HAZİNEYE, KATMA BÜTÇELİ KURULUŞLARA, BELEDİYELERE VEYA İL ÖZEL İDARELERİNE AİT ARAZİ VEYA ARSALARIN GERÇEK VEYA TÜZEL KİŞİLERE BEDELSİZ DEVRİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK
Amaç ve Kapsam
Madde 1 – Bu yönetmeliğin amacı, kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ile Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayri safi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan illerde istihdam yaratan yeni yatırımlara bedelsiz arazi veya arsa sağlanmasına ilişkin esas ve usulleri tespit etmektir.
Madde 4 – Üzerlerine organize sanayi bölgesi kurulacak olan taşınmazların düzenlenecek bir protokol (Ek-4) ile organize sanayi bölgesine ön tahsisleri yapılabilir. Tahsisi yapılan taşınmazların imar planları, parselasyon planları ve alt yapı uygulama projelerinin yapılmasında 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı kanuna, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca belirlenecek esas, usul ve sürelere uyulması zorunludur.
Plan ve projeleri taahhüt edilen sürelerde tamamlanan söz konusu taşınmazlar, 5084 sayılı Kanundaki ve Bu Yönetmelikteki şartları taşıyan yatırımcılara bedelsiz olarak devredebilir. Ancak yatırımcı, devredilecek parselin imar ve alt yapı uygulama projelerine ilişkin tüm giderlerini devir işleminden önce karşılamak mecburiyetindedir. Bu şekilde bedelsiz devredilen taşınmazların her biri üzerine tapuda bu Yönetmeliğin 16 ıncı maddesinde belirtilen ve (Ek-7)’de yer alan şerh konulur.
Bedelsiz devre konu edilemeyen parseller kalmış ise, bu taşınmazlar 5084 sayılı Kanun ve Bu yönetmelikteki şartları taşımayan diğer yatırımcılara bedeli karşılığında verilmek üzere, satışın yapılacağı tarihteki 492 sayılı Harçlar Kanununun 63 üncü maddesine göre belirlenen harca esas değeri üzerinden organize sanayi bölgesine satılabilir.
Devredilecek arazi veya arsalar
Madde 5 – Yönetmeliğin 6 ıncı maddesindeki istisnalar dışında kalan arazi veya arsalar devre konu yapılabilirler. Devletin hüküm veya tasarrufu altında olup da tescili mümkün olan yerler tescilden sonra devre konu edilebilirler.
Yapılacak yatırımın organize sanayi veya endüstri bölgesinde yapılabilecek nitelikte bir yatırım olması ve talep edilen il yada ilçede organize sanayi veya endüstri bölgesi bulunması halinde, bu bölgelerde boş parsel olmaması durumunda devir talebi değerlendirilir.
Bedelsiz devre konu taşınmaz üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatın bulunması durumunda bunlar devir tarihi itibariyle 29/07/1970 tarihli ve 1319 sayılı kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca bunlar için arsa payı hariç hesaplanan vergi değeri üzerinden devredilir.
Devredilemeyecek arazi veya arsalar
Madde 6 – Aşağıdaki yerler devredilemez.
a) Üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatı bulunun yerler hariç, kullanıma uygun bina veya tesis bulunan arazi veya arsalar,
b) Kamu hizmetine tahsilli yerler,
c) İmar planlarında konut veya kamu hizmeti için ayrılmış olan yerler,
d) 6831 Sayılı Orman Kanunun kapsamında kalan yerler,
e) 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları ile bunlara ait koruma alanları dâhilindeki yerlerden Kültür ve Turizm Bakanlığınca uygun görünmeyen yerler,
f) 2565 Sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununa göre askeri yasak bölgeleri ile güvenlik bölgelerinde kalan taşınmazlar,
g) Teferruğ yoluyla edinilip de edinme tarihinden itibaren bir yıl geçmemiş olan taşınmazlar,
h) Kamulaştırma yoluyla edinilip de amacına uygun kullanılmadığı için boş kalan yerlerden 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 23 üncü maddesinde yazılı süresi dolmamış olan yerler,
i) Üzerinde irtifak hakkı kurulmuş ve hak süresi dolmamış bulunan yerler,
j) 7269 Sayılı Umumi Hayata (www.alomaliye.com) Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirler ile Yapılacak Yardımlara Dair Kanun gereğince, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı emrine verilmesi veya tahsis edilmesi gereken taşınmazlar,
k) 6831 Sayılı Orman Kanununun 2 inci maddesine göre orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar,
l) 2873 Sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamında kalan yerler,
m) 3621 Sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan yerler,
n) 3083 Sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlemesine Dair Tarım Reformu Kanununa göre, uygulayıcı kuruluş tasarrufuna geçen yerlerden uygulayıcı kuruluş tarafından tahsisi uygun görülmeyenler ile tarım dışına çıkarılması mümkün olmayan tarım arazileri,
o) Mülkiyeti ihtilaflı olan taşınmazlar,
p) 2872 Sayılı Çevre Kanunu uyarınca içme ve kullanma sularının kullanma alanları,
r) Özel Çevre koruma alanlarında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,
s) 2634 Sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,
t) Tabi olduğu diğer mevzuat hükümlerine göre devri mümkün olmayan veya uygun görülmeyen taşınmazlar,
u) Maliye Bakanlığınca, katma bütçeli kuruluşlarca, belediyelerce veya il özel idarelerince korunmasında kamu yararı görülen diğer yerler,
Yatırıma elverişli yerlerin yatırımcılara duyurulması
Madde 7 – Yatırım yapmaya uygun arazi veya arsalar, ilgili idarelerce tüm nitelikteki belirlenerek, taşınmazın bulunduğu yerdeki ticaret odası, sanayi odası ve ziraat odasına bildirilir. Bu taşınmazlar, valilikler ve ilgili idarelerce de mutat yollarla duyurulur.
Ayrıca yatırımcılar tarafından talep edilen yerlerde değerlendirmeye tabi tutulur.
İmar planlarının yaptırılması
Madde 8 – Devir konusu arazi veya arsalardan imar planı bulunmayan yerlerin planları, belediyeler veya valiliklerce öncelikle yapılır veya bu idarelerin denetiminde yatırımcı tarafından yaptırılır.
Yatırımlar varsa, bölge ve çevre düzeni planları ile nazım ve uygulama imar planlarına uygun olmak zorundadır.
Başvuru ve istenecek bilgi ve belgeler
Madde 9 – Yatırımcı; (Ek-1)’de yer alan form dilekçeyi doldurup, (Ek-2)’de yer alan bölgeler ile birlikte, taşınmazın bulunduğu yerdeki ilgili idareye başvurulur.
Komisyon
Madde 10 – Yatırımcıya verilecek arazi veya arsanın devri ile ilgili olarak; vali veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, taşınmazın sahibi olan ilgili idarenin mahalli en büyük memuru (defterdar, özel idare müdürü, belediye başkanı, bölge müdürü veya il müdürü) ile taşınmazdan sorumlu birim amiri (milli emlak müdürü, emlak-istimlâk müdür), bayındırlık ve iskan il müdürü, belediye ve mücavir alan sınırları içindeki taşınmazlar için ayrıca belediye imar müdürü ve yatırımın türüne göre ilgili bakanlığın il müdüründen oluşan bir komisyon kurulur. Komisyonun raportörlüğü, ilgili idarenin taşınmazdan sorumlu birim amirliğince yapılır. Komisyonda kararlar oy çokluğu ile alınır.
Komisyon; Bedelsiz arazi veya arsa devri için başvuranların taleplerini değerlendirir ve başvuranların öncelik sırası ile yatırım türü ve işçi sayısını dikkate alarak talep edilen arazi veya arsa miktarının uygunluğu belirler, yatırım türünün değiştirilmesi hususunda görüş bildirilir.
Yatırım türünün değiştirilmesinde, ilk yapılan tercihin etkilenmemesi açısından, bu yönetmeliğin 11 inci maddesinde başvurularda öncelik sırasına aynen uyulması zorunludur.
Başvurularda öncelik sırası
Madde 11 – Aynı taşınmazı talep eden yatırımcılar arasında değerlendirme aşağıdaki öncelik sırasına göre yapılır.
a) En fazla istihdam sağlayacak proje,
b) Yatırım tutarı en yüksek olan proje,
c) Kooperatifler,
d) Sermaye piyasası mevzuatına göre halka açık anonim ortaklık sayılan şirketler (halka açılma oranlarına göre sınıflandırmada önde gelen),
e) Diğerleri,
Bilgi ve Belgelerin Komisyona Gönderilmesi
Madde 12 – İlgili idarelerce, devre konu taşınmazlara 2886 sayılı Devlet ihale kanununa göre bedel takdiri yapılarak, gerekli bilgi ve belgelerle birlikte oluşturulacak dosyanın aslı komisyona gönderilir.
İstihdam koşulları
Madde 13 – İstihdamın fiili, sürekli ve üretime katkı sağlayıcı olması gerekir. Yatırımın faaliyete geçmesinden itibaren beş yıl süresince bu şekilde sağlanan istihdam on kişinin altına düşemez. İstihdam edilecek kişi sayısı fazla gösterilerek bedelsiz devredilen arazinin büyütülmüş veya daha fazla istihdam gösterilerek öncelik hakkının kazanılmış olması halinde istihdam edilecek kişi sayısında yıl içinde geçici olarak meydana gelebilecek %10’a kadar (%10 dahil ) azaltmalar dikkate alınmaz.
Taahhütname alınması
Madde 14 – Arazi veya arsanın devrinden önce, bu Yönetmelik ekinde yer alan taahhütname (Ek-3) yatırımcı tarafından notere tasdik ettirilerek ilgili idareye verilir. Taahhütnamenin bir örneği dosyasında muhafaza edilir, bir örneği de dosyasında saklanmak üzere devir sırasında tapu sicil müdürlüğüne gönderilir.
Devir işlemleri
Madde 15 – İlgili idarelerce, devrin uygun görülmesi üzerine tapu sicil müdürlüklerinden bu yönetmeliğin 16 ıncı maddesinde yer alan şerhin konulması suretiyle, taşınmazın mülkiyetinin yatırımcı adına devir talep edilir ve tapu sicil müdürlüğünce resmi senet düzenlenmeksizin edinme sebebine “tahsis” yazılıp, tashihen tescil işlemi yapılarak gerekli şerh verilir.
Ancak, devre konu taşınmazın üzerinde kamuya ait bina veya müştemilatın bulunması durumunda bunların, devir tarihi itibariyle 29/07/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun 29 maddesinin birinci fıkrasının (b 9 bendi uyarınca binalar için arsa payı hariç, hesaplanan vergi değeri tahsil edildikten sonra taşınmaz yatırımcı adına tescil edilerek devredilir.
Tapu kaydına konulacak şerh
Madde 16 – Bedelsiz devredilen taşınmaza ait tapu kütüğünün beyanlar hanesine devir işlemi sırasında (Ek-7 )’deki şerh konulur.
Teminat
Madde 17 – Devredilen taşınmaz, yatırımın faaliye geçmesinden önce 5084 sayılı kanunun 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen 5 yıllık süre içerisinde aynı veya şahsi kredi karşılığında teminat olarak gösterilemez.
Devredilen yerlerin başkalarına devri
Madde 18 – Yatırımcı, yatırımın faaliyete geçmesinden önce taşınmazı başkasına devredemez.
Yatırımın faaliyete geçmesinden sonra ilgili idarenin izni ile taşınmaz yatırımcı tarafından başkasına devredilir. Ancak arazi veya arsanın mülkiyetini devralanlar, 5084 sayılı Kanun, bu yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) tüm şartlara uyacakları hususunda noter tasdikli yeni taahhütnameyi (Ek-3) ilgili idareye vermek zorundadırlar.
Yatırımın başlaması ve tamamlanması
Madde 19 – Yapılacak yatırımın türüne göre söz konusu yatırımın yapılabilirlik süresine ilişkin yatırımcı tarafından hazırlanan ve yatırımla ilgili bilgileri içeren yatırım bilgi formunda (Ek-6) belirlenen süreler göz önünde bulundurularak devreden idarece öngörülen sürede yatırıma başlanılması ve faaliyete geçilmesi zorunludur.
Belirlenen süreler içerisinde tamamlanamayan yatırımlar için yatırımcının talep etmesi ve idarece uygun görülmesi halinde ek süre verilebilir.
Mücbir Sebepler
Madde 20 – 5084 Sayılı Kanun ve bu yönetmelikte öngörülen sürelerin hesabında yangın, deprem, su basması gibi mücbir sebepler nedeniyle geçen süreler dikkate alınmaz.
Yatırımın Denetlenmesi ve Şerhin Kaldırılması
Madde 21- Yapılan yatırım, devir tarihinden itibaren tapu kaydındaki şerh kaldırılıncaya kadar her yıl yatırımın devamı, faaliyetin durumu, istihdam koşulları, tercih edilme şartları, 5084 sayılı kanun, bu Yönetmelik ve taahhütname (Ek-3) hükümlerine uyulup uyulmadığı gibi hususlar yönünden yatırımcı tarafından istenirse, 1/6/1989 tarihli (www.alomaliye.com) ve 3568 sayılı kanun hükümlerine göre yeminli mali müşavirliklere denetletilir ve denetim sonucu bir rapora bağlanır veya aynı hususlar ilgili idarelerin denetim elemanlarınca denetlenir. İlgili idareler gerekli gördüğü takdirde her zaman yaptırabilir.
Ayrıca, yatırımın aşamalarının izlenmesi amacıyla, 6 aylık dönemler itibariyle yatırımca tarafından hazırlanan yatırım takip formu (Ek-5) eksiksiz olarak doldurularak idareye verilir.
Yatırımcı; 5084 sayılı kanun, bu yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) şartlara uygun olarak yatırımın faaliyete geçmesi tarihinden itibaren 5 yıl sonra tapu kayıtlarındaki şerhin kaldırılmasını devir yapan idareden isteyebilir. Denetim sonucunda, şartlara uygunluğunun anlaşılması halinde ilgili idarelerin izni ve istemi üzerine tapu kayıtlarındaki şerh kaldırılır.
Devredilen arazi veya arsa üzerindeki toplam yatırımın yarısından fazlasının tamamlandığının bayındırlık ve iskan il müdürlüğü ve yatırımla ilgili bulunan idarece düzenlenecek bir raporla belirlenmesi ve yatırımcının talep etmesi halinde, devredilen arazi veya arsanın, 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 13 üncü maddesi uyarınca oluşturulacak komisyonca, aynı kanunun 9 uncu maddesindeki esaslara göre takdir edilecek bedeli tahsil olunarak tapu kayıtlarındaki şerh terkin edilir.
Devredilen taşınmasın tahliyesi ve geri alınması
Madde 22 – Yatırımcının, iflas dahil, yatırıma devam etmediğinin, ilgili idarelerce ön görülen sürede yatırımı tamamlamadığının veya devredilen arazi veya arsalarla ilgili olarak yapılan denetimler ve düzenlenen raporlar sonucunda; 5084 sayılı kanun, bu yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) öngörülen şartlara uymadığının belirlenmesi halinde, ilgili idarelerce tapu kaydının adlarına düzenletilmesi tapu sicil müdürlüğünden istenir. Tapu sicil müdürlüğünce bu istem doğrultusunda taşınmazın ilgili idare adına resen tescili yapılır. Bu düzeltme sırasında, taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın da ilgili idareye ait olduğu belirtilir. Ancak, devre konu taşınmaz üzerindeki kamuya ait bina ve müştemilatına ilişkin tahsil edilen bedel, devir tarihindeki mevcut durumunu koruması koşuluyla faizsiz olarak aynen iade edilir.
Yatırımcı, tahliye kararının bildirim tarihinden itibaren bedelsiz devredilen taşınmazı 30 gün içinde tahliye ederek boşaltmak zorundadır. Taşınmazın zemininin ilgili idareye devredilmesinin yanı sıra, tebligat tarihine kadar yapılmış bütünleyici parçaları ile birlikte muhdesatı da ilgili idarenin mülkiyetine geçer.
Masraflar
Madde 23 – Devir ve tapuya ilişkin diğer işlemlerle ilgili her türlü vergi, resim, harç, katma payı ve diğer masraflar yatırımcı tarafından karşılanır.
Yürürlülük
Madde 24 – Sayıştay’ın görüşü alınarak hazırlanan bu yönetmelik yayınlandığı tarihte yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 25 – Bu yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
HAZİNEYE, KATMA BÜTÇELİ KURULUŞLARA, BELEDİYELERE VEYA İL ÖZEL İDARELERİNE AİT ARAZİ VEYA ARSALARIN GERÇEK VEYA TÜZEL KİŞİLERE BEDELSİZ DEVRİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK
Amaç ve kapsam
Madde 1 –
Bu Yönetmeliğin amacı, kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ile Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayri safi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan illerde istihdam yaratan yeni yatırımlara bedelsiz arazi veya arsa sağlanmasına ilişkin esas ve usulleri tespit etmektir.
Dayanak
Madde 2 –
Bu Yönetmelik, 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 5 inci maddesine istinaden hazırlanmıştır.
Taşınmazın devrinden bedelsiz olarak yararlanacak kişiler
Madde 3 –
Kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ile Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayri safi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan illerde yatırım yapmak isteyen, fiili ve sürekli olarak en az 10 kişilik istihdamı öngören gerçek veya tüzel kişiler; Hazineye, katma bütçeli kuruluşlara, belediyelere veya il özel idarelerine ait taşınmazların bedelsiz devrinden yararlanabilirler.
Organize sanayi bölgelerine taşınmaz devri
Madde 4 –
Üzerlerine organize sanayi bölgesi kurulacak olan taşınmazların düzenlenecek bir protokol (Ek-4) ile organize sanayi bölgesine ön tahsisleri yapılabilir. Tahsisi yapılan taşınmazların imar planları, parselasyon planları ve alt yapı uygulama projelerinin yapılmasında 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Kanuna, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca belirlenecek esas, usul ve sürelere uyulması zorunludur.
Plan ve projeleri taahhüt edilen sürelerde tamamlanan söz konusu taşınmazlar, 5084 sayılı Kanundaki ve bu Yönetmelikteki şartları taşıyan yatırımcılara, bedelsiz olarak devredilebilir. Ancak yatırımcı, devredilecek parselin imar ve altyapı uygulama projelerine ilişkin tüm giderlerini devir işleminden önce karşılamak mecburiyetindedir. Bu şekilde bedelsiz devredilen taşınmazların her biri üzerine, tapuda bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde belirtilen ve (Ek-7)’de yer alan şerh konulur.
Bedelsiz devre konu edilemeyen parseller kalmış ise, bu taşınmazlar 5084 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikteki şartları taşımayan diğer yatırımcılara bedeli karşılığında verilmek üzere, satışın yapılacağı tarihteki 492 sayılı Harçlar Kanununun 63 üncü maddesine göre belirlenen harca esas değer üzerinden organize sanayi bölgesine satılabilir.
Devredilecek arazi veya arsalar
Madde 5 –
Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesindeki istisnalar dışında kalan arazi veya arsalar devre konu yapılabilirler. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da tescili mümkün olan yerler tescilden sonra devre konu edilebilir.
Yapılacak yatırımın organize sanayi veya endüstri bölgelerinde yapılabilecek nitelikte bir yatırım olması ve talep edilen il veya ilçede organize sanayi veya endüstri bölgesi bulunması halinde, bu bölgelerde boş parsel olmaması durumunda devir talebi değerlendirilir.
Bedelsiz devre konu taşınmaz üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatın bulunması durumunda bunlar, devir tarihi itibarıyla 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca binalar için arsa payı hariç hesaplanan vergi değeri üzerinden devredilir.
Devredilemeyecek arazi veya arsalar
Madde 6 –
Aşağıdaki yerler devredilemez.
a) Üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatı bulunan yerler hariç, kullanıma uygun bina veya tesis bulunan arazi veya arsalar,
b) Kamu hizmetine tahsisli yerler,
c) İmar planlarında konut veya kamu hizmetleri için ayrılmış olan yerler,
d) 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamında kalan yerler,
e) 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları ile bunlara ait koruma alanları dâhilindeki yerlerden Kültür ve Turizm Bakanlığınca uygun görülmeyenler,
f) 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununa göre, askeri yasak bölgeleri ile güvenlik bölgelerinde kalan taşınmazlar,
g) Teferruğ yoluyla edinilip de edinme tarihinden itibaren bir yıl geçmemiş olan taşınmazlar,
h) Kamulaştırma yoluyla edinilip de amacına uygun kullanılmadığı için boş kalan yerlerden 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 23 üncü maddesinde yazılı süresi dolmamış olan yerler,
i) Üzerinde irtifak hakkı kurulmuş ve hak süresi dolmamış bulunan yerler,
j) 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirler ile Yapılacak Yardımlara Dair Kanun gereğince, Bayındırlık ve İskân Bakanlığı emrine verilmesi veya tahsis edilmesi gereken taşınmazlar,
k) 6831 sayılı Orman Kanununun 2 nci maddesine göre, orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar,
l) 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamında kalan yerler,
m) 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan yerler,
n) 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlemesine Dair Tarım Reformu Kanununa göre, uygulayıcı kuruluş tasarrufuna geçen yerlerden uygulayıcı kuruluş tarafından tahsisi uygun görülmeyenler ile tarım dışına çıkarılması mümkün olmayan tarım arazileri,
o) Mülkiyeti ihtilaflı olan taşınmazlar,
p) 2872 sayılı Çevre Kanunu uyarınca içme ve kullanma sularının koruma alanları,
r) Özel çevre koruma alanlarında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,
s) 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,
t) Tabi olduğu diğer mevzuat hükümlerine göre devri mümkün olmayan veya uygun görülmeyen taşınmazlar,
u) Maliye Bakanlığınca, katma bütçeli kuruluşlarca, belediyelerce veya il özel idarelerince korunmasında kamu yararı görülen diğer yerler.
Yatırıma elverişli yerlerin yatırımcılara duyurulması
Madde 7 –
Yatırım yapmaya uygun arazi veya arsalar, ilgili idarelerce tüm nitelikleri belirlenerek, taşınmazın bulunduğu yerdeki ticaret odası, sanayi odası ve ziraat odasına bildirilir. Bu taşınmazlar, valilikler ve ilgili idarelerce de mutat yollarla duyurulur.
Ayrıca, yatırımcılar tarafından talep edilen yerler de değerlendirmeye tabi tutulur.
İmar planlarının yaptırılması
Madde 8 –
Devir konusu arazi veya arsalardan imar planı bulunmayan yerlerin planları, belediyeler veya valiliklerce öncelikle yapılır veya bu idarelerin denetiminde yatırımcı tarafından yaptırılır.
Yatırımlar; varsa, bölge ve çevre düzeni planları ile nazım ve uygulama imar planlarına uygun olmak zorundadır.
Başvuru ve istenecek bilgi ve belgeler
Madde 9-
Yatırımcı; (Ek-1)’de yer alan form dilekçeyi doldurup, (Ek-2)’de yer alan belgeler ile birlikte, taşınmazın bulunduğu yerdeki ilgili idareye başvurur.
Komisyon
Madde 10 –
Yatırımcıya verilecek arazi veya arsanın devri ile ilgili olarak; vali veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, taşınmazın sahibi olan ilgili idarenin mahalli en büyük memuru (defterdar, özel idare müdürü, belediye başkanı, bölge müdürü veya il müdürü) ile taşınmazdan sorumlu birim amiri (milli emlak müdürü, emlak-istimlâk müdürü),bayındırlık ve iskân il müdürü, belediye ve mücavir alan sınırları içindeki taşınmazlar için ayrıca belediye imar müdürü ve yatırımın türüne göre ilgili bakanlığın il müdüründen oluşan bir komisyon kurulur.
Komisyonun raportörlüğü, ilgili idarenin taşınmazdan sorumlu birim amirliğince yapılır. Komisyonda kararlar oy çokluğu ile alınır.
Komisyon; bedelsiz arazi veya arsa devri için başvuranların taleplerini değerlendirir ve başvuranların öncelik sırası ile yatırım türü ve işçi sayısını dikkate alarak talep edilen arazi veya arsa miktarının uygunluğunu belirler, yatırım türünün değiştirilmesi hususunda görüş bildirir.
Yatırım türünün değiştirilmesinde, ilk yapılan tercihin etkilenmemesi açısından, bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinde belirtilen başvurularda öncelik sırasına aynen uyulması zorunludur.
Başvurularda öncelik sırası
Madde 11 –
Aynı taşınmazı talep eden yatırımcılar arasında değerlendirme aşağıdaki öncelik sırasına göre yapılır:
a) En fazla istihdam sağlayacak proje,
b) Yatırım tutarı en yüksek olan proje,
c) Kooperatifler,
d) Sermaye piyasası mevzuatına göre halka açık anonim ortaklık sayılan şirketler (Halka açılma oranlarına göre sınıflandırmada önde gelen),
e) Diğerleri.
Bilgi ve belgelerin komisyona gönderilmesi
Madde 12 –
İlgili idarelerce, devre konu taşınmazlara 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre bedel takdiri yapılarak, gerekli bilgi ve belgelerle birlikte oluşturulacak dosyanın aslı komisyona gönderilir.
İstihdam koşulları
Madde 13 –
İstihdamın fiili, sürekli ve üretime katkı sağlayıcı olması gerekir. Yatırımın faaliyete geçmesinden itibaren beş yıl süresince bu şekilde sağlanan istihdam on kişinin altına düşemez. İstihdam edilecek kişi sayısı fazla gösterilerek bedelsiz devredilen arazinin büyütülmüş veya daha fazla istihdam gösterilerek öncelik hakkının kazanılmış olması halinde, istihdam edilecek kişi sayısında yıl içinde geçici olarak meydana gelebilecek % 10’a kadar olan (% 10 dahil) azalmalar dikkate alınmaz.
Taahhütname alınması
Madde 14 –
Arazi veya arsanın devrinden önce, bu Yönetmelik ekinde yer alan taahhütname (Ek-3) yatırımcı tarafından notere tasdik ettirilerek ilgili idareye verilir. Taahhütnamenin bir örneği dosyasında muhafaza edilir, bir örneği de dosyasında saklanmak üzere devir sırasında tapu sicil müdürlüğüne gönderilir.
Devir işlemleri
Madde 15-
İlgili idarelerce, devrin uygun görülmesi üzerine tapu sicil müdürlüklerinden bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde yer alan şerhin konulması suretiyle, taşınmazın mülkiyetinin yatırımcı adına devri talep edilir ve tapu sicil müdürlüğünce resmi senet düzenlenmeksizin edinme sebebine “tahsis” yazılıp, tashihen tescil işlemi yapılarak gerekli şerh verilir.
Ancak, devre konu taşınmazın üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatın bulunması durumunda, bunların, devir tarihi itibarıyla 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca binalar için arsa payı hariç, hesaplanan vergi değeri tahsil edildikten sonra taşınmaz yatırımcı adına tescil edilerek devredilir.
Tapu kaydına konulacak şerh
Madde 16 –
Bedelsiz devredilen taşınmaza ait tapu kütüğünün beyanlar hanesine devir işlemi sırasında (Ek-7)’ deki şerh konulur.
Teminat
Madde 17 –
Devredilen taşınmaz, yatırımın faaliyete geçmesinden önce ve 5084 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen 5 yıllık süre içerisinde ayni veya şahsi kredi karşılığında teminat olarak gösterilemez.
Devredilen yerlerin başkalarına devri
Madde 18 –
Yatırımcı, yatırımın faaliyete geçmesinden önce taşınmazı başkasına devredemez.
Yatırımın faaliyete geçmesinden sonra, ilgili idarenin izni ile taşınmaz yatırımcı tarafından başkasına devredilebilir. Ancak, arazi veya arsanın mülkiyetini devralanlar, 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) tüm şartlara uyacakları hususunda noter tasdikli yeni bir taahhütnameyi (Ek-3) ilgili idareye vermek zorundadırlar.
Yatırımın başlaması ve tamamlanması
Madde 19 –
Yapılacak yatırımın türüne göre söz konusu yatırımın yapılabilirlik süresine ilişkin yatırımcı tarafından hazırlanan ve yatırımla ilgili bilgileri içeren yatırım bilgi formunda (Ek-6) belirlenen süreler göz önünde bulundurularak devreden idarece öngörülen sürede yatırıma başlanılması ve faaliyete geçilmesi zorunludur.
Belirlenen süreler içerisinde tamamlanamayan yatırımlar için yatırımcının talep etmesi ve idarece uygun görülmesi halinde ek süre verilebilir.
Mücbir sebepler
Madde 20 –
5084 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen sürelerin hesabında yangın, deprem, su basması gibi mücbir sebepler nedeniyle geçen süreler dikkate alınmaz.
Yatırımın denetlenmesi ve şerhin kaldırılması
Madde 21 –
Yapılan yatırım, devir tarihinden itibaren tapu kaydındaki şerh kaldırılıncaya kadar her yıl yatırımın devamı, faaliyetin durumu, istihdam koşulları, tercih edilme şartları, 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütname (Ek-3) hükümlerine uyulup uyulmadığı gibi hususlar yönünden yatırımcı tarafından istenirse, 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Kanun hükümlerine göre yeminli mali müşavirliklere denetletilir ve denetim sonucu bir rapora bağlanır veya aynı hususlar ilgili idarelerin denetim elemanlarınca denetlenir. İlgili idareler gerekli gördüğü takdirde her zaman denetim yaptırabilir.
Ayrıca, yatırımın aşamalarının izlenmesi amacıyla, 6 aylık dönemler itibarıyla yatırımcı tarafından hazırlanan yatırım takip formu (Ek-5) eksiksiz olarak doldurularak idareye verilir.
Yatırımcı; 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) şartlara uygun olarak yatırımın faaliyete geçmesi tarihinden itibaren beş yıl sonra tapu kayıtlarındaki şerhin kaldırılmasını devir yapan idareden isteyebilir. Denetim sonucunda, şartlara uyulduğunun anlaşılması halinde ilgili idarelerin izni ve istemi üzerine tapu kayıtlarındaki şerh kaldırılır.
Devredilen arazi veya arsa üzerindeki toplam yatırımın yarısından fazlasının tamamlandığının bayındırlık ve iskân il müdürlüğü ve yatırımla ilgili bulunan idarece düzenlenecek bir raporla belirlenmesi ve yatırımcının talep etmesi halinde, devredilen arazi veya arsanın, 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 13 üncü maddesi uyarınca oluşturulacak komisyonca, aynı Kanunun 9 uncu maddesindeki esaslara göre takdir edilecek bedeli tahsil olunarak tapu kayıtlarındaki şerh terkin edilir.
Devredilen taşınmazın tahliyesi ve geri alınması
Madde 22-
Yatırımcının, iflas dahil, yatırıma devam etmediğinin, ilgili idarelerce öngörülen sürede yatırımı tamamlamadığının veya devredilen arazi veya arsalarla ilgili olarak yapılan denetimler ve düzenlenen raporlar sonucunda; 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamede (Ek-3) öngörülen şartlara uymadığının belirlenmesi halinde, ilgili idarelerce tapu kaydının adlarına düzeltilmesi tapu sicil müdürlüğünden istenir. Tapu sicil müdürlüğünce bu istem doğrultusunda taşınmazın ilgili idare adına resen tescili yapılır. Bu düzeltme sırasında, taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın da ilgili idareye ait olduğu belirtilir. Ancak, devre konu taşınmaz üzerindeki kamuya ait bina ve müştemilatına ilişkin tahsil edilen bedel, devir tarihindeki mevcut durumunu koruması koşuluyla faizsiz olarak aynen iade edilir.
Yatırımcı, tahliye kararının bildirim tarihinden itibaren bedelsiz devredilen taşınmazı 30 gün içinde tahliye ederek boşaltmak zorundadır. Taşınmazın zemininin ilgili idareye devredilmesinin yanı sıra, tebligat tarihine kadar yapılmış bütünleyici parçaları ile birlikte muhdesatı da ilgili idarenin mülkiyetine geçer.
Masraflar
Madde 23 –
Devir ve tapuya ilişkin diğer işlemlerle ilgili her türlü vergi, resim, harç, katılma payı ve diğer masraflar yatırımcı tarafından karşılanır.
Yürürlük
Madde 24 –
Sayıştay’ın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 25 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
Resmi Gazete Tarihi: 21.04.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27912
BİTKİ KARANTİNASI İNSPEKTÖR YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (Değişik:RG-25/1/2013-28539)
(1) Bu Yönetmeliğin amacı; Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının bitki karantinası hizmetlerinin yürütüldüğü birimlerinde, inspektör olarak görevlendirilecek teknik personelin; seçimi, teklifi, eğitimi, sınavı, adaylık süreci ile görev, yetki ve sorumluluklarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik; (Değişik ibare:RG-21/9/2012-28418) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının bitki karantinası hizmetlerinin yürütüldüğü birimlerinde, inspektör ve inspektör adayı olarak görev yapan teknik personeli kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 31 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Ahşap ambalaj malzemesi: Ambalaj destek malzemesi dâhil bir malın korunması ya da taşınmasında kullanılan, kâğıt ürünleri hariç ahşap veya ahşap ürünlerini,
b) Bakanlık: (Değişik ibare:RG-21/9/2012-28418) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,
c) Bitki: Canlı bitkiler ile bunların derin dondurulmamış meyve ve sebzeleri, yumrular, soğansılar, soğanlar ve rizomlar, kesme çiçekler, yapraklı dallar, budama artığı yapraklar, yapraklar, bitki doku kültürleri, canlı polen, göz, kalem ve çelik gibi canlılığını koruyan belirli parçaları ile dikim amaçlı olan botanik tohumlarını,
ç) Bitki sağlık sertifikası: Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin bu Yönetmelikte öngörülen bitki sağlığı şartlarına uygun olduğunu gösteren belgeyi,
d) Bitkisel ürün: Bitkisel orijinli, işlem görmemişveya basit bir işlemden geçmiş ve bitki tanımına girmeyen ürünleri,
e) (Değişik:RG-25/1/2013-28539) Eğitici inspektör: Eğitim alacak inspektör adaylarının eğitimi ile inspektörlerin hizmet içi eğitimlerini vermek üzere Genel Müdürlükçe tespit edilerek eğitim vermek üzere görevlendirilen en az beş yıllık deneyime sahip inspektörleri,
f) Fümigasyon: Zararlı organizmaları imha etmek amacıyla, belirli sıcaklıktaki kapalı bir ortama, gaz halinde etki eden bir fumigantı belirli miktarda verme ve belirli bir süre ortamda tutma işlemini,
g) (Değişik:RG-21/9/2012-28418) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,
ğ) Giriş: Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin Türkiye Gümrük Bölgesine ve serbest bölgelere girişi, ithalatı ve transit işlemine tâbi tutulmasını,
h) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüğünü,
ı) İlçe müdürlüğü: Bakanlık ilçe müdürlüğünü,
i) İnspektör: Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin ülkemize ve serbest bölgelere giriş, çıkış ve transit geçişi esnasında bitki sağlığı amaçlı her türlü resmi kontrolleri yaparak gerekli belgeleri düzenlemek üzere bakanlık tarafından eğitilmiş ve resmi kontrol yetkisi verilmiş kontrol görevlisini,
j) İthalat: Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin, serbest dolaşıma giriş rejimi, gümrük antrepo rejimi, dâhilde işleme rejimi, gümrük kontrolü altında işleme rejimi ve geçici ithalat rejimi prosedürlerine tâbi tutulmasını,
k) Karantina: Zararlı organizmaların ülkeye girişini veya ülke içinde yayılmasını önlemek amacıyla, bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin kontrol altına alınmasını,
l) Müdürlük: Zirai Karantina Müdürlüğünü, bu Müdürlüğün olmadığı yerlerde Bakanlık il veya ilçe müdürlüğünü,
m) Numune: Resmi kontrole tabi tutulacak belirlenmiş büyüklükteki bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerden alınan örneği,
n) Resmî kontrol: İnspektörlerin verilen yetki çerçevesinde gerçekleştirdikleri izleme, gözetim, denetim, muayene, karantina, numune alma, analiz ve benzeri işlemleri,
o) Transit: Serbest dolaşımda bulunmayan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin Türkiye Gümrük Bölgesi üzerinden geçerek yabancı bir ülkeden yabancı bir ülkeye, yabancı bir ülkeden Türkiye’ye, Türkiye’den yabancı bir ülkeye, bir iç gümrükten diğer bir iç gümrüğe sevkini,
ö) Yeniden İhracat (Re-Export): Bir ülkeye ithal edilen ve o ülkeden başka bir ülkeye ihraç edilecek bitki ve bitkisel ürünler için uygulanan ihracatı,
p) Zararlı organizma: Bitki veya bitkisel ürünlere zarar veren bitki, hayvan veya patojenik ajanların tür, streyn (ırk) veya biyotiplerini,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
İnspektör Adaylarına İlişkin Genel Hükümler
Adayların nitelikleri
MADDE 5 –(1) İnspektör olarak görevlendirilecek adaylarda aşağıdaki nitelikler aranır.
a) (Değişik:RG-25/1/2013-28539) Zirai karantina müdürlüğü, İl müdürlüğü bitkisel üretim ve bitki sağlığı şube müdürlüğü veya ilçe müdürlüklerinde ziraat mühendisi, orman mühendisi veya orman endüstri mühendisi olarak, Orman ve Su İşleri Bakanlığı il müdürlüğü, orman bölge müdürlüğü veya orman işletme müdürlüğünde orman mühendisi veya orman endüstri mühendisi olarak görev yapıyor olmak,
b) Ziraat mühendisleri için; ziraat fakültelerinin bitki koruma bölümünden mezun olmak,
c) (Değişik:RG-21/9/2012-28418) Bitki koruma bölümü dışındaki bitki koruma dersleri okutulan bölümlerden mezun olan ziraat mühendisleri için, bitki ve bitkisel ürünlerle ilgili araştırma yapan enstitüler, Genel Müdürlükte bitki sağlığı ile ilgili görevlerde, zirai karantina müdürlüğü, il müdürlüğü bünyesindeki bitkisel üretim ve bitki sağlığıile ilgili şube müdürlüğünde veya ilçe müdürlüklerinde bitki sağlığı ile ilgili görevlerde en az iki yıl görev yapmış olmak,
ç) (Mülga:RG-25/1/2013-28539)
Adayların seçimi
MADDE 6 –(1) İnspektör adayları aşağıdaki esaslar çerçevesinde belirlenir.
a) Müdürlük, ihtiyacına göre inspektör adaylarını seçer ve tespit ettiği inspektör adaylarının bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 Müracaat Formu’nu onaylayarak Genel Müdürlüğe teklif eder. Genel Müdürlük ihtiyaç duyduğunda (Değişik ibare:RG-21/9/2012-28418) Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğünden inspektör yetiştirmek üzere orman mühendisi veya orman endüstri mühendisi görevlendirmesini teklif eder.
b) Aday bilgilerinin doğruluğundan teklifi yapan kurum müdürü veya adayın birim amiri sorumludur.
c) Genel Müdürlükçe gerekli şartları taşıdığı tespit edilen adaylar inspektör yetiştirme kursuna çağrılır.
İnspektör yetiştirme kursu, sınav ve inspektörlük yetkisi verilmesi
MADDE 7 –(1) İnspektör yetiştirme kursu, Genel Müdürlükçe belirlenen program dâhilinde ihtiyaca göre Müdürlüklerde düzenlenir. Kurslarda inspektör adaylarına, eğitici inspektörler ve konu uzmanları tarafından bir ay süreyle teorik ve pratik eğitimler verilir.
(2) Bir aylık eğitim sonunda kursu düzenleyen müdürlüğün temsilcisinin de bulunduğu eğitici inspektörlerden oluşan en az üç kişilik sınav komisyonu tarafından, kursun son günü yazılı değerlendirme sınavı yapılır. Sınav sonuç tutanağı kursun düzenlendiği müdürlük tarafından Genel Müdürlüğe gönderilir. Genel Müdürlük inspektör adaylarının sınav sonuçlarını kurumlarına yazılı olarak bildirir. Değerlendirme sınavından, yüz puan üzerinden en az yetmiş puan alan adaylar teorik ve pratik eğitimin verildiği kursu başarı ile tamamlamış sayılırlar. Adaylar, sırasıyla teorik ve pratik eğitimin tamamına Genel Müdürlükçe kabul edilen mazeretler dışında devam etmek zorundadırlar.
(3) (Değişik:RG-21/9/2012-28418) İnspektör yetiştirme kursu sonunda başarılı olan inspektör adayı, Müdürlüğün uygun göreceği en az beş yıllık deneyime sahip inspektör yanında kurumunda veya Genel Müdürlükçe uygun görülecek müdürlükte bir ay süreyle bilgi ve becerisinin artırılması amacıyla imza yetkisi olmadan aday inspektör olarak çalışır. Müdürlükte beş yıllık deneyime sahip inspektör bulunması halinde yönetici olarak görev yapan inspektörler yanında aday inspektörlük yapılmaz.
(4) Müdürlük; aday inspektörlük süresi sonunda, sorumlu inspektörün hazırlayacağı İnspektör Adayı Değerlendirme Raporunu Genel Müdürlüğe gönderir. Raporun olumlu olması halinde Genel Müdürlükçe adaylara, İnspektörlük yetkisi ve kimlik kartı verilir. Raporun olumsuz olması halinde aday inspektörlük hakkını kaybeder.
Hizmet içi eğitim ve kayıt defteri
MADDE 8 –(1) Sürekli olarak bir yıldan fazla fiilen inspektörlük görevi yapmayan inspektörler; Genel Müdürlüğün belirleyeceği bir Müdürlükte iki hafta süreyle hizmet içi eğitime tabi tutularak inspektörlük görevine devam ederler.
(2) Her yıl, inspektörlere hizmet içi eğitim verilir. İnspektör hizmet içi eğitim süresi, programı, tarih ve yeri Genel Müdürlük tarafından belirlenir. İnspektörlerin hizmet içi eğitimlere katılması Müdürlüklerince sağlanır.
(3) Genel Müdürlükçe, inspektörlerin göreve başlama, nakil, eğitim, iptal, emeklilik ve istifa gibi bilgilerini içeren kayıtlar tutulur.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yetki, Sorumluluk ve Çalışma Usulleri
Yetki, sorumluluk ve çalışma usulleri
MADDE 9 –(1) İnspektör, Bakanlık adına resmî kontrolleri yapmak, kontrol sonucuna göre, her türlü etkiden ve çıkar ilişkisinden uzak, tarafsız, objektif ve bağımsız olarak karar almak zorundadır.
(2) Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin resmi kontrollerini ziraat mühendisi olan inspektörler, orman bitki ve bitkisel ürünleri ile ahşap ambalaj malzemelerinin resmi kontrollerini ziraat mühendisi, orman mühendisi, orman endüstri mühendisi olan inspektörler yapmaya yetkilidir.
(3) İnspektör, ithal edilmek istenen bitki ve bitkisel ürünler ile ahşap ambalaj malzemelerinde, diğer ülkelerden gelebilecek zararlı organizmaların yurdumuza girişinin engellenmesi için ürünlerin bitki karantinasına ilişkin mevzuata göre belge ve bitki sağlığı kontrollerini yapar, gerekli hallerde numune alarak ilgili birimlerde analiz ettirir. Bitki karantinasına ilişkin mevzuata uygun olması halinde giriş işlemlerinin başlatılmasını sağlar.
(4) İnspektör, transit geçişi istenen bitki ve bitkisel ürünlerde, dış ülkelerden gelebilecek zararlı organizmaların yurda girişinin engellenmesi için ürünlerin bitki karantinasına ilişkin mevzuata göre belge ve gerektiğinde bitki sağlığı kontrollerini yapar. Bitki karantinasına ilişkin mevzuata uygun olması halinde geçiş izni verir. Transit geçişlerde, bitki ve bitkisel ürünlerdeki zararlı organizmaların ülkeye yayılmasını önleyecek her türlü tedbiri alarak veya aldırarak nakil vasıtaları ile ambalajları kontrol eder.
(5) İnspektör, ithal edilmek istenen bitki ve bitkisel ürünler ile ahşap ambalaj malzemelerinin, bitki karantinasına ilişkin mevzuata uymaması halinde, iadesi veya imhası ile ilgili işlemleri yapar. Bitki karantinası yönünden transit geçiş ve üçüncü ülke şartlarını sağlayan ürünlere, ilgilinin talebi halinde uygun olan üçüncü ülkeye gönderilme işlemlerini uygular.
(6) İnspektör, ihraç ve yeniden ihracat (Re-Export) edilmek istenen ürünlerde yaptığı kontroller sonucunda ürünün ilgili ülkenin bitki karantinası şartlarına uygun olması halinde, Bitki Sağlık Sertifikasıveya Yeniden İhracat (Re-Export) Bitki Sağlık Sertifikası düzenler. Gerek görülen hallerde ürünün fümigasyon, dezenfeksiyon ve ayıklama gibi belirli işlemlerden geçirilmesini sağladıktan sonra Bitki Sağlık Sertifikası veya Yeniden İhracat (Re-Export) Bitki Sağlık Sertifikası düzenler.
(7) İnspektör, ihraç edildikten sonra iade edilen ürünlerin ülkeye girişini sakıncalı gördüğü takdirde, teknik kabul gören bir yöntemle imhasına karar verir.
(8) İnspektör, bitki karantinası ile ilgili görevleri yapmak ve yetkilerini kullanmak üzere; transit geçenler de dahil olmak üzere her türlü resmi, özel, kara, deniz ve hava vasıtalarına bitki ve bitkisel ürün yetiştirilen, saklanan, bulundurulan, satılan veya işlenen yerlere girebilir ve numune alabilir. İlgililer resmî kontroller sırasında gerekli olan her türlü yardım ve kolaylığı sağlamakla yükümlüdür.
(9) İnspektör, kendisine verilen yetkiler çerçevesinde, 5996 sayılı Kanunda ve bitki karantinası mevzuatında öngörülen idari yaptırımları uygulamaya yetkilidir.
(10) İnspektörler, yaptıkları kontrol ve işlemlerden, düzenledikleri belgelerden bizzat sorumludurlar.
(11) İnspektörün kontrol mahalline götürülmesi ve tekrar görev yerine getirilmeleri ürünün ilgilisi tarafından sağlanır. İnspektör; kontrolü yapılacak ürünün ilgilisinden, asgari kontrol şartları ile ilave güvenlik tedbirleri almasını talep edebilir.
(12) Müdürlük, gerektiğinde mesai saatleri dışında ve resmi tatil günlerinde inspektörleri görevlendirebilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Görevin Sona Ermesi ve Yeniden Görevlendirme
Görevin sona ermesi ve yeniden görevlendirilme
MADDE 10 –(1) İnspektörlerin; atama ve nakil yolu ile yer değiştirmeleri halinde, ayrılışlarından önce Müdürlükçe inspektör kimlik kartları alınarak Genel Müdürlüğe gönderilir. Yeni görev yerlerinin inspektörlük görevinin fiilen yapıldığı birimlerden biri olması halinde Genel Müdürlükçe inspektör kimlik kartları yeniden kendilerine iade edilir.
(2) İnspektörler fiilen ithalat ve ihracat işlemlerinin yürütüldüğü Müdürlük, (Değişik ibare:RG-21/9/2012-28418) il müdürlüğü bünyesindeki bitkisel üretim ve bitki sağlığı ile ilgili şube müdürlüğü ve İlçe Müdürlüklerine, yönetici olarak atanmaları durumunda da inspektörlük görevine devam edebilirler.
(3) (Değişik:RG-25/1/2013-28539) Emekliliğe ayrılan inspektörlerin inspektör kartları Genel Müdürlüğe gönderilir.
(4) Fiilen beş yıl aralıksız olarak inspektörlük yapmayan inspektörlerin, inspektörlük yetkisi sona erer.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
İdari yaptırımlar
MADDE 11 –(1) 9 uncu maddede yer alan hükümlere aykırı hareket eden inspektörler hakkında, yapılan inceleme sonucunda Genel Müdürlükçe soruşturma açılır ve bu soruşturma sonucuna göre inspektör kimlik kartları ve yetkileri iptal edilir.
(2) Bu madde hükümlerine göre inspektör kimlik kartları ve yetkileri iptal edilenler, inspektör adayı olamaz ve kendilerine inspektör kartı verilmez.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 12 –(1) 22/1/2009 tarihli ve 27118 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Karantina İnspektör Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 13 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 14 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare:RG-21/9/2012-28418) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
21/4/2011
27912
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi
Sayısı
1.
21/9/2012
28418
2.
25/1/2013
28539
3.
EK-1
İNSPEKTÖR ADAYI MÜRACAAT FORMU
Adı ve Soyadı
T.C. Kimlik Numarası
Bakanlık Sicil No
Çalıştığı İl
Çalıştığı Müdürlük ve Göreve Başlama Tarihi
Bitki Koruma Hizmetlerinde Çalıştığı Birimler ve Yıllar
Mezun Olduğu Üniversite ve Fakülte
Mezun Olduğu Bölüm ve Yılı
Bitki Koruma Bölümü Mezunu Değil İse Bitki Koruma Dersi Aldığına Dair Belge
Yabancı Dil ve Belgesi
Kursa Katılış Sayısı
Kamu Kurum ve Kuruluşlarındaki Toplam Hizmet Süresi
Resmi Gazete Tarihi: 21.04.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27912 BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİNİN REÇETELİ SATIŞ USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİKBİRİNCİBÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaçMADDE 1 –(1) Bu Yönetmelik, bitki koruma ürünlerinin reçeteli olarak satılması ve reçete yazmaya yetkili kişilerle ilgili usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır. KapsamMADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik, bitki koruma ürünleri için hazırlanacak reçetenin içeriğini, reçeteyi yazacak kişilerin niteliklerini, sorumluluklarını, denetlenmesini, yetkilerinin iptalini ve reçete yazma yetkisine sahip olmak isteyen kişiler için yapılacak sınav hakkındaki hususlar ile ilgili işlemleri kapsar. DayanakMADDE 3 –(1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 18 inci, 19 uncu, 20 nci ve 39 uncu maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMADDE 4 –(1) Bu Yönetmelikte geçen; a) Aktif madde: Bitki koruma ürünleri içinde bulunan biyolojik etki yapan maddeyi, b) Araştırma enstitüsü: Zirai mücadele araştırma enstitüleri ile benzer görevleri yapan diğer araştırma enstitülerini, c) (Değişik:RG-30/5/2012-28308)Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını, ç) Bayi: Bitki koruma ürünlerini, perakende satan izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşları, d) Bitki: Canlı bitkiler ve bunların dikim amaçlı tohumları dâhil, dondurulmuş meyve ve sebze dışındaki botanik anlamda meyve ve sebzeler, yumrular, soğansılar, soğanlar ve rizomlar, kesme çiçekler, yapraklı dallar, budama artığı yapraklar, yapraklar, bitki doku kültürleri, canlı polen, göz, kalem ve çelik gibi canlılığını koruyan parçalarını, e) Bitki koruma ürünü: Kullanıcıya farklı formlarda sunulan, bitki ve bitkisel ürünleri zararlı organizmalara karşı koruyan veya bu organizmaların etkilerini önleyen, bitki besleme amaçlı olanlar dışında bitki gelişimini etkileyen, koruyuculara ilişkin özel bir düzenleme kapsamında bulunmayan ancak bitkisel ürünleri koruyucu olarak kullanılan, istenmeyen bitki veya bitki kısımlarını yok etmek, istenmeyen bitki gelişimini kontrol etmek veya önlemek amacıyla kullanıcıya bir veya daha fazla aktif madde içeren bir formülasyon halinde sunulan, aktif madde ve preparatları, f) Formülasyon: Bir veya daha fazla aktif madde ile birlikte inaktif yardımcı ve dolgu maddelerinin ilavesi ile uygulanabilir hale getirilmiş karışımı, g) (Değişik:RG-30/5/2012-28308)Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü, ğ) (Değişik:RG-30/5/2012-28308)İl ve ilçe müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlükleri ve ilçe müdürlüklerini, h) Reçete: 10 uncu maddede belirtilen kişiler tarafından düzenlenen, teşhis, kimyasal mücadele ve diğer mücadele yöntemleri tavsiye edilerek bitki koruma ürününün ismi, dozu ve miktarı ile gerektiğinde uygulamaya hazırlama ve kullanım şeklini belirten, tarihli ve imzalı Bitki Koruma Ürünü Reçetesini, ı)Reçete Yazma Yetki Belgesi: Bitki koruma ürünlerini reçeteye yazmak üzere bu Yönetmelikte belirtilen şartları taşıması halinde Bakanlıkça yetkilendirilen kişiler için düzenlenen belgeyi, i) Zararlı organizma: Bitki veya bitkisel ürünlere zarar veren bitki, hayvan veya patojenik ajanların tür, streyn veya biyotiplerini, j) Zirai mücadele teknik talimatları: Bakanlık tarafından hazırlanarak yayımlanan, zararlı organizmaların tanınmaları, yaşayışları, zarar şekilleri, konukçuları, yayılışları, ekonomik zarar durumu ve mücadele yöntemlerini kapsayan talimatları, ifade eder. İKİNCİBÖLÜMReçete ile İlgili HükümlerReçete zorunluluğu olan bitki koruma ürünleriMADDE 5 –(1) Bakanlıkça ruhsatlandırılan bitki koruma ürünleri reçeteli satılır. Bunlardan reçeteli satılmayacak olanlar Bakanlıkça belirlenir. (2) Zirai mücadele teknik talimatlarında herhangi bir bitki veya bitkisel ürün için ruhsatlı bitki koruma ürününün yer almaması veya teknik talimatının ve ruhsatlıbitki koruma ürünü tavsiyesinin bulunmaması durumunda, ilgili araştırma enstitüsünün mücadelesini ekonomik ve uygun bulması halinde, Genel Müdürlükçe bitki koruma ürünlerine geçici olarak en fazla iki yıl süreyle geçerli olmak üzere reçete ile kullanım izni verilir. Reçetenin şekli, içeriği, basımı ve dağıtımıMADDE 6 –(1) Reçete, birinci sayfası beyaz, ikinci sayfası pembe, üçüncü sayfası sarı renkli olmak üzere üç nüshadan oluşur. (2) Reçete, Ek-1’de belirtilen örneğe göre il müdürlüğünce bastırılır. (3) Reçetelerin yetkili kişilere dağıtımı, koçan seri numaraları belirtilecek şekilde ve zimmetli olarak il müdürlükleri tarafından yapılır. (4) Reçeteler, her sayfası üç suretten oluşacak şekilde elli sayfalık koçanlar halinde ve her bir koçana ayrı seri numarası verilerek bastırılır. Reçetenin geçerlilik süresi ve muhafazasıMADDE 7 –(1) Yazılan reçetenin kullanım süresi bir aydır. Bu süre içerisinde kullanılmayan reçeteler geçersizdir. (2) Reçeteler, yazan kişi ve bitki koruma ürününü satan bayiler ile bitki koruma ürününü kullanan üreticiler tarafından iki yıl süre ile saklanır. Reçete düzenlemeMADDE 8 –(1) Reçeteler ilgili mevzuata, zirai mücadele teknik talimatlarına uygun olarak düzenlenir. Teknik talimatı veya tavsiyeli bitki koruma ürünü bulunmayan konularda 5 inci maddenin ikinci fıkrasına göre düzenleme yapılır. (2) Reçete yazma yetkisine sahip kişi, reçete talebiyle kendisine müracaat eden üreticinin arazisini ziyaret ederek reçeteyi düzenler. Arazi ziyaretinin mümkün olmaması veya gerekli görülmemesi durumunda üreticinin yazılı veya sözlü beyanı ile varsa yanında getirdiği zararlı organizma, zararlı organizma bulaşık veya zarar görmüş bitki örneklerini inceler ve bu bilgiler doğrultusunda reçeteyi düzenler. (3) Zararlı organizmanın teşhis edilememesi, bölge veya ürün için yeni olması muhtemel zararlı organizmalar için, en yakın üniversite veya araştırma enstitüsünden alınan teşhis sonucuna göre reçete yazılır. (4) Reçete yazma yetkisine sahip kişi tarafından üç nüsha halinde düzenlenen reçetenin üçüncü nüshası yazan kişi veya kuruluşta kalır, ilk iki nüshası ise üreticiye verilir. Üretici bitki koruma ürününü alırken ikinci nüshayı bayiye bırakır, ilk nüshayı ise bayiye reçetede belirtilen bitki koruma ürünlerini aldığını, alınma tarihi ile bayi adı ve adresini gösteren kaşe ile onaylattıktan sonra geri alır. Reçete koçan ücretiMADDE 9 –(1) Bu Yönetmelik gereği reçete zorunluluğu bulunan bitki koruma ürünleri için yazılacak reçete koçan ücreti her yıl 1 Ocak tarihinden geçerli olmak üzere il müdürlüklerince belirlenir. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMReçete Düzenlemeye Yetkili Kişilerle İlgili HükümlerReçete yazma yetki belgesi almak için müracaatta bulunabilecek kişilerMADDE 10 – (Değişik:RG-30/5/2012-28308) (1) Türk vatandaşı olmak koşulu ile aşağıda belirtilen kişiler, Reçete Yazma Yetki Belgesi almak için müracaatta bulunabilir. a) Ziraat mühendisleri, b) Sadece tütünlerde kullanılan bitki koruma ürünlerini reçeteye yazmak üzere tütün teknoloji mühendisleri. c) (Ek:RG-24/9/2013-28775)Sadece ormanlık alanlardaki zararlı organizmalara karşı kullanılan bitki koruma ürünlerini reçeteye yazmak üzere, orman mühendisleri. (2) Birinci fıkrada belirtilen unvanları yurtdışında almış olanların, eşdeğerliliklerinin belgelendirilmesi ve yetkili idarelerce onaylanması zorunludur. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMReçete Düzenleme Yetkisinin Verilmesi ile İlgili HükümlerReçete düzenleme yetkisiMADDE 11 – (Değişik: RG-30/5/2012-28308) (1) Bakanlıktan Reçete Yazma Yetki Belgesi almayan kişiler bitki koruma ürünü reçetesi yazamaz. (2) 10 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen kişiler tarafından Reçete Yazma Yetki Belgesi almak için yapılacak başvurular, bulundukları ilin il müdürlüğüne yapılır. Reçete yazma yetkisinin verilmesiMADDE 12 –(1) Yetki belgesi almak isteyen kişiler aşağıdaki bilgi ve belgelerle birlikte bir dilekçe ile il müdürlüğüne müracaat ederler. a) Son öğrenim durumunu gösterir belgenin aslı veya onaylı sureti, b) Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası beyanı, c)İşyeri veya yazışma adresi ile telefonu, ç) Sınav sonuç belgesi. (2) Yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerin uygun bulunması halinde Genel Müdürlükçe oluşturulan web tabanlı program kullanılarak Ek-2’de yer alan Bitki Koruma Ürünü Reçete Yazma Yetki Belgesi il müdürlüğünce verilir. BEŞİNCİBÖLÜMSınav ile İlgili HükümlerSınavMADDE 13 – (Değişik: RG-30/5/2012-28308) (1) Reçete Yazma Yetki Belgesi almak isteyen 10 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen kişiler için Bakanlıkça veya Bakanlıkça uygun görülen kuruluşlarca merkezi sınav yapılır. (2) Sınav tarihi ve sayısı her yıl ihtiyaca göre belirlenir ve Bakanlık tarafından il müdürlüğü aracılığı ile en az üç ay önce ilan edilir. (3) Sınav için müracaatlar, sınavın yapılacağı tarihten en az 45 gün önce il müdürlüğüne yapılır. İl müdürlüğü bu müracaatları 15 gün içerisinde Bakanlığa bildirir. (4) Yapılan sınav sonucunda 70 ve üzeri puan alanlar başarılı sayılır. (5) Sınav Ek-3’te belirtilen konuları içerir. ALTINCI BÖLÜMYetki ve SorumluluklarReçete yazacak kişilerin yetki ve sorumluluklarıMADDE 14 –(1) Reçete, yetkili kişiler tarafından Bakanlıkça yayınlanan Zirai Mücadele Teknik Talimatları ya da Bakanlık tarafından hazırlanan diğer yayınlar dikkate alınarak yazılır. Yayınlar arasında farklı tavsiyelerle karşılaşıldığında Zirai Mücadele Teknik Talimatları esas alınır. (2) Zirai Mücadele Teknik Talimatlarında geçen tavsiyeler ve 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen durumların dışında reçete yazanlar yazdığı reçeteden sorumludur, hata veya zararın hukuken sabit görülmesi halinde zarar reçeteyi yazandan tazmin edilir. (3) Reçete Yazma Yetki Belgesi alan kişiler işi bırakmaları halinde veya adres değişikliği durumunda il müdürlüklerine 30 gün içerisinde bilgi verir. (4) Bitki koruma ürünü reçetesi yazan kişiler her yılın ocak ayında bir önceki yıla ait yazmış oldukları reçete sayıları ile ilgili yazılı bilgiyi il müdürlüğüne verir. (5) Reçete yazan kişiler, il müdürlüklerinden almış oldukları reçete koçanlarından sorumludur. Söz konusu koçanların mevzuat dışı veya başkaları tarafından kullanılmaları halinde sorumluluk tamamen Bakanlıkça yetki verilmiş kişiye aittir. (6) Reçete yazma yetkisine sahip kişiler, Bakanlıkça verilen bitki koruma ürünü ruhsat bilgilerini, bitki koruma ürünleri ile ilgili Bakanlık tamim ve talimatlarını, bitki koruma ürünleri ile ilgili kısıtlı kullanım ve yasaklama kararlarını takip eder. (7) Reçete yazma yetkisine sahip kişiler Bakanlıkça veya il ve ilçe müdürlüklerince yapılacak bilgilendirme eğitim veya toplantılarına katılır. Bitki koruma ürününü satan bayilerin sorumluluklarıMADDE 15 –(1) Bayiler, 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen bitki koruma ürünlerini reçetesiz satamazlar. (2) Bayiler reçetede yazan bitki koruma ürünlerini vermek zorundadır. Reçetede yazan ürünlerin bulunmaması durumunda başka ürün veremez. Değişiklik ancak reçeteyi yazan kişi tarafından yapılır. (3) Bayiler yıllık olarak bitki koruma ürünleri alış ve satış miktarlarını istendiğinde il veya ilçe müdürlüğüne verir. (4) Bitki koruma ürünlerinin üreticileri bayiler bazında gönderilen ürün miktarını Bakanlığa bildirir. (5) Bitki koruma ürünlerini satan bayiler reçete yazamaz. (6) Bayiler reçete yazmaya yetkili kişi tarafından düzenlenen reçetenin ilk nüshasının arkasını, belirtilen bitki koruma ürünlerini verdiğini doğrulamak için, tarihi ile adını ve adresini gösteren kaşe ile onaylar. (7) Bayiler, gerektiğinde reçetelerin denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi denetleyici kişilere gösterir. (8) (Değişik: RG-30/5/2012-28308)Bayiler, reçetelerin kendinde kalacak nüshalarını beş yıl boyunca muhafaza eder. Bitki koruma ürününü satın alan üreticilerin sorumluluklarıMADDE 16 –(1) Reçete ile satın alınan bitki koruma ürününün; tavsiye edilen doz ve uygulama şekli ile tavsiye edilen bitki ve zararlı organizma dışında kullanılmasından doğacak sorumluluk, bitki koruma ürününü satın alan ve kullanan üreticiye aittir. (2) Üretici reçeteli uygulama sonucunda karşılaştığı her hangi bir olumsuzlukta reçeteyle beraber diğer istenecek bilgi ve belgeleri sağlar. (3) Üretici, gerektiğinde reçetelerin denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi denetleyici kişilere gösterir. (4) Üreticiler, reçetelerin kendilerinde kalan nüshalarını iki sene boyunca muhafaza eder. YEDİNCİBÖLÜMDenetim, Cezai Hükümler ve Reçete Yazma Yetkisinin İptaliDenetimMADDE 17 –(1) Reçete ile ilgili yapılacak denetimler, il müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar tarafından yapılır. (2) Bitki koruma ürünü reçete yazma yetkisine sahip kişiler, bitki koruma ürünlerini satan bayiler ve üreticiler yapılan işlemlerin mevzuata ve teknik talimatlara uygunluğu konusunda, il ve ilçe müdürlükleri veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar tarafından denetlenir. (3)İl müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar, reçetelerin denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi, yetkili kişiler, bayiler ve üreticilerden talep eder. (4) Reçete yazmaya yetkili kişiler, bayiler ve üreticiler reçetelerin denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi il müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlara verir. (5) Gerektiğinde yazılan reçeteler örnekleme usulü ile il müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar tarafından kontrol edilir. (6) Reçete ile ilgili yapılacak denetimlerde; a) Yazılan bitki koruma ürünü reçetesinin bu Yönetmelikte reçete zorunluluğu getirilen bitki koruma ürünlerini içerip içermediği, b) Bitki koruma ürünlerinin etkili olduğu hastalık ve zararlı görüldüğü dönemleri içerip içermediği, c) Bitki koruma ürünü reçetesinin yetkili kişi tarafından düzenlenip düzenlenmediği, ç) Bakanlıkça yasaklanan veya kısıtlama getirilen bitki koruma ürünlerinin reçeteye yazılıp yazılmadığı, göz önünde bulundurulur. (7)İl müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar yaptıkları denetimlerle ilgili Ek-4’te yer alan formdaki bilgileri Genel Müdürlükçe oluşturulan web tabanlı programa birer aylık süreler halinde kayıt yaparlar. YaptırımlarMADDE 18 –(1) İl müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar tarafından yapılan bayi denetimlerinde, bayinin aldığı bitki koruma ürünü miktarı, reçete ile yaptığı satış ve eldeki stok incelenir. İlgili mevzuata aykırı hususların tespiti halinde 10/3/2011 tarihli ve 27870 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünlerinin Toptan ve Perakende Satılması ile Depolanması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yaptırım uygulanır. (2) 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen ve reçeteli satılması zorunlu olan ruhsatlı bitki koruma ürünlerini reçetesiz olarak satanlar ve alanlar ile reçete ile ilgili olarak gerekli kayıtları tutmayan reçete yazma yetkisine sahip kişiler, zirai ilaç bayileri ve üreticilere 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinde belirtilen idari para cezası verilir. (3) Bakanlıkça kullanımı yasaklanan bitki koruma ürünlerini reçeteye yazan reçete yazma yetkisine sahip kişilere 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (i) bendinde belirtilen idari para cezası verilir. (4) Yaptıkları denetimlerde kasti hata yaptığı ve gerçeğe aykırı rapor düzenlediği tespit edilen il müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanların yetkileri geri alınır. Reçete yazma yetkisinin iptaliMADDE 19 – (Değişik: RG-30/5/2012-28308) (1) Reçete ile ilgili yapılan denetlemelerde; a) 14 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen hükümlere aykırı olarak reçete düzenlediği, b) Bitki ve zararlı organizma dikkate alınmadan mücadele dönemi dışında tavsiye içeren reçete düzenlediği, c) Bakanlıkça yasaklanan veya kısıtlama getirilen bitki koruma ürünlerini reçeteye yazdığı, ç) Aktif madde ismi, formülasyon şekli, doz ve son ilaçlama ile hasat arası süreyi içermeyen reçete düzenlediği, d) Bir zararlı organizma için reçeteye üçten fazla aktif madde yazdığı, tespit edilen reçete yazma yetkisine sahip kişiler bir defa uyarılır, aynı durumun tekrarının tespiti halinde reçete yazma yetkisi iptal edilir. (2) Reçete yazacak kişilerin sorumluluklarını belirleyen 14 üncü maddenin üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı ve yedinci fıkralarında belirtilen sorumlulukları yerine getirmeyen ve bu konuda iki defa uyarılan reçete yazma yetkisine sahip kişilerin aynı fıkralarda belirtilen sorumlulukları yerine getirmediğinin üçüncü defa tespiti halinde ayrıca bir uyarıya gerek kalmaksızın belgeleri iptal edilir. (3) Birinci ve ikinci fıkralara göre reçete yazma yetkisi iptal edilen kişilere yeniden Reçete Yazma Yetki Belgesi düzenlenmez. (4) Kendi isteği ile yetki belgesi iptal edilen kişilerin yeniden Reçete Yazma Yetki Belgesi talebinde bulunması durumunda herhangi bir şart aranmaksızın Reçete Yazma Yetki Belgesi yeniden düzenlenir. SEKİZİNCİBÖLÜMGeçici ve Son HükümlerYürürlükten kaldırılan yönetmelikMADDE 20 –(1) 12/6/2009 tarihli ve 27256 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünlerinin Reçeteli Satış Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır. Reçete yazma yetkisi olanlarGEÇİCİMADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin yayımından önce Bitki Koruma Ürünlerinin Reçeteli Satış Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik kapsamında Bakanlıktan bitki koruma ürünleri reçete yazma yetki belgesi almış olan ziraat mühendislerinin yetkileri devam eder. Kooperatif ve birliklerde istihdam edilen ziraat mühendislerinin durumuGEÇİCİMADDE 2 –(1) Tarımsal amaçlı kooperatifler ve üst birlikleri ile üretici birlikleri ve Ziraat Odalarında istihdam edilen bayilik izin belgesine sahip ziraat mühendislerine, bu kooperatif ve birlikler ile Ziraat Odalarının kendi ortak veya üyelerine münhasır olmak üzere verilen reçete yazma yetkisi 12/6/2011 tarihine kadar devam eder. YürürlükMADDE 21 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMADDE 22 – (Değişik: RG-30/5/2012-28308) (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür. Yönetmelik eklerini görmek için tıklayınız
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
21/4/2011
27912
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Resmi Gazete Tarihi: 08.10.1996 Resmi Gazete Sayısı: 22781
ÖZEL KREŞ VE GÜNDÜZ BAKIMEVLERİ İLE ÖZEL ÇOCUK KULÜPLERİ KURULUŞ VE İŞLEYİŞ ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİBÖLÜM
Genel Hükümler
Amaç
Madde 1– Bu Yönetmeliğin amacı, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişilerine ait Özel Kreş ve Gündüz Bakımevleri ile Özel Çocuk Kulüplerinin; kuruluş ve işleyişlerine ilişkin esasları, izin, açılış, çalışma, personel şartları, ücret tarifeleri, denetim ve faaliyetlerini durdurma işlem ve usullerini belirlemek, çağdaş anlayışa uygun düzeyde hizmet vermelerini sağlamaktır.
Kapsam
Madde 2- Bu Yönetmelik kamu kurum ve kuruluşları dışında gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerine ait Kreş ve Gündüz Bakımevleri ile Çocuk Kulüplerini kapsar.
Dayanak
Madde 3- Bu Yönetmelik 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (g) bendi ile 34 ve 35 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4– Bu Yönetmelikte geçen,
a) Genel Müdürlük: Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünü,
b) İl Müdürlüğü: İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünü,
c) (Değişik:R.G.-12/11/2008-27052)Kuruluş: Gerçek kişilere veya özel hukuk tüzel kişilerine ait, 2828 SayılıKanunun 3 üncü maddesinin (f) bendinin 3 numaralı alt bendindeki tanıma uygun olarak fonksiyonunu yerine getiren, 0-6 yaş grubu çocukların gelişim, bakım, korunma ve beslenmelerini sağlayan Kreş ve Gündüz Bakımevlerini, 7-14 yaş grubu çocukların boş zamanlarını uygun program düzenleyerek değerlendiren ve bu suretle bakım ve korunmalarını sağlayan Çocuk Kulüplerini,
d) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kurucu: Özel Kreş ve Gündüz Bakımevi ve Özel Çocuk Kulübü veya her ikisini bir arada açmak isteyen gerçek kişi veya tüzel kişiyi,
ifade eder.
İKİNCİBÖLÜM
KuruluşAçma İşlemleri
Başvuru ve İstenecek Belgeler
Madde 5-(Değişik:R.G.-12/11/2008-27052)
Kuruluşaçmak isteyen kişiler kuruluş binasının adresini belirten bir dilekçe ile İl Müdürlüğüne başvururlar. Yetki Belgesi verilmeden önce kuruluşun açılmasıdüşünülen binaya ait Yapı Kullanım İzin Belgesi/İskan Raporu kurucu tarafındanİl Müdürlüğüne teslim edilir. Kuruluş binası meslek elemanları tarafından (Ek ibare:RG-6/7/2011-27986) 8/A maddesine uygunluk açısından yerinde incelenerek binanın uygun şartları taşıyıp taşımadığına karar verilir. Binanın uygun görülmesi halinde kurucudan aşağıdaki belgeler istenir;
a) T.C. Kimlik Numarasının beyanı,
b) Adli sicil kaydının bulunmadığına ilişkin yazılı beyan,
c) (Değişik:RG-6/7/2011-27986)Bulaşıcı hastalığı bulunmadığı ve görevini yürütmesine engel bir durumun olmadığını belirten sağlık raporu,
ç) (Değişik:RG-6/7/2011-27986)Özel hukuk tüzel kişileri için, özel kreş ve gündüz bakımevi ve çocuk kulübü açılacağına dair ticaret sicil gazetesinde yayımlanmış veya noterlikçe onaylanmış, tüzük, vakıf senedi veya ana sözleşme ile kurucu temsilcilerine yetki verildiğine dair yönetim kurulu kararı
Kurucularda aranacak şartlar (1)
Madde 6- (Değişik fıkra:R.G-12/11/2008-27052) Kuruluşaçacak veya açılmış bir kuruluşu devir alacak olan kişilerde aşağıdaki şartlar aranır.
a) Türkiye Cumhuriyeti uyruklu olmak,
b) Medeni hakları kullanmak ehliyetine sahip olmak,
c) (Değişik:RG-31/7/2009-27305) 29/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak.
Özel Hukuk Tüzel Kişileri açacağı veya devir alacağı kuruluşlar için bir temsilci gösterir. Tüzel kişilerin kuruluşbinası ile ilgili hazırlayacağı belgelerin yanısıra temsilcisinden de yukarıda belirtilen gerçek kişiler için geçerli şartlar aranır.
Kurucu yetki belgesi
Madde 7-(Başlığı ile birlikte değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluş açmak isteyen kişinin ve tüzel kişilik temsilcisinin 5 inci maddede belirtilen belgeleri eksiksiz sunması ve 6 ncı maddede belirtilen şartlara sahip olması halinde, İl Müdürlüğünce Ek-1’deki Kurucu Yetki Belgesi verilir. Bu belge, kişinin kuruluş açabilmek için gereklişartlara sahip olduğunu belgeler. Bu belgeye dayanarak kuruluş işletmeye açılamaz ancak, tefriş ve donanım çalışmalarına başlanabilir.
Açılış İzni İçin Gerekli Belgeler
Madde 8-(Değişik:R.G.-12/11/2008-27052)
Kuruluşaçacak veya açılmış bir kuruluşu devir alacak olan şahıslardan aşağıda belirtilen belgeler ikişer nüsha olarak istenir.
a) Sorumlu Müdür ve Grup Sorumlularının Türk vatandaşı olması halinde, T.C. Kimlik Numarası ile birlikte istenecek belgeler;
1) (Değişik:RG-6/7/2011-27986)Öğrenim durumunu gösterir belgenin aslı veya aslının İl Müdürlüğünce görülmesi kaydıyla fotokopisi,
2) Adli sicil kaydının bulunmadığına ilişkin yazılı beyan,
3) Bulaşıcı hastalığı olmadığına ilişkin sağlık raporu,
4) (Ek:RG-6/7/2011-27986)İş sözleşmesi,
b) Sorumlu Müdür ve Grup Sorumlusunun yabancı uyruklu olması halinde istenecek belgeler;
1) Pasaport Örneği,
2) Çalışmaİzin Belgesi,
3) (Değişik:RG-6/7/2011-27986)Bulaşıcı hastalığı bulunmadığı ve görevini yürütmesine engel bir durumun olmadığını belirten sağlık raporu,
4) Yurt dışından alınan diplomaların Yükseköğretim Kurulunca denkliğinin tanındığına dair belgenin bir örneği,
5) Görev alacağı kuruluşun benzeri kuruluşlarda en az iki yıl sorumlu müdür veya grup sorumlusu olarak çalışmış olduğuna dair belgenin ve Türkçe tercümesinin noter onaylı örneği,
6) Milli Eğitim Bakanlığına bağlı kurumların Yabancılar İçin Türkçe Programına katılarak alınan belgenin bir örneği, bu belgenin olmaması halinde il/ilçe milli eğitim müdürlüklerince oluşturulacak komisyon tarafından, çocuklarla iletişim kurabilecek düzeyde Türkçe bildiğinin tespitine ilişkin olarak verilecek belgenin bir örneği,
7) Alanında daha önce görev yaptıysa idari ve adli ceza almadığını gösterir belgenin, ilk defa görev alacakların ise adli ceza almadığını gösterir belgenin ve Türkçe tercümesinin noter onaylı örneği,
8) Bulaşıcı hastalığı olmadığına ilişkin sağlık raporu
c) Kuruluşun açılacağı bina ile ilgili olarak istenecek belgeler;
1) (Değişik:RG-6/7/2011-27986)Binanın genel yapısını, bölüm ve odaların büyüklüğünü, kapasite hesaplamasını ve binanın bütün bölümlerini gösterir Bayındırlık ve İskan İl Müdürlüğünden alınacak tasdikli plan ile uygunluğunu gösteren rapor,
2) (Değişik:RG-4/4/2012-28254)Mülk sahibi ise mülk sahibi olunduğuna ilişkin yazılı beyan veya kiracı ise kiracı olunduğuna ilişkin yazılı beyan,
3) Kuruluşun, bir apartman katında veya toplu konut alanlarındaki müstakil bir binada hizmete açılması halinde yönetim planında belirtilen yetkiye dayanılarak apartman veya toplu konut yöneticilerinden alınacak izin belgesi,
5) Binanın trafik emniyetine ve genel ahlak kurallarına uygun bir yerleşim alanında olduğuna dair il/ilçe emniyet müdürlüğünden alınacak rapor,
6) (Mülga:RG-6/7/2011-27986)
ç) Özel Kreş ve Gündüz Bakımevleri ve Özel Çocuk Kulüpleri Yönetmeliğinde belirlenen esaslar çerçevesinde (Değişik ibare:RG-6/7/2011-27986) EK-2 forma göre hazırlanacak Kuruluş İç Hizmet Yönergesi.
(Ek fıkra:RG-6/7/2011-27986) Kurucunun bina ile ilgili belgeleri teslim etmesinden sonra, belgelerin uygun olup olmadığı İl Müdürlüğünce incelenir. Belgelerin uygun olduğunun tespit edilmesi halinde, kurucudan kuruluşun tefrişinin yapılması istenir. Tefriş yapıldıktan sonra İl Müdürlüğü meslek elemanlarınca yerinde inceleme yapılır ve inceleme sonucunda binanın fiziki şartları ile bulunması gereken araç ve gereçlerin kuruluşa uygunluğunu gösterir inceleme raporu düzenlenir.
Kuruluş binası ve yeri
MADDE 8/A –(Ek:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluş olarak kullanılacak binanın ve yerinin seçimi aşağıdaki hususlara uygun olarak yapılır.
a) Kuruluş çocuklar için tehlike yaratmayacak ve ulaşıma elverişli bir yerde kurulur. Binanın bulunduğu yer, çocukların geliş ve gidişlerinde trafik yönünden uygun ve emniyetli olmalıdır.
b) Kuruluşun kapasitesine uygun yeterli büyüklükte bahçesi bulunur. Bahçenin alanı her çocuk için en az 1,5 m2 alan düşecek şekilde olmalıdır. Bahçe alanı hesaplamasında 0-2 yaş grubu çocuk sayısı dikkate alınmaz. Binaların teras katları bahçe olarak kullanılamaz. 0-2 yaş grubuna hizmet verecek bir kuruluş, bahçesi olma şartı aranmaksızın çok katlı bir binanın herhangi bir bölümünde uygunluğu saptandığı takdirde hizmete açılabilir.
c) Kuruluş müstakil veya çok katlı bir binada zemin katta veya zeminle bağlantılı üst katlarda açılabilir.
ç) Kuruluşun çok katlı bir binada hizmete açılmasıhalinde, söz konusu binada veya bitişiğinde çocuklar için tehlike yaratabilecek fırın veya patlayıcı ve yanıcı madde satan veya depolayan bir işletmenin bulunmaması gerekir. Kuruluş binası çevresinde patlayıcı ve yanıcı madde satan veya depolayan kuruluşlar bulunması hâlinde, 27/11/2007 tarihli ve 2007/12937 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun mesafelerin korunması ve tedbirlerin alınması sağlanır. Yönetmelikte belirtilen mesafelerin korunup korunmadığına dair rapor, çalışma ruhsatı vermeye yetkili birimlerden alınır.
d) Özel kreş ve gündüz bakımevi ile özel çocuk kulübünün aynı binada veya aynı bahçe içerisinde bir arada bulunması halinde, her kuruluşun bağımsız bölüm ve dairelerden oluşması, giriş ve çıkışkapılarının ayrı olması şartı aranır.
e) Kuruluşlarda herhangi bir tehlike anında çocukların binadan kolaylıkla ayrılabilmelerine yönelik çıkış kapısı, tahliye sistemi veya yangın merdiveni bulunur.
f) Kuruluş ile meyhane, kahvehane, kıraathane, bar, elektronik oyun merkezleri gibi umuma açık yerler, alkollü içki satılan yerler ile genel ahlak kurallarına uygun olmayan mekânların varsa bahçe kapıları,yoksa bina kapıları arasında en az 100 metre mesafe bulunması zorunludur. Binaların birden fazla kapısı varsa en yakın kapı esas alınır.”
Personel belgeleri
MADDE 8/B –(Ek:RG-6/7/2011-27986)
Kurucu, sorumlu müdür ve grup sorumlusu dışındaki diğer personelden T.C. Kimlik Numarası ile birlikte aşağıdaki belgeler istenir;
a) Öğrenim durumunu gösterir belge,
b) Adli sicil kaydının bulunmadığına ilişkin yazılıbeyan,
c) Bulaşıcı hastalığı bulunmadığı ve görevini yürütmesine engel bir durumun olmadığını belirten sağlık raporu,
ç) İş Sözleşmesi.
Açılış İzni İçinİşlemler
Madde 9– Bir kuruluşun açılıp faaliyete geçebilmesi, aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde olur;
a) Kuruluş açma yetki belgesi alındıktan sonra üç ay içinde 8 inci maddede belirtilen Kuruluş Açma İzin Belgesi için gerekli belgeler hazırlanarak ikişer adet dosya halinde, incelenmek üzere kurucu tarafından İl Müdürlüğüne teslim edilir. Bu süre içinde kuruluşa çocuk kabulü yapılmaz. Üç ay içinde dosyalarını tamamlayamayan kurucuların kuruluşaçma yetki belgeleri iptal edilir.
b) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) İki dosya olarak düzenlenen tüm belgelerin belirlenen esaslara uygun olması halinde, kuruluşun hizmete açılabilmesi, İl Müdürlüğünün teklifi ve Valiliğin Onayı ile gerçekleşir. Tüm belgeleri tasdik edilen dosyalardan biri İl Müdürlüğünde kalır, diğeri ise Ek-3’teki Açılış İzin Belgesi düzenledikten ve imzaladıktan sonra kurucuya imza karşılığında verilir.
c) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Açılış İzin Belgesi verilen, devir ve nakil edilen her kuruluşun işveren ve işyerinin ismi ve yaptığı işin çeşidi, bir ay içinde İl Müdürlüğünce o yerin bağlı bulunduğu ilin Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü’ne ve Defterdarlığa/Vergi Dairesi’ne bildirilir.
Kuruluşa Çocuk Kabulü
Madde 10– Valilikten açılış onayı alınıp, açılış izin belgesi düzenlenen kuruluşa çocuk kabulü yapılır ve kuruluş hizmete geçer.
Personel Çalışma İzni
Madde 11- Personel çalışma izni aşağıdaki esaslar çerçevesinde verilir;
a) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Açılışizin belgesi verilen kuruluşun kurucusu veya sorumlu müdürü, açılış izin belgesini aldığı tarihten itibaren en geç bir ay içinde, kuruluşta istihdam edilecek personel için 8/B maddesinde belirtilen belgeleri ikişer nüsha halinde düzenleyerek İl Müdürlüğüne teslim eder.
b) İl Müdürlüğünce, personelin belgeleri 12 nci madde de belirtilen şartlara uygunluğu açısından değerlendirilir ve tasdik edilir.
c) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Personelin kuruluşta çalışabilmesi İl Müdürlüğünün onayı ile gerçekleşir. Personelin belgeleri ve çalışma onayının birinci nüshası İl Müdürlüğünde, ikinci nüshasıise kuruluşta muhafaza edilir. İl Müdürlüğünce tasdik edilmeyen personel kuruluşta çalışamaz.
d) Aynı işlem yeni alınacak personel için de yerine getirilir.
e) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Sorumlu müdürün çeşitli nedenlerle izine ayrılması halinde, yerine kuruluşta bulunan, bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinin (A) veya (B) bentlerindeki özelliklere sahip en kıdemli mesleki personel vekil bırakılır. Sorumlu müdür izine ayrılmadan önce kullanılacak izin süresi ve sorumlu müdürlüğe vekâlet edecek mesleki personel il müdürlüğüne bildirilir.
f) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Personelin görevden ayrılması veya görevine son verilmesi halinde, durum en geç 5 iş günü içinde İl Müdürlüğüne bildirilir. İl Müdürlüğünce görevinden ayrılan veya görevine son verilen personelin çalışma onayı iptal edilir. İl Müdürlüğünce kuruluşa verilen en fazla bir aylık süre içinde yeni personelin kuruluşa başlatılması sağlanır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Kuruluş Personelinin Nitelik ve Sorumlulukları ile Çocukların Gruplandırılması
Kuruluş Personelinin Nitelik ve Sorumlulukları
Madde 12- (Değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluş personelinin nitelik ve sorumlulukları ile personelde aranacak şartlar aşağıda düzenlenmiştir.
A) Sorumlu Müdür: Kuruluşun amacına uygun olarak işleyişi ile ilgili idari konularda her türlü işlemden, kuruluştaki çocukların eğitim, bakım ve beslenmelerinin sağlık kurallarına uygun, sevgi ve ilgiye dayalı bir ortamda sağlanmasından, çocukların fiziksel, zihinsel, duygusal ve sosyal gelişimlerine yardımcı olunmasından, onlara temel değer ve alışkanlıkların kazandırılmasından, birinci derecede sorumlu olan sorumlu müdürün taşıması gereken nitelikler şunlardır:
a) Kreş ve gündüz bakımevlerinde;
1) Sosyal Hizmet, Psikoloji, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi, Okul Öncesi Eğitimi, Anaokulu Öğretmenliği, Rehber Öğretmen/Psikolojik Danışman yetiştiren alanlardan birinde 4 yıllık yüksek öğrenim yapmış olmak,
2) Sosyal Hizmet, Çocuk Gelişimi, Anaokulu Öğretmenliği önlisans mezunu olup, en az iki yıl resmi/özel okul öncesi eğitim kuruluşlarında görev yapmış olmak,
3) Resmi/özel okul öncesi, ilk ve ortaöğretim kurumlarında müdür olarak en az iki yıl görev yapmış olmak.
b) Çocuk Kulüplerinde;
1) Sosyal Hizmet, Psikoloji, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi, Okul Öncesi Eğitimi, Anaokulu Öğretmenliği, Rehber Öğretmen/Psikolojik Danışman yetiştiren alanlardan birinde 4 yıllık yüksek öğrenim yapmış olmak,
2) Sınıf Öğretmeni unvanına sahip olmak,
3) Sosyal Hizmet, Çocuk Gelişimi, Anaokulu Öğretmenliği önlisans mezunu olup, en az iki yıl resmi/özel okul öncesi eğitim kuruluşlarında görev yapmış olmak,
4) Resmi/özel okul öncesi, ilk ve ortaöğretim kurumlarında müdür olarak en az iki yıl görev yapmış olmak.
c) Kreş ve Gündüz Bakımevleri ile Çocuk Kulüplerinin bir arada açılması halinde;
1) Sosyal Hizmet, Psikoloji, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi, Okul Öncesi Eğitimi, Anaokulu Öğretmenliği, Rehber Öğretmen/Psikolojik Danışman yetiştiren alanlardan birinde 4 yıllık yüksek öğrenim yapmış olmak,
2) Sınıf Öğretmeni unvanına sahip olmak,
3) Sosyal Hizmet, Çocuk Gelişimi, Anaokulu Öğretmenliği önlisans mezunu olup, en az iki yıl resmi/özel okul öncesi eğitim kuruluşlarında görev yapmış olmak,
4) Resmi/özel okul öncesi, ilk ve ortaöğretim kurumlarında müdür olarak en az iki yıl görev yapmış olmak.
ç) Yukarıdaki şartlara sahip bulunan kurucular aynızamanda kuruluşun sorumlu müdürü de olabilirler.
d) Bir kişi, birden fazla kuruluşun sorumlu müdürü olamaz, grup sorumlusu olarak görev yapamaz ve çalışma saatleri içinde başka bir işte çalışamaz.
B) Grup Sorumlusu: Grubundaki çocukların fiziksel, zihinsel, duygusal, sosyal gelişimlerini sağlamak, onlara temel değer ve alışkanlıkları kazandırmak üzere gerekli faaliyetleri bir program dahilinde uygulamak, eğitim, bakım ve temizliklerinin sağlık kurallarına uygun, sevgi ve ilgiye dayalı bir ortamda yerine getirilmesine yardımcı olmakla yükümlü olan Grup Sorumlusunun taşıması gereken nitelikler şunlardır:
a) Kreş ve Gündüz Bakımevlerinde;
1) Yüksek öğrenim kurumlarının Sosyal Hizmet, Psikoloji, Çocuk Gelişimi, Okul Öncesi Eğitimi, Anaokulu Öğretmenliği, Rehber Öğretmen/Psikolojik Danışman yetiştiren alanlarında lisans veya önlisans mezunu olmak,
2) Bu bölüm mezunlarının bulunamaması durumunda, kız meslek liselerinin çocuk gelişimi ve eğitimi bölümü mezunu olmak,
3) 0-2 yaş grubundaki çocuklar için hemşire unvanına sahip kişiler de görevlendirilebilir.
b) Çocuk Kulüplerinde;
1) Yüksek öğrenim kurumlarının Sosyal Hizmet, Psikoloji, Çocuk Gelişimi, Rehber Öğretmen/Psikolojik Danışman yetiştiren alanlarında lisans veya önlisans mezunu olmak,
2) Sınıf Öğretmeni unvanına sahip olmak,
3) Yüksek Öğrenim Kurumlarının Fizik, Kimya, Fen Bilgisi, Biyoloji, Matematik, Türk Dili ve Edebiyatı, Tarih ve Coğrafya, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği bölümlerinden mezun olmak.
C) Çocuk bakıcılarında tercihen lise mezunu olmak, çocuk gelişimi ve eğitimi/çocuk bakımı konusunda sertifika sahibi olmak şartıaranır.
Ç) Ayrıca kuruluşta iş hacmine göre büro, yemek, temizlik ve diğer hizmetler için yeterli sayıda personel istihdam edilir. Bu personel için en az ilkokul/ilköğretim diploması veya okuryazarlık belgesi almış olma şartı aranır.
D) Kuruluşlar kendi çalışma saat ve düzenleri açısından gerekli gördükleri takdirde, yönetim ve grup sorumluluğu dışında; kendi branş dallarında istihdam edilmek üzere Sosyal Hizmetler, Psikoloji, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi, Özel Eğitim Öğretmeni, Doktor, Diyetisyen, Hemşire, Müzik, Resim, Bilgisayar, Yabancı Dil ve benzeri bölüm mezunu elemanları da görevlendirebilirler. Söz konusu şahısların branşları ve görevlendirilmeşekillerinin İl Müdürlüklerine bildirilmesi zorunludur.
E) Kuruluşlarda görev alacak personel evrakının onaya sunulduğu tarihte, sorumlu müdür hariç tüm personelde kadınlarda 55, erkeklerde 60 yaşından gün almamış olma şartı aranır.
Personel eğitimi
MADDE 12/A –(Ek:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluş istihdam ettiği personele göreve başladığıtarihten itibaren ilk üç ay içinde bir kez ve göreve başladıktan sonra da yılda en az bir kez olmak üzere her defasında en az onar saatlik hizmet içi eğitim verir.
Gruplandırma
Madde 13- Gruplandırma çocukların yaşları esas alınmak üzere genel gelişimlerine göre ve aşağıdaki esaslar çerçevesinde oluşturulur.
a) 0-24 aylık bebekler ve yeni yürüme çağındaki çocuklar,
b) 25-48 aylık çocuklar,
c) 49-72 aylık çocuklar,
d) (Değişik:R.G.-12/11/2008-27052)7-11 yaşındaki çocuklar,
e) (Ek:R.G.-12/11/2008-27052)12-14 yaşındaki çocuklar.
Gruplardaki Çocuk ve Personel Sayısı
Madde 14- Gruplardaki çocuk ve personel sayısı aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde düzenlenir;
a) 0-2 yaş grubunda en çok 10 çocuk bir grup oluşturur.
Her grup için bir grup sorumlusu ve en az bir çocuk bakıcısı görevlendirilir.
b) 2-6 yaş grubunda ise en çok 20 çocuk bir grup oluşturur. Her grup için en az bir grup sorumlusu ve bir çocuk bakıcısı görevlendirilir.
c) Özel Çocuk Kulüplerinde, sabahçı ve öğlenci çocuklara yönelik iki bölümde hizmet verilir. Gruplar en fazla 20 çocuktan oluşur. Öğretim dönemlerinde sabah ve öğleden sonra gelen çocukların toplamıbir grup için belirlenen miktarı geçemez. Her grup için bir grup sorumlusu görevlendirilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Kuruluşunİskan Durumu
Madde 15– (Mülga:RG-6/7/2011-27986)
Emniyet ve Trafik Güvenliği
Madde 16-(Mülga:RG-6/7/2011-27986)
Yangından Korunma ve Isıtma
Madde 17-(Mülga:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluş binasında aranacak özellikler (Başlığı ile değişik:RG-6/7/2011-27986)
Madde 18-(Değişik cümle:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşbinasında olması gereken özellikler şunlardır:
a) Kuruluşta, bir idare odası veya bölümü oluşturulmalıdır.
b) Oyun, yatak ve çalışma odaları bolışık almalıdır.
c) Çocukların bulunduğu oda ve salonlarda, taban çocukların sağlığına zarar vermeyecek, kolaylıkla silinip temizlenebilen bir madde ile döşenmelidir.
d) Çocukların bulunduğu oda ve salonların duvarları kolaylıkla silinip temizlenebilen bir madde ile boyanmalıveya kaplanmalıdır.
e) Çocuk Kulübünde, çalışma bölümlerinin bütünü, bir dershane izlenimi yaratmayacak biçimde tefriş edilmelidir.
f) Grup odaları çocukların yaşgruplarına uygun eşyalar ve psiko-sosyal gelişimlerine yardımcı eğitim araç ve gereçleri ile donatılmalıdır.
g) Gruplarda çeşitli etkinliklerin yapılabileceği, evcilik, blok, masa oyunları, fen ve tabiat, müzik köşeleri oluşturulmalıdır.
h) Günlük faaliyetlerin sergilenebileceği bir faaliyet panosu ve malzeme dolapları bulunmalıdır.
ı) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kuruluştaki tüm merdivenlerde çocukların güvenliğini sağlayabilecek nitelikte emniyet korkulukları bulunur. Merdiven ve balkon aralarından çocukların düşmelerini engellemek için koruyucu düzenlemeler getirilir.
i) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kuruluştaısıtma kaloriferle yapılır. Ancak, bölgesel farklılıklar göz önüne alınarakısıtma, çocuklarda risk oluşturmayacak şekilde klima veya benzeri sistem ile yapılabilir. Isıtmanın elektrikli araçlarla yapılması hâlinde, il elektrik idaresinden elektrik tesisatının uygunluğuna dair belge alınır. Kalorifer ve diğer ısınma araçları çocuklar için tehlike oluşturmayacak şekilde korunaklıhale getirilir.
j) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Çocuk karyolaları en az bir kişinin rahatlıkla geçebileceği aralıkla düzenlenir ve emniyet altına alınır. Kuruluşta ranza kullanılmaz. Zeminin ahşap olması ve yalıtımın iyi yapılması halinde 25-30 cm yüksekliğinde yaylı yer yatağı, 0-2 yaş grubunda ise sabit karyola kullanılır. Sabit bebek karyolalarında bebeklerin düşmesini engelleyici kenar koruyucuları bulunur.
k) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşta, her 10 çocuğa bir tuvalet ve lavabo bulunur ve bunlar çocukların rahatlıkla kullanabilecekleri büyüklük ve yükseklikte olur. Lavaboların güvenliği sağlanır ve düşmeyecek şekilde iyice sabitlenir. 2 yaşına kadar olan çocuklar için adaptör kullanılır ancak, portatif tuvalet kullanılmaz. Çocuk kulüpleri için, yaş grubuna uygun olarak tuvaletler bölmelere ayrılır veya kız ve erkek çocuklar için ayrı tuvaletler kullanılır.
l) Kuruluşun yeterli büyüklükte bir mutfağı olmalı, çocukların yiyeceklerinin saklanması, hazırlanması,dağıtımı, malzemelerin temizlenmesi için uygun yerler ile gerekli araç ve gereçler bulunmalıdır. Mutfakta kullanılacak olan tencere, tabak, bardak gibi gereçlerin çelik, porselen veya cam türü malzemelerden oluşması şarttır.
m) Binanın tümünün havalandırılmasıiçin gerekli önlemler alınmalı ve mutfakta aspiratör bulunmalıdır.
n) 0-2 yaş grubu çocuklar için ayrı bir emekleme bölümü bulunmalıdır. Bölüm temiz, düzenli ve çocukların güvenliğini sağlayacak nitelikte olmalıdır.
o) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) 0-2 yaş grubu için ayrı bir alt değiştirme bölümü bulunur. Bu bölümde kirli, temiz bez ve çamaşırlar için ayrı dolaplar bulundurulur.
ö) Her çocuğun özel eşyalarının konulacağı dolaplar olmalıdır.
p) Kuruluşta, yeterli sayıda ayakkabılık ve portmanto olmalıdır.
r) Kuruluşta, bir sağlık bölümü olmalı, gerekli ilaç ve ilk yardım malzemelerini içeren bir ecza dolabıbulunmalıdır.
s) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşun bahçesinde çocukların dinlenme ve oyunları için gerekli araç ve gereçler bulunur. Bahçenin zemininin yumuşak malzemeden olması sağlanır, yeterli toprak ve çim alanın bulundurulmasına özen gösterilir. Bahçede çocukların mevsimlerin ve bitkilerin değişimlerini izleyebileceği uygulama bahçeleri de oluşturulabilir. Bahçe oyuncakları yerine iyice sabitlenerek korunaklı hale getirilir. Bahçe oyuncaklarının kırık, sivri uçlu, keskin, paslı kenarlarıbulunmaz.
ş) Kuruluşun her türlü tesisatı genel hijyen kurallarını bozmayacak şekilde temiz ve düzenli olmalıdır.
t) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Kuruluştaki tüm dolaplar, dolap kapakları, çekmeceler, mobilyalar, raflar, panolar, ayakkabılık, portmanto, çocukların özel eşyalarını koyacağı dolaplar ve diğer eşyalar çocukların üzerine düşmeyecek şekilde duvara iyice sabitlenir ve güvenliği sağlanır.
u) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Çocukların yaralanmasını önlemek için mobilyalarda kenar koruyucuları bulunur.
ü) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Kuruluştaki tüm pencereler ve balkon kapıları çocukların düşmelerini engelleyecek şekilde korunaklı hale getirilir ve güvenlik kilitleri bulunur.
v) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Elektrik düğme, prizleri, kabloları çocuklar için tehlike oluşturmaması bakımından gerekli önlemler alınarak güvenli hale getirilir, prizlerde koruma kapağı bulunur.
y) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşta, yangından korunmak için yeterli sayıda yangın söndürme cihazı ve malzemesi ile sesli veışıklı uyarı sistemi, duman ve gaz detektörü bulunur.
z) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Servis aracının iç düzenini sağlamak, çocukların servise inme ve binmeleri sırasında yardımcıolmak üzere serviste bir personel bulunur.
Çocuk kulüpleri
MADDE 18/A –(Ek:RG-6/7/2011-27986)
Çocuk kulüplerinde çocukların derslerini çalışmalarına, ödevlerini yapmalarına yardımcı olunur, ilgi ve yetenekleri doğrultusunda sosyal, kültürel ve sportif etkinlikler düzenlenir. Bu doğrultuda grup sorumlularınca düzenlenen etkinlikler EK-4’teki belge ile kayıt altına alınır ve denetimde gösterilmek üzere saklanır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Kuruluşun İşleyişine ilişkin Esaslar
Kapasite tespiti
Madde 19- Kuruluşların kapasite tespiti aşağıdaki şekilde yapılır:
a) Özel Kreş ve Gündüz Bakımevlerinde;
1- Sabit karyola kullanılması durumunda; kapasite çocuklar için ayrılan uyku odalarının büyüklüğüne göre hesaplanır. Uyku odalarında her bir çocuğa en az 2 m² alan ve 6 m³ hava düşecek şekilde hesaplama yapılarak, kuruluşun toplam kapasitesi bulunur. Ancak kuruluşta uyku odalarına denk, yaklaşık büyüklükte oyun odalarının bulunması gerekmektedir. Oyun odaları kapasiteye dahil edilemez.
2- Portatif karyola kullanılmasıdurumunda; kapasite, uyku ve oyun için gösterilen bölümlerin büyüklüğüne göre hesaplanır. Portatif karyolaların kurulması, kaldırılması ve depolanmasıçocukların temel gereksinimlerini engellemeyecek, gelişim ve sağlıklarına zarar vermeyecek şekilde olmalıdır.
3- 0-2 yaş grubu için portatif karyola kullanılmaz.
b) Özel Çocuk Kulüplerinde;
1- Kapasite, çocuklar için ayrılan çalışma ve oyun odalarının büyüklüğüne göre tespit edilir. Bu bölümlerde her bir çocuğa 2 m² alan 6 m³ hava düşecek şekilde hesaplama yapılır ve toplam kapasite bulunur.
Ayrıca çocukların dinlenebileceği küçük bir dinlenme odası ayrılır.Bu bölüm kapasiteye dahil edilmez.
2- Kuruluşta, çocukların tam gün bulanabileceği sömestr ve yaz tatiline rastlayan dönemlerde, yukarıda belirtilen şekilde tespit edilen kapasitenin üzerinde çocuk kabulü yapılmaz.
Kuruluşa Çocuk Kabulü
Madde 20-(Değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluşa çocuk kabulünde, velinin dilekçesi, çocuğun Türkiye Cumhuriyeti Kimlik Numarası, sağlık raporu, yeteri kadar fotoğraf istenir. Bulaşıcı hastalığı, ağır ruhsal, zihinsel engeli olan çocuklar kuruluşa alınmaz. Ancak; ilgili kuruluşlardan alınmış raporda belirtilmek kaydıyla hafif zihinsel, görme, işitme, konuşma ve bedensel engelli olan çocuklar kuruluşa kabul edilir. Hafif zihinsel, görme, işitme, konuşma ve bedensel engelli olan çocukları kabul eden kuruluşlarda özel eğitim öğretmeni bulunur, çocukların ihtiyacına göre gerekli araç ve gereçler sağlanır. Gruplarda kaynaştırma eğitimi alacak çocuk sayısı birden fazla olamaz.
Kuruluşun Çalışma Gün ve Saatleri
Madde 21- Kuruluşlar mesai gün ve saatleri dahilinde hizmet verirler. (Değişik cümle:RG-6/7/2011-27986) Hafta içi mesai saatlerine ilave olarak gece saatleri, hafta sonu tatilleri, resmi tatiller, milli ve dini bayramlar ve diğer günlerde de faaliyetlerini sürdürmek isteyen kurucular, bir dilekçe ile İl Müdürlüklerine başvururlar. Kuruluşların söz konusu gün ve saatlerde hizmetlerine devam edebilmeleri, İl Müdürlüğünün kabul ve teklifi ile Valiliğin Onayına bağlıdır. Gerekli personel temin edildiği takdirde gece ve tatil günlerinde çalışacak kuruluşlarda sorumlu bir nöbetçi ve çocuk sayısına göre grup sorumlusu ve çocuk bakıcısı bulundurulur.
Kuruluşlarda yarım günlük ve saatlik bakım hizmeti de verilebilir. Yarım günlük ve saatlik bakım hizmeti İl Müdürlüğünün kabul ve teklifi ile Valiliğin Onayına bağlıdır.
Kuruluşun Tatil Edilmesi
Madde 22- Kuruluş, bulunduğu yörenin iklim koşulları ve tadilat nedeniyle en çok 2 ay tatil edilir. (Ek cümle:RG-6/7/2011-27986) Bu süre içinde velilerden ücret alınmaz.
Kuruluşun tatil edileceği, 1 ay önceden velilere ve İl Müdürlüğüne yazılı olarak bildirilir. Velilerin mağdur edilmemesi için uygun koşullar sağlanır. (Ek cümle:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşun tatil olduğu süre içinde çocukların kuruluşta olmadığı zamanlarda, yılda en az iki defa dezenfektanlarla kuruluşun genel temizliği yapılır.
Kuruluşun tatil edilebilmesi, kurucunun gerekçeli önerisinin İl Müdürlüğünün kabul ve teklifi ile Valiliğin Onayına bağlıdır.
Kuruluşun Geliri
Madde 23- Kuruluşun geliri, çocukların bakımı, beslenmesi ve eğitimi için velilerden alınacak ücretlerden ibarettir.
Ücret Tespiti
Madde 24- Ücretlere ilişkin uygulama aşağıda belirtilen esaslara uygun olarak yerine getirilir;
a) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Açılışizni almış olan kuruluşlarda velilerden alınacak aylık ücret miktarları her yıl Aralık ayında il düzeyinde kurulacak bir komisyonca tespit edilir. Komisyonda belirlenen ücretler Valiliğin onayı ile yürürlüğe girer. Yeni ücretler takip eden Ocak ayından itibaren uygulanır. Ücretler gerek görüldüğünde yıl içinde günün şartlarına bağlı olarak Komisyonca bir kere daha düzenlenir. Uygulanacak ücretler, kuruluşun velilerce görülebilecek bir yerine asılır.
b) Ücret tespit komisyonu, Valiliğin Başkanlığında veya görevlendireceği bir Vali Yardımcısı Başkanlığında İl Müdürü, Belediye, Defterdarlık, Ticaret Müdürlüğü temsilcileri ile il dahilindeki kurucuların kendi aralarında bir yıl için seçecekleri bir temsilciden kurulur.
c) Ücret tespiti, çevrenin sosyo-ekonomik şartları dikkate alınarak, kuruluşun personel, iaşe, kira,ısıtma ve diğer cari giderler ile amortismanlar hesaplanarak yapılır.
d) Ücret artış oranları, kanuni kira artış yüzdesi, gıda endekslerindeki artış yüzdesi, personel ücret artışları yüzdesi, elektrik-havagazı ve su artışları yüzdesi, resmi yakıt fiyatlarındaki artış yüzdesi hesaplanarak bunların çocuk başına maliyet artışlarına yansıyan ortalama miktarları bulunarak tespit edilir.
e) İl’de birden fazla Özel Kreş ve Gündüz Bakımevi ve Özel Çocuk Kulübü bulunduğu takdirde tesis, tefriş ve buna benzer farklar dikkate alınmak suretiyle taban ve tavan ücret miktarları tespit edilir.
f) Tespit edilen ücretlere beslenme, kırtasiye ve temizlik malzemelerine ait giderler dahildir.
g) Ücret tespit komisyonu tatil, gece, yarım gün ve saatlik bakım ücretlerini de ayrıca tespit eder.
h) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Belirlenen miktarın üzerinde ücret aldıkları tespit edilen kuruluşlar hakkında 28 inci madde hükümleri çerçevesinde işlem yapılır.
Ücret Tahsili
Madde 25– Tesbit edilen ücret kuruluşlarca ayın başında peşin olarak alınır. Kuruluşlar bir aylık ücretten fazla peşin ödeme için velileri zorlayamaz, bono, senet ve benzeri uzun süreli bağlantı isteğinde bulunamaz.
Ücret İadesi
Madde 26- Çocuğun herhangi bir nedenle kuruluştan ayrılmasıhalinde, ücret iade edilmez. Ancak kuruluş tarafından çocuğun çıkartılmasıhalinde bakiye ücret iade edilir.
Ücretsiz Bakım
Madde 27- İl Müdürlüğü kuruluşların kapasitelerine göre en az iki çocuk olmak üzere % 5 ücretsiz kontenjan kullanılır. Bu sayı, kuruluşun kapasite sayısı haricinde kullanılır.
İl Müdürlüğü bu ücretsiz kontenjanıaşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde ve (Değişik ibare:RG-26/9/2008-27009) Sosyal Çalışmacı tarafından düzenlenecek sosyal inceleme raporuna göre değerlendirir;
a) Ekonomik gücü yeterli olmayan ailelerin çocukları,
b) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Ekonomik gücü yeterli olmayan, anne ve babası ölü olup, bir yakını tarafından bakılan çocuklar,
c) (Mülga:RG-6/7/2011-27986)
d) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Ekonomik gücü yeterli olmayan tek ebeveyni ile yaşayan çocuklar,
e) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kadın Konukevlerinde bulunan kadınların çocukları,
f) Cezaevlerinde bulunan kadın mahkumların çocukları.
g) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunda korunma altında bulunan çocuklar,
h) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Şehit ve malûl gazi çocukları,
ı) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Ekonomik gücü yeterli olmayan engelli ebeveyni olan çocuklar.
İl Müdürlüklerince uygun görülmesi halinde kuruluşlara ücretsiz olarak yerleştirilir.
Ücretsiz olarak yerleştirilen çocuklarıbakmayı kabul etmeyen kuruluşlar hakkında 28 inci madde hükümleri uygulanır.
Teftiş ve Denetim
Madde 28- (Değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluşların teftiş ve denetimleri aşağıdaki esaslara göre yapılır:
a) Kuruluşlar İl Müdürlüklerince yılda en az bir kere denetlenir. Gerektiğinde Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü müfettiş ve yetkili elemanlarınca da denetlenir ve teftişe tabi tutulur. Teftiş ve denetim esnasında istendiği takdirde, kuruluş yetkilileri denetleyicilere her türlü belgeyi sunmak ve kolaylık göstermekle yükümlüdür.
b) Kuruluş aşağıda belirtilen durumlarda uyarılır;
1) Denetim ve teftiş sonucu tespit edilen mevzuat hükümlerine aykırı eksiklikler, İl Müdürlüğünce yazılı olarak kuruluşa bildirilir.
2) Kuruluş bildirilen eksiklikleri bir ay içinde düzeltmek ve gidermek zorundadır.
3) Kuruluş yapmış olduğu işlemleri İl Müdürlüğüne yazılı olarak bildirir.
4) İl Müdürlüğü belirlenen eksiklik ve aykırılıkların giderilip giderilmediğini yerinde tespit eder.
c) Kuruluşun geçici olarak durdurulması aşağıda belirtilen eksikliklerden birinin tespiti halinde ve uyarıya rağmen verilen süre içinde gerekli düzenleme yapılmadığında yerine getirilir;
1) Mevzuat hükümlerine aykırı harekette bulunulması ve mevzuat hükümlerine aykırı görülen eksikliklerin verilen süre içerisinde düzeltilmemesi ve giderilmemesi.
2) Kuruluşa açılış izin belgesinde belirtilen yaşgrubu dışında çocuk kabul edilmesi.
3) Belirlenen kapasitenin üstünde hizmet verilmesi.
4) Onaysız personel çalıştırılması.
5) Eksik personel çalıştırılması.
6) Belirlenen ücretten fazla ücret aldığı tespit edilmesi.
7) Bakılması gereken oranda ücretsiz çocuğa bakılmaması.
8) Genel ahlak kuralarına aykırı harekette bulunulması.
ç) Kuruluşun faaliyetinin geçici olarak durdurulmasıaşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yapılır;
1) Kuruluşların faaliyetlerinin geçici olarak durdurulması, İl Müdürlüğünün teklifi ve Valilik onayı ile Kolluk Kuvvetleri nezaretinde gerçekleştirilir.
2) Kuruluşların faaliyetlerinin geçici olarak durdurulma süresi üç iş günüdür.
3) Kuruluşun geçici olarak durdurulması kararı en az beş iş günü öncesinden kuruluşa bildirilerek velilere bilgi verilmesi sağlanır.
4) Geçici durdurulma süresi bitiminde kuruluşkendiliğinden açılmış sayılır. Açılmış olan kuruluşa verilecek on iş günü ek sürenin sonunda, eksikliklerin giderilmediği ve geçici kapatmayı gerektiren fiilin devamının tespiti halinde, kuruluşun faaliyeti beş iş günü geçici olarak durdurulur.
d) Kuruluşun faaliyetinin sürekli olarak durdurulmasıaşağıda belirtilen durumların gerçekleşmesi halinde yapılır;
1) Uyarılara rağmen tespit edilen eksikliklerin giderilmemesi ve iki kez geçici olarak faaliyetinin durdurulmasına rağmen aynıkonularda eksiklik tespit edilmesi.
2) Açılış onayı olmadan hizmete başlanması.
3) İzinsiz devir ve nakil işlemi yapılması.
e) Kuruluşun faaliyetlerinin sürekli olarak durdurulması aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde gerçekleştirilir;
1) Kuruluşların faaliyetlerinin sürekli durdurulması,İl Müdürlüğünün teklifi ve Valilik Onayı ile Kolluk Kuvvetleri nezaretinde gerçekleştirilir.
2) Faaliyeti sürekli durdurulan kuruluşlar, İl Müdürlüğünce o kuruluşun bağlı bulunduğu ilin sosyal güvenlik kurumu İl Müdürlüğü’ne, Defterdarlığa/ Vergi Dairesi’ne bildirilir.
3) Kuruluşun faaliyetlerinin sürekli durdurulmasıkararı en az on beş gün öncesinden kuruluşa bildirilerek velilere bilgi verilmesi sağlanır.
4) Kuruluş açılış izin onayı, açılış izin belgesi aslıve ilgili diğer belgeleri on beş gün içinde İl Müdürlüğüne teslim eder.
5) Kuruluşların faaliyeti durdurulduğunda peşin alınan ücretten kuruluşun faaliyette bulunmadığı günlere düşen pay velilere geri verilir.
f) Bakımları ve sorumlulukları altında bulunan çocuklara karşı ihmali görülen veya herhangi bir suç işleyen kuruluşgörevlileri hakkında, Türk Ceza Kanunu hükümlerine ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununun 27 nci maddesine göre işlem yapılır.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Kuruluşun devir, nakil, ad değişikliği, tüzel kişilik temsilci değişikliği ile binanın fiziki koşulları ve yaş grubu değişikliği işlemleri
Madde 29- (Başlığı ile birlikte değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluşun devir, nakil, ad değişikliği, tüzel kişilik temsilci değişikliği ile binanın fiziki koşulları ve yaş grubu değişikliği ile ilgili işlemler aşağıdaki esaslar çerçevesinde yapılır:
a) Kuruluşun başka bir gerçek veya özel hukuk tüzel kişiliğe devri için aşağıda belirtilen belgeler İl Müdürlüğüne sunulur;
1) Kuruluşu devir etmek ve devir almak isteyen kişilere ait dilekçe,
2) Kuruluşun diğer bir gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişisine devrinde yeni kurucular adına düzenlenecek Kurucu Yetki Belgesi verilebilmesi için gerekli belgeler,
3) Yeni kurucu adına Kurucu Yetki Belgesi verildikten sonra tarafların noterden alacakları Devir Senedi,
4) Kira Sözleşmesi veya tapu senedi,
5) Kuruluşta yeni görev alacak personele ilişkin belgeler ve iş sözleşmesi.
Söz konusu belgelerin İl Müdürlüğünce tasdik edilmesinden sonra, kurucu değişikliği için Valilik Onayı alınır ve Ek-5’teki Değişiklik İzin Belgesi düzenlenir.
İl Müdürlüğüne müracaat edilmeden kuruluşun devir edilmesi halinde, açılış izin belgesi ve açılış onayı iptal edilerek kuruluşun faaliyeti sürekli durdurulur. İzinsiz olarak devir yapan, devir alan kişi veya tüzel kişiliğin, yeni bir kuruluş açmak için İl Müdürlüğüne başvuruda bulunmasıdurumunda müracaatları reddedilir.
b) Kuruluşun nakil işlemleri aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütülür;
1) Kurucu veya temsilci tarafından nakil edilecek binanın adresini belirten dilekçe İl Müdürlüğüne verilir,
2) Kuruluşun yeni bir binaya nakil edilmesi için, İl Müdürlüğünce en geç on beş iş günü içinde belirtilen adrese gidilerek yerinde inceleme yapılır. Binanın uygun bir yapıya sahip olduğunun belirlenmesi halinde, kurucudan yeni binaya ait yapı kullanım izin belgesi/iskân raporu ile birlikte, 8 inci maddenin (c) bendinde belirtilen bina ile ilgili belgeler istenir. Üç ay içinde açılış izni için gerekli belgeleri tamamlamayan kuruluşun nakil işlemi iptal edilir.
Söz konusu belgelerin İl Müdürlüğünce tasdik edilmesinden sonra, nakil için Valilik Onayı alınır ve Değişiklik İzin Belgesi düzenlenir. Valilik Onayı ve Değişiklik İzin Belgesi alınmadan yeni binada hizmete başlanamaz, çocuk kabul edilemez.
İl Müdürlüğüne müracaat edilmeden kuruluşun nakil edilmesi halinde, açılış izin belgesi ve açılış onayı iptal edilerek kuruluşun sürekli faaliyeti durdurulur. İzinsiz nakil yapmış olan kişi veya tüzel kişiliğin, yeni bir kuruluş açmak için İl Müdürlüğüne başvuruda bulunmasıdurumunda müracaatları reddedilir.
c) Kuruluş adının değiştirilmesi aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütülür;
1) Kurucudan ve temsilciden ad değişikliği talep dilekçesi alınarak, kuruluşa verilecek yeni adın uygunluğu incelenir.
2) Kuruluş adının uygun görülmesi halinde, Valilik Onayı alınır ve kuruluşun yeni adının yer aldığı Değişiklik İzin Belgesi düzenlenir.
ç) Özel hukuk tüzel kişilerinde kurucu temsilcisi değişikliği aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütülür;
1) Temsilci değişikliğine ait yönetim kurulu kararı,
2) Temsilciye Kurucu Yetki Belgesi verebilmek için gerekli koşullar ve belgeler (Vakıf veya dernek tüzüğü ile şirket sözleşmesi hariç) istenir.
İl Müdürlüğünce belgelerin uygun olduğunun belirlenmesi halinde, özel hukuk tüzel kişiliği temsil eden yeni kurucuya Kurucu Yetki Belgesi verilir, Değişiklik İzin Belgesi düzenlenir.
d) Kuruluşun fiziki koşulları ile yaş grubu değişikliği işlemleri aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütülür;
1) Kurucu değişikliği içeren dilekçe ve yapmak istedikleri değişikliklerin yer aldığı yerleşim planıyla İl Müdürlüğüne başvuruda bulunur.
2) İl Müdürlüğü meslek elemanlarınca bina yerinde bu Yönetmeliğe uygunluk açısından incelenir ve inceleme raporu hazırlanır.
3) Bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinin (c) bendinde belirtilen bina ile ilgili belgelerden değişikliğe ilişkin gerekli belgeler istenir.
4) Bina ile ilgili şartların sağlanması ve binanın uygunluğunun belirlenmesi halinde Valilik Onayı alınır ve Değişiklik İzin Belgesi düzenlenir.
Kuruluşla ilgili yapılan değişiklik işlemlerinin bildirilmesi
MADDE 29/A – (Ek:RG-6/7/2011-27986)
İl Müdürlüklerince kuruluşların açılış, kapanış,devir, nakil, ad değişikliği, tüzel kişilik temsilci değişikliği, kapasite ve yaş grubu değişikliklerinin olması durumunda, altı ayda bir Ek-6’daki form düzenlenerek Genel Müdürlüğe gönderilir.
Kuruluşun Kurucu Tarafından Kapatılması
Madde 30– Kuruluşun kurucu tarafından kapatılması aşağıdaki esaslar çerçevesinde olur;
a) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kurucular en az bir ay önceden İl Müdürlüğüne, personel ve velilere yazılı olarak kuruluşu kapatma isteğinde olduklarını bildirir. Kapanan kuruluşlar İl Müdürlüğünce o kuruluşun bağlı bulunduğu ilin Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü’ne ve Defterdarlığa/ Vergi Dairesine bildirilir.
b) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kapanan kuruluşaçılış izin onayı, açılış izin belgesi aslı ve ilgili diğer belgeleri on beşgün içinde İl Müdürlüğüne teslim eder.
c) İl Müdürlüğüne bildirilmeden kuruluşunu kapatan kurucuların yeniden özel kuruluş açma talebinde bulunmalarıhalinde açılış izni verilmez.
Kuruluş tarafından İl Müdürlüğüne gönderilecek belgeler
Madde 31– (Başlığı ile birlikte değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluşlarca her ayın ilk haftasında;
a) Bakılan çocukların gruplarına göre sayısında ve personel listesinde değişiklik olması durumunda ilgili belgeler ve aylık ücret bordrosunun bir örneği İl Müdürlüğüne gönderilir.
b) Kuruluşlar, eğitim programlarına göre yıllık ve aylık faaliyet programlarını düzenleyerek denetimde gösterilmek üzere dosyada saklar. Yıllık faaliyet programının bir örneği her yıl Eylül ayının ilk haftasında İl Müdürlüğüne gönderilir.
c) Tüm belgeler iki nüsha hazırlanır. Bir nüshasıkuruluşta kalır, diğer nüsha denetim için İl Müdürlüğüne gönderilir. Uyarılara rağmen istenilen belgeleri göndermeyen kuruluşlar hakkında, bu Yönetmeliğin 28 inci maddesine göre işlem yapılır..
Kuruluş Adları
Madde 32- Kuruluşlar İlde Devletin veya diğer kuruluşların kullandıkları ad ve unvanlar ile toplum değerlerine aykırı düşecek ad ve unvanları, yabancı dildeki kelime ve deyimleri kullanamazlar.
Kuruluş Binalarının Kullanımı
Madde 33- Kuruluşlarda çocuklara ayrılan bölümlerde kurucu ve personel ikamet edemez ve konut olarak kullanamaz. Kuruluş binası hiçbir şekilde asli amacı dışında başka bir amaçla kullanılamaz.
Çocukların Beslenmesi
Madde 34- Kuruluşlar, Genel Müdürlükçe, belirlenen gıda rasyonlarına uygun olarak, Kreş ve Gündüz Bakımevlerindeki çocuklara öğlen yemeği ile sabah ve ikindi kahvaltısı, Çocuk Kulüplerindeki çocuklardan sabah gelenlere sabah kahvaltısı, öğlen yemeği, öğleden sonra gelen çocuklara öğlen yemeği ve ikindi kahvaltısı verilir.
(Ek fıkra:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşta verilen yemek numuneleri uygun saklama ortamında yirmi dört saat süre ile saklanır.
Kuruluşlarda Bulunacak Defter ve Dosyalar
Madde 35– Kuruluşlar aşağıdaki defter ve dosyaları bulundurmak zorundadır;
a) Gelen yazı kayıt defteri,
b) Giden yazı kayıt defteri,
c) Gerekli muhasebe kayıtları,
d) Çocuklara ait kütük defterleri (Ek ibare:RG-6/7/2011-27986) (EK-7),
e) Teftiş ve denetleme defterleri,
f) Çocukların fiziksel ve psiko-sosyal gelişimlerine ait kayıtların bulunduğu çocuk dosyaları,
g) Personel özlük ve sağlık dosyaları.
h) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Çocuklar için ilaç defteri (EK-8),
ı) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Sivil savunma planlarının bulunduğu dosya,
i) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Personel eğitim planı(EK-9)
Personelin Sağlık Kontrolleri
Madde 36– Kuruluşta çalışan personelin gerekli sağlık muayene ve kontrollerinin periyodik olarak yapılması, en az yılda bir göğüs radyografilerinin çekilmesi, portör, gaita, sarılık testlerinin 6 ayda bir yaptırılması ve sonuçlarının personele ait dosyalarda saklanması zorunludur.
Diğer Hususlar
Madde 37- Bu Yönetmelikte belirtilmeyen hususlarda 24/5/1983 tarih ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununun ilgili hükümlerine göre işlem yapılır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Son Hükümler
Kaldırılan Hükümler
Madde 38- 26/12/1983 gün ve 18263 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özel Kreş ve Gündüz Bakımevleri Kuruluş ve İşleyiş Esasları Hakkında Yönetmelik ile 23/8/1987 gün ve 19553 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özel Çocuk Kulüpleri Kuruluş ve İşleyiş Esasları Hakkındaki Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçici Hükümler
Geçici Madde 1- (Mülga: RG-05/10/2000-24191)
Geçici Madde 2- (Teselsül: RG-05/10/2000-24191) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte, Sorumlu Müdür olarak görev yapanların kazanılmış hakları görevlerine devam ettikleri sürece saklıdır.
Geçici Madde 3 – (Ek:R.G.-12/11/2008-27052) (Mülga:RG-6/7/2011-27986)
GEÇİCİMADDE 4 – (Ek:RG-6/7/2011-27986)
Bu Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce açılmış olan kuruluşlar, binalarının fiziki koşullarını bir yıl içinde bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirir.
Yürürlük
Madde 39- Bu Yönetmelik, 832 sayılı Sayıştay Kanununun 105 inci maddesine göre Sayıştay görüşü alındıktan sonra Resmi Gazete’de yayımıtarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 40- Bu Yönetmelik hükümlerini, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürü yürütür.
(1) 12/11/2008 tarihli ve 27052 sayılı Resmi Gazete’de yapılan değişiklik ile 6 ncı maddesinin madde başlığı “Kurucularda Sorumlu Müdür ve Grup Sorumlularında Aranacak Şartlar” iken metne işlendiğişekilde değiştirilmiştir.
TURİZM TESİSLERİNİN BELGELENDİRİLMESİNE VE NİTELİKLERİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK
Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi : 10/5/2005 No : 2005/8948
Dayandığı Kanunun Tarihi : 12/3/1982 No : 2634
Yayımlandığı R.Gazetenin Tarihi : 21/6/2005 No : 25852
Yayımlandığı Düsturun Tertibi : 5 Cilt : 44 S :
BİRİNCİ KISIM
Başlangıç Hükümleri
Amaç
Madde 1 –
Bu Yönetmeliğin amacı, yeni turizm tesisi türlerinin gelişmesine olanak sağlanması, mevcut turizm yatırım ve işletmelere ait tesislerin geliştirilmesi, turizm tesislerinin asgari niteliklerinin belirlenmesi, bu tesisler arasında standart birliğinin sağlanması ve kalitenin yükseltilmesidir.
Kapsam
Madde 2 –
Bu Yönetmelik, turizm tesislerine turizm yatırımı ve turizm işletmesi belgelerinin verilmesine, bu tesislerin yönetim, personel ve işletme özellikleri ile uymak zorunda oldukları fiziki şartlara, işletmecilik esaslarına, uygulanacak fiyat tarifelerinin hazırlanmasına ve onaylanmasına ilişkin hükümleri kapsar.
Dayanak
Madde 3 –
Bu Yönetmelik, 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 37 nci maddesinin (A) bendinin (2) numaralıalt bendi hükmü uyarınca hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4 –
Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Kültür ve Turizm Bakanlığını,
b) Bakan: Kültür ve Turizm Bakanını,
c) Kanun: Turizmi Teşvik Kanununu,
d) Turizm yatırımı: Turizm tesislerine yapılan yatırımları,
e) Turizm işletmesi: Türk veya yabancı uyruklu, gerçek veya tüzel kişilerce, birlikte veya ayrı ayrı gerçekleştirilen ve turizm tesislerinde faaliyet gösteren ticari işletmeleri,
f) Turizm tesisi: Turizm yatırımı kapsamında bulunan veya turizm işletmesi faaliyetinin yapıldığı tesisleri ve bunların ayrıntıları ile tamamlayıcı unsurlarını,
g) Belgeli turizm yatırım ve işletmeleri: Bu Yönetmelik hükümlerine göre Bakanlıkça belgelendirilmiş turizm yatırım ve işletmelerini,
h) Turizm belgesi: Turizm yatırımı belgesi, ana turizm yatırımı belgesi, turizm işletmesi belgesi veya kısmi turizm işletmesi belgesini,
i) Turizm yatırımı belgesi: Bu Yönetmelikte nitelikleri belirtilen tesis için Bakanlıkça yatırım aşamasında verilen belgeyi,
j) Turizm işletmesi belgesi: Bu Yönetmelikte nitelikleri belirtilen tesis için Bakanlıkça işletme aşamasında verilen belgeyi,
k) Kısmi turizm işletmesi belgesi: Bu Yönetmelikte nitelikleri belirtilen faaliyeti gösteren, tür ve sınıfının gerektirdiği zorunlu üniteleri yapılmış tesis için, yapılacak olan diğer üniteleri yatırım kapsamında tutularak Bakanlıkça verilen belgeyi,
l) Sınıflandırma: Turizm işletmesi belgeli tesislerin; asgari nitelikler, kapasite, fiziki özellikler, kullanılan malzeme standardı, işletme ve hizmet kalitesi ile personelin nitelikleri ve eğitim düzeyi gibi ölçütlerinin sınıflandırma komisyonunca değerlendirilerek, tür ve sınıfının belirlenmesini,
m) Geçiş dönemi turizm belgesi: Bu Yönetmeliğin geçici 4 üncü maddesine göre verilen belgeyi, ifade eder.
İKİNCİ KISIM
Genel Hükümler
Turizm yatırımı belgesi talebi
Madde 5 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Turizm yatırımı belgesi başvurularında, aşağıda belirtilen belgeler Bakanlığa ibraz edilir:
a) Talebin tüzel kişilik veya ortaklık adına yapılması hâlinde ticaret sicil numarası ve vergi sicil numarası, gerçek kişi adına yapılması hâlinde Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarasının yer aldığı başvuru dilekçesi.
b) Yatırımın yeri, tür ve sınıfı, kapasitesi, mülkiyet durumu ile kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri veya turizm merkezlerinde yer alıp almadığına ilişkin beyanları içeren rapor.
c) İmza sirküleri veya imza beyannamesi.
d) İsim tescili yapılmış ise tescile ilişkin belge.
e) Tesis tescilli kültür varlığında kurulacaksa buna ilişkin belge.
f) Yatırımın kamu taşınmazı üzerinde yer alması hâlinde ilgili kurumun tür, sınıf ve kapasite konularında uygunluk yazısı,
Turizm işletmesi belgesi talebi
Madde 6 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Belgeli turizm yatırımının tamamlanıp işletmeye hazır olması durumunda, belge sahibi tarafından aşağıda belirtilen belgelerle birlikte Bakanlığa başvurulur:
a) Tesisin işletmeye açık ve kapalı olduğu dönemleri de bildiren başvuru dilekçesi.
b) İşyeri açma ve çalışma ruhsatı,
Doğrudan turizm işletmesi belgesi talebi
Madde 7 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Turizm yatırımı belgesi almadan doğrudan turizm işletmesi belgesi alınmasına ilişkin taleplerde, 5 inci ve 6 ncı maddelerde belirtilen belgelerle birlikte Bakanlığa başvurulur.
Turizm belgesi başvurularının değerlendirilmesi
Madde 8 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Turizm belgesinin verilmesi, bu belgenin diğer bir turizm belgesine çevrilmesi, kapsamının değiştirilmesi, belge devri, süre uzatımı ve sınıflandırma konularına ilişkin talepler Bakanlıkça incelenir.
Başvurular, başvuru belgelerinin Bakanlığa tesliminden itibaren altmış gün içinde sonuçlandırılır. Bu süre içinde eksik veya mevzuata aykırı evrakla yapılan başvurular, gerekçesi belirtilerek reddedilir. Başvurusu uygun görülenlerden yatırım belgesi veya yatırıma ilişkin kısmi turizm işletmesi belgesi talebi olanlar belgelendirilir, turizm işletmesi belgesi veya işletmeye ilişkin kısmî turizm işletmesi belgesi talebi olanlar denetim programına alınır. Denetim programına alınan tesislerden, denetim sonucunda uygun görülenler belgelendirilir.
Doğrudan turizm işletmesi belgesi veya kısmî turizm işletmesi belgesi başvurularında, yapılan denetim sonucunda sadece evrakta eksiklik tespiti yapılan hâllerde, eksik evrakın tamamlanması için başvurana Bakanlıkça otuz gün süre verilir.
Doğrudan turizm işletmesi belgesi ve doğrudan kısmî turizm işletmesi belgesi taleplerine ilişkin ilk denetim tarihinden itibaren üst üste yapılan iki denetim sonucunda talebi uygun görülmeyenlerin bir sonraki başvurusu, en son denetimin sonucunun tebliğ tarihinden itibaren altı ay geçmiş olması hâlinde işleme konulur.
Turizm işletmesi belgesi veya kısmî turizm işletmesi belgesi düzenlendikten sonra, belgenin bir örneği işyeri açma ve çalışma ruhsatını düzenleyen idareye gönderilir. İşyeri açma ve çalışma ruhsatı ile belge veya tesis arasında bir uyumsuzluk varsa ya da bir değişiklik söz konusu olursa, ilgili idare durumu Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür.
Turizm işletmesi belgeli veya kısmî turizm işletmesi belgeli tesislerde ilave yapılaşma ile kapasite değişikliği taleplerinde veya bu durumun denetimde tespiti hâlinde, ilgili idare tarafından düzenlenmiş işyeri açma ve çalışma ruhsatı veya mevcut işyeri açma ve çalışma ruhsatının geçerliliğine ilişkin yazı istenir.
Denetimlerde; Yönetmelikte belirtilen metrik limitlere ilişkin olarak, işlev ve yöre özellikleri göz önünde bulundurularak limitlerin en fazla yüzde onu oranındaki uyumsuzluklar uygun görülebilir.
Belge devri talepleri
Madde 9 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Turizm belgesinin devrine ilişkin taleplerde, aşağıda belirtilen belgelerle Bakanlığa başvurulur:
a) Talebin tüzel kişilik veya ortaklık adına yapılması hâlinde ticaret sicil numarası ve vergi sicil numarası, gerçek kişi adına yapılması hâlinde Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarasının yer aldığı başvuru dilekçesi.
b) İşyeri açma ve çalışma ruhsatı.
c) İmza sirküleri.
d) İsim tescili yapılmış ise tescile ilişkin belge.
e) Kamu taşınmazı üzerinde yer alan tesislerden bağımsız ve sürekli nitelikli üst hakkı kurulmuş olanların sözleşmesi ve tapusu; bağımsız ve sürekli nitelikli üst hakkı bulunmayan tesislerden ilgili kurumun uygunluk yazısı.
Denetimlerde, tesis işletmecisinin belge sahibinden veya belgede belirtilen işletmeciden farklı olduğunun tespit edilmesi durumunda, talep hâlinde, belge devri için gereken belgeler Bakanlıkça istenilir. Belge devri talebi bulunmaması hâlinde, tesise ait turizm belgesi iptal edilir.
Tahsisli tesisler veya yatırımlarda tahsis yapan kurumun görüşü üzerine yürütülen işlemler hariç. Bakanlıkça yürütülen idarî işlemler belge devri taleplerinin değerlendirilmesini engellemez.
Belge sahibinin değişmesi tesisin cezaî sicilini ortadan kaldırmaz.
Sınıflandırma çalışmaları
Madde 10-(Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Tesisin fiziksel nitelikleri ile işletme ve hizmet kalitesinin sürekliliğinin değerlendirilmesi amacıyla, turizm işletmesi belgeli tesislerde talep üzerine veya Bakanlığın gerekli gördüğü hâllerde sınıflandırma çalışması yapılır.
Sınıflandırma çalışmaları için Bakanlıkça hazırlanan ve tesisin tür ve sınıfının nitelikleri, kapasitesi, fiziksel özellikleri, kullanılan malzemenin standardı, işletme ve hizmet kalitesi ile personelin nitelikleri ve eğitim düzeyi gibi kriterlerin yer aldığı, puanlama sistemine dayalı değerlendirme formları Sınıflandırma Komisyonunca tesiste işlenir.
Sınıflandırma Komisyonu; iki Bakanlık kontrolörü ile turizm belgeli tesislerin oluşturduğu derneğin ya da birliğin bir temsilcisinden oluşur. Dernek ya da birlik temsilcisinin bulunmadığı hâllerde bir Bakanlık kontrolörü daha Komisyona katılır. Kıdemli olan kontrolör, Komisyona başkanlık eder.
Sınıflandırma çalışmaları sonucunda; Sınıflandırma Komisyonunca belirlenen puan karşılığı esas alınarak, asgarî fiziksel niteliklere ve niceliklere bakılmaksızın tesisin sınıfı belirlenir.
Sınıflandırma talepleri üst üste üç defa değerlendirilen tesislerin bir sonraki başvurusu, en son değerlendirmenin sonucunun tebliğ tarihinden itibaren en az altı ay geçmiş olması hâlinde işleme konulur.
Değerlendirme Kurulunun oluşumu
Madde 11 –
Değerlendirme Kurulu; Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Müsteşar Yardımcısının başkanlığında, Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürü, Kontrolörler Kurulu Başkanı, Birinci Hukuk Müşaviri ile turizm belgeli tesislerin oluşturduğu derneğin ya da birliğin bir temsilcisinden oluşur.
Kurulun raportörlük ve sekretarya hizmetleri Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğünce yürütülür.
Değerlendirme Kurulu gerekli gördüğü hallerde görüş almak üzere uzman çağırabilir.
Değerlendirme Kurulunun görev ve çalışma esasları
Madde 12 –
Bu Yönetmeliğin 42 ve 51 inci maddelerinde belirtilen tesislere turizm yatırımı, turizm işletmesi veya kısmi turizm işletmesi belgesi verilmesi, uygulamalardaki görüş farklılıkları Değerlendirme Kurulunca karara bağlanır.
Değerlendirme Kurulu, Başkanın çağrısı üzerine toplanır. Kurul, kararlarını üye tam sayısının salt çoğunluğu ile alır. Karşı oylar ayrıntılı gerekçelerle belirtilir. Kurul kararları Bakan onayı ile yürürlüğe girer.
Bu Yönetmelik uyarınca alınması gerekli tüm evrak tamamlanmadan dosya Kurula sunulamaz.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Turizm Tesislerinin Genel Nitelikleri
Yerleşme özellikleri ile mahallerin düzenlenmesi
Madde 13 –
Tesisler; yapı ve dekorasyon olarak yöre, çevre ve doğa ile uyumlu, pazarlama ve işletmenin gereklerini sağlayabilecek şekilde bu Yönetmelikte öngörülen fonksiyonlara ve ölçülere uygun, nitelikli malzeme ile tefriş, dekore edilerek donatılmış mekanlarda gerçekleştirilir. Yapının tamamı belge kapsamında değil ise; belge kapsamı dışındaki yerlerin müşteriyi rahatsız etmeyen bir kullanımda olması, görünüşü bozmaması ve belgeli kısımlardan ayrılması, belge kapsamındaki yerin ise ayrı bir girişinin olması gerekir.
Bir tesis bünyesinde; bu Yönetmelikte asgari nitelikleri belirlenmiş olan diğer tesis türlerinin bulunması halinde, bu türlerin bu Yönetmeliğin ilgili hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.
Bahçesi olan tesislerde, bahçeler özenle ve çevrenin doğal yapısıyla uyumlu olarak düzenlenir, yeterince aydınlatılır ve sürekli bakımları sağlanır.
Genel mahallerde, kadın ve erkek müşteriler için ihtiyacı karşılayacak sayıda tuvalet ve lavabo bulundurulur.
Tesisin bütün mekanlarında yeterli doğal veya mekanik havalandırma bulunur. Çiftlik evi ve köy evi hariç olmak üzere yıl boyu açık tesisler ile sadece kış aylarında açık tutulan tesisler merkezi sistemle ısıtılır. Yeterli kapasitedeki klima sistemleri de bu amaç için kullanılabilir. Yazlık işletmeler, geçici ve kısmi ihtiyaçlar için elektrikli veya benzeri uygun sistemlerle ısıtılabilir.
Tesislerde, devamlı ve yeterli basınçta sıcak ve soğuk su bulunur. Şehir şebekesi haricinde temin edilen sular için otomatik klorlama ve arıtma tesisatı yapılır.
Dış ve çevre aydınlatmaları, müşterileri rahatsız etmeyecek ve doğal yaşamın etkilenmesini önleyecek şekilde düzenlenir. Toplam kapasitesi yüz yatağın veya yüz kuverin üzerinde olan tesislerde kapasiteye uygun jeneratör bulundurulur.
Güzellik ve estetik amaçlı düzenlemeler
Madde 14-(Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Tesisin isminde güzellik, estetik ve fiziksel bakım üniteleriyle ilgili terimlerin kullanılmasına ilişkin başvurular, tesis kapasitesinde jimnastik salonu, alarm sistemi bulunan sauna, Türk hamamı, buhar banyosu, kar odası, tuz odası, tuzlu buhar odası, sıcak taş odası, masaj üniteleri, aletli masaj üniteleri, cilt bakım üniteleri, ısıtmalı havuz gibi ünitelerden en az beş adedinin bulunması ve bu hizmetlerin konusunda eğitim almış personel tarafından verilmesi koşuluyla değerlendirmeye alınır.
Personelin nitelikleri
Madde 15 –
Turizm tesislerinde görevli personelin hizmet standardını yükseltmek amacıyla eğitim için gerekli önlemler işveren tarafından alınır ve uygulanır.
Turizm işletmeleri personeli, çalışmaları sırasında işlerine ve görev mahallerine uygun, özel ve temiz kıyafet giyerler.
(Değişik son fıkra: 29/4/2008-2008/13617 K.) Doktor ve hemşire hizmeti bulunmayan işletmelerde, ilk yardım konusunda sertifikalı personel çalıştırılır.
Tanıtım, bilgilendirme ve fiyat tarifeleri
Madde 16 –
Tesis tanıtımı Bakanlıktan alınan belgeye uygun olarak yapılır. Tesis tanıtımında tüketici hakları açısından doğru bilgilere yer verilir, ülke turizmini zedeleyecek ya da yanıltıcı olabilecek tanıtımlarda bulunulamaz.
Belgeli tesisler, Bakanlıkça istenen her tür bilgiyi ve belgeyi zamanında ibraz etmekle yükümlü olup belge kapasitelerindeki değişiklikleri Bakanlığa bildirmek zorundadırlar.
Onaylı fiyat tarifeleri, müşteri profiline göre belirlenecek dillerde gerektiğinde müşteriye verilmek üzere hazır bulundurulur. Konaklama tesisleri, oda ve yatak fiyatlarını müşterinin kolayca görüp okuyabileceği şekilde teşhir eder. Yeme-içme ve eğlence tesislerinde uygulanan fiyatlar liste halinde müşteriye sunulur. Bu hal, onaylı tarifelerin istendiği takdirde müşteriye verilmesi gereğini ortadan kaldırmaz. Fiyat listelerinde şikâyetlerin yapılacağı mercilerin adres, telefon numaraları ve elektronik posta adresleribelirtilir.
Sağlık, temizlik ve çevre korunmasına yönelik önlemler
Madde 17 –
Turizm tesislerinde, her türlü tesisatın tasarımında, kullanılan yapı malzemelerinin seçiminde, suyun temizliğinde ve klorlanmasında, yiyecek-içecek maddelerinin hazırlanmasında, depolanmasında ve saklanmasında hijyen ve sağlık kurallarına uyulur. Açık büfelerde yiyeceklerin bozulmasını engelleyecek soğutucu ve ısıtıcı gibi düzenlemeler bulunur. Tesislerde turist sağlığını tehdit eden hastalıkların oluşmasını önleyecek gerekli önlemler alınır. Kapasitesi beş yüz yatak ve üzerinde olan konaklama tesislerinde sürekli doktor hizmeti bulunur, sürekli hemşire bulundurulur, ayrıca revir düzenlemesi yapılır.
Tesislerin temizlik ve bakımları düzenli olarak yapılır. Meydana gelebilecek arızaların en kısa zamanda giderilmesi için gerekli önlemler alınır.
Tesislerde havuz, yatak odası banyoları gibi ünitelerde termo mineral su, mineralli su, deniz kaynaklı su, çamur, gaz gibi doğal unsurların tedavi amacı olmaksızın kullanılması durumunda, ilgili idaresinden alınan bu kullanımın sakıncalı olmadığına ilişkin yazı ile başvurulur.
Turizm tesisleri; doğal varlıklar, biyolojik çeşitlilik, sosyal, kültürel ve tarihi değerler ile yöresel değerlerin koruma, kullanma dengeleri ve turizm kaynaklarının sürdürülebilirliği gözetilerek işletilir. Tesisler, atıklarının çevreye zarar vermesini önleyecek gerekli önlemleri alır. Atık sular ilgili mevzuatta belirtilen parametre ve standartlara uygun olarak arıtılmadan hiçbir şekilde açığa, akarsulara, göllere veya denize akıtılamaz. Katı atıklar; akarsular, göller, denizler ve benzeri alıcı ortamlar ile çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine neden olacak yerlere bırakılamaz. Katı atıklarla ilgili yönetmeliklere uygun olarak; belediye sınırları içerisinde bulunan tesisler, çöplerin belediyece toplanmasına kadar geçecek süre içinde bunların muhafazası için, belediye sınırları dışında yer alan tesisler ise çöplerin koku, pislik ve haşarat yapmayacak biçimde muhafazası ve sağlıklı yöntemlerle bertarafı için gerekli önlemleri alırlar. Yiyecek ve içecekler, bozulmalarını önleyecek biçimde, uygun ısıda muhafaza edilir. Bu amaçla düzenlenen soğuk saklama depolarında kapılar içeriden anahtarsız açılabilecek ve bir alarm düzeni olacak şekilde düzenlenir.
Asli konaklama tesislerinin genel nitelikleri aşağıdaki şekildedir:
a) Konaklama tesislerinde yatak odaları: Yatak odaları; tefriş ve dekorasyonu sağlandıktan sonra, rahat kullanım imkanı verebilecek şekilde ve banyolu olarak düzenlenir. Tek veya iki kişilik olarak düzenlenebilen odalara sadece müşterilerin talebi halinde ilave yatak konulabilir. Odalar teknik normlara uygun olarak; yatak, genel aydınlatma ve gece lambası, tuvalet masası ve aynası, bagaj yeri ve elbise dolabı, oturma yeri veya grubu, perde ve halı gibi tesisin tür ve sınıfına uygun malzemelerle tefriş ve dekore edilir. Güvenlik için müşteri yatak odası kapı arkalarında ayrıca sürgü gibi ilave kilit sistemi düzenlenir. Banyolarda duş teknesi, küvet gibi suyun yayılımını engelleyici önlemler alınır. Oteller, butik oteller ve tatil köyleri odalarının tümü suit şeklinde düzenlenebilir. Diğer asli konaklama tesislerinde ise; apart üniteler dışındaki oda sayısının yüzde yirmibeşinden fazla sayıda suit oda yapılamaz. Dört ve beş yıldızlı oteller, butik oteller ile tatil köylerindeki suit odaların tümünde, bir, iki ve üç yıldızlı otellerde ise apart üniteler dışındaki toplam oda sayısının en fazla yüzde yirmibeşi kadar sayıdaki suit odada içecek ve basit yeme ihtiyacını karşılayabilecek kapsamlı olmayan mutfak nişi düzenlenebilir. Suit odalar, bir adedi oturma bölümü olmak üzere doğal aydınlatmaları bulunan en az iki bölümden oluşur. Süit odaların yatak kapasitelerinin hesabında, banyo alanı dahil altmış metrekareye kadar olanlar iki yataklı, banyo alanı dahil altmış metrekare üzerinde ve birden fazla yatak odası bulunanlar dört yataklı olarak kabul edilir. Oturma bölümlerinin yat ak odası şeklinde düzenlenmesi halinde; suit odalar, aile odası olarak adlandırılır ve belge kapasitesinde belirtilir, bu durumda mutfak nişi düzenlemesi yapılamaz. Aile odalarında banyo hariç; on metrekareye kadar olan odalar tek, daha büyük olanlar ise iki yataklı olarak düzenlenir. Bodrum katlarda yatak odası yapılamaz. Ancak, eğim dolayısıyla taban döşemesi mevcut arazi seviyesinden aşağı olmayan ve yeterli doğal ışık alan katlar bu hükmün dışındadır. Yatak odalarının pencereleri, mutfak, tuvalet gibi müşteriyi rahatsız edebilecek mahallerin bulunduğu aydınlığa açılamaz. Aydınlığın dar kenarı iki metreden, alanı ise altı metrekareden az olmamak kaydı ile toplam oda kapasitesinin yüzde yirmisini aşmayacak sayıda aydınlığa bakan oda yapılabilir.
b) Personel ve mahalleri: Turizm tesislerinde eğitimli personel ile hizmet verilmesine özen gösterilir. Yetkili kurum ve kuruluşlardan alınmış sertifikaları haiz personel de eğitimli personel kapsamında değerlendirilir. Tesislerde sağlık, güzellik ve bakım, masaj, su sporları, okçuluk, atıcılık, binicilik gibi üniteler bulunması durumunda bu birimlerde sertifikalı personel çalıştırılır. Asli konaklama tesislerinde kadın ve erkek personel için ayrı soyunma yerleri, dolapları, duş, tuvalet ve ortak oturma, dinlenme ve yemek ihtiyaçlarını karşılayan bir mahal bulunur. Tesis bünyesinde yatakhane bulunması halinde yeterli doğal havalandırma ve aydınlatma imkanı, doğal havalandırmanın yeterli olmaması durumunda ise mekanik havalandırma desteği bulunur. Yatakhanelerin düzenlenmesinde kişi başına dört metrekare alan esas alınır. Pansiyon ve müstakil apart otellerde personel ünitesi yapılması zorunlu değildir.
c) Bedensel özürlüler için düzenlemeler: Toplam kapasitesi seksen oda ve üzerinde olan oteller ile tatil köylerinde en az bir oda olmak üzere toplam oda kapasitesinin yüzde biri oranında odada, ayrıca tesis girişi, genel tuvaletler ile en az bir adet yeme- içme ünitesinde, mola noktaları, temalı parklar ile eğlence merkezlerinde ise kendi türlerinin asgari niteliklerinde belirtilen şekilde bedensel özürlülerin kullanımına uygun düzenlemeler yapılır. Bu düzenlemeler, özel işaretlerle belirtilir.
d) Asansör düzenlemesi: Asansör kullanımı zorunlu olan tesislerde, asansörün ulaştığı kattan aşağı veya yukarı doğru müşterinin ineceği veya çıkacağı kat sayısı; bir, iki ve üç yıldızlı oteller için en fazla üç, dört yıldızlı oteller için en fazla iki, beş yıldızlı oteller için ise en fazla bir olması durumunda bu katlar için asansör aranmaksızın müşteri merdiveni kullanımı işlev ve yöre özellikleri göz önünde bulundurularak kabul edilebilir. Asansörlerde alarm tertibatı ile havalandırma düzeneği bulunur.
e) Kış sporları yapılan tesislerde gerekli düzenlemeler: Kış sporları yapılan tesislerde kayak pisti kayak sporuna hizmet verecek şekilde hazırlanır ve pistin güvenliği için gerekli önlemler alınır. Tesislerde acil durumlarda hizmet vermek üzere gerekli yardım ekibi ve donanımı bulundurulur.
Oteller
Madde 19-(Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Oteller, aslî fonksiyonları müşterilerin konaklama ihtiyaçlarını sağlamak olan, bu hizmetin yanında, yeme-içme, spor ve eğlence ihtiyaçları için yardımcı ve tamamlayıcı birimleri de bünyelerinde bulundurabilen tesislerdir. Oteller; bir, iki, üç, dört ve beş yıldızlı oteller olarak sınıflandırılır.
Bir yıldızlı oteller, aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) En az on oda.
b) Sadece yaz sezonu boyunca açık tutulan tesisler hariç olmak üzere girişte rüzgârlık, hava perdesi, döner kapı veya benzeri düzenleme.
c) Resepsiyon ve kapasiteye yeterli lobiden oluşan, rahat oturma imkânının sağlandığı kabul holü (Yeterli büyüklükte ayrı bir oturma salonu bulunması durumunda, belirtilen imkânın lobide sağlanması şartı aranmaz.).
d) Kahvaltı ofisi ve kahvaltı salonu (Yeterli büyüklükte oturma salonu veya lokanta bulunması durumunda bu mahaller kahvaltı verme amaçlı da kullanılabilir, yazlık tesislerde bu amaçla kullanılan salonun bir kısmı açık olabilir.).
e) Yönetim odası.
f) Müşterinin ineceği veya çıkacağı kat sayısının üçten fazla olması hâlinde otel kapasitesi ile orantılı müşteri asansörü.
g) 06:00 – 24:00 saatleri arasında büfe hizmeti.
h) İlkyardım malzeme ve gereçleri bulunan dolap.
i) Odalarda dışarı ile doğrudan bağlantılı telefon.
j) Oda sayısının en az yüzde yirmibeşine hizmet verebilecek sayıda resepsiyonda emanet kasası veya müşteri yatak odalarının tamamında kıymetli eşya kasası.
k) Genel mahaller ve yatak odaları döşemelerini tamamen kaplayan halı, seramik, parke gibi nitelikli malzeme.
İki yıldızlı oteller, bir yıldızlı oteller için arananlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) İklim koşullarına göre genel mahallerde klima.
b) Yatak katlarında kat hizmetleri için ofis veya dolap.
c) Odalarda saç kurutma makinesi.
d) Odalara içecek hizmeti.
Üç yıldızlı oteller; iki yıldızlı oteller için arananlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) İklim koşullarına göre odalarda klima.
b) Yatak sayısının yüzde yirmibeşi oranında oturma imkânının, lobide ya da ayrı düzenlenmiş oturma salonunda sağlanması.
c) İlave bir yönetim odası.
d) Odalarda televizyon.
e) Odalarda mini bar ile mevcut yiyecek ve içecek türlerine uygun servis malzemesi bulundurulması.
f) Yüzme havuzu, ikinci sınıf lokanta, kafeterya veya kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az elli kişilik çok amaçlı salon veya toplantı salonu ünitelerinden en az bir adedi.
g) Çamaşır yıkama ve ütüleme hizmeti.
h) Rezervasyon işlemlerinin elektronik ortamda yapılması.
i) Yirmidört saat büfe hizmeti.
Dört yıldızlı oteller; üç yıldızlı oteller için arananlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) Kabul holünde telefon hizmeti.
b) Müşterilerin ineceği veya çıkacağı kat sayısının ikiden fazla olması hâlinde otelin kapasitesiyle orantılı müşteri asansörü.
c) Odalarda ve genel mahallerde klima.
d) Odalarda; yatak örtüsü, mini bar, kıymetli eşya kasası.
e) 06:00 – 24:00 saatleri arasında oda servisi.
f) Kuru temizleme ile terzi hizmeti.
g) Her katta kat ofisi düzenlemesi (Ayrık yerleşimler şeklinde düzenlenmiş tesislerde hizmetin aksamaması kaydıyla kat ofisinin her katta bulunması zorunlu değildir.).
h) Satış ünitesi.
i) Çeşitli dillerde süreli yayın, kitap gibi dokümanların yer aldığı okuma mahalli.
j) Kapasitesi yüz kişiden az olmamak kaydıyla, tesis yatak kapasitesinin en az yüzde ellisine hizmet veren asgarî ikinci sınıf lokanta.
k) Yeterli büyüklükte bagaj odası ve bu mahalde emanet hizmeti.
1) Servis merdiveni veya asansörü (Ayrık yerleşimler şeklinde düzenlenmiş tesislerde servis merdiveni veya asansörü bulundurulmasına ilişkin esaslar Bakanlıkça belirlenir.).
m) Toplam personelin en az yüzde onbeşinin konusunda eğitim almış olması.
n) İdarî personelin konusunda eğitimli veya en az beş yıl deneyim sahibi olması.
0) Telefon, faks, internet bağlantılı bilgisayar gibi büro araçlarıyla donatılmış çalışma ofisi.
p) Odalara mesaj bırakabilme sistemi ya da buna yönelik hizmet verilmesi.
r) Ayrıca;
1) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az yüz kişilik çok amaçlı salon ve fuayesi,
2) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az yüz kişilik donanımı ve oturma düzeni bulunan toplantı salonu,
3) En az yüz kişi kapasiteli kabare, tiyatro, sinema etkinliklerinin yapılabileceği kapalı salon,
4) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşen, en az ikiyüz kişilik konferans salonu, salon ile bağlantılı simültane tercüme hizmetleri mahalli ve fuaye, sekreterlik hizmeti, fuaye veya salon ile bağlantılı en az iki çalışma odası,
5) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az yüz kişilik gece kulübü veya diskotek,
6) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az yüz kişilik bar salonu,
7) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az yüz kişilik pasta salonu,
8) Türk mutfağı mönüsü olan, servisi ve tefrişi geleneksel Türk kültürünü yansıtan, alakart hizmet verilen asgarî ikinci sınıf lokanta,
9) Diğer kültürlerin mutfaklarından birine ait mönüsü olan, servisi ve tefrişi ait olduğu kültürü yansıtan, alakart hizmet verilen asgarî ikinci sınıf lokanta,
10) En az 40 metrekare büyüklükte jimnastik salonu; Türk hamamı, buhar banyosu, kar odası, tuz odası, tuzlu buhar odası, sıcak taş odası, alamı sistemi bulunan sauna, masaj üniteleri, aletli masaj üniteleri, cilt bakım üniteleri gibi ünitelerden en az dört adedi,
11) Bovling-bilardo salonu, duvar tenisi salonu; uzman personel eşliğinde, çocuklara yönelik oynama, dinlenme alanları ve tuvaletleri bulunan çocuk bakım ve oyun odası ile bahçesi; golf sahası, tenis kortu, spor salonu, açık spor sahası, go-kart pisti, kayak pisti veya benzeri imkânlar sağlayan ünitelerden en az dört adedi.
12) Açık yüzme havuzu,
13) Kapalı yüzme havuzu,
ünitelerinden en az üç adedi.
Beş yıldızlı oteller; yerleşme durumu, yapı, tesisat, donanım, dekorasyon ve hizmet standardı olarak üstün özellikler gösteren ve toplam personelinin en az yüzde yirmibeşi konusunda eğitim almış personelden oluşan en az yüzyirmi odalı otellerdir. Beş yıldızlı oteller, dört yıldızlı oteller için arananlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) Müşterilerin ineceği veya çıkacağı kat sayısının birden fazla olması hâlinde otelin kapasitesiyle orantılı müşteri asansörü.
b) Odalarda, yatak başucunda merkezî aydınlatma düğmesi ve priz, boy aynası.
c) Odalarda, bornoz, diş temizlik kiti, tek kullanımlık terlik, dikiş kiti, ayakkabı sileceği, cilası, duş köpüğü, makyaj temizleme pamuğu, kutu kâğıt mendil, şemsiye gibi en az beş adet amblemli malzeme.
d) Banyolarda, resepsiyonla bağlantılı telefon.
e) Altı odadan az olmamak üzere, oda kapasitesinin asgarî yüzde beşi oranında tütün ürünleri içilmeyen oda düzenlemesi.
f) Beşinci fıkranın (r) bendinde belirtilen ünitelerden en az altı adedi.
g) Yirmidört saat oda servisi.
h) Garaj veya üzeri kapalı otopark, bu mahallerde yirmidört saat görevli personel.
i) Odalarda, uydu erişimli televizyon, video oynatıcı ve ücretsiz internet imkânı.
j) Bay ve bayan kuaförü.
k) Satış üniteleri.
1) Alakart hizmet verilen asgarî ikinci sınıf lokanta.
m) Müşteri ilişkileri ve danışmanlık gibi hizmetlerin, resepsiyondan ayrı bir mahalde konusunda eğitimli ve deneyimli personel tarafından verilmesi.
n) Kat koridorlarında resepsiyonla bağlantılı telefon.
Moteller
Madde 20 –
Moteller, yerleşim merkezleri dışında, karayolları güzergâhı veya yakın çevrelerinde inşa edilen, motorlu araçlarıyla yolculuk yapanların konaklama, yeme-içme ve araçlarının park ihtiyaçlarını karşılayan en az on odalı tesisler olup aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Tesisin kolayca bulunmasını ve görülmesini sağlayan yol ve yön işaretleri, otopark ile diğer hizmet tesislerini gösteren işaretler, yeterli aydınlatma ile iyi bir çevre düzenlemesi,
b) Trafik gürültüsüne karşı gerekli önlemler,
c) Sadece yaz sezonu boyunca açık tutulan tesisler hariç olmak üzere girişte rüzgârlık, hava perdesi, döner kapı veya benzeri düzenleme,
d) Resepsiyon ve bekleme yeri,
e) Yönetim odası,
f) Telefon, faks ve internet hizmetleri,
g) Oda sayısının en az yüzde yirmi beşine hizmet verebilecek sayıda kıymetli eşya kasası,
h) Kahvaltı hizmetini de verecek şekilde düzenlenmiş oturma salonu ve kahvaltı ofisi,
i) Yirmi dört saat büfe hizmeti,
j) İlk yardım malzeme ve gereçleri bulunan dolap,
k) Yirmi dört saat hizmet veren satış ünitesi,
l) Oda sayısının yüzde sekseni oranında otopark.
Tatil köyleri
Madde 21 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Tatil köyleri; doğal güzellikler içerisinde, rahat bir konaklama yanında çeşitli spor, eğlence ve satış hizmetlerinin de sağlandığı yaygın yerleşim düzeninde, tüm cephelerinde en fazla üç katlı olarak görülen yapılardan oluşan ve en az seksen odalı tesislerdir. Tatil köylerinde, doğal varlıklar ile yöresel değerlerin korunmasına da özen gösterilerek nitelikli çevre düzenlemesi yapılır. Tatil köyü hudutları emniyet altına alınır, girişte kontrol ünitesi ile tesis bünyesinde otopark düzenlenir.
Tatil köyleri aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) Yönetim tesisleri:
1) Resepsiyon, danışma, telefon kabini ve bekleme yerinden oluşan bir kabul alanı.
2) Yeterli büyüklükte bagaj odası ile emanet hizmeti.
3) En az iki adet yönetim odası.
4) Bagaj taşıma hizmeti.
5) Müşterilere tesisin bütününü tanıtıcı ve tüm birimlere ulaşımını kolaylaştırıcı görsel doküman gibi hizmet sunumu.
b) Geceleme birimleri:
1) Tatil köyünün diğer ünitelerinin gürültü gibi rahatsız edici etkilerinden korunacak biçimde düzenlenmesi.
2) Müşterilerin oda ve diğer ünitelere rahatça ulaşımını sağlayacak ve karanlıkta da görülebilecek nitelikte yönlendirme işaretleri.
3) İklim koşullarına göre klima.
4) Odalarda dışarı ile doğrudan bağlantılı telefon hizmeti, mesaj bırakabilme sistemi ya da buna yönelik hizmet verilmesi.
5) Oda banyolarında saç kurutma makinesi.
6) Odalarda kıymetli eşya kasası ve mini bar.
7) Kat hizmetinin verilmesini sağlayacak sayıda kat ofisleri.
c) Spor, eğlence, yeme-içme, dinlenme tesisleri ve çevre düzenlemesi:
1) Jimnastik, bilardo, bovling, golf, tenis, voleybol, badminton, trambolin, duvar tenisi, su oyunları, kayak ve deniz sporları gibi tesisin kuruluş yerine uygun nitelikteki çeşitli spor imkânlarından en az dört adedi.
2) Kapalı ya da açık yüzme havuzu.
3) Serbest zamanların değerlendirilmesi amacıyla dinlenme terasları, açık veya kapalı bar, açık hava tiyatrosu, açık dans yeri gibi yardımcı tesislerden en az üç adedi.
4) En az iki adet çok amaçlı salon.
5) Çocuk oyun parkı ve bu yerlerde çocuklar için özel tuvaletler.
6) Tatil köyünün yapı ve işletme nitelikleri ile uyumlu asgarî ikinci sınıf lokanta, lokantanın kapalı kısmında iklim koşullarına göre klima, açık kısımlarında güneş ve yağmurdan koruyucu gerekli önlemler.
7) Kabul alanından ayrı oturma salonu veya mahalli.
8) Satış üniteleri.
9) İklim koşullarına göre klima.
10) Çamaşır yıkama ve ütüleme hizmeti.
d) Personel: Toplam personel sayısının en az yüzde onbeşi oranında konusunda eğitim almış personel bulunması ve idarî personelin konusunda eğitimli veya en az beş yıl deneyim sahibi olması gereklidir.
İkinci fıkrada belirtilen nitelikleri taşıyan tesisler dört yıldızlı tatil köyü; yerleşme özellikleri, yapı, tesisat, donanım, dekorasyon ve servis yönünden üstün özellikler gösteren, toplam personelinin en az yüzde yirmibeşi konusunda eğitim almış personelden oluşan ve dört yıldızlı tatil köyü için arananlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşıyan tesisler beş yıldızlı tatil köyü olarak sınıflandırılır:
1) Odalarda uydu erişimli televizyon ve video oynatıcı; banyolarda bornoz, diş temizlik kiti, tek kullanımlık terlik, duş köpüğü, makyaj temizleme pamuğu, kutu kâğıt mendil gibi en az beş adet amblemli malzeme.
2) Odaların balkon, teras gibi bölümlerinde ayrı oturma grubu ve nitelikli açık alan düzenlemesi.
3) Dört odadan az olmamak üzere oda kapasitesinin asgarî yüzde beşi oranında tütün ve tütün mamulleri içilmeyen oda düzenlemesi.
4) Lokantanın kapasitesinin en az yüz kişilik olması, kapalı kısmında klima, açık kısımlarında ise güneş ve yağmurdan koruyucu gerekli önlemler bulunması.
5) Diskotek veya gece kulübü veya benzeri eğlence imkânı sunan ayrı bir salon.
6) Uzman personel refakatinde çocuklara bakım ve oyun imkânları sağlanan çocuk bakım odası ve bahçesi.
7) Türk hamamı veya sauna.
8) Bay ve bayan kuaförü.
9) Kuru temizleme hizmeti.
10) Özel geceler, yarışma, parti gibi ek eğlence imkânları ile müşterilerin bunlara katılımının sağlanması.
11) Oda sayısının yüzde beşi oranına yeterli olabilecek düzeyde internet hizmeti verilen mahal.
12) Müşteri ilişkileri, danışmanlık gibi hizmetlerin resepsiyondan ayrı bir mahalde konusunda eğitimli ve deneyimli personel tarafından sağlanması.
Pansiyonlar
Madde 22 –
Pansiyonlar; yönetimi basit, yemek ihtiyacının idare tarafından sağlanabildiği veya müşterilerin kendi yemeklerini bizzat hazırlayabilme imkanı bulunan, en az beş odalı tesisler olup aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Giriş holü, emanet hizmeti,
b) Oturma, yemek ve kahvaltı ihtiyacını karşılayabilecek, yazlık tesislerde kısmen açık da olabilen, yeterli kapasitede bir salon,
c) Yemek ihtiyacının işletme tarafından verilmemesi durumunda pansiyon mutfaklarında ihtiyaca göre yeterli sayıda buzdolabı, pişirme ve ızgara donanımı, bulaşık yıkama, hazırlık ve malzeme istif yerleri, servis malzemesi dolapları,
d) İlk yardım malzeme ve gereçleri bulunan dolap.
Kampingler
Madde 23 –
Kampingler; karayolları güzergâhları ve yakın çevrelerinde, deniz, göl, dağ gibi doğal güzelliği olan yerlerde kurulan ve genellikle müşterilerin kendi imkânlarıyla geceleme, yeme-içme, dinlenme, eğlence ve spor ihtiyaçlarını karşıladıkları en az on ünitelik tesislerdir.
a) Çevre düzenlemesi:
Kamping alanı, kamping iç ve dış güvenliklerinin sağlanabileceği biçimde çevre özelliklerine göre çit, duvar, yeşillik gibi düzenlemeler ile çevreden tecrit edilerek aydınlatılır. Kamping alanı drene edilerek ağaçlandırılır. Boş alanlar çimlendirilir. Geceleme birimlerini rahatsız etmeyecek şekilde okuma, dinlenme, spor, eğlence, yeme, içme gibi amaçlar için gerekli düzenlemeler yapılır. Araç yolları, arazi ve iklim şartlarına uygun olarak toz kaldırmayacak şekilde düzenlenir.
b) Kapasite ve kampçı birimleri:
Kampinglerde, kampçı ünitesi başına hesaplanacak alan seksen metrekaredir. Kampçı ünitesi; çadır veya çadır-araba veya otokaravan veya bungalovdan oluşur, her ünite ortalama üçer kişiliktir. Yerli ve yabancılara ait karavan veya otokaravanların bakım, onarım ve kışlaması için gerekli düzenlemeler yapılabilir. Bungalov üniteleri; en fazla üç yatak kapasiteli düzenlenir, toplam kampçı ünitesi sayısının yüzde yirmisini aşamaz, ayrıca bu ünitelerde mutfak düzenlemesi yapılamaz.
c) Giriş tesisleri:
Girişte otopark, resepsiyon, emanet ve telefon hizmeti verilen düzenleme yapılır.
d) Müşterek kullanım tesisleri:
Kampinglerde müşterek kullanım tesisleri aşağıda belirtilen şekilde düzenlenir:
1) Konaklamaya ayrılan alanın zemininin kullanım amacına uygun biçimde düzenlenmesi,
2) Her on kampçı için en az bir kadın ve bir erkek tuvaleti, duş ve lavabosu, lavaboların yanında priz,
3) Her on kampçı için en az bir adet çamaşır yıkama makinesi ve ütüleme yeri,
4) Her beş ünite için içerisinde en az bir yemek hazırlama, pişirme, bulaşık yıkama imkânı ile kilitli soğutucu dolaplar bulunan üstü kapalı bir mahal.
3) Karavanların tuvalet ve atık su tanklarının boşaltılacağı uygun mahaller,
4) Kampçı ünitelerine elektrik hizmeti,
5) Kampçılara sıcak-soğuk kullanma suyu ve sağlıklı içme suyu hizmeti.
Apart oteller
Madde 24 –
Apart oteller; mesken olarak kullanılmaya elverişli bağımsız apartman ya da villa tipinde inşa ve tefriş edilen, müşterinin kendi yeme ve içme ihtiyacını karşılayabilmesi için gerekli teçhizat ile donatılan ve otel olarak işletilen tesislerdir.
Apart oteller; belgeli bir otel veya tatil köyü veya turizm kompleksi yatırım veya işletmesi bütünü içinde yer alabildiği gibi en az on üniteden oluşacak şekilde, bir tesis bünyesinde bulunma zorunluluğu olmadan “müstakil apart otel” adı altında müstakilen de düzenlenebilir.
Apart otellerin asgari nitelikleri aşağıdaki şekildedir:
a) Resepsiyon, bekleme ve idare birimi,
b) Apart ünitelerde;
1) Tefriş elemanlarında standart beraberliği,
2) Yatak odalarında; yatak, komodin, gece lambası, elbise dolabı ile yataklarda; çarşaf ve kılıflı yastıklar, iklim şartlarına göre pike ve battaniye,
3) Yaşam odasında; kapasiteye uygun koltuk, yemek masası, sandalyeler ve sehpalar,
4) Mutfakta; ocak, buzdolabı, yeterli servis malzemesi dolaplar ve kapalı metal çöp kutusu,
5) Banyo, çamaşır yıkama ve ütüleme hizmeti verilmemesi halinde otomatik çamaşır makinesi,
6) İlk yardım dolabı,
c) Yerleşim merkezleri dışındaki apart otellerde, satış ünitesi.
Tesis bünyesindeki apart otellerde yukarıda (a) ve (c) bentlerinde belirtilen nitelikler, apart ünitelere de hizmet verecek şekilde düzenlenmişse ayrıca aranmaz.
Apartünitelerin toplam yatak kapasitesi, içinde yer aldıkları ve beraber işletildikleri konaklama tesislerinin toplam yatak kapasitesinin yüzde yirmi beşini, dört ve beş yıldızlı otellerde yüzde kırkını aşamaz.
(Değişik birinci ve ikinci cümle: 29/4/2008-2008/13617 K.) Apart otellerin kapasitesinin hesabında oturma alanı dışındaki yatak odaları dikkate alınır. Yatak odalarından on metrekareye kadar olan odalar tek yataklı, on metrekarenin üzerinde olanlar iki yataklı olarak düzenlenir. İki yatak odasına ilave her iki yatak odası için ayrı banyo-tuvalet düzenlemesi yapılır.
Hosteller
Madde 25 –
Hosteller; gençlik turizmine cevap verebilecek ve yeme-içme hizmeti veren veya müşterinin kendi yemeklerini bizzat hazırlayabilme imkanı olan en az on odalı tesisler olup aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Resepsiyon, vestiyer, emanet kasa, bagaj yeri ve bekleme yerinden oluşan giriş holü,
b) Kapasiteye uygun oturma salonu,
c) Yatak odaları ile bağlantılı sorumlu kişi odası,
d) Yönetici odası,
e) Lokanta veya kafeterya hizmeti verilmesi veya müşterilerin kendi yemeklerini bizzat hazırlayabilme imkânı olan yeterli teçhizatlı mutfak, yemek salonu,
f) Müşterilerin kendi imkânlarıyla eğlenmelerini sağlayabilecek düzenleme,
g) Kız ve erkekler için ayrı bölümler halinde kişi başına en az dört metrekare alan sağlanmış en fazla sekiz kişilik odalar ve en fazla sekiz yatağa bir banyo,
h) İlkyardım, emanet ve telefon hizmetleri,
i) Çamaşır yıkama, ütüleme ve kurutma imkânı sağlayan mahaller,
j) Genel depo ve spor malzemeleri odası,
k) İşletme aşamasında ulusal federasyonca belirlenen kurallara uygun olarak işletme faaliyeti göstermek.
İKİNCİ BÖLÜM
Yeme-İçme ve Eğlence Tesisleri
Lokantalar
Madde 26 –
Lokantalar; tabldot, alakart veya özel yemek ve bu yemeklere uygun servisler ile yeme-içme ihtiyaçlarını karşılayan tesislerdir.
Lokantalar ikinci ve birinci sınıf olarak sınıflandırılırlar. (Mülga: RG-30.06.2018-30464) Ancak lokantalar, müstakilen belgelendirilemez. Lokantaların sınıflandırılmalarında Yönetmelik’te belirlenen nitelikler kadar işletmenin dekorasyonu, hizmet standardı, yemeklerin nefaset, kalite ve sunuş özellikleri de dikkate alınır.
Lokantalarda canlı yemek müziği, çevreyi ve müşteriyi rahatsız etmeksizin yapılabilir. Türk mutfağına yönelik hizmet verilmesi halinde Türk kahvesi ve çayı geleneksel usullere uygun hazırlanarak sunulur.
İkinci sınıf lokantaların yemek salonu kapasitesi en az elli kişiliktir. Birinci sınıf lokantaların toplam kapasitesi en az yüzelli kişilik olup en az elli kişilik bir ana salon düzenlenmesi kaydı ile kapasitenin kalan kısmı ayrı salonlarda düzenlenebilir. Salon kapasiteleri, müşteri yerleşiminin rahat bir şekilde sağlanması koşuluyla, müşteriye hizmet verilen alanların kişi başına 1.2 metrekareye bölünmesiyle hesaplanır. Salonlar mutfak ile doğrudan bağlantılı veya servis mutfağı bulunacak şekilde düzenlenir. Ancak aynı kattaki salonlar için fonksiyonel düzenleme sağlanması kaydıyla tek bir servis mutfağı veya mutfak bağlantısı yeterli görülebilir. Mutfak için ayrılan alan, kapasiteye yeterli hizmet verilebilmesine imkân sağlayacak şekilde düzenlenmesi kaydıyla; ikinci sınıf lokantalarda müşteriye yemek hizmeti verilen salonun yüzde yirmi beşinden daha küçük, birinci sınıf lokantalarda ise, yüzde yirmi beş alan şartı aranmaksızın, elli metrekareden küçük olamaz. Hazırlama, pişirme, servis ofisi, servis bankosu bulaşık bölümleri ve mutfak fonksiyonlarını yerine getiren diğer alanlar bu alana dâhildir.
İkinci sınıf lokantalar aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar, (Mülga: RG-30.06.2018-30464).
a) Tüm hacimlerin, fonksiyon ve sınıfına uygun malzeme ile tefriş ve dekore edilerek aydınlatılması,
b) İdare odası,
c) Kadın ve erkek için ayrı müşteri tuvaletleri,
d) Personel için soyunma yerleri ile lavabo, duş ve tuvaleti,
e) Malzeme deposu,
f) Soğuk dolap veya içerden açılabilen soğuk saklama deposu,
g)Mutfakta;
1) Kuzine,
2) Tesiste verilen yiyecek türlerine uygun hazırlık yerleri,
3) Servis takımları için kapasiteye yeterli bulaşık makinesi,
h) Salon ve servis birimleri ayrı katlarda ise servis merdiveni veya monşarj.
Birinci sınıf lokantalar; ikinci sınıf lokantalar için aranılan şartlarla birlikte aşağıda belirtilen nitelikleri taşıyan tesislerdir:
a) Giriş holü,
b) Servis mahalleri ile bağlantılı ayrı servis girişi,
c) Bankolu vestiyer,
d) Müzik yayını,
e) Havalandırma ve klima sistemi,
f) Mutfakta;
1) Fırın,
2) Yemekleri ve tabakları sıcak saklama teçhizatı,
3) Tatlı ve pasta hazırlık yerleri,
g) Sıcak ve soğuk yemekler ile tatlı çeşitlerinden en az beşer adedinin yer aldığı mönü.
h) (Ekli: RG-30.06.2018-30464)Bu maddede belirtilen mahaller, bünyesinde yer aldığı tesiste lokantanın işleyişine de hizmet verecek şekilde bulunuyorsa ayrıca aranmaz.
Kafeteryalar
Madde 27 –
Kafeteryalar; süratli, temiz ve kaliteli yeme-içme hizmetinin garson servisi olmadan müşteriye sunulduğu, müstakilen belgelendirilemeyen en az elli kişilik tesislerdir. Kafeteryalar aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar:
a) Tüm hacimlerin, fonksiyon ve sınıfına uygun malzeme ile tefriş ve dekore edilerek aydınlatılması,
b) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde düzenlenmiş yemek salonu,
c) Yiyecek türlerinin teşhir de edildiği servis bankosu,
d) İdare odası,
e) Kadın ve erkek için ayrı müşteri tuvaletleri,
f) Personel için soyunma yerleri ile lavabo, duş ve tuvaleti,
g) Servis bankosu ve mutfak ayrı katlarda ise servis merdiveni veya monşarj,
h)Malzeme deposu,
i) Soğuk dolap veya içerden açılabilen soğuk saklama deposu,
j) Mutfakta;
1) Tesiste verilen yiyecek türlerine uygun hazırlık yerleri,
2) İhtiyaca uygun pişirme donanımı.
Bu maddede belirtilen mahaller, bünyesinde yer aldığı tesiste kafeteryanın işleyişine de hizmet verecek şekilde bulunuyorsa ayrıca aranmaz.
Eğlence yerleri
Madde 28 –
Eğlence yerleri; en az seksen odalı asli konaklama tesisleri, dört ve beş yıldızlı oteller, tatil merkezleri ile turizm kentleri bünyesinde faaliyet gösterebilen, müşterinin öncelikle eğlence ihtiyacını karşılamak yanında, yiyecek-içecek servisi de yapılabilenve müstakilen belgelendirilemeyen işletmelerdir. Turizm kentleri bünyesinde yer alan eğlence yerleri kişi başına asgari 1.2 metrekare alan düşen en az yüz kişilik salona sahip olmak kaydıyla müstakilen belgelendirilebilir. Eğlence yerleri aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Giriş holü,
b) Salon kapasitesiyle orantılı sayıda kadın ve erkekler için girişleri ayrı tuvaletler,
c) Konaklama ünitelerinin gürültüden rahatsız olmamaları için gerekli önlemler alınmış, havalandırma ve klima sistemi bulunan salon, salonda bar, canlı müzik yapılması halinde orkestra yeri ve dans pisti,
d) Diskotek olarak işletilmeyen eğlence yerlerinde sanatçıların sahneye çıkışı için ayrı bir kapı, kadın ve erkek sanatçılar için hazırlık odaları, tuvalet, duş ve lavabolar,
e) Diskoteklerde disk-jokey yeri,
f) Yiyecek ve içeceklerin konulacağı depoyu, içki ve meze hazırlık yerlerini, bulaşık yıkama mahallini, çay-kahve pişirme yerini kapsayan salondan ayrı yiyecek-içecek hazırlama yeri,
g) Salona girişin dışında acil durumlar için ikinci bir çıkış imkanı.
Bu mahallerde, yemek servisinin yapılması halinde, bu Yönetmeliğin ikinci sınıf lokantalar için öngörülen hükümlerine ve işletmenin hizmet standardının gereklerine uygun bir mutfak düzenlenir. Konaklama tesisinin lokanta mutfağı ile eğlence yeri mutfağının veya hazırlama yerinin bir arada teçhiz edilip düzenlenebilmesi için; mutfak alanının, lokanta salonu ve eğlence yeri ile fonksiyonel bağlantısının bulunması gerekmektedir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Sağlık ve Spor Tesisleri
Termal tesisler
Madde 29 –
Termal tesisler; toprak, yer altı, deniz ve iklim kaynaklı doğal tedavi unsurlarının tedavi edici faktör olarak kullanıldığı kaplıcalar, içmece ve iklim kür merkezleri ile buralarda kurulan tedavi ve rekreasyon amaçlı üniteleri içeren, bu maddenin (a) ve (b) bentlerinde yer alan tanımlardan birine giren tesislerdir. Bu tesislerdeki tedavi edici unsurların özellikleri, bu unsurların tıbbi yönden değerlendirilmeleri ile doğal özelliklerinin ve çevrelerinin korunmalarına ilişkin esaslar, tedavi sırasındaki tıbbi ve teknik koşullar, tıbbi personelin nitelik ve nicelikleri gibi konular Sağlık Bakanlığınca belirlenir. Turizm yatırımı ve işletmesi belgesi taleplerinde bu Bakanlıktan alınacak izin yazısı ile Bakanlığa başvurulur.
a) Termal konaklama tesisleri;
Bu Yönetmelikte tanımlanan asli konaklama tesisleri ile birlikte işletilip belgelendirilen ve bünyesinde yer aldıkları konaklama tesislerinin tür ve sınıfı da belirtilerek isimlendirilen termal tesislerdir. Bu tesisler ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar:
1) Tesis bünyesinde bulunmaması halinde ikinci sınıf lokanta,
2) Çeşitli spor aktivitelerine imkan verecek düzenlemeler,
3) Açık alanlarda özenli çevre düzenlemesi.
b) Termal kür tesisleri:
Bünyesinde konaklama yapılmadan kür programı çerçevesinde işletilip belgelendirilen termal tesislerdir. Bu tesisler aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar:
1) Giriş tesisleri ve satış ünitesi,
2) Birinci sınıf lokanta veya ikinci sınıf lokanta ile kafeterya,
3) Çeşitli spor aktivitelerine imkan verecek düzenlemeler,
Sağlıklı yaşam tesisleri; kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ile turizm merkezlerinde veya bu bölgeler dışında olup desteklenmeleri Bakanlıkça uygun görülen bu Yönetmelikte belirlenmiş asli konaklama tesisi bünyesinde bulunan, doğal çevre içerisinde düzenlenen; tedavi, birlikte düşünme, hareket etme yoluyla ortak motivasyon ve sinerji yaratmaya veya sağlık tedavisi sonrası rehabilitasyona veya terapiye yönelik hizmetlerin verildiği, müşterilere sağlıklı yaşam hizmeti sunmayı hedefleyen, açık alanlarda doğal spor aktiviteleriyle desteklenen, gıda ve beslenme, doğal bitki banyoları, aroma terapi, güzellik ve estetik, heyecan ve eğlence, çeşitli yaş grupları için sağlık ve bakım hizmetleri gibi konu veya konularda uzmanlaşarak işletilen ve hizmetin gerektirdiği ünitelerde uzman personel çalıştırılan tesislerdir. Sağlıklı yaşam tesisleri, bünyesinde yer aldıkları konaklama tesislerinin tür ve sınıfı da belirtilerek isimlendirilir. Bu tesisler ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar:
a) Tesis bünyesinde bulunmaması halinde ikinci sınıf lokanta,
b) Çeşitli spor aktivitelerine imkan verecek düzenlemeler,
c) Açık alanlarda özenli çevre düzenlemesi.
Bu tesisler turizm işletmesi belgesi taleplerinde; bünyesinde ilgili mevzuatla tanımlanmış sağlık ünitesi bulunması durumunda Sağlık Bakanlığından alınacak uygunluk yazısı ile termo mineral su, mineralli su, deniz kaynaklı su, çamur, gaz gibi doğal unsurların tedavi amaçlı kullanılmaması durumunda ise bu maddelerin içme ve yıkanma ve benzeri amaçlı kullanımlarının sakıncalı olmadığına ilişkin ilgili idare yazısı ile Bakanlığa başvururlar.
Yüzme havuzları
Madde 31 –
Havuzlarda aşağıda belirtilen hususlar bulunur:
a) Havuzun çevresinde taşma oluğu veya aynı fonksiyonu yapan benzer sistem,
b) Havuzun zemin ve duvarlarında uygun ve nitelikli malzeme ile kaplama,
c) Havuz suyunun devamlı temizliğini sağlayan fıltrasyon ve dezenfeksiyon sistemi,
d) Havuz çevresi ile güneşlenme alanlarında kaymayı önleyici zemin kaplaması ve düzenlemesi,
e) Havuz suyunun boşaltıldığı ağızlarda güvenlik önlemlerinin alındığı tesisat,
f) Havuz içinde emniyet basamaklarının yapılması, derinliğin değiştiği her kademede ölçü belirtilmesi,
g) Çocuklar için en fazla elli santimetre derinlikte ayrı bir havuz,
h) Havuzda can güvenliğini sağlayan sertifikalı cankurtaran,
i) Kapalı havuzlarda ısıtma ve havalandırma sistemi,
j) Güvenlik önlemlerinin Türkçe ve en az iki yabancı dilde belirtildiği levhalar,
k) İlk yardım araç ve gereçleri bulunan revir ile müstakil belgelendirilen havuzlarda doktor hizmeti.
Havuzlarda aşağıda yer alan tamamlayıcı üniteler bulunur:
a) Büfe veya büfe hizmetini de kapsayan bar,
b) Yeterli sayıda soyunma kabini ve dolap,
c) Kadın ve erkek için yeterli sayıda ayrı duşlar ve tuvaletler.
Müstakilen belgelendirilen havuzlar asgari ikiyüzyirmibeş metrekare yüzey alanını sağlamak zorundadırlar. Konaklama tesisi bünyesinde bulunan havuzlar bu maddenin ikinci fıkrasında yer alan nitelikleri sağlamamaları durumunda; havuz, belge kapasitesinde belirtilir ancak bünyesinde yer aldığı tesisin tür ve sınıfının asgari nitelikleri arasında değerlendirilmez ve sınıflandırma çalışmalarında puanlandırılmaz. Tesis bünyesinde birden fazla kapalı veya birden fazla açık yüzme havuzu bulunması durumunda havuzların tümünde ayrı çocuk havuzu düzenlemesi zorunlu değildir. Ancak tesis bünyesinde açık ve kapalı havuzlar bulunması durumunda, en az birer adet açık ve kapalı havuzda ayrı çocuk havuzu düzenlemesi yapılır.
Spor tesisleri
Madde 32 –
Spor tesisleri; kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ile turizm merkezlerinde, olimpik spor türlerinden en az bir tanesinin ana faaliyet olarak kurgulandığı, bunun yanında çeşitli spor dallarının uluslararası normlara uygun alanlarda gerçekleştirildiği, ayrıca bu aktivitelerin tamamlayıcı diğer bölümlerle desteklendiği tesislerdir. Turizm işletmesi belgesi talebi aşamasında Bakanlığa ilgili idaresinden alınmış gerekli uygunluk belgeleri ile başvuran bu tesisler ayrıca aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar:
a) Giriş tesisleri,
b) Tesisin; doğal çit, yapay çit, duvar ve benzeri düzenlemelerle çevreden tecrit edilmesi,
c) Uluslararası standartlarda ana saha,
d) Doğal çim veya uygun malzeme ile kaplı ısınma, antrenman sahaları,
e) Sporcular için soyunma yeri, duş ve tuvaletler,
f) Saha bakım üniteleri ve depolar,
g) Araç ve makineler için otopark,
h) Dinlenme ve rekreasyon alanları,
ı) İlk yardım ve doktor hizmeti,
j) Personel için soyunma yeri, duş ve tuvaletler,
k)Kulüp binasında aşağıdaki üniteler yer alır:
1) Resepsiyon, giriş ve emanet bölümü,
2) Yönetim odaları,
3) Birinci sınıf lokanta, bulunmaması halinde ikinci sınıf lokanta ile kafeterya,
4) Kadın ve erkekler için ayrı müşteri tuvaletleri,
5) Satış üniteleri.
Golf tesisleri
Madde 33 –
Golf tesisleri; golf sporunun uluslararası normlarına uygun alanlarda, golf sporuna yönelik parkur, ısınma ve pratik yapma alanıyla birlikte, kulüp binası ve bu aktiviteyi destekleyici diğer bölümlerden oluşan tesislerdir. Golf tesisleri aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşır.
a) Çevre özelliğine göre doğal veya yapay çit, duvar, yeşillik gibi tecrit elemanlarıyla emniyet altına alınmış golf sahası,
b) En az bir adet onsekiz delikli golf parkuru,
c) Golf oyuncularının eğitimi ve ısınması için kullanılmak üzere ayrı bir ısınma ve pratik yapma alanı,
d) Kulüp binasında aşağıdaki üniteler yer alır:
1) Resepsiyon, haberleşme olanağı, emanet hizmetleri ve bekleme yerini kapsayan giriş bölümü,
2) Birinci sınıf lokanta,
3) Kadın ve erkek müşteriler için ayrı tuvaletler,
4) Golf oyuncuları için elbise değiştirme yerleri, kilitli elbise dolapları, duş, tuvalet, bekleme yeri ile gerekli malzeme ve teçhizatın muhafaza edileceği depoların da bulunduğu salon,
5) Satış yerleri,
6) İlkyardım odası,
7) Yönetim odaları,
8) Personel için soyunma yeri, duş ve tuvaletler,
e) Arazi bakım üniteleri ve depolar,
f) Golf arabaları ve diğer araçlar için otopark.
Golf tesislerinde; konaklama, yeme-içme, spor ve eğlence tesislerine golf alanlarını daraltmamak ve golf oyuncusu kapasitesiyle uyumlu olmak koşullarıyla yer verilebilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Kongre ve Sergi Merkezleri
Kongre ve sergi merkezleri
Madde 34 –
Kongre ve sergi merkezlerinde aşağıdaki nitelikler aranır.
a) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde aynı anda asgari bin kişiye hizmet verebilecek büyüklükte bölünebilir bir kongre salonu,
b) Teknik imkanları sağlanmış kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde dört adet en az elli kişilik toplantı salonu,
c) Salonların fuayeler ve servis alanlarıyla doğrudan bağlantısı,
d) Salonlarda amacına uygun araç-gereç ve donanım,
e) Kapalı ve açık sergileme veya fuar alanları,
f) (a) ve (b) bentlerinde belirtilen mekanların kapasitelerinin üçte birine aynı anda hizmet verebilen yeme-içme tesisleri,
g) Tüm mekanlarda havalandırma ve klima sistemi,
h) Yönetim odaları,
i) Teknik imkanlarla donatılmış basın merkezi,
j) Yeterli sayı ve büyüklükte depolar,
k) Kapasitesinin yüzde beşi oranında araba alabilecek otopark,
l) Simültane tercüme odaları ve hizmetleri.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Rekreasyon Tesisleri
Eğlence merkezleri
Madde 35-
Eğlence merkezleri, bünyesinde konaklama tesisi bulunmayan, eğlence ve rekreasyon ihtiyacını karşılamak amacıyla oluşturulan, müşterinin aktif katılımının sağlandığı tesislerdir. Eğlence merkezleri aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) En az yüzelli kişilik kapalı alanı olan yeme-içme tesisi,
b) En az beşyüz kişi kapasiteli kabare, tiyatro, sinema gibi etkinliklerin yapılabileceği salon veya salonlar,
c) En az yüz kişilik kapalı alanı olan bar,
d) (a) ve (b) bentlerinde belirtilen mekanların kapasitelerinin yüzde yirmisi oranında garaj veya otopark,
e) Doktor ve hemşire hizmetinin verildiği ilk yardım araç ve gereçleri bulunan revir,
f ) Satış üniteleri,
g) Yüzme havuzu,
h) En az ikiyüzelli metrekare bağımsız alanı olan kapalı sergi salonu,
i) Spor ünitesi olarak;
1) Açık ve kapalı manej sahaları olan binicilik tesisi,
2) Paint ball oyununa imkan sağlayan düzenleme,
3) Bowling salonu,
4) Buz pateni pisti,
5) Tenis kortu,
6) Squash salonu,
ünitelerinden en az iki adedinin yapılması,
j) Kapasiteye yeterli oranda kadın ve erkek müşteri tuvaletleri,
k) Kapasiteye yeterli jeneratör,
l)Ayrıca;
1) En az beş yüz kişilik açık hava tiyatrosu,
2) Elektronik, bilgisayar, ses, ışık gibi teknolojilerin kullanılarak simülasyon, animasyon gibi sanal ortamların yaratılmasına veya gösterilerin yapılmasına imkan sağlayan teknik donanıma haiz en az üç ünite,
3) Sirk,
4) Kay-kay, bisiklet ve benzeri aktiviteler için gösteri alanı,
5) Oyun, uyku, yemek ve dinlenme mahalleri ile çocuk tuvaletleri bulunan kreş,
6) El sanatları atölyeleri ve bunların satışına ilişkin üniteler,
7) Gokart pistleri,
8) Geleneksel yaşantıyı yansıtan yeme-içme, eğlence ve dinlenceye yönelik üniteler,
9) Sauna, Türk hamamı, masaj yerleri, aletli jimnastik salonu, soyunma ve dinlenme yerlerini içeren sağlık merkezi,
10) Lunapark,
11) Doğa müzesi,
12) Su parkı,
13) Su altı canlılarının bilgilendirme ve gösteri amaçlı sergilendiği dev akvaryum,
14) Hava oyunlarına imkan sağlayan düzenlemeler,
15) Müşteriler için katılım ve canlı izleme imkanının sağlandığı film stüdyoları,
ünitelerinden en az dört adedinin yapılması,
m) (a), (b), (c), (g) (h), (i) ve (l) bentlerinde yer alan ünitelerden en az üç adedinde bedensel özürlüler için gerekli düzenlemeler.
Temalı tesisler, ikinci ve üçüncü fıkralarda belirtilen tesislerden herhangi birinin tüm niteliklerini taşıyan, bilim, kültür veya spor gibi herhangi bir temayı esas alarak, müşterilere izleme, eğlenme ve bilgilenme hizmetleri sunan tesislerdir.
Temalı parklar; geleceğin dünyası, bilim, bilim-kurgu, tarih, kültür, bitki ve hayvan türlerinin doğal ortamlarında yaşatılması, safari parkında veya film stüdyolarında müşteriler için katılım ve canlı izleme imkânının sağlanması, gelenek ve birikimler ile dünya coğrafyası gibi belirli bir konunun görsel ve işitsel ileri teknolojinin de yardımıyla tanıtıldığı ve müşterinin izlemesine sunulduğu eğlenceye ve bilgilendirmeye yönelik tesislerdir. Park, ana temalara uygun dekore edilmiş, geleneksel veya uluslararası özellik taşıyan ürünlerin sergilendiği ve satıldığı bölümleri de içerir. Park içinde, temalara uygun inşa ve dekore edilmiş spor tesisleri ile yeme-içme tesislerine yer verilir. Parktaki oyun ve gezi elemanlarının emniyet sistemlerinin, imal edildikleri ülkede ve Türkiye’de uygulanan standartlara uygun olduklarına dair belge bulunması gerekir. En az elli bin metrekare arsa üzerine kurulabilen temalı parklar aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşır:
a) Tesis alanının yüzde beşi oranında, otomobil ve otobüsler için otopark alanı.
b) Park içinde yangın alarmı ve söndürme, anons, kapalı devre televizyon sistemleri.
c) Doktor ve hemşire hizmetinin verildiği ilk yardım araç ve gereçleri bulunan revir.
d) Kapasiteye yeterli jeneratör.
e) Bedensel engelliler için düzenlemeler (genel tuvaletler, dolaşım alanları gibi).
f) Kadın ve erkek müşteriler için ayrı tuvaletler.
Spor temalı tesisler; ilgili kurum tarafından ulusal ve uluslararası spor karşılaşmalarının veya yarışmalarının yapıldığı ve seyir imkânı sunan, bu yönüyle turizme katkısı bulunan ve beş yıldızlı otel veya tatil köyü bünyesinde yer alan tesislerdir. Spor temalı tesisler, spor karşılaşmalarına ilişkin ilgili kurumun belirlediği niteliklere ilave olarak aşağıda belirtilen asgarî nitelikleri taşırlar:
a) Bedensel engelliler için düzenlemeler (genel tuvaletler, dolaşım alanları, seyir koltuğu düzenlenmesi gibi).
b) Satış üniteleri.
c) Asgari ikinci sınıf lokanta veya kafeterya.
Günübirlik tesisleri
Madde 37 –
Günübirlik tesisleri; yeme-içme, dinlenme, eğlence ve spor imkânlarından birkaçını günübirlik olarak sağlayan, konaklama yapılmayan tesislerdir. Bu tesisler aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Giriş tesisleri ve satış ünitesi,
b) İkinci sınıf lokanta veya kafeterya,
c) Yüzme havuzu veya spor, eğlence, oyun imkanları sağlayan düzenlemeler,
d) Doktor ve hemşire hizmetinin verildiği ilk yardım araç ve gereçleri bulunan revir,
e) Tesisin çit, duvar, yeşillik gibi malzeme ile çevreden tecridi,
f) Tesis alanının drene edilerek ağaçlandırılması, boş alanların çimlendirilmesi,
g) Kadın ve erkek müşteriler için ayrı tuvaletler,
h) İhtiyaca yeterli otopark.
ı) (Ekli: RG-30.06.2018-30464) Tahsisli taşınmaz üzerinde yer alan tesisler hariç olmak üzere, günübirlik tesisler müstakilen belgelendirilemez.”
Kış sporları ve kayak merkezleri mekanik tesisleri
Madde 38 –
Kayakçıların kayak yapması amacıyla farklı noktalar arasında taşınmasına yönelik, teleferik, telesiyej, teleski, tele kabin gibi mekanik düzenlemelerden oluşan tesislerdir.
Bu tesislerde kullanıcıların ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla; güneşlenme ve seyir noktaları, idare ünitesi, genel tuvaletler, korunak ve servis üniteleri ile teleskitürü hariç olmak üzerealt, üst veya ara istasyonlarda büfe hizmeti düzenlenir. Kullanıcıların mekanik düzenlemelerden kaynaklanabilecek tehlikelere karşı güvenliklerini sağlayacak önlemler işletmece alınır, sağlık ve ilkyardım hizmeti bulunur.
ALTINCI BÖLÜM
Kırsal Turizm Tesisleri
Çiftlik evi-köy evi
Madde 39 –
Tarım faaliyetlerinin, kırsal alanların doğal ve kültürel mirasının korunmasına önemli katkıları olduğu göz önünde bulundurularak, mevcut yapıların iyileştirmesi veya yeni yapıların mevcut dokunun iç düzenlemesi esas alınarak yapılmasını, bu sayede yatak kapasitesi oluşturulmasını ve turizmin gelişip genişleyebileceği ortamların çevresel açıdan güvence altına alınmasını hedefleyen; kırsal bölgelerde çiftlik organizasyonu amacıyla kurulmuş ve çiftlik üretimi ile birlikte turizm konaklama olanağı sağlayan, gelen müşterilerin de isterlerse çalışma programlarına katılabilecekleri, kırsal yaşantının sahnelenmesine olanak sağlayan en az beş odalı konaklama tesisleridir.
Klasik konaklama şekilleri yerine, gelen müşterilere bir çiftlik evi-köy evinde konaklama olanağı sunulması, yerel yiyecek ve içecek gibi denemeyi istediği yerel tüketim maddelerini kullanma olanağı sağlanması, bu olanakların aile işletmeciliği anlayışı çerçevesinde sunulması, tefriş ve dekorasyonunun özgün olduğu kadar malzemelerinin nitelikli olması da gerekir. Isıtma siteminin merkezi olması zorunluluğu aranmayan bu tesisler, ilave olarak aşağıdaki nitelikleri taşırlar:
a) Müşterilere yöreye özgü ve ev yapımı yiyecek ve içecek türlerinin sunulması,
b) Doğal ortamlardan görsel olarak da yararlanmayı sağlayan balkon, veranda ve teras gibi düzenlemeler,
c) Oturma salonunda şömine,
d) Kitap okuma ve dinlenme imkanı veren mahal düzenlemesi,
e) Tesis çevresindeki doğal ve kültürel değerler ile çevre korumasına yönelik genel bilgilendirme,
f) Her beş oda için bir adet ortak müşteri duş, tuvalet ve lavabo mahalli,
g)Personel için soyunma yeri, duş, tuvalet mahalli.
Yayla evi
Madde 40 –
Yayla evleri, Bakanlıkça geliştirilmeleri uygun görülen yerlerde bulunan, mevcut yayla evlerinin iyileştirilmesiyle turizme kazandırılan veya mevcut yayla evlerinin iç düzenlemesi esas alınarak yapılan veya Bakanlıkça belirlenecek örnek yayla evi yapı tiplerine göre inşa edilecek ünitelerde, müstakil veya toplu olarak hizmet verecek en az beş odalı konaklama tesisleridir. Bu tesislerde ortak yeme-içme ve dinlenme alanı, her beş oda için bir adet ortak müşteri duş, tuvalet ve lavabo mahalli,mutfak düzenlemesi ile personel için soyunma yeri, duş, tuvalet mahalli yapılır.
Tefriş ve dekorasyonunun özgün olduğu kadar malzemelerinin nitelikli olması da gerekir. Ekosistem ve doğal hayatın korunması ve geliştirilmesine yönelik kullanımlara yer verilerek yöresel yiyecek, el sanatları gibi folklorik değerlerin tanıtımına özen gösterilir.
Dağ evi
Madde 41 –
Dağ evi; kış sporları veya çim sporları yapmak ve doğa güzelliklerinden faydalanmak amacıyla çevresel açıdan sorumlu bir anlayışla işletilen asgari bir yıldızlı otel nitelikleri ile birlikte aşağıdaki nitelikleri taşıyan konaklama tesisleridir.
a) Girişte saçak düzenlemesi gibi doğa koşullarının getirdiği fiziksel güçlüklere karşı gerekli tedbirlerin alınması,
b) Kış veya çim sporlarına yönelik gerekli malzeme ve teçhizatın kiralanabilmesi imkanı ve bunların muhafazasına için depo ile bu sporların öğretilmesine yönelik en az bir adet sertifikalı eğitici personel,
c) Spor yaralanmalarına da yönelik ilk yardım araç ve gereçleri ile ilk yardım konusunda sertifikalı personel,
d) İkinci sınıf lokanta veya kafeterya,
e) Ranza sistemi olmaksızın odaların en fazla altı kişilik düzenlenebilmesi imkanı,
f) Oturma salonunda şömine,
g) Sauna veya hamam veya kapalı yüzme havuzu,
h) Çamaşır yıkama ve ütüleme hizmeti,
ı) Yeterli çevre aydınlatması,
j) Bakı terası gibi manzara seyri amaçlı düzenleme,
k) Jeneratör.
YEDİNCİ BÖLÜM
Özel Tesisler
Özel tesisler
Madde 42 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Özel tesisler, (Değişik: RG-30.06.2018-30464) üçüncü ve dördüncü fıkralarda belirtilen özelliklerden en az birer adedini taşıyan, ülke turizmine katkı sağlayan ve Bakanlıkça desteklenmeleri uygun görülen tesislerdir.
(Ekli: RG-30.06.2018-30464) “Müstakil yeme-içme tesisleri özel tesis olarak belgelendirilemez.
Tesisin yer aldığı yapı veya bulunduğu bölgenin aşağıda belirtilen özelliklerden en az birini taşıması gerekir:
a) Mimari özgünlük.
b) Tarihî değer.
c) Doğaya ait özellik,
ç) Sanatsal değer.
d) Yerel, ulusal veya başka uluslara ait kültürleri yansıtan yapı, tefriş veya dekorasyon.
e) Üstün kaliteli veya özellikli malzeme ile yapım ve dekorasyon.
Tesisin işletmeciliğinin aşağıda belirtilen özelliklerden en az birini taşıması gerekir:
a) Faaliyet gösterdiği alanda, ulusal veya uluslararası, en az beş yıllık marka veya ün sahibi olması.
b) Faaliyet gösterdiği alanda yerel, ulusal veya başka uluslara ait kültürleri yansıtması.
Özel tesislerde, deneyimli veya konusunda eğitimli, toplam yatak/kuver kapasitesinin en az yüzde yirmisine hizmet verebilecek sayıda personel ile nitelikli hizmet sunulması gerekir.
Özel tesisler tebliğ ile belirlenen hizmet artırıcı nitelikleri taşırlar.
Özel tesis turizm işletmesi belgesi taleplerinde, tesis özelliğine ilişkin ayrıntılı görsel ve yazılı doküman ile Bakanlığa başvurulur.
Butik oteller
Madde 43 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Butik oteller, yapısal özelliği, mimarî tasarımı, tefriş, dekorasyon ve kullanılan malzemesi yönünden özgünlük arz eden, işletme ve servis yönünden üstün standart ve yüksek kalitede, deneyimli veya konusunda eğitimli personel ile kişiye özel hizmet verilen ve en az on, en fazla altmış odalı otellerdir. Butik oteller aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) Modem, röprodüksiyon, antika gibi özelliği olan mobilya ve malzemeler ile tefriş ve dekorasyon.
b) Beş yıldızlı otel odaları için belirlenen nitelikleri taşıyan konforlu odalar.
c) Kapasiteye yeterli kabul holünü de kapsayan lobi, lobi alanının yeterli olması hâlinde lobinin bir bölümünde düzenlenmiş oturma mahalli veya ayrı bir oturma salonu.
d) Yönetim odası.
e) Kapasitesi elli kişiden az olmamak kaydıyla, tesis yatak kapasitesinin en az yüzde yetmişbeşine alakart hizmet verilen asgarî ikinci sınıf lokanta.
f) Genel mahallerde klima sistemi.
g) Yirmidört saat oda servisi.
h) Çamaşır yıkama ve kum temizleme hizmeti.
i) Otopark hizmeti.
j) Odalara, müşteri tarafından seçilen en az bir adet günlük gazete serv isi ile müşteri yatak odasının gece kullanımına hazırlama hizmeti.
k) Birden fazla katta düzenlenmiş tesisler için müşteri asansörü ve merdiveni.
1) Tesis müşteri yatak kapasitesinin en az yüzde ellisi oranında eğitimli personel ile hizmet verilmesi.
m) Kadın ve erkek personel için ayrı soyunma yerleri, dolapları, duş ve tuvalet yerleri.
n) Aşağıda yer alan ünitelerden en az birinin bulunması:
1) Kişi başına 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az elli kişilik pasta salonu; elli kişilik kabare, sinema, tiyatro etkinliklerinin yapılabileceği salon; en az 60 metrekare büyüklükte kütüphane ünitelerinden en az bir adedi.
2) Açık veya kapalı yüzme havuzu.
3) Jimnastik salonu, bovling-bilardo salonu, kütüphane; Türk hamamı, buhar banyosu, kar odası, tuz odası, tuzlu buhar odası, sıcak taş odası, alarm sistemi bulunan sauna, masaj üniteleri, aletli masaj üniteleri, cilt bakım üniteleri, spor sahası, tenis kortu, kayak pisti, duvar tenisi salonu veya benzeri imkânlar sağlayan ünitelerden en az üç adedi.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Bileşik Tesisler
Turizm kentleri
Madde 44 –
Turizm kentleri; kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgesi olarak ilan edilmiş yerlerde, plan kararlarıyla sınırları belirlenmiş, bu Yönetmelikte tanımlanan ve müstakilen belgelendirilebilen türlerin bir veya birkaçıyla birlikte kültür, eğitim, eğlence, ticaret, konut ve her türlü teknik ve sosyal alt yapı alanlarından bir veya daha fazlasını kapsayan, tek bir ana yatırımcıya tahsis edilen yerleşimlerdir.
Turizm kentleri ile ilgili olarak;
a) Ana yatırımcı; turizm kentinde yer alan turizm yatırımını, plan kararıyla belirlenen tüm sosyal ve teknik alt yapılarıyla birlikte ve tahsis koşullarına uygun olarak gerçekleştirecek veya gerçekleştirilmesini sağlayacak gerçek veya tüzel kişilerdir.
b) Turizm kenti ana turizm yatırımı belgesi; turizm kentinde, plan kararıyla ve tahsis koşullarıyla belirlenen tüm yatırımı içeren, ana yatırımcı adına düzenlenen belgedir.
Turizm kenti ana turizm yatırımı belgesi kapsamında belirtilen yatırımlardan, müstakilen belgelendirilebilecek türlerdeki tesisler içinana yatırım belgesinin altında ayrı ayrı turizm yatırımı belgesi düzenlenir.
Tesisin kurulacağı alanda ulaşım, su, elektrik, atık su, iletişim gibi alt yapı sistemleri ile plan kararlarında yer alan sosyal alt yapı alanları tamamlanmadan turizm kenti içerisinde hiç bir tesis için turizm işletmesi belgesi verilemez ve tesis işletmeye açılamaz.
Bu maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen koşulun sağlanması kaydıyla, işletme belgesi alabilecek duruma getirilmiş yatırım belgeli her bir tesis için ayrı ayrı turizm işletmesi belgesi düzenlenir.
Turizm kenti ana turizm yatırımı belgesi kapsamında belirtilen yatırımların tamamlanıp işletme belgesine dönüşmesinden sonra ana turizm yatırımı belgesi ve tahsis koşullarında belirlenecek esaslar çerçevesinde Bakanlıkça sonlandırılır.
Turizm kompleksleri
Madde 45 –
Turizm kompleksleri; bu fıkranın (a) ve (b) bentlerinde yer alan tanımlardan biri çerçevesinde gerçekleştirilen tesislerdir.
a) Kongre ve sergi merkezi ile buna ilave olarak bu Yönetmelikte tanımlanmış olan golf tesisleri, eğlence merkezleri, temalı parklar, termal tesisler, apart otel, en az yüz adet yatın barınabileceği yat limanı, sağlıklı yaşam tesislerinden en az üç adedini bünyesinde bulunduran tesislerdir. Kongre ve sergi merkezi ile seçenekli türlerden en az ikisinin tamamlanarak işletmeye hazır hale getirilmesi durumunda tesise kısmi turizm işletmesi belgesi verilebilir.
b) Bünyesinde konaklama tesisi olarak en az beş yüz yatak kapasiteli olmak kaydıyla beş yıldızlı otel veya beş yıldızlı tatil köyü ile yine bünyesinde kongre ve sergi merkezi veya eğlence merkezi bulunan tesislerdir. Tesiste en az ikiyüzelli adet yatın barınabileceği yat limanı yapılması durumunda ilave olarak apart otel yapılabilir. Komplekste bulunması zorunlu olan ünitelerden birinin tamamlanarak işletmeye hazır hale getirilmesi durumunda tesise kısmi turizm işletmesi belgesi verilebilir.
Turizm kompleksleri, bu fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen şekilde belgelendirilir:
a) Turizm kompleksi ana turizm yatırımı belgesi; yukarıdaki tanımlardan biri çerçevesinde gerçekleştirilen turizm kompleksinin, yatırım aşamasındaki bütününe ilişkin düzenlenen belgedir.
b) Turizm kompleksi ana turizm işletmesi belgesi; turizm kompleksini oluşturan tesislerin yatırımının tamamlanarak işletme belgesi alabilecek duruma gelmesinden sonra tesisin bütününe ilişkin düzenlenen belgedir.
Turizm komplekslerinde, farklı ayni veya şahsi haklar ile izin veya tahsis veya farklı yatırım veya işletme ortaklıkları olması durumunda kompleksi oluşturan tesis türlerinin her biri için yatırımcı veya işletmeci adına ana belgenin altında ayrı ayrı belge düzenlenebilir.
Tatil merkezleri
Madde 46 –
Tatil merkezleri, müşterilerin konaklama, yeme-içme, eğlence, dinlenme ve spor ihtiyaçlarını karşılayan, kuruluş yeri veya işletmesi özelliği gereği yardımcı ve tamamlayıcı birimleri de bünyelerinde bulundurabilen, imar planlarında turizm için ayrılmış alanlarda, her otelin bütünü için ayrı mülkiyet, irtifak ve intifa haklarına imkan tanıyan en az binikiyüzelli odalı tesislerdir. Bu tesisler, tatil merkezi otelleri veya apart oteller ile bu otellere hizmet veren ortak kullanım alanlarından oluşur.
Tatil merkezi otelleri tümü üç yıldızlı oteller veya tümü dört yıldızlı oteller için belirlenmiş olan asgari nitelikler ile aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Müşteri yatak odalarında; iklim şartlarına göre klima, minibar, kıymetli eşya kasası,
b) Banyolarda; saç kurutma makinesi, telefon, resepsiyon ile bağlantılı alarm düzeni.
Bu otellerde, müşteriye hizmet verecek ilave salon ve üniteler yapılamaz, asgari nitelikler arasında olan genel mahallerde kapasite artışına gidilemez.
Tatil merkezleri bünyesinde yer alan bu tesisler; müşteriye yeme-içme, dinlenme, eğlence ve spor imkânları veren mahalleri içeren ortak kullanım alanları ile tüm konaklama tesislerine hizmet veren yönetim tesisleri ile personel, tesisat, çamaşırhane gibi servis birimlerinden oluşur. Ortak olarak işletilen bu tesisler aşağıdaki nitelikleri taşırlar:
a) Kongre, balo, toplantı gibi amaçlar için kullanılabilecek kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşen, sekreterlik ve simültane tercüme hizmetleri ile fuayesi olan, en az beş yüz kişilik çok amaçlı salon,
b) Çok amaçlı salon ile bağlantılı kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az dört adet ellişer kişilik çalışma-toplantı salonları,
c)Kapalı veya açık yüzme havuzu,
d) Kafeterya,
e) Birinci sınıf lokanta,
f) Toplam, en az ikiyüzelli kişilik diskotek veya gece kulübü veya benzeri eğlence imkanı veren salon veya salonlar,
g)Türk hamamı, alarm sistemi bulunan sauna, aletli jimnastik salonu, bowling, bilardo, squash, sinema, spor veya benzer imkanlar sağlayan ünitelerden en az altı adedi,
h)Pastane,
i)Turizm amaçlı satış üniteleri,
j) Kuaför,
k) Kreş,
l) İçki servisi verilen ayrı bir salon,
m) Genel mahallerde klima sistemi,
n)Yirmidört saat doktor, hemşire ve ambulans hizmetinin verildiği, ilkyardım malzemeleri ile tam donanımlı, dinlenme odaları bulunan sağlık ünitesi,
o) Müşterinin inip çıkacağı kat merdiveni sayısının birden fazla olması halinde tesisin kapasitesi ile orantılı müşteri asansörü,
p) İdari üniteler,
r) Tesis bünyesinde uygun yer ya da yakın çevresinde arsa temin edilebildiği takdirde helikopter pisti,
s)Konaklama üniteleri ile ortak kullanım tesisleri arasında araçlar ile taşıma hizmeti,
t) Garaj veya üzeri kapalı otopark,
u) Tesis sınırları ile girişlerde güvenlik önlemleri ile danışma ünitesi,
v) Personel yatakhanesi ve yapılması halinde, oda kapasitesinin en fazla yüzde beşi oranında personel lojmanı,
y) Tesiste yapılan aktivitelere yönelik kurtarma ekip ve donanımı ile tüm mahallerde otomatik duman detektörü ve yağmurlama sistemi,
z) Çamaşır yıkama, ütüleme ve terzi ünitesi ile kuru temizleme mahalli.
Tatil merkezi bütününe ana belge düzenlenir. Ancak ayrı mülkiyet, irtifak veya intifa hakları söz konusu olması durumunda, oteller ve ortak kullanım tesisinin her biri için yatırımcı veya işletmeci adına ayrı ayrı belge düzenlenebilir. Bu tesisler farklı isimlerle tanıtım yapabilir.
Tatil merkezi ana turizm yatırımı belgesi kapsamındaki oteller için ayrı ayrı turizm yatırımı belgesi düzenlenebilir. Bu durumda; turizm işletmesi belgesi alabilecek duruma getirilmiş yatırım belgeli her bir tesis için ayrı ayrı turizm işletmesi belgesi düzenlenir, tatil merkezinin asgari nitelikleri tamamlanıp işletme belgelerine dönüşmesinden sonra ana turizm yatırımı belgesi ana turizm işletmesi belgesine çevrilir.
Ortak kullanım ve hizmet alanları ayrı parsellerde oluşturulabilir. Bu durumda bu Yönetmeliğin 52’nci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan fonksiyonel bağlantı zorunluluğu ile tatil merkezi bünyesinde sağlık ve termal turizm ünitesi bulunması halinde konaklama üniteleriyle doğrudan bağlantı aranmaz.
Tesisin kurulacağı alanda yol, su, elektrik, atık su arıtma tesisi, iletişim gibi alt yapı sistemleri tamamlanmadan tatil merkezi, ortak kullanım ve servis üniteleri tamamlanmadan konaklama tesisi işletmeye açılamaz. Ortak kullanım tesislerinde bulunan ve bu Yönetmelikte yer alan türler, belirlenmiş olan asgari nitelikleri bünyelerinde taşırlar.
Zincir tesisler
Madde 47 –
Zincir tesisler; aynı yatırımcıya veya işletmeye ait veya aynı işletmenin markasını kullanan ve Bakanlıkça belgelendirilebilen turizm türlerinin veya pazarlama ve satış işletmelerinin bu fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan tanımlardan biri çerçevesinde gerçekleştirildiği tesislerdir:
a) Bakanlıkça uygun görülecek belirli bir tur güzergâhı üzerinde, inanç, tarih, kültür gibi alternatif turizm hareketlerine hizmet verecek ve esas olarak tur müşterilerinin konaklama ve yeme-içme ihtiyaçlarına yönelik, asgari üç ayrı noktada bu Yönetmelikte yer alan türlerin zincir olarak işletildiği tesislerdir.
b) Bu Yönetmelikte yer alan ve müstakil olarak belgelendirilen türlerden birinin veya pazarlama ve satış işletmelerinin aynı işletmecilik anlayışıyla asgari üç ayrı yerde zincir olarak işletildiği tesislerdir.
c) Birden fazla tahsisli arazi üzerinde yer alan ve zincir olarak işletilen tesislerdir. Bu tesisler bu Yönetmelikle müstakilen belgelendirilebilen türler arasında olmak zorundadır.
Pazarlama ve satış işletmelerinde Ülkemizin çeşitli yörelerinin el sanatları ürünleri ile endüstriyel nitelik taşıyan ürünleri sergilenir ve pazarlanır. Bu tesislerde pazarlaması yapılan ürünlerin niteliklerine uygun teşhir ve satış salonları ile haberleşme, döviz bozdurma, paketleme ve postalama hizmetleri bulunur. Satış elemanları yabancı dil ve ürün konusunda yeterli bilgiye sahip kişilerden oluşur.
Zincir tesisler, bu fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen şekilde belgelendirilir:
a) Zincir tesis ana turizm yatırımı belgesi; Yukarıdaki tanımlardan biri çerçevesinde gerçekleştirilecek olan zincir tesisin yatırım aşamasındaki bütününe ilişkin düzenlenen belgedir.
b) Zincir tesis ana turizm işletmesi belgesi; Zinciri oluşturan tesislerin işletme belgesi alabilecek duruma gelmesinden sonra tesisin bütününe ilişkin düzenlenen belgedir.
Zincir tesislerde, farklı ayni veya şahsi haklar ile izin veya tahsis veya farklı yatırım veya işletme ortaklıkları olması durumunda zincir tesisin bütününe ana turizm yatırım veya işletme belgesi, zinciri oluşturan tesislerin her biri için ana belgenin altında ayrı ayrı belge düzenlenebilir. Zinciri oluşturan tesisler ana belgede yer alan isim ile tanıtım yaparlar.
Personel eğitimi tesisleri
Madde 48 –
Personel eğitim tesisleri; turizm sektörünün eğitilmiş personel ihtiyacını karşılamak üzere, her seviyedeki personelin eğitiminin çeşitli eğitim programları çerçevesinde teorik ve uygulamalı olarak, birlikte veya ayrı ayrı yaptırıldığı en az yüzyirmi öğrenci kapasiteli eğitim ve uygulama tesisleridir.
Bu tesislerde uluslararası normlara uygun olarak bir tanesi ön büro, yiyecek ve içecek servisi, kat hizmetleri ve yiyecek üretimi dalları arasından seçilmek üzere turizm ile ilgili en az üç konuda teorik ve uygulamalı eğitim yapılır.
Personel eğitimi tesisleri bünyesinde en az iki yıldızlı otel ve ikinci sınıf lokanta, yönetici personel eğitimi için ise en az ikinci sınıf lokantalı üç yıldızlı otel niteliklerini taşıyan uygulama oteli bulunur.
Eğitim bölümünde; teorik eğitimin yapılacağı yeterli sayı ve büyüklükte dershaneler, buna bağlı mutfak, yemek salonu, yatak odası ve banyosu gibi örnek pratik yapma yerleri ile eğitim görenler için ortak oturma, dinlenme ve yemek yeme ile kadın ve erkekler için ayrı soyunma, duş, tuvalet mahalleri düzenlenir.
Eğitim bölümü ve uygulama oteli ayrı binalarda gerçekleştirilir. Ancak, girişleri ve kullanımı ayrı olmak kaydıyla, aynı binalardaki tesislere de belge verilebilir. Eğitim görenlerin konaklamaları uygulama oteli dışında bulunur.
Bu tesislerdeki eğitim, ilgili idarenin hazırladığı programlar çerçevesinde yürütülür. İşletme belgesi talebi aşamasında, tesisin ilgili kısımlarının bu idarece belirlendiği şekilde gerçekleştirildiğine ilişkin belge ile Bakanlığa başvurulur.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Diğer Tesisler
Mola noktaları
Madde 49 –
Mola noktaları, karayollarında seyahat edenlerin dinlenme, yeme-içme ve benzeri ihtiyaçlarını yirmi dört saat süreyle karşılayan, karayolları güzergâhı ve yakın çevresinde bulunan, konaklamaya dönük olmayan ve aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşıyan tesislerdir:
a) Tesisin çit, duvar, yeşillik gibi malzeme ile çevreden tecridi,
b) Girişte idare ünitesi,
c) Yönetmeliğin ilgili hükümleri uyarınca düzenlenmiş yeme-içme tesisi,
d) Çocuk bakım odası,
e) Satış ünitesi,
f) Telefon imkânı,
g) Kadın ve erkek müşteriler için ayrı tuvaletler,
h) İlkyardım malzeme ve gereçleri bulunan dolap,
ı) İhtiyaca yeterli otopark,
j)Bedensel özürlüler için düzenlemeler.
Bu tesislerde alkollü içki satılmaz.
Yüzer tesisler
Madde 50-(Mülga: 29/6/2009-2009/15212 K.)
Tatil siteleri ve villaları
Madde 51 –
Tatil siteleri ve villaları, bu fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan tanımlardan biri çerçevesinde gerçekleştirilen, her birinde nitelikli elemanlar ile tefriş edilmiş en az bir yatak odası, oturma bölümü ve banyo, mutfak ile balkon veya teras gibi özel açık alan kullanımları bulunan konaklama birimlerinden oluşan işletme bütünlüğü arz eden ve belge sahibinin tüzel kişilik olduğu tesislerdir.
a) B tipi tatil siteleri;
Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgelerinde veya Turizm Merkezlerinde yer alan veya bu bölgeler dışında olup desteklenmeleri Bakanlıkça uygun görülen, en az on birim ile ortak kullanım alanlarından oluşan ve aşağıda belirtilen nitelikleri taşıyan tesislerdir.
1) Ortak kullanım alanları; resepsiyon, lobi, yönetim odası, satış ünitesi, tenis, basketbol, voleybol gibi sporlara yönelik açık spor alanı, ilk yardım malzeme ve gereçleri bulunan dolap ve otopark ile büfe, cafe, lokanta, snack bar, kafeterya gibi yemek ihtiyaçlarına yönelik düzenleme,
2) Hizmetler; tesis bütününe hizmet veren güvenlik önlemleri ve nitelikli çevre düzenlemesi.
3) Konaklama biriminin; yatak odalarında, yatak, komodin, gece lambası, elbise dolabı ile yataklarda çarşaf ve kılıflı yastıklar, iklim şartlarına göre pike ve battaniye bulunur. Yaşam odasında; kapasiteye uygun koltuk, yemek masası, televizyon, sandalyeler ve sehpalar yer alır. Mutfakta; ocak, buzdolabı, yeterli servis malzemesi, dolaplar ve kapalı metal çöp kutusu bulunur. Ayrıca, konaklama biriminde, açık alan oturma grubu, otomatik çamaşır makinesi, bulundurulur.
b) A tipi tatil siteleri;
Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgelerinde veya turizm merkezleri içinde yer almayan tatil sitelerinin imar planlarında ikinci konutlar için ayrılan alanlarda yapılmış olması şartı aranır. Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgelerinde veya turizm merkezleri içinde yer almayan tatil sitelerine turizm yatırımı belgesi verilemez. Malikleri tarafından yıl boyu sürekli olarak ikamet edilmeyen yazlık konutların üçüncü kişilere tatil amaçlı kullandırıldığı, eğimli arazilerde kottan kazanılan katlar da dahil olmak üzere en fazla üç katlı yapılardan ve en az on üniteden oluşan, konaklama tesisleridir. Bu tesisler bu fıkranın (a) bendinde yer alan şartlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar.
1) Hizmetler; çamaşır yıkama ve kuru temizleme,
2) Ortak kullanım alanları; yüzme havuzu.
c) Butik tatil villaları; villa tipinde inşa edilmiş en az yirmi konaklama birimi ile ortak kullanım alanlarından oluşan, yapısal özellikleri, çevre düzenlemesi ve mimari tasarımı yönünden özgünlük arz eden, işletme ve servis yönünden üstün standart ve kalitede hizmet verilen, ayrıca bu fıkranın (a) bendinin (1) ve (2) numaralı alt bentlerinde belirtilen niteliklerle birlikte aşağıda belirtilen nitelikleri taşıyan tesislerdir. Bu bentte tanımlanan butik tatil villalarının, dört ve beş yıldızlı oteller, tatil köyleri, turizm kompleksleri, turizm kentleri, termal tesisler, sağlıklı yaşam tesisleri, golf tesisleri, butik oteller ile birlikte belgelendirilmesi durumunda; bu tesislere ait ortak kullanım alanları villaların da kullanımına uygun ve fonksiyonel biçimde tesis bünyesinde düzenlenmişse (2) numaralı alt bentte belirtilen ortak kullanım alanları butik tatil villaları için ayrıca aranmaz.
1) Her bir konaklama birimi asgari bir dönüm arazi üzerinde kurulur, bu birimlerde bu fıkranın (a) bendinin (3) numaralı alt bendinde bulunanların yanı sıra, yüzme havuzu ile garaj bulunur.
2) Ortak kullanım alanlarında; konaklama birimlerinde özel yüzme havuzu bulunmaması durumunda açık veya kapalı yüzme havuzu, yemek ihtiyaçlarına yönelik olarak lokanta veya kafeterya, koşu parkuru, bisiklet yolu, kreş, açık ve kapalı oyun alanları bulunan çocuk kulübü, televizyon-DVD salonu ve çok amaçlı salonu bulunan kulüp binası bulunur. Ayrıca, yapay tırmanma duvarı, mini golf, tenis kortu, fitness salonu, squash, sauna, masaj odası, buhar odası gibi kullanıcılara çeşitlilik sunan düzenlemelerden en az dört adedi ile güzellik merkezi, iletişim merkezi, sinema, gazete-dergi satış yeri, lostra, posta, kurye gibi kullanıcıların ihtiyaçlarına yönelik düzenlemelerden en az dört adedi bulunur.
3) Hizmetler; yirmidört saat doktor ve hemşire hizmeti, havaalanı, marina, gar, terminal gibi alanlar ile tesis arasında refakat hizmeti, oto kiralama ve yıkama hizmeti, ile konaklama biriminde; çocuk, bebek, yaşlı bakım ve gündelik temizleme hizmeti verilir.
Bu Yönetmelikte yer alan diğer tesis türleri ile birlikte belgelendirilen A ve B tipi tatil sitelerinin ortak kullanım alanları, tatil sitesinin birimlerinin de kullanımına uygun ve fonksiyonel biçimde tesis bünyesinde düzenlenmişse bu maddede belirtilen ortak kullanım alanları bu tesisler için ayrıca aranmaz.
BEŞİNCİ KISIM
Çeşitli Hükümler
Özel hükümler
Madde 52 – (Değişik: RG-30.06.2018-30464)
Turizm belgesi, bu Yönetmelikte yer ulan ve kendi tür ve sınıfı için zorunlu asgarî nitelikleri sağlayan birden fazla tür veya sınıfın bir araya gelerek oluşturduktan tesislere de verilebilir.
Tesisin fiziki bütünlüğünü bozmamak şartı ile özel mülkiyete konu taşınmaz üzerinde yer alan turizm kompleksleri, turizm kentleri ve tatil merkezleri kapasitesindeki apart ünitelerin ve tatil siteleri, butik tatil villaları, müstakil apart, otellerin tamamında, kamu taşınmazı üzerinde yer alan bu tür tesisler ile bu Yönetmelikte yer alan diğer konaklama tesislerinde ise oda kapasitesinin yüzde yirmisini aşmamak kaydıyla ayrı ayrı odalar üzerinde üçüncü şahıslar lehine kat mülkiyeti veya kat irtifakı tesis edilebilir. Orman vasıflı taşınmazlar ile tapuda orman vasfı ile kayıtlı taşınmazlar üzerinde yer alan tesislerde kat mülkiyeti veya kat irtifakı tesis edilemez.
İkinci fıkra kapsamında orman vasıflı taşınmazlar ile tapuda orman vasfı ile kayıtlı taşınmazlar hariç, devre mülk de tesis edilebilir. Ayrıca konaklama tesislerinin tamamı devre tatil sistemi ile işletilebilir.
İkinci fıkrada belirtilen kat mülkiyeti veya kat irtifakına konu tesislerde “tesisin turizm tesisi olarak fiziki bütünlüğünün korunacağına ilişkin sözleşme” tapu ekinde yer alır. Bu haklara ilişkin üçüncü kişilerle yapılacak sözleşmelerde kullanılan genel yazı karakterinden en az üç punto daha büyük karakter ile yazılmak üzere “Turizm belgesinin Kanun uyarınca iptal edilmesi durumunda işletme ve kalitenin devamlılığı Bakanlığın sorumluluğunda değildir.” cümlesine yer verilir.
Tescilli kültür varlığı niteliğindeki yapılarda yer almayan Özel tesislere, tatil sitelerine, butik tatil villalarına, müstakil apart otellere ve pansiyonlara turizm yatırımı belgesi verilemez.
Tesise ait ünitelerin; aralarında yol, akarsu veya benzeri ayrımlar bulunan farklı parsellerde bulunması durumunda, hizmet ve işletme birliği ile fonksiyonel bağlantı sağlanması kaydıyla tüm üniteler tek belge kapsamında değerlendirilir.
Müstakil olarak belgelendirilemeyen türlerin, bünyesinde yer aldıkları ve müstakilen belgelendirilebilen tüllerin aslî fonksiyonlarının önüne geçecek şekilde faaliyet göstermelerine izin verilmez.
İlgili mevzuatta belirtilen hususların sağlanması ve Bakanlıkça uygun görülmesi hâlinde turizm belgesi ve kültür belgesi birbirine çevrilebilir.
Turizm yatırımı belgesinin süresi ve yatırımın izlenmesi
Madde 53 – (Değişik birinci ve ikinci cümle: 29/4/2008-2008/13617 K.)
İşletmeye açılma süresi yatırım belgesi verilmesinden itibaren dört yıla kadar olmak üzere yatırımın özellikleri ve yatırıma başlama koşulları dikkate alınarak Bakanlıkça belirlenir.Ancak işletmeye açılma süresi, belge sahibinin talebi halinde ve Bakanlıkça uygun görülmesi durumunda, toplamı başlangıçta verilen yatırım süresini geçmemek kaydıyla, en fazla iki defa uzatılabilir. Tahsisli arazilerde bu süre tahsis koşullarına göre belirlenir. (Değişik dördüncü cümle: 29/4/2008-2008/13617 K.) Kısmi turizm işletmesi belgesinde yatırım kapsamında kalan ünitelerin yatırım süresi için, yatırım belgesi için açıklanan sürelere ilişkin koşullar geçerlidir. Belgeli turizm yatırımının tamamlanıp işletmeye hazır olması durumunda, belge sahibi tarafından Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde yer alan belgeler ile birlikte yazılı olarak başvurulur.
Mücbir sebepler ile kamudan kaynaklanan ve Bakanlıkça kabul edilebilir hukuki ve idari uyuşmazlıklardan doğmuş sebeplerin devam ettiği sürece yatırım süreleri işletilmez.
Turizm belgesinin iptali
Madde 54 –
2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun belge iptaline ilişkin maddesinde açıklanan nedenlerden en az birinin gerçekleştiğinin tespit edilmesi durumunda tesislerin belgesi iptal edilir.
(Ek fıkra: 29/4/2008-2008/13617 K.) Yatırım belgeli olan, yatırım süresi sona ermiş ancak bu süre içerisinde yatırım belgesi süre uzatımı veya turizm işletme belgesine geçme talebiyle başvuruda bulunulmamış yatırımlara ilişkin belgeler, dosya incelemesi sonucunda, 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun ilgili hükümleri uyarınca iptal edilir.
a) Başvuruların değerlendirilmesine ilişkin esaslar,
b)Turizm belgesi başvurularında istenilen yatırıma ilişkin rapor ile diğer bilgi ve belgelere ilişkin konular,
c) Turizm belgesi, plaket ve alt plaketin hazırlanması ve bu belgelerde yer alacak hususlar,
d) Sınıflandırma çalışmalarına ilişkin usul ve esaslar ile sınıflandırma formları,
e) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin (e) bendi ve 15 inci maddesinde belirtilen konular ile klima sisteminin iklim şartlarına göre istenilmesi hususlarının uygulanmasına esas oluşturmak için yörelerin belirlenmesi,
f) Sınıflandırma çalışmalarında ve bu Yönetmeliğin geçici 1’inci maddesine göre yapılması istenilecek ilave mahal gerektirmeyen hizmet arttırıcı unsurlara ilişkin düzenlemeler,
g) Turizm kentleri, turizm kompleksleri ve zincir tesislerin belgelendirilmesine ilişkin hususlar,
h) Ayrık yerleşim düzenlerinde servis merdiveni veya asansörü bulundurulmasına ilişkin esaslar,
i) Turizm belgeli tesislere ilişkin belge devri taleplerinde uyulacak usul ve esaslar,
j) Bedensel özürlü düzenlemelerine ilişkin esaslar,
k) Bu Yönetmeliğin geçici 4’üncü maddesinde belirtilen belgenin düzenlenmesine ilişkin usul ve esaslar,
l) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında ihtiyaç duyulacak diğer konular.
Yürürlükten kaldırılan hükümler
Madde 56 –
21/5/2000 tarihli ve 2000/760 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Turizm Tesisleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçici Madde 1 –
Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce belge almış olan turizm yatırımı ve işletmelerinin belge almaya esas fiziksel niteliklerinin, ilave mahal gerektirmeyen hizmet arttırıcı unsurlar ile personele ilişkin niteliklerdışında değiştirilmesi zorunlu değildir. Personel niteliklerine ilişkin yeni düzenlemelerin bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden itibaren bir yıl içinde, diğer hususların ise ilgili tebliğin yürürlüğe girmesinden itibarentebliğ ile belirlenecek olan süreler içerisinde tamamlanması zorunludur.
Geçici Madde 2 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce Bakanlıkça belgelendirilmiş tesislere ilişkin turizm belgeleri, belgelendirildikleri tarihte yürürlükte olan mevzuatta yer alan asgarî nitelikler söz konusu tesisler tarafından korunduğu sürece geçerlidir. Ancak, söz konusu tesislerin tebliğ ile belirlenecek hizmet arttırıcı unsurları sağlamaları gerekir.
Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce belgelendirilmiş olan ve kapasite değişikliği sonucu mevcut sınıfına göre daha alt sınıflardan birinin kapasitesini karşılayabilen tesislerin sınıfı, sınıflandırma çalışması ile belirlenir.
Geçici Madde 3 – (Mülga: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Geçici Madde 4 –
3/7/2003 tarihli ve 4916 sayılı. Çeşitli Kanunlarda ve Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi kapsamına giren tesislere; Geçiş Dönemi Turizm Yatırımı veya Geçiş Dönemi Turizm İşletmesi Belgesi düzenlenir.
Geçici Madde 5 – (Mülga: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Geçici Madde 6 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
7/12/2004 tarihli ve 5272 sayılı Belediye Kanunu ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun yürürlüğe girmesinden önce verilmiş olan turizm işletme belgeleri, işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı yerine geçer. Ancak, bu kanunların yayımından sonra verilen turizm işletme belgeleri, işyeri açma ve çalışma ruhsatıolarak kullanılamaz.
Yürürlük
Madde 58 –
Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 59 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.
10/5/2005 TARİH VE 2005/8948 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARI İLE YÜRÜRLÜĞE KONULAN YÖNETMELİĞE EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN YÖNETMELİKLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN ÇİZELGE
Ek ve Değişiklik Getiren Yönetmeliği Yürürlüğe Koyan Kararnamenin
Tarihi
Numarası
Değişen Maddeler
Yürürlüğe Giriş Tarihi
29/4/2008
2008/13617
10, 15, 18, 19, 24, 30, 53, 54
24/5/2008
29/6/20092
2009/15212
50
24/7/2009
3/1/2011
2011/1271
5, 6, 7, 8, 9, 10, 14, 19, 21, 36, 42, 43, 52, Geçici Madde 2, 3, 5 ve 6
5/3/2011
[1](1) 29/4/2008 tarihli ve 2008/13617 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 3 üncü maddesiyle: bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “Büyüklüğü banyo dahil kırk metrekareye kadar olan süitler üç yataklı, kırk metrekareden büyük süitler dört yataklı olarak kabul edilir.” cümlesi “Süit odaların yatak kapasitelerinin hesabında, banyo alam dahil altmış metrekareye kadar olanlar iki yataklı, banyo alanı dahil altmış metrekare üzerinde ve birden fazla yatak odası bulunanlar dört yataklı olarak kabul edilir.” Şeklinde değiştirilmiş w metne işlenmiştir.
[2](1) 29/4/2008 tarihli ve 2008/13617 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 6 ncı maddesiyle: hu maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “turizm merkezlerinde” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya bu bölgeler dışında olup desteklenmeleri Bakanlıkça uygun görülen” ibaresi eklenmiş ve metne işlenmiştir.
[3](1) Bu madde başlığı “Temalı parklar” iken. 3/1/2011 tarihli ve 2011/1271 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 10 uncu maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.
SOSYAL GÜVENLİK KURUMUNA YAPILAN SİGORTALI VE İŞYERİ BİLDİRİMLERİNİN BAZI KURUMLARA YAPILMASI GEREKEN BİLDİRİMLER YERİNE GEÇMESİNE DAİR USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar
Amaç ve kapsam
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı; 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 8 inci, 9 uncu ve 11 inci maddelerine göre işverenler tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan sigortalı ve işyerleri bildirimlerinin; 13/6/1952 tarihli ve 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesi, 5/5/1983 tarihli ve 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 62 nci maddesi, 25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun 48 inci maddesi ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 3 üncü maddesi hükümleri uyarınca Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile ilgili bölge müdürlüklerine ve Türkiye İş Kurumuna yapılması gereken bildirimlerin yerine geçmesine dair usul ve esasları düzenlemektir.
(2) Bu Yönetmelik, birinci fıkrada belirtilen Kanunlara göre bildirim yapmakla yükümlü olanları kapsar.
Dayanak
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik; 5510 sayılı Kanunun Ek 1 inci maddesi hükmüne dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı,
b) Bölge Müdürlüğü: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğünü,
c) İŞKUR: Türkiye İş Kurumunu,
ç) İşçi: Bir İş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye,
d) İşveren: İşçi ve sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşları,
e) İşyeri: İşçi ve sigortalı sayılanların maddi olan ve olmayan unsurları ile birlikte işlerini yaptıkları yerler ile bu yerlerde üretilen mal veya verilen hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler ile bağlı yerler, dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden veya meslek eğitimi yerleri, avlu ve büro gibi diğer eklentiler ile araçları,
f) Kanun: 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununu,
g) Kurum: Sosyal Güvenlik Kurumunu,
ğ) Sigortalı: Kısa ve/veya uzun vadeli Sigorta kolları bakımından adına prim ödenmesi gereken veya kendi adına prim ödemesi gereken kişiyi ve 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun geçici 20 nci maddesinde belirtilen sandıkları tabi iştirakçileri ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Kuruma Yapılan Sigortalı ve İşyeri Bildirimlerinin İlgili Kurumlara Yapılmış Sayılması
Kanunun 8 inci maddesine göre yapılan bildirimlerin mahiyeti
MADDE 5 –
(1) 2821 sayılı Kanunun 8 inci maddesi uyarınca sigortalılara ilişkin Kuruma yapılan sigortalı bildirimler, 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 62 nci maddesine göre Bakanlığa yapılması gereken bildirimler yerine geçer.
Kanunun 9 uncu maddesine göre yapılan bildirimlerin mahiyeti
MADDE 6 –
(1) Kanunun 9 uncu maddesi uyarınca sigortalılara ilişkin Kuruma yapılan bildirimler, Sendikalar Kanununun 62 nci maddesi uyarınca Bakanlığa ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun 48 inci maddesi uyarınca İŞKUR’a yapılması gereken bildirimler yerine geçer.
Kanunun 11 inci maddesine göre yapılan bildirimlerin mahiyeti
MADDE 7 –
(1) İşverenler tarafından veya ticaret sicili memurluklarınca Kanunun 11 inci maddesi uyarınca işyerlerine ilişkin Kuruma yapılan bildirimler, 4857 sayılı İş Kanununun 3 üncü ve 5953 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi uyarınca Bakanlığın ilgili bölge müdürlüklerine yapılması gereken bildirimler yerine geçer.
(2) İşyerinin miras yoluyla intikali halinde, mirasçıları tarafından ölüm tarihinden itibaren en geç üç ay içinde Kuruma bildirim yapıldığı takdirde, bu maddenin birinci fıkrasına göre ilgili Kurumlara da süresi içinde bildirim yapılmış sayılır.
Sigortalı ve işyeri bildirimlerinin Kuruma yapılma zorunluluğu
MADDE 8 –
(1) 5953 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi, 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 62 nci maddesi, 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun 48 inci maddesi ve 4857 sayılı İş Kanununun 3 üncü maddesi hükümleri uyarınca yapılması gereken sigortalı ve işyeri bildirimleri Kuruma yapılır.
(2) Kuruma bildirim tarihi, ilgili kurumlara bildirim tarihi sayılır.
(3) Kanunun 8, 9 ve 11 inci maddelerine göre işyeri, sigortalı ve Alt işverenler tarafından işyerlerine ilişkin kuruma yapılan bildirimlerle tescil işlemlerine esas belge ve eklerinin birer sureti kurum tarafından 15 gün içinde Bakanlık, Bölge Müdürlükleri ve İŞKUR’a gönderilir. İlgili kurumlar mevzuatları uyarınca işlem yaparlar.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
İdari para cezaları
MADDE 9 –
(1) 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesi, 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 62 nci maddesi, 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun 48 inci maddesi ve 4857 sayılı İş Kanununun 3 üncü maddesi hükümleri uyarınca ve 5510 sayılı Kanunun 8, 9 ve 11 inci maddelerine göre yapılması gereken bildirimleri yerine getirmeyenler hakkında 5510 sayılı Kanunun 102 nci maddesine göre, Kurum tarafından idari para cezası uygulanır.
506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesinde belirtilen sandık iştirakçilerinin bildirimleri
GEÇİCİ MADDE 1 –
(1) 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesinde belirtilen sandıklar, Kuruma devir tarihine kadar iştirakçilerinin sandıkla ilgililerinin başlama ve sona ermesine ilişkin bildirimlerini en geç on gün içinde 28/8/2008 tarihli ve 26981 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin ilgili hükümlerine göre Kuruma yaparlar.
Yürürlük
MADDE 10 –
(1) Bu Yönetmelik 1/8/2009 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 11 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.
23 Temmuz 2009 PERŞEMBE Resmî Gazete Sayı : 27297
DÜZELTME
21/7/2009 tarihli ve 27295 sayılı Resmî Gazete’de aslına uygun olarak yayımlanan, “Sosyal Güvenlik Kurumuna Yapılan Sigortalı ve İşyeri Bildirimlerinin Bazı Kurumlara Yapılması Gereken Bildirimler Yerine Geçmesine Dair Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik”in 5 inci maddesinin birinci fıkrasında “2821 sayılı Kanunun” şeklinde yer alan ibare, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 21/7/2009 tarihli ve 036122 sayılı yazısı üzerine “Kanunun” olarak düzeltilmiştir.
HAYVANCILIK İŞLETMELERİNİN KURULUŞ, ÇALIŞMA, DENETLEME USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK
MADDE 1 –
9/8/2006 tarihli ve 26254 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmeliğin Geçici 2 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “5 yıl” ibaresi “7 yıl” ve “üç yıl” ibaresi “5 yıl” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 2 –
Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
Resmi Gazete Tarihi: 19.03.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27879
İHRACATA YÖNELİK DEVLET YARDIMLARI KAPSAMINDA DESTEKLEME VE FİYAT İSTİKRAR FONUNDAN YAPILAN ÖDEMELERE İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1)
(1) Bu Yönetmeliğin amacı, Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonundan yapılan ihracata yönelik devlet yardımlarının harcanmasına ilişkin iş ve işlemlerin, belgelendirilmesi, muhasebeleştirilmesi, belgelerin muhafazası ve ibrazı, raporlanması, kontrolü ile Türkiye İhracatçılar Meclisi, İhracatçı Birlikleri, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfıile Ekonomi Bakanlığı tarafından görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşların denetimine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonundan ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında yapılan ödemelere ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1)
(1) Bu Yönetmelik, 3/6/2011 tarihli ve 637 sayılı Ekonomi Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 30 uncu ve 37 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1)
Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Ekonomi Bakanlığını,
b) DFİF: Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonunu,
c) İncelemeci kuruluş: Türkiye İhracatçılar Meclisi, İhracatçı Birlikleri, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı ile Bakanlık tarafından görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşları,
d) TCMB: Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası idare merkezini ve şubelerini,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Destek Ödemelerine İlişkin Genel Hükümler
Başvuru
MADDE 5 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1)
(1) İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında DFİF ile ilgili yetki ve görevler ile her türlü işlemler Bakanlık tarafından yürütülür. Bakanlık bu kapsamdaki ödemelere ilişkin iş ve işlemleri incelemeci kuruluşlar vasıtasıyla da gerçekleştirebilir.
(2) Bakanlık tarafından, destek ödemelerine ilişkin iş ve işlemlerin doğrudan Bakanlıkça yürütülmesinin öngörüldüğü hallerde, destekten yararlanmak isteyen başvuru sahipleri, Bakanlık İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne 27/12/1994 tarihli ve 94/6401 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İhracata Yönelik Devlet Yardımları Kararı ile bu Karara dayanılarak hazırlanan alt düzenleyici işlemlerde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde başvurur.
(3) Bakanlık tarafından, destek ödemelerine ilişkin iş ve işlemlerin incelemeci kuruluşlar vasıtasıyla yapılmasının öngörüldüğü hallerde, destekten yararlanmak isteyen başvuru sahipleri, bu kurum ve kuruluşlara ikinci fıkrada yer alan mevzuatta belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde başvurur.
İnceleme
MADDE 6 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) 5 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne yapılan başvuruya istinaden bu Genel Müdürlükler tarafından, aynı fıkrada yer alan mevzuatta belirtilen usul ve esaslar kapsamında bilgi ve belge kontrolü gerçekleştirilerek gerekli inceleme yapılır. Anılan mevzuata uygun olan başvurulara ilişkin destek ödemelerinden yararlanacak hak sahipleri ile destek tutarları Maliye Bakanlığı ve/veya Sosyal Güvenlik Kurumundan temin edilen ve borç durumunu gösteren bilgi veya belgeler de dikkate alınmak suretiyle tespit edilerek bu tespite istinaden düzenlenen bilgi formları ve/veya inceleme fişleri yazı ekinde TCMB’ye gönderilir. Ayrıca bu bildirimlerde yer alan bilgiler, haftalık olarak bu Yönetmeliğin ekinde yer alan DFİF Ödemelerine İlişkin Tahakkuk Listesine iki nüsha halinde işlenerek bir nüshası TCMB’ye gönderilir.
(2) 5 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca incelemeci kuruluşlara yapılan başvuruya istinaden incelemeci kuruluşlar tarafından, aynı maddenin ikinci fıkrasında yer alan mevzuatta belirtilen esas ve usuller kapsamında bilgi ve belge kontrolü gerçekleştirilerek gerekli inceleme yapılır. Anılan mevzuata uygun olan başvurulara ilişkin destek ödemelerinden yararlanacak hak sahipleri ile destek tutarları Maliye Bakanlığı ve/veya Sosyal Güvenlik Kurumundan temin edilen ve borç durumunu gösteren bilgi veya belgeler de dikkate alınmak suretiyle tespit edilerek bu tespite istinaden düzenlenen bilgi formları ve/veya inceleme fişleri yazı ekinde incelemeci kuruluşlar tarafından TCMB’ye gönderilir. Ayrıca TCMB’ye gönderilen bildirimlerde yer alan bilgiler, haftalık olarak bu Yönetmeliğin ekinde yer alan DFİF Ödemelerine İlişkin Tahakkuk Listesine işlenerek üç nüsha halinde hazırlanır ve imzalandıktan sonra iki nüshası İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne sunulur.
Belgelerin muhafazası ve sorumluluk
MADDE 7 – (1) 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen mevzuat uyarınca destek ödemesi başvurusunda istenilen tüm bilgi ve belgeler başvuru yapılan kurum veya kuruluşlarda muhafaza edilir.
(2) İncelemeci kuruluşlar ile görevlileri; destek başvurusu işlemlerine ait tüm bilgi ve belgeleri denetimle görevlendirilmiş olanlara ibraz etmek, görevin sağlıklı yapılmasını sağlayacak önlemleri almak ve her türlü yardım ve kolaylığı göstermekle yükümlüdür.
Harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisi
MADDE 8 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında DFİF’ten yapılan ödemelerde; harcama yetkilisi İhracat Genel Müdürlüğü veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğü harcama yetkilisi, gerçekleştirme görevlisi bu Genel Müdürlüklerde destek ödemesiyle ilgili daire başkanlarıdır.
Tahakkuk listesi ve harcama talimatı
MADDE 9 – (1) (Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1)Gerçekleştirme görevlisi tarafından, incelemeci kuruluşlarca düzenlenerek İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne sunulan tahakkuk listelerinin bu Yönetmelik kapsamında tam ve eksiksiz doldurulduğuna ilişkin kontroller yapılır ve tahakkuk listeleri imzalanarak TCMB’ye gönderilir. Tahakkuk listelerinin kontrolünde başka bilgi ve belge aranmaz. Ancak, bu Genel Müdürlükler tarafından gerek görülmesi halinde tahakkuk listelerinin düzenlenmesine dayanak teşkil eden bilgi ve belgeler incelemeci kuruluşlardan talep edilebilir.İncelemeci kuruluşlar bu belgeleri ibraz etmekle yükümlüdür.
(2) Birinci fıkrada belirtilen tahakkuk listelerinde yer alan bilgilere istinaden tanzim edilen harcama talimatı,yapılacak destek ödemeleri için eksiksiz olarak düzenlenerek harcama yetkilisi tarafından imzalanır.
Ödeme
MADDE 10 – (1) (Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1) 6 ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca İhracat Genel Müdürlüğü veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenerek TCMB’ye gönderilen bilgi formları ve/veya inceleme fişleri ile tahakkuk listelerinde yer alan hak sahipleri ve destek tutarları TCMB tarafından kontrol edilerek, bu Genel Müdürlüklerden hak sahiplerine ödenecek nihai destek tutarının DFİF hesaplarına aktarılması talep edilir.
(2) (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1) 6 ncı maddenin ikinci fıkrası uyarınca incelemeci kuruluşlarca düzenlenerek TCMB’ye gönderilen bilgi formlarıve/veya inceleme fişleri ile İhracat Genel Müdürlüğü veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğü tarafından TCMB’ye gönderilen tahakkuk listelerinde yer alan hak sahipleri ve destek tutarları, TCMB tarafından kontrol edilerek bu Genel Müdürlüklerden hak sahiplerine ödenecek nihai destek tutarının DFİF hesaplarına aktarılması talep edilir.
(3) (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1) TCMB’nin talebi üzerine, gerçekleştirme görevlisi tarafından imzalanan ödeme emri belgesi, harcama yetkilisince imzalanmadan önce, harcama talimatı, ödenek durum bilgisi cetveli ve tahakkuk listesiyle birlikte Bakanlık Strateji Geliştirme Daire Başkanlığına gönderilir. Strateji Geliştirme Daire Başkanlığınca anılan belgelerin, yılı bütçe ödeneklerine uygunluğu ve maddi hata yönünden kontrolü yapılır, uygun görülen ödeme emri belgesi ve bu belgenin ekinde yer alan belgeler İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne gönderilir.
(4) Strateji Geliştirme Daire Başkanlığınca yılı bütçe ödeneklerine uygunluğu ve maddi hata yönünden kontrolü yapılan ödeme emri belgesi ilgili harcama yetkilisi tarafından imzalanır ve harcama talimatı, ödenek durum bilgisi cetveli ve tahakkuk listesiyle birlikte muhasebe birimine gönderilir. Ödeme emri belgesinde yer alan tutar muhasebe birimi tarafından TCMB nezdinde bulunan DFİF hesabına aktarılır.
(5) TCMB tarafından, kontrolü yapılmış tahakkuk listelerine göre hak sahiplerine ödeme yapılır.
Muhasebeleştirme
MADDE 11 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) Muhasebeleştirme işlemi muhasebe birimi tarafından gerçekleştirilir.
(2) TCMB tarafından, DFİF hesabına ilişkin gelir ve gider hesap bilgileri aylık raporlar halinde İhracat Genel Müdürlüğü ve Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne bildirilir.
Raporlama
MADDE 12 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) DFİF’ten ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında yapılan ödemelere ilişkin İhracat Genel Müdürlüğü ve Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğü tarafından yıllık faaliyet raporu düzenlenir. Düzenlenen bu raporlar İhracat Genel Müdürlüğü tarafından birleştirilerek “DFİF’ten Yapılan Yıllık Ödemeler Raporu”hazırlanır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Mali sorumluluk
MADDE 13 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) DFİF’ten yapılan destek ödemelerine ilişkin olarak, Türkiye İhracatçılar Meclisi, İhracatçı Birlikleri, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı İle Bakanlıkça görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşlar; hak sahipleri ve destek tutarları ile buna ilişkin bilgi formları ve/veya inceleme fişlerinin TCMB’ye, tahakkuk listelerinin ise İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne, 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen mevzuata uygun olarak düzenlenerek sunulmasına yönelik olarak Bakanlığa karşı mali açıdan sorumludur.
(2) DFİF’ten ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında verilen krediler ile yapılan fazla ve/veya yersiz ödemeler amme alacağı sayılır. İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında verilen krediler ile fazla ve/veya yersiz ödemeler, öncelikle kredi ve/veya destek ödemesi yapılan hak sahiplerinden 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde geri alınır. İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında verilen krediler ile fazla ve/veya yersiz ödemelerin bu suretle tahsil edilememesi halinde, bu krediler ve destek ödemeleri Türkiye İhracatçılar Meclisi, İhracatçı Birlikleri, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı ile Bakanlıkça görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşlar nezdinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir.
İnceleme ve denetim
MADDE 14 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) Bakanlık tarafından, ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında DFİF’ten yapılan destek ödemelerine ilişkin olarak incelemeci kuruluşlar nezdinde inceleme ve denetimler yapılır. Denetimlerin Bakanlık Denetim Hizmetleri Başkanlığınca yapılması esastır.
Yetki
MADDE 15 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin gerekli düzenlemeleri yapmaya ve önlemleri almaya, uygulamada ortaya çıkacak özel ve zorunlu durumları inceleyip sonuçlandırmaya, 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen mevzuat uyarınca bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde ödenen destek miktarını her türlü kamu alacağına karşılık mahsup etmeye ilişkin tedbirleri almaya yetkilidir.
Yürürlük
MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik 25/2/2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 17 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Ekonomi Bakanı yürütür.
___________
(1) Bu değişiklik 1/1/2012 tarihinde yürürlüğe girer.
10/2/2009 tarihli ve 27137 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Karantina Yönetmeliğinin ekinde yer alan EK- 4 ün, birinci ve ikinci bölümleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
1) Açık tohumlular (iğne yapraklılar) (Coniferales)
Odun(Lif-yonga ve kağıtlık odun hariç)
Endüstriyel odun, kütük ve kökler kabuğu soyulmuş olmalı,veÜzerinde, Monochamus spp. larvalarının neden olduğu 3 mm’den büyük delikler olmamalıdır.
Odun(Lif-yonga ve kağıtlık odun hariç)Bursaphelenchus xylophilus’un varlığı bilinen;Kanada, Çin, Japonya, Kore, Meksika, Tayvan, ABD, Portekiz orijinli olanlar
Endüstriyel odun, kütük ve kökler kabuğu soyulmuş olmalı, veÜzerinde, Monochamus spp. larvalarının neden olduğu 3 mm’den büyük delikler olmamalı,veKuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde odunların fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olduğu veya Fümigasyon* yapıldığı veya Öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutularak “HT” işareti ile işaretlenmiş olduğu, Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmelidir.
Lif-yonga ve kağıtlık odun
Kabuğu soyulmuş olsun olmasın üzerinde, Monochamus spp. larvalarının neden olduğu 3 mm’den büyük delikler olmamalı ve,Kabuğu soyulmuş olmalıveya,c) Kabuğu soyulmamış ise; kuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde odunların fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olduğu veya Fümigasyon* yapılmış olduğu veya Öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutularak “HT” işareti ile işaretlenmiş olduğu, Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmelidir.d) Kabuğu soyulmamış odunlar çevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek ve gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak şekilde mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlarda (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.) taşınmalıdır.
1.4) Kereste
Kabuk parçası taşımamalı,veÜzerinde, Monochamus spp. larvalarının neden olduğu 3 mm’den büyük delikler olmamalıdır.
KeresteBursaphelenchus xylophilus’un varlığı bilinen;Kanada, Çin, Japonya, Kore, Meksika, Tayvan, ABD, Portekiz orijinli olanlar
Kabuk parçası taşımamalı ve,Üzerinde, Monochamus spp. larvalarının neden olduğu 3 mm’den büyük delikler olmamalı ve,Kuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde odunların fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olduğu veya Fümigasyon* yapılmış olduğuveya Öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutularak “HT” işareti ile işaretlenmiş olduğu, Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmelidir.
1.6) Yonga
Kabuğu soyulmuş odunlardan elde edilmiş olmalı veya fümigasyona* tabi tutulmuş olduğu veya kuru madde üzerinden nemi %20’nin altına inecek şekilde fırında kurutulmuş olduğu, Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmeli,veÇevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek şekilde gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlar (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.)’ da taşınmalıdır.
YongaBursaphelenchus xylophilus’un varlığı bilinen;Kanada, Çin, Japonya, Kore, Meksika, Tayvan, ABD, Portekiz orijinli olanlar
Fümigasyona* tabi tutulmuş olduğu veya kuru madde üzerinden nemi %20’nin altına inecek şekilde fırında kurutulmuş olduğu veya öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutulduğu, Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmeli,veÇevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek şekilde gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlar (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.)’ da taşınmalıdır.
2) Kapalı tohumlular (yaprağını döken ve dökmeyen geniş yapraklılar)
Odun
Endüstriyel odun, lif-yonga odunu, kütük ve kökler fümige* edilmiş veya kabuğu soyulmuş olmalıdır.
2.2) Kereste
Kabuk parçası taşımamalıdır.
KeresteKanada, ABD orijinliQuercus (Meşe)’dan elde edilenler
Yuvarlak yüzeyi tamamen alınmış köşeli hale getirilmiş olmalı,veyaKabuk parçası taşımamalı ve uygun bir sıcak hava veya sıcak su muamelesiyle dezenfekte edilmeli,veyaKuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde kerestelerin fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olmalıdır.
KeresteBütün Amerika Kıtasında yer alan ülkeler orijinli Populus (Kavak)’dan elde edilenler
Kabuk parçası taşımamalı,veyaKuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde kerestelerin fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olmalıdır.
KeresteABD orijinliPlatanus (Çınar)’dan elde edilenler
Kuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde kerestelerin fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olmalıdır.
KeresteKanada ve ABD orijinliAcer saccharum (Şeker Akçaağacı)’dan elde edilenler
Kabuk parçası taşımamalı,veyaKuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde kerestelerin fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olmalıdır.
KeresteCryphonectria parasitica’nınvarlığı bilinen ülke orjinli Castanea (Kestane )’ den elde edilenler
a) Kerestenin elde edildiği odunların Cryphonectria parasitica ‘dan (Murrill) Barr ari alanlardan elde edildiği Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmelidirveb) Kabuk parçası taşımamalıveyaKuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde kerestelerin fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olmalıdır
YongaABD orijinli Quercus (Meşe)’dan elde edilenler hariç
Kabuğu soyulmuş odunlardan elde edilmiş olmalı veya fümigasyona* tabi tutulmuş olmalı veya kuru madde üzerinden nemi %20’nin altına inecek şekilde fırında kurutulmuş olduğu Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmeli,veÇevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek şekilde gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlarda (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.) taşınmalıdır.
2.9) YongaABD orijinli Quercus (Meşe)’dan elde edilenler
Fümigasyona* tabi tutulmuş olmalı veya kuru madde üzerinden nemi %20’nin altına inecek şekilde fırında kurutulmuş olmalı veya öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutulduğu Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmeli,veÇevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek şekilde gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlarda (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.) taşınmalıdır.
Yakacak odun ile benzeri ürünler
Fümigasyona* tabi tutulmuş olmalı veya kuru madde üzerinden nemi %20’nin altına inecek şekilde fırında kurutulmuş olmalı veya öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutulduğu Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmeli,veÇevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek şekilde gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlarda (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.) taşınmalıdır.
* Fümigasyonda IPPC’nin ISPM No:15 Standardında belirtilen Methyl Bromide ile ilgili uygulama esas alınacaktır
MADDE 2 –
Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-5 aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“EK-5
6968 SAYILI ZİRAİ MÜCADELE VE ZİRAİ KARANTİNA KANUNUNUN 4 ÜNCÜ MADDESİ UYARINCA TAYİN VE İLAN EDİLEN BİTKİSEL ÜRÜN İTHAL KAPILARI
BAĞLI OLDUĞU İL
KAPININ ADI
1- 1ADANA
: Adana, Yumurtalık Serbest Bölge
2- AĞRI
: Doğu Beyazıt
3- 1ANKARA
: Ankara Tır, Ankara Posta, Esenboğa
4- 1ANTALYA
: Antalya, Antalya Havalimanı, Antalya Serbest Bölge
5- 2ARTVİN
: Hopa, Sarp
6- BALIKESİR
: Bandırma
7- 2BARTIN
: Bartın
8- 1,2BURSA
: Bursa, Gemlik, Mudanya
9- ÇANAKKALE
: Çanakkale
10- 1,2EDİRNE
: Kapıkule TIR, Kapıkule Gar, Kapıkule Yolcu Salonu, İpsala, Hamzabeyli
11- ERZURUM
: Erzurum
12- ESKİŞEHİR
: Eskişehir
13- GAZİANTEP
: Gaziantep, Islahiye
14- GİRESUN
: Giresun
15- 1,2İSTANBUL
: İstanbul Posta, Karaköy Yolcu Salonu, Ambarlı, Haydarpaşa, Halkalı, Erenköy, Atatürk Havalimanı Kargo, Atatürk Havalimanı Serbest Bölge, İstanbul Deri Serbest Bölge, Trakya Serbest Bölge
16- 1,2İZMİR
: İzmir, Adnan Menderes, İzmir TIR, Ege Serbest Bölge, Aliağa, Dikili
: Atatürk Havalimanı Kargo, Atatürk Havalimanı Yolcu Salonu, Atatürk Havalimanı Serbest Bölge, Sabiha Gökçen Havalimanı, İstanbul Posta, Karaköy Yolcu Salonu, Ambarlı, Haydarpaşa, Halkalı, Erenköy, Trakya Serbest Bölge, İstanbul Deri Serbest Bölge
28-
İZMİR
: İzmir, İzmir Tır, İzmir Yolcu Salonu, Adnan Menderes, Aliağa, Çeşme, Dikili, Ege Serbest Bölge, Menemen Deri Serbest Bölge
29-
KAHRAMANMARAŞ
: Kahramanmaraş
30-
KARABÜK
: Karabük
31-
KARAMAN
: Karaman
32-
KASTAMONU
: İnebolu
33-
KAYSERİ
: Kayseri
34-
KIRKLARELİ
: Dereköy
35-
KİLİS
: Öncüpınar
36-
KOCAELİ
: İzmit, Derince, Gebze, Dilovası
37-
KONYA
: Konya
38-
MALATYA
: Malatya
39-
MARDİN
: Mardin, Nusaybin
40-
MANİSA
: Manisa, Alaşehir
41-
MERSİN
: Mersin, Yolcu Salonu, Mersin Serbest Bölge, Taşucu
42-
MUĞLA
: Dalaman Havalimanı, Fethiye, Marmaris, Bodrum
43-
NEVŞEHİR
: Ürgüp
44-
ORDU
: Ordu, Ünye
45-
RİZE
: Rize
46-
SAMSUN
: Samsun
47-
SAKARYA
: Sakarya
48-
SİNOP
: Sinop
49-
SİVAS
: Sivas
50-
ŞANLIURFA
: Şanlıurfa, Akçakale
51-
ŞIRNAK
: İpekyolu
52-
TEKİRDAĞ
: Tekirdağ, Çerkezköy, Çorlu Havalimanı, Avrupa Serbest Bölge
53-
TOKAT
: Tokat
54-
TRABZON
: Trabzon, Trabzon Serbest Bölge
55-
UŞAK
: Uşak
56-
VAN
: Van, Kapıköy
57-
YALOVA
: Yalova
58-
ZONGULDAK
: Zonguldak, Karadeniz Ereğlisi
MADDE 4 –
Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici 3 üncü madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 3 – (1) 21/8/2010 tarihinden önce ve bu tarih itibariyle 3 ay içinde başlamış olan ithalat işlemlerinde; bu tarihten önce yürürlükte olan mevzuat hükümleri ile bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-4 ün 1 inci ve 2 nci bölümlerindeki hükümlerden lehte olanları uygulanır.
(2) Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-5 te Ahşap ambalaj malzemeleri hariç orman ürünleri ithalatına yetkilendirilen limanlar, 21/8/2010 tarihinden 3 ay sonra yetkili hale gelirler.”
MADDE 5 –
Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 6 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
furkanlardanismanlik.com 