SOSYAL GÜVENLİK KURUMUNA YAPILAN SİGORTALI VE İŞYERİ BİLDİRİMLERİNİN BAZI KURUMLARA YAPILMASI GEREKEN BİLDİRİMLER YERİNE GEÇMESİNE DAİR USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar
Amaç ve kapsam
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı; 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 8 inci, 9 uncu ve 11 inci maddelerine göre işverenler tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan sigortalı ve işyerleri bildirimlerinin; 13/6/1952 tarihli ve 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesi, 5/5/1983 tarihli ve 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 62 nci maddesi, 25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun 48 inci maddesi ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 3 üncü maddesi hükümleri uyarınca Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile ilgili bölge müdürlüklerine ve Türkiye İş Kurumuna yapılması gereken bildirimlerin yerine geçmesine dair usul ve esasları düzenlemektir.
(2) Bu Yönetmelik, birinci fıkrada belirtilen Kanunlara göre bildirim yapmakla yükümlü olanları kapsar.
Dayanak
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik; 5510 sayılı Kanunun Ek 1 inci maddesi hükmüne dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı,
b) Bölge Müdürlüğü: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğünü,
c) İŞKUR: Türkiye İş Kurumunu,
ç) İşçi: Bir İş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye,
d) İşveren: İşçi ve sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşları,
e) İşyeri: İşçi ve sigortalı sayılanların maddi olan ve olmayan unsurları ile birlikte işlerini yaptıkları yerler ile bu yerlerde üretilen mal veya verilen hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler ile bağlı yerler, dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden veya meslek eğitimi yerleri, avlu ve büro gibi diğer eklentiler ile araçları,
f) Kanun: 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununu,
g) Kurum: Sosyal Güvenlik Kurumunu,
ğ) Sigortalı: Kısa ve/veya uzun vadeli Sigorta kolları bakımından adına prim ödenmesi gereken veya kendi adına prim ödemesi gereken kişiyi ve 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun geçici 20 nci maddesinde belirtilen sandıkları tabi iştirakçileri ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Kuruma Yapılan Sigortalı ve İşyeri Bildirimlerinin İlgili Kurumlara Yapılmış Sayılması
Kanunun 8 inci maddesine göre yapılan bildirimlerin mahiyeti
MADDE 5 –
(1) 2821 sayılı Kanunun 8 inci maddesi uyarınca sigortalılara ilişkin Kuruma yapılan sigortalı bildirimler, 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 62 nci maddesine göre Bakanlığa yapılması gereken bildirimler yerine geçer.
Kanunun 9 uncu maddesine göre yapılan bildirimlerin mahiyeti
MADDE 6 –
(1) Kanunun 9 uncu maddesi uyarınca sigortalılara ilişkin Kuruma yapılan bildirimler, Sendikalar Kanununun 62 nci maddesi uyarınca Bakanlığa ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun 48 inci maddesi uyarınca İŞKUR’a yapılması gereken bildirimler yerine geçer.
Kanunun 11 inci maddesine göre yapılan bildirimlerin mahiyeti
MADDE 7 –
(1) İşverenler tarafından veya ticaret sicili memurluklarınca Kanunun 11 inci maddesi uyarınca işyerlerine ilişkin Kuruma yapılan bildirimler, 4857 sayılı İş Kanununun 3 üncü ve 5953 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi uyarınca Bakanlığın ilgili bölge müdürlüklerine yapılması gereken bildirimler yerine geçer.
(2) İşyerinin miras yoluyla intikali halinde, mirasçıları tarafından ölüm tarihinden itibaren en geç üç ay içinde Kuruma bildirim yapıldığı takdirde, bu maddenin birinci fıkrasına göre ilgili Kurumlara da süresi içinde bildirim yapılmış sayılır.
Sigortalı ve işyeri bildirimlerinin Kuruma yapılma zorunluluğu
MADDE 8 –
(1) 5953 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi, 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 62 nci maddesi, 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun 48 inci maddesi ve 4857 sayılı İş Kanununun 3 üncü maddesi hükümleri uyarınca yapılması gereken sigortalı ve işyeri bildirimleri Kuruma yapılır.
(2) Kuruma bildirim tarihi, ilgili kurumlara bildirim tarihi sayılır.
(3) Kanunun 8, 9 ve 11 inci maddelerine göre işyeri, sigortalı ve Alt işverenler tarafından işyerlerine ilişkin kuruma yapılan bildirimlerle tescil işlemlerine esas belge ve eklerinin birer sureti kurum tarafından 15 gün içinde Bakanlık, Bölge Müdürlükleri ve İŞKUR’a gönderilir. İlgili kurumlar mevzuatları uyarınca işlem yaparlar.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
İdari para cezaları
MADDE 9 –
(1) 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesi, 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 62 nci maddesi, 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun 48 inci maddesi ve 4857 sayılı İş Kanununun 3 üncü maddesi hükümleri uyarınca ve 5510 sayılı Kanunun 8, 9 ve 11 inci maddelerine göre yapılması gereken bildirimleri yerine getirmeyenler hakkında 5510 sayılı Kanunun 102 nci maddesine göre, Kurum tarafından idari para cezası uygulanır.
506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesinde belirtilen sandık iştirakçilerinin bildirimleri
GEÇİCİ MADDE 1 –
(1) 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesinde belirtilen sandıklar, Kuruma devir tarihine kadar iştirakçilerinin sandıkla ilgililerinin başlama ve sona ermesine ilişkin bildirimlerini en geç on gün içinde 28/8/2008 tarihli ve 26981 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin ilgili hükümlerine göre Kuruma yaparlar.
Yürürlük
MADDE 10 –
(1) Bu Yönetmelik 1/8/2009 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 11 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.
23 Temmuz 2009 PERŞEMBE Resmî Gazete Sayı : 27297
DÜZELTME
21/7/2009 tarihli ve 27295 sayılı Resmî Gazete’de aslına uygun olarak yayımlanan, “Sosyal Güvenlik Kurumuna Yapılan Sigortalı ve İşyeri Bildirimlerinin Bazı Kurumlara Yapılması Gereken Bildirimler Yerine Geçmesine Dair Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik”in 5 inci maddesinin birinci fıkrasında “2821 sayılı Kanunun” şeklinde yer alan ibare, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 21/7/2009 tarihli ve 036122 sayılı yazısı üzerine “Kanunun” olarak düzeltilmiştir.
HAYVANCILIK İŞLETMELERİNİN KURULUŞ, ÇALIŞMA, DENETLEME USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK
MADDE 1 –
9/8/2006 tarihli ve 26254 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmeliğin Geçici 2 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “5 yıl” ibaresi “7 yıl” ve “üç yıl” ibaresi “5 yıl” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 2 –
Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
Resmi Gazete Tarihi: 19.03.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27879
İHRACATA YÖNELİK DEVLET YARDIMLARI KAPSAMINDA DESTEKLEME VE FİYAT İSTİKRAR FONUNDAN YAPILAN ÖDEMELERE İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1)
(1) Bu Yönetmeliğin amacı, Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonundan yapılan ihracata yönelik devlet yardımlarının harcanmasına ilişkin iş ve işlemlerin, belgelendirilmesi, muhasebeleştirilmesi, belgelerin muhafazası ve ibrazı, raporlanması, kontrolü ile Türkiye İhracatçılar Meclisi, İhracatçı Birlikleri, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfıile Ekonomi Bakanlığı tarafından görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşların denetimine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonundan ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında yapılan ödemelere ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1)
(1) Bu Yönetmelik, 3/6/2011 tarihli ve 637 sayılı Ekonomi Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 30 uncu ve 37 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1)
Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Ekonomi Bakanlığını,
b) DFİF: Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonunu,
c) İncelemeci kuruluş: Türkiye İhracatçılar Meclisi, İhracatçı Birlikleri, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı ile Bakanlık tarafından görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşları,
d) TCMB: Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası idare merkezini ve şubelerini,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Destek Ödemelerine İlişkin Genel Hükümler
Başvuru
MADDE 5 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1)
(1) İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında DFİF ile ilgili yetki ve görevler ile her türlü işlemler Bakanlık tarafından yürütülür. Bakanlık bu kapsamdaki ödemelere ilişkin iş ve işlemleri incelemeci kuruluşlar vasıtasıyla da gerçekleştirebilir.
(2) Bakanlık tarafından, destek ödemelerine ilişkin iş ve işlemlerin doğrudan Bakanlıkça yürütülmesinin öngörüldüğü hallerde, destekten yararlanmak isteyen başvuru sahipleri, Bakanlık İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne 27/12/1994 tarihli ve 94/6401 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İhracata Yönelik Devlet Yardımları Kararı ile bu Karara dayanılarak hazırlanan alt düzenleyici işlemlerde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde başvurur.
(3) Bakanlık tarafından, destek ödemelerine ilişkin iş ve işlemlerin incelemeci kuruluşlar vasıtasıyla yapılmasının öngörüldüğü hallerde, destekten yararlanmak isteyen başvuru sahipleri, bu kurum ve kuruluşlara ikinci fıkrada yer alan mevzuatta belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde başvurur.
İnceleme
MADDE 6 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) 5 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne yapılan başvuruya istinaden bu Genel Müdürlükler tarafından, aynı fıkrada yer alan mevzuatta belirtilen usul ve esaslar kapsamında bilgi ve belge kontrolü gerçekleştirilerek gerekli inceleme yapılır. Anılan mevzuata uygun olan başvurulara ilişkin destek ödemelerinden yararlanacak hak sahipleri ile destek tutarları Maliye Bakanlığı ve/veya Sosyal Güvenlik Kurumundan temin edilen ve borç durumunu gösteren bilgi veya belgeler de dikkate alınmak suretiyle tespit edilerek bu tespite istinaden düzenlenen bilgi formları ve/veya inceleme fişleri yazı ekinde TCMB’ye gönderilir. Ayrıca bu bildirimlerde yer alan bilgiler, haftalık olarak bu Yönetmeliğin ekinde yer alan DFİF Ödemelerine İlişkin Tahakkuk Listesine iki nüsha halinde işlenerek bir nüshası TCMB’ye gönderilir.
(2) 5 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca incelemeci kuruluşlara yapılan başvuruya istinaden incelemeci kuruluşlar tarafından, aynı maddenin ikinci fıkrasında yer alan mevzuatta belirtilen esas ve usuller kapsamında bilgi ve belge kontrolü gerçekleştirilerek gerekli inceleme yapılır. Anılan mevzuata uygun olan başvurulara ilişkin destek ödemelerinden yararlanacak hak sahipleri ile destek tutarları Maliye Bakanlığı ve/veya Sosyal Güvenlik Kurumundan temin edilen ve borç durumunu gösteren bilgi veya belgeler de dikkate alınmak suretiyle tespit edilerek bu tespite istinaden düzenlenen bilgi formları ve/veya inceleme fişleri yazı ekinde incelemeci kuruluşlar tarafından TCMB’ye gönderilir. Ayrıca TCMB’ye gönderilen bildirimlerde yer alan bilgiler, haftalık olarak bu Yönetmeliğin ekinde yer alan DFİF Ödemelerine İlişkin Tahakkuk Listesine işlenerek üç nüsha halinde hazırlanır ve imzalandıktan sonra iki nüshası İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne sunulur.
Belgelerin muhafazası ve sorumluluk
MADDE 7 – (1) 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen mevzuat uyarınca destek ödemesi başvurusunda istenilen tüm bilgi ve belgeler başvuru yapılan kurum veya kuruluşlarda muhafaza edilir.
(2) İncelemeci kuruluşlar ile görevlileri; destek başvurusu işlemlerine ait tüm bilgi ve belgeleri denetimle görevlendirilmiş olanlara ibraz etmek, görevin sağlıklı yapılmasını sağlayacak önlemleri almak ve her türlü yardım ve kolaylığı göstermekle yükümlüdür.
Harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisi
MADDE 8 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında DFİF’ten yapılan ödemelerde; harcama yetkilisi İhracat Genel Müdürlüğü veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğü harcama yetkilisi, gerçekleştirme görevlisi bu Genel Müdürlüklerde destek ödemesiyle ilgili daire başkanlarıdır.
Tahakkuk listesi ve harcama talimatı
MADDE 9 – (1) (Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1)Gerçekleştirme görevlisi tarafından, incelemeci kuruluşlarca düzenlenerek İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne sunulan tahakkuk listelerinin bu Yönetmelik kapsamında tam ve eksiksiz doldurulduğuna ilişkin kontroller yapılır ve tahakkuk listeleri imzalanarak TCMB’ye gönderilir. Tahakkuk listelerinin kontrolünde başka bilgi ve belge aranmaz. Ancak, bu Genel Müdürlükler tarafından gerek görülmesi halinde tahakkuk listelerinin düzenlenmesine dayanak teşkil eden bilgi ve belgeler incelemeci kuruluşlardan talep edilebilir.İncelemeci kuruluşlar bu belgeleri ibraz etmekle yükümlüdür.
(2) Birinci fıkrada belirtilen tahakkuk listelerinde yer alan bilgilere istinaden tanzim edilen harcama talimatı,yapılacak destek ödemeleri için eksiksiz olarak düzenlenerek harcama yetkilisi tarafından imzalanır.
Ödeme
MADDE 10 – (1) (Değişik:RG-6/12/2011-28134)(1) 6 ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca İhracat Genel Müdürlüğü veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenerek TCMB’ye gönderilen bilgi formları ve/veya inceleme fişleri ile tahakkuk listelerinde yer alan hak sahipleri ve destek tutarları TCMB tarafından kontrol edilerek, bu Genel Müdürlüklerden hak sahiplerine ödenecek nihai destek tutarının DFİF hesaplarına aktarılması talep edilir.
(2) (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1) 6 ncı maddenin ikinci fıkrası uyarınca incelemeci kuruluşlarca düzenlenerek TCMB’ye gönderilen bilgi formlarıve/veya inceleme fişleri ile İhracat Genel Müdürlüğü veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğü tarafından TCMB’ye gönderilen tahakkuk listelerinde yer alan hak sahipleri ve destek tutarları, TCMB tarafından kontrol edilerek bu Genel Müdürlüklerden hak sahiplerine ödenecek nihai destek tutarının DFİF hesaplarına aktarılması talep edilir.
(3) (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1) TCMB’nin talebi üzerine, gerçekleştirme görevlisi tarafından imzalanan ödeme emri belgesi, harcama yetkilisince imzalanmadan önce, harcama talimatı, ödenek durum bilgisi cetveli ve tahakkuk listesiyle birlikte Bakanlık Strateji Geliştirme Daire Başkanlığına gönderilir. Strateji Geliştirme Daire Başkanlığınca anılan belgelerin, yılı bütçe ödeneklerine uygunluğu ve maddi hata yönünden kontrolü yapılır, uygun görülen ödeme emri belgesi ve bu belgenin ekinde yer alan belgeler İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne gönderilir.
(4) Strateji Geliştirme Daire Başkanlığınca yılı bütçe ödeneklerine uygunluğu ve maddi hata yönünden kontrolü yapılan ödeme emri belgesi ilgili harcama yetkilisi tarafından imzalanır ve harcama talimatı, ödenek durum bilgisi cetveli ve tahakkuk listesiyle birlikte muhasebe birimine gönderilir. Ödeme emri belgesinde yer alan tutar muhasebe birimi tarafından TCMB nezdinde bulunan DFİF hesabına aktarılır.
(5) TCMB tarafından, kontrolü yapılmış tahakkuk listelerine göre hak sahiplerine ödeme yapılır.
Muhasebeleştirme
MADDE 11 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) Muhasebeleştirme işlemi muhasebe birimi tarafından gerçekleştirilir.
(2) TCMB tarafından, DFİF hesabına ilişkin gelir ve gider hesap bilgileri aylık raporlar halinde İhracat Genel Müdürlüğü ve Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne bildirilir.
Raporlama
MADDE 12 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) DFİF’ten ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında yapılan ödemelere ilişkin İhracat Genel Müdürlüğü ve Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğü tarafından yıllık faaliyet raporu düzenlenir. Düzenlenen bu raporlar İhracat Genel Müdürlüğü tarafından birleştirilerek “DFİF’ten Yapılan Yıllık Ödemeler Raporu”hazırlanır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Mali sorumluluk
MADDE 13 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) DFİF’ten yapılan destek ödemelerine ilişkin olarak, Türkiye İhracatçılar Meclisi, İhracatçı Birlikleri, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı İle Bakanlıkça görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşlar; hak sahipleri ve destek tutarları ile buna ilişkin bilgi formları ve/veya inceleme fişlerinin TCMB’ye, tahakkuk listelerinin ise İhracat Genel Müdürlüğüne veya Serbest Bölgeler, Yurtdışı Yatırım ve Hizmetler Genel Müdürlüğüne, 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen mevzuata uygun olarak düzenlenerek sunulmasına yönelik olarak Bakanlığa karşı mali açıdan sorumludur.
(2) DFİF’ten ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında verilen krediler ile yapılan fazla ve/veya yersiz ödemeler amme alacağı sayılır. İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında verilen krediler ile fazla ve/veya yersiz ödemeler, öncelikle kredi ve/veya destek ödemesi yapılan hak sahiplerinden 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde geri alınır. İhracata yönelik devlet yardımları kapsamında verilen krediler ile fazla ve/veya yersiz ödemelerin bu suretle tahsil edilememesi halinde, bu krediler ve destek ödemeleri Türkiye İhracatçılar Meclisi, İhracatçı Birlikleri, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı ile Bakanlıkça görevlendirilen ilgili diğer kurum ve kuruluşlar nezdinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir.
İnceleme ve denetim
MADDE 14 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) Bakanlık tarafından, ihracata yönelik devlet yardımları kapsamında DFİF’ten yapılan destek ödemelerine ilişkin olarak incelemeci kuruluşlar nezdinde inceleme ve denetimler yapılır. Denetimlerin Bakanlık Denetim Hizmetleri Başkanlığınca yapılması esastır.
Yetki
MADDE 15 – (Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin gerekli düzenlemeleri yapmaya ve önlemleri almaya, uygulamada ortaya çıkacak özel ve zorunlu durumları inceleyip sonuçlandırmaya, 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen mevzuat uyarınca bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde ödenen destek miktarını her türlü kamu alacağına karşılık mahsup etmeye ilişkin tedbirleri almaya yetkilidir.
Yürürlük
MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik 25/2/2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 17 –(Değişik:RG-6/12/2011-28134) (1)
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Ekonomi Bakanı yürütür.
___________
(1) Bu değişiklik 1/1/2012 tarihinde yürürlüğe girer.
10/2/2009 tarihli ve 27137 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Karantina Yönetmeliğinin ekinde yer alan EK- 4 ün, birinci ve ikinci bölümleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
1) Açık tohumlular (iğne yapraklılar) (Coniferales)
Odun(Lif-yonga ve kağıtlık odun hariç)
Endüstriyel odun, kütük ve kökler kabuğu soyulmuş olmalı,veÜzerinde, Monochamus spp. larvalarının neden olduğu 3 mm’den büyük delikler olmamalıdır.
Odun(Lif-yonga ve kağıtlık odun hariç)Bursaphelenchus xylophilus’un varlığı bilinen;Kanada, Çin, Japonya, Kore, Meksika, Tayvan, ABD, Portekiz orijinli olanlar
Endüstriyel odun, kütük ve kökler kabuğu soyulmuş olmalı, veÜzerinde, Monochamus spp. larvalarının neden olduğu 3 mm’den büyük delikler olmamalı,veKuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde odunların fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olduğu veya Fümigasyon* yapıldığı veya Öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutularak “HT” işareti ile işaretlenmiş olduğu, Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmelidir.
Lif-yonga ve kağıtlık odun
Kabuğu soyulmuş olsun olmasın üzerinde, Monochamus spp. larvalarının neden olduğu 3 mm’den büyük delikler olmamalı ve,Kabuğu soyulmuş olmalıveya,c) Kabuğu soyulmamış ise; kuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde odunların fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olduğu veya Fümigasyon* yapılmış olduğu veya Öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutularak “HT” işareti ile işaretlenmiş olduğu, Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmelidir.d) Kabuğu soyulmamış odunlar çevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek ve gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak şekilde mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlarda (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.) taşınmalıdır.
1.4) Kereste
Kabuk parçası taşımamalı,veÜzerinde, Monochamus spp. larvalarının neden olduğu 3 mm’den büyük delikler olmamalıdır.
KeresteBursaphelenchus xylophilus’un varlığı bilinen;Kanada, Çin, Japonya, Kore, Meksika, Tayvan, ABD, Portekiz orijinli olanlar
Kabuk parçası taşımamalı ve,Üzerinde, Monochamus spp. larvalarının neden olduğu 3 mm’den büyük delikler olmamalı ve,Kuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde odunların fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olduğu veya Fümigasyon* yapılmış olduğuveya Öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutularak “HT” işareti ile işaretlenmiş olduğu, Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmelidir.
1.6) Yonga
Kabuğu soyulmuş odunlardan elde edilmiş olmalı veya fümigasyona* tabi tutulmuş olduğu veya kuru madde üzerinden nemi %20’nin altına inecek şekilde fırında kurutulmuş olduğu, Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmeli,veÇevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek şekilde gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlar (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.)’ da taşınmalıdır.
YongaBursaphelenchus xylophilus’un varlığı bilinen;Kanada, Çin, Japonya, Kore, Meksika, Tayvan, ABD, Portekiz orijinli olanlar
Fümigasyona* tabi tutulmuş olduğu veya kuru madde üzerinden nemi %20’nin altına inecek şekilde fırında kurutulmuş olduğu veya öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutulduğu, Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmeli,veÇevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek şekilde gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlar (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.)’ da taşınmalıdır.
2) Kapalı tohumlular (yaprağını döken ve dökmeyen geniş yapraklılar)
Odun
Endüstriyel odun, lif-yonga odunu, kütük ve kökler fümige* edilmiş veya kabuğu soyulmuş olmalıdır.
2.2) Kereste
Kabuk parçası taşımamalıdır.
KeresteKanada, ABD orijinliQuercus (Meşe)’dan elde edilenler
Yuvarlak yüzeyi tamamen alınmış köşeli hale getirilmiş olmalı,veyaKabuk parçası taşımamalı ve uygun bir sıcak hava veya sıcak su muamelesiyle dezenfekte edilmeli,veyaKuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde kerestelerin fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olmalıdır.
KeresteBütün Amerika Kıtasında yer alan ülkeler orijinli Populus (Kavak)’dan elde edilenler
Kabuk parçası taşımamalı,veyaKuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde kerestelerin fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olmalıdır.
KeresteABD orijinliPlatanus (Çınar)’dan elde edilenler
Kuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde kerestelerin fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olmalıdır.
KeresteKanada ve ABD orijinliAcer saccharum (Şeker Akçaağacı)’dan elde edilenler
Kabuk parçası taşımamalı,veyaKuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde kerestelerin fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olmalıdır.
KeresteCryphonectria parasitica’nınvarlığı bilinen ülke orjinli Castanea (Kestane )’ den elde edilenler
a) Kerestenin elde edildiği odunların Cryphonectria parasitica ‘dan (Murrill) Barr ari alanlardan elde edildiği Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmelidirveb) Kabuk parçası taşımamalıveyaKuru madde üzerinden nemi % 20’nin altına inecek şekilde kerestelerin fırında kurutulduklarını belirten Kiln-Dried (KD) simgesi ile damgalanmış olmalıdır
YongaABD orijinli Quercus (Meşe)’dan elde edilenler hariç
Kabuğu soyulmuş odunlardan elde edilmiş olmalı veya fümigasyona* tabi tutulmuş olmalı veya kuru madde üzerinden nemi %20’nin altına inecek şekilde fırında kurutulmuş olduğu Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmeli,veÇevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek şekilde gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlarda (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.) taşınmalıdır.
2.9) YongaABD orijinli Quercus (Meşe)’dan elde edilenler
Fümigasyona* tabi tutulmuş olmalı veya kuru madde üzerinden nemi %20’nin altına inecek şekilde fırında kurutulmuş olmalı veya öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutulduğu Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmeli,veÇevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek şekilde gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlarda (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.) taşınmalıdır.
Yakacak odun ile benzeri ürünler
Fümigasyona* tabi tutulmuş olmalı veya kuru madde üzerinden nemi %20’nin altına inecek şekilde fırında kurutulmuş olmalı veya öz (iç) sıcaklığı 56 derece olacak şekilde en az 30 dakika süreyle ısıl işleme tabi tutulduğu Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmeli,veÇevreden zararlı organizmaların bulaşmasını engelleyecek şekilde gerektiğinde tekrar fümigasyona* imkan sağlayacak mühürlü veya muhafazalı kapalı ortamlarda (gemi ambarı, konteynır, tren vagonu vb.) taşınmalıdır.
* Fümigasyonda IPPC’nin ISPM No:15 Standardında belirtilen Methyl Bromide ile ilgili uygulama esas alınacaktır
MADDE 2 –
Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-5 aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“EK-5
6968 SAYILI ZİRAİ MÜCADELE VE ZİRAİ KARANTİNA KANUNUNUN 4 ÜNCÜ MADDESİ UYARINCA TAYİN VE İLAN EDİLEN BİTKİSEL ÜRÜN İTHAL KAPILARI
BAĞLI OLDUĞU İL
KAPININ ADI
1- 1ADANA
: Adana, Yumurtalık Serbest Bölge
2- AĞRI
: Doğu Beyazıt
3- 1ANKARA
: Ankara Tır, Ankara Posta, Esenboğa
4- 1ANTALYA
: Antalya, Antalya Havalimanı, Antalya Serbest Bölge
5- 2ARTVİN
: Hopa, Sarp
6- BALIKESİR
: Bandırma
7- 2BARTIN
: Bartın
8- 1,2BURSA
: Bursa, Gemlik, Mudanya
9- ÇANAKKALE
: Çanakkale
10- 1,2EDİRNE
: Kapıkule TIR, Kapıkule Gar, Kapıkule Yolcu Salonu, İpsala, Hamzabeyli
11- ERZURUM
: Erzurum
12- ESKİŞEHİR
: Eskişehir
13- GAZİANTEP
: Gaziantep, Islahiye
14- GİRESUN
: Giresun
15- 1,2İSTANBUL
: İstanbul Posta, Karaköy Yolcu Salonu, Ambarlı, Haydarpaşa, Halkalı, Erenköy, Atatürk Havalimanı Kargo, Atatürk Havalimanı Serbest Bölge, İstanbul Deri Serbest Bölge, Trakya Serbest Bölge
16- 1,2İZMİR
: İzmir, Adnan Menderes, İzmir TIR, Ege Serbest Bölge, Aliağa, Dikili
: Atatürk Havalimanı Kargo, Atatürk Havalimanı Yolcu Salonu, Atatürk Havalimanı Serbest Bölge, Sabiha Gökçen Havalimanı, İstanbul Posta, Karaköy Yolcu Salonu, Ambarlı, Haydarpaşa, Halkalı, Erenköy, Trakya Serbest Bölge, İstanbul Deri Serbest Bölge
28-
İZMİR
: İzmir, İzmir Tır, İzmir Yolcu Salonu, Adnan Menderes, Aliağa, Çeşme, Dikili, Ege Serbest Bölge, Menemen Deri Serbest Bölge
29-
KAHRAMANMARAŞ
: Kahramanmaraş
30-
KARABÜK
: Karabük
31-
KARAMAN
: Karaman
32-
KASTAMONU
: İnebolu
33-
KAYSERİ
: Kayseri
34-
KIRKLARELİ
: Dereköy
35-
KİLİS
: Öncüpınar
36-
KOCAELİ
: İzmit, Derince, Gebze, Dilovası
37-
KONYA
: Konya
38-
MALATYA
: Malatya
39-
MARDİN
: Mardin, Nusaybin
40-
MANİSA
: Manisa, Alaşehir
41-
MERSİN
: Mersin, Yolcu Salonu, Mersin Serbest Bölge, Taşucu
42-
MUĞLA
: Dalaman Havalimanı, Fethiye, Marmaris, Bodrum
43-
NEVŞEHİR
: Ürgüp
44-
ORDU
: Ordu, Ünye
45-
RİZE
: Rize
46-
SAMSUN
: Samsun
47-
SAKARYA
: Sakarya
48-
SİNOP
: Sinop
49-
SİVAS
: Sivas
50-
ŞANLIURFA
: Şanlıurfa, Akçakale
51-
ŞIRNAK
: İpekyolu
52-
TEKİRDAĞ
: Tekirdağ, Çerkezköy, Çorlu Havalimanı, Avrupa Serbest Bölge
53-
TOKAT
: Tokat
54-
TRABZON
: Trabzon, Trabzon Serbest Bölge
55-
UŞAK
: Uşak
56-
VAN
: Van, Kapıköy
57-
YALOVA
: Yalova
58-
ZONGULDAK
: Zonguldak, Karadeniz Ereğlisi
MADDE 4 –
Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici 3 üncü madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 3 – (1) 21/8/2010 tarihinden önce ve bu tarih itibariyle 3 ay içinde başlamış olan ithalat işlemlerinde; bu tarihten önce yürürlükte olan mevzuat hükümleri ile bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-4 ün 1 inci ve 2 nci bölümlerindeki hükümlerden lehte olanları uygulanır.
(2) Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-5 te Ahşap ambalaj malzemeleri hariç orman ürünleri ithalatına yetkilendirilen limanlar, 21/8/2010 tarihinden 3 ay sonra yetkili hale gelirler.”
MADDE 5 –
Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 6 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
SU ÜRÜNLERİ YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK
MADDE 1 –
10/3/1995 tarihli ve 22223 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Ürünleri Yönetmeliğinin 31 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Su ürünlerinden hazırlanan insan gıdaları ile sanayi maddelerinin bu Yönetmelik hükümlerine, 16/11/1997 tarihli ve 23172 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğine ve Türk Standartlarında belirtilen usul ve esaslara göre hazırlanması zorunludur.”
“Su ürünlerinden hazırlanan gıdalar kendine özgü renk, görünüş, koku ve tadında olmalı, yabancı madde ihtiva etmemeli, ürünlerin hazırlanmasında kullanılan hammadde, yardımcı madde, katkı maddeleri bu Yönetmelik hükümlerine ve renklendiriciler, 25/8/2002 tarihli ve 24857 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıdalarda Kullanılan Renklendiriciler Tebliğine; tatlandırıcılar, 21/9/2006 tarihli ve 26296 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddelerinde Kullanılan Tatlandırıcılar Tebliğine; renklendirici ve tatlandırıcılar haricindeki katkı maddeleri ise 22/5/2008 tarihli ve 26883 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksinin Renklendiriciler ve Tatlandırıcılar Dışındaki Gıda Katkı Maddeleri Tebliğine uygun olmalıdır.”
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan, Ek-7 sayılı Çift Kabuklu Yumuşakçalarda Kimyasal, Toksikolojik ve Mikrobiyolojik Kabul Edilebilir Üst Sınır Değerler, Ek-8 sayılı Kabuklular ve Yumuşakçalarda (Kafadan Bacaklılar, Karından Bacaklılar) Kimyasal, Mikrobiyolojik ve Organoleptik Kabul Edilebilir Değerler ve Ek-9 sayılı Balıklarda Organoleptik, Kimyasal ve Mikrobiyolojik Kabul Edilebilir Değerler tabloları bu Yönetmeliğin ekindeki şekilde değiştirilmiştir.
MADDE 3 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 4 – Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
(1) Bu Yönetmeliğin amacı, çevrenin korunması için tesis veya faaliyetin çalışmaya başlamasından sona erdirilmesine kadar olan süreçte çevre denetiminin usul ve esaslarını; denetim yapacak personelin, çevre yönetim birimi/çevre görevlisinin, çevre hizmeti konusunda yetkilendirilmiş firmaların nitelikleri ile yükümlülüklerini düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;
a) Çevre denetimiyle ilgili iş ve işlemleri, çevre denetim görevlisi niteliklerini, faaliyet veya tesis sahiplerinin yükümlülükleri ile denetimle ilgili birimlerin görev ve yetkilerini,
b) Çevre yönetimi hizmeti konusunda çalışacak çevre danışmanlık firmalarının yetkilendirilme, hizmet verme usul ve esaslarını,
c) Çevre yönetim biriminin, çevre görevlisinin ve çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının görev, sorumluluk ve yetkilerini,
ç) Çevre gönüllüsünün nitelik ve görevlerini kapsar.
(2) Bu Yönetmelik, askeri işyerleri, askeri bölgelerin ve tatbikatların, 9/7/1982 tarihli ve 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu uyarınca Atom Enerjisi Kurumunun yetki alanına giren kurum, kuruluş ve işletmelerin denetimi ile 11/1/1974 tarihli ve 14765 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü kapsamına giren konuların denetiminde uygulanmaz.
(3) Atom Enerjisi Kurumunun yetki alanına giren kurum, kuruluş ve işletmelerin denetiminde ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü kapsamına giren konularda Bakanlık ve ilgili kuruluş arasında bir protokol yapılması durumunda bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen konularda bu Yönetmelik hükümleri uyarınca ilgili kuruluşla ortak denetim yapılabilir.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 12 ve 15 inci maddeleri ile Ek Madde 2 ve Ek Madde 3 ile 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 nci ve 9 uncu maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakan: Çevre ve Orman Bakanını,
b) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
c) Birleşik denetim: Tesis veya faaliyetlerin, çalışmalarının Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren hava, su, toprak, atık, kimyasallar, deniz ve gürültüye ilişkin tüm yönetmeliklere uygunluğunun bir arada ele alındığı denetimleri,
ç) Çevre baş denetim görevlisi: Çevreyle ilgili denetimleri yapabilecek, yönetebilecek özelliklere sahip olup 35 inci maddede yer alan eğitim programını tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan 80 ve üzeri puana sahip bakanlıkça görevlendirilen kişiyi,
d) Çevre denetim görevlisi: Çevre ile ilgili denetim yapabilecek ve 35 inci maddede yer alan eğitim programını tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan 70 ve üzeri puana sahip bakanlıkça görevlendirilen kişiyi,
e) Çevre denetim görevlisi adayı: Bakanlık merkez veya taşra teşkilatında çalışmakta olup 35 inci maddede yer alan eğitim programına katılan kişiyi,
f) Çevre denetimi: Tesis veya faaliyetlerin çalışmasının Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere uygunluğunu kontrol etmek için, bu mevzuatın yetkili kıldığı kurum ve kuruluşlarla işbirliği ve koordinasyon sağlanarak, faaliyetlere ilişkin bilgilerin tarafsız bir şekilde toplanmasını, değerlendirilmesini, rapor haline getirilmesini ve idari yaptırım kararı ile yetkilendirilmiş makama bildirilmesini,
g) Çevre gönüllüsü: Bakanlıkça, uygun niteliklere sahip kişiler arasından seçilen ve Çevre Kanunu ve bu Kanuna göre yürürlüğe konulan düzenlemelere aykırı faaliyetleri Bakanlığa iletmekle görevli ve yetkili kişiyi,
ğ) Çevre görevlisi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik programları düzenleyen tesiste veya çevre yönetim hizmeti veren firmada çalışan görevliyi,
h) Çevre yönetim birimi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik programları düzenleyen birimi,
ı) Denetim planı: Denetim otoritesinin önceliklerini ve hedeflerini belirleyen stratejik ve halka açık dokümanı,
i) Denetim programı: Denetim planı çerçevesinde gerçekleştirilecek operasyonel faaliyetleri içeren içsel dokümanı,
j) İç tetkik: Tesis veya faaliyetlerin, Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere uygunluğunun, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığının çevre yönetim birimi, çevre görevlisi veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları aracılığı ile değerlendirilmesini ve rapor haline getirilmesini,
k) İzleme: Havaya, suya, toprağa verilen kirletici unsur taşıyan her türlü proses çıktısının ölçüm ve analizlerinin yapılmasını/yaptırılmasını,
l) Kanun: 2872 sayılı Çevre Kanununu,
m) Ortam bazlı denetim: Tesis veya faaliyetlerin Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren hava, su, toprak ortamları ile atıklara, kimyasallara ve gürültüye ilişkin mevzuattan birinin uygunluğunun ele alındığı denetimleri,
n) Sertifika: Çevre görevlisi eğitimi sonrasındaki sınavda başarılı olanlara verilecek belgeyi,
o) Uygunsuzluk: Çevre mevzuatında belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesini ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Denetime Tabi Tesis veya Faaliyetler ve Yükümlülükleri
Denetime tabi tesisler veya faaliyetler
MADDE 5 –
(1) Ek-1 ve Ek-2 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler çevre denetimi kapsamındadır.
Denetime tabi tesislerin veya faaliyetlerin yükümlülükleri
MADDE 6 –
(1) Denetime tabi tesis veya faaliyetler;
a) Geçici 1 inci maddede belirtilen süreler içinde tesis veya faaliyetler, en az üç çevre görevlisinden oluşan çevre yönetim birimi kurmak ve/veya çevre görevlisi çalıştırmak veya Bakanlıkça yetkilendirilmiş firmalardan bu amaçla çevre yönetim hizmeti satın almakla,
b) İlgili mevzuat kapsamında gerekli ölçüm ve analizleri, Bakanlığa ya da Bakanlıkça yetkilendirilmiş özel veya kamu kurum ve kuruluşların laboratuvarlarına yaptırmakla,
c) Denetim sırasında çevre denetim görevlisinin tesis veya faaliyetlerin alanlarına girmesini, güvenliğini ve denetim için gerekli görülen personel ve her türlü ekipmanı sağlamakla,
ç) Çevre denetim görevlisinin gerekli gördüğü hallerde ve/veya itiraz durumunda ölçüm ve analizlerin giderlerini karşılamakla,
d) Denetim sırasında çevre mevzuatı kapsamında istenilen bilgi ve belgeleri öngörülen sürede ve eksiksiz olarak sağlamakla,
e) Yıllık iç tetkik programları düzenlemekle ve kendi faaliyet alanına uygun niteliklere sahip bir çevre görevlisi veya çevre yönetim birimi aracılığı ile tesis içi tetkikin faaliyet veya tesisin çalışma ömrü süresince en az yılda bir defa yapılmasını sağlamak, iç tetkik ve analizlerin sonuçlarını dosyalamak ve beş yıl süre ile muhafaza etmekle,
f) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre danışmanlığı hizmet satın alımı sözleşmesi yapılması durumunda en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,
g) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarıyla yapılmış olan çevre danışmanlığı hizmet satın alım sözleşmelerinin iptal edilmesi durumunda en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,
ğ) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarıyla yapılmış olan çevre danışmanlığı hizmet alım sözleşmelerinin iptal edildiği tarihten itibaren en geç iki ay içerisinde diğer bir yetkilendirilmiş firma ile yeni bir anlaşma yapmakla veya çevre yönetim birimi kurmak ya da çevre görevlisi istihdam etmekle, yükümlüdür.
Tesis veya faaliyetlerin kendini izlemesi ve iç tetkik
MADDE 7 –
(1) Tesis veya faaliyetlerin kendini izlemesi ve iç tetkikin gerçekleştirilmesi çevre yönetim birimi veya çevre görevlisi tarafından yapılır. Çevre yönetim birimi kurmayan ya da çevre görevlisi istihdam etmeyen tesis veya faaliyetler bu amaçla Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş firmalardan hizmet satın alır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çevre Yönetim Birimi ve Çevre Görevlisinin Nitelikleri ve Görevleri
Tesis veya faaliyetlerde, tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimlerinde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlisinde aranacak nitelikler
MADDE 8 –
(1) Tesis veya faaliyetlerde, tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimlerinde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlisinin en az dört yıllık yükseköğretim kurumlarının mühendislik, fizik, kimya veya biyoloji bölümlerinden mezun olması zorunludur.
(2) Yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlilerinin Bakanlıkça düzenlenecek çevre görevlisi eğitimine katılıp, sonunda yapılacak sınavda başarılı olması zorunludur.
(3) Tesis veya faaliyetlerde çalışacak çevre görevlilerinin eğitime katılmadan Bakanlıkça açılacak sınavda başarılı olması zorunludur.
(4) Sınavda başarılı olanlara Çevre Görevlisi Sertifikası verilir.
(5) Üniversitelerin Çevre Mühendisliği bölümlerinden mezun olanlar veya çevre mühendisliği alanında yüksek lisans ve/veya doktora eğitimi almış olanlar sınav şartı aranmaksızın Çevre Görevlisi Sertifikası alırlar.
(6) Çevre Görevlisi Sertifikası olmayanlar, faaliyet veya tesislerde, çevre yönetim biriminde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çevre görevlisi olarak çalışamazlar.
(7) Çevre yönetim biriminde en az bir tane çevre mühendisi veya çevre mühendisliği alanında yüksek lisans ve/veya doktora eğitimi almış personel çalıştırılması zorunludur.
Çevre yönetim birimi ya da tesis veya faaliyette çalışan çevre görevlisinin görevleri
MADDE 9 –
(1) Çevre yönetim birimi ya da tesis veya faaliyette çalışan çevre görevlisi;
a) Tesis veya faaliyeti düzenli aralıklarla kontrol ederek Kanun ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren mevzuatta belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilip getirilmediğini tespit etmekle,
b) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin yılda bir defadan az olmamak üzere ilgili mevzuat hükümlerine göre iç tetkikini gerçekleştirmekle ve iç tetkikin sonucunda bir İç Tetkik Raporu hazırlamakla, bu raporu tesis veya faaliyet sahibine/sorumlusuna sunmakla ve bir örneğini yönetim biriminde bulundurmakla,
c) Uygunsuzluk tespit edildiğinde tesis veya faaliyetin sahibine/sorumlusuna uygunsuzluğun giderilmesi için önerilerde bulunmakla ve uygunsuzlukların giderilip giderilmediğinin takibini yapmakla,
ç) Bakanlıkça yapılacak denetimler sırasında tesis veya faaliyette hazır bulunmakla,
d) Bakanlıkça yapılacak denetimler sırasında istenen bilgi ve belgeleri sağlamakla,
e) Öğrendikleri ticari sır mahiyetindeki bilgileri açıklamamakla yükümlüdür.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çevre Yönetim Birimi Kurma veya Çevre Görevlisi Çalıştırma Kriterleri
Tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimi kurma veya çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 10 –
(1) Tesis veya faaliyetlerden;
a) Ek-1’de yer alan tesis veya faaliyetler, özellikleri 8 inci maddede belirtilmiş olan en az iki çevre görevlisini çalıştırmak veya en az üç çevre görevlisinden oluşan Çevre Yönetim Birimlerini kurmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre yönetimi hizmeti almak zorundadır.
b) Ek-2’de yer alan tesis veya faaliyetler öncelikle çevre görevlisi istihdam etmek veya en az üç çevre görevlisinden oluşan çevre yönetim birimini kurmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre yönetimi hizmeti almak zorundadır.
(2) Organize Sanayi Bölgeleri yönetimleri bünyesinde en az üç çevre görevlisinden oluşan Çevre Yönetim Biriminin kurulması veya en az iki çevre görevlisinin çalıştırılması ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevresel faaliyetlerin yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmetinin alınması zorunludur.
(3) Belediyeler, mahalli idare birlikleri, sağlık kuruluşları veya hastanelerde çevre yönetim birimleri en az bir çevre görevlisinden oluşabilir.
Belediyelerin ve mahalli idare birliklerinin çevre yönetim birimi kurma ve çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 11 – (1) Belediyeler, atıksu arıtma, katı atık bertaraf, asfalt üretimi gibi çevreye etkisi olan tesislerini ve Bakanlar Kurulu kararıyla kurulan mahalli idare birlikleri, kendi bünyelerinde işlettikleri çevresel etkiye sahip tesislerini çevresel açıdan yönetmek üzere; çevre yönetim birimi kurmak veya çevre görevlisi çalıştırmakla ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevresel faaliyetlerin yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmeti almakla yükümlüdürler.
(2) Çalıştırılacak çevre görevlisi sayısı, 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 49 uncu maddesi ve 22/2/2007 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmelik hükümleri göz önünde bulundurularak bu kurum ve kuruluşlar tarafından belirlenir.
Sağlık kuruluşları ve hastanelerde çevre yönetim birimi kurma ve çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 12 –
(1) Hastane ve sağlık kuruluşlarından yatak kapasitesi 20 ve üzerinde olanlar, çevre yönetim birimi kurmak veya çevre görevlisi çalıştırmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından işletmesindeki çevresel faaliyetlerin yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmeti almakla yükümlüdür.
(2) Çalıştırılacak çevre görevlisi sayısı, ihtiyaç ve kadro standartları göz önünde bulundurularak bu kurum ve kuruluşlar tarafından belirlenir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Çevre Yönetim Hizmeti Verecek Yetkilendirilmiş Çevre Danışmanlık
Firmalarının Yükümlülükleri ve Yeterlik Belgesi
Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının nitelikleri
MADDE 13 –
(1) Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları;
a) Kamu veya özel sektörde mesleği ile ilgili olarak en az iki yıl çalışmış çevre mühendisi veya çevre mühendisliği alanında yüksek lisans ve/veya doktora eğitimi almış bir çevre görevlisini sürekli ve koordinatör olarak istihdam etmekle,
b) Ayrıca kamu veya özel sektörde çevre ile ilgili olarak en az iki yıl çalışmış olan en az üç çevre görevlisini istihdam etmekle yükümlüdür.
Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının yükümlülükleri
MADDE 14 –
(1) Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları;
a) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin yılda bir defadan az olmamak üzere, ilgili mevzuat hükümleri de dikkate alınarak iç tetkikini gerçekleştirmekle,
b) Uygunsuzluk tespit edildiğinde tesis veya faaliyet sahibine uygunsuzluğun giderilmesi için yazılı önerilerde bulunmak, uygunsuzlukların giderilip giderilmediğinin takibini yapmak ve uygunsuzluğun giderilmediği durumda en geç onbeş gün içerisinde yetkili makama bildirmekle,
c) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin ya da belediyenin, çevre yönetimi faaliyetlerini koordine etmekle,
ç) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin çevresel konularda alması gerekli izin, lisans ve belgeleri alma ve/veya yenileme çalışmalarını yürütmekle,
d) Bakanlıkça ve il çevre ve orman müdürlüğünce istenecek bilgi ve belgeleri zamanında ve eksiksiz olarak iletmekle,
e) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyet ya da belediye adına belediyeler ve il çevre ve orman müdürlüğü ve Bakanlık ile gerektiğinde çevresel konular hakkında yazışmalar ve görüşmeler yapmakla,
f) Firma, tesis ve faaliyet çalışanlarına çevresel konularda bilgilendirici eğitim çalışmaları yapmak ve özendirici faaliyetler düzenlemekle,
g) Bakanlıkça veya il çevre ve orman müdürlüklerince yapılacak denetimler sırasında tesiste en az bir çevre görevlisini hazır bulundurmakla,
ğ) Hizmet verdiği tesis ve faaliyetlerde ilgili çevre görevlisinin ayda en az iki tam gün çalışmasını sağlamakla,
h) Hizmet verdiği tesis veya faaliyetlerin çalışmaları esnasında öğrenilen ticari sır niteliğindeki bilgileri saklı tutmakla,
ı) Hizmet alımı sözleşmesi yapılması durumunda, hizmet verdiği tesis veya faaliyeti en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,
i) İhtiyaç duyulan bilgi ve verileri öngörülen formatta ve zamanında Bakanlığa bildirmekle görevlidir.
(2) Bu maddenin birinci fıkrasının (ç), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen görevlerin yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firması tarafından yerine getirilmemesi, çevre yönetimi hizmet alan tesisi, faaliyeti, belediyeyi ve hastaneyi sorumluluktan muaf tutmaz.
Çevre danışmanlık firmaları için yeterlik belgesi yükümlülüğü
MADDE 15 –
(1) Çevresel konularda tesis ve faaliyetlere çevre yönetimi hizmeti verecek olan çevre danışmanlık firmaları Bakanlıktan Yeterlik Belgesi almakla yükümlüdürler. Yeterlik Belgesinin verilmesi ve iptali ile ilgili hususlar bir tebliğ ile belirlenir.
Eğitim
MADDE 16 –
(1) Yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çevre görevlisi olarak hizmet verecek kişiler Bakanlık tarafından ya da Bakanlıkça yetki verilmiş kurum ve kuruluşlarca açılacak eğitime katılırlar.
(2) Eğitim sonrasında bir sınav düzenlenerek sınavda başarılı olanlara “Çevre Görevlisi” Sertifikası verilir.
(3) Çevre görevlisi eğitimi programı, çevre görevlisi adaylarına eğitim vermeye ve sınav yapmaya yetkili kurum ve kuruluşların ve bu kurum ve kuruluşlarda eğitim verecek personelin nitelikleri ile sertifikalandırma işlemleri bir tebliğ ile belirlenir.
ALTINCI BÖLÜM
Çevre Gönüllüsünün Nitelikleri ve Görevleri
Çevre gönüllüsünde aranacak nitelikler
MADDE 17 –
(1) Çevre gönüllüsünün:
a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olması,
b) Kamu hizmetlerinden yasaklı olmaması,
c) En az dört yıllık yükseköğretim kurumlarından mezun olması,
ç) Kurum, kuruluş ve işletmelerde en az beş yıl süreyle çevre konularında çalışmış olması,
d) Bakanlık tarafından düzenlenecek çevre mevzuatı eğitimine katılmış olması,
e) Bakanlık tarafından açılacak sınavda başarılı olması gerekmektedir.
(2) Bu maddenin birinci fıkrasına ek olarak, Çevre ve Orman Bakanlığında Müsteşar ve Müsteşar Yardımcısı olarak görev yapmış olan kişiler çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre gönüllüsü olurlar.
(3) Çevre ve Orman Bakanlığının Teftiş Kurulu Başkanlığı, Hukuk Müşavirliği, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Planlama Genel Müdürlüğü, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünde ve Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığında, kamu kurum ve kuruluşların çevre birimi bünyesinde en az beş yıl süre ile çalışmış ve üniversitelerin dört yıllık fakülte ve yüksek okullarından mezun olan personel çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre gönüllüsü olurlar.
(4) Çevre Mühendisliği bölümlerinden doktor ve üzeri akademik unvan almış kişiler de Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın çevre gönüllüsü olurlar.
Çevre gönüllüsünün görevleri
MADDE 18 –
(1) Çevre gönüllüsü, Kanuna ve ilgili mevzuata aykırı faaliyetleri Bakanlığın merkez veya taşra teşkilatına iletmekle yükümlüdür.
(2) Görevini kötüye kullandığı tespit edilen çevre gönüllülerinin bu görevleri sona erdirilir; bu kişiler yeniden çevre gönüllüsü olarak başvuruda bulunamazlar.
Çevre gönüllüsünün bildirimde bulunma yetkisi
MADDE 19 –
(1) Çevre gönüllülerinin tesis veya faaliyetlere giderek denetleme yapma yetkisi olmayıp bildirim yapma yetkisi bulunmaktadır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çevre Denetiminin Usul ve Esasları
Yetkili birimler
MADDE 20 –
(1) Bakanlığın tesis veya faaliyetleri denetlemekle yetkili birimleri, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Planlama Genel Müdürlüğü, İl Çevre ve Orman Müdürlükleridir.
(2) 3/3/2005 tarihli ve 5312 sayılı Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanuna dayanılarak hazırlanmış olan ve 21/10/2006 tarihli ve 26326 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanunun Uygulama Yönetmeliğinin 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen hususlarda Bakanlık denetim yapmaya yetkilidir.
(3) Çevre Kanunu ve bu Kanun uyarınca yürürlüğe konulan yönetmeliklerin yetkili kıldığı kurum ve kuruluşların denetim yetkileri saklıdır.
(4) Kanun uyarınca yetki devri yapılacak kurum ve kuruluşlarda aranacak nitelikler tebliğ ile belirlenir.
Denetim planı
MADDE 21 –
(1) Ülkenin çevre politikası ve stratejisi çerçevesinde Bakanlığın çevre denetimi konusundaki önceliklerini, genel amaç ve hedeflerini belirlemek üzere Bakanlık Denetim Birimi tarafından Denetim Planı hazırlanır. Bu plan veya planlar ulusal, bölgesel ve yerel ölçekte oluşturulabilir. Denetim planı hazırlanırken, önceki denetim faaliyetlerinden elde edilen verilerlerden yararlanılır.
(2) Her çevre denetimi planı en azından:
a) Kapsadığı coğrafi alanı tanımlar,
b) Belli bir süreyi kapsar,
c) Gerektiğinde değiştirilebilir,
ç) Kapsanan sahaların ve kontrol edilecek tesislerin türünü tanımlar,
d) Çevresel riskleri dikkate alarak rutin çevre denetimleri için bir program belirlenir, bu programlar, farklı tür tesisler veya belirlenmiş tesisler için saha ziyaretlerinin sıklığını içerir,
e) Şikayet, kaza, uygunsuzluk ve izin verme amacı gibi durumlarda yapılan, rutin olmayan denetimlerin usulünü de içerir.
Yıllık denetim programı
MADDE 22 –
(1) Birleşik denetimler için yıllık denetim programı, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü ve il çevre ve orman müdürlüklerinin işbirliği ile bir önceki yılın Aralık ayında hazırlanır ve Bakan tarafından onaylanarak yürürlüğe girer.
(2) Bu programla, yıl içinde Bakanlığın merkez ve taşra teşkilatınca birleşik denetim gerçekleştirilecek tesis veya faaliyetler belirlenir.
(3) Ortam bazlı denetimler konusunda Bakanlık ve Bakanlığın yetki verdiği kurum ve kuruluşlar, denetimleri kendilerinin belirlediği programlar çerçevesinde gerçekleştirir.
(4) Kaza, ihbar, şikâyet gibi durumlarda veya Bakanlıkça gerek görüldüğü hallerde denetim programına bağlı olmaksızın birleşik ve/veya ortam bazlı denetim yapılır.
Bildirim
MADDE 23 –
(1) Yıllık denetim programına alınan tesis veya faaliyetlere, denetimlerin haberli yapılacak olması durumunda en az bir hafta önce yıllık denetim programına alındıkları bildirilir.
(2) Kaza, ihbar, şikâyet gibi durumlarda, ortam bazlı denetimlerde veya Bakanlığın program dışı denetime gerek gördüğü hallerde denetimin haberli yapılması zorunlu değildir.
Görevlendirme onayı
MADDE 24 –
(1) Bakanlık çevre denetim görevlilerini, bağlı bulundukları denetimle yetkili birimin en üst amiri görevlendirir.
(2) Bakanlıkça, belirli bir denetim görevinin yapılması için en az iki çevre denetim görevlisi görevlendirilir.
(3) Birleşik denetimlerde, denetim ekibinde bir çevre baş denetim görevlisi bulunması zorunludur. Denetim ekibinde bulunan çevre denetim görevlilerinin puanı çevre baş denetim görevlisi olmaya yetmediği durumda denetim ekibi kendi içinde bir çevre denetim görevlisini, çevre baş denetim görevlisi olarak belirler.
(4) Gerekli durumlarda denetim ekibine çevre denetim görevlisi adayları da dâhil edilebilir. Denetim ekibinde yer alan çevre denetim görevlisi adayları gözlemci konumundadır.
Çevre baş denetim görevlilerinin görev ve sorumlulukları
MADDE 25 –
(1) Çevre baş denetim görevlisinin görev ve sorumlulukları şunlardır;
a) Denetim öncesinde denetlenecek tesis veya faaliyet ile ilgili denetim ekibi içinde koordinasyonu ve işbölümünü sağlamak,
b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin prosesi, ürünleri, hizmetleri, daha önce yapılan denetim varsa bulguları toplamak, toplatmak ve değerlendirmek,
c) Denetim esnasında ve sonrasında denetim ekibiyle gerekli koordinasyonu sağlamak ve belgeleri istemek,
ç) Denetimin bitiminde, yerinde denetim tutanağının düzenlenmesini sağlamak,
d) Denetim sonunda her çevre denetim görevlisinden kendi göreviyle ilgili denetim sonuçlarını toplamak ve denetim raporunu hazırlamak,
e) Denetimin sonucuna göre İdari Yaptırım Karar Tutanağını hazırlamak ve onaylanmak üzere ilgili makama sunmak,
f) Denetim raporunu, 32 nci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen yerlere göndermek,
g) Gerektiğinde mahalli mülki amirinden kolluk kuvveti görevlendirilmesini talep etmek,
h) Denetimini gerçekleştireceği kamu, özel sektör kurumları veya tüzel kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.
Çevre denetim görevlisinin görev ve sorumlulukları
MADDE 26 –
(1) Çevre denetçisinin görev ve sorumlulukları şunlardır;
a) Denetim öncesinde çevre baş denetim görevlisinin koordinasyon çalışmalarına destek olmak,
b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin prosesini incelemek, daha önce yapılan denetim varsa bulguları toplamak, değerlendirmek ve sonucunu çevre baş denetim görevlisine sunmak,
c) Denetim esnasında yapılan işbölümü kapsamında kendisine verilen görevi tarafsız, etkin ve verimli bir şekilde planlayıp gerçekleştirmek,
ç) Denetim sırasında etkin görüşme, gözlem ve kayıtlar da dahil olmak üzere dokümanların gözden geçirilmesi yoluyla bilgi toplamak,
d) Denetim sonunda kendi göreviyle ilgili denetim bulgularını çevre baş denetim görevlisine sunmak ve denetim tutanağının düzenlenmesinde çevre baş denetim görevlisine yardımcı olmak,
e) Denetim raporunda yer alacak görüşlerini denetim tarihinden sonra on iş günü içinde çevre baş denetim görevlisine vermek,
f) Denetimini gerçekleştireceği kamu, özel sektör kurumları veya tüzel kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.
Tanıtım kartı
MADDE 27 –
(1) 35 inci maddede yer alan koşulları sağlayan Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı personeli için şekli ve içeriği Bakanlıkça belirlenecek tanıtım kartı düzenlenir. Çevre denetim görevlileri yaptıkları denetimler sırasında bu tanıtım kartlarını ve görevlendirme onaylarını tesis veya faaliyet sahibine göstermek zorundadır. Denetim görevinden herhangi bir nedenle süresiz ayrılanlar, tanıtım kartlarını, Bakanlığa gönderilmek üzere il çevre ve orman müdürlüklerine, Bakanlık merkezinde de Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğüne teslim eder.
Ölçüm ve analizler
MADDE 28 –
(1) Bakanlık çevre denetim görevlilerince, ölçüm ve analiz gerektiren hususlara uyulup uyulmadığı; firma tarafından Bakanlığa veya Bakanlıkça yetki verilmiş özel veya kamu kurum ve kuruluş laboratuarlarına yaptırılacak ölçüm ve analiz sonuçlarına göre değerlendirilir.
Denetim tutanağı
MADDE 29 –
(1) Denetim ekibi, denetimin bitiminde, 3/4/2007 tarihli ve 26482 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununa Göre Verilecek İdarî Para Cezalarında İhlalin Tespiti ve Ceza Verilmesi ile Tahsili Hakkında Yönetmelikte özellikleri verilen ve Ek-3’te yer alan çevre denetim tutanağını üç nüsha olarak düzenler.
(2) Düzenlenen bu nüshalardan biri denetimin gerçekleştirildiği tesis veya faaliyet sahibine verilir.
İdari yaptırım kararı
MADDE 30 –
(1) Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen gerekliliklere uyulmadığının veya yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin saptanması durumunda Kanunun 20 nci maddesinde belirtilen cezalar uygulanır.
(2) Söz konusu idari yaptırım kararına yol açan uygunsuzluk, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile diğer kanunlara göre suç oluşturuyor ise kovuşturma yapılması için Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.
Süre verilmesi ve faaliyetin durdurulması
MADDE 31 –
(1) Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen yasaklara uyulmadığının veya yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin saptanması durumunda, idari para cezasının yanı sıra, yetkili makamca tesis veya faaliyetlere, yasaklara aykırı faaliyetin düzeltilmesi ve Kanunda belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için denetim ekibi tarafından;
a) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
b) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
c) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin ikinci alt bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için üç aya kadar,
ç) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için lisans almış tesislere yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
d) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için bir aya kadar,
e) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için fabrika, şantiye ve eğlence yerlerine uygulanacak kontrol tedbirlerine bağlı olarak en fazla bir yıla kadar,
f) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinin dokuzuncu alt bendinde belirtilen yükümlülüğe uymayan işletmeye taşıdığı kirlilik yükü ve atık su debisine bağlı olarak iki aya kadar,
g) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinin birinci alt bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için altı aya kadar,
ğ) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (m) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için altı aya kadar,
h) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (n) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için işletmelerin taşıdığı kirlilik yükü ve atık su debisine göre iki aya kadar,
ı) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (r) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için lisans almış işletmeler hakkında yürürlükteki mevzuat hükümleri ve sınır değerler değerlendirilerek bir yıla kadar,
i) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (v) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için;
1) Lisans almış geri kazanım/bertaraf tesislerine aksaklıklarını giderecek termin planı için on iş gününe ve yatırımlarını tamamlamak için ise altı aya kadar,
2) Tehlikeli atık üreten tesislerde uygunsuzluk tespit edilirse, bu uygunsuzluğu gidermek üzere bir aya kadar, uygunsuzluğun giderilmesi için yatırım gerekmesi halinde termin planı verilmesi için on iş gününe ve yatırımın tamamlanması için de altı aya kadar,
3) Kaza durumunda tehlikeli atıkların ve tehlikeli kimyasalların döküldüğü yerde kirliliğin ortadan kaldırılması için bir aya kadar, süre verilebilir.
(2) Bu süreler sonunda yasaklara uymayan veya yükümlülüğünü yerine getirmeyen tesis veya faaliyetin çalışması, yasağın veya yerine getirilmeyen yükümlülüğün çeşit ve niteliğine göre kısmen veya tamamen süreli veya süresiz olarak durdurulur.
(3) Çevre kirliliğinin toplum sağlığı yönünden tehlike yarattığı hallerde tesis veya faaliyet, süre verilmeksizin kısmen veya tamamen durdurulur ve Sağlık Bakanlığına bildirilir.
Denetim raporu
MADDE 32 –
(1) Bakanlık denetim ekibi, denetimin tamamlanmasını takip eden kırk iş günü içinde denetim raporunu hazırlar. Bu raporda;
a) Denetim sırasında tespit edilen eksiklikler ve uygunsuzluklar,
b) Cezai müeyyide uygulanmasını gerektiren durumlarda önerilen cezalar ile yasal dayanakları, yer alır.
(2) Bakanlık denetim ekibi, denetim esnasında tespit ettikleri cezai müeyyide gerektiren durumları ve uygunsuzluğun giderilmesi için önerdikleri süreleri Kanunda belirtilen idari ceza vermeye yetkili amirlere bildirirler.
(3) Denetim raporlarının bir nüshası tesis veya faaliyetlere gönderilir ve diğer nüshaları Bakanlık ve/veya il müdürlüğünün ilgili birimince gereği yapıldıktan sonra muhafaza edilir.
Denetim sonuçlarının değerlendirilmesi
MADDE 33 –
(1) Denetim sonuçları, Bakanlıkça hazırlanan yıllık denetim programlarının sona ermesini müteakip denetimle yetkili birim amirlerince değerlendirilir. Değerlendirme sonuçları ile öneriler Bakanlık makamına sunulur; denetim planlarının ve yıllık denetim programlarının hazırlanmasında dikkate alınır.
Gizliliğe riayet
MADDE 34 –
(1) Bakanlık çevre denetim görevlileri, denetim esnasında öğrendikleri ticari sır mahiyetindeki bilgileri açıklayamazlar.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Çevre Denetim Görevlileri
Çevre denetim görevlilerinde aranacak nitelikler
MADDE 35 –
(1) En az dört yıllık yükseköğretim kurumu mezunu Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı personelinden aşağıda belirtilen eğitim programlarına katılarak eğitim belgesi alanlar bu madde uyarınca yapılacak puanlamaya göre Çevre Denetim Görevlisi olarak görevlendirilirler.
a) Kapsamı Bakanlıkça belirlenen çevre denetimi eğitimi; (35 puan)
b) Uluslararası yetkili kılınmış ve belgelendirilmiş kişi veya kuruluşlarca düzenlenen eğitim programları; (30 puan)
1) ISO 14001 Çevre Yönetim Sistemleri – Özellikler ve Kullanım Kılavuzu,2) ISO 14001 Çevre Tetkik Görevlisi Eğitimi.
30
c) Denetim Deneyimi (en fazla 20 puan)
Çevre Mevzuatı Kapsamında Yapılan Her Çevre Denetimi
1
d) Unvan Kadroları (en fazla 5 puan)
Daire Başkanı ve üzeri
5
Şube Müdürü
4
Çevre ve Orman Uzmanları
4
Çevre ve Orman Uzman Yardımcıları
3
Diğer Teknik Personel
2
e) İş Tecrübesi (en fazla 15 puan)
Çevre bilim ve teknolojisi, çevre işlem ve etkileri, çevre mevzuatı, çevre yönetim sistem ve standartları, çevre denetim işlem usul ve teknikleri ile cihazların teknik yönleri konularından herhangi birini kapsayan iş tecrübesi.Her yıl için 1 puan
1
(2) Çevre Denetim Görevlilerinin en az 70 puan, Çevre Baş Denetim Görevlilerinin ise en az 80 puan almaları zorunludur.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Denetim bilgilerinin bildirimi
MADDE 36 –
(1) Bakanlık merkez birimleri, il çevre ve orman müdürlükleri ile yetki devri yapılan kurum ve kuruluşlar tarafından Kanuna göre yapılan tüm çevre denetimlerine dair bilgiler, ceza ile sonuçlanıp sonuçlanmamasına bakılmaksızın Bakanlıkça belirlenen şekilde Bakanlığa bildirilir.
İdari yaptırım karar defteri
MADDE 37 –
(1) Bakanlık merkez teşkilatı birimleri, il çevre ve orman müdürlükleri ile yetki devri yapılan kurum ve kuruluşlar, Kanuna göre yaptıkları çevre denetimleri sonucunda ceza uygulamışlarsa bu cezalar İdari Yaptırım Karar Defterine işlenir.
(2) İdari Yaptırım Karar Defteri Bakanlık merkez teşkilatında her genel müdürlükte ve il çevre ve orman müdürlüklerinde bir adet bulunacak şekilde tutulur.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 38 –
(1) 5/1/2002 tarihli ve 24631 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Denetimi Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Çevre yönetim birimi kurma, çevre görevlisi istihdam etme veya çevre yönetimi hizmeti alma süresi
GEÇİCİ MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren bu Yönetmeliğin Ek-1 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler en geç 18 ay içerisinde; bu Yönetmeliğin Ek-2 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler ise en geç 24 ay içerisinde Çevre Yönetim Birimlerini kurar veya çevre görevlisi istihdam eder ya da çevre yönetimi hizmeti alırlar.
Yürürlük
MADDE 39 –
(1) Bu Yönetmelik 1/1/2009 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 40 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
30/7/2006 tarihli ve 26244 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bakıma Muhtaç Özürlülere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (ğ) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“b) Bakıcı Personel: Bakıma muhtaç özürlülere bakım hizmeti sunabileceğine ilişkin Millî Eğitim Bakanlığı onaylı sertifikası veya başarı belgesi olan ya da sağlık meslek lisesi, kız meslek lisesi çocuk gelişimi ve eğitimi bölümü, meslek lisesi özürlü-yaşlı bakımı bölümü mezunu veya bu bölümlerden en az önlisans mezunu olan, merkezde veya merkeze bağlı olarak bakıma muhtaç özürlünün ikametgâhında bakım hizmeti sunan kişiyi,”
“ğ) Sağlık Personeli: Bu Yönetmeliğin uygulanmasında hemşire, ebe, sağlık teknisyeni veya sağlık memuru unvanına sahip olan personeli,”
MADDE 2 –
Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(3) Genel Müdürlük ambleminin merkez tabelasında kullanılması zorunludur. Amblem, merkez tabelası haricinde kullanılmaz.”
MADDE 3 –
Aynı Yönetmeliğin 17 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 17 – (1) Merkezden ayrılan, vefat eden, görevine son verilen, yıllık veya sağlık iznine ayrılan personel en geç yedi iş günü içinde il müdürlüğüne yazılı olarak bildirilir.”
MADDE 4 –
Aynı Yönetmeliğin 28 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(1) Merkezde sorumlu müdürün haricinde zorunlu çalıştırılması gereken personel sayısı aşağıda belirtilmiştir.
a) Gündüzlü hizmet veren merkezde; bakılan her otuzaltı bakıma muhtaç özürlü için bir mesleki personel ve her kırksekiz bakıma muhtaç özürlü için bir sağlık personeli, her altı bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı olmak üzere personel çalıştırılır.
b) Yatılı hizmet veren merkezde; ulusal bayram ve genel tatil günleri haricindeki haftanın altı iş gününde gündüz postasında bakılan her otuzaltı bakıma muhtaç özürlü için bir mesleki personel ve her kırksekiz bakıma muhtaç özürlü için bir sağlık personeli çalıştırılır. Ulusal bayram ve genel tatil günleri ile gündüz postası haricindeki çalışma saatlerinde ise nöbet sorumlusu olarak bir mesleki personel veya sağlık personeli çalıştırılır. 00.00-08.00 saatleri arasında her yirmidört bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel, 08.00-16.00 saatleri arasında her altı bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel, 16.00-24.00 saatleri arasında her oniki bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel çalıştırılır.”
“(4) Personelin habersiz ayrılması, yeni personel bulunamaması, doğal afet hâllerinde, personelin çalışma saatleri en fazla dört saat kadar ileriye veya geriye alınabilir ya da uzatılabilir veya kısaltılabilir. Merkezde personel çalıştırılması, merkez sorumluluğunda 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri doğrultusunda yürütülür.”
MADDE 5 –
Aynı Yönetmeliğin 41 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(3) Merkezde bakıma muhtaç özürlü bireyin beslenme ihtiyacı, sağlık durumu ve merkezde kalış süresi dikkate alınarak, bir diyetisyen tarafından hazırlanacak veya satın alınacak ya da var ise Genel Müdürlüğün belirlediği gıda rasyonuna göre; yatılı merkezlerde asgari üç ana ve iki ara öğün, gündüzlü merkezlerde asgari bir ana ve bir ara öğün olmak üzere karşılanır. Bakıma muhtaç özürlülere verilen yemek numuneleri yirmi dört saat muhafaza edilir. Yemek listelerinin bir örneği her türlü denetimde gösterilmek üzere dosyasında muhafaza edilir.
(4) Bakıma muhtaç özürlünün her türlü geliri ile taşınır ve taşınmaz mal varlığı, müstakil düzenleme yapılmadıkça, 3/9/2010 tarihli ve 27691 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü Özürlülerin Bakımı, Rehabilitasyonu ve Aile Danışmanlığı Hizmetlerine Dair Yönetmelik hükümlerine göre idare edilir.”
“(6) Merkezde personelin ve nöbet sorumlularının çalışma günleri ve saatleri sorumlu müdür tarafından belirlenir ve liste hâlinde merkezin görünür bir yerinde gösterilir. Bu listeye göre çalışan tüm personelin görev yaptığı gün ve saatler için imza cetveli düzenlenir.”
MADDE 6 –
Aynı Yönetmeliğin 43 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 43 – (1) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ücretinin ailesi veya kendisi tarafından ödenmesi ya da merkez tarafından ücretsiz bakılması hâlinde, 44 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen belgeler ile birlikte il müdürlüğüne müracaat edilir. Özürlünün veya yasal temsilcisinin talep ettiği merkezin de kabul etmesi hâlinde il müdürlüğü yerleştirme onayını verir. Merkez, bakıma muhtaç özürlüyü değerlendirme kurulunda değerlendirir ve bireysel bakım planını hazırlar.”
MADDE 7 –
Aynı Yönetmeliğin 44 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“d) Merkeze kabul edilen her bakıma muhtaç özürlü ve bunun kabul tarihi il müdürlüğüne bildirilir. Her bakıma muhtaç özürlü için bir dosya açılır ve belgeleri saklanır.”
MADDE 8 –
Aynı Yönetmeliğin 55 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“d) Verilen süre içinde aksaklıklarını gidermeyen merkez hakkında il müdürlüğünün teklifi ve valilik makamının onayı ile 57 nci ve 59 uncu maddelerde belirtilen işlemler yapılır.”
MADDE 9 –
Aynı Yönetmeliğin 56 ncı maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Merkezin geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinde kesinti yapılması nedenleri
MADDE 56 – (1) Merkezin beş iş günü geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinde beş günlük kesinti yapılması, aşağıda belirtilen hususlardan birisinin tespiti hâlinde ve uyarıya rağmen verilen süre içinde gerekli düzenleme yapılmadığı veya eksikliğin giderilmediği durumlarda yerine getirilir.
a) Merkeze açılış izin belgesinde yer almayan özür grubunun kabul edilmesi.
b) Personel için çalışma izninin alınmaması.
c) Eksik personel çalıştırılması.
ç) İl müdürlüğünce istenen bilgi ve belgelerin gönderilmemesi.
d) Sorumlu müdürün görevden ayrılmasının bildirilmemesi ve yeni sorumlu müdürün görevlendirilmesinin teklif edilmemesi.
e) Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edilmesi.
f) Bakılması gereken oranda ücretsiz bakıma muhtaç özürlüye bakılmaması.
(2) Birinci fıkranın uygulanmasında öncelikle hak edişlerden kesinti yapılır. Ancak üç kez hak edişlerden kesinti yapılmasına rağmen gerekli düzenlemelerin yapılmaması veya eksikliklerin giderilmemesi halinde geçici kapatma işlemi yapılır.”
MADDE 10 –
Aynı Yönetmeliğin 57 nci maddesinin başlığı ile birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Merkezin geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinin kesilmesi”
“(1) Merkezin 56 ncı madde gereğince geçici kapatılması, il müdürlüğünün teklifi ve valilik makamının onayı ile kolluk kuvvetleri nezaretinde gerçekleştirilir. Kapatılan merkezler bağlı bulundukları resmî kurum veya kuruluşlara bildirilir.”
“(4) Merkezin 56 ncı madde gereğince hak edişlerinin kesilmesi, il müdürünün teklifi ve valilik makamının onayı ile gerçekleştirilir.”
MADDE 11 –
Aynı Yönetmeliğin 58 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 58 – (1) Merkez;
a) Uyarılara rağmen tespit edilen eksikliklerin giderilmemesi ve üçüncü kez geçici kapatma cezası almasına rağmen aynı konularda eksikliğin tespit edilmesi,
b) Açılış izin onayı olmadan hizmete başlaması,
c) İzinsiz devir ve nakil işlemi yapılması,
durumunda kapatılır.”
MADDE 12 –
Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü, Özürlüler İdaresi Başkanlığı, Maliye Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığınca ve müştereken hazırlanan ve Sayıştayın görüşü alınan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 13 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Bakan yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
30/7/2006
26244
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
30/7/2006 tarihli ve 26244 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bakıma Muhtaç Özürlülere Yönelik Resmi Kurum ve Kuruluşlar Bakım Merkezleri Yönetmeliğinin 1 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; resmî kurum ve kuruluşların bünyesinde açılacak bakıma muhtaç özürlülere yönelik bakım merkezlerinin açılış izni, çalışma şartları, personel standardı, denetlenmeleri ile ücret tespiti ve ödemelerine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.”
MADDE 2 –
Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“a) Bakıcı Personel: Bakıma muhtaç özürlülere bakım hizmeti sunabileceğine ilişkin Millî Eğitim Bakanlığı onaylı sertifikası veya başarı belgesi olan ya da sağlık meslek lisesi, kız meslek lisesi çocuk gelişimi ve eğitimi bölümü, meslek lisesi özürlü-yaşlı bakımı bölümü mezunu veya bu bölümlerden en az önlisans mezunu olan, merkezde veya merkeze bağlı olarak bakıma muhtaç özürlünün ikametgâhında, bakım hizmeti sunan kişiyi,”
“h) Sağlık Personeli: Bu Yönetmeliğin uygulanmasında; hemşire, ebe, sağlık teknisyeni veya sağlık memuru unvanına sahip olan personeli,”
MADDE 3 –
Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(3) Genel Müdürlük ambleminin merkez tabelasında kullanılması zorunludur. Amblem, merkez tabelası haricinde kullanılamaz.”
MADDE 4 –
Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 16 – (1) Merkezden ayrılan, vefat eden, görevine son verilen, yıllık veya sağlık iznine ayrılan personel en geç yedi iş günü içinde il müdürlüğüne yazılı olarak bildirilir.”
MADDE 5 –
Aynı Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(1) Merkezde müdürün haricinde zorunlu çalıştırılması gereken personel sayısı aşağıda belirtilmiştir.
a) Gündüzlü hizmet veren merkezde; bakılan her otuzaltı bakıma muhtaç özürlü için bir mesleki personel ve her kırksekiz bakıma muhtaç özürlü için bir sağlık personeli, her altı bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı olmak üzere personel çalıştırılır.
b) Yatılı hizmet veren merkezde; ulusal bayram ve genel tatil günleri haricindeki haftanın altı iş gününün gündüz postasında bakılan her otuzaltı bakıma muhtaç özürlü için bir mesleki personel, her kırksekiz bakıma muhtaç özürlü için bir sağlık personeli çalıştırılır. Ulusal bayram ve genel tatil günleri ile gündüz postası haricindeki çalışma saatlerinde ise nöbet sorumlusu olarak bir mesleki personel veya sağlık personeli çalıştırılır. 00.00-08.00 saatleri arasında her yirmidört bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel, 08.00-16.00 saatleri arasında her altı bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel, 16.00-24.00 saatleri arasında her oniki bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel görev yapacak şekilde personel çalıştırılır.”
“(4) Personelin habersiz ayrılması, yeni personel bulunamaması, doğal afet hâllerinde, personelin çalışma saatleri en fazla dört saat kadar ileriye veya geriye alınabilir ya da uzatılabilir veya kısaltılabilir. Merkezde personel çalıştırılması, merkez sorumluluğunda personelin tabi olduğu mevzuat hükümleri doğrultusunda yürütülür.”
MADDE 6 –
Aynı Yönetmeliğin 37 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (g) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, fıkraya aşağıdaki (h) ve (ı) bentleri eklenmiştir.
“f) Merkezde bakıma muhtaç özürlü bireyin beslenme ihtiyacı, sağlık durumu ve merkezde kalış süresi dikkate alınarak, bir diyetisyen tarafından hazırlanacak veya satın alınacak ya da var ise Genel Müdürlüğün belirlediği gıda rasyonuna göre; yatılı merkezlerde asgari üç ana ve iki ara öğün, gündüzlü merkezlerde asgari bir ana ve bir ara öğün olmak üzere karşılanır. Bakıma muhtaç özürlü bireye verilen yemek numuneleri yirmidört saat muhafaza edilir. Yemek listelerinin bir örneği her türlü denetimde gösterilmek üzere dosyasında muhafaza edilir.
g) Bakıma muhtaç özürlünün her türlü geliri ile taşınır ve taşınmaz mal varlığı, müstakil düzenleme yapılmadıkça, 3/9/2010 tarihli ve 27691 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü Özürlülerin Bakımı, Rehabilitasyonu ve Aile Danışmanlığı Hizmetlerine Dair Yönetmelik hükümlerine göre idare edilir.”
“h) Merkezlere, ücreti Genel Müdürlükçe ödenen bakıma muhtaç özürlüler ile ücreti kendisi veya ailesi tarafından ödenen bakıma muhtaç özürlüler, bakım hizmeti sunulmak üzere kabul edilir.
ı) Merkezde personelin ve nöbet sorumlularının çalışma gün ve saatleri müdür tarafından belirlenir ve liste hâlinde merkezin görünür bir yerinde gösterilir. Bu listeye göre çalışan tüm personelin görev yaptığı gün ve saatler için imza cetveli düzenlenir.”
MADDE 7 –
Aynı Yönetmeliğin 38 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 38 – (1) Bakıma muhtaç özürlülerden, her ne ad altında olursa olsun her türlü gelirleri toplamı esas alınmak suretiyle; kendilerine ait veya bakmakla yükümlü olunan birey sayısına göre kendilerine düşen ortalama aylık gelir tutarı bir aylık net asgari ücret tutarının 2/3’ünden daha az olanların bakım ücreti Genel Müdürlükçe karşılanacak olup müracaat ve işlemleri aşağıdaki şekilde yapılır.
a) Bakıma muhtaç özürlünün bakım talebine ilişkin müracaat, bakıma muhtaç özürlü bireyin kendisi veya yasal temsilcisi tarafından il/ilçe müdürlüğüne yapılır.
b) Bakıma muhtaç özürlünün bakım talebine ilişkin olarak 30/7/2006 tarihli ve 26244 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bakıma Muhtaç Özürlülerin Tesbiti ve Bakım Hizmeti Esaslarının Belirlenmesine İlişkin Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen belgeler istenir ve bu belgeler il müdürlüğünce değerlendirilir.
c) İl müdürlüğünce bakıma muhtaç özürlü ve ailesinin psiko-sosyal ve ekonomik durumu ile yararlanılabilecek hizmetler hakkında bakım raporu hazırlanır.
ç) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ihtiyacına göre alması gereken bakım hizmetleri, (b) bendinde belirtilen Yönetmelik çerçevesinde bakım raporu ile belirlenir.
d) Bakıma muhtaç özürlünün ihtiyaç duyduğu bakım hizmetlerinin belirlenmesini müteakiben, bakım hizmetinin verileceği merkez, bakıma muhtaç özürlünün veya yasal temsilcisinin talebi doğrultusunda merkezin kapasitesi dikkate alınarak belirlenir. Konu il müdürlüğünce belirlenen merkeze bildirilir.
e) Belirlenen merkezin bakım hizmetini vermeyi kabul etmesi hâlinde, bakıma muhtaç özürlüye belirlenen merkezde bakım hizmetinin verilmesi il müdürlüğünce onaylanır.
f) Bakıma muhtaç özürlü veya yasal temsilcisi, merkezde verilen bakım hizmetinden memnun olmaması hâlinde, merkezin değiştirilmesini talep edebilir. İl müdürlüğü talebi değerlendirerek gerekli işlemi yapar.
(2) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ücretinin ailesi veya kendisi tarafından ödenmesi ya da merkez tarafından ücretsiz bakılması hâlinde 39 uncu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen belgeler ile birlikte il müdürlüğüne müracaat edilir. Özürlünün veya yasal temsilcisinin talep ettiği merkezin de kabul etmesi hâlinde il müdürlüğü yerleştirme onayını verir. Merkez, bakıma muhtaç özürlüyü değerlendirme kurulunda değerlendirir ve bireysel bakım planını hazırlar.”
MADDE 8 –
Aynı Yönetmeliğin 39 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 39 – (1) Merkeze bakıma muhtaç özürlü kabulü aşağıda belirtilen şekilde yapılır.
a) Bakım ücreti bakıma muhtaç özürlü veya ailesi tarafından ödenecek ya da merkez tarafından ücretsiz bakılacak ise merkeze kabul edilecek bakıma muhtaç özürlüden, ailesinden veya yasal temsilcisinden dilekçe, bakıma muhtaç özürlüye ait T.C. Kimlik Numarası, veliye veya vasiye ait ikametgâh beyanı, bakıma muhtaç özürlü için sağlık kurulu raporu ve iki adet fotoğraf istenir (Nüfus cüzdanı örneği ve ikametgâh belgesi merkez tarafından elektronik ortamda temin edilir).
b) Bakım ücreti Genel Müdürlük tarafından ödenecek ise 38 inci maddede belirtilen belgelerden oluşan dosyanın bir nüshası il müdürlüğünce resmî yazı ekinde merkeze gönderilir.
c) Merkezde, bakıma muhtaç özürlü ve ailesi hakkında ayrıntılı ilk görüşme formu düzenlenir.
ç) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ihtiyacı merkez değerlendirme kurulunda değerlendirilir ve bireysel bakım planı oluşturulur.
d) Merkeze kabul edilen her bakıma muhtaç özürlü ve kabul tarihi il müdürlüğüne bildirilir. Her bakıma muhtaç özürlü için bir dosya açılarak belgeleri saklanır.
(2) Merkez hizmetlerinden yararlanmak üzere aşağıda belirtilen esaslar dâhilinde ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kabul edilir.
a) Merkeze il müdürlüğünün veya merkezin önereceği bakıma muhtaç özürlüler arasından, il müdürlüğünde görevli sosyal çalışmacı tarafından hazırlanacak sosyal inceleme raporu sonucuna göre ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kabul edilir.
b) Merkeze hizmet verdiği bakıma muhtaç özürlü sayısının yüzde üçü oranında ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kabul edilir.
c) Merkeze ücretsiz kabul edilecek bakıma muhtaç özürlüler, sosyal ve ekonomik yoksunluk içerisinde bulunan bakıma muhtaç özürlüler arasından il müdürlüğünce belirlenir.
ç) Merkez, her ay sonunda kapasitesini, hizmet verdiği bakıma muhtaç özürlü sayısını, ücretsiz hizmet verdiği bakıma muhtaç özürlü sayısını ve varsa açık olan ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kapasitesini il müdürlüğüne bildirir.
d) İl müdürlüğü ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kapasitesinin doldurulmasını takip eder. İl müdürlüğünün teklifine rağmen ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kapasitesini doldurmayan merkeze 50 nci maddedeki hükümler uygulanır.
MADDE 9 –
Aynı Yönetmeliğin 43 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 43 – (1) Bakım ücretleri uygulaması, Genel Müdürlük tarafından ödenecekler hariç olmak üzere, merkezde sunulacak hizmetler karşılığında ücret alınmasına veya alınmamasına ya da alınacak ücretin tutarına ilişkin esaslar, resmî kurum veya kuruluşların tabi olduğu genel hükümler çerçevesinde, bu kurum veya kuruluşlar tarafından belirlenir.”
MADDE 10 –
Aynı Yönetmeliğin 44 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 44 – (1) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ücretinin kendisi veya ailesi tarafından ödenmesi hâlinde; bakım ücreti, bakım hizmetlerin sunulmasını müteakiben aylık olarak alınır. Ücretin tahsiline ilişkin olarak belge düzenlenir.
(2) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ücretinin Genel Müdürlükçe ödenecek olması hâlinde; bakım ücreti Bakıma Muhtaç Özürlülerin Tesbiti ve Bakım Hizmeti Esaslarının Belirlenmesine İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre ödenir.
(3) Merkezin eksik personel çalıştırdığının tespit edilmesi hâlinde; Genel Müdürlükçe ödenecek bakım ücreti, eksik çalıştırılan personel sayısının çalıştırılması gerekli toplam personel sayısına oranı ölçüsünde eksik ödenir. Geçmiş aylarda eksik personel çalıştırdığı tespit edilen merkez için de aynı şekilde hesaplama yapılarak yapılacak yeni ödemelerde kesinti yapılır.
MADDE 11 –
Aynı Yönetmeliğin 49 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“d) Verilen süre içinde aksaklıklarını gidermeyen merkez hakkında il müdürlüğünün teklifi ve valilik makamının onayı ile 51 inci ve 53 üncü maddelerde belirtilen işlemler uygulanır.”
MADDE 12 –
Aynı Yönetmeliğin 50 nci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Merkezin geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinde kesinti yapılması nedenleri
MADDE 50 – (1) Merkezin beş iş günü geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinde beş günlük kesinti yapılması, aşağıda belirtilen hususlardan birisinin tespiti hâlinde ve uyarıya rağmen verilen süre içinde gerekli düzenlemenin yapılmaması veya eksikliğin giderilmemesi durumlarında yerine getirilir.
a) Merkezin açılış izin belgesinde yer almayan özür grubunun kabul edilmesi.
b) Çalışma izni gereken personel için çalışma izninin alınmaması.
c) Eksik personel çalıştırılması.
ç) İl müdürlüğünce istenen bilgi ve belgelerin gönderilmemesi.
d) Müdürün görevden ayrılmasının bildirilmemesi ve yeni müdürün görevlendirilmemesi.
e) Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edilmesi.
f) Bakılması gereken oranda ücretsiz bakıma muhtaç özürlüye bakılmaması.
(2) Birinci fıkranın uygulanmasında öncelikle hak edişlerden kesinti yapılır. Ancak üç kez hak edişlerden kesinti yapılmasına rağmen gerekli düzenlemelerin yapılmaması veya eksikliklerin giderilmemesi halinde geçici kapatma işlemi yapılır.”
MADDE 13 –
Aynı Yönetmeliğin 51 inci maddesinin başlığı aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Merkezin geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinin kesilmesi”
“(4) Merkezin 50 nci madde gereğince hak edişlerinin kesilmesi, il müdürünün teklifi ve valilik makamının onayı ile gerçekleştirilir.”
MADDE 14 –
Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü, Özürlüler İdaresi Başkanlığı, Maliye Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığınca müştereken hazırlanan ve Sayıştayın görüşü alınan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 15 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Bakan yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
30/7/2006
26244
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
30/7/2006 tarihli ve 26244 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bakıma Muhtaç Özürlülerin Tesbiti ve Bakım Hizmeti Esaslarının Belirlenmesine İlişkin Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“h) Bakmakla yükümlü olunan bireyler: Bu Yönetmeliğin uygulanmasında, üveyler de dâhil olmak üzere bakıma muhtaç özürlünün kendisi ve kendisi ile birlikte aynı evde yaşayan eşi, çocukları ile ana ve babası, çocuklarının eşleri, evli olmayan torunları, ana ve babasının ana ve babası, evli olmayan kardeşleri, eşinin ana ve babası, eşinin evli olmayan kardeşleri; başka bir adreste bulunsa dahi evli olmayan ve eğitimini devam ettiren çocukları ile aynı durumdaki kardeşleri ve eşinin kardeşleri ile aynı evde yaşamakta iken er veya erbaş olarak askere gitmiş olan babası, çocuğu ve kardeşi; ayrı adreslerde ikamet etse dahi özürlü üzerinde velayeti devam eden anne ve babası veya kanunen bakmakla yükümlü kimsesi bulunamayan özürlü ile aynı evde yaşayan ve bakım hizmeti vermeyi yazılı olarak taahhüt eden akraba, vasi ve bunlarla birlikte aynı evde yaşayan kişileri,”
MADDE 2 –
Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(3) İl müdürlüklerince, beyan edilen T.C. Kimlik Numarası üzerinden elde edilecek nüfus cüzdanı sureti, aile nüfus kayıt örneği ve ikametgâh adres belgesi dosyaya eklenecektir.”
MADDE 3 –
Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“c) Bakım hizmetleri değerlendirme heyeti, bakıma muhtaç özürlüye il dışında özel veya Genel Müdürlüğün dışındaki resmî bakım merkezinde bakım hizmeti verilmesini öngörmüş ise dosya ilgili il müdürlüğüne gönderilir. Dosyanın gönderildiği il müdürlüğü öngörülen bakım hizmeti doğrultusunda gerekli işlemi yaparak onay verir veya öngörülen bakım hizmetinin verilemeyeceğini tespit etmesi hâlinde dosyayı iade eder.”
MADDE 4 –
Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“a) Bakım hizmetleri değerlendirme heyeti; il müdürlüğü onayıyla sosyal çalışmacı, psikolog, çocuk gelişimci, tabip, fizyoterapist, hemşire, sağlık memuru, ebe, sağlık teknisyeni unvanına sahip kişiler arasından farklı mesleki unvanlara sahip en az üç kişiden oluşturulur. Personelin farklı kurum ve kuruluşlardan heyette görevlendirilmesi durumunda valilikten onay alınır.”
MADDE 5 –
Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(2) Bakım ücreti il müdürlüğünce ödenen bakıma muhtaç özürlünün vefat etmesi hâlinde, bakım hizmetini üstlenen bakım merkezi veya akrabası en geç onbeş gün içinde durumu il müdürlüğüne bildirmek zorundadır. Aksi takdirde sorumlular hakkında hukuki ve idari işlem yapılır.
(3) Bakım ücreti il müdürlüğünce ödenen ve ikametgâhında bakılan bakıma muhtaç özürlünün ikametgâh adresinin değişmesi hâlinde, yeni ikametgâh adresinin bakımını üstlenen bakım merkezi veya akrabası tarafından en geç onbeş gün içinde il müdürlüğüne bildirilmesi zorunludur. Aksi takdirde sorumlular hakkında hukuki veya idari işlem yapılır.”
MADDE 6 –
Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (ç) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“b) Bakım hizmetlerinin Genel Müdürlüğün izni ile açılmış olan diğer resmî kurum ve kuruluşlara ait bakım merkezlerinde verilmesi: Bakıma muhtaç özürlünün veya yasal temsilcisinin talep etmesi ve merkezin kabul etmesi hâlinde, bakım hizmeti Genel Müdürlüğün izni ile açılmış olan diğer resmî kurum ve kuruluşlara ait bakım merkezlerinden alınabilir. Bu durumda bakıma muhtaç özürlülere sunulan bakım hizmeti ücreti, sözkonusu merkeze il müdürlüğü tarafından aylık olarak ödenir.”
“ç) Bakım hizmetlerinin bakıma muhtaç özürlünün akrabası veya bakıcı personel tarafından ikametgâhında verilmesi: Bakıma muhtaç özürlünün veya yasal temsilcisinin talep etmesi hâlinde, bakım hizmeti Genel Müdürlüğün denetim ve rehberliğinde bakıma muhtaç özürlünün akrabası veya bakıcı personel tarafından bakıma muhtaç özürlünün veya akrabasının ikametgâhında verilebilir. Bu durumda bakıma muhtaç özürlülere sunulan bakım hizmeti ücreti, bakıma muhtaç özürlünün akrabasına veya bakıcı personeli istihdam eden bakım merkezine il müdürlüğü tarafından aylık olarak ödenir.”
MADDE 7 –
Aynı Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“b) Bakıma muhtaç özürlüye bakım merkezinde veya merkezin görevlendirdiği bakıcı personel tarafından ikametgâhında bakım hizmetinin verilmesi durumunda, bakım ücreti aşağıdaki belgelere istinaden merkeze, bakım hizmetinin verilmesini takip eden ay içinde il müdürlüğü tarafından ödenir. Aşağıdaki belgelerde eksik olması hâlinde ödeme yapılmaz.
1) Merkezin bakım ücretinin yatırılmasını istediği banka hesap bilgilerini içeren dilekçesi.
2) Merkezin açılış izin onayının fotokopisi.
3) 8 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendine istinaden alınmış olan onay.
4) Merkezin hizmet verdiği tüm bakıma muhtaç özürlülerin isim listesi.
5) Merkezde görevli personele ilişkin aylık sosyal sigorta prim bildirgeleri.
6) Hak edişe esas ödeme tutarlarını da içeren zorunlu çalıştırılması gerekli personel sayıları ile fiili olarak bakımı gerçekleştirilen özürlü sayılarının karşılaştırılmalı çizelgesi.
7) Çalışma onayı verilen tüm personelin ödeme yapılacak aya ilişkin maaşlarının ilgili bankaya yatırıldığına ilişkin bankadan alınacak onaylı belge.”
“(2) Bakıma muhtaç özürlünün herhangi bir nedenle yasal temsilcisi veya akrabası tarafından izinli alınması halinde, durum bakım hizmetini fiilen yürüten tarafından il müdürlüğüne en geç yedi işgünü içinde yazılı olarak bildirilir.”
MADDE 8 –
Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü, Özürlüler İdaresi Başkanlığı, Maliye Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığınca müştereken hazırlanan ve Sayıştayın görüşü alınan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 9 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Bakan yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
30/7/2006
26244
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
MADDE 1 – 7/12/2010 tarihli ve 27778 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmeliğin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (d), (f) ve (h) bentlerine” ibaresi “3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“a) Bakan: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanını,
b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,”
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(1) Komite; Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünden bir genel müdür yardımcısı, ilgili daire başkanının da olduğu üç üye, Hayvancılık Genel Müdürlüğünden bir üye, Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürlüğünden bir üye, Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünden bir üye, Bakanlık Hukuk Müşavirliğinden bir hukuk müşaviri ve Bakanlık Rehberlik ve Teftiş Başkanlığından bir müfettiş olmak üzere toplam sekiz üyeden oluşturulur. İyi Tarım Uygulamaları Komitesine, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünden genel müdür yardımcısı veya ilgili daire başkanı başkanlık eder.”
“(3) Raportörlük, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü ilgili daire başkanlığı tarafından yürütülür.”
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“b) Komite sekretaryası, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü ilgili daire başkanlığı tarafından yürütülür.”
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde geçen “en az iki yıllık” ibaresi “en az bir yıllık” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 34 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 34 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.”
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek–1 ve Ek–2 ekteki şekilde değiştirilmiştir.
MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin Ek–3, Ek–5 ve Ek-6’sının başlığında yer alan “T.C. TARIM VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞINA (Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü)” ibareleri “T.C. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANLIĞINA (Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü)” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin Ek-4’ünde yer alan taahhütnamenin ilk cümlesinde yer alan “Tarım ve Köyişleri Bakanlığı” ibaresi “Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 10 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 11 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
