’e gönderir.

BEŞİNCİ BÖLÜM:

Çeşitli Hükümler

Kontenjan Devri

Madde 25 –

Yıllık kontenjanlar firmalar arasında devredilemez.

Kontenjan İptali

Madde 26 –

Yönetmelikte belirtilen hususlardan herhangi birine uymadığı veya kendi söküm planı dışındaki yerlerden söküm yaptırdığı tespit edilen firmalara; üretimi olsa bile, ertesi yıl Bakanlıkça üretimden ihraç müsaadesi verilmez ve o türe ait doğa kontenjanı da 3 yıl süre ile iptal edilir.

İhtilaflar

Madde 27 –

Yönetmelik uygulamalarından dolayı çıkabilecek ihtilaflarda Mahalli Mahkemeler yeterlidir.

Yürürlükten Kaldırma

Madde 28 –

9 Ekim 1991 tarih ve 21016 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Doğal Çiçek Soğanlarının Sökümü, Üretimi ve İhracatına Ait Yönetmelik” yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

Madde 29 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 30 –

Bu Yönetmeliği Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

DOĞAL ÇİÇEK SOĞANLARININ SÖKÜMÜ, ÜRETİMİ VE TİCARETİNE İLİŞKİN YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 —

24/8/2004 tarihli ve 25563 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Doğal Çiçek Soğanlarının Sökümü, Üretimi ve Ticaretine İlişkin Yönetmeliğin 21 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Millî park, tabiat parkı, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanları ve muhafaza ormanları, yaban hayatı koruma, yaban hayatı geliştirme sahaları ve yaban hayatı üretme istasyonları ile özel çevre koruma bölgeleri, sit alanları dahilinde ve orman doğal gençleştirme alanları, biyolojik bağımsızlığını kazanmamış suni gençleştirme ve ağaçlandırma alanlarından doğal çiçek soğanı sökümü yasaktır. Bu alanlarda yapılacak üretim çalışmaları için ilgili kuruluş ve kurullardan izin alınır.”

Yürürlük

MADDE 2 —

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 3 —

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür

HAZİNEYE, KATMA BÜTÇELİ KURULUŞLARA, BELEDİYELERE VEYA İL ÖZEL İDARELERİNE AİT ARAZİ VEYA ARSALARIN GERÇEK VEYA TÜZEL KİŞİLERE BEDELSİZ DEVRİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

Amaç ve kapsam

Madde 1 – Bu Yönetmeliğin amacı, kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ile Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayri safi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan illerde istihdam yaratan yeni yatırımlara bedelsiz arazi veya arsa sağlanmasına ilişkin esas ve usulleri tespit etmektir.

Dayanak

Madde 2 – Bu Yönetmelik, 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 5 inci maddesine istinaden hazırlanmıştır.

Taşınmazın devrinden bedelsiz olarak yararlanacak kişiler

Madde 3 – K alkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ile Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayri safi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan illerde yatırım yapmak isteyen, fiili ve sürekli olarak en az 10 kişilik istihdamı öngören gerçek veya tüzel kişiler; Hazineye, katma bütçeli kuruluşlara, belediyelere veya il özel idarelerine ait taşınmazların bedelsiz devrinden yararlanabilirler.

Organize sanayi bölgelerine taşınmaz devri

Madde 4 – Üzerlerine organize sanayi bölgesi kurulacak olan taşınmazların düzenlenecek bir protokol (Ek-4) ile organize sanayi bölgesine ön tahsisleri yapılabilir. Tahsisi yapılan taşınmazların imar planları, parselasyon planları ve alt yapı uygulama projelerinin yapılmasında 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Kanuna, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca belirlenecek esas, usul ve sürelere uyulması zorunludur.

Plan ve projeleri taahhüt edilen sürelerde tamamlanan söz konusu taşınmazlar, 5084 sayılı Kanundaki ve bu Yönetmelikteki şartları taşıyan yatırımcılara, bedelsiz olarak devredilebilir. Ancak yatırımcı, devredilecek parselin imar ve altyapı uygulama projelerine ilişkin tüm giderlerini devir işleminden önce karşılamak mecburiyetindedir. Bu şekilde bedelsiz devredilen taşınmazların her biri üzerine, tapuda bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde belirtilen ve (Ek-7)’de yer alan şerh konulur.

Bedelsiz devre konu edilemeyen parseller kalmış ise, bu taşınmazlar 5084 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikteki şartları taşımayan diğer yatırımcılara bedeli karşılığında verilmek üzere, satışın yapılacağı tarihteki 492 sayılı Harçlar Kanununun 63 üncü maddesine göre belirlenen harca esas değer üzerinden organize sanayi bölgesine satılabilir.

Devredilecek arazi veya arsalar

Madde 5 – Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesindeki istisnalar dışında kalan arazi veya arsalar devre konu yapılabilirler. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da tescili mümkün olan yerler tescilden sonra devre konu edilebilir.

Yapılacak yatırımın organize sanayi veya endüstri bölgelerinde yapılabilecek nitelikte bir yatırım olması ve talep edilen il veya ilçede organize sanayi veya endüstri bölgesi bulunması halinde, bu bölgelerde boş parsel olmaması durumunda devir talebi değerlendirilir.

Bedelsiz devre konu taşınmaz üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatın bulunması durumunda bunlar, devir tarihi itibarıyla 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca binalar için arsa payı hariç hesaplanan vergi değeri üzerinden devredilir.

Devredilemeyecek arazi veya arsalar

Madde 6 – Aşağıdaki yerler devredilemez.

a) Üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatı bulunan yerler hariç, kullanıma uygun bina veya tesis bulunan arazi veya arsalar,

b) Kamu hizmetine tahsisli yerler,

c) İmar planlarında konut veya kamu hizmetleri için ayrılmış olan yerler,

d) 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamında kalan yerler,

e) 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları ile bunlara ait koruma alanları dahilindeki yerlerden Kültür ve Turizm Bakanlığınca uygun görülmeyenler,

f) 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununa göre, askeri yasak bölgeleri ile güvenlik bölgelerinde kalan taşınmazlar,

g) Teferruğ yoluyla edinilip de edinme tarihinden itibaren bir yıl geçmemiş olan taşınmazlar,

h) Kamulaştırma yoluyla edinilip de amacına uygun kullanılmadığı için boş kalan yerlerden 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 23 üncü maddesinde yazılı süresi dolmamış olan yerler,

i) Üzerinde irtifak hakkı kurulmuş ve hak süresi dolmamış bulunan yerler,

j) 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirler ile Yapılacak Yardımlara Dair Kanun gereğince, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı emrine verilmesi veya tahsis edilmesi gereken taşınmazlar,

k) 6831 sayılı Orman Kanununun 2 nci maddesine göre, orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar,

l) 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamında kalan yerler,

m) 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan yerler,

n) 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlemesine Dair Tarım Reformu Kanununa göre, uygulayıcı kuruluş tasarrufuna geçen yerlerden uygulayıcı kuruluş tarafından tahsisi uygun görülmeyenler ile tarım dışına çıkarılması mümkün olmayan tarım arazileri,

o) Mülkiyeti ihtilaflı olan taşınmazlar,

p) 2872 sayılı Çevre Kanunu uyarınca içme ve kullanma sularının koruma alanları,

r) Özel çevre koruma alanlarında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,

s) 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,

t) Tabi olduğu diğer mevzuat hükümlerine göre devri mümkün olmayan veya uygun görülmeyen taşınmazlar,

u) Maliye Bakanlığınca, katma bütçeli kuruluşlarca, belediyelerce veya il özel idarelerincekorunmasında kamu yararı görülen diğer yerler.

Yatırıma elverişli yerlerin yatırımcılara duyurulması

Madde 7 – Yatırım yapmaya uygun arazi veya arsalar, ilgili idarelerce tüm nitelikleri belirlenerek, taşınmazın bulunduğu yerdeki ticaret odası, sanayi odası ve ziraat odasına bildirilir. Bu taşınmazlar, valilikler ve ilgili idarelerce de mutat yollarla duyurulur.

Ayrıca, yatırımcılar tarafından talep edilen yerler de değerlendirmeye tabi tutulur.

İmar planlarının yaptırılması

Madde 8 – Devir konusu arazi veya arsalardan imar planı bulunmayan yerlerin planları, belediyeler veya valiliklerce öncelikle yapılır veya bu idarelerin denetiminde yatırımcı tarafından yaptırılır.

Yatırımlar; varsa, bölge ve çevre düzeni planları ile nazım ve uygulama imar planlarına uygun olmak zorundadır.

Başvuru ve istenecek bilgi ve belgeler

Madde 9- Yatırımcı; (Ek-1)’de yer alan form dilekçeyi doldurup, (Ek-2)’de yer alan belgeler ile birlikte, taşınmazın bulunduğu yerdeki ilgili idareyebaşvurur.

Komisyon

Madde 10 – Yatırımcıya verilecek arazi veya arsanın devri ile ilgili olarak; vali veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, taşınmazın sahibi olan ilgili idarenin mahalli en büyük memuru (defterdar, özel idare müdürü, belediye başkanı, bölge müdürü veya il müdürü) ile taşınmazdan sorumlu birim amiri (milli emlak müdürü, emlak-istimlak müdürü),bayındırlık ve iskan il müdürü, belediye ve mücavir alan sınırları içindeki taşınmazlar için ayrıca belediye imar müdürü ve yatırımın türüne göre ilgili bakanlığın il müdüründen oluşan bir komisyon kurulur. Komisyonun raportörlüğü, ilgili idarenin taşınmazdan sorumlu birim amirliğince yapılır. Komisyonda kararlar oy çokluğu ile alınır.

Komisyon; bedelsiz arazi veya arsa devri için başvuranların taleplerini değerlendirir ve başvuranların öncelik sırası ile yatırım türü ve işçi sayısını dikkate alarak talep edilen arazi veya arsa miktarının uygunluğunu belirler, yatırım türünün değiştirilmesi hususunda görüş bildirir.

Yatırım türünün değiştirilmesinde, ilk yapılan tercihin etkilenmemesi açısından, bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinde belirtilen başvurularda öncelik sırasına aynen uyulması zorunludur.

Başvurularda öncelik sırası

Madde 11 – Aynı taşınmazı talep eden yatırımcılar arasında değerlendirme aşağıdaki öncelik sırasına göre yapılır:

a) En fazla istihdam sağlayacak proje,

b) Yatırım tutarı en yüksek olan proje,

c) Kooperatifler,

d) Sermaye piyasası mevzuatına göre halka açık anonim ortaklık sayılan şirketler (Halka açılma oranlarına göre sınıflandırmada önde gelen),

e) Diğerleri.

Bilgi ve belgelerin komisyona gönderilmesi

Madde 12 – İlgili idarelerce, devre konu taşınmazlara 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre bedel takdiri yapılarak, gerekli bilgi ve belgelerle birlikte oluşturulacak dosyanın aslı komisyona gönderilir.

İstihdam koşulları

Madde 13 – İstihdamın fiili, sürekli ve üretime katkı sağlayıcı olması gerekir. Yatırımın faaliyete geçmesinden itibaren beş yıl süresince bu şekilde sağlanan istihdam on kişinin altına düşemez. İstihdam edilecek kişi sayısı fazla gösterilerek bedelsiz devredilen arazinin büyütülmüş veya daha fazla istihdam gösterilerek öncelik hakkının kazanılmış olması halinde, istihdam edilecek kişi sayısında yıl içinde geçici olarak meydana gelebilecek % 10’a kadar olan (% 10 dahil) azalmalar dikkate alınmaz.

Taahhütname alınması

Madde 14 – Arazi veya arsanın devrinden önce, bu Yönetmelik ekinde yer alan taahhütname (Ek-3) yatırımcı tarafından notere tasdik ettirilerek ilgili idareye verilir. Taahhütnamenin bir örneği dosyasında muhafaza edilir, bir örneği de dosyasında saklanmak üzere devir sırasında tapu sicil müdürlüğüne gönderilir.

Devir işlemleri

Madde 15- İlgili idarelerce, devrin uygun görülmesi üzerine tapu sicil müdürlüklerinden bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde yer alan şerhin konulması suretiyle, taşınmazın mülkiyetinin yatırımcı adına devri talep edilir ve tapu sicil müdürlüğünce resmi senet düzenlenmeksizin edinme sebebine “tahsis” yazılıp, tashihen tescil işlemi yapılarak gerekli şerh verilir.

Ancak, devre konu taşınmazın üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatın bulunması durumunda, bunların, devir tarihi itibarıyla 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca binalar için arsa payı hariç, hesaplanan vergi değeri tahsil edildikten sonra taşınmaz yatırımcı adına tescil edilerek devredilir.

Tapu kaydına konulacak şerh

Madde 16 – Bedelsiz devredilen taşınmaza ait tapu kütüğünün beyanlar hanesine devir işlemi sırasında (Ek-7)’ deki şerh konulur.

Teminat

Madde 17 – Devredilen taşınmaz, yatırımın faaliyete geçmesinden önce ve 5084 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen 5 yıllık süre içerisinde ayni veya şahsi kredi karşılığında teminat olarak gösterilemez.

Devredilen yerlerin başkalarına devri

Madde 18 – Yatırımcı, yatırımın faaliyete geçmesinden önce taşınmazı başkasına devredemez.

Yatırımın faaliyete geçmesinden sonra, ilgili idarenin izni ile taşınmaz yatırımcı tarafından başkasına devredilebilir. Ancak, arazi veya arsanın mülkiyetini devralanlar, 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) tüm şartlara uyacakları hususunda noter tasdikli yeni bir taahhütnameyi (Ek-3) ilgili idareye vermek zorundadırlar.

Yatırımın başlaması ve tamamlanması

Madde 19 – Yapılacak yatırımın türüne göre söz konusu yatırımın yapılabilirlik süresine ilişkin yatırımcı tarafından hazırlanan ve yatırımla ilgili bilgileri içeren yatırım bilgi formunda (Ek-6) belirlenen süreler göz önünde bulundurularak devreden idarece öngörülen sürede yatırıma başlanılması ve faaliyete geçilmesi zorunludur.

Belirlenen süreler içerisinde tamamlanamayan yatırımlar için yatırımcının talep etmesi ve idarece uygun görülmesi halinde ek süre verilebilir.

Mücbir sebepler

Madde 20 – 5084 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen sürelerin hesabında yangın, deprem, su basması gibi mücbir sebepler nedeniyle geçen süreler dikkate alınmaz.

Yatırımın denetlenmesi ve şerhin kaldırılması

Madde 21 – Yapılan yatırım, devir tarihinden itibaren tapu kaydındaki şerh kaldırılıncaya kadar her yıl yatırımın devamı, faaliyetin durumu, istihdam koşulları, tercih edilme şartları, 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütname (Ek-3) hükümlerine uyulup uyulmadığı gibi hususlar yönünden yatırımcı tarafından istenirse, 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Kanun hükümlerine göre yeminli mali müşavirliklere denetletilir ve denetim sonucu bir rapora bağlanır veya aynı hususlar ilgili idarelerindenetim elemanlarınca denetlenir. İlgili idarelergerekli gördüğü takdirde her zaman denetim yaptırabilir.

Ayrıca, yatırımın aşamalarının izlenmesi amacıyla, 6 aylık dönemler itibarıyla yatırımcı tarafından hazırlanan yatırım takip formu (Ek-5) eksiksiz olarak doldurularak idareye verilir.

Yatırımcı; 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) şartlara uygun olarak yatırımın faaliyete geçmesi tarihinden itibaren beş yıl sonra tapu kayıtlarındaki şerhin kaldırılmasını devir yapan idareden isteyebilir. Denetim sonucunda, şartlara uyulduğunun anlaşılması halinde ilgili idarelerin izni ve istemi üzerine tapu kayıtlarındaki şerh kaldırılır.

Devredilen arazi veya arsa üzerindeki toplam yatırımın yarısından fazlasının tamamlandığının bayındırlık ve iskan il müdürlüğü ve yatırımla ilgili bulunan idarece düzenlenecek bir raporla belirlenmesi ve yatırımcının talep etmesi halinde, devredilen arazi veya arsanın, 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 13 üncü maddesi uyarınca oluşturulacak komisyonca, aynı Kanunun 9 uncu maddesindeki esaslara göre takdir edilecek bedeli tahsil olunarak tapu kayıtlarındaki şerh terkin edilir.

Devredilen taşınmazın tahliyesi ve geri alınması

Madde 22- Yatırımcının, iflas dahil, yatırıma devam etmediğinin, ilgili idarelerce öngörülen sürede yatırımı tamamlamadığının veya devredilen arazi veya arsalarla ilgili olarak yapılan denetimler ve düzenlenen raporlar sonucunda; 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamede (Ek-3) öngörülen şartlara uymadığının belirlenmesi halinde, ilgili idarelerce tapu kaydının adlarına düzeltilmesi tapu sicil müdürlüğünden istenir. Tapu sicil müdürlüğünce bu istem doğrultusunda taşınmazın ilgili idare adına resen tescili yapılır. Bu düzeltme sırasında, taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın da ilgili idareye ait olduğu belirtilir. Ancak, devre konu taşınmaz üzerindeki kamuya ait bina ve müştemilatına ilişkin tahsil edilen bedel, devir tarihindeki mevcut durumunu koruması koşuluyla faizsiz olarak aynen iade edilir.

Yatırımcı, tahliye kararının bildirim tarihinden itibaren bedelsiz devredilen taşınmazı 30 gün içinde tahliye ederek boşaltmak zorundadır. Taşınmazın zemininin ilgili idareye devredilmesinin yanı sıra, tebligat tarihine kadar yapılmış bütünleyici parçaları ile birlikte muhdesatı da ilgili idarenin mülkiyetine geçer.

Masraflar

Madde 23 – Devir ve tapuya ilişkin diğer işlemlerle ilgili her türlü vergi, resim, harç, katılma payı ve diğer masraflar yatırımcı tarafından karşılanır.

Yürürlük

Madde 24 – Sayıştay’ın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 25 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. 

Resmi Gazete Tarihi: 11.11.2008 Resmi Gazete Sayısı: 27051

ÇEVRE DÜZENİ PLANLARINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, ülkemizin sahip olduğu doğal, tarihi ve kültürel zenginliğin korunarak kalkınma planları ve varsa bölge planları temel alınarak, ekonomik kararlarla ekolojik kararların bir arada düşünülmesine imkan veren, genel arazi kullanım kararları ile bunlara ilişkin strateji ve politikaları oluşturmak ve çevre kirliliğini önlemek amacıyla nazım ve uygulama imar planlarına esas teşkil etmek üzere bölge ve havza bazında 1/50.000-1/100.000 ölçekteki çevre düzeni planlarının hazırlanmasına, hazırlattırılmasına, onaylanmasına, izlenmesine, denetlenmesine ve bu planlar üzerinde yapılacak değişikliklere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, planlama alanı bütününde 1 inci maddede tanımlanan amaç doğrultusunda hazırlanacak 1/50.000-1/100.000 ölçekteki çevre düzeni planı, revizyon, ilave ve değişikliklerinin hazırlanması, hazırlatılması, onaylanması, uygulanmasının izlenmesi ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 2 nci ve 10 uncu maddesi ile 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 9 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Alt ölçekli plan: Çevre düzeni planı sınırları içerisinde çevre düzeni planına uygun olarak ilgili idarelerince hazırlanacak ve onaylanacak olan planları,

b) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,

c) Çevre düzeni planı: Ülke ve bölge plan kararlarına uygun olarak konut, sanayi, tarım, turizm, ulaşım gibi yerleşme ve arazi kullanılması kararlarını belirleyen planı,

ç) Çevre düzeni planı açıklama raporu: Çevre düzeni planının vizyonunun, amacının, hedeflerinin, stratejilerinin, ilkelerinin ve politikalarının açıklandığı ve bunlar doğrultusunda belirlenen projeksiyon nüfusuna, sektörel yapıya, alan büyüklüklerine, plan kararlarına, plan uygulama araçlarına, kurumsal yapıya ve denetime ilişkin gerekçeli açıklamaların yapıldığı ve çevre düzeni planı ile bütün olan raporu,

d) Çevre düzeni planı araştırma raporu: Planlama alanına ilişkin geleceğe yönelik projeksiyonların yapılabilmesi, plan kararlarının, koruma ve gelişme politika ve stratejilerinin ve plan hükümlerinin belirlenebilmesi için 7 nci madde kapsamında toplanan verilerin planlama çalışmasında kullanılacak biçimde analiz ve sentezinin yapıldığı, alana yönelik fırsatların, tehditlerin, güçlü yönler ve zayıflıkların belirlenerek ilgisine göre farklı disiplinlerden uzmanlarca hazırlanan raporu,

e) Çevre düzeni planı plan hükümleri: Plan kararlarının uygulanmasını sağlamak üzere planlama alanının özelliklerine göre oluşturulan hükümleri,

f) İlave plan: Yürürlükte bulunan mevcut plana bitişik ve mevcut planın genel arazi kullanım kararları ile süreklilik, bütünlük ve uyum sağlayacak biçimde 9 uncu maddede belirtilen gerekçelere dayalı olarak hazırlanan planı,

g) İlgili idare: Alt ölçekli plan yapma, yaptırma ve onaylama yetkisine sahip idareleri,

ğ) İmar planı: 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu ile 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nda tanımlanan nazım ve uygulama imar planlarını,

h) Müellif: 7/1/2006 tarihli ve 26046 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Plân Yapımını Yükümlenecek Müelliflerin Yeterliliği Hakkında Yönetmelikte belirtilen niteliklere sahip plan yapımını üstlenen gerçek veya tüzel kişiyi,

ı) Plan değişikliği: Çevre düzeni planı ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü bozmayacak nitelikte, 9 uncu maddede belirtilen gerekçelere dayanarak yapılan kısmi değişikliği,

i) Plan revizyonu: Çevre düzeni planının ihtiyaca cevap vermediği veya 9 uncu maddede belirtilen gerekçelerin planın vizyonu, amacı, hedefleri, stratejileri, ilke ve politikaları açısından plan ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü etkilemesi halinde çevre düzeni planı bütününde yapılan değişikliği,

j) Havza: Bir akarsu kaynağını besleyen yüzey ve yeraltı su kaynaklarının tabii su toplama alanını kapsayacak biçimde, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce belirlenmiş olan alanları,

k) Bölge: Coğrafi, sosyal, ekonomik, fiziksel nitelikleri açısından benzerlik gösteren alanları ve/veya Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığınca belirlenmiş olan istatistiki bölge (düzey 2) birimlerini,

l) Planlama alanı: Havza ve/veya bölge sınırlarını kapsayan alanı veya mekânsal, yönetsel ve kentsel fonksiyonlar açısından bütünlük gösteren alanlar dikkate alınarak belirlenen alanı,

m) Yetkili idare: İlgili mevzuatı uyarınca çevre düzeni planı yapma, yaptırma, onaylama ve izleme ve denetleme yetkisine sahip idareleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Çevre Düzeni Planının Niteliği

Planın niteliği

MADDE 5 – (1) Çevre düzeni planı;

a) Kalkınma planları ve varsa bölge planlarını temel alarak rasyonel doğal kaynak kullanımını sağlayan,

b) Kirliliğin oluşmadan önce önlenebilmesi, sağlıklı çevrenin oluşturulmasına yönelik hedef, ilke, strateji ve politikaları ve bunu sağlayacak arazi kullanım kararlarını belirleyen,

c) Tarihi, kültürel ve doğal çevrenin korunması ve geliştirilmesine yönelik genel hedefleri, ilkeleri, stratejiyi ve politikaları belirleyen,

ç) Karar ve hükümleriyle alt ölçekli planları yönlendiren,

d) Plan kararları açısından ekosistem bütünlüğü, arazi kullanım sürekliliğini sağlayan,

e) Planlamaya temel oluşturan verilerin farklılığından dolayı farklı mesleklerden uzmanların fiili katılımı ile hazırlanan,

f) Planlama sürecinin her aşamasında bir önceki aşamalara geri dönerek değerlendirilmelerin yapılabildiği geri beslemeli sürece sahip olan,

g) Karşılaştırılabilir, değerlendirilebilir, sorgulanabilir, geliştirilebilir ve güncellenebilir standart veri tabanına sahip olan,

ğ) Sürdürülebilir kalkınma amacına uygun olarak ekolojik ve ekonomik kararların bir arada düşünülmesini sağlamak üzere, korunması gereken alanlara ilişkin politika ve stratejileri belirleyen üst ölçekli plan niteliğini taşır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çevre Düzeni Planı Planlama Alanının Tespitine, Hazırlanmasına,

Hazırlatılmasına İlişkin İdari ve Teknik Usuller ve Esaslar

Planlama alanının tespiti

MADDE 6 – (1) Planlama alanı;

a) Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ve Çevre Kanunu kapsamında; Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından belirlenen büyük akarsu havzaları veya Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı tarafından belirlenmiş istatistikî bölge birimleri (düzey 2) ile birlikte idari sınırları da dikkate alınarak, en az iki il sınırını içerecek şekilde,

b) İl özel idareleri ve belediye sınırı il sınırı olan büyükşehir belediyeleri, 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu kapsamında yetki alanlarını aşmayacak şekilde

belirlenir.

Bilgi toplanması

MADDE 7 – (1) Çevre düzeni planlarının hazırlanması sürecinde, planlama alan sınırları kapsamında veriler 1/25.000 ölçekli harita hassasiyetinde asgari;

a) Türkiye ve bölgesindeki yeri,

b) Ülke ulaşım ağındaki yeri,

c) İdari bölünüş ve sınırlar,

ç) Doğal yapı;

1) Jeolojik yapı (depremsellik ve fay hatları vb),

2) Jeomorfolojik yapı (topografya, eğim durumu vb),

3) Hidrolojik- hidrojeolojik yapı (Göller, barajlar, akarsular, taşkın alanları, yeraltı ve yüzeysel su kaynakları, havza sınırları),

4) İklimsel özellikler,

5) Toprak niteliği ve tarımsal arazi kullanımı,

6) Ekolojik yapı (ekosistem tipleri, flora ve fauna varlığı),

d) Koruma statüsü verilmiş alanlar (sit alanları, uluslararası sözleşmelerle korunan alanlar, sulak alanlar, RAMSAR alanları, özel çevre koruma alanları, milli park, tabiat parkı, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanı, mesire yerleri, yaban hayatı geliştirme alanı, yaban hayatı koruma alanı, tür koruma alanı, yüzeysel içme suyu kaynakları koruma alan ve diğerleri)

e) Orman alanları, mera, yaylak, kışlak alanları,

f) Kültür ve turizm gelişim ve koruma bölgeleri, turizm merkezleri,

g) Genel peyzaj öğeleri,

ğ) Demografik yapı,

h) Sosyal yapı,

ı) Ekonomik yapı

i) Teknik altyapı;

1) Ulaşım,

2) Enerji,

3) Atık geri kazanım ve bertaraf tesisleri,

4) İçme suyu ve atık su arıtma tesisleri,

5) Atık su deşarj yerleri,

6) Tarımsal sulama alanları,

j) Kamu mülkiyetindeki alanlar,

k) Ruhsatlı maden sahaları,

l) Askeri alanlar, askeri yasak bölgeler ve güvenlik bölgeleri,

m) Mania planları,

n) Mevcut arazi kullanımı,

o) Yerleşme alanlarının karakteristik özellikleri ve mekânsal gelişme eğilimleri ve potansiyelleri,

ö) Planlama alanına yönelik bölgesel ölçekli kamu projeleri ve yatırım kararları,

p) Onanlı imar planları,

r) Çevre sorunları

konularına ilişkin ilgili kurum ve kuruluşlardan, uydu görüntülerinden ve/veya hava fotoğraflarından ve arazi çalışmalarından veriler elde edilerek sayısal veri tabanı oluşturulur. Kurum ve kuruluşlar planlama çalışmasında kullanılacak bilgi ve belgeleri sağlamakla sorumludur. Milli güvenlik ve savunma faaliyetlerine konu alanlar için Milli Savunma Bakanlığı ile koordinasyon sağlanır.

Uyulacak temel esaslar

MADDE 8 – (1) Çevre düzeni planı sınırları içinde kalan alanlarda;

a) Kalkınma planı ve varsa bölge planlarının esas alınması,

b) Sürdürülebilir kalkınma yaklaşımının gözetilmesi,

c) Birbirine bitişik planlama alanlarında ekosistem bütünlüğünün ve arazi kullanım kararlarının sürekliliğinin sağlanması,

ç) İlgili kurum ve kuruluşların, meslek ve sivil toplum kuruluşlarının görüşlerinin alınarak, planlama sürecine katılımının sağlanması,

d) Doğal, tarihi ve kültürel çevre değerlerinin korunması,

e) Ekolojik dengeyi bozucu plan kararlarının getirilmemesi,

f) Alt ölçekli planlara esas olacak koruma ve gelişme politika ve stratejilerinin oluşturulması,

g) Ekonomik kararlar ile mekânsal kullanım kararlarının çevresel kaynakların sürdürülebilirliğini sağlayacak şekilde düzenlenmesi,

ğ) Çevre sorunlarına neden olan kaynaklara yönelik önleyici strateji ve politikaların belirlenmesi,

h) Projeksiyon nüfusunun, doğal kaynakların sürdürülebilir kullanımı dikkate alınarak belirlenmesi,

ı) İçme suyu, katı ve sıvı atık miktarlarına ilişkin mevcut ve projeksiyon değerlerinin belirlenmesi,

i) Arazi kullanım kararlarının ekolojik, jeolojik, hidrolojik riskler göz önüne alınarak belirlenmesi,

j) Teknolojiden en üst düzeyde faydalanılması

esastır.

Revizyon, ilave ve değişikliklerin yapılması

MADDE 9 – (1) Çevre düzeni planlarının revizyon, ilave ve değişiklikleri;

a) Nüfusun yerleşim ihtiyaçlarının karşılanamamasına,

b) Kamu yatırımlarına,

c) Çevre düzeni planı üzerinde mekânsal yer seçimi yapılmamış ancak; planın temel strateji ve politikalarını değiştirecek bölgesel ölçekli yatırımların ortaya çıkmasına,

ç) Yeni verilere bağlı olarak, sonradan ortaya çıkabilecek ve bölgesel etkiye yol açabilecek arazi kullanım taleplerinin oluşmasına,

d) Değişen verilere bağlı olarak planların güncellenmesine,

e) Çevre kirliliğinin önlenmesine,

f) Çevrenin korunmasına,

g) Mevzuat gereği düzenlemelere,

ğ) Maddi hataların düzeltilmesine

dair yeterli, geçerli ve gerekçeleri belirli teklif ve talepler, yetkili idarece çevre düzeni planının temel hedef, ilke, strateji ve politikaları kapsamında teknik, yasal ve bilimsel çerçevede değerlendirmeye alınarak sonuçlandırılır.

(2) Teklif ve talepler başvuru tarihinden itibaren en fazla altmış gün içinde cevaplanır. Plana ilişkin teklif ve talepler, yetkili idarelerce kabul edileceği gibi reddedilebilir. Kabul edilmeyen teklif ve talepler reddetme gerekçeleri belirtilerek sahibine bildirilir.

(3) Türk boğazlar bölgesinde, can ve mal kaybı ile deniz ve çevre kirliliği yaratacak, kültür ve tabiat varlıklarına zarar verecek doğal afetlere ve deniz kazalarına karşı önlem alınması, boğazlarda güvenli geçişin sağlanması amacıyla kurulacak tesislerin ve inşaatların projelendirilmesi ve yapımında çevre düzeni planı değişikliği, gerekçe aranmaksızın yapılır.

Planların hazırlanması, hazırlatılması ve incelenmesine ilişkin idari ve teknik usuller

MADDE 10 – (1) Çevre düzeni planlarının yetkili idarelerce hazırlanması, hazırlattırılması ve incelenmesi aşağıdaki usullere göre yapılır;

a) İdari usuller;

1) Çevre düzeni planı ile revizyon, ilave ve değişiklikleri mevzuatları uyarınca yetkili idarelerce hazırlanır veya hazırlatılır ve onaylanır.

2) Yetkili idare çevre düzeni planı ile revizyon, ilave ve değişikliklerini ihale yöntemiyle hazırlatabileceği gibi protokol ile de ilgili idarelere hazırlatabilir.

3) Kamu kurum ve kuruluşları ile ilgili idarelerin çevre düzeni planları ve 9 uncu maddede belirtilen gerekçelere uygun revizyon, ilave ve değişiklik teklifleri incelenmek üzere yetkili idareye sunulur.

4) Çevre düzeni planlarının hazırlanma sürecine katılımın sağlanmasıyla ilgili yöntem yetkili idarece belirlenir. Yetkili idare planlama aşamasında etkin katılımı sağlamak üzere; yazışma, anket uygulaması, toplantı, internet ortamı veya çalıştay yöntemlerini kullanabilir.

5) Yetkili idarelerce onaylanan çevre düzeni planları, revizyon, ilave ve değişiklikleri Bakanlığa ve ilgili kurumlara gönderilmek üzere yetkili idarelerce yeterli sayıda çoğaltılarak dağıtımı yapılır.

b) Teknik usuller;

1) Analiz ve sentez çalışmalarında; arazi çalışmaları yapılarak bilimsel yöntemlere dayalı yeterli nitelikte ve kapsamda 7 nci maddede tanımlanan verilerden, uydu görüntülerinden veya hava fotoğraflarından faydalanılır.

2) Sentez çalışmasında güçlü ve zayıf yönler ile fırsatlar ve tehditler belirlenir.

3) Elde edilen verilerin kullanıldığı analiz ve sentez çalışmaları sonuçları doğrultusunda planın hedefleri ile birlikte strateji ve politikaları belirlenerek plan karar ve hükümleri oluşturulur. Ayrıca uygulama araçları ve denetim konularına dair ilkeler belirlenir.

4) Çevre düzeni planı; “plan paftasından’’, plan kararlarının açıklandığı “Plan Açıklama Raporundan’’ ve plan kararlarının uygulama hükümlerini tanımlayan “Plan Hükümleri”nden oluşur.

5) Plan paftasında yer alacak kararlara ilişkin olarak Ek-1’de yer alan gösterim esas alınır. Ek-1’de gösterimi yer almayan arazi kullanım biçimleri için ilave gösterim geliştirilir.

Koordinasyon

MADDE 11 – (1) Birden fazla ili kapsayan ve Bakanlıkça hazırlanan, hazırlattırılan çevre düzeni planlarına ilişkin çalışmalarda koordinasyon Bakanlığa aittir. Planlama alanı içinde yer alan idarelerin planlama sürecine katılımı, planlama çalışmasındaki görev, katkı ve sorumlulukları ile ilgili esaslar gerektiğinde protokol ile belirlenebilir.

(2) Yetkili idareler, mevzuatları doğrultusunda, planlama bölgelerinde kalan diğer ilgili idareler ile koordinasyonu sağlarlar.

(3) Milli güvenlik ve savunma faaliyetlerine konu alanlar için Milli Savunma Bakanlığı ile koordinasyon kurulur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Planların Onaylanması, Yürürlüğe Girmesi, İlanı, Dağıtımı ve Uygulamaların İzlenmesi

Planların onaylanması, yürürlüğe girmesi ve ilanı

MADDE 12 – (1) Çevre düzeni planları ilgili mevzuatları doğrultusunda yetkili idarelerce onaylanır.

(2) İlgili mevzuatları doğrultusunda onaylanan çevre düzeni planları onama tarihinde yürürlüğe girer.

(3) Onaylanan çevre düzeni planları onay tarihinden itibaren yetkili veya ilgili idarece planlama bölgesindeki herkesin görebileceği şekilde ilan yerlerinde asılmak ve nerede nasıl görülebileceği mahalli haberleşme araçları ile duyurulmak sureti ile otuz gün süre ile ilan edilir. Aynı zamanda, çevre düzeni planı, yetkili veya ilgili idarenin internet sayfasında da ayrıca yayımlanır.

(4) Otuz günlük ilan süresinde çevre düzeni planlarına itiraz, askıya çıkaran yetkili veya ilgili idareye yapılır.

(5) Askıya çıkarıldığına ve askıdan indirildiğine dair askı tutanakları yetkili amir dahil iki imzalı olarak hazırlanır.

(6) Planlama alanındaki taşra teşkilatında veya diğer ilgili idarelerde askıya çıkarılan çevre düzeni planları için; askı süresinde yapılan itirazlar, askı tutanakları ile birlikte askı süresini takip eden on gün içinde yetkili idareye gönderilir. Çevre düzeni planlarına yapılan itirazlar, çevre düzeni planlarının yürürlüğünü durdurmaz.

(7) (Değişik:R.G.-4/2/2009-27131) Yetkili idare çevre düzeni planlarına yapılan itirazları bu Yönetmelik hükümleri kapsamında değerlendirir ve sonuçlandırır. Uygun bulunan itirazlar plan veya plan hükümlerinde düzeltme yapılarak onaylanır ve yeniden yetkili veya ilgili idarece planlama bölgesindeki herkesin görebileceği şekilde ilan yerlerinde asılmak ve nerede nasıl görülebileceği mahalli haberleşme araçları ile duyurulmak sureti ile otuz gün süre ile ilan edilerek kesinlik kazanır. İtirazlara ilişkin değerlendirme ve sonuçları itiraz sahiplerine bildirilir.

(8) Planlara askı süresi içinde itiraz edilmemesi veya itirazların tamamının uygun görülmemesi durumunda ise, yeniden dağıtıma gerek olmaksızın yazı ile bildirim yapılarak onaylı planlar kesinlik kazanır.

(9) Kesinleşen çevre düzeni planlarının revizyonu, ilave ve değişiklikleri de aynı usullere tabidir.

Onaylanan planların dağıtımı

MADDE 13 – (1) Çevre düzeni planları alenidir. Bu aleniyeti sağlamak yetkili idarelerin görevidir. Yetkili idare çevre düzeni planlarının tamamını veya bir kısmını kopyalayarak veya kitapçıklar halinde çoğaltarak bedel karşılığında isteyenlere verebilir.

(2) Yetkili idarelerce onaylanan çevre düzeni planları Bakanlığa gönderilir.

(3) Onaylanan çevre düzeni planları yetkili idare tarafından çoğaltılarak, alt ölçekli planlara esas olmak üzere, uygulamadan sorumlu ilgili idarelere dağıtımı yapılır.

Planlara ilişkin uygulamaların izlenmesi ve denetlenmesi

MADDE 14 – (1) Alt ölçekli planlar çevre düzeni planına uygun olmak zorundadır. Yetkili idareler, alt ölçekli planların çevre düzeni planına uygunluğunu sağlamak, izlemek ve denetlemekle yetkilidir.

(2) Bakanlık, onaylanan planları izler ve denetler.

(3) Kamu kurum ve kuruluşları, gerçek ve tüzel kişiler çevre düzeni planına aykırı imar planı uygulamalarını tespit ve delilleri ile birlikte yazılı olarak yetkili idareye bildirmekle yükümlüdür.

(4) Yetkili idarece yapılan inceleme sonucunda çevre düzeni planına aykırı alt ölçekli plan kararlarının veya uygulamalarının tespiti halinde, alt ölçekli planların çevre düzeni planı kararlarına uygun hale getirilmesi yetkili idarece ilgili idaresinden istenir. Aykırı kararların ilgili idaresince altmış gün içinde giderilmemesi halinde yetkili idarenin dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla, ilgilisi hakkında inceleme yapılmak üzere idarenin ilgili olduğu bakanlığa bildirilir. Bununla birlikte onaylı çevre düzeni planına aykırı imar planı hazırlayan müellif, hakkında ilgili mevzuat uyarınca gerekli işlemler yapılmak üzere, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile ilgili meslek odasına bildirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Diğer hükümler

MADDE 15 – (1) 3194 sayılı İmar Kanununun 9 uncu maddesi çerçevesinde yapılacak yatırımlara ilişkin 1/50.000 – 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planlarına ilişkin değişiklikler Çevre ve Orman Bakanlığının uygun görüşü alınmak suretiyle Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yapılır.

Yürürlük

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17– (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

Eki(1) görmek için tıklayınız

(1) : Değişik:RG-17/2/2009-27144

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
11/11/2008	27051
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Mevzuatın Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
1.	4/2/2009	27131
2.	17/2/2009	27144

11 Aralık 2010 CUMARTESİ           Resmî Gazete     Sayı : 27782

YÖNETMELİK

Başbakanlık(Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı)’tan:

KALKINMA AJANSLARI BÜTÇE VE MUHASEBE YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

28/9/2006 tarihli ve 26303 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kalkınma Ajansları Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğinin 28 inci maddesinin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(4) Mali yıl içerisinde ilan edilen ancak uygulaması ertesi yıllara sarkan proje ve faaliyet desteklerine dair toplam tutar, bütçesinde ödeneği bulunmak kaydıyla, yılı bütçesi kapsamında hazırlanacak ilgili üç aylık harcama programında gider tahmini olarak gösterilir ve kaynak aktarımı buna göre gerçekleştirilir.”

MADDE 2 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
28/9/2006	26303

11 Aralık 2010 CUMARTESİ           Resmî Gazete     Sayı : 27782

YÖNETMELİK

Başbakanlık(Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı)’tan:

KALKINMA AJANSLARI DENETİM YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

3/8/2009 tarihli ve 27308 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kalkınma Ajansları Denetim Yönetmeliğinin geçici 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan, “1/7/2010 tarihine kadar” ibaresi “1/1/2012 tarihine kadar” şeklinde, “1/7/2011 tarihine kadar” ibaresi ise “1/7/2012 tarihine kadar” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 2 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
3/8/2009	27308
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
22/12/209	27440

DEVLET MEMURLARININ ŞİKÂYET VE MÜRACAATLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

Bakanlar Kurulu Karar Tarihi – No: 28/11/1982 – 8/5743

Dayandığı Kanun Tarihi – No: 14/07/1965 – 657 

Yayımlandığı Resmi Gazete Tarihi – No: 12/01/1983 – 17926

BİRİNCİ KISIM

GENEL HÜKÜMLER

Amaç:

Madde 1 – Bu Yönetmelik, Devlet Memurlarının Şikâyet ve Müracaatları ile ilgili usul ve esasları belirlemek amacıyla 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun değişik 21 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Kapsam:

Madde 2 – Bu Yönetmelik hükümleri 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun değişik birinci fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlarda çalışan memurlar hakkında uygulanır. Türk Silahlı Kuvvetlerinde görevli subay, astsubay, sivil memur, sözleşmeli ve yevmiyeli personel; Anayasa ve Uyuşmazlık Mahkemesi Üye ve Yedek Üyeleri ile raportörleri; 2656 sayılı Hâkimler Kanununun 2661 sayılı Kanunla değiştirilen 18 ve 19 uncu maddeleri uyarınca bu Kanuna eklenen (1) ve (2) sayılı cetvellerde gösterilen Adli ve İdari Yargı mensupları; Danıştay ve Sayıştay meslek mensupları ve Sayıştay Savcı ve Savcı Yardımcıları; 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununa tabi kurumlarda çalışan öğretim elemanları hakkında bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.

İKİNCİ KISIM

ŞİKÂYET

Şikâyet Hakkı:

Madde 3 – Devlet Memurları amirleri veya kurumları tarafından kendilerine uygulanan idari eylem ve işlemlerden dolayı şikâyet hakkına sahiptirler.

Toplu Şikâyet Yasağı:

Madde 4 – Birden fazla Devlet Memurunun toplu olarak söz veya yazı ile şikâyette bulunmaları yasaktır. Bir veya aynı hadise birden fazla memurun şikâyetlerine sebep veya konu olursa bunların her biri, ayrı ayrı ve tek başına şikâyet haklarını kullanabilirler.

Yapılma Şekli:

Madde 5 – Şikâyetler söz veya yazı ile en yakın amirden başlanarak silsile yolu ile ve şikâyet edilen amirler atlanarak yapılır. Yazılı şikâyetler maksadı en iyi ifade edecek şekilde ve mevzuat hükümlerine uygun olarak yazılan bir dilekçe ile yapılır. Dilekçede tespit edilen eksiklikler ile suç teşkil etmeyen usulsüzlüklerin giderilmesi şikâyeti kabul eden amirlerce sağlanır. (Örnek: 1). Sözlü şikâyetlerde de bu esaslara uyulur. Sözlü olarak yapılan şikâyetler, şikâyeti yapanın istemi halinde yapıldıkları anda şikâyetçi ile şikâyeti kabul eden amir tarafından birlikte imzalanan bir tutanakla tespit olunur ve iki tarafa verilir. Amir de şikâyetin tutanağa geçirilmesini isteyebilir. Şikâyetçi tutanak düzenlenmesinden kaçınırsa şikâyet yapılmamış sayılır.

Karar Mercii:

Madde 6 – Şikâyet hakkında karar verme yetkisi şikâyet edilenin ilk disiplin amirine aittir. Şikâyeti kabul eden ancak karar verme yetkisi bulunmayan amirler bunları silsile yolu ile ve kendi görüşlerini de ilave etmek suretiyle birinci fıkrada belirtilen amirlere 3 gün içinde intikal ettirirler. Şikâyet edene de durum hakkında bilgi verirler.

Yapılacak İşlemler:

Madde 7 – Bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılan şikâyetler karar vermeye yetkili amirlerce incelenir ve karara bağlanır. Kararlar şikâyet sahiplerine ve lüzum görülürse şikâyet edilene yazı ile bildirilir.

Süre:

Madde 8 – Şikâyetlerin incelenmesi ve bir karara bağlanarak şikâyet sahiplerine tebliğ edilmesi ile ilgili bütün işlemlerin en geç şikâyet dilekçesinin karar merciine intikal ettiği tarihi izleyen 30 gün içinde tamamlanması zorunludur. Adli ve idari tahkikata konu olacak nitelikteki şikâyetler hakkında ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

İtiraz:

Madde 9 – Şikâyette bulunan ve şikâyet edilen memurlar yetkili amirlerce verilen kararlara karşı bir defaya mahsus olmak üzere kararın kendilerine tebliğini izleyen 10 gün içinde bir üst mercie itiraz edebilirler. İtirazların yapılmasında ve incelenip karara bağlanmasında şikâyetler hakkında bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar geçerlidir.

Şikâyet Edenin Sorumluluğu:

Madde 10 – Şikâyet haklarını kullanan Devlet Memurlarına şikâyetlerinden dolayı bir ceza verilemez.

Ancak, şikâyet haklarını bu Yönetmelikte tespit edilen usul ve esaslara aykırı surette kullananların veya her ne surette olursa olsun bu haklarını kullanırken bir suç işleyenlerin sorumlulukları saklıdır.

ÜÇÜNCÜ KISIM

MÜRACAAT

Müracaat Hakkı:

Madde 11 – Devlet Memurları kurumları ile ilgili resmi ve şahsi işlerinden dolayı müracaat hakkına sahiptirler.

Karar Mercii:

Madde 12 – Müracaatlar hakkında karar verme yetkisi, kurumların çalışma usul ve esaslarını belirleyen Kanun, Tüzük ve Yönetmelikler ile müracaat konusunu çözümlemeye yetkili kılınan mercilere aittir. Müracaatı kabul eden ancak sorunu çözümleme yetkisi bulunmayan amirler bunları silsile yolu ile birinci fıkrada belirtilen mercilere 3 gün içinde intikal ettirilir. Toplu müracaat yasağı, şekil, yapılacak işlemler, süre, itiraz, müracaat edenin sorumluluğu konularında uygulanacak hükümler.

Madde 13 – Bu yönetmeliğin 4, 5, 7, 8, 9 ve 10 ncu maddeleri ile belirlenen usul ve esaslar Devlet Memurlarının yapacakları müracaatlar hakkında da geçerlidir.

DÖRDÜNCÜ KISIM

DİĞER HÜKÜMLER

Amirlerin sorumlulukları:

Madde 14 – Bu Yönetmelikte belirlenen usul ve esaslara uygun olarak yapılmış bulunan şikâyet ve müracaatlar hakkında Yönetmelikte öngörülen görevlerini zamanında ve eksiksiz olarak yerine getirmeyen amirlere durumun niteliğine ve ağırlık derecesine göre 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun değişik 125 nci maddesinde sayılan disiplin cezalarından birisi verilir.

Diğer kamu görevlilerinin durumu:

Madde 15 – Bu Yönetmelik hükümleri 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun değişik 1 inci maddesinin 1 inci fıkrasında sayılan kurumlarda çalışan sözleşmeli ve geçici personel; aynı Kanunun ek geçici 12,13 ve 14 ncü maddeleri kapsamına giren personel; ek geçici 9 ncu maddede sayılan kurumlarda çalışan memurlar ile sözleşmeli ve geçici personel hakkında da uygulanır. Birinci fıkra kapsamına giren ve memur olmayan personelin bu Yönetmelikte belirlenen usul ve esaslara aykırı şikâyet ve müracaatları hakkında tabi oldukları mevzuat hükümleri uyarınca işlem yapılır.

Yürürlük:

Madde 16 – Bu Yönetmelik yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme:

Madde 17 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

ÖRNEK – 1

YAZILI MÜRACAAT/ŞİKAYET DİLEKÇE ÖRNEĞİ

TARİH

GÖREVİ:

ÜNVANI:

ADI SOYADI:

BABA ADI:

MEMLEKETİ:

DOĞUM TARİHİ:

MEMURİYETE BAŞLAMA TARİHİ:

SİCİL NO:

ÖZÜ :

DİLEKÇENİN VERİLECEĞİ AMİR’İN MAKAM ÜNVANI

DİLEKÇENİN METNİ 

İMZA

12 Ocak 2008 CUMARTESİ                        Resmî Gazete                 Sayı : 26754

YÖNETMELİK

Sermaye Piyasası Kurulundan:

EMEKLİLİK YATIRIM FONLARININ KURULUŞ VE FAALİYETLERİNE İLİŞKİN ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

28/2/2002 tarihli ve 24681 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Emeklilik Yatırım Fonlarının Kuruluş ve Faaliyetlerine İlişkin Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 17 nci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Bireysel emeklilik hesabındaki fon paylarından, katılımcının sistemde bulunduğu ay sayısı ile asgarî ücret tutarının çarpımına karşılık gelen birikim tutarı ve Kanunun 6 ncı maddesi kapsamında bireysel emeklilik sisteminden emekli olanlara yapılan yıllık gelir sigortası ödemelerinin aylık ödemeye isabet eden miktarının nafaka borçları hariç olmak üzere asgari ücret tutarına kadar olan kısmı haczedilemez, rehnedilemez, iflas masasına dahil edilemez. Bu fıkradaki hükümlerin uygulanmasında rehin, haciz veya iflas tarihinde geçerli brüt asgarî ücret tutarı esas alınır.”

MADDE 2 –

Aynı Yönetmeliğin 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Portföy yönetim sözleşmelerinin Kurulca belirlenen asgari unsurlara uygun olması zorunludur.”

MADDE 3 –

Aynı Yönetmeliğin 21 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin son cümlesi ile üçüncü fıkrasının son cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Ancak devlet iç ve dış borçlanma araçları için bu bentteki sınırlamalar uygulanmaz.”

“Ancak her durumda bir ihraççının para ve sermaye piyasası araçlarına yatırılan tutar, devlet iç ve dış borçlanma araçları hariç, fon varlıklarının %20’sini aşamaz.”

MADDE 4 –

Aynı Yönetmeliğin 22 nci maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 5 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 6 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Sermaye Piyasası Kurulu yürütür.

12 Ocak 2011 ÇARŞAMBA Resmî Gazete     Sayı : 27813

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

BİTKİ PASAPORTU SİSTEMİ VE OPERATÖRLERİN KAYIT ALTINA

ALINMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; zararlı organizma taşıyıcısı olabilecek bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile bunları üreten, ithalatını ve ticaretini yapan ve depolayanları kayıt altına almak, bu materyallerin hareketlerini izlemek, herhangi bir zararlı organizmaya rastlanması durumunda kaynağı bulunarak gerekli tedbirleri almaktır.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, Ek-1’de belirtilmiş olan bitki ve bitkisel ürünler ve diğer maddeler ile bunları üreten, ithalatını ve ticaretini yapanlar ile depolayanların kayıt altına alınması, denetlenmesi ve bitki pasaportu düzenlenmesine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 15, 17, 31, 32 ve 38 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Bitki: Canlı bitkiler ile bunların derin dondurulmamış meyve ve sebzeleri, yumrular, soğansılar, soğanlar ve rizomlar, kesme çiçekler, yapraklı dallar, budama artığı yapraklar, yapraklar, bitki doku kültürleri, canlı polen, göz, kalem ve çelik gibi canlılığını koruyan belirli parçaları ile dikim amaçlı olan botanik tohumlarını,

c) Bitki pasaportu: Bitki sağlığı ile ilgili bu Yönetmelikte belirlenen bitki sağlığı standartlarının ve özel şartların karşılandığını gösteren, çeşitli bitki ve bitkisel ürünler için standart hale getirilmiş, Bakanlıkça belirlenen usullere uygun olarak hazırlanan ve Bakanlık veya Bakanlıkça yetkilendirilenler tarafından düzenlenen resmi etiketi veya belirli ürünler için Bakanlıkça kabul edilen etiket dışındaki işareti,

ç) Bitki sağlığı kontrolörü: İl ve ilçe müdürlüklerinin bitki koruma servislerinde ve karantina müdürlüklerinde görev yapan, resmi kontroller yapmaya, üretim sahalarında bitki sağlığı önlemleri alınması için talimat vermeye, operatörleri resmi kayıt sisteminde kayıt altına almaya, bitki pasaportu basmaya veya operatörleri bitki pasaportu basımı için yetkilendirmek üzere görevlendirilen ziraat mühendisini,

d) Bitkisel ürün: Bitkisel orijinli, işlem görmemiş veya basit bir işlemden geçmiş, bitki tanımına girmeyen ürünleri,

e) Çiftçi Kayıt Sistemi (ÇKS): 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliği ile oluşturulan ve üreticilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerinin de kayıt altına alındığı veri tabanını,

f) Diğer maddeler: Bitki sağlığı açısından zararlı organizma taşıma riski bulunan, bitki ve bitkisel ürünler dışında kalan maddeleri,

g) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

ğ) İkame bitki pasaportu (RP): Orijinal bitki pasaportunun yerine düzenlenen pasaportu,

h) Karantina: Zararlı organizmaların ülkeye girişini veya ülke içinde yayılmasını önlemek amacıyla, bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile bulaşma ihtimali bulunan madde ve malzemelerin kontrol altına alınmasını,

ı) Korunmuş bölgeler (ZP): Bu Yönetmelik kapsamında yer alan, bir veya birden fazla bölgede yerleşik olan, bir veya birden fazla zararlı organizmanın o bölge için endemik olmadığı, çevre koşulları söz konusu zararlı organizmanın yerleşmesine uygun olmasına rağmen, o bölgede yerleşmemesi için korunan veya bu bölgelerde bulunmalarına rağmen eradikasyona tabi tutulan ve bu koşulların sağlandığı Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslara göre uygun sürvey sonuçları ile kanıtlanarak tanınan, düzenli ve sistematik olarak izlenen, söz konusu organizmanın o bölgede ortaya çıkması durumunda bildirimi zorunlu olan ve özel önlem alınan bölgeleri,

i) Müdürlük: Bakanlık il ve ilçe müdürlükleri ile zirai karantina müdürlüklerini,

j) Nihai tüketici: Ürünü bir daha satmamak üzere kendi bünyesinde kullanmak amacıyla satın alanları,

k) Operatör: Ek-1’de yer alan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile yemeklik patates üretenleri, ithal edenleri, depolayanları ve ticaretini yapanları,

l) Resmi kontrol: Bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerin bu Yönetmelik hükümlerine uygunluğunun doğrulanması için, bitki sağlığı kontrolörlerine verilen yetki çerçevesinde gerçekleştirdikleri izleme, gözetim, denetim, muayene, karantina, numune alma, analiz ve benzeri kontrolleri,

m) Zararlı organizma: Bitki veya bitkisel ürünlere zarar veren bitki, hayvan veya patojenik ajanların tür, strain veya biyotiplerini ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Operatörlerin Kayıt Altına Alınması ve Sorumlulukları

Operatörlerin kayıt altına alınması

MADDE 5 –

(1) Ek-1’de listelenmiş olan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin üretimini, ithalatını, depolamasını ve ticaretini yapacak operatörler ilgili müdürlüğe başvurarak kayıtlarını yaptırmak zorundadırlar.

(2) İlgili müdürlüğe başvuruda bulunan operatörler aşağıdaki şartları yerine getirdiği takdirde kayıt altına alınır ve kayıt numarası verilir.

a) Operatör Ek-2’de verilen başvuru formu ile ilgili müdürlüğe müracaat eder. Başvuru formu ekinde üretim yeri ile ilgili ÇKS kaydı, ÇKS kaydı yok ise; kendine ait tapu veya kira sözleşmesi ile birlikte kiraladığı yerin tapu fotokopisi, ecrimisil belgesi, maliki ölmüş arazilerle ilgili olarak tapu fotokopisi ve mirasçıları tarafından kullanıldığını gösterir muhtardan alınan belge ve 15/5/2009 tarihli ve 27229 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tohumculuk Sektöründe Yetkilendirme ve Denetleme Yönetmeliği gereğince faaliyet alanları ile ilgili Üretici ve Yetiştirici Belgeleri ile Bayilik Belgesini sunarlar. Ayrıca ithalatçılar, depolayanlar ve ticaretini yapanlar, ürünlerini bulundurdukları satış yeri, depo, sera gibi yerlerle ilgili bilgileri ibraz ederler.

b) Müdürlükçe operatöre ait belgeler kontrol edilir, tamam olması halinde alanın ve ofis şartlarının denetlenmesi için operatöre randevu verilir.

c) Kayıt öncesinde üretim yerlerinde veya sahalarda bitki sağlığı kontrolleri gerçekleştirilir. Üretim yerlerinde veya yakınlarında makroskobik kontroller yapılır. Toprakta yaşayan karantinaya tabi zararlı organizmaların tespiti amacıyla talimatlara uygun olarak üretim yerinden toprak ve/veya üretim harcı örneği alınır. Gerekli hallerde alandan veya civardan bitki örnekleri alınır. Alınan örnekler etiketlenerek analiz için laboratuvara gönderilir. Ofis şartları incelenir ve sorumlu bir kişinin olup olmadığı kontrol edilir. Herhangi bir eksikliğe rastlanılmaması ve analiz sonuçlarının temiz çıkması durumunda kayıt işlemi gerçekleştirilerek operatöre bir kayıt numarası verilir.

ç) Operatöre Ek-3’teki kayıt altına alınanların uymaya mecbur olduğu hususları içeren taahhütname imzalatılarak Ek-4’teki örneğe uygun kayıt sertifikası verilir.

d) Operatörün faaliyet yeri, üretim yeri, şekli ve deseninde değişiklik yapılacaksa, ilgili müdürlüğe bildirilerek yeni durum ile ilgili gerekli kontroller yapılır.

(3) Yemeklik patates üretimini, ithalatını, depolamasını ve ticaretini yapacak operatörler kayıt altına alınır ve kayıt numarası verilir. Bunun için;

a) Yemeklik patates üretimini, ithalatını, depolamasını ve ticaretini yapacak operatörler, Ek-2’de verilen başvuru formu ile ilgili müdürlüğe müracaat eder. Başvuru formu ekinde üretim yeri ile ilgili ÇKS kaydı, ÇKS kaydı yok ise; kendine ait tapu veya kira sözleşmesi ile birlikte kiraladığı yerin tapu fotokopisi, ecrimisil belgesi, maliki ölmüş arazilerle ilgili olarak tapu fotokopisi ve mirasçıları tarafından kullanıldığını gösterir muhtardan alınan belgeyi sunarlar. Ayrıca ithalatçılar, depolayanlar ve ticaretini yapanlar, ürünlerini bulundurdukları satış yeri, depo gibi yerlerle ilgili bilgileri ibraz ederler.

b) Müdürlük, yemeklik patates üretimini, ithalatını, depolamasını ve ticaretini yapacak operatörlerin belgelerini kontrol eder, tamam olması halinde Ek-3’teki kayıt altına alınanların uymaya mecbur olduğu hususları içeren taahhütname imzalatarak Ek-4’teki örneğe uygun kayıt sertifikası verir.

c) Yemeklik patates üretimini, ithalatını, depolamasını ve ticaretini yapacak olan operatörler, üretim yeri, depo, faaliyet yeri ve buna benzer bilgilerde değişiklik yapılacaksa, ilgili müdürlüğe bildirmek zorundadır.

ç) Kayıtlı yemeklik patates üreticileri, her üretim sezonunda üretime başlamadan önce üretim yeri ile ilgili, bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen bilgi ve belgelerle ilgili müdürlüğe müracat etmek zorundadırlar.

Kayıt altına alınan operatörlerin sorumlulukları

MADDE 6 – (1) Operatörler aşağıda belirtilen sorumlulukları yerine getirirler:

a) Ek-1’de listelenmiş olan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin üzerinde yetiştirildiği, üretildiği, depolandığı, saklandığı veya kullanıldığı ya da başka şekillerde bulunduğu tesislerin güncel planını tutmak.

b) Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin alımı, satımı ve üretimi ile ilgili kayıtları tutmak ve bu kayıtları en az üç yıl süreyle saklamak.

c) İlgili müdürlük ile görüşmeleri yürütmek üzere bitki üretimi ve bitki sağlığı konularında teknik açıdan deneyimli sorumlu bir kişiyi yetkilendirmek.

ç) Satın alınan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelere ait bitki pasaportları ile basılan bitki pasaportlarına ait bilgi ve belgeleri en az bir yıl süreyle saklamak.

d) İhtiyaç olduğu aşamada ilgili müdürlükten teknik destek almak suretiyle kendi iç kontrollerini yaparak, Ek-5 ve Ek-6’da listelenmiş olan veya herhangi bir bilinmeyen zararlı organizmaya rastlanılması durumunda ilgili müdürlüğe ivedilikle bilgi vermek.

e) Resmi kontrollerin gerçekleştirilebilmesi, numune alınabilmesi, kayıtların ve diğer belgelerin kontrol edilebilmesi için bitki sağlığı kontrolörlerine gerekli kolaylıkları sağlamak.

f) Bitki sağlığı kontrolörlerinin yaptığı resmi kontroller neticesinde, gerekli görülen örnekleme, izolasyon, söküm, işleme, işaretleme, mücadele, imha gibi bitki sağlığı önlemlerini ve Ek-7/A ve Ek-7/B’de yer alan özel şartların yerine getirilmesini sağlamak.

g) Yıllık olarak bitki ve bitkisel ürünlerin miktarını ve üretimlerinin durumunu veya değişiklikleri ilgili müdürlüğe bildirmek.

ğ) Genel Müdürlük tarafından hazırlanan talimat ve kılavuzlar çerçevesinde gerektiğinde ve belirlenen zamanlarda görsel muayene yapmak.

h) Yemeklik patates üreticileri için aynı parsele üç yılda bir defa dikim yapmak.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Bitki, Bitkisel Ürün ve Diğer Maddelerin Yurtiçi Hareketleri, Bitki Pasaportu, Bitki Pasaportlarının Basılması, İkame Bitki Pasaportu

Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin yurtiçi hareketleri

MADDE 7 –

(1) Ek-1’de listelenmiş bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelere bitki pasaportu eşlik etmek zorundadır.

(2)  Ek-5’te listelenmiş olan zararlı organizmaların hareketi yasaklanmıştır.

(3) Ek-6’da listelenmiş olan zararlı organizmalarla bulaşık bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin hareketi yasaklanmıştır.

(4) Ek-7/A’da yer alan özel şartların sağlanmaması durumunda bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin hareketi yasaklanmıştır.

(5) Yemeklik patateslerin dolaşımında ambalajların üzerine veya ürün dökme ise ürüne eşlik eden sevk irsaliyesi veya faturaya operatör kayıt numarasının yazılması zorunludur.

Bitki pasaportu

MADDE 8 –

(1) Bitki pasaportu bir etiketten ibaret ise aşağıdaki bilgileri içermek zorundadır.

a) “Bitki Pasaportu” ibaresi,

b) Ülke kodu (TR),

c) Sorumlu resmi kurum veya ayırt edici kodu,

ç) Kayıt numarası,

d) Seri numarası,

e) Botanik ismi,

f) Ürün miktarı,

g) Korunmuş bölge kodu (ZP) (Bitkiler veya bitkisel ürünler korunan bölgeye gönderilecekse),

ğ) İkame pasaport (RP) (Orjinal pasaport yeniden düzenlenmiş ise  menşei kayıt numarası),

h) Orijin (İthal edilmiş ise).

(2) Bitki pasaportu, bir etiket ve buna eşlik eden fatura, irsaliye gibi dokümanlardan ibaret ise;

a) Etiket üzerinde, birinci fıkrada belirtilen bilgilerden en az ilk beşinin bulunması zorunludur.

b) Etikete eşlik eden dokümanda birinci fıkrada belirtilen bilgilerin tümünün yer alması zorunludur.

(3) Bitki pasaportu bir sevkiyatın en küçük birimini temsil eden bitkilere, ambalajlarına veya bunları taşıyan araca iliştirilir. 

(4) Bitki pasaportunun tekrar kullanılması yasaktır.

(5) Yırtık, tasdikli olmayan değişiklikler içeren, yanlış yazılan ve okunamayan, bilgileri eksik olan, çevre şartlarından dolayı yıpranan veya dikkatsizce yazılan pasaportlar geçersizdir.

(6) Bitki pasaportu tamamen büyük harflerle veya daktilo yazısıyla doldurulur.

Bitki pasaportlarının basılması ve/veya depolanması

MADDE 9 –

(1) Bitki pasaportunun basımı ve/veya depolanması, ilgili müdürlük ya da yetkilendirilen operatörler tarafından düzenlenir.

(2) Ek-1’de listelenmiş olan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler için bitki pasaportu basma işlemi operatörün aşağıdaki şartları sağlaması ve müdürlüklere başvurusu üzerine gerçekleştirilir.

a) Operatör, 5 inci madde uyarınca kayıt altına alınmış olmalıdır.

b) Kayıt altına alınan operatörlere ait bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler müdürlükçe 12 nci maddeye uygun olacak şekilde kontrol edilmeli, Ek-5 ve Ek-6’da listelenmiş olan zararlı organizmalardan ari olmalıdır. Ek-7/A’da yer alan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler için aranan özel şartların yerine getirilmesi durumunda bitki pasaportu düzenlenir.

(3) Kayıtlı operatörler bitki pasaportu basma yetkisi için faaliyet gösterdiği yerdeki müdürlüğe müracaatta bulunurlar. İlgili müdürlük yerinde yaptığı denetim sonucunda kayıtlı operatöre, 12 nci maddede ortaya konulmuş olan resmi kontroller sonucunda Ek-1’de listelenmiş olan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler Ek-5 ve Ek-6’da listelenmiş olan zararlı organizmalardan ari ise ve Ek-7/A’da belirtilmiş olan özel şartlar yerine getirilmiş ise bitki pasaportu basma yetkisi verir. Yetkilendirme bir yıl süre ile geçerlidir.

(4) Ek-1’de yer alan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ithal edilmiş ise; bitki pasaportu, ithalat işlemini gerçekleştiren müdürlükçe veya yetkilendirilen operatörce basılır. Bitki pasaportu, ithalat işlemi gerçekleştikten sonra düzenlenir. İthal olan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler korunmuş bölgelere gönderilecek ise korunmuş bölgenin şartlarını sağladıktan sonra bitki pasaportu düzenlenir.

İkame bitki pasaportu

MADDE 10 –

(1) Bitki pasaportuna konu olan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin parçalara ayrılması veya birleştirilmesi durumunda ikame bitki pasaportu düzenlenir.

(2) İkame bitki pasaportu, operatörün başvurusu üzerine, sorumlu müdürlüklerce veya bitki pasaportu basımına yetkili olan operatörler tarafından düzenlenir.

(3) İkame bitki pasaportu için başvuruda bulunan operatörler kaç ikame pasaportuna ihtiyaç duyduklarını, bitkilerin geldiği ve gönderilmesi planlanan yerleri ilgili müdürlüğe bildirir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Korunmuş Bölgelerin Belirlenmesi ve Özel Şartlar

Korunmuş bölgelerin belirlenmesi ve özel şartlar

MADDE 11 –

(1) Korunmuş bölgeler ve bu bölgelerle ilgili özel şartlar Ek-7/B’de belirlenmiştir.

(2) Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin belirlenen korunmuş bölgelere girişine;

a) Zararlı organizmalardan ari olmaları ve Ek-5, Ek-6, Ek-7/A ve Ek-7/B’deki şartları sağlamaları,

b) Beraberlerinde 8 inci maddeye göre düzenlenmiş bir bitki pasaportu bulundurmaları halinde izin verilir.

(3) Ek-7/B’de belirlenmiş olan korunmuş bölgenin kodu 7/B1 olarak belirlenmiştir. Bitki pasaportu üzerindeki korunmuş bölge kodu 7/B1 olarak belirtilecektir.

(4) Ek-7/B’deki şartları sağlamayan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin korunmuş bölgeye veya korunmuş bölgeler arasında hareketine izin verilmez.

(5) Korunmuş bölgelere gönderilecek bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler için operatörler; bu ürünlerin ilgili korunmuş bölgenin şartlarını karşılayıp karşılamadığına karar vermesi ve gerekli adımları atabilmesi için ilgili müdürlüğe önceden bildirimde bulunurlar. Şartları uygun olan bitki ve bitkisel ürün ve diğer maddeler için ilgili müdürlük veya yetkilendirilmiş operatör tarafından bitki pasaportu düzenlenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Resmi Kontroller ve Resmi Önlemler

Resmi kontroller

MADDE 12 –

(1) Kayıtların kontrolü:

a) Kayıtlı operatörlerin belgeleri yılda en az bir defa kontrol edilir.

b) Operatörlerin kayıt ve bitki pasaportu ile ilgili saklamak zorunda olduğu belgeler kontrol edilir.

c) Üretilen veya ticareti yapılan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile ilgili kayıtlar kontrol edilir.

ç) Operatörlerce, listelenmiş zararlı organizmaların iç kontrollerinin yapılıp yapılmadığı ve zararlı organizma görülmesi durumunda görüldüğü tarih ile bununla ilgili alınan önlemler ve uygulamalar ile ilgili kayıtların tutulup tutulmadığı kontrol edilir.

d) Ek-1’de listelenmiş bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin sevkiyatında geçerli bir bitki pasaportunun kullanılıp kullanılmadığı kontrol edilir.

(2) Arazi kontrolü:

a) Operatörün temin edeceği arazi haritası ile ekili ve dikili ürünlerin dağılımı ve bunların hangilerinin kontrole veya bitki pasaportuna ihtiyaç olduğu belirlenir. Bu bilgiler doğrultusunda bitki sağlığı kontrolleri yapılır.

b) Ek-1’de listeli bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile çevrede konukçu olabilecek tüm bitkiler zararlı organizma semptomları yönüyle kontrol edilir. 

c) Vejetasyon kontrolü yılda en az bir kez olmak üzere uygun dönemde yapılır.

ç) Kontrollerde zararlı organizma şüphesi olduğunda ve özel şartların yerine getirilmesi amacıyla numune alınır ve analiz için ilgili laboratuara gönderilir.

d) Arazi kontrolü sonucunda Ek-8’deki yıllık denetim formu iki suret düzenlenir. Düzenlenen yıllık denetim formunun bir sureti operatöre verilir, bir sureti de ilgili müdürlükte kalır.

Resmi önlemler

MADDE 13 –

(1) Yapılan makroskobik kontroller esnasında herhangi bir semptoma rastlanması durumunda operatör, müdürlükçe ön görülen önlemleri alır. Gerektiğinde zararlı organizmaların teşhisi için numune alınarak analiz için ilgili laboratuara gönderilir.

(2) Zararlı organizma ile bulaşık olduğu tespit edilen bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelere, masrafı sahibine ait olmak üzere, gerekli bitki sağlığı önlemleri uygulanır. Uygulanan önlemler sonucunda zararlı organizma yayılma riski ortadan kalktığında bitki pasaportu ile nakline ilgili müdürlük izin verebilir.

(3) Zararlı organizma ile bulaşık olduğu tespit edilen bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler, bitki sağlığı önlemlerinin yeterli olmadığı ve zararlı organizmaların yayılma riskinin devam ettiği durumlarda ilgili müdürlüğün gözetiminde operatör tarafından imha edilir.

(4) Zararlı organizmanın yayılma riski ortadan kalkıncaya kadar, üreticinin faaliyetlerinin bir kısmı veya tamamı yasaklanır. 

(5) Gerekli görülen yerlerde bitkilerin cins, nevi veya çeşidi değiştirilebilir; münavebe tatbik ettirilebilir, ekim ve dikimine yasak getirilebilir veya gerekli fenni tedbirler uygulanabilir.

(6) Operatörler, zararlı organizmaya rastlanması durumunda hızla ilgili müdürlüklere gerekli karantina tedbirlerinin alınması ve izlenebilirliğin sağlanması için bilgi vermek zorundadırlar.

ALTINCI BÖLÜM

Genel Müdürlük, Müdürlük, Bitki Sağlığı Kontrolörünün

Görev ve Sorumlulukları

Genel müdürlüğün görev ve sorumlulukları

MADDE 14 –

(1) Genel Müdürlük;

a) Operatörlerin kayıt sistemini hazırlar ve temin eder.

b) İzleme programlarını hazırlar.

c) Eğitim, yayım ve benzeri faaliyetleri yürütür.

ç) Bitki pasaportu sistemi ve operatörlerin kayıt altına alınması için ilgili birimleri yetkilendirir.

d) Bitki pasaportu ve kayıt sistemi ile ilgili uygulama birlikteliği sağlar.

e) Gerekli durumlarda sürvey programları hazırlar.

f) Tüm verilerin, dokümanların ve elektronik veritabanı arşivinin güvenliğini yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre sağlar.

g) Operatörler tarafından yapılacak görsel muayenede kullanılmak üzere talimat ve kılavuzlar hazırlar.

Müdürlüğün görev ve sorumlulukları

MADDE 15 –

(1) Müdürlük;

a) Operatörlerin kimlik, üretim yeri, üretim parseli, üretim deseni ve işletmeye ilişkin diğer bilgilerini kayıt sistemine girer veya girilmesini sağlar.

b) Kayıt altına alınacak yerlere ait verilerle ilgili yerinde kontrol yaptırır.

c) Kayıt altına alınan yerlerin yıllık kontrol planlarını hazırlar.

ç) Kayıt altına alınan operatörlere belirli dönemlerde bitki pasaportu, bitki sağlığı ve bunların uygulamalarındaki değişiklikler ile ilgili konularda eğitim verir.

d) Genel Müdürlüğe düzenli olarak bilgi akışı sağlar. 

e) Yeni bir zararlı organizmaya rastlanılması durumunda ilgili yerlerle koordinasyon sağlayarak gerekli tedbirleri alır.

f) Yeni bir zararlı organizma tespit edildiğinde gerekli sürvey programı hazırlanması için Genel Müdürlüğe teklifte bulunur.

g) Bitki pasaportu düzenler ve basar.

ğ) Yapılan denetimler sonucu uygun görülen operatörlere bitki pasaportu düzenleme ve basma yetkisi verir.

h) Bitki sağlığı kontrolörlerinin iyi bir kontrol yapabilmeleri için gerekli ekipman ve malzemeleri temin eder.

ı) Yapılan denetimlere dayanarak bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler için kısıtlamalar getirir, bitki pasaportunun geçerli olduğu bölgeleri belirler, ikame bitki pasaportunun düzenlenme şartlarını belirler.

Bitki sağlığı kontrolörlerinin görev ve sorumlulukları

MADDE 16 –

(1) Bitki sağlığı kontrolörleri; tarla, bağ, bahçe, fidelik, fidanlık, mera ve kültüre elverişli olsun olmasın her türlü arazide ve silo, ambar, nakliyat ambarları, çırçırlama, tohum ve dane ayıklama yerleri, değirmenler, un ve çeltik fabrikaları ve bunlar gibi bitki ve bitkisel ürün bulundurulan, işlenen ve satış yapılan yerlerde resmi kontroller yapar.

(2) Bitki sağlığı kontrolörleri, operatörleri kayıt altına almak için;

a) Başvuruları alır, üretim sahasının şemasını veya haritasını alır ve kayıt tutar.

b) Sunulan belgeleri kontrol eder.

c) Sunulan belgelerde yer alan bilgileri gerçek durumla karşılaştırır.

ç) Bitki sağlığı kontrollerini arazide yapar.

d) Laboratuvar testleri için numune alır.

e) Operatörlerin zorunlulukları ve diğer bitki sağlığı koşulları hakkında bilgi sağlar.

f) Kontrol edilen verileri veri tabanına aktarır ve saklar, belgelerin saklandığı dosya ilgili müdürlükte saklanır, bir nüsha ise operatörde bulunur.

g) Kayıt numarası verir ve kayıt numarasının üzerinde yazılı olduğu bir kayıt sertifikası düzenler.

(3) Bitki sağlığı kontrolörleri, operatörleri bitki sağlığı açısından denetlemek için;

a) Bitki sağlığı kontrolünü en doğru zamanda, yılda en az bir kez yapar.

b) Bitki sağlığı kontrolünü tercihen üretim sahasında gerçekleştirir.

c) Operatörler hakkındaki verileri kaydeder.

ç) Belli bitkiler ile alakalı olan zararlı organizmalar hakkında bilgi edinir.

d) Korunan bölgelerle ilgili uygulama bilgisi verir ve prosedürü anlatır.

(4) Bitki sağlığı kontrolörleri;

a) Yılda en az bir kez doküman kontrolü yapar.

b) Alım ve satım ile ilgili dokümanları kontrol eder.

c) Kullanılan bitki koruma ürünleri ve miktarlarını kontrol eder.

(5) Bitki sağlığı kontrolörleri;

a) Yetkilendirme öncesi operatörün onay için getireceği bitki pasaportu örneklerini inceler.

b) Operatörün faaliyetleri ve bitkileri, bitki sağlığı şartları ile uyumlu ise bitki pasaportu basma yetkisi için ilgili müdürlüğe öneride bulunur.

c) Operatörün kaç adet bitki pasaportu bastığını, ne kadarının kullanıldığını, satılan bitki sayısı ile kıyaslamak suretiyle kontrol eder.

ç) Üretim sahasında, satış merkezlerinde, dağıtım noktalarında ve diğer noktalardaki bitki pasaportlarının doğruluğunu kontrol eder.

d) Bitki pasaportunun uygun materyalden yapılıp yapılmadığını, standartlara uygun olup olmadığını ve sevk edilen ürüne iliştirilip iliştirilmediğini kontrol eder, tekrar kullanımını önler.

e) İkame pasaport basılması için dökümanları ve bitkileri kontrol eder.

(6) Bitki sağlığı kontrolörleri, bitki sağlığı önlemlerini uygulamak için;

a) Zararlı organizma şüphesi varsa laboratuvar testleri için numune alır.

b) Eğer laboratuvar testleri pozitif ise, alınması gereken bitki sağlığı önlemleri için operatöre yazılı bildirimde bulunur. Bu önlemler;

1) Bulaşık olan bitkilerin imha edilmesi,

2) Bulaşık olan bitkilerin yakın çevresinde yetişen konukçu bitkilerin imha edilmesi,

3) Bitki pasaportu kullanımının durdurulması,

4) Ürün rotasyonu uygulanması,

gibi tedbirleri içerir.

c) Aşağıdaki işlemleri de yerine getirir:

1) Sınırları belirlenmiş alanlar oluşturur.

2) Bir karantina süresi tespit eder ve bitki sağlığı önlemlerinin alınmasını sağlamak için bildirimde bulunur.

3) Düzenli aralıklarla üretim sahasında kontrol yapar.

4) Bulaşma kaynağını tespit edebilmek için izleme yapar.

5) Çevredeki alanlardaki üretim, bulaşık olan sahadaki faaliyet ile ilgili ise buralarda da gerekli kontrolleri yapar.

6) Karantina süresi dolduktan sonra eğer tüm tarif edilen önlemler alınmışsa bitki sağlığı kontrollerini yapar ve laboratuvar testleri için numune alır.

ç) Eğer bitki sağlığı kontrolleri ve laboratuar testlerinin sonuçları negatif ise; bitki pasaportu kullanımı ile ilgili müdürlüğe önerilerde bulunur.

d) Yaptıkları kontrollerle ilgili olarak kontrol protokolü düzenler.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İstisnalar

MADDE 17 –

(1) Kendi ihtiyacı için üretim yapan ve ticari bir amaç gütmeyen üreticilerin kayıt altına alınma ve bitki pasaportu kullanma zorunlulukları bulunmamaktadır.

(2) Yemeklik patates bitki pasaportundan muaf olup, nihai tüketicilere satışını yapanlar da kayıt altına alınmazlar.

İdari yaptırımlar

MADDE 18 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (ç), (f), (g), (h) ve (ı) bentlerinde belirtilen idari yaptırımlar uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler

MADDE 19 –

(1) 12/4/2007 tarihli ve 26491 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Fidanlık, Fidelik, Süs Bitkileri ve Çiçek Soğanı Üretilen Yerlerin Ruhsatlandırılmasına İlişkin Yönetmelik ile 29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ticari Amaçlı Patateslerin İzlenebilirliği Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Daha önce ruhsat alan fidan, fide, süs bitkisi ve çiçek soğanı üreticileri bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içerisinde bu Yönetmeliğe uyum sağlamak zorundadır.

Yürürlük

MADDE 20 –

(1) Bu Yönetmeliğin;

a) Ek-1’inde listelenmiş olan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerden Prunus L. (taş çekirdekliler), Malus Mill. (elma), Pyrus L. (armut) fidanı üreticileri için Yönetmeliğin ilgili hükümleri yayımı tarihinden itibaren üç ay sonra,

b) Diğer hükümleri 1/12/2011 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 21 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

12 Mart 2009 PERŞEMBE   Resmî Gazete     Sayı : 27167

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ISLAH AMAÇLI YETİŞTİRİCİ BİRLİKLERİNİN KURULMASI VE HİZMETLERİ HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 19/12/2001 tarihli ve 24615 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Islah Amaçlı Yetiştirici Birliklerinin Kurulması ve Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Bir birliğin kurulabilmesi için aynı tür, ırk veya hattan hayvanlarla çalışan, ana sözleşmede belirlenen üyelik şartlarına haiz yedi yetiştiricinin bağlı bulundukları İl Müdürlüğüne yazılı olarak başvurmaları gerekir. Kuruluş izni alan Birlik ana sözleşme özetini Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlatır ve üç ay içinde en az 25 üye ile Genel Kurul toplantısını yapar. Genel Kurul Toplantısı yapmayan birliğe bir kereye mahsus olmak üzere üç ay daha ek süre verilir. İkinci üç ay içerisinde genel kurulunu yapamayan birlik, fesih edilmiş sayılır. Genel kurulunu yapan birlik bu Yönetmelikle belirlenen amaçlar doğrultusunda faaliyetine başlar.”

“ Birlik üyeleri şunlardır:

a) Asıl Üye: Merkez Birliğin belirlediği asgari sayıda aynı ırktan hayvan varlığına sahip ve soy kütüğü sistemine dahil işletmeler,

b) Aday Üye: Merkez Birliğin belirlediği asgari sayıda aynı ırktan hayvan varlığına sahip olmayan ön soy kütüğüne kayıtlı işletmeler,

c) Geçici Üye: Merkez Birliğin belirlediği asgari sayıda farklı ırktan hayvana sahip ve soy kütüğüne dahil olmak isteyen işletmelerdir. 

Geçici ve aday üye işletmelerin temsilcilerinin seçimlerde oy hakkı yoktur.”   

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (o) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“o) Merkez Birliği Genel Kuruluna, iki üyeden az olmamak üzere ve üye sayısının 1/25’i ile 1/100’ü arası oranda temsilci seçmek.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 16 – Olağan Genel Kurul, Yönetim Kurulunun daveti ile Nisan ayının sonuna kadar dört yılda bir, en az asıl üye tam sayısının yarısından bir fazlasının katılımı ile toplanır. Genel Kurulda çoğunluk sağlanamadığı takdirde, kurucu sayısından az olmamak üzere çoğunluk aranmaksızın, en geç iki ay içerisinde toplantı yapılır.”

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 18 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Yönetim Kurulu o yıla ait Genel Kurul toplantısının yapılacağı tarihten bir ay önce toplantı ilanını da içeren bir yazı ile birlikte gündemi taahhütlü mektup ile üyelerine gönderir veya imza karşılığı elden ulaştırır. Ayrıca Genel Kurul toplantısının yapılacağı tarihten 15 gün önce ortakların en kolay ve en emin şekilde haber almalarını sağlamak üzere gazete ile toplantı çağrısı ve ilanını yapar. İlanda çoğunluğun sağlanamaması halinde ikinci toplantının tarihi de belirlenir.”

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 26 ncı maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Birlik Yönetim Kurulu, dört yıl için Genel Kurul tarafından asıl üyeler arasından seçilen, yedi asıl üye ile beş yedek üyeden oluşur.”

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 27 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, üçüncü fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiş ve diğer fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.

“Birlik Yönetim Kurulu kendi üyeleri arasında; bir başkan, bir başkan yardımcısı ve bir muhasip üye ile sekretaryayı yürütecek bir üye seçer. Başkan ve bir Yönetim Kurulu üyesi olmak üzere en az iki kişi, Birliği Ticaret Siciline tescil ettirmek üzere temsile yetkili kılınır. Aynı toplantıda Yönetim Kurulunun yapacağı toplantı tarihi ve yeri belirlenir. Bu toplantıda, ayrıca, gerektiğinde zorunlu olabilecek olağan dışı toplantılara ilişkin karar alınır.”

“Birlik Yönetim Kurulu, Yönetim Kurulu başkanının katılımı ile toplanır. Başkanın mazeret bildirdiği toplantılar başkan yardımcısının başkanlığında gerçekleştirilir. Yönetim Kurulu değişikliği ile ilgili olarak Yönetim Kurulu üyelerinin yapacağı yazılı müracaatlar yönetim kurulu başkanı tarafından bir ay içinde yerine getirilir.”

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 31 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Birlik Denetleme Kurulu dört yıl için Genel Kurulca birlik asıl üyelerinden seçilen beş asıl üye ile üç yedek üyeden teşekkül eder, bu üyelerde de Yönetim Kurulu üyelerinde aranan şartlar aranır.”

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 38 inci maddesinin dördüncü fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki beşinci fıkra eklenmiş ve mevcut beşinci fıkra altıncı fıkra olarak teselsül ettirilmiştir.

“Teknik İşler Şube Müdürlüğü ile Sağlık İşleri Şube Müdürlüğüne atanacak personelin Ziraat Fakültesi veya Veteriner Fakültesi mezunu olması şartı aranır.” 

MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 46 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 46 – Merkez Birliği Genel Kurullarında birliği temsil etmek üzere birlik Genel Kurulunca üye tam sayısının 1/25’i ile 1/100’ü arası oranda delege seçilir.”

MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 53 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 53 – Genel Kurul dört yılda bir, birlik asıl üyelerinden seçilen delegelerin tam sayısının yarısından bir fazlasının katılımı ile olağan olarak toplanır. Ayrıca gerektiğinde Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu veya delege tam sayısının en az 1/5’inin imzaladıkları ortak dilekçe ile dilekçe tarihinden itibaren iki ay içerisinde olağanüstü toplanır. Bu şekilde çoğunluk sağlanamaz ise takip eden iki ay içerisinde kurucu üye sayısından aşağı olmamak üzere tekrar toplanır. Bu toplantıda çoğunluk şartı aranmaz.”

MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 54 üncü maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Merkez Birliği Yönetim Kurulu, dört yıl için Merkez Birliği Genel Kurulunca kendi üyeleri arasından seçilen yedi asıl, beş yedek üyeden oluşur. Yönetim Kuruluna bir ilden en fazla bir üye girer.”

MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 55 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 55 – Yönetim Kurulu, kendi üyeleri arasından bir başkan bir başkan yardımcısı, bir muhasip üye ve bir sekreter üye seçer.”

MADDE 13 – Aynı Yönetmeliğin 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Kanun ve yönetmelikler ile Ana Sözleşmede belirtilen görevleri yürütür ve bu amaçla her ay mutat toplantı yapar.”

“h) Merkez Birliği üyesi olan tüm birlikleri denetler gerektiğinde Bakanlıktan veya bağımsız denetim kurumlarından denetim ister.”

MADDE 14 – Aynı Yönetmeliğin 57 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 57 – Genel Sekreter; Ziraat Fakültesi veya Veteriner Fakültesi mezunu ve Birliğin faaliyet yürüttüğü konuda tecrübeli kişiler arasından Merkez Birliği Yönetim Kurulunca sözleşmeli olarak istihdam edilir. Genel Sekreterin İngilizce bilmesi tercih edilir. 

Genel Sekreter aynı zamanda Yönetim Kurulunun tabii üyesidir ve Yönetim Kurulu kararlarını uygular. Genel Sekreterin oy hakkı yoktur.”

MADDE 15 – Aynı Yönetmeliğin 58 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 58 – Denetleme Kurulu, dört yıl süre için Genel Kurulca seçilen beş asil ve üç yedek üyeden oluşur. Yönetim Kurulu üyelerinde aranan şartlar aranır.”

MADDE 16 – Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin ikinci, 12 nci maddesinin birinci, 18 inci maddesinin dördüncü, 19 uncu maddesinin ikinci, 20 nci maddesinin birinci, 22 nci maddesinin birinci, 26 ncı maddesinin iki ve beşinci, 32 nci maddesinin birinci ve 33 üncü maddesinin iki ile üçüncü fıkralarında yer alan “asil” ibaresi “asıl” olarak değiştirilmiştir.

GEÇİCİ MADDE 1 – Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, üç yıl için seçilmiş olan Merkez ve İl Birlikleri Genel Kurul süreleri bir yıl uzar.

GEÇİCİ MADDE 2 – Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte Merkez Birliği şeklinde örgütlenmesini tamamlamamış birliklerin kuruluş işlemleri İl Müdürlüğünce gerçekleştirilir.

MADDE 17 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 18 – Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür. 

12 Mart 2010 CUMA         Resmî Gazete     Sayı : 27519

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ULUSAL BAKLAGİL KONSEYİ KURULUŞ VE ÇALIŞMA ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununda belirlenen ulusal tarım politikaları çerçevesinde çalışmalar yapmak üzere; baklagil üreticileri ile baklagil bitkilerinden elde edilen asıl ve yan ürünlerin ticaretini yapan tüccarlar, sanayiciler ve/veya bunların oluşturdukları birlikler, dernekler, kooperatifler ile baklagille ilgili araştırma ve eğitim kurumları, meslek odaları ve sivil toplum kuruluşlarının bir araya gelerek tüzel kişiliği haiz bir Ulusal Baklagil Konseyi kurmalarını sağlamak ve konseyin kuruluş, işleyiş, yönetim, görev, yetki, denetim ve gelirlerine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelikte yer alan;

a) Araştırma ve Danışma Kurulu: Bakanlık, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Hazine Müsteşarlığı ile Dış Ticaret Müsteşarlığından konularında uzman birer üye ile araştırma ve meslek kuruluşları üyeleri arasından Genel Kurul tarafından seçilecek beş üye olmak üzere toplam dokuz üyeden oluşan kurulu,

b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

c) Denetleme Kurulu: Denetleme konusunda belirli bir mesleki bilgiye sahip araştırma ve meslek kuruluşları grubu üyeleri arasından seçilecek bir asıl ve bir yedek üye, tarım, ticaret ve sanayi gruplarının kendi aralarından seçeceği bir asıl ve bir yedek üye ile Bakanlığın atayacağı bir asıl ve bir yedek üye olmak üzere üç asıl ve üç yedek üyeden oluşan kurulu,

ç) Genel Kurul: Konsey üyesi kuruluş temsilcilerinin katılımıyla oluşturulan kurulu,

d) Kanun: 5488 sayılı Tarım Kanununu,

e) Konsey: Ulusal Baklagil Konseyini (UBK),

f) Kurucular Kurulu: Konsey kurulması için müracaat eden ve konseyin kuruluşunu oluşturan kişileri,

g) Kuruluş dilekçesi: Konseyin kurulması talebini içeren dilekçeyi,

ğ) Sanayici: Baklagil bitkilerinden elde edilen her türlü asıl ve yan ürünleri, işleyerek yarı mamul ve mamul ürünlere veya enerjiye dönüştüren ve bunları pazarlayan, Sanayi Odaları ile Ticaret Odalarına kayıtlı gerçek ve tüzel kişiler ile bunların üye olduğu birlik, dernek, kuruluş temsilcilerini,

h) Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu: Tarım Kanununun 16 ncı maddesi ile kurulan kurulu,

ı) Tüccar: Baklagil bitkisinden elde edilen her türlü asıl ve yan ürünlerin alımı, satımı, ihracatı veya ithalatını yapan ve Ticaret Odası veya Ticaret Borsalarına kayıtlı gerçek ve tüzel kişiler ile bunların üye olduğu birlik, dernek, kuruluş temsilcilerini,

i) Üretici: Baklagil ürünü yetiştiren, Ziraat Odalarına ve Çiftçi Kayıt Sistemine kayıtlı çiftçiler ile üye ve ortak olduğu kooperatif, birlik ve dernek temsilcilerini, baklagil tohumu üretimi yapan özel kuruluşları,

j) Ürün: Nohut, mercimek, fasulye ve bunlar gibi baklagil ile bunların yan ürünlerini,

k) Yönetim Kurulu: Genel Kurul tarafından, 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (a), (b), (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen grup üyeleri arasından seçilen ikişer asıl ikişer yedek üye ile aynı maddenin (d) bendinde belirtilen grup üyeleri arasından seçilen bir asıl ve bir yedek üye olmak üzere dokuz asıl, dokuz yedek üyeden oluşan kurulu, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Konseyin Kuruluşu, Görevleri ve Üyelik

Konseyin kuruluşu ve kurucular kurulu

MADDE 4 –

(1) Konsey, bu Yönetmelikte belirtilen tarım alt grubu, ticaret alt grubu, sanayici alt grubu ve üretici tüccar ve sanayici alt gruplarından en az iki üye olmak üzere, toplam sekiz üye tarafından düzenlenen kuruluş dilekçesinin Bakanlıkça onaylanmasıyla kurulur ve tüzel kişilik kazanır.

(2) Konseyin adı Ulusal Baklagil Konseyi olup, merkezi Ankara’dadır.

(3) Kuruluş müracaatının eksiksiz ve tam olarak Bakanlık kayıtlarına girmesi ilk müracaat olarak kabul edilir. Kuruluş dilekçesinde, müracaat edenlerin TC kimlik numaralarının belirtilmesi ve dilekçeye temsil ettikleri kurumdan alınmış yetki belgesinin eklenmesi gerekir.

(4) Kuruluş dilekçesinde adı geçen üyeler, kurucular kurulunu oluşturur. Kurucu üyeler ilk olağan genel kurul toplantısına kadar aidat ödemez.

Kurucular kurulunun görevleri, yetkileri ve görev süresi

MADDE 5 –

(1) Kurucular Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır:

a) Konseye üye kaydeder.

b) Kuruluşu takip eden altı ay içerisinde olağan genel kurul toplantısını gerçekleştirir.

c) Yönetmelikte belirtilen her türlü iş ve işlemi yapar.

ç) Genel Kurul toplantısına kadar konseyi temsil eder.

(2) Kurucular Kurulu, Yönetim Kurulunun yetkilerini haizdir. Kurulun görev süresi ilk olağan genel kurul toplantısına kadar devam eder.

Konseyin alt grupları

MADDE 6 –

(1) Konsey üyesi kuruluşlar, çalışma alanları itibarıyla aşağıdaki gruplardan oluşur:

a) Tarım alt grubu üyeleri: Baklagil üretilen bölgelerdeki Ziraat Odaları ile Çiftçi Dernekleri, Baklagil Tarım Satış Kooperatifleri ve Birlikleri, Türkiye Ziraat Odaları Birliği, faaliyet konusu baklagil olan Tarımsal Amaçlı Kooperatifler ve Birlikleri, faaliyet konusu baklagil olan tarım kredi kooperatifleri, baklagil tohumu üretimi yapan özel kuruluşlar, baklagille ilgili diğer üretici kuruluşlar ve Tarımsal Üretici Birlikleri.

b) Ticaret alt grubu üyeleri: Baklagil asıl ve yan ürünlerinin ticaretinin olduğu bölgelerdeki Ticaret Odaları, Ticaret Borsaları, faaliyet konusu baklagil olan Lisanslı Depo İşletmeleri, Baklagil, Un ve Mamulleri İhracatçı Birlikleri.

c) Sanayi alt grubu üyeleri: Baklagil asıl ve yan ürünleri sanayisinin olduğu bölgelerdeki Sanayi Odaları, baklagil ve unlu mamuller, baklagil yan ürünleri, un değirmenleri, unlu mamul işleyen imalathaneler, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği.

ç) Araştırma ve Meslek Kuruluşları alt grubu üyeleri: Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Dış Ticaret Müsteşarlığı, Hazine Müsteşarlığı, Devlet Planlama Teşkilatı (DPT), Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), Türk Standartları Enstitüsü (TSE), Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı (KOSGEB), baklagil asıl ve yan ürünleri ile baklagil ve unlu mamuller konularında araştırma ve öğretim yapan kuruluşlar, üniversite, enstitü ve araştırma merkezleri ile benzeri özel sektör kuruluşları, doğrudan baklagille ilgili diğer sivil toplum örgütleri ve ilgili Mühendis Odaları.

d) Üretici tüccar ve sanayici alt grubu üyeleri.

Konseyin görev ve yetkileri

MADDE 7 –

(1) Konsey, 1 inci maddede belirtilen amaçlar doğrultusunda aşağıdaki faaliyetleri gerçekleştirir.

a) Ürünle ilgili almış olduğu kararları, yılda en az bir kez ve istenildiğinde Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kuruluna rapor halinde sunar.

b) Piyasa koşulları ve uluslararası gelişmeler ışığında planlar oluşturur, uygular veya uygulanmasına yardımcı olur.

c) Sektörle ilgili verileri toplar, baklagil konusunda ortaya çıkan gelişmeler çerçevesinde ortak bir strateji belirler.

ç) Baklagil ve ilgili sektörlere ilişkin olarak ulusal ve uluslararası düzeyde araştırma, inceleme yapar, yaptırır ve bunları Konsey üyeleri ile ilgili kişi ve kurumlara aktarır.

d) Hazırlanacak düzenli raporlarla baklagil ve ilgili sektörlere yönelik kararlar alan ilgili birimlerin bilgilendirilmesi ve kamuoyu oluşturulmasını sağlar.

e) Baklagil üretimi, tüketimi ve ticaretinin geliştirilmesine yönelik faaliyetlerde bulunur.

f) Diğer ülkelerde benzeri faaliyetler gösteren kuruluşlarla işbirliği yapar.

g) Konseyin faaliyetleri ve uygulamalarına uygun olarak gerektiğinde iç ve dış temsilcilikler açar.

ğ) Baklagil ile ilgili sektörlere ilişkin duruma göre acil tedbirleri alır ve sonuçlarını izler.

h) Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak; toplantı, sempozyum, panel, seminer, konferans, kongre ve çalıştaylar düzenler, baklagil asıl ve yan ürünlerinin tanıtımını yapar ve tüm bu faaliyetlere katılımı sağlamak için çalışma grupları oluşturur.

ı) Sektörde yüksek kalitede üretimin gerçekleştirilmesi, standardizasyon ve sertifikasyonun sağlanması, piyasanın izlenmesi ve kalite kontrol sistemlerinin geliştirilmesi için gerekli politikalarının belirlenmesi ve uygulanmasına katkıda bulunur.

i) Sektörün yapısal sorunlarının çözülmesi, ihtiyaçlarının karşılanması ve uluslararası rekabet gücünün arttırılması için üretim planlaması ve üretimin çeşitlendirilmesi dahil gerekli önlemlerin alınması ve bunların uygulanmasını sağlamak için çalışmalar yapar.

j) Sektördeki üretim ve sanayi faaliyetleri çerçevesinde çevrenin, kamu sağlığının, üretici ve tüketici haklarının korunması, kırsal kalkınmanın temin edilmesi için gerekli önlemlerin tespit edilmesi ve bunların uygulanmasını sağlamak için çalışmalar yapar.

k) Ürünün tanıtılması ve tüketiminin teşvik edilmesi için kampanyalar düzenler ve fuarlara katılım dâhil gerekli çalışmaları yapar.

l) Sektörde sınaî mülkiyet haklarının korunmasına yardımcı olur ve markalaşmayı teşvik eder.

m) Avrupa Birliğine uyum ve topluluk müktesebatının uygulanması için gerekli faaliyetlerin gerçekleştirilmesine katkıda bulunur.

n) Baklagil, baklagil mamul ve yan ürünler ticaretinin ulusal ve uluslararası kurallarının belirlenmesine ve uygulanmasına katkıda bulunur.

o) Konsey üyeleri arasında sektör ile ilgili çıkabilecek anlaşmazlıkları gidermek üzere hakemlik ve bilirkişilik yapılmasına ilişkin usul ve esasları belirler, sektörel uzlaşma ve dayanışmayı sağlar.

ö) Sektörle ilgili eğitim, yayım, danışmanlık hizmetlerini yürütür.

p) Sektörle ilgili kamuya yararlı diğer faaliyetleri yapar.

r) Baklagil üreticilerinin ve tüketicilerinin organik yetiştiricilik ve iyi tarım uygulamaları konularında bilgilendirilmesi, üretiminin ve tüketiminin teşvik edilmesi çalışmalarını yapar.

s) Baklagil üretiminin arz talep dengesini sağlayıcı çalışmalar yapılmasını, yurt içinde ve yurt dışında rekabet etmesini sağlamak için ürün kalitesinin iyileştirilmesini, pazara standartlara uygun ürün sevk edilmesini, baklagil ve mamul maddelerinin ulusal ve uluslararası ölçekte pazarlama gücünün arttırılmasını, baklagil sanayinin sürekliliğini, kârlılığını, ticaretini, tüketimini ve standardizasyonunun geliştirilmesini sağlayacak tedbirlerin alınmasını ve ulusal politikaların belirlenmesinde sektörün bütün kesimlerinin uzlaşmasını sağlayacak çalışmalarda bulunur.

ş) Sektörle ilgili diğer faaliyetlerde bulunur.

Konseye üyelik şartları ve üyeliğe kabul

MADDE 8 –

(1) Kuruluşu takiben, üyelik şartlarını haiz 6 ncı maddede belirtilen alt gruplarda yer alan kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişiler konseye üye olabilir.

Üyeliğin askıya alınması ve üyeliğin sona ermesi

MADDE 9 –

(1) Konseyin amaçlarına uygun davranmayan üyeler ile Yönetim Kurulunca, arka arkaya yapılan iki yazılı ihtara rağmen üyelik yükümlülüklerini yerine getirmeyen üyelerin üyelikleri Araştırma ve Danışma Kurulunun bu yöndeki raporu üzerine Yönetim Kurulunca en az bir, en çok üç ay arasında askıya alınır. Tebliğden itibaren yedi gün içerisinde karara karşı Yönetim Kuruluna itirazda bulunulabilir. Yönetim Kurulu, itirazı takip eden yedi gün içerisinde karar vermek zorundadır. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Askı süresince, hakkında askı kararı alınan Konsey üyeleri Konseyin hiçbir faaliyetinden faydalanamaz ve askı süresince oy kullanamazlar.

(2) Konsey üyesi kuruluşların;

a) Kendi istekleri ile ayrılması,

b) Ürünle ilgili alandaki faaliyetin terk edilmesi veya sona ermesi,

c) İlgili mevzuat çerçevesinde kurumsal etkinliklerinin kalmaması,

ç) Yönetmelikte belirlenen yükümlülüklerin, üyeliğin askıya alınma süresi içerisinde yerine getirilmemesi,

d) Konseyin belirlediği kurallara aykırı davranılması,

e) Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkum olunması hallerinde üyelikleri sona erer.

(3) Konseye üye alt gruplarda belirtilen üyelikleri temsilen görev alan gerçek kişiler hakkında da Yönetim Kurulu üyeliğinin düşürülmesi ile ilgili hükümler uygulanır.

(4) Konsey üyeliğinin sona ermesi kararı, Araştırma ve Danışma Kurulunun bu yöndeki raporu üzerine Yönetim Kurulu tarafından verilir. Üye tebliğden itibaren yedi gün içerisinde karara karşı Yönetim Kuruluna itirazda bulunabilir. Yönetim Kurulunun ilk toplantısında konu görüşülerek kesin olarak karara bağlanır. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Konseyin Organları

Konseyin organları

MADDE 10 –

(1) Konsey aşağıdaki organlardan oluşur.

a) Genel Kurul.

b) Yönetim Kurulu.

c) Denetleme Kurulu.

ç) Araştırma ve Danışma Kurulu.

Genel kurulun oluşumu ve toplantıları

MADDE 11 –

(1) Genel Kurul, 6 ncı maddede belirtilen Konseyin alt gruplarındaki grup üyelerinin kendi aralarından seçecekleri en yaşlı üyenin başkanlığında ön seçim ile belirleyeceği üçer temsilcinin katılımı ile oluşur.

(2) Genel Kurul, olağan toplantılarını Yönetim Kurulunun çağrısı üzerine yılda bir defa yapmak zorundadır. Genel Kurul, Yönetim Kurulunun veya Denetleme Kurulunun ya da üyelerin beşte birinin yazılı istemi üzerine de olağanüstü toplantıya çağrılabilir. Bakanlık, kamu yararı ve düzenini gözetme sorumluluğundan hareketle gerekli gördüğü hallerde Genel Kurulu her zaman olağanüstü toplantıya çağırabilir. Genel Kurul üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır. İlk toplantıda yeterli çoğunluk sağlanamazsa ikinci toplantıda çoğunluk aranmaz. Ancak ikinci toplantıya katılan üye sayısı; Yönetim, Denetleme ve Araştırma ve Danışma Kurullarının asıl üyelerinin toplamının iki katından az olamaz. Toplantıda alınacak kararlar, hazır bulunanların salt çoğunluğu ile alınır.

(3) Genel Kurul Divanı, başkan ve iki katip üyeden oluşur. Divan başkanı gizli oyla, diğer üyeler işaret oyu ile seçilir. Divan başkanı ve üyelerinin seçiminden sonra Genel Kurul toplantısına geçilerek gündem gereği yerine getirilir.

(4) İlgili Bakanlıklar ve Üniversiteler giriş ve yıllık üyelik aidatı ödemezler.

(5) Kurucular Kurulu üyeleri ile kamu kurum ve kuruluşları dışında, giriş ve yıllık üyelik aidatlarını ödemeyenler Genel Kurulda oy kullanamazlar.

Genel kurulun görev ve yetkileri

MADDE 12 –

(1) Genel Kurulun görev ve yetkileri şunlardır:

a) Diğer ülkelerde benzeri faaliyetler gösteren kuruluşlarla işbirliği yapmak üzere Yönetim Kuruluna yetki vermek,

b) Yönetim ve Denetim Kurulu üyelerini seçmek,

c) Yönetim Kurulu faaliyet raporu ile Denetim Kurulu raporunu görüşmek,

ç) Yönetim Kurulu ve Denetim Kurulunun hesaplarının ibrası ile ilgili karar vermek,

d) Bütçeyi görüşüp karara bağlamak,

e) Konseyin gelirleri ve giderleri ile bilançosunu karara bağlamak,

f) Giriş ve yıllık aidatları belirlemek,

g) Yurt içi ve yurt dışında temsilcilikler açılmasına karar vermek,         

ğ) Üyelere ödenecek harcırah miktar ve esaslarını karara bağlamak,

h) Araştırma ve Danışma Kurulunun beş üyesini atamak,

ı) Menkul ve gayrimenkul mal alımı için Yönetim Kuruluna yetki vermek,

i) Kanunla yetki verilen diğer konular hakkında karar vermek,

j) Personel işlemleri ile ilgili olarak Yönetim Kuruluna yetki vermek,

k) Talepler doğrultusunda Konseyin alt grupları ile ilgili kararlar vermek.

Genel kurul toplantısına çağrı

MADDE 13 –

(1) Genel Kurul, toplantıdan en az otuz gün önce günü, saati, yeri ve gündemi, ulusal ölçekte yayın yapan bir gazetede ilan edilmek ve üyelere yazılı olarak bildirmek suretiyle Yönetim Kurulu tarafından toplantıya çağrılır. Genel Kurulda çoğunluğun sağlanamaması halinde ikinci toplantı için çağrı yapılır. Sürenin hesabında duyuru ve toplantı günleri dikkate alınmaz.

Yönetim kurulunun oluşumu ve görev süresi

MADDE 14 –

(1) Yönetim Kurulu, Genel Kurul tarafından 6 ncı maddede belirtilen alt grupların her birinin kendi üyeleri arasından seçilen ikişer asıl, ikişer yedek üye ile aynı maddenin (d) bendinde belirtilen grup üyeleri arasından seçilen bir asıl ve bir yedek üye olmak üzere dokuz asıl, dokuz yedek üyeden oluşur. Yönetim Kurulunun görev süresi üç yıldır. Yönetim Kurulu üyeliğinin boşalması halinde kendi grubundan seçilen yedek üye, kalan süreyi tamamlamak üzere Yönetim Kurulu üyeliğine getirilir. Üyelikleri düşenler izleyen dönemde görev alamazlar.

(2) Yönetim Kurulu, ilk toplantısında üyeleri arasında görev bölümü yaparak bir başkan, başkanın temsil ettiği grubun dışından bir başkan vekili ve bir muhasebe yetkilisi seçer. Başkan ve başkan vekilinin görev süresi art arda en fazla iki dönemle sınırlıdır. Aradan bir dönem geçmedikçe tekrar başkan ve başkan vekili olarak seçilinemez.

Yönetim kurulu toplantıları

MADDE 15 –

(1) Yönetim Kurulu toplantıları; başkanın, başkanın bulunmadığı hallerde başkan vekilinin çağrısı ile yapılır. Yönetim Kurulu ayda en az bir defa ve en az yedi üye ile toplanır. Kararlar toplantıya katılanların oy çokluğu ile alınır.

(2) Yönetim Kurulu, bir sektörün ekonomik mağduriyetine neden olacak kararlar alamaz. Yönetim Kurulunun, sektörle ilgili kararlarına karşı itiraz, yazılı olarak yedi gün içinde bu kurula yapılır. İtiraz edilen karar, Araştırma ve Danışma Kurulu tarafından otuz günlük süre içerisinde incelenir ve rapora bağlanır. Rapor, Yönetim Kurulunun ilk toplantısında görüşülerek kesin olarak karara bağlanır. Verilen kararlara katılmayanlar, kararın altına katılmama şerhi düşmek ve katılmama gerekçelerini yazılı olarak belirtmek zorundadır.

(3) Yönetim Kurulu, olağanüstü toplantılar hariç olmak üzere, yapılacak olağan toplantılara ait gündemi toplantıdan en az üç gün önceden belirleyerek, toplantıya katılacaklara bildirir.

Yönetim kurulunun görevleri

MADDE 16 –

(1) Yönetim Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır:

a) Ayda en az bir kez toplanarak Konsey amaçları doğrultusunda baklagil ve ilgili sektörlerde ortaya çıkan gelişmeleri değerlendirmek ve uygulanacak stratejiler konusunda kararlar almak, bunları uygulamak, sonuçlarını izlemek, Konseyin faaliyetlerini yürütmek ve temsilini sağlamak,

b) Yıllık faaliyet raporunu hazırlamak ve Genel Kurula sunmak,

c) Personel alımı ve görevlendirilmesini yapmak, çalışanların mali haklarını belirlemek,

ç) Bütçeyi hazırlamak ve Genel Kurulun onayına sunmak,

d) Giriş aidatı ve yıllık aidatın tahsilini ve takibini yapmak,

e) Genel Kurulca verilen yetki dâhilinde menkul ve gayrimenkul alımına karar vermek,

f) Yılda en az bir kez, ayrıca istenildiğinde Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kuruluna rapor sunmak,

g) Genel Kurulun aldığı kararları uygulamaya koymak ve sonuçlarını izlemek,

ğ) Konseyin gelir-gider hesaplarına ilişkin işlemleri yönetmek,

h) Üyeliğe ilişkin tüm kararları almak,

ı) Genel Kurulu olağan veya olağanüstü toplantıya çağırmak,

i) Yönetim Kurulu toplantılarının gündemini, kendi içinden veya Konsey üyelerinden gelen teklifler doğrultusunda belirlemek,

j) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine verilecek harcırahlar ve ödeme esasları konusunda Genel Kurula öneride bulunmak,

k) Konsey faaliyetlerinin koordinasyonu ve gerçekleştirilmesinde Genel Kurula yardımcı olmak üzere, sekretaryayı ve teknik işleri yürütecek kadroları tesis etmek, Araştırma ve Danışma Kurulunu toplantıya çağırmak, Araştırma ve Danışma Kurulunun düzenlediği raporları karara bağlamak ve gerektiğinde bilgi ve görüşlerine başvurmak,

l) İstenildiğinde; Konseye ait mal, para ve para hükmündeki kağıtları ve gizli de olsa, bunlarla ilgili defter ve belgeleri gerçeğe uygun ve eksiksiz olarak, Denetleme Kurulu üyeleri ile 27 nci maddeye göre görevlendirilen denetleme elemanlarına göstermek ve gerekli yardımda bulunmak,

m) Üyeliğe yapılan itirazlar ve üyeliğin askıya alınması ile ilgili konularda Araştırma ve Danışma Kuruluna görev vermek.

Yönetim kurulu üyelerine yapılacak ödemeler

MADDE 17 –

(1) Yönetim Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına yapacakları görev seyahatleri için Genel Kurulca belirlenen harcırah ödenir. Yönetim Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz.

Denetleme kurulunun oluşumu ve görev süresi

MADDE 18 –

(1) Denetleme Kurulu, Genel Kurulca seçilecek denetleme konusunda belirli bir mesleki bilgiye sahip Araştırma ve Meslek Kuruluşları grubu üyeleri arasından bir asıl ve bir yedek, tarım, ticaret, sanayi gruplarının aralarından bir asıl ve bir yedek üye ile Bakanlığın görevlendireceği bir asıl ve bir yedek üye olmak üzere üç asıl ve üç yedek üyeden oluşur.

(2) Denetleme Kurulu üyelerinin görev süresi üç yılla sınırlıdır. Boşalan üyeliklere kalan süreyi tamamlamak üzere aynı usulle görevlendirme yapılır.

Denetleme kurulunun görev ve yetkileri

MADDE 19 –

(1) Denetleme Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır:

a) Yönetim Kurulunun faaliyet ve harcamalarını denetlemek,

b) Genel Kurula denetleme raporu sunmak,

c) Gerektiğinde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırmak.

Denetleme kurulu üyelerine yapılacak ödemeler

MADDE 20 –

(1) Denetleme Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına yapacakları görev seyahatleri için Genel Kurulca belirlenen harcırah ödenir. Denetleme Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz.

Araştırma ve danışma kurulunun oluşumu, görev ve yetkileri

MADDE 21 –

(1) Araştırma ve Danışma Kurulu; Bakanlık, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Hazine Müsteşarlığı ile Dış Ticaret Müsteşarlığının doğrudan ürün ile ilgili birimlerinden görevlendireceği baklagil ürününün üretimi, ticareti, sanayi ve dış ticareti konularında uzman birer üye ile Araştırma ve Meslek Kuruluşları üyeleri arasından Genel Kurul tarafından seçilecek beş üye olmak üzere toplam dokuz üyeden oluşur. Görev süresi üç yıldır. Boşalan üyeliklere aynı usulle yenileri getirilir. Yeni görevlendirilen üyeler kalan süreyi tamamlar. Araştırma ve Danışma Kurulu üyeleri kendi aralarından bir başkan ve bir başkan vekili seçer. Başkan ve başkan vekilinin görev süresi art arda en fazla iki dönemle sınırlıdır. Aradan bir dönem geçmedikçe tekrar seçilinemez.

(2) Araştırma ve Danışma Kurulu, Yönetim Kurulunun daveti üzerine toplanır ve Konseyin ilgili alanlarında görüş belirterek Yönetim Kuruluna bilgi verir.

(3) Araştırma ve Danışma Kurulu, Konsey üyeliğine yapılan itirazlar ve üyeliğin askıya alınması hususlarında rapor hazırlayarak Yönetim Kuruluna sunar.

Araştırma ve danışma kurulu üyelerine yapılacak ödemeler

MADDE 22 –

(1) Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına yapacakları görev seyahatleri için Genel Kurulca belirlenen harcırah ödenir. Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz.

Kurullarda üyeliği düşüren haller

MADDE 23 –

(1) Genel Kurul, Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu ve Araştırma ve Danışma Kurullarında üyeliği düşüren haller şunlardır:

a) Ölüm,

b) İstifa,

c) Mazeretsiz olarak arka arkaya üç toplantıya katılmama veya mazeretin sürekli olarak üç aydan fazla sürmesi,

ç) Temsil ettiği kuruluşta görevlerinin sona ermesi,

d) Temsilcileri oldukları kuruluşların Konsey üyeliğinden çıkması veya çıkarılması,

e) Üyesi seçildiği kuruluşun faaliyetinin sona ermesi,

f) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkum olunması,      

g) Konseyin amacına aykırı davranışlarda bulunulması,

ğ) Medeni hakları kullanma ehliyetinin kaybedilmesi.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Mali Hükümler

Konseyin gelirleri

MADDE 24 –

(1) Konseyin gelirleri şunlardır:

a) Giriş aidatı ve yıllık aidat,

b) Verilen hizmetler karşılığında alınan ücretler,

c) Yurt içi ve yurt dışından sağlanan, bağış ve fon gelirleri,

ç) Danışmanlık hizmetlerinden sağlanan gelirler,

d) Reklâm, tanıtım ve yayın gelirleri,

e) Diğer gelirler.

Konseyin giderleri

MADDE 25 –

(1) Konseyin giderleri şunlardır:

a) Personel giderleri,

b) Eğitim, reklâm, tanıtım ve yayın giderleri,

c) Harcırah ödemeleri,

ç) Büro giderleri,

d) Diğer giderler.

(2) Konsey gelirlerinden üyelere pay dağıtılmaz.

Konseyin tutmak zorunda olduğu defterler

MADDE 26 –

(1) Konsey aşağıdaki defterleri tutmak zorundadır.

a) Gelir-gider defteri,

b) Demirbaş kayıt defteri,

c) Üye kayıt defteri,

ç) Denetim defteri,

d) Karar defteri,

e) Gelen-giden evrak kayıt defteri.

(2) Defterler, kuruluşu takip eden yedi gün içerisinde Noter tarafından tasdik edilir ve bu tasdik işlemi her mali yılın ilk haftasında yenilenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Denetleme

MADDE 27 –

(1) Bakanlık, Konseyin hesaplarını, defter tasdiklerinin süresinde yapılıp yapılmadığını, Konseyin diğer iş ve/veya işlemlerini her zaman denetleme yetkisine sahiptir.

(2) Bakanlık, Konseyi idari ve mali yönden her zaman denetleyebilir.

(3) Konseyin denetimi Bakanlığın görevlendireceği denetleme elemanları aracılığı ile yapılır. Denetleme sonucu düzenlenen raporlarda yer alan tenkit ve tavsiyelere uyulur.

Yürürlük

MADDE 28 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 29 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.