Resmi Gazete Tarihi: 19.07.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28358

DOĞAL ÇİÇEK SOĞANLARININ ÜRETİMİ, DOĞADAN TOPLANMASI VE İHRACATINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİBÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; doğada bulunan soğanlı bitki türlerinin korunması amacıyla tohum, soğan veya diğer aksamının doğadan toplanması, üretilmesi, hasadı, depolanması ve ihracatına yönelik usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik, doğada bulunan veya bulunmadığı halde doğal çiçek soğanları olarak tanımlanan soğanlı, yumrulu, pençeli ve rizomlu bitki türlerini kapsar.

(2) Herhangi bir ıslah yöntemiyle ıslah edilmiş ve doğal türlerinden farklılaştırılmış olan çiçek soğanlarını kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 –(1) Bu Yönetmelik; 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 2 nci ve 7 nci maddeleri, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 17 nci maddesi ve 27/4/1996 tarihli ve 96/8125 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile taraf olunan Nesli Tehlike Altında Olan Yabani Hayvan ve Bitki Türlerinin Uluslararası Ticaretine İlişkin Sözleşmeye dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ana depo: Bünyesinde iklim odaları, temizleme, kurutma, boylandırma ve ilaçlama ile ilgili alet ve ekipmanlarına sahip özel depoyu,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) Bitki pasaportu: Bitki sağlığı ile ilgili 12/1/2011 tarihli ve 27813 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmelikte belirlenen bitki sağlığı standartlarının ve özel şartların karşılandığını gösteren, çeşitli bitki ve bitkisel ürünler için standart hale getirilmiş, Bakanlıkça belirlenen usullere uygun olarak hazırlanan ve Bakanlık veya Bakanlıkça yetkilendirilenler tarafından düzenlenen resmi etiketi veya belirli ürünler için Bakanlıkça kabul edilen etiket dışındaki işareti,

ç) BÜGEM: Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünü,

d) CITES: Nesli Tehlike Altında Olan Yabani Hayvan ve Bitki Türlerinin Uluslararası Ticaretine İlişkin Sözleşmeyi,

e) Danışma Komitesi: Bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinde belirtilen kuruluş temsilcilerinden oluşan komiteyi,

f) Diğer aksam: Doğal çiçek soğanlarının sürgün başları, yaprakları ve çiçekleri gibi organlarını,

g) Doğal çiçek soğanı: Herhangi bir ıslah yöntemiyle ıslah edilmiş ve doğal türlerinden farklılaştırılmış olan çiçek soğanları hariç, doğada bulunan bazı bitki türlerinin yumru, rizom, pençe ve soğanlarını,

ğ) Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu: Konu ile ilgili araştırmacı ve bilim adamlarından Bakanlıkça oluşturulan komisyonu,

h) Firma: Bakanlıkça belirlenen doğal çiçek soğanı türlerini doğadan toplayarak veya üreterek yurtdışında pazarlayan kuruluşu,

ı) Hasat: Kontrol altında üretilen doğal çiçek soğanlarının uygun zamanda ve uygun teknik ile yetiştirildiği alanlardan toplanmasını,

i) İl müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünü,

j) Kontenjan: Bakanlıkça ilan edilen türler için belirlenen toplam kotanın, ihracat yeterliliği almış firmalara kg veya adet olarak tahsis edilen miktarlarını,

k) Kota: Bakanlıkça ilan edilen, Türkiye’den yıllık olarak ihraç edilebilecek türlere ait doğal çiçek soğanlarının kg veya adet olarak azami miktarlarını,

l) Operatör: Bitki Pasaportu Sistemi ve Operatörlerin Kayıt Altına Alınması Hakkında Yönetmeliğin Ek-1’inde yer alan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile yemeklik patates üretenleri, ithal edenleri, depolayanları ve ticaretini yapanları,

m) Ön depo: Doğal çiçek soğanlarının, Teknik Komite tarafından uygun görülen tarihte doğadan toplanmasını müteakip, firmaların ortak kullanımı için bölgesindeki ekolojik şartların sağlanabildiği yakınlıkta tesis edilen ve depo sorumlusu ile il müdürlüğünün kontrolünde tür, miktar ve menşei kayıtlarının tutulduğu ve ana depoya gidinceye kadar ürünün muhafaza edildiği, Bakanlıkça kabul edilen mevkideki depoları,

n) Süs Bitkileri Üreticileri Alt Birliği: 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu kapsamında kurulan alt birliği,

o) Teknik Komite: 10 uncu maddede belirtilen kuruluş temsilcilerinden oluşan komiteyi,

ö) Toplama: Doğa menşeli doğal çiçek soğanlarının toplama planına göre uygun zamanda ve uygun teknik ile doğal ortamından toplanmasını,

ifade eder.

İKİNCİBÖLÜM

Doğal Çiçek Soğanlarının Sınıflandırılması

Temini yönünden sınıflandırılması

MADDE 5 – (1) Temini yönünden doğal çiçek soğanları aşağıda belirtilmiştir.

a) Türkiye florasında ait olduğu türün ekolojik isteklerinin karşılandığı alanlarda doğal olarak yetişen çiçek soğanları,

b) Tarımsal faaliyet ile üretilmiş çiçek soğanları.

Üretim yönünden sınıflandırılması

MADDE 6 –(1) Üretim yönünden doğal çiçek soğanları aşağıda belirtilmiştir.

a) Üretim amacıyla Teknik Komite kararı ve Bakanlığın izni ile doğadan temin edilerek tohum veya üretim materyali elde etmek için yetiştirilen anaç çiçek soğanları,

b) Bakanlık denetiminde anaç çiçek soğanları veya tohumdan temin edilen üretim materyali ile uygun üretim veya çoğaltım teknikleri kullanılarak yapılan tarımsal faaliyet sonucu elde edilen üretilmiş çiçek soğanları.

İhracat yönünden sınıflandırılması

MADDE 7 –(1) İhracat yönünden doğal çiçek soğanları aşağıda belirtilmiştir.

a) Türkiye’de endemik olan, nesilleri tehlike altında bulunan ve doğadan toplamak suretiyle ihraç edilmesi yasak olan çiçek soğanları,

b) Doğadan toplanması, üretimi, hasadı ve ihracatı kotaya tabi olan çiçek soğanları,

c) Gerçek ve tüzel kişilerin, il müdürlükleri kontrolünde yaptıkları üretim faaliyetleri sonucu elde edilen, ihracatı için yeterlilik koşulu aranmayan ihracatı üretimden serbest olan çiçek soğanları.

(2) Birinci fıkrada yer alacak türler, 8 inci maddede belirtilen hükümlere göre Bakanlıkça belirlenir.

(3) Birinci fıkrada belirtilen tüm çiçek soğanları için bilimsel araştırma amacıyla doğadan araştırma materyali toplanması Bakanlığın iznine tabidir.

(4) Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen çiçek soğanlarının üretici veya firma tarafından üretilmesi için doğadan materyal toplanması, Teknik Komite kararı doğrultusunda Bakanlığın iznine tabidir.

(5) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen türler için tapulu arazilerden firma talebine göre il müdürlüğü tarafından tür ve miktar tespiti tutanak ile yapılan çiçek soğanları, anaç çiçek soğanı olarak değerlendirilebilir.

(6) CITES kapsamında olan çiçek soğanları için bu Yönetmelik hükümleri ile birlikte 27/12/2001 tarihli ve 24623 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Nesli Tehlike Altında Olan Yabani Hayvan ve Bitki Türlerinin Uluslararası Ticaretine İlişkin Sözleşmenin Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümleri de uygulanır.

İhracat listesinin ilanı

MADDE 8 –(1) Teknik Komite kararı ile doğadan toplanarak ihracatı yasak olan çiçek soğanlarının cins ve türleri, kotayla sınırlandırılan çiçek soğanlarının cinsleri, türleri, ihracat miktarları ve çevre ölçüleri ile ihracatı üretimden serbest olan çiçek soğanlarının cins ve türleri Bakanlık tarafından her yıl Kasım ayı sonuna kadar belirlenir. Belirlenen miktarlara ilave olarak herhangi bir ek kota verilmez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Organlar ve Görevleri

Danışma Komitesi ve görevleri

MADDE 9 – (1) Danışma Komitesi, aşağıda belirtilen temsilcilerden oluşur. Komite başkanı,komitedeki temsilciler arasından oy çokluğu ile seçilir. Komitenin sekretaryası BÜGEM tarafından yürütülür.

Kuruluşun AdıBitkisel Üretim Genel MüdürlüğüDoğal Çiçek Soğanları Uzman KomisyonuTarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel MüdürlüğüGıda ve Kontrol Genel MüdürlüğüOrman ve Su İşleri Bakanlığı (Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü)Orman ve Su İşleri Bakanlığı (Orman Genel Müdürlüğü)Jandarma Genel KomutanlığıGümrük ve Ticaret Bakanlığı (Gümrükler Genel Müdürlüğü)Ekonomi Bakanlığı (İhracat Genel Müdürlüğü)Bakanlıkça belirlenen İl MüdürlükleriSüs Bitkileri Üreticileri Alt BirliğiYeterlilik sahibi firma temsilcileri

Temsilci Sayısı27111111 Birer kişi1Birer kişi

(2) Danışma Komitesi, Bakanlığın çağrısı üzerine yılda en az iki defa üye tam sayısının en az yarıdan bir fazlası ile toplanır.

(3) Doğanın korunması temel hedefi ile doğal çiçek soğanlarının, hem doğadaki varlığının sürdürülmesi, hem de ülke ekonomisine katkı sağlayacak şekilde değerlendirilmesi amacıyla Teknik Komiteye tavsiyelerde bulunur.

(4) Danışma Komitesi kararları tavsiye niteliğinde olup, bu kararlar Teknik Komitenin görüşüne sunulur.

Teknik Komite ve görevleri

MADDE 10 –(1) Teknik Komite, aşağıda belirtilen temsilcilerden oluşur. Komite başkanlığı BÜGEM Genel Müdürü veya Genel Müdür Yardımcısı, Komite sekretaryası ise BÜGEM tarafından yürütülür. Gerekli hallerde Bakanlık tarafından uygun görülen ilgili kuruluş ve kişiler Teknik Komiteye oy hakkı olmaksızın katılımcı olarak çağrılır.

Kuruluşun AdıBitkisel Üretim Genel MüdürlüğüDoğal Çiçek Soğanları Uzman KomisyonuOrman ve Su İşleri Bakanlığı (Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü)Orman ve Su İşleri Bakanlığı (Orman Genel Müdürlüğü)Ekonomi Bakanlığı (İhracat Genel Müdürlüğü)

Temsilci Sayısı27111

(2) Teknik Komite, Bakanlığın çağrısı üzerine yılda en az iki defa ve en az yedi üye ile toplanır. Görevleri ise aşağıda belirtilmiştir.

a) Gelen görüş, öneri, rapor ve sonuçlanan araştırmaları değerlendirmek,

b) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen doğadan toplanarak ihracatı yasak olan çiçek soğanlarının cinslerini, türlerini ve yasaklama nedenlerini belirlemek,

c) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kotayla sınırlandırılan çiçek soğanlarının cinslerini, türlerini, miktarlarını ve çevre ölçülerini belirlemek,

ç) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kotayla sınırlandırılan çiçek soğanları için toplama takvimini oluşturmak,

d) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen ihracatı üretimden serbest olan çiçek soğanlarının cinslerini ve türlerini tespit etmek,

e) Firmaların ihracat kontenjanlarını belirlemek,

f) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen çiçek soğanlarının üretimi için doğadan materyal toplanması ile ilgili karar vermek,

g) Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu ve Danışma Komitesi tarafından alınan diğer kararları incelemek ve uygun bulduklarını karara bağlamak.

(3) Teknik Komitede kararlar oy çokluğu ile alınır. Oyların eşit olması halinde Başkanın oyu yönünde karar alınır. Bu kararlar Bakanlığa sunulur. Bakanlıkça uygun görülen kararlar Bakanlık tarafından yürürlüğe konulur. Kararlar, uygun görülmediği takdirde tekrar görüşülmek üzere Teknik Komiteye iade edilir.

Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu ve görevleri

MADDE 11 –(1) Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu; CITES bilimsel mercii olan Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumunun önerdiği üç temsilci, üniversitelerin ziraat fakültelerinden üç temsilci ve Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğünden bir temsilci olmak üzere Genel Müdürlük tarafından kurulur. Komisyonun çalışma süresi beş yıldır. Üyelerden bir veya bir kaçının ayrılması durumunda Komisyon yeniden oluşturulur. Komisyon üyeleri kendi aralarında bir başkan seçerek bir ay içinde Bakanlığa bildirir. Komisyon başkanı komisyon üyelerini temsile yetkilidir.

(2) Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu başkanın çağrısı veya en az dört komisyon üyesinin teklifi üzerine yılda en az bir kez toplanır. Toplantı sonunda alınan kararlar, komisyon tarafından Bakanlığa bildirilir. Görevleri ise aşağıda belirtilmiştir.

a) Doğada ve firmaların üretim alanlarında yaptığı inceleme sonuçlarına göre, 7 nci maddede belirtilen çiçek soğanlarının cinslerini ve türlerini belirleyerek Teknik Komiteye tavsiyede bulunur.

b) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının, miktarlarını, toplama bölgelerini, toplama zamanlarını ve çevre ölçülerini tespit eder ve gerekli raporu hazırlayarak Teknik Komiteye sunar.

c) Toplama alanlarını inceler ve firmaların toplama planlarını değerlendirerek uygun gördüklerini onaylar.

ç) Firmaların üretim faaliyetlerini denetler, üretim ile ilgili tavsiyelerde bulunur ve Bakanlığa bilgi sunar.

d) Yabancı ülkelerin benzer kurulları ile gerekli koordinasyonu sağlar, CITES kapsamındaki faaliyetlere katılır ve bu konuda Bakanlığı, Danışma Komitesini ve Teknik Komiteyi bilgilendirir.

e) Bakanlığın ve Teknik Komitenin vereceği diğer görevleri yapar.

(3) Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonunda alınan kararlar tavsiye niteliğinde olup bu kararlar Teknik Komitenin görüşüne sunulur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Firma Yeterliliği

Firmaların ihracat yeterlilikleri

MADDE 12 –(1) Firmaların, 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen doğal çiçek soğanlarını ihraç edebilmesi için yeterlilik sahibi olmaları gerekir.

(2) Firmaların yeterlilik şartları aşağıda belirtilmiştir.

a) Anaç çiçek soğanı parselleri dahil en az 5 dekar üretim alanına sahip olması veya kiralaması,

b) Ana deposunun bulunması,

c) Operatör kaydının olması,

ç) Süs Bitkileri Üreticileri Alt Birliğine üye olması,

d) Firmada üretim ve pazarlama konularında ihtisaslaşmış en az bir teknik personel istihdam etmesi.

Yeni kurulacak firmaların yeterliliklerinin tespiti

MADDE 13 – (1) Firma yeterlilik için, 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen doğal çiçek soğanı türlerini ihraç etmek üzere 12 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hususları belgeleyen bir dosya ile Bakanlığa başvurur.

(2) Başvuruda bulunan firmaların yeterlilikleri, Teknik Komitenin kararı ve Bakanlığın görevlendirmesi ile geçici olarak oluşturulacak Bilirkişi Kurulu tarafından yerinde yapılan inceleme sonucunda tespit edilir.

(3) Bilirkişi Kurulu aşağıda belirtilen temsilcilerden oluşur.

Kuruluşun AdıBitkisel Üretim Genel MüdürlüğüDoğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonuİlgili il müdürlüğü

Temsilci Sayısı221

(4) Bilirkişi Kurulu, Bakanlıkça görevlendirildikten sonra en geç bir ay içerisinde gerekli incelemeyi yaparak raporunu hazırlar. Bu rapor, Teknik Komitenin bir sonraki toplantısında görüşülmek üzere BÜGEM’e iletilir. Teknik Komitede alınan karar, Bakanlık tarafından değerlendirilerek sonuç ilgililere bildirilir.

(5) Firmanın yeterlilik alabilmesi için 12 nci maddenin ikinci fıkrasında yer alan şartları sağlaması gerekir.

BEŞİNCİBÖLÜM

Doğal Çiçek Soğanlarının İhracat Esasları

Doğadan çiçek soğanı elde edilmesi

MADDE 14 –(1) Kotayla sınırlandırılan doğal çiçek soğanları için, Teknik Komitenin onayladığı kontenjan ve toplama takvimine göre, firmalar toplama planı hazırlar. Toplama planları hazırlanırken Orman ve Su İşleri Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü verileri de dikkate alınır. Toplama planı, Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu Başkanına veya başkanın yetki verdiği üyeye onaylatılır ve BÜGEM’e gönderilir. Bu plan Teknik Komite kararlarına uygun ise, Bakanlık tarafından ilgili kuruluşlara duyurulur. Devlet ormanlarından elde edilecek doğal çiçek soğanları için o mahallin Orman ve Su İşleri Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü taşra teşkilatından, devlet ormanları dışında kalan yörelerden toplanan çiçek soğanları için de, il müdürlüğünden Menşei Belgesi alınır.

(2) Firma, toplama planındaki alanların her biri için bir bölge temsilcisi belirler veya kendini bölge temsilcisi olarak tayin eder. Firmanın, bölge temsilcisi belirlemesi durumunda, firma ile bölge temsilcisi arasında yapılan sözleşme BÜGEM’e gönderilir. BÜGEM, belirlenen bölge temsilcilerinin isimlerini Orman ve Su İşleri Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü ve ilgili il müdürlüklerine iletir. Bölge temsilcisi, kendi bölgesindeki doğadan toplamalardan sorumludur ve bölgesi dışında kalan alanlardan toplama yapamaz.

(3) İhracat amacıyla doğadan toplanacak çiçek soğanlarının, toplama bölgelerine göre Bakanlıkça belirlenen ve firmalar tarafından ortak kullanılan bir ön depodan geçirilmesi zorunludur. Ön depo tutanakları, BÜGEM tarafından ihracat aşamasında firmalardan istenir.

(4) Doğadan toplanan çiçek soğanlarının ihracat boyunda olmayan elekaltı materyali, firmalar tarafından doğaya kazandırılmak üzere toplama yapılan bölgeye dikilir.

(5) Milli park, tabiat parkı, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanları, muhafaza ormanları, yaban hayatı koruma ve yaban hayatı geliştirme sahaları gibi alanlardan doğal çiçek soğanı toplanması yasaktır.

(6) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının üretimi için, doğadan üretim materyali toplanmasına izin verilmez.

Üretim alanlarından çiçek soğanı hasadı

MADDE 15 –(1) Firma, kendi üretim alanında üretim yapacağı her bir tür için, anaç çiçek soğanlarına türlere göre Bakanlık denetiminde belirli bir alanı ayırması gerekir. Anaç çiçek soğanları parselinden temin edilen üretim materyali ile yapılan üretimden çiçek soğanı elde edilebilir.

(2) Üretim alanlarından çiçek soğanı elde edilebilmesi için; ekim, dikim, vejetasyon, üretim ve hasat aşamalarında il müdürlükleri tarafından kontrol ve denetleme yapılır. Üretim alanları ayrıca Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonunun denetimine tabidir. Hasat, firma tarafından yapılacak hasat programına göre, il müdürlüğü denetiminde gerçekleştirilir. İl müdürlüğünce firmaya, elde edilen çiçek soğanlarının üretim olduğunu belirten onaylı Hasat Belgesi verilir. Bitki pasaportuna tabi türler için, ürünün başka bir ile gönderilmesi, başka bir ilde depolanması veya başka bir ilden ihracatının gerçekleşmesi durumunda Bitki Pasaportu, Hasat Belgesi ile birlikte verilir. Ekim dikim raporu olmayan üretim alanlarından hasat edilen çiçek soğanları için Hasat Belgesi düzenlenmez.

(3) Firma, doğal çiçek soğanı üretimi yaptıracağı çiftçi ile sözleşmeli üretim mevzuatı çerçevesinde bir sözleşme yapar ve bu sözleşmenin bir örneğini ilgili il müdürlüğüne ve BÜGEM’e gönderir. Sözleşme yapılmamış alanlar için firma adına ekim dikim belgesi ile Hasat Belgesi düzenlenmez.

İhracat

MADDE 16 –(1) 7 nci maddede belirtilen doğal çiçek soğanlarından bilimsel amaçla toplanan materyalin ihracatı, Teknik Komite kararı doğrultusunda Bakanlığın izni ile yapılır.

(2) 7 nci maddede belirtilen doğal çiçek soğanlarının diğer aksamlarının ihracatı, Teknik Komite kararına göre il müdürlüğünün izni ile yapılır.

(3) İhracat yeterliliğine sahip olan firma, 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen doğal çiçek soğanlarının ihracatını, Yönetmelikte belirtilen esaslara göre yapar.

(4) Firma, gerçekleşen ihracat ile ilgili fatura, çeki listesi ve gümrük çıkış beyannamesinin birer örneğini her yıl Aralık ayı sonuna kadar topluca BÜGEM’e gönderir. Elektronik gümrük beyannamesinde ise, firma beyannamedeki bilgileri BÜGEM’e sunar. Firmanın bu belgeleri veya bilgileri göndermemesi durumunda gönderilmeyen yıla ait veriler kontenjan hesabına dahil edilmez.

(5) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının ihracatı için firmanın yeterlilik sahibi olma şartı aranmaz. Bu türlerin il müdürlükleri tarafından üretim alanlarında, dikim, vejetasyon ve hasat aşamalarının kontrol edilmesi kaydıyla ihracatına il müdürlüğünce izin verilir.

(6) Türkiye’de herhangi bir ıslah yöntemiyle ıslah edilmiş ve doğal türlerinden farklılaştırılmış olan çiçek soğanlarının ihracatı,il müdürlüklerinden alınacak ihracat izni ile serbesttir.

Firmaların ihracat kontenjanlarının tespiti

MADDE 17 –(1) Teknik Komite tarafından tespit edilen firmaların ihracat kontenjanları,Bakanlığın onayından sonra kesinleşir.

(2) (Değişik:RG-4/4/2013-28608) İhracat yeterliliğine sahip firmaların o yıla ait toplam kontenjanları, üçüncü fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde belirtilen hükümlerin birbirlerinden bağımsız olarak değerlendirilmesi sonucu elde edilen puanların toplanması ile belirlenir.

(3) (Değişik:RG-4/4/2013-28608) Puanlar, firmaların BÜGEM’de bulunan bir önceki yıl verileri esas alınarak aşağıdaki yöntemle hesaplanır.

a) İhracatı yapılan soğanların EURO olarak ihracat geliri: 10 puan.

b) Üretim puanı: 80 puan. Bu puan 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki türler için geçerlidir. Üretim puanı,aşağıdaki (1) ve (2) numaralı alt bentlerde belirtilen hususların her biri için 40’ar puan üzerinden hesaplanır.

1) Üretilen tür sayısı: Bu puan, tüm firmaların bir önceki yıl ürettiği tür sayılarının toplamları ile her bir firmanın bir önceki yıl ürettiği tür sayılarının toplamlarının oranlanmasına göre dağıtılır.

2) Adet olarak hasat edilen miktar: Bu puan, tüm firmaların bir önceki yıl hasat ettiği miktarlarının toplamları ile her bir firmanın bir önceki yıl hasat ettiği miktarlarının toplamlarının oranlanmasına göre dağıtılır.

c) Değerlendirme: 10 puan. Firmaya ait işletme kapasitesi, organizasyonu, tesis varlığı, tesis ve arazinin amaca uygun kullanımı, firmanın bu Yönetmelik hükümlerine uyumu gibi konular Teknik Komite tarafından değerlendirilerek firma bazında puan verilir.

(4) 8 inci madde uyarınca Bakanlıkça belirlenen ihracat listesinde yer alan cins ve türlerden, her bir firma tarafından ihraç edilebilecek çiçek soğanlarının dağılımı, bu puanlama sonucunda belirlenen orana göre yapılır.

(5) Yapılan değerlendirme sonucu hazırlanan kontenjan tablosu, firmalara ve ilgili kuruluşlara Bakanlıkça duyurulur.

(6) Yeni başvuran ancak yeterlilik alamayan firmaya kontenjan verilmez. Yeterlilik alan firma ise, bir sonraki yıl kontenjan almaya hak kazanır. Yeterlilik alan yeni firmanın başlangıç puanı iki olarak belirlenir. Firma daha sonraki yıl için üçüncü fıkrada belirtilen hesaplamaya katılır. Firmanın puanı, hesaplamada iki puandan düşük çıkması durumunda, puan iki olarak belirlenir.

İhracat izninin verilmesi

MADDE 18 –(1) Firma, 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının ihracat izni için; Menşei ve Hasat Belgeleri, doğadan toplanan çiçek soğanlarına ilişkin öndepo tutanakları ve CITES kapsamındaki türlerde Bakanlık adına BÜGEM tarafından düzenlenen CITES belgesi ile BÜGEM’e başvurur. Uygun görüldüğü takdirde üç suret ihracat izni düzenlenir. Bir sureti BÜGEM’de kalmak üzere, bir sureti firmaya ve bir sureti ihracatın yapılacağı il müdürlüğüne gönderilir.

(2) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının üretimine ilişkin il müdürlüğünce yapılan kontrollerden sonra il müdürlüğü tarafından Hasat Belgesi düzenlenir. Hasat Belgesine istinaden ihracat izni il müdürlükleri tarafından verilir. Bu maddede belirtilen ve CITES kapsamına giren türler için, CITES Belgesi Bakanlık adına BÜGEM tarafından onaylanarak ihraç izinleri verilir.

(3) İhraç izni alan firma, ihracat için yüklemenin yapılacağı ilin, il müdürlüğüne başvurur.

(4) İhraç edilecek çiçek soğanlarının miktarları ve fiziki denetimleri ile bitki sağlığı kontrolleri il müdürlüğü tarafından yapılır.

(5) İl müdürlüğü, tür tespitinde tereddüt yaşadığı durumlarda, Doğal Çiçek Soğanları Uzman Komisyonu ve Araştırma Kuruluşlarından teknik yardım alır.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Kontenjan devri

MADDE 19 –(1) Yıllık kontenjanlar firmalar arasında devredilemez.

Büyütme çiçek soğanları

MADDE 20 –(1) Doğa kaynaklı olup, ihraç edilemeyen ancak Bakanlıkça belirlenen ihraç boyuna getirilmesi amaçlanan çiçek soğanlarının uygun alanlara dikilmesi ile elde edilen büyütme çiçek soğanları, üretilmiş çiçek soğanı olarak tanımlanamaz. İhracatı ile ilgili değerlendirme Teknik Komite tarafından yapılır.

İthalat ve yeniden ihracat

MADDE 21 –(1) Doğal çiçek soğanlarının ithalatı ile ilgili esaslar Teknik Komitenin görüşleri doğrultusunda Bakanlıkça belirlenir.

(2) Doğal çiçek soğanlarının yeniden ihraç amacıyla ithalatına, dahilde işleme veya geçici ithalat rejimleri kapsamında Bakanlıkça izin verilebilir.

Ücretler

MADDE 22 –(1) Bu Yönetmelik kapsamında CITES Ek listelerinde yer alan türlere ilişkin CITES Belgesinin Bakanlık tarafından onaylanması ücrete tabidir. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına peşin olarak yatırılır.

İdari yaptırımlar

MADDE 23 –(1) Bu Yönetmelikte belirtilen hususlardan herhangi birine uymadığı veya toplama planına uymayan toplama yaptığı tespit edilen firmalara, bir sonraki yıl Teknik Komite tarafından 17 nci maddenin üçüncü fıkrasının (ç) bendi kapsamında yaptırım uygulanır.

(2) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen çiçek soğanı türlerinin doğadan toplanması, üretimi, hasadı ve ihracatı ile ilgili hususlardan herhangi birine uymadığı tespit edilen firmaya bir sonraki yıl Teknik Komitenin kararına istinaden ilgili türün ihracatı için doğa ve üretim kontenjanı Bakanlık tarafından verilmez. Firmanın aynı aykırılığı bir sonraki yıl tekrar etmesi durumunda ise takip eden yılda herhangi bir çiçek soğanı türü için doğa ve üretim kontenjanı verilmez.

(3) CITES kapsamındaki bir türün doğadan toplanması,üretimi, hasadı ve ihracatı ile ilgili firma tarafından herhangi bir aykırılık söz konusu olursa, firmaya bir sonraki yıl tüm CITES türlerinin ihracatı için doğa ve üretim kontenjanı verilmez.

(4) Doğadan izinsiz ve kaçak toplama yapan kişi veya kuruluşlara, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu uyarınca işlem yapılır.

(5) İhracat aşamasında gerçeğe aykırı beyanda bulunanlar hakkında 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 12 nci maddesi ve 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3 üncü maddesi gereğince işlem yapılır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 24 –(1) 24/8/2004 tarihli ve 25563 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Doğal Çiçek Soğanlarının Sökümü, Üretimi ve Ticaretine İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükmü

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yeterlilik almış firmaların hakları saklı olmakla birlikte yeterlilikleri Bakanlık tarafından kontrol edilir.

Yürürlük

MADDE 25 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

19 Temmuz 2012 PERŞEMBE                Resmî Gazete                                    Sayı : 28358

YÖNETMELİK

Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Orman Mühendisleri Odasından:

ORMANCILIK VE ORMAN ÜRÜNLERİ BÜROLARININ KURULUŞ VE ÇALIŞMA ESASLARI YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

MADDE 1 – 8/4/2009 tarihli ve 27194 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ormancılık ve Orman Ürünleri Bürolarının Kuruluş ve Çalışma Esasları Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki bent eklenmiştir.

“ii) Denetim: Serbest yeminli meslek mensuplarınca; meslek mensuplarının ormancılık, orman endüstrisi ve ağaç işleri endüstrisi alanında yaptıkları işlerin mevzuata, şartname ve sözleşmelere uygun olarak yapılmasının her aşamada denetimini,”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 42 nci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) Meslek mensupları, 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu esaslarına göre yapılacak mesleki hizmet alımı ihalelerinde, ihaleyi yapan kurum ve kuruluşa, Kanunun 13 üncü maddesine göre Oda tarafından belirlenen asgari ücret tarifesi altında teklif veremez.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 52 nci maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 53 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 53 – (1) Denetim; serbest yeminli meslek mensuplarınca, Kanunun 4 üncü maddesinde belirtilen faaliyet konularıyla ilgili işlemleri, ilgili mevzuata uygun olarak gerçekleştiren meslek mensuplarının, bu mesleki hizmetlere yönelik faaliyet sonuçlarının ilgili mevzuat çerçevesinde denetlenmesi, değerlendirilmesi ve tespit edilen gerçek durumun ilgililerin ve resmi mercilerin istifadesine tarafsız bir şekilde sunulması amacıyla yapılır.”

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 54 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 54 – (1) Meslek mensupları ile gerçek ve tüzel kişilerin, ilgililere sundukları bilgilerin gerçeğe uygunluğunun, doğruluğunun ve güvenilirliğinin tespitinde aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Teknik denetimde;

1) Meslek mensuplarının yaptıkları işlerin; bütçe ile yatırımlara ayrılan kaynakların, yatırım programlarında belirtilen yerlerde ve yürürlükteki ilgili mevzuat ile teknik kurallara uygun olarak yapılması ile işlerini yaptıkları gerçek ve tüzel kişilerin teknik yönden denetlenmesini istediği hususlar ve benzer diğer konular,

2) Gerçek ve tüzel kişilere ait yerlerde yapılan denetimlerde; teknik çalışmalar ve yatırımlar için ayrılan kaynakların verimli olarak kullanılması, yatırımların ormancılık mevzuatına ve yatırım tekniğine uygun olarak yapılması, yatırım sonuçlarının kabul edilebilir başarı kriterlerine göre ne durumda olduğu ve işverenin denetlenmesini istediği diğer benzer konular.

b) İdari denetimde;

1) Meslek mensuplarının, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu esaslarına göre Bakanlık ve idareye bağlı birimlerden aldıkları işlerin idari denetimlerinde; Bakanlık ve idareyle yaptıkları idari şartname ve sözleşmede belirlenen hususlara ilişkin konular,

2) Gerçek ve tüzel kişilere ait yerlerde yapılacak idari denetimlerde; işyeri sahibinin istekleri doğrultusunda işyerinin hali hazır durumunun tespiti, mevcut sistemde gelecekte alacağı durumun tespiti, yeni önerilerin belirlenmesi ve gelecek projeksiyonunun raporlanması ve benzer diğer konular.”

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 55 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) Gerçek ve tüzel kişilerin serbest yeminli meslek mensuplarına yaptıracakları denetimler yazılı sözleşme ile belirlenir.”

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Serbest yeminli meslek mensupları, gerçek ve tüzel kişilerde denetlenmesi istenen hususlara ait her türlü dosya, doküman, bilgi ve belgeyi kullanarak işin kabul edilmesine karar verir ve denetim ücretini, denetimin kapsamını ve planlamasını tespit eder.”

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 59 uncu maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Serbest yeminli meslek mensubu, gerçek ve tüzel kişilerin tablolarında yer alan teknik çalışma ve uygulama sonuçlarının gerçeği yansıtıp yansıtmadığının ve kayıtlara doğru olarak geçirildiğinin tespiti için gerekli bilgi ve belgeleri toplamak ve değerlendirmek amacı ile aşağıdaki çalışmaları yerine getirmekle yükümlüdür.”

“(2) Gerçek ve tüzel kişilerce istenilecek denetim hizmetlerinde birinci fıkrada belirtilen hususlara göre denetim yapılır.”

MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Denetlenen gerçek veya tüzel kişinin adı, denetimin dönemi, hazırlandığı tarih, hazırlayan serbest yeminli meslek mensubunun adı ile sorumlu serbest yeminli meslek mensubunun imzası yer alır.”

“(4) Çalışma dosyası; çalışma kâğıtları ile doğruluk testleri, yazışmalar, denetlenen gerçek ve tüzel kişilere ait mukaveleler, talimatlar, yönetim karar suretleri gibi meslek mensubunun denetlenen gerçek ve tüzel kişiden ibrazını istediği belgelerden oluşur.”

MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 61 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “idari mercilere” ibaresi “yerlere” şeklinde ve ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) Denetim sonunda, yargıya intikali gerekli olan ve konusu suç teşkil eden durumlar yetkili mercilere duyurulur.”

MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 62 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) Gerçek ve tüzel kişilerde yapılan denetimlerde denetimin sonucuna göre 63 üncü maddede belirtilen raporlar düzenlenir.”

MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 63 üncü maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 13 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 14 – Bu Yönetmelik hükümlerini Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Orman Mühendisleri Odası Yönetim Kurulu yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
8/4/2009	27194
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
31/12/2009	27449 4. mükerrer

19 Eylül 2009 CUMARTESİ                       Resmî Gazete                Sayı : 27354

YÖNETMELİK

Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığından:

KOSGEB KOBİ KREDİ FAİZ DESTEĞİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik; ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında küçük ve orta ölçekli işletmelerin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek, sanayide entegrasyonu ekonomik gelişmelere uygun biçimde gerçekleştirmek amacıyla, işletmelerin ve girişimcilerin kamu bankaları, özel bankalar, katılım bankaları ile diğer finans kuruluşlarından uygun koşullarda nakdî veya gayri nakdî kredi temin edebilmeleri için faiz, komisyon ve diğer masraflarına Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı tarafından geri ödemeli veya geri ödemesiz destekler sağlanmasına yönelik hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 12/4/1990 tarihli ve 3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunun 12 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen,

a) Banka: Kamu bankaları, özel bankalar ve katılım bankaları ile diğer finans kuruluşlarını, b) Girişimci: Bir iş fikrine dayalı olarak kendi işini kurmak isteyen gerçek kişileri,

c) İşletme: 8/1/1985 tarihli ve 3143 sayılı Sanayi ve Ticaret Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun ek 1 inci maddesine göre belirlenen küçük ve orta büyüklükteki işletmeleri (KOBİ),

ç) KOSGEB: Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığını ifade eder.

Destek unsurları

İKİNCİ BÖLÜM

Destek Unsurları

MADDE 4 – (1) Banka tarafından işletmelere ve girişimcilere kullandırılacak yatırım, işletme sermayesi ve ihracata yönelik Türk Lirası veya döviz cinsinden nakdi ya da gayri nakdi kredilerin faiz, komisyon ve diğer masraflarına yönelik olarak KOSGEB tarafından bütçe imkânları dahilinde destek verilir. Bu desteğin geri ödemeli veya geri ödemesiz olarak uygulanması, kredi destek üst limiti, kredi destek süresi, destek oranları, işbirliği yapılacak kurum/kuruluşlar ve diğer hususlar, 3624 sayılı Kanunun 3 üncü maddesine göre Bakanlar Kurulunca belirlenen sektörel ve bölgesel öncelikler de dikkate alınarak KOSGEB İcra Komitesi kararıyla belirlenir ve KOSGEB’in banka ile yapacağı protokollerle uygulanır.

(2) Bu destekten, KOSGEB Desteklerinden yasaklı olmayan, işletme ve girişimciler yararlanır.

(3) İşletmelerin ve girişimcilerin Bankalar ile yapılacak olan protokoller kapsamında kullanacakları kredinin ana para riski tamamen bankaya aittir. Banka, kredi başvurularını protokol hükümleri ve bankacılık mevzuatı çerçevesinde değerlendirir. KOSGEB, gerekli gördüğünde otuz gün önce protokol taraflarını bilgilendirmek kaydı ile kredi faiz desteği uygulamasını durdurmaya yetkilidir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Desteğin kullanımında ilgili mevzuata aykırılık tespit edilmesi halinde yapılacak işlemler

MADDE 5 – (1) Desteklere ilişkin olarak; ilgili mevzuat hükümlerine aykırı kullanımların tespiti halinde yürürlükteki mevzuat dahilinde Kredi Faiz Desteği iptal edilerek işletmelerin ve girişimcilerin yeni destek başvuruları uyuşmazlık bitene kadar kabul edilmez. Bu takdirde destek verilmiş ise KOSGEB’in desteğe ilişkin kredi faiz alacağı yasal faizi ile birlikte KOSGEB tarafından hiçbir ihbar ve ihtara gerek kalmaksızın işletmelerden ve girişimcilerden tahsil edilir. Uyuşmazlık sona erdiğinde ve işletmenin ve girişimcinin müracaatı halinde yeni desteklerden yararlanma hakkı devam eder.

(2) Borcun vadesinde ödenmemesi durumundaki haller, bankalarla yapılacak protokollerle düzenlenir.

Mevcut kredi faiz desteklerinin uygulanması

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce, KOSGEB tarafından taahhüt edilmiş kredi faiz destekleri ile ilgili işlemler tabi oldukları mevzuat hükümlerine göre sonuçlandırılır.

Yürürlük

MADDE 6 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 7 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini KOSGEB Başkanı yürütür.

19 Eylül 2009 CUMARTESİ            Resmî Gazete                 Sayı : 27354

YÖNETMELİK

Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığından:

KÜÇÜK VE ORTA ÖLÇEKLİ SANAYİ GELİŞTİRME VE DESTEKLEME İDARESİ BAŞKANLIĞI (KOSGEB) DESTEKLERİ YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

24/4/2005 tarihli ve 25795 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı (KOSGEB) Destekleri Yönetmeliğinin 25/A maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 2 –

Aynı Yönetmeliğin 28 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(h) Desteklerin; yararlanıcı ve/veya tedarikçilerin KOSGEB Kanunu ve bu Yönetmelik hükümlerine aykırı durumlarının tespiti halinde, yararlanıcının yeni destek başvuruları uyuşmazlık bitene kadar kabul edilmez, destek konusu alacak, herhangi bir ihbar ve ihtara gerek olmaksızın yasal faizi ile birlikte KOSGEB tarafından tahsil edilir. Uyuşmazlık sona erdiğinde ve işletmenin müracaatı halinde yeni desteklerden yararlanma hakkı devam eder.”

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 –

Bu Yönetmelik hükümlerini KOSGEB Başkanı yürütür.

19 Aralık 2010 PAZAR       Resmî Gazete     Sayı : 27790

YÖNETMELİK

Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonundan:

ESNAF VE SANATKÂRLAR MESLEK KURULUŞLARINCA YAPILACAK MESLEKİ EĞİTİM UYGULAMALARININ DÜZENLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, 7/6/2005 tarihli ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun mesleki eğitime ilişkin hükümleri ile 5/6/1986 tarihli ve 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununun esnaf ve sanatkâr işyerlerindeki pratik meslek eğitimini düzenleyen hükümlerinin öngördüğü pratik meslek eğitimini asli görev olarak üstlenen her kademedeki esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının bu görevi yerine getirmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik Kanuna tabi esnaf ve sanatkârlara ait işyerlerini, kişileri ve meslek kuruluşlarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 71 inci, 72 nci, 73 üncü ve 74 üncü maddeleri ile 75 inci maddesinin (j) bendi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Birlik: Esnaf ve sanatkârlar odaları birliklerini,

b) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları: Kanuna göre kurulan oda, birlik, federasyon ve Konfederasyonu,

c) Federasyon: Esnaf ve sanatkârlar federasyonlarını,

ç) İşyeri denetleme ve danışmanlık grubu: Kanuna tabi esnaf ve sanatkârların işyerlerinde, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununu çerçevesinde verilen pratik meslek eğitimini denetlemek ve danışmanlık yapmak üzere esnaf ve sanatkâr odaları bünyesinde oluşturulan grupları,

ç) Kanun: 7/6/2005 tarihli ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununu,

d) Konfederasyon: Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonunu,

e) Mesleki eğitim: Kanuna tabi esnaf ve sanatkârlar ile yanlarında çalışan çırak, kalfa ve ustaların mesleki gelişimlerine yönelik yapılan örgün ve yaygın eğitim faaliyetlerini,

f) Oda: Esnaf ve sanatkârlar odalarını ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Mesleki Eğitimin Organizasyonu

Mesleki eğitim danışmanlığı birimi

MADDE 5 –

(1) Kanunun mesleki eğitime ilişkin hükümleri ile 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununun esnaf ve sanatkâr işyerlerindeki pratik meslek eğitimini düzenleyen hükümleri Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Millî Eğitim Bakanlığı ve Konfederasyonun işbirliği ile bütünlük içinde yürütülür. 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununda belirlenen amaçlar doğrultusunda esnaf ve sanatkârlar ile yanlarında çalışan çırak, kalfa ve ustalar ile işletmelerde mesleki eğitim gören öğrencilerin pratik meslek eğitimini gerçekleştirmek, her kademedeki esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının asli görevidir. Esnaf ve sanatkârlar ile yanlarında çalışan çırak, kalfa ve ustalar ile işletmelerde mesleki eğitim gören öğrencilerin meslekî eğitimlerini organize etmek için esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının bünyesinde birer meslekî eğitim danışmanlığı birimi kurulur.

(2) Mesleki eğitim danışmanlığı birimleri müdür, müdür yardımcısı, eğitim uzmanları, eğitim danışmanları ve sekreterya görevlilerinden oluşur.

(3) Mesleki eğitim danışmanlığı birimleri, esnaf ve sanatkârlar ile yanlarında çalışan çırak ve kalfaların meslek eğitimini ilgilendiren her konuda araştırma ve çalışmalar yapar, uygulamayı izler, önerilerini genel sekretere sunar, işyeri denetleme ve danışmanlık grupları ile sıkı bir işbirliği içerisinde çalışır ve bu birimlerin sekreterya görevlerini yerine getirir.

(4) Odalar düzeyinde kurulan mesleki eğitim danışmanlığı birimleri, yıllık olarak üye esnaf ve sanatkârların eğitim ihtiyaçlarını tespit eder, planlar, takvime bağlar ve bütçelendirir.

(5) Odalar, üye esnaf ve sanatkârlara yönelik olarak gelecek bir yıl içinde düzenleyeceği eğitim faaliyetlerine ilişkin olarak bir üst fıkrada belirtilen bilgileri, her yıl Temmuz ayı sonuna kadar bir üst yazı ile bağlı olduğu birliğe bildirir. Birlik mesleki eğitim danışmanlığı birimleri, odalardan gelen bilgi ve belgeleri değerlendirir ve bağlı odalarına ilişkin eğitim planlamasını her yıl Eylül ayı sonuna kadar bir üst yazı ile Konfederasyona iletir. Konfederasyon mesleki eğitim danışmanlığı birimi, birliklerden gelen odalara ait eğitim planlamalarını inceler, değerlendirir ve bunlardan uygun gördüğü eğitimlerin gerçekleşmesi için gereken destek ve koordinasyonu sağlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Mesleki Eğitimin Finansmanı ve Mesleki Eğitim Sicili

Eğitim bütçesinin ayrılması

MADDE 6 –

(1) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları, Kanunda belirtilen mesleki eğitime ilişkin görevleri yerine getirmek için yıllık gayri safi gelirlerinin %5’ini ayırmak suretiyle eğitim bütçesi yapmak zorundadırlar.

(2) Odalar ayırdıkları bu payın beşte birini birliğe, beşte birini varsa bağlı olduğu federasyona, beşte birini Konfederasyon bünyesindeki meslek eğitimi fonuna; birlik ve federasyonlar ayırdıkları bu payın beşte birini Konfederasyon bünyesindeki meslek eğitimi fonuna öderler, geri kalan miktarı da kendileri mesleki eğitim için kullanırlar. Konfederasyon ise ayırdığı payın tamamını meslek eğitimi fonuna aktarır.

Eğitim bütçesinin harcanması

MADDE 7 –

(1) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları eğitim bütçelerini aşağıda belirtilen alanlarda kullanırlar.

a) Mesleki eğitim ve teknoloji merkezlerinin ve diğer eğitim ünitelerinin (derslik, toplantı salonu vb.) oluşturulması, kiralanması, tamirat ve tadilatı, donatılması, işletilmesi ile kurulmuş olanların desteklenmesi ve teşvikinde.

b) Kanun gereğince mesleki eğitimle ilgili olarak kurulmuş bulunan birim, grup ve komisyonların, mesleki eğitimle ilgili çalışmaları kapsamında ortaya çıkabilecek ulaşım, konaklama giderlerinin ödenmesinde.

c) Eğitimle ilgili birimlerde, mesleki eğitim ve teknoloji merkezlerinde görev yapacak daimi ve geçici yönetim, eğitim ve hizmet personelinin maaş, ücret, ders ve sınav ücreti, yolluk, yevmiye ve benzeri ücretlerinin ödenmesinde.

ç) Esnaf ve sanatkârlara verilecek meslek eğitimi ve bu eğitimin geliştirilmesi amacıyla yapılacak çalışmalarda görev alacak yönetici ve eğitim personelinin niteliklerinin yükseltilmesi için düzenlenecek yurt içi ve yurt dışı eğitimlerinde.

d) Mesleki ve teknik eğitim metot ve araçlarının araştırılması, geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması, mesleki eğitimle ilgili her türlü yayının hazırlatılması, çoğaltılması, tercümesi, satın alınması ve dağıtılmasında.

e) Mesleki eğitim hizmeti satın alınmasında.

f) Hizmet içi eğitim seminerlerinin giderlerinin (eğitim ortamı-araç ve gereçleri, ulaşım ve konaklama gibi) ödenmesinde.

g) Mesleki eğitimle ilgili iç ve dış kaynaklı projelere yapılan kuruluş katkılarının karşılanmasında.

(2) Kanunun 74 üncü maddesi gereğince odaların eğitim bütçelerinin beşte birini aktardıkları birlikler ve federasyonlar, kendi eğitim bütçeleri ile odalardan gelen payları ilk fıkrada belirtilen harcama kalemleri yanında;

a) Birlikler için geçerli olmak üzere, bağlı odalarının ekonomik ve teknik nedenlerle üye esnaf-sanatkârlara yönelik Kanunun gerektirdiği mesleki eğitim ile ilgili görevleri yerine getirememeleri halinde onlar adına bu faaliyetleri düzenlemek,

b) Federasyonlar için geçerli olmak üzere, faaliyet alanlarına giren meslek dallarında standart eğitim programlarının hazırlanması, bağlı odalar tarafından uygulanması ve uygulamaların geliştirilmesi ve denetlenmesi ile ilgili çalışmaları yapmak,

c) Bağlı odaların mesleki eğitim faaliyetlerine destek olmak için kullanırlar.

Eğitim bütçesinin muhasebesi

MADDE 8 –

(1) Eğitim bütçesine giren gelirlerin ve yapılan harcamaların muhasebeleştirilmesinde aşağıdaki ilkelere uyulur.

a) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları yıllık gayri safi gelirlerinin %5’ini eğitim bütçesi olarak ayırırlar. Eğitim bütçesi yıllık olarak hesaplanır ve ayrı bir banka hesabında tutulur. Eğitim bütçesinin yapılmasında; Kanuna göre üst kuruluşlardan satın alınan evrakın maliyet bedeli ile bu Kanun dışındaki diğer kanuni düzenlemeler nedeniyle elde edilen gelirlerin maliyet bedelleri ve bunlar için yapılan giderler gayri safı gelirden mahsup edilir.

b) Meslek kuruluşlarının muhasebesi eğitim bütçesinin izlenmesine olanak sağlayacak şekilde yardımcı hesaplar üzerinden takip edilir. Eğitim bütçesi gelir-gider defteri muavin defter niteliğinde olup, kuruluşun genel bütçesinden bağımsız değildir. Sadece eğitim ile ilgili muhasebe hareketlerinin takip edilmesini sağlamak amacıyla tutulur. Kuruluşun yılsonu itibariyle hazırlanacak genel bütçesinde ya da bilânçosunda eğitim ile ilgili her tür gelir ve giderin yer alması bütçenin tekliği prensibi doğrultusunda zorunludur.

c) Kanunun 74 üncü maddesinde öngörülen eğitim bütçesinden aktarılacak paylar, hesap yılını takip eden Mart ayı sonuna kadar ilgili hesaplara aktarılır.

ç) Bir önceki yıldan kalan eğitim bütçesi hesabındaki harcanmamış meblağ, bir sonraki yılın eğitim bütçesi hesaplanırken gayri safi yıllık gelire dâhil edilmez.

d) Birlik ve federasyonlar, %5’lik eğitim bütçesi ve %3’lük katılım payını hesaplarken, Kanunun 74 üncü maddesi gereğince bağlı odaları tarafından eğitim bütçesi hesaplarına aktarılan beşte birlik payları, gayri safi yıllık gelire dâhil etmezler.

Eğitim sicili

MADDE 9 –

(1) Odalar, eğitim gören çırak, kalfa ve ustalar için ve varsa işletmede meslek eğitimi gören meslek okulu öğrencileri için birer dosya tutarlar. Bu dosyada, mesleki ve teknik öğretim okul ve kurumlarınca tutulan defter, çizelge ve dosyalardan gerekli görülenlerin birer kopyası alınarak saklanır. Bu konuda Millî Eğitim Bakanlığına bağlı mesleki eğitim merkezleri, diğer mesleki ve teknik öğretim okul ve kurumları ve odalar karşılıklı yardımlaşır, bilgi ve belge alış-verişinde bulunurlar.

(2) Odalarda tutulan dosyalar, eğitim sicilini oluşturur. Eğitim sicilini oluşturan dosyalar, ustalık sınavından sonra, oda tarafından tutulan üye sicil dosyası ile birleştirilerek, saklanmaya devam olunur. Eğitim sicil dosyasında yer alacak bilgi ve belgelerin neler olacağı ve sicil dosyasının nasıl tutulacağı, Millî Eğitim Bakanlığı ve Konfederasyonca müştereken belirlenir ve bir genelge ile bütün teşkilata duyurulur.

Bakanlık e-esnaf ve sanatkâr veri tabanına kayıt

MADDE 10 –

(1) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları, bir önceki yıla ait mesleki eğitime yönelik plan, icra ve sonuçlara ilişkin bilgileri takip eden yılın Mart ayı sonuna kadar Bakanlık e-esnaf ve sanatkâr veri tabanında bu amaçla açılan bölüme kaydederler.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 11 –

(1) 2/1/1992 tarihli ve 21099 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 507 sayılı Kanunun Çıraklık ve Mesleki Eğitimle İlgili Hükümlerinin Uygulanmasına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 12 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu Genel Başkanı yürütür.

19 Aralık 2010 PAZAR       Resmî Gazete     Sayı : 27790

YÖNETMELİK

Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonundan:

MESLEK EĞİTİMİ FONU YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, Meslek Eğitimi Fonunun yönetimi, kaynakları, kullanılması ve uygulamaların denetimi ile ilgili usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik 7/6/2005 tarihli ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 73 üncü maddesi gereğince Türkiye Esnaf ve Sanatkârlar Konfederasyonu bünyesinde kurulan Meslek Eğitimi Fonunu kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 73 üncü maddesi ile 75 inci maddesinin (j) bendi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) Birlik: Esnaf ve sanatkârlar odaları birliklerini,

b) Federasyon: Esnaf ve sanatkârlar federasyonlarını,

c) Fon: Konfederasyon bünyesinde kurulan Meslek Eğitimi Fonunu,

ç) Konfederasyon: Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonunu,

d) METEM: Odalar, birlikler, federasyonlar ve Konfederasyonun özellikle alt yapısı yeterli olmayan işyerlerinin yeterli düzeyde veremedikleri pratik meslek eğitiminin noksanlıklarını tamamlamak başta olmak üzere, meslek edindirme, meslek geliştirme, teknoloji eğitimleri gibi eğitimlerin verilmesi amacıyla kurdukları, mesleki eğitim ve teknoloji merkezlerini,

e) Oda: Esnaf ve sanatkârlar odalarını,

f) Yönetim Kurulu: Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu Yönetim Kurulunu ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yönetim, Görev, Yetki ve Sorumluluk, Denetim

Fonun yönetimi

MADDE 5 –

(1) Fonun idaresi; Yönetim Kurulu tarafından yapılır.

Konfederasyon Yönetim Kurulunun Fona ilişkin görev ve yetkileri

MADDE 6 –

(1) Yönetim Kurulunun Fona ilişkin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Fonun idaresini sağlamak.

b) Konfederasyon ve alt teşkilat birimlerinin düzenleyecekleri eğitim faaliyetleri ile ilgili olarak, Fondan destek istemek amacıyla yapacakları başvuruları, gerektiğinde yerinde incelemek suretiyle değerlendirmek ve sonuçlandırmak.

Fon ile ilgili iş ve işlemlerinin yürütülmesi

MADDE 7 –

(1) Fon ile ilgili iş ve işlemlerden;

a) Fonun sekreterya hizmetleri, alt teşkilat birimlerinin eğitim bütçelerinin oluşturulup Konfederasyona ulaştırılması ile ilgili işlemler, alt teşkilat birimlerinin düzenleyecekleri eğitim faaliyetleri ile ilgili olarak Fondan destek istemek amacıyla yapacakları başvuruların Yönetim Kurulunca değerlendirilmesini müteakip, alınan kararların ilgili kuruluşlara bildirilmesi ile ilgili işlemler ve bu konularla ilgili olarak Yönetim Kurulunca belirlenecek diğer işlemler Eğitim ve Planlama Müdürlüğünce,

b) Fonun gelirlerini takip ve tahsil etmek, giderlerin ödenmesini sağlamak, muhasebe ve kayıt işlerini yürütmek, Fonun nakit ve benzeri varlıklarının muhafazası ve idaresi için gerekli tedbirleri almak ve kaynakların verimli şekilde kullanılmasını sağlamakla ilgili işlemler ve bu konularla ilgili olarak Yönetim Kurulunca belirlenecek diğer işlemler Muhasebe Müdürlüğünce yerine getirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Fonun Kaynakları, Gelirlerin Takip ve Tahsili

Fonun kaynakları

MADDE 8 –

(1) Fonun kaynakları, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 73 üncü maddesinde sayılan;

a) Konfederasyon bütçesine her yıl fon için konulacak ödenekler,

b) Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının eğitim bütçelerinden ödeyecekleri paylar,

c) Yapılacak bağışlar ve diğer gelirlerden oluşur.

(2) Odalar, birlikler ve federasyonlar yıllık olarak ayırdıkları eğitim bütçelerinin beşte birini, Konfederasyon ise varsa daha önceden kullanılmış olan borçları mahsup edilerek tamamını, hesap yılını takip eden Mart ayı sonuna kadar Fon hesabına aktarırlar.

Fon hesabı

MADDE 9 –

(1) Fona ait bütün gelirler Yönetim Kurulu tarafından bankada açılacak hesaplarda toplanır. Yapılacak bütün işlem, harcama ve tasarruflar bu hesaplardan izlenir. Fonun gelirleri ve giderleri Konfederasyon tüzel kişiliği adına toplanır ve sarf edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Fon Kaynaklarının Kullanılması

Fonun kullanımı

MADDE 10 –

(1) Fonda toplanan kaynak sadece esnaf ve sanatkârlara mesleki eğitim verilmesi ile bu eğitimin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması amacıyla kullanılır. Fondan tahsisler, yıllık bütçe harcama planına uygun olarak yapılır. Harcama planının hazırlanmasında Fona yöneltilen taleplerle birlikte, yasal görevler ve işbirliği anlaşmaları ve protokolleri dikkate alınır.

Fon harcamaları

MADDE 11 –

(1) Fon kaynakları:

a) METEM’lerin kurulması, donatılması ve işletilmesi, kurulmuş olanların desteklenmesi ve teşvikinde,

b) Konfederasyon ve alt teşkilat birimlerinin METEM’ler dışındaki mesleki eğitim faaliyetlerinin gerekli görülmesi halinde desteklenmesinde,

c) Mesleki ve teknik eğitim metot ve araçlarının araştırılması, geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması, mesleki eğitimle ilgili her türlü yayının hazırlatılması, çoğaltılması, tercümesi, satın alınması ve dağıtılmasında,

ç) Konfederasyon tarafından düzenlenecek eğitim amaçlı kurs, seminer, toplantı, konferans, şura vb. faaliyetlerin giderlerinin karşılanmasında,

d) Esnaf sanatkârlara verilecek meslek eğitimi ve bu eğitimin geliştirilmesi amacıyla yapılacak çalışmalarda görev alacak yönetici ve eğitim personelinin niteliklerinin yükseltilmesi için yurt içi ve yurt dışı eğitimlerinde,

e) Konfederasyonla yapılan işbirliği protokolü gereğince, Konfederasyon veya alt kuruluşları ile işbirliği içinde mesleki eğitim yapan kuruluşların teşvikinde,

f) 13/8/2008 tarihli ve 26966 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ahilik Haftası Kutlamaları Yönetmeliği kapsamında yapılacak kutlama etkinliklerinin giderlerinin karşılanmasında kullanılır.

Mal ve hizmet alımları

MADDE 12 –

(1) Fondan yapılacak mal ve hizmet alımları ile inşaat taahhüt işleri ve bakım onarım işlerinin yapılmasında 29/1/1999 tarihli ve 23595 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu Alım, Satım ve İhale Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 13 –

(1) 27/12/1991 tarihli ve 21094 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Esnaf ve Sanatkârların Mesleki Eğitimini Geliştirme ve Destekleme Fonu Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 14 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 15 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu Genel Başkanı yürütür.

19 Aralık 2012 ÇARŞAMBA                    Resmî Gazete                                    Sayı : 28502

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

MERA KANUNUNUN 30 UNCU MADDESİ GEREĞİNCE YAPILACAK TAHSİLATLAR İLE ÖDENECEK HUZUR HAKLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanununun 30 uncu maddesi uyarınca elde edilecek gelirlerden yapılacak tahsilata ilişkin usul ve esaslar ile ödenecek huzur haklarını düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Mera Kanununun 30 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Bakan: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanını,

c) Banka: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Merkez Saymanlık Müdürlüğü hesabının bulunduğu bankayı,

ç) Genel Müdürlük: (BÜGEM) Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünü,

d) Genel Müdür: Bitkisel Üretim Genel Müdürünü,

e) İl Müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İl Müdürlüğünü,

f) Kanun: 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanununu,

g) Komisyon: Kanunun 6 ncı maddesi gereğince illerde oluşturulan İl Mera Komisyonunu,

ğ) Teknik ekip: Kanunun 6 ncı maddesi gereğince illerde oluşturulan ve Komisyona bağlı olarak görev yapacak ekipleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Mera Gelirleri Tahsilatı ve Hesap İşleri

Gelir tahsilatı

MADDE 4 – (1) Mera hizmetlerini karşılamak üzere,

a) Kanununa göre otlatma amacıyla kiraya verilen mera, yaylak ve kışlaklardan alınacak ücretler, kiralayanlar tarafından doğrudan bankaya yatırılır ve banka dekontu komisyona ibraz edilir.

b) Üreticilerden satın alınan sütün satın alma bedelinin binde biri oranında, süt işleyen kuruluşlarca yapılacak kesinti, kesintinin yapıldığı tarihi izleyen ayın onbeşine kadar bankaya yatırılır ve dekontun bir örneği Bakanlığa gönderilir. Ayrıca, süt işleyen kuruluş; aracı kuruluşlar vasıtasıyla üreticiden satın alınarak, kendilerine teslim edilen sütten yapılması gereken binde bir kesintiyi tahsil etmek ve aynı süre içerisinde bankaya yatırmakla yükümlüdür.

c) Yurt içinde yetiştirilen ve satışı yapılan büyükbaş ve küçükbaş canlı hayvanların satış bedellerinin binde biri oranında satıcıdan alınacak pay;

1) Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerince görevlendirilecek muhasebe yetkilisi mutemetlerince tahsil edilerek, tahsilatın yapıldığı gün veya en geç takip eden iş günü içerisinde bankaya yatırılır.

2) Özel ve kamuya ait kesimhane ve mezbahalarda yapılacak kesintiler komisyonların belirleyeceği usul ve esaslar çerçevesinde tahsil edilerek, tahsil edildikleri tarihi izleyen ayın onbeşine kadar bankaya yatırılır ve dekontun bir örneği Bakanlığa gönderilir.

3) Hayvan satışı yapılan pazarlarda satışı yapılan hayvanlardan, yapılacak kesintiler, belediyelerce tahsil edilerek, tahsil edildikleri tarihi izleyen ayın onbeşine kadar bankaya yatırılır ve dekontun bir örneği Bakanlığa gönderilir.

4) Borsada satışı yapılan canlı hayvanlardan yapılacak kesintiler, borsa görevlileri tarafından kendi usulüne uygun tahsil edilerek, tahsil edildikleri tarihi izleyen ayın onbeşine kadar bankaya yatırılır ve dekontun bir örneği Bakanlığa bildirilir.

ç) Tahsis amacının değiştirilmesi için başvuruda bulunan gerçek ve tüzel kişilerden, tahsis amacı değiştirilen meradan elde olunacak yirmi yıllık ot geliri esas alınarak, Komisyonca tespit edilecek ücret doğrudan bankaya yatırılarak dekontu komisyona ibraz edilir. Dekontun bir örneği Komisyonca Bakanlığa bildirilir. Tespit edilen ücret, tahsis amacı değişikliği kararı Komisyona ulaştığında peşin olarak tahsil edilir.

d) Yayla turizmi amacı ile Kanunun 20 nci maddesi çerçevesinde verilecek yapı izinlerinden Valiliklerce tespit edilecek miktarda alınan yapı ruhsat ücretleri ile bu yerlerin yıllık kira bedelleri, doğrudan bankaya peşin olarak yatırılarak, dekontu ilgili Komisyonlara ibraz edilir. Dekontun bir örneği Komisyonca Bakanlığa gönderilir.

e) Kişi veya kurumlarca yapılacak her türlü bağış ve yardımlar doğrudan bankaya yatırılır.

(2) Yatırılan bu tutarlar bütçeye gelir kaydedilir.

(3) Bu madde kapsamındaki gelirleri tahsil edenler veya kesintileri yapanlar, tahsil ettikleri gelirleri veya kesintileri, bu maddede belirtilen sürelerde, bankaya yatırırlar.

(4) Gelirlerin tahsilatında, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.

Hesap işleri şefliği

MADDE 5 – (1) Hesap İşleri Şefliği, merkezde Çayır, Mera ve Yem Bitkileri Daire Başkanlığı bünyesinde, illerde Bitki Sağlığı ve Bitkisel Üretim Şube Müdürlüğü bünyesinde oluşturulur ve görevleri şunlardır:

a) Taşra Hesap İşleri Şefliklerinin iş ve işlemlerini takip etmek.

b) Kanunun 30 uncu maddesi ile ilgili gelirleri izlemek.

c) Yıllara göre ihtiyaç olacak ödemelere ait ödenek taleplerini hazırlamak.

ç) Ödeme emri belgelerinin, ilgili mevzuata uygun olarak hazırlanmasını sağlamak.

Huzur hakkı ve harcırah ödemeleri

MADDE 6 – (1) Komisyon üyeleri ile teknik ekipte görevlendirilenlere, toplantılara fiilen katılmaları şartıyla ayda ikiden fazla olmamak üzere huzur hakkı ödenir.

(2) Toplantı başına ödenecek huzur hakkının hesaplanmasında, (1000) gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucunda bulunacak miktar esas alınır.

(3) Huzur hakkı ödemelerinden gelir vergisi ve damga vergisi kesilir.

(4) Harcırah ödemeleri; 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre yapılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 7 – (1) 8/5/2002 tarihli ve 24749 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Mera Hizmetlerine Dair Özel Ödeneğin Kullanımına İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 8 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 9 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

20 Ocak 2012 CUMA        Resmî Gazete     Sayı: 28179

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

BULAŞICI HAYVAN HASTALIKLARI İLE MÜCADELEDE UYGULANACAK GENEL HÜKÜMLERE İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, hayvan ve hayvansal ürünlerden insan ve hayvanlara geçebilen hastalıklardan korunma ve bulaşıcı hayvan hastalıkları ile mücadelede uygulanacak genel esas ve usulleri tespit etmektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, hayvan sağlığını korumaya, bulaşıcı hayvan hastalıklarıyla mücadeleye ve bu hususta her türlü tedbiri almaya dair yapılacak genel iş ve işlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 ve 43 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Bulaşmadan şüpheli hayvan: Hastalığın hiç bir belirtisini, göstermemekle beraber, hastalığı almış olduğu kabul edilen hayvanları,

c) Gözetim: Herhangi bir hayvancılık işletmesinin, işletmecisinin veya bunların faaliyetlerinin dikkatli bir şekilde gözlemlenmesini,

ç) Gözetim bölgesi: Hastalık çevresinde, koruma bölgesini de içine alacak biçimde, koruma bölgesi dışında hastalığın yayılmasını önlemek için gerekli ön tedbirlerin uygulandığı ve hastalığın etkileyebileceği tüm türlerin sağlık durumunun dikkatlice izlendiği bölgeyi,

d) Hastalıktan şüpheli hayvan: Açık ve tam olmayan hastalık belirtisi gösteren hayvanları,

e) Hayvan sahibi: Hayvanların mülkiyet hakkını üzerinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,

f) Hayvan sahibi vekili: Noterlikçe düzenlenmiş belge ile kendisine yetki verilmiş olan kişiyi,

g) Hayvansal ürün: İnsan tüketimine sunulan hayvansal gıda, hayvansal yan ürün ve üreme ürünleri dâhil tüm hayvansal ürünleri,

ğ) Hayvansal yan ürün: Yetiştiricilikte kullanılmayacak olan sperma, ovum, embriyo dahil, insanlar tarafından tüketimi amaçlanmayan hayvan kökenli ürünler veya hayvanların bütün vücut veya parçaları ile artıklarını,

h) İl/ilçe müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerini,

ı) Karantina: Bulaşıcı bir hayvan hastalığına yakalanmış hayvanların, hastalığın yayılmasının önlenmesi için geçici olarak diğerlerinden ayrılması biçiminde alınan önlemi,

i) Kordon: Hayvan hastalığı görülen alanın gözetim altında tutulması, giriş ve çıkışların kontrol altına alınmasını,

j) Koruma bölgesi: Hayvan hastalığının ve zararlı organizmanın yayılmasını önlemek amacıyla hastalık görülen alanın çevresinde oluşturulan ve gerektiğinde insan hareketlerinin kısıtlanması dâhil, canlı hayvan, bitki, hayvansal ve bitkisel ürünlerin hareketlerinin kısıtlandığı bölgeyi,

k) Korunmuş bölgeler: 5996 sayılı Kanun kapsamında yer alan, bir veya birden fazla bölgede yerleşik olan, bir veya birden fazla zararlı organizmanın o bölge için endemik olmadığı, çevre koşulları söz konusu zararlı organizmanın yerleşmesine uygun olmasına rağmen, o bölgede yerleşmemesi için korunan veya bu bölgelerde bulunmalarına rağmen eradikasyona tâbi tutulan ve bu koşulların sağlandığı Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslara göre uygun sörvey sonuçları ile kanıtlanarak tanınan, düzenli ve sistematik olarak izlenen, söz konusu organizmanın o bölgede ortaya çıkması durumunda bildirimi zorunlu olan ve özel önlem alınan bölgeleri,

l) Mahalli idari makam: Belediyeleri, il özel idarelerini ve muhtarlıkları,

m) Resmi veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

n) Serbest veteriner hekim: 9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanunda belirtilen şartları haiz veteriner hekimleri,

o) Silahlı Kuvvetler: Türk Silahlı Kuvvetlerini,

ö) Tazminat: Tazminatlı hastalıklar listesinde yer alan hastalık nedeniyle tazminat ödenmesine karar verilen hayvanlar ile tazminatlı hastalığa bağlı olarak imhasına karar verilen ürün, yem, madde ve malzemelerin imha, nakliye ve dezenfeksiyonu için ödenecek bedeli,

p) Tecrit: Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların sağlıklı hayvanlardan ayrılması, temas etmelerinin önlenmesi,

r) Üreme ürünleri: Hayvanların üremesinde kullanılan sperma, ovum, embriyo ve kuluçkalık yumurtayı,

s) Veteriner biyolojik ürünleri: Hayvanlarda aktif veya pasif bağışıklık oluşturmak, bağışıklığın seviyesini ölçmek veya hastalık teşhisi için hazırlanmış aşı, serum gibi ürünler ile teşhis kitlerini,

ş) Veteriner tıbbî ürünleri: Hayvana uygulanmak ya da hayvan için kullanılmak amacıyla tüm üretim aşamalarından geçerek kullanıma hazır hâle getirilmiş etkin madde ihtiva eden ürünleri ve veteriner biyolojik ürünleri,

t) Yardımcı sağlık personeli: Bakanlık adına ve resmi veteriner hekim sorumluluğunda görev yapan Bakanlık personeli veteriner sağlık tekniker ve teknisyenlerini,

u) Yerel kıymet takdir komisyonu: Tazminat ödenecek hayvanların bedellerini mahalli rayice göre tespit edecek komisyonu,

ü) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında, verilecek resmî görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

v) Yetkili otorite: İl/ilçe müdürlüklerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hastalık İhbarı

Hastalık ihbarı

MADDE 5 – (1) Bulaşıcı hayvan hastalığı ya da sebebi belli olmayan hayvan ölümlerinden haberdar olan hayvan sahipleri ve bakıcıları, veteriner hekimler ile muhtarlar, köy korucuları, celepler, çobanlar, gemi kaptanları, istasyon ya da gümrük memur veya idarecileri gibi ilgililer durumu yetkili otoriteye ihbar etmek zorundadır.

Hastalık çıkan bölgelere yakın çevrede ihbar şekli

MADDE 6 – (1) Bulaşıcı hayvan hastalığının yaygın olarak hüküm sürdüğü bölgelere yakın yerlerde bir hayvanın hastalanması veya ölmesi halinde dahi hayvan sahibi, hayvan sahibi vekili ve bakıcısı, köy muhtarı, korucusu, çobanı veya celepler ile muayene eden veteriner hekimler yetkili otoriteye haber vermek zorundadır.

Silahlı Kuvvetlere ait hayvanlardaki hastalık çıkışında yapılacak işlemler

MADDE 7 – (1) Silahlı Kuvvetlere ait hayvanlarda çıkan hastalığın adı, çıkış zamanı, hasta ve ölen hayvan sayısı, nereden bulaştığı, sirayete maruz hayvan sayıları, hastalığın söndürülmesi için alınan tedbirler yetkili otoriteye bildirilir.

(2) Silahlı Kuvvetlere ait hayvanlarda çıkan hastalıkların mücadelesi ve hastalığın söndürülmesi, Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslara göre Silahlı Kuvvetlerce yapılır.

(3) Silahlı Kuvvetlere ait hayvanlarda çıkan hastalığın söndürülmesi için ilgili komutanlıkça Yetkili Otoriteden yardım istendiği takdirde mevcut imkanlara göre aşı, serum, biyolojik madde yardımı yapılır; resmi veteriner hekim ve diğer ilgili personel görevlendirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Hastalık Çıkışında Alınacak Genel Tedbirler

Resmi veteriner hekim gelinceye kadar yapılacak işlemler

MADDE 8 – (1) Bir yerde bulaşıcı hayvan hastalığının çıktığı ihbar edildiğinde, resmi veteriner hekim hastalık çıkan yere gelinceye kadar o yerdeki idari makamlar, belediye yahut köy ihtiyar heyeti ölen hayvanları resmi veteriner hekimin muayenesi için muhafaza altına alır. Hasta hayvanları ayrı bir yerde, sağlam hayvanları başka bir yerde bulundurur. Hasta hayvanların bulunduğu yere giriş ve çıkışları önler. Hastaların temas ettiği ve hastalara ait her çeşit eşya, hayvan yemi ve hayvan maddelerinin dışarıya çıkarılmasını yasaklar. Hasta hayvanların bakımı için bir kişi görevlendirilir. Görevli kişinin dışında tecrit mahalline hiç kimsenin girmesine izin verilmez.

Tecrit edilen hayvanların bakımı

MADDE 9 – (1) Bulaşıcı hayvan hastalığı nedeniyle tecrit edilen hayvanların suları ve yiyecekleri o mahalde bulunan ve dışarıyla temas ettirilmeyen kaplarla verilir. Hastalıklı yerden hayvan çıkarılmaz; buraya başka yerden hayvan sokulmaz.

Ölen hayvanlara yapılacak işlem

MADDE 10 – (1) Hastalık çıkan yere resmi veteriner hekim gelinceye kadar ölen hayvanlar muayene için muhafaza altına alınır. Ölen hayvanın kokuşması halinde, bu hayvanların derileri yüzülmeden ve uygun bir şekilde nakledilerek diğer hayvanların temas etmeyeceği, akarsulardan uzak, yeraltı sularını kirletmeyecek şekilde en az iki metre derinliğindeki çukurlara kireçlenerek gömülmeleri veya yakılmaları mahalli idari makamlar tarafından sağlanır.

Resmi veteriner hekimin hastalık yerine gitmesi, koruma ve gözetim bölgesinin tespiti

MADDE 11 – (1) Bir yerde salgın hayvan hastalığı çıktığını haber alan resmi veteriner hekim en seri vasıta ile en geç 24 saat içinde hastalık yerine gider. İl yahut ilçe müdürü gerekli vasıtayı temin etmekle yükümlüdür. Hastalık yerine gidilmesi için il veya ilçe müdürlüğünün imkanlarının yeterli olmadığı durumlarda mülki ve mahalli idare makamları gereken her türlü kolaylığı ve yardımı göstermeye mecburdur.

(2) Salgın hayvan hastalığı çıkışlarında resmi veteriner hekim kordon konulması amacıyla koruma ve gözetim bölgesinin sınırlarını belirler ve durumu bir raporla Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonuna bildirir.

Kordon ve karantinada mülki amirin sorumluluğu

MADDE 12 – (1) Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonu kararına göre hastalık bölgesine konulan kordon ve karantinanın yürütülmesi ve korunması köylerde bekçi ve korucular ile mahalli jandarma, il ve ilçelerde ise polis ve belediye zabıtası tarafından sağlanır. Mülki amir kordon ve karantinanın yürütülmesi için gerekli bütün tedbirleri almakla yükümlüdür.

Hastalık yerinin ilanı

MADDE 13 – (1) Hastalıklı hayvanlar ile bulaşmadan şüpheli hayvanların, hayvansal ürünlerin ve bulaşmaya vasıta olacak eşyanın kordon altından veya tecrit edildikleri yerden çıkarılmalarını önlemek için hastalık sahası belirlenerek mahalli vasıtalarla ilan edilir. İlan edilen hastalık sahasının sınırlarını belirlemek için giriş-çıkış noktalarına hayvan hastalığının işareti olarak hastalığın adı yazılı levhalar dikilir.

Kordon ve tecrit mahallerindeki giriş-çıkış yasağı

MADDE 14 – (1) Kordon ve tecrit mahallerinde giriş-çıkış yasağı olan haller şunlardır:

a) Kordon altından veya tecrit yerlerinden hastalıklı, hastalıktan veya bulaşmadan şüpheli hayvanlar ile hayvansal ürünlerin ve bulaşmaya vasıta olabilecek eşya ve yemlerin çıkarılmasına izin verilmez.

b) Kordon altındaki yer ile tecrit mahallerine, çıkan hastalığa hassas hayvanların girişine izin verilmez.

c) Kordon altında bulunan yerdeki mezbaha ve kombinaya kesilmek üzere getirilen hayvanların girişine izin verilir. Kesilmeyen hayvanların kordon dışına çıkışına müsaade edilmez.

ç) Kordon altındaki sahadan veya tecrit yerinden izinsiz hayvan çıkarıldığında hayvanlara el konularak karantina ve bakımı sahiplerine ait olmak üzere 21 gün süre ile karantinaya alınır. Karantina sonunda sağlam oldukları anlaşılanlar masrafı sahibine ait olmak üzere temizlik ve dezenfeksiyona tabi tutulduktan sonra sahibine teslim edilir. Hasta veya bulaşmadan şüpheli hayvanların etinden istifade edilmesinde sakınca yoksa, kesilmek ve tüm masrafları sahibine ait olmak üzere, en yakın mezbahaya sevk edilir.

d) Kordon altından veya tecrit edildikleri yerden kesilmek üzere hayvanların çıkarılması gerektiği hallerde hastalığı takiple görevli resmi veteriner hekime müracaat edilir. Resmi veteriner hekim durumu inceler ve bir raporla tespit eder. Uygun görürse kesime sevk kararı verir.

e) Kesime sevkine karar verilen hayvanlar kordon altından veya tecrit edildikleri yerden kapalı ve dışarı ile teması olmayan vasıtalara yüklenir. Hayvanlar kesim yerine varıncaya kadar bulundukları vasıtadan indirilmez. Yem artıkları, eşyaları ve gübreleri bir yerde toplanarak imha edilir. Kullanılabilir durumdaki eşyalar dezenfekte edilerek sahiplerine verilir. Hayvanların kesildikten sonra derileri dezenfeksiyona tabi tutulur. İmhası gerekli organlar imha edilir. Kesim yapılan yer dezenfekte edilip yıkandıktan sonra başka hayvanların kesimine müsaade edilir.

f) Hayvanların sevkinde kullanılan vasıtalar resmi veteriner hekim nezaretinde dezenfekte edilir. Dezenfeksiyonu yapılmayan vasıtaların hareketine izin verilmez.

g) Kordon altından veya tecrit yerinden kesilmek üzere mezbahaya sevk edilecek hayvanlar şap hastalığına yakalanmış ise nakil vasıtalarının kapalı ve hastaların akıntılarını sızdırmayacak yapılışta olması zorunludur. Kesilen hastalıklı hayvanların başları, memeleri ve ayakları derhal imha edilir. Derileri dezenfeksiyona tabi tutulur.

ğ) Kordon bölgesinden hastalığa tutulabilecek hayvanlara ait maddelerin dışında kalan ve resmi veteriner hekimin gerekli gördüğü tedbirler alındıktan sonra çıkarılmasına izin verdiği maddeler çıkarılabilir.

h) Kordon bölgesinden izinsiz hayvan maddesi çıkarılamaz. Çıkarılanlara bir tutanağa istinaden el konularak, masrafları sahibine ait olmak üzere laboratuar muayeneleri yapılır. Laboratuar sonuçlarına göre hastalıklı ve bulaşmadan şüpheliler imha edilir, diğerleri serbest bırakılır.

Tecrit yeri

MADDE 15 – (1) Hastalık çıkan yerlerde hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanlar sahipleri tarafından tecrit edilmek zorundadır.

(2) Köy ihtiyar heyeti veya belediyeler hasta ve hastalıktan şüpheli sahipsiz hayvanların diğer hayvanlarla temas etmemesi için ahır, ağıl gibi kapalı veya etrafı çeşitli şekilde ihata edilmiş açık tecrit yeri temin etmekle yükümlüdür. Buraya konulan sahipsiz hayvanlar hakkında resmi veteriner hekim tarafından karar verilinceye kadar, iaşe masrafları köy ihtiyar heyeti veya belediyeler tarafından temin edilir.

Tecrit yerine giriş-çıkışlar

MADDE 16 – (1) Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların bulunduğu yere resmi veteriner hekim ve bakıcı dışında kimse giremez. Resmi veteriner hekim giriş ve çıkış için fenni tedbirleri almakla yükümlüdür.

Bölgesel salgın hastalıklarda giriş ve çıkış yasağı

MADDE 17 – (1) Bir bölgede hastalık salgın bir hal aldığı zaman hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı ile bölgedeki iskele, istasyon ve hava alanları, genel geçiş yolları, hayvan park, pazar ve panayırları hastalığın söndürülmesine kadar kısmen veya tamamen aynı hastalığa hassas hayvanlara kapatılır. Kesilmek üzere mezbaha ve diğer kesim yerlerine nakledilecek hayvanların bölgeye girmesine veya çıkmasına izin verilir.

Kordonun kaldırılması

MADDE 18 – (1) Kordon altına alınan yerlerdeki hayvanların sağlık durumları resmi veteriner hekimler tarafından kontrol edilir. Hastalığın söndüğü ve bulaşma tehlikesinin yok olduğu anlaşıldığında resmi veteriner hekim kordonun kaldırılmasını hayvan sağlık zabıtası komisyonuna bir raporla teklif eder. Hayvan sağlık zabıtası komisyonu bu rapora göre her hastalık nev’ine ait kordon müddeti sonunda kordonun kaldırılmasına karar verir. Resmi veteriner hekim hastalıklı yerde gerekli temizlik ve dezenfeksiyonu yaptırır. Kordonun kaldırıldığı Bakanlığa ve diğer illere bildirilir. Hastalığı takiple görevli resmi veteriner hekimin düzenlediği hastalık sönüş raporu Bakanlığa gönderilir.

Kordon sahasındaki sürülerin hareket ve bakımı

MADDE 19 – (1) Kordon altında bulunan yerlerde, hastalığa hassas olan sürülerin bir biriyle temas etmesine izin verilmez. Bu sürülerin kordon mıntıkası dışına çıkarılması yasaktır.

(2) Resmi veteriner hekim hastalık tamamen söndükten sonra kordonun kaldırılmasını takiben sürülerin hareketine müsaade eder. Kordon altındaki yerlerdeki sürülerin bakım ve iaşe masrafları sahipleri tarafından karşılanır.

Kordon sahasındaki toplu barınaklarda hareket

MADDE 20 – (1) Kordon sahası içinde bulunan park, pazar, borsa, panayır ve sergi gibi hayvanların toplu bulunduğu yerler ve yollar, çıkan hayvan hastalığına hassas olan hayvanlara kapatılır. Buralarda bulunan istasyon ve iskelelerden hastalığa hassas bulunan hayvanların çıkmasına izin verilmez. Kesilmek üzere resmi veteriner hekimin izin vermesi halinde istasyon ve iskeleden hayvan girişine izin verilir. Bulaşmaya sebep olabilecek ot, saman ve benzeri hayvan yemlerinin kordon sahasından dışarı çıkarılması yasaktır. Çıkarılanlara el konularak imha edilir.

Hayvanların imhası

MADDE 21 – (1) Hastalık nedeniyle ölen ya da öldürülen hayvanların imhası il ve ilçelerde belediye başkanı, köylerde muhtar tarafından görevlendirilen kişilerce resmi veteriner hekim nezaretinde yapılır. Ölen ya da öldürülen hayvanlar gömülür, yakılır veya kimyevi maddelerle imha edilir. Yapılan işlemlere dair tanzim edilen tutanak il veya ilçe müdürlüğünde muhafaza edilir.

Gömülme yeri

MADDE 22 – (1) Hastalık çıkan yerlerde hastalıktan ölen, öldürülen ve imha edilecek hayvanlar için belediye ve köy ihtiyar heyeti su, yol ve meskenlerden uzak gömülme yerleri tespit etmekle yükümlüdürler.

Temizlik ve dezenfeksiyon

MADDE 23 – (1) Hastalık çıkan yerlerde bulaşmaya vasıta olabilecek eşya ve maddelerden temizlenmesi ve dezenfekte edilmesi mümkün olanlar temizlenir ve dezenfekte edilir. Mümkün olmayanlar yakılarak imha edilir. Eşya ve maddelerin temizlik ve dezenfeksiyonu sahipleri tarafından Bakanlık il veya ilçe müdürlüklerince temin olunan dezenfektanlarla resmi veteriner hekimin gözetiminde yapılır.

Hayvanların hastalıklı yerlerden geçirilmesi

MADDE 24 – (1) Mahalli hayvan sağlık zabıtası komisyonlarınca hastalıklı olduğu ilan edilen yerlerden veteriner sağlık raporu olsa bile, o hastalığa hassas hayvanların geçirilmeleri yasaktır. Ancak hastalıklı yerlerden geçirilmelerinde zaruret olan hayvanlar için sahipleri veya nakliyecileri en yakın Bakanlık il veya ilçe müdürlüğünden izin alır. Hastalıklı yerlerden geçirilmesine izin verilen hayvanların geçişi tamamlanıncaya kadar resmi veteriner hekim denetler.

(2) Hastalıklı yerlerden geçirilmesine izin verilen hayvanların bu yerde vasıtalardan indirilmesine müsaade edilmez. İndirilen hayvanlar bulundukları yerde 21 gün karantinaya alınır. Karantina sonunda resmi veteriner hekimince sağlam oldukları tespit edilenlerin kapalı vasıtalar içinde hastalıklı yerden çıkarılmasına müsaade edilir. Hastalıklı yerlerden geçirilen hayvanlara hastalıklı bölgedeki su ve yemler verilmez.

Veteriner tıbbi ürünlerin uygulanması

MADDE 25 – (1) Hayvan hastalıklarının teşhisi maksadı ile veteriner biyolojik ürün kullanılması gereken durumlarda uygulamalar resmi veteriner hekimler ile Bakanlıkça yetkilendirilmiş veteriner hekimler tarafından yapılır. Uygulama sonuçları tatbikatı yapan veteriner hekim tarafından bir raporla il veya ilçe müdürlüğüne bildirilir. İl veya ilçe müdürlüğü ihbarı ve takibi mecburi bir hastalık teşhis olunduğunda gerekli işlemleri yapar.

(2) Bakanlıkça ihbarı zorunlu olarak tespit ve ilan edilen hastalıklardan birinin çıkışında hastalıkla mücadele, tedavi ve koruma amacı ile aşı, serum ve ilaç uygulaması resmi veteriner hekim, yetkilendirilmiş veteriner hekim veya onların sorumluluğunda yardımcı sağlık personeli tarafından yapılır.

(3) Hastalık tehlikesi görülen yerlerde veya evvelki yıllarda hastalık çıkmış mahallerde koruyucu aşılama ve ilaçlamalar Bakanlığın vereceği program ve emirlere göre resmi veteriner hekimler, yetkilendirilmiş veteriner hekimler, serbest veteriner hekimler veya bunların sorumluluğunda yardımcı sağlık personeli tarafından yapılır.

(4) Bakanlıkça ihbarı zorunlu olarak tespit ve ilan edilen hastalıklara karşı koruyucu aşılama yapacak serbest veteriner hekimler, aşılamadan önce aşılama yeri ve zamanını, aşı uygulanacak hayvan nev’i ve sayılarını il/ilçe müdürlüklerine bildirir. Serbest veteriner hekimler uyguladıkları aşıları Bakanlık veri tabanına 10 gün içerisinde işler. Bu süre içerisinde serbest veteriner hekimlerce sisteme kayıt edilmemiş aşı uygulamaları, uygulanmamış kabul edilir.

(5) Serbest veteriner hekimler yaptıkları aşılamaların cinsini, yerini, tarihini, hayvan nev’i ve sayılarını her ayın ilk haftasında il/ilçe müdürlüklerine bildirmekle yükümlüdür.

(6) Serbest veteriner hekimler almış oldukları aşıları usulüne uygun olarak nakletmek, muhafaza için işyerlerinde soğutucu bulundurmak ve prospektüsünde yazılı şekilde saklamak ve uygulamak zorundadır. Bu hususlar il/ilçe müdürlüğünce denetlenir.

(7) İhbarı zorunlu hastalıklara karşı tedavi veya koruyucu amaçla resmi veteriner hekim, yetkilendirilmiş veteriner hekim ya da yardımcı sağlık personeli tarafından yapılacak Bakanlıkça programlanmış aşı, serum ve ilaç uygulamalarını hayvan sahipleri yaptırmaya mecburdur. Hayvan sahipleri bu maksatla gerekli araç ve gereçleri temin eder ve resmi veteriner hekimin alınmasını istediği tedbirleri alır. Aşı, serum ve ilaç uygulamaları resmi veteriner hekimin tespit edeceği yerde veya ayrı ayrı yerlerde yapılır.

(8) İhbarı mecburi hastalıklarla diğer hayvan hastalıklarına karşı mücadele için, tedavi veya koruyucu olarak resmi veteriner hekim, yetkilendirilmiş veteriner hekim veya sorumluluğundaki yardımcı sağlık personeli tarafından hayvanlara uygulanan aşı, serum ve ilaç tatbikatı için hayvan başına sahiplerince Bakanlıkça tespit edilmiş olan ücret ödenir. Aşı, serum ve ilaç tatbikatı sonucu hayvan sahiplerinden alınan ücret için, Bakanlıkça düzenlenmiş ve sadece aşı, serum veya ilaç uygulandığını belirtir belge niteliğini taşıyan bir makbuz, tatbikatı yapan tarafından hayvan sahibi, hayvan sahibi vekili veya bakıcısına verilir. Bakanlık emri veya programına göre hastalıklarla mücadele, tedavi ve koruyucu maksatla veya hayvan sahibinin isteği üzerine yapılan aşı, serum ve ilaç uygulama ücreti uygulamayı yapana aittir.

(9) Hayvancılık işletmelerinde görev yapan sözleşmeli veteriner hekimler aşı uygulaması yapabilmek için aşağıdaki hususlara uyar.

a) Kendilerini istihdam eden hayvan sahibi veya vekili ile yaptıkları sözleşmede aşı uygulamaları yapacaklarına dair hüküm bulunur.

b) İmzaladıkları sözleşme örneği ile veteriner hekimler odasına üye olduklarına dair belgeyi il/ilçe müdürlüklerine ibraz eder.

c) İşletmede yapacakları koruyucu aşılama ve ilaçlamayı, uygulama öncesinde il/ilçe müdürlüklerine bildirilir.

ç) Uygulanacak aşılar Bakanlıkça onaylanmış ve halen sahada sirküle olan suşlara karşı bağışıklık oluşturmak üzere üretilmiş olmalıdır.

d) Uyguladıkları aşılamaları her ayın ilk haftasında il/ilçe müdürlüklerine bildirir.

e) Uyguladıkları aşılamaları TÜRKVET/KKKS veri tabanına uygulamadan sonraki 10 gün içerisinde kayıt eder.

f) Almış oldukları aşıları usulüne uygun olarak nakleder, muhafaza için işletmelerinde soğutucu bulundurur, prospektüsünde yazılı şekilde saklar ve uygular.

g) İl müdürlüğünce yapılan denetlemelerde yapılan uygulamalara ait belgeler ibraz edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Hastalıklarla Mücadele ve Denetim

Korunmuş bölgelerde uygulama

MADDE 26 – (1) Bakanlık bir ya da daha fazla bölgede yok ettiği ya da yok etmeyi hedeflediği hayvan hastalığı oluşturan zararlı organizmaların, o bölgede görülmesini önlemek için bazı hayvan türlerinin belirlenen korunmuş bölgeye girişine yasaklama veya kısıtlama getirebilir.

(2) Bakanlıkça hayvan hastalıkları ile mücadele kapsamında bazı hayvan türleri için oluşturulan korunmuş bölgelere, Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslar dışında sevk edilen hayvanlar, tüm masrafları sahibene ait olmak üzere en yakın mezbahada doğrudan kesime sevk edilir.

(3) Bakanlıkça hastalıktan ari olarak belirlenen korunmuş bölgelerde yer alan hayvancılık işletmelerinde bulunan hayvanların tümü Bakanlık veri tabanında kayıtlı olmalıdır. Bakanlık veri tabanında kayıtlı olmayan hayvanlar Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslar dışında korunmuş bölgeye sevk edilmiş kabul edilerek tüm masrafları sahibine ait olmak üzere en yakın mezbahada doğrudan kesime sevk edilir.

Mahalli idarelerin yükümlülüğü

MADDE 27 – (1) İl özel idareleri ve belediyeler hayvan hastalıkları ile mücadele için mali imkanlarını ve hayvan varlığını göz önüne alarak her yıl bütçelerine yeterli miktarda ödenek koymak ve mücadeleye katılmak zorundadır.

(2) Bakanlık il veya ilçe müdürlüğü yıl içinde uygulayacağı mücadele programları veya çıkan salgın ve bulaşıcı hayvan hastalığının söndürülmesinde gerekli aşı, ilaç, alet, dezenfektan, malzeme ve taşıma masrafları ile geçici olarak çalıştırılması gerekli olan personel giderlerinin ve akaryakıt bedelinin bütçe imkanlarına göre özel idare ve belediye bütçelerinden temin edilmesi için mülki idare amirine ihtiyaç bildirir. Mülki idare amirleri, özel idare ve belediyelerin mali imkanları ölçüsünde hayvan hastalıkları ile mücadeleye katılmalarını sağlamakla yükümlüdür.

(3) Hayvan hastalıkları ile yapılacak mücadeleye özel idare ve belediyelerin katılma şekilleri hayvan sağlık zabıtası komisyonunca tespit edilir. İl özel idareleri ve belediyeler kuduz vakalarında mali imkan, vasıta ve personeli ile hastalığın söndürülmesi çalışmalarına iştirak etmek zorundadır.

Hayvan sağlığı danışma komisyonu

MADDE 28 – (1) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanının veya Müsteşarının başkanlığında Bakanlıkça seçilecek üyelerden meydana gelen Hayvan Sağlığı Danışma Komisyonu kurulabilir. Komisyonda incelenecek konulara göre üniversite, kamu ve özel sektör mensupları ile mesleki kuruluş temsilcileri de komisyonda üye olarak görevlendirilebilir. Gıda ve Kontrol Genel Müdürü kurulun sekreteryasını yürütür.

Hayvan sağlık zabıtası komisyonları

MADDE 29 – (1) Hayvan sağlığını korumak, bulaşıcı hayvan hastalıkları ile mücadele etmek, ülke içindeki hayvan hareketleri ile hayvan ve maddelerinin sevkine dair tedbirleri tespit etmek ve uygulamaya konulmasını sağlamak üzere hayvan sağlık zabıtası komisyonları aşağıda belirlenmiş üyelerin katılımı ile kurulur.

a) İl hayvan sağlık zabıtası komisyonu; vali veya görevlendireceği vali yardımcısı başkanlığında, belediye başkanı, il emniyet müdürü, il jandarma komutanı, ticaret ve ziraat odaları başkanları, il sağlık müdürü, bakanlık il müdürü, hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şube müdürü, bir il daimi encümen üyesi ve ticaret borsası bulunan illerde ticaret borsası başkanı ve bir resmi veteriner hekimi,

b) İlçe hayvan sağlık zabıtası komisyonu; kaymakam başkanlığında belediye başkanı, ilçe emniyet müdürü, ilçe jandarma komutanı, ilçe sağlık grup başkanı, ilçe müdürü, resmi veteriner hekim ve ziraat odası başkanı,

c) Belde hayvan sağlık zabıtası komisyonu; resmi veteriner hekim başkanlığında, belde belediye başkanı ve mahalle muhtarları,

ç) Köy hayvan sağlık zabıtası komisyonu; resmi veteriner hekim başkanlığında, köy muhtarı, ihtiyar heyeti ve köyün bekçi veya korucusu.

(2) Hayvan sağlık zabıtası komisyonlarının toplanma ve karar alma usulleri ile görevleri şunlardır.

a) Hayvan sağlık zabıtası komisyonları ihbarı zorunlu hastalıklardan birinin çıkışında resmi veteriner hekimin düzenlediği hastalık çıkış raporu üzerine veya il/ilçe müdürünün teklifini görüşmek için başkan tarafından derhal toplantıya çağrılır.

b) Hayvan sağlık zabıtası komisyonunda kararlar oy çokluğu ile alınır. Çekimser oy verilmez. Oy eşitliğinde komisyon başkanının oyu doğrultusunda karar alınır. Komisyonun aldığı kararların uygulanması ile ilgili hususlar resmi veteriner hekimce denetlenir.

c) Tazminat ödenecek hastalıklar kapsamında yetiştiriciye ödenecek tazminatı belirlemek için kurulan Yerel Kıymet Takdir Komisyonuna katılmak üzere, hastalığın il ya da ilçede oluşuna göre vali/vali yardımcısı ya da kaymakam tarafından il veya ilçe hayvan sağlık zabıtası komisyonu üyelerinden biri görevlendirilir.

ç) Hayvan sağlık zabıtası komisyonları mahallince yapılması mümkün olmayan husus ve ihtiyaçlarını bir üst hayvan sağlık zabıtası komisyonuna bildirir. İl hayvan sağlık zabıtası komisyonu en üst komisyondur.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 30 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Kanununun ilgili hükümlerine göre idari yaptırımlar uygulanır.

Yürürlük

MADDE 31 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 32 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

20 Mart 2011 PAZAR        Resmî Gazete     Sayı : 27880

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİNİN UYGULAMA USUL VE

ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; bitki ve bitkisel ürünlere arız olan zararlı organizmalarla mücadelede kullanılan bitki koruma ürünlerinin sera, tarla, bahçe veya bağlar ile ürünlerin saklandığı yerlerde uygulanmasında kullanıcıların, bitkilerin, hayvanların ve çevrenin korunması ile ilgili usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, bitki koruma ürünlerini zirai mücadele amaçlı tarla, sera, bahçe veya bağlar ile depolarda kullanan kişilerin eğitimi, belgelendirilmesi, yetki ve sorumluluklarının belirlenmesi, denetimi ve çalışmalarıyla ilgili usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 18 inci, 20 nci ve 39 uncu maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Bitki koruma ürünü: Kullanıcıya farklı formlarda sunulan, bitki ve bitkisel ürünleri zararlı organizmalara karşı koruyan veya bu organizmaların etkilerini önleyen, bitki besleme amaçlı olanlar dışında bitki gelişimini etkileyen, koruyuculara ilişkin özel bir düzenleme kapsamında bulunmayan ancak bitkisel ürünleri koruyucu olarak kullanılan, istenmeyen bitki veya bitki kısımlarını yok etmek, istenmeyen bitki gelişimini kontrol etmek veya önlemek amacıyla kullanıcıya bir veya daha fazla aktif madde içeren bir formülasyon hâlinde sunulan aktif madde ve preparatları,

c) Bitki koruma ürünü uygulama alet/makinesi ana parçaları: Bitki koruma ürünü uygulama alet/makinesinin üzerine monte edilmiş pompa, meme, manometre, regülatör, süzgeç, kontrol vanası, karıştırıcı ve tank temizleme aygıtlarını,

ç) Bitki koruma ürünü uygulama alet veya makinesi: Bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü içeren ürünlerin uygulanması için özel olarak tasarlanmış herhangi bir alet veya makineyi,

d) Bitkisel üretim yapan kişi: Aile ziraatı dışında bitkisel üretim yapan ve bunları ticari amaçlı pazarlayan kişiyi,

e) Bitkisel ürün: Bitkisel orijinli, işlem görmemiş veya basit bir işlemden geçmiş, bitki tanımına girmeyen ürünleri,

f) BKÜ: Bitki koruma ürünlerini,

g) Genel müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

ğ) İl/ilçe müdürlüğü: Bakanlık İl ve İlçe Müdürlüklerini,

h) Kalibrasyon: Zirai mücadele yapılacak olan hedef yüzeylere uygulanmak üzere seçilen preparatın, en iyi etkiyi gösterebilmesi için önerilen dozda ve tekdüze olarak uygulanması amacıyla, kullanılacak olan alet ve ekipmanların ilerleme hızı, basınç, meme verdisi gibi çalışma parametrelerinin ayar edilmesi işlemini,

ı) Kullanım: Bir bitki koruma ürünü ile yapılan depolama, temas, seyreltme, karıştırma ve uygulama gibi tüm faaliyetleri,

i) Profesyonel kullanıcı: Bakanlıktan bitki koruma ürünü uygulama yetkisi almış ziraat mühendisleri, ziraat teknikerleri ve ziraat teknisyenlerini,

j) Uygulama: Zirai mücadelede kullanılan bitki koruma ürünleri ile tarla, bahçe veya bağda zararlı organizmalara karşı yapılan mücadeleyi,

k) Zararlı organizma: Bitki veya bitkisel ürünlere zarar veren bitki, hayvan veya hastalık etmenlerinin tür, ırk veya biyotiplerini,

l) Zirai mücadele: Bitki ve bitkisel ürünlerde ürün kayıplarına neden olan zararlı organizmaların zararını önlemek amacı ile yapılan her türlü faaliyeti,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

İzin Alma ve Başvuru Şartları

Bitki koruma ürünü uygulaması yapacak kişiler

MADDE 5 – (1) Bitki koruma ürünü uygulamaları aşağıda belirtilen kişilerce yapılır.

a) Profesyonel kullanıcılar.

b) Bitkisel üretim yapan kişiler.

İzin alma zorunluluğu

MADDE 6 – (1) Bitkisel üretim yapılan alanlarda, bitki koruma ürünü uygulamalarının, Bakanlıktan Ek–1’de ve Ek–2’de yer alan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almış olan yetkili kişiler tarafından yapılması zorunludur.

Profesyonel kullanıcılara bitki koruma ürünleri uygulama yetkisinin verilmesi

MADDE 7 – (1) Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almak isteyen 5 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen kişiler, aşağıdaki bilgi ve belgelerle bulundukları il veya ilçe müdürlüğüne müracaat eder.

a) Başvuru sahibinin T.C. kimlik numarası, adı ve soyadı, yazışma adresi ve telefonu.

b) Son öğrenim durumunu gösterir belgenin aslı veya il/ilçe müdürlüğünce onaylı sureti.

c) Bakanlığın tavsiye ve direktiflerine uyacağına, Bakanlıkça ruhsatlandırılmış bitki koruma ürünlerini tavsiyesine uygun olarak kullanacağına, ruhsatsız ve tavsiye dışı bitki koruma ürünlerini kullanmayacağına ve uygulamada kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptıracağına dair başvuru sahibi tarafından verilecek taahhütname.

ç) Astım gibi kronik solunum yolu rahatsızlıkları, alerjik rahatsızlıklar, cilt hastalıkları ve nörolojik rahatsızlıklarının bulunup bulunmadığı ile ilgili sağlık kontrollerinin yapılması sonucu bu işi yapmaya uygun olduklarının belirlendiği sağlık raporu.

d) İki adet fotoğraf.

(2) Birinci fıkrada belirtilen bilgi ve belgelerin uygun bulunması hâlinde Genel Müdürlükçe oluşturulan internet tabanlı bilgisayar programı kullanılarak Ek–1’de yer alan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi il veya ilçe müdürlüğünce iki nüsha olarak düzenlenir. Başvuru dosyası ile düzenlenen belgenin bir örneği il veya ilçe müdürlüğünce saklanır, diğer nüshası başvuru sahibine imza karşılığında verilir.

Bitkisel üretim yapan kişilere bitki koruma ürünleri uygulama yetkisinin verilmesi

MADDE 8 – (1) Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almak isteyen, 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişiler, aşağıdaki bilgi ve belgelerle bulundukları il veya ilçe müdürlüğüne müracaat eder.

a) Başvuru sahibinin T.C. kimlik numarası, adı ve soyadı, yazışma adresi ve telefonu.

b) Bitkisel üretim yapacağı alan ve yetiştirilen bitkisel ürün ile ilgili bilgi.

c) Bakanlık tarafından verilen eğitim ve yapılan değerlendirme sonucunda Ek–4’te yer alan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Eğitimi Yeterlilik Belgesi.

ç) Bakanlığın tavsiye ve direktiflerine uyacağına, Bakanlıkça ruhsatlandırılmış bitki koruma ürünlerini tavsiyesine uygun olarak kullanacağına, ruhsatsız ve tavsiye dışı bitki koruma ürünlerini kullanmayacağına ve uygulamada kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptıracağına, kendi üretim alanı dışında başka bir yerde ilaçlama yapmayacağına dair başvuru sahibi tarafından verilecek taahhütname.

d) İki adet fotoğraf.

(2) Yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerin uygun bulunması hâlinde Genel Müdürlükçe oluşturulan internet tabanlı bilgisayar programı kullanılarak Ek–2’de yer alan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi il veya ilçe müdürlüğünce iki nüsha düzenlenir. Başvuru dosyası ile düzenlenen belgenin bir örneği il veya ilçe müdürlüğünce saklanır, diğer nüshası başvuru sahibine imza karşılığında verilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çalışma Usul ve Esasları

Bitki koruma ürünlerinin uygulanması

MADDE 9 – (1) Zirai mücadele amaçlı yapılacak bitki koruma ürünü uygulamalarında Bakanlıktan ruhsat almış bitki koruma ürünlerinin, uygulama dozu ve zamanı ile teknik talimatlarda belirtilen tavsiyelerine ya da Bakanlık tarafından hazırlanan düzenlemelere uygun kullanılması zorunludur. Çelişkili durumlarla karşılaşıldığında ise Bakanlık tarafından yayımlanan zirai mücadeleyle ilgili teknik talimatlar esas alınır.

(2) Bitki koruma ürünleri daima orijinal ambalajlarında bulundurulur.

(3) Sürüklenmeye sebep olacak derecede rüzgârlı havalarda, öğle sıcağında ve yağışlı havalarda bitki koruma ürünleri uygulaması yapılmaz.

(4) Çevrenin korunması için bitki koruma ürünlerinin akarsulara, göllere, otlaklara ve hayvanların yaşadığı yerlere bulaşmasını önlemek amacıyla gerekli önlemler alınır.

(5) Boş bitki koruma ürünlerinin ambalajları çevreye atılmaz, bitki koruma ürünlerinin atıkları akarsu ve göllere dökülmez ve uygulama aletleri bu sularda yıkanmaz.

(6) Uygulama, Bakanlıktan ruhsat almış alet ve makinelerle yapılır.

Çalışma şartları

MADDE 10 – (1) Bitki koruma ürünlerinin hazırlama ve uygulama işlerinde; hamile kadınlar, on sekiz yaşından küçük çocuklar, hasta ve hastalıklı olanlar çalıştırılamaz.

(2) Bitki koruma ürünlerinin uygulanması sırasında koruyucu elbise, eldiven ve maske kullanılır.

(3) Bitki koruma ürünlerinin hazırlanması ve uygulanması sırasında sigara dâhil herhangi bir şey yenilemez ve içilemez.

(4) Çalışma esnasında iş kıyafetleri ve koruyucu malzemeler amacına ve talimatına uygun olarak kullanılır.

(5) Bitki koruma ürünlerinin uygulamasının yapıldığı bitkisel üretim alanlarında, zirai mücadele amaçlı uygulama yapıldığını gösteren uyarı levhaları konulur.

Çalışanların sağlık kontrolleri

MADDE 11 – (1) Profesyonel uygulayıcıların yanında bitki koruma ürünleri hazırlama ve uygulama işlerinde fiilen çalışacak olanların işe başlamadan önce sağlık raporu alması zorunludur. Bu raporda; astım gibi kronik solunum yolu rahatsızlıkları, alerjik rahatsızlıklar, cilt hastalıkları ve nörolojik rahatsızlıklarının bulunup bulunmadığı ile ilgili sağlık kontrollerinin yapılarak bu işi yapmaya uygun oldukları belirlenir.

(2) Bitki koruma ürünü uygulaması yapan yetkili profesyonel uygulayıcılar, bu işte çalışmaları süresince de yılda bir defa genel sağlık kontrolünden geçirilerek, nörolojik muayeneleri yapılır.

(3) Yapılan muayene ve ölçümler sonucunda sağlığının bozuk olduğu tespit edilenler ile bozulma eğilimi gösterenler, gerekli tedaviler yapılıp sağlıklarına kavuşuncaya kadar bitki koruma ürünleri hazırlama ve uygulama işlerinde çalıştırılamaz.

Tutulacak kayıt ve raporlar

MADDE 12 – (1) Bitki koruma ürünleri uygulaması yapan, Bakanlıktan yetki almış kişiler, tutacakları bir dosyada;

a) Göreve başlarken bu işte çalışmasında sakınca olmadığını gösterir sağlık raporunu,

b) Yıllık sağlık kontrollerine ait raporlarını,

muhafaza eder.

(2) Bakanlıktan yetki almış kişiler, bitki koruma ürünleri uygulaması yapılan yerlerle ilgili bilgileri, uygulama tarihlerini, uygulamalarda kullanılan bitki koruma ürünleri ile ilgili bilgileri ve varsa meydana gelen kaza ve zehirlenmeleri Ek–3’te yer alan Zirai Mücadele İşlem Formunu doldurarak ayrı bir dosyada muhafaza eder.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yetki ve Sorumluluklar

Profesyonel kullanıcıların sorumlulukları

MADDE 13 – (1) Profesyonel kullanıcılar;

a) Bitki koruma ürünlerinin uygulamasında kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptırırlar. Bu konuda gerektiğinde veya talep edilmesi durumunda il ve ilçe müdürlükleri yardımcı olur.

b) Bitki koruma ürünü uygulamalarını kendileri yaparlar.

c) Bitki koruma ürünleri uygulama işlerini bırakması hâlinde veya adres değişikliği durumunda il veya ilçe müdürlüklerine otuz gün içerisinde bilgi verirler.

ç) Yapılan uygulamaların kayıtlarını tutarlar.

d) Gerektiğinde yaptıkları uygulamaların denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi il/ilçe müdürlüklerince görevlendirilen denetimle ilgili kişilere gösterirler.

e) Bitki koruma ürünlerinin bulundurulması, uygulama öncesi hazırlanması, uygulanması, yapılan uygulama sonrası kullanılan alet ve ekipmanın temizlenmesi ve uygulama sonrası kalan karışımla ilgili insan ve çevre sağlığını tehlikeye atmayacak şekilde istenmeyen bulaşmaları önlemek amacıyla gerekli önlemleri alırlar.

Bitkisel üretim yapan kişilerin sorumlulukları

MADDE 14 – (1) Bitkisel üretim yapan kişiler;

a) Bitki koruma ürünlerinin uygulamasında kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptırırlar. Bu konuda gerektiğinde veya talep edilmesi durumunda il ve ilçe müdürlükleri yardımcı olur.

b) Yapılan uygulamaların kayıtlarını tutarlar.

c) Sadece kendisine ait olan üretim alanında bitki koruma ürünü uygulaması yaparlar.

ç) Gerektiğinde yaptıkları uygulamaların denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi il/ilçe müdürlüklerince görevlendirilen denetimle ilgili kişilere gösterirler.

d) Bitki koruma ürünlerinin bulundurulması, uygulama öncesi hazırlanması, uygulanması, yapılan uygulama sonrası kullanılan alet ve ekipmanın temizlenmesi ve uygulama sonrası kalan karışımla ilgili insan ve çevre sağlığını tehlikeye atmayacak şekilde istenmeyen bulaşmaları önlemek amacıyla gerekli önlemleri alırlar.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Sulak Alanların Korunması ve Hassas Bölgeler

Sulak alanların korunması

MADDE 15 – (1) Su kaynakları civarında bitki koruma ürünü kullanılması hâlinde;

a) Sulak alanlar için tehlikeli olmayan bitki koruma ürünleri tercih edilir.

b) Düşük sürüklenme sağlayan alet-makine ve uygulama tekniklerinin kullanımı dâhil olmak üzere sürüklenmeyi azaltıcı çalışma şartlarında (iklim ve alet-makine ayarları) uygulama yapılır.

Hassas bölgeler

MADDE 16 – (1) Gerekli hijyen ve halk sağlığı gereksinimlerini göz önünde bulundurmak suretiyle parklar, halka açık bahçeler, spor sahaları, okul ve anaokulu bahçeleri gibi kamusal alanlar veya hassas nüfusun kullandığı alanlarda bitki koruma ürünlerinin kullanımı il/ilçe müdürlüklerince ya minimum düzeye indirilir ya da yasaklanır.

(2) Özel olarak korunmaya alınmış alanlar veya gerekli koruma önlemleri alınmak üzere belirlenmiş alanlarda bitki koruma ürünü kullanımı kısıtlanır ya da yasaklanır.

ALTINCI BÖLÜM

Eğitim ile İlgili Hükümler

Eğitim

MADDE 17 – (1) Bitki koruma ürünü uygulamaları ile ilgili olarak il ve ilçe müdürlüklerinde eğitici olarak eğitim vermek üzere görevlendirilecek İl Müdürlükleri Bitki Koruma Şube Müdürlüğünde veya ilçe müdürlükleri bitki koruma hizmetlerinde görevli ziraat mühendisleri için yapılacak eğitim, eğiticilerin eğitimi şeklinde Bakanlıkça yapılır. Daha sonraki yıllarda ihtiyaç duyulması hâlinde bu eğitim tekrarlanır.

(2) Eğiticilerin eğitimi şeklinde yapılacak eğitimler, üniversite öğretim elemanları veya araştırma enstitüsü uzmanları tarafından Genel Müdürlükçe sağlanır.

(3) Eğiticilerin eğitimine katılan ziraat mühendisleri, 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişilere eğitim vermek üzere görevlendirilecek İl Müdürlüğü Bitki Koruma Şube Müdürlüğü ile ilçe müdürlüklerinde görevli ziraat mühendisi, ziraat teknikeri ve ziraat teknisyenlerine aldıkları eğitim programına göre Ocak ve Temmuz aylarında eğitim verir.

(4) Eğiticilerin eğitimine katılan ziraat mühendislerine ve eğiticilerce yapılacak eğitime katılan İl Müdürlüğü Bitki Koruma Şube Müdürlüğü ile ilçe müdürlüklerinde görevli ziraat mühendisi, ziraat teknikeri ve ziraat teknisyenlerine eğitim sonunda Ek–5’te yer alan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Eğitici Belgesi verilir.

(5) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişiler Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almak için Bakanlıkça düzenlenecek kısa süreli bitki koruma ürünleri uygulama eğitimine katılmak zorundadır.

(6) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişiler için düzenlenecek eğitimlere katılmak amacıyla başvurular il/ilçe müdürlüklerine yapılır.

(7) Yapılacak eğitimlerin yeri ve tarihi, il/ilçe müdürlüklerince en az on beş gün önce ilan edilir.

Eğitim konuları

MADDE 18 – (1) Bitki koruma ürünlerinin uygulanması ile ilgili olarak yapılacak eğitimler aşağıda listelenen konular hakkında yeterli bilgiyi sağlayacak şekilde düzenlenir.

a) Bitki koruma ürünleri ve kullanımları hakkında mevzuat.

b) Bitki koruma ürünleri ile ilgili olarak uygulayıcı, sakinler, seyredenler, uygulama yapılan alana girenler ve uygulama yapılan maddeleri yiyen veya bu maddelere temas eden kişiler için riskler ve tehlikeler, bunların sigara içme gibi faktörlerle nasıl kötüleşeceği.

c) Bitki koruma ürünü zehirlenme belirtileri ve ilk yardım önlemleri.

ç) Hedef alınmayan bitkilere, faydalı böceklere, yaban hayatına, biyo-çeşitlilik ve genel olarak çevre için olmak üzere bu riskler ve tehlikelerin nasıl tanımlanacağı ve kontrol edileceği.

d) Uygulayıcıya, diğer insanlara, hedef dışı hayvan ve bitki türlerine, biyo-çeşitlilik ve çevreye minimum riskle sunulacak olan uygulama aletinin kalibrasyonu ve hazırlanma prosedürleri.

e) Uygulama alet-makinelerinin tipleri, ana yapı elemanları, püskürtme kalitesi ve etkili faktörler, alet-makinelerin kullanımı, bakımı ve muhafazası, sürüklenme azaltıcı ilaç uygulama yöntemleri, düşük hacimli ilaç uygulamaları, düşük sürüklenme sağlayan meme tipleri, ilaç uygulaması yapılacak hedefe göre alet-makine seçimi.

f) Kazara dökülme ve bulaşma hâlinde insan sağlığını ve çevreyi korumak için acil eylem.

g) İlgili mevzuat uyarınca herhangi bir bitki koruma ürünü kullanımı hakkında kayıt tutulması.

YEDİNCİ BÖLÜM

Uygulama Yetkisinin İptal Edilmesi, İdari Yaptırımlar ve Denetim

Bitki koruma ürünleri uygulama belgesinin kaybolması veya tahrip olması

MADDE 19 – (1) Bitki koruma ürünleri uygulama belgesinin herhangi bir nedenle kaybolması veya okunmayacak ve yanlış anlamalara neden olacak şekilde tahrip olması hâlinde, yeniden belge alınır. Bu durumda gerekli açıklama yapılarak, eski tarih ve sayısı ile uygulama belgesi yeniden düzenlenir.

Belgenin iptal edilmesi ve idari yaptırımlar

MADDE 20 – (1) Verilen iznin dışında faaliyet gösteren, bu Yönetmelik hükümlerine ve Bakanlık talimatlarına aykırı hareket eden kişiler yazılı olarak ikaz edilir. İkaza rağmen durumunu düzeltmeyen veya talimatlara uymamakta ısrar edenlerin belgeleri il/ilçe müdürlüğü tarafından iptal edilir.

(2) Uygulama yetkisi iptal edilen kişilere yeniden bitki koruma ürünleri uygulama belgesi düzenlenmez.

(3) Yapılan bitki koruma ürünü uygulamalarında yanlış uygulamadan dolayı bir olumsuzluğun meydana gelmesi hâlinde sorumluluk uygulamayı yapan kişiye aittir. Zarar, bitki koruma uygulamasını yapan kişiden tazmin edilir.

(4) Bu Yönetmelik hükümlerine uymayanlar hakkında, Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili hükümlerine göre işlem yapılır.

(5) Zararlı organizma mücadelesinde uygulanması yasaklanan veya bu yönde uyarılar taşıyan maddeleri ihtiva eden bitki koruma ürünlerini, piyasaya arz edilmek üzere üretilen bitki ve bitkisel ürünlere uygulayanlara Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen idari para cezası uygulanır.

Belgesiz olarak faaliyet gösterenler

MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre gerekli izni almadan faaliyet gösterenler hakkında Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun ilgili hükümleri gereğince işlem yapılır.

Denetim

MADDE 22 – (1) Bitki koruma ürünleri uygulama belgesi alan kişiler, il/ilçe müdürlüğünün denetimi altındadır. İl/ilçe müdürlüğünce görevlendirilen denetimle ilgili elemanlar bu kişilerin işyerini, uygulama ekipmanlarını, uygulama işlemlerini denetler. Gerekli gördüklerinde kullanılan bitki koruma ürünlerinden kalite kontrol amaçlı numune alabilir ve analiz yapılmak üzere ilgili kuruma gönderebilirler.

(2) Uygulama yetkisine sahip kişiler denetimlerde gerekli kolaylığı göstermek ve yapılan uyarılara uymak zorundadır.

(3) İl/ilçe müdürlüğü, kullanımda olan bitki koruma ürünü uygulama alet/makinesi ana parçalarının yılda en az bir kez denetime tabi tutulmasını sağlar.

(4) Denetimler, bitki koruma ürünü uygulama alet ve ekipmanlarının etkinlik, çevre, sağlık ve güvenlik açısından yeterli olup olmadığını belirlemek için yapılır.

(5) İl/ilçe müdürlüğü, denetimleri yürütmek ve Genel Müdürlüğe bildirmekle sorumludur.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 23 – (1) 21/11/2009 tarihli ve 27413 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünlerinin Uygulama Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Bitki koruma ürünü uygulama yetkisi olanlar

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce 21/11/2009 tarihli ve 27413 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünlerinin Uygulama Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik kapsamında Bakanlıktan bitki koruma ürünleri uygulama yetki belgesi almış olan kişilerin yetkileri devam eder.

Yürürlük

MADDE 24 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 25 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

Resmi Gazete Tarihi: 20.05.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27939

BİTKİKORUMA ÜRÜNLERİ KONTROL YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –(1) Bu Yönetmelik; ruhsatlı bitki koruma ürünlerinin imalatı, ithalatı ve kullanımı arasındaki safhalarda ruhsata esas özelliklere sahip olup olmadıklarının kontrol edilmesi amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik; Bakanlıkça ruhsatlı bitki koruma ürünlerinin ruhsata esas kalite, ambalaj, etiket, prospektüs, tanıtım amaçlı afiş, broşür, internet yayını kontrolüne ait usul ve esaslar ile denemeler ve kontrol amaçlı numunelerin alınmasını ve yapılacak analizler sonucundaki uygulamaları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –(1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 18 inci, 19 uncu, 31 inci, 32 nci, 35 inci, 39 uncu ve 42 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) (Değişik:RG-28/6/2012-28337) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) (Değişik:RG-27/6/2012-28336)Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

c) Firma: Bitki koruma ürününün ruhsatına sahip gerçek veya tüzel kişileri,

ç) Üretim tesisi: Bitki koruma ürünü teknik maddesi veya formülasyon imalatı yapılan yeri,

d) Bitki koruma ürünü: Kullanıcıya farklı formlarda sunulan, bitki ve bitkisel ürünleri zararlı organizmalara karşı koruyan veya bu organizmaların etkilerini önleyen, bitki besleme amaçlı olanlar dışında bitki gelişimini etkileyen, koruyuculara ilişkin özel bir düzenleme kapsamında bulunmayan ancak bitkisel ürünleri koruyucu olarak kullanılan, bitki ve bitki kısımlarının istenmeyen gelişmelerini kontrol eden veya önleyen, istenmeyen bitkileri yok eden, bir veya daha fazla aktif maddeyi veya aktif madde, sinerji yaratan veya güvenilirliği artıran maddeler gibi bileşenleri içeren preparatları,

e) Etiket/Prospektüs: Bitki koruma ürünü ambalajı üzerinde veya içerisinde yapışık veya basılı olarak bulunan veya ürünün ambalajı ile birlikte verilen ürünün tanıtımı, kullanım yer ve şekilleri ile koruma ve muhafaza şartlarına ait bilgi, işaret ve rakamları ihtiva eden kısmı,

f) Piyasaya arz: Bitki koruma ürünlerinin tedarik veya kullanım amacıyla bedelli veya bedelsiz olarak piyasada yer alması için yapılan faaliyeti,

g) Piyasaya arz öncesi kontrol: Bitki koruma ürünü üretim tesislerinde üretilmekte olan veya depolanmış bulunan bitki koruma ürünleri ile ithal edilen bitki koruma ürünlerinin gümrüklerden geçişindeki kontrolünü,

ğ) Piyasa kontrolü: Satışa arz edilen veya satışa hazır bitki koruma ürünlerinden Bakanlığın doğrudan yapacağı denetimler çerçevesinde aldığı numunelerin ve etiketlerinin onaya esas özelliklerini haiz olup olmadıkları hususunda yapılan kontrolü,

h) Şarj: Üretim tesisinde ekipmanların kapasitesine göre, bitki koruma ürününün spesifikasyonunda belirtilen reçeteye uygun olarak bir defada hazırlanan bitki koruma ürünü miktarını,

ı) Şikayet kontrolü: Bitki koruma ürünü kullanan gerçek ve tüzel kişilerin bitki koruma ürününün etkisizliği veya zararı hakkında beyan ettikleri şikayet üzerine yapılan kontrolü,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Bitki Koruma Ürünlerine İlişkin Kontroller

Kontrol konuları

MADDE 5 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre, bitki koruma ürünleri ile ilgili olarak aşağıdaki kontroller yapılır:

a) Piyasaya arz öncesi kontrol,

b) Piyasa kontrolü,

c) Şikayet kontrolü.

Kontrol zamanı

MADDE 6 –(1) Bitki koruma ürünlerinin piyasaya arz edilmeden önce ve piyasadaki kontrolleri, Genel Müdürlük tarafından hazırlanan programlar çerçevesinde veya gerek görüldüğü zamanlarda, şikayet kontrolleri ise şikayetle ilgili müracaatın Genel Müdürlüğe veya Bakanlık il/ilçe müdürlüğüne yapıldığı tarihi takip eden 15 gün içinde yapılır.

(2) Genel Müdürlüğün bilgisi dışında şikayet nedeniyle yapılan kontroller sonucunda tespit edilen bilgi ve belgeleri içeren rapor, yapılan kontrolün tamamlanma tarihinden itibaren 15 gün içerisinde Genel Müdürlüğe bildirilir.

Kontrollerde aranacak hususlar

MADDE 7 –(1) Bitki koruma ürünü kontrollerinde aşağıdaki hususlar aranır.

a) Bitki koruma ürününün ruhsatlı olup olmadığı,

b) Bitki koruma ürünlerinin fiziksel ve kimyasal özelliklerinin Bakanlıkça uygun bulunan spesifikasyonunda verilen değerlere uygunluğu,

c) (Değişik:RG-28/6/2012-28337) Etiketinin veya prospektüsünün 25/3/2011 tarihli ve 27885 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünlerinin Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygunluğu,

ç) Bitki koruma ürününün son kullanım tarihinin geçip geçmediği,

d)(Değişik:RG-28/6/2012-28337) Bitki koruma ürününün tanıtılması amacı ile yapılan ve Bitki Koruma Ürünlerinin Sınıflandırılması,Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenecek etiketindeki bilgilerden farklı bilgileri taşıyan ve yanlış yorum ve uygulamalara sebep olabilecek sözlü, yazılı veya görsel yayınların bulunup bulunmadığı,

e) Tavsiye edildiği bitki ve bitkisel ürünlere karşıolumsuz etkisi,

f) Tavsiye edildiği zararlı organizmalara karşı etkisizlik veya etki düşüklüğü,

g) Satışa sunulmuş olan bitki koruma ürününün sahte veya kaçak olup olmadığı.

Kontrol yapacak kuruluşlar

MADDE 8 –(1) Bitki koruma ürünleri ile ilgili olarak yapılacak kontroller; Genel Müdürlük veya Genel Müdürlüğün görevlendireceği il müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlükleri tarafından yapılır.

Kontrollerde görevlendirilecek kişiler

MADDE 9 –(1) Bitki koruma ürünlerinin piyasaya arz edilmeden önce, piyasadaki ve şikâyet üzerine yapılan kontrolleri, Genel Müdürlük veya il/ilçe müdürlüklerinde görevli ziraat mühendisi, kimya mühendisi veya kimyagerler tarafından yapılır.

(2) Kontrol yapacak ekipler en az iki kişiden oluşur.

Gizlilik

MADDE 10 –(1) Kontrol işlemi sonuçlanıp Genel Müdürlükçe ilgilisine duyuruluncaya kadar analiz, biyolojik etkinlik denemeleri ile diğer bütün işlemler ve sonuçlar gizli tutulur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yetki ve Sorumluluklar

Kontrollerde görevlendirilen Bakanlık personelinin yetki ve sorumlulukları

MADDE 11 –(1) Bitki koruma ürünlerinin piyasaya arz edilmeden önce, piyasadaki veya şikâyet üzerine yapılan kontrollerde görevlendirilen Bakanlık elemanları;

a) Bu Yönetmelikte belirtilen hükümlere uygun olarak kontrolün yapılması,

b) Bakanlık talimatlarının dikkate alınması,

c) Usulüne uygun olarak numunenin alınması,

ç) İlgili raporların ve tutanakların eksiksiz düzenlenmesi,

d) Kontrol işlemleri sonuçlanıncaya ve bu sonuçların ilgililere yazılı olarak tebliğine kadar bütün işlemlerin gizli tutulması,

ile yükümlüdür.

Analiz ve biyolojik etkinlik deneme kuruluşlarının yetki ve sorumlulukları

MADDE 12 –(1) Bitki koruma ürünlerinin kalite kontrol analizlerini yapacak kuruluşlar ile etkinlik ve fitotoksisite kontrolü amacıyla biyolojik etkinlik denemelerini yapacak kuruluşlar,

a) Kalite kontrol amacıyla yapılacak analizleri, etkinlik ve fitotoksisite kontrolü amacıyla yapılacak biyolojik etkinlik denemelerinin bu Yönetmelikte belirtilen kriterlerin dikkate alınarak belirtilen süreler içerisinde yapılması,

b) İlgili raporların ve tutanakların eksiksiz düzenlenmesi,

c) Kontrol işlemleri sonuçlanıncaya ve bu sonuçların ilgililere yazılı olarak tebliğine kadar bütün işlemlerin gizli tutulması,

ç) Bitki koruma ürünleri ile ilgili yapılan işlemleri içeren kayıtların en az beş yıl süreyle saklanması,

ile yükümlüdür.

Firmaların yetki ve sorumlulukları

MADDE 13 –(1) Piyasaya arz edilen bitki koruma ürünlerinin ruhsatına sahip firmalar,

a) Ruhsatlı bitki koruma ürünlerinin bu Yönetmelik ile bitki koruma ürünlerine ilişkin diğer mevzuata uygun olarak piyasaya arz edilmesi ve piyasada yeterli miktarda bulunmalarının sağlanması,

b) Bakanlıkça istenilen her türlü bilginin zamanında verilmesi,

c) Uygulanan yaptırımların belirtilen süre içerisinde yerine getirilmesi,

ç) Ruhsatlı bitki koruma ürünleri ile ilgili üreticilere ve bayilere gerekli teknik hizmetin verilmesi,

d) Kontrolle ilgili her türlü bilgi ve belgenin denetim elemanlarına gösterilmesi ve verilmesi,

e) İmal, ithal veya ihraç edilen, depolanan veya pazara sunulan bitki koruma ürünlerine ait kayıtların en az 5 yıl süreyle saklanması,

ile yükümlüdür.

Bayilerin yetki ve sorumlulukları

MADDE 14 –(1) Bitki koruma ürünlerinin satışını yapmaya yetkili kişiler,

a) Bitki koruma ürünlerinin satışının, bu Yönetmelik ile bitki koruma ürünlerine ilişkin diğer mevzuata uygun olarak yapılması,

b) Kontrole ilişkin her türlü bilgi ve belgenin denetim elemanlarına gösterilmesi ve verilmesi,

c) Satışın yapıldığı bitki koruma ürünlerine ait kayıtların en az 5 yıl süreyle saklanması,

ile yükümlüdürler.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Numuneye İlişkin Hükümler

Numune alma yetkisi

MADDE 15 –(1) Kontrol amacıyla alınacak bitki koruma ürünü numuneleri, Genel Müdürlük veya Genel Müdürlükçe görevlendirilen il müdürlüğü bitki koruma şube müdürlüklerinde veya ilçe müdürlüklerinde görevli teknik elemanlar tarafından alınır.

Numunenin alınacağı yerler ve alınma şekli

MADDE 16 –(1) Bitki koruma ürünlerinin kontrolü amacıyla alınacak numuneler gümrüklerden, fabrikaların üretim ünitesinden veya fabrika depolarından, firma veya bayilerin satış yerleri ile depolarından veya şikâyetçiden alınır.

(2) Alınacak numuneler usulüne uygun üretilmiş veya depolanmış, kullanım sürelerini doldurmamış orijinal ambalajlardan alınır.

(3) Şikâyete konu olan bitki koruma ürünlerinde, imal tarihi ve şarj numarası aynı olan veya bulunamaması halinde yine aynı imal tarihli fakat en yakın şarj numarasını taşıyan orijinal ambalajlardan alınır.

Numune sayısı ve miktarı

MADDE 17 –(1) Bitki koruma ürünlerinin kalite kontrol analizinin yapılması amacıyla, alınacak numunelerin miktarları Genel Müdürlükçe belirlenir.

(2) (Değişik:RG-28/6/2012-28337) Bitki koruma ürünleri ile ilgili etiket kontrollerinde, etiketinin Bitki Koruma Ürünlerinin Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olmadığı tespit edilen bitki koruma ürününden iki adet örnek alınır.

Numunelerin mühürlenmesi ve tutanakların düzenlenmesi

MADDE 18 –(1) Kontrol amacıyla 17 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen miktarlara göre alınmış olan numuneler mühürlenir.

(2) Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 Bitki Koruma Ürünü Numune Alma Tutanağı üç nüsha olarak düzenlenir.

(3) Tutanaklar, kontrole yetkili görevliler ve numunenin alındığı yerin ilgilisi tarafından imzalanır. İlgilinin imzadan kaçınması halinde, durum tutanağa kaydedilir.

(4) Bitki koruma ürünlerinin piyasaya sunulmasından önce, piyasadaki ve şikayet üzerine yapılan kontrollerde hazırlanan mühürlenmiş numune torbasının içinde bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 Bitki Koruma Ürünü Numune Alma Tutanağı’nın bir nüshası ve bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-2 Bitki Koruma Ürünü Numune Tanıtım Belgesi ile bitki koruma ürünü numunesi bulunur.

Numune ve tutanakların gönderilmesi

MADDE 19 –(1) Bitki koruma ürünlerinin piyasaya sunulmasından önce, piyasadaki ve şikâyet üzerine yapılan kontrollerde üç nüsha olarak düzenlenen bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 Bitki Koruma Ürünü Numune Alma Tutanağı’nın bir nüshası üst yazı ile birlikte Genel Müdürlüğe gönderilir.

(2) Mühürlenmiş olan numunelerden iki tanesi analizin yapılacağı Bakanlık referans laboratuarına gönderilir. Mühürlü numunenin bir tanesi ise numunenin alındığı yerin sorumlusuna teslim edilir.

(3) Şikâyet kontrolü amacıyla yapılacak analizler sonucunda, ürünün ruhsata esas spesifikasyonuna uygun bulunması halinde şikayetin nedeninin anlaşılabilmesi amacıyla, şikayete konu bitki koruma ürünü numunesi ruhsatlı olduğu ürün veya ürünlerde biyolojik etkinlik denemesinin yapılması için Genel Müdürlükçe biyolojik etkinlik denemeleri konusunda referans kuruluş olarak kabul edilen Bakanlık araştırma enstitülerine gönderilir.

(4) Etiket kontrolü amacıyla numune alınırken bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-3 Bitki Koruma Ürünü Etiket Kontrol Tutanağı’ndan iki nüsha düzenlenir. Etiketi uygun görülmeyen bitki koruma ürününden alınacak iki adet etiketli orijinal ambalaj iki ayrı torbaya konularak mühürlenir. Etiketli orijinal ambalajlardan bir tanesi numunenin alındığı işyerinde, diğeri ise değerlendirilmek üzere tutanakla birlikte Genel Müdürlüğe gönderilir.

Numune ücreti

MADDE 20 –(1) Bitki koruma ürünlerinin piyasaya arz edilmesinden önce piyasadaki ve şikayet üzerine yapılan kontrollerde alınan numuneler için ücret ödenmez.

(2) Kontrol amacıyla bayilerden alınan numunelerin maddi tutarı, numunesi alınan bitki koruma ürününün ruhsatına sahip olan firmaya aittir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Analiz ve Biyolojik Etkinlik Denemeleri

Analiz ve biyolojik etkinlik deneme kuruluşları

MADDE 21 –(1) Bitki koruma ürünlerinin kontrol amaçlı kalite kontrol analizleri Bakanlıkça referans kuruluş olarak kabul edilen Ankara Zirai Mücadele Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü ile İstanbul İl Müdürlüğü Zirai Mücadele İlaçları Kontrol Laboratuarınca, biyolojik etkinlik denemeleri ise Bakanlık araştırma enstitülerince yapılır.

(2) Kalite kontrol analizleri ile biyolojik etkinlik denemelerinin belirtilen referans kuruluşlarda yapılamaması durumunda Genel Müdürlüğün uygun göreceği diğer kuruluşlarda da yapılabilir.

Analizlerde tespit edilecek özellikler

MADDE 22 –(1) Bitki koruma ürünlerinin kalitesinin kontrolü amacıyla yapılan fiziksel ve kimyasal analizlerde, Bakanlıkça uygun görülen spesifikasyonunda ve bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-4 Bitki Koruma Ürünlerinin Kalite Kontrolü Amacıyla Yapılacak Fiziksel ve Kimyasal Analizlerinde Tespit Edilecek Özellikler’de belirtilen hususlar tespit edilir.

(2) Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-4 Bitki Koruma Ürünlerinin Kalite Kontrolü Amacıyla Yapılacak Fiziksel ve Kimyasal Analizlerinde Tespit Edilecek Özellikler’de belirtilmeyen formülasyonlar için bitki koruma ürününün ruhsatına esas spesifikasyonuna göre analiz yapılır.

Analiz süresi

MADDE 23 –(1) Bitki koruma ürünlerinin kalitesinin kontrolü amacıyla yapılacak analizlerin süresi; şikayet kontrolünde, bitki koruma ürünü numunesinin analizi yapacak kuruluşa ulaşmasından itibaren bitki koruma ürünü numunesinin son kullanım tarihi göz önünde bulundurulmak kaydıyla en fazla onbeş gün; piyasa kontrolünde ise numunenin kuruluşa ulaştırılmasından sonra en fazla bir aydır.

Analizlerde ve biyolojik etkinlik denemelerinde öncelik

MADDE 24 –(1) Bitki koruma ürünlerinin şikayet kontrolü amacıyla yapılacak kalite kontrol analizlerinde ve biyolojik etkinlik denemelerinde öncelik sağlanır.

Analiz ve denemelerin yapılamaması

MADDE 25 –(1) Kalite kontrolü amaçlı analiz veya etkinlik kontrolü için yapılacak biyolojik etkinlik denemelerinin herhangi bir nedenle yapılamaması halinde, söz konusu bitki koruma ürününün son kullanım tarihi de göz önünde bulundurularak süresi içerisinde görevli kuruluş tarafından nedenleri ile birlikte Genel Müdürlüğe bildirilir.

Müşterek analiz

MADDE 26 –(1) Bitki koruma ürünlerinin piyasaya arz edilmesinden önce, piyasadaki ve şikayet üzerine yapılan kontrol amaçlı analiz sonuçlarına, ruhsata sahip firma tarafından itiraz edilmesi, itirazda sunulan teknik görüşün uygun bulunması ve firmanın da talep etmesi halinde söz konusu bitki koruma ürünü için firma yetkilisinin katılımıyla müşterek analiz yapılır.

(2) Müşterek analizlerde, Bakanlıkça her yıl Aralık ayında belirlenen gerekli analiz ücreti müşterek analizin yapılacağı kuruluşa müşterek analiz talep eden firma tarafından ödenir.

(3) (Değişik:RG-28/6/2012-28337) Bitki koruma ürünlerinin piyasadayken veya piyasaya arz edilmesinden önce ve şikayet üzerine yapılan kontrol amaçlı analiz sonuçlarına ruhsata sahip firma tarafından itiraz edilmesi, itirazda sunulan teknik görüşün uygun bulunması ve firmanın da talep etmesi halinde söz konusu bitki koruma ürünü için firma yetkilisinin katılımıyla engeç onbeş gün içerisinde müşterek analiz yapılır.

Hazırlanan raporların gönderilmesi

MADDE 27 – (Değişik:RG-28/6/2012-28337)

(1) Bitki koruma ürünlerinin kalitesinin kontrolü amacıyla yapılan analiz sonucunda düzenlenen EK-5 Bitki Koruma Ürünleri Kalite Kontrol Analiz Raporu veya EK-9 Bitki Koruma Ürünleri Müşterek Analiz Raporu değerlendirilmek üzere analizi yapan kurum tarafından, engeç bir hafta içerisinde Genel Müdürlüğe gönderilir.

(2) Görevlendirilen araştırma enstitüsü müdürlüğünce yapılan biyolojik etkinlik denemeleri sonucunda yeterli biyolojik etki göstermediği, tavsiye edildiği bitkisel ürünler için olumsuz etki yaptığı veya etki düşüklüğünün olduğu tespit edilen bitki koruma ürünleri için düzenlenen rapor, değerlendirilmek üzere engeç bir hafta içerisinde Genel Müdürlüğe gönderilir.

ALTINCI BÖLÜM

Uygulanacak Toleranslar, Tolerans Kriterleri ve Sonuçların Değerlendirilmesi

Kimyasal analiz sonuçlarının değerlendirilmesinde uygulanacak toleranslar

MADDE 28 –(1) Kalite kontrolü amacıyla analizi yapılan bitki koruma ürünlerine ait aktif madde miktarlarındaki farklılıklar için bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-6 Aktif Madde Miktarı Sapmalarında Uygulanacak Tolerans Tablosu’ndaki tolerans değerleri uygulanır.

Toleransların uygulanma kriterleri

MADDE 29 –(1) Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-6 Aktif Madde Miktarı Sapmalarında Uygulanacak Tolerans Tablosu’nda belirtilen tolerans değerlerinin uygulanmasında aşağıdaki kriterler dikkate alınır.

a) Toleranslar, formülasyon halindeki bitki koruma ürünlerine uygulanır.

b) Zirai mücadele amacıyla doğrudan kullanılan teknik maddeler için, ruhsata esas spesifikasyonlarda aktif madde için verilen safiyet oranı aranır.

c) Toleranslar, bitki koruma ürünlerinden nokta veya paçal olarak alınan numunenin analiz sonuçlarına uygulanır. Kontrol amacıyla değişik şarjlardan alınan bitki koruma ürünü numunelerinin her biri ayrı değerlendirilir.

Kimyasal özelliklerde tolerans dışı sapmaların değerlendirilmesi

MADDE 30 –(1) Kontrol amacıyla alınan bitki koruma ürünü numunelerinde; aktif madde miktarındaki sapmaların değerlendirilmesinde, bitki koruma ürünü numunesindeki aktif maddenin yüzde miktarına bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-6 Aktif Madde Miktarı Sapmalarında Uygulanacak Tolerans Tablosu’nda belirtilen tolerans değerleri uygulanır.

(2) pH değerlerinin değerlendirilmesinde aşağıdaki işlemler uygulanır.

a) Bitki koruma ürününün Bakanlıkça uygun görülen spesifikasyonundaki pH değeri iki değer aralığında verilmiş olması halinde, bitki koruma ürününün kalite kontrol analizi sonucunda bulunan pH değeri, Bakanlıkça uygun görülen spesifikasyonunda verilen değerler arasında olması gerekir.

b) Bitki koruma ürününün pH değeri Bakanlıkça uygun görülen spesifikasyonunda tek değer olarak verilmiş olması halinde kalite kontrol analizi sonucunda tespit edilen pH değeri için ±1 tolerans uygulanır.

c) Reaksiyonu asidite ve alkalinite olarak verilen bitki koruma ürünlerine tolerans uygulanmaz. Bu bitki koruma ürününün spesifikasyonunda verilen değerler esas alınır.

Fiziksel özelliklerdeki sapmaların değerlendirilmesi

MADDE 31 –(1) Kalite kontrolü amacıyla analiz yapılan bitki koruma ürünlerinin fiziksel özelliklerindeki sapmalar bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-7 Bitki Koruma Ürünlerinin Kalite Kontrol Amacıyla Yapılan Analizleri Sonucunda Tespit Edilen Fiziksel Özelliklerindeki Sapmaların Değerlendirmesinde Dikkate Alınacak Kriter Tablosu’nda belirtilen kriterlere göre değerlendirilir.

Değerlendirme kriterleri belirtilmemiş bitki koruma ürünleri

MADDE 32 –(1) Bu Yönetmelikte değerlendirme kriterleri belirtilmeyen formülasyona sahip bitki koruma ürünlerinin, kalite kontrol analiz sonuçları Bakanlıkça uygun görülen spesifikasyona göre değerlendirilir.

(2) Bakanlıkça yapılan safsızlık kontrollerinde, bitki koruma ürününün ruhsata esas spesifikasyonundaki değerler ile aynı değerlerde olması gerekir.

(3) Tespit edilen safsızlığın insan ve çevre sağlığına olumsuz etkilerinin olduğu bilimsel çalışmalarla tespit edilmesi ve bu çalışmaların Bakanlıkça uygun görülmesi halinde söz konusu bitki koruma ürününün analize alınan şarjının kullanımı durdurulur.

YEDİNCİ BÖLÜM

Yapılacak İşlemler ve İdari Yaptırımlar

Etkisizlik veya olumsuz etkide yapılacak işlemler

MADDE 33 –(1) Tavsiye edildiği zararlı organizmaya yeterli biyolojik etkiyi göstermeyen veya bitkilerde olumsuz etki meydana getiren bitki koruma ürünleri için öncelikle bitki koruma ürününün tavsiyesine uygun kullanılıp kullanılmadığı yönünde durum tespiti yapılır. Gerek görülmesi halinde kalite kontrol amacıyla fiziksel ve kimyasal analizleri yapılır. Kalite kontrol analiz sonucunda tespit edilen fiziksel ve kimyasal özelliklerin Bakanlıkça uygun bulunmuş olan ruhsata esas spesifikasyonuna uygun çıkması halinde söz konusu bitki koruma ürünü standart deneme metoduna göre Bakanlıkça biyolojik etkinlik denemelerine tabi tutulur.

(2) Biyolojik etkinlik denemelerinde, söz konusu bitki koruma ürününün kalite kontrol analizi yapılan şarjına ait numune bulunmaması halinde, bu bitki koruma ürününün başka şarjı denenir.

Değerlendirme sonucuna göre yapılacak işlemler

MADDE 34 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre kalite kontrol analizleri sonucunda Bakanlıkça uygun bulunan ruhsata esas spesifikasyonuna göre farklılık tespit edilen bitki koruma ürünleri için, kalite kontrol analizi yapılan numunenin aynı imal tarih ve şarj numarasını taşıyanların tamamı bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-8 Bitki Koruma Ürünü Yediemin Tutanağı düzenlenerek yediemine alınır, Bakanlıkça firmasından onbeş gün içerisinde teknik görüşü istenir. Gerek görülmesi halinde müşterek analize alınır. Yapılacak müşterek analiz sonucunda bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-9 Bitki Koruma Ürünleri Müşterek Analiz Raporu düzenlenir.

(2) Müşterek analiz sonucunda firma itirazının uygun bulunması halinde yediemin kararı kaldırılarak bitki koruma ürününün satışına izin verilir.

(3) Bitki koruma ürünlerinin tavsiye edildiği zararlı organizmalarla mücadeleyi başarısız kılacak derecede etkisizlik göstermesi veya bitki ve bitkisel ürünlerde olumsuz etkiye neden olması durumunda, yapılacak kalite kontrolü amaçlı analiz ve biyolojik etkinlik denemesi ile yapılacak incelemeler tamamlanıncaya kadar satışları, Bakanlıkça kısmen veya tamamen durdurulur. İncelemelerin tamamlanmasından sonra yapılacak değerlendirme sonucuna göre, gerektiğinde bitki koruma ürününün satış durdurma kararı kaldırılır veya söz konusu tavsiye iptal edilir.

Etiketi uygun olmayan bitki koruma ürünlerine yapılacak işlemler

MADDE 35 – (1) (Değişik:RG-28/6/2012-28337) Bir bitki koruma ürününün Bakanlıkça onaylı tavsiyeleri dışında farklı bir tavsiye içeren etiket veya ambalajla satışa sunulması halinde ruhsatı iptal edilir.

(2) (Değişik:RG-27/6/2012-28336)Bitki Koruma Ürünlerinin Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmesi gereken etiketinden farklı olarak satışa sunulan bitki koruma ürünlerinin satışları durdurulur. Piyasada bulunan hatalı etiketler firmasınca düzeltilinceye kadar satışına müsaade edilmez.

(3) (Değişik:RG-27/6/2012-28336)Bir bitki koruma ürününün tanıtılması amacı ile yapılan ve Bitki Koruma Ürünlerinin Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmesi gereken etiketinden farklı bilgileri taşıyan ve yanlış yorum ve uygulamalara sebep olabilecek sözlü, yazılı veya görsel yayınlar yapılamaz.

(4) Bitki koruma ürünü onayı olmadığı halde, etiketlerinde veya reklam yayınlarında bitki koruma ürünü gibi tavsiye edilen ürünlerin piyasada satışına izin verilmez.

Bitki koruma ürünü ruhsat iptalinde yapılacak işlemler

MADDE 36 –(1) Bakanlıkça ruhsatı iptal edilen bitki koruma ürünlerinin imalatı, ithalatı ve satışı durdurulur.

(2) İmalatı, ithalatı ve satışı durdurulan bitki koruma ürünleri ile ilgili bilgi Genel Müdürlükçe firmasına ve Bakanlık il müdürlüklerine bildirilir.

İdari yaptırımlar

MADDE 37 –(1) Bitki koruma ürünleri kontrolleri ile ilgili yaptırımlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Bitki koruma ürünlerinin kalite kontrolü amacıyla yapılan analiz sonuçlarının bu Yönetmelik hükümlerine göre farklı bulunması halinde, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir. Hatalı bitki koruma ürünlerinin ilgili serileri onay sahibi tarafından piyasadan toplatılır ve imha edilmek üzere mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. Ürünün piyasadan toplatılmaması hâlinde, ruhsat sahibine ayrıca aynı bentte belirtilen tutarda idari para cezası verilir.

b) Kontrol amacıyla yapılan analiz sonucuna göre bu Yönetmeliğin 37 nci maddesinin birinci fıkranın (a) bendine göre yaptırım uygulanan bitki koruma ürünü için uygulanan yaptırımın iki yıl içerisinde tekrarı halinde o preparatın ruhsatı iptal edilir. İki yıldan sonra tekrarı halinde aynı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir. Tekrarı halinde ise ruhsat iptal edilir.

c) (Değişik:RG-28/6/2012-28337) 35 inci maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarına aykırı davrananlar hakkında, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendinde belirtilen idari para cezası verilir. Fiilin, ticarî reklâm ve ilân yoluyla gerçekleşmesi hâlinde 23/2/1995 tarihli ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 16 ncı maddesine aykırı hareket edenler hakkındaki ceza hükümleri uygulanır.

ç) Bakanlıkça ruhsatlandırılmış olan bitki koruma ürünlerinden birini taklit etmek suretiyle sahtesini üreterek piyasaya arz edenlere 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen yaptırım uygulanır.

d) Bitki koruma ürünlerinin Bakanlıktan ruhsat alınmadan ithal edenlere 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir. Satan ve bulunduranlara aynı bentte belirtilen idari para cezası uygulanır. Bitki koruma ürünlerini kaçak olarak ülkeye soktuğu tespit edilenler hakkında, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümlerine göre işlem yapılmak üzere savcılığa suç duyurusunda bulunulur. Ürünler masrafları sorumlusuna ait olmak üzere piyasadan toplatılır ve bitki koruma ürünlerinin imha edilmek üzere mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir.

e) 35 inci maddenin dördüncü fıkrasına aykırı hareket edenler hakkında 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmünde belirtilen idari para cezası verilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 38 –(1) 22/6/1995 tarihli ve 22321 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele İlaçları Kontrol Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 39 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 40 – (Değişik:RG-28/6/2012-28337)

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

YönetmeliğinEklerinigörmek içintıklayınız.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
20/5/2011	27939
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	28/6/2012	28337
2.
3.