Resmi Gazete Tarihi: 19.04.2005 Resmi Gazete Sayısı: 25791 BİTKİSEL ATIK YAĞLARIN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİBİRİNCİBÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Genel İlkelerAmaçMadde 1 —Bu Yönetmeliğin amacı, bitkisel atık yağların üretiminden bertarafına kadar, çevreye zarar verecek şekilde doğrudan veya dolaylı bir biçimde alıcı ortama verilmesinin önlenmesini, bu atık yağların yönetiminde gerekli teknik ve idari standartların oluşturulmasını, geçici depolama, geri kazanım ve bertaraf tesislerinin çevreyle uyumlu yönetimi için buna yönelik prensip, politika ve programların belirlenmesi amacıyla hukuki ve teknik esasların düzenlenmesini sağlamaktır. KapsamMadde 2 —Bu Yönetmelik; bitkisel atık yağların geçici depolanması, toplanması, taşınması, geri kazanılması, bertarafı, ticareti, ithalat ve ihracatı ile transit geçişine ilişkin yasak, sınırlama ve yükümlülükleri, alınacak önlemleri, yapılacak denetimleri, tabi olunacak hukuki ve cezai sorumlulukları düzenler. Yemlik yağların kullanımına ilişkin esaslar, bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır. DayanakMadde 3 — (Değişik:RG-5/11/2013-28812) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8, 11 ve 12 nci maddeleri ile 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (i) bentlerine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMadde 4 —Bu Yönetmelikte geçen; (Değişik:RG-5/11/2013-28812) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını, Bitkisel Yağ: Bitkisel kökenli ve kullanım amacına uygun olarak piyasaya arz edilen gıda yağlarını, Ham Yağ: Bitkisel yağlı tohumlardan veya meyvelerden muhtelif fiziksel ve kimyasal işlemlerle elde edilen yağ ürününü, Yemeklik Bitkisel Yağ Üreticisi: Gıda için kullanım amacına uygun olarak yağ üreten tesisleri işleten veya bu yağları ithal eden gerçek ve tüzel kişileri, Atık Yağ Üreticisi: Bitkisel atık yağ oluşmasına neden olan, kaynağın bilinmemesi durumunda ise bu tür atıkları mülkiyetinde bulunduran gerçek ve tüzel kişileri, Bitkisel Atık Yağ: Rafine sanayinden çıkan soap-stock’ları, tank dibi tortuları, yağlı toprakları, kullanılmış kızartmalık yağları, çeşitli tesislerin yağ tutucularından çıkan yağları ve kullanım süresi geçmiş olan bitkisel yağları, Atık Yağ: Bitkisel atık yağları, Soap-Stock: Bitkisel ham yağların rafinasyonunda serbest yağ asitlerinin kostik ile nötralizasyonu ve yıkama sonrasında ayrıştırılan yan ürünü, Kullanılmış Kızartmalık Yağlar: Yüksek sıcaklık altında okside olmuş, tekrar kullanımı sağlık açısından uygun olmayan kızartma yağlarını, Tank Dibi Tortu: Yağ üreten tesislerin ham bitkisel yağ depolarında dibe çöken ve yağ ihtiva eden tortuları, Yağlı Toprak: Yemeklik bitkisel yağ rafinasyonu sonucu ortaya çıkan yağlı toprakları, Bertaraf: 14/3/2005 tarihli ve 25755 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği veya 14/3/1991 tarihli ve 20814 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında nihai bertaraf işlemlerini, (Değişik:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾Geri Kazanım: Atık yağların, Bakanlıktan çevre lisansı almış geri kazanım tesisleri tarafından toplanarak endüstride kullanılacak yarı mamul (külçe sabun, stearin, kimya sanayinde kullanılacak hammadde ve benzeri) ve ürün (sabun, biyodizel ve benzeri) elde edilmesi işlemlerini, Ürün: Atık yağların işlenmesi ve çeşitli katkılarla karıştırılması sonucu oluşan ve standardı olan nihai maddeyi, Rafinasyon: Ham yağların rafine edilerek, ulusal veya uluslararası standartlar ile şartnamelere uygun yemeklik bitkisel yağ elde edilmesi işlemlerini, Toplayıcı: Lokanta, restoran, yemek fabrikaları, otel, motel, yemekhaneler, turistik tesisler, tatil köyleri gibi yerlerden kullanılmış kızartmalık yağ toplayacak gerçek ve tüzel kişileri, Geçici Depolama: Atık yağların geri kazanımı veya bertarafından önce tesis sahasında veya ayrı bir alanda bu Yönetmelikteki teknik koşullara göre belirli bir süre depolanmasını, Ulusal Atık Taşıma Formu: Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin ekinde bulunan taşıma formlarını, (Mülga:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾Lisans: Akreditasyon: Laboratuvarların, muayene ve belgelendirme kuruluşlarının ulusal veya uluslararası kabul görmüş teknik kriterlere göre çalıştığının değerlendirilmesi ve yeterliliğinin onaylanması ve düzenli aralıklarla denetlenmesi işlemini, Sabun: Yağ asitlerinin alkali hidroksitler ile reaksiyonu sonucunda elde edilen genellikle temizleyici olarak kullanılan ürünleri, Biyodizel : Her türlü biyolojik orjinli yağların bir katalizatör eşliğinde kısa zincirli bir alkol ile (metanol veya etanol) reaksiyonu sonucunda açığa çıkan ve yakıt olarak kullanılan ürünü, (Ek: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾Çevre Lisansı:29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelikte düzenlenen lisansı, (Ek: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾(Değişik: RG-5/11/2013-28812) Taşıma Lisansı: Atık yağ taşımacılığı yapmak isteyen gerçek ve tüzel kişilerin firma ve araçları için alması gereken belgeyi, ifade eder. Genel ilkelerMadde 5 —Atık yağların yönetimine ilişkin ilkeler şunlardır: a) Atık yağların ithali yasaktır. İhracatı ve transit geçişiyle ilgili kurallar Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümlerine tabidir. b) Atık yağların kaynakta azaltılması ve geri kazanılması esastır. Geri kazanıma uygun olmayan atık yağlar bu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda bertaraf edilir. c) Atık yağlar ile bu yağların işlenmesi sonucu oluşan atıkların çevreye zarar verecek şekilde depolanması, taşınması, doğrudan veya dolaylı bir biçimde yüzey suları ile yeraltı suyuna, denizlere, kanalizasyona, drenaj sistemleri ile toprağa verilmesi ve mevcut düzenlemeler ile belirlenen sınır değerleri aşarak hava kirliliğine neden olacak şekilde yakılması yasaktır. d) Kullanılmış kızartmalık yağların doğrudan veya dolaylı olarak yemeklik yağlara, ham yağlara, mineral yağlara karıştırılması ve doğrudan yakıt olarak kullanılması yasaktır. e) Atık yağların kaynakta ayrı depolanması esastır. f) Atık yağların yarattığı çevresel kirlenme ve bozulmadan doğan zararlardan dolayı, atık yağ üreticileri, toplayıcıları, taşıyıcıları, geri kazanım ve bertarafçıları kusur şartı aranmaksızın sorumludur. g) Bitkisel yağların rafinasyonu sonucu ortaya çıkan yağlı topraklar, orman ve ağaçlandırma alanlarına, tarım arazilerine ve buna benzer yerlere bırakılamaz, açık alanlarda kontrolsüz olarak geçici depolanamaz, geri kazanım imkanlarının bulunmaması durumunda bertaraf edilir. h) Boşaltılmış olan toplama kapları, tank ve konteynerlerin geri kazanım tesislerinde ve geçici depolama alanlarında temizlenmesi zorunludur. ı)Atık yağlar, toplama (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ çevre lisanslı geri kazanım tesisleri ile geçici depolama izni almış toplayıcılar tarafından toplanır. Bunun dışındaki gerçek ve tüzel kişiler tarafından atık yağlar toplanamaz, alınıp satılamaz. j) Atık yağlar ile kontamine olmuş bitkisel yağlar, atık yağ olarak değerlendirilir ve bu Yönetmelik hükümlerine göre geri kazanılır veya bertaraf edilir. k) Kullanılmış kızartmalık yağ üreten lokanta, yemek fabrikaları, otel, motel, yemekhaneler, turistik tesisler ve tatil köyleri ile diğer benzeri tesisler, bu yağların toplanması için (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisanslı geri kazanım tesisleriyle veya toplayıcılarla yıllık sözleşme yapmakla yükümlüdürler. Bu yağların ücretsiz olarak geri kazanımcıya veya toplayıcılara teslim edilmesi esastır. l) Atık yağların toplanması, geçici depolanması, geri kazanımı veya bertarafı uzman kişilerce yapılır. Bu hususlarda, ilgili tesislerde konu hakkında uzmanlaşmış teknisyen ve mühendis bulundurulur. m) Atık yağların yönetiminden kaynaklanan her türlü çevresel zararın giderilmesi için yapılan harcamalar kirleten öder prensibine göre atıkların yönetiminden sorumlu olan gerçek ve tüzel kişiler tarafından karşılanır. Atık yağların yönetiminden sorumlu kişilerin çevresel zararı durdurmak, gidermek ve azaltmak için gerekli önlemi almaması veya bu önlemlerin yetkili makamlarca doğrudan alınması nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılan gerekli harcamalar 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre atık yağların yönetiminden sorumlu olanlardan tahsil edilir. İKİNCİBÖLÜMGörev, Yetki ve YükümlülüklerBakanlığın görev ve yetkileriMadde 6 —Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasına yönelik işbirliğini ve koordinasyonu sağlamak, atık yağ yönetim planlarını hazırlamak, atık yağ geri kazanım tesislerini düzenli olarak denetlemek, ulusal atık taşıma formunu oluşturmak, toplama ve bertaraf (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ çevre lisansı vermekle görevli ve yetkilidir. Mülki amirlerce alınacak tedbirlerMadde 7 —Mahallin en büyük mülki amiri; a) Belediyelerin yetki alanı dışında bulunan kullanılmış kızartmalık yağ üreten atık üreticilerini belirleyerek bunların toplama (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisansı almış geri kazanım tesisleriyle veya geçici depolama izni verilen toplayıcılarla yıllık sözleşme yapmalarını sağlamak, sözleşme yapmayanlara gerekli cezai işlemi uygulamakla, b) Geçici depolama alanlarının 17 nci madde ve Ek-1’de verilen teknik özelliklere göre kurulmasını sağlamak, bunlara 23 üncü maddeye göre izin vermek, izin verilen ve izni iptal edilen depolama alanlarını Bakanlığa bildirmekle, c) Bu Yönetmelik kapsamına giren atık yağ geri kazanım tesislerini tespit ederek toplama (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisansı almak üzere Bakanlığa müracaat etmelerini sağlamakla, d) Geri kazanım tesislerini ve geçici depolama alanlarını düzenli olarak denetlemekle, e) (Değişik:RG-5/11/2013-28812)Atık yağ taşıma lisansı vermekle ve lisans verilen kişi ve işletmelerin faaliyetlerini denetlemekle, f) Belediyelerden, atık yağ üreticilerinden, toplayıcılardan, geri kazanım tesislerinden alınacak bilgileri ve ulusal atık taşıma formlarını değerlendirerek, ilde oluşan atık yağ miktarlarını, geri kazanılan ve bertaraf edilen miktarları yıllık olarak Bakanlığa bildirmekle, ilgili hususlarda gerekli tedbirleri alır. Belediyelerce alınacak tedbirlerMadde 8 —Büyükşehir belediyeleri ve belediyeler; a) Yetki sahasında bulunan lokantalar, sanayi mutfakları, oteller, tatil köyleri, motel ve yemekhaneler, hazır yemek üretimi yapan firmalar ile diğer yerlerde gerekli denetimleri yaparak kullanılmış kızartmalık yağların kanalizasyona dökülmesini önlemekle, b) Sınırları dahilinde kullanılmış kızartmalık yağ üreten işletmelerin (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisanslı geri kazanım tesisleriyle veya valilikten geçici depolama izni almış toplayıcılarla yıllık sözleşme yapmalarını sağlamak, buna ilişkin kayıtları ilgili valiliğe bildirmek, sözleşme yapmayanlara gerekli cezai işlemi uygulamakla, c) 2008 yılından itibaren kullanılmış kızartmalık yağların hanelerden toplanması için gerekli sistemi kurmak, halkı bu konuda bilgilendirerek atık yağ toplama faaliyetlerini 2008 yılı itibariyle başlatmakla, ilgili hususlarda gerekli tedbirleri alır. Yemeklik bitkisel yağ üreticilerinin yükümlülükleriMadde 9 —Yemeklik bitkisel yağ üreticileri; a) Kızartmalık yağ ambalajlarının etiketlerinde Ek-2’de yer alan çevre bilgisine yer vermekle, b) Piyasaya sürülen kızartmalık yağ miktarlarını yıllık olarak Bakanlığa bildirmekle, c) Atık yağları taşıma lisanslı araçlarla geri kazanım veya bertaraf tesisine göndermekle, d) Kullanılmış kızartmalık yağların düzenli olarak toplanması amacıyla halkın eğitimi ve bilinçlendirilmesine yönelik çalışmaları desteklemekle, yükümlüdürler. Atık yağ üreticisinin yükümlülükleriMadde 10 —Atık yağ üreticileri; a) Atık yağları diğer atık madde ve çöplerden ayrı olarak biriktirmekle, b) Faaliyetleri sonucu oluşan atık yağların biriktirilmesi için sızdırmaz, iç ve dış yüzeyleri korozyona dayanıklı bidon, konteyner ve tank gibi toplama kaplarını kullanmakla, c) Atık yağları (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisanslı taşıyıcılarla lisanslı geri kazanım veya bertaraf tesislerine göndermekle, d) Atık yağ sevkıyatında ulusal atık taşıma formu kullanmak ve her taşımadan sonra bunların bir kopyasını ilgili valiliğe göndermek, bu belgeleri beş yıl süreyle tesiste muhafaza etmekle, e) (Değişik:RG-5/11/2013-28812)Geri kazanım veya bertaraf tesisleriyle olabilecek uyuşmazlıkları ilgili çevre ve şehircilik il müdürlüğüne bildirmek, uyuşmazlık giderilinceye kadar uyuşmazlığa konu olan atık yağları kendi depolarında muhafaza altında bulundurmakla, yükümlüdürler. Atık yağ geri kazanım tesisi işletmecilerinin yükümlülükleriMadde 11 —Atık yağ geri kazanım tesisi işletmecileri; a) Bakanlıktan atık yağ toplama (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisansı almakla, b) Faaliyetlerine ilişkin raporlarını yıllık olarak ilgili valiliğe göndermekle, c) Atık yağın tesise kabul kriterlerini belirlemek, atık yağın taşıma formunda belirtilen atık tanımına uygunluğunu tespit etmekle, d) Kullanılmış kızartmalık yağların toplanması için geri kazanım tesisleri dışında kurulacak geçici depolama alanlarını, bu Yönetmeliğin 17 nci maddesine göre kurmak, bu alanlar için 23 üncü maddeye göre geçici depolama izni almakla, e) Tesise getirilen atık yağların analizini yaparak üretici beyanına uygunluğunu tespit etmek, atık yağın uygun bulunması halinde ulusal atık taşıma formunu imzalayarak teslim almak ve atık taşıma formlarının bir nüshasını her taşımadan sonra ilgili valiliğe göndermekle, f) Tesise kabul edilen atık yağları ayrı depolamakla, g) Personeline geri kazanım faaliyetlerinin gerektirdiği nitelikte eğitim vermek, acil durum planlarını hazırlamak, atık yönetimiyle ilgili işletme kayıtlarını tutmak ve bu kayıtları beş yıl süreyle tesiste bulundurmakla, h) Geri kazanım işlemleri sonucunda ortaya çıkan atıkları ve bunlarla kontamine olmuş malzemeleri bertaraf etmek veya ettirmek, buna ilişkin harcamaları karşılamakla, ı)Taşıma formu ve lisans belgesi olmayan taşıyıcılarla getirilen atık yağları tesise kabul etmemek ve durumu ilgili valiliğe bildirmekle, j) Toplayıcıyla olan sözleşme iptallerini ilgili valiliğe bildirmekle, k) Tesise giren atık yağlara ait ulusal atık taşıma formu ve sevk irsaliyeleri ile çıkan yarı mamul ve ürünlere ait satış faturaları ve mevzuata uygun gerçekleştirilen bertaraf kayıtlarının Sanayi Odaları veya Ticaret ve Sanayi Odaları tarafından değerlendirilerek girdiler ve çıktılar yönünden biyodizel üretim tesisleri için altı aylık, diğer tesisler için yıllık toplamları gösteren onaylı belgeyi Bakanlığa sunmakla, l) Bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin (b) bendinin denetlenmesi amacıyla ürün analizlerini altı aylık dönemlerde Bakanlığın uygun göreceği akredite bir laboratuvarda yaptırmak, bu amaçla numunelerin ilgili valiliğin gözetiminde laboratuvar sorumlusu tarafından alınmasını sağlamak ve analiz sonuçlarını Bakanlığa ulaştırmakla, yükümlüdürler. Kullanılmış kızartmalık yağ toplayıcılarının yükümlülükleriMadde 12 —Kullanılmış kızartmalık yağ toplayıcıları; a) Geçici depolama alanlarını 17 nci madde ve Ek-1’de ki teknik özelliklere göre kurmakla, b) Kurulacak geçici depolama alanları için 23 üncü madde gereğince valilikten izin almakla, c) Geri kazanım tesisleriyle sözleşme yapmak, geçici depolama izni müracaatlarında bu sözleşmeyi valiliğe ibraz etmekle, d) Sözleşme yaptıkları lokanta, yemek fabrikaları, otel, motel, yemekhaneler, turistik tesisler ve tatil köyleri gibi toplama noktalarına biriktirme bidon ve konteynerlerini temin etmekle, e) Boşaltılan taşıma araçlarını, bidon ve konteynerleri her defasında temizlemek, temizlenmeyen biriktirme kaplarını toplama noktalarına dağıtmamak, temizleme işleminden kaynaklanan yıkama sularını doğrudan kanalizasyona vermemekle, f) Toplanan ve geri kazanım tesisine sevk edilen kullanılmış kızartmalık yağ miktarlarını aylık olarak ilgili valiliğe bildirmekle, g) Geri kazanım firmasıyla ortaya çıkacak anlaşmazlıklar ve sözleşme iptalleri hakkında valiliğe bilgi vermekle, yükümlüdürler. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMAtık Yağların TaşınmasıAtık yağların taşınmasıMadde 13 — (Değişik: RG-5/11/2013-28812) Atık yağların taşınmasına ilişkin hususlar Bakanlıkça diğer düzenleyici işlemler ile belirlenir. Atık yağ taşıyıcılarının lisans alma zorunluluğuMadde 14 — (Mülga: RG-5/11/2013-28812)Araçlarda ulusal atık taşıma formu bulundurma zorunluluğuMadde 15 — (Mülga: RG-5/11/2013-28812)DÖRDÜNCÜ BÖLÜMGeri Kazanım Tesisleri ve Geçici Depolama AlanlarıGeri kazanım tesisleriMadde 16 —Atık yağ geri kazanım tesislerinin özellikleri ve yapılacak uygulamalar; a) Tesiste giriş bölümü, atık kabul ünitesi, atık yağ geçici depolama alanı, prosese uygun fiziksel, kimyasal veya biyolojik arıtma tesisi bulunması zorunludur. Tesis prosesi ve temizleme işlemlerinden kaynaklanan atık sular doğrudan kanalizasyona verilmez. b) Atık yağlardan elde edilen ürünlerin ulusal veya uluslararası standartları sağladığının sürekli olarak izlenmesi için, bu Yönetmelik kapsamındaki atık yağları hammadde olarak kullanacak geri kazanım tesislerinde akredite edilmiş bir laboratuvar bulunur, bulunmaması halinde bu ihtiyaç bir başka akredite laboratuvardan karşılanır. c) Tesise getirilen atık yağlardan laboratuvar sorumlusu tarafından numune alınır. Tank içinde gelen atık yağlar, numune almadan önce homojen hale getirilir. Bidonlarla getirilen atık yağlardan bidon başına numune alınır. Numuneler geri kazanım işlemleri tamamlanıncaya kadar muhafaza edilir. d) Araçlardan atık yağ boşaltıldıktan sonra her defasında araç ile buna bağlı tank veya kasa ve bidonlar yıkanır. Bu iş için tesiste gerekli altyapı oluşturulur. Temizlenmeyen tank, kasa ve toplama bidonları tekrar kullanılmaz ve bu bidonlar toplama noktalarına dağıtılmaz. e) Tesiste taşıma araçlarının, bidon ve konteynerlerin temizlenmesi için bir yıkama ünitesi bulundurulur. f) Tesiste kokuya karşı önlem alınacaktır. g) Tesiste yangına karşı köpüklü yangın söndürme ve sulu tank soğutma sistemleri bulunur. Tesiste görevli tüm personel; acil durum, yanıcı, patlayıcı maddelerin özellikleri ile potansiyel tehlikeler, yangınla mücadele ve ilk yardım konularında eğitilir. Ayrıca ilgili personel kendi görev alanlarında, belirli aralıklarla tekrarlanan uygulamalı eğitime tabi tutulur. h) Atık yağ taşıyan borular, sızma veya herhangi bir nedenle akmaya karşı koruma altına alınır. Atık yağ taşıyan borular temiz su taşıyanların altında bulunur. Pompa basınçları boruların hasar görmeyeceği şekilde tasarlanır ve ayarlanır. ı)Sahada toplanan yağmur suları, yıkama ve benzeri atık sular ayrı olarak toplanarak, 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde yer alan sınır değerlere uygun şekilde arıtılır. j) Tesis içinde meydana gelebilecek döküntü ve sızıntıları önlemek amacıyla yeterli miktarda emici malzeme bulundurulur ve bu malzemeler tesis içinde uygun noktalarda kolay kullanımı sağlayacak şekilde depolanır. Kullanılmış emici malzemeler özelliklerine göre ilgili mevzuat kapsamında bertaraf edilir. k) Tesisin çevresi koruma altına alınarak, giriş ve çıkışın denetlenmesi amacıyla etrafı çit veya duvarla çevrilir. l) Tesis içi geçici depolama alanları için 17 nci madde hükümlerine uyulur. m) Geri kazanım tesislerinde paratoner ve topraklama sistemi bulunur. Geçici depolama alanlarıMadde 17 —Geçici depolama alanları, geri kazanım tesislerinde hammadde olarak atık yağların kabul edildiği ve proses atıklarının biriktirildiği depolama tanklarından oluşan alanlardır. Bu tür alanlar bitkisel yağ rafinerilerinde proses atıklarının ve yan ürünlerin biriktirildiği yerlerdir. Geri kazanım veya rafineri tesislerinde bulunan geçici depolama alanları için ilgili valilikten izin alınması zorunlu değildir. Rafinerilerin geçici depolama alanlarında biriktirilen soap-stock, tank dibi tortular, yağlı topraklar ile çeşitli tesislerin yağ tutucularından çıkan yağlar geri kazanım veya bertaraf tesislerine bir başka yerde depolanmadan doğrudan sevk edilir. Bu atıkların tesis sahası dışında geçici depolanmasına izin verilmez. Tesis alanının atık yağ ile temasta olan kısımlarında zemin geçirimsizliğinin sağlanması gerekir. Bu amaçla betonarme zemin, epoksi boya veya benzeri tecrit malzemesi ile kaplanır. Atık kabul alanı yağmura karşı korunur. Beyaz renkte olacak depolama tanklarının üzerinde Bitkisel Atık Yağ ibaresi bulunur ve atığın cinsi tank üzerinde (soap-stock, tank dibi tortu, kullanılmış kızartmalık yağ ve benzeri) belirtilir. Bu tanklar, taşmaya neden olmayacak hacme sahip güvenlik havuzu içinde bulunur. Hacmi, en az tankın kapasitesi kadar olacak güvenlik havuzunda, güvenli boşaltmayı sağlayacak ekipman bulundurulur. Lokantalardan, yemek fabrikalarından, otellerden, motellerden, yemekhanelerden, turistik tesislerden, tatil köylerinden ve buna benzer yerlerden kullanılmış kızartmalık yağların verimli bir şekilde toplanabilmesi için, geri kazanım tesisleri dışında geçici depolama alanları kurulabilir. Bu alanların Ek-1’deki teknik özellikleri sağlaması ve işletmecilerin bu Yönetmeliğin 23 üncü maddesine göre ilgili valilikten geçici depolama izni alması gerekir. Atık yağlar, geçici depolama alanlarında üç aydan fazla süre ile depolanmaz. BEŞİNCİBÖLÜMAtık Yağlardan Muhtelif Ürünlerin Üretimi ve Atık Yağların Bertaraf EdilmesiAtık yağlardan biyodizel üretimiMadde 18 —Atık yağlardan biyodizel üretimi yapacak tesisler için aşağıdaki esaslar uygulanır: a) Atık yağlardan biyodizel üretimi yapacak tesisler, bu Yönetmelik kapsamında geri kazanım tesisi olarak değerlendirilir. b) Bu tesisler, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun teknik düzenlemelerine uygun üretim yapar ve piyasaya arz edilen ürünlere ilişkin olarak dağıtım firmalarından alınacak teslimatla ilgili belgeleri altı aylık dönemlerde Bakanlığa sunar. c) Biyodizel üretimi sonucu oluşan yan ürünlerin kullanımı ve satışı için ilgili kurumlardan izin alınması şarttır. Bu tesislere kabul edilen atık yağ miktarları ve geri kazanılamayan atıkların nasıl bertaraf edildikleri yıllık olarak ilgili valiliklere bildirilir. Atık yağlardan sabun ve diğer ürünlerin üretimiMadde 19 —Geri kazanım tesisleri, sabun üretimi için Sağlık Bakanlığından, yemlik yağ üretimi için Tarım ve Köyişleri Bakanlığından gerekli izinleri alır. Bunların dışındaki ürünlerin üretimi ve kullanımı için gerekli izinler, meri mevzuat çerçevesinde ilgili kurumlardan alınır. Standardı belirlenmemiş olan geri kazanım ürünleri ile yarı mamuller nihai tüketim maddesi olarak kullanılmaz. Bunlar sabun, kimya ve benzeri sanayilerde birincil hammaddelere ilave edilerek standardı olan ürünlere dönüştürülebilmeleri durumunda bu sektörlerde kullanılır. Atık yağların bertaraf edilmesiMadde 20 —Geri kazanım ürünlerine dönüştürülemeyen atık yağlar ile geri kazanım işlemlerinde ortaya çıkan tehlikeli nitelikli atıklar ve bunlarla kirlenmiş malzemeler ve atık yağ depolama tanklarının dip çamurları özelliklerine göre Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği, Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği veya 8/12/2001 tarihli ve 24607 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çimento Fabrikalarında Atıkların Alternatif veya Ek Yakıt Olarak Kullanılmalarında Uyulacak Genel Kurallar Hakkında Tebliğ hükümlerine göre (Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ çevre lisanslı tesislerde bertaraf edilir. ALTINCI BÖLÜM(Değişik ibare:RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ Çevre Lisansı ve Geçici Depolama İzni Çevre lisansı Madde 21 — (Başlığı ile birlikte değişik: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ Atık yağları sabun veya sabun hammaddesi, biyodizel ve diğer ürünleri elde etmek amacıyla kullanan geri kazanım tesislerinin çevre lisansı alması zorunludur. Çevre lisansı alınması işlemlerinde Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır. Söz konusu Yönetmeliğin Ek-3 C sinde yer alan Teknik Uygunluk Raporunun içeriği, bu Yönetmelik kapsamında Bakanlıkça yapılacak çalışmalarla belirlenir. Bitkisel yağ rafinasyon tesisleri içinde rafinerinin kendi atıklarının değerlendirildiği ve ana tesisle entegre olarak işletilen geri kazanım üniteleri için çevre lisansı alma şartı aranmaz. Lisansın iptaliMadde 22 — (Mülga: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾Geçici depolama izniMadde 23 —(Değişik ibare: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ Çevre lisansı bulunan biyodizel üretim tesisleri, lokantalardan, yemek fabrikalarından, otellerden, motellerden, yemekhanelerden, turistik tesislerden, tatil köylerinden ve buna benzer yerlerden kullanılmış kızartmalık yağları toplayabilmek için, toplayıcıları kullanılmış kızartmalık yağ toplamaları konusunda yetkilendirebilir. Toplayıcıların bu işi yapabilmeleri için hizmet alanlarında yeterli kapasiteye sahip ve 17 nci madde ile Ek-1’de teknik özellikleri verilen geçici depolama alanlarının bulunması zorunludur. Geçici depolama alanlarına valilikçe geçici depolama izni verilir. Biyodizel üretimi yapacak geri kazanım tesisleri, 12 nci maddede belirtilen toplayıcıların tabi olduğu hükümler kapsamında, geri kazanım tesisi dışında, kendi geçici depolama alanlarını kurabilirler. Geri kazanım tesisleri bu alanlar için valilikten geçici depolama izni almakla yükümlüdür. Geri kazanım tesisleri içinde bulunan depolama alanları için izine gerek yoktur. Toplayıcılar, geri kazanım firmasıyla yapılan sözleşme, tesis projesi ve işletme planıyla geçici depolama izni için valiliğe müracaat eder. Valilik müracaatı uygun bulması durumunda geçici depolama izni verir. Geçici depolama izni süresi, geri kazanım tesisinin mevcut (Değişik ibare: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾ çevre lisansı süresine göre verilir. Bu süre (Değişik ibare: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisansı süresini aşamaz. Toplayıcıya yetki veren geri kazanım tesisi veya tesislerinin (Değişik ibare: RG-30/3/2010-27537)⁽¹⁾çevre lisansı süresi dolduğunda, toplayıcının da izin süresi dolar. Benzer şekilde geri kazanım tesisi veya tesislerinin lisansı iptal edildiğinde, toplayıcının da izni ilgili valilikçe iptal edilir. Geçici depolama izni koşullarına uygun olarak faaliyette bulunmayan toplayıcının izni valilikçe iptal edilir ve bu husus anlaşmalı olduğu geri kazanım tesisine veya tesislerine bildirilir. Geçici depolama izni belgelerinde toplayıcının bağlı olduğu geri kazanım tesisinin toplama lisansı numarasının belirtilmesi zorunludur. YEDİNCİBÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerYönetmeliğe aykırılıkMadde 24 —Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında 2872 sayılı Çevre Kanunu, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu, 5272 sayılı Belediye Kanunu ve ilgili diğer mevzuatta öngörülen cezai işlemler uygulanır. Düzenleme yetkisiMadde 25 —Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak üzere her türlü alt düzenlemeyi yapmakla yetkilidir. Geçici Madde 1 —Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden altı ay içinde mevcut geçici çalışma izinli ve lisanslı olan ve bu Yönetmelik kapsamına giren atık yağ geri kazanım tesisleri, bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak Bakanlığa başvurmak ve lisanslarını yenilemek zorundadır. YürürlükMadde 26 —Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMadde 27 — (Değişik: RG-5/11/2013-28812) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür. ________ (1) Bu Yönetmelikte yapılan değişiklikler 1/4/2010 tarihinde yürürlüğe girer.Ek–1Geçici Depolama Alanlarının Teknik Özellikleri 1) Geçici depolama alanları kapalı sistem olacaktır. 2) Tesiste kantar ve atık kabul alanı bulunacaktır. 3) Bu alanlarda en az 30 ton kapasiteli kullanılmış kızartmalık yağı biriktirme tankı bulunacaktır. Bu tanklar güvenlik havuzları içinde bulunacaktır. 4)Tanklar beyaz renkte olacak ve üstünde Kullanılmış Kızartmalık Yağ ibaresi bulunacaktır. 5)Tanklar kolay temizlenebilecek özellikte ve seviye göstergeli olacaktır. 6) Geçici depolama tesisinin zemini betonarme olacaktır. 7) Toplayıcıların lisanslı toplama araçları bulunacaktır. 8) Toplama bidonları yıkama kolaylığı için çember kapaklı olacak ve yeterli sayıda bulunacaktır. 9) Boşaltılan taşıma araçlarının, bidon ve konteynerlerin temizleneceği bir yıkama ünitesi bulunacaktır. 10) Yıkama ünitesinden çıkan yağlı sular doğrudan kanalizasyona verilemez. Bu amaçla yağlı suların biriktirileceği yıkama suyu biriktirme tankı veya tankları bulunacaktır. 11) Yağlı yıkama sularının arıtımı bir başka tesiste yapılamıyorsa, bu alanda yıkama sularının arıtımının yapılacağı bir sistem bulunacaktır. 12) Dökülen yağların toplanması için yeterli miktarda emici madde bulunacaktır. 13) Yangına karşı gerekli önlemler alınacaktır. 14) Yağmur suyunun yıkama suyu ile karıştırılmaması için gerekli önlemler alınacaktır. 15) Kokuya karşı önlem alınmış olacaktır. 16) Tesisten sorumlu en az bir teknisyen sürekli olarak tesiste bulundurulacaktır. Ek–2Çevre Bilgisi 1) Kullanılmış kızartmalık yağları diğer atıklardan ayrı olarak temiz ve ağzı kapaklı bir kapta biriktiriniz. 2) Kullanılmış kızartmalık yağları, çevrenin korunması amacıyla kanalizasyona, toprağa, denize ve benzeri alıcı ortamlara dökmeyiniz. 3) Bu yağları kullanılmış kızartmalık yağ toplayıcılarına vermeye özen gösteriniz. (Mülga: RG-5/11/2013-28812)Ek–3(Mülga: RG-30/3/2010-27537)(1)Ek–4

19 Haziran 2011 PAZAR    Resmî Gazete     Sayı : 27969

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

BİTKİ KARANTİNASI FÜMİGASYON YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; bitki, bitkisel ürün, bitkisel sanayi ürünü ve orman ürünlerinin bulundukları, taşındıkları ve yetiştirildikleri ortamların zararlı organizmalardan arındırılması, miktar ve kalite kayıplarının önlenmesi, fümigasyon işlerini yapacak personelin belirlenmesi, yetiştirilmesi ve yetkili kılınmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, bitki, bitkisel ürün, bitkisel sanayi ürünü ve orman ürünlerinin; alıcı ülke zirai karantina mevzuatının gerektirmesi, ithalat, ihracat, reeksport ve transit geçişlerde böcek, akar, nematod, hastalık, yabancı ot gibi zararlı organizmalarla bulaşık olduğunun inspektörlerce tespit edilmesi ve lüzum görülmesi; ambalaj maddelerinin, depo, silo, gemi, konteynır gibi bulundukları ortamların temizlenmesi ve iç karantinaya tabi zararlı organizmaların belirlenmesi, kültür bitkilerinin yetiştirildiği ortamların temizlenmesi hallerinde, ayrıca fümigasyon için uygun hale getirilen müze, kütüphane, gıda üreten ve depolayan imalathane, fabrika ile tamamen boş ambar ve depolarda istek üzerine uygulanacak fümigasyonla ilgili hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu, 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kuruluşlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanun ve 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Bitki: Canlı bitkiler ile bunların derin dondurulmamış meyve ve sebzeleri, yumrular, soğansılar, soğanlar ve rizomlar, kesme çiçekler, yapraklı dallar, budama artığı yapraklar, yapraklar, bitki doku kültürleri, canlı polen, göz, kalem ve çelik gibi canlılığını koruyan belirli parçaları ile dikim amaçlı olan botanik tohumlarını,

c) Bitkisel ürün: Bitkisel orijinli, işlem görmemiş veya basit bir işlemden geçmiş, bitki tanımına girmeyen ürünleri,

ç) Diğer kamu kurum ve kuruluşlar: Bu Yönetmelik esaslarına göre kendi fümigasyonunu bünyesinde çalıştırdığı fümigasyon operatörlerine yaptıracak Türkiye Büyük Millet Meclisi, Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü, büyükşehir belediyeleri, milli saraylar gibi kuruluşları,

d) Doz: Fümigantın, birim ağırlığa, alana veya hacme uygulanan gram (g), mililitre (ml) veya santimetreküp (cm3) cinsinden miktarı,

e) Fümigant: Fümigasyonda kullanılan, zararlı organizmalara gaz halinde etki eden katı, sıvı veya gaz formunda pestisitleri,

f) Fümigasyon: Zararlı organizmaları imha etmek amacıyla, belirli sıcaklıktaki kapalı bir ortama, gaz halinde etki eden bir fumigantı belirli miktarda verme ve belirli bir süre ortamda tutma işlemini,

g) Fümigasyon alanı: Fümigasyonun yapıldığı yerin yanında yaklaşılmasının hayati tehlike arz ettiği alanı,

ğ) Fümigasyon operatör yardımcısı belgesi: Bu Yönetmelikte belirtilen esaslar dahilinde eğitilerek başarılı olan ziraat teknikerleri ve ziraat teknisyenlerine verilen belgeyi,

h) Fümigasyon operatörü: Fümigasyon işlerinde yeterliliği Bakanlıkça tespit edilerek belgelendirilen ziraat mühendislerini,

ı) Fümigasyon operatörü belgesi: Bu Yönetmelikte belirtilen esaslar dahilinde eğitilerek başarılı olan ziraat mühendislerine verilen belgeyi,

i) Fümigasyon operatörü kimlik kartı: Fümigasyon işlerinden sorumlu fümigasyon operatörlerine verilen kartı,

j) Fümigasyon operatör yardımcısı: Fümigasyon işlerinde yeterliliği Bakanlıkça tespit edilerek belgelendirilen ziraat teknikerlerini ve ziraat teknisyenlerini,

k) Fümigasyon ruhsat belgesi: Bu Yönetmelikteki esaslara ve Bakanlıkça belirlenen teknik şartlara göre, fümigasyonu ticari amaçla yapacak gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlara verilen belgeyi,

l) Fümigasyon tutanağı: Fümigasyonu talep edenlerin yetkili temsilcileri ile fümigasyon operatörleri tarafından düzenlenerek imza altına alınan belgeyi,

m) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

n) Müdürlük: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı il ve ilçe müdürlükleri ile zirai karantina müdürlüklerini,

o) Zararlı organizma: Bitki veya bitkisel ürünlere zarar veren bitki, hayvan veya patojenik ajanların tür, streyn veya biyotiplerini, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Fümigasyon Operatörü ve Fümigasyon Operatör Yardımcı Adaylarında

Aranan Şartlar ve Seçilen Adayların Eğitimi

Adaylarda aranan şartlar

MADDE 5 – (1) Fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcısı olmak isteyen adaylarda aranılan nitelikler şunlardır:

a) T.C. vatandaşı olmak,

b) 18 yaşından küçük olmamak,

c) Fumigasyon operatörlüğü için ziraat mühendisi olmak,

ç) Fumigasyon operatör yardımcılığı için ziraat teknikeri veya ziraat teknisyeni olmak.

Başvurular ve istenilen belgeler

MADDE 6 – (1) İl ve ilçe müdürlüğü bitki koruma hizmetleri ile zirai karantina müdürlükleri, fümigasyon operatör ve fümigasyon operatör yardımcısı adaylarını tespit ederek Genel Müdürlüğe bildirir. Ayrıca, Genel Müdürlükte fümigasyon uygulamaları ile ilgili çalışan teknik personel de fümigasyon eğitimine katılmak ve belge almak üzere Genel Müdürlükçe belirlenir.

(2) Gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar dilekçe ile diğer kamu kurum ve kuruluşlar ise dilekçelerine ilaveten, kuruluşlarında fümigasyon işlerinde çalıştırılacaklarına dair görevlendirme yazısı ile Genel Müdürlüğe veya müdürlüklere başvururlar.

(3) Kursa katılacak adaylardan aşağıda sıralanan belgeler istenir:

a) T.C. Kimlik Numarası beyanı,

b) Gerçek kişi, tüzel kişi ve kuruluşlardan başvuran adayların mezuniyet belgelerinin veya diplomalarının aslı veya Müdürlükçe onaylı sureti,

c) 1 adet fotoğraf.

Kurslar ve belgelerin düzenlenmesi

MADDE 7 – (1) Zirai karantina müdürlükleri veya uygun görülen il müdürlüklerinde, 5 inci ve 6 ncı madde hükümleri doğrultusunda Genel Müdürlükçe hazırlanan programa göre iki hafta süre ile kurslar düzenlenir. Fümigasyon operatör ve fümigasyon operatör yardımcıları gerektiğinde Bakanlığın belirlediği tarih ve yerlerde hizmet içi eğitime tabi tutulur.

(2) Adaylara, zirai mücadele araştırma enstitülerinden en az bir, zirai karantina müdürlüklerinden en az iki olmak üzere, en az üç kişilik bir komisyonca teorik ve pratik bilgiler verilir.

(3) Kurs sonunda değerlendirme sınavı yapılır. Değerlendirmede 100 üzerinden 70 puan alanlar, Fümigasyon Operatörü ve Fümigasyon Operatör Yardımcısı Belgesi almaya hak kazanırlar.

(4) Değerlendirmelere göre hak sahiplerine, örnekleri EK-1 ve EK-2’de gösterilen Fümigasyon Operatörü Belgesi ve Fümigasyon Operatör Yardımcısı Belgesi ile EK-3’te gösterilen Fümigasyon Operatörü Kimlik Kartı kursu düzenleyen müdürlükçe tanzim edilir ve sahiplerine gönderilir.

(5) Diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlardan kurslara katılacaklar, belirlenen kurs ücretlerini ilgili müdürlüğün döner sermaye işletmesine öderler. Kurs ücretlerini ödemeyenler kursa ve sınava alınmaz.

(6) Müdürlükçe, kurs düzenlenerek belge tanzim edilenlerin listesi ve sınav sonuçları, Genel Müdürlüğe bildirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Fümigasyon Şartları

Vakumlu fümigasyonun teknik şartları

MADDE 8 – (1) Vakumlu fümigasyonda aşağıdaki şartlara uyulmalıdır:

a) Vakum fümigatuvarları Bakanlıkça belirlenen teknik şartlara uygun olmalıdır.

b) Fümigasyon odasına, fümigant mutlaka gaz halinde verilmelidir.

c) Fümigasyon süresince hücre iç basınç ve sıcaklığı istenilen miktarda sabit tutulmalıdır.

ç) Gazlama müddetinin sonunda yiyecek maddelerinde en az iki, diğer maddelerde en az bir defa hava ile yıkama işlemi yapılmalıdır. Hava ile yıkama işleminde süre 1,5 saatten az olmamalıdır.

d) Yeşil bitkiler, taze sebze ve meyveler vakum fümigasyonuna tabi tutulmamalıdır.

e) Vakumlu fümigasyona tabi tutulan uyku dönemindeki aşı kalemi, çelik, fidan gibi bitkiler bir saat geçmedikçe, güneş ışığına maruz bırakılmamalıdır.

f) Fümige edilecek madde, oda veya hücre hacminin dörtte üçünü geçmemelidir.

g) Fümige edilecek madde ızgara üzerine istiflenmelidir.

Atmosferik fümigasyonun teknik şartları

MADDE 9 – (1) Atmosferik fümigasyonda aşağıdaki şartlara uyulmalıdır:

a) Gazlama odalarında fümigasyon;

1) Gazlama odaları Bakanlıkça belirlenen teknik şartlara uygun olmalıdır.

2) Atmosferik fümigasyonda gaz odasının sıcaklığı, belirlenen doz ve süre için geçerli olan sıcaklığın altına düşürülmemelidir.

3) Havadan ağır fümigantlarla yapılacak uygulamalarda fümige edilecek madde, oda veya hücre hacminin dörtte üçünü geçmemelidir.

4) Fümige edilecek madde ızgara üzerinde istiflenmelidir.

b) Gaz geçirmez örtü altında fümigasyon;

1) Fümigasyonun yapılacağı zemin beton değil ise, yığın altına branda bezi, plastik örtü veya benzeri bir örtü serilmelidir.

2) Fümige edilecek madde ambalajlı ise ızgara yerleştirilerek, sirkülasyonu sağlamak amacıyla ambalajlar aralıklı olarak istif edilmelidir.

3) Havadan ağır fümigantlarla yapılacak uygulamalarda istif ile örtü arasında 30 cm boşluk bırakılmalıdır.

4) Yığına fümigant uygulaması, her fümigantın teknik özelliklerine uygun olarak yapılmalıdır.

c) Toprak fümigasyonu;

1) Toprak, bitkisel artıklardan temizlenmeli, 35-40 cm derinliğinde ve granül hale gelecek şekilde işlenmeli, uygun tavda olmalıdır.

2) Fümigant her tarafa yayılacak şekilde bir dağıtma düzeni ile uygun sıcaklık ve basınç altında uygulanmalıdır.

3) Uygulamadan sonra toprağın fümiganttan arındırılması sağlanmalıdır.

Fümigasyon için aranan şartlar

MADDE 10 – (1) Fümigasyon öncesinde ve sırasında aşağıdaki tedbirler alınmalıdır:

a) Fümigasyon işlemi, meskun yerlerden ve çalışılan ortamlardan uzakta yapılmalıdır.

b) Fümigasyon işlemi bir fümigasyon operatörü tarafından yapılır. Ancak gerektiğinde fumigasyon operatörü yanında bir fümigasyon operatör yardımcısı da istihdam edilir.

c) Fümigasyon yapanlar, fümiganta uygun süzgece sahip gaz maskesi kullanmalı, süzgecin kullanım süreleri dikkate alınmalıdır.

ç) Ekipmanda, hiç kullanılmamış süzgeç daima hazır bulundurulmalıdır.

d) Fümigasyon esnasında sigara içilmemeli ve herhangi bir şey yenilmemelidir.

e) Fümigant kesinlikle deri ile temas etmemelidir.

f) Fümigasyon işleminden sonra, fümigasyon mahallinde uygun bir yere uyarı levhası asılmalıdır.

g) Muhtemel zehirlenme ve yangın tehlikesine karşı hastane ve itfaiye teşkilatı telefon numaraları fümigasyon operatörünce bilinmelidir.

ğ) Fümigasyon uygulamaları yapanlarda, zehirlenme belirtileri görüldüğünde derhal doktora başvurulmalıdır.

h) Boş fümigant ambalajları usulüne uygun olarak imha edilmelidir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Fümigasyon Operatörü ve Fümigasyon Operatör Yardımcılarının Çalışma Şekilleri, Görev ve Sorumlulukları

Çalışma şekilleri

MADDE 11 – (1) Müdürlüklerde çalışan fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcısı çalıştıkları kuruluş yöneticileri tarafından görevlendirilir.

(2) Fümigasyon mahalline gidiş ve dönüş, fümigasyon talebinde bulunan şahıs veya firmaların temin edeceği vasıtalardan yararlanılarak yapılır.

(3) Fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcıları gerektiğinde mesai saatleri dışında ve resmî tatil günlerinde de çalıştırılır.

Görev yetki ve sorumlulukları

MADDE 12 – (1) Fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcılarının görev, yetki ve sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir.

a) Fümigasyon operatörleri;

1) Fümigasyon talebini inceler, uygulamayı planlar ve organize eder.

2) Kullanılacak fümigantın cinsini, dozunu ve fümigasyon süresini tespit eder.

3) Hazırlıkları kontrol edip fiili olarak fümigasyonun başlatılmasını sağlar.

4) Güvenlik ve teknik tedbirleri denetler, eksiklikler varsa giderilmesini sağlar.

5) Fümigasyon süresi sonunda fümigasyon ortamının yeterince havalanıp havalanmadığı, personelin uygun çalışma koşullarının oluşup oluşmadığını ölçümlerle tespit eder.

6) Fümigasyon operatör yardımcısı tarafından düzenlenen ve EK– 4’te yer alan Fümigasyon Tutanağını imzalar.

7) Fümigasyondan ve uygulama anındaki can ve mal güvenliğinden bizzat sorumludur.

b) Fümigasyon operatör yardımcıları;

1) Fümigasyon operatörünün verdiği plana göre fümigasyon ortamını hazırlar.

2) Fümigasyon ortamında izolasyonu sağlar, fümigant dağıtım düzenini bizzat kendisi hazırlar.

3) Gerekli güvenlik teknik tedbirlerini alır.

4) Fümigasyon tutanağını hazırlar ve imzalar.

5) Fümigasyon sonunda gerekli işlemleri yaparak ortamı havalandırır.

6) Fümigasyonda operatörlerine bağlı olarak çalışırlar ve onlara karşı sorumludurlar.

7) Fümigasyon operatör yardımcılarının bulunmadığı yerlerde bu görevleri fümigasyon operatörleri yürütür.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Fümigasyon Yapacak Gerçek ve Tüzel Kişi ile Kuruluşlarda Aranacak Şartlar

Müdürlükler

MADDE 13 – (1) Fümigasyon yapacak müdürlüklerde aranacak şartlar şunlardır:

a) En az bir fümigasyon operatörüne sahip olmak,

b) Fümigasyon odası veya gaz geçirmez örtü, maske ve yedek süzgeci, kum torbası, sonda, gaz yoğunluğu ölçüm cihazı, termometre, vantilatör, fümigant odalarında aspiratör, ısıtma kabı, kutu açacağı, uyarı levhası, şeritmetre, ızgara, branda bezi, plastik örtü ve dağıtım sistemi gibi araç ve gereçleri bulundurmak,

c) Fümigasyonda kullanılan araç ve gereçlerle fümigantların muhafaza edilebileceği uygun bir depoya sahip olmak.

Diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişiler

MADDE 14 – (1) Fümigasyon yapacak diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlarda aranacak şartlar şunlardır:

a) Diğer kamu kurum ve kuruluşlar hariç vergi kayıt belgesi fotokopisi ile ticaret sicil kayıt örneği,

b) Fümigasyon işlemini kendi bünyelerinde ve ücret karşılığında yapacakların bir fümigasyon operatörü istihdam etmeleri,

c) 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde belirtilen hususlara sahip olmaları,

ç) İşletme içinde bir lavabo ve temizlik malzemeleri bulundurmaları,

d) Fümigasyon ruhsat belgesine sahip olmaları,

e) Fümigasyon işlemini kendi bünyesinde veya ücret karşılığında yapan gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşların çalıştırdıkları fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcılarıyla aralarındaki noter onaylı iş sözleşmelerini ibraz etmeleri gerekmektedir. Diğer kamu kurum ve kuruluşlarda bu şart aranmaz.

(2) Fümigasyonu ücret karşılığında yapacak gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar, müdürlüğe belirttikleri iller doğrultusunda faaliyet gösterir. Faaliyet gösterilecek il sayısı toplamı beş adedi geçemez.

(3) Yeni fümigasyon operatörü istihdam edenler onbeş gün içerisinde, adres değişikliği ise en geç bir ay içerisinde ilgili müdürlüğe bildirilir.

(4) Faaliyette bulunulacak il sayısı ile hangi ilde hangi fümigasyon operatörlerin veya fümigasyon operatörü ve yardımcılarının görev yaptığı ve istenilen diğer bilgi ve belgeler ile yapılan uygulamaların raporlarının, üçer aylık dönemler halinde, ruhsat aldıkları müdürlüklere bildirir.

ALTINCI BÖLÜM

Ruhsatlandırılma ve Denetleme

Ruhsatlandırma

MADDE 15 – (1) 5996 sayılı Kanunun 15 inci maddesinin onikinci fıkrasına istinaden, zararlı organizma ile mücadeleyi, ticarî amaçla yapmak isteyen gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlar, fümigasyon ruhsatı almak zorundadırlar. Ruhsat almak isteyenler aşağıdaki belge ve bilgilerle zirai karantina müdürlüklerine, bunların bulunmadığı illerde ise müdürlüklere başvuruda bulunurlar.

a) Dilekçe,

b) Fümigasyon operatörü belgesinin müdürlükçe onaylı sureti,

c) Diğer kamu kurum ve kuruluşlar hariç ticaret sicil kayıt örneği,

ç) 13 üncü maddenin (b) ve (c) bentlerinde belirtilen şartları taşıdığının belirlenmesi,

d) Gerçek kişiler için 2 adet fotoğraf,

e) Müdürlükten temin ettikleri ilgili müdürlük tasdikli Denetleme Defteri.

(2) Başvuruda bulunulan belgeler ile 13 üncü maddede belirtilen şartları taşıyıp taşımadığı müdürlükçe incelenir. Müdürlükte varsa en az bir fümigasyon operatörü yoksa bir fümigasyon operatörü yardımcısı ve bir teknik personel tarafından işyerinde inceleme yapılır ve 14 üncü maddedeki şartları taşıdığı bir tutanakla belirlenenlere müdürlük tarafından EK-5’te yer alan Zirai Fümigasyon Ruhsatı düzenlenir.

Denetleme

MADDE 16 – (1) Müdürlükler; ücret karşılığında veya kendi fümigasyonunu yapan diğer kamu, gerçek, tüzel kişi ve kuruluşları; görevlendirecekleri varsa bir fümigasyon operatörü yoksa bir fümigasyon operatörü yardımcısı ve bir teknik personel ile yılda en az bir defa denetler. Denetlemelerde fümigasyonla ilgili her türlü bilgi ve belgeler; diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile özel ve tüzel kişi ve kuruluşlarca, denetim elemanlarına ibraz edilmek zorundadır.

(2) Müdürlükler, yapılan denetleme ve sonuçları hakkında düzenleyecekleri raporları altışar aylık dönemler halinde Genel Müdürlüğe gönderirler.

(3) Denetlemede tespit edilen aksaklık ve noksanlıklar, iş yerinde bulundurulması zorunlu olan müdürlük tasdikli Denetleme Defterine kaydedilir ve imzalanır.

(4) Aksaklık ve noksanlıkların en geç bir ay içerisinde giderilmemesi halinde, diğer kamu, gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlara yazılı olarak ihtar verilir.

Ruhsat iptali

MADDE 17 – (1) Denetlemelerde belirlenen aksaklık ve noksanlıkları, ihtar tarihini takiben bir ay içerisinde gidermeyen diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşların ruhsatları müdürlükler tarafından iptal edilir.

(2) Denetleme sırasında usulsüzlük tespiti halinde, fümigasyon ruhsatı iptal edilir.

(3) Ruhsatı iptal edilen diğer kamu kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar ve buralarda istihdam edilen kişiler adına üç yıl süreyle tekrar ruhsat düzenlenemez.

(4) Fümigasyon operatörü ve fümigasyon operatör yardımcısı sadece bir fümigasyon şirketinde faaliyet gösterir. Bir fümigasyon operatörünün ve fümigasyon operatör yardımcısının birden fazla fümigasyon şirketinde faaliyette bulunması veya fümigasyon uygulamalarıyla ilgili usulsüzlük tespit edilmesi halinde, fümigasyon operatörü ve operatör yardımcısı belgeleri Genel Müdürlükçe iptal edilir.

(5) Fümigasyon operatörü belgesi ile fümigasyon operatör yardımcısı belgesi iptal edilenler iki yıl süreyle bu belgeyi almak için müracaatta bulunamaz.

(6) Ruhsatı iptal edilmiş olanlar veya ruhsat almadığı halde fümigasyon yapanlara, 5996 sayılı Kanunun 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi hükümleri uygulanır.

(7) Kendi isteği ile ruhsatı iptal edilenler altıncı fıkra hükmü dışındadır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Kazanılmış haklar

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce, fümigasyon operatörü, fümigasyon operatör yardımcısı ve usta belgesi alanların hakları saklıdır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 19 – (1) 24/8/2005 tarihli ve 25916 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Karantina Fümigasyon Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

19 Haziran 2011 PAZAR    Resmî Gazete     Sayı : 27969

YÖNETMELİK

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığından:

GÜNEŞ ENERJİSİNE DAYALI ELEKTRİK ÜRETİM TESİSLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı;

a) Güneş enerjisine dayalı elektrik üretim tesislerinde kullanılan aksamın sahip olması gereken standartlar, test yöntemleri ve denetimi,

b) Güneş enerjisine dayalı veya güneş enerjisi ile birlikte diğer enerji kaynağı kullanan hibrit tesislerde üretilen elektrik enerjisi içerisindeki güneş enerjisine dayalı üretim miktarlarının denetimi, ile ilgili usul ve esasları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunun 6 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığını,

b) EİE: Elektrik İşleri Etüt İdaresi Genel Müdürlüğünü,

c) Elektrik Üretim Şirketi: Güneş enerjisine dayalı elektrik enerjisi üreten ve Kanunun 6/B maddesinden yararlanmak isteyen lisans sahibi tüzel kişiyi,

ç) Elektrik Üretim Tesisi: Güneş enerjisine dayalı elektrik enerjisi üreten ve üretim lisansına sahip olan tesisi,

d) EPDK: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu,

e) Fotovoltaik (PV) modülü: Yüzeylerine gelen güneş ışığını doğrudan elektriğe dönüştüren yarıiletken modülleri,

f) Hibrit Tesis: Güneş enerjisi ile birlikte diğer yenilenebilir veya birincil enerji kaynağı kullanan elektrik üretim tesisini,

g) Kanun: 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunu,

ğ) PMUM: Piyasa Mali Uzlaştırma Merkezini,

h) TÜBİTAK: Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumunu,

ı) Yoğunlaştırılmış güneş enerjisi sistemleri (CSP): Güneş enerjisini toplayan ve bir akışkana ısı olarak aktaran çeşitli tür ve biçimlerdeki aygıtları, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Standartlar, Test Yöntemleri ve Denetim

Standartlar ve test yöntemleri

MADDE 4 – (1) Güneş enerjisine dayalı elektrik üretim tesislerinin projelendirilmesinde kristal veya ince film PV modülleri ile odaklamalı PV modüllerinin;

a) Performans testleri ve tip kabulleri için TS EN 61215, TS EN 61646 ve TS EN 62108 standartları,

b) Emniyet testleri için TS EN 61730 standardı, uygulanır.

(2) CSP sistemlerde ısıl (termal) performans TÜBİTAK tarafından kurulum yerinde yapılır ve Bakanlığa rapor edilir.

Güneş enerjisine dayalı elektrik üretim miktarlarının denetimi

MADDE 5 – (1) Güneş enerjisine dayalı elektrik üretim tesislerinde veya güneş enerjisi ile birlikte diğer yenilenebilir enerji veya birincil enerji kaynağı kullanan hibrit tesislerde üretilen elektrik enerjisi içerisindeki güneş enerjisine dayalı elektrik enerjisi üretim miktarı EİE tarafından aşağıdaki şekilde denetlenir.

a) Güneş enerjisi kullanan elektrik üretim tesislerinde, aşağıdaki verileri elektronik ortamda EİE’nin kontrol merkezine gönderen izleme sistemlerinin bulundurulması şartı aranır. Buna ilişkin usul ve esaslar EİE tarafından belirlenerek mevcut internet sayfasında yayımlanır.

1) Tesisteki yatay düzleme gelen toplam güneş radyasyonu ile güneş panellerinin yüzeyine gelen güneş radyasyonunu,

2) Tesis alanının yerden en fazla 10 metre yüksekliğindeki rüzgâr hızını,

3) İnvertörler ile birlikte güneş panellerinin anlık üretim durumlarını,

4) İnvertör çıkışlarında bulunan ve tesis trafosuna verilen elektrik enerjisini,

5) Diğer yenilenebilir enerji veya birincil enerji kaynağını kullanan tesislerde üretilen elektrik veya ısı enerjisini gösteren gerçek zamanlı ölçüm bilgileri.

b) Elektrik üretim şirketi her yıl Aralık ayı içerisinde, tesisteki her bir güneş paneli ile tesis bütününün güneş enerjisine dayalı olarak üretebileceği elektrik enerjisi miktarlarını, tesise gelebilecek güneş radyasyonuna ve rüzgar hızına bağlı olarak EİE’ye sunar.

c) EİE, (a) ve (b) bentleri kapsamındaki bilgileri değerlendirerek tesis yerinde inceleme yapabilir.

(2) EİE, hibrit tesislerde üretilen elektrik enerjisi içerisindeki güneş enerjisine dayalı elektrik enerjisi üretim miktarını her fatura dönemi için PMUM’a bildirir.

(3) Güneş enerjisine dayalı elektrik üretim tesislerinde Bakanlığın onayladığı güneş enerjisine dayalı elektrik üretim projesi dışında farklı bir enerji kaynağının kullanıldığı tespit edildiği takdirde, EİE Bakanlık ile EPDK’ya durumu bildirir.

Yürürlük

MADDE 6 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 7 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yürütür.

19 Haziran 2011 PAZAR    Resmî Gazete     Sayı : 27969

YÖNETMELİK

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığından:

YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARINDAN ELEKTRİK ENERJİSİ ÜRETEN TESİSLERDE KULLANILAN AKSAMIN YURT İÇİNDE İMALATI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik enerjisi üreten tesislerde kullanılan ve bütünleştirici parçaları ile birlikte yurt içinde imal edilen aksamın, 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunun ekinde yer alan II sayılı Cetvele göre ilave fiyatının belirlenmesi, belgelendirilmesi ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esasların belirlenmesidir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunun 6/B maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Aksam: Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 Yurt İçinde İmal Edilen Aksam Tanımları’nda listelenen mamulü,

b) Aksam tedarikçisi: Elektrik üretim şirketine ya da sistem tedarikçisine yurt içinde veya Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisindeki serbest bölgelerde imal ettiği aksamı satan Sanayi Odasına ve/veya Ticaret ve Sanayi Odasına kayıtlı şirketi,

c) Bakanlık: Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığını,

ç) Elektrik üretim şirketi: Yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik enerjisi üreten ve Kanunun 6/B maddesinde yer alan hükümden yararlanmak isteyen lisans sahibi tüzel kişiyi,

d) Elektrik üretim tesisi: Yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı elektrik üreten ve üretim lisansına sahip olan tesisi,

e) EPDK: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu,

f) Kabul Heyeti: 7/5/1995 tarihli ve 22280 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Elektrik Tesisleri Kabul Yönetmeliğine göre oluşturulan heyeti,

g) Kanun: 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunu,

ğ) Sistem tedarikçisi: Elektrik üretim şirketine, imal ettiği ve/veya satın aldığı aksamı sistem bütünlüğüne monte etmek suretiyle elektrik üretim tesisini kısmen veya tamamen kuran şirketi, ifade eder.

Yurt içi imalatın belgelendirilmesi

MADDE 4 – (1) Kanunun 6/B maddesinde yer alan hükümden yararlanmak isteyen lisans sahibi tüzel kişiler, bu Yönetmelik ekinde yer alan EK-1 Yurt İçinde İmal Edilen Aksam Tanımları listesinde olanlar arasından yurt içinden tedarik ederek elektrik üretim tesislerinde kullanmakta oldukları aksama ait aşağıdaki belgeleri Bakanlık ve/veya Bakanlığın görevlendirdiği kuruluşa beyan etmek zorundadır.

a) 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununa göre işlem yapan yeminli mali müşavir tarafından hazırlanması ve sistem veya aksam tedarikçisinin bağlı bulunduğu Sanayi Odası ve/veya Ticaret ve Sanayi Odası tarafından onaylanması gereken bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-2 Yerli İmalat Durum Belgesi,

b) TS EN 45011 “Ürün Belgelendirmesi Yapan Belgelendirme Kuruluşları için Genel Şartlar” standardına uygun olarak Uluslararası Akreditasyon Forumu (IAF) ile karşılıklı tanıma anlaşması imzalamış ulusal akreditasyon kurumları tarafından düzenlenen ve aksamın uluslararası veya ulusal standartlara uygunluğunu belirten ürün sertifikası.

(2) Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-2 Yerli İmalat Durum Belgesi, verildiği tarihten itibaren beş yıl süreyle geçerlidir.

Yerli katkı ilave fiyatının belirlenmesi

MADDE 5 – (1) Tamamı yurt içi katma değerle üretilmiş olduğu belirlenen aksam için, lisans sahibi tüzel kişilere Kanun kapsamında uygulanacak yerli katkı ilave fiyatları Bakanlık tarafından onbeş iş günü içerisinde EPDK’ya bildirilir.

Yurt içi imalatın denetlenmesi

MADDE 6 – (1) 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununa göre işlem yapan bağımsız denetim şirketi ve yeminli mali müşavir, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-2 Yerli İmalat Durum Belgesi’nin hazırlanması ile ilgili olarak 3568 sayılı Kanunda belirtilen cezai şartlardan sorumludur.

(2) Kanunun 6/B maddesinde yer alan hükümden yararlanmak isteyen lisans sahibi tüzel kişilerin elektrik üretim tesislerinde kullanılan herhangi bir aksamın Yerli İmalat Durum Belgesi’nin olup olmadığı, geçici kabul işlemleri sırasında Kabul Heyeti tarafından kontrol edilir.

(3) Kontrol sonrasında Yerli İmalat Durum Belgesi olmadığı tespit edilen aksam için uygulanacak yerli katkı ilave fiyatları, Bakanlık tarafından yeniden belirlenerek EPDK’ya bildirilir.

Yürürlük

MADDE 7 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 8 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

Resmi Gazete Tarihi: 19.07.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28358

DOĞAL ÇİÇEK SOĞANLARININ ÜRETİMİ, DOĞADAN TOPLANMASI VE İHRACATINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİBÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; doğada bulunan soğanlı bitki türlerinin korunması amacıyla tohum, soğan veya diğer aksamının doğadan toplanması, üretilmesi, hasadı, depolanması ve ihracatına yönelik usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik, doğada bulunan veya bulunmadığı halde doğal çiçek soğanları olarak tanımlanan soğanlı, yumrulu, pençeli ve rizomlu bitki türlerini kapsar.

(2) Herhangi bir ıslah yöntemiyle ıslah edilmiş ve doğal türlerinden farklılaştırılmış olan çiçek soğanlarını kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 –(1) Bu Yönetmelik; 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 2 nci ve 7 nci maddeleri, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 17 nci maddesi ve 27/4/1996 tarihli ve 96/8125 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile taraf olunan Nesli Tehlike Altında Olan Yabani Hayvan ve Bitki Türlerinin Uluslararası Ticaretine İlişkin Sözleşmeye dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ana depo: Bünyesinde iklim odaları, temizleme, kurutma, boylandırma ve ilaçlama ile ilgili alet ve ekipmanlarına sahip özel depoyu,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) Bitki pasaportu: Bitki sağlığı ile ilgili 12/1/2011 tarihli ve 27813 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmelikte belirlenen bitki sağlığı standartlarının ve özel şartların karşılandığını gösteren, çeşitli bitki ve bitkisel ürünler için standart hale getirilmiş, Bakanlıkça belirlenen usullere uygun olarak hazırlanan ve Bakanlık veya Bakanlıkça yetkilendirilenler tarafından düzenlenen resmi etiketi veya belirli ürünler için Bakanlıkça kabul edilen etiket dışındaki işareti,

ç) BÜGEM: Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünü,

d) CITES: Nesli Tehlike Altında Olan Yabani Hayvan ve Bitki Türlerinin Uluslararası Ticaretine İlişkin Sözleşmeyi,

e) Danışma Komitesi: Bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinde belirtilen kuruluş temsilcilerinden oluşan komiteyi,

f) Diğer aksam: Doğal çiçek soğanlarının sürgün başları, yaprakları ve çiçekleri gibi organlarını,

g) Doğal çiçek soğanı: Herhangi bir ıslah yöntemiyle ıslah edilmiş ve doğal türlerinden farklılaştırılmış olan çiçek soğanları hariç, doğada bulunan bazı bitki türlerinin yumru, rizom, pençe ve soğanlarını,

ğ) Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu: Konu ile ilgili araştırmacı ve bilim adamlarından Bakanlıkça oluşturulan komisyonu,

h) Firma: Bakanlıkça belirlenen doğal çiçek soğanı türlerini doğadan toplayarak veya üreterek yurtdışında pazarlayan kuruluşu,

ı) Hasat: Kontrol altında üretilen doğal çiçek soğanlarının uygun zamanda ve uygun teknik ile yetiştirildiği alanlardan toplanmasını,

i) İl müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünü,

j) Kontenjan: Bakanlıkça ilan edilen türler için belirlenen toplam kotanın, ihracat yeterliliği almış firmalara kg veya adet olarak tahsis edilen miktarlarını,

k) Kota: Bakanlıkça ilan edilen, Türkiye’den yıllık olarak ihraç edilebilecek türlere ait doğal çiçek soğanlarının kg veya adet olarak azami miktarlarını,

l) Operatör: Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmeliğin Ek-1’inde yer alan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile yemeklik patates üretenleri, ithal edenleri, depolayanları ve ticaretini yapanları,

m) Ön depo: Doğal çiçek soğanlarının, Teknik Komite tarafından uygun görülen tarihte doğadan toplanmasını müteakip, firmaların ortak kullanımı için bölgesindeki ekolojik şartların sağlanabildiği yakınlıkta tesis edilen ve depo sorumlusu ile il müdürlüğünün kontrolünde tür, miktar ve menşei kayıtlarının tutulduğu ve ana depoya gidinceye kadar ürünün muhafaza edildiği, Bakanlıkça kabul edilen mevkideki depoları,

n) Süs Bitkileri Üreticileri Alt Birliği: 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu kapsamında kurulan alt birliği,

o) Teknik Komite: 10 uncu maddede belirtilen kuruluş temsilcilerinden oluşan komiteyi,

ö) Toplama: Doğa menşeli doğal çiçek soğanlarının toplama planına göre uygun zamanda ve uygun teknik ile doğal ortamından toplanmasını,

ifade eder.

İKİNCİBÖLÜM

Doğal Çiçek Soğanlarının Sınıflandırılması

Temini yönünden sınıflandırılması

MADDE 5 – (1) Temini yönünden doğal çiçek soğanları aşağıda belirtilmiştir.

a) Türkiye florasında ait olduğu türün ekolojik isteklerinin karşılandığı alanlarda doğal olarak yetişen çiçek soğanları,

b) Tarımsal faaliyet ile üretilmiş çiçek soğanları.

Üretim yönünden sınıflandırılması

MADDE 6 –(1) Üretim yönünden doğal çiçek soğanları aşağıda belirtilmiştir.

a) Üretim amacıyla Teknik Komite kararı ve Bakanlığın izni ile doğadan temin edilerek tohum veya üretim materyali elde etmek için yetiştirilen anaç çiçek soğanları,

b) Bakanlık denetiminde anaç çiçek soğanları veya tohumdan temin edilen üretim materyali ile uygun üretim veya çoğaltım teknikleri kullanılarak yapılan tarımsal faaliyet sonucu elde edilen üretilmiş çiçek soğanları.

İhracat yönünden sınıflandırılması

MADDE 7 –(1) İhracat yönünden doğal çiçek soğanları aşağıda belirtilmiştir.

a) Türkiye’de endemik olan, nesilleri tehlike altında bulunan ve doğadan toplamak suretiyle ihraç edilmesi yasak olan çiçek soğanları,

b) Doğadan toplanması, üretimi, hasadı ve ihracatı kotaya tabi olan çiçek soğanları,

c) Gerçek ve tüzel kişilerin, il müdürlükleri kontrolünde yaptıkları üretim faaliyetleri sonucu elde edilen, ihracatı için yeterlilik koşulu aranmayan ihracatı üretimden serbest olan çiçek soğanları.

(2) Birinci fıkrada yer alacak türler, 8 inci maddede belirtilen hükümlere göre Bakanlıkça belirlenir.

(3) Birinci fıkrada belirtilen tüm çiçek soğanları için bilimsel araştırma amacıyla doğadan araştırma materyali toplanması Bakanlığın iznine tabidir.

(4) Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen çiçek soğanlarının üretici veya firma tarafından üretilmesi için doğadan materyal toplanması, Teknik Komite kararı doğrultusunda Bakanlığın iznine tabidir.

(5) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen türler için tapulu arazilerden firma talebine göre il müdürlüğü tarafından tür ve miktar tespiti tutanak ile yapılan çiçek soğanları, anaç çiçek soğanı olarak değerlendirilebilir.

(6) CITES kapsamında olan çiçek soğanları için bu Yönetmelik hükümleri ile birlikte 27/12/2001 tarihli ve 24623 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Nesli Tehlike Altında Olan Yabani Hayvan ve Bitki Türlerinin Uluslararası Ticaretine İlişkin Sözleşmenin Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümleri de uygulanır.

İhracat listesinin ilanı

MADDE 8 –(1) Teknik Komite kararı ile doğadan toplanarak ihracatı yasak olan çiçek soğanlarının cins ve türleri, kotayla sınırlandırılan çiçek soğanlarının cinsleri, türleri, ihracat miktarları ve çevre ölçüleri ile ihracatı üretimden serbest olan çiçek soğanlarının cins ve türleri Bakanlık tarafından her yıl Kasım ayı sonuna kadar belirlenir. Belirlenen miktarlara ilave olarak herhangi bir ek kota verilmez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Organlar ve Görevleri

Danışma Komitesi ve görevleri

MADDE 9 – (1) Danışma Komitesi, aşağıda belirtilen temsilcilerden oluşur. Komite başkanı,komitedeki temsilciler arasından oy çokluğu ile seçilir. Komitenin sekretaryası BÜGEM tarafından yürütülür.

Kuruluşun AdıBitkisel Üretim Genel MüdürlüğüDoğal Çiçek Soğanları Uzman KomisyonuTarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel MüdürlüğüGıda ve Kontrol Genel MüdürlüğüOrman ve Su İşleri Bakanlığı (Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü)Orman ve Su İşleri Bakanlığı (Orman Genel Müdürlüğü)Jandarma Genel KomutanlığıGümrük ve Ticaret Bakanlığı (Gümrükler Genel Müdürlüğü)Ekonomi Bakanlığı (İhracat Genel Müdürlüğü)Bakanlıkça belirlenen İl MüdürlükleriSüs Bitkileri Üreticileri Alt BirliğiYeterlilik sahibi firma temsilcileri

Temsilci Sayısı27111111 Birer kişi1Birer kişi

(2) Danışma Komitesi, Bakanlığın çağrısı üzerine yılda en az iki defa üye tam sayısının en az yarıdan bir fazlası ile toplanır.

(3) Doğanın korunması temel hedefi ile doğal çiçek soğanlarının, hem doğadaki varlığının sürdürülmesi, hem de ülke ekonomisine katkı sağlayacak şekilde değerlendirilmesi amacıyla Teknik Komiteye tavsiyelerde bulunur.

(4) Danışma Komitesi kararları tavsiye niteliğinde olup, bu kararlar Teknik Komitenin görüşüne sunulur.

Teknik Komite ve görevleri

MADDE 10 –(1) Teknik Komite, aşağıda belirtilen temsilcilerden oluşur. Komite başkanlığı BÜGEM Genel Müdürü veya Genel Müdür Yardımcısı, Komite sekretaryası ise BÜGEM tarafından yürütülür. Gerekli hallerde Bakanlık tarafından uygun görülen ilgili kuruluş ve kişiler Teknik Komiteye oy hakkı olmaksızın katılımcı olarak çağrılır.

Kuruluşun AdıBitkisel Üretim Genel MüdürlüğüDoğal Çiçek Soğanları Uzman KomisyonuOrman ve Su İşleri Bakanlığı (Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü)Orman ve Su İşleri Bakanlığı (Orman Genel Müdürlüğü)Ekonomi Bakanlığı (İhracat Genel Müdürlüğü)

Temsilci Sayısı27111

(2) Teknik Komite, Bakanlığın çağrısı üzerine yılda en az iki defa ve en az yedi üye ile toplanır. Görevleri ise aşağıda belirtilmiştir.

a) Gelen görüş, öneri, rapor ve sonuçlanan araştırmaları değerlendirmek,

b) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen doğadan toplanarak ihracatı yasak olan çiçek soğanlarının cinslerini, türlerini ve yasaklama nedenlerini belirlemek,

c) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kotayla sınırlandırılan çiçek soğanlarının cinslerini, türlerini, miktarlarını ve çevre ölçülerini belirlemek,

ç) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kotayla sınırlandırılan çiçek soğanları için toplama takvimini oluşturmak,

d) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen ihracatı üretimden serbest olan çiçek soğanlarının cinslerini ve türlerini tespit etmek,

e) Firmaların ihracat kontenjanlarını belirlemek,

f) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen çiçek soğanlarının üretimi için doğadan materyal toplanması ile ilgili karar vermek,

g) Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu ve Danışma Komitesi tarafından alınan diğer kararları incelemek ve uygun bulduklarını karara bağlamak.

(3) Teknik Komitede kararlar oy çokluğu ile alınır. Oyların eşit olması halinde Başkanın oyu yönünde karar alınır. Bu kararlar Bakanlığa sunulur. Bakanlıkça uygun görülen kararlar Bakanlık tarafından yürürlüğe konulur. Kararlar, uygun görülmediği takdirde tekrar görüşülmek üzere Teknik Komiteye iade edilir.

Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu ve görevleri

MADDE 11 –(1) Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu; CITES bilimsel mercii olan Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumunun önerdiği üç temsilci, üniversitelerin ziraat fakültelerinden üç temsilci ve Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğünden bir temsilci olmak üzere Genel Müdürlük tarafından kurulur. Komisyonun çalışma süresi beş yıldır. Üyelerden bir veya bir kaçının ayrılması durumunda Komisyon yeniden oluşturulur. Komisyon üyeleri kendi aralarında bir başkan seçerek bir ay içinde Bakanlığa bildirir. Komisyon başkanı komisyon üyelerini temsile yetkilidir.

(2) Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu başkanın çağrısı veya en az dört komisyon üyesinin teklifi üzerine yılda en az bir kez toplanır. Toplantı sonunda alınan kararlar, komisyon tarafından Bakanlığa bildirilir. Görevleri ise aşağıda belirtilmiştir.

a) Doğada ve firmaların üretim alanlarında yaptığı inceleme sonuçlarına göre, 7 nci maddede belirtilen çiçek soğanlarının cinslerini ve türlerini belirleyerek Teknik Komiteye tavsiyede bulunur.

b) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının, miktarlarını, toplama bölgelerini, toplama zamanlarını ve çevre ölçülerini tespit eder ve gerekli raporu hazırlayarak Teknik Komiteye sunar.

c) Toplama alanlarını inceler ve firmaların toplama planlarını değerlendirerek uygun gördüklerini onaylar.

ç) Firmaların üretim faaliyetlerini denetler, üretim ile ilgili tavsiyelerde bulunur ve Bakanlığa bilgi sunar.

d) Yabancı ülkelerin benzer kurulları ile gerekli koordinasyonu sağlar, CITES kapsamındaki faaliyetlere katılır ve bu konuda Bakanlığı, Danışma Komitesini ve Teknik Komiteyi bilgilendirir.

e) Bakanlığın ve Teknik Komitenin vereceği diğer görevleri yapar.

(3) Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonunda alınan kararlar tavsiye niteliğinde olup bu kararlar Teknik Komitenin görüşüne sunulur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Firma Yeterliliği

Firmaların ihracat yeterlilikleri

MADDE 12 –(1) Firmaların, 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen doğal çiçek soğanlarını ihraç edebilmesi için yeterlilik sahibi olmaları gerekir.

(2) Firmaların yeterlilik şartları aşağıda belirtilmiştir.

a) Anaç çiçek soğanı parselleri dahil en az 5 dekar üretim alanına sahip olması veya kiralaması,

b) Ana deposunun bulunması,

c) Operatör kaydının olması,

ç) Süs Bitkileri Üreticileri Alt Birliğine üye olması,

d) Firmada üretim ve pazarlama konularında ihtisaslaşmış en az bir teknik personel istihdam etmesi.

Yeni kurulacak firmaların yeterliliklerinin tespiti

MADDE 13 – (1) Firma yeterlilik için, 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen doğal çiçek soğanı türlerini ihraç etmek üzere 12 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hususları belgeleyen bir dosya ile Bakanlığa başvurur.

(2) Başvuruda bulunan firmaların yeterlilikleri, Teknik Komitenin kararı ve Bakanlığın görevlendirmesi ile geçici olarak oluşturulacak Bilirkişi Kurulu tarafından yerinde yapılan inceleme sonucunda tespit edilir.

(3) Bilirkişi Kurulu aşağıda belirtilen temsilcilerden oluşur.

Kuruluşun AdıBitkisel Üretim Genel MüdürlüğüDoğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonuİlgili il müdürlüğü

Temsilci Sayısı221

(4) Bilirkişi Kurulu, Bakanlıkça görevlendirildikten sonra en geç bir ay içerisinde gerekli incelemeyi yaparak raporunu hazırlar. Bu rapor, Teknik Komitenin bir sonraki toplantısında görüşülmek üzere BÜGEM’e iletilir. Teknik Komitede alınan karar, Bakanlık tarafından değerlendirilerek sonuç ilgililere bildirilir.

(5) Firmanın yeterlilik alabilmesi için 12 nci maddenin ikinci fıkrasında yer alan şartları sağlaması gerekir.

BEŞİNCİBÖLÜM

Doğal Çiçek Soğanlarının İhracat Esasları

Doğadan çiçek soğanı elde edilmesi

MADDE 14 –(1) Kotayla sınırlandırılan doğal çiçek soğanları için, Teknik Komitenin onayladığı kontenjan ve toplama takvimine göre, firmalar toplama planı hazırlar. Toplama planları hazırlanırken Orman ve Su İşleri Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü verileri de dikkate alınır. Toplama planı, Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu Başkanına veya başkanın yetki verdiği üyeye onaylatılır ve BÜGEM’e gönderilir. Bu plan Teknik Komite kararlarına uygun ise, Bakanlık tarafından ilgili kuruluşlara duyurulur. Devlet ormanlarından elde edilecek doğal çiçek soğanları için o mahallin Orman ve Su İşleri Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü taşra teşkilatından, devlet ormanları dışında kalan yörelerden toplanan çiçek soğanları için de, il müdürlüğünden Menşei Belgesi alınır.

(2) Firma, toplama planındaki alanların her biri için bir bölge temsilcisi belirler veya kendini bölge temsilcisi olarak tayin eder. Firmanın, bölge temsilcisi belirlemesi durumunda, firma ile bölge temsilcisi arasında yapılan sözleşme BÜGEM’e gönderilir. BÜGEM, belirlenen bölge temsilcilerinin isimlerini Orman ve Su İşleri Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü ve ilgili il müdürlüklerine iletir. Bölge temsilcisi, kendi bölgesindeki doğadan toplamalardan sorumludur ve bölgesi dışında kalan alanlardan toplama yapamaz.

(3) İhracat amacıyla doğadan toplanacak çiçek soğanlarının, toplama bölgelerine göre Bakanlıkça belirlenen ve firmalar tarafından ortak kullanılan bir ön depodan geçirilmesi zorunludur. Ön depo tutanakları, BÜGEM tarafından ihracat aşamasında firmalardan istenir.

(4) Doğadan toplanan çiçek soğanlarının ihracat boyunda olmayan elekaltı materyali, firmalar tarafından doğaya kazandırılmak üzere toplama yapılan bölgeye dikilir.

(5) Milli park, tabiat parkı, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanları, muhafaza ormanları, yaban hayatı koruma ve yaban hayatı geliştirme sahaları gibi alanlardan doğal çiçek soğanı toplanması yasaktır.

(6) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının üretimi için, doğadan üretim materyali toplanmasına izin verilmez.

Üretim alanlarından çiçek soğanı hasadı

MADDE 15 –(1) Firma, kendi üretim alanında üretim yapacağı her bir tür için, anaç çiçek soğanlarına türlere göre Bakanlık denetiminde belirli bir alanı ayırması gerekir. Anaç çiçek soğanları parselinden temin edilen üretim materyali ile yapılan üretimden çiçek soğanı elde edilebilir.

(2) Üretim alanlarından çiçek soğanı elde edilebilmesi için; ekim, dikim, vejetasyon, üretim ve hasat aşamalarında il müdürlükleri tarafından kontrol ve denetleme yapılır. Üretim alanları ayrıca Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonunun denetimine tabidir. Hasat, firma tarafından yapılacak hasat programına göre, il müdürlüğü denetiminde gerçekleştirilir. İl müdürlüğünce firmaya, elde edilen çiçek soğanlarının üretim olduğunu belirten onaylı Hasat Belgesi verilir. Bitki pasaportuna tabi türler için, ürünün başka bir ile gönderilmesi, başka bir ilde depolanması veya başka bir ilden ihracatının gerçekleşmesi durumunda Bitki Pasaportu, Hasat Belgesi ile birlikte verilir. Ekim dikim raporu olmayan üretim alanlarından hasat edilen çiçek soğanları için Hasat Belgesi düzenlenmez.

(3) Firma, doğal çiçek soğanı üretimi yaptıracağı çiftçi ile sözleşmeli üretim mevzuatı çerçevesinde bir sözleşme yapar ve bu sözleşmenin bir örneğini ilgili il müdürlüğüne ve BÜGEM’e gönderir. Sözleşme yapılmamış alanlar için firma adına ekim dikim belgesi ile Hasat Belgesi düzenlenmez.

İhracat

MADDE 16 –(1) 7 nci maddede belirtilen doğal çiçek soğanlarından bilimsel amaçla toplanan materyalin ihracatı, Teknik Komite kararı doğrultusunda Bakanlığın izni ile yapılır.

(2) 7 nci maddede belirtilen doğal çiçek soğanlarının diğer aksamlarının ihracatı, Teknik Komite kararına göre il müdürlüğünün izni ile yapılır.

(3) İhracat yeterliliğine sahip olan firma, 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen doğal çiçek soğanlarının ihracatını, Yönetmelikte belirtilen esaslara göre yapar.

(4) Firma, gerçekleşen ihracat ile ilgili fatura, çeki listesi ve gümrük çıkış beyannamesinin birer örneğini her yıl Aralık ayı sonuna kadar topluca BÜGEM’e gönderir. Elektronik gümrük beyannamesinde ise, firma beyannamedeki bilgileri BÜGEM’e sunar. Firmanın bu belgeleri veya bilgileri göndermemesi durumunda gönderilmeyen yıla ait veriler kontenjan hesabına dahil edilmez.

(5) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının ihracatı için firmanın yeterlilik sahibi olma şartı aranmaz. Bu türlerin il müdürlükleri tarafından üretim alanlarında, dikim, vejetasyon ve hasat aşamalarının kontrol edilmesi kaydıyla ihracatına il müdürlüğünce izin verilir.

(6) Türkiye’de herhangi bir ıslah yöntemiyle ıslah edilmiş ve doğal türlerinden farklılaştırılmış olan çiçek soğanlarının ihracatı,il müdürlüklerinden alınacak ihracat izni ile serbesttir.

Firmaların ihracat kontenjanlarının tespiti

MADDE 17 –(1) Teknik Komite tarafından tespit edilen firmaların ihracat kontenjanları,Bakanlığın onayından sonra kesinleşir.

(2) (Değişik:RG-4/4/2013-28608) İhracat yeterliliğine sahip firmaların o yıla ait toplam kontenjanları, üçüncü fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde belirtilen hükümlerin birbirlerinden bağımsız olarak değerlendirilmesi sonucu elde edilen puanların toplanması ile belirlenir.

(3) (Değişik:RG-4/4/2013-28608) Puanlar, firmaların BÜGEM’de bulunan bir önceki yıl verileri esas alınarak aşağıdaki yöntemle hesaplanır.

a) İhracatı yapılan soğanların EURO olarak ihracat geliri: 10 puan.

b) Üretim puanı: 80 puan. Bu puan 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki türler için geçerlidir. Üretim puanı,aşağıdaki (1) ve (2) numaralı alt bentlerde belirtilen hususların her biri için 40’ar puan üzerinden hesaplanır.

1) Üretilen tür sayısı: Bu puan, tüm firmaların bir önceki yıl ürettiği tür sayılarının toplamları ile her bir firmanın bir önceki yıl ürettiği tür sayılarının toplamlarının oranlanmasına göre dağıtılır.

2) Adet olarak hasat edilen miktar: Bu puan, tüm firmaların bir önceki yıl hasat ettiği miktarlarının toplamları ile her bir firmanın bir önceki yıl hasat ettiği miktarlarının toplamlarının oranlanmasına göre dağıtılır.

c) Değerlendirme: 10 puan. Firmaya ait işletme kapasitesi, organizasyonu, tesis varlığı, tesis ve arazinin amaca uygun kullanımı, firmanın bu Yönetmelik hükümlerine uyumu gibi konular Teknik Komite tarafından değerlendirilerek firma bazında puan verilir.

(4) 8 inci madde uyarınca Bakanlıkça belirlenen ihracat listesinde yer alan cins ve türlerden, her bir firma tarafından ihraç edilebilecek çiçek soğanlarının dağılımı, bu puanlama sonucunda belirlenen orana göre yapılır.

(5) Yapılan değerlendirme sonucu hazırlanan kontenjan tablosu, firmalara ve ilgili kuruluşlara Bakanlıkça duyurulur.

(6) Yeni başvuran ancak yeterlilik alamayan firmaya kontenjan verilmez. Yeterlilik alan firma ise, bir sonraki yıl kontenjan almaya hak kazanır. Yeterlilik alan yeni firmanın başlangıç puanı iki olarak belirlenir. Firma daha sonraki yıl için üçüncü fıkrada belirtilen hesaplamaya katılır. Firmanın puanı, hesaplamada iki puandan düşük çıkması durumunda, puan iki olarak belirlenir.

İhracat izninin verilmesi

MADDE 18 –(1) Firma, 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının ihracat izni için; Menşei ve Hasat Belgeleri, doğadan toplanan çiçek soğanlarına ilişkin öndepo tutanakları ve CITES kapsamındaki türlerde Bakanlık adına BÜGEM tarafından düzenlenen CITES belgesi ile BÜGEM’e başvurur. Uygun görüldüğü takdirde üç suret ihracat izni düzenlenir. Bir sureti BÜGEM’de kalmak üzere, bir sureti firmaya ve bir sureti ihracatın yapılacağı il müdürlüğüne gönderilir.

(2) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının üretimine ilişkin il müdürlüğünce yapılan kontrollerden sonra il müdürlüğü tarafından Hasat Belgesi düzenlenir. Hasat Belgesine istinaden ihracat izni il müdürlükleri tarafından verilir. Bu maddede belirtilen ve CITES kapsamına giren türler için, CITES Belgesi Bakanlık adına BÜGEM tarafından onaylanarak ihraç izinleri verilir.

(3) İhraç izni alan firma, ihracat için yüklemenin yapılacağı ilin, il müdürlüğüne başvurur.

(4) İhraç edilecek çiçek soğanlarının miktarları ve fiziki denetimleri ile bitki sağlığı kontrolleri il müdürlüğü tarafından yapılır.

(5) İl müdürlüğü, tür tespitinde tereddüt yaşadığı durumlarda, Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu ve Araştırma Kuruluşlarından teknik yardım alır.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Kontenjan devri

MADDE 19 –(1) Yıllık kontenjanlar firmalar arasında devredilemez.

Büyütme çiçek soğanları

MADDE 20 –(1) Doğa kaynaklı olup, ihraç edilemeyen ancak Bakanlıkça belirlenen ihraç boyuna getirilmesi amaçlanan çiçek soğanlarının uygun alanlara dikilmesi ile elde edilen büyütme çiçek soğanları, üretilmiş çiçek soğanı olarak tanımlanamaz. İhracatı ile ilgili değerlendirme Teknik Komite tarafından yapılır.

İthalat ve yeniden ihracat

MADDE 21 –(1) Doğal çiçek soğanlarının ithalatı ile ilgili esaslar Teknik Komitenin görüşleri doğrultusunda Bakanlıkça belirlenir.

(2) Doğal çiçek soğanlarının yeniden ihraç amacıyla ithalatına, dahilde işleme veya geçici ithalat rejimleri kapsamında Bakanlıkça izin verilebilir.

Ücretler

MADDE 22 –(1) Bu Yönetmelik kapsamında CITES Ek listelerinde yer alan türlere ilişkin CITES Belgesinin Bakanlık tarafından onaylanması ücrete tabidir. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına peşin olarak yatırılır.

İdari yaptırımlar

MADDE 23 –(1) Bu Yönetmelikte belirtilen hususlardan herhangi birine uymadığı veya toplama planına uymayan toplama yaptığı tespit edilen firmalara, bir sonraki yıl Teknik Komite tarafından 17 nci maddenin üçüncü fıkrasının (ç) bendi kapsamında yaptırım uygulanır.

(2) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen çiçek soğanı türlerinin doğadan toplanması, üretimi, hasadı ve ihracatı ile ilgili hususlardan herhangi birine uymadığı tespit edilen firmaya bir sonraki yıl Teknik Komitenin kararına istinaden ilgili türün ihracatı için doğa ve üretim kontenjanı Bakanlık tarafından verilmez. Firmanın aynı aykırılığı bir sonraki yıl tekrar etmesi durumunda ise takip eden yılda herhangi bir çiçek soğanı türü için doğa ve üretim kontenjanı verilmez.

(3) CITES kapsamındaki bir türün doğadan toplanması,üretimi, hasadı ve ihracatı ile ilgili firma tarafından herhangi bir aykırılık söz konusu olursa, firmaya bir sonraki yıl tüm CITES türlerinin ihracatı için doğa ve üretim kontenjanı verilmez.

(4) Doğadan izinsiz ve kaçak toplama yapan kişi veya kuruluşlara, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu uyarınca işlem yapılır.

(5) İhracat aşamasında gerçeğe aykırı beyanda bulunanlar hakkında 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 12 nci maddesi ve 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3 üncü maddesi gereğince işlem yapılır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 24 –(1) 24/8/2004 tarihli ve 25563 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Doğal Çiçek Soğanlarının Sökümü, Üretimi ve Ticaretine İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükmü

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yeterlilik almış firmaların hakları saklı olmakla birlikte yeterlilikleri Bakanlık tarafından kontrol edilir.

Yürürlük

MADDE 25 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

19 Temmuz 2012 PERŞEMBE                Resmî Gazete                                    Sayı : 28358

YÖNETMELİK

Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Orman Mühendisleri Odasından:

ORMANCILIK VE ORMAN ÜRÜNLERİ BÜROLARININ KURULUŞ VE ÇALIŞMA ESASLARI YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

MADDE 1 – 8/4/2009 tarihli ve 27194 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ormancılık ve Orman Ürünleri Bürolarının Kuruluş ve Çalışma Esasları Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki bent eklenmiştir.

“ii) Denetim: Serbest yeminli meslek mensuplarınca; meslek mensuplarının ormancılık, orman endüstrisi ve ağaç işleri endüstrisi alanında yaptıkları işlerin mevzuata, şartname ve sözleşmelere uygun olarak yapılmasının her aşamada denetimini,”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 42 nci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) Meslek mensupları, 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu esaslarına göre yapılacak mesleki hizmet alımı ihalelerinde, ihaleyi yapan kurum ve kuruluşa, Kanunun 13 üncü maddesine göre Oda tarafından belirlenen asgari ücret tarifesi altında teklif veremez.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 52 nci maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 53 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 53 – (1) Denetim; serbest yeminli meslek mensuplarınca, Kanunun 4 üncü maddesinde belirtilen faaliyet konularıyla ilgili işlemleri, ilgili mevzuata uygun olarak gerçekleştiren meslek mensuplarının, bu mesleki hizmetlere yönelik faaliyet sonuçlarının ilgili mevzuat çerçevesinde denetlenmesi, değerlendirilmesi ve tespit edilen gerçek durumun ilgililerin ve resmi mercilerin istifadesine tarafsız bir şekilde sunulması amacıyla yapılır.”

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 54 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 54 – (1) Meslek mensupları ile gerçek ve tüzel kişilerin, ilgililere sundukları bilgilerin gerçeğe uygunluğunun, doğruluğunun ve güvenilirliğinin tespitinde aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Teknik denetimde;

1) Meslek mensuplarının yaptıkları işlerin; bütçe ile yatırımlara ayrılan kaynakların, yatırım programlarında belirtilen yerlerde ve yürürlükteki ilgili mevzuat ile teknik kurallara uygun olarak yapılması ile işlerini yaptıkları gerçek ve tüzel kişilerin teknik yönden denetlenmesini istediği hususlar ve benzer diğer konular,

2) Gerçek ve tüzel kişilere ait yerlerde yapılan denetimlerde; teknik çalışmalar ve yatırımlar için ayrılan kaynakların verimli olarak kullanılması, yatırımların ormancılık mevzuatına ve yatırım tekniğine uygun olarak yapılması, yatırım sonuçlarının kabul edilebilir başarı kriterlerine göre ne durumda olduğu ve işverenin denetlenmesini istediği diğer benzer konular.

b) İdari denetimde;

1) Meslek mensuplarının, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu esaslarına göre Bakanlık ve idareye bağlı birimlerden aldıkları işlerin idari denetimlerinde; Bakanlık ve idareyle yaptıkları idari şartname ve sözleşmede belirlenen hususlara ilişkin konular,

2) Gerçek ve tüzel kişilere ait yerlerde yapılacak idari denetimlerde; işyeri sahibinin istekleri doğrultusunda işyerinin hali hazır durumunun tespiti, mevcut sistemde gelecekte alacağı durumun tespiti, yeni önerilerin belirlenmesi ve gelecek projeksiyonunun raporlanması ve benzer diğer konular.”

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 55 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) Gerçek ve tüzel kişilerin serbest yeminli meslek mensuplarına yaptıracakları denetimler yazılı sözleşme ile belirlenir.”

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Serbest yeminli meslek mensupları, gerçek ve tüzel kişilerde denetlenmesi istenen hususlara ait her türlü dosya, doküman, bilgi ve belgeyi kullanarak işin kabul edilmesine karar verir ve denetim ücretini, denetimin kapsamını ve planlamasını tespit eder.”

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 59 uncu maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Serbest yeminli meslek mensubu, gerçek ve tüzel kişilerin tablolarında yer alan teknik çalışma ve uygulama sonuçlarının gerçeği yansıtıp yansıtmadığının ve kayıtlara doğru olarak geçirildiğinin tespiti için gerekli bilgi ve belgeleri toplamak ve değerlendirmek amacı ile aşağıdaki çalışmaları yerine getirmekle yükümlüdür.”

“(2) Gerçek ve tüzel kişilerce istenilecek denetim hizmetlerinde birinci fıkrada belirtilen hususlara göre denetim yapılır.”

MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Denetlenen gerçek veya tüzel kişinin adı, denetimin dönemi, hazırlandığı tarih, hazırlayan serbest yeminli meslek mensubunun adı ile sorumlu serbest yeminli meslek mensubunun imzası yer alır.”

“(4) Çalışma dosyası; çalışma kâğıtları ile doğruluk testleri, yazışmalar, denetlenen gerçek ve tüzel kişilere ait mukaveleler, talimatlar, yönetim karar suretleri gibi meslek mensubunun denetlenen gerçek ve tüzel kişiden ibrazını istediği belgelerden oluşur.”

MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 61 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “idari mercilere” ibaresi “yerlere” şeklinde ve ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) Denetim sonunda, yargıya intikali gerekli olan ve konusu suç teşkil eden durumlar yetkili mercilere duyurulur.”

MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 62 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) Gerçek ve tüzel kişilerde yapılan denetimlerde denetimin sonucuna göre 63 üncü maddede belirtilen raporlar düzenlenir.”

MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 63 üncü maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 13 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 14 – Bu Yönetmelik hükümlerini Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Orman Mühendisleri Odası Yönetim Kurulu yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
8/4/2009	27194
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
31/12/2009	27449 4. mükerrer

19 Eylül 2009 CUMARTESİ                       Resmî Gazete                Sayı : 27354

YÖNETMELİK

Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığından:

KOSGEB KOBİ KREDİ FAİZ DESTEĞİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik; ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında küçük ve orta ölçekli işletmelerin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek, sanayide entegrasyonu ekonomik gelişmelere uygun biçimde gerçekleştirmek amacıyla, işletmelerin ve girişimcilerin kamu bankaları, özel bankalar, katılım bankaları ile diğer finans kuruluşlarından uygun koşullarda nakdî veya gayri nakdî kredi temin edebilmeleri için faiz, komisyon ve diğer masraflarına Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı tarafından geri ödemeli veya geri ödemesiz destekler sağlanmasına yönelik hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 12/4/1990 tarihli ve 3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunun 12 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen,

a) Banka: Kamu bankaları, özel bankalar ve katılım bankaları ile diğer finans kuruluşlarını, b) Girişimci: Bir iş fikrine dayalı olarak kendi işini kurmak isteyen gerçek kişileri,

c) İşletme: 8/1/1985 tarihli ve 3143 sayılı Sanayi ve Ticaret Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun ek 1 inci maddesine göre belirlenen küçük ve orta büyüklükteki işletmeleri (KOBİ),

ç) KOSGEB: Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığını ifade eder.

Destek unsurları

İKİNCİ BÖLÜM

Destek Unsurları

MADDE 4 – (1) Banka tarafından işletmelere ve girişimcilere kullandırılacak yatırım, işletme sermayesi ve ihracata yönelik Türk Lirası veya döviz cinsinden nakdi ya da gayri nakdi kredilerin faiz, komisyon ve diğer masraflarına yönelik olarak KOSGEB tarafından bütçe imkânları dahilinde destek verilir. Bu desteğin geri ödemeli veya geri ödemesiz olarak uygulanması, kredi destek üst limiti, kredi destek süresi, destek oranları, işbirliği yapılacak kurum/kuruluşlar ve diğer hususlar, 3624 sayılı Kanunun 3 üncü maddesine göre Bakanlar Kurulunca belirlenen sektörel ve bölgesel öncelikler de dikkate alınarak KOSGEB İcra Komitesi kararıyla belirlenir ve KOSGEB’in banka ile yapacağı protokollerle uygulanır.

(2) Bu destekten, KOSGEB Desteklerinden yasaklı olmayan, işletme ve girişimciler yararlanır.

(3) İşletmelerin ve girişimcilerin Bankalar ile yapılacak olan protokoller kapsamında kullanacakları kredinin ana para riski tamamen bankaya aittir. Banka, kredi başvurularını protokol hükümleri ve bankacılık mevzuatı çerçevesinde değerlendirir. KOSGEB, gerekli gördüğünde otuz gün önce protokol taraflarını bilgilendirmek kaydı ile kredi faiz desteği uygulamasını durdurmaya yetkilidir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Desteğin kullanımında ilgili mevzuata aykırılık tespit edilmesi halinde yapılacak işlemler

MADDE 5 – (1) Desteklere ilişkin olarak; ilgili mevzuat hükümlerine aykırı kullanımların tespiti halinde yürürlükteki mevzuat dahilinde Kredi Faiz Desteği iptal edilerek işletmelerin ve girişimcilerin yeni destek başvuruları uyuşmazlık bitene kadar kabul edilmez. Bu takdirde destek verilmiş ise KOSGEB’in desteğe ilişkin kredi faiz alacağı yasal faizi ile birlikte KOSGEB tarafından hiçbir ihbar ve ihtara gerek kalmaksızın işletmelerden ve girişimcilerden tahsil edilir. Uyuşmazlık sona erdiğinde ve işletmenin ve girişimcinin müracaatı halinde yeni desteklerden yararlanma hakkı devam eder.

(2) Borcun vadesinde ödenmemesi durumundaki haller, bankalarla yapılacak protokollerle düzenlenir.

Mevcut kredi faiz desteklerinin uygulanması

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce, KOSGEB tarafından taahhüt edilmiş kredi faiz destekleri ile ilgili işlemler tabi oldukları mevzuat hükümlerine göre sonuçlandırılır.

Yürürlük

MADDE 6 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 7 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini KOSGEB Başkanı yürütür.

19 Eylül 2009 CUMARTESİ            Resmî Gazete                 Sayı : 27354

YÖNETMELİK

Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığından:

KÜÇÜK VE ORTA ÖLÇEKLİ SANAYİ GELİŞTİRME VE DESTEKLEME İDARESİ BAŞKANLIĞI (KOSGEB) DESTEKLERİ YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

24/4/2005 tarihli ve 25795 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı (KOSGEB) Destekleri Yönetmeliğinin 25/A maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 2 –

Aynı Yönetmeliğin 28 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(h) Desteklerin; yararlanıcı ve/veya tedarikçilerin KOSGEB Kanunu ve bu Yönetmelik hükümlerine aykırı durumlarının tespiti halinde, yararlanıcının yeni destek başvuruları uyuşmazlık bitene kadar kabul edilmez, destek konusu alacak, herhangi bir ihbar ve ihtara gerek olmaksızın yasal faizi ile birlikte KOSGEB tarafından tahsil edilir. Uyuşmazlık sona erdiğinde ve işletmenin müracaatı halinde yeni desteklerden yararlanma hakkı devam eder.”

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 –

Bu Yönetmelik hükümlerini KOSGEB Başkanı yürütür.

19 Aralık 2010 PAZAR       Resmî Gazete     Sayı : 27790

YÖNETMELİK

Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonundan:

ESNAF VE SANATKÂRLAR MESLEK KURULUŞLARINCA YAPILACAK MESLEKİ EĞİTİM UYGULAMALARININ DÜZENLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, 7/6/2005 tarihli ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun mesleki eğitime ilişkin hükümleri ile 5/6/1986 tarihli ve 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununun esnaf ve sanatkâr işyerlerindeki pratik meslek eğitimini düzenleyen hükümlerinin öngördüğü pratik meslek eğitimini asli görev olarak üstlenen her kademedeki esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının bu görevi yerine getirmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik Kanuna tabi esnaf ve sanatkârlara ait işyerlerini, kişileri ve meslek kuruluşlarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 71 inci, 72 nci, 73 üncü ve 74 üncü maddeleri ile 75 inci maddesinin (j) bendi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Birlik: Esnaf ve sanatkârlar odaları birliklerini,

b) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları: Kanuna göre kurulan oda, birlik, federasyon ve Konfederasyonu,

c) Federasyon: Esnaf ve sanatkârlar federasyonlarını,

ç) İşyeri denetleme ve danışmanlık grubu: Kanuna tabi esnaf ve sanatkârların işyerlerinde, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununu çerçevesinde verilen pratik meslek eğitimini denetlemek ve danışmanlık yapmak üzere esnaf ve sanatkâr odaları bünyesinde oluşturulan grupları,

ç) Kanun: 7/6/2005 tarihli ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununu,

d) Konfederasyon: Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonunu,

e) Mesleki eğitim: Kanuna tabi esnaf ve sanatkârlar ile yanlarında çalışan çırak, kalfa ve ustaların mesleki gelişimlerine yönelik yapılan örgün ve yaygın eğitim faaliyetlerini,

f) Oda: Esnaf ve sanatkârlar odalarını ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Mesleki Eğitimin Organizasyonu

Mesleki eğitim danışmanlığı birimi

MADDE 5 –

(1) Kanunun mesleki eğitime ilişkin hükümleri ile 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununun esnaf ve sanatkâr işyerlerindeki pratik meslek eğitimini düzenleyen hükümleri Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Millî Eğitim Bakanlığı ve Konfederasyonun işbirliği ile bütünlük içinde yürütülür. 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununda belirlenen amaçlar doğrultusunda esnaf ve sanatkârlar ile yanlarında çalışan çırak, kalfa ve ustalar ile işletmelerde mesleki eğitim gören öğrencilerin pratik meslek eğitimini gerçekleştirmek, her kademedeki esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının asli görevidir. Esnaf ve sanatkârlar ile yanlarında çalışan çırak, kalfa ve ustalar ile işletmelerde mesleki eğitim gören öğrencilerin meslekî eğitimlerini organize etmek için esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının bünyesinde birer meslekî eğitim danışmanlığı birimi kurulur.

(2) Mesleki eğitim danışmanlığı birimleri müdür, müdür yardımcısı, eğitim uzmanları, eğitim danışmanları ve sekreterya görevlilerinden oluşur.

(3) Mesleki eğitim danışmanlığı birimleri, esnaf ve sanatkârlar ile yanlarında çalışan çırak ve kalfaların meslek eğitimini ilgilendiren her konuda araştırma ve çalışmalar yapar, uygulamayı izler, önerilerini genel sekretere sunar, işyeri denetleme ve danışmanlık grupları ile sıkı bir işbirliği içerisinde çalışır ve bu birimlerin sekreterya görevlerini yerine getirir.

(4) Odalar düzeyinde kurulan mesleki eğitim danışmanlığı birimleri, yıllık olarak üye esnaf ve sanatkârların eğitim ihtiyaçlarını tespit eder, planlar, takvime bağlar ve bütçelendirir.

(5) Odalar, üye esnaf ve sanatkârlara yönelik olarak gelecek bir yıl içinde düzenleyeceği eğitim faaliyetlerine ilişkin olarak bir üst fıkrada belirtilen bilgileri, her yıl Temmuz ayı sonuna kadar bir üst yazı ile bağlı olduğu birliğe bildirir. Birlik mesleki eğitim danışmanlığı birimleri, odalardan gelen bilgi ve belgeleri değerlendirir ve bağlı odalarına ilişkin eğitim planlamasını her yıl Eylül ayı sonuna kadar bir üst yazı ile Konfederasyona iletir. Konfederasyon mesleki eğitim danışmanlığı birimi, birliklerden gelen odalara ait eğitim planlamalarını inceler, değerlendirir ve bunlardan uygun gördüğü eğitimlerin gerçekleşmesi için gereken destek ve koordinasyonu sağlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Mesleki Eğitimin Finansmanı ve Mesleki Eğitim Sicili

Eğitim bütçesinin ayrılması

MADDE 6 –

(1) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları, Kanunda belirtilen mesleki eğitime ilişkin görevleri yerine getirmek için yıllık gayri safi gelirlerinin %5’ini ayırmak suretiyle eğitim bütçesi yapmak zorundadırlar.

(2) Odalar ayırdıkları bu payın beşte birini birliğe, beşte birini varsa bağlı olduğu federasyona, beşte birini Konfederasyon bünyesindeki meslek eğitimi fonuna; birlik ve federasyonlar ayırdıkları bu payın beşte birini Konfederasyon bünyesindeki meslek eğitimi fonuna öderler, geri kalan miktarı da kendileri mesleki eğitim için kullanırlar. Konfederasyon ise ayırdığı payın tamamını meslek eğitimi fonuna aktarır.

Eğitim bütçesinin harcanması

MADDE 7 –

(1) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları eğitim bütçelerini aşağıda belirtilen alanlarda kullanırlar.

a) Mesleki eğitim ve teknoloji merkezlerinin ve diğer eğitim ünitelerinin (derslik, toplantı salonu vb.) oluşturulması, kiralanması, tamirat ve tadilatı, donatılması, işletilmesi ile kurulmuş olanların desteklenmesi ve teşvikinde.

b) Kanun gereğince mesleki eğitimle ilgili olarak kurulmuş bulunan birim, grup ve komisyonların, mesleki eğitimle ilgili çalışmaları kapsamında ortaya çıkabilecek ulaşım, konaklama giderlerinin ödenmesinde.

c) Eğitimle ilgili birimlerde, mesleki eğitim ve teknoloji merkezlerinde görev yapacak daimi ve geçici yönetim, eğitim ve hizmet personelinin maaş, ücret, ders ve sınav ücreti, yolluk, yevmiye ve benzeri ücretlerinin ödenmesinde.

ç) Esnaf ve sanatkârlara verilecek meslek eğitimi ve bu eğitimin geliştirilmesi amacıyla yapılacak çalışmalarda görev alacak yönetici ve eğitim personelinin niteliklerinin yükseltilmesi için düzenlenecek yurt içi ve yurt dışı eğitimlerinde.

d) Mesleki ve teknik eğitim metot ve araçlarının araştırılması, geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması, mesleki eğitimle ilgili her türlü yayının hazırlatılması, çoğaltılması, tercümesi, satın alınması ve dağıtılmasında.

e) Mesleki eğitim hizmeti satın alınmasında.

f) Hizmet içi eğitim seminerlerinin giderlerinin (eğitim ortamı-araç ve gereçleri, ulaşım ve konaklama gibi) ödenmesinde.

g) Mesleki eğitimle ilgili iç ve dış kaynaklı projelere yapılan kuruluş katkılarının karşılanmasında.

(2) Kanunun 74 üncü maddesi gereğince odaların eğitim bütçelerinin beşte birini aktardıkları birlikler ve federasyonlar, kendi eğitim bütçeleri ile odalardan gelen payları ilk fıkrada belirtilen harcama kalemleri yanında;

a) Birlikler için geçerli olmak üzere, bağlı odalarının ekonomik ve teknik nedenlerle üye esnaf-sanatkârlara yönelik Kanunun gerektirdiği mesleki eğitim ile ilgili görevleri yerine getirememeleri halinde onlar adına bu faaliyetleri düzenlemek,

b) Federasyonlar için geçerli olmak üzere, faaliyet alanlarına giren meslek dallarında standart eğitim programlarının hazırlanması, bağlı odalar tarafından uygulanması ve uygulamaların geliştirilmesi ve denetlenmesi ile ilgili çalışmaları yapmak,

c) Bağlı odaların mesleki eğitim faaliyetlerine destek olmak için kullanırlar.

Eğitim bütçesinin muhasebesi

MADDE 8 –

(1) Eğitim bütçesine giren gelirlerin ve yapılan harcamaların muhasebeleştirilmesinde aşağıdaki ilkelere uyulur.

a) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları yıllık gayri safi gelirlerinin %5’ini eğitim bütçesi olarak ayırırlar. Eğitim bütçesi yıllık olarak hesaplanır ve ayrı bir banka hesabında tutulur. Eğitim bütçesinin yapılmasında; Kanuna göre üst kuruluşlardan satın alınan evrakın maliyet bedeli ile bu Kanun dışındaki diğer kanuni düzenlemeler nedeniyle elde edilen gelirlerin maliyet bedelleri ve bunlar için yapılan giderler gayri safı gelirden mahsup edilir.

b) Meslek kuruluşlarının muhasebesi eğitim bütçesinin izlenmesine olanak sağlayacak şekilde yardımcı hesaplar üzerinden takip edilir. Eğitim bütçesi gelir-gider defteri muavin defter niteliğinde olup, kuruluşun genel bütçesinden bağımsız değildir. Sadece eğitim ile ilgili muhasebe hareketlerinin takip edilmesini sağlamak amacıyla tutulur. Kuruluşun yılsonu itibariyle hazırlanacak genel bütçesinde ya da bilânçosunda eğitim ile ilgili her tür gelir ve giderin yer alması bütçenin tekliği prensibi doğrultusunda zorunludur.

c) Kanunun 74 üncü maddesinde öngörülen eğitim bütçesinden aktarılacak paylar, hesap yılını takip eden Mart ayı sonuna kadar ilgili hesaplara aktarılır.

ç) Bir önceki yıldan kalan eğitim bütçesi hesabındaki harcanmamış meblağ, bir sonraki yılın eğitim bütçesi hesaplanırken gayri safi yıllık gelire dâhil edilmez.

d) Birlik ve federasyonlar, %5’lik eğitim bütçesi ve %3’lük katılım payını hesaplarken, Kanunun 74 üncü maddesi gereğince bağlı odaları tarafından eğitim bütçesi hesaplarına aktarılan beşte birlik payları, gayri safi yıllık gelire dâhil etmezler.

Eğitim sicili

MADDE 9 –

(1) Odalar, eğitim gören çırak, kalfa ve ustalar için ve varsa işletmede meslek eğitimi gören meslek okulu öğrencileri için birer dosya tutarlar. Bu dosyada, mesleki ve teknik öğretim okul ve kurumlarınca tutulan defter, çizelge ve dosyalardan gerekli görülenlerin birer kopyası alınarak saklanır. Bu konuda Millî Eğitim Bakanlığına bağlı mesleki eğitim merkezleri, diğer mesleki ve teknik öğretim okul ve kurumları ve odalar karşılıklı yardımlaşır, bilgi ve belge alış-verişinde bulunurlar.

(2) Odalarda tutulan dosyalar, eğitim sicilini oluşturur. Eğitim sicilini oluşturan dosyalar, ustalık sınavından sonra, oda tarafından tutulan üye sicil dosyası ile birleştirilerek, saklanmaya devam olunur. Eğitim sicil dosyasında yer alacak bilgi ve belgelerin neler olacağı ve sicil dosyasının nasıl tutulacağı, Millî Eğitim Bakanlığı ve Konfederasyonca müştereken belirlenir ve bir genelge ile bütün teşkilata duyurulur.

Bakanlık e-esnaf ve sanatkâr veri tabanına kayıt

MADDE 10 –

(1) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları, bir önceki yıla ait mesleki eğitime yönelik plan, icra ve sonuçlara ilişkin bilgileri takip eden yılın Mart ayı sonuna kadar Bakanlık e-esnaf ve sanatkâr veri tabanında bu amaçla açılan bölüme kaydederler.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 11 –

(1) 2/1/1992 tarihli ve 21099 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 507 sayılı Kanunun Çıraklık ve Mesleki Eğitimle İlgili Hükümlerinin Uygulanmasına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 12 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu Genel Başkanı yürütür.

19 Aralık 2010 PAZAR       Resmî Gazete     Sayı : 27790

YÖNETMELİK

Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonundan:

MESLEK EĞİTİMİ FONU YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, Meslek Eğitimi Fonunun yönetimi, kaynakları, kullanılması ve uygulamaların denetimi ile ilgili usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik 7/6/2005 tarihli ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 73 üncü maddesi gereğince Türkiye Esnaf ve Sanatkârlar Konfederasyonu bünyesinde kurulan Meslek Eğitimi Fonunu kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 73 üncü maddesi ile 75 inci maddesinin (j) bendi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) Birlik: Esnaf ve sanatkârlar odaları birliklerini,

b) Federasyon: Esnaf ve sanatkârlar federasyonlarını,

c) Fon: Konfederasyon bünyesinde kurulan Meslek Eğitimi Fonunu,

ç) Konfederasyon: Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonunu,

d) METEM: Odalar, birlikler, federasyonlar ve Konfederasyonun özellikle alt yapısı yeterli olmayan işyerlerinin yeterli düzeyde veremedikleri pratik meslek eğitiminin noksanlıklarını tamamlamak başta olmak üzere, meslek edindirme, meslek geliştirme, teknoloji eğitimleri gibi eğitimlerin verilmesi amacıyla kurdukları, mesleki eğitim ve teknoloji merkezlerini,

e) Oda: Esnaf ve sanatkârlar odalarını,

f) Yönetim Kurulu: Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu Yönetim Kurulunu ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yönetim, Görev, Yetki ve Sorumluluk, Denetim

Fonun yönetimi

MADDE 5 –

(1) Fonun idaresi; Yönetim Kurulu tarafından yapılır.

Konfederasyon Yönetim Kurulunun Fona ilişkin görev ve yetkileri

MADDE 6 –

(1) Yönetim Kurulunun Fona ilişkin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Fonun idaresini sağlamak.

b) Konfederasyon ve alt teşkilat birimlerinin düzenleyecekleri eğitim faaliyetleri ile ilgili olarak, Fondan destek istemek amacıyla yapacakları başvuruları, gerektiğinde yerinde incelemek suretiyle değerlendirmek ve sonuçlandırmak.

Fon ile ilgili iş ve işlemlerinin yürütülmesi

MADDE 7 –

(1) Fon ile ilgili iş ve işlemlerden;

a) Fonun sekreterya hizmetleri, alt teşkilat birimlerinin eğitim bütçelerinin oluşturulup Konfederasyona ulaştırılması ile ilgili işlemler, alt teşkilat birimlerinin düzenleyecekleri eğitim faaliyetleri ile ilgili olarak Fondan destek istemek amacıyla yapacakları başvuruların Yönetim Kurulunca değerlendirilmesini müteakip, alınan kararların ilgili kuruluşlara bildirilmesi ile ilgili işlemler ve bu konularla ilgili olarak Yönetim Kurulunca belirlenecek diğer işlemler Eğitim ve Planlama Müdürlüğünce,

b) Fonun gelirlerini takip ve tahsil etmek, giderlerin ödenmesini sağlamak, muhasebe ve kayıt işlerini yürütmek, Fonun nakit ve benzeri varlıklarının muhafazası ve idaresi için gerekli tedbirleri almak ve kaynakların verimli şekilde kullanılmasını sağlamakla ilgili işlemler ve bu konularla ilgili olarak Yönetim Kurulunca belirlenecek diğer işlemler Muhasebe Müdürlüğünce yerine getirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Fonun Kaynakları, Gelirlerin Takip ve Tahsili

Fonun kaynakları

MADDE 8 –

(1) Fonun kaynakları, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 73 üncü maddesinde sayılan;

a) Konfederasyon bütçesine her yıl fon için konulacak ödenekler,

b) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının eğitim bütçelerinden ödeyecekleri paylar,

c) Yapılacak bağışlar ve diğer gelirlerden oluşur.

(2) Odalar, birlikler ve federasyonlar yıllık olarak ayırdıkları eğitim bütçelerinin beşte birini, Konfederasyon ise varsa daha önceden kullanılmış olan borçları mahsup edilerek tamamını, hesap yılını takip eden Mart ayı sonuna kadar Fon hesabına aktarırlar.

Fon hesabı

MADDE 9 –

(1) Fona ait bütün gelirler Yönetim Kurulu tarafından bankada açılacak hesaplarda toplanır. Yapılacak bütün işlem, harcama ve tasarruflar bu hesaplardan izlenir. Fonun gelirleri ve giderleri Konfederasyon tüzel kişiliği adına toplanır ve sarf edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Fon Kaynaklarının Kullanılması

Fonun kullanımı

MADDE 10 –

(1) Fonda toplanan kaynak sadece esnaf ve sanatkârlara mesleki eğitim verilmesi ile bu eğitimin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması amacıyla kullanılır. Fondan tahsisler, yıllık bütçe harcama planına uygun olarak yapılır. Harcama planının hazırlanmasında Fona yöneltilen taleplerle birlikte, yasal görevler ve işbirliği anlaşmaları ve protokolleri dikkate alınır.

Fon harcamaları

MADDE 11 –

(1) Fon kaynakları:

a) METEM’lerin kurulması, donatılması ve işletilmesi, kurulmuş olanların desteklenmesi ve teşvikinde,

b) Konfederasyon ve alt teşkilat birimlerinin METEM’ler dışındaki mesleki eğitim faaliyetlerinin gerekli görülmesi halinde desteklenmesinde,

c) Mesleki ve teknik eğitim metot ve araçlarının araştırılması, geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması, mesleki eğitimle ilgili her türlü yayının hazırlatılması, çoğaltılması, tercümesi, satın alınması ve dağıtılmasında,

ç) Konfederasyon tarafından düzenlenecek eğitim amaçlı kurs, seminer, toplantı, konferans, şura vb. faaliyetlerin giderlerinin karşılanmasında,

d) Esnaf sanatkârlara verilecek meslek eğitimi ve bu eğitimin geliştirilmesi amacıyla yapılacak çalışmalarda görev alacak yönetici ve eğitim personelinin niteliklerinin yükseltilmesi için yurt içi ve yurt dışı eğitimlerinde,

e) Konfederasyonla yapılan işbirliği protokolü gereğince, Konfederasyon veya alt kuruluşları ile işbirliği içinde mesleki eğitim yapan kuruluşların teşvikinde,

f) 13/8/2008 tarihli ve 26966 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ahilik Haftası Kutlamaları Yönetmeliği kapsamında yapılacak kutlama etkinliklerinin giderlerinin karşılanmasında kullanılır.

Mal ve hizmet alımları

MADDE 12 –

(1) Fondan yapılacak mal ve hizmet alımları ile inşaat taahhüt işleri ve bakım onarım işlerinin yapılmasında 29/1/1999 tarihli ve 23595 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu Alım, Satım ve İhale Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 13 –

(1) 27/12/1991 tarihli ve 21094 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Esnaf ve Sanatkârların Mesleki Eğitimini Geliştirme ve Destekleme Fonu Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 14 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 15 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu Genel Başkanı yürütür.