Yönetmelikler – Sayfa 35

21 Kas 2021 Mert Akgün Yönetmelikler

Bitkisel ve Hayvansal Ürünlerin Ekolojik Metodlarla Üretilmesine İlişkin Yönetmelik

18 Aralık 1994 — Sayı : 22145 RESMİ GAZETE

Sayfa : 3

Yönetmelik

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından :

Bitkisel ve Hayvansal Ürünlerin Ekolojik Metodlarla

Üretilmesine İlişkin Yönetmelik

BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmelik, ekolojik dengeyi korumak veya bozulan ekolojik dengeyi yemden tesis etmek gayesiyle ekolojik ürünlerin üretimini gerçekleştirmek, bu ürünlere olan talebi arttırmak, tüketiciye sağlıklı, kaliteli ekolojik ürünler sunmak ve bunun içinde; bitkisel ve hayvansal ürünlerin ekolojik metodlarla üretilmesi, işlenmesi ve bu ürünlerin pazarlanması hususlarında uygulanacak esasları sağlamak amacıyla düzenlenmiştir.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik işlenmemiş bitkisel ve hayvansal ürünler ile bitkisel ve hayvansal kökenli maddeler ihtiva eden ürünlerin üretimi, depolanması, işlenmesi ve pazarlanmasına ilişkin teknik ve idari hususlar hakkında uygulanır.

Hukuki Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, Bakanlıkların Kuruluş ve Görev Esasları Hakkında 3046 sayılı Kanunun 37 nci maddesine istinaden hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

a) “Bakanlık**, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatını,

b) “Ekolojik Tarım Ulusal Yönlendirme Komitesi”, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Başbakanlık Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı, Başbakanlık Devlet Planlama Teşkilatı, Başbakanlık Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı ihracatı Geliştirme Etüd Merkezi, Türkiye Ziraat Odaları Birliği, Çevre Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, İhracatçı Birlikleri ve Ekolojik Tarım Organizasyonu Derneği ilgili temsilcilerinden oluşan, ekolojik tarımın uygulanması ve geliştirilmesi ile ilgili stratejileri belirlemek üzere yılda en az bir kere toplanan ve alınan kararlan tavsiye niteliğinde Ekolojik Tarım Komitesi’ne (ETK) ulaştıran komiteyi,

c) “Ekolojik Tarım Komitesi’* (ETK), Bakanlık Araştırma Planlama ve Koordinasyon Kurulu Başkanlığında; Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü, Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Teşkilatlandırma ve Destekleme Genel Müdürlüğü yetkilileri, Dış ilişkiler ve Avrupa Topluluğu Koordinasyon Daire Başkanlığından konu uzmanı teknik görevliler veya anılan kuruluşların görevlendirecekleri elemanlardan oluşan komiteyi,

d) “Ekolojik Tarım Organizasyonu Derneği“ (ETO), Organik olarak yapılan tarımsal üretimin, üretim, işleme ve pazarlama faaliyetlerinin belirlenen kriterlere uygunluğunu kontrol eden, sertifika veren, tasdik eden yerli ve yabancı, özel veya resmi kuruluşların Türkiye sınırları dahilinde yasal olarak faaliyetlerini yürütebilmek için üye olmak durumunda oldukları derneği,

e) “Kontrol ve Sertifikasyon Organı*’, Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş, üretim, işleme ve pazarlamanın belirlenen kriterlere uygunluğunu kontrol eden ve bu durumu tasdik eden yerli veya yabancı, özel veya resmi kontrol kuruluşlarını,

f) “Etiketleme”, Ekolojik metodlarla üretilen ürünler üzerinde bulunan-herhangi bir doküman, kağıt, etiket ile kutu veya bant üzerinde bulunan herhangi bir uyan kelimesi, ticari marka, resim veya sembolü,

g) “Üretim”, Tarımsal ürünlerin normal çiftlik şartlarında üretilmesi sırasındaki tüm işlemleri,

h) “Pazarlama”, Satış için elde bulundurmayı veya sergilemeyi, satışa sunmayı, satışı, teslimi veya herhangi bir şekilde pazara sunmayı,

i) “Müteşebbis”, Ürünleri pazarlama gayesiyle üreten, hazırlayan veya ticaretini yapan gerçek ve tüzel kişileri,

i) “Muhteviyat”, Tüketim maddelerinde bulunan herhangi bir bitkisel veya hayvansal kökenli madde ile katkı maddelerini,

k) “Bitki Koruma”, Ekolojik Tarım Komitesi tarafından hazırlanan ve Ekolojik Tarım Ulusal Yönlendirme Komitesinin görüşleri doğrultusunda Avrupa Topluluğu yönetmeliğinin konu ile ilgili maddelerinde belirtilen bitki koruma metod ve ilaçlarını,

I) “Ekolojik Tarım”, Bitkisel ve hayvansal üretimde kültürel işlemlerin, bitki ve hayvan beslemenin, bitki ve hayvan sağlığının korunmasının ekolojik metodlara uyularak yapılmasını,

m) “Ekolojik Ürün”, Kontrole tabi bir Üretici, işleyici ve pazarlayıcı tarafından ekolojik metodlarla üretilmiş, belirli kriterler çerçevesinde hazırlanmış ve pazara sunulmuş ürünleri,

ifade eder.

İKİNCİ KISIM

Ekolojik Üretim

BİRİNCİ BÖLÜM

Ekolojik Tarım Yapılacak Yerler ve ürünler

Uygulama Alanı

Madde 5 — Bu Yönetmelikte belirtilen kurallara uymak kaydıyla ‘ülke sathında yetişirilen bitkisel ve hayvansal ürünlerin tamamında ekolojik tarım metodları uygulanabilir.

Üretim Sözleşmesi

Madde 6 — Bu Yönetmelikte belirtilen kurallara uymak kaydıyla üreticiler, bitkisel ve hayvansal üretimlerini, gerek bağımsız gerekse ürünlerini satacakları resmi veya özel, yerli veya yabancı kişi veya kuruluşlarla sözleşmeli olarak gerçekleştirebilirler.

İKİNCİ BÖLÜM

Ekolojik Bitkisel Üretim Kuralları

Bitkisel Ürünlerin Yetiştirilmesi

Madde 7 — Bitkilerin ve bitkisel ürünlerin ekolojik metodlarla üretilmesinde gerekli olan kurallar şunlardır:

a) Bitkisel üretimde iki yıllık bir geçiş dönemi dikkate alınır. Ancak kontrol organının onayı ile bu süre uzatılabilir veya kısaltılabilir.

b) Toprak verimliliğinin arttırılması ve devam ettirilmesi maksadıyla,

1) Çok yıllık rotasyon programları uygulanır ve rotasyonda yeşil gübrelere, derin köklü bitkilere ve çapa bitkilerine yer verilir.

2) Organik madde yalnız olarak veya diğer organik maddelerle karıştırılarak verilir. Mevcut organik madde korunmaya çalışılır.

3) Hayvancılığın ekolojik metodlarla yapıldığı işletmelerden gelen hayvan gübreleri toprağa verilebilir. Ancak yeterli ekolojik hayvansal gübre bulunamaması durumunda sentetik katkı maddeleri içermeyen gübreler kullanılır.

4) I, 2 ve 3 üncü bentlerde bahsedilen uygulamaların toprak verimliliğini korumada veya arttırmada yetersiz kaldığı durumlarda kontrol organının onayı ile EK-l’de verilen organik veya mineral gübreler doğal formunda kullanılır.

5) Kompost aktivasyonunun sağlanması için uygun mikroorganizma veya bitkisel kökenli preparatlar kullanılır.

g) “Üretim”, Tarımsal ürünlerin normal çiftlik şartlarında üretilmesi sırasındaki tüm işlemleri,

h) “Pazarlama”, Satış için elde bulundurmayı veya sergilemeyi, satışa sunmayı, satışı, teslimi veya herhangi bir şekilde pazara sunmayı,

ı) “Müteşebbis”, Ürünleri pazarlama gayesiyle üreten, hazırlayan veya ticaretini yapan gerçek ve tüzel kişileri,

i) “Muhteviyat”, Tüketim maddelerinde bulunan herhangi bir bitkisel veya hayvansal kökenli madde ile katkı maddelerini,

m) “Ekolojik Ürün”, Kontrole tabi bir üretici, işleyici ve pazarlayıcı tarafından ekolojik metodlarla üretilmiş, belirli kriterler çerçevesinde hazırlanmış ve pazara sunulmuş ürünleri,

ifade eder.

İKİNCİ KISIM

Ekolojik üretim

BİRİNCİ BÖLÜM

Ekolojik Tarım Yapılacak Yerler ve Ürünler

Uygulama Alanı

Madde 5 — Bu Yönetmelikte belirtilen kurallara uymak kaydıyla ülke sathında yetiştirilen bitkisel ve hayvansal ürünlerin tamamında ekolojik tarım metodları uygulanabilir.

Üretim Sözleşmesi

Madde 6 — Bu Yönetmelikte belirtilen kurallara uymak kaydıyla üreticiler, bitkisel ve hayvansal üretimlerini, gerek bağımsız gerekse ürünlerini satacakları resmi veya özel, yerli veya yabana kişi veya kuruluşlarla sözleşmeli olarak gerçekleştirebilirler.

İKİNCİ BÖLÜM

Ekolojik Bitkisel Üretim Kuralları

Bitkisel Ürünlerin Yetiştirilmesi

Madde 7 — Bitkilerin ve bitkisel ürünlerin ekolojik metodlarla üretilmesinde gerekli olan kurallar şunlardır:

a) Bitkisel üretimde iki yıllık bir geçiş dönemi dikkate alınır. Ancak kontrol organının onayı ile bu süre uzatılabilir veya kısaltılabilir.

b) Toprak verimliliğinin arttırılması ve devam ettirilmesi maksadıyla,

1) Çok yıllık rotasyon programları uygulanır ve rotasyonda yeşil gübrelere, derin köklü bitkilere ve çapa bitkilerine yer verilir.

2) Organik madde yalnız olarak veya diğer organik maddelerle karıştırılarak verilir. Mevcut organik madde korunmaya çalışılır.

4) I, 2 ve 3 üncü bentlerde bahsedilen uygulamaların toprak verimliliğini korumada veya artırmada yetersiz kaldığı durumlarda kontrol organının onayı ile EK-l’de verilen organik veya mineral gübreler doğal formunda kullanılır.

5) Kompost aktivasyonunun sağlanması için uygun mikroorganizma veya bitkisel kökenli preparatlar kullanılır.

c) Hastalık, zararlı ve yabancı otların kontrolünde;

1) Uygun tür ve çeşit seçimi yapılır,

2) Uygun rotasyon programı hazırlanır,

3) Mekanik tedbirler uygulanır,

4) Hastalık ve zararlı etmenlerinin doğal düşmanlarının korunması ve bunların gelişmelerini teşvik edici uygun şartlar sağlanır,

5) 1, 2, 3 ve 4 üncü bentlerde belirtilen uygulamaların bitki hastalık ve zararlıları ile yabana otlara karşı mücadelede yetersiz kalması halinde Ekolojik Tarım Ulusal Yönlendirme Komitesi tarafından Önerilen ve EK-2’de yer alan ürünler kullanılabilir. Ancak ülke çapında yapılan mücadele faaliyetleri dikkate alınarak Kontrol Organının üreticiye onay vermesi gereklidir.

d) Biliri tohumlan hastalık ve zararlılara karşı herhangi bir şekilde ilaçlanmadan kullanılmalıdır. Ancak Kontrol Organının teyidi ile uygun tür ve çeşidin ilaçsız tohumu bulunamadığı durumda genel tarımda kullanımına müsaade edilen ürünlerle muamele edilmiş tohumluklar kullanılabilinir.

Bitkisel Ürünlerin Depolanması

Madde 8 — 7 nci maddedeki şartlara uygun olarak elde edilen ürünler ayrı olarak depolanır. Diğer metodlarla elde edilmiş ürünlerle karıştırılmaz. Bunların saklanması sırasında herhangi bir ilaç kullanılmaz. Ayrıca bu ürünlerin kimyasallarla gelişmelerinin hızlandırılmasına, çimlenmelerinin yavaşlatılmasına veya bu yönetmelikte belirtilmeyen kimyasal temizlik maddeleriyle yıkanmasına izin verilmez. İstisnai durumlar dışında radyoaktif ışınlardan da yararlanılmaz.

Bitkisel Ürünlerin işlenmesi

Madde 9 — Ekolojik metodlar ile üretilen bitkisel ürünlerin işlenmesi sırasında, ekolojik işleme esaslarına uyulur.

Bu çerçevede, yalnız EK-6’da belirtilen;

— Tarımsal kökenli olmayan katkı maddeleri (A)

— Hazırlama sırasında kullanımına müsaade edilen maddeler (B)

— Tarımsal kökenli maddeler (C) kullanılabilir.

Anılan katkı maddelerinin kullanılması durumunda, bunların limit ve spesifikasyonlara uygunluklarının değerlendirilmesi ve belirlenmesinde Sağlık Bakanlığının da görüşleri alınır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Ekolojik Hayvan Yetiştiriciliği Kuralları

Madde 10 — Hayvancılığın ve hayvansal ürünlerin ekolojik metodlarla üretilmesinde aşağıdaki hususlara uyutur.

a) Hayvan cinslerinin gerektirdiği ihtiyaçlar (yeterli dolaşma alanı, doğal ışık vb.), ekolojik koşulların gerektirdiği doğrultuda yerine getirilir,

b) Damızlık seçiminde ekolojiye uygunluğa dikkat edilir,

c) Irk seçiminde genetik yapı farklılığı dikkate alınır ve bu genetik yapının erozyona uğramasını mümkün olduğunca önleyecek şekilde, bölgeye uygun ırk seçimi yapılır,

d) Makul bir hayvansal ürün elde edebilmek ve hayvanın sağlığını korumak amacı ile (az miktarda olmak koşuluyla) ek işletme ürünleri (yemler), kontrol organının onayı ile hayvanların beslenmesinde ve sağlığının korunmasında kullanılır,

e) Suni tohumlama, ancak ilgili kontrol organının izniyle yapılır,

f) Gen teknoloji metodları ile hayvan ıslahına izin verilmez,

g) Hayvan barınaklarının tesis ve bakımında gerekli hijyenik tedbirler alınır,

h) Kuyruk kesme, gaga kesme, kanatları yolma gibi yöntemler uygulanmaz. Ancak iğdiş etme ve boynuz çıkarma hayvana zarar vermemek şartı ve kontrol organının onayı ile uygulanır.

ı) Tüm yem bitkileri, kontrol organının talimatnamesine göre yetiştirilir ve işlenir,

i) Hayvan sağlığı konusunda aşağıdaki hususlara dikkat edilir.

1) Hayvanlar için hastalıklara karşı azami direnç kazandıracak bir yetiştirme yöntemi uygulanır ve hayvan sağlığının korunmasına dikkat edilir.

2) Gelişmeyi teşvik edici maddeler, uyarıcılar, doğal gelişmeyi etkileyen sentetik ürünler, hormon tedavisi ve profilaktik ilaçlar kesinlikle kullanılmaz.

3) Acil durumlarda sentetik ilaçların kullanılması gerekirse toksikoloji listesi dikkate alınarak kullanılır. Ancak kesimden önceki 2 ay içerisinde sentetik ilaç verilmiş hayvanların elleri ekolojik ürün olarak satılamaz.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Başvuru Şekli ve Kontrol ve Sertifikasyon Sistemi

BİRİNCİ BÖLÜM

Kontrol ve Sertifikasyon Sistemi

Kontrol ve Sertifikasyon Organı

MADDE 11 — Hayvansal ve bitkisel ürünlerin ekolojik metodlarla üretimi ile bu ürünlerin işlenmesi, belirlenen kıstaslara uygunluğu bir kontrol işlemine tabi tutulur. Kontrol ve sertifikasyon olmak Üzere iki aşamada gerçekleştirilecek olan bu işlem, Bakanlık veya Bakanlıkça izin verilmiş özel veya resmi, yerli veya yabana kuruluşlar tarafından yapılır. Bunun için kontrol işi yapacaklar bir dilekçe ile Bakanlığa başvururlar. Bakanlıkça gerekli incelemeler yapılır ve dilekçenin veriliş tarihinden itibaren en geç l ay içinde müracaatçıya gerekli iznin verilip verilmeyeceğine dair cevap verilir. Bakanlıkça izin verilen kontrol organları bu yönetmelik çerçevesinde çalışmalarını sürdürürler.

Kontrol ve sertifikasyon işlemleri ayrı ayrı işlemler olup farklı kuruluşlar tarafından yapılır. Uluslararası sertifikasyon kuruluşu olarak tanınması koşuluyla firmaya, talep etmesi halinde ve ETK tarafından gerekli incelemeler sonucunda uygun bulunması durumunda, Bakanlık adına sertifika vermek için izin verilir.

Kontrol ve sertifika yapan kuruluşun aynı kuruluş olması ekolojik üretim koşullarına uyduğu sürece mümkün olur.

Ekolojik tarımsal üretimin güvenli olabilmesi için kontrol ve sertifika kuruluşlarının üretim ve pazarlama faaliyetlerinden bağımsız olması tercih edilir.

Kontrol Organlarının Belirlenmesi

Madde 12 — Bakanlık tarafından, kontrol sisteminde yer alacak kuruluşlara izin verilirken; Ekolojik Tarım Ulusal Yönlendirme Komitesi’nin tavsiye kararları, ilgili kuruluşların personel durumu, idari ve teknik yeterlilikleri, kontrol tecrübeleri ve güvenilirlikleri gibi faktörler göz önünde bulundurulur. Ayrıca kontrol sisteminde çalışacak yabancı kontrol kuruluşlarına izin verilmesinde, bu kuruluşların kontrol işinde görevlendirmek üzere en az bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı, ziraat mühendisini istihdam etmeleri şartı aranır.

Kontrol ve danışmanlık hizmetleri birbirinden kesinlikle ayrılır.

İKİNCİ BÖLÜM

Başvuru Şekli ve Görevlerin Dağılımı

Başvuru Şekli

Madde 13 — Başvuru aşağıdaki şekilde yapılır.

a) Ekolojik metodlarla üretim yapmak isteyen müteşebbis Kontrol Organına başvurur. 14 üncü madde ile bağlantılı olarak ürünlerinin ekolojik Ürün olarak işaretlenmesi için gerekli çalışmanın yapılmasını ister. Kontrol Organı tarafından bu başvurular, 14 üncü maddenin (e) bendinde belirtildiği şekilde Bakanlığa (ETK’ya) bildirilir.

b) Kontrol Organına başvuran müteşebbis en azından EK-3’teki özellikleri taşımak zorundadır ve EK-4’teki bilgileri ETK’ya bildirir.

Başvuru Esasları

Madde 14 — özet Kontrol Organlarının aşağıdaki hususlara uymaları gerekir, a) Kontrol Organları, Ekolojik Tarım Komitesinden (ETK) çatışma izni almak zorundadır. ETK, Kontrol Organından istediği bilgileri ve evrakı istediği her zaman talep edebilir,

b) Kontrol Organları bu yönetmeliğin beşinci bölümündeki özel kriterleri taşımak zorundadırlar.

c) Kontrol Organları, kontrollerini bu yönetmeliğin altına bölümündeki kriterlere göre;

— Kontrol planının hazırlanması,

— Bölgede (yerinde) teftiş ve

— Kontrol raporunun hazırlanması

gibi konulan dikkate alarak yaparlar.

d) Kontrol Organları, müteşebbislerin başvurularını, bu yönetmeliğin ikinci bölümünün 13 üncü Maddesinin (a) bendi uyarınca ETK’ya iletmek zorundadır.

e) Kontrol Organları geçen takvim yılında faaliyet göstermiş olan müteşebbisler listesini ve yeni ürün yılının müteşebbis başvuru listesini en geç 31 Mart’a kadar ETK’ya bildirir.

f) Kontrol Organları, Ekolojik Ürün etiketinin (EK-5’e göre) müteşebbis tarafından kullanılmasına izin verir.

g) Kontrol Organları tesbit ettikleri aykırılıktan ve cezai müeyyideleri ETK’ya gönderilecek olan raporlarında bildirmek zorundadır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kontrol ve Sertifikasyon Ücreti

Madde 15 — Kontrol ve Sertifikasyon ücreti aşağıdaki şekilde belirlenir.

a) Kontrol Ücreti: Kontrol elemanının günlük minimum ücretini, seyahat giderlerini (otel, yemek, seyahat aracı, vs. gibi) ve analiz giderlerini içerir. Bu ücret kontrol organı ile müteşebbis arasında yapılan kontratla belirlenir. Kontrol elemanının bir günlük minimum ücreti ise Tarım ve Köyişleri Bakanlığı bünyesinde ekolojik tarımdan sorumlu organ olan ETK tarafından konuyla ilgili firmalarında görüşü ve fiyat listesi alınarak yıllık olarak belirlenir ve Ekolojik Tarım Ulusal Yönlendirme Komitesinin onayına sunulur.

b) Sertifikasyon Ücreti: Sertifikayı veren firma veya organizasyonun lisans hakkının kullandırılmasından doğacak ücretten ibaret olup bu ilgili firma veya organizasyon tarafından saptanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Ekolojik Tarım Komitesinin Görevleri

Madde 16 — ETK’nın görevleri aşağıdaki şekilde belirlenmiştir.

a) Yönetmeliğin beşinci bölümündeki özel kriterler yerine getirildiği takdirde, kontrol organına çalışma izni verir,

b) Kontrol organını denetler,

c) Yönetmeliğin 24 üncü maddesinde bildirilen yaptırım yönetmeliği uyarınca gereken yaptırımları uygular,

d) Gerekli gördüğü hallerde kontrol organının çalışma iznini iptal eder,

e) Gerekli gördüğü hallerde müteşebbisin çalışma iznini iptal eder,

f) Yapacağı çalışmalarda Ekolojik Tarım Ulusal Yönlendirme Komitesinin önerilerini dikkate alır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Kontrol Organlarının Yapısını Oluşturan Özel Kriterler

Yapısı

Madde 17 — Kontrol organı teknik ve idari bakımından görevini yerine getirebilecek olanaklara sahip olmalıdır. Yabancı kontrol organlarının Türkiye’de çalışmaları durumunda Türkiye’de resmi bir büro açmaları ve iş kapasitelerine göre yeterli sayıda Türk kontrol elemanı bulundurmaları zorunludur. Türkiye bürosunda çalışan toplam kontrol elemanı kadrosu içerisinde Türk kontrol elemanları oransal olarak çoğunlukta olur.

a) Kontrol organı’nın sorumlusu (müdür); tercihen Ziraat Fakültesi mezunu olacak, olmadığı durumda, bu konuda yeterli mesleki tecrübeye sahip (işin gereğini yapmada yeterli) olması gerekir. Müdürün Ziraat Fakültesi Mezunu olmadığı durumda kontrol organı bunun gerekçelerini ETK’ya bildirmek zorundadır.

b) Kontrol Elemanı: Ekolojik tarımda en az 3 yıllık belgelenebilir tecrübesi olan ziraat mühendislerinin kontrol elemanı olmak üzere ETO’ya yaptıkları müracaatları üzerine, aday hakkında gerekli araştırma yapan ETO tarafından, ETK’ya rapor verilir. Uygun görülen adayların kontrol elemanlığı belgesi ETK tarafından onaylanır. Kontrol elemanı olarak fiilen çalışmakta olanlarda bu belgeyi almak üzere ETO kanalıyla ETK’ya müracaat etmeleri halinde daha önceki hizmetlerine bakılarak belge almaları sağlanır.

c) Büroda telefon, faks, teleks, vb. teknik iletişim aletleri bulunur. Gerekli bütün evraklar düzenli ve ulaşılması kolay bir şekilde muhafaza edilir.

Çalışma İzni Esasları

Madde 18 — Kontrol organları çalışma izni alabilmek için aşağıdaki bilgileri ETK’ya bildirir:

a) Hukuki durum, organizasyon şeması, finans yapısı,

b) Çalışanlar, çalışanların sorumlulukları ve çalışma alanları,

c) Kontrol yöntemlerinin tanımlanması.

Müteşebbisin Durumu

Madde 19 — Kontrol organı kendisine başvuran müteşebbislerden herhangi bir üretici birliğine üye olma şartı aramaz. Ancak müteşebbisin herhangi bir üretici organizasyonuna (Ziraat Odası gibi) üye olması da kontrol organı açısından engel teşkil etmez.

Şube Açma

Madde 20 — Kontrol organları gerekli gördükleri durumlarda şubeler açabilir ve bunlar vasıtasıyla da faaliyet gösterebilirler.

Kontrol Elemanının ikameti

Madde 21 — Kontrol elemanının oturduğu yer kontrol organı ile aynı kentte olmak
zorunda değildir. Ancak kontrol sahası içinde olması tercih edilir.

Hukuki Sorunlar

Madde 22 — Her kontrol organı tarafından, gerekli hallerde başvurulması amacıyla bir mahkeme yeri ibraz edilir. Bu mahal, müteşebbisin üretim bölgesi içinde olmalıdır.

Kontrol Yetkisi

Madde 23 — ETK tarafından, kontrol organının teknik eleman durumu ve iş hacmi nazarı itibare alınarak aşağıdaki faaliyet konularından birine veya her ikisine ait olmak üzere kontrol yetkisi verilir.

a) Zirai işletmeler,

b) Ürün işleme tesisleri veya ticari işletmeler.

Yaptırım Esasları

Madde 24 — Kontrol organının ve ETK’nın bir yaptırım yönetmeliği hazırlanır. Bu yaptırımlar genel anlam taşımaz, örneklerle (kesin bir biçimde) açıklanır. Yaptırımları uygularken suçun ağırlığı ve ticari zarar derecesi dikkate alınır. Bu kapsamda; kontrol organları, Yaptırım Yönetmeliği hükümlerini gözönünde tutarak daha sık denetleme yapar.

Özel Hüküm

Madde 25 — Kontrol organının toplam cirosunun % 50’yi aşan kısmı yalnızca bir firmadan elde ediliyorsa bu takdirde ETO tarafından tespit edilecek ikinci bir kontrol organınca ETO’nun saptayacağı kriterler doğrultusunda ikinci bir proje değerlendirmesi yapılır.

ALTINCI BÖLÜM

Teknik Kontrol Metodları

Zirai işletmelerin Kontrolü

Madde 26 — Zirai işletmelere ilişkin kontrol metodu aşağıdaki şekildedir,

a) Kontrol organınca, ilk ziyaret sırasında aşağıdaki maddeleri kapsayan bir kontrol planı hazırlanır.

1) İşletmenin adı, adresi, var ise üye olduğu organizasyon, sözleşme tarihi, ekolojik tarıma geçişin başladığı tarih, üreticinin sorumluluğu ve tüm sözleşmelere uyması,

2) Elemanlar ve nitelikleri (özellikleri ve deneyim düzeyleri),

3) Tarımsal işletmede daha önce yapılan üretim metodu (son olarak kullanılmış ilaçlar, gübreler vb.)

4) Çiftliğin ve çiftlik binalarının planlan,

5) Arazilerde yetiştirilmekte olan ürünlerin her parselde tesbiti,

6) Çiftlikte mevcut makine donanımı,

7) Üretim yapılan yerin konumu, kullanılan deponun tanımı ve amaca uygunluğu, üretim alanının ve deponun yollara uzaklığı, endüstri bölgelerine uzaklığı,

8) Ekolojik tarıma geçiş planı, önerilen üretim planı, halihazırdaki üretim planı ve ekolojik tarıma geçiş için önerilen planın aşağıdaki hususlar dikkate alınarak yapılması,

— Ürün münavebe planı,

— Kullanılan gübre ve pestisidler,

— Toprak işleme aletleri, toprak işleme aşamaları,

9) Satım ve alım defterinin tutulmasının temini (işletmenin kendi matlan, dışarıdan satın alınan mallar, vb.),

10) Malların çıkışı; (ürünün niteliği, miktarı, paketleme şekli ve materyali),

— Tüketicilere satış,

— Tüccarlara satış,

— Ürünü isteyenlere yapılan satışa ilişkin kayıtların tutulmasının temini,

b) Belirlenen kontrol planında yapılan bir değişiklikten kontrol organı müteşebbis tarafından hemen haberdar edilir. Bu değişiklik ETK’ya da iletilir.

c) Bölgede yerinde kontrol

1) Soru formunun doldurulması: Bu form işletme yapısı, girdiler, çıktılar, toprak yapısı, son üç yılda yapılan üretim metodu (kullanılan ilaçlar, gübreler vb.) bilgileri içerir.

2) Kontrol elemanının “bölgede” yaptığı kontrolde müteşebbis de bulunur. Müteşebbis ile kontrol elemanının aynı lisanı konuşamaması durumunda var ise Türk proje danışmanı yok ise kontrol elemanının bağlı bulunduğu kontrol organı bünyesinde görevli olan bir Türk müfettiş kontrol elemanı tercüman olarak bulunur.

İşleyici ve Tüccarların Kontrolü

Madde 27 — işleyici ve/veya tüccarlar ile ilgili kontrol metodu aşağıdaki şekildedir.

a) Kontrol planı aşağıdaki esaslar çerçevesinde hazırlanır.

1) işleyici ve/veya tüccar adı, adresi vb. bilgiler,

2) Elemanların sorumlulukları ile ilgili bilgiler,

3) Yatay plan,

— Malın depoya girişi,

— Üretim aşamalarının şematik olarak gösterilmesi,

— Paketleme yapılan yer,

— Sevkiyat deposu,

4) Malların akış kontrolü diyagramı, üreticiden tüketiciye kadar her aşamanın kontrol edilmesi ve her aşamada ekolojik ürünün teşhis edilebilmesi işi,

5) Tek tek her aşamanın belirlenmesi, örneğin;

— Ekolojik ürünlerin diğer ürünlerden belirgin şekilde ayrılması.

— Ekolojik ürünlerin diğer ürünlerden ayrı bir şekilde islenmesi,

— Tesisin temizliğinde kullanılan malzemenin cinsi,

— Örnek (lerin) alınması ve analizlerinin yapılması,

— Bakiye madde analizi.

6) Geleneksel ve ekolojik üretim programı hakkında ayrıntılı bilgi,

7) Giriş defterinin aşağıdaki ürünler itibariyi e (malzeme, geldiği yer, cinsi, geliş sekli, ismi, miktarı) tutulmasının temini,

— Zirai ürünler,

— İlave satın alınanlar (tamamen islenmiş veya yan işlenmiş), ek maddeler, islenmesine yardımcı maddeler,

8) Depo defterinin tutulmasının temini,

9) Paketleme tesisi ile son gittiği yer arasındaki sevkiyat şekli ve sevkiyata ilişkin bilgiler,

10) Mamülün bileşimi,

11) Laboratuvar analiz raporlan (işletme içinden alınan örnek ve analizler),

12) Çıkış defterinin (satın alanın ismi, sevkiyat sekli, cinsi, miktarı) tutulmasının temini,

13) Tüm müşteri ve sevkiyatın listesinin tutulmasının temini,

b) Yerinde kontrolün yapılması,

c) Kontrol raporunun hazırlanması.

Kontrol işlemi

Madde 28 — Kontrol kuruluştan kontrol isini aşağıdaki hususlar çerçevesinde yürütür.

a) Bitki ve bitkisel ürün üreten çiftlikler,

1) Üretim bir parselin tümünde yapılır. Üretim ve depolama biriminin ekolojik metodlarla üretim yapılmayan diğer parsellerden ayn olması gerekir. Diğer parsellerdeki tarımsal üretimlerin de ekolojik yöntemlerle yapılması teşvik edilir. Üreticinin sadece kendi ürününü işlemek ve/veya paketlemek gayesiyle üretim parseli üzerinde atölye kurulmasına müsaade edilir.

2) Kontrol işinin ilk defa yapılması durumunda; kontrol organı üretici için bir dosya açar. Bu dosyada üretici için gerekli bilgi ve belgeler bulunur. Bu bilgi ve belgelerde üretici ve kontrol kuruluşu aşağıdaki hususlarda mutabakata varırlar:

— Tarımsal işletmenin yapısı ile ilgili bütün bilgilerin toplanması,

— Üretimin, bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yapılmasını sağlayacak uygulamalar olması,

— Parselin tesbiti ile üretimde izlenecek hususların kontrol raporunda yer alması,

— Bu Yönetmelikte kullanımına müsaade edilmeyen maddelerin, üretim parselinde uygulandığı son tarih,

— Üreticinin bu Yönetmelikte belirtilen hususlara uyacağına ve aksi takdirde sözleşmede belirtilen yükümlülüğe katlanacağına dair taahhütnamenin yapılması,

3) Üretici her yıl kontrol kuruluşunun tesbit edeceği tarihe kadar, bitkisel Üretim programını parseller itibarı ile kontrol kuruluşuna bildirir.

4) Üretimde kullanılmak üzere satın alınan bütün girdilerin kökenleri, özellikleri ve miktarları İle bu maddelerin kullanımlarım gösteren belgeler üretici tarafından kontrol kuruluşuna verilir. Ayrıca satılan ürünün özellik ve miktarını gösteren belgeler de muhafaza edilir.

5) Bu Yönetmelikde kullanılmasına müsaade edilmeyen girdiler üretim parselinde depolanamaz.

6) Habersiz kontrol ziyaretlerinden ayrı olarak, kontrol organı yılda en az bir defa üretim parselinin tam bir fiziki kontrolünü yapar. Bu Yönetmelik tarafından kullanılmasına izin verilmeyen maddelerin tesbiti için gerekli örnekler alınır.

7) Üretici kontrol amacına yönelik olarak üretim ve depolama üniteleri ile ilgili gerekli olabilecek her türlü bilgiyi kontrol kuruluşunun emrine açık bulundurur.

8) Perakende satışa sunulacak şekilde paketlenmiş ürünlerin bir başka üretim, depolama ve paketleme birimlerine taşınması, diğer metodlarla üretilmiş ürünlerle karışmayı önleyecek biçimde uygun ambalajlar içinde yapılır. Ürün üzerine de bir etiket konulur. Etikette ilgili üreticinin teşhise yönelik kod numarası veya benzeri bir kodlama ve üretimin bu Yönetmelik çerçevesinde gerçekleştiğini gösteren bilgiler bulunur.

9) Aynı bölgede birden fazla üretim parseline sahip olan ve yalnızca bu parsellerin birinde ekolojik üretim yapan üreticiler diğer parseller itibariyle de kontrole tabi olurlar. Bu çerçevede, sözkonusu parsellerin tam bir tanımı, izlenen üretim programı, kullanılan üretim girdileri ve ürün satışlarına ait bilgiler ile bu yönetmelikde kullanımına müsaade edilmeyen diğer üretim girdilerinin depolanma durumu gibi hususlar kontrol sisteminde göz önüne alınır.

Ekolojik tarım parselinde yetiştirilen çeşitlerin diğer parsellerde yetiştirilmesine izin verilmez.

b) Bitkisel ürünler ve bitkisel ürün kökenli gıdalar işleme ve paketleme üniteleri

1) Kontrolün ilk defa uygulanması halinde üretici ve kontrol organı müştereken:

— İşleme, paketleme ve depolama ünitelerinin özelliklerini belirler.

— Ünitede yapılacak işlerin bu Yönetmelik çerçevesinde yürütülmesini sağlamak için uyulması gereken hususlar hakkında hazırlanacak bir belge kontrol raporunun bir parçasını teşkil eder ve üniteden sorumlu bir kişi tarafından da imzalanır.

— Ayrıca rapor; ünite sorumlusunun bu Yönetmelikte belirtilen etiketlemeye ilişkin şartları yerine getireceğine ve aksi takdirde yapılmış olan sözleşme hükümlerine uyulacağına dair taahhüdünü de ihtiva eder.

2) Kontrol kuruluşunun faaliyetine esas olmak üzere aşağıda belirtilen konulardaki yazılı belgeler muhafaza edilir.

— Üniteye gelen ürünlerin kökenleri, özellikleri ve miktarları, satın alınan firma veya kişinin adı,

— Üniteden çıkan ürünlerin özellikleri; miktarları ve satın alan firma veya kişinin adı,

— Muhteviyatın, katkı maddelerinin ve imalatta kullanılan diğer maddelerin kökenleri, özellikleri ve miktarları ile işlenmiş ürünlerin karışımları,

3) Aynı ünitede bu Yönetmelik kapsamında bulunmayan ürünlerin işlenmesi, paketlenmesi ve depolanması durumunda;

— Sözkonusu ürünler, herhangi bir işleme tabi tutulmadan önce veya sonra, ünite içinde ayrı bir yerde depolanır,

— Ünitede ekolojik ürünlerle yapılacak işlem kesintisiz yürütülerek tamamlanır, diğer ürünlerle olabilecek herhangi bir karışmaya meydan vermemek için yer ve zaman bakımından gerekli tedbirler alınır.

— Ekolojik ve diğer metodlarla üretilmiş ürünler açıkça belirtilir, üretimin her aşamasında ekolojik ürünlerin teşhisini sağlayacak tedbirler alınır ve ekolojik ürünler hiç bir şekilde diğer ürünlerle karıştırılmaz.

4) Habersiz kontrol ziyaretlerinin dışında, kontrol kuruluşu yılda en az bir defa ünitenin tam bir fiziki kontrolünü yapar. Bu kontrollerde yönetmelikde kullanımına müsaade edilmeyen ürünlerin analizi için örnekler alınır.

5) Kontrole esas olmak üzere ünite tarafından, yazılı belgeler ve ilgili dokümanlar ile kontrol kuruluşunun gerekli gördüğü bilgiler kontrol kuruluşuna ulaştırılır.

6) İşlenmiş ürünlerin taşınmasında, işlenmemiş ürünlerin taşınmasında uyulması gereken hususlar aynen yerine getirilir.

DÖRDÜNCÜ KISIM

Etiketleme

Etiketlerin özelliği

Madde 29 — Ekolojik ürünlerin etiketlenmesinde şu hususlara uyulur:

a) Ekolojik metodlarla üretilmiş ürünlerin üzerindeki etiketler, üretimin ekolojik metodlarla gerçekleştirildiğini açıkça gösterir.

b) Etiket, ürünün bu yönetmelik hükümlerine uygun olarak üretildiğini ve üretimin kontrol tedbirlerine tabi bir şekilde yapıldığını gösterir.

Etiketlerin Muhteviyatı

Madde 30 — Ekolojik ürün üzerindeki etiket şu bilgileri ihtiva eder:

a) Ürünün bu yönetmelik hükümlerine göre üretilmiş tarımsal kökenli muhteviyatının tamamını (Ek-6 C),

b) Ürünün EK-6 Bölüm A çerçevesinde tarım dışı muhteviyatının isim ve miktarlarını,

c) Ürünün veya muhteviyatının hazırlama safhasında radyasyon iyonizasyonu ve EK-6 Bölüm B’de bulunmayan maddeler kullanılarak herhangi bir işleme tabi tutulmamış olduğunu,

d) Ürünün kontrole tabi bir üretici, işleyici ve paketleyici tarafından hazırlanmış olduğunu,

e) Ürünün Türk Malı olduğunu, üretim yerini ve tarihini, standardındaki kalite özelliğini ve “Ekolojik Ürün” olduğunu.

Tarımsal Olmayan Ürün Miktarı

Madde 31 — 29 uncu maddenin (a) bendine istisna olarak diğer metodlarla üretilmiş belirli muhteviyat, son üründeki muhteviyatın azami % 5’ini geçmeyecek şekilde kullanılır (EK-6 Bölüm A kapsamındaki maddeler için).

İhracattaki Durum

Madde 32 — İhracat dokümanlarında ürünün ekolojik yöntemlerle elde edilmiş olduğunu gösteren bir ibare bulunması gerekir.

Yeni işletmelerde Etiketleme

Madde 33 — Bu yönetmelik çerçevesinde üretilmiş ürün üzerine konulacak etiketler:

a) Halen, ekolojik metodlarla üretim yapılan işletmelerden bir önceki sezonda elde edilen ürünler üzerine, belirlenen kriterleri karşılaması şartı ve Kontrol ve Sertifikasyon Organlarınca teyidi ile vurulur.

b) Bir tarımsal işletmede ekolojik metodlarla üretime ilk defa başlanması halinde, 2 yıllık bir geçiş dönemi göz önüne alınır ve ürünün ekolojik olduğu belirtilir. Bu süreler, kontrol organı tarafından uzatılır veya kısaltabilinir. Bununla beraber, bu ürünler üzerine konulacak etiketlerde, ürünün geçiş döneminde üretildiğine dair bir ifade tüketiciyi yanıltmayacak şekilde açıkça bulundurulur.

Organik Kökenli Olmayan Katkı Maddeleri

Madde 34 — Ürün içindeki maddelerin bir kısmının, bu yönetmelikte belirtilen kurallar çerçevesinde üretilmemiş olması halinde de ürüne ekolojik ürün etiketi konulur. Ancak;

a) Muhteviyatının en az % SO’sinin ekolojik metodlarla elde edilmiş olması ve (EK-6 Bölüm B kapsamındaki maddeler).

b) Ürünün 30 uncu maddenin (b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen hususları ihtiva etmesi gerekir.

c) Muhteviyat, etiket üzerindeki yazılışında maddelerin miktar itibariyle çoktan aza doğru sıralanır ve madde isimlerinin yazılışında aynı renk ve büyüklükteki puntolar kullanılır.

Kontrol Yetkisi

Madde 35 — Etiketleme’nin uygunluğundan sorumlu birim Bakanlıkta ETK’dır. Bakanlığın kontrol ve sertifika yetkisini özel yerli veya yabancı kuruluşlara devretmesi halinde, kontrol yetkisi alan kuruluşlar, Bakanlığın onayladığı etiketleri kullanır.

BEŞİNCİ KISIM

Çeşitli ve Son Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Madde 36 — Ekolojik metodlarla üretim yapmak isteyen herhangi bir üretici, bu işi kendiliğinden yapıp ürününü kendi imkanlarıyla pazarlar veya herhangi bir firma ile sözleşmeli olarak da yapar. Ancak iki halde de üretimin bu yönetmeliğe göre gerçekleştirilmiş olması gerekir.

Madde 37 — Kontrol kuruluşu en geç 31 Mart tarihine kadar önceki yılın faaliyetleri ile içinde bulunulan yıla ait uygulanacak programa ilişkin raporu Bakanlığa ulaştırır. Sözkonusu raporda üretici, işleyici ve ihracatçı isim ve adresleri, ürünün çeşidi ve niteliği, ekim alanı ve üretim miktarı ile Bakanlığın gerekli gördüğü her türlü bilgi bulunur.

Madde 38 — Ekolojik ürünlerin ihracat ve ithalatı için gerekli düzenlemeler Başbakanlık Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı ve Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından yapılır.

İKİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

Madde 39

Bu Yönetmelik yayımlandıktan 1 ay sonra yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 40

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

EK – 1

[Yönetmelik Madde 7(b/4)]

Çiftlik Düzeyinde Organik Üretim Prensipleri Bitkiler ve Bitkisel Ürünler :

1 — Bu ekte yer alan prensipler ekimden asgari 2 yıl önce, yada çok yıllık bitkilerde asgari 3 yıllık bir geçiş döneminde parsellerde uygulanmış olmalıdır. Kontrol organı bu periyodu uzatıp kısaltabilir.

2 — Toprağın verimliliği ve biyolojik aktivitesi mümkünse aşağıdaki yollarla devam ettirilmeli veya arttırılmalıdır.

a) Baklagil ekimi yeşil gübreler ve derin köklü bitkiler ve mümkünse çok yıllık rotasyon programları,

b) Bu yönetmeliğe uygun olarak üretim yapan işletmelerden kompoze edilmiş yada edilmemiş organik maddelerin toprağa verilmesi. Organik hayvansal üretimde ortak teknik kuralların kabul edilmesine kadar hayvancılık yan ürünleri, eğer milli mevzuata yada uluslararası bilinen pratiklere göre üretim yapan işletmelerden geliyorsa kullanılabilirler.

Rotasyona tabi tutulan bitkinin besin maddeleri yeterli değilse yada toprak iyileştirilmesi mümkün değilse, EK – 2’de değinilen diğer organik veya mineral gübreler uygulanabilir.

Kompost aktivasyonunda uygun mikroorganizma veya bitkisel kökenli preparatlar kullanılabilir.

3 — Parazitler, hastalıklar ve yabani bitkiler aşağıdaki tedbirlerin kombinasyonu ile kontrol edilir.

— Uygun tür ve çeşit seçimi,

— Uygun rotasyon programı,

— Mekanik işleme prosedürleri,

— Uygun ortamların yaraülıp sürdürülmesi ile parazitlerin tabii düşmanlarının korunması, (çit, yuvalanma yerleri, yırtıcıların salıverilmesi)

— Yabancı otların alevle yakılarak veya elle yok edilmesi.

EK – 2

[Yönetmelik Madde 7(c/5)]

A — GÜBRELEME VE TOPRAK İYİLEŞTİRMEDE KULLANILAN ÜRÜNLER

Adı	Tanımı		Kompozisyon
Çiftlik ve Kullanma kanatlı gübresi
Çiftlik ve sıvı atıkları (şerbet)
Saman
Torf
Mantar üretim artığı ve diğer
Organik ortamlar
Organik ev atıkları kompostları
Bitki artıkları kompostu
Mezbaha ve balık endüstrisinden kalan
Hayvansal atıkların işlenmiş ürünleri
Gıda ve tekstil endüstrisi organik yan ürünleri
Deniz yosunları ve deniz yosunu ürünleri
Talaş, ağaç kabukları ve odun atıkları
Odun külü
Tabii fosfat kayaları
Kalsiyumlu alimunyum fosfat kayacı
Volkanik tüf
Potasyum kayacı
Potasyum sülfat		Kontrol organınca tanınmış
Kireç taşı
Tebeşir
Magnezyum kayacı
Kalkerli magnezyum kayacı (Dolmit)
Magnezyum sülfat (Epson tuzu)
Kalsiyum sülfat (Jips)
İz elementler (Cu, Fe, Mn, Mo, Zn, Br)		Kontrol organınca tanınmış
Kükürt		Kontrol organınca tanınmış
Kaya unu
Kil (Bentonit, Perlit)

B — BİTKİ ZARARLI VE HASTALIKLARIN KONTROLÜNDE KULLANILACAK ÜRÜNLER

Adı	Tanımı	Kullanma	Kompozisyon Şartları
Chrysanthemum cinerariaefolium’dan ekstrakte edilen muhtemelen bir sinerjist ihtiva eden Pyrethrins esaslı preparatlar
Derris elliptica’dan elde edilen preparatlar
Quassia amara’dan elde edilen preparatlar
Ryania speciosa’dan elde edilen preparatlar
Balmumu
Diatoma (Diatomaceous) toprağı
Kaya tozu (unu)
Tuzaklarda kullanılmak koşulu ile yüksek hayvan türlerini dirençli yapan ve metaldehyte esaslı preparatlar
Kükürt
Bordo bulamacı
Burgundy bulamacı (karışımı)
Sodyum silikat
Sodyum bikarbonat
Potasyum sabunu (arap sabunu)
Pheromone preparatları
Bacillus thuringiensis preparatları
Granüler yapıdaki virüs preparatları
Bitki ve hayvan yağları
Parafin yağı

C — DİĞER ÜRÜNLER

EK-3

[Yönetmelik Madde 13 (b)]

Minimum Kontrol Gerekleri ve 13 üncü ve 14 üncü Maddede Değinilen Kontrol Durumunda İhtiyati Tedbirler

A — Çiftliklerin üretim alanları ve bitkisel ürünler

1 — Üretim bir birim arazi parseli üzerinde olmalı ve üretim ile depolama, bu Yönetmelikte verilen kurallara göre üretim yapılmayan diğerlerinden tamamen ayrı yerlerde olmalıdır; İşleme ve paketleme işlemleri bu birimin bir bölümünde olabilir ki buradaki çalışma kendi tarımsal üretiminin işlenmesi ve paketlenmesi ile sınırlıdır.

2 — tik kez kontrol yapılması durumunda üretici ve kontrol organı şunları yapmalıdır;

— Depolama ve üretim arazileri ile arazi parselleri ve mümkünse, kesin işleme ve paketleme yapılan arazileri gösteren birimin tam tarifi.

— Bu Yönetmeliği uygulamak için birim seviyesinde alınan bütün pratik tedbirler.

Bu tanım ve ilgili tedbirler, birimden sorumlu kişi tarafından imzalanmış kontrol raporunda belirtilmelidir. İlave olarak rapor şu hususları belirtmelidir:

Kullanımı 7 nci maddenin (b) ve (c) bentlerinin 4 ve 5 inci alt bentlerine uyum göstermeyen ürünlerle ilgili parseller için son müracaat tarihi 7 nci ve 29 uncu maddelerdeki işlemleri tamamlamak ve ihlal durumunda 28 inci maddenin (a) ve (b) bentlerinde belirtilen tedbirlerin uygulanmasını kabul etmek için üretici tarafından üstlenme.

3 — Her yıl, kontrol organınca tesbit edilen tarihten önce üretici, Kontrol organına bitkisel ürünler üretiminin takvimini bildirmelidir.

4 — Kontrol organına, saün alınan hammaddelerin orijin, özellik ve miktarları ile bu maddelerin kullanımı hakkında bilgi veren yazılı ve dokümanter hesaplar muhafaza edilmelidir. Ayrıca satılan tüm tarımsal ürünlerin özelliği, miktarları ve gönderilen kişilerle ilgili yazılı ve dokümanter hesaplar da muhafaza edilmelidir. Son tüketiciye doğrudan satılan miktarlar günlük olarak hesaplanacaktır.

5 — Kullanımı 7 nci maddenin (b) ve (c) bentlerinin 4 ve 5 inci alt bentleri ile uyumlu olanların dışındaki girdi ürünlerinin depolanması yasaklanmıştır.

6 — Açıklanmamış kontrol gezilerinden ayrı olarak kontrol organı, birimin tam fiziksel muayenesini senede en az bir kez yapmalıdır. Yönetmelikte belirtilmeyen ürünlerin kontrolü için örnek alınabilir. Bununla birlikte bu örnekler, istenmeyen ürünlerin kullanımından şüphelenilmesi durumunda alınmalıdır. Muayene raporu her ziyaretten sonra düzenlenmeli, birim sorumlusu tarafından imzalanmalıdır.

7 — Üretici kontrol organına, kontrol amacıyla, depoya giriş-üretim arazileri ve arazi parselleri, hesaplar ve ilgili dokümanları vermelidir. Üretici kontrol organına kontrolle ilgili gerekli bütün bilgiyi vermek zorundadır.

8 — Sonuçta tüketiciye paketlenmemiş şekilde ulaşan 1 inci maddede belirtilen ürünler, diğer bir birime sadece uygun paketler veya kapalı kaplarla etiketlenmiş olarak taşınabilirler. Bu etiketler:

— Üretimde veya ürün hazırlamadan sorumlu kişinin isim ve adresi,

— Ürün adı,

— Ürünün bu Yönetmelikteki kontrol düzenlemelerine tabi tutulduğu belirtilmelidir.

9 — İşleyicinin aynı arazide birkaç üretim birimini birlikte işlemesi durumunda 1 inci maddede belirtilmeyen bitki veya bitkisel ürünler üretilen arazideki birimler, 14 üncü maddenin (a), (b) ve (c) bentlerindeki kontrol düzenlemelerine tabi tutulmalıdır.

B — Bitkisel ürünler ve esas olarak bitkisel ürünlerden oluşan yiyecek maddeleri için işleme ve paketleme birimleri

1 — Kontrol organı şunları düzenlemelidir;

— İlgili işlemlerden önce ve sonra tarımsal ürünlerin işlenmesi, paketlenmesi ve depolanması için kullanılan kolaylıkları gösteren, birimin tam tanımı.

— Bu Yönetmeliğe uygunluğu sağlamak için birim seviyesinde alınan bütün pratik tedbirler.

Bu tanım ve ilgili tedbirler, birim sorumlusunca imzalanan kontrol raporunda belirtilmelidir.

2 — Kontrol organına işleme imkanı sağlayan yazılı hesaplar muhafaza edilmelidir.

— 1 inci maddede belirtilen birime teslim edilmiş olan tarımsal ürünlerin orijin, özellik ve miktarları,

— 1 inci maddede belirtilen, birimi terketmiş olan ürünlerin özellik miktar ve onayları,

— Bazı diğer bilgiler, orijin, özellik, içerik ve katkı maddeleri miktarları ile birime verilmiş olan işleme yardımları ve işlenmiş ürünlerin yapısı gibi kontrol organınca, işlemlerin tam kontrolü amacıyla ihtiyaç duyulan bilgiler.

3 — İlgili birimde işlenmiş, paketlenmiş ve depolanmış 1 inci maddede belirtilmeyen

ürünler olması durumunda; 1 inci maddede belirtilen ürünlerin depolanması için bölmeler içindeki alanlar işlemden önce ve sonra ayrı tutulmalıdır.

— İşlemler, ele alınmış olan işlem tamamen bitene kadar ara verilmeden sürdürülüp tamamlanmalıdır. 1 inci madde kapsamında olmayan ürünler ilgili benzer işlemlerden yer ve zaman ile ayrılmalıdır.

Eğer bu işlemler yapılmıyorsa, kontrol organı ile üzerinde uzlaşılan bir bitiş tarihi önceden ilân edilmelidir.

— Bu Yönetmelikte verilen kurallara uymayan yöntemlerle elde edilen ürünler ile karışımdan sakınmak ve miktarların tanınmasını sağlamak için her tedbir alınmış olmalıdır.

4 — İlân edilmemiş ziyaretlerden ayrı olarak kontrol organı birimin en az yılda bir tam fiziksel kontrolünü yapmalıdır. Bu Yönetmelik kapsamında olmayan ürünlerin test edilmesi için örnek alınabilir. Bununla birlikte böyle bir uygulama şüpheli bir durum olması halinde yapılmalıdır. Her ziyaretten sonra bir rapor düzenlenmeli, birimin kontrolden sorumlu olan kişisi tarafından imzalanmalıdır.

5 — İşleyici, kontrol organına kontrol amacıyla birime kabul ve yazılı hesaplar ile uygun destekleyici dokümanları vermelidir. Kontrol organına kontrol amacıyla ihtiyaç duyulan herhangi bir bilgi sağlanmalıdır.

6 — A Bölümünün 8 inci noktasında verilen nakil ile ilgili ihtiyaçlar uygulanabilir.

EK – 4

[Yönetmelik Madde 13 (b)]

(a) İşleyicinin adı ve adresi,

(b) Arazilerin yerleşimi ve uygun olması halinde işlemlerin yapıldığı parseller,

(d) 5, 6, 7 ve 11 inci maddelere göre işlemleri yapmak için işleyicinin yükümlülükleri,

(e) Tarımsal İşletme olması durumunda kullanımı ilgili parseller üzerinde 7 nci maddenin (b) ve (c) bentlerinin 4 ve 5 inci alt bentlerinde bahsedilen listelerle uyumlu olmayan ürünleri uygulamak için üreticinin açıkladığı tarih,

(f) Üye devletlerin bazı organları onaylayarak kontrol sistemi uygulaması durumunda işleyicinin yükümlülüklerini kontrolüne verdiği onaylı organın adı.

EK-5

[Yönetmelik Madde 14 (f)]

Kontrol Planında Bulunan Ürünlerin Gösterilmesi

Kontrol planında bulunan ürünlerin gösterilmesi etiketlemede kullanılan dille aynı dilde gösterilmelidir.

EK-6

[Yönetmelik Madde 9, 30, 31, 34]

A — Tarımsal orijinli olmayan muhtevalar gibi izin verilen maddeler Madde 30 (b),

Madde 31

B — Hazırlama safhasında kullanımına izin verilen maddeler Madde 30 (c), Madde 34 (a)

C — Tarımsal Kökenli Maddeler 30 (a)

EKOLOJİK METODLARLA ÜRETİLMİŞ TARIMSAL ÜRÜNLERİN İŞLENMESİ

VE HAZIRLANMASI SIRASINDA KULLANILABİLECEK MADDELER

A — TARIMSAL KÖKENLİ OLMAYAN KATKI MADDELERİ

A — 1 — Gıda Katkıları ve Taşıyıcılar

İsim	Özel Şartlar
E 170 kalsiyum karbonat
E 270 laktik asit
E 290 karbondioksit
E 296 malik asit
E 300 askorbik asit
E 322 lesitin
E 330 sitrik asit
E 334 tartarik asit (L (+) —)
E 335 sodyum tartarat
E 336 potasyum tartarat
E 400 alginik asit
E 401 sodyum alginat
E 402 potasyum alginat
E 406 ağar
E 410 akasya sakızı
E 412 guar sakızı
E 413 tragacath sakızı
E 414 arap sakızı
E 415 karaga sakızı
E 416 xanthan sakızı
E 440 pektin
E 500 sodyum karbonat
E 501 potasyum karbonat
E 503 amonyum karbonat
E 504 magnezyum karbonat
E 516 kalsiyum sülfat
E 938 argon
E 941 nitrojen
E 948 oksijen

A — 2 – Doğal tatlandırıcı maddeler veya preparatlar

A — 3 – Su ve tuz

– içme suyu

– gıda işlemede kullanılan Sodyum Chloride veya Potasyum Chloride içerikli

tuz bileşikleri.

A — 4 – Mikroorganizma preparatları

Genetik yapısı değiştirilmemiş veya genetik yapısı 90/220/EEC işaretle direktife göre modifiye edilmiş preparatlar.

A — 5 – Mineraller (iz elementler dahil) ve vitaminler

Sadece kullanılmasına yasaların müsaade ettiği oranda zorunluluk arz eden hallerde

B — Hazırlama Sırasında Kullanımına İzin Verilen Maddeler

(Tarımsal orijinli muhtevalar Madde 30-a)

İsim	Özel Şartlar
Su
Kalsiyum klorür	pıhtılaştırma maddesi
Kalsiyum karbonat
Kalsiyum hidroksid
Kalsiyum sülfat	pıhtılaştırma maddesi
Magnezyum klorür	pıhtılaştırma maddesi
Potasyum karbonat	üzüm kurutması
Azot
Etanol	çözem
Tannik asit	filtrasyon yardımcısı
Yumurta akı albumini
Kazein
Jelatin
Isinglass
Bitkisel yağlar	yağlama ve izolasyon için
Silikon dioksit jeli veya kolloidal solüsyonu
Aktive kömür
Talk
Bentonit
Kaolin
Diatom toprağı
Perlit
Fındık kabuğu
Balmumu	izolasyon maddesi
Carnauba mumu	izolasyon maddesi

C — Tarımsal Kökenli Maddeler (Madde 30-a)

C — 1 – işlenmemiş bitkisel ürünler veya fiziksel işleme sonucu elde edilmiş ürünler

C —• 1 – 1 – Yenilebilir meyveler, kabuklular ve tohumlar

Hindistan cevizi

Brezilya cevizi

Cashew

Hurma

Ananas

Mango

Papaya

Sloes

Kakao

Marakuyas

Kolanat

Yer fıstığı

Kuşburnu

Üzümsü meyveler

Akçaağaç şurubu

Quinoa

Amarant

Turp tohumu (at)

Kabak tohumu

Çam fıstığı

Turp tohumu

C — 1 – 2 – Yenilebilir türler ve otlar

Kekik hariç bütün ürünler

C — 1 – 3 – Hububat

Darı

Yabani çeltik

C — 1 – 4 – Yağlı tohumlar ve yağlı meyveler susam tohumu

C — 1 – 5 – Çeşitli

Algler (deniz yosunları)

C — 2 – Bitkisel ürünler

Fiziki muameleye tabi tutulmuş ürünlerin diğer metodlarla, katkı maddesi ve tatlandırıcı olmamak koşulu ile işlenmesi

C — 2 – 1 – Katı ve sıvı yağlar

Kimyasal olarak modifiye edilmemiş zeytin ve ayçiçeği haricindeki bitkilerden elde edilmiş

C — 2 – 2 – Şekerler, nişastalar ve diğer hububat ve yumru bitkilerin ürünleri, kamış ve pancar şekeri, kimyasal olarak modifiye edilmemiş nişastalar

Çeltik Kabuğu

Glüten

C — 2 – 3 – Çeşitli

Limon suyu

Şarap haricindeki fermente edilmiş içeceklerden elde edilen sirke

C — 3 – Hayvansal ürünler

Bal

Jelatin

Süttozu ve yağı alınmış süttozu yenilebilir su ürünleri (işlem görmemiş).

Yenilebilir su organizmaları, kültürü yapılan su ürünleri orijinli olmayanlar.

21 Kas 2021 Mert Akgün Yönetmelikler

PALMİYE KIRMIZI BÖCEĞİ İLE MÜCADELE HAKKINDA YÖNETMELİK

18 Aralık 2012 SALI Resmî Gazete Sayı : 28501

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

PALMİYE KIRMIZI BÖCEĞİ İLE MÜCADELE HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, Palmiye Kırmızı Böceğinin Ülkemize girişini ve yayılmasını engellemek amacıyla alınacak tedbirleri belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Palmiye Kırmızı Böceğinin sürveyi, tespit edilmesi, mücadelesi, yayılmasının engellenmesi hususlarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 15 inci maddesine dayanılarak,

b) Avrupa Birliğinin 25/5/2007 tarihli Palmiye Kırmızı Böceğinin yayılmasını engellemek üzere alınacak acil tedbirlere ilişkin 2007/365/EC sayılı Komisyon Kararına paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Bitki pasaportu: Bitki sağlığı ile ilgili 12/1/2011 tarihli ve 27813 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmelikte belirlenen bitki sağlığı standartlarının ve özel şartların karşılandığını gösteren, çeşitli bitki ve bitkisel ürünler için standart hale getirilmiş, Bakanlıkça belirlenen usullere uygun olarak hazırlanan ve Bakanlık veya Bakanlıkça yetkilendirilenler tarafından düzenlenen resmi etiketi veya belirli ürünler için Bakanlıkça kabul edilen etiket dışındaki işareti,

c) Bitki sağlık sertifikası: Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin 3/12/2011 tarihli ve 28131 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Karantinası Yönetmeliğinde öngörülen bitki sağlığı şartlarına uygun olduğunu gösteren belgeyi,

ç) Duyarlı bitkiler: Meyveler veya tohumlar dışında, Areca catechu, Arenga pinnata, Arecastrum romanzoffianum (Cham) Becc, Agave americana, Borassus flabellifer, Brahea armata, Butia capitata, Calamus merillii, Caryota maxima, Caryota cumingii, Chamaerops humilis, Cocos nucifera, Corypha gebanga, Corypha elata, Elaeis guineensis, Howea forsteriana, Livistona australis, Livistona decipiens, Metroxylon sagu, Oreodoxa regia, Phoenix canariensis, Phoenix dactylifera, Phoenix theophrasti, Phoenix sylvestris, Sabal umbraculifera, Trachycarpus fortunei, Jubea chilnsis ve Washingtonia spp.’yi,

d) Enstitü: Bakanlığa bağlı zirai mücadele araştırma faaliyetlerini yürüten enstitü, istasyon ve kuruluşları,

e) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

f) İthalat: Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin, serbest dolaşıma giriş rejimi, gümrük antrepo rejimi, dâhilde işleme rejimi, gümrük kontrolü altında işleme rejimi ve geçici ithalat rejimi prosedürlerine tâbi tutulmasını,

g) Müdürlük: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlükleri ve ilçe müdürlüklerini,

ğ) Palmiye Kırmızı Böceği [Rhynchophorus ferrugineus (Olivier)]: Palmiye üretimi yapılan tüm ülkelerde ve sıcak iklimlerde palmiye türlerinin en önemli zararlısını,

h) Sürvey: Palmiye Kırmızı Böceğinin bir yerde var olup olmadığını, var ise yayılış alanını ve yoğunluğunu tespit etmeyi,

ı) Tampon alan: Güvenlik sahası etrafında zararlı organizmanın yayılmasını önleyecek şekilde konukçularının yetiştirilmesine izin verilmeyen alanı,

i) Zararlı organizma: Palmiye Kırmızı Böceğini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Genel hükümler

MADDE 5 – (1) Palmiye Kırmızı Böceğinin girişi ve yayılmasında, zararlı organizmanın bulunduğu alanlarda sınırlandırılmasında, bitkilerin ithalatı, üretimi, hareketi ve kontrolünde acil tedbirler uygulanır. Bilimsel bilgiye dayanarak yapılan zarar risk değerlendirmesinde zararlı organizmanın Palmae ailesine ait bazı türlerde ciddi zararlara ve ölümlere sebep olduğu ve 5 cm den fazla taban gövde çapı bulunan bitkilerin daha duyarlı olduğu belirlenmiştir.

(2) Zararlı organizmanın ülkeye girişi ve yayılması yasaktır.

(3) Zararlı organizmaya karşı ülkemizi korumak amacıyla ilave tedbirler alınabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Araştırmalar ve Bildirimler

Araştırmalar ve bildirimler

MADDE 6 – (1) Enstitüler ve müdürlükler, zararlı organizmanın ülkemizdeki varlığı ve palmae bitkilerinin zararlı organizma tarafından enfekte edilmesine dair yıllık olarak resmi araştırmalar ve/veya sürveyler yürütür.

(2) Araştırma ve/veya sürvey sonuçları Genel Müdürlüğe bildirilir.

(3) Tedbir sonuçları sürekli değerlendirilir ve bu değerlendirmeler ışığında bir sonraki olası tedbirler belirlenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Sınırlandırılmış Alanların Oluşturulması, Duyarlı Bitkilerin İthalatı,

Duyarlı Bitkilerin Ülke İçinde Hareketi

Sınırlandırılmış alanların oluşturulması

MADDE 7 – (1) Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen araştırma ve/veya sürvey sonuçları veya bildirimler sonucunda bir alanda zararlı organizmanın varlığı doğrulanırsa, gecikmeksizin, bulaşık alanın sınırları belirlenir ve sırasıyla EK-2’nin 1 inci ve 2 nci maddelerinde belirtilen tedbirler alınır.

Duyarlı bitkilerin ithalatı

MADDE 8 – (1) Duyarlı bitkilerin ithalatında Bitki Karantinası Yönetmeliğinde belirtilen hükümler uygulanır.

Duyarlı bitkilerin ülke içinde hareketi

MADDE 9 – (1) Ülkemiz orijinli veya ülkemize ithal edilmiş duyarlı bitkiler, sadece EK-1’in 2 nci maddesinde belirtilen şartları karşıladığı takdirde ülke içinde hareket edebilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İdari Yaptırımlar, Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Kanunun 38 inci maddesinde belirtilen idari yaptırımlar uygulanır.

Yürürlük

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

EK-1

BU YÖNETMELİĞİN 8 İNCİ VE 9 UNCU MADDESİNDE ATIFTA BULUNULAN ACİL TEDBİRLER

I- Özel ithalat şartları

İthalatta Bitki Karantina Yönetmeliğinin Bitki ve Bitkisel Ürünlerin İthalatında İstenen Özel Şartlar başlıklı EK-4’ün ilgili hükümlerini ve diğer istenilen ilgili talimatların karşılanması gerekmektedir.

II- Hareket için koşullar

Ülkemiz orijinli ve ithal edilmiş duyarlı bitkiler, ülke içinde bitki pasaportu eşliliğinde hareket etmelidirler.

Ülkemiz orijinli duyarlı bitkiler aşağıdaki şekilde yetişmiş olmalıdırlar;

(a) Hayatları boyunca zararlı organizmanın görülmediği Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmeliğin Bitki ve Bitkisel Ürünlerin Ülke İçerisindeki Hareketinde İstenen Özel Şartlar başlıklı EK-7/A’nın 25 inci maddesinde belirtilen şartların sağlandığı,veya

(b) Hayatları boyunca, Müdürlüklerce Ulusal Bitki Sağlığı Tedbirleri Standartlarına göre oluşturulmuş bitki zararlısından ari bir alanda yetişmiş olduğu belgelenmeli, veya

1) Bitkilerin zararlı organizmanın girişine karşı fiziksel olarak tamamen korunan veya uygun koruyucu işlemlerin uygulandığı bir yerde tutulmuş olan, ve

2) En az her 3 ayda bir yapılan resmi denetimlerde, zararlı organizmaya ilişkin hiçbir işaretin olmadığı,veya

İthal edilmiş duyarlı bitkiler aşağıdaki şekilde yetişmiş olmalıdırlar;

(a) İthalatta aranacak şartlar Bitki Karantina Yönetmeliğinin Bitki ve Bitkisel Ürünlerin İthalatında İstenen Özel Şartlar başlıklı EK-4’ün ilgili hükümlerini ve diğer istenilen ilgili talimatların karşılandığı.

EK-2

BU YÖNETMELİĞİN 7 NCİ MADDESİNDE ATIFTA BULUNULAN ACİL TEDBİRLER

I- Sınırlandırılmış alanların oluşturulması

(a) Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinde atıfta bulunulan sınırlandırılmış alanlar aşağıdaki kısımlardan oluşmalıdır;

1) Zararlı organizmanın varlığının doğrulandığı ve zararlı organizma sebebiyle belirti gösteren bütün duyarlı bitkileri ve gerektiğinde ekim sırasında aynı partiye ait bütün duyarlı bitkileri kapsayan bulaşık alan,

2) Bulaşık alanın etrafında en az 10 km’lik sınıra sahip bir tampon alan,

3) Birkaç tampon alanın üst üste binmesi veya coğrafik olarak yakın olması durumunda, ilgili sınırlandırılmış alanları ve aralarındaki alanları kapsayacak şekilde daha geniş bir sınırlandırılmış alan tanımlanmalıdır.

(b) (a) fıkrasında belirtilen bölgelerin kesin sınırları, bilimsel prensipler, zararlı organizmanın biyolojisi, bulaşıklık derecesi, yılın dönemi ve özellikle duyarlı bitkilerin dağılımına bağlı olmalıdır.

(c) Zararlı organizmanın varlığı bulaşık alan dışında doğrulanırsa, sınırlandırılmış alanların sınırları buna göre değiştirilmelidir.

(ç) Yıllık sürveylere göre şayet 3 yıl boyunca sınırlandırılmış alanlarda zararlı organizma tespit edilmezse, bu saha sona erdirilmelidir ve 2 nci maddede belirtilen tedbirlere daha fazla gerek yoktur.

(d) Bulaşıklığı, Bakanlığımız elemanlarınca tespit edilmiş kamu ya da özel mülkiyete sahip alanlarda bulunan ağaçlara mülk sahiplerince; gerekli mücadele yöntemleri uygulanması, tedavisi mümkün olamayacak ölmüş ağaçların ise şartlarına uygun bir şekilde imha edilmesi zorunludur.

II- Sınırlandırılmış alanlarda alınacak tedbirler

Sınırlandırılmış alanlarda bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinde atıfta bulunulan resmi tedbirler aşağıda belirtilmektedir:

(a) Zararlı organizmanın eradikasyonu amacıyla uygun tedbirler;

1) Enfekte duyarlı bitkilerin imha edilmesi ya da uygun görüldüğü takdirde mekanik temizleme işlemleri,

2) Yakın çevredeki kimyasal işlemlerin uygulanmasıyla yapılan eradikasyon ya da mekanik temizleme işlemleri sırasında zararlı organizmanın herhangi bir şekilde yayılmasını önlemek için tedbir alma,

3) Enfekte duyarlı bitkilerin uygun şekilde tedavi edilmesi,

4) Uygun görülen yerlerde, duyarlı bitkilerin duyarlı olmayan bitkilerle değiştirilmesi,

5) Zararlı organizmanın eradikasyonuna katkıda bulunabilecek diğer bütün önlemler,

(b) En azından enfekte alanlarda feromon tuzağı dahil olmak üzere, zararlı organizma varlığının denetim ve yöntemlerle yoğun olarak izlenmesi ile ilgili önlemler,

(c) Gerekli görülüğü hallerde enfekte olan veya enfekte olduğundan şüphelenilen tüm duyarlı bitkilerin eradikasyonuna yönelik özel önlemler.

III- Eylem planlarının hazırlanması

Eylem planı, zararlı organizmanın eradikasyonu amacıyla alınan veya alınması planlanan resmi önlemlerin ayrıntılı bir tanımını içerir. Bu eylem planı uluslararası bitki sağlığı önlemleri ile ilgili standartlara uygun olarak hazırlanır.

21 Kas 2021 Mert Akgün Yönetmelikler

SİGORTA VE REASÜRANS İLE EMEKLİLİK ŞİRKETLERİNİN SERMAYE YETERLİLİKLERİNİN ÖLÇÜLMESİNE VE DEĞERLENDİRİLMESİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

19 Ocak 2008 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 26761

SİGORTA VE REASÜRANS İLE EMEKLİLİK ŞİRKETLERİNİN SERMAYE YETERLİLİKLERİNİN ÖLÇÜLMESİNE VE DEĞERLENDİRİLMESİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketlerinin mevcut yükümlülükleri ile potansiyel riskleri nedeniyle oluşabilecek zararlarına karşı yeterli miktarda özsermaye bulundurmalarının sağlanmasıdır.

(2) Bu Yönetmelik, Türkiye’de kurulu sigorta ve reasürans şirketleri, yabancı sigorta ve reasürans şirketlerinin Türkiye’deki şubeleri ile Türkiye’de faaliyet gösteren emeklilik şirketlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 17 nci maddesi ile 28/3/2001 tarihli ve 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununun 26 ncı maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Brüt: Reasüröre isabet eden kısmının dahil olduğu tutarı,

b) Kanun: 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ile 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununu,

c) Muallak Tazminatlar Karşılığı: Tahakkuk etmiş ve hesaben tespit edilmiş ancak daha önceki hesap dönemlerinde veya cari hesap döneminde fiilen ödenmemiş tazminat bedelleri veya bu bedel hesaplanamamış ise tahmini bedelleri ve gerçekleşmiş ancak rapor edilmemiş tazminat bedelleri ile gider paylarını,

ç) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,

d) Net: Reasüröre isabet eden kısmının düşülmesi sonucu kalan tutarı,

e) Şirket: Türkiye’de kurulmuş sigorta ve reasürans şirketleri ile yabancı ülkelerde kurulmuş sigorta ve reasürans şirketlerinin Türkiye’deki şubeleri ile emeklilik şirketlerini,

f) Topluluk: Hukuksal yönden birbirinden bağımsız olmakla birlikte; sermaye, yönetim ve denetim açısından birbiriyle ilişkili, faaliyet konuları yönünden aynı sektöre bağlı olsun veya olmasın, organizasyon ve finansman konularının bir ana ortaklık çatısı altında tek merkezden koordine edildiği ana ve bağlı ortaklıklar bütününü

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sermaye Yeterliliği, Tedbir ve Bildirim

Özsermaye

MADDE 4 – (1) Şirket özsermayesi;

a) Ödenmiş sermaye,

b) Kar yedekleri,

c) Sermaye yedekleri,

ç) Dönem net karı ile geçmiş yıllar karları,

d) Dengeleme Karşılığı,

e) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesine uygun bir biçimde alınan sermaye benzeri krediler, toplamından;

f) Dönem zararının,

g) Geçmiş yıllar zararlarının,

ğ) İştirakler, bağlı ortaklıklar, bağlı menkul kıymetler ve müşterek yönetime tabi teşebbüsler arasında yer alan şirketlerin ödenmiş sermayesinin, ana şirketin ortaklık payı ile çarpılması sonucunda bulunan tutarının düşülmesinden sonra bulunan miktarı ifade eder.

(2) Özsermaye hesabında şirketin kendi hisseleri dikkate alınmaz.

Sermaye benzeri krediler

MADDE 5 – (1) Sermaye benzeri krediler, bu kredi tutarı hariç olarak hesaplanacak özsermayenin en fazla %30’una kadar özsermaye hesabına ilave edilir.

(2) Sermaye benzeri krediler;

a) Vadesine en az beş yıl kalan,

b) Şirketin iflası ya da tasfiyesi halinde hisse senetlerinden bir önce diğer tüm borçlardan sonra ödenmesi kredi verenlerce kabul edilen,

c) Defaten kullandırılan ve herhangi bir şekil ve surette doğrudan ya da dolaylı olarak teminata bağlanmamış, hiç bir türev işlem ve sözleşmeyle ilişkilendirilmemiş, başka işlere temlik edilemeyeceği yazılı olarak belirlenmiş,

ç) Şirketin doğrudan ve dolaylı iştirakleri dışında kalan kişilerden sağlanan kredilerdir.

(3) Kullanılacak sermaye benzeri kredilere ilişkin yapılacak sözleşmelerde ikinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde belirtilen koşulların ve faiz ve diğer masraflar hariç, ana para geri ödemesinin beş yıldan önce yapılamayacağının açıkça hükme bağlanmış olması zorunludur.

(4) Bu maddede belirtilen koşulları taşıyan sermaye benzeri kredilerin özsermaye hesabına dahil edilebilmesi için kredi sözleşmesinin aslı veya noter onaylı örneği, sözleşme henüz imzalanmamışsa aslı izin verilmesinin ardından ibraz edilmek üzere, sözleşme taslağı ile birlikte Müsteşarlığa izin başvurusunda bulunulur. Önceden ibraz edilen sözleşme taslağı hükümleri ile, izin verilmesinin ardından ibraz edilen asıl sözleşme hükümleri arasında, kullanılan kredinin sermaye benzeri niteliğini ortadan kaldıracak şekilde farklılıkların bulunması halinde verilen izin iptal edilir. Bu kredilere uygulanacak faiz oranlarının sözleşmede açık bir şekilde belirlenememesi ve benzer kredilere göre aşırı ölçüde yüksek olması halinde, kredinin özsermaye hesabına dahil edilmesine izin verilmeyebilir.

(5) Gerekli koşulları taşıyan sermaye benzeri krediler Müsteşarlığın izninin ardından Şirket kayıtlarına intikal tarihi itibarıyla özsermaye hesaplamalarına dahil edilir. Sermaye benzeri kredilerin vadesinden önce geri ödenmesine, gerekli özsermaye tutarının altına düşülmemesi halinde Müsteşarlıkça izin verilebilir.

(6) Özsermaye hesaplamalarına dahil edilmesine Müsteşarlıkça izin verilen sermaye benzeri kredilerden kalan vadesi beş yıldan az olan krediler her bir yıl için % 20 oranında azaltılarak özsermaye hesaplamalarına intikal ettirilir. Vadesine bir yıldan az süre kalan sermaye benzeri krediler özsermaye hesaplamasında dikkate alınmaz.

(7) Müsteşarlıkça izin verilmesi halinde, şirketin sermaye artırımlarında kullanılması hissedarlarca kesin ve yazılı olarak taahhüt edilen, karşılığında hiç bir şekil ve surette faiz tahakkuku ve ödemesi yapılmayan ve tasfiye halinde, hisse senetlerinden bir önce, diğer tüm borçlardan sonra ödenmesi kabul edilen, herhangi bir şekil ve surette doğrudan ya da dolaylı olarak teminata bağlanmamış, hiç bir türev işlem ve sözleşmeyle ilişkilendirilmemiş, şirkete rehnedilmiş kaynaklar da vade şartı aranmaksızın, niteliklerine göre sermaye benzeri kredi olarak kabul edilebilir.

Gerekli özsermaye

MADDE 6 – (1) Gerekli özsermaye, 7 nci maddede belirtilen birinci yöntem ile 8 inci maddede belirtilen ikinci yöntemlerden elde edilen sonuçların yüksek olanıdır.

(2) Gerekli özsermeyenin üçte biri minimum garanti fonu tutarıdır.

Birinci yönteme göre gerekli özsermaye

MADDE 7 – (1) Birinci yönteme göre gerekli özsermaye; hayat dışı, hayat ve emeklilik branşları için ayrı ayrı hesaplanır.

(2) Gerekli özsermaye; sağlık ve ferdi kaza branşları da dahil olmak üzere hayat dışı branşlarda, prim ve hasar esasına göre bulunan tutarlardan yüksek olanı; hayat branşlarında (yaşama ihtimaline bağlı sigortalar, vefat sigortası, karma sigorta, prim iadeli hayat sigortası, evlilik sigortası ve doğum sigortası ve yıllık gelir sigortası gibi sigortalardan ünite bazlı sigortalar dışında kalan sigorta türleri için) ise yükümlülüğe ve riske ilişkin sonuçların toplamıdır. İlgili branşta faaliyet gösteren şirketler için gerekli özsermaye tutarı, hayat ve hayat dışı branşlar ile emeklilik branşı için ayrı ayrı hesaplanan sonuçların toplamıdır.

(3) Hayat dışı branşlar için gerekli özsermaye yıllık prim ya da son üç yılda gerçekleşen hasarların ortalamasına dayanılarak hesaplanır. Ancak, kredi ve tarım sigortaları için hesaplamalarda son yedi yılda gerçekleşen hasarların ortalaması esas alınır.

a) Prim Esasına Göre Gerekli Özsermaye: Son bir yıllık süre içinde brüt yazılan primlerden (vergi ve harçlar hariç) fesih ve iptaller düşüldükten sonra kalan tutarın 95 milyon YTL’ ye kadar olan kısmının % 18, geri kalan kısmının ise % 16 ile çarpılmasından sonra bulunan sonuçların toplamının; son üç yıllık süre içinde şirket üstünde kalan hasar tutarının brüt hasara oranı % 50 den aşağı ise % 50, yüksek ise bu oranla çarpılması sonucunda bulunan tutardır.

b) Hasar Esasına Göre Gerekli Özsermaye: Son üç yıllık sürede brüt ödenen hasarlara, son yıl muallak tazminatlar karşılığı (direkt ve endirekt işler için ayrılan dahil) eklenerek rücu yoluyla tahsil edilen hasar tazminatları ile içinde bulunulan yıl hariç olmak üzere üç yıl önce (kredi ve tarım sigortalarında yedi yıl önce) ayrılan muallak tazminat karşılıkları düşüldükten sonra tespit edilecek miktarın, yukarıda bahsedilen üç ve yedi yıl olarak belirtilen risk gruplarına göre 1/3’ü veya 1/7’si ayrılarak ilk 70 milyon YTL’ ye kadar olan kısmı % 26, kalan kısmının % 23 ile çarpılması sonucu bulunan tutarlar toplamının son üç yıllık sürede şirket üzerindeki net hasar tutarının brüt hasar tutarına oranı % 50 den aşağı ise % 50, yukarı ise bulunan oranla çarpılması sonucunda bulunan tutardır.

(4) Prim ve hasar esasına göre gerekli özsermaye tutarlarının hesaplanmasında kullanılan prim ve hasar tutarları, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından saptanmış yıllık Üretici Fiyat Endeksindeki artış oranı dikkate alınarak Müsteşarlıkça artırılabilir.

(5) Hasar esasına göre gerekli özsermaye tutarının hesaplanması sırasında yeni devralınan portföyler dolayısıyla geçmiş üç yıllık veriye sahip olunamaması durumunda; portföyü devralan şirket, portföyünü devraldığı şirketin geçmiş verilerini kendi verileri ile konsolide ederek hesaplama yapabilir.

(6) Hayat branşları için gerekli özsermaye tutarı aşağıdaki gibi hesaplanır.

a) Yükümlülük Esasına Göre Gerekli Özsermaye: Hayat matematik karşılığı (direkt ve endirekt işler dahil) ile bir yıllık hayat sigortaları için ayrılan kazanılmamış primler karşılığının toplamının %4’ünün, son bir yıl için ayrılan net matematik karşılıklar ile son bir yılda bir yıllık hayat sigortaları için ayrılan net kazanılmamış primler karşılığının toplamının brüt matematik karşılıklar ile bir yıllık hayat sigortaları için ayrılan brüt kazanılmamış primler karşılığının toplamına oranı %85 ten aşağı ise %85, yüksekse bulunan oranla çarpılması sonucunda elde edilen tutardır.

b) Risk Esasına Göre Gerekli Özsermaye: Ölüm halinde sigortalıya ödenecek meblağdan matematik karşılıklar ile kazanılmamış primler karşılığının düşülmesi sonucunda bulunan risk kapitalinden;

1) Sigorta süresi azami üç yıla kadar olanların % 0.1,

2) Sigorta süresi üç yıldan fazla beş yıldan az olanların % 0.15,

3) Sigorta süresi beş yıldan fazla olanlar için % 0.3,

ile çarpılmaları sonucunda elde edilen tutarlar toplamının, son bir yıldaki reasürans devirlerinden sonraki toplam risk kapitalinin reasürans devirlerinden önceki toplam risk kapitaline oranı % 50 den aşağı ise % 50, yüksek ise bulunan oranla çarpılması sonucunda bulunan tutardır.

(7) Emeklilik branşı için gerekli özsermaye tutarı; katılımcılara ait bireysel emeklilik hesaplarındaki birikimlerin ilk 250 milyon YTL’lik kısmı için % 0.75, 250 milyon YTL ile 500 milyon YTL arasındaki kısmı için % 0.50 ve 500 milyon YTL’yi aşan kısmı için % 0.25 oranında olmalıdır.

İkinci yönteme göre gerekli özsermaye

MADDE 8 – (1) İkinci yönteme göre belirlenecek gerekli özsermaye hesabında Şirketlerin; aktif riski, reasürans riski, aşırı prim artışı riski, muallak tazminat karşılığı riski, yazım riski ve kur riski dikkate alınır.

(2) Aktif riski hesaplamasında hesaplama dönemi itibarıyla bilançoda yer alan aktif hesap kalemleri aşağıda belirtilen risk ağırlıkları ile çarpılır;

a) Kasa 0.000

b) Bankalar 0.010

c) Devlet Borçlanma Senetleri (Eurobond Dahil) 0.000

(Finansal Varlıklar Değer Düşüklüğü Karşılığı Hariç)

ç) Devlet Borçlanma Senetleri Karşılığında 0.000

Yapılan Ters Repo İşlemlerinden Alacaklar

(Finansal Varlıklar Değer Düşüklüğü Karşılığı Hariç)

d) Kendi Sermaye Grubuna ait Hisse Senetleri 0.250

ve Diğer Değişken Getirili Finansal Varlıklar

e) Diğer Hisse Senetleri ve Diğer Değişken 0.150

Getirili Finansal Varlıklar

(Finansal Varlıklar Değer Düşüklüğü Karşılığı Hariç)

f) Özel Sektör Bonoları 0.150

g) Yatırım Fonu Katılma Belgeleri (A Tipi) 0.150

ğ) Yatırım Fonu Katılma Belgeleri (B Tipi) 0.050

h) Bağlı Menkul Kıymetler, İştirakler, 0.150

Bağlı Ortaklıklar ve Müşterek Yönetime Tabi

Ortaklıklar (Sigorta ve Reasürans ile Emeklilik

Şirketleri Hariç) (Sermaye Taahhütleri ile Değer Düşüklüğü

Karşılıkları Hariç)

ı) Diğer Finansal Varlıklar 0.150

i) Krediler (Aynı Topluluk İçinde Bulunan Şirketlere) 0.250

j) Krediler (Diğer) 0.150

k) İkrazlar 0.200

l) İkrazlar (Hayat) 0.000

m) Sigortacılık ve Emeklilik Faaliyetlerinden 0.250

Alacaklar (Net) – Alınan Teminatlar (Nakit,

Mevduat, Bankalarca Garanti Edilen

Kredi Kartı Ödemeleri ve Devlet Borçlanma

Senetlerinin %100’ü ile Gayrimenkullerin %30’u)

(Emeklilik Şirketlerinin Emeklilik Yatırım Fonları

Kapsamında Saklayıcı Şirketten Alacakları Hariç)

(Muaccel hale gelenler hariç)

Ayrıca ilave olarak vadeye kalan süresi

i) 01- 90 gün kalan alacaklar için 0.005

ii) 91-180 gün kalan alacaklar için 0.015

iii) 181-270 gün kalan alacaklar için 0.050

iv) 271-360 gün kalan alacaklar için 0.120

v) 360 günden fazla kalan alacaklar için 0.200

n) Reasürans Faaliyetlerinden Alacaklar ve Depolar 0.150

o) İlişkili Taraflardan Alacaklar 0.200

ö) Diğer Alacaklar 0.200

(Finansal Kiralama Alacakları, Verilen Depozito ve

Teminatlar, Diğer Çeşitli Alacaklar)

p) Muaccel hale gelmiş alacaklar için

i) Vadesini bir ay geçmiş alacaklar için 0.255

ii) Vadesini iki ay geçmiş alacaklar için 1.000

(Finansal raporlama kapsamında her bir alacak için

yapılan reeskont tutarı düşülür, ancak bu hesaplama sonucu hiç bir şekilde m bendine göre belirlenen tutardan düşük olamaz)

r) Yatırım Amaçlı Gayrimenkuller 0.200

s) Kullanım Amaçlı Gayrimenkuller 0.050

ş) Diğer Aktifler 0.150

(Gelecek Aylar ve Yıllar İhtiyacı Stoklar, İş Avansı,

Personele Verilen Avanslar, Gayrimenkuller Hariç

Olmak Üzere Maddi Varlıklar, Maddi Olmayan

Varlıklar ve Yukarıda Sayılmayan Diğer Aktifler)

(3) Reasürans riski hesaplaması, reasüröre devredilen toplam bölüşmeli reasürans primi ile yapılır. Müsteşarlıkça belirlenecek derecelendirme kuruluşları tarafından derecelendirilen A ve B dereceli reasürörlere devredilen riskler için 0.05, Türkiye’deki havuzlara devredilen riskler için 0.00, bunun dışındaki dereceler için 0.150 risk katsayısı ile devredilen bölüşmeli reasürans prim tutarı çarpılır. Türkiye’de faaliyette bulunan reasürans şirketlerinin derecelendirme notlarının ülke notunu aşamaması durumunda ülke notu A eşiti sayılır.

(4) Aşırı prim artışı riski hesaplamasında, toplam brüt yazılan primin bir önceki yıla göre artış oranı, zorunlu trafik sigortası sektör artış oranının %10’undan, diğer branşlarda ise sektör artış oranının %50’sinden fazla ise; aşan kısma 0.2 risk ağırlığı uygulanır. Özelliği itibarıyla belirli branşlarda bu oran Müsteşarlıkça düşürülebilir. Faaliyete yeni başlayan şirketlerin faaliyete başladıkları yıl bu risk sıfır olarak alınır. Hayat ve hayat dışı branşlar ile zorunlu trafik sigortası için sektör artış oranları hesaplama dönemleri itibarıyla Müsteşarlıkça ilan olunur.

(5) Muallak tazminat karşılığı riski hesabında, branşlar itibarıyla o hesaplama dönemine ait kümülatif net muallak tazminat karşılığı tutarına aşağıdaki risk ağırlıkları uygulanır;

a) Kaza 0.025

b) Hastalık/Sağlık 0.100

c) Kara Araçları 0.075

ç) Raylı Araçlar 0.050

d) Hava Araçları 0.050

e) Su Araçları 0.050

f) Nakliyat 0.050

g) Yangın ve Doğal Afetler 0.050

ğ) Genel Zararlar 0.050

h) Kara Araçları Sorumluluk 0.100

ı) Hava Araçları Sorumluluk 0.050

i) Su Araçları Sorumluluk 0.050

j) Genel Sorumluluk 0.050

k) Kredi 0.075

l) Emniyeti Suistimal 0.050

m) Finansal Kayıplar 0.050

n) Hukuksal Koruma 0.050

o) Destek 0.050

ö) Hayat 0.025

(6) Yazım Riski hesaplamasında, hesaplama dönemleri itibarıyla son 12 ayı kapsayacak şekilde ve branşlar itibarıyla dikkate alınan brüt yazılan primler tutarlarından varsa bölüşmeli reasürans için reasüröre devredilen primler indirilerek, kalan bakiyeye aşağıdaki risk ağırlıkları uygulanır;

a) Kaza 0.050

b) Hastalık/Sağlık 0.200

c) Kara Araçları 0.150

ç) Raylı Araçlar 0.100

d) Hava Araçları 0.100

e) Su Araçları 0.100

f) Nakliyat 0.100

g) Yangın ve Doğal Afetler 0.100

ğ) Genel Zararlar 0.100

h) Kara Araçları Sorumluluk 0.200

ı) Hava Araçları Sorumluluk 0.100

i) Su Araçları Sorumluluk 0.100

j) Genel Sorumluluk 0.100

k) Kredi 0.150

l) Emniyeti Suistimal 0.100

m) Finansal Kayıplar 0.100

n) Hukuksal Koruma 0.100

o) Destek 0.100

ö) Hayat 0.050

(7) Şirketlerin tüm döviz varlıkları ve yükümlülükleri için kur riskinin hesaplanması amacıyla, aktif ve pasif hesaplarda bulunan her bir döviz cinsinin dönem sonu itibarıyla Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru ile çarpılması ile bulunan Yeni Türk Lirası karşılıkları hesaplanarak döviz varlıkları toplamı ile döviz yükümlülükler toplamı bulunur ve toplam varlık ve yükümlülükler arası farkın mutlak değeri 0.075 risk ağırlığı ile çarpılır.

(8) Aktif riski, reasürans riski, aşırı prim artışı riski, muallak tazminat karşılığı riski, yazım riski ile kur riski sonuçlarının toplamı ikinci yönteme göre gerekli özsermaye tutarına eşittir.

(9) Bu maddenin ikinci fıkrasının (m) bendinde belirtilen alacaklar ile ilgili olarak alınan teminatlar içerisinde yer alan gayrimenkullerin değer tespitinde sermaye piyasası mevzuatı çerçevesinde değerleme hizmeti veren şirketlerin raporları esas alınır.

İdari tedbirler

MADDE 9 – (1) Şirketlerin 4 üncü maddeye göre belirlenen özsermaye tutarları 6 ncı maddeye göre hesaplanan gerekli özsermaye tutarından düşük olmamalıdır; düşük olması durumunda ise, 10 uncu maddede belirtilen sermaye yeterliliği tabloları ile birlikte bir ödeme planının Müsteşarlığa sunulması ve eksik kalan sermayenin içinde bulunulan yılın sonuna kadar tamamlanması gereklidir. Ancak, Müsteşarlık Şirketin mali yapısını göz önünde bulundurarak eksik kalan sermayenin daha kısa bir süre içerisinde ödenmesini veya yeni bir ödeme planı sunulmasını talep edebilir.

(2) Ödeme planının sunulmaması, planın Müsteşarlıkça uygun bulunmaması, plana uyulmaması veya özsermayenin minimum garanti fonu tutarının altına düşmesi durumunda 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 20 nci maddesi ile 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununun 14 üncü maddesi hükümleri çerçevesinde işlem yapılır.

Bildirim

MADDE 10 – (1) Şirketler şekli ve içeriği Müsteşarlıkça belirlenen sermaye yeterliliği tablosunu Haziran ve Aralık dönemleri olmak üzere yılda iki defa hazırlar ve bu dönemleri takip eden 2 ay içerisinde Müsteşarlığa gönderir.

(2) Vergi karşılığından sonraki dönem kârının dağıtılması sonucunda yeni bir sermaye yeterliliği hesabının yapılması ve eksik sermaye ortaya çıkması durumunda, yeni hazırlanan sermaye yeterliliği tablosu ile birlikte yeni bir ödeme planının 25 gün içerisinde Müsteşarlığa sunulması şarttır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 11 – (1) 23/3/2006 tarihli ve 26117 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sigorta ve Reasürans İle Emeklilik Şirketlerinin Sermaye Yeterliliklerinin Ölçülmesine ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Zorunlu trafik sigortası aşırı prim artışı riski

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Yönetmeliğin 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan zorunlu trafik sigortası için belirlenen aşırı prim artış oranı 2008 ve 2009 yılları hesapları için uygulanır, bu yıllar haricindeki yıllarda diğer branşlar için uygulanan artış oranı dikkate alınır.

Yürürlük

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik 31/12/2007 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakan yürütür.

21 Kas 2021 Mert Akgün Yönetmelikler

ELEKTRONİK TEBLİGAT YÖNETMELİĞİ

19 Ocak 2013 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 28533

YÖNETMELİK

Adalet Bakanlığından:

ELEKTRONİK TEBLİGAT YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve İlkeler

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

(2) Bu Yönetmelik, kazaî merciler, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü vasıtasıyla yapılacak elektronik tebligatları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun 7/a maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Elektronik tebligat: Bu Yönetmelik kapsamına uygun olarak elektronik ortamda yapılan tebligatı,

b) Elektronik tebligat adresi: Muhatap ve tebligatı çıkaran merciye ait olan elektronik tebligata elverişli kayıtlı elektronik posta adresini,

c) Elektronik tebligat hizmeti: Bilişim sistemleri vasıtasıyla muhatabın elektronik tebligat adresine iletilmek üzere, tebligatı çıkaran merci tarafından tebligatın gönderilmesini ve bu iletinin muhataba elektronik ortamda delillendirilerek tesliminin sağlanması hizmetini,

ç) Elektronik tebligat mesajı: Tebliğ edilecek içerik veya diğer ekli dokümanlar ile tebliğ için gerekli muhatap bilgilerinden oluşan tebligat mesajının tümünün tebligatı çıkaran merci tarafından güvenli elektronik imza ile imzalanmış halini,

d) Güvenli elektronik imza: 15/1/2004 tarihli ve 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 4 üncü maddesinde tanımlanan güvenli elektronik imzayı,

e) Hizmet sağlayıcısı: Kayıtlı elektronik posta hizmet sağlayıcısını,

f) İdare: Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğünü,

g) İşlem sertifikası: İdarenin veya diğer hizmet sağlayıcılarının hizmetlerine ilişkin işlem verilerini imzalamak için kullandığı elektronik sertifikayı,

ğ) Kanun: 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanununu,

h) Kayıtlı elektronik posta (KEP): Elektronik iletilerin, gönderimi ve teslimatı da dâhil olmak üzere kullanımına ilişkin olarak delil sağlayan, elektronik postanın nitelikli şeklini,

ı) MERSİS: Gümrük ve Ticaret Bakanlığı tarafından oluşturulan ve yönetilen Merkezi Sicil Kayıt Sistemini,

i) MERSİS No: MERSİS tarafından verilen tekil numarayı,

j) Muhatap: Elektronik tebligatı alan gerçek veya tüzel kişiyi,

k) Olay kaydı: İdare veya diğer hizmet sağlayıcılar tarafından elektronik tebligat hizmetinin verilmesi esnasında meydana gelen ve mevzuat gereği kaydının tutulması zorunlu olan tüm bilişim sistemi işlem kayıtlarını,

l) Tebligatı çıkaran merci: Elektronik tebligat göndermek için İdare tarafından kendilerine elektronik tebligat adresi verilen bu Yönetmeliğin 1 inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen kazaî merciler ile diğer kurum ve kuruluşları,

m) Zaman damgası: 5070 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinde tanımlanan zaman damgasını,

ifade eder.

İlkeler

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında aşağıdaki ilkeler göz önüne alınır:

a) Bilgi güvenliğinin sağlanması.

b) Kişisel verilerin korunması.

c) Birlikte çalışabilirlik.

ç) Hizmet kalitesinin sağlanması.

d) Uluslararası standartların sağlanması.

İKİNCİ BÖLÜM

Elektronik Tebligatla İlgili Genel Hükümler

Elektronik tebligat hizmeti

MADDE 5 – (1) Elektronik ortamda tebligat yapmaya yetkili kılınmış İdare, elektronik tebligat hizmetini yerine getirir.

Elektronik tebligat adresi edinme

MADDE 6 – (1) Tebligatı çıkaran merciler, elektronik tebligat adresi almak için İdareye başvurur. Yapılan başvuruda, elektronik tebligat adresinin hangi birim ve personel tarafından kullanılacağı da belirtilir.

(2) Tebligatı çıkaran merciin merkezî yapıda bir bilişim sistemine sahip olması, işlemlerini elektronik ortamda yapması ve talebi halinde, merci bünyesinde bulunan tüm birimler için tek bir elektronik tebligat adresi kullanılır. Elektronik tebligat gönderme işlemi tebligatı çıkaran merciin sistemi ile İdarenin sistemi arasında yapılacak entegrasyonla sağlanır.

(3) Elektronik tebligat hizmetinden yararlanacak muhatap, elektronik tebligata elverişli kayıtlı elektronik posta adresi edinir.

(4) Gerçek kişi muhataplar, güvenli elektronik imza vasıtasıyla elektronik tebligat adresi almak için hizmet sağlayıcılara başvuru yapabilir.

(5) Muhataplara ait elektronik tebligat adresleri ve bu adreslere ilişkin değişiklikler, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası veya MERSİS numarasıyla eşleştirilmiş şekilde hizmet sağlayıcılar arasında gerçekleştirilecek entegrasyon kapsamında, tebligat çıkarmaya yetkili mercilerin ve tüm hizmet sağlayıcıların erişimine açık bir şekilde elektronik tebligat hizmeti alanlar listesinde tutulur. Elektronik tebligat hizmetinden isteğe bağlı olarak yararlananların, bu listede yer almaları muvafakatlerine bağlıdır.

Elektronik tebligat hizmetinden yararlanma

MADDE 7 – (1) Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere, elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur. Gerçek kişiler ve diğer tüzel kişiler elektronik tebligattan isteğe bağlı olarak yararlanır.

(2) Kendilerine yalnızca elektronik yolla tebligat yapılması zorunlu olan muhatapların, tebligat çıkarmaya yetkili merciler nezdindeki işlemlerinde elektronik tebligat adreslerini bildirmeleri zorunludur.

(3) Kendilerine zorunlu olarak elektronik yolla tebligat yapılması gereken muhataplara, elektronik tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde, Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır. Bu tebligatta ayrıca, müteakip tebligatların elektronik ortamda yapılacağı bildirilir.

(4) Kendilerine elektronik yolla tebligat yapılması isteğe bağlı olan muhatapların, elektronik yolla tebligat almak istemeleri halinde, tebligat çıkarmaya yetkili merciler nezdindeki işlemlerinde elektronik tebligat adresini bildirmeleri gerekir. Bu muhatapların, tebliğ çıkaran merciye bildirdiği adresin elektronik tebligata elverişli olmaması halinde, bunlara, Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır. Bu durumda gönderilecek tebligata, muhatabın bildirmiş olduğu adresin, elektronik tebligata elverişli olmadığına ilişkin şerh düşülür.

Tebligatı çıkaran merci tarafından elektronik tebligatın gönderilmesi

MADDE 8 – (1) Tebligatı çıkaran merci, elektronik tebligat mesajını İdare tarafından verilen elektronik tebligat adresi aracılığıyla İdareye iletir.

İdare tarafından elektronik tebligatın alınması ve muhataba iletilmesi

MADDE 9 – (1) Kendisine elektronik tebligat mesajı ulaşan İdare, bu mesajı zaman damgasıyla ilişkilendirerek muhatabın elektronik tebligat adresine; muhatap diğer bir hizmet sağlayıcıdan elektronik tebligat adresi almış ise, bu hizmet sağlayıcının sunucusuna iletir. Kendisine elektronik tebligat mesajı ulaşan diğer hizmet sağlayıcıları da bu mesajı zaman damgasıyla ilişkilendirerek muhatabın elektronik tebligat adresine iletir.

(2) İdare ve hizmet sağlayıcılar, zaman damgası bilgisini ve mesaj özetini muhataba iletmez, sisteminde tutar.

(3) Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik tebligat adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır.

(4) Hizmet sağlayıcılar, muhatabın adresine elektronik tebligatın iletilip iletilmediğine ve gecikme oluşmuşsa bu gecikmeye ilişkin kayıtlar da dahil tüm süreçlerin olay kayıtlarını tutar, bu bilgileri İdarenin sistemi vasıtasıyla tebligatı çıkaran merciye derhal bildirir.

(5) Olay kayıtları günde en az bir defa olmak üzere zaman damgası eklenerek güvenli elektronik imzayla imzalanır ve erişilebilir şekilde arşivlerde otuz yıl süreyle saklanır.

(6) Hizmet sağlayıcılar, talep halinde elektronik tebligata ilişkin delil kayıtlarını yetkili mercilere elektronik ortamda sunmakla ve bu amaçla oluşturacağı sistemi hazır tutmakla yükümlüdür.

Muhatabın diğer usullerle bilgilendirilmesi

MADDE 10 – (1) Muhatap tarafından hizmet sağlayıcıya iletişim için diğer bir elektronik posta adresi bildirilmişse, elektronik tebligatın ulaştığı anda bu adrese, bilgilendirme mesajı gönderilir.

(2) Muhatap tarafından hizmet sağlayıcıya iletişim için kısa mesaj alma özelliği olan telefon numarası bildirilmişse, talep halinde ve ücreti muhataba ait olmak üzere bu telefon numarasına hizmet sağlayıcı tarafından elektronik tebligat bilgilendirme mesajı gönderilir.

(3) Bu madde kapsamındaki bilgilendirmelerin herhangi bir nedenle yapılamamış olması, tebligat süresini ve geçerliliğini etkilemez, hizmet sağlayıcının da ikinci fıkra gereğince muhataptan alacağı ücretin iadesi dışında bu madde kapsamında herhangi bir sorumluluğunu gerektirmez.

(4) Muhatabın bu madde kapsamında bilgilendirilmesine ilişkin olay kayıtları hizmet sağlayıcı tarafından tutulur.

Hizmet sağlayıcılar tarafından kullanılacak işlem sertifikasında bulunması gerekli hususlar

MADDE 11 – (1) İşlem sertifikasında, hizmet sağlayıcıya ait bilgiler ve hizmet sağlayıcı adına işlem yapmaya kimin yetkili olduğu hususuna yer verilir.

Muhatabın elektronik tebligatı alma usulü

MADDE 12 – (1) Muhatap elektronik tebligat hesabına, güvenli elektronik imzasını kullanarak veya hizmet sağlayıcı tarafından verilen parola ve şifre ile birlikte telefonuna kısa mesajla gelen tek kullanımlık şifre vasıtasıyla erişir.

(2) Hizmet sağlayıcı, elektronik tebligatı sadece bu tebliği almaya yetkili olan kişiye ulaştırmayı garanti eder. Tebliği almaya yetkili kişinin, kimlik doğrulaması hizmet sağlayıcı tarafından yapılır.

(3) Vekile veya kanuni temsilciye yapılacak elektronik tebligatlarda, Kanun hükümlerine uygun olarak ikinci fıkra hükümleri uyarınca işlem yapılır.

Elektronik tebligat hizmetinin kullanıma kapatılması

MADDE 13 – (1) İsteğe bağlı olarak elektronik tebligat hizmetinden yararlanan muhataplar yönünden elektronik tebligat hizmetinin kullanıma kapatılmasında, 25/8/2011 tarihli ve 28036 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kayıtlı Elektronik Posta Sistemine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin kayıtlı elektronik posta hesabının kullanıma kapatılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

(2) Kamu kurum ve kuruluşları elektronik tebligat alma hizmetinin kullanıma kapatılması başvurusunu İdareye yazılı olarak iletirler. Yapılan başvuruda, elektronik tebligat adresinin hangi birim adına ve hangi yetkili personel tarafından kullanıldığı da belirtilir.

(3) Gerçek kişiler için, hizmetin kullanıma kapatılması başvurusu elektronik imza kullanılarak elektronik ortamda da yapılabilir.

(4) Kullanıma kapatılan elektronik tebligat adresleri, elektronik tebligat hizmeti alanlar listesinden derhal silinir ve elektronik tebligat adresinin kullanıma kapatıldığı an, zaman damgasıyla kayıt altına alınır.

(5) Kullanıma kapatılan elektronik tebligat adresine tebligat gönderimi ve alımı engellenir ancak üç ay süreyle muhatabın erişimine açık tutulur.

(6) Hizmet sağlayıcı, elektronik imza kullanılarak hizmetin kullanıma kapatılması başvurusu yapıldığı hallerde derhal, fiziki başvurularda beş iş günü içinde muhatabın elektronik tebligat adresine elektronik tebligat mesajı gönderilmesini engeller.

(7) Elektronik tebligat yapılması zorunlu olan muhataplar, hizmet sağlayıcılarını değiştirebilirler, ancak elektronik tebligat hizmetinin kullanıma kapatılması için başvuruda bulunamazlar.

(8) Ölüm, ceza infaz kurumuna girme, askerlik hizmeti gibi sebeplerle elektronik tebligat hizmetinden yararlanma imkanı ortadan kalkmış ancak tebligat çıkarmaya yetkili merciler nezdindeki işlemlerinde elektronik tebligat adresini bildirmiş olan muhatabın, elektronik tebligat adreslerinin kullanıma kapatılması veya askıya alınması işlemi ilgili kurumlar ile İdarenin sistemi arasında sağlanacak entegrasyon çerçevesinde otomatik olarak yapılabilir. Tüzel kişiliğin sona ermesi ve benzeri sebeplerle elektronik tebligat hizmetinden yararlanma imkanı ortadan kalkmış olan tüzel kişi muhatabın, elektronik tebligat adresinin kullanıma kapatılması konusunda da bu fıkra hükümleri uygulanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Elektronik Tebligat Hizmetiyle İlgili İdarenin ve Diğer Hizmet Sağlayıcıların Görev,

Yetki ve Sorumlulukları

Elektronik tebligat hizmetiyle ilgili görev, yetki ve sorumluluklar

MADDE 14 – (1) İdare, Kanunun elektronik tebligata ilişkin hükümlerine ve bu Yönetmeliğe uygun olarak tebligatı çıkaran merciler tarafından iletilen elektronik tebligatları, kayıtlı elektronik posta sistemi vasıtasıyla muhataba ulaştırır. Ancak, muhatap elektronik tebligat adresini İdare dışında diğer bir hizmet sağlayıcıdan almış ise İdarenin sorumluluğu, kendine ulaşan elektronik tebligat mesajını zaman damgasıyla ilişkilendirerek ilgili hizmet sağlayıcının sunucusuna ilettiği anda sona erer.

(2) İdare ve diğer hizmet sağlayıcılar, elektronik tebligat hizmetine ilişkin olay kayıtlarını mevzuatta belirlenen süreler içinde saklamakla yükümlüdür.

(3) Mevzuatta yer alan istisnalar saklı kalmak kaydıyla tebligat içeriğinin muhatap haricindeki kişilerce görülememesi için hizmet sağlayıcılar ile tebligat çıkarmaya yetkili merciler tarafından gerekli tedbirler alınır.

(4) İdare ve diğer hizmet sağlayıcılar, elektronik tebligat hizmetini yürütmek için kendilerine bildirilen verileri, elektronik tebligat hizmeti haricinde herhangi bir maksatla kullanamaz ve üçüncü kişilerle paylaşamaz. İdare ve diğer hizmet sağlayıcılar, bu verilerin güvenli bir şekilde saklanmasından münhasıran sorumlu olup, mevzuat gereğince saklanmasına ihtiyaç kalmayan verileri imha eder.

(5) Elektronik tebligat hizmeti sağlama sözleşmesinin yapılması, verilerin üçüncü kişilere nakline muhatabın rıza göstermesi şartına bağlanamaz. Elektronik ortamda tebliğ edilen evrakın aslı veya içeriğinin üçüncü kişilere verilmesi konusunda anlaşma yapılamaz.

(6) İdare ve diğer hizmet sağlayıcılar, elektronik tebligatları muhatabın elektronik tebligat adresine ulaştırmak üzere teslim almak, istendiğinde saklama süresi içinde erişime hazır halde bulundurmakla yükümlüdür.

(7) İdare ve diğer hizmet sağlayıcılar, elektronik tebligat mesajını, tebligatı çıkaran merci tarafından iletilmesi tarihinden bir gün sonra başlamak üzere iki ay süresince erişime hazır tutar. Muhatap ile hizmet sağlayıcı arasında aksine bir sözleşme yok ise bu sürenin sonunda elektronik tebligata konu içerik silinir.

(8) Elektronik tebligat hizmetinin yerine getirilmesi esnasında görev alan kişilerin sorumluluğuyla ilgili olarak Kanun hükümleri uygulanır.

(9) İdare ve diğer hizmet sağlayıcılar, engelli kişilerin elektronik tebligat hizmetinden yararlanabilmeleri için mümkün olan çalışmaları yapar.

(10) Kendisine zorunlu olarak elektronik yolla tebligat yapılması gereken ancak elektronik tebligat adresi edinmeyen muhatapların MERSİS’te kayıtlı olan tebligat adreslerine, elektronik tebligat adresi edinmeleri için başvuruda bulunmaları konusunda MERSİS’ten sorumlu kurum tarafından bildirim yapılır.

Elektronik tebligat hizmetlerinin ücretlendirilmesi

MADDE 15 – (1) İdare, bu Yönetmelikte sayılan hizmetlerin karşılığında alacağı bedele ilişkin ücret tarifesini Kanun hükümleri çerçevesinde belirleyerek resmî internet sayfasında yayımlar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Uygulanacak hükümler

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde niteliğine uygun düştüğü ölçüde 25/1/2012 tarihli ve 28184 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik ile Kayıtlı Elektronik Posta Sistemine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, ikinci ve üçüncü fıkrası ile 13 üncü maddesinin yedinci fıkrası ve 14 üncü maddesinin onuncu fıkrası 19/1/2013 tarihinde, diğer hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Adalet Bakanı yürütür.

21 Kas 2021 Mert Akgün Yönetmelikler

BİNALARDA ENERJİ PERFORMANSI YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

19 Şubat 2011 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 27851

YÖNETMELİK

Bayındırlık ve İskan Bakanlığından:

BİNALARDA ENERJİ PERFORMANSI YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

5/12/2008 tarihli ve 27075 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliğinin 26/A maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(3) Enerji kimlik belgesi düzenlemek üzere yetki belgesi almış olan ve meslek odalarından alınmış Serbest Müşavir Mühendis belgesine sahip bulunan mühendisler veya mimarlar veyahut bünyesinde bu vasıfları haiz mühendis veya mimar bulunduran tüzel kişiler, yeni yapılacak olan binalara Enerji Kimlik Belgesi Vermeye Yetkili Kuruluş sayılır.”

MADDE 2 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Bayındırlık ve İskân Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
5/12/2008	27075
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
1-	1/4/2010	27539
2-	30/6/2010	27627

21 Kas 2021 Mert Akgün Yönetmelikler

İHRACATA YÖNELİK DEVLET YARDIMLARI KAPSAMINDA DESTEKLEME VE FİYAT İSTİKRAR FONUNDAN YAPILAN ÖDEMELERE İLİŞKİN USUL VE ESASLAR

19 Mart 2011 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 27879

YÖNETMELİK

Başbakanlık (Dış Ticaret Müsteşarlığı)’tan:

İHRACATA YÖNELİK DEVLET YARDIMLARI KAPSAMINDA DESTEKLEME VE FİYAT İSTİKRAR FONUNDAN YAPILAN ÖDEMELERE İLİŞKİN USUL VE ESASLAR

HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonundan yapılan ihracata yönelik devlet yardımlarının harcanmasına ilişkin iş ve işlemlerin, belgelendirilmesi, muhasebeleştirilmesi, belgelerin muhafazası ve ibrazı, raporlanması, kontrolü ile İhracatı Geliştirme Etüd Merkezi/Türkiye İhracatçılar Meclisi/İhracatçı Birlikleri; Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı ile Dış Ticaret Müsteşarlığı tarafından görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşların denetimine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonundan ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında yapılan ödemelere ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 9/12/1994 tarihli ve 4059 sayılı Hazine Müsteşarlığı ile Dış Ticaret Müsteşarlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun ek 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) DFİF: Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonunu,

b) Genel Müdürlük: İhracat Genel Müdürlüğünü,

c) İncelemeci kuruluş: İhracatı Geliştirme Etüd Merkezi/Türkiye İhracatçılar Meclisi/İhracatçı Birlikleri; Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı ile Dış Ticaret Müsteşarlığı tarafından görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşları,

ç) Kanun: 9/12/1994 tarihli ve 4059 sayılı Hazine Müsteşarlığı ile Dış Ticaret Müsteşarlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunu,

d) Muhasebe birimi: Müsteşarlığın bağlı olduğu muhasebe birimini,

e) Müsteşarlık: Dış Ticaret Müsteşarlığını,

f) TCMB: Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası idare merkezini ve şubelerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Destek Ödemelerine İlişkin Genel Hükümler

Başvuru

MADDE 5 – (1) İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında DFİF ile ilgili yetki ve görevler ile her türlü işlemler Müsteşarlık tarafından yürütülür. Müsteşarlık bu kapsamdaki ödemelere ilişkin iş ve işlemleri Kanunun ek 3 üncü maddesinde belirtilen incelemeci kuruluşlar vasıtasıyla da gerçekleştirebilir.

(2) Müsteşarlık tarafından, destek ödemelerine ilişkin iş ve işlemlerin doğrudan Müsteşarlıkça yürütülmesinin öngörüldüğü hallerde, destekten yararlanmak isteyen başvuru sahipleri, Genel Müdürlüğe 27/12/1994 tarihli ve 94/6401 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İhracata Yönelik Devlet Yardımları Kararı ile bu kararlara dayanılarak hazırlanan alt düzenleyici işlemlerde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde başvurur.

(3) Müsteşarlık tarafından, destek ödemelerine ilişkin iş ve işlemlerin Kanunun ek 3 üncü maddesinde belirtilen incelemeci kuruluşlar vasıtasıyla yapılmasının öngörüldüğü hallerde, destekten yararlanmak isteyen başvuru sahipleri, bu kurum ve kuruluşlara ikinci fıkrada yer alan mevzuatta belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde başvurur.

İnceleme

MADDE 6 – (1) 5 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca Genel Müdürlüğe yapılan başvuruya istinaden Genel Müdürlük tarafından, aynı fıkrada yer alan mevzuatta belirtilen usul ve esaslar kapsamında bilgi ve belge kontrolü gerçekleştirilerek gerekli inceleme yapılır. Anılan mevzuata uygun olan başvurulara ilişkin destek ödemelerinden yararlanacak hak sahipleri ile destek tutarları Maliye Bakanlığı ve/veya Sosyal Güvenlik Kurumundan temin edilen ve borç durumunu gösteren belgeler de dikkate alınmak suretiyle tespit edilerek bu tespite istinaden düzenlenen bilgi formları ve/veya inceleme fişleri yazı ekinde TCMB’ye gönderilir. Ayrıca bu bildirimlerde yer alan bilgiler, haftalık olarak bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 DFİF Ödemelerine İlişkin Tahakkuk Listesine iki nüsha halinde işlenerek bir nüshası TCMB’ye gönderilir.

(2) 5 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca incelemeci kuruluşlara yapılan başvuruya istinaden incelemeci kuruluşlar tarafından, aynı maddenin ikinci fıkrasında yer alan mevzuatta belirtilen esas ve usuller kapsamında bilgi ve belge kontrolü gerçekleştirilerek gerekli inceleme yapılır. Anılan mevzuata uygun olan başvurulara ilişkin destek ödemelerinden yararlanacak hak sahipleri ile destek tutarları Maliye Bakanlığı ve/veya Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan temin edilen ve borç durumunu gösteren belgeler de dikkate alınmak suretiyle tespit edilerek bu tespite istinaden düzenlenen bilgi formları ve/veya inceleme fişleri yazı ekinde TCMB’ye gönderilir. Ayrıca TCMB’ye gönderilen bildirimlerde yer alan bilgiler, haftalık olarak bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 DFİF Ödemelerine İlişkin Tahakkuk Listesine işlenerek üç nüsha halinde hazırlanır ve imzalandıktan sonra iki nüshası Genel Müdürlüğe sunulur.

Belgelerin muhafazası ve sorumluluk

MADDE 7 – (1) 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen mevzuat uyarınca destek ödemesi başvurusunda istenilen tüm bilgi ve belgeler başvuru yapılan kurum veya kuruluşlarda muhafaza edilir.

(2) İncelemeci kuruluşlar ile görevlileri; destek başvurusu işlemlerine ait tüm bilgi ve belgeleri denetimle görevlendirilmiş olanlara ibraz etmek, görevin sağlıklı yapılmasını sağlayacak önlemleri almak ve her türlü yardım ve kolaylığı göstermekle yükümlüdür.

Harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisi

MADDE 8 – (1) İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında DFİF’ten yapılan ödemelerde; harcama yetkilisi Genel Müdürlük harcama yetkilisi, gerçekleştirme görevlisi Genel Müdürlükte destek ödemesiyle ilgili daire başkanlarıdır.

Tahakkuk listesi ve harcama talimatı

MADDE 9 – (1) Gerçekleştirme görevlisi tarafından, incelemeci kuruluşlarca düzenlenerek Genel Müdürlüğe sunulan tahakkuk listelerinin bu Yönetmelik kapsamında tam ve eksiksiz doldurulduğuna ilişkin kontroller yapılır ve tahakkuk listeleri imzalanarak TCMB’ye gönderilir. Tahakkuk listelerinin kontrolünde başka bilgi ve belge aranmaz. Ancak, Genel Müdürlük tarafından gerek görülmesi halinde tahakkuk listelerinin düzenlenmesine dayanak teşkil eden bilgi ve belgeler incelemeci kuruluşlardan talep edilebilir. İncelemeci kuruluşlar bu belgeleri ibraz etmekle yükümlüdür.

(2) Birinci fıkrada belirtilen tahakkuk listelerinde yer alan bilgilere istinaden tanzim edilen harcama talimatı, yapılacak destek ödemeleri için eksiksiz olarak düzenlenerek harcama yetkilisi tarafından imzalanır.

Ödeme

MADDE 10 – (1) 6 ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca Genel Müdürlük tarafından düzenlenerek TCMB’ye gönderilen bilgi formları ve/veya inceleme fişleri ile tahakkuk listelerinde yer alan hak sahipleri ve destek tutarları TCMB tarafından kontrol edilerek, Genel Müdürlükten hak sahiplerine ödenecek nihai destek tutarının DFİF hesaplarına aktarılması talep edilir.

(2) 6 ncı maddenin ikinci fıkrası uyarınca incelemeci kuruluşlarca düzenlenerek TCMB’ye gönderilen bilgi formları ve/veya inceleme fişleri ile Genel Müdürlük tarafından TCMB’ye gönderilen tahakkuk listelerinde yer alan hak sahipleri ve destek tutarları, TCMB tarafından kontrol edilerek Genel Müdürlükten hak sahiplerine ödenecek nihai destek tutarının DFİF hesaplarına aktarılması talep edilir.

(3) TCMB’nin talebi üzerine, gerçekleştirme görevlisi tarafından imzalanan ödeme emri belgesi, harcama yetkilisince imzalanmadan önce, harcama talimatı, ödenek durum bilgisi cetveli ve tahakkuk listesiyle birlikte Müsteşarlık Strateji Geliştirme Daire Başkanlığına gönderilir. Strateji Geliştirme Daire Başkanlığınca anılan belgelerin, yılı bütçe ödeneklerine uygunluğu ve maddi hata yönünden kontrolü yapılır, uygun görülen ödeme emri belgesi ve bu belgenin ekinde yer alan belgeler Genel Müdürlüğe gönderilir.

(4) Strateji Geliştirme Daire Başkanlığınca yılı bütçe ödeneklerine uygunluğu ve maddi hata yönünden kontrolü yapılan ödeme emri belgesi ilgili harcama yetkilisi tarafından imzalanır ve harcama talimatı, ödenek durum bilgisi cetveli ve tahakkuk listesiyle birlikte muhasebe birimine gönderilir. Ödeme emri belgesinde yer alan tutar muhasebe birimi tarafından TCMB nezdinde bulunan DFİF hesabına aktarılır.

(5) TCMB tarafından, kontrolü yapılmış tahakkuk listelerine göre hak sahiplerine ödeme yapılır.

Muhasebeleştirme

MADDE 11 – (1) Muhasebeleştirme işlemi Müsteşarlığın bağlı olduğu muhasebe birimi tarafından gerçekleştirilir.

(2) TCMB tarafından, DFİF hesabına ilişkin gelir ve gider hesap bilgileri aylık raporlar halinde Genel Müdürlüğe bildirilir.

Raporlama

MADDE 12 – (1) DFİF’ten ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında yapılan ödemelere ilişkin Genel Müdürlük tarafından yıllık faaliyet raporu düzenlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Mali sorumluluk

MADDE 13 – (1) DFİF’ten yapılan destek ödemelerine ilişkin olarak, Türkiye İhracatçılar Meclisi/İhracatçı Birlikleri; Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı ile Müsteşarlıkça görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşlar; hak sahipleri ve destek tutarları ile buna ilişkin bilgi formları ve/veya inceleme fişlerinin TCMB’ye, tahakkuk listelerinin ise Genel Müdürlüğe, 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen mevzuata uygun olarak düzenlenerek sunulmasına yönelik olarak Müsteşarlığa karşı mali açıdan sorumludur.

(2) DFİF’ten ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında verilen krediler ile yapılan fazla ve/veya yersiz ödemeler amme alacağı sayılır. İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında verilen krediler ile fazla ve/veya yersiz ödemeler, öncelikle kredi ve/veya destek ödemesi yapılan hak sahiplerinden 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde geri alınır. İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında verilen krediler ile fazla ve/veya yersiz ödemelerin bu suretle tahsil edilememesi halinde, bu krediler ve destek ödemeleri Türkiye İhracatçılar Meclisi/İhracatçı Birlikleri; Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı ile Müsteşarlıkça görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşlar nezdinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir.

İnceleme ve denetim

MADDE 14 – (1) Müsteşarlık tarafından, ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında DFİF’ten yapılan destek ödemelerine ilişkin olarak incelemeci kuruluşlar nezdinde inceleme ve denetimler yapılır. Denetimlerin Dış Ticaret Kontrolörleri Kurulunca yapılması esastır.

Yetki

MADDE 15 – (1) Müsteşarlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin gerekli düzenlemeleri yapmaya ve önlemleri almaya, uygulamada ortaya çıkacak özel ve zorunlu durumları inceleyip sonuçlandırmaya, 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen mevzuat uyarınca bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde ödenen destek miktarını her türlü kamu alacağına karşılık mahsup etmeye ilişkin tedbirleri almaya yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik 25/2/2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakan yürütür.

EK-1

DFİF ÖDEMELERİNE İLİŞKİN TAHAKKUK LİSTESİ

(Liste Karar bazında düzenlenecektir.)

TARİH:

LİSTE NO: (…/…)

HAZIRLAYAN İDARE (*):

Sıra No

Hak Sahibinin

Hak Sahibince İletilenBaşvuru Belgesinin Giriş

Hazırlayanİdarenin Adı

TCMB’ye İletilenBildirimin (**)

TCMB’ye Bildirilen Ödeme Tutarı

Destek/ÜrünTürü***

Karar No:

Ülke

Şehir

Sektör

Adı-Soyadı / Ticari Ünvanı

Vergi KimlikNumarasıTC Kimlik No

Tarihi

Numarası

Şube Adı

Tarihi

Numarası

ABD Doları

ANA SAYFA TOPLAMI

ARA TOPLAM

GENEL TOPLAM

Yukarıda beyan edilen bilgilerin doğruluğu tasdik olunur.Bilgiler idaremizde yer almakta olan belgelere dayanmaktaolup, bu belgeler talep edildiğinde denetim mercilerinesunulacaktır. Tahakkuk Listesini Düzenleyen İdarenin YetkilisiAdı ve Soyadı: Unvanı: T.C. Kimlik Numarası: Tarih: İmza

Gerçekleştirme GörevlisiListe Kontrolü Yapılmıştır

* Hazırlayan idare (DTM, İGEME, TİM, İhracatçı Birikleri; TTGV)

** DTM veya destek ödemesi ile görevlendirilen kurum veya kuruluş tarafından yapılan bildirim

*** Desteğin adı (Ofis-Mağaza, Marka, Fuar, Eğitim gibi) veya ürünün türü (Patates, Narenciye gibi) yazılacaktır.

21 Kas 2021 Mert Akgün Yönetmelikler

BİTKİSEL ATIK YAĞLARIN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

Resmi Gazete Tarihi: 19.04.2005 Resmi Gazete Sayısı: 25791 BİTKİSEL ATIK YAĞLARIN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİBİRİNCİBÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Genel İlkelerAmaçMadde 1 —Bu Yönetmeliğin amacı, bitkisel atık yağların üretiminden bertarafına kadar, çevreye zarar verecek şekilde doğrudan veya dolaylı bir biçimde alıcı ortama verilmesinin önlenmesini, bu atık yağların yönetiminde gerekli teknik ve idari standartların oluşturulmasını, geçici depolama, geri kazanım ve bertaraf tesislerinin çevreyle uyumlu yönetimi için buna yönelik prensip, politika ve programların belirlenmesi amacıyla hukuki ve teknik esasların düzenlenmesini sağlamaktır. KapsamMadde 2 —Bu Yönetmelik; bitkisel atık yağların geçici depolanması, toplanması, taşınması, geri kazanılması, bertarafı, ticareti, ithalat ve ihracatı ile transit geçişine ilişkin yasak, sınırlama ve yükümlülükleri, alınacak önlemleri, yapılacak denetimleri, tabi olunacak hukuki ve cezai sorumlulukları düzenler. Yemlik yağların kullanımına ilişkin esaslar, bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır. DayanakMadde 3 — (Değişik:RG-5/11/2013-28812) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8, 11 ve 12 nci maddeleri ile 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (i) bentlerine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMadde 4 —Bu Yönetmelikte geçen; (Değişik:RG-5/11/2013-28812) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını, Bitkisel Yağ: Bitkisel kökenli ve kullanım amacına uygun olarak piyasaya arz edilen gıda yağlarını, Ham Yağ: Bitkisel yağlı tohumlardan veya meyvelerden muhtelif fiziksel ve kimyasal işlemlerle elde edilen yağ ürününü, Yemeklik Bitkisel Yağ Üreticisi: Gıda için kullanım amacına uygun olarak yağ üreten tesisleri işleten veya bu yağları ithal eden gerçek ve tüzel kişileri, Atık Yağ Üreticisi: Bitkisel atık yağ oluşmasına neden olan, kaynağın bilinmemesi durumunda ise bu tür atıkları mülkiyetinde bulunduran gerçek ve tüzel kişileri, Bitkisel Atık Yağ: Rafine sanayinden çıkan soap-stock’ları, tank dibi tortuları, yağlı toprakları, kullanılmış kızartmalık yağları, çeşitli tesislerin yağ tutucularından çıkan yağları ve kullanım süresi geçmiş olan bitkisel yağları, Atık Yağ: Bitkisel atık yağları, Soap-Stock: Bitkisel ham yağların rafinasyonunda serbest yağ asitlerinin kostik ile nötralizasyonu ve yıkama sonrasında ayrıştırılan yan ürünü, Kullanılmış Kızartmalık Yağlar: Yüksek sıcaklık altında okside olmuş, tekrar kullanımı sağlık açısından uygun olmayan kızartma yağlarını, Tank Dibi Tortu: Yağ üreten tesislerin ham bitkisel yağ depolarında dibe çöken ve yağ ihtiva eden tortuları, Yağlı Toprak: Yemeklik bitkisel yağ rafinasyonu sonucu ortaya çıkan yağlı toprakları, Bertaraf: 14/3/2005 tarihli ve 25755 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği veya 14/3/1991 tarihli ve 20814 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında nihai bertaraf işlemlerini, (Değişik:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾Geri Kazanım: Atık yağların, Bakanlıktan çevre lisansı almış geri kazanım tesisleri tarafından toplanarak endüstride kullanılacak yarı mamul (külçe sabun, stearin, kimya sanayinde kullanılacak hammadde ve benzeri) ve ürün (sabun, biyodizel ve benzeri) elde edilmesi işlemlerini, Ürün: Atık yağların işlenmesi ve çeşitli katkılarla karıştırılması sonucu oluşan ve standardı olan nihai maddeyi, Rafinasyon: Ham yağların rafine edilerek, ulusal veya uluslararası standartlar ile şartnamelere uygun yemeklik bitkisel yağ elde edilmesi işlemlerini, Toplayıcı: Lokanta, restoran, yemek fabrikaları, otel, motel, yemekhaneler, turistik tesisler, tatil köyleri gibi yerlerden kullanılmış kızartmalık yağ toplayacak gerçek ve tüzel kişileri, Geçici Depolama: Atık yağların geri kazanımı veya bertarafından önce tesis sahasında veya ayrı bir alanda bu Yönetmelikteki teknik koşullara göre belirli bir süre depolanmasını, Ulusal Atık Taşıma Formu: Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin ekinde bulunan taşıma formlarını, (Mülga:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾Lisans: Akreditasyon: Laboratuvarların, muayene ve belgelendirme kuruluşlarının ulusal veya uluslararası kabul görmüş teknik kriterlere göre çalıştığının değerlendirilmesi ve yeterliliğinin onaylanması ve düzenli aralıklarla denetlenmesi işlemini, Sabun: Yağ asitlerinin alkali hidroksitler ile reaksiyonu sonucunda elde edilen genellikle temizleyici olarak kullanılan ürünleri, Biyodizel : Her türlü biyolojik orjinli yağların bir katalizatör eşliğinde kısa zincirli bir alkol ile (metanol veya etanol) reaksiyonu sonucunda açığa çıkan ve yakıt olarak kullanılan ürünü, (Ek: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾Çevre Lisansı:29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelikte düzenlenen lisansı, (Ek: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾(Değişik: RG-5/11/2013-28812) Taşıma Lisansı: Atık yağ taşımacılığı yapmak isteyen gerçek ve tüzel kişilerin firma ve araçları için alması gereken belgeyi, ifade eder. Genel ilkelerMadde 5 —Atık yağların yönetimine ilişkin ilkeler şunlardır: a) Atık yağların ithali yasaktır. İhracatı ve transit geçişiyle ilgili kurallar Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümlerine tabidir. b) Atık yağların kaynakta azaltılması ve geri kazanılması esastır. Geri kazanıma uygun olmayan atık yağlar bu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda bertaraf edilir. c) Atık yağlar ile bu yağların işlenmesi sonucu oluşan atıkların çevreye zarar verecek şekilde depolanması, taşınması, doğrudan veya dolaylı bir biçimde yüzey suları ile yeraltı suyuna, denizlere, kanalizasyona, drenaj sistemleri ile toprağa verilmesi ve mevcut düzenlemeler ile belirlenen sınır değerleri aşarak hava kirliliğine neden olacak şekilde yakılması yasaktır. d) Kullanılmış kızartmalık yağların doğrudan veya dolaylı olarak yemeklik yağlara, ham yağlara, mineral yağlara karıştırılması ve doğrudan yakıt olarak kullanılması yasaktır. e) Atık yağların kaynakta ayrı depolanması esastır. f) Atık yağların yarattığı çevresel kirlenme ve bozulmadan doğan zararlardan dolayı, atık yağ üreticileri, toplayıcıları, taşıyıcıları, geri kazanım ve bertarafçıları kusur şartı aranmaksızın sorumludur. g) Bitkisel yağların rafinasyonu sonucu ortaya çıkan yağlı topraklar, orman ve ağaçlandırma alanlarına, tarım arazilerine ve buna benzer yerlere bırakılamaz, açık alanlarda kontrolsüz olarak geçici depolanamaz, geri kazanım imkanlarının bulunmaması durumunda bertaraf edilir. h) Boşaltılmış olan toplama kapları, tank ve konteynerlerin geri kazanım tesislerinde ve geçici depolama alanlarında temizlenmesi zorunludur. ı)Atık yağlar, toplama (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisanslı geri kazanım tesisleri ile geçici depolama izni almış toplayıcılar tarafından toplanır. Bunun dışındaki gerçek ve tüzel kişiler tarafından atık yağlar toplanamaz, alınıp satılamaz. j) Atık yağlar ile kontamine olmuş bitkisel yağlar, atık yağ olarak değerlendirilir ve bu Yönetmelik hükümlerine göre geri kazanılır veya bertaraf edilir. k) Kullanılmış kızartmalık yağ üreten lokanta, yemek fabrikaları, otel, motel, yemekhaneler, turistik tesisler ve tatil köyleri ile diğer benzeri tesisler, bu yağların toplanması için (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisanslı geri kazanım tesisleriyle veya toplayıcılarla yıllık sözleşme yapmakla yükümlüdürler. Bu yağların ücretsiz olarak geri kazanımcıya veya toplayıcılara teslim edilmesi esastır. l) Atık yağların toplanması, geçici depolanması, geri kazanımı veya bertarafı uzman kişilerce yapılır. Bu hususlarda, ilgili tesislerde konu hakkında uzmanlaşmış teknisyen ve mühendis bulundurulur. m) Atık yağların yönetiminden kaynaklanan her türlü çevresel zararın giderilmesi için yapılan harcamalar kirleten öder prensibine göre atıkların yönetiminden sorumlu olan gerçek ve tüzel kişiler tarafından karşılanır. Atık yağların yönetiminden sorumlu kişilerin çevresel zararı durdurmak, gidermek ve azaltmak için gerekli önlemi almaması veya bu önlemlerin yetkili makamlarca doğrudan alınması nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılan gerekli harcamalar 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre atık yağların yönetiminden sorumlu olanlardan tahsil edilir. İKİNCİBÖLÜMGörev, Yetki ve YükümlülüklerBakanlığın görev ve yetkileriMadde 6 —Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasına yönelik işbirliğini ve koordinasyonu sağlamak, atık yağ yönetim planlarını hazırlamak, atık yağ geri kazanım tesislerini düzenli olarak denetlemek, ulusal atık taşıma formunu oluşturmak, toplama ve bertaraf (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisansı vermekle görevli ve yetkilidir. Mülki amirlerce alınacak tedbirlerMadde 7 —Mahallin en büyük mülki amiri; a) Belediyelerin yetki alanı dışında bulunan kullanılmış kızartmalık yağ üreten atık üreticilerini belirleyerek bunların toplama (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisansı almış geri kazanım tesisleriyle veya geçici depolama izni verilen toplayıcılarla yıllık sözleşme yapmalarını sağlamak, sözleşme yapmayanlara gerekli cezai işlemi uygulamakla, b) Geçici depolama alanlarının 17 nci madde ve Ek-1’de verilen teknik özelliklere göre kurulmasını sağlamak, bunlara 23 üncü maddeye göre izin vermek, izin verilen ve izni iptal edilen depolama alanlarını Bakanlığa bildirmekle, c) Bu Yönetmelik kapsamına giren atık yağ geri kazanım tesislerini tespit ederek toplama (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisansı almak üzere Bakanlığa müracaat etmelerini sağlamakla, d) Geri kazanım tesislerini ve geçici depolama alanlarını düzenli olarak denetlemekle, e) (Değişik:RG-5/11/2013-28812)Atık yağ taşıma lisansı vermekle ve lisans verilen kişi ve işletmelerin faaliyetlerini denetlemekle, f) Belediyelerden, atık yağ üreticilerinden, toplayıcılardan, geri kazanım tesislerinden alınacak bilgileri ve ulusal atık taşıma formlarını değerlendirerek, ilde oluşan atık yağ miktarlarını, geri kazanılan ve bertaraf edilen miktarları yıllık olarak Bakanlığa bildirmekle, ilgili hususlarda gerekli tedbirleri alır. Belediyelerce alınacak tedbirlerMadde 8 —Büyükşehir belediyeleri ve belediyeler; a) Yetki sahasında bulunan lokantalar, sanayi mutfakları, oteller, tatil köyleri, motel ve yemekhaneler, hazır yemek üretimi yapan firmalar ile diğer yerlerde gerekli denetimleri yaparak kullanılmış kızartmalık yağların kanalizasyona dökülmesini önlemekle, b) Sınırları dahilinde kullanılmış kızartmalık yağ üreten işletmelerin (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisanslı geri kazanım tesisleriyle veya valilikten geçici depolama izni almış toplayıcılarla yıllık sözleşme yapmalarını sağlamak, buna ilişkin kayıtları ilgili valiliğe bildirmek, sözleşme yapmayanlara gerekli cezai işlemi uygulamakla, c) 2008 yılından itibaren kullanılmış kızartmalık yağların hanelerden toplanması için gerekli sistemi kurmak, halkı bu konuda bilgilendirerek atık yağ toplama faaliyetlerini 2008 yılı itibariyle başlatmakla, ilgili hususlarda gerekli tedbirleri alır. Yemeklik bitkisel yağ üreticilerinin yükümlülükleriMadde 9 —Yemeklik bitkisel yağ üreticileri; a) Kızartmalık yağ ambalajlarının etiketlerinde Ek-2’de yer alan çevre bilgisine yer vermekle, b) Piyasaya sürülen kızartmalık yağ miktarlarını yıllık olarak Bakanlığa bildirmekle, c) Atık yağları taşıma lisanslı araçlarla geri kazanım veya bertaraf tesisine göndermekle, d) Kullanılmış kızartmalık yağların düzenli olarak toplanması amacıyla halkın eğitimi ve bilinçlendirilmesine yönelik çalışmaları desteklemekle, yükümlüdürler. Atık yağ üreticisinin yükümlülükleriMadde 10 —Atık yağ üreticileri; a) Atık yağları diğer atık madde ve çöplerden ayrı olarak biriktirmekle, b) Faaliyetleri sonucu oluşan atık yağların biriktirilmesi için sızdırmaz, iç ve dış yüzeyleri korozyona dayanıklı bidon, konteyner ve tank gibi toplama kaplarını kullanmakla, c) Atık yağları (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisanslı taşıyıcılarla lisanslı geri kazanım veya bertaraf tesislerine göndermekle, d) Atık yağ sevkıyatında ulusal atık taşıma formu kullanmak ve her taşımadan sonra bunların bir kopyasını ilgili valiliğe göndermek, bu belgeleri beş yıl süreyle tesiste muhafaza etmekle, e) (Değişik:RG-5/11/2013-28812)Geri kazanım veya bertaraf tesisleriyle olabilecek uyuşmazlıkları ilgili çevre ve şehircilik il müdürlüğüne bildirmek, uyuşmazlık giderilinceye kadar uyuşmazlığa konu olan atık yağları kendi depolarında muhafaza altında bulundurmakla, yükümlüdürler. Atık yağ geri kazanım tesisi işletmecilerinin yükümlülükleriMadde 11 —Atık yağ geri kazanım tesisi işletmecileri; a) Bakanlıktan atık yağ toplama (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisansı almakla, b) Faaliyetlerine ilişkin raporlarını yıllık olarak ilgili valiliğe göndermekle, c) Atık yağın tesise kabul kriterlerini belirlemek, atık yağın taşıma formunda belirtilen atık tanımına uygunluğunu tespit etmekle, d) Kullanılmış kızartmalık yağların toplanması için geri kazanım tesisleri dışında kurulacak geçici depolama alanlarını, bu Yönetmeliğin 17 nci maddesine göre kurmak, bu alanlar için 23 üncü maddeye göre geçici depolama izni almakla, e) Tesise getirilen atık yağların analizini yaparak üretici beyanına uygunluğunu tespit etmek, atık yağın uygun bulunması halinde ulusal atık taşıma formunu imzalayarak teslim almak ve atık taşıma formlarının bir nüshasını her taşımadan sonra ilgili valiliğe göndermekle, f) Tesise kabul edilen atık yağları ayrı depolamakla, g) Personeline geri kazanım faaliyetlerinin gerektirdiği nitelikte eğitim vermek, acil durum planlarını hazırlamak, atık yönetimiyle ilgili işletme kayıtlarını tutmak ve bu kayıtları beş yıl süreyle tesiste bulundurmakla, h) Geri kazanım işlemleri sonucunda ortaya çıkan atıkları ve bunlarla kontamine olmuş malzemeleri bertaraf etmek veya ettirmek, buna ilişkin harcamaları karşılamakla, ı)Taşıma formu ve lisans belgesi olmayan taşıyıcılarla getirilen atık yağları tesise kabul etmemek ve durumu ilgili valiliğe bildirmekle, j) Toplayıcıyla olan sözleşme iptallerini ilgili valiliğe bildirmekle, k) Tesise giren atık yağlara ait ulusal atık taşıma formu ve sevk irsaliyeleri ile çıkan yarı mamul ve ürünlere ait satış faturaları ve mevzuata uygun gerçekleştirilen bertaraf kayıtlarının Sanayi Odaları veya Ticaret ve Sanayi Odaları tarafından değerlendirilerek girdiler ve çıktılar yönünden biyodizel üretim tesisleri için altı aylık, diğer tesisler için yıllık toplamları gösteren onaylı belgeyi Bakanlığa sunmakla, l) Bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin (b) bendinin denetlenmesi amacıyla ürün analizlerini altı aylık dönemlerde Bakanlığın uygun göreceği akredite bir laboratuvarda yaptırmak, bu amaçla numunelerin ilgili valiliğin gözetiminde laboratuvar sorumlusu tarafından alınmasını sağlamak ve analiz sonuçlarını Bakanlığa ulaştırmakla, yükümlüdürler. Kullanılmış kızartmalık yağ toplayıcılarının yükümlülükleriMadde 12 —Kullanılmış kızartmalık yağ toplayıcıları; a) Geçici depolama alanlarını 17 nci madde ve Ek-1’de ki teknik özelliklere göre kurmakla, b) Kurulacak geçici depolama alanları için 23 üncü madde gereğince valilikten izin almakla, c) Geri kazanım tesisleriyle sözleşme yapmak, geçici depolama izni müracaatlarında bu sözleşmeyi valiliğe ibraz etmekle, d) Sözleşme yaptıkları lokanta, yemek fabrikaları, otel, motel, yemekhaneler, turistik tesisler ve tatil köyleri gibi toplama noktalarına biriktirme bidon ve konteynerlerini temin etmekle, e) Boşaltılan taşıma araçlarını, bidon ve konteynerleri her defasında temizlemek, temizlenmeyen biriktirme kaplarını toplama noktalarına dağıtmamak, temizleme işleminden kaynaklanan yıkama sularını doğrudan kanalizasyona vermemekle, f) Toplanan ve geri kazanım tesisine sevk edilen kullanılmış kızartmalık yağ miktarlarını aylık olarak ilgili valiliğe bildirmekle, g) Geri kazanım firmasıyla ortaya çıkacak anlaşmazlıklar ve sözleşme iptalleri hakkında valiliğe bilgi vermekle, yükümlüdürler. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMAtık Yağların TaşınmasıAtık yağların taşınmasıMadde 13 — (Değişik: RG-5/11/2013-28812) Atık yağların taşınmasına ilişkin hususlar Bakanlıkça diğer düzenleyici işlemler ile belirlenir. Atık yağ taşıyıcılarının lisans alma zorunluluğuMadde 14 — (Mülga: RG-5/11/2013-28812)Araçlarda ulusal atık taşıma formu bulundurma zorunluluğuMadde 15 — (Mülga: RG-5/11/2013-28812)DÖRDÜNCÜ BÖLÜMGeri Kazanım Tesisleri ve Geçici Depolama AlanlarıGeri kazanım tesisleriMadde 16 —Atık yağ geri kazanım tesislerinin özellikleri ve yapılacak uygulamalar; a) Tesiste giriş bölümü, atık kabul ünitesi, atık yağ geçici depolama alanı, prosese uygun fiziksel, kimyasal veya biyolojik arıtma tesisi bulunması zorunludur. Tesis prosesi ve temizleme işlemlerinden kaynaklanan atık sular doğrudan kanalizasyona verilmez. b) Atık yağlardan elde edilen ürünlerin ulusal veya uluslararası standartları sağladığının sürekli olarak izlenmesi için, bu Yönetmelik kapsamındaki atık yağları hammadde olarak kullanacak geri kazanım tesislerinde akredite edilmiş bir laboratuvar bulunur, bulunmaması halinde bu ihtiyaç bir başka akredite laboratuvardan karşılanır. c) Tesise getirilen atık yağlardan laboratuvar sorumlusu tarafından numune alınır. Tank içinde gelen atık yağlar, numune almadan önce homojen hale getirilir. Bidonlarla getirilen atık yağlardan bidon başına numune alınır. Numuneler geri kazanım işlemleri tamamlanıncaya kadar muhafaza edilir. d) Araçlardan atık yağ boşaltıldıktan sonra her defasında araç ile buna bağlı tank veya kasa ve bidonlar yıkanır. Bu iş için tesiste gerekli altyapı oluşturulur. Temizlenmeyen tank, kasa ve toplama bidonları tekrar kullanılmaz ve bu bidonlar toplama noktalarına dağıtılmaz. e) Tesiste taşıma araçlarının, bidon ve konteynerlerin temizlenmesi için bir yıkama ünitesi bulundurulur. f) Tesiste kokuya karşı önlem alınacaktır. g) Tesiste yangına karşı köpüklü yangın söndürme ve sulu tank soğutma sistemleri bulunur. Tesiste görevli tüm personel; acil durum, yanıcı, patlayıcı maddelerin özellikleri ile potansiyel tehlikeler, yangınla mücadele ve ilk yardım konularında eğitilir. Ayrıca ilgili personel kendi görev alanlarında, belirli aralıklarla tekrarlanan uygulamalı eğitime tabi tutulur. h) Atık yağ taşıyan borular, sızma veya herhangi bir nedenle akmaya karşı koruma altına alınır. Atık yağ taşıyan borular temiz su taşıyanların altında bulunur. Pompa basınçları boruların hasar görmeyeceği şekilde tasarlanır ve ayarlanır. ı)Sahada toplanan yağmur suları, yıkama ve benzeri atık sular ayrı olarak toplanarak, 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde yer alan sınır değerlere uygun şekilde arıtılır. j) Tesis içinde meydana gelebilecek döküntü ve sızıntıları önlemek amacıyla yeterli miktarda emici malzeme bulundurulur ve bu malzemeler tesis içinde uygun noktalarda kolay kullanımı sağlayacak şekilde depolanır. Kullanılmış emici malzemeler özelliklerine göre ilgili mevzuat kapsamında bertaraf edilir. k) Tesisin çevresi koruma altına alınarak, giriş ve çıkışın denetlenmesi amacıyla etrafı çit veya duvarla çevrilir. l) Tesis içi geçici depolama alanları için 17 nci madde hükümlerine uyulur. m) Geri kazanım tesislerinde paratoner ve topraklama sistemi bulunur. Geçici depolama alanlarıMadde 17 —Geçici depolama alanları, geri kazanım tesislerinde hammadde olarak atık yağların kabul edildiği ve proses atıklarının biriktirildiği depolama tanklarından oluşan alanlardır. Bu tür alanlar bitkisel yağ rafinerilerinde proses atıklarının ve yan ürünlerin biriktirildiği yerlerdir. Geri kazanım veya rafineri tesislerinde bulunan geçici depolama alanları için ilgili valilikten izin alınması zorunlu değildir. Rafinerilerin geçici depolama alanlarında biriktirilen soap-stock, tank dibi tortular, yağlı topraklar ile çeşitli tesislerin yağ tutucularından çıkan yağlar geri kazanım veya bertaraf tesislerine bir başka yerde depolanmadan doğrudan sevk edilir. Bu atıkların tesis sahası dışında geçici depolanmasına izin verilmez. Tesis alanının atık yağ ile temasta olan kısımlarında zemin geçirimsizliğinin sağlanması gerekir. Bu amaçla betonarme zemin, epoksi boya veya benzeri tecrit malzemesi ile kaplanır. Atık kabul alanı yağmura karşı korunur. Beyaz renkte olacak depolama tanklarının üzerinde Bitkisel Atık Yağ ibaresi bulunur ve atığın cinsi tank üzerinde (soap-stock, tank dibi tortu, kullanılmış kızartmalık yağ ve benzeri) belirtilir. Bu tanklar, taşmaya neden olmayacak hacme sahip güvenlik havuzu içinde bulunur. Hacmi, en az tankın kapasitesi kadar olacak güvenlik havuzunda, güvenli boşaltmayı sağlayacak ekipman bulundurulur. Lokantalardan, yemek fabrikalarından, otellerden, motellerden, yemekhanelerden, turistik tesislerden, tatil köylerinden ve buna benzer yerlerden kullanılmış kızartmalık yağların verimli bir şekilde toplanabilmesi için, geri kazanım tesisleri dışında geçici depolama alanları kurulabilir. Bu alanların Ek-1’deki teknik özellikleri sağlaması ve işletmecilerin bu Yönetmeliğin 23 üncü maddesine göre ilgili valilikten geçici depolama izni alması gerekir. Atık yağlar, geçici depolama alanlarında üç aydan fazla süre ile depolanmaz. BEŞİNCİBÖLÜMAtık Yağlardan Muhtelif Ürünlerin Üretimi ve Atık Yağların Bertaraf EdilmesiAtık yağlardan biyodizel üretimiMadde 18 —Atık yağlardan biyodizel üretimi yapacak tesisler için aşağıdaki esaslar uygulanır: a) Atık yağlardan biyodizel üretimi yapacak tesisler, bu Yönetmelik kapsamında geri kazanım tesisi olarak değerlendirilir. b) Bu tesisler, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun teknik düzenlemelerine uygun üretim yapar ve piyasaya arz edilen ürünlere ilişkin olarak dağıtım firmalarından alınacak teslimatla ilgili belgeleri altı aylık dönemlerde Bakanlığa sunar. c) Biyodizel üretimi sonucu oluşan yan ürünlerin kullanımı ve satışı için ilgili kurumlardan izin alınması şarttır. Bu tesislere kabul edilen atık yağ miktarları ve geri kazanılamayan atıkların nasıl bertaraf edildikleri yıllık olarak ilgili valiliklere bildirilir. Atık yağlardan sabun ve diğer ürünlerin üretimiMadde 19 —Geri kazanım tesisleri, sabun üretimi için Sağlık Bakanlığından, yemlik yağ üretimi için Tarım ve Köyişleri Bakanlığından gerekli izinleri alır. Bunların dışındaki ürünlerin üretimi ve kullanımı için gerekli izinler, meri mevzuat çerçevesinde ilgili kurumlardan alınır. Standardı belirlenmemiş olan geri kazanım ürünleri ile yarı mamuller nihai tüketim maddesi olarak kullanılmaz. Bunlar sabun, kimya ve benzeri sanayilerde birincil hammaddelere ilave edilerek standardı olan ürünlere dönüştürülebilmeleri durumunda bu sektörlerde kullanılır. Atık yağların bertaraf edilmesiMadde 20 —Geri kazanım ürünlerine dönüştürülemeyen atık yağlar ile geri kazanım işlemlerinde ortaya çıkan tehlikeli nitelikli atıklar ve bunlarla kirlenmiş malzemeler ve atık yağ depolama tanklarının dip çamurları özelliklerine göre Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği, Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği veya 8/12/2001 tarihli ve 24607 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çimento Fabrikalarında Atıkların Alternatif veya Ek Yakıt Olarak Kullanılmalarında Uyulacak Genel Kurallar Hakkında Tebliğ hükümlerine göre (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ çevre lisanslı tesislerde bertaraf edilir. ALTINCI BÖLÜM(Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ Çevre Lisansı ve Geçici Depolama İzni Çevre lisansı Madde 21 — (Başlığı ile birlikte değişik: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ Atık yağları sabun veya sabun hammaddesi, biyodizel ve diğer ürünleri elde etmek amacıyla kullanan geri kazanım tesislerinin çevre lisansı alması zorunludur. Çevre lisansı alınması işlemlerinde Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır. Söz konusu Yönetmeliğin Ek-3 C sinde yer alan Teknik Uygunluk Raporunun içeriği, bu Yönetmelik kapsamında Bakanlıkça yapılacak çalışmalarla belirlenir. Bitkisel yağ rafinasyon tesisleri içinde rafinerinin kendi atıklarının değerlendirildiği ve ana tesisle entegre olarak işletilen geri kazanım üniteleri için çevre lisansı alma şartı aranmaz. Lisansın iptaliMadde 22 — (Mülga: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾Geçici depolama izniMadde 23 —(Değişik ibare: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ Çevre lisansı bulunan biyodizel üretim tesisleri, lokantalardan, yemek fabrikalarından, otellerden, motellerden, yemekhanelerden, turistik tesislerden, tatil köylerinden ve buna benzer yerlerden kullanılmış kızartmalık yağları toplayabilmek için, toplayıcıları kullanılmış kızartmalık yağ toplamaları konusunda yetkilendirebilir. Toplayıcıların bu işi yapabilmeleri için hizmet alanlarında yeterli kapasiteye sahip ve 17 nci madde ile Ek-1’de teknik özellikleri verilen geçici depolama alanlarının bulunması zorunludur. Geçici depolama alanlarına valilikçe geçici depolama izni verilir. Biyodizel üretimi yapacak geri kazanım tesisleri, 12 nci maddede belirtilen toplayıcıların tabi olduğu hükümler kapsamında, geri kazanım tesisi dışında, kendi geçici depolama alanlarını kurabilirler. Geri kazanım tesisleri bu alanlar için valilikten geçici depolama izni almakla yükümlüdür. Geri kazanım tesisleri içinde bulunan depolama alanları için izine gerek yoktur. Toplayıcılar, geri kazanım firmasıyla yapılan sözleşme, tesis projesi ve işletme planıyla geçici depolama izni için valiliğe müracaat eder. Valilik müracaatı uygun bulması durumunda geçici depolama izni verir. Geçici depolama izni süresi, geri kazanım tesisinin mevcut (Değişik ibare: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ çevre lisansı süresine göre verilir. Bu süre (Değişik ibare: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisansı süresini aşamaz. Toplayıcıya yetki veren geri kazanım tesisi veya tesislerinin (Değişik ibare: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisansı süresi dolduğunda, toplayıcının da izin süresi dolar. Benzer şekilde geri kazanım tesisi veya tesislerinin lisansı iptal edildiğinde, toplayıcının da izni ilgili valilikçe iptal edilir. Geçici depolama izni koşullarına uygun olarak faaliyette bulunmayan toplayıcının izni valilikçe iptal edilir ve bu husus anlaşmalı olduğu geri kazanım tesisine veya tesislerine bildirilir. Geçici depolama izni belgelerinde toplayıcının bağlı olduğu geri kazanım tesisinin toplama lisansı numarasının belirtilmesi zorunludur. YEDİNCİBÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerYönetmeliğe aykırılıkMadde 24 —Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında 2872 sayılı Çevre Kanunu, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu, 5272 sayılı Belediye Kanunu ve ilgili diğer mevzuatta öngörülen cezai işlemler uygulanır. Düzenleme yetkisiMadde 25 —Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak üzere her türlü alt düzenlemeyi yapmakla yetkilidir. Geçici Madde 1 —Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden altı ay içinde mevcut geçici çalışma izinli ve lisanslı olan ve bu Yönetmelik kapsamına giren atık yağ geri kazanım tesisleri, bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak Bakanlığa başvurmak ve lisanslarını yenilemek zorundadır. YürürlükMadde 26 —Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMadde 27 — (Değişik: RG-5/11/2013-28812) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür. ________ (1) Bu Yönetmelikte yapılan değişiklikler 1/4/2010 tarihinde yürürlüğe girer.Ek–1Geçici Depolama Alanlarının Teknik Özellikleri 1) Geçici depolama alanları kapalı sistem olacaktır. 2) Tesiste kantar ve atık kabul alanı bulunacaktır. 3) Bu alanlarda en az 30 ton kapasiteli kullanılmış kızartmalık yağı biriktirme tankı bulunacaktır. Bu tanklar güvenlik havuzları içinde bulunacaktır. 4)Tanklar beyaz renkte olacak ve üstünde Kullanılmış Kızartmalık Yağ ibaresi bulunacaktır. 5)Tanklar kolay temizlenebilecek özellikte ve seviye göstergeli olacaktır. 6) Geçici depolama tesisinin zemini betonarme olacaktır. 7) Toplayıcıların lisanslı toplama araçları bulunacaktır. 8) Toplama bidonları yıkama kolaylığı için çember kapaklı olacak ve yeterli sayıda bulunacaktır. 9) Boşaltılan taşıma araçlarının, bidon ve konteynerlerin temizleneceği bir yıkama ünitesi bulunacaktır. 10) Yıkama ünitesinden çıkan yağlı sular doğrudan kanalizasyona verilemez. Bu amaçla yağlı suların biriktirileceği yıkama suyu biriktirme tankı veya tankları bulunacaktır. 11) Yağlı yıkama sularının arıtımı bir başka tesiste yapılamıyorsa, bu alanda yıkama sularının arıtımının yapılacağı bir sistem bulunacaktır. 12) Dökülen yağların toplanması için yeterli miktarda emici madde bulunacaktır. 13) Yangına karşı gerekli önlemler alınacaktır. 14) Yağmur suyunun yıkama suyu ile karıştırılmaması için gerekli önlemler alınacaktır. 15) Kokuya karşı önlem alınmış olacaktır. 16) Tesisten sorumlu en az bir teknisyen sürekli olarak tesiste bulundurulacaktır. Ek–2Çevre Bilgisi 1) Kullanılmış kızartmalık yağları diğer atıklardan ayrı olarak temiz ve ağzı kapaklı bir kapta biriktiriniz. 2) Kullanılmış kızartmalık yağları, çevrenin korunması amacıyla kanalizasyona, toprağa, denize ve benzeri alıcı ortamlara dökmeyiniz. 3) Bu yağları kullanılmış kızartmalık yağ toplayıcılarına vermeye özen gösteriniz. (Mülga: RG-5/11/2013-28812)Ek–3(Mülga: RG-30/3/2010-27537)(1)Ek–4

21 Kas 2021 Mert Akgün Yönetmelikler

BİTKİ KARANTİNASI FÜMİGASYON YÖNETMELİĞİ

19 Haziran 2011 PAZAR Resmî Gazete Sayı : 27969

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

BİTKİ KARANTİNASI FÜMİGASYON YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; bitki, bitkisel ürün, bitkisel sanayi ürünü ve orman ürünlerinin bulundukları, taşındıkları ve yetiştirildikleri ortamların zararlı organizmalardan arındırılması, miktar ve kalite kayıplarının önlenmesi, fümigasyon işlerini yapacak personelin belirlenmesi, yetiştirilmesi ve yetkili kılınmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, bitki, bitkisel ürün, bitkisel sanayi ürünü ve orman ürünlerinin; alıcı ülke zirai karantina mevzuatının gerektirmesi, ithalat, ihracat, reeksport ve transit geçişlerde böcek, akar, nematod, hastalık, yabancı ot gibi zararlı organizmalarla bulaşık olduğunun inspektörlerce tespit edilmesi ve lüzum görülmesi; ambalaj maddelerinin, depo, silo, gemi, konteynır gibi bulundukları ortamların temizlenmesi ve iç karantinaya tabi zararlı organizmaların belirlenmesi, kültür bitkilerinin yetiştirildiği ortamların temizlenmesi hallerinde, ayrıca fümigasyon için uygun hale getirilen müze, kütüphane, gıda üreten ve depolayan imalathane, fabrika ile tamamen boş ambar ve depolarda istek üzerine uygulanacak fümigasyonla ilgili hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu, 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kuruluşlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanun ve 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Bitki: Canlı bitkiler ile bunların derin dondurulmamış meyve ve sebzeleri, yumrular, soğansılar, soğanlar ve rizomlar, kesme çiçekler, yapraklı dallar, budama artığı yapraklar, yapraklar, bitki doku kültürleri, canlı polen, göz, kalem ve çelik gibi canlılığını koruyan belirli parçaları ile dikim amaçlı olan botanik tohumlarını,

c) Bitkisel ürün: Bitkisel orijinli, işlem görmemiş veya basit bir işlemden geçmiş, bitki tanımına girmeyen ürünleri,

ç) Diğer kamu kurum ve kuruluşlar: Bu Yönetmelik esaslarına göre kendi fümigasyonunu bünyesinde çalıştırdığı fümigasyon operatörlerine yaptıracak Türkiye Büyük Millet Meclisi, Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü, büyükşehir belediyeleri, milli saraylar gibi kuruluşları,

d) Doz: Fümigantın, birim ağırlığa, alana veya hacme uygulanan gram (g), mililitre (ml) veya santimetreküp (cm3) cinsinden miktarı,

e) Fümigant: Fümigasyonda kullanılan, zararlı organizmalara gaz halinde etki eden katı, sıvı veya gaz formunda pestisitleri,

f) Fümigasyon: Zararlı organizmaları imha etmek amacıyla, belirli sıcaklıktaki kapalı bir ortama, gaz halinde etki eden bir fumigantı belirli miktarda verme ve belirli bir süre ortamda tutma işlemini,

g) Fümigasyon alanı: Fümigasyonun yapıldığı yerin yanında yaklaşılmasının hayati tehlike arz ettiği alanı,

ğ) Fümigasyon operatör yardımcısı belgesi: Bu Yönetmelikte belirtilen esaslar dahilinde eğitilerek başarılı olan ziraat teknikerleri ve ziraat teknisyenlerine verilen belgeyi,

h) Fümigasyon operatörü: Fümigasyon işlerinde yeterliliği Bakanlıkça tespit edilerek belgelendirilen ziraat mühendislerini,

ı) Fümigasyon operatörü belgesi: Bu Yönetmelikte belirtilen esaslar dahilinde eğitilerek başarılı olan ziraat mühendislerine verilen belgeyi,

i) Fümigasyon operatörü kimlik kartı: Fümigasyon işlerinden sorumlu fümigasyon operatörlerine verilen kartı,

j) Fümigasyon operatör yardımcısı: Fümigasyon işlerinde yeterliliği Bakanlıkça tespit edilerek belgelendirilen ziraat teknikerlerini ve ziraat teknisyenlerini,

k) Fümigasyon ruhsat belgesi: Bu Yönetmelikteki esaslara ve Bakanlıkça belirlenen teknik şartlara göre, fümigasyonu ticari amaçla yapacak gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlara verilen belgeyi,

l) Fümigasyon tutanağı: Fümigasyonu talep edenlerin yetkili temsilcileri ile fümigasyon operatörleri tarafından düzenlenerek imza altına alınan belgeyi,

m) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

n) Müdürlük: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı il ve ilçe müdürlükleri ile zirai karantina müdürlüklerini,

o) Zararlı organizma: Bitki veya bitkisel ürünlere zarar veren bitki, hayvan veya patojenik ajanların tür, streyn veya biyotiplerini, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Fümigasyon Operatörü ve Fümigasyon Operatör Yardımcı Adaylarında

Aranan Şartlar ve Seçilen Adayların Eğitimi

Adaylarda aranan şartlar

MADDE 5 – (1) Fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcısı olmak isteyen adaylarda aranılan nitelikler şunlardır:

a) T.C. vatandaşı olmak,

b) 18 yaşından küçük olmamak,

c) Fumigasyon operatörlüğü için ziraat mühendisi olmak,

ç) Fumigasyon operatör yardımcılığı için ziraat teknikeri veya ziraat teknisyeni olmak.

Başvurular ve istenilen belgeler

MADDE 6 – (1) İl ve ilçe müdürlüğü bitki koruma hizmetleri ile zirai karantina müdürlükleri, fümigasyon operatör ve fümigasyon operatör yardımcısı adaylarını tespit ederek Genel Müdürlüğe bildirir. Ayrıca, Genel Müdürlükte fümigasyon uygulamaları ile ilgili çalışan teknik personel de fümigasyon eğitimine katılmak ve belge almak üzere Genel Müdürlükçe belirlenir.

(2) Gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar dilekçe ile diğer kamu kurum ve kuruluşlar ise dilekçelerine ilaveten, kuruluşlarında fümigasyon işlerinde çalıştırılacaklarına dair görevlendirme yazısı ile Genel Müdürlüğe veya müdürlüklere başvururlar.

(3) Kursa katılacak adaylardan aşağıda sıralanan belgeler istenir:

a) T.C. Kimlik Numarası beyanı,

b) Gerçek kişi, tüzel kişi ve kuruluşlardan başvuran adayların mezuniyet belgelerinin veya diplomalarının aslı veya Müdürlükçe onaylı sureti,

c) 1 adet fotoğraf.

Kurslar ve belgelerin düzenlenmesi

MADDE 7 – (1) Zirai karantina müdürlükleri veya uygun görülen il müdürlüklerinde, 5 inci ve 6 ncı madde hükümleri doğrultusunda Genel Müdürlükçe hazırlanan programa göre iki hafta süre ile kurslar düzenlenir. Fümigasyon operatör ve fümigasyon operatör yardımcıları gerektiğinde Bakanlığın belirlediği tarih ve yerlerde hizmet içi eğitime tabi tutulur.

(2) Adaylara, zirai mücadele araştırma enstitülerinden en az bir, zirai karantina müdürlüklerinden en az iki olmak üzere, en az üç kişilik bir komisyonca teorik ve pratik bilgiler verilir.

(3) Kurs sonunda değerlendirme sınavı yapılır. Değerlendirmede 100 üzerinden 70 puan alanlar, Fümigasyon Operatörü ve Fümigasyon Operatör Yardımcısı Belgesi almaya hak kazanırlar.

(4) Değerlendirmelere göre hak sahiplerine, örnekleri EK-1 ve EK-2’de gösterilen Fümigasyon Operatörü Belgesi ve Fümigasyon Operatör Yardımcısı Belgesi ile EK-3’te gösterilen Fümigasyon Operatörü Kimlik Kartı kursu düzenleyen müdürlükçe tanzim edilir ve sahiplerine gönderilir.

(5) Diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlardan kurslara katılacaklar, belirlenen kurs ücretlerini ilgili müdürlüğün döner sermaye işletmesine öderler. Kurs ücretlerini ödemeyenler kursa ve sınava alınmaz.

(6) Müdürlükçe, kurs düzenlenerek belge tanzim edilenlerin listesi ve sınav sonuçları, Genel Müdürlüğe bildirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Fümigasyon Şartları

Vakumlu fümigasyonun teknik şartları

MADDE 8 – (1) Vakumlu fümigasyonda aşağıdaki şartlara uyulmalıdır:

a) Vakum fümigatuvarları Bakanlıkça belirlenen teknik şartlara uygun olmalıdır.

b) Fümigasyon odasına, fümigant mutlaka gaz halinde verilmelidir.

c) Fümigasyon süresince hücre iç basınç ve sıcaklığı istenilen miktarda sabit tutulmalıdır.

ç) Gazlama müddetinin sonunda yiyecek maddelerinde en az iki, diğer maddelerde en az bir defa hava ile yıkama işlemi yapılmalıdır. Hava ile yıkama işleminde süre 1,5 saatten az olmamalıdır.

d) Yeşil bitkiler, taze sebze ve meyveler vakum fümigasyonuna tabi tutulmamalıdır.

e) Vakumlu fümigasyona tabi tutulan uyku dönemindeki aşı kalemi, çelik, fidan gibi bitkiler bir saat geçmedikçe, güneş ışığına maruz bırakılmamalıdır.

f) Fümige edilecek madde, oda veya hücre hacminin dörtte üçünü geçmemelidir.

g) Fümige edilecek madde ızgara üzerine istiflenmelidir.

Atmosferik fümigasyonun teknik şartları

MADDE 9 – (1) Atmosferik fümigasyonda aşağıdaki şartlara uyulmalıdır:

a) Gazlama odalarında fümigasyon;

1) Gazlama odaları Bakanlıkça belirlenen teknik şartlara uygun olmalıdır.

2) Atmosferik fümigasyonda gaz odasının sıcaklığı, belirlenen doz ve süre için geçerli olan sıcaklığın altına düşürülmemelidir.

3) Havadan ağır fümigantlarla yapılacak uygulamalarda fümige edilecek madde, oda veya hücre hacminin dörtte üçünü geçmemelidir.

4) Fümige edilecek madde ızgara üzerinde istiflenmelidir.

b) Gaz geçirmez örtü altında fümigasyon;

1) Fümigasyonun yapılacağı zemin beton değil ise, yığın altına branda bezi, plastik örtü veya benzeri bir örtü serilmelidir.

2) Fümige edilecek madde ambalajlı ise ızgara yerleştirilerek, sirkülasyonu sağlamak amacıyla ambalajlar aralıklı olarak istif edilmelidir.

3) Havadan ağır fümigantlarla yapılacak uygulamalarda istif ile örtü arasında 30 cm boşluk bırakılmalıdır.

4) Yığına fümigant uygulaması, her fümigantın teknik özelliklerine uygun olarak yapılmalıdır.

c) Toprak fümigasyonu;

1) Toprak, bitkisel artıklardan temizlenmeli, 35-40 cm derinliğinde ve granül hale gelecek şekilde işlenmeli, uygun tavda olmalıdır.

2) Fümigant her tarafa yayılacak şekilde bir dağıtma düzeni ile uygun sıcaklık ve basınç altında uygulanmalıdır.

3) Uygulamadan sonra toprağın fümiganttan arındırılması sağlanmalıdır.

Fümigasyon için aranan şartlar

MADDE 10 – (1) Fümigasyon öncesinde ve sırasında aşağıdaki tedbirler alınmalıdır:

a) Fümigasyon işlemi, meskun yerlerden ve çalışılan ortamlardan uzakta yapılmalıdır.

b) Fümigasyon işlemi bir fümigasyon operatörü tarafından yapılır. Ancak gerektiğinde fumigasyon operatörü yanında bir fümigasyon operatör yardımcısı da istihdam edilir.

c) Fümigasyon yapanlar, fümiganta uygun süzgece sahip gaz maskesi kullanmalı, süzgecin kullanım süreleri dikkate alınmalıdır.

ç) Ekipmanda, hiç kullanılmamış süzgeç daima hazır bulundurulmalıdır.

d) Fümigasyon esnasında sigara içilmemeli ve herhangi bir şey yenilmemelidir.

e) Fümigant kesinlikle deri ile temas etmemelidir.

f) Fümigasyon işleminden sonra, fümigasyon mahallinde uygun bir yere uyarı levhası asılmalıdır.

g) Muhtemel zehirlenme ve yangın tehlikesine karşı hastane ve itfaiye teşkilatı telefon numaraları fümigasyon operatörünce bilinmelidir.

ğ) Fümigasyon uygulamaları yapanlarda, zehirlenme belirtileri görüldüğünde derhal doktora başvurulmalıdır.

h) Boş fümigant ambalajları usulüne uygun olarak imha edilmelidir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Fümigasyon Operatörü ve Fümigasyon Operatör Yardımcılarının Çalışma Şekilleri, Görev ve Sorumlulukları

Çalışma şekilleri

MADDE 11 – (1) Müdürlüklerde çalışan fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcısı çalıştıkları kuruluş yöneticileri tarafından görevlendirilir.

(2) Fümigasyon mahalline gidiş ve dönüş, fümigasyon talebinde bulunan şahıs veya firmaların temin edeceği vasıtalardan yararlanılarak yapılır.

(3) Fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcıları gerektiğinde mesai saatleri dışında ve resmî tatil günlerinde de çalıştırılır.

Görev yetki ve sorumlulukları

MADDE 12 – (1) Fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcılarının görev, yetki ve sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir.

a) Fümigasyon operatörleri;

1) Fümigasyon talebini inceler, uygulamayı planlar ve organize eder.

2) Kullanılacak fümigantın cinsini, dozunu ve fümigasyon süresini tespit eder.

3) Hazırlıkları kontrol edip fiili olarak fümigasyonun başlatılmasını sağlar.

4) Güvenlik ve teknik tedbirleri denetler, eksiklikler varsa giderilmesini sağlar.

5) Fümigasyon süresi sonunda fümigasyon ortamının yeterince havalanıp havalanmadığı, personelin uygun çalışma koşullarının oluşup oluşmadığını ölçümlerle tespit eder.

6) Fümigasyon operatör yardımcısı tarafından düzenlenen ve EK– 4’te yer alan Fümigasyon Tutanağını imzalar.

7) Fümigasyondan ve uygulama anındaki can ve mal güvenliğinden bizzat sorumludur.

b) Fümigasyon operatör yardımcıları;

1) Fümigasyon operatörünün verdiği plana göre fümigasyon ortamını hazırlar.

2) Fümigasyon ortamında izolasyonu sağlar, fümigant dağıtım düzenini bizzat kendisi hazırlar.

3) Gerekli güvenlik teknik tedbirlerini alır.

4) Fümigasyon tutanağını hazırlar ve imzalar.

5) Fümigasyon sonunda gerekli işlemleri yaparak ortamı havalandırır.

6) Fümigasyonda operatörlerine bağlı olarak çalışırlar ve onlara karşı sorumludurlar.

7) Fümigasyon operatör yardımcılarının bulunmadığı yerlerde bu görevleri fümigasyon operatörleri yürütür.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Fümigasyon Yapacak Gerçek ve Tüzel Kişi ile Kuruluşlarda Aranacak Şartlar

Müdürlükler

MADDE 13 – (1) Fümigasyon yapacak müdürlüklerde aranacak şartlar şunlardır:

a) En az bir fümigasyon operatörüne sahip olmak,

b) Fümigasyon odası veya gaz geçirmez örtü, maske ve yedek süzgeci, kum torbası, sonda, gaz yoğunluğu ölçüm cihazı, termometre, vantilatör, fümigant odalarında aspiratör, ısıtma kabı, kutu açacağı, uyarı levhası, şeritmetre, ızgara, branda bezi, plastik örtü ve dağıtım sistemi gibi araç ve gereçleri bulundurmak,

c) Fümigasyonda kullanılan araç ve gereçlerle fümigantların muhafaza edilebileceği uygun bir depoya sahip olmak.

Diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişiler

MADDE 14 – (1) Fümigasyon yapacak diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlarda aranacak şartlar şunlardır:

a) Diğer kamu kurum ve kuruluşlar hariç vergi kayıt belgesi fotokopisi ile ticaret sicil kayıt örneği,

b) Fümigasyon işlemini kendi bünyelerinde ve ücret karşılığında yapacakların bir fümigasyon operatörü istihdam etmeleri,

c) 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde belirtilen hususlara sahip olmaları,

ç) İşletme içinde bir lavabo ve temizlik malzemeleri bulundurmaları,

d) Fümigasyon ruhsat belgesine sahip olmaları,

e) Fümigasyon işlemini kendi bünyesinde veya ücret karşılığında yapan gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşların çalıştırdıkları fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcılarıyla aralarındaki noter onaylı iş sözleşmelerini ibraz etmeleri gerekmektedir. Diğer kamu kurum ve kuruluşlarda bu şart aranmaz.

(2) Fümigasyonu ücret karşılığında yapacak gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar, müdürlüğe belirttikleri iller doğrultusunda faaliyet gösterir. Faaliyet gösterilecek il sayısı toplamı beş adedi geçemez.

(3) Yeni fümigasyon operatörü istihdam edenler onbeş gün içerisinde, adres değişikliği ise en geç bir ay içerisinde ilgili müdürlüğe bildirilir.

(4) Faaliyette bulunulacak il sayısı ile hangi ilde hangi fümigasyon operatörlerin veya fümigasyon operatörü ve yardımcılarının görev yaptığı ve istenilen diğer bilgi ve belgeler ile yapılan uygulamaların raporlarının, üçer aylık dönemler halinde, ruhsat aldıkları müdürlüklere bildirir.

ALTINCI BÖLÜM

Ruhsatlandırılma ve Denetleme

Ruhsatlandırma

MADDE 15 – (1) 5996 sayılı Kanunun 15 inci maddesinin onikinci fıkrasına istinaden, zararlı organizma ile mücadeleyi, ticarî amaçla yapmak isteyen gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlar, fümigasyon ruhsatı almak zorundadırlar. Ruhsat almak isteyenler aşağıdaki belge ve bilgilerle zirai karantina müdürlüklerine, bunların bulunmadığı illerde ise müdürlüklere başvuruda bulunurlar.

a) Dilekçe,

b) Fümigasyon operatörü belgesinin müdürlükçe onaylı sureti,

c) Diğer kamu kurum ve kuruluşlar hariç ticaret sicil kayıt örneği,

ç) 13 üncü maddenin (b) ve (c) bentlerinde belirtilen şartları taşıdığının belirlenmesi,

d) Gerçek kişiler için 2 adet fotoğraf,

e) Müdürlükten temin ettikleri ilgili müdürlük tasdikli Denetleme Defteri.

(2) Başvuruda bulunulan belgeler ile 13 üncü maddede belirtilen şartları taşıyıp taşımadığı müdürlükçe incelenir. Müdürlükte varsa en az bir fümigasyon operatörü yoksa bir fümigasyon operatörü yardımcısı ve bir teknik personel tarafından işyerinde inceleme yapılır ve 14 üncü maddedeki şartları taşıdığı bir tutanakla belirlenenlere müdürlük tarafından EK-5’te yer alan Zirai Fümigasyon Ruhsatı düzenlenir.

Denetleme

MADDE 16 – (1) Müdürlükler; ücret karşılığında veya kendi fümigasyonunu yapan diğer kamu, gerçek, tüzel kişi ve kuruluşları; görevlendirecekleri varsa bir fümigasyon operatörü yoksa bir fümigasyon operatörü yardımcısı ve bir teknik personel ile yılda en az bir defa denetler. Denetlemelerde fümigasyonla ilgili her türlü bilgi ve belgeler; diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile özel ve tüzel kişi ve kuruluşlarca, denetim elemanlarına ibraz edilmek zorundadır.

(2) Müdürlükler, yapılan denetleme ve sonuçları hakkında düzenleyecekleri raporları altışar aylık dönemler halinde Genel Müdürlüğe gönderirler.

(3) Denetlemede tespit edilen aksaklık ve noksanlıklar, iş yerinde bulundurulması zorunlu olan müdürlük tasdikli Denetleme Defterine kaydedilir ve imzalanır.

(4) Aksaklık ve noksanlıkların en geç bir ay içerisinde giderilmemesi halinde, diğer kamu, gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlara yazılı olarak ihtar verilir.

Ruhsat iptali

MADDE 17 – (1) Denetlemelerde belirlenen aksaklık ve noksanlıkları, ihtar tarihini takiben bir ay içerisinde gidermeyen diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşların ruhsatları müdürlükler tarafından iptal edilir.

(2) Denetleme sırasında usulsüzlük tespiti halinde, fümigasyon ruhsatı iptal edilir.

(3) Ruhsatı iptal edilen diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar ve buralarda istihdam edilen kişiler adına üç yıl süreyle tekrar ruhsat düzenlenemez.

(4) Fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcısı sadece bir fümigasyon şirketinde faaliyet gösterir. Bir fümigasyon operatörünün ve fümigasyon operatör yardımcısının birden fazla fümigasyon şirketinde faaliyette bulunması veya fümigasyon uygulamalarıyla ilgili usulsüzlük tespit edilmesi halinde, fümigasyon operatörü ve operatör yardımcısı belgeleri Genel Müdürlükçe iptal edilir.

(5) Fümigasyon operatörü belgesi ile fümigasyon operatör yardımcısı belgesi iptal edilenler iki yıl süreyle bu belgeyi almak için müracaatta bulunamaz.

(6) Ruhsatı iptal edilmiş olanlar veya ruhsat almadığı halde fümigasyon yapanlara, 5996 sayılı Kanunun 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi hükümleri uygulanır.

(7) Kendi isteği ile ruhsatı iptal edilenler altıncı fıkra hükmü dışındadır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Kazanılmış haklar

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce, fümigasyon operatörü, fümigasyon operatör yardımcısı ve usta belgesi alanların hakları saklıdır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 19 – (1) 24/8/2005 tarihli ve 25916 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Karantina Fümigasyon Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

21 Kas 2021 Mert Akgün Yönetmelikler

GÜNEŞ ENERJİSİNE DAYALI ELEKTRİK ÜRETİM TESİSLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

19 Haziran 2011 PAZAR Resmî Gazete Sayı : 27969

YÖNETMELİK

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığından:

GÜNEŞ ENERJİSİNE DAYALI ELEKTRİK ÜRETİM TESİSLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı;

a) Güneş enerjisine dayalı elektrik üretim tesislerinde kullanılan aksamın sahip olması gereken standartlar, test yöntemleri ve denetimi,

b) Güneş enerjisine dayalı veya güneş enerjisi ile birlikte diğer enerji kaynağı kullanan hibrit tesislerde üretilen elektrik enerjisi içerisindeki güneş enerjisine dayalı üretim miktarlarının denetimi, ile ilgili usul ve esasları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunun 6 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığını,

b) EİE: Elektrik İşleri Etüt İdaresi Genel Müdürlüğünü,

c) Elektrik Üretim Şirketi: Güneş enerjisine dayalı elektrik enerjisi üreten ve Kanunun 6/B maddesinden yararlanmak isteyen lisans sahibi tüzel kişiyi,

ç) Elektrik Üretim Tesisi: Güneş enerjisine dayalı elektrik enerjisi üreten ve üretim lisansına sahip olan tesisi,

d) EPDK: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu,

e) Fotovoltaik (PV) modülü: Yüzeylerine gelen güneş ışığını doğrudan elektriğe dönüştüren yarıiletken modülleri,

f) Hibrit Tesis: Güneş enerjisi ile birlikte diğer yenilenebilir veya birincil enerji kaynağı kullanan elektrik üretim tesisini,

g) Kanun: 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunu,

ğ) PMUM: Piyasa Mali Uzlaştırma Merkezini,

h) TÜBİTAK: Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumunu,

ı) Yoğunlaştırılmış güneş enerjisi sistemleri (CSP): Güneş enerjisini toplayan ve bir akışkana ısı olarak aktaran çeşitli tür ve biçimlerdeki aygıtları, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Standartlar, Test Yöntemleri ve Denetim

Standartlar ve test yöntemleri

MADDE 4 – (1) Güneş enerjisine dayalı elektrik üretim tesislerinin projelendirilmesinde kristal veya ince film PV modülleri ile odaklamalı PV modüllerinin;

a) Performans testleri ve tip kabulleri için TS EN 61215, TS EN 61646 ve TS EN 62108 standartları,

b) Emniyet testleri için TS EN 61730 standardı, uygulanır.

(2) CSP sistemlerde ısıl (termal) performans TÜBİTAK tarafından kurulum yerinde yapılır ve Bakanlığa rapor edilir.

Güneş enerjisine dayalı elektrik üretim miktarlarının denetimi

MADDE 5 – (1) Güneş enerjisine dayalı elektrik üretim tesislerinde veya güneş enerjisi ile birlikte diğer yenilenebilir enerji veya birincil enerji kaynağı kullanan hibrit tesislerde üretilen elektrik enerjisi içerisindeki güneş enerjisine dayalı elektrik enerjisi üretim miktarı EİE tarafından aşağıdaki şekilde denetlenir.

a) Güneş enerjisi kullanan elektrik üretim tesislerinde, aşağıdaki verileri elektronik ortamda EİE’nin kontrol merkezine gönderen izleme sistemlerinin bulundurulması şartı aranır. Buna ilişkin usul ve esaslar EİE tarafından belirlenerek mevcut internet sayfasında yayımlanır.

1) Tesisteki yatay düzleme gelen toplam güneş radyasyonu ile güneş panellerinin yüzeyine gelen güneş radyasyonunu,

2) Tesis alanının yerden en fazla 10 metre yüksekliğindeki rüzgâr hızını,

3) İnvertörler ile birlikte güneş panellerinin anlık üretim durumlarını,

4) İnvertör çıkışlarında bulunan ve tesis trafosuna verilen elektrik enerjisini,

5) Diğer yenilenebilir enerji veya birincil enerji kaynağını kullanan tesislerde üretilen elektrik veya ısı enerjisini gösteren gerçek zamanlı ölçüm bilgileri.

b) Elektrik üretim şirketi her yıl Aralık ayı içerisinde, tesisteki her bir güneş paneli ile tesis bütününün güneş enerjisine dayalı olarak üretebileceği elektrik enerjisi miktarlarını, tesise gelebilecek güneş radyasyonuna ve rüzgar hızına bağlı olarak EİE’ye sunar.

c) EİE, (a) ve (b) bentleri kapsamındaki bilgileri değerlendirerek tesis yerinde inceleme yapabilir.

(2) EİE, hibrit tesislerde üretilen elektrik enerjisi içerisindeki güneş enerjisine dayalı elektrik enerjisi üretim miktarını her fatura dönemi için PMUM’a bildirir.

(3) Güneş enerjisine dayalı elektrik üretim tesislerinde Bakanlığın onayladığı güneş enerjisine dayalı elektrik üretim projesi dışında farklı bir enerji kaynağının kullanıldığı tespit edildiği takdirde, EİE Bakanlık ile EPDK’ya durumu bildirir.

Yürürlük

MADDE 6 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 7 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yürütür.

21 Kas 2021 Mert Akgün Yönetmelikler

YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARINDAN ELEKTRİK ENERJİSİ ÜRETEN TESİSLERDE KULLANILAN AKSAMIN YURT İÇİNDE İMALATI HAKKINDA YÖNETMELİK

19 Haziran 2011 PAZAR Resmî Gazete Sayı : 27969

YÖNETMELİK

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığından:

YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARINDAN ELEKTRİK ENERJİSİ ÜRETEN TESİSLERDE KULLANILAN AKSAMIN YURT İÇİNDE İMALATI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik enerjisi üreten tesislerde kullanılan ve bütünleştirici parçaları ile birlikte yurt içinde imal edilen aksamın, 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunun ekinde yer alan II sayılı Cetvele göre ilave fiyatının belirlenmesi, belgelendirilmesi ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esasların belirlenmesidir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunun 6/B maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Aksam: Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 Yurt İçinde İmal Edilen Aksam Tanımları’nda listelenen mamulü,

b) Aksam tedarikçisi: Elektrik üretim şirketine ya da sistem tedarikçisine yurt içinde veya Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisindeki serbest bölgelerde imal ettiği aksamı satan Sanayi Odasına ve/veya Ticaret ve Sanayi Odasına kayıtlı şirketi,

c) Bakanlık: Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığını,

ç) Elektrik üretim şirketi: Yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik enerjisi üreten ve Kanunun 6/B maddesinde yer alan hükümden yararlanmak isteyen lisans sahibi tüzel kişiyi,

d) Elektrik üretim tesisi: Yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı elektrik üreten ve üretim lisansına sahip olan tesisi,

e) EPDK: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu,

f) Kabul Heyeti: 7/5/1995 tarihli ve 22280 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Elektrik Tesisleri Kabul Yönetmeliğine göre oluşturulan heyeti,

g) Kanun: 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunu,

ğ) Sistem tedarikçisi: Elektrik üretim şirketine, imal ettiği ve/veya satın aldığı aksamı sistem bütünlüğüne monte etmek suretiyle elektrik üretim tesisini kısmen veya tamamen kuran şirketi, ifade eder.

Yurt içi imalatın belgelendirilmesi

MADDE 4 – (1) Kanunun 6/B maddesinde yer alan hükümden yararlanmak isteyen lisans sahibi tüzel kişiler, bu Yönetmelik ekinde yer alan EK-1 Yurt İçinde İmal Edilen Aksam Tanımları listesinde olanlar arasından yurt içinden tedarik ederek elektrik üretim tesislerinde kullanmakta oldukları aksama ait aşağıdaki belgeleri Bakanlık ve/veya Bakanlığın görevlendirdiği kuruluşa beyan etmek zorundadır.

a) 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununa göre işlem yapan yeminli mali müşavir tarafından hazırlanması ve sistem veya aksam tedarikçisinin bağlı bulunduğu Sanayi Odası ve/veya Ticaret ve Sanayi Odası tarafından onaylanması gereken bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-2 Yerli İmalat Durum Belgesi,

b) TS EN 45011 “Ürün Belgelendirmesi Yapan Belgelendirme Kuruluşları için Genel Şartlar” standardına uygun olarak Uluslararası Akreditasyon Forumu (IAF) ile karşılıklı tanıma anlaşması imzalamış ulusal akreditasyon kurumları tarafından düzenlenen ve aksamın uluslararası veya ulusal standartlara uygunluğunu belirten ürün sertifikası.

(2) Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-2 Yerli İmalat Durum Belgesi, verildiği tarihten itibaren beş yıl süreyle geçerlidir.

Yerli katkı ilave fiyatının belirlenmesi

MADDE 5 – (1) Tamamı yurt içi katma değerle üretilmiş olduğu belirlenen aksam için, lisans sahibi tüzel kişilere Kanun kapsamında uygulanacak yerli katkı ilave fiyatları Bakanlık tarafından onbeş iş günü içerisinde EPDK’ya bildirilir.

Yurt içi imalatın denetlenmesi

MADDE 6 – (1) 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununa göre işlem yapan bağımsız denetim şirketi ve yeminli mali müşavir, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-2 Yerli İmalat Durum Belgesi’nin hazırlanması ile ilgili olarak 3568 sayılı Kanunda belirtilen cezai şartlardan sorumludur.

(2) Kanunun 6/B maddesinde yer alan hükümden yararlanmak isteyen lisans sahibi tüzel kişilerin elektrik üretim tesislerinde kullanılan herhangi bir aksamın Yerli İmalat Durum Belgesi’nin olup olmadığı, geçici kabul işlemleri sırasında Kabul Heyeti tarafından kontrol edilir.

(3) Kontrol sonrasında Yerli İmalat Durum Belgesi olmadığı tespit edilen aksam için uygulanacak yerli katkı ilave fiyatları, Bakanlık tarafından yeniden belirlenerek EPDK’ya bildirilir.

Yürürlük

MADDE 7 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 8 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız