16 Kasım 2011 ÇARŞAMBA            Resmî Gazete     Sayı : 28114

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

EV VE SÜS HAYVANLARININ ÜRETİM, SATIŞ, BARINMA VE EĞİTİM YERLERİ HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 8/10/2011 tarihli ve 28078 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ev ve Süs Hayvanlarının Üretim, Satış, Barınma ve Eğitim Yerleri Hakkında Yönetmeliğin 15 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasında yer alan “hayvan sağlık şube” ibaresi “hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şubesi” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin geçici 1 inci maddesinde yer alan “veya ruhsatsız” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
8/10/2011	28078

16 Aralık 2003    SALI      Sayı : 25318

İŞYERİ SAĞLIK BİRİMLERİ VE İŞYERİ HEKİMLERİNİN GÖREVLERİ İLE ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA

YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 – Bu Yönetmelik işyeri sağlık birimlerinin kuruluşu, yapılanması, çalışma usul ve esasları ile işyeri hekimlerinin nitelikleri, sayısı, işe alınmaları, görev, yetki ve sorumlulukları, eğitimleri ve çalışma şartları ile ilgili usul ve esasları belirler.

Kapsam

Madde 2 – Bu Yönetmelik hükümleri 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında yer alan ve devamlı olarak en az elli işçi çalıştıran işyerlerinde uygulanır.

Dayanak

Madde 3 – Bu Yönetmelik, 10/06/2003 tarihli ve 25134 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 81 inci maddesine dayanılarak çıkarılmıştır.

Tanımlar

Madde 4 – Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,

Genel Müdürlük: İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğünü,

SSK: Sosyal Sigortalar Kurumunu,

İş Sağlığı Hizmetleri: Çalışanların sağlık gözetimi, öncelikle koruyucu hekimlik hizmetleri, sağlığın geliştirilmesi, ilk yardım, acil tedavi ve rehabilitasyon hizmetlerini,

Sağlık Birimi: İşyerinde iş sağlığı hizmetlerini yürütmek için gerekli donanım ve personele haiz birimi,

Ortak Sağlık Birimi: Birden fazla işyerine hizmet vermek üzere kurulan sağlık birimini,

İşyeri hekimi: Bakanlıkça sertifikalandırılmış hekimi,

İşyeri hemşiresi/sağlık memuru: Bakanlıkça sertifikalandırılmış hemşire veya sağlık memurunu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

İşverenlerin yükümlülükleri

Madde 5 – İşverenler, elli ve daha fazla işçi çalıştırılan işyerlerinde bir sağlık birimi kurmak zorundadırlar.

İşverenler, işyerlerinde sağlıklı ve güvenli bir çalışma ortamının tesis edilmesi, sağlık ve güvenlik risklerinin önlenmesi ve koruyucu hizmetlerin yürütülmesi için gerekli tedbirlerin belirlenmesi, bu tedbirlerin uygulanması ve uygulamaların izlenmesi işlerini yürütmek üzere; işyerinin risk grubuna ve işçi sayısına göre bir veya daha fazla işyeri hekimi görevlendirmek ve bu görevlerin yapılması için gerekli yer, donanım ve personeli temin etmekle yükümlüdürler.

İşverenler, işyerinde görev yapan işyeri hekiminin adı, soyadı, adresi, çalışma saatleri ile yetki ve sorumlulukları konusunda çalışanları bilgilendirmekle yükümlüdürler.

İşverenler, işyeri hekiminin görevini etkili bir şekilde yürütebilmesi amacıyla gerekli planlama ve düzenlemeler yapmasına ve mesleği ile ilgili gelişmeleri izlemesine imkan sağlar.

İşyeri sağlık hizmetlerinin yürütümünden işveren sorumludur.

Çalışanların hak ve yükümlülükleri

Madde 6 – Çalışanlar ve temsilcileri, sağlıklı bir çalışma ortamının oluşması için bu konuda hazırlanan talimat ve prosedürlere uymak, işyeri sağlık biriminin çalışmalarına destek sağlamak, sağlık muayeneleri, bilgilendirme ve eğitim programlarına katılmak ve gerektiğinde işbirliği yapmakla yükümlüdürler.

Çalışanlar ve temsilcileri, işyerinde sağlık gözetiminin yerine getirilmesine ilişkin organizasyonlarda karar verme sürecinde yer alırlar.

Çalışanlar ve temsilcileri, sağlık gözetiminde yürütülecek hizmetlerin amaç ve yöntemleri hususunda önceden haberdar edilirler. Sağlık gözetimi sonucunda elde edilen verilerin kullanılması ile ilgili bilgilendirilirler.

Çalışanlar, sağlık muayenelerinin sonuçlarıyla ilgili olarak hatalı veya hataya yol açabilecek bilgiye itiraz hakkına sahip olup, bu işlemi nasıl yapacakları konusunda işveren tarafından bilgilendirilirler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İşyeri Sağlık Biriminin Yapısı, Çalışma Usul ve Esasları

Sağlık birimi

Madde 7 – Sağlık biriminde; en az bir işyeri hekimi ile birlikte en az bir işyeri hemşiresi veya sağlık memuru görevlendirilmesi zorunludur.

Sağlık birimi, iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin yürütülebilmesine ve çalışacak personel sayısına yetecek büyüklükte, kolay ulaşılabilir, tercihen tek katlı bir binada veya kurulacağı binanın giriş katında olmalıdır. Sağlık birimi; en az bir muayene odası, bir müdahale odası, bir yardımcı sağlık personeli odası ile bekleme odasından oluşur. Sağlık biriminde yeterli aydınlatma, havalandırma, ısıtma, soğuk ve sıcak su tesisatı bulunmalı, sağlık biriminin tabanı kolay temizlenebilen ve yıkanabilen nitelikte olmalıdır. Sağlık birimi Ek-1de belirtilen araç ve gereçler ile donatılır.

Nitelikleri dolayısıyla devamlı çalışma yapılan işyerlerinde sağlık birimleri çalışma süresince açık bulundurulur ve en az bir işyeri hemşiresi veya sağlık memuru görevlendirilir. Normal çalışma süresi dışında kalan vardiya çalışmalarında bu personelin sağlanamadığı hallerde, sağlık biriminde ilkyardım kursu görmüş en az bir eleman görevlendirilir.

Yıllık çalışma planı

Madde 8 – Sağlık birimi, işyerinde yürütülecek sağlık hizmetleri ile ilgili olarak yıllık çalışma planı hazırlayarak işverenin onayına sunar. Onaylanan plan işyerinde ilan edilir. Ayrıca, bu plan çalışanların temsilcilerine ve varsa iş sağlığı ve güvenliği kuruluna gönderilir.

Yıllık değerlendirme raporu

Madde 9 – Sağlık birimi, işyerinde yürütülen sağlık hizmetleri ile ilgili olarak yapılacak denetimlerde incelenmek üzere her yıl Ek-2deki örneğe uygun yıllık değerlendirme raporu hazırlar ve bir nüshasını Genel Müdürlüğe gönderir.

Gizlilik ilkesi

Madde 10 – Sağlık birimi personeli, işyerine ve çalışanlara ait tıbbi, teknik ve idari bilgilerle ilgili olarak gizlilik ilkesine uymak zorundadır.

İşbirliği

Madde 11 – Sağlık birimi, işyerindeki ilgili diğer bölümlerle, varsa iş sağlığı ve güvenliği kurulu ile iş güvenliği uzmanı ve çalışanların temsilcileriyle işbirliği içinde çalışır.

Sağlık birimi, Bakanlığın iş sağlığı ve güvenliği alanında faaliyet gösteren birimleri ve diğer ilgili kuruluşlarla yakın işbirliği içinde çalışır.

Ulusal düzeydeki organizasyonlar kapsamında; sağlığın korunması ve geliştirilmesi kampanyalarında yer alır, iş sağlığı programları çerçevesinde ilgili otoriteler ile işbirliği yapar.

Büyük kazalar ve doğal afetlere karşı acil eylem planı hazırlanması ve uygulanmasında ilgili diğer birim, kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapar.

İlkyardım ve acil tedavi

Madde 12 – Sağlık birimi, çalışanlara acil müdahale gerektiren durumlarda veya kazalanma durumlarında ilk yardım ve acil tedaviyi organize eder, yürütür ve diğer sağlık kuruluşlarıyla işbirliği yapar.

Bilgilendirme ve eğitim

Madde 13 – Sağlık birimi; işverene, çalışanlara veya çalışanların temsilcilerine ve iş sağlığı ve güvenliği kuruluna, iş sağlığı ile ilgili konularda eğitim ve danışmanlık hizmeti verir.

Sağlık birimi, yürütülecek her türlü sağlık gözetimi faaliyetleri ile ilgili olarak çalışanları bilgilendirmek ve rızasını almak zorundadır.

Kayıt ve istatistik

Madde 14 – Çalışma ortamı ve çalışanların sağlık gözetimine ait bütün bilgiler kayıt altına alınır ve belgeler muhafaza edilir.

Çalışanların sağlık bilgileri, yaptığı işler ve çalıştığı ortamdaki maruziyet bilgileri ile bu maruziyetlerin değerlendirme sonuçları kişisel sağlık dosyalarında saklanır.

Sağlık birimi, çalışanların kişisel sağlık dosyalarını işten ayrılma tarihinden itibaren 10 yıl boyunca saklamak zorundadır. Yükümlülük süresi bu süreyi aşan meslek hastalığı riski bulunan işyerlerinde, belirlenen risklerle ilgili evrakların saklanması yükümlülük süresine kadar uzar. Çalışanın işyerinden ayrılarak başka bir işyerinde çalışmaya başlaması halinde, yeni işveren çalışanın kişisel sağlık dosyasını ister. Eski işveren, kişisel sağlık dosyasının onaylı bir örneğini gönderir.

Çalışanın işe girişinde ve iş değişikliğinde, işe uyumunun belirlenmesi amacıyla yapılan sağlık muayenesi sonucunda oluşturulan raporda; çalıştırılacağı işler ve çalışma koşulları belirtilir, rapor sonucu işveren ve çalışana yazılı olarak bildirilir.

Sağlık birimince, iş kazaları ve meslek hastalıkları ile ilgili kayıt ve takip işlemlerinde Ek-3 ve Ek-4de belirtilen örnek formlar kullanılır. İşyerinde meydana gelen bütün kazalar ve meslek hastalıkları kaydedilir. Kaza ve meslek hastalıklarının kayıtları değerlendirilerek kaynakları belirlenir ve bunlara yönelik önlemler geliştirilir.

Tedavi hizmetleri

Madde 15 – Sağlık biriminde iş sağlığı hizmetleri dışında kalan birinci basamak tedavi hizmetleri ile ilgili usul ve esaslar, SSK ile işveren arasında yapılacak protokole göre belirlenir.

Sağlık biriminin faaliyet alanı

Madde 16 – Sağlık birimi, sağlıklı ve güvenli bir çalışma ortamı oluşturmak üzere işyerlerinde fiziksel, kimyasal ve biyolojik risklerin belirlenmesi, ortadan kaldırılması için gerekli tedbirleri almak ve bu amaçla ölçüm, analiz ve kontrollerin yapılmasını sağlamakla yükümlüdür. Bu hizmetlerin yürütümünde ve iş sağlığı ve güvenliği mevzuatında öngörülen tedbirlerin uygulanmasında sağlık birimi personeli iş güvenliği uzmanı ile işbirliği ve koordinasyon içinde çalışır.

Ortak sağlık birimi

Madde 17 – İşverenler, koruyucu ve acil sağlık ve güvenlik hizmetlerini yürütmek üzere bir ortak sağlık birimi kurabilir, kurulmuş olanlara ortak olabilirler.

Ortak sağlık birimi aynı işkolunda faaliyet gösteren işyerlerine hizmet vermek üzere kurulabileceği gibi, küçük sanayi siteleri veya organize sanayi bölgeleri gibi aynı alanda kurulmuş bulunan ve farklı işkollarında faaliyet gösteren işyerlerine hizmet vermek üzere de kurulabilir.

Ortak sağlık biriminde çalışacak personel sayısı ve nitelikleri, hizmet verilecek işyerlerinin yer aldığı risk grupları ve çalışanların toplam sayısı dikkate alınarak bu Yönetmelikte belirtilen diğer kriterlere göre tespit edilir.

Ortak sağlık biriminin tüm giderleri hizmet alan işverenler tarafından karşılanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İşyeri Hekiminin Nitelikleri, Görev, Yetki ve Sorumlulukları ile Eğitimleri, Çalışma Şartları ve Görevlendirilmeleri

İşyeri hekiminin nitelikleri

Madde 18 – İşyeri hekimi olarak görevlendirilecek hekimlerin Bakanlıkça verilmiş işyeri hekimliği sertifikasına sahip olmaları gerekir.

Sertifikalandırma

Madde 19 – İşyeri hekimliği sertifikası;

İş müfettişliği yapmış veya üniversitelerden iş sağlığı bilim doktorası veya bilim uzmanlığı almış, iş ve meslek hastalıkları yan dal uzmanlığı veya işyeri hekimliği yan dal uzmanlığı almış olan hekimlere istekleri halinde,

Bakanlıkça düzenlenen işyeri hekimliği sertifika eğitim programlarına katılan ve eğitim sonunda düzenlenecek sınavda başarılı olan hekimlere,

Bakanlıkça verilir.

Eğitim ve sınav

Madde 20 – İşyeri hekimliği sertifika eğitim programlarının hazırlanması, uygulanması, sınav komisyonunun teşekkülü ve sınavın yapılış şekli ile ilgili usul ve esaslar, İşyeri Hekimliği Eğitim Komisyonu tarafından belirlenir. Eğitimin süresi, teorik ve pratik olarak 180 saatten az olmamalıdır.

Komisyon; İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürünün başkanlığında, İş Teftiş Kurulu Başkanlığından bir hekim iş müfettişi, İş Sağlığı ve Güvenliği Merkezi Müdürlüğünden bir hekim, Sağlık Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim ve Araştırma Merkezi, Sosyal Sigortalar Kurumu Sağlık İşleri Genel Müdürlüğü, Türk Tabipler Birliğinden birer üye ile Yükseköğretim Kurul Başkanlığı tarafından görevlendirilecek iş sağlığı konusunda çalışmaları olan bir öğretim üyesinden oluşur.

Komisyon her yıl Ocak ayında olağan olarak toplanır. Bakanlık gerektiğinde Komisyonu olağanüstü toplantıya çağırabilir. Toplantıların gündemi üyelere toplantı tarihinden 15 gün önce bildirilir. Komisyonun sekreterya işleri Genel Müdürlük tarafından yürütülür.

Komisyon, kararlarını salt çoğunlukla alır. Eşitlik halinde Başkanın oyu kararı belirler. Komisyon kararı, karar defterine yazılır ve üyeler tarafından imzalanır.

Komisyon tarafından belirlenen sertifika eğitim programı ve sınavı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim ve Araştırma Merkezi (ÇASGEM) tarafından yürütülür.

İşyeri hekimleri, Bakanlıkça belirli aralıklarla yenileme eğitimlerine tabi tutulur.

İşyeri hekimlerinin hizmet süresi

Madde 21 – İşyeri hekimleri, aşağıda belirtilen sürelerde görev yaparlar.

İşyeri hekimleri, bu Yönetmelikte belirtilen görevleri eksiksiz olarak yerine getirmek için;

I inci Risk Grubunda yer alan işyerlerine; ayda en az 1 iş günü,

II inci Risk Grubunda yer alan işyerlerine; ayda en az 2 iş günü,

III üncü Risk Grubunda yer alan işyerlerine; ayda en az 3 iş günü,

IV üncü Risk Grubunda yer alan işyerlerine; ayda en az 4 iş günü,

V inci Risk Grubunda yer alan işyerlerine; ayda en az 5 iş günü,

gitmek zorundadır.

İşe giriş ve periyodik sağlık kontrolleri için çalışan başına yılda en az 30 dakika süre, yukarıda hesaplanan koruyucu hizmet süresine eklenir.

Ayrıca işyerinde tedavi hizmeti verilmesi durumunda, bu hizmet için gerekli süre yukarıda belirtilen sürelerin dışında tutulur.

İşyerlerinin, iş sağlığı ve güvenliği açısından hangi risk grubuna gireceği Sosyal Sigortalar Kurumu iş kazaları ve meslek hastalıkları istatistikleri de göz önünde bulundurularak; İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürü başkanlığında, Sağlık Bakanlığı, Sanayi Bakanlığı, Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı, İş Teftiş Kurulu Başkanlığı ile en çok üyeye sahip işçi sendikaları konfederasyonu, Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu, Türk Tabipleri Birliği ile Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliğinden birer temsilcinin oluşturduğu bir komisyonun görüşleri doğrultusunda her yıl Şubat ayında Bakanlıkça belirlenir.

Bakanlık gerektiğinde Komisyonu toplantıya çağırabilir. Toplantıların gündemi üyelere toplantı tarihinden 15 gün önce bildirilir. Komisyonun sekreterya işleri Genel Müdürlük tarafından yürütülür.

Komisyon, kararlarını salt çoğunlukla alır. Eşitlik halinde Başkanın oyu kararı belirler. Komisyon kararı, karar defterine yazılır ve üyeler tarafından imzalanır.

İşyeri hekiminin görevleri

Madde 22 – İşyeri hekimi iş sağlığı hizmetleri kapsamında aşağıdaki görevleri yapmakla yükümlüdür:

Çalışanların işe giriş ve periyodik muayenelerini Ek-5de verilen örneğe uygun olarak yapar,

İşyerindeki iş sağlığı ve güvenliği kuruluna katılarak çalışma ortamı ve çalışanların sağlığının gözetimi ile ilgili gerekli açıklamalarda bulunur, danışmanlık yapar ve kurulda alınan kararların uygulanmasını izler,

Özelliği olan çalışanları; gebe ve emzikli kadınları, on sekiz yaşından küçükleri, iki yaşından küçük çocuğu olan anneleri, meslek hastalığı veya şüphesi tanısı alanları, kronik hastalığı olanları, malul ve özürlüleri, alkolikleri, ilaç ve uyuşturucu bağımlılığı olanları, birden fazla iş kazası geçirmiş olanları yakın takip ve koruma altına alır,

Özürlülerin işe alınmaları, işyerinde oluşan bir kaza ya da hastalık sonrasında geçici ya da kalıcı iş göremezliği olanların işe başlamaları veya eski hükümlülerin gerekli sağlık muayenelerini yaparak uygun işe yerleştirilmeleri için rapor hazırlar,

Sağlık nedeniyle üç haftadan uzun veya meslek hastalıkları veya iş kazaları nedeniyle veya sık tekrarlanan işten uzaklaşmalarda, işe dönüş muayenesi yapar,

Kronik hastalığı olanları daha sık aralıklarla muayene eder, gerekli tetkikleri yaptırır ve koruyucu önlemlerin alınması hususunda gerekli işlemleri yapar,

Gerekli laboratuar tetkikleri ve radyolojik muayeneleri yaptırır,

İşyerinde ilk yardım ve kurtarma çalışmalarının organizasyonunu yapar, ilgili personelin eğitimini sağlar ve acil tedavi hizmetlerini yürütür,

Bulaşıcı hastalıkların kontrolünü sağlayarak yayılmasını önleme ve aşılama çalışmaları yapar,

Kreş ve çocuk bakım yurdu ile emzirme odalarının sağlık koşullarını kontrol eder, sağlık koşullarına uygunluğunu sağlar, çocukların sağlık muayenelerini yaparak kayıt altına alır,

Gebe ve emzikli kadınların işyerindeki olası sağlık tehlikelerine karşı sağlığını korur, geliştirir ve eğitimlerini sağlar,

İşyerinde kullanılan, tüketilen maddeleri kontrol ve izlemek için aralıklı olarak inceleme yaparak etmenleri belirler, değerlendirir ve kontrol önlemleri geliştirir,

Çalışma ortamı gözetimi ile ilgili olarak gerektiğinde ölçümler yapılmasını sağlayarak alınan sonuçların çalışanlar yönünden değerlendirmesini yapar,

İşyerinin genel hijyen koşullarını devamlı izleyerek ve denetleyerek işyerindeki bütün birimlerin çalışanların sağlığını koruyup geliştirecek biçimde düzenlenmesi, çalışana sağlıklı bir ortamda ve yürütülen işin gerektirdiği kaloriyi karşılayacak nitelikte yemek sunulması, içme suyu imkanı sağlanması, soyunma odaları, banyo, lavabo ve tuvaletlerin bakımlı ve temiz olması ve genel temizlik donanımının temin edilmesi ve sürdürülmesi için gereğini yerine getirir,

İş ve çalışanın uyumunu sağlamak için çalışanların sağlığının, yapılan iş ve işlemler ile çalışma ortamındaki çeşitli stres faktörlerinden olumsuz yönde etkilenmesi olasılığına karşı inceleme ve araştırmalar yapar,

Meslek hastalığı veya şüphesi tanısı alan çalışanların izleme ve kontrolünü yapar, SSK Meslek Hastalıkları Hastaneleri ile sürekli işbirliği içinde çalışır,

İşyerinde meslek hastalığı veya meslek hastalığı şüphesi tanısı alanların çalıştığı ortamda ve çalışanlarla ilgili inceleme yapar,

Herhangi bir hastalık veya kaza ya da periyodik muayene sonrasında eski işinde çalışması sakıncalı bulunan çalışanın, mevcut sağlık durumuna uygun bir işte çalıştırılmasını sağlar,

İş kazasına uğrayan ya da meslek hastalığına tutulan çalışanların rehabilitasyonu konusunda işyerindeki ilgili birimlerle işbirliği içinde çalışır,

Eski hükümlü, malul ve özürlülerin işlerine uyumlarını sağlar,

İşyeri yöneticilerine, iş sağlığı ve iş güvenliği kurul üyelerine, çalışanlara ve temsilcilerine genel sağlık konularında eğitim verir ve bu eğitimlerin sürekliliğini sağlar,

Çalışanların, zamanlarını etkin ve verimli biçimde değerlendirmeleri için eğitici, kültürel ve sportif etkinliklerle zenginleştirilmiş dinlenme imkanı sağlayacak çalışmalar yapar,

İşyerindeki sağlık gözetimi ile ilgili çalışmaları kaydeder ve Ek-6da belirtilen örneğe uygun yıllık çalışma raporu hazırlayarak iş sağlığı ve güvenliği kuruluna gönderir.

İşyeri hekiminin yetkileri

Madde 23 – İşyeri hekimi, bağımsız çalışma ilkesi uyarınca bu yönetmelik hükümlerini yerine getirirken hiçbir şekilde engellenemez, görevini yapmaktan alıkonulamaz.

İşyeri hekimleri çalışmalarını tam bir mesleki özgürlük içinde ve tıbbi deontoloji kurallarına uygun biçimde yürütür.

İşyerinde çalışanların hayatı ile ilgili yakın tehlike oluşturan bir husus tespit edildiğinde derhal üst yönetimi bilgilendirip onaylarını alarak işin geçici olarak durdurulmasını sağlar.

Sağlık durumu bakımından yaptığı işle uyumsuz olduğu belirlenen çalışanın, işyerinde uygun işte görevlendirilmesini sağlar.

Üretim teknolojilerinin planlanmasında iş sağlığı ile ilgili tavsiyelerde bulunur.

Görevi gereği işyerinin bütün bölümlerinde iş sağlığı konusunda inceleme, araştırma ve çalışanlarla görüşme yapabilir.

Gerektiğinde konu ile ilgili kurum veya kuruluşlar ile işbirliği yapar.

İşyeri hekiminin sorumlulukları

Madde 24 – İşyeri hekimi, bu Yönetmelikte belirtilen görevlerini yaparken, işin normal akışını mümkün olduğu kadar aksatmamak ve verimli bir çalışma ortamının sağlanmasına katkıda bulunmak, işverenin ve işyerinin meslek sırları, ekonomik ve ticari durumları ile çalışanın kişisel sağlık dosyasındaki bilgileri gizli tutmakla sorumludur.

İşyeri hekiminin görevlendirilmesi

Madde 25 – İşverenler, bu Yönetmelikte belirtilen niteliklere haiz işyeri hekimi veya hekimleri ile sözleşme yaparlar. Yapılan sözleşmenin bir nüshası Genel Müdürlüğe gönderilir.

Özel kurum ve işyeri hekimleri, çalıştıkları yerlerin sağlık hizmetlerinin başka bir yerde ikinci bir görev yapmalarına elverişli bulunduğuna dair tabip odalarınca izin verilmesi halinde işyeri hekimliği yapabilirler.

Sözleşme, Ek-7de verilen örneğine uygun olacak şekilde düzenlenir.

I inci, II inci ve III üncü Risk Gruplarında yer alan ve 1000 işçi çalıştırılan işyerlerinde tam gün çalışacak bir işyeri hekimi görevlendirilir. 1000 kişiyi aşan hallerde bu Yönetmeliğin 21 inci maddesinde belirtilen kriterlere uygun yeteri kadar hekim eklenir.

IV üncü ve V inci Risk Gruplarında yer alan ve 750 işçi çalıştırılan işyerlerinde tam gün çalışacak bir işyeri hekimi görevlendirilir. 750 kişiyi aşan hallerde bu Yönetmeliğin 21 inci maddesinde belirtilen kriterlere uygun yeteri kadar hekim eklenir.

Bildirim yükümlülüğü

Madde 26 – Sözleşmenin herhangi bir nedenle geçerliliğini yitirmesi halinde, bu durum taraflarca üç iş günü içinde Genel Müdürlüğe bildirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İşyeri Hemşiresi ve Sağlık Memurunun Nitelikleri, Görevleri, Eğitimleri ve Görevlendirilmeleri

İşyeri hemşiresi ve sağlık memurunun nitelikleri

Madde 27 – İşyeri hemşiresi veya sağlık memuru olarak görevlendirileceklerin Bakanlıkça verilmiş işyeri hemşiresi veya sağlık memuru sertifikasına sahip olmaları gerekir.

Sertifikalandırma

Madde 28 – İşyeri hemşiresi veya sağlık memuru sertifikası,

a. Halk sağlığı alanında lisansüstü eğitim almış hemşire veya sağlık memurlarına istekleri halinde,

b. Bakanlıkça düzenlenen işyeri hemşiresi veya sağlık memuru sertifika eğitim programlarına katılan ve eğitim sonunda düzenlenecek sınavda başarılı olan hemşirelik/sağlık memurluğu lisans programı veya hemşirelik/sağlık yüksek okulu mezunlarına,

Bakanlıkça verilir.

Eğitim

Madde 29 – İşyeri hemşiresi veya sağlık memuru sertifika eğitim programlarının hazırlanması ve uygulanması ile ilgili usul ve esaslar, İşyeri Hemşiresi veya Sağlık Memuru Eğitim Komisyonu tarafından belirlenir.

Komisyon; İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürünün başkanlığında, İş Teftiş Kurulu Başkanlığından bir hekim iş müfettişi, İş sağlığı ve Güvenliği Merkezinden bir hekim veya hemşire, Sağlık Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim ve Araştırma Merkezi, Sosyal Sigortalar Kurumu Sağlık İşleri Genel Müdürlüğü, Türk Hemşireler Derneği, Türk Hemşireler Birliğinden birer üye, Yükseköğretim Kurul Başkanlığı tarafından görevlendirilecek iş sağlığı konusunda çalışmaları olan bir öğretim üyesinden oluşur.

Komisyon yılda bir olağan olarak toplanır. Bakanlık gerektiğinde Komisyonu olağanüstü toplantıya çağırabilir. Toplantıların gündemi üyelere toplantı tarihinden 15 gün önce bildirilir. Komisyonun sekreterya işleri Genel Müdürlük tarafından yürütülür.

Komisyon, kararlarını salt çoğunlukla alır. Eşitlik halinde Başkanın oyu kararı belirler. Komisyon kararı, karar defterine yazılır ve üyeler tarafından imzalanır.

Komisyon tarafından belirlenen eğitim programı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim ve Araştırma Merkezi (ÇASGEM) tarafından yürütülür.

İşyeri hemşiresi ve sağlık memurunun görevleri

Madde 30 – İşyeri hemşiresi ve sağlık memurunun görevleri aşağıda belirtilmiştir.

a. İş sağlığı ve güvenliği ile ilgili sorunların saptanmasında, önceliklerin belirlenmesinde ve yapılacak çalışmalarda işyeri hekimine yardımcı olur,

b. Çalışanların özellikleri ve sağlık düzeyleri ile ilgili veri toplar, kaydeder, sağlık ve çalışma öykülerini işe giriş/periyodik muayene formuna yazar ve işyeri hekimi tarafından yapılan fizik muayene sırasında hekime yardımcı olur,

c. İşyerinde sağlık taramaları yaparak şüpheli vakaları hekime sevk eder,

d. Gebe ve emzikli kadınların izlenmesi, zararlı maddelerden korunması için çalışır; çocuk bakım hizmetleri ile ilgili çalışmaların planlanması, yürütülmesi ve kontrolüne katılır,

e. Çalışanların hastaneye sevk işlemlerini sağlar, tedavisini izler ve rehabilitasyon hizmetlerine katılır,

f. Yardımcı sağlık hizmetlerinin planlanması, değerlendirilmesi, izlenmesi ve yönlendirilmesinde işyeri hekiminin önerileri doğrultusunda çalışır ve gerekli kayıtları tutar,

g. İlk yardım hizmetlerinin organizasyonu ve yürütümünde işyeri hekimine yardımcı olur.

h. İşyerinde çalışanların sağlık eğitiminde görev alır,

İşyeri hemşiresi veya sağlık memurunun görevlendirilmesi

Madde 31 – Sağlık biriminde tam gün çalışacak en az bir işyeri hemşiresi veya sağlık memuru görevlendirilir. Buna ilave olarak;

a. I inci, II inci ve III üncü Risk Gruplarında yer alan ve 500 ve daha fazla işçi çalıştırılan işyerlerinde her 500 işçi için tam gün çalışacak bir işyeri hemşiresi veya sağlık memuru görevlendirilir.

b. IV üncü ve V inci Risk Gruplarında yer alan ve 350 ve daha fazla işçi çalıştırılan işyerlerinde her 350 işçi için tam gün çalışacak bir işyeri hemşiresi veya sağlık memuru görevlendirilir.

ALTINCI BÖLÜM

Son Hükümler

Ücretsiz hizmet

Madde 32 – Sağlık birimi tarafından sağlanan hizmetler, çalışanlara herhangi bir maliyet getirmeksizin yürütülür.

Yürürlükten kaldırılan Yönetmelik

Madde 33 – 04/7/1980 tarihli, 17037 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan İşyeri Hekimlerinin Çalışma Şartları ile Görev ve Yetkileri Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1- Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce alınmış olan işyeri hekimliği sertifikaları geçerlidir.

Yürürlük

Madde 34 – Bu Yönetmelik, yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 35 – Bu Yönetmelik hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.

17 Ocak 2008 PERŞEMBE              Resmî Gazete                 Sayı : 26759

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

MEYVE/ASMA FİDAN VE ÜRETİM MATERYALİ SERTİFİKASYONU VE PAZARLAMASI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmelik meyve/asma türlerine ait fidan ve üretim materyallerinin, kaliteli ve sağlıklı biçimde üretilmesi ve pazarlanmasını sağlamak amacıyla, sertifikasyon sistemi dâhilinde üretim ve pazarlanması ile ilgili usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 6 ncı maddesi ve 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kuruluşlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Başvuru kuruluşu: Üretimin yapıldığı ildeki Bakanlık il müdürlüğü veya Bakanlık tarafından beyanname kabulü ve parsel kontrolleri için yetkilendirilen kuruluşları,

c) Bir nolu ünite: Araştırma kuruluşları veya Bakanlık tarafından yetkilendirilen kuruluşlar tarafından ıslahçı materyalinden, tel seralarda veya izolasyon mesafesine uygun açık alanlarda kurulan virüsten arî ön temel sınıfta üretim materyali elde edilen ağaç veya omcaları,

ç) Bitki muayene raporu: Sertifikasyona esas olmak üzere Bakanlık il müdürlüğü veya hastalık kontrol kuruluşu tarafından düzenlenen raporu,

d) Bitki yetiştirme ruhsatı: 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununa göre tarım il müdürlüğü tarafından düzenlenen belgeyi,

e) Dört nolu ünite: Üç nolu ünitelerden elde edilen materyallerden çoğaltılan, sertifikalı sınıfta açık köklü veya tüplü fidanların üretildiği parselleri,

f) Fidan: Anaç, çöğür, yoz veya çelik üzerine aşılama veya doğrudan eşeysiz vejetatif yollarla çelik, daldırma, doku kültürü yöntemleri ile üretilen aşılı ve aşısız meyve, asma fidanlarını,

g) Fidanın niteliği: Fidanın tüplü fidan, tüplü aşılı fidan, açık köklü aşılı fidan veya açık köklü aşısız fidan olması özelliğini,

ğ) Hastalık kontrol kuruluşu: Bakanlık tarafından, hastalık ve zararlıların kontrolü için yetkilendirilen kuruluşları,

h) İki nolu ünite: Araştırma kuruluşları veya Bakanlık tarafından yetkilendirilen kuruluşlar tarafından bir nolu ünitelerden elde edilen veya yurtdışından temel sertifika ile ithal edilen üretim materyallerinden tel seralarda veya izolasyon mesafesine uygun açık alanlarda kurulan virüsten ari temel sınıfında fidan parsellerini,

ı) İtiraz kontrol raporu: İtirazlar üzerine, KKGM tarafından görevlendirilen konu uzmanları tarafından, itiraza konu durum ile ilgili hazırlanan raporu,

i) KKGM: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

j) Kontrolör: Meyve/asma üretim materyali ve fidanlarının sertifikasyonuna ilişkin kontrolleri yapan, örnek alan ve piyasa denetimlerini yaparak bu konularda belge düzenleyen kamu görevlilerini veya özel kişileri,

k) Ön temel materyal: Bir nolu üniteden elde edilen materyali,

l) Parti: Türü, çeşidi, anacı, yaşı, boyu ve ambalajları aynı olan ve bir seferde muayeneye ve kontrole sunulan fidan üretim materyali ve fidanların yeknesaklığı ve kökeniyle tanımlanabilir birimi,

m) Pazarlama: Çoğaltma materyali veya fidanlarını hangi şekilde olursa olsun kullanılmaya hazır olarak stokta bulundurma, satış için teşhir veya teklif etme, diğer kişiye satış veya teslimat işlemlerini,

n) Sertifikalı materyal: Dört nolu ünitelerde üretilen aşılı veya aşısız fidanları,

o) Sertifikasyon kuruluşu: Bakanlık tarafından Yönetmelikte belirtilen sertifikasyon işlemlerini yapmakla yetkilendirilen kuruluşları,

ö) Standart fidan/üretim materyali: İsmine doğruluğu üretici tarafından garanti edilen, kontrolörler tarafından standartlar yönünden kontrol edilen ve her türlü kayıt işlemleri üretici tarafından tutulan fidan veya üretim materyallerini,

p) Temel materyal: İki nolu üniteden elde edilen materyali,

r) Temel 1 materyal: Üç nolu ünitelerden elde edilen, dört nolu ünitelerin oluşturulmasında kullanılan üretim materyallerini,

s) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,

ş) Üç nolu ünite: Bir veya iki nolu ünitelerden elde edilen veya yurtdışından ön temel veya temel sertifika ile ithal edilen fidan ve üretim materyallerinden, Bakanlık tarafından yetkilendirilen kuruluşlar tarafından tel seralarda veya izolasyon mesafesine uygun açık alanlarda kurulan ve virüsten ari temel 1 sınıfta üretim materyali elde edilen meyve/asma damızlık ünitelerini,

t) Üretici: Üretim materyali veya meyve fidanı konularında üretim, koruma ve/veya işlemden geçirme ve pazarlama faaliyetlerinden en azından birini profesyonel olarak yapan gerçek ya da tüzel kişileri,

u) Üretim materyali: Meyve/asma fidanlarının üretilmesinde kullanılan çelik, aşı gözü, aşı kalemi, köklü klon ve sürgün ucu meristemi gibi vejetatif ve tohum, çöğür ve yoz gibi generatif materyali,

ü) Üretim materyali kapasite raporu: Bir ve üç nolu ünitelerde sertifikasyon ünitesinden alınabilecek üretim materyali miktarını belirten raporu ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sertifikasyon ve Pazarlama Esasları

Genel şartlar

MADDE 4 –

(1) Meyve/asma fidan ve üretim materyallerinin sertifikasyon sisteminde üretilmesi ve pazarlaması ile ilgili genel hükümler aşağıda yer almaktadır.

a) Ek 1’de yer alan türlere ait meyve/asma fidan ve üretim materyalinin sertifikasyon sisteminde üretilmesi veya ithal edilmesi için, meyve/asma fidan ve üretim materyalinin ait olduğu çeşitlerin kayıt altında olması şartı aranır.

b) Yurtdışından ithal edilen üretim materyalleri bir ve üç nolu ünitelerin kurulmasında kullanılabilir.

c) Sertifikasyon sistemine dahil olan meyve/asma üretim materyalleri ve fidanlar, Bakanlık tarafından yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler tarafından üretilir ve pazarlanır.

ç) Yönetmelik hükümlerine göre üretilip belgelendirilen fidan ve üretim materyalleri, 10/6/2005 tarihli ve 25841 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik” esaslarına göre belgelenmesi durumunda organik fidan ve üretim materyali olarak pazarlanır.

Beyanname verilmesi

MADDE 5 –

(1) Meyve/asma fidan ve üretim materyalinin sertifikalandırılabilmesi için, beyanname verilmesi gerekir.

(2) Beyannamelerin düzenlenmesi ve kabul edilmesi aşağıdaki şekilde yapılır.

a) Meyve/asma fidan ve üretim materyali üretimlerinde, Bakanlıkça belirlenen beyannamelerden uygun olanı doldurulur.

b) Bir ve üç nolu ünitelerde her ağaç veya omca, iki ve dört nolu ünitelerde her çeşit veya anaca ait parsel için ayrı beyanname düzenlenir.

c) Beyannamelerde belirtilen çeşit ve anaç isimleri, kayıt edilip yayımlandığı şekilde yazılır.

ç) Beyannameler bir, iki ve üç nolu üniteler için beş nüsha, dört nolu üniteler için üç nüsha düzenlenir. Dört nolu ünitelerde virüsten ari üretim yapılması halinde beyanname dört nüsha düzenlenir.

d) Beyannameler başvuru kuruluşuna verilir.

e) Beyannamelerinin veriliş tarihleri 1 Ocak – 31 Mayıs tarihleri arasında olup virüsten ari üretimler için ise 1 Ocak – 31 Mart tarihleri arasındadır.

f) Nematod tahlili için numune alındıktan sonra fidan üretim alanında, beyannamede belirtilen fidan dışında herhangi bir bitki ekilemez veya dikilemez.

g) Başvuru sırasında beyannamelere aşağıdaki belgeler eklenir.

1) Fidan üretici belgesi sureti,

2) Üretilen materyale ait menşei sertifikanın aslı veya onaylı sureti,

3) Bitki yetiştirme ruhsatı,

4) Toprak analiz raporu,

5) Parselleri gösteren krokiler,

6) Bir ve üç nolu üniteler için üretim materyali kapasite raporu.

ğ) Başvuru kuruluşu tarafından kabul edilerek onaylanan beyannamelerin birinci nüshası beyannameyi kabul eden başvuru kuruluşunda saklanır. İkinci nüsha parsel kontrollerinde kullanılması için kontrolörlere, üçüncü nüsha “SERTİFİKALANDIRMADA KULLANILAMAZ” kaşesi vurularak üreticiye verilir. Bir, iki ve üç nolu ünitelerde dördüncü nüsha TTSM’ne gönderilir. Virüsten arî üretimlerde, bir nüsha da hastalık kontrol kuruluşuna gönderilir.

h) Bir ve üç nolu üniteler için verilen beyannamelerde belirtilen miktar, üretim materyali kapasite raporunda belirtilen miktardan fazla olabilir. Ancak fazla kısım, üretim materyali kapasite raporunda belirtilen miktarın % 10’ undan fazla olamaz.

ı) Beyannamelere ait tüm bilgiler elektronik ortamda kayıtlı olarak 31 Mayıs tarihinden itibaren onbeş gün içinde üst yazı ile TTSM’ne gönderilir.

(3) Bilgileri uygun olmadığı belirlenen beyannameler, onaylanmış olsalar dahi iptal edilir ve kontrol raporu düzenlenmez. Bu beyannameler sonucunda düzenlenen kontrol raporuna, sertifikalandırma yapılmaz.

Parsel kontrolleri

MADDE 6 –

(1) Parsel kontrolü, Bakanlıkça yetkilendirilen kontrolörler tarafından yapılır. Bir, iki ve üç nolu ünitelerin kontrolleri, üretimin yapıldığı ilin Bakanlık il müdürlüğü koordinatörlüğünde, hastalık kontrol kuruluşu ve sertifikasyon kuruluşundan konu uzmanlarının katılımı ile yapılır.

(2) Dört nolu ünitelerin kontrolleri, Bakanlık il müdürlüğü kontrol şube ve bitki koruma şubesi veya Bakanlığın yetki verdiği kuruluş tarafından yapılır. Bu kontrollere, ihtiyaç duyulması halinde ilgili hastalık kontrol kuruluşu veya sertifikasyon kuruluşundan konu uzmanları da davet edilebilir. Dört nolu ünitelerde virüsten arî üretim yapılıyorsa kontrole hastalık kontrol kuruluşu da katılır.

(3) Parsel kontrolleri aşağıdaki esaslar dâhilinde yapılır.

a) Her beyannamenin temsil ettiği parsel veya ünite bir sertifikasyon ünitesidir. Ünite, beyannamedeki parsel numarası ile anılır. Bir ve üç nolu ünitelerde her ağaç veya omca, iki ve dört nolu ünitelerde her çeşit veya anaca ait parsel ayrı bir sertifikasyon ünitesidir. İki ve dört nolu ünitelerde her parsel belirgin şekilde birbirinden ayrılmış olmalıdır. Açık alanda yapılan üretimlerde parseller arası mesafe en az bir metredir.

b) Kontrole esas olacak birim, bir ve üç nolu ünitelerde bitkilerin tümü, iki ve dört nolu ünitelerde ünitedeki fidan sayısının % 1’ idir. Gerekirse bu oran % 10’a kadar çıkarılabilir.

c) Yapılan kontrollerde, parseldeki bitkilerin sertifikasyonunu engelleyen hususların teknik olarak üretici tarafından giderilmesinin mümkün olduğu tespit edilirse, üreticiye parsel kontrol ihbarnamesi verilir. Belirtilen süre sonunda bu hususun yerine getirilip getirilmediği kontrol edilir. Belirtilen husus yerine getirilmemiş ise kontrol raporu “Sertifikalı Olamaz” olarak işaretlenir.

ç) İsmine doğruluk kontrolü amacıyla parsellerdeki fidan ve üretim materyalleri çeşit ayırımının en iyi görüldüğü dönemde en az iki defa kontrol edilir. Parsellerde bulunan bitkiler botanik bakımdan ait olduğu çeşidin özelliğini taşımalıdır. Kontrol edenler, parsele dikilen bitkilerin menşei ile ilgili diğer kayıtları üreticiden istemeye ve incelemeye yetkilidir.

d) Bakanlıkça belirlenen yönünden kontrol edilen parsellerde, standartlara uymayan fidan ve üretim materyalleri miktarı, yapılan ikinci veya gerektiğinde tekrarlanan kontrollerde beyannamede belirtilen fidan ve üretim materyali miktarından düşülerek, kontrol raporunda “Sertifikalı Olabilir” kısmı işaretlenir.

e) Hastalık ve zararlılarla bulaşıklık yönünden parselde bulunan her bitkinin vejetasyon dönemi ve söküm döneminde olmak üzere en az iki defa kontrol edilmesi şarttır. Zararlı etmenin mücadelesi mümkün değilse, bulunduğu parseldeki bitkileri imha etmeye kontrol edenler yetkilidir.

f) Bir, iki ve üç nolu ünitelerde yapılan makroskobik kontrollere ilaveten bitkilerin virüslerden ari olduklarını belirlemek amacıyla serolojik testlerin yapılması ve belgelenmesi gerekir. Yapılan testler sonucunda düzenlenen raporların bir nüshası üreticiye veya başvuru kuruluşuna, bir nüshası TTSM’ne gönderilir. Bir ve üç nolu ünitelerde hastalık ve zararlı etmenlerle bulaşık ağaç veya omca görülmesi halinde, üreticinin bu etmenlere karşı tekniğine uygun mücadele yapması istenir. Daha sonra istenen hususların yerine getirilip getirilmediği kontrol edilir. İkinci kontrolde hastalık ve zararlılarla mücadelenin başarılı olmadığı tespit edilirse, parseldeki ağaç veya omcalar, 6968 sayılı Kanun hükümlerine göre imha edilir.

g) Bir ve üç nolu ünitelerde üretim materyali kapasite raporu da kontrol eden kontrolör tarafından doldurulur. Bir ve üç nolu ünitelerde üretimin yapıldığı her yıl için üretici tarafından bitki muayene raporu alınması gerekir.

ğ) Söküm döneminde tüm kontroller ve uygulamalar 6968 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılır.

h) Kontroller, beyanname başvurusunun yapıldığı aynı takvim yılı içinde yapılır.

Parsel kontrol raporunun düzenlenmesi

MADDE 7 –

(1) Parsel kontrol raporu aşağıdaki esaslar dahilinde kontrolör tarafından düzenlenir.

a) Parsel kontrolünün tamamlanmasından sonra kontrolörler, beyanname bilgileri ve parsel kontrol standartlarını göz önünde bulundurarak, parsel kontrol raporunu üç nüsha halinde düzenler ve mühürler.

b) Raporlarda silinti veya kazıntı yapılmaz. Değişiklik zorunlu ise yanlışlığın üzeri çizilerek doğrusu yazıldıktan sonra kontrolör tarafından paraflanır.

c) Parsel kontrol raporunun iki nüshası üreticiye verilir, bir nüshası ise kontrol eden kuruluşta muhafaza edilir.

Etiketleme ve sertifikalandırma

MADDE 8 –

(1) Üretici, 6 ncı maddenin üçüncü fıkrasının (ç) bendi kapsamında yapılan herhangi bir kontrolden sonra düzenlenen kontrol raporunun asıl nüshası ile etiket talep formunu, en geç kontrolün yapıldığı yılın kasım ayı sonuna kadar TTSM’ne gönderir. Belirtilen süre içerisinde gönderilmeyen raporlar için sertifika düzenlenmez. Etiket talep formunda ve sertifikada belirtilen fidan ve üretim materyali miktarı, parsel kontrol raporunda belirtilen miktarın üzerinde olamaz.

(2) TTSM, etiketleri düzenleyerek üreticiye gönderir. Üretici her fidana bir etiket bağlar. Söküm kontrolleri sırasında kontrolör, etiketlerin fidanlara takılıp takılmadığını da kontrol eder.

(3) Üretici sertifikasyon işlemleri için, söküm dönemi kontrol raporu ile sertifikasyon kuruluşuna başvurur. Sertifikasyon kuruluşu, üreticinin başvurusuna istinaden sertifika düzenleyerek üreticiye gönderir. Söküm döneminde yapılan kontrol sonucuna göre düzenlenen kontrol raporu ile etiket talebine esas teşkil eden kontrol raporu arasında farklılık olması durumunda söküm dönemi kontrol raporu esas alınır. Söküm dönemi kontrol raporuna göre, imha edilmesi gereken etiket varsa, TTSM tarafından üreticiden talep edilerek imha edilir.

(4) İki ve dört nolu ünitelerde, fidanlar için düzenlenen sertifika ve etiketler, sertifikanın veriliş yılını takip eden senelerde, söz konusu tür için sertifikasyona esas Bakanlıkça belirlenen teknik şartlara uygun sürelerde, her sene bitki muayene raporu başvuru kuruluşuna ibraz edildiği takdirde geçerlidir.

(5) Virüsten ari üretimlerde, hastalık kontrol kuruluşu tarafından yapılan serolojik test veya diğer testlerin sonuçlarına ait asıl belgeler üretici tarafından sertifikasyon kuruluşuna gönderilmeden sertifika düzenlenmez.

Denetleme

MADDE 9 –

(1) Meyve/asma fidan ve üretim materyallerinin sertifikasyon sistemi içerisinde üretimlerine ilişkin parsel kontrolleri aşağıdaki esaslar dahilinde Bakanlıkça denetlenir.

a) Başvuru kuruluşu tarafından gerçekleştirilen dört nolu ünite kontrollerinin, Türkiye genelinde üretimin % 5’ini geçmeyecek şekilde, KKGM’nün görevlendirmesi ile TTSM ve hastalık kontrol kuruluşu tarafından denetlemesi yapılır. Denetlenecek üretim alanları KKGM ve TTSM tarafından belirlenir.

b) Denetlemede parsel kontrolü yapılır ve parsel kontrol raporu düzenlenir. Bu raporun üzerine “DENETLEME RAPORU” ifadesi yazılır.

c) Denetim elemanları tarafından, denetleme raporu ile başvuru kuruluşunca düzenlenen parsel kontrol raporu karşılaştırılarak farklılık olup olmadığı belirlenir. Şayet farklılık söz konusu ise, başvuru kuruluşuna ve üreticiye düzenlenen denetleme raporunun birer sureti verilir ve sertifikasyon işlemlerinde denetleme raporu esas alınır.

ç) TTSM, ülke genelinde yapılan denetimler tamamlandığında, denetimlere ilişkin değerlendirme raporunu KKGM’ne gönderir.

İtiraz

MADDE 10 –

(1) Üreticiler, başvuru kuruluşu tarafından verilen kontrol raporlarına itirazlarını, kontrol raporunun düzenleme tarihinden itibaren beş iş günü içinde KKGM’ne yapabilir.

(2) KKGM söz konusu itirazı değerlendirir ve itiraz, fidan ve üretim materyalinin nitelikleri veya ismine doğruluğu ile ilgili ise TTSM’nden bir konu uzmanını, hastalık ve zararlılarla ilgili ise, söz konusu türde görevlendirilmiş olan hastalık kontrol kuruluşundan bir uzmanı görevlendirir ve bu durumu itiraz sahibine bildirir. İtiraz sahibi, itirazının kabul edildiğine dair bilgiyi aldıktan sonra görevlendirilen kuruluşun döner sermaye hesabına itiraz ücretini yatırır. Yapılan kontrol sonucunda, itiraza konu olan durumla ilgili işleme esas olmak üzere itiraz kontrol raporu düzenlenir. Düzenlenen itiraz kontrol raporu, kontrol tarihinden itibaren en geç bir hafta içinde KKGM’ne gönderilir. KKGM, itiraz kontrol raporunu ilgili sertifikasyon kuruluşuna ve başvuru kuruluşuna gönderir. İtiraz kontrol raporu sertifikasyona esas nihai rapordur.

(3) Denetleme amacıyla yapılan kontroller itiraz kapsamı dışındadır.

Ambalajlama ve etiketleme

MADDE 11 –

(1) Üretim materyalleri, Bakanlıkça belirlenen standartlar esas alınarak ambalajlanır ve satışa arz edilir.

(2) Etiketleme ile ilgili kurallar ve etiketlerde bulunması gereken asgari bilgiler Ek–2’de belirtilmiştir.

(3) Alıcılar satın aldıkları asma üretim materyalleri ve fidanlara ait etiketleri, gerektiğinde yetkililere göstermek amacıyla bir yıl süre ile muhafaza etmekle yükümlüdür.

Standart fidan veya üretim materyali üretimi

MADDE 12 –

(1) Standart fidan veya üretim materyali üreticilerinde Bakanlık tarafından yetkilendirilme şartı aranmaz.

(2) Standart fidan veya üretim materyalleri aşağıdaki esaslar dahilinde üretilir.

a) Üreticiler tarafından, başvuru kuruluşuna, hastalık ve kalite kontrollerinin yapılması amacıyla başvurulur.

b) Başvuru için Bakanlık tarafından standart fidan veya üretim materyalleri için belirlenen beyanname iki suret olarak doldurulur.

c) Beyannamelerinin veriliş tarihleri 1 Ocak – 31 Mayıs tarihleri arasında olup virüsten ari üretimler için ise 1 Ocak – 31 Mart tarihleri arasındadır.

ç) Başvuru kuruluşu tarafından, kalite ve hastalık kontrolleri Bakanlıkça belirlenen standartlara göre yapılır.

d) Virüsten ari üretimlerde serolojik testlerin yapılması amacıyla, kontrolör tarafından alınarak mühürlenen numuneler üretici tarafından hastalık kontrol kuruluşuna gönderilir.

e) Kontrol sonucunda iki suret düzenlenen kontrol raporunun bir sureti üreticiye verilir.

(3) Standart fidan veya üretim materyalleri üretimi üretici beyanına göre yapılır. Çeşitlerin veya türlerin kayıt listelerinde bulunma şartı aranmaz.

(4) Standart fidan veya üretim materyalleri üreticileri, üretimlerine ait kayıt ve raporları denetim sırasından yetkililere göstermek üzere en az bir yıl süre ile muhafaza eder.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 13 –

(1) Üretim materyali ve fidanların üretim ve pazarlanmasında, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununa aykırı hareket edenler hakkında, aynı Kanununun 12 nci maddesi hükümleri uygulanır.

Ücretler

MADDE 14 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamındaki sertifikasyon hizmetleri ücrete tabidir. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, “Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği” hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına peşin olarak yatırılır. Bu ücretler, Bakanlık tarafından yeniden değerleme oranında arttırılarak her yıl ocak ayında belirlenir.

İstisnalar

MADDE 15 –

(1) Bilimsel amaçlı çalışmalarda, araştırma ve geliştirme çalışmalarında ve genetik çeşitliliğin korunmasına yönelik çalışmalarda kullanılan üretim materyalleri ve fidanlar ile üreticinin kendi ihtiyacını karşılamak amacıyla ürettiği üretim materyali ve fidanlarda sertifikalandırma şartı aranmaz.

Düzenleme yetkisi

MADDE 16 –

(1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulamasını sağlamak üzere her türlü düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 17 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ek-1

MEYVE/ASMA TÜR LİSTESİ

Latince adı	Tür adı
Actinidia deliciosa Ferg	Kivi
C.reticulata Blanco x C.paradisi macf.	Tangelo
Carya illinoensis C. Koch.	Pikan cevizi
Ceratonia siliqua L.	Keçiboynuzu
Cestanea sativa Mill.)	Kestane
Citrus aurantium L.	Turunç
Citrus grandis L. osb (syn. Citrus maxima )	Şadok
Citrus lemon L. Burm.	Limon
Citrus paradisi Macf.	Altıntop ( greyfurt )
Citrus reshni Tan.	Kleopatra mandarini
Citrus reticulata Blanco	Mandarin
Citrus sinensis L. Osb.	Portakal
Cornus mas L.	Kızılcık
Corylus avellana L.	Fındık
Crataegus oxyacantha L.	Alıç
Cydonia oblonge Mill.	Ayva
Diospyros kaki L.	Trabzon hurması
Elaeagnus angustifolia L.	İğde
Eriobotrya japonica (Thunb.)	Yeni dünya
Fragaria x ananassa Duch.	Çilek
Ficus carica	İncir
Juglans regia L.	Ceviz
Malus communis L.	Elma
Maspilus germanica L.	Muşmula
Morus alba L.	Beyaz dut
Morus nigra L.	Kara dut
Morus rubra L.	Mor dut
Olea europaea L.	Zeytin
P.trifoliata Raf.  x  C. limon L. Burm.	Sitremon
P.trifoliata Raf.  x  C. paradisi Macf.	Sitrumelo
P.trifoliata Raf.  x Cinensis Osb.	Sitranjlar
Persea americana Mill.	Avokado
Pistacia vera L.	Antepfıstığı
Poncirus trifoliata Raf.	Üç yapraklı
Prunus amygdalus Batsch.	Badem
Prunus armeniaca L.	Kayısı
Prunus avium L.	Kiraz
Prunus cerasifera Ehrh.	Yeşil erik
Prunus cerasus L.	Vişne
Prunus domestica L.	Avrupa eriği
Prunus nectaria L.	Nektarin
Prunus persica L.	Şeftali
Prunus saliciana Lindl.	Japon eriği
Pyrus communis L.	Armut
Ribes nigrum L.	Siyah frenk üzümü
Ribes rubrum L.	Kırmızı frenk üzümü
Rubus fructicous L.	Böğürtlen
Rubus ideaus L.	Ahududu
Vaccinium corymbosum L.	Yaban mersini
Vitis sp.	Amerikan asma anacı Asma

Listede yer almayan türlere ait tohumluklar, aynı cinse ait türlere göre sertifikalandırılır.

Ek–2

ETİKETLEME KURALLARI

1) Fidan ve üretim materyali etiketlerinde bulunması gereken asgari bilgiler aşağıda belirtilmiştir.

a) Etiketi düzenleyen sertifikasyon kuruluşunun adı ve logosu,

b) Üretim partisinin numarası,

c) Üretim yılı,

ç) Tür adı,

d) Çeşit adı,

e) Fidan ve üretim materyalinin sınıfı,

f) Üretici firmanın adı ve adresi,

g) Anaç ismi,

ğ) “VİRÜSTEN ARİ” dir ibaresi.

2) Etiketler, fidan ve üretim materyali sınıflarına göre aşağıdaki renklere uygun olarak düzenlenir.

Fidan ve üretim materyali sınıfı	Etiket rengi
Ön temel	Beyaz üzerine mor kuşak
Temel	Beyaz
Temel 1	Beyaz üzerine mavi kuşak
Sertifikalı	Mavi

3) Fidan ve üretim materyali etiketlerinin boyutları en az 35 x 120 mm’ dir.

4) Asmada etiket boyutları aşılama için elde edilen kalemlerde en az 67 x 110 mm, köklenen kalemler için en az  70 x 80 mm’ dir.

5) Etiketler bağlama veya yapıştırma olarak hazırlanır.

17 Ocak 2008 PERŞEMBE              Resmî Gazete                 Sayı : 26759

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:

ORGANİZE SANAYİ BÖLGELERİ YER SEÇİMİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, organize sanayi bölgelerinin yer seçimi esaslarını düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, organize sanayi bölgelerinin yer seçimi etüdü ve yer seçimi safhalarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 8/1/1985 tarihli ve 3143 sayılı Sanayi ve Ticaret Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 33 üncü maddesi  ile 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun 4 üncü maddesi uyarınca hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Sanayi ve Ticaret Bakanlığını,

b) Etüt: Yer seçimi öncesinde Bakanlık tarafından hazırlanan veya hazırlattırılan yer seçimi etüdü raporunu,

c) Eşik Analizi: OSB kurulabilecek alan ya da alternatif alanların belirlenmesi amacıyla, 1/100.000 ve/veya 1/25.000 ölçekli topoğrafik haritalar üzerinde kurum ve kuruluşların mevcut ve muhtemel planlamalarına ilişkin bilgilerin üst üste çakıştırılması sonucu elde edilen analizi,

ç) İhtisas OSB: Aynı sanayi işkolunda ve bu işkoluna dahil alt sanayi gruplarında faaliyet gösteren tesislerin yer aldığı OSB’yi,

d) Komisyon: Ek-1’de yer alan komisyonu,

e) OSB: Organize sanayi bölgesini,

f) OSB Ön Araştırma ve Bilgilendirme Raporu: OSB kurulmak istenilen yerleşim birimi hakkındaki genel bilgileri ve OSB kurulmasına ilişkin gerekçeleri belirten ve  içeriği Bakanlıkça belirlenen raporu,

g) Öneri Alan: OSB kurmak isteyen gerçek ve tüzel kişilerce yer seçimi talebinde önerilen alanı,

ğ) Özel OSB: 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun 26 ncı maddesine göre özel hukuk tüzel kişilerince ve gerçek kişilerce kurulması talep edilen OSB’yi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yer Seçimi Talebi ve Etüt Safhası

Yer seçimi talebi ve çalışmalarının başlatılması

MADDE 5 – (1) OSB kurmak isteyen gerçek ve tüzel kişilerce OSB bilgilendirme raporunun hazırlanarak Valilik uygun görüşü ile birlikte yer seçimi talebinin Bakanlığa intikalini müteakip Bakanlık tarafından yapılacak değerlendirmeden sonra yer seçimi çalışmaları başlatılır.

(2) Ancak, yer seçimi talebinde öneri alan bulunması durumunda söz konusu alan için;

a) İl özel idaresinin,

b) Belediye sınırları veya mücavir alan sınırları içerisinde olması halinde ilgili belediyenin,

olumlu görüşünün alınması gerekmektedir.

Etüt çalışmalarında kamu ve/veya özel kurum ve kuruluşların sorumluluğu

MADDE 6 – (1) Etüt, Bakanlık tarafından yapılır veya yaptırılır.

(2) Etüdü yapılacak OSB hakkında ihtiyaç duyulan bilgi, belge ve haritalar, Bakanlığın başvurusu üzerine ilgili kamu ve/veya özel kurum ve kuruluşların merkez ve/veya yerel teşkilatlarından temin edilir.

(3) Etüdün hazırlanması sırasında ihtiyaç duyulacak haritaların temini, harita çoğaltılması, fotoğraf ve video çekimi ve çoğaltılması, araç-gereç temini gibi masraflar, OSB kuruluşuna katılacak kurum ve kuruluşlar, özel OSB’lerde ise özel hukuk tüzel kişileri veya gerçek kişiler tarafından karşılanır.

Ek bilgi talebi

MADDE 7 – (1) Bakanlık gerekli gördüğü hallerde, çalışmanın herhangi bir safhasında görüş, ek bilgi, belge veya araştırmayı ilgili kurum ve kuruluşlardan isteyebilir.

Etüdün bölümleri

MADDE  8 – (1) Etüt, aşağıda belirtilen bölümlerden oluşur.

a) I. Giriş.

b) II. Eşik analizleri.

c) III. Alternatif alanların belirlenmesi ve sınırlarının işlenmesi.            

ç) IV.Alternatif alanların özellikleri.

d) V. Sonuç ve öneriler.

e) Kaynaklar.

f) Ekler.

Giriş

MADDE 9 – (1) Yer seçimi talep yazısı içeriği ile etüdü hazırlanan il/ilçenin coğrafi, sosyal, ekonomik ve jeolojik yapısı hakkında bilgileri içerir.

Eşik Analizleri

MADDE 10 – (1) Ek-1’de belirtilen kurum ve kuruluşların merkez, bağlı, ilgili ve taşra teşkilatlarının tasarrufu altındaki alanlar ile plan, proje ve yatırımları 1/100.000 ve/veya 1/25.000 ölçekli topoğrafik haritalar üzerine işlenerek eşik analizi haritası oluşturulur.

(2) Bu haritalar ilgili valilik, kaymakamlık, belediye ya da diğer kurum ve kuruluşlardan temin edilir.

Alternatif alanların belirlenmesi ve sınırlarının işlenmesi

MADDE 11 – (1) 10 uncu maddede belirlenen şekilde hazırlanan 1/100.000 ve/veya 1/25.000 ölçekli eşik analizi haritasında, hiçbir kurum ve kuruluşun yatırım ve proje alanına girmeyen, eğimi ve jeolojik açıdan yapılaşmaya elverişli olan,  varsa çevre düzeni planı, nazım imar planı kararlarına uygun olan alanlar, Bakanlık tarafından gerekli görülen tüm incelemeler sonucunda OSB kurulabilecek alan ya da alternatif alanlar olarak belirlenir.

(2) Belirlenen alternatif alan sınırları 1/100.000 ve/veya 1/25.000 ölçekli eşik analizi haritasına ve ilgili kadastro müdürlüğünden temin edilen 1/5.000 ölçekli kadastral pafta suretine işlenir.

(3) Öneri alanlar hakkında  bu madde hükümleri uygulanır.

(4) 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun 26 ncı maddesine göre özel hukuk tüzel kişilerince ve gerçek kişilerce kurulması talep edilen ve aynı Kanunun 3 üncü maddesindeki OSB tanımında belirtilen özel OSB öneri alanının uygunluğu hakkında  bu madde hükümleri uygulanır.

Alternatif alanların özellikleri

MADDE 12 – (1) Alternatif alanların özellikleri;

a) Mevkii,

b) Şehir merkezine uzaklığı ve hangi yönde kaldığı,

c) Çevresinde bulunan diğer yerleşim merkezlerinin neler olduğu,  uzaklıkları ve hangi yönde kaldığı,

ç) Büyüklüğü,

d) Karayolu, havaalanı, liman ve  demiryolu  bağlantısı, uzaklığı,

e) Mülkiyet durumu,

f) Kadastro durumu,

g) Belediye ya da mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı,

ğ) Varsa çevre düzeni planına göre durumu,

h) Mevcut arazi kullanım durumu,

ı) Çevresindeki alanların mevcut ve planlama durumu,

i) Eğimi ve yönü,

j) Bulunduğu deprem kuşağı,

k) Su ihtiyacının nereden sağlanabileceği,

l) Enerji ihtiyacının nereden sağlanabileceği,

m) Atıksu ve yağmur suyu deşarj ortamı,

n) Hakim rüzgar yönü,

o) Gelişme ve genişleme olanağının bulunup bulunmadığı,

ö) Çevresinde konut ve yan sanayi yerleşimine imkan olup olmadığı,

p) Varsa özel çevre koruma bölgeleri, sit alanları, milli parklar, sulak alanlar doğal anıtlar gibi koruma alanları ile uluslararası sözleşmeler gereği korunması gereken alanlara göre konumu,

r) Drenaj durumu,

s) Taşkına maruz kalma durumu,

ş) Önceden belirlenmiş bir jeolojik probleminin olup olmadığı,

t) Varsa yeraltı ve yüzeysel içme ve kullanma suyu kaynaklarına göre konumu,

u) Varsa katı atık depolama alanlarına göre konumu,

ü) Mevcut ya da planlanan havaalanları ile varsa askeri alanlara, askeri güvenlik yasak bölgelerine, havaalanı mania planına göre konumu,

v) Su ürünleri üreme ve istihsal sahalarına olan konumu,

y) Doğal kaynak potansiyeli

başlıkları kapsamında belirlenir.

Sonuç ve öneriler

MADDE 13 – (1) 11 inci madde çerçevesinde OSB kurulabilecek uygun alan ya da alternatif alanlar ile uygun olmayan alanlar gerekçeleriyle, özel OSB’lerde, önerilen alanın OSB yeri olarak uygun olup olmadığı raporun sonucunda belirtilir.

Kaynaklar

MADDE 14 – (1) Etüdün hazırlanması sırasında yararlanılan kaynaklar belirtilir.

Ekler

MADDE 15 – (1) Etüt çalışmaları sırasında kurum/kuruluşlardan temin edilen ve etüt raporunda bulunması gereken kadastral pafta, uydu görüntüsü, tapu kayıtları, çevre düzeni planı gibi bilgi, belge ve dokümanlar raporun sonuna eklenir.

Alternatif alan bulunamaması durumu

MADDE 16 – (1) Hazırlanan etüt sonucunda alternatif alan bulunamamışsa bu durum ilgili valiliğe, talep konusu özel OSB ise ayrıca talepte bulunan gerçek ve tüzel kişilere yazı ile bildirilir ve yer seçimi komisyonu toplanmaz.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yer Seçimi

Komisyonun oluşturulması

MADDE 17 – (1) Bakanlık tarafından tespit edilen yer seçimi tarihi ve belirlenen alan ya da alternatif alanlara ait haritalar ve bilgiler, Ek-1’de belirtilen kurum ve kuruluşlara, yeterli süre verilerek önceden gönderilir. Bu kurum ve kuruluşlarının yetki ve görev alanlarına giren konular hakkında kurum ve kuruluşları adına nihai görüş vermek üzere komisyona yetkili temsilcilerini göndermeleri istenir.

(2) Etüt safhasında alternatif alanlara ilişkin olumlu yazılı görüş bildiren kurum ve kuruluşlar Bakanlık tarafından yapılacak değerlendirmeden sonra komisyona çağrılmayabilir.

(3) Bakanlık tarafından gerekli görülmesi durumunda, komisyona üye gönderecek kurum ve kuruluşlar listesinin  kapsamı genişletilebilir.

(4) Ek-1’de veya genişletilen listede belirtilen kurum ve kuruluşların temsilcileri dışında hiç kimse komisyona katılamaz. Ancak talep olması halinde Bakanlık tarafından belirlenecek sivil toplum kuruluş temsilcileri gözlemci olarak komisyona katılabilir.

Komisyonun görevi ve işleyişi

MADDE 18 – (1) Komisyonun başkanlığını ve sekreterya işlerini Bakanlık yürütür.

(2) Ek-1’de yer alan kurum ve kuruluş temsilcilerinden oluşan komisyon, belirlenen tarih ve yerde toplanır. İlgili kurum ve kuruluş temsilcileri komisyon toplantısına katılır, alternatif alanlarla ilgili tüm araştırmaları yapar, toplantı sonuçlanıncaya kadar toplantı yerinde kalır, kurum ve kuruluşu adına görüş bildirir.

Alternatif alanların incelenmesi

MADDE 19 – (1) Komisyon, alternatif alanları yerinde inceler.

(2) Etüdü yapılmamış alanlar komisyonca değerlendirmeye alınmaz.

Yer seçimi komisyon raporu

MADDE 20 – (1) Komisyon, incelediği alanlardan birini komisyona katılan üyelerin oy birliği kararı ile OSB yeri olarak belirler. Komisyon toplantısı sırasında, alternatif alanların özelliklerini, kurum ve kuruluş görüşlerini ve sonuç bölümünü içeren yer seçimi komisyon raporu yazılır. Rapora, OSB yeri olarak seçilen alanın 1/25.000 ölçekli haritası ve kadastral pafta sureti eklenir.

(2) Yer seçimi komisyonuna temsilcisi katılmayan ve komisyonda daha sonra görüş bildireceğini ifade eden kurum ve kuruluşların komisyon toplantısından sonra en geç otuz gün içinde nihai görüşlerini Bakanlığa bildirmeleri zorunludur.

Uygun alan bulunamaması durumu

MADDE 21 – (1) Komisyon çalışmaları sırasında incelenen alternatif alanlar, komisyonca OSB yeri olarak uygun bulunmayabilir. Bu durum raporun sonucunda belirtilir ve komisyon kararı ilgili valiliğe Bakanlık tarafından bildirilir. Valilikçe olumsuz görüş veren kurum ve kuruluşlarının olumlu görüşleri Bakanlığa gönderilmesi halinde işlemlere  devam edilir.

(2) 20 nci maddede belirtilen süre içerisinde görüşünü bildirmeyen kurum ve kuruluşların görüşü Bakanlık tarafından olumsuz kabul edilerek yer seçimi çalışmalarının sonlandırıldığı ilgili valiliğe yazılı olarak bildirilir.

OSB yerinin kesinleşmesi

MADDE 22 – (1) 20 nci maddede açıklanan şekilde hazırlanan yer seçimi komisyon raporu ve varsa Bakanlığa sonradan gönderilen kurum ve kuruluş görüşleri doğrultusunda OSB yeri;

a) Bayındırlık ve İskan Bakanlığının ilgili alt düzenleyici işlemleri doğrultusunda gözlemsel jeolojik etüt raporunun hazırlanmasını,

b) İhtisas OSB sözkonusu ise Çevresel Etki Değerlendirmesi olumlu belgesinin alınmasını,

c) Seçilen arazi içerisinde mera vasfında parsel olması durumunda ilgili kuruma yapılacak başvuru ile vasıf değişikliğinin yapılarak hazine adına tescil edilmesini,

ç) Seçilen arazi içerisinde devletin hüküm ve tasarrufunda tescil harici yerler bulunması halinde hazine adına tescilinin yapılmasını

müteakip Bakanlık tarafından kesinleştirilir.

(2) Kesinleşen OSB yerinin uygun bulunduğu, yer seçimi komisyon raporu ve varsa Bakanlığa sonradan gönderilen kurum ve kuruluş görüşlerinde belirtilen şartlarla birlikte, ilgili valiliğe ve ilgili kurum ve kuruluşlara bildirilir.

(3) OSB yerinin kesinleştirilememesi durumunda, 19 uncu maddede belirtilen diğer alternatif alanlar değerlendirmeye alınır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 23 – (1) 21/5/2001 tarihli ve 24408 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Organize Sanayi Bölgeleri Yer Seçimi Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 24 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 25 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.

Ek-1

ÜYE GÖNDERECEK KURUMLAR LİSTESİ

1) BAYINDIRLIK VE İSKAN BAKANLIĞI

(Strateji Geliştirme Başkanlığı)

2) SAĞLIK BAKANLIĞI

(Strateji Geliştirme Başkanlığı)

3) ULAŞTIRMA BAKANLIĞI

(Strateji Geliştirme Başkanlığı)

4) TARIM VE KÖY İŞLERİ BAKANLIĞI

(Strateji Geliştirme Başkanlığı)

5) ENERJİ VE TABİİ KAYNAKLAR BAKANLIĞI

(Strateji Geliştirme Başkanlığı)

6) KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI

(Strateji Geliştirme Başkanlığı)

7) ÇEVRE VE ORMAN BAKANLIĞI

(Strateji Geliştirme Başkanlığı)

8) İL ÖZEL İDARESİ

9) İLGİLİ BELEDİYE

(İncelenen alanın Belediye sınırları içerisinde olması halinde)

Resmî Gazete Tarihi: 17.01.2008 Resmî Gazete Sayısı: 26759

PANCAR TOHUMLUĞU SERTİFİKASYONU VE PAZARLAMASI

YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmelik pancar tohumluklarının kaliteli ve standartlara uygun üretimini sağlamak amacıyla, sertifikasyon sistemi dâhilinde gerçek ve tüzel kişiler tarafından üretilmesi ve pazarlanmasına ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 6 ncı maddesi ile 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kuruluşlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Anormal çim: Uygun laboratuvar şartlarında çimlendirildiğinde normal bitki geliştirebilme kapasitesinde olmayan çimleri,

b) (Değişik: RG-9/12/2020-31329) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

c) Başvuru kuruluşu: Üretimin yapıldığı ildeki Bakanlık il müdürlüğü veya Bakanlık tarafından beyanname kabulü ve tarla kontrolleri için yetkilendirilen kuruluşları,

ç) Çeşit safiyeti: Tohumluğun sahip olduğu genotipten farklı olan çeşitlerin oranını,

d) Çeşit sahibi: Sertifikasyon için uygun olan ve milli çeşit listesinde yer alan çeşitlere ait tohumlukların üretiminden, çoğaltılmasından ya da çeşidin muhafazasından sorumlu gerçek ya da tüzel kişileri,

e) Diploit tohum: 2n=2x (ploidi kademesi 2n=2x) kromozom takımlı tohumu,

f) Ham tohumluk: Orijinal ve sertifikalı tohumluk sınıflarında üretilen, nihai olarak sertifikalandırılmamış tohumlukları,

g) Islahçı materyali: Tohumluk sahibi tarafından çeşidini muhafaza etmek amacıyla çeşide ait tohumluğun elde edilmesinde kullanılan en küçük birimi,

ğ) İzolasyon mesafesi: Tohumluk üretim alanlarında, birbirini tozlayıp dölleyebilecek tür, cins ve çeşitlerin üretim parselleri arasında bulunması gereken tozlanmayı engelleyecek minimum uzaklığını,

h) Kaplanmış tohumluk: Makineli ekimi kolaylaştırmak ve tohum performansını iyileştirmek amacıyla, dış yüzeyine pestisit, yapıştırıcı veya dolgu maddesi gibi unsurlardan ibaret bir karışım giydirilmiş tek filiz oluşturma oranı standartlarla belirlenmiş tohumluğu,

ı) (Değişik: RG-14/9/2008-26997) Genel Müdürlük: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

i) Kontrolör: Tohumluk sertifikasyonuna ilişkin kontrolleri yapan, numune alan ve piyasa denetimlerini yaparak bu konularda belge düzenleyen kamu görevlilerini veya özel kişileri,

j) Laboratuvar analizi: Herhangi bir sınıf ve kademedeki tohumluğun laboratuvarlarda analiz edilen numunelerinin sahip olması gerekli standart değerlerinin yetkili kişi ve kuruluşlar tarafından tespit edilmesi işlemini,

k) Monogerm tohum: Genetik olarak tek filiz veren tohumu,

l) Multigerm tohum: İki veya daha çok sayıda embriyonun bir araya gelmesinden oluşan tohumu,

m) Orijinal tohumluk: Elit tohumluktan veya kendisinden elde edilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren, araştırma, ıslah ve deneme kuruluşlarında veya bu kuruluşların denetimi altında yetiştirilen tohumluğu,

n) Sertifikalı tohumluk: Orijinal tohumluk veya kendisinden elde edilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren tohumluğu,

o) Tedarikçi: Tohumluk üreticilerinden temin edilen tohumlukları yeniden işleyen veya pazarlayan kişi veya kuruluşları,

ö) Teknik monogerm tohum: Multigerm tohum kümesinin mekaniksel olarak ayrıştırılmasıyla elde edilen ve tek filiz oluşturma oranı standartlarla belirlenmiş tohumluğu,

p) Tetraploid tohum: 2n=4x (ploidi kademesi 2n=4x) kromozom takımlı tohumu,

r) Tohumluk kademesi: Her bir tohumluk sınıfının başlangıç ve en son çoğaltım aşamaları arasındaki üreme döngüleri ve sertifikasyon kurumu tarafından maksimum sayısı belirlenmiş olan tohumluk jenerasyonlarından her birini,

t) Tohumluk numunesi: Tohumluk partisini temsilen partinin niteliklerinin tespiti ve sonucunda tohumluğa sertifika veya rapor verilebilmesi için tohumluk cinsine has laboratuvar analiz ve testlerine tabi tutulacak birim ağırlıktaki tohumluğu,

u) Tohumluk partisi: Tohumluk kontrol ve sertifikasyon sisteminde, bir numunenin alınmasına esas olan, bir sertifika veya raporun temsil ettiği, tohumluğun cinsine göre tespit edilmiş azami tohumluk miktarını,

ü) Tohumluk standardı: Tohumluğun fiziksel ve biyolojik özelliklerini belirleyen kalite ölçülerini,

v) Tohumluk üreticisi: Tohumlukları üreten, işleyen ve pazarlayan kişi veya kuruluşları,

y) Tohumluk yetiştiricisi: Sözleşmeli olarak tohumluk üreticileri adına üretim yapan gerçek veya tüzel kişileri,

z) Triploid tohum: 2n=3x (ploidi kademesi 2n=3x) kromozom takımlı tohumu,

aa) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,

bb) Üretim sezonu: 1 Temmuzdan başlayarak bir sonraki yılın 30 Haziranına kadar olan dönemini

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sertifikalandırma ve Pazarlaması Esasları

Genel şartlar

MADDE 4 –

(1) Sertifikasyon sistemine ve pazarlamaya ait genel hükümler aşağıda yer almaktadır.

a) Sertifikasyon sistemi dâhilinde üretimi yapılacak olan tohumlukların ait olduğu çeşitlerin kayıt altında olması şartı aranır.

b) Tohumluklar, Bakanlık tarafından yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler tarafından üretilir ve pazarlanır.

c) Orijinal tohumluk üretimleri ıslahçı, çeşit sahibi veya bunların yetki verdiği araştırma kuruluşları tarafından üretilir ve pazarlanır.

ç) Tohumlukların üretildikleri üretim sezonu içinde sertifikalandırılmaları esastır. Aynı üretim sezonu içinde pazarlanamayan tohumluklar için ticarete arz olunmadan önce çimlenme analizlerinin yapılması gerekir.

d) Tohumluk üretimlerinde izlenebilirlik; numune alma öncesinde beyanname numarası, numune alma sonrasında ise parti numarası ile sağlanır. Beyanname numarası ve parti numaraları tür veya çeşit değişse bile tekrarlanmaz. Beyanname numarası ile tarla kontrol raporu numarası “Üretici kuruluş kod numarası/Sıra numarası” şeklinde verilir.

Beyanname verilmesi

MADDE 5 –

(1) Tohumlukların sertifikalandırılabilmesi için, tohumluk üreticileri tarafından tohumluk beyannamesi verilmesi gerekir.

(2) Tohumluk beyannameleri düzenlenmesi ve kabul edilmesi aşağıdaki yöntemle yapılır.

a) Pancar tohumluk üretiminde fide üretimleri için Ek–1, tohum üretimleri için Ek–2 veya  Ek–3 de yer alan beyannamelerden uygun olanı doldurulur.

b) Her tohumluk çeşidi ile her parsel veya her tarla için ayrı ayrı tohumluk beyannamesi düzenlenir.

c) (Mülga: RG-9/12/2020-31329)

ç) Tohumluk beyannameleri ekiliş tarihinden itibaren otuz gün içinde başvuru kuruluşuna verilir.

d) (Değişik: RG-9/12/2020-31329) Başvuru sırasında fide parseli için ıslak veya elektronik imza ile imzalanarak doldurulan tohumluk beyannameleri aşağıdaki belgelerden oluşan eklerle, elektronik ortamda veya fiziki olarak başvuru kuruluşuna teslim edilir.

1) Ekilen tohumluğa ait sertifikanın aslı veya onaylı sureti.

2) Çeşide veya ebeveynlere ait özellik belgeleri.

3) Üretim parsellerini gösteren krokiler.

e) (Değişik: RG-9/12/2020-31329) Başvuru sırasında tohumluk parseli için ıslak veya elektronik imza ile imzalanarak doldurulan tohumluk beyannameleri aşağıdaki belgelerden oluşan eklerle, elektronik ortamda veya fiziki olarak başvuru kuruluşuna teslim edilir.

1) Fide tarlalarına ait tarla kontrol raporları.

2) Ebeveynlere ait özellik belgesi.

3) Üretim parsellerini gösteren krokiler.

f) (Ek cümle: RG-9/12/2020-31329) Islak imzalı müracaatlarda tohumluk beyannameleri üç nüsha olarak düzenlenir. Kabul edilerek onaylanan beyannamelerin birinci nüshası başvuru kuruluşunda saklanır. İkinci nüsha tarla kontrollerinde kullanılması için kontrolörlere verilir. Üçüncü nüsha “SERTİFİKALANDIRMADA KULLANILAMAZ” kaşesi vurularak üreticiye verilir.

Tarla kontrolleri esasları

MADDE 6 –

(1) Tarla kontrolleri aşağıdaki esaslara göre yapılır:

a) Tarla kontrolü, Bakanlıkça yetkilendirilen kontrolörler tarafından yapılır. Tarla kontrolünün tamamlanmasından sonra kontrolör, beyanname bilgileri ve tarla kontrol standartlarını göz önünde bulundurarak, tarla kontrol raporunu üç nüsha halinde düzenler.

b) Raporlarda silinti veya kazıntı yapılmaz. Değişiklik zorunlu ise yanlışlığın üzeri çizilerek doğrusu yazıldıktan sonra kontrolör tarafından paraflanır.

c) Tarla kontrol raporunun birinci nüshası sertifikasyon kuruluşuna gönderilmek üzere, ikinci nüshası ise itiraz halinde kullanılmak üzere başvuru kuruluşunda muhafaza edilir. Üçüncü nüsha “SERTİFİKALANDIRMADA KULLANILAMAZ” kaşesi vurularak üreticiye verilir.

ç) Tarla kontrollerine göre tohumluğun hangi sınıf veya kademeye girdiği işaretlenir. Hiçbir sınıfa giremediği veya sınıf kaybettiği durumda bunun hangi sebeplerden ileri geldiği, kontrolör tarafından tarla kontrol raporuna işlenir.

d) Tarla kontrolünde tohumluğun aranılan sınıfa girmesini engelleyen sebepler varsa ve teknik olarak bu engellerin yetiştirici tarafından giderilebilmesi mümkünse, yetiştiriciye Ek-4’de yer alan tarla kontrolü ihbarnamesi verilir. İhbarnamede belirtilen zamanda kontrolör tarafından yeniden tarla kontrolü yapılır.

Tarla kontrol standartları

MADDE 7 –

(1) Tarla kontrol standartları aşağıda yer almaktadır;

a) Tohumluklara ait sınıf ve döl kademeleri orijinal tohumluk üretimlerinde bir yıl, sertifikalı tohumluk üretimlerinde bir yıl olarak esas alınır. Hibrit çeşitlerde, ana ve baba hatların üretimleri orijinal sınıf, ana ve baba hatlardan elde edilen hibrit tohumluk ise sertifikalı sınıf olarak değerlendirilir.

b) Tarla kontrolleri fide parselinde, fide söküm işleminden otuz gün önce, tohumluk parselinde çiçeklenme devresinde yapılır.

c) Ön bitki şartı olarak, tohumluk üretilecek tarlada üç yıl Beta cinsinden bir bitki ekilmemiş olmalıdır. Ayrıca tarlada Beta cinsinden kendiliğinden yetişen bitki bulunmamalıdır.

ç) Tohumluk üretiminde uygulanacak izolasyon mesafesi şartı Ek–5’de yer alan Tablo 1’de belirtilmiştir. Gerek tohum taşıyıcı gerek çiçektozu döken bileşenlerin ploidilik kademelerini belirlemek amacıyla, sertifikasyona esas çeşitlerin listedeki ploidilik kademeleri referans olarak alınır.

d) Tarla kontrolünde esas alınacak birim 100 adet bitkidir. Birim saha üzerinden yapılacak bu kontrollerde tekrarlama sayısı tarla büyüklüğüne göre aşağıdaki şekilde belirlenmiştir.

1) 0-50 dekar 5 birim saha.

2) 51-100 dekar 10 birim saha.

3) 101 dekar veya daha büyükse 15 birim saha.

e) Tarla kontrollerinden dikkat edilecek tarla standartları Ek–5’de yer alan Tablo 2’de belirtilmiştir.

Ambalajlama ve etiketleme

MADDE 8 –

(1) Tohumluklar resmi olarak belirlenen şartlara uygun şekilde ambalajlanarak ve etiketlenerek satışa arz edilir. Ambalajlama ve etiketlemede aranacak şartlar Ek–6’da belirtilmiştir.

(2) Etiketler, TTSM veya Bakanlık tarafından yetki verilen kuruluştan tarla kontrol raporu sonuçlarına göre temin edilir.

Tohumluk numuneleri

MADDE 9 –

(1) Tohumluk numuneleri, Bakanlıkça belirlenen esaslara   uygun olarak alınır ve ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderilir.

(2) Tohumluk partilerine ait asgari numune miktarı 500 g, azami parti büyüklüğü 20 ton, azami ambalaj büyüklüğü 50 kg veya 100.000 adet tohumdan oluşan bir ünitedir. Azami parti büyüklüğünü aşım miktarı, belirtilen azami parti büyüklüğünün % 5’inden fazla olamaz.

Tohumluk partilerinin işaretlenmesi

MADDE 10 –

(1) Tohumluk partileri TR.00.KKKK.NNNN biçiminde numaralandırılır.  numaralandırmada;

a) TR         : Ülke kodunu,

b) 00          : Tohumluğun üretildiği ilin plaka numarasını,

c) KKKK  : TTSM tarafından verilen üretici kod numarasını,

ç) NNNN  : Tohumluğun parti sıra numarasını.

ifade eder.

Laboratuvar kontrolleri

MADDE 11 –

(1) Tohumlukların laboratuvar kontrolleri aşağıdaki esaslara göre yapılır.

a) Tohumlukların laboratuvar analizleri Bakanlıkça görevlendirilen veya yetki verilen tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılır.

b) Tohumluk sertifikasyon kuruluşları, sertifika verilmesi veya analiz raporu düzenlenmesi amacıyla kendilerine gönderilen tohumluk numunelerinde gerekli laboratuvar analizlerini yaparak sertifika veya rapor düzenler.

c) Numune miktarı asgari numune miktarının altında ise numuneler laboratuvar analizlerine tabi tutulmaz.

ç) Tohumluklar laboratuvar kontrolleri sonucunda en az Ek-7’de yer alan standartlara uygun olur.

Laboratuvar analiz sonuçlarının değerlendirilmesi ve belgelendirme

MADDE 12 –

(1) Tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizleri sonucunda tohumluklara sertifika veya rapor düzenlenir.

(2) (Değişik: RG-14/9/2008-26997) Tohumluk sertifikaları ve raporlar, Genel Müdürlük tarafından belirlenen formata uygun olarak sertifikasyon kuruluşları tarafından düzenlenir.

(3) Üreticinin talebi halinde hasat edilen, işlenmemiş tohumluklar için ham tohumluk sertifikası düzenlenir.

(4) Ham tohumluk sertifikası ile belgelendirilecek tohumluklardan numune alınır. Üreticinin talep etmesi durumunda, analiz sonuçları üreticiye bildirilir.

(5) Ham tohumluk sertifikası düzenlenen tohumlukların son kullanıcılara satışı yapılamaz.

(6) Tohumluk sertifikaları ve raporlar üç nüsha olarak düzenlenir. Sertifikanın veya raporun birinci nüshası üretici/yetiştiriciye verilir, ikinci nüsha sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir, üçüncü nüsha ise numuneyi gönderen kuruluşa gönderilir.

(7) Tohumlukların piyasa denetimleri sırasında alınan denetleme numuneleri analiz sonuçları için tohumluk analiz raporu düzenlenir ve denetleme numunesi olduğu belirtilir.

(8) Tohumluğunun kalite değerini öğrenmek isteyen kişi veya kuruluşlara, tohumluğun menşei ve standartlara uygunluğu aranmadan, sahibinin beyanı esas alınarak ve talep edilen testler yapılarak analiz sonuçları bildirilir.

(9) Laboratuvar analizleri sonucunda, tohumluk sınıflarının hiçbirinin standartlarını tutmayan numunenin temsil ettiği tohumluklar için tohumluk olamaz raporu düzenlenir. Tohumluk olamaz raporu düzenlenen numunenin temsil ettiği partiler tohumluk olarak değerlendirilmez ve pazarlanmaz.

(10) Sertifikalandırılan ve bir yıl içinde satılmayan stoktaki sertifikalı tohumluklar için satışa arz edilmeden önce çimlenme analizi yapılır, tohumluk analiz raporu düzenlenir ve düşünceler kısmına sertifikayı düzenleyen kuruluşun ismi ve   “….. tarihli ve …. sayılı sertifika ile birlikte geçerlidir” ibaresi yazılır.

Laboratuvar analizlerinin tekrarlanması

MADDE 13 –

(1) Tohumluk, laboratuvar analizleri sonucunda çimlenme, cansız yabancı madde, ot ve zararlı ot tohumları ile diğer mahsul tohumları oranının standartlarını tutmaması veya sözü edilen bu faktörler sebebiyle saf tohumluk oranının standardından düşük çıkması ve çimlenme standartlarına uymaması nedeniyle sınıf düşmüş ya da kaybetmişse; tohumluk üreticisi, ürettiği tohumluktan yeniden selektörleme yaparak numune alınmasını ve bu numunenin laboratuvar analizlerine tabi tutulmasını talep edebilir. Bu talep başvuru kuruluşuna bir dilekçe ekinde aşağıdaki belgelerle yapılır.

a) Tarla kontrol raporu,

b) Sertifikasyon kuruluşu tarafından verilen sertifika veya raporun aslı,

c) Ek–8’de yer alan Analiz Tekrarı Formu.

(2) Başvuru kuruluşu, üretici tarafından yeniden selektörlenen laboratuvar analizlerinin tekrarı istenen tohumluktan usulüne uygun tohumluk numunesi alarak, numune gönderme protokolü ve birinci fıkradaki belgelerin birer örneğini ekleyerek ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderir.

(3) İlgili sertifikasyon kuruluşu gerekli analizleri yapar. Analiz sonucunda düzenlenen sertifika veya raporların birinci nüshasını üreticiye, ikinci nüshasını başvuru kuruluşuna gönderir. Üçüncü nüsha ise sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir. Bu sertifika veya raporun düşünceler hanesine hangi sertifika veya raporun yerine geçerli olduğu yazılır.

Laboratuvar analizlerine itiraz

MADDE 14 –

(1) Üreticiler, tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizlerine, sertifika veya raporun düzenlenme tarihinden itibaren en geç otuz gün içinde itiraz edebilir.

(2) Laboratuvar analizleri ile ilgili itirazlarda referans laboratuvar olan TTSM yetkilidir.

(3) Tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizlerine itiraz başvuru kuruluşuna bir dilekçe ekinde aşağıdaki belgelerle yapılır.

a) Tarla kontrol raporu,

b) Sertifikasyon kuruluşu tarafından verilen sertifika veya raporun aslı,

c) Ek-9’da yer alan Analiz İtiraz Formu.

(4) Başvuru kuruluşu, itiraza konu tohumluğun şahit numunesini yukarıdaki belgeleri de ekleyerek TTSM ne gönderir.

(5) Analiz sonucunda düzenlenen sertifika veya raporların birinci nüshası üreticiye verilir. İkinci nüsha ise sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir. Üçüncü nüshası başvuru kuruluşuna gönderilir. Bu sertifika veya raporun düşünceler hanesine hangi sertifika veya raporun yerine geçerli olduğu yazılır.

(6) Referans laboratuvar olarak kabul edilen TTSM tarafından yeniden yapılan laboratuvar analizleri sonucunda verilen sertifika veya rapor kesindir. 

Tohumlukların yeniden ambalajlanması ve etiketlenmesi

MADDE 15 –

(1) Ham tohumluk sertifikası ile belgelendirilen tohumlukların yeniden ambalajlanması,  etiketlenmesi ve sertifikalandırılması aşağıdaki şekilde yapılır.

a) Tohumluk sahibi kuruluş ham tohumluk sertifikası ile tohumlukların bulunduğu ildeki başvuru kuruluşuna müracaat eder.

b) Kontrolör tarafından sertifikanın temsil ettiği partiye ait ambalajlar üzerindeki etiketler sökülür ve sökülen etiketlerin temsil ettiği tohumluk miktarı tespit edilir.

c) Üretici veya tedarikçiler tohumluk partilerini paketleyerek etiketleme sonrasında, başvuru kuruluşuna numune aldırma talebinde bulunur.

ç) Farklı tohumluk partilerinden çeşidi, sınıf ve kademesi aynı olmak şartıyla paçal yapılabilir. Üretici veya tedarikçi her paçalı meydana getiren partilerin referans numaralarını ve paçalı oluşturan partilerin paçaldaki oranını gösteren kayıtları tutmak ve başvuru kuruluşuna bildirmekle yükümlüdür.

d) Kontrolör yeni oluşturulan partilerden numune alır. Numune gönderme protokolüne, müracaat esnasında verilen sertifikanın tarih ve numarası ile parti numarası veya numaraları işlenir ve ham tohumluk sertifikasının aslı ile birlikte ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderilir.

e) Sertifikasyon kuruluşları, sertifika düzenlenmesi amacıyla gönderilen tohumluk numunelerinde 11 inci maddede belirtilen laboratuvar kontrollerini yaparak, 12 nci madde hükümlerine göre sertifika veya rapor düzenler.

(2) İthal tohumluklar orijinal ambalajları bozulmadan ithal edildiği şekilde satışa arz edildiği gibi, ithal eden firma tarafından küçük paketlere bölünerek aşağıdaki şartlarla yeniden paketlenip satışa arz edilebilirler.

a) Bu tohumlukların yeniden ambalajlanması ve etiketlenmesi işlemleri TTSM tarafından birinci fıkra hükümlerine göre yürütülür.

b) OECD etiketli tohumluklar, ithal edilen ülkenin yetkili sertifikasyon kuruluşundan ithalatı yapan firma tarafından yazılı muvafakat alınır.

c) Bu tohumlukların sertifikasyon ile ilgili kalite kriterleri ve her türlü sorumlulukları ithalatı yapan ve yeniden paketleme işleminden geçiren firmaya aittir.

ç) Paketlerin açılıp yeniden ambalajlanması işlemi yalnızca ithalatı yapan firma tarafından yapılabilir.

d) Paketleri açarak ambalajlanmasını yapan ithalatçı firma, yeni paketlerin üzerine tohumluk etiketlerinin üzerinde bulunması gereken bilgilere ilaveten “Bu tohumluk firmamızca ithal edilip firmamız tarafından yurt içinde paketlenmiştir” ibaresini koyacaktır.

e) Bu fıkra çerçevesinde yeniden etiketlenen ve ambalajlanan tohumluklar OECD sistemine göre sertifikalandırılmış kabul edilir.

f) Eğer paçalı meydana getiren partiler, farklı ülkelerde üretilen tohumluklardan oluşturulmuş ise, bu ülkelerin isimleri etikette belirtilir.

Kontrol denemeleri

MADDE 16 –

(1) Sertifikalı sınıftaki tohumluk partilerinden son kontrol, orijinal sınıftaki tohumluk partilerinde ise ön ve son kontrol denemeleri TTSM tarafından yapılır. Bu denemelerde, tohumluk partilerini temsil eden örneklerin çeşit safiyeti yönünden belirlenen standartlara uygunluğu test edilir.

(2) Ön ve son kontrol denemelerinde çeşit safiyeti yönünden standartlara uygun olmayan parsellere ait tohumluk üretim alanları sertifikasyon kuruluşları tarafından denetlenir. Ön kontrol denemelerinde ardı ardına üç yıl çeşit safiyeti yönünden standartlara uygun olmadığı tespit edilen çeşitlerin kaydı, TTSM tarafından hazırlanan rapora istinaden, Bitki Çeşitlerinin Kayıt Altına Alınması Yönetmeliğinde belirtilen Tarla Bitkileri Tescil Komitesi tarafından iptal edilebilir.

Pazarlama

MADDE 17 –

(1) Kayıt listelerinden çıkarılan çeşitlere ait tohumlukların, stokları Bakanlığa bildirmek kaydı ile en fazla üç yıl çoğaltım ve ticareti yapılabilir.

(2) İthal edilen tohumlukların, bu Yönetmelikte yer alan asgari sertifikasyon standartlarını karşılaması gerekir.

(3) Çoğaltım amacıyla en az orijinal sınıftaki tohumlukların ithaline izin verilir.

(4) Bu Yönetmelik hükümlerine göre üretilip belgelendirilen tohumluklar, 10/6/2005 tarihli ve 25841 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik esaslarına göre belgelenmesi durumunda organik tohum olarak pazarlanabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 18 –

(1) Tohumlukların üretim ve pazarlanmasında, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununa aykırı hareket edenler hakkında, aynı Kanunun 12 nci maddesi hükümleri uygulanır.

Ücretler

MADDE 19 

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yapılan tarla kontrolü, laboratuvar analizleri, belgelendirme ve etiket hizmetleri ücrete tabidir. Bu ücretler Bakanlık tarafından yeniden değerleme oranında arttırılarak her yıl ocak ayında belirlenir. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına peşin olarak yatırılır.

İstisnalar

MADDE 20 –

(1) Bilimsel amaçlı çalışmalarda, araştırma ve geliştirme çalışmalarında ve genetik çeşitliliğin korunmasına yönelik çalışmalarda kullanılan tohumluklar ile üreticinin kendi ihtiyacını karşılamak amacıyla ürettiği tohumluklarda sertifikalandırma şartı aranmaz.

Düzenleme yetkisi

MADDE 21 –

(1) Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulamasını sağlamak üzere her türlü düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.

2023 yılı uygulaması

GEÇİCİ MADDE 1- (Ek: RG-25/2/2023-32115)

(1) 6/2/2023 tarihinde meydana gelen depremler nedeniyle zarar gören ve afet bölgesi ilan edilen illerde, bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendi kapsamında 2023 yılı tohumluk beyannameleri ekiliş tarihinden itibaren altmış gün içinde başvuru kuruluşuna verilir.

Yürürlük

MADDE 22 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 23 – 

(Değişik: RG-9/12/2020-31329)

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

 

 

EK-1

 

                Yukarıdaki beyanımın doğru olduğunu bildirir 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu ve bu Kanuna ilişkin Yönetmeliklere uymayı taahhüt eder gereğinin yapılmasını arz ederim.

 

Tohumluk Yetiştiricisi	Tohumluk Üreticisi	Kabul eden	Onaylayan
Adı, Soyadı, Açık Adresi	Adı, Soyadı, Tarih, İmza	Adı, Soyadı, Tarih, İmza	Adı, Soyadı, Tarih, İmza

 

 

 

 Not:

    Beyannamedeki bütün sorular cevaplandırılacaktır.

     Her tohumluk çeşidi ve tarla için ayrı bir beyanname verilecektir.

(1) Üretilecek olan pancar fidesinin niteliği (ana hat / baba hat) belirtilir

(2) Beyannamenin tarih ve numarası beyannameyi veren tarafından yazılacaktır.

(3) Sözleşmeli tohumluk yetiştiriliyorsa, sözleşme yapan firmanın adı yazılacaktır.

(4) Sertifikayı veren Tohumluk Sertifikasyon Kuruluşudur.

(5) Tohumluklar hangi il sınırları içerisinde ekilmiş ise o ilin adı da yazılacaktır.

  

EK-2

 

TOHUMLUK BEYANNAMESİ (2.yıl) (Hibrit Pancar Tohumlukları İçin)
Beyannamenin (1)				Tarih:				Numarası:
Yetiştiricinin adı soyadı , Kurumu veya ticari ünvanı(2)			:
Yetiştiricinin açık adresi			:
Tohumluğun cinsi ve çeşidi ve botanik adı			:
Dikilecek Tohum Tarlasında	Ana Fidesinin	Tarla Kontrolünü yapan kurum (3)			:
		Kontrol Raporunun tarih ve numarası			:
		Beyannamenin tarih ve numarası			:
		Üretilen Fide Miktarı (adet) (4)			:
		Kullanılan Fide miktarı (kg)			:
		Teksir edildiği alan (dekar)			:
		Teksir ekildiği tarih (5)			:
	Baba Fidesinin	Tarla Kontrolünü yapan kurum (3)			:
		Kontrol Raporunun tarih ve numarası			:
		Beyannamenin tarih ve numarası			:
		Üretilen Fide Miktarı (adet) (4)			:
		Kullanılan Fide miktarı (kg)			:
		Teksir edildiği alan (dekar)			:
		Teksir ekildiği tarih (5)			:
Teksir Edilecek Tarlanın		Adresi (6)			:
		Alanı (dekar)			:

               

Yukarıdaki beyanımın doğru olduğunu bildirir 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu ve bu Kanuna ilişkin Yönetmeliklere uymayı taahhüt eder gereğinin yapılmasını arz ederim.

 

Tohumluk Yetiştiricisi	Tohumluk Üreticisi	Kabul eden	Onaylayan
Adı, Soyadı, Açık Adresi	Adı, Soyadı, Tarih, İmza	Adı, Soyadı, Tarih, İmza	Adı, Soyadı, Tarih, İmza

  

 

Not:

Beyannamedeki bütün sorular cevaplandırılacaktır.

Her tohumluk çeşidi ve tarla için ayrı bir beyanname verilecektir.

(1)      Beyannamenin tarih ve numarası beyannameyi veren tarafından yazılacaktır.

(2)      Sözleşmeli tohumluk yetiştiriliyorsa, sözleşme yapan firmanın adı yazılacaktır.

(3)      Tarla kontrollerini gerçekleştiren resmi kurum belirtilir.

(4)      Fide üretim tarlasından elde edilen ve tarla kontrol raporunda belirtilen toplan fide miktarı yazılacaktır.

(5)      Sadece bu tarlanın dikiminde kullanılan fide adedi yazılacaktır.

(6)      Tohumluklar hangi il sınırları içerisinde ekilmiş ise o ilin adı yazılacaktır.

             

EK-3

 

                                                                                                                                                                                           

 

                Yukarıdaki beyanımın doğru olduğunu bildirir 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu ve bu Kanuna ilişkin yönetmeliklere uymayı taahhüt eder gereğinin yapılmasını arz ederim.

 

Tohumluk Yetiştiricisi	Tohumluk Üreticisi	Kabul eden	Onaylayan
Adı, Soyadı, Açık Adresi	Adı, Soyadı, Tarih, İmza	Adı, Soyadı, Tarih, İmza	Adı, Soyadı, Tarih, İmza

 

 

Not:

Beyannamedeki bütün sorular cevaplandırılacaktır.

Her tohumluk çeşidi ve tarla için ayrı bir beyanname verilecektir.

(1)      Beyannamenin tarih ve numarası beyannameyi veren tarafından yazılacaktır.

(2)      Sözleşmeli tohumluk yetiştiriliyorsa, sözleşme yapan firmanın adı yazılacaktır.

(3)      Tarla kontrollerini gerçekleştiren resmi kurum belirtilir.

(4)      Fide üretim tarlasından elde edilen ve tarla kontrol raporunda belirtilen toplan fide miktarı yazılacaktır.

(5)      Sadece bu tarlanın dikiminde kullanılan fide adedi yazılacaktır.

(6)      Tohumluklar hangi il sınırları içerisinde ekilmiş ise o ilin adı yazılacaktır.

 

EK-4

 

TARLA KONTROL İHBARNAMESİ

 

 

 

                                                                                                              Tarih       : …………………                                                       No           : …………………

 

 

Yetiştiricinin Adı ve Soyadı   :…………………………………………………………………………………

Adresi                                                    :…………………………………………………………………………………

Tohumluğun Cins ve Çeşidi   :…………………………………………………………………………………

Ön Bitki                                 :…………………………………………………………………..…………..

Tarla ve Parsel No. veya Adı :…………………………………………………………………………………

Tarla Alanı (Dekar)                               :…………………………………………………………………………….….

Üretici                                                    :…………………………………………………………………………………

Düzenleme Tarihi                  :…………………………………………………………………………………

Ekilen Tohumluğun Alındığı

Tarihteki Sınıfı ve Döl Kademesi:……………………………………………….……………………………..

 

 

 

YAPILAN TARLA KONTROLÜNDE TOHUMLUĞUN

ARANILAN SINIFA GİRMESİNİ ENGELLEYEN

HUSUSLAR

 

 

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………….

 

                Yukarıda belirtilen hususlardan dolayı tohumluğunuz tarla muayenesi yönünden herhangi bir sertifikalı tohumluk sınıfına girmemektedir. Ancak teknik olarak bu engellerin tarafınızdan giderilmesi mümkündür. …../…../20……  tarihinde kesin rapor verilmek üzere yeniden gelineceğinin bilinmesi ve gereğinin ona göre yapılması rica olunur.

 

 

 

              İhbarnameyi düzenleyenlerin                                                                      İhbarnameyi alan yetiştiricinin

            Adı, Soyadı, açık görev adresleri                                                                                Adı ve Soyadı

                             ve imzaları                                                                                                      İmzası                                                                                   

 

EK-5

 

TARLA STANDARTLARI

 

Tablo 1: İZOLASYON MESAFESİ TABLOSU

İzolasyon mesafesi şartları	Mesafe
Tozlayıcısı aynı olan tohumluk üretimlerinde izolasyon mesafesi gerekli değildir.	0 m
Orijinal tohumluk üretimi yapılacak tarlaların Beta cinsinden tüm çiçektozu veren kaynaklara olan mesafesi	1000 m
Sertifikalı tohumluklarda; a) Planlanan tozlayıcının ya da tozlayıcılardan birinin diploit olması durumunda, tetraploid pancar çiçektozu kaynaklarına mesafesi, b) Planlanan tozlayıcının tetraploid olması durumunda, diploit pancar çiçektozu kaynaklarına mesafesi c) Ploidi kademesi bilinmeyen pancar çiçektozu kaynaklarına mesafesi ç) Planlanan tozlayıcının ya da tozlayıcılardan birinin diploit olması durumunda, diploit pancar çiçektozu kaynaklarına mesafesi d) Planlanan tozlayıcının sadece tetraploid olması durumunda, tetraploid pancar çiçektozu kaynaklarına mesafesi e) Erkek kısırlığı kullanılmayan iki tohumluk üretim parseli arasındaki mesafe f) Beta cinsinin yukarıda belirtilmeyen tüm çiçektozu kaynaklarına mesafesi	600 m   600 m   600 m   300 m   300 m   300 m   1000 m

 

 

Tablo 2: TARLA STANDARTLARI TABLOSU

Faktörler ( en çok % )	Orijinal	Sertifikalı
Fide tarlasında tohuma kalkma	0,3	0,5
Fide tarlasında Rhizomonia	0	0
Tohumluk üretim tarlasında tip dışı bitki	1	1

 

EK-6

 

AMBALAJLAMA VE ETİKETLEME

 

A) AMBALAJLAMA

 

1) Ambalaj üzerinde bulunması gereken minimum bilgiler aşağıda belirtilmiştir.

 

a)        Üretici veya tedarikçinin adı ve adresi,

b)       Tür adı,

c)        Çeşit adı,

ç)    Tohumluğun sınıfı ve kademesi,

d)       Ambalajın net ve bürüt ağırlığı,

e)        Monogerm tohumlar için “monogerm” kelimesi

f)        Teknik monogerm tohumlar için “Teknik monogerm tohum” kelimesi

g)        Tohumluğun ilaçlı olup olmadığı, ilaçlı ise ilacın adı yazılmalıdır.

 

2) Tohumluklar çuval, torba, paket veya kutu ambalajlar içinde satılır,

 

3) Tohumluk ambalaj bilgileri silinmeyecek ve kazınmayacak şekilde olmalıdır,

 

 

B) ETİKETLEME

 

1) Tohumluk etiketlerinde bulunması gereken minimum bilgiler aşağıda belirtilmiştir.

 

a)        Etiketi düzenleyen sertifikasyon kuruluşunun adı ve logosu

b)       Tohumluk partisinin numarası

c)        Numunenin alındığı veya mühürlemenin yapıldığı tarih. Ay ve yıl olarak,

ç)    Tür adı,

d)       Çeşit adı,

e)        Tohumluk sınıfı ve döl kademesi,

f)        Tohumluk ambalajının beyan edilen net ve bürüt ağırlığı veya beyan edilen küme veya saf tohum sayısı,

g)        Tohum ilaçlanmışsa ilacın adı, yapısı ve oranı,

ğ)    Melez çeşitlerde “Melez” kelimesi,

h)       Monogerm tohumlar için “Monogerm” kelimesi

ı)     Teknik monogerm tohumlar için “Teknik monogerm tohum” kelimesi

i)         Üretici firmanın adı ve adresi bulunmalıdır.

 

2) Tohumluk sınıflarına göre etiketler aşağıdaki renklere uygun olarak düzenlenir.

 

Tohumluk Sınıfları	Etiket Renkleri
Orijinal	Beyaz
Sertifikalı I	Mavi
Ham Tohumluk	Gri

 

3) Tohumluk etiketlerinin asgari boyutları 67 x 110 mm boyutlarında olmalıdır.

4) Küçük ambalajlı tohumluklar için 30 x 50 mm boyutlarında kullanılabilir.

5) Etiketler dikme ve yapıştırma olarak hazırlanır.

6) Islah materyallerinin satışı durumunda, ıslahçı tohumluğu, beyaz üzerine mor kuşaklı elit tohumluk etiketi ile pazarlayabilir.

                                                                                                          

 

EK-7

 

LABORATUVAR STANDARTLARI TABLOSU

 

 

EK-8

ANALİZ TEKRARI FORMU

 

 

 

Üreticinin Adı, Soyadı (varsa)

Kurumu veya Ticari Unvanı                                 :

Adresi                                                                                   :

Tohumluğun cinsi ve çeşidi                                   :

İlk Tohumluk Numunesi	1.Alındığı yerin adı ve adresi 2.Alan eksperlerin adı ve soyadı 3.Alan eksperin bağlı olduğu kuruluş   4.Sertifika veya raporu veren Sertifikasyon Kuruluşu 5.Alınan sertifika veya raporun tarih ve numarası 6.Sertifikadaki tohumluk sınıfı ve döl kademesi	: : :     :   :   :
İkinci Tohumluk Numunesi	1.Alınacağı yerin adı ve adresi 2.Tohumluğun miktarı (kg) 3.Tohumluk ambalaj adedi 4.Tohumluğun parti numarası 5.Selektörlemenin yapılacağı tarih 6.Selektörlemenin kaç gün süreceği	: : : : : :

 

 

         Üreticinin

         Adı,   Soyadı        

İmzası, Mühür ve Tarih    

                                                                              

                                                             

 

EK-9

 

 

ANALİZ İTİRAZ FORMU

 

 

 

Üreticinin Adı, Soyadı –

Kurumu veya Ticari Unvanı                                 :

Adresi                                                                                   :

Tohumluğun cinsi ve çeşidi                                   :

 

Şahit Numunenin	1.Alındığı yerin adı ve adresi	:
	3.Alan eksperin bağlı olduğu kuruluş	:
	4.Sertifika veya raporu veren Sertifikasyon Kuruluşu	:
	5.Alınan sertifika veya raporun tarih ve numarası	:
	6.Ekilen tohumluğun sınıfı ve döl kademesi	:

 

 

         Üreticinin

         Adı,   Soyadı        

İmzası, Mühür ve Tarih   

 

 

 

 

 

 

                        

Laboratuvar analizlerine yapılan itirazlarda bu form ekinde bulunması gereken belgeler:

1)        Tarla kontrol raporları

2)        İtiraz edilen sertifika veya raporun aslı

 

 

17 Ocak 2008                 PERŞEMBE         Resmî Gazete      Sayı : 26759

PATATES TOHUMLUĞU SERTİFİKASYONU VE PAZARLAMASI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik patates tohumluklarının kaliteli ve standartlara uygun üretimini sağlamak amacıyla, sertifikasyon sistemi dâhilinde gerçek ve tüzel kişiler tarafından üretilmesi, etiketlenmesi, ambalajlanması, mühürlenmesi ve pazarlanmasına ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 6 ncı maddesi ile 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kuruluşlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Başvuru kuruluşu: Üretimin yapıldığı ildeki Bakanlık il müdürlüğü veya Bakanlık tarafından beyanname kabulü ve tarla kontrolleri için yetkilendirilen kuruluşları,

c) Çeşit safiyeti: Tohumluğun sahip olduğu genotipten farklı olan çeşitlerin oranını,

ç) Çeşit sahibi: Sertifikasyon için uygun olan ve kayıt altında olan çeşitlere ait tohumlukların üretiminden, çoğaltılmasından ya da çeşidin muhafazasından sorumlu gerçek ya da tüzel kişileri,

d) Elit tohumluk: Yeni ıslah edilmiş veya geçmiş yıllarda ıslah edilmiş olmakla beraber usulüne uygun olarak çeşit safiyeti muhafaza ve devam ettirilen doğrudan doğruya ıslahçı tarafından veya yetkili kuruluş tarafından kontrol edilen, orijinal tohumluğun başlangıcı ve diğer sınıftaki tohumlukların kaynağı olan tohumluğu,

e) İzolasyon mesafesi: Tohumluk üretim alanlarında, birbirini tozlayıp dölleyebilecek tür, cins ve çeşitlerin üretimleri arasında bulunması gereken tozlanmayı engelleyecek minimum uzaklığı,

f) KKGM: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

g) Kontrolör: Tohumluk sertifikasyonuna ilişkin kontrolleri yapan, numune alan ve piyasa denetimlerini yaparak bu konularda belge düzenleyen Bakanlıkça tohumluk kontrolörü olarak yetkilendirilen kamu görevlilerini veya özel kişileri,

ğ) Orijinal tohumluk: Elit tohumluktan veya kendisinden elde edilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren, araştırma, ıslah ve deneme kuruluşlarında veya bu kuruluşların denetimi altında yetiştirilen tohumluğu,

h) Saf tohumluk: Yabancı maddeleri ayrılmış, aynı bitki çeşidine ait generatif veya vegetatif üreme kısımlarını,

ı) Sertifikalı tohumluk: Orijinal tohumluk veya kendisinden elde edilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren tohumluğu,

i) Sertifikasyon kuruluşu: Bakanlık tarafından sertifikasyon ile yetkilendirilen kuruluşları,

j) Tarla kontrol raporu: Tarla kontrolleri neticesinde kontrolör tarafından düzenlenen raporu,

k) Tedarikçi: Tohumluk üreticilerinden temin edilen tohumlukları yeniden işleyen veya pazarlayan kişi veya kuruluşları,

l) Tohumluk kademesi: Herhangi bir sınıfta tohumluğun yıl olarak üretilme süresini,

m) Tohumluk numunesi: Tohumluk partisini temsilen partinin niteliklerinin tespiti ve sonucunda tohumluğa sertifika veya rapor verilebilmesi için tohumluk cinsine has laboratuvar analiz ve testlerine tabi tutulacak birim ağırlıktaki tohumluğu,

n) Tohumluk partisi: Tohumluk kontrol ve sertifikasyon sisteminde, bir numunenin alınmasına esas olan, bir sertifika veya raporun temsil ettiği, tohumluğun cinsine göre tespit edilmiş azami tohumluk miktarı,

o) Tohumluk standardı: Tohumluğun fiziksel ve biyolojik niteliklerini belirleyen kalite ölçülerini,

ö) Tohumluk yetiştiricisi: Sözleşmeli olarak tohumluk üreticileri adına üretim yapan gerçek veya tüzel kişileri,

p) Tohumluk üreticisi: Tohumlukları üreten ve/veya tohumluk yetiştiricilerine sözleşmeli olarak ürettiren ve/veya ithal eden, işleyen, satışa hazırlayan ve dağıtan gerçek veya tüzel kişileri,

r) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,

s) Üretim sezonu: 1 Temmuzdan başlayarak bir sonraki yılın 30 Haziranına kadar olan dönemi

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sertifikasyon ve Pazarlama Esasları

Genel şartlar

MADDE 4 – (1) Sertifikasyon sistemine ve pazarlamaya ait genel hükümler aşağıda yer almaktadır.

a) Sertifikasyon sistemi dâhilinde üretimi yapılacak olan tohumlukların kayıt altında olması şartı aranır.

b) Tohumluklar, Bakanlık tarafından yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler tarafından üretilir ve pazarlanır.

c) Elit ve Orijinal tohumluk üretimleri ıslahçı, çeşit sahibi veya bunların yetki verdiği araştırma kuruluşları tarafından yapılır.

ç) Tohumlukların üretildikleri üretim sezonu içinde sertifikalandırılmaları esastır. Aynı üretim sezonu içinde pazarlanamayan tohumluklar için ticarete arz olunmadan önce çimlenme analizlerinin yapılması gerekir.

d) Tohumluk üretimlerinde izlenebilirlik numune alma öncesinde beyanname numarası ile, numune alma sonrasında parti numarası ile sağlanır. Beyanname numarası ve parti numaraları tür veya çeşit değişse bile tekrarlanmaz. Beyanname numarası ile tarla kontrol raporu numarası, üretici kuruluş kod numarası/sıra numarası şeklinde verilir.

Beyanname verilmesi

MADDE 5 – (1) Tohumlukların sertifikalandırılabilmesi için, tohumluk üreticileri tarafından tohumluk beyannamesi verilmesi gerekir.

(2) Tohumluk beyannameleri düzenlenmesi ve kabul edilmesi aşağıdaki yöntemle yapılır;

a) Patates tohumluk üretiminde Ek–1’de yer alan patates tohumluk beyannamesi doldurulur,

b) Her çeşide ait tohumluk parseli için ayrı tohumluk beyannamesi düzenlenir,

c) Tohumluk beyannameleri üç nüsha düzenlenir,

ç) Beyannameler dikim tarihinden itibaren otuz gün içinde başvuru kuruluşuna verilir,

d) Başvuru sırasında patates tohumluk beyannamesine aşağıdaki belgeler eklenir;

1) Dikilen tohumluğa ait sertifikanın aslı veya sertifikanın aslının bulunduğu resmi kuruluştan onaylı sureti,

2) Çeşide ait özellik belgeleri,

3) Tohumluk üretim alanının iç karantina kapsamında belirlenen hastalıklar yönünden ari olduğuna dair toprak analiz raporu,

4) Üretim tarlalarını gösteren krokiler,

e) Kabul edilerek onaylanan beyannamelerin birinci nüshası, tohumluk beyannamesini kabul eden başvuru kuruluşunda saklanır. İkinci nüsha tarla kontrollerinde kullanılması için kontrolörlere verilir. Üçüncü nüsha “SERTİFİKALANDIRMADA KULLANILAMAZ” kaşesi vurularak üreticiye verilir.

Tarla kontrolleri esasları

MADDE 6 – (1) Tarla kontrolleri aşağıdaki esaslara göre yapılır;

a) Tarla kontrolü, Bakanlıkça yetkilendirilen kontrolörler tarafından yapılır. Tarla kontrolünün tamamlanmasından sonra kontrolör, beyanname bilgileri ve tarla kontrol standartlarını göz önünde bulundurarak, tarla kontrol raporunu üç nüsha halinde düzenler.

b) Raporlarda silinti veya kazıntı yapılmaz. Değişiklik zorunlu ise yanlışlığın üzeri çizilerek doğrusu yazıldıktan sonra kontrolör tarafından paraflanır.

c) Tarla kontrol raporunun birinci nüshası sertifikasyon kuruluşuna gönderilmek üzere, ikinci nüshası ise itiraz halinde kullanılmak üzere başvuru kuruluşunda muhafaza edilir. Üçüncü nüsha “SERTİFİKALANDIRMADA KULLANILAMAZ” kaşesi vurularak üreticiye verilir.

ç) Tarla kontrollerine göre tohumluğun hangi sınıf veya kademeye girdiği işaretlenir. Hiçbir sınıfa giremediği veya sınıf kaybettiği durumda bunun hangi sebeplerden ileri geldiği, kontrolör tarafından tarla kontrol raporuna işlenir.

d) Tarla kontrolünde tohumluğun aranılan sınıfa girmesini engelleyen sebepler varsa ve teknik olarak bu engellerin yetiştirici tarafından giderilebilmesi mümkünse, yetiştiriciye Ek-2’de yer alan tarla kontrolü ihbarnamesi verilir. İhbarnamede belirtilen zamanda kontrolör tarafından yeniden tarla kontrolü yapılır.

Tarla kontrol standartları

MADDE 7 – (1) Tarla kontrol standartları aşağıda yer almaktadır.

a) Tohumluklara ait sınıf ve döl kademeleri; elit ve orijinal tohumluk üretimlerinde bir yıl, sertifikalı tohumluk üretimlerinde ise iki yıldır.

b) Tarla kontrolleri aşağıdaki dönemlerde yapılır;

1) Boğaz doldurma döneminde (bitkiler 15–20 cm olduğu zaman),

2) % 50 Çiçeklenme devresinde.

c) Hasat döneminde patates siğili (Synchytrium endobioticum) hastalığı ile ilgili üçüncü kontrol yapılır.

ç) Ön bitki şartı olarak,  elit ve orijinal sınıfta üretilecek tohumluklar için beş yıl, sertifikalı sınıfta üretilecek tohumluklar için üç yıl aynı tarlaya patates dikilmemiş olması gerekir.

d) Tohumluk üretim alanlarında izolasyon mesafesi 2 metredir.

e) Tarla kontrolünde esas alınacak birim 100 adet bitkidir. Birim saha üzerinden yapılacak bu kontrollerde tekrarlama sayısı tarla büyüklüğüne göre aşağıdaki şekilde belirlenmiştir.

1) 0-5 dekar 5,

2) 5-10 dekar 10,

3) 10 dekar ve yukarısında 15, birim saha üzerinde tekrarlanır.

f) Tarla kontrolünde sayımı yapılacak hususlar aşağıda belirtilmiştir.

1) Diğer çeşitler,

2) Hastalıklı bitkiler,

3) Nematodlu bitkiler.

g) Tarla kontrollerinden dikkat edilecek tarla standartları Ek-3’de yer alan Tablo 1’de belirtilmiştir.

Depo kontrolleri ve ambar standartları

MADDE 8 – (1) Tohumluklar, sertifikalandırılmak amacıyla partiler halinde depolarda muhafaza edilir. Tohumluk partileri, kontrolör tarafından ambar standartlarında yer alan hastalıklar yönünden kontrol edilerek Ek-4’de yer alan depo kontrol raporu düzenlenir.

(2) Ambar standartları yönünden yapılacak incelemelerde her partiden en az 200 yumru kontrol edilir. Ambar standartları Ek-3’de yer alan Tablo 2’de belirtilmiştir.

Ambalajlama ve etiketleme

MADDE 9 – (1) Tohumluklar resmi olarak belirlenen şartlara uygun şekilde ambalajlanarak ve etiketlenerek satışa arz edilir. Ambalajlama ve etiketleme aşağıdaki esaslara göre yapılır;

a) Ambalajlama ve etiketlemede aranacak şartlar Ek–5’de belirtilmiştir.

b) Etiketler, TTSM veya Bakanlık tarafından yetki verilen kuruluştan tarla kontrol raporu sonuçlarına göre temin edilir.

c) Patates tohumluklarında parti büyüklüğü elit ve orijinal sınıfta 25 ton, sertifikalı sınıfta 50 tondur. Azami parti büyüklüğü % 5’ten fazla aşılmayacaktır.

ç) Azami ambalaj ağırlığı 50 kg’dır.

Tohumluk partilerin işaretlenmesi

MADDE 10 – (1) Tohumluk partileri TR.00.KKKK.NNNN biçiminde numaralandırılır. numaralandırmada;

a) TR         : Ülke kodunu,

b) 00          : Tohumluğun üretildiği ilin plaka numarasını,

c) KKKK   : TTSM tarafından verilen üretici kod numarasını,

ç) NNNN   : Tohumluğun parti sıra numarasını.

ifade eder.

Sertifikalandırma

MADDE 11 – (1) Sertifikalandırma aşağıdaki esaslara göre yapılır;

a) Tohumlukların sertifikasyon işlemleri, sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılır.

b) Başvuru kuruluşu, sertifika düzenlenmesi amacıyla çeşitlere ait beyanname, depo kontrol raporu ve tarla kontrol raporunun asıllarını sertifikasyon kuruluşuna gönderir. Depo kontrolleri sonucunda standartları tutmayan tohumluk partileri için düzenlenen depo kontrol raporu sertifikasyon kuruluşuna gönderilmez.

c) Sertifikasyon kuruluşu, ambar ve tarla standartlarına uygun olan başvuruların gerekli kontrollerini yaparak elit, orijinal veya sertifikalı tohumluk sertifikasını düzenler.

ç) Tohumluk sertifikaları ve raporlar, KKGM tarafından belirlenen formata uygun olarak sertifikasyon kuruluşları tarafından düzenlenir.

d) Tohumluk sertifikaları ve raporlar üç nüsha olarak düzenlenir. Sertifikanın veya raporun birinci nüshası üretici veya yetiştiriciye verilir, ikinci nüsha sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir, üçüncü nüsha ise numuneyi gönderen başvuru kuruluşuna gönderilir.

Pazarlama ve dış ticaret ile ilgili esaslar

MADDE 12 – (1) Patates tohumluklarının pazarlanması ile ilgili esaslar aşağıda belirlenmiştir;

a) Yönetmelik kapsamında sertifikasyon kurallarına uygun olarak incelenip elit, orijinal veya sertifikalı tohumluk olarak sertifikalandırılan patateslerin tohumluk olarak pazarlanmasına izin verilir.

b) Tohumluk patateslerin kayıt altına alınması için test veya deneme, bilimsel çalışmalar ve işleme veya paketleme amacıyla hizmet sağlayıcılarına tedarik edilmesi pazarlama olarak değerlendirilmez.

c) Elit, orijinal ve sertifikalı patates tohumlukları homojen partiler halinde ve mühürlenmiş kapalı ambalajlar içinde pazarlanır.

ç) Filizlenme inhibitörleri ile işlem gören patates tohumluklarının pazarlanması yasaktır.

d) Kayıt listesinden çıkarılan çeşitlere ait tohumlukların, bakanlığa bildirilmek kaydı ile en fazla üç yıl çoğaltım ve ticareti yapılabilir.

e) Bu Yönetmelik hükümlerine göre üretilip belgelendirilen tohumluklar, 10/6/2005 tarihli ve 25841 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik esaslarına göre belgelenmesi durumunda organik tohum olarak pazarlanabilir.

Pazarlanacak yumru standartları

MADDE 13 – (1) Pazarlanacak tohumluklara ait yumrular aşağıdaki standartları karşılar;

a) 25 x 25 mm’lik kare gözden geçecek kadar küçük veya 65 x 65 mm’lik kare gözden geçemeyecek kadar büyük yumrular tohumluk olarak pazarlanmaz.

b) Bir partideki yumruların büyüklüğü arasındaki değişkenlik 25 mm’yi aşmayacak şekilde olacaktır.

c) Bir tohumluk partisi, belirtilen asgari büyüklükten daha küçük olan yumrulardan ağırlık olarak %3’ten fazlasını veya belirtilen azami büyüklükten daha iri olan yumrulardan ağırlık olarak %3’ten fazlasını içermeyecektir.

Kontrol denemeleri

MADDE 14 – (1) Üretilen patates tohumluklarında aşağıdaki esaslara göre kontrol denemeleri yapılır;

a) Sertifikalı sınıftaki tohumluk partilerinden son kontrol, orijinal sınıftaki tohumluk partilerinde ise ön ve son kontrol denemeleri TTSM tarafından yapılır.

b) Bu denemelerde, tohumluk partilerini temsil eden örneklerin çeşit safiyeti yönünden belirlenen standartlara uygunluğu test edilir.

c) Ön ve son kontrol denemelerinde çeşit safiyeti yönünden standartlara uygun olmayan parsellere ait tohumluk üretim alanları sertifikasyon kuruluşları tarafından denetlenir.

ç) Bir dekarlık alandan on adet yumru alınarak laboratuvar koşullarında elde edilen fidelerden hastalık kontrollerine bakılır.

(2) Ön kontrol denemelerinde ardı ardına üç yıl çeşit safiyeti yönünden standartlara uygun olmadığı tespit edilen çeşitlerin kaydı, TTSM tarafından hazırlanan rapora istinaden, Bitki Çeşitlerinin Kayıt Altına Alınması Yönetmeliğinde belirtilen Tarla Bitkileri Tescil Komitesi tarafından iptal edilebilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 15 – (1) Tohumlukların üretim ve pazarlanmasında, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununa aykırı hareket edenler hakkında, aynı Kanunun 12 nci maddesi hükümleri uygulanır.

Ücretler

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında yapılan tarla kontrolü, depo kontrolü, belgelendirme ve etiket hizmetleri ücrete tabidir. Bu ücretler Bakanlık tarafından yeniden değerleme oranında arttırılarak her yıl ocak ayında belirlenerek yayımlanır. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına peşin olarak yatırılır.

İstisnalar

MADDE 17 – (1) Bilimsel amaçlı çalışmalarda, araştırma ve geliştirme çalışmalarında ve genetik çeşitliliğin korunmasına yönelik çalışmalarda kullanılan tohumluklar ile üreticinin kendi ihtiyacını karşılamak amacıyla ürettiği tohumluklarda sertifikalandırma şartı aranmaz.

Düzenleme yetkisi

MADDE 18 – (1) Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulamasını sağlamak üzere her türlü düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

17 Ocak 2008 PERŞEMBE              Resmî Gazete                 Sayı : 26759

SEBZE FİDESİ ÜRETİM VE PAZARLAMASI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, ticari amaçla üretilen, dağıtımı ve satışı yapılan, ithal ve ihraç edilen sebze türlerine ait fidelerinin, tespit edilen standartlara uygun, kaliteli ve sağlıklı olarak üretilmesi ve pazarlanması esaslarını belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, sebze türlerine ait fidelerin üretim ve pazarlanmasına ilişkin iş ve işlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 6 ncı maddesi ve 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kurumlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Başvuru kuruluşu: Üretimin yapıldığı ildeki Bakanlık il müdürlüğü veya Bakanlık tarafından beyanname kabulü ve fidelik kontrolleri için yetkilendirilen kuruluşları,

c) Bitki yetiştirme ruhsatı: 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununa göre Bakanlık il müdürlüğü tarafından düzenlenen belgeyi,

ç) Sebze fidesi: Sebze üretimi amacıyla dikilen aşılı bitkileri veya aşı unsurlarını içine alacak şekilde bütün bitkiler veya bitki parçalarını,

d) Fide üreticisi: Bakanlıkça fide üretimi konusunda görevlendirilen kamu kuruluşları ile fide üretmek amacıyla kurulmuş olan, bu konuda gerekli alt yapısı bulunan, fideleri üreten, işleyen ve pazarlayan kişi veya kuruluşları, 

e) Hastalık kontrol kuruluşu: Bakanlık tarafından, hastalık ve zararlıların kontrolü için yetkilendirilen kuruluşları,

f) Kontrolör: Tohumluk sertifikasyonuna ilişkin kontrolleri yapan, numune alan ve piyasa denetimlerini yaparak bu konularda belge düzenleyen, Bakanlıkça tohumluk kontrolörü olarak yetkilendirilen kamu görevlilerini veya özel kişileri,

g) Parti: Tohumluk kontrol ve sertifikasyon sisteminde bir numunenin alınmasına esas olan, bir sertifika veya raporun temsil ettiği, tohumluğun türüne göre tespit edilmiş azami tohumluk miktarını ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Üretim ve Pazarlama Esasları

Genel şartlar

MADDE 5 – (1) Sebze fideleri, Bakanlık tarafından yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler tarafından üretilir ve pazarlanır.

(2) Üretilen fidelerin kaynağı kayıt altında bulunan çeşitlere ait tohumluklardır.

(3) Fidelerin aşılama yöntemiyle üretilmesi halinde, aşılama yapılan anaçların da çeşit olarak kayıt altında olması şartı aranır.

Fidelik kontrolü

MADDE 6 – (1) Üretici, fidelere ait ilk yaprakların açılmasını müteakip, bitki yetiştirme ruhsatı ile birlikte Ek–1’de örneği verilen fide üretim beyannamesini iki nüsha düzenleyerek başvuru kuruluşuna müracaat eder.

(2) Beyanname ve fidelik kontrol raporu, “Üretici kuruluş kod numarası/Sıra numarası” şeklinde aynı numara ile numaralandırılır.

(3) Başvuru kuruluşu tarafından onaylanan fide üretim beyannamesinin bir nüshası fide üreticisine verilir, diğer nüshası başvuru kuruluşunca muhafaza edilir.

(4) Başvuru kuruluşunca yapılan kontroller sonucunda, fidelerde yapılan makroskobik gözlemlerde herhangi bir hastalık belirtisine rastlanmaması halinde Ek–2’de örneği verilen fidelik kontrol raporu kontrolör tarafından iki nüsha düzenlenerek, “SATIŞI YAPILABİLİR” kaşesi ile kaşelenir ve bir nüshası üreticiye verilir.

(5) Hastalık belirtisi görülmesi halinde, fidelik kontrol raporu üç nüsha düzenlenir ve fidelik kontrol raporunun açıklamalar bölümüne hastalık belirtileri yazılır.

(6) Hastalıklı bitkilerin % 5’i oranında ya da %5’lik miktarın yirmi bitkiyi geçmesi halinde, en fazla yirmi bitki alınarak, masrafları üretici tarafından karşılanmak üzere, fidelik kontrol raporunun üçüncü nüshası ile birlikte ilgili hastalık kontrol kuruluşuna gönderilir.

(7) Hastalık kontrol kuruluşundan alınan analiz raporunun bir sureti, üretici tarafından başvuru kuruluşuna ibraz edilir.

(8) Hastalık kontrol kuruluşundan gelen raporda belirtilen hastalık veya zararlılar iç karantina listesine tabi ise, 6968 sayılı Kanun hükümlerince işlem yapılır. Raporda iç karantina listesine tabi hastalık veya zararlı olmaması durumunda, daha önce düzenlenen fidelik kontrol raporu “SATIŞI YAPILABİLİR” kaşesi ile kaşelenir ve bir nüshası üreticiye verilir.

(9) Raporlarda silinti veya kazıntı yapılmaz. Değişiklik zorunlu ise yanlışlığın üzeri çizilerek doğrusu yazıldıktan sonra kontrolör tarafından paraflanır.

Üretici tarafından tutulacak kayıtlar

MADDE 7 – (1) Üretici, ürettiği fidelere ait fidelik kontrol raporunu, fideliği oluşturan her bir tohumluk partisi için kırk adet sebze tohumluğunu, etiketi üzerinde bulunan sebze tohumluğu paketlerinin tamamını, tohumluğun üreticisi kendisi değilse tohumluğu satın aldığına dair faturayı bir yıl süreyle denetimlerde göstermek üzere muhafaza eder.

(2) Aşılama yöntemi ile üretilen fidelerde, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen tohum, paket ve faturalar, üretimde kullanılan anaçlar için de ayrıca muhafaza edilir.

(3) Kendi ürettiği tohumluklardan fide üreten üreticiler, tohumluk paketleri ile tohumluğu satın aldığına dair faturayı ibraz etmek zorunda değildir.

Hastalık standartları

MADDE 8 – (1) Sebze fidelerinin hastalıkları ile ilgili standartlar, 6968 sayılı Kanuna istinaden çıkarılan yönetmelikler çerçevesinde değerlendirilir.

Ambalajlama ve etiketleme

MADDE 9 – (1) Fideler, üreticinin kendisi tarafından temin edilen etiket ile satışa sunulur. Her fide ambalajına bir etiket yapıştırılır.

(2) Fide ambalajlarında veya etiketlerde aranacak şartlar aşağıda belirtilmiştir;

a) Üretici firmanın adı ve adresi,

b) Tür adı,

c) Çeşit adı,

ç) Fidenin üretildiği tohumluk partisinin numarası,

d) Ambalaj içerisindeki fide miktarı,

e) Ambalajlama tarihi,

f) Fide ilaçlanmışsa ilacın adı.

(3) Fide ambalajlarında etiket rengi sarıdır.

Denetim

MADDE 10 – (1) Bakanlık il müdürlüğünün bitki koruma şubeleri her yıl üretim sezonu sonunda kontrol ettikleri fidelik kayıtlarını, kontrol şube veya Bakanlığın yetkilendirdiği kuruluşlara bildirir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 11 – (1) Tohumlukların üretim ve pazarlanmasında, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununa aykırı hareket edenler hakkında, aynı Kanununun 12 nci maddesi hükümleri uygulanır.

Ücretler

MADDE 12 – (1) Bu yönetmelik kapsamında yapılan tarla kontrolü, laboratuvar analizleri, belgelendirme ve etiket hizmetleri ücrete tabidir. Bu ücretler Bakanlık tarafından yeniden değerleme oranında arttırılarak ocak ayında belirlenir. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, “Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği” hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına peşin olarak yatırılır.

İstisnalar

MADDE 13 – (1) Bilimsel amaçlı çalışmalarda, araştırma ve geliştirme çalışmalarında ve genetik çeşitliliğin korunmasına yönelik çalışmalarda kullanılmak amacıyla pazarlanan tohumlar ile üreticinin kendi ihtiyacını karşılamak amacıyla ürettiği tohumlarda sertifikalandırma şartı aranmaz.

Düzenleme yetkisi

MADDE 14 – (1) Bakanlık bu yönetmeliğin uygulamasını sağlamak üzere her türlü düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 15 – (1) 14/8/2004 tarih ve 25553 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Sebze Fidelerinin Tedarik, Üretim ve Ticaretine Dair Yönetmelik”, yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ek – 1

FİDE ÜRETİM BEYANNAMESİ

Tarihi ve Numarası	… / … / ……..                      Numara:
Üreticinin Adı ve Adresi
Üretici Belgesinin Tarih ve Numarası
Fidenin Ait Olduğu Tohumluğun Tür ve Çeşidi
Fide Üretiminde Kullanılan Tohumluğun Parti Numarası
Tohumluğun Alındığı Kuruluş
Alınan Tohumluğa Ait Sertifika veya Faturanın Tarih ve Numarası
Alınan Tohumluk Miktarı
Kontrolün Yapılacağı Tarih
Fide Üreticisi                                                                               Kabul Eden                          Adı Soyadı, Unvanı                                                                    Adı Soyadı, Unvanı                            İmza                                                                                            İmza

Ek – 2

FİDELİK KONTROL RAPORU

Raporun Düzenlenme Tarihi ve Numarası	… / … / ……..                      Numara:
Raporu Düzenleyen Kuruluş
Üreticinin Adı ve Adresi
Üretici Belgesinin Tarih ve Numarası
Fidenin Ait Olduğu Tohumluğun Tür ve Çeşidi
Fide Üretiminde Kullanılan Tohumluğun Parti Numarası
Kontrol Edilen Bitki Sayısı
Üretici Çiftçi İse Adı Soyadı ve Adresi
Açıklamalar:                                              Kontrol Eden                                                                                   Üretici                                             Adı Soyadı                                                                           Adı Soyadı, Unvanı                                                  İmza                                                                                            İmza

Resmî Gazete Tarihi: 17.01.2008 Resmî Gazete Sayısı: 26759

TAHIL TOHUMU SERTİFİKASYONU VE PAZARLAMASI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmelik tahıl türlerine ait tohumlukların kaliteli ve standartlara uygun üretimini sağlamak amacıyla, sertifikasyon sistemi dâhilinde gerçek ve tüzel kişiler tarafından üretilmesi ve pazarlanmasına ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 6 ncı maddesi ve 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kurumlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

b) Başvuru kuruluşu: Üretimin yapıldığı ildeki Bakanlık il müdürlüğü veya Bakanlık tarafından beyanname kabulü ve tarla kontrolleri için yetkilendirilen kuruluşları,

c) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Çeşit safiyeti: Resmî olarak tanımlanan çeşidi temsil eden bitki veya tohumların o çeşide ait bitki veya bitki grubu içerisindeki oranını,

ç) Çeşit sahibi: Sertifikasyon için uygun olan ve kayıt altında olan çeşitlere ait tohumlukların üretiminden, çoğaltılmasından ya da çeşidin muhafazasından sorumlu gerçek veya tüzel kişileri,

d) Ebeveyn: Hibrit tohumlukların elde edilmesinde kullanılan ana ve baba hat olarak kullanılan kendilenmiş hatları,

e) Elit tohumluk: Yeni ıslah edilmiş veya geçmiş yıllarda ıslah edilmiş olmakla beraber usulüne uygun olarak çeşit safiyeti muhafaza ve devam ettirilen doğrudan doğruya ıslahçı tarafından kontrol edilen, orijinal tohumluğun başlangıcı ve diğer sınıftaki tohumlukların kaynağı olan tohumluğu,

f) Ham tohumluk sertifikası: Orijinal ve sertifikalı tohumluk sınıflarında üretilen, nihai olarak sertifikalandırılmamış tohumluklar için düzenlenen belgeyi,

g) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) İzolasyon mesafesi: Tohumluk üretim alanlarında, birbirini tozlayıp dölleyebilecek tür, cins ve çeşitlerin üretimleri arasında bulunması gereken tozlanmayı veya mekanik karışmayı engelleyecek minimum uzaklığı,

ğ) (Değişik: RG-7/7/2012-28346) Genel Müdürlük: Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünü,

h) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Kontrolör: 8/8/2010 tarihli ve 27666 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tohumluk Kontrolör Yönetmeliği hükümlerine göre düzenlenmiş olan Tohumluk Kontrolör Kartı sahibi kişileri,

ı) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Orijinal tohumluk: Islahçı materyalinden, elit tohumluktan veya kendisinden elde edilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren, araştırma, ıslah ve deneme kuruluşlarında veya bu kuruluşların denetimi altında yetiştirilen tohumluğu,

i) Sertifikalı tohumluk: Orijinal tohumluk veya kendisinden elde dilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren tohumluğu,

j) Sertifikasyon kuruluşu: Bakanlık tarafından sertifikasyon ile yetkilendirilen kuruluşları,

k) Saf tohumluk: Yabancı maddeleri ayrılmış, aynı bitki çeşidine ait generatif veya vegetatif üreme kısımlarını,

l) Tarla kontrol raporu: Tarla kontrolleri neticesinde kontrolör tarafından düzenlenen raporu,

m) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Tedarikçi: Tohumlukları üreten veya üreticilerinden temin edilen tohumlukları yeniden işleyen, paketleyen, etiketleyen, satışa hazırlayan veya pazarlayan kişi veya kuruluşları,

n) Tohumluk analiz raporu: Tohumlukların laboratuvar analizlerinin sonuçlarının gösterildiği raporu,

o) Tohumluk kademesi: Herhangi bir sınıfta tohumluğun yıl olarak üretilme süresini,

ö) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Tohumluk numunesi: Tohumluk partisini temsilen partinin niteliklerinin tespiti ve sonucunda tohumluğa sertifika veya rapor verilebilmesi için tohumluk cinsine has laboratuvar analiz ve testlerine tabi tutulacak birim miktardaki tohumluğu,

p) Tohumluk partisi: Tohumluk kontrol ve sertifikasyon sisteminde, bir numunenin alınmasına esas olan, bir sertifika veya raporun temsil ettiği, tohumluğun cinsine göre tespit edilmiş azami tohumluk miktarı,

r) Tohumluk üreticisi: Tohumlukları üreten ve/veya tohumluk yetiştiricilerine sözleşmeli olarak ürettiren ve/veya ithal eden, işleyen, satışa hazırlayan ve dağıtan gerçek veya tüzel kişileri,

s) Tohumluk yetiştiricisi: Sözleşmeli olarak tohumluk üreticileri adına üretim yapan gerçek veya tüzel kişileri,

ş) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,

t) Üretim sezonu: 1 Temmuzdan başlayarak bir sonraki yılın 30 Haziranına kadar olan dönemi,

u) (Ek: RG-21/2/2011-27853) Bitki sağlığı kontrol kuruluşu: Zirai mücadele araştırma enstitüleri, zirai karantina müdürlükleri ve Bakanlık tarafından zararlı organizmaların kontrolü için yetkilendirilen diğer kuruluşları,

ü) (Ek: RG-21/2/2011-27853) Zaman izolasyonu: Yabancı tozlanan türlerde, yabancı toz almayı önleyecek yeterli mesafenin sağlanamaması durumunda, tohumluk üretimlerinin farklı zamanlarda çiçeklenmesini sağlayarak yabancı tozlanmanın engellenmesini sağlayan uygulamayı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sertifikasyon ve Pazarlama Esasları

Genel şartlar

MADDE 4 –

(1) Sertifikasyon sistemi ve pazarlamanın genel esasları aşağıda belirtilmiştir.

a) Ek 1’de yer alan türlere ait tohumlukların sertifikasyon sisteminde üretilmesi için, tohumlukların ait olduğu çeşitlerin kayıt altında olması şartı aranır.

b) Tohumluklar, Bakanlık tarafından yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler tarafından üretilir ve pazarlanır.

c) Elit ve orijinal tohumluk üretimleri ıslahçı, çeşit sahibi veya bunların yetki verdiği araştırma kuruluşları tarafından üretilir ve pazarlanır.

ç) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Tohumlukların üretildikleri üretim sezonu içinde sertifikalandırılmaları esastır. Sertifikalar ve raporlar düzenlenme tarihinden itibaren bir yıl geçerlidir.

d) Tohumluk üretimlerinde izlenebilirlik; numune alma öncesinde beyanname numarasıyla ve numune alma sonrasında parti numarası ile sağlanır. Beyanname numarası ve parti numaraları tür veya çeşit değişse bile tekrarlanmaz. Beyanname numarası ile tarla kontrol raporu numarası, “Üretici kuruluş kod numarası/Sıra numarası” şeklinde verilir.

Beyanname verilmesi

MADDE 5 –

(1) Tohumlukların sertifikalandırılabilmesi için, tohumluk beyannamesi verilir.

(2) Tohumluk beyannameleri düzenlenmesi ve kabul edilmesi aşağıdaki yöntemle yapılır;

a) Tohumluk üretimleri için Ek–2 veya Ek–3 de yer alan beyannamelerden uygun olanı doldurulur.

b) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Her bir tohumluk çeşidi için, sınıfı ve kademesi aynı olan, bir veya birden fazla parselden oluşan fiziki olarak tek bir üretim alanı için bir tohumluk beyannamesi düzenlenir.

c) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Islak imzalı müracaatlarda tohumluk beyannameleri üç nüsha olarak düzenlenir.

ç) Tohumluk beyannameleri başvuru kuruluşuna verilir.

d) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Tohumluk beyannamelerinin son veriliş tarihleri Ek–4’te belirtilmiştir. Belirtilen tarihten sonra verilen beyannameler kabul edilmez ve üretimler tohumluk olamaz,

e) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Başvuru sırasında ıslak veya elektronik imza ile imzalanarak doldurulan tohumluk beyannameleri aşağıdaki belgelerden oluşan eklerle, elektronik ortamda veya fiziki olarak başvuru kuruluşuna teslim edilir.

1) Ekilen tohumluğa ait sertifikanın aslı veya sertifikanın aslının bulunduğu resmi kuruluştan onaylı sureti.

2) Çeşide veya ebeveynlere ait özellik belgeleri.

3) Üretim tarlalarını gösteren krokiler.

f) Kabul edilerek onaylanan beyannamelerin birinci nüshası, tohumluk beyannamesini kabul eden başvuru kuruluşunda saklanır. İkinci nüsha tarla kontrollerinde kullanılması için kontrolörlere verilir. Üçüncü nüsha “SERTİFİKALANDIRMADA KULLANILAMAZ” kaşesi vurularak üreticiye verilir.

Tarla kontrol esasları

MADDE 6 –

(1) Tarla kontrolleri aşağıdaki esaslar dahilinde yapılır.

a) Tarla kontrolü, Bakanlıkça yetkilendirilen kontrolörler tarafından yapılır. Tarla kontrolünün tamamlanmasından sonra kontrolör, beyanname bilgileri ve tarla kontrol standartlarını göz önünde bulundurarak, tarla kontrol raporunu üç nüsha halinde düzenler.

b) Raporlarda silinti veya kazıntı yapılmaz. Değişiklik zorunlu ise yanlışlığın üzeri çizilerek doğrusu yazıldıktan sonra kontrolör tarafından paraflanır.

c) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Tarla kontrol raporunun birinci nüshası sertifikasyon kuruluşuna numune ile birlikte gönderilmek üzere, ikinci nüshası ise arşivlenmek üzere başvuru kuruluşunda muhafaza edilir. Üçüncü nüsha “SERTİFİKALANDIRMADA KULLANILAMAZ” kaşesi vurularak üreticiye verilir.

ç) Tarla kontrollerine göre tohumluğun hangi sınıf veya kademeye girdiği işaretlenir. Hiçbir sınıfa giremediği veya sınıf kaybettiği durumda bunun hangi sebeplerden ileri geldiği, kontrolör tarafından tarla kontrol raporuna işlenir ve sınıf kaybetme nedeni daire içine alınır.

d) Tarla kontrolünde tohumluğun aranılan sınıfa girmesini engelleyen sebepler varsa ve teknik olarak bu engellerin yetiştirici tarafından giderilebilmesi mümkünse, yetiştiriciye Ek–5’de yer alan tarla kontrol ihbarnamesi verilir. İhbarnamede belirtilen zamanda kontrolör tarafından yeniden tarla kontrolü yapılır.

e) Parsellerde yapılan kontroller neticesinde tohumluklar Ek-6’da yer alan tarla kontrol standartlarına uygun olmak zorundadır.

Ambalajlama ve etiketleme

MADDE 7 –

(1) Tohumluklar resmi olarak belirlenen şartlara uygun şekilde ambalajlanarak ve etiketlenerek satışa arz edilir.  Ambalajlama ve etiketleme ile ilgili şartlar Ek–7’de belirtilmiştir.

(2) Etiketler, TTSM veya Bakanlık tarafından yetki verilen kuruluştan tarla kontrol raporu sonuçlarına göre temin edilir.

(3) (Ek: RG-21/2/2011-27853) Tarla kontrol raporlarına göre temin edilen etiketler ile laboratuvar analizleri sonunda düzenlenen sertifika bilgileri arasında farklılık meydana geldiğinde; uygun olmayan etiketlerin imhasından, tohumlukların sertifikalarına uygun etiketlerinin talep edilmesinden, etiketlenmesinden ve ticarete arz edilmesinden, tohumlukları en son paketleyen ve etiketleyen sorumludur.

Tohumluk numuneleri

MADDE 8 –

(1) Tohumluk numuneleri, Bakanlıkça belirlenen tohumluk numunesi alma esaslarına uygun olarak alınır ve ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderilir.

(2) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Tohumluk partilerine ait asgari numune miktarı, azami ambalaj ve parti büyüklükleri Ek–8’de belirtilmiştir. Ham tohumluk sertifikası ile belgelendirilen tohumluklarda ambalaj büyüklüğü sınırlaması uygulanmaz..

Tohumluk partilerin işaretlenmesi

MADDE 9 –

(1) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Tohumluk partileri TR.00.YY.KKKK.NNNN biçiminde numaralandırılır. Numaralandırmada;

a) TR: Ülke kodunu,

b) 00: Tohumluğun üretildiği ilin plaka numarasını,

c) YY:Tohumluğun üretildiği yılın son iki rakamını,

ç) KKKK: TTSM tarafından verilen üretici kod numarasını,

d) NNNN : Tohumluğun parti sıra numarasını,

                ifade eder.

(2) Laboratuvara rutubet tayini için tohumluk numunesi gönderilecekse, numuneler Bakanlıkça belirlenen esaslara uygun olarak alınır ve ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderilir.

Laboratuvar kontrolleri

MADDE 10 –

(1) Tohumlukların laboratuvar analizleri Bakanlıkça görevlendirilen veya yetki verilen tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılır.

(2) Tohumluk sertifikasyon kuruluşları, sertifika veya rapor düzenlenmesi amacıyla gönderilen tohumluk numunelerinde gerekli laboratuvar analizlerini yaparak sertifika veya rapor düzenler.

(3) Numune miktarı asgari numune miktarının altında ise numuneler laboratuvar analizlerine tabi tutulmaz.

(4) Tohumluklar, laboratuvar kontrolleri sonucunda en az Ek-9’da yer alan standartlara uygun olmak zorundadır.

Laboratuvar analiz sonuçlarının değerlendirilmesi ve belgelendirme

MADDE 11 –

(1) Tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizleri sonucunda tohumluklara sertifika veya rapor düzenlenir.

(2) (Değişik: RG-14/9/2008-26997) Tohumluk sertifikaları ve raporlar, Genel Müdürlük tarafından belirlenen formata uygun olarak sertifikasyon kuruluşları tarafından düzenlenir.

(3) Üreticinin talebi halinde hasat edilen, işlenmemiş tohumluklar için ham tohumluk sertifikası düzenlenir.

(4) Ham tohumluk sertifikası ile belgelendirilecek tohumluklardan numune alınır. Üreticinin talep etmesi durumunda, analiz sonuçları üreticiye bildirilir.

(5) Ham tohumluk sertifikası düzenlenen tohumlukların son kullanıcılara satışı yapılamaz.

(6) Tohumluk sertifikaları ve raporlar üç nüsha olarak düzenlenir. Sertifikanın veya raporun birinci nüshası üreticiye verilir, ikinci nüsha sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir, üçüncü nüsha ise numuneyi gönderen başvuru kuruluşuna gönderilir.

(7) Tohumlukların piyasa denetimleri sırasında alınan denetleme numuneleri analiz sonuçları için tohumluk analiz raporu düzenlenir ve denetleme numunesi olduğu belirtilir.

(8) Tohumluğunun kalite değerini öğrenmek isteyen gerçek veya tüzel kişilere, tohumluğun menşei ve standartlara uygunluğu aranmadan, sahibinin beyanı esas alınarak ve talep edilen testler yapılarak analiz sonuçları bildirilir.

(9) Laboratuvar analizleri sonucunda, tohumluk sınıflarının hiçbirinin standartlarını tutmayan numunenin temsil ettiği tohumluklar için tohumluk olamaz raporu düzenlenir. Tohumluk olamaz raporu düzenlenen numunenin temsil ettiği partiler tohumluk olarak değerlendirilmez ve pazarlanmaz.

(10) Sertifikalandırılan ve bir yıl içinde satılmayan stoktaki sertifikalı tohumluklar için satışa arz edilmeden önce çimlenme analizi yapılır, tohumluk analiz raporu düzenlenir ve düşünceler kısmına sertifikayı düzenleyen kuruluşun ismi ve   “….. tarih ve …. sayılı sertifika ile birlikte geçerlidir” ibaresi yazılır.

Laboratuvar analizlerinin tekrarlanması

MADDE 12 –

(1) Tohumluk, laboratuvar analizleri sonunda cansız yabancı madde, ot ve zararlı ot tohumları, diğer mahsul tohumları oranının standartlarını aşması veya sözü edilen bu faktörler sebebiyle saf tohumluk oranının standardından düşük çıkması nedeniyle sınıf düşmüş ya da kaybetmişse; tohumluk üreticisi, ürettiği tohumluktan yeniden selektörleme yaparak numune alınmasını ve bu numunenin laboratuvar analizlerine tabi tutulmasını talep edebilir. Bu talep başvuru kuruluşuna bir dilekçe ekinde aşağıdaki belgelerle yapılır.

a) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Tarla kontrol raporu fotokopisi

b) Sertifikasyon kuruluşu tarafından verilen sertifika veya raporun aslı

c) Ek-10’ da yer alan Analiz Tekrarı Formu.

(2) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Başvuru kuruluşu, üretici tarafından yeniden selektörlenen ve laboratuvar analizlerinin tekrarı istenen tohumluk partisinden usulüne uygun tohumluk numunesi alarak, numune gönderme protokolü ve yukarıdaki belgeleri ekleyerek ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderir.

(3) İlgili sertifikasyon kuruluşu gerekli analizleri yapar. Analiz sonucunda düzenlenen sertifika veya raporların birinci nüshası üreticiye verilir. İkinci nüshası başvuru kuruluşuna gönderilir. Üçüncü nüsha ise sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir. Bu sertifika veya raporun düşünceler hanesine hangi sertifika veya raporun yerine geçerli olduğu yazılır.

Laboratuvar analizlerine itiraz

MADDE 13 – 

1) Tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizlerine üreticiler, sertifika veya raporun alındığı tarihten itibaren en geç otuz gün içinde itiraz edebilir.

(2) Laboratuvar analizleri ile ilgili itirazlarda referans laboratuvar olan TTSM yetkilidir.

(3) Sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizlerine itiraz başvuru kuruluşuna bir dilekçe ekinde aşağıdaki belgelerle yapılır.

a) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Tarla kontrol raporu fotokopisi

b) Sertifikasyon kuruluşu tarafından verilen sertifika veya raporun aslı

c) Ek-11’de yer alan Analiz İtiraz Formu.

(4) Başvuru kuruluşu, itiraza konu tohumluğun şahit numunesini yukarıdaki belgeleri de ekleyerek TTSM ye gönderir.

(5) Analiz sonucunda düzenlenen sertifika veya raporların birinci nüshası üreticiye verilir. İkinci nüsha ise sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir. Üçüncü nüshası başvuru kuruluşuna gönderilir. Bu sertifika veya raporun düşünceler hanesine hangi sertifika veya raporun yerine geçerli olduğu yazılır.

(6) Referans laboratuvar olarak kabul edilen TTSM tarafından yeniden yapılan laboratuvar analizleri sonucunda verilen sertifika veya rapor kesindir. 

Tohumlukların yeniden ambalajlanması ve etiketlenmesi

MADDE 14 –

(1) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Ham tohumluk sertifikası ile belgelendirilen tohumlukların veya ambalajları ile etiketleri zarar görmüş, bozulmuş tohumluk partilerinin yeniden ambalajlanması, etiketlenmesi ve sertifikalandırılması aşağıdaki şekilde yapılır.

a) Yurtiçinde pazarlanmak üzere sertifikalandırılmış tohumlukların yeniden ambalajlanması için, bir üst yazı ekinde tohumluk partisine ait sertifika ile başvuru kuruluşuna müracaat edilir.

b) Kontrolör nezaretinde sertifikanın temsil ettiği partiye ait ambalajlar üzerindeki etiketler sökülür ve sökülen etiketlerin temsil ettiği tohumluk miktarı tespit edilir.

c) Üretici veya tedarikçiler tohumluk partilerini paketleyerek etiketleme sonrasında, başvuru kuruluşuna numune aldırma talebinde bulunur.

ç) Farklı tohumluk partilerinden çeşidi, sınıf ve kademesi aynı olmak şartıyla paçal yapılabilir. Üretici veya tedarikçi her paçalı meydana getiren partilerin referans numaralarını ve paçalı oluşturan partilerin paçaldaki oranını gösteren kayıtları tutmak ve başvuru kuruluşuna bildirmekle yükümlüdür.

d) Kontrolör yeni oluşturulan partilerden numune alır. Numune gönderme protokolüne, müracaat esnasında verilen sertifikanın tarih ve numarası ile parti numarası veya numaraları işlenir ve ham tohumluk sertifikasının aslı ile birlikte ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderilir.

e) Sertifikasyon kuruluşları, sertifika düzenlenmesi amacıyla gönderilen tohumluk numunelerinde gerekli laboratuvar analizlerini yaparak, 11 inci madde hükümlerine göre sertifika veya rapor düzenler.

f) Ambalajları ve etiketleri zarar görmüş, bozulmuş tohumluk partilerinin yeniden ambalajlanması ve etiketlenmesi için başvuru kuruluşuna tespit yaptırılır.

(2) İthal tohumluklar orijinal ambalajları bozulmadan ithal edildiği şekilde satışa arz edildiği gibi, ithal eden firma tarafından küçük paketlere bölünerek aşağıdaki şartlarla yeniden paketlenip satışa arz edilebilirler.

a) Bu tohumlukların yeniden ambalajlanması ve etiketlenmesi işlemleri TTSM tarafından bu maddenin birinci fıkrası hükümlerine göre yürütülür.

b) OECD etiketli tohumluklar, ithal edilen ülkenin yetkili sertifikasyon kuruluşundan ithalatı yapan firma tarafından yazılı muvafakat alınır.

c) Bu tohumlukların sertifikasyon ile ilgili kalite kriterleri ve her türlü sorumlulukları ithalatı yapan ve yeniden paketleme işleminden geçiren tedarikçi veya tohum üreticisine aittir.

ç) Paketlerin açılıp yeniden ambalajlanması işlemi yalnızca ithalatı yapan tedarikçi veya tohum üreticisi tarafından yapılabilir.

d) Paketleri açarak ambalajlanmasını yapan ithalatçı firma, yeni paketlerin üzerine tohumluk etiketlerinin üzerinde bulunması gereken bilgilere ilaveten “Bu tohumluk firmamızca ithal edilip firmamız tarafından yurt içinde paketlenmiştir” ibaresini koyacaktır.

e) Bu kurallar çerçevesinde yeniden etiketlenen ve ambalajlanan tohumluklar OECD sistemine göre sertifikalandırılmış kabul edilir.

f) Eğer paçalı meydana getiren partiler, farklı ülkelerde üretilen tohumluklardan oluşturulmuş ise, bu ülkelerin isimleri etikette belirtilir.

Kontrol denemeleri

MADDE 15 –

(1) Orijinal ve sertifikalı sınıftaki tohumluk partilerinde son kontrol, elit sınıftaki tohumluk partilerinde ise ön ve son kontrol denemeleri TTSM tarafından yapılır. Bu denemelerde, tohumluk partilerini temsil eden örneklerin çeşit safiyeti yönünden belirlenen standartlara uygunluğu test edilir.

(2) Ön ve son kontrol denemelerinde çeşit safiyeti yönünden standartlara uygun olmayan parsellere ait tohumluk üretim alanları sertifikasyon kuruluşları tarafından denetlenir. Ön kontrol denemelerinde ardı ardına üç yıl çeşit safiyeti yönünden standartlara uygun olmadığı tespit edilen çeşitlerin kaydı, TTSM tarafından hazırlanan rapora istinaden, Bitki Çeşitlerinin Kayıt Altına Alınması Yönetmeliğinde belirtilen Tarla Bitkileri Tescil Komitesi tarafından iptal edilebilir.

Pazarlama

MADDE 16 –

(1) (Değişik: RG-21/2/2011-27853) Tescilli olan ancak kayıt listesinden çıkarılan çeşitlere ait tohumlukların stokları Bakanlığa bildirilmek kaydı ile en fazla üç yıl çoğaltım ve ticareti yapılabilir. Üretim izni sona eren çeşitlerin tohumlukları, üretim izninin bittiği yılın takvim yılı sonuna kadar sertifikalandırılabilir ve ticareti yapılabilir. Stok bildirimleri Ek–12’de yer alan tohumluk stok bildirim formu ile Bakanlığa bildirilir.

(2) İthal edilen tohumlukların, bu Yönetmelikte yer alan asgari sertifikasyon standartlarını karşılaması gerekir.

(3) Çoğaltım amacıyla en az orijinal sınıftaki tohumlukların ithaline izin verilir.

(4) Bakanlık, tahıl tohumlarının farklı çeşitler ya da türler halinde karıştırılarak pazarlanmasına, bilimsel ya da teknik bilgilerin bu karışımların belirli zararlı organizmaların çoğaltımına karşı özel etkinlik sağladığını göstermeleri ve ayrıca karışımın bileşenlerinin karışımdan önce kendileri için geçerli standartlara uygun olmaları şartıyla izin verebilir.

(5) Bu Yönetmelik hükümlerine göre üretilip belgelendirilen tohumluklar, 10/6/2005 tarihli ve 25841 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik” esaslarına göre belgelenmesi durumunda organik tohumluk olarak pazarlanabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 17 –

(1) Tohumlukların üretim ve pazarlanmasında, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununa aykırı hareket edenler hakkında, aynı Kanunun 12 nci maddesi hükümleri uygulanır.

Ücretler

MADDE 18 –

(1) Bu Yönetmelik kapsamında yapılan tarla kontrolü, laboratuvar analizleri, belgelendirme ve etiket hizmetleri ücrete tabidir. Bu ücretler Bakanlık tarafından yeniden değerleme oranında arttırılarak her yıl ocak ayında belirlenir. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, “Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği” hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına peşin olarak yatırılır.

İstisnalar

MADDE 19 –

(Değişik: RG-21/2/2011-27853)

(1) Bilimsel amaçlı çalışmalarda, araştırma ve geliştirme çalışmalarında ve genetik çeşitliliğin korunmasına yönelik çalışmalarda kullanılan tohumluklar ile çiftçilerin kendi ihtiyacını karşılamak amacıyla ürettiği tohumluklarda sertifikalandırma şartı aranmaz.

Düzenleme yetkisi

MADDE 20 –

(1) Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulamasını sağlamak üzere her türlü düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.

2023 yılı uygulaması

GEÇİCİ MADDE 1- (Ek: RG-25/2/2023-32115)

(1) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi kapsamında, 2023 yılı için arpa, buğday, yulaf, çavdar ve tritikale türlerinde beyanname vermek üzere yapılacak başvurular, 6/2/2023 tarihinde meydana gelen depremler nedeniyle zarar gören ve afet bölgesi ilan edilen Akdeniz Bölgesi’nde bulunan iller için 1/5/2023 tarihine kadar, Güney Doğu Anadolu Bölgesi’nde bulunan iller için 15/5/2023 tarihine kadar, Doğu Anadolu Bölgesi’nde bulunan iller için 1/6/2023 tarihine kadar, diğer bitki türlerinde ekim tarihinden itibaren 60 gün sonuna kadar kabul edilir ve üretimler, bu Yönetmeliğin diğer hükümlerine uygun olması halinde tohumluk olarak değerlendirilir.

Yürürlük

MADDE 21 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 22 –

(Değişik: RG-18/2/2020-31043)

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

Resmî Gazete Tarihi: 17.01.2008 Resmî Gazete Sayısı: 26759

YAĞLI, LİFLİ, TIBBİ VE AROMATİK BİTKİ TOHUMU SERTİFİKASYONU VE PAZARLAMASI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmelik, yağlı, lifli, tıbbi ve aromatik bitkilerin türlerine ait tohumlukların kaliteli ve standartlara uygun üretimini sağlamak amacıyla, sertifikasyon sistemi dahilinde gerçek veya tüzel kişiler tarafından üretilmesi ve pazarlanmasına ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 6 ncı maddesi ve 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kurumlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

b) Başvuru kuruluşu: Üretimin yapıldığı ildeki Bakanlık il müdürlüğü veya Bakanlık tarafından beyanname kabulü ve tarla kontrolleri için yetkilendirilen kuruluşları,

c) Çeşit sahibi: Sertifikasyon için uygun olan ve kayıt altında olan çeşitlere ait tohumlukların üretiminden, çoğaltılmasından ya da çeşidin muhafazasından sorumlu kişi ya da kuruluşu,

ç) Çeşit safiyeti: Tohumluğun sahip olduğu genotipten farklı olan çeşitlerin oranını,

d) Elit tohumluk: Yeni ıslah edilmiş veya geçmiş yıllarda ıslah edilmiş olmakla beraber usulüne uygun olarak çeşit safiyeti muhafaza ve devam ettirilen doğrudan doğruya ıslahçı tarafından veya yetkili kuruluş tarafından kontrol edilen, orijinal tohumluğun başlangıcı ve diğer sınıftaki tohumlukların kaynağı olan tohumluğu,

e) Ham tohumluk: Orijinal ve sertifikalı tohumluk sınıflarında üretilen, nihai sertifikalandırılmamış tohumlukları,

f) Ham tohumluk sertifikası: Orijinal ve sertifikalı tohumluk sınıflarında üretilen, nihai olarak sertifikalandırılmamış tohumluklar için düzenlenen belgeyi,

g) İzolasyon mesafesi: Tohumluk üretim alanlarında, birbirini tozlayıp dölleyebilecek tür, cins ve çeşitlerin üretimleri arasında bulunması gereken tozlanmayı engelleyecek minimum uzaklığı,

ğ) (Değişik: RG-14/9/2008-26997) Genel Müdürlük: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

h) Kontrolör: Tohumluk sertifikasyonuna ilişkin kontrolleri yapan, numune alan ve piyasa denetimlerini yaparak bu konularda belge düzenleyen Bakanlıkça tohumluk kontrolörü olarak yetkilendirilen kamu görevlilerini veya özel kişileri,

ı) Orijinal tohumluk: Elit tohumluktan veya kendisinden elde edilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren, araştırma, ıslah ve deneme kuruluşlarında veya bu kuruluşların denetimi altında yetiştirilen tohumluğu,

i) Saf tohumluk: Yabancı maddeleri ayrılmış, aynı bitki çeşidine ait generatif veya vegetatif üreme kısımlarını,

j) Sertifikalı tohumluk: Orijinal tohumluk veya kendisinden elde dilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren tohumluğu,

k) Sertifikasyon kuruluşu: Bakanlık tarafından sertifikasyon ile yetkilendirilen kuruluşları,

l) Tedarikçi: Tohumluk üreticilerinden temin edilen tohumlukları yeniden işleyen veya pazarlayan kişi veya kuruluşları,

m) Tohumluk kademesi: Herhangi bir sınıfta tohumluğun yıl olarak üretilme süresini,

n) Tohumluk numunesi: Tohumluk partisini temsilen partinin niteliklerinin tespiti ve sonucunda tohumluğa sertifika veya rapor verilebilmesi için tohumluk cinsine has laboratuvar analiz ve testlerine tabi tutulacak birim ağırlıktaki tohumluğu,

o) Tohumluk standardı: Tohumluğun fiziksel ve biyolojik niteliklerini belirleyen kalite ölçülerini,

ö) Tohumluk üreticisi: Tohumlukları üreten veya sözleşmeli olarak ürettiren, işleyen ve pazarlayan kişi veya kuruluşları,

p) Tohumluk yetiştiricisi: Sözleşmeli olarak tohumluk üreticileri adına üretim yapan kişi veya kuruluşları,

r) Tohumluk partisi: Tohumluk kontrol ve sertifikasyon sisteminde, bir numunenin alınmasına esas olan, bir sertifika veya raporun temsil ettiği, tohumluğun cinsine göre tespit edilmiş azami tohumluk miktarı,

s) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,

ş) Üretim sezonu: 1 Temmuzdan başlayarak bir sonraki yılın 30 Haziranına kadar olan dönemi

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sertifikasyon ve Pazarlama Esasları

            

Genel şartlar

MADDE 4 –

(1) Sertifikasyon sistemine ve pazarlamaya ait genel hükümler aşağıda yer almaktadır.

a) Ek 1’de yer alan türlere ait tohumlukların sertifikasyon sisteminde üretilmesi için, tohumlukların ait olduğu çeşitlerin kayıt altında olması şartı aranır.

b) Tohumluklar, Bakanlık tarafından yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler tarafından üretilir ve pazarlanır.

c) Elit ve orijinal tohumluk üretimleri ıslahçı, çeşit sahibi veya bunların yetki verdiği araştırma kuruluşları tarafından üretilir ve pazarlanır.

ç) Tohumlukların üretildikleri üretim sezonu içinde sertifikalandırılmaları esastır. Aynı üretim sezonu içinde pazarlanamayan tohumluklar için ticarete arz olunmadan önce çimlenme analizlerinin yapılması gerekir.

d) Tohumluk üretimlerinde izlenebilirlik; numune alma öncesinde beyanname numarası, numune alma sonrasında ise parti numarası ile sağlanır. Beyanname numarası ve parti numaraları tür veya çeşit değişse bile tekrarlanmaz. Beyanname numarası ile tarla kontrol raporu numarası “Üretici kuruluş kod numarası/Sıra numarası” şeklinde verilir.

Beyanname verilmesi

MADDE 5 –

(1) Tohumlukların sertifikalandırılabilmesi için, tohumluk beyannamesi verilir.

(2) Tohumluk beyannameleri düzenlenmesi ve kabul edilmesi aşağıdaki yöntemle yapılır.

a) Tohumluk üretimleri için Ek-2 veya Ek-3’de yer alan beyannamelerden uygun olanı doldurulur.

b) Her tohumluk çeşidi ile her parsel veya her tarla için ayrı tohumluk beyannamesi düzenlenir.

c) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Islak imzalı müracaatlarda tohumluk beyannameleri üç nüsha olarak düzenlenir.

ç) Tohumluk beyannameleri ekiliş tarihinden itibaren otuz gün içinde başvuru kuruluşuna verilir.

d) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Başvuru sırasında ıslak veya elektronik imza ile imzalanarak doldurulan tohumluk beyannameleri aşağıdaki belgelerden oluşan eklerle, elektronik ortamda veya fiziki olarak başvuru kuruluşuna teslim edilir.

1) Ekilen tohumluğa ait sertifikanın aslı veya sertifikanın aslının bulunduğu resmi kuruluştan onaylı sureti,

2) Çeşide veya ebeveynlere ait özellik belgeleri,

3) Üretim tarlalarını gösteren krokiler.

eklenir.

e) Kabul edilerek onaylanan beyannamelerin birinci nüshası tohumluk beyannamesini kabul eden kuruluşta saklanır. İkinci nüsha tarla kontrollerinde kullanılması için kontrolörlere verilir. Üçüncü nüsha “SERTİFİKALANDIRMADA KULLANILAMAZ” kaşesi vurularak üreticiye verilir.

Tarla kontrolleri

MADDE 6 –

(1) Tarla kontrolleri aşağıdaki esaslar dahilinde yapılır.

a) Tarla kontrolü, Bakanlıkça yetkilendirilen kontrolörler tarafından yapılır. Tarla kontrolünün tamamlanmasından sonra kontrolör, beyanname bilgileri ve tarla kontrol standartlarını göz önünde bulundurarak, tarla kontrol raporunu üç nüsha halinde düzenler.

b) Raporlarda silinti veya kazıntı yapılmaz. Değişiklik zorunlu ise yanlışlığın üzeri çizilerek doğrusu yazıldıktan sonra kontrolör tarafından paraflanır.

c) Tarla kontrol raporunun birinci nüshası sertifikasyon kuruluşuna gönderilmek, ikinci nüshası ise itiraz halinde kullanılmak üzere başvuru kuruluşunda muhafaza edilir. Üçüncü nüsha “SERTİFİKALANDIRMADA KULLANILAMAZ” kaşesi vurularak üreticiye verilir.

ç) Tarla kontrollerine göre tohumluğun hangi sınıf veya kademeye girdiği işaretlenir. Hiçbir sınıfa giremediği veya sınıf kaybettiği durumda bunun hangi sebeplerden ileri geldiği, kontrolör tarafından tarla kontrol raporuna işlenir ve sınıf kaybetme nedeni daire içine alınır.

d) Tarla kontrolünde tohumluğun aranılan sınıfa girmesini engelleyen sebepler varsa ve teknik olarak bu engellerin yetiştirici tarafından giderilebilmesi mümkünse, yetiştiriciye Ek-4’de yer alan tarla kontrol ihbarnamesi verilir. İhbarnamede belirtilen zamanda kontrolör tarafından yeniden tarla kontrolü yapılır.

e) Parsellerde yapılan kontroller neticesinde tohumluklar Ek-5’de yer alan tarla kontrol standartlarına uygun olma şartı aranır.

Ambalajlama ve etiketleme

MADDE 7 –

(1) Tohumluklar resmi olarak belirlenen şartlara uygun şekilde ambalajlanarak ve etiketlenerek satışa arz edilir. Ambalajlama ve etiketlemede aranacak şartlar Ek-6’da belirtilmiştir.

(2) Etiketler, TTSM veya Bakanlık tarafından yetki verilen kuruluştan tarla kontrol raporu sonuçlarına göre temin edilir.

Tohumluk numuneleri

MADDE 8 –

(1) Tohumluk numuneleri, Bakanlıkça belirlenen tohumluk numunesi alma esaslarına uygun olarak alınır ve ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderilir.

(2) Tohumluk partilerine ait asgari numune miktarı, azami ambalaj ve parti büyüklükleri Ek-7’ de belirtilmiştir.

Tohumluk partilerinin işaretlenmesi

MADDE 9 –

(1) Tohumluk partileri, TR.00.KKKK.NNNN biçiminde numaralandırılır. Numaralandırmada;

a) TR         : Ülke kodunu,

b) 00          : Tohumluğun üretildiği ilin plaka numarasını,

c) KKKK  : TTSM tarafından verilen üretici kod numarasını,

ç) NNNN  : Tohumluğun parti sıra numarasını

ifade eder.

(2) Laboratuvara rutubet tayini için tohumluk numunesi gönderilecekse, numuneler Bakanlıkça belirlenen esaslara uygun olarak alınır ve ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderilir.

Laboratuvar kontrolleri

MADDE 10 –

(1) Tohumlukların laboratuvar analizleri Bakanlıkça görevlendirilen veya yetki verilen tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılır.

(2) Tohumluk sertifikasyon kuruluşları, sertifika verilmesi veya analiz raporu düzenlenmesi amacıyla kendilerine gönderilen tohumluk numunelerinde gerekli laboratuvar analizlerini yaparak sertifika veya rapor düzenler.

(3) Numune miktarı asgari numune miktarının altında ise numuneler laboratuvar analizlerine tabi tutulmaz.

(4) Tohumluklar, laboratuvar kontrolleri sonucunda, Ek-8’de yer alan standartlara uygun olmak zorundadır.

(5) Yönetmelik kapsamında yer alan bitki türlerine ait tohumluk üretimlerinin laboratuvar analizlerinde Avena  fatua, Avena lodoviciana, Avena sterilis, Cuscuta spp. oranları sıfır olmak zorundadır.

Laboratuvar analiz sonuçlarının değerlendirilmesi ve belgelendirme

MADDE 11 –

(1) Tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizleri sonucunda tohumluklara sertifika veya rapor düzenlenir.

(2) (Değişik: RG-14/9/2008-26997) Tohumluk sertifikaları ve raporlar, Genel Müdürlük tarafından belirlenen formata uygun olarak sertifikasyon kuruluşları tarafından düzenlenir.

(3) Üreticinin talebi halinde hasat edilen, işlenmemiş tohumluklar için ham tohumluk sertifikası düzenlenir.

(4) Ham tohumluk sertifikası ile belgelendirilecek tohumluklardan numune alınır. Üreticinin talep etmesi durumunda, analiz sonuçları üreticiye bildirilir.

(5) Ham tohumluk sertifikası düzenlenen tohumlukların son kullanıcılara satışı yapılamaz.

(6) Tohumluk sertifikaları ve raporlar üç nüsha olarak düzenlenir. Sertifikanın veya raporun birinci nüshası üreticiye verilir, ikinci nüsha sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir, üçüncü nüsha ise numuneyi gönderen başvuru kuruluşuna gönderilir.

(7) Tohumlukların piyasa denetimleri sırasında alınan denetleme numuneleri analiz sonuçları için tohumluk analiz raporu düzenlenir ve denetleme numunesi olduğu belirtilir.

(8) Tohumluğunun kalite değerini öğrenmek isteyen kişi veya kuruluşlara, tohumluğun menşei ve standartlara uygunluğu aranmadan, sahibinin beyanı esas alınarak ve talep edilen testler yapılarak analiz sonuçları bildirilir.

(9) Laboratuvar analizleri sonucunda, tohumluk sınıflarının hiçbirinin standartlarını tutmayan numunenin temsil ettiği tohumluklar için tohumluk olamaz raporu düzenlenir. Tohumluk olamaz raporu düzenlenen numunenin temsil ettiği partiler tohumluk olarak değerlendirilmez ve pazarlanmaz.

(10) Sertifikalandırılan ve bir yıl içinde satılmayan stoktaki sertifikalı tohumluklar için satışa arz edilmeden önce çimlenme analizi yapılır, tohumluk analiz raporu düzenlenir ve düşünceler kısmına sertifikayı düzenleyen kuruluşun ismi ve   “….. tarih ve …. sayılı sertifika ile birlikte geçerlidir” ibaresi yazılır.

Laboratuvar analizlerinin tekrarlanması

MADDE 12 –

(1) Tohumluk, laboratuvar analizleri sonunda cansız yabancı madde, ot ve zararlı ot tohumları, diğer mahsul tohumları oranının standartlarını aşması veya sözü edilen bu faktörler sebebiyle saf tohumluk oranının standardından düşük çıkması nedeniyle sınıf düşmüş ya da kaybetmişse; tohumluk üreticisi, ürettiği tohumluktan yeniden selektörleme yaparak numune alınmasını ve bu numunenin laboratuvar analizlerine tabi tutulmasını talep edebilir. Bu talep başvuru kuruluşuna bir dilekçe ekinde aşağıdaki belgelerle yapılır.

a) Tarla kontrol raporu,

b) Sertifikasyon kuruluşu tarafından verilen sertifika veya raporun aslı,

c) Ek-9’da yer alan Analiz Tekrarı Formu.

(2) Başvuru kuruluşu, üretici tarafından yeniden selektörlenen laboratuvar analizlerinin tekrarı istenen tohumluktan usulüne uygun tohumluk numunesi alarak, numune gönderme protokolü ve yukarıdaki belgelerin birer örneğini ekleyerek ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderir.

(3) İlgili sertifikasyon kuruluşu gerekli analizleri yapar. Analiz sonucunda düzenlenen sertifika veya raporların birinci nüshası üreticiye, ikinci nüshası başvuru kuruluşuna gönderilir. Üçüncü nüsha ise sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir. Bu sertifika veya raporun düşünceler hanesine hangi sertifika veya raporun yerine geçerli olduğu yazılır.

Laboratuvar analizlerine itiraz

MADDE 13 –

(1) Tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizlerine üretici veya yetiştiriciler tarafından, sertifika veya raporun alındığı tarihten itibaren en geç otuz gün içinde itiraz edebilir.

(2) Laboratuvar analizleri ile ilgili itirazlarda referans laboratuvar olan TTSM yetkilidir.

(3) Tohumluk sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan laboratuvar analizlerine itiraz başvuru kuruluşuna bir dilekçe ekinde aşağıdaki belgelerle yapılır.

a) Tarla kontrol raporu,

b) Sertifikasyon kuruluşu tarafından verilen sertifika veya raporun aslı,

c) Ek-10’da yer alan Analiz İtiraz Formu.

(4) Başvuru kuruluşu, itiraza konu tohumluğun şahit numunesini yukarıdaki belgeleri de ekleyerek TTSM ne gönderir.

(5) Analiz sonucunda düzenlenen sertifika veya raporların birinci nüshası üreticiye verilir. İkinci nüsha ise sertifikasyon kuruluşunda muhafaza edilir. Üçüncü nüshası başvuru kuruluşuna gönderilir. Bu sertifika veya raporun düşünceler hanesine hangi sertifika veya raporun yerine geçerli olduğu yazılır.

(6) Referans laboratuvar olarak kabul edilen TTSM tarafından yeniden yapılan laboratuvar analizleri sonucunda verilen sertifika veya rapor kesindir. 

Tohumlukların yeniden ambalajlanması ve etiketlenmesi

MADDE 14 –

(1) Ham tohumluk sertifikası ile belgelendirilen tohumlukların yeniden ambalajlanması,  etiketlenmesi ve sertifikalandırılması aşağıdaki şekilde yapılır.

a) Tohumluk sahibi kuruluş ham tohumluk sertifikası ile tohumlukların bulunduğu ildeki başvuru kuruluşuna müracaat eder.

b) Kontrolör tarafından sertifikanın temsil ettiği partiye ait ambalajlar üzerindeki etiketler sökülür ve sökülen etiketlerin temsil ettiği tohumluk miktarı tespit edilir.

c) Üretici veya tedarikçiler tohumluk partilerini paketleyerek etiketleme sonrasında, başvuru kuruluşuna numune aldırma talebinde bulunur.

ç) Farklı tohumluk partilerinden çeşidi, sınıf ve kademesi aynı olmak şartıyla paçal yapılabilir. Üretici veya tedarikçi her paçalı meydana getiren partilerin referans numaralarını ve paçalı oluşturan partilerin paçaldaki oranını gösteren kayıtları tutmak ve başvuru kuruluşuna bildirmekle yükümlüdür.

d) Kontrolör yeni oluşturulan partilerden numune alır. Numune gönderme protokolüne, müracaat esnasında verilen sertifikanın tarih ve numarası ile parti numarası veya numaraları işlenir ve ham tohumluk sertifikasının aslı ile birlikte ilgili sertifikasyon kuruluşuna gönderilir.

e) Sertifikasyon kuruluşları, sertifika düzenlenmesi amacıyla gönderilen tohumluk numunelerinde gerekli laboratuvar analizlerini yaparak, 11 inci madde hükümlerine göre sertifika veya rapor düzenler.

(2) İthal tohumluklar orijinal ambalajları bozulmadan ithal edildiği şekilde satışa arz edildiği gibi, ithal eden firma tarafından küçük paketlere bölünerek aşağıdaki şartlarla yeniden paketlenip satışa arz edilebilirler.

a) Bu tohumlukların yeniden ambalajlanması ve etiketlenmesi işlemleri TTSM tarafından birinci fıkra hükümlerine göre yürütülür.

b) OECD etiketli tohumluklar, ithal edilen ülkenin yetkili sertifikasyon kuruluşundan ithalatı yapan firma tarafından yazılı muvafakat alınır.

c) Bu tohumlukların sertifikasyon ile ilgili kalite kriterleri ve her türlü sorumlulukları ithalatı yapan ve yeniden paketleme işleminden geçiren tedarikçi veya tohum üreticisine aittir.

ç) Paketlerin açılıp yeniden ambalajlanması işlemi yalnızca ithalatı yapan tedarikçi veya tohum üreticisi tarafından yapılabilir.

d) Paketleri açarak ambalajlanmasını yapan ithalatçı firma, yeni paketlerin üzerine tohumluk etiketlerinin üzerinde bulunması gereken bilgilere ilaveten “Bu tohumluk firmamızca ithal edilip firmamız tarafından yurt içinde paketlenmiştir” ibaresini koyacaktır.

e) Bu kurallar çerçevesinde yeniden etiketlenen ve ambalajlanan tohumluklar OECD sistemine göre sertifikalandırılmış kabul edilir.

f) Eğer paçalı meydana getiren partiler, farklı ülkelerde üretilen tohumluklardan oluşturulmuş ise, bu ülkelerin isimleri etikette belirtilir.

Kontrol denemeleri

MADDE 15 –

(1) Orijinal ve sertifikalı sınıftaki tohumluk partilerinde son kontrol, elit sınıftaki tohumluk partilerinde ise ön ve son kontrol denemeleri TTSM tarafından yapılır. Bu denemelerde, tohumluk partilerini temsil eden örneklerin çeşit safiyeti yönünden belirlenen standartlara uygunluğu test edilir.

(2) Ön ve son kontrol denemelerinde çeşit safiyeti yönünden standartlara uygun olmayan parsellere ait tohumluk üretim alanları sertifikasyon kuruluşları tarafından denetlenir. Ön kontrol denemelerinde ardı ardına üç yıl çeşit safiyeti yönünden standartlara uygun olmadığı tespit edilen çeşitlerin kaydı, TTSM tarafından hazırlanan rapora istinaden, Bitki Çeşitlerinin Kayıt Altına Alınması Yönetmeliğinde belirtilen Tarla Bitkileri Tescil Komitesi tarafından iptal edilebilir.

Pazarlama

MADDE 16 –

(1) Kayıt listesinden çıkarılan çeşitlere ait tohumlukların, stokları Bakanlığa bildirmek kaydı ile en fazla üç yıl çoğaltım ve ticareti yapılabilir.

(2) İthal edilen tohumlukların, Yönetmelikte yer alan asgari sertifikasyon standartlarını karşılaması gerekir.

(3) Çoğaltım amacıyla en az orijinal sınıftaki tohumlukların ithaline izin verilir.

(4) Bu Yönetmelik hükümlerine göre üretilip belgelendirilen tohumluklar, 10/6/2005 tarihli ve 25841 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik” esaslarına göre belgelenmesi durumunda organik tohumluk olarak pazarlanabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 17 –

(1) Tohumlukların üretim ve pazarlanmasında, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununa aykırı hareket edenler hakkında, aynı Kanunun 12 nci maddesi hükümleri uygulanır.

Ücretler

MADDE 18 –

(1) Yönetmelik kapsamında yapılan tarla kontrolü, laboratuvar analizleri, belgelendirme ve etiket hizmetleri ücrete tabidir. Bu ücretler Bakanlık tarafından yeniden değerleme oranında arttırılarak her yıl ocak ayında belirlenir. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, “Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği” hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına peşin olarak yatırılır.

İstisnalar

MADDE 19 –

(1) Bilimsel amaçlı çalışmalarda, araştırma ve geliştirme çalışmalarında ve genetik çeşitliliğin korunmasına yönelik çalışmalarda kullanılan tohumluklar ile üreticinin kendi ihtiyacını karşılamak amacıyla ürettiği tohumluklarda sertifikalandırma şartı aranmaz.

Düzenleme yetkisi

MADDE 20 –

(1) Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulamasını sağlamak üzere her türlü düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.

2023 yılı uygulaması

GEÇİCİ MADDE 1-

(Ek: RG-25/2/2023-32115)

(1) 6/2/2023 tarihinde meydana gelen depremler nedeniyle zarar gören ve afet bölgesi ilan edilen illerde, bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendi kapsamında 2023 yılı tohumluk beyannameleri, ekiliş tarihinden itibaren altmış gün içinde başvuru kuruluşuna verilir.

Yürürlük

MADDE 21 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 22 –

(Değişik: RG-18/2/2020-31043)

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür.

 

17 Ocak 2009 CUMARTESİ            Resmî Gazete     Sayı : 27113

YÖNETMELİK

Başbakanlık (Hazine Müsteşarlığı)’tan:

BİREYSEL KREDİLERLE BAĞLANTILI SİGORTALAR UYGULAMA ESASLARI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, kredi kuruluşları tarafından verilen kredilerle bağlantılı olan zorunlu ve ihtiyari sigorta ürünlerinin sunumunda birlik ve güvenilirliği sağlamak, sigorta ettirenlerin, sigortalıların ve lehdarların hak ve menfaatlerini korumak ve verilecek hizmete ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Türkiye’de faaliyet gösteren her türlü kredi kuruluşunun sağladığı kredilerle bağlantılı yaptırılan ihtiyari ve zorunlu sigortaları ve bu sigortalar dahilinde verilecek teminatları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 28/7/1981 tarihli ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 38/A maddesi ile 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 13, 23 ve 32 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Banka: Mevduat bankaları ve katılım bankaları ile kalkınma ve yatırım bankalarını,

b) Dain-i mürtehin: Kredinin geri ödenmeme riskini ortadan kaldırmak amacıyla yaptırılan sigortalarda, riskin gerçekleşmesi üzerine ödenecek olan tazminat tutarından birinci derecede alacaklı olan gerçek veya tüzel kişiyi,

c) Grup sigortası: Bir sözleşme kapsamında bir grup insanın sigortalanmasını,

ç) İhtiyari sigorta: Bireysel kredi işlemleriyle ilgili olarak kredi kuruluşlarınca gerçekleştirilecek risk analizi çerçevesinde yapılması taraflarca kabul edilen sigortaları,

d) Kanun: 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununu,

e) Katılım sertifikası: Grup sigortalarında, sigortalının haklarının niteliğini belirten ve bu hak sahipliğini belgelendirmesine yarayan, sigorta sözleşmesinin bir özeti şeklinde düzenlenen belgeyi,

f) Kredi: Kredi kuruluşları tarafından verilen ve ticari nitelik taşımayan bireysel krediyi,

g) Kredi kuruluşu: Türkiye’de faaliyet gösteren ve kredi sağlayan banka, finansman şirketi ve benzeri kredi kullandırmaya yetkili diğer kuruluşları,

ğ) Lehdar: Sigorta sözleşmesine taraf olmamakla beraber lehine sigorta sözleşmesi yapılan ve riskin gerçekleşmesi hâlinde kural olarak sigorta tazminatını sigortacıdan isteme hakkına sahip olan gerçek veya tüzel kişi veya kişileri,

h) Sigorta: Kredi kullanımı ve kredi konusu ile bağlantılı olan ihtiyari ve zorunlu sigortaları,

ı) Sigorta ettiren: Sigortacı ile sigorta sözleşmesi akdederek sigortalının menfaatini sigortacı nezdinde teminat altına alan kişiyi,

i) Sigortalı: Kredinin geri ödenmemesine neden olabilecek riskleri üzerine sigorta sözleşmesi yapılan kişiyi,

j) Şirket: Türkiye’de kurulmuş sigorta ve emeklilik şirketleri ile yabancı sigorta şirketlerinin Türkiye’deki teşkilatını,

k) Zorunlu sigorta: Kişinin, yasal olarak yaptırmak zorunda olduğu sigortayı

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sigorta Türleri ve Esasları

Zorunlu sigortalar

MADDE 5 – (1) Kredi kuruluşları verdikleri kredilerle ilgili olarak kredi kullandırılması esnasında, Kanunun 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamında zorunlu sigortaların yaptırılması hususunu kontrol eder. Bu sigortalar yaptırılmamış ise kredi kullanandan söz konusu sigortaların yaptırılması talep edilir.

(2) Zorunlu sigortalarda, kredi süresi içerisinde yenileme sorumluluğu kredi kullanana, yenilemeye ilişkin bildirim yapma ve bilgilendirme sorumluluğu ise kredi kuruluşuna aittir.

İhtiyari sigortalar

MADDE 6 – (1) Kredi konusuna ilişkin ihtiyari sigortalar bulunduğu takdirde, bu sigortalar konusunda kredi kullanana kredi kuruluşu tarafından bilgi verilir. Bilgilendirme; sigortanın türü, süresi, yenilemeleri ve yenileme dönemlerinde primin tahsil edilme yöntemi, prim tutarı, primin nasıl tahsil edileceği, sigortanın teminatının kapsamı varsa muafiyet, tazminat limiti ve benzeri konuları içerir.

(2) İhtiyari sigortalarda, kredi süresi içerisinde yenileme sorumluluğu kredi kullanana, yenilemeye ilişkin bildirim yapma ve bilgilendirme sorumluluğu ise kredi kuruluşuna aittir.

(3) İhtiyari sigortaların yıllık olarak yenilenmediği, bir defada ve kredi süresini tümüyle kapsayacak biçimde yapıldığı durumlarda, prim peşin veya taksitler halinde alınabilir. Primin bir defada peşin tahsil edilmediği veya sigorta süresinin kredi süresine eşit olmadığı durumlarda sigortalı kredi kuruluşu tarafından bilgilendirilir.

Katılım sertifikası ve poliçenin verilmesi

MADDE 7 – (1) Kredi işlemleriyle bağlantılı olarak yapılacak grup sigortalarında kredi borçlusu olan sigortalıya yazılı, elektronik ortamda veya benzeri araçlarla katılım sertifikası verilmesi şarttır.

(2) Ferdi sigortalarda, 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümleri çerçevesinde sigortalıya poliçenin bir örneğinin verilmesi zorunludur.

Katılım sertifikasının içeriği

MADDE 8 – (1) Katılım sertifikasının asgari olarak aşağıda yazılı hususları içermesi gerekmektedir.

a) Şirketin, sigorta ettirenin, sigortalının ve varsa lehdarın adı, soyadı veya ticaret unvanı ve ikametgâhları,

b) Sigorta ettiren ve sigortalının T.C kimlik numarası,

c) Sigortalının doğum tarihi (gün/ay/yıl),

ç) Sigorta ettiren, lehdar ve sigortalıya ait iletişim bilgileri,

d) Sigorta priminin miktarı ve ödeme şekli,

e) Sigortanın süresi ve verilen teminatlar,

f) Riskin gerçekleşmesi durumunda nereye, hangi belgelerle ve hangi sürede başvurulacağı.

Teminat tutarı, prim tahsili ve iadesi

MADDE 9 – (1) Kredi bağlantılı yapılan ihtiyari sigortaların başlangıçtaki teminat tutarı; alınacak kredi miktarı, vadesi, faiz ve masrafları ile sigortalı veya sigorta konusu malın değeri dikkate alınarak belirlenir.

(2) Kredi borcunun belirlenen vadeden önce geri ödenmesi, borç yapısının toplu ödeme veya başka nedenlerle değişmesi durumlarında şirket sigorta teminatında değişiklik ve değişikliğe bağlı olarak prim iadesi veya prim tahsili yapabilir.

İyiniyet

MADDE 10 – (1) İhtiyari sigortalarda, öncelikli olarak kredi borçlusunun sigortalı olması ve/veya kredi konusu malın veya eşyanın sigortalattırılması esastır.

(2) Zorunlu veya ihtiyari sigortalarda, kredi kullanan kişinin sigorta şirketini seçme hakkı sınırlandırılamaz. Sigorta sözleşmesine veya kredi sözleşmesine sigortanın belirli bir sigorta şirketine yaptırılmasına ilişkin konan her türlü şart hükümsüzdür.

(3) Kredi kuruluşu, sigortanın kendisi veya başka bir sigorta aracısı tarafından yaptırılabileceği hususunda kredi kullananı bilgilendirir. Kredi kuruluşu, kredi kullanan kişinin başka bir sigorta şirketi veya sigorta aracısı yoluyla yaptırdığı ve talep edilen teminatları kapsayan sigorta poliçesini kabul etmek zorundadır.

Rehin

MADDE 11 – (1) Dain-i mürtehin bulunan sigortanın herhangi bir nedenle feshedilmesi, iptali, zamanında yenilenmemesi, teminat içeriklerinin değiştirilmesi ve iştira edilmesi gibi durumlarda şirket, en geç üç işgünü içerisinde dain-i mürtehin sıfatını haiz kredi kuruluşunu elektronik ortamda veya yazılı olarak bilgilendirir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Geçici ve Son Hükümler

Yürürlükteki mevcut poliçeler

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Kredi bağlantılı sigortalar ile ilgili olarak 7 nci madde kapsamında verilmesi gereken katılım sertifikası ve poliçe örnekleri, halen yürürlükte olan sözleşmeler çerçevesinde, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden itibaren en geç üç ay içerisinde sigortalılara iletilir. Hazine Müsteşarlığı bu süreyi en fazla üç ay daha uzatmaya yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik 1/2/2009 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.