Resmi Gazete Tarihi: 20.10.2005 Resmi Gazete Sayısı: 25972
KÜLTÜR YATIRIM VE GİRİŞİMLERİNE TAŞINMAZ KULLANDIRILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
Madde 1 —
Bu Yönetmeliğin amacı, 14/7/2004 tarihli ve 5225 sayılı Kanunun amacı doğrultusunda kullanılmak üzere taşınmazların Bakanlığa tahsisi, kültür girişimci veya yatırımcılarına kullandırılması işlemleri ile bu işlemlere ilişkin süre, bedel, hakların sona ermesi ve diğer hususlara ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
Madde 2 —
Bu Yönetmelik, 5225 sayılı Kanunun amacı doğrultusunda kullanılmak üzere taşınmazların Bakanlığa tahsisi, kültür girişimci veya yatırımcılarına kullandırılması işlemleri ile bu işlemlere ilişkin süre, bedel, hakların sona ermesi ve diğer hususlara ilişkin hükümleri kapsar.
Dayanak
Madde 3 —
Bu Yönetmelik, 14/7/2004 tarihli ve 5225 sayılı Kültür Yatırımları ve Girişimlerini Teşvik Kanununun 5 inci maddesinin (a) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;
Kanun: 5225 sayılı Kültür Yatırımları ve Girişimlerini Teşvik Kanununu,
Bakanlık: Kültür ve Turizm Bakanlığını,
Bakan Yardımcısı: (Ek: RG-16/10/2018-30567) Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Bakan Yardımcısını,
Komisyon: Bu Yönetmelik uyarınca oluşturulan İnceleme Komisyonunu,
Girişimci: Kanunun amacı doğrultusunda faaliyette bulunmak üzere Bakanlığa başvuruda bulunarak kültür girişimi belgesi almış yerli ve yabancı tüzel kişileri,
Yatırımcı: Kanunun amacı doğrultusunda yatırımda bulunmak üzere Bakanlığa başvuruda bulunarak kültür yatırımı belgesi almış yerli ve yabancı tüzel kişileri,
Ön izin: Taşınmazın kullanımı için, kültür yatırımcı veya girişimcilerine, proje hazırlanması, yatırım veya girişimin Bakanlıkça kültür yatırımı veya kültür girişimi belgesiyle belgelendirilmesi ve münhasıran bu Kanunun amacına uygun tüzel kişilik kurulması için verilen izni,
Kullandırma: Bakanlığa tahsisli veya tahsis edilecek taşınmazların Bakanlıkça yatırımcı veya girişimciye kiralama veya bağımsız ve sürekli üst hakkı da dahil olmak üzere irtifak hakkı tesisi ya da tapuda kayıtlı olmayan yerlerde kullanma izni verme yoluyla kullanma hakkının devrini,
(Değişik: RG-13/6/2012-28322) Taşınmaz değeri: 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 29 uncu maddesine göre belirlenen asgarî metre kare birim değeri üzerinden hesaplanacak emlak vergi değerini,
(Ek: RG-13/6/2012-28322) Teminat: Kesin ve süresiz teminat mektubunu veya Türk Lirası cinsinden nakit parayı,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Kullandırma Konusu Taşınmazların Bakanlığa Tahsisi
Tahsise konu taşınmazlar
Madde 5 —
Kültür yatırım ve girişimlerini teşvik amacıyla Bakanlığa tahsis edilecek taşınmazlar; mülkiyeti Hazineye ait olan veya tapuda Hazine adına kayıtlı olmamakla birlikte üzerinde 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu hükümlerine göre tescilli kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile mülkiyeti 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (II) sayılı cetvelde yer alan kamu idareleri ile mahalli idarelere ait olanlardır.
Taşınmazların Bakanlığa tahsisi
Madde 6 —
Mülkiyeti Hazineye ait veya tapuda Hazine adına kayıtlı olmamakla birlikte üzerinde 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu hükümlerine göre tescilli kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlardan, kültür yatırımı veya girişimleri için kullandırılması gerekli görülenler Bakanlıkça tespit edilerek, Maliye Bakanlığından Bakanlığa tahsisi talep edilir. Maliye Bakanlığınca bunlardan uygun görülenler üç ay içinde Bakanlığa tahsis edilir. Daha önce Bakanlığa başka amaçla tahsis edilen taşınmazların bu Yönetmelik uyarınca tahsis edilmek üzere tahsis amacının değiştirilmesi Maliye Bakanlığından istenebilir.
Mülkiyeti 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (II) sayılı cetvelde yer alan kamu idareleri ile mahalli idarelere ait olanlar, Bakanlığın talebi üzerine ilgili idarenin uygun görüşü ile en geç üç ay içinde bedelsiz olarak Hazine adına tapuya tescil edilerek Bakanlığa tahsis edilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Taşınmaz Kullandırma İşlemleri
Duyuru ve başvuru
Madde 7 — (Değişik birinci fıkra: RG-13/6/2012-28322) Bakanlığa tahsisli taşınmazlardan uygun görülenler kullanıma ilişkin şartlarla birlikte Bakanlığın internet sitesinde veya basın yolu ile yapılacak ilan ile duyurulur. Yatırımcı ve girişimciler, bu Yönetmelik uyarınca ilan edilen taşınmazların kültürel amaçlı kullanımı için müracaat süresi içerisinde;
a) Bakanlıkça hazırlanan kullandırma şartnamesinde istenilen tüm bilgi ve belgeler ile örneği şartnameye ekli beyanname ve eki formu, yatırımı gerçekleştirebilecek mali durumlarını gösteren yeminli mali müşavirce veya bağımsız denetim yetkisine sahip kurumlarca hazırlanacak mali değerlendirme raporunu,
b) Kullandırmaya konu taşınmazın değerinin binde beşi ile yüzde üçü arasında şartnamede belirtilen oranda teminatın Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğüne teslim edildiğine ilişkin alındı belgesini,
Bakanlığa vermekle ve tebligat adresini bildirmekle yükümlüdür.
Taşınmaz talebinde bulunan yatırımcı veya girişimciler, ilanda belirtilen belgelerle birlikte süresi içinde yazılı olarak Bakanlığa başvururlar.
(Değişik üçüncü fıkra: RG-13/6/2012-28322) Yatırım, girişim veya taşınmazın niteliği dolayısıyla ilana gerek görülmeyen hallerde istenilecek olan ve kullandırma şartnamesinde belirtilen bilgi ve belgeler ile teminat tutarı talep sahibine bildirilir.
Kullandırma yöntemleri
Madde 8 —
Kültür yatırımı veya girişimlerini teşvik amacıyla Bakanlığa tahsis edilen taşınmazlardan Bakanlıkça uygun görülenler bedeli karşılığında yatırımcı ve girişimcilere kiralama, irtifak hakkı tesisi veya kullanma izni verilmesi yoluyla kullandırılabilir.
Bu taşınmazlardan altyapı yapılması gerekli olanlar, altyapıyı gerçekleştirecek kamu kurumu veya kuruluşuna, bedelsiz olarak kiralama, irtifak hakkı tesis edilmesi veya kullanma izni verilmesi yoluyla kullandırılabilir.
İnceleme komisyonunun oluşumu ve görevleri
Madde 9 — (Değişik: RG-16/10/2018-30567) İnceleme Komisyonu, Bakan Yardımcısı başkanlığında, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürü, Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürü ile gerek görülmesi halinde bu genel müdürlüklerin ilgili genel müdür yardımcıları ve daire başkanlarından oluşur. İhtiyaç duyulması halinde ilgili genel müdürler komisyona üye olarak katılabilir. Bakan Yardımcısının bulunmadığı zamanlarda Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürü Komisyona başkanlık eder. Komisyon gerekli gördüğü hallerde uzman çağırabilir.
Komisyonun kültür merkezleri ile ilgili sekretarya hizmetlerini Bakanlık Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğü, diğer tesis ve projelerle ilgili sekretarya hizmetlerini Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü yürütür.
Bu Komisyon; yatırımcı veya girişimcilere ön izin verilmesine, ön iznin kesin kullanıma dönüştürülmesine, bu izinlerin uzatılmasına, dondurulmasına, iptaline, yatırımcı veya girişimcinin kusuru olmaksızın mücbir veya kamudan kaynaklanan sebeplerle iptal edilen kullanım kararlarının ihyasına ilişkin kararları alır. Bu kararlar Bakanlık görüşü ile birlikte Maliye Bakanlığına gönderilir.
(Değişik dördüncü fıkra: RG-13/6/2012-28322) Komisyon, başkanın çağrısı üzerine üye tam sayısıyla toplanır. Kararlar, üye tam sayısının salt çoğunluğuyla alınır. Karşı oylar ayrıntılı gerekçelerle yazılır. Komisyon kararları Bakanlık onayı ile kesinleşir.
Başvuruların değerlendirilmesi ve teminat (Değişik madde başlığı: RG-13/6/2012-28322)
Madde 10 —
Yatırımcı ve girişimcilerin bu Yönetmelik hükümlerine göre Bakanlığa yapacakları başvuruları, başvuru tarihinden itibaren üç ay içinde Komisyonca değerlendirilir. Gerektiğinde bu süre Bakanlıkça üç ay daha uzatılabilir.
(Ek ikinci fıkra: RG-13/6/2012-28322) Yapılan değerlendirme sonucunda; başvurusu kabul edilenlerin teminatları ön izin ve kullandırma dönemlerinde alınması gereken teminat olarak kabul edilir, başvurusu kabul edilmeyenlerin teminatları ise iade edilir.
Ön izin
MADDE 11 – (Değişik: RG-13/6/2012-28322)
Kullandırmaya konu taşınmazla ilgili harita, plan, tescil, ifraz, tevhit, terkin ve benzeri işlemlerin yapılması veya yaptırılması, kültür yatırımı veya girişimi için proje hazırlanması, bunların tasdik işlemlerinin yapılması, yatırım veya girişimin Bakanlıkça belgelendirilmesi veya münhasıran Kanunun amacına uygun tüzel kişilik kurulması amacıyla, Komisyonca yatırımcı ve girişimcilere taşınmazın değerinin binde biri esas alınarak yıllık hesaplanacak bedel üzerinden altı aya kadar ön izin verilir. Ancak, ön izin bedeli, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamındaki tescilli taşınmaz kültür varlıkları ile 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2 nci maddesi kapsamında olan illerde yapılacak yatırımlar için yüzde elli indirimli olarak uygulanır.
Ön izin kararının uygulanabilmesi için kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde;
a) Noterce tasdik edilmiş ön izin taahhütnamesinin,
b) Ön izin bedelinin ilgili muhasebe birimine yatırıldığına ilişkin alındı belgesinin,
c) Bakanlıkça istenilen ve şartnamede belirtilen diğer bilgi ve belgelerin,
Bakanlığa teslim edilmesi şarttır.
Ön izin süresi, gerekli görülen hallerde bedeli karşılığında altışar aylık dönemler halinde en fazla dört defa Komisyonca uzatılabilir.
Mücbir veya kamudan kaynaklanan sebeplerle, yatırımcı veya girişimcinin verilen veya uzatılan ön izin süresi içinde yükümlülüklerini yerine getirememesi durumunda ve talep edilmesi halinde, ön izin süresi komisyonca karar tarihinden itibaren sebep ortadan kalkıncaya kadar dondurulur, dondurulan süre için ön izin bedeli alınmaz; ancak mücbir veya kamudan kaynaklı sebebin iki yıldan uzun süreli devamı halinde, ön izin süresinin dondurulmasına devam edilmesine veya ön iznin iptaline Komisyon yetkilidir. Ön iznin iptali halinde yatırımcı veya girişimciden alınan teminat iade edilir.
Mücbir veya kamudan kaynaklanan sebeplerle, ön izin süresi dondurulmasına rağmen veya ön izin süresi dondurulmasa dahi yatırımcı veya girişimcinin yükümlülüklerini yerine getirmesinin mümkün olmayacağının anlaşılması halinde; Komisyonca ön iznin iptaline karar verilir, bu durumda yatırımcı veya girişimciden alınan teminat iade edilir.
Mücbir veya kamudan kaynaklanan sebepler dışında yatırımcı veya girişimci, verilen veya uzatılan ön izin süresi içinde yükümlülüklerini yerine getirememesi halinde de ön izni iptal edilir ve bu durumda alınan teminat Hazineye irat kaydedilir.
Ön izin süresi içinde yapılması gereken işlemlerin verilen veya uzatılan ön izin süresinden önce gerçekleştirilmesi halinde, ön izin süresinin kalan kısmına ilişkin bedel ilk yıl kullandırma bedelinden mahsup edilir.
Kullandırma kararı
MADDE 12 – (Değişik: RG-13/6/2012-28322)
Verilen ön izin süresi içerisinde yükümlülüklerini yerine getirenlere Komisyonca kullandırma kararı verilir. Kullandırma, kiralama veya irtifak hakkı tesisi veya kullanma izni şeklinde gerçekleştirilebilir.
Kira süresi on yıla kadardır. Bu süre, tesis veya projenin türü, sınıfı, kapasitesi veya mahalli özellikleri de göz önünde bulundurularak Komisyonca tespit edilir. Gerek görülen hallerde kira sözleşmesi Komisyonca en fazla on yıllık dönemler halinde yenilenebilir.
Taşınmazlar üzerinde kırk dokuz yıla kadar bağımsız ve sürekli nitelikli üst hakları dahil olmak üzere irtifak hakkı veya bunlardan alt yapı için gerekli olanlar üzerinde, alt yapıyı gerçekleştirecek kamu kurum veya kuruluşu lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilebilir. Somut olmayan kültürel mirasın araştırılması, derlenmesi, belgelendirilmesi, arşivlenmesi, yayınlanması, eğitimi, öğretimi ve tanıtılması faaliyetleri kapsamında yatırım veya girişimlere kullandırılacak taşınmazlar hakkında sadece kiralama işlemi yapılabilir.
2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamındaki tescilli kültür varlıklarında kiralama veya irtifak hakkı ya da kullanma izni süresi kırk dokuz yıla kadar belirlenebilir.
Kiralama veya irtifak hakkı tesisi ya da kullanma izni işlemleri, Komisyonun belirleyeceği kişiler adına bedeli üzerinden, bu işlemler 8 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca kamu kurumu ya da kuruluşları adına yapılacak ise, bedelsiz olarak Bakanlığın talebi üzerine Maliye Bakanlığınca gerçekleştirilir. Kullandırma sözleşmelerine Komisyonca belirlenen özel şartlar ilave edilir.
Kullandırma kararının tebliğinden itibaren bir ay içerisinde kullandırma koşullarının kabul ve taahhüt edildiğine ilişkin tüzel kişilik yönetim kurulu kararının noter tasdikli örneğinin Bakanlığa teslim edilmesi halinde kullandırma kararı yürürlük kazanır.
Bu belgenin Bakanlığa teslim edilmesinden sonra bağımsız ve sürekli üst hakkı dahil olmak üzere irtifak hakkı tesis edilmesi veya kiralama yapılması ya da kullanma izni verilmesi Bakanlıkça Maliye Bakanlığından istenilir.
Kullandırma kararının tebliğinden itibaren en geç bir yıl içinde; kiralama yapılması veya kullanma izni verilmesi halinde, kira veya kullanma izni sözleşmesinin yapılarak notere tasdik ettirilmesi, irtifak hakkı tesis edilmesi halinde ise, irtifak hakkı sözleşmesinin tapuda resmi senet şeklinde düzenlenerek tapuya tescil edilmesi ve bunların bir örneğinin Bakanlığa teslim edilmesi şarttır.
Mücbir veya kamudan kaynaklanan sebepler dışında bu süre içerisinde sözleşmeyi yapmayanların kullandırma kararları iptal edilir ve teminatları Hazineye irat kaydedilir. Mücbir veya kamudan kaynaklanan sebeplerle sözleşmenin yapılamaması halinde sözleşmenin yapılması için verilen süre dondurulur.
Mücbir veya kamudan kaynaklanan ve Bakanlıkça kabul edilebilir idari ve hukuki uyuşmazlıklardan doğan sebeplerle yatırım veya girişime başlanılamaması ya da yatırımın veya girişimin gerçekleştirilememesi durumunda kullanım süresi dondurulur. Kullanım süresinin dondurulmasına ilişkin Komisyon karar tarihi ile dondurulan sürenin başlatılmasına ilişkin Komisyon karar tarihi arasında geçen süre kullanım süresine eklenir ve bu süre için kullandırma bedeli ödenmez.
Belediye ve il özel idarelerinin taşınmaz tahsisi
Madde 13 —
Belediye ve il özel idareleri kendi mülkiyetlerindeki taşınmazları Bakanlıktan belgeli yatırım veya girişimlere Kanun hükümlerine göre kullandırabilirler. Bu durumda ilgili idareler kullandırma sözleşmesinin imzalanmasından itibaren veya feshi halinde fesihten itibaren bir ay içinde Bakanlığa bilgi vermekle yükümlüdürler. Bakanlıkça verilen belgenin iptal edilmesi halinde kullandırma sözleşmesi feshedilir. Fesih halinde taşınmaz üzerindeki tesislerin ne olacağı ilgili idarece şartnamesinde belirtilir.
Bu maddede belirtilen hususlar ilgili idarelerce kullandırma sözleşmesine konulur.
Taşınmaz kullandırma bedeli
Madde 14 —
Taşınmaz kullandırma bedeli, bu Yönetmelik hükümlerine göre Komisyonca belirlenir. Kullandırma ve tescil işlemlerine ait giderler yatırımcı veya girişimci tarafından ödenir.
İlk yıl kullanım bedelleri taşınmaz değerinin en az binde beşidir. Emlak vergi değeri tespit edilmemiş yerlerde kira bedelini belirlemeye Komisyon yetkilidir.
Tespit edilen kullanım bedeli yıllık ve peşin olarak ilgili saymanlığa ödenir ve ödemeye ilişkin makbuzun bir örneği Bakanlığa teslim edilir.
(Değişik dördüncü fıkra: RG-13/6/2012-28322) Kullanım süresi, kullandırma kararının yatırımcı veya girişimciye tebliğ tarihinde başlar ve kullanım bedelleri bu tarihten başlamak üzere yıllık olarak hesaplanıp peşin olarak ilgili muhasebe birimine yatırılır.
Müteakip yıllar kullanım bedelleri (Değişik ibare: RG-13/6/2012-28322) Türkiye İstatistik Kurumunca ilan edilen Üretici Fiyatları Endeksinde (ÜFE-Bir önceki yılın aynı ayına göre % değişim oranı) meydana gelen artış oranının bir önceki yıl kullanım bedeli ile çarpımı suretiyle bulunacak miktarın, önceki yıl kullanım bedellerine ilavesi suretiyle arttırılarak tahsil edilecektir.
Kullandırmaya konu taşınmazın üzerinde gerçekleştirilen tesisin yatırımdan işletmeye geçmesinden itibaren işletilmesinden elde edilecek toplam yıllık işletme hasılatı üzerinden Hazinece yüzde bir oranında pay alınır. Hasılata; tahsis olunan arazi üzerinde kurulan işletmelere ait tahakkuk eden her türlü mal ve hizmet satış bedelleri, faizler ile yapılan kiralamalar dahil edilir ve yıllık hasılatı gösteren beyanname 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununa göre yetkili kılınan Yeminli Mali Müşavirlere tasdik ettirilerek ilgili defterdarlığa veya malmüdürlüğüne verilir. Bu taşınmazların üzerinde kurulan tesislerin tamamının veya bir kısmının işletmeciliğinin üçüncü kişi ve kuruluşlara kiraya verilmesi halinde, yatırımcı veya girişimcilerin yapacakları kiraya verme işlemleri de dahil olmak üzere, kiraya verenlerin kira bedeli üzerinden, son yatırımcı veya girişimci işletici ise işletme hasılatı üzerinden yüzde bir payı ilgili saymanlığa yatırmayı taahhüt ederler. Taahhüt, kira sözleşmesinin tanzim edildiği tarihten itibaren bir ay içinde yapılır, yatırımcı veya girişimcilerin taahhütte bulunmamalarından dolayı bunlardan alınamayan hasılat payları kiraya verenlerden alınır ve yatırımcı veya girişimcilerin yıllık hasılatını beyan etmesi ile hasılat payını yatırmasında yatırımcı için öngörülen esaslar uygulanır.
Ancak, kullanım bedelleri ve hasılattan alınacak paylar, 2863 sayılı Kanun kapsamındaki tescilli taşınmaz kültür varlıkları ile 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2 nci maddesi kapsamında olan illerde yapılacak yatırımlar için yüzde elli indirimli olarak uygulanır. Bu fıkra kapsamındaki taşınmazlar üzerinde bulunan tesislerin işletilmesinden Hazinece alınacak hasılat payları ise, tesislerin işletmeye geçmesinden itibaren beş takvim yılı sonra tahsil edilmeye başlanır.
Denetim
Madde 15 — (Değişik birinci cümle: RG-13/6/2012-28322) Bu Yönetmelik hükümlerine dayanılarak kiraya verilen veya irtifak hakkı tesis edilen ya da kullanma izni verilen yerlerin denetimi, Maliye Bakanlığının ilgili mevzuattan doğan yetkileri saklı kalmak kaydıyla Bakanlık tarafından yapılır. Yapılan kontroller sonucunda tespit edilen hususlar bir rapor halinde Bakanlığa sunulur. Bu raporlar Komisyonca değerlendirilerek, yatırımcı ve işletmecilerin kullandırma sözleşmesine aykırılıklarının bulunması halinde, bu aykırılıkların giderilmesi için altı aya kadar süre verilebilir. Mücbir veya kamudan kaynaklanan sebepler dışında, verilen bu süre içerisinde, bu aykırılıkların giderilmemesi halinde, Yönetmeliğin 16 ncı maddesine göre işlem yapılır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Belgelerin iptali ve sözleşmenin feshi
Madde 16 —
Mücbir veya kamudan kaynaklanan sebepler dışında, sözleşme hükümlerine uyulmaması ve Komisyonca verilen altı aylık süre içerisinde de bu aykırılıkların giderilmemesi halinde, yatırımcı ve girişimcilerin kültür yatırımı belgesi veya kültür girişimi belgeleri iptal edilerek sözleşmeleri feshedilir ve son yıl kullanım bedeli kadar tazminat alınır. Bu durumda, yatırımcı ve girişimcilerin o ana kadar yatırımları ile ilgili tüm hakları sona erer ve taşınmazlar üzerinde bulunan yapı, tesis ve müştemilatlarla birlikte bedelsiz olarak Hazineye intikal eder ve teminatları Hazineye irad kaydedilir. Bu halde, yatırımcı veya girişimciler bunlar için herhangi bir hak, bedel veya tazminat talebinde bulunamaz. Yatırımcı ve girişimci tarafından, taşınmaza veya üzerinde bulunan yapı ve tesislere zarar verilmiş ise, bunun bedeli de ayrıca alınır.
Mücbir veya kamudan kaynaklanan sebeplerle, yatırımcı veya girişimcinin yükümlülüklerini yerine getirememesi durumunda, Bakanlıkça kullandırma sözleşmesinin feshi halinde, yatırımcı veya girişimciden alınan teminatlar Komisyonca iade edilir.
Kullandırmanın sona ermesi
Madde 17 —
Kullandırma süresinin bitiminde yatırımcı ve girişimcilerin tüm hakları sona erer. Bakanlık amaca uygun kullanımın devamı şartıyla kullandırma sözleşmesinin süresini uzatabilir. Aksi halde yapı, tesis ve müştemilat herhangi bir bedel ödenmeden Hazineye intikal eder. Bu durumda yatırımcı veya girişimciler, bunlar için herhangi bir hak, bedel veya tazminat talebinde bulunamaz. Yatırımcı ve girişimci tarafından, taşınmaza veya üzerinde bulunan yapı ve tesislere zarar verilmiş ise, bunun bedeli ayrıca alınır.
Şerh ve tescillerin terkini
Madde 18 — Kullandırma süresinin sonra ermesi veya sözleşmenin Bakanlıkça feshi halinde, tapu sicilleri üzerine konulmuş şerh ve tesciller, Bakanlığın görüşü ve Maliye Bakanlığının talebi üzerine, ilgili tapu sicil müdürü tarafından terkin edilir.
Yürürlük
Madde 19 —
Maliye Bakanlığı ve Sayıştay’ın görüşleri alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 20 —
Bu Yönetmelik hükümlerini Maliye Bakanı ve Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; Çevre ve Şehircilik Şûrasının oluşumu ile çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; Çevre ve Şehircilik Şûrasının oluşumu, görevleri, gündemi, toplanması ve çalışması ile ilgili düzenlemeleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 27 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakan: Çevre ve Şehircilik Bakanını,
b) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını,
c) Başkan: Strateji Geliştirme Başkanını,
ç) Başkanlık: Strateji Geliştirme Başkanlığını,
d) Genel Kurul: Tabii üyeler, seçimle gelen üyeler ile davetli üyelerden oluşan Kurulu,
e) Gündem: Şûrada ele alınacak konu başlıklarını,
f) Sekreterlik: Strateji Geliştirme Başkanlığı tarafından oluşturulan Çevre ve Şehircilik Şûrası Sekreterliğini,
g) Şûra: Çevre ve Şehircilik Şûrasını,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Şûranın Oluşumu, Görevleri ve Üyeler
Şûranın oluşumu
MADDE 5 – (1) Şûra, Bakanın başkanlığında Bakanlıkça belirlenen üyelerden oluşur.
Şûranın görevleri
MADDE 6 – (1) Şûra, Bakanlıkça değerlendirilmek üzere, Bakanlık görev alanına giren konulara ilişkin olarak ve durum tespiti yaparak incelemeler yapmak, orta ve uzun vadeli stratejiler geliştirmek, uygulamadan kaynaklanan sorunları belirlemek ve buna ilişkin çözüm önerileri sunmak gibi çalışmaları yürütür.
Üyeler
MADDE 7 – (1) Şûra üyeleri Bakan onayı ile bakanlıkların ve kamu kurum ve kuruluşlarının, üniversitelerin, meslek odalarının, sivil toplum kuruluşlarının, özel sektör temsilcilerinin çevre ve şehircilik ile ilgili alanlarda çalışmaları ile tanınmış uzman ve yöneticilerinden oluşturulur.
(2) Bakanlığın merkez ve taşra teşkilatı ile bağlı ve ilgili kuruluşlarından Şûra gündemine göre belirlenecek yönetici ve ilgili uzman personel de üye olarak görevlendirilebilir.
(3) Şûra üye sayısı üç yüz kişiyi geçemez. Bu sayı Bakan onayı ile en çok yüzde yirmi nispetinde artırılabilir. Şûra üyelerinin belirlenmesinde, katılımcı kesimler arasında gündeme bağlı olarak dengeli bir dağılım gözetilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Şûra Gündemi, Komisyonlar ve Toplantı Çağrısı
Şûra gündeminin tespiti
MADDE 8 – (1) Şûra toplantısı gündemi, Başkanlığın teklifi üzerine Bakan onayı ile tespit edilir. Gerekirse, gündemin belirlenmesinde 7 nci maddede belirtilen kuruluşların görüşleri alınır.
Komisyonların oluşturulması ve çalışmaları
MADDE 9 – (1) Şûra gündeminin belirlenmesini izleyen otuz gün içinde Başkanlığın teklifi ve Bakan onayı ile Şûra komisyonlarının sayısı, çalışma konusu ve üye yapıları belirlenir. Her komisyonda kamu kurum ve kuruluşları, üniversiteler, meslek odaları, sivil toplum kuruluşları ve özel sektör temsilcilerinin dengeli temsili göz önünde bulundurulur. Şûra üyesi kişi, kurum ve kuruluşlara Sekretarya tarafından yapılan çağrı ile her bir gündem konusuna ilişkin oluşturulan Komisyon üyelerine gerekli duyuru yapılır. Komisyon üyeleri otuz temsilciden fazla olamaz. Gerekli hallerde komisyon üyelerinin sayısı Başkanın teklifi ve Bakan’ın onayı ile en çok yüzde yirmi nispetinde artırılabilir. Komisyonlar, gündem konusu ile ilgili çalışmalar için ilk toplantılarında bir başkan, iki başkan yardımcısı ile üç raportör seçerler ve çalışma programı hazırlarlar. Komisyonların başkan, başkan yardımcıları ve komisyon raportörleri; komisyonun en yaşlı üyesinin başkanlığındaki ilk toplantısında, teklif edilen veya gönüllü olarak aday olan üyeler arasından açık oylama ile seçilir. Komisyonlar, hazırlanan program gereği toplanarak, çalışmalarını doksan günü geçmeyecek şekilde tamamlarlar. Komisyonlar gerekli gördükleri hallerde bir komisyon üyesinin başkanlığında alt komisyonlar kurabilirler ve bu alt komisyonlarda komisyon üyeleri dışında uzmanlar da görevlendirilebilir.
(2) Komisyon toplantılarında kararlar oy çoğunluğu ile alınır. Oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu taraf çoğunluğu sağlamış sayılır. Komisyon toplantıları ile kararları tüm üyelerce imzalanan bir tutanak ile tespit edilir. Komisyon çalışmalarının tamamlanmasının ardından Şûra toplantısına sunulmak üzere bütün üyelerce imzalanmış bir rapor hazırlanır ve Sekreteryaya teslim edilir.
Şûra toplantısı çağrısı
MADDE 10 – (1) Şûra toplantısına ilişkin çağrı Bakan tarafından yapılır ve komisyon raporlarının hazırlanarak sekretaryaya teslim edilmesini izleyen otuz gün içinde Şûra üyelerine gönderilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Şûra Toplantısı, Sonuç Bildirgesi, Kararlar ve Sekretarya
Şûra toplantısı
MADDE 11 – (1) Şûra, Bakanın başkanlığında üyelerin salt çoğunluğu ile toplanır. Şûranın açılışı Bakan tarafından yapılır. Açılışın ardından toplantıların yönetiminde başkana yardımcı olmak üzere üyeler arasından üç başkan vekili ile dört raportör seçilir ve başkanlık divanı oluşturulur.
(2) Şûra toplantıları her biri üç saatlik bölümlerden oluşan oturumlar halinde yapılır. Oturumlarda söz almak isteyen üyeler bu taleplerini başkanlık divanına ad bildirmek suretiyle iletirler ve başkanlık divanı söz almak isteyen her üyenin görüşünü belirtmesini sağlayacak şekilde konuşma sürelerini belirler.
(3) Oturumlarda görüşülecek komisyon raporları özeti başkanlık divanınca okutulur ve söz almak isteyen üyelerin tümünün görüşünü belirtmesi ile görüşmeler tamamlanır ve oylama yapılır. Komisyon raporlarına ilişkin olarak yapılan oylamada her üye kabul veya ret şeklinde oy kullanır. Çekimser oy kullanılmaz. Komisyon raporları oylama sonucuna göre kabul ya da reddedilerek Şûra Kararına dönüştürülür.
(4) Şûra toplantıları iki günden az, beş günden fazla olamaz.
(5) Şûra toplantılarının dört yılda bir yapılması esas olmakla birlikte, Bakan gerekli gördüğü durumlarda Şûrayı olağanüstü toplantıya çağırabilir.
Şûra sonuç bildirgesi
MADDE 12 – (1) Şûra çalışmalarının tamamlanmasının ardından çalışmaları değerlendiren bir sonuç bildirgesi başkanlık divanı ve komisyon başkanlarınca müştereken hazırlanır ve Bakan tarafından kamuoyuna açıklanır.
Bilimsel tebliğler
MADDE 13 – (1) Şûra toplantılarında Bakanlık tarafından gündeme ilişkin olarak belirlenen konularda bilim adamlarınca hazırlanan bilimsel tebliğler, başkanlık divanınca uygun görülen oturumlarda Şûra üyelerine sunulur ve üzerinde tartışma yapılabilir.
(2) Bilimsel tebliğler, üzerinde yapılan tartışmaları da içerecek şekilde Bakanlık tarafından yayımlanır.
Şûra kararlarının uygulanması
MADDE 14 – (1) Kararlardan hangilerinin yürürlüğe gireceği Bakan Onayı ile kesinleşir. Bakanlığı doğrudan ilgilendiren Şûra kararları önem ve önceliğine göre uygulama programlarına konulur. Diğer Bakanlıklar ile ilgili hususların uygulama programlarına alınması için ilgili Bakanlıklara önerilerde bulunulur.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Şûra Sekreterliği ve Görevleri
Şura sekreteri, sekreter yardımcıları ve raportörlerin görevlendirilmesi
MADDE 15 – (1) Başkanlık tarafından, bir sekreter ve hizmet birimlerinden en az Daire Başkanı düzeyinde olmak üzere, gündem ile ilgili birimlerden seçilecek beş sekreter yardımcısı görevlendirilir. Bu görevlendirmeler Başkanın teklifi ve Bakanın Onayı ile kesinleşir. Şura Sekreterliğinde ilgili birimlerden yeteri sayıda raportör görevlendirilebilir. Şura Sekreterliği için gerekli fiziki mekân, donanım ve malzemeler Başkanlıkça sağlanır.
Sekreterliğin görevleri
MADDE 16 – (1) Sekreterliğin görevleri aşağıda belirtilmiştir:
a) Şûra üyelerinin oluşturulması ile ilgili çalışmaları yapmak,
d) Açılış ve kapanış törenleriyle diğer sosyal ve kültürel faaliyetleri, karşılama, ağırlama ve ulaşım hizmetlerini planlamak, Bakanlık birimleri arasında yardımlaşma, iş birliği ve koordine sağlamak üzere Bakan emirlerini hazırlatıp yayımlamak,
e) Şûra konularıyla ilgili komisyonları oluşturarak raporların hazırlanmasını sağlamak ve bu komisyonların çalışacağı uygun ortamları temin etmek,
f) Üyelerin hangi komisyonda çalışacakları hususunda görüşlerini almak, komisyonlara dengeli şekilde dağıtımını sağlamak ve Bakanın Onayına sunmak,
g) Şûrada kurulan komisyonlar arasında koordinasyonu sağlamak,
ğ) Şûranın; düzenli ve verimli bir şekilde çalışmasını sağlamak için gerekli tedbirleri almak,
h) Komisyonlar tarafından hazırlanan raporları görüşülmek üzere çoğaltarak Şûra toplantısına sunmak,
ı) Şûranın genel değerlendirmesini yapmak Başkan vasıtasıyla Bakana bilgi vermek,
i) Genel kurulda yapılan görüşmeler ve sunulan raporlar ile Bakan tarafından onaylanan Şûra kararlarını doküman haline getirmek, Şûra üyelerine ve ilgili yerlere gönderilmesini sağlamak,
j) Şûra kararlarının uygulanması ile ilgili koordineyi sağlamak ve gerekli takibi yapmak.
ALTINCI BÖLÜM
Son Hükümler
Yürürlük
MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.
Resmi Gazete Tarihi: 20.11.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28473 ORMAN KADASTROSU VE 2/B UYGULAMA YÖNETMELİĞİBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaçMADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; orman alanlarının ve 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine göre orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin geometrik ve hukukî durumlarının tayin ve tespiti ile bu suretle sınırlandırılan ormanların ve orman sınırları dışına çıkartılan alanların tapu siciline tescillerini sağlamak ve orman kadastro bilgi sisteminin altlığını oluşturmaktır. KapsamMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; a) Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da sınırlandırma sırasında orman olduğu halde orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmî şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususî ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tespitinin yapılmasına, b) 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine göre, orman sınırı dışına çıkarılacak yerlerin tayin ve tespitinin yapılmasına, c) Orman kadastro komisyonlarının kuruluş, atama, görev ve yetkilerine, ç) Orman kadastro işlemleri kesinleşen Devlet ormanlarının ve 6831 sayılı Kanunun; 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi, 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanun ve 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin tapuya tescilinin sağlanmasına, d) Orman kadastro bilgi sisteminin altlığının oluşturulmasına, ait iş ve işlemleri kapsar. DayanakMADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 6831 sayılı Kanunun 2 nci, 7 nci ve ek 5 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır. Tanımlar ve kısaltmalar MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen; a) 2 nci madde uygulaması: 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2 nci maddesi kapsamında orman sınırları dışına çıkarılan yerleri, b) 2/B uygulaması: 6831 sayılı Kanunun değişik 2 nci maddesini yeniden düzenleyen 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi kapsamında orman sınırları dışına çıkarılan yerleri, c) Aplikasyon: Bir teknik ya da hukuki harita veya belgenin teknik eleman ya da elemanlarca zemine uygulanmasını, ç) Bakanlık: Orman ve Su İşleri Bakanlığını, d) Bölge Müdürlüğü: Orman Bölge Müdürlüğünü, e) En son ilan edilen çalışma: Askı ilanına konu olan ve hukuki sonuçları olan en son çalışmayı, f) GPS: Küresel konum belirleme sistemini, g) Genel Müdürlük: Orman Genel Müdürlüğünü, ğ) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının İl ve İlçe Müdürlüklerini, h) İş emri: İş programında bulunan ve çalışma yapılacak olan birimdeki çalışmanın detaylarının açıklandığı Genel Müdürlük emrini, ı) İşletme Müdürlüğü: Orman İşletme Müdürlüğünü, i) İşletme Şefliği: Orman İşletme Şefliğini, j) Kadastro: TKGM tarafından yapılan kadastro çalışmalarını, k) Kadastro Müdürlüğü: Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü İl Müdürlüğünü, l) Kadastro ekibi: Kadastro Müdürlüğünün Arazi Ekibini, m) Komisyon: Orman Kadastro Komisyonunu, n) Komisyon Başkanı: Orman Kadastro Komisyonuna başkanlık eden orman kadastro başmühendisini, o) Merkez Koordinatörü: Orman kadastrosu ile ilgili çalışmaları kontrol, denetim ve koordine etmek üzere Genel Müdürlükçe görevlendirilen orman mühendisini, ö) Orman tahdidi: 8/2/1937 tarihli ve 3116 sayılı Orman Kanunu kapsamında yapılan sınırlandırma çalışmalarını, p) Orman kadastrosu: 6831 sayılı Orman Kanunu ile 21/6/1987 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 4 üncü maddesi kapsamında yapılan çalışmaları, r) Orman Kadastro Başmühendisliği: Orman Kadastro Komisyon Başkanlıklarını, s) Orman Kadastro Ekibi: 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci madde uygulamalarında Komisyonun alt birimini, ş) Sınır Belirleme: 22/5/2005 tarihinden önce yürürlükte olan 3402 sayılı Kadastro Kanunu uygulamalarına esas olmak üzere 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre Komisyonlarca yapılan çalışmaları, t) Şube Müdürlüğü: Bölge Müdürlüğünün Kadastro ve Mülkiyet Şube Müdürlüğünü, u) Tapu Müdürlüğü: Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü İl ve İlçe Müdürlüğünü, ü) TKGM: Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünü, v) Teknik eleman: Orman kadastro başmühendisliklerinde ve Şube Müdürlüklerinde görevli mühendis, tekniker ve teknisyenleri, y) Teknik İzahname: Genel Müdürlükçe yürürlüğe konan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesini, z) Teknik Koordinatör: Orman kadastrosunun teknik konuları ile ilgili olarak Genel Müdürlük Merkezinde görevlendirilen harita mühendisini, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜMKomisyon Kuruluşu, Atama, Seçim ve GörevlerKuruluş, atama, üye ve bilirkişi seçimiMADDE 5 – (1) Komisyon, Genel Müdürlükçe atanacak başkan, ormancı üye, ziraatçı üye ile mahalli ziraat odalarınca bildirilecek temsilci üye ve belde/mahalle/köy temsilci üyesi olmak üzere beş kişiden oluşur. Ayrıca Genel Müdürlükçe Komisyonların emrine yeteri kadar teknik eleman ve memur görevlendirilir. (2) Komisyon Başkanı ve üyelerin atanması: a) Komisyon Başkanlığına orman kadastro başmühendisliklerinde en az bir yılı ormancı üye olmak üzere iki yıl çalışmış ve en az 5 yıl hizmeti bulunan orman yüksek mühendisi veya orman mühendisi atanır. b) Komisyon ormancı üyeliğine; orman yüksek mühendisi veya orman mühendisi veya bunların bulunmaması halinde orman teknikeri atanır. c) Komisyon ziraatçı üyeliğine; ziraat yüksek mühendisi, ziraat mühendisi veya bunların bulunmaması halinde ziraat teknikeri veya teknisyeni atanır. ç) Komisyon ziraat odası temsilci üyeliğine; çalışma yapılacak belde/mahalle/köyün bağlı bulunduğu ilçenin ziraat odasınca bir asıl ve bir yedek üye Orman Kadastro Başmühendisliğinin yazılı isteği üzerine görevlendirilir. Ancak mahallinde ziraat odası bulunmaması halinde ildeki ziraat odası tarafından, ilde de ziraat odası yok ise Ziraat Odaları Birliği Genel Başkanlığınca görevlendirme yapılır. Görevlendirilen üyelerin ad ve adresleri Orman Kadastro Başmühendisliğine bildirilir. d) Komisyon belde/mahalle/köy temsilci üyeliğine; beldelerde belediye encümenince, mahalle ve köylerde muhtarlıkça bir asıl ve bir yedek temsilci üye Orman Kadastro Başmühendisliğinin yazılı isteği üzerine görevlendirilir. Görevlendirilen üyelerin ad ve adresleri Orman Kadastro Başmühendisliğine bildirilir. (3) Komisyon Başkanı bu üyelerin zamanında Komisyon çalışmalarına katılmasını sağlar. (4) Bilirkişilerin seçimi; Komisyon Başkanı, arazi çalışmalarına katılmak üzere belde/mahallelerde belediye encümeninden, köylerde köy ihtiyar heyetinden, kısıtlı olmayan, kırk yaşını bitirmiş olan ve mahallîn özelliklerini, taşınmaz malların eski ve yeni sahiplerini, zilyetlerini, taşınmaz malların bulunduğu yerlerin mahallî adlarını bilen asıl ve yedek bilirkişileri seçmelerini ister. Seçilen bilirkişilerin ad ve adresleri Orman Kadastro Başmühendisliğine bildirilir. Komisyona isimleri bildirilen bilirkişilere Komisyon huzurunda “Şahsıma yöneltilen sorularda bildiğimi doğru söyleyeceğime namusum ve vicdanım üzerine yemin ederim.” ifadesi Komisyon Başkanınca okunur, bilirkişilerce tekrar edilerek yemin merasimi yapılır ve bu işlem tutanak altına alınır. (5) Komisyon Başkanı, arazi çalışmalarına katılacak bilirkişileri yazılı olarak göreve çağırır. Bilirkişiler yazılı çağrıya rağmen belirlenen gün ve yerde çalışmalara katılmadıkları takdirde Komisyon Başkanı resen bilirkişi görevlendirir, bu durumda da dördüncü fıkrada yazılı yemin merasimi yapılır. Komisyon bu durumu tutanakla tespit eder. (6) Askeri Yasak Bölgelerde yapılacak çalışmalarda; 18/12/1981 tarihli ve 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanunu kapsamında kalan yasak, stratejik bölgeler ve güvenlik bölgeleri ile harekât, savunma ve eğitim amaçlı kullanılan yerlerde orman kadastrosu ve 2/B uygulamasının yapılacağı, Bakanlıkça Millî Savunma Bakanlığına bildirilir. Millî Savunma Bakanlığı Komisyona yardımcı olmak ve bilirkişilik yapmak üzere bu çalışmalar sırasında bir temsilci bulundurabilir. (7) Çalışma alanlarında yapılan ölçüm ve haritalama işlemlerinin usulüne uygun olarak yapılmasını sağlamak ile kontrol onayını yapmak üzere onaylanan iş programı kapsamında ilgili kadastro müdürlüğünden kontrol mühendisi görevlendirilmesi Bölge Müdürlüğünce yazılı olarak talep edilir. Görevlendirme talebinin kadastro müdürlüğüne intikal etmesini müteakip on gün içinde görevlendirilen kontrol mühendisi Bölge Müdürlüğüne bildirilir. Komisyon ile kontrol mühendisinin koordinasyon içerisinde çalışmasından ilgili kadastro müdürü ile Şube Müdürü müştereken sorumludur. Komisyonun görevleriMADDE 6 – (1) Komisyon; a) Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da sınırlandırma sırasında orman olduğu halde orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmî şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususî ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarını tayin ve tespit etmek, b) 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine ait uygulamayı yapmak, c) Orman tahdit veya kadastrosu daha önce yapılmış yerlerde 2/B uygulaması sırasında bağlantı kurulacak gerekli orman sınır noktalarını aplike etmek, 2/B uygulaması sonunda ortaya çıkan yeni orman sınırlarını tespit etmek, ç) Daha önce tahdidi veya orman kadastrosu yapılan belde ve köylerdeki, ölçüm ve haritalama bakımından tescile esas yeterlikte olmayan ve tapuya tescili yapılmamış olan çalışmaları kadastro müdürlüğünce görevlendirilecek kontrol mühendisinin de katılımı ile tescile hazır hale getirmek, d) Orman tahdit veya kadastrosu yapılıp ilân edilerek kesinleşmiş ve tapuya tescili yapılmamış olan yerlerde; kadastro müdürlüğünce görevlendirilecek kontrol mühendisinin de katılımı ile en son ilan edilen çalışma esas alınarak vasıf ve mülkiyet değişikliği dışında aplikasyon, ölçü, çizim ve hesaplamalardan kaynaklanan yüzölçümü ve fennî hataları tespit etmek, Genel Müdürlüğün bilgisi ve denetimi altında gerekli düzeltmeleri yapmak, usulüne göre ilân etmek ve ilan süresi bitiminde davalı yerler hariç olmak üzere kesinleşme tutanağı tanzim etmek, e) Orman kadastro uygulaması tamamlanmış yerlerde bu çalışma sonunda oluşan yargı kararlarının gereğini yerine getirmek, yargı kararı uygulama tutanağını tanzim etmek, harita mühendisi tarafından tanzim edilecek yeni harita ve alanlar cetvelini onaylayarak ilgili birimlere göndermek, f) 15/5/1959 tarihli ve 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Âfetler Dolayısiyle Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanunun ek 5 inci ve ek 10 uncu maddelerinde belirtilen şart ve durumlarda gerekli çalışmayı yaparak, bilgi ve belgelerini ilgili birimlere teslim etmek, g) 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun 4 üncü maddesinde belirtilen durumlarda gerekli çalışmayı yaparak, bilgi ve belgelerini ilgili birimlere teslim etmek, ğ) Yukarıda belirtilen çalışmalardan 6831 sayılı Kanun gereğince askı ilanı ile sonuçlandırılması gerekenleri askı ilanı ile sonuçlandırmak, h) Genel müdürlükçe ve Bölge Müdürlüğünce verilecek benzeri iş ve işlemleri yapmak, ile görevlidir. Komisyon Başkanı ve üyelerin görev, yetki ve sorumluluklarıMADDE 7 – (1) Komisyon Başkanı; Komisyonun idarî, teknik, hukukî ve malî bütün iş ve işlemlerinin amiri olup Komisyon çalışmalarının başlaması, yürütülmesi ile ilgili mevzuata uygun olarak planlanan sürede sonuçlandırılmasından diğer üyeler ile beraber müştereken sorumludur. (2) Ormancı üye; a) Komisyonun arazi çalışmalarına katılmak, görüşünü bildirmek, oyunu kullanmak ve alınan kararlara varsa karşı görüşlerini muhalefet şerhi ile belirtmek, b) Yıllık iş programındaki belde, mahalle ve köyler ile ilgili her türlü dosya, harita ve hava fotoğraflarını tespit ederek teslim almak, bu evrak ve dokümanlar üzerinde yapılması gerekli teknik çalışmaları yapmak, bunları muhafaza etmek ve iş bitiminde iade etmek, c) Komisyonla birlikte orman sınır noktalarının yerlerini tespit etmek, bu noktaların zemin tesislerinin yapılmasını sağlamak, ç) Aylık iş ve sarfiyat cetvellerini düzenlemek, d) Orman kadastro tutanak defterlerinin günlük olarak yazılmasını sağlamak, e) Harita mühendisi ile birlikte ölçü işlerinin planlanmasını ve gerçekleştirilmesini sağlamak, f) Komisyon ziraatçı üyesi ve teknik elemanları ile birlikte kadastro tutanaklarını, tutanak suretleri ve orman kadastro haritaları ile karşılaştırarak kontrollerini yapmak, g) Düzenlenen alanlar cetvelini kontrol etmek, ğ) Yılsonu cetvellerini düzenlemek, analizlerini yapmak, h) Başkanın yokluğunda Orman Kadastro Başmühendisliğine vekâlet etmek, ı) Komisyon Başkanının vereceği benzer işleri yapmak, ile görevli ve sorumludur. (3) Ziraatçı üye; a) Komisyonun arazi çalışmalarına katılmak, görüşünü bildirmek, oyunu kullanmak ve alınan kararlara varsa karşı görüşlerini muhalefet şerhi ile belirtmek, b) İş programına alınan belde, mahalle ve köylerle ilgili olarak radyo ve ilçe ilânlarını temin etmek, c) İş programına alınan belde, mahalle ve köylerin çalışma ilânları ile komşu köy ilânlarını hazırlamak ve yapmak, ç) Teknik İzahnamede belirlenmiş olan belgeleri temin etmek ve düzenlemek, d) Komisyonla birlikte orman sınır noktalarının yerlerini tespit etmek, bu noktaların zemin tesislerinin yapılmasında Komisyon Başkanı veya başkan vekiline yardımcı olmak, e) Orman kadastro tutanak defterlerinin günlük olarak yazılmasında ve bilgisayarda suretlerinin çıkartılmasında Komisyon Başkanı veya başkan vekiline yardımcı olmak, f) Her türlü arazi ölçü işlerinde Komisyon Başkanı veya başkan vekiline yardımcı olmak, g) Komisyon ormancı üyesi ve teknik elemanları ile birlikte kadastro tutanaklarının, tutanak suretleri ve orman kadastro haritaları ile karşılaştırarak kontrollerini yapmak, tutanak suretlerini tasdik etmek, ğ) Orman kadastro dosyalarını düzenleyip çoğaltarak ilâna hazırlamak, ilânlarını yapmak ve ilgili birimlere dağıtımlarını sağlamak, h) Komisyon demirbaşında bulunan donanım ve malzemelerin kaydını tutmak ve muhafazalarını sağlamak, ı) Komisyon Başkanının vereceği benzer işleri yapmak, ile görevli ve sorumludur. (4) Ziraat odası temsilci üyesi ile belde, mahalle ve köy temsilci üyesi; a) Komisyon Başkanınca belirlenen ve kendilerine yazılı olarak bildirilen günde komisyon çalışmalarına katılmak, b) Komisyon Başkanı, ormancı üye ve ziraatçı üye ile birlikte orman sınırlarının tespitinde ve orman sınırları dışına çıkarılacak yerlerin belirlenmesinde görüşünü bildirmek, oyunu kullanmak ve alınan kararlara varsa karşı görüşlerini muhalefet şerhi ile belirtmek, ile görevli ve sorumludur. Teknik ve diğer elemanlar ile bilirkişilerin görevleriMADDE 8 – (1) Teknik ve diğer elemanlar; Komisyon Başkanının veya vekilinin vereceği işleri yapmak ile görevli ve sorumludurlar. (2) Bilirkişiler; Komisyonun arazi çalışmalarına katılarak gerekli bilgiyi vermekle görevlidirler. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMÇalışma Alanlarının Tespiti ve İlanlarÇalışma yapılacak belde, mahalle ve köylerin tespitiMADDE 9 – (1) Orman kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılacak belde, mahalle ve köyler listesi mahalli kadastro müdürlükleri ile yapılacak çalışmalar neticesinde tanzim edilerek Bölge Müdürlüğü aracılığı ile her yıl en geç 15 Kasıma kadar Genel Müdürlüğe intikal ettirilir. Bu listeler bazında çalışma yapılacak birimler Genel Müdürlük ile TKGM’ce müştereken belirlenir. Belirlenen listeler esas alınarak her Orman Kadastro Başmühendisliği için ayrı ayrı düzenlenen ve Genel Müdürlükçe onaylanan iş programları Aralık ayı sonuna kadar iş emri ile birlikte Bölge Müdürlüğüne gönderilir. Çalışmaların bütünlüğü ve sonuçlandırılmasıMADDE 10 – (1) Komisyonların çalışma alanı belde, mahalle ve köydür. Bir belde, mahalle ve köyde başlatılan çalışmalar bitirilerek işi bitirme tutanağı tanzim edilmeden diğer bir belde, mahalle ve köyde çalışmaya başlanamaz. Ancak herhangi bir nedenle orman kadastrosu ve 2/B uygulaması çalışmalarının yürütülememesi durumunda Genel Müdürlükten izin alınmak kaydıyla bir başka belde, mahalle ve köyde çalışmaya başlanabilir. (2) (Değişik: RG-27/12/2013-28864) Komisyonların bir belde, mahalle veya köyde yapacakları orman kadastrosu ve 2/B uygulama işleri bir bütün olup, çalışmalar birbirini takip eder. Bu uygulamalar belde, mahalle ve köy sınırları içindeki bütün ormanları kapsayacak şekilde yapılır. Bu şekilde bitirilen belde, mahalle ve köylerde tekrar orman kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılmaz. Ancak 2/B uygulamaları yapılmış olup da bu uygulamalar sırasında orman sınırları içinde değerlendirilmemiş olması nedeniyle 2/B araştırması yapılmadığı tespit edilen yerlerde 2/B araştırması yapılır. (3) Belde, mahalle ve köylerin orman kadastrosu ile 2/B uygulamalarının aynı Komisyon tarafından sonuçlandırılması esas olup; çalışmayı yapan Komisyonun gayri faal hale gelmesi veya kapanması hallerinde uygulamalar kaldığı yerden devam edilmek üzere bir başka Komisyon görevlendirilir ve çalışma sonuçlandırılır. İlânlarMADDE 11 – (1) Orman kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılacak il ve ilçelerde, çalışmaya başlamadan en az bir ay önce radyo ile belediye yayın araçları veya belediye ilân tahtasında askı suretiyle ilân edilir. İlçe içindeki ormanların sınırlaması bir çalışma döneminde tamamlanmamış ise ertesi yıl için aynı ilçede sınırlamanın devam edeceği hususunu bildiren ilân yapılmaz. İlânın yapıldığı radyo ve yayın bülteninin bir nüshası ilgili Bölge Müdürlüğüne ve Orman Kadastro Başmühendisliğine gönderilir. Orman kadastrosunun yapılacağı il ve ilçeler, ilgili valiliklere yazıyla bildirilir. (2) Orman kadastrosu ve 2/B uygulamasının başlama tarihi, çalışılacak belde, mahalle ve köylerle, bunlara bitişik belde, mahalle ve köylerde en az on beş gün önce uygun yerlere asılarak ilânla duyurulur. Durum bir tutanakla tespit edilir. Ayrıca, ilgili belediye başkanlıklarına ve İşletme Müdürlükleri ile illerde defterdarlık, ilçelerde mal müdürlüğüne çalışmaya başlamadan en az on beş gün önce yazıyla bildirilir. İlân ve bildirim tarihleri on beş günlük süreye dahil değildir. Orman Kadastro Başmühendisliğinin iş programında olup da herhangi bir nedenle o yıl çalışma yapılamayacak ise bu birimlerde ilan yapılmaz. (3) Bu ilânda; Komisyonun hangi belde, mahalle ve köyde çalışacağı, ormanların içinde ve bitişiğinde taşınmazların sahiplerinin veya kanunî temsilcilerinin veya vekillerinin sınırlama sırasında hazır bulunmaları, hazır bulunmadıkları takdirde orman kadastrosu ve 2/B uygulaması işlerine yokluklarında devam edileceği açıklanır. Hazır bulunanlar taşınmazlarının sınırlarını gösterir ve her nev’i belgeleri ibraz eder. İbraz edilen belgeler Orman Kadastro Başmühendisliği gelen defterine kaydedilir. Yerinde yapılan ilâna rağmen ilgililerin bulunmamaları orman kadastro ve 2/B uygulama çalışmalarını durdurmaz. (4) İlân işlerine ait belgeler dosyasında saklanır. (5) Sınırlama işinin yarım kalması halinde ertesi yılın iş programına dahil edilir. Yarım kaldığından çalışmalara devam edileceğine dair ilân ve bildirimler yapılarak öncelikle çalışmalara buralardan başlanır. Başlama günü ikinci fıkrada belirtilen yerlere yazılı olarak bildirilir. Bu durumda çalışmalara başlanılması için on beş gün beklenmez. Yazıların alındı şerhi bulunan ikinci nüshası dosyasında saklanır. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMBelge ve Bilgilerin Toplanmasıİşletme müdürlüğünden istenecek bilgi ve belgelerMADDE 12 – (1) Orman Kadastro Başmühendisliğince ilk defa orman kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılacak yerlerle ilgili; a) Mülga 3116 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesine göre kamulaştırılmış ormanlara, b) 9/7/1945 tarihli ve 4785 sayılı Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla devletleştirilen ormanlara, c) 6831 sayılı Kanunun; 1) 3 üncü maddesine göre orman rejimine alınmış yerlere, 2) 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine göre Devlet ormanı olarak ağaçlandırılan ve ağaçlandırılacak olan yerlere, 3) 23 ve 24 üncü maddelerine göre muhafazaya ayrılmış ve kamulaştırılmış yerlere, 4) 17 nci maddesine göre açma, işgal ve yerleşmeler için açılmış davalarla, kesinleşmiş olanlara ait suç tutanaklarına, kesinleşme şerhi bulunan mahkeme kararlarına, bilirkişi raporlarına, harita ve krokilerine, 5) Geçici 1 inci maddesi ile 1744 sayılı Kanunla değişik geçici 1 inci maddesine göre yapılmış bildiri, gerekçeli mütalâa, tutanak, harita ve krokilere, ç) Orman yetiştirilmek üzere kamulaştırılmış yerlere, d) Devletten başkasına ait ormanlara, e) Orman vasfı ve mülkiyeti bakımından yargıya intikal eden yerlerde; 1) Devam eden davalara, 2) Kesinleşmiş yargı kararları kapsamında kesinleşme şerhi bulunan mahkeme kararlarına, bilirkişi raporlarına, harita ve krokilerine, f) Muhafaza ormanlarına, millî park alanlarına, tabiat parklarına ve tabiatı koruma alanlarına, g) 26/1/1939 tarihli ve 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun ile bu Kanunu değiştiren 9/7/1956 tarihli ve 6777 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkındaki 3573 sayılı Kanunun Sakız ve Nevileriyle Harnupluklara da Teşmiline Dair Kanuna göre Devlet ormanlarından tefrik edilerek çiftçiyi topraklandırma ve iskân mevzuatına göre tevzi yapılmış, temlik kararı verilmiş ve tapuya bağlanmış zeytinlik, sakızlık ve harnupluk sahalara ait tutanaklara, krokilere ve haritalara, ğ) 3116 sayılı Kanunun 24/3/1950 tarihli ve 5653 sayılı Kanunla değişik 1/e maddesine göre çıkarılan “Makilik ve Orman Sahalarının Birleştiği Yerlerde Orman Sınırlarının Tespitine Ait Yönetmelik” gereğince makiye tefrik edilip, çiftçiyi topraklandırma ve iskân mevzuatına göre tevzi yapılmış, temlik kararı verilmiş ve tapuya bağlanmış yerlere ait tutanaklara, krokilere ve haritalara, h) 24/3/1950 tarihli ve 5658 sayılı Orman Kanununa Bazı Maddeler Eklenmesine ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Olan Kanuna Ek Kanun kapsamında iade edilen ormanlara ait harita ve tutanaklara, ı) Yangın görmüş sahaların harita ve krokilerine, i) İzin veya irtifak hakkı verilmiş sahaların harita ve krokilerine, j) Maliye Bakanlığı Millî Emlâk Genel Müdürlüğü tarafından ağaçlandırılmak ve orman olarak kullanmak üzere tahsis edilmiş yerlere, k) 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanunu çalışmalarına, ait bilgi ve belgeler İşletme Müdürlüğünden yazı ile istenir. (2) Orman Kadastro Başmühendisliğince orman tahdidi veya kadastrosu yapılmış olan yerlerde aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulaması yapılacak yerlerle ilgili; a) 3116 sayılı Kanuna göre yapılmış orman tahdidine ve aynı Kanunun geçici 1 inci maddesine göre kamulaştırılmış ormanlara, b) 4785 sayılı Kanunla devletleştirilen ormanlara, c) 6831 sayılı Kanuna göre seri bazında yapılmış tahdide, ç) 6831 sayılı Kanunun; 1) 3 üncü maddesine göre orman rejimine alınmış yerlere, 2) 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine göre Devlet ormanı olarak ağaçlandırılan ve ağaçlandırılacak yerlere, 3) 23 ve 24 üncü maddelerine göre muhafazaya ayrılmış ve kamulaştırılmış yerlere, 4) 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ve 2896 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan yerlere, 5) 17 nci maddesine göre açma, işgal ve yerleşmeler için açılmış davalarla, kesinleşmiş olanlara ait suç tutanakları, kesinleşme şerhi bulunan mahkeme kararları, bilirkişi raporları, harita ve krokilere, d) Orman yetiştirilmek üzere kamulaştırılmış yerlere, e) Devletten başkasına ait ormanlara, f) Orman vasfı ve mülkiyeti bakımından yargıya intikal eden yerlerde; 1) Devam eden davalara, 2) Kesinleşmiş yargı kararları kapsamında kesinleşme şerhi bulunan mahkeme kararları, bilirkişi raporları, harita ve krokilere, g) Muhafaza ormanları, millî park alanları, tabiat parkları ve tabiatı koruma alanlarına, ğ) 3573 sayılı Kanun ile bu Kanunu değiştiren 6777 sayılı Kanuna göre Devlet ormanlarından tefrik edilerek çiftçiyi topraklandırma ve iskân mevzuatına göre tevzi yapılmış, temlik kararı verilmiş ve tapuya bağlanmış zeytinlik, sakızlık ve harnupluk sahalara ait tutanaklara, krokilere ve haritalara, h) 3116 sayılı Kanunun 5653 sayılı Kanunla değişik 1/e maddesine göre çıkarılan “Makilik ve Orman Sahalarının Birleştiği Yerlerde Orman Sınırlarının Tespitine Ait Yönetmelik” gereğince makiye tefrik edilip, çiftçiyi topraklandırma ve iskân mevzuatına göre tevzi yapılmış, temlik kararı verilmiş ve tapuya bağlanmış yerlere ait tutanaklara, krokilere ve haritalara, ı) 5658 sayılı Kanun kapsamında iade edilen ormanlara ait harita ve tutanaklara, i) Yangın görmüş sahaların harita ve krokilerine, j) İzin veya irtifak hakkı verilmiş sahaların harita ve krokilerine, k) Maliye Bakanlığı Millî Emlâk Genel Müdürlüğü tarafından ağaçlandırılmak ve orman olarak kullanmak üzere tahsis edilmiş yerlere, l) Mera Kanunu çalışmalarına, ait bilgi ve belgeler İşletme Müdürlüğünden yazı ile istenir. (3) İşletme müdürlüğü istenen bilgi ve belgeleri Orman Kadastro Başmühendisliğine en geç on beş gün içinde yazılı olarak verir. İşletme müdürlüğünce bu süre içinde bilgi ve belgelerin verilmemesi durumunda Orman Kadastro Başmühendisliğince Bölge Müdürlüğüne bilgi verilerek çalışmalara başlanır. (4) Süresinde verilmeyen, eksik veya yetersiz verilen bilgi ve belgelerden İşletme Müdürleri sorumludur. Diğer kurumlardan istenilecek bilgi ve belgelerMADDE 13 – (1) Orman Kadastro Başmühendisliğince çalışma yapılacak belde/mahalle/köy ile ilgili olarak kadastro müdürlüğünden: a) Tapulaması veya kadastrosu yapılmış ise sayısal kadastro projeleri, sayısal kadastro paftalarının olmadığı durumlarda orman sınırına mücavir taşınmazlara ait kadastro pafta örnekleri ve gerekli diğer teknik bilgi ve belgeleri, b) Orman vasfıyla Hazine adına tescil edilen parsellere ait koordinatlı krokilerin onaylı suretleri, yazı ile istenir. (2) Orman Kadastro Başmühendisliğince çalışma yapılacak belde/mahalle/köy ile ilgili olarak tapu müdürlüğünden: a) Orman vasfıyla Hazine adına tescil edilen parsellere ait tapu sicil kayıt bilgileri, b) Ağaç ve ağaççık topluluğu ile kaplı olduğu tespit edilen parsellere ait tapuların ilk tesis tarihindeki iktisabı ve tedavül kayıtları, yazı ile istenir. (3) Orman Kadastro Başmühendisliğince çalışma yapılacak belde/mahalle/köy ile ilgili olarak il özel idareleri ve kaymakamlıklardan belde, mahalle veya köy sınırlarını gösterir hudutname, kroki veya haritaları, köy yerleşik alanını gösterir planlar yazı ile istenir. (4) Orman Kadastro Başmühendisliğince çalışma yapılacak belde/mahalle/köy ile ilgili olarak gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüklerinden mera alanları ile ilgili tahsis kararları, kroki veya haritaları yazı ile istenir. BEŞİNCİ BÖLÜMVasıf Tayini ve Mülkiyete Ait HususlarVasıf tayinine esas olacak tanımlarMADDE 14 – (1) 6831 sayılı Kanunun 1 inci maddesi uyarınca orman tanımı kapsamına giren ve istisna bentleri uyarınca orman tanımı dışında kalan yerler için yapılacak vasıf tayinlerine esas olan unsurların teknik ve hukukî anlamları aşağıda açıklanmıştır. a) Ağaç: En az sekiz metre ve daha yukarı boy yapabilen kökü, gövdesi, tepesi olan, odunsu bitkilere, yaşı, çapı ne olursa olsun ağaç denir. b) Ağaççık: Yan dallarının çoğalması ve fazlaca gelişmesi neticesinde tepesi yayvanlaşan, genel olarak genişliğine bir büyüme şekli gösteren, boyu sekiz metreyi bulmayan, uzun ömürlü odunsu bitkilere çapı ve yaşı ne olursa olsun ağaççık denir. c) Kapalılık: Ağaç ve ağaççıkların bulundukları sahaya göre toprağı siperleme oranıdır. ç) Topluluk: Ağaç ve ağaçcıkların veya her ikisinin beraberce bulundukları saha üzerinde tabii olarak %10 ve daha fazla kapalılık teşkil etmesi halidir. Bir yerin orman olup olmadığının tayininde, topluluk unsuru, diğer unsurlarla birlikte mütalâa edilir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, orman kapsamı içinde bulunan bir sahada kapalılık %10’dan aşağı bulunsa ve hatta çeşitli sebeplerle üzerindeki orman örtüsü tamamen kaldırılmış olsa da bu sahalar yine de orman sahası olarak muhafaza edilir. Ormandan beklenen teknik, ekonomik ve müşterek faydaları asgarî şekilde dahi olsa yerine getirebilen ve ormancılık ilim ve tekniği bakımından devamlı şekilde veya muayyen dönemlerde teknik müdahaleyi icap ettiren ağaç ve ağaççıkların bir arada bulunması topluluk halidir. Ayrıca topluluk ile birlikte, sahanın orman rejimi içinde olup olmadığı, meyli, erozyon şiddeti iklim ve su rejimine olan tesir dereceleri, seri ve bölme bütünlüğü gibi esaslar da dikkate alınır. d) Yerleri: Ağaç ve ağaççıkların veya her ikisinin kapladığı yerler ile ağaç ve ağaççıkların tabii veya suni etkilerle kaldırılmış sahalardır. e) Sazlık: Bataklıklarda yetişen bir senelik veya birkaç senelik otsu veya yarı odunsu bitkilerle kaplı yerdir. f) Step bitkileri ile örtülü yerler: Step formasyonu, ağaçsız ve yazın kuruyan toprağı muntazam bir tarzda ve seyrekçe örten bitki örtüsüyle kaplı yerlerdir. g) Dikenlik: Stepten sonra devam eden cılız ve monoton görünüşlü odunsu bitkilerle kaplı yerdir. ğ) (Değişik: RG-27/12/2013-28864) Park: Köy, kasaba ve şehirlerde kamu idareleri veya kamu tüzel kişiliklerince orman kurma amacı dışında rekreasyon veya çevreye güzellik vermesi amacıyla tefrik veya tesis edilmiş ağaç ve ağaççık ihtiva eden yerdir. h) Mezarlık: Köy, kasaba ve şehir halkının ölülerini defnettiği yerdir. Kadimden beri mezarlık olarak kullanılmış veya kullanılan yerler de mezarlık sayılır. ı) (Değişik: RG-27/12/2013-28864) Sahiplilik: Kişilerin taşınmazlar üzerindeki mülkiyet iddialarını; orman sınırları içinde ve bitişiğinde tapu ile, bitişik alanlar dışında ise her türlü tasarruf belgesi ve kayıtlarla ispatlamaları halidir. i) (Değişik: RG-27/12/2013-28864) Küme: Kapalılık derecesi %10’dan fazla 3 hektardan küçük olan ağaç ve ağaççıklarla kaplı yerdir. j) Sıra: Küme vasfını taşımayan ağaç ve ağaççıkların bir veya birkaç sıra halinde birbiri ardına yer almasıdır. k) Dağınık olma: Ağaç ve ağaççıkların işgal ettikleri kısımlarda kapalılığın tabii olarak %10 dan az olmasıdır. l) Ormana bitişik olmama: Devlet ormanlarından; tarla, bağ, bahçe gibi kültür arazileri, (Değişik ibare: RG-27/12/2013-28864) hususi orman, tahsisli mera ve toplu yerleşim alanları, 6831 sayılı Kanunun 1 inci maddesi istisna bentlerine göre orman sayılmayan arazi çeşitleri, nehir, ırmak, yaz kış devamlı akan ve genel olarak yatağı değişmeyen dere, 5658 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden evvel mevcut olan Devlet karayolu ve demiryolu ile yarıntı ve kayalıklarla ayrılma halidir. m) Maki ve funda: Kserofil bünyeli, her dem yeşil, sert ve çoğu zaman dikenli yapraklı ağaççıkların teşkil ettiği bitki formasyonu olup, Mersin (Myrtus communis), Defne (Laurus nobilis), Sandal (Arbutus andrachne), Kocayemiş (Arbutus unedo), Pırnal Meşesi (Quercus ilex), Kermes Meşesi (Quercus coccifera), Katran Ardıcı (Juniperus oxycedrus), Katır Tırnağı (Spartium junceum), Kurtbağrı (Ligustrum vulgare), Keçiboğan (Calicotome spinosu), Erguvan (Cercis siliquastrum), Tesbih çalısı (Styrax officinalis), Karaçalı (Paliurus acueleatus), Herdemtaze (Ruscus acuelatus), Keçiboynuzu (Ceratonia siliqua), Peruka çalısı (Cotinus coggygria), Akçakesme (Phillyrea media), Geniş Yapraklı Akçekesme (Phillyrea latifolia), Menengiç (Pistacia terebinthus), Sakız (Pistacia lenttiscus), Boyacı sumağı (Rhus cotinus), Yabani Zeytin – Delice (Olea europea var. oleaster), Kokarçalı (Anagyris foetida), Zakkum (Nerium oleander), Pembe çiçekli Laden (Cistus creticus), Beyaz çiçekli laden (Cistus salvifolius), Tüylü Laden (Cistus villosus), Badem Yapraklı Ahlat (Pyrus amygdaliformis), Yabani kuşkonmaz (Asparagus acutifolius ve benzeri bitkilerdir. n) Funda: ağaç fundası (Erica arborea) ve pembe çiçekli funda (Erica verticillata), Erica cinsi bitkilerdir. o) Orman ve toprak muhafaza karakteri: Üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonunu, toprağın strüktür ve tekstürünün bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde on ikiden fazla olan yerlerdir. ö) Otlak (Mera): Üstünde hayvan otlayan, otsu bitkilerin tabii olarak yetiştiği açık alanlar olup, bir veya daha fazla köy ve belde halkına ait hayvanların ot ihtiyacını temin etmek maksadıyla tahsis edilmiş veya kadimden beri bu amaçla kullanılan arazidir. p) Yaylak: Bir veya birkaç köy veya belde ahalisinin hayvanları ile birlikte geçici olarak çıkıp, hayvanlarını otlatmak üzere kadimden beri kullanılan ağaçsız, otlu, orman içi veya orman dışı münferit yerlerdir. r) Kışlak: Hayvanların kışı geçirmek üzere indikleri otu bol olan kuytu yerler, köylülerin hayvanlarını otlatmak ve sulamak üzere kadimden beri bir veya daha ziyade köy ve beldeye tahsis edilmiş ılıman iklimli ve fazla yüksek olmayan yerlerdir. s) Orman içi açıklık: Orman içinde kültür arazileri dışında, insan müdahalesi olmaksızın kendiliğinden oluşan, doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki ve bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren alanlardır. Orman sayılmayan yerlerde sahipliliğin tespitiMADDE 15 – (1) Orman sınır hattına bitişik ve orman sayılmayan yerlerde sahipliliğin tespiti aşağıdaki belgelere müsteniden yapılır. a) Taşınmaz malların tapu senedi, b) 31/12/1981 tarihine veya daha önceki tarihlere ait vergi kayıtları, c) Tasdikli irade suretleri ile fermanlar, ç) Muteber mütevelli, sipahi, mültezim, temessük veya senetleri, d) Kayıtları bulunmayan tapu veya mülga Hazine-i Hassa senetleri veya muvakkat tasarruf ilmuhaberleri, e) Tasdiksiz tapu yoklama kayıtları, f) Mülkname, muhasebatı atika kalemi kayıtları, g) Mubayaa, istihkâm ve ihbar hüccetleri, ğ) Evkâf idarelerinden tapuya devredilmemiş tasarruf kayıtları. Devlet ormanı olarak sınırlandırılacak yerlerMADDE 16 – (1) Komisyonlarca; a) 6831 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre, orman sayılan ve eskiden beri Devlete ait olduğu bilinen ormanlar, b) Orman tahdit veya kadastrosu yapılmış olsun ya da olmasın, tapulama veya kadastro sonucu ya da hükmen orman vasfı ile Hazine adına tescil edilen yerler, c) 3116 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesine göre kamulaştırılmış ormanlar, ç) 4785 sayılı Kanunla Devletleştirilmiş ormanlar, d) 6831 sayılı Kanunun 3 üncü maddesine göre orman rejimine alınmış yerler, e) 6831 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine göre orman olarak ağaçlandırılan veya ağaçlandırılacak yerler, f) 6831 sayılı Kanunun 24 üncü maddesine göre kamulaştırılan yerlerle diğer suretle orman yetiştirilmek üzere kamulaştırılan yerler, g) Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yerler, ğ) Sınırlandırma sırasında orman olduğu halde orman sınırları dışında kalmış ormanlar, h) Maliye Bakanlığınca ağaçlandırılmak üzere tahsis edilmiş yerlerden, ağaçlandırılmış ve yapılan ağaçlandırma çalışmasının başarılı olması neticesinde kesin tahsisi yapılarak orman niteliği kazanmış yerler, ı) Orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, i) Orman içi açıklıklar, Devlet ormanı olarak sınırlandırılır. (2) Birinci fıkrada belirtilen sahaların herhangi bir şekilde Komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmaz. (3) Birinci fıkranın (b), (d), (f), (g) ve (h) bentlerinde belirtilen yerlerin orman sınırları dışında kaldığının tespit edilmesi halinde Şube Müdürlüğü kontrolünde Orman Kadastro Başmühendisliği tarafından haritasına işlenir. Arazide orman sınırları buna göre düzeltilir. Tutanak defterinin sırası gelmiş sayfasında da durum etraflıca izah edilir. Düzenlenen yeni haritalar, alanlar cetveli ve tutanak örnekleri Şube Müdürlüğünce orman kadastro dosyası dağıtılan tüm birimlere gönderilir. Devletten başkasına ait ormanların kadastrosuMADDE 17 – (1) Hükmî şahsiyeti haiz amme müesseseleri ormanları ile hususî ormanların orman kadastrosu bu Yönetmelikte gösterilen esaslar dahilinde Komisyonlarca resen ve bedelsiz olarak yapılır. (2) Komisyonlarca; a) 4785 sayılı Kanunun 2 nci maddesinde sayılan ve devletleştirme dışında bırakılan ormanlar, b) 5658 sayılı Kanun uyarınca iade edilmiş ormanlar, c) Kesinleşmiş mahkeme kararı veya Bakanlık Oluru ile teşekkül eden (Değişik ibare:RG-27/12/2013-28864) hususi ormanlar, ç) 4785 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 13/7/1945 gününden sonra orman idaresi hasım gösterilerek açılan dava sonunda alınan tapuların kapsadığı saha içerisinde kalan ormanlar, d) (Değişik: RG-27/12/2013-28864) Tapulu arazi içerisinde bulunan ve tabii olarak veya ekim-dikim yoluyla yetiştirilmiş ormanlar, (Değişik ibare: RG-27/12/2013-28864)üç hektar veya daha büyük olması ve mülkiyeti esas alınmak suretiyle, hükmî şahsiyeti haiz amme müesseseleri ormanı veya hususi orman olarak sınırlandırılır. (3) Sınırlandırmada ikinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde yazılı ormanlarda devletleştirme tarihindeki sınırlar, (c) bendinde yazılı ormanlarda olur veya mahkeme kararındaki sınırlar, (ç) ve (d) bentlerinde zikredilen ormanlarda ise fiilî sınırlar esas alınır. (4) Sınırların sabit ve muayyen olmaması halinde olur yazısındaki yüzölçümüne itibar olunur. Ancak yüzölçümünde belirgin bir hata var ise hatanın nereden kaynaklandığı etraflıca tutanakta belirtilmek suretiyle gerçek duruma itibar edilir. (5) Mahkeme kararında yüzölçümü konusunda hüküm olmasına rağmen sınırların sabit ve muayyen olmaması halinde ortaya çıkan yüzölçümü farkının tecviz dışında olması halinde İşletme Müdürlüğünce açılacak tespit davası sonucuna göre işlem yapılır. Mülkiyet anlaşmazlığı nedeniyle mahkemeye intikal etmiş sahalarda orman kadastrosu ve 2/B uygulamasıMADDE 18 – (1) Orman kadastro çalışmaları sırasında orman sayılıp sayılmama bakımından vasıf ve mülkiyet anlaşmazlığı mahkemeye intikal etmiş sahalarla ilgili olarak; öncelikle dava konusu yer mahkemedeki dava dosyası muhteviyatı ile belirlenir. Davalı yerlere ait belge ve bilgiler tutanakta açıkça belirtilir, haritasında kesik çizgi ile gösterilir. Davalı yerin; alan hesabı yapılmaz, vasıf ve mülkiyet yönünden karar alınmaz. Sınırlamaya davalı olmayan kısımdan devam edilir. Bu durumdaki yerlerin vasıf ve mülkiyet durumu dava sonucuna göre belirlenir. Tapulaması ve kadastrosu yapılmış yerlerde orman kadastrosuMADDE 19 – (1) Tapulama ve kadastrosu yapılmış yerlerde yapılacak orman kadastro çalışmalarında tapulama ve kadastro tespitlerine aynen uyulduğunda ve ölçme yapmaya lüzum kalmadığı tespit edildiğinde; tapulama ve kadastro sınır ve ölçülerinin aynen kabul edildiği yazılmak ve ayrıntılı tutanak tutulmak suretiyle tespit edilen sınırlar, orman sınırı kabul edilerek haritasında işaretlenir. (2) Tapulama ve kadastrosu yapılmış yerlerde, ormana sınır tapulama ve kadastro parselleri, orman kadastro haritalarında mutlaka gösterilir. (3) (Değişik: RG-27/12/2013-28864) Tapulama ve kadastro çalışmalarında yapılan tespitin vasıf tayini yönünden bu Yönetmelikte belirtilen kriterlere uygun olmaması nedeniyle tapulama ve kadastro tespitlerine aynen uyulmasının mümkün olmadığı hallerde; a) Tapulama/kadastro, imar mevzuatı veya hükmen ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlara ilişkin tapu kayıtları esas alınır. b) Tapulu yerlerde bulunan ve tabii olarak veya ekim-dikim yoluyla yetiştirilmiş ağaçlık alanlar parsel bazında değerlendirilir. Ağaçlık alan; üç hektardan küçük olması halinde orman sayılmayan yer, üç hektar veya daha büyük olması halinde ise mülkiyet durumu esas alınmak suretiyle Devlet ormanı, amme müesseselerine ait orman ya da hususi orman olarak sınırlandırılır. (4)(1) 3402 sayılı Kanunun 4 üncü maddesine göre sınırlandırma ve tespitleri yapılarak otuz günlük kısmî ilâna alınan orman alanlarında orman kadastrosu yapılmış sayılır. Makilik sahalarda orman kadastrosuMADDE 20 – (1) Komisyonlarca, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 22/3/1996 tarihli ve E: 1993/5 K: 1996/1 sayılı Kararına uygun olarak 1950-1956 yılları arasında maki tefrik komisyonlarınca; a) Makiye tefrik edilen fakat tevzii yapılmayan veya tevzii yapılmış olup da tapuya bağlanmayan sahalardaki 6831 sayılı Kanunun 1 inci maddesi (İ) ve (J) istisna bentlerine girmeyen ormanlık alanlar Devlet ormanı olarak sınırlandırılır. b) Makiye tefrik edilip, çiftçiyi topraklandırma ve iskân mevzuatına göre tevzii yapılan, temlik kararı verilmiş ve tapuya bağlanmış yerlerde, tapu sınırları esas alınmak kaydıyla yüzölçümü üç hektardan küçük olan ağaçlık alanlar orman sınırları dışarısında bırakılır, tapu sınırları içerisindeki ağaçlık alanın bir bütün olarak yüzölçümü üç hektardan büyük ise (Değişik ibare: RG-27/12/2013-28864) hususi orman olarak sınırlandırılır. Yabani zeytinlik sahalarında orman kadastrosuMADDE 21 – (1) Komisyonlarca; a) 3573 sayılı Kanun ile bu Kanunu değiştiren 6777 sayılı Kanuna göre Devlet ormanlarından tefrik edilmiş yabani zeytinlik, yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluk sahalar o günkü mevzuata göre imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş ve amacına uygun olarak kullanılıyor ise orman sınırları dışarısında bırakılır. İmar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmemiş ise Devlet ormanı olarak sınırlandırılır. b) 3573 sayılı Kanun ile bu Kanunu değiştiren 6777 sayılı Kanuna göre Devlet ormanlarından tefrik edilmiş yabani zeytinlik, yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluk sahalar o günkü mevzuata göre imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş ve tapuya bağlanmış sahalar içindeki yüzölçümü tapu sınırları içerisinde bir bütün olarak üç hektardan küçük zeytin, sakız, fıstık ve harnup dışındaki ağaç türleri ile kaplı alanlar orman sınırları dışarısında bırakılır, üç hektardan büyük zeytin, sakız, fıstık ve harnup dışındaki ağaç türleri ile kaplı alanlar ise (Değişik ibare: RG-27/12/2013-28864) hususi orman olarak sınırlandırılır. ALTINCI BÖLÜM2/B Uygulamalarında Vasıf Tayini Kriterleri, Çalışma Esasları veOrman Niteliğinin DevamıOrman sınırları dışına çıkarılacak ve çıkarılmayacak yerlerMADDE 22 – (1) 31/12/1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş yerlerden; tarla, bağ, bahçe, meyvelik, zeytinlik, fındıklık, fıstıklık (antep fıstığı, çam fıstığı) gibi çeşitli tarım alanları veya otlak, kışlak, yaylak gibi hayvancılıkta kullanılmasında yarar olduğu tespit edilen araziler ile şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerleşim alanları; Devlet ormanı ise, Hazine adına, hükmî şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait orman ise bu müesseseler adına, hususî orman ise sahipleri adına, orman sınırları dışına çıkarılır. Uygulama kesinleştikten sonra sahiplerinin müracaatı üzerine tapuda düzeltme ve tescil işlemleri yapılır. (2) 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi koşullarını taşıyan ancak 6831 sayılı Kanunun 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulaması sırasında bu Kanunun kısıtlayıcı hükümleri nedeniyle 2/B uygulaması yapılmadığı tespit edilen yerlerde; 2896 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi uygulama tutanaklarında kısıtlayıcı hükümlere yer verilip verilmediğine bakılmaksızın 3302 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi araştırması yapılır. (3) 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi hükmü; a) Muhafaza ormanı, millî park alanları, tabiat parkları, tabiatı koruma alanları ile izin ve irtifak hakkı tesis edilen ormanlık alanlarda bu niteliklerin devamı süresince, b) 18/11/1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu ile sonradan orman rejimine alınan yerler, 6831 sayılı Kanunun 24 ve ek 4 üncü maddesi kapsamında kamulaştırılarak orman rejimine alınan yerler, 6831 sayılı Kanunun 3 ve 11 inci maddeleri kapsamında orman rejimine alınan yerler, izin ve irtifak hakkı tesis edilen ve bu hakkın kullanımı nedeniyle üzerinde bulunan orman örtüsü kaldırılan yerler ve yanan orman sahaları üzerinde işgal edilen yerlerde tarihine bakılmaksızın, uygulanmaz. Orman niteliğinin devamıMADDE 23 – (1) 6831 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre orman sayılan yerlerdeki; yanan orman alanları, muhafaza ormanları, millî park alanları, tabiat parkları, tabiatı koruma alanları ile izin ve irtifak hakkı tesis edilen ormanlık alanlar, orman olarak kamulaştırılan ve 6831 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi ile orman rejimi içine alınan yerler ile 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi, 6831 sayılı Kanunun 2896 sayılı ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi uygulamaları sonucunda orman sınırları dışına çıkarılan, ancak fiilen orman olduğu Genel Müdürlükçe tespit edilen ve Maliye Bakanlığınca Genel Müdürlüğe tahsis edilen yerler orman olma niteliğini korur. Bilim ve fen bakımından orman niteliğinin tam olarak kaybolmasıMADDE 24 – (1) 31/12/1981 tarihinden önce üzerinde ağaç ve ağaççık toplulukları bulunmayan, ormancılık faaliyetleri ve ekonomisi yönünden orman kurulmasında yarar olmayan yerler bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş sayılır. Tarım arazisiMADDE 25 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında; 31/12/1981 tarihinden önce üzerinde ekim, dikim, bakım, yetiştirme yapılarak veya doğrudan doğruya tabii faktörlerden faydalanılarak tarla, bağ, bahçe, meyvelik, zeytinlik, fındıklık, fıstıklık (antep fıstığı, çam fıstığı) ve benzeri gibi çeşitli tarımsal üretime elverişli olan veya ıslah edilmek suretiyle üretime elverişli hale getirilmiş bulunan araziye tarım arazisi denir. Hayvancılıkta kullanılmasında yarar bulunan yerlerMADDE 26 – (1) 31/12/1981 tarihinden önce hayvan yemi olacak bitkileri, su ve toprak kaynaklarını koruyabilecek şekilde sürekli ve doğal olarak yetiştiren veya otlak, kışlak, yaylak olarak kullanılan ve bu şekilde kullanılmaları orman haline dönüştürülmelerinden daha yararlı bulunan yerler, hayvancılıkta kullanılmalarında yarar bulunan yerlerdir. Köy yerleşim alanıMADDE 27 – (1) Bir yerin köy toplu yerleşim alanı olarak orman sınırları dışına çıkarılabilmesi için; 31/12/1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş olması, yerleşim alanlarının devamı haline gelmiş yerlerden bulunması, kamu hizmeti gören bina ve tesisleri ihtiva eden arsa toplulukları, ev, ahır, samanlık, ambar, avlu gibi yapı ve tesislerle özel iş yerleri ve bu toplulukların içinde veya kenarında yol, alan ve arsa haline dönüşmüş yerlerden olması şarttır. Kasaba ve şehir yerleşim alanlarıMADDE 28 – (1) Bir yerin kasaba ve şehir toplu yerleşim alanı olarak orman sınırları dışına çıkarılabilmesi için 31/12/1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş olması ve özel iş yerlerini, kamu hizmeti gören bina ve tesisleri ihtiva eden arsa toplulukları ile bu toplulukların içinde veya kenarında yol, alan veya arsa haline dönüşmüş yerler veya bunların devamı haline gelmiş yerlerden olması şarttır. 31/12/1981 tarihinden önceki durumun tespit edilmesiMADDE 29 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanması yönünden bir yerin 31/12/1981 tarihinden önceki durumunun tespitinde; a) Harita Genel Komutanlığı ve ilgili kamu kuruluşları tarafından yapılan 1/25.000 veya daha büyük ölçekli haritalar ile bu haritaların yapımında kullanılan veya diğer kuruluşlarca çekilen hava fotoğrafları, b) Tahdit ve kadastro harita ve tutanakları, amenajman plânları ve bunlarla ilgili diğer belgeler, c) İşletme müdürlüklerinin ve İşletme Şefliklerinin arşiv ve dosyalarındaki suç tutanakları, tutanak defterleri, dava takip defterleri, dava dosyaları ve mahkeme ilâmları, ç) Şehir, kasaba, mahalle ve köylere ait sınır, hali hazır harita ile imar plânları ve benzeri yazılı belgeler, d) TKGM’ce yapılan kadastro ve tapulama işlemlerine ilişkin tapu kayıtları, kadastral harita örnekleri ve bu değerdeki diğer kayıtlar, e) Özel idare vergi kayıtları, mal müdürlüğü ecri misil makbuzları ve emlâk vergisi kayıtları, f) Tespite yarayan diğer belgeler, değerlendirilir. (2) Yukarıdaki bentlerde sayılan belgelerle 31/12/1981 tarihinden önceki durumun belirlenmesi mümkün olmadığı takdirde, durum Komisyonca yapılacak araştırma ve incelemeler sonucu tespit edilir. Çalışmalarda bütünlük esasıMADDE 30 – (1) 2/B uygulamalarında belde, mahalle veya köy sınırları esas alınmak suretiyle çalışma yapılır. (2) Bir belde, mahalle veya köyde başlatılan çalışmalar o belde, mahalle veya köyün sınırları içinde kalan bütün Devlet ormanlarını kapsayacak şekilde ve eksiksiz olarak yapılır. (3) Bu Yönetmelik hükümlerine göre işlemleri tamamlanmış ve kesinleşmiş belde, mahalle veya köylerdeki Devlet ormanlarında bu amaçla tekrar çalışma yapılamaz. (4) Ancak; a) Kadastro uygulamaları yapılmış, ilân edilmiş ve kesinleşmiş, belde, mahalle veya köyde kesinleşmiş orman sınırlarına göre orman sayılmayan alanlar içerisinde kalan taşınmaz iken, herhangi bir nedenle mülkiyet anlaşmazlığının yargıya intikal etmesi ve niza konusu taşınmaz hakkında mahkeme kararı ile ilk defa ve hukuken orman sayılan yer kararının verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi ile orman niteliğini kazanmış, ancak 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi araştırması ve uygulaması yapılmamış yerlerde, b) 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ve 2896 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi gereğince orman sınırları dışına çıkartılıp orman sınırları dışına çıkarma işleminin iptali için dava açılmış, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi uygulaması sırasında yargılama devam ettiği ve yapılan uygulama iptal edilmiş olmadığından değerlendirilmemiş, uygulama sonrasında yargılaması tamamlanıp kesinleşmiş yargı kararı ile orman sınırları dışına çıkarma işlemi iptal edilmiş yerlerde, c) Tapuda orman vasfıyla tescilli olup da 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi uygulaması sırasında orman sınırları içinde değerlendirilmemiş olması nedeni ile 2/B araştırmasına konu edilmeyen yerlerde, ç) Çalışma alanı sınırlarındaki kenarlaşma hataları ile fenni hatalardan kaynaklanan nedenlerle 2/B araştırmasına konu edilmeyen yerlerde, d) Tapulama veya kadastro çalışmaları sırasında davalı olması nedeniyle malik tespiti yapılmayan ya da gerçek veya tüzel kişiler adına tespit edilen ancak bu tespite karşı açılan davalar veya tapu iptal davası nedeniyle mahkemeye intikal ettirilen ve davası devam ederken 2/B uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ancak mahkemece 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılmaksızın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilen yerlerde, Bölge Müdürlüğünce durum tespiti yapılır. Sonuç ayrıntılı bir rapor ile Genel Müdürlüğe intikal ettirilerek Komisyon görevlendirilmesi talep edilir. Görevlendirilen Komisyon bu Yönetmeliğin ilgili hükümleri doğrultusunda 2/B uygulamalarını yapar. (5) Çalışma alanına komşu birimlerin her ikisinde de tescil yok ise ve çalışma alanları arasında; a) Mükerrer çalışma alanlarının tespit edildiği yerlerde; mükerrerliğe konu alanların her ikisinde aynı vasıfla sınırlandırılmış ise önceki çalışma alanı sınırlarına uyulur. b) Mükerrer çalışma alanlarının tespit edildiği yerlerde mükerrerliğe konu alanlarda; mükerrerliğe konu alanlar farklı vasıflarda sınırlandırılmış ise konu Genel Müdürlükçe görevlendirilecek müfettişçe hazırlanacak rapor doğrultusunda işlem yapılır. c) Komşu çalışma alanlarının her ikisinde de orman kadastrosuna tabii tutulmamış boşluklarda; bu alanlar çalışma alanı içine alınarak orman kadastro işlemleri ikmal edilir. 2/B uygulama tutanaklarında yer alacak hususlarMADDE 31 – (1) Komisyonlar tarafından orman sınırları dışına çıkarılacak yerler hakkındaki tutanaklar; a) Bu yerlerin hangi belde, mahalle, köy, mevkii ve orman sınırları içinde kaldığını, b) Bilim ve fen bakımından orman niteliğini 31/12/1981 tarihinden önce tam olarak kaybettiğini, c) 31/12/1981 tarihinden önce tarla, bağ, bahçe, meyvelik, zeytinlik, fındıklık, fıstıklık (antep fıstığı, çam fıstığı) gibi tarım alanlarına veya otlak, yaylak ve kışlak haline dönüştüğünü ve bu hali ile kullanılmasında yarar olduğunu, ç) 31/12/1981 tarihinden önce şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerleşim alanları haline dönüştüğünü, d) Orman sınırları dışına çıkarılacak yerlerin ormana bitişik sınırlarında kalan kısımlarının halen ve fiilen kimlerin işgali altında bulunduğunu, e) Hangi hava fotoğrafı ve haritada yer aldığını, hangi sınır noktaları ile çevrildiğini, f) Komisyon kararı orman sınırları dışına çıkarmama yönünde olursa; mutlaka yerin tarifi detaylı yapıldıktan sonra çıkarmama gerekçeleri detaylı olarak, belirtilecek şekilde düzenlenir. (Değişik ibare: RG-27/12/2013-28864) hususi ormanlarda ve hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlarda 2/B uygulamasıMADDE 32 – (1) Komisyonların bu Yönetmelik hükümlerini uygulamak üzere çalıştığı belde, mahalle ve köylerde hükmî şahsiyeti haiz amme müesseseleri ormanları ile hususî ormanlar sahipleri veya bu işlemleri yapma konusunda yetkilendirilmiş mesul müdür tarafından istendiği ve giderleri karşılandığı takdirde Komisyonlarca 2/B uygulaması yönünden incelemeye tabi tutulur. (2) Bu gibi yerlerde orman sınırları dışına çıkarılan yerler sahiplerine intikal eder. YEDİNCİ BÖLÜMSınırlama, Takip ve KoordinasyonBelde, mahalle veya köy çalışma alanı sınırlarının tespiti ve kenarlaşmaMADDE 33 – (1) Orman Kadastro Başmühendisliğince çalışma programında belirtilen belde, mahalle veya köye ait çalışma alanı sınırları, mülkî sınırlara, özel kanunlara göre oluşmuş resmî kayıt ve kararlara, kesinleşmiş mahkeme kararlarına, bunlar yoksa bilirkişi beyanlarına göre orman kadastro çalışmaları sırasında Komisyonlarca arazide belirlenerek çalışma alanı sınırı olarak haritasına işlenir. (2) Bu şekilde ortaya çıkan çalışma alanı sınırı, sadece orman kadastrosu ile ilgili çalışmalara esas olup, mülkî sınır olarak kabul edilmez. (3) Çalışma yapılacak birimde 3402 sayılı Kanunun yürürlüğünden önce arazi kadastrosu var ise arazi kadastrosu çalışma alanı gözetilerek çalışma alanı sınırları belirlenir. (4) 3402 sayılı Kanun kapsamında yapılan çalışmalarda kadastro müdürlüğünce tespit edilen çalışma alanı sınırı esas alınır. (5) Belde, mahalle veya köylerin çalışma alanları arasındaki sınırlar, aralarında boşluk ve bindirme olmayacak şekilde kenarlaşma sağlanarak tespit edilir. Komisyonların karar alma esaslarıMADDE 34 – (1) Komisyonların başkan ve üyeleri ile eksiksiz olarak toplanması esastır. Ancak atanan elemanların izinli, raporlu ya da başka bir yerde görevli olması halinde Genel Müdürlükçe atanan üyelerden en az ikisi bulunmak şartıyla en az üç kişi ile toplanıp karar alabilir. Genel Müdürlükçe atanan başkan ve üyelerden ikisinin bulunmaması halinde Komisyon karar alamaz. (2) Oylamada çekimser kalınamaz. Oyların eşitliği halinde başkanın veya vekilinin katıldığı taraf çoğunluk sayılır. (3) Alınan karara iştirak etmeyen üyeler muhalefet gerekçelerini tutanağa yazıp imzalamak zorundadır. (4) Müzakere ve oylama yalnız Komisyon Başkanı ve üyeleri arasında yapılır. Orman kadastrosu tescil edilmiş alanlarda yapılacak iş ve işlemlerMADDE 35 – (1) Orman kadastro haritası ile arazi kadastro haritası karşılaştırılırken tutanak, zemin ve pafta uyumu araştırılır. Tutanak, zemin ve pafta uyumunun olduğu yerlerde; a) Arazi kadastro haritalarında tescil edilmiş orman alanı, orman kadastrosu ile aynı ya da daha geniş bir alan ise arazi kadastro haritası, b) Arazi kadastro haritalarında tescil edilmiş orman alanı, orman kadastrosuna göre orman sınırlarının daraltılması suretiyle tescil edilmiş ise; davaya konu olan alanlarda dava sonuçlanıncaya kadar orman kadastro haritası, davalı olmayan alanlarda arazi kadastro haritası, orman kadastro haritası olarak kullanılır. (2) 6831 sayılı Kanuna göre kesinleşmiş ve tapuya tescil edilmiş orman haritalarında düzeltmeyi gerektiren tutanak, pafta ve zemin uyumsuzluğunun tespiti hâlinde, İşletme Müdürlüğünce görevlendirilecek en az bir orman yüksek mühendisi ya da orman mühendisi ile kadastro müdürlüğünce görevlendirilecek kontrol mühendisi veya mühendisin iştirak ettirildiği, 3402 sayılı Kanunun 3 üncü maddesine göre oluşturulacak kadastro ekibince orman sınır nokta ve hatları orman kadastro tutanakları esas alınmak suretiyle zemine aplike edilir. Tespit edilen uyumsuzluk yukarıda oluşturulan kadastro ekibince teknik mevzuata uygun hale getirilir. Çalışma sonucunda bir zabıt düzenlenir ve bu zabıt ekip görevlileri ile orman ve kadastro mühendisleri tarafından birlikte imzalanır. Düzeltme işlemi 3402 sayılı Kanunun 11 inci maddesine göre yapılacak askı ilanı ile kesinleşir. (3) Tescilli orman parsellerindeki teknik hataların tespit edilmesi halinde; Bölge Müdürlüğünce görevlendirilen Şube Müdürü veya orman kadastro başmühendisi başkanlığında içerisinde harita mühendisinin, harita mühendisinin olmadığı yerde harita teknikeri ile ilgili İşletme Müdür yardımcısı, ilgili İşletme Şefi ve varsa kadastro mülkiyet şefinden müteşekkil heyetçe teknik rapor düzenlenerek ikinci fıkra kapsamında işlem yapılmak üzere ilgili kadastro müdürlüğüne intikal ettirilir. Raporun kadastro müdürlüğüne intikalini müteakip otuz gün içerisinde düzeltme işlemi sonuçlandırılır. (4) Kesinleşen düzeltmeye göre üretilen haritalar teknik izahnameye göre Orman Kadastro Başmühendisliğince düzenlenerek Bölge Müdürlüğünce orman kadastro haritası olarak kullanılmak üzere orman kadastro dosya sureti gönderilen birimlere bu harita suretlerinden gönderilir. (5) Düzenlenen teknik rapor kapsamında Kadastro Müdürlüğünce yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda tespite konu hususların teknik hata olmadığının belirtildiği yerlerde; orman aleyhine durumun varlığı halinde dava yoluna gidilir. Dava yoluna gidilen yerler hariç olmak üzere bu yerlerde arazi kadastro haritası orman kadastro haritası haline gelir. Sınırlama ve 2/B uygulamasıMADDE 36 – (1) Komisyonlar, ilk defa orman kadastrosu yapılacak yerlerde öncelikle orman kadastrosunu yapar, sonra 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi hükümlerini uygular. (2) Daha önce tahdidi veya orman kadastrosu yapılıp kesinleşmiş ve tapuya tescil edilmemiş olan yerlerde ise; önce orman tahdit veya kadastrosunun aplikasyonu, tespit edilen fenni hataların 6831 sayılı Kanunun 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunla değişik 9 uncu maddesi kapsamında düzeltilmesi ve sınırlama yapıldığı sırada orman olduğu halde orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılarak orman sınırı belirlenir. Bilahare 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi uygulaması yapılır. Bir orman parselindeki 2/B uygulamaları tamamlanmadan diğer orman parsellerinde 2/B uygulamasına geçilmez. (3) 14 üncü maddenin birinci fıkrasının (Değişik ibare: RG-27/12/2013-28864) (l) bendi kapsamında ayırıcı unsur olmamasına rağmen ayrı ayrı parseller olarak tescil edilen ormanlarda 2/B uygulaması yapılırken aplikasyon bütünlük oluşturacak şekilde yapılır, alanlar cetveli de buna göre tanzim edilir. (4) Daha önce tahdidi veya orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmiş yerlerdeki orman ve 2 nci madde ve 2/B alanlarının tescil edilmiş olması durumunda; bu orman ve 2 nci madde ve 2/B alanlarının tescile esas haritalar ile ilgili Kadastro Müdürlüğünden temin edilen haritaları karşılaştırılır. Bu karşılaştırma neticesinde; a) Kesinleşmiş orman kadastro haritasındaki orman sınırlarından daha geniş bir alanın orman olarak tescil edildiği yerlerde tescile esas haritasındaki sınırlarına ve yüzölçümüne uyulur. b) (Değişik: RG-27/12/2013-28864) Kesinleşmiş orman kadastro haritasındaki orman sınırlarından daha dar bir alanın orman olarak tescil edildiği yerlerde ise, orman kadastro haritasındaki sınırlar ile tescilli haritadaki sınırlar arasında kalan kadastro parselleri tespit edilir. Bu parsellerden tamamı orman sınırlarında kalanlar ile kısmen orman sınırları içerisinde kalanların listesi hazırlanarak, kısmen orman sınırları içerisinde kalan parsellerin koordinatlı krokileri de düzenlenerek İşletme Müdürlüğüne bildirilir. Hazine adına kayıtlı olan parsellerin Maliye Bakanlığından tahsisi istenir. Hazine dışındaki tapu malikleri ile ayni ve şahsi hak sahiplerine, çalışmanın kesinleşmesini müteakip durumu anlatır tebligat yapılarak tamamen veya kısmen orman sınırları içinde kalan yerlerin rızaen terk işlemlerinin otuz gün içinde yapılması, yapılmaması halinde tapu iptal davaları açılacağı ilgili İşletme Müdürlüğünce bildirilir. Süresi içerisinde rızaen terkin yapılmaması halinde tapu iptali ve orman olarak tescili için dava açılır. c) Kesinleşmiş orman kadastro haritasındaki orman sınırlarından daha dar bir alanın orman olarak tescil edildiği yerlerde orman kadastro haritasındaki sınırlar ile tescilli haritadaki sınırlar arasında kalan kadastro parsellerinden 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkartılmış olan parsellerin listesi, Maliye Bakanlığının mahalli birimine gönderilir. ç) Tescilli orman kadastro haritası ve arazi kadastro haritasında düzeltmeyi gerektiren tutanak, pafta ve zemin uyuşmazlığının bulunması halinde 35 inci maddenin ikinci fıkrasına göre işlem yapılır. Bu işlem sonrasında kadastro müdürlüğünce yapılan düzeltme işleminden sonra orman kadastro haritası ile düzeltilmiş tescil haritasındaki sınırlar arasında kalan kadastro parselleri tespit edilir. Bu parsellerden kısmen orman olanların koordinatlı krokileri de düzenlenerek Hazine adına kayıtlı olan parsellerin Maliye Bakanlığından tahsisinin istenmesi, gerçek veya tüzel kişiler adına kayıtlı olan parsellerin ise (Değişik ibare:RG-27/12/2013-28864) (b) bendine göre işlem yapmak üzere ilgili İşletme Müdürlüğüne bildirilir. Orman kadastro haritasındaki sınırlar ile düzeltilmiş arazi kadastro haritasındaki sınırlar arasında kalan kadastro parsellerinden 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkartılmış olan parsellerin listesi, Maliye Bakanlığının mahalli birimine gönderilir. Kadastro Müdürlüğünce yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda tespite konu hususların teknik hata olmadığının belirtildiği yerlerde; orman aleyhine durumun varlığı halinde bu maddenin (b) ve (c) bentlerine göre işlem yapılır. (5) Komisyonlarca çalışılan belde, mahalle veya köydeki sınırlama işlerinin bitirilmesini müteakip ölçme ve haritalama işlerine derhal başlanır. Ölçme ve haritalama işleri devam ederken iş programında bulunan bir başka belde, mahalle veya köydeki sınırlama çalışmalarına başlanabilir. Ancak ilk çalışılan belde, mahalle veya köydeki ölçme ve haritalama işleri, şekli ve hukuki noksanlıkların incelenmesi, sonuçlandırma işlemi tamamlanmadan ve kadastro müdürlüğünün kontrol onayı alınıp ilan edilmeden üçüncü bir belde mahalle veya köydeki sınırlama çalışmalarına başlanamaz. Ölçme ve haritalama, şekli ve hukuki noksanlıkların incelenmesi, sonuçlandırma işleminin tamamlanması, kadastro müdürlüğünden kontrol onayının alınıp ilan edilmesi işlerinin gecikmesi durumunda Genel Müdürlükten izin alınarak bir başka belde, mahalle veya köydeki çalışmalara başlanabilir. Komisyon kararlarının tutanakla tevsikiMADDE 37 – (1) Komisyonca verilen kararlar şekli ve esasları Teknik İzahnamede belirlenmiş olan tutanak defterine yazılmak suretiyle tevsik olunur. Sınırlamanın ve 2/B uygulamasının bitirilmesiMADDE 38 – (1) Komisyonlar çalıştığı belde, mahalle veya köyün çalışma alanı sınırları içinde; a) Arazi, fotoğraf ve haritalar üzerinde yaptığı kontrol sonucu ayrıca bilirkişi beyanına göre sınırlaması yapılacak orman ve 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine göre orman sınırları dışına çıkarılacak yer kalmadığına, b) Hükmî şahsiyeti haiz amme müesseseleri ormanları ile hususî ormanlara ait daha önce veya çalışmalar sırasında sınırlandırılmış ormanlarda, sahipleri tarafından talep edilmediği veya giderleri karşılanmadığı gerekçesi ile 2/B uygulaması yönünden incelemeye tâbi tutulmadığına, c) Muhafaza ormanı, millî park alanları, tabiat parkları, tabiatı koruma alanları ve 6831 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi ile orman rejimi içine alınan yerlerin bu niteliklerinin devam etmesi nedeni ile, izin ve irtifak hakkı tesis edilen ve yanan orman alanlarının 2/B uygulamasına konu edilmediğine, ilişkin tutanak düzenler. Çalışmaların takip ve koordinasyonuMADDE 39 – (1) Orman kadastro başmühendisliklerinin arazi ve büro çalışmalarının yıllık plân ve programlara göre gerçekleşme durumu ile çalışmaların mevzuata uygunluğu merkezden görevlendirilecek yetkililerce veya Bölge Müdürlüklerinin Şube Müdürünce yılda en az iki defa olmak üzere yerinde kontrol edilir ve rapora bağlanarak Genel Müdürlüğe gönderilir. SEKİZİNCİ BÖLÜMTeknik İşlerGenel esaslarMADDE 40 – (1) Orman kadastrosu teknik işleri, Komisyonların vasıf tayini ve orman sınır noktalarını tespit ve tesis etmesinden sonra, nirengi ve poligon işleri, orman sınır noktalarının ölçülmesi, hesaplamalar, haritaların hazırlanması, tescile esas evrakların tamamlanması, tescile esas harita ve evrakların kontrolü işlerini kapsar. (2) Tüm teknik çalışmalar yürürlükte olan 23/6/2005 tarihli ve 2005/9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Büyük Ölçekli Harita ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği ve TKGM’ce oluşturulan tescil mevzuatı çerçevesinde yapılır veya yaptırılır. Yetki ve sorumlulukMADDE 41 – (1) Kadastrosu tamamlanan veya devam eden ormanlara ait haritaların yapılmasında ölçme, hesap, tersimat ve aplikasyon işleri harita ve kadastro mühendisleri veya teknikerleri tarafından yapılır, sorumluluk harita ve kadastro mühendislerine aittir. Çalışma alanlarında yapılan ölçüm ve haritalama işlemlerinin usulüne uygun olarak yapılmasını sağlamak ile kontrol onayını yapmak üzere Kadastro Müdürlüğünce kontrol mühendisi görevlendirilir. Kadastro teknik standartlarına uygun üretilen bu haritalar, harita ve kadastro mühendislerinin kontrol onayından sonra Komisyon Başkanınca tasdik olunur. (2) Teknik iş ve işlemlerin planlanması, yürütülmesi, sonuçlandırılması ve mahalli kadastro müdürlüğü ile koordinasyondan Şube Müdürü, orman kadastro başmühendisi ile görevli harita ve kadastro mühendisi müştereken sorumludur. (3) Ölçüm ve haritalama işlerinin hizmet alımı yoluyla yaptırılması halinde kontrol işlerinde Bölge Müdürlüğünde görevli harita mühendisi ile kadastro müdürlüğünce görevlendirilen kontrol mühendisi görevlendirilir. (4) Kadastro müdürlüğünce görevlendirilen kontrol mühendisi planlama, ölçü, hesap ve çizim işlemlerini kendisine intikal etmesinden itibaren on gün içinde kontrol eder ve varsa eksiklikleri yazılı olarak Orman Kadastro Başmühendisliğine bildirir. Kontrol mühendisince bildirilen eksiklik ve hatalar Orman Kadastro Başmühendisliğinde görevli harita mühendisi veya harita teknikerince öncelikle düzeltilerek kontrol ve onaya sunulur, kontrol işlemi ikmal edilene kadar süreç devam eder. (5) Orman kadastro çalışmalarında vasıf tayini ile devamında gelen ölçü ve haritalama işleri bir bütün olup, bu işlerin çalışmaların yapıldığı yıl içerisinde tamamlanması esastır. Yılı içerisinde bitirilemez ise bir sonraki yıl öncelikle tamamlanır. Orman sınır noktası tesis işleriMADDE 42 – (1) Orman sınır hattının kırıldığı her noktaya, orman sınır nokta numarası verilir. Orman sınır noktaları mevkiin özellikleri göz önüne alınarak, varsa sabit kayaya, yoksa zeminin jeolojik durumuna göre 30-50 cm uzunluğunda demir boru olarak tesis edilir ve nokta etrafındaki unsurlara okunacak vaziyette orman sınır noktası ve röper değerleri yazılır. Tescil için hazırlanacak evrak ve haritalarMADDE 43 – (1) Tescile gönderilecek orman kadastro dosyalarında teknik işleri havi aşağıda belirtilen evrak, haritalar ve bilgileri bulunur; a) Kontrol noktaları ve röper krokileri, b) Kontrol noktaları kanavaları, c) Açı, kenar ölçü çizelgeleri ve çıktıları, ç) GPS verileri (ham veri, alıcı formatı ve RINEX veri), d) GPS ölçme kayıt çizelgesi ve engel krokisi, e) GPS gözlem plânı (kinematik gözlemler için ölçü güzergah plânı), f) Dengeleme ve hesap sonuçları, g) Koordinat özet çizelge ve çıktıları, ğ) Sınırlandırma ve ölçü krokileri, h) Orman sınır noktalarına ait ölçü ve koordinat çizelge veya çıktıları, ı) Haritaların aslı ve kopyaları, i) Yapım, kontrol ve onay raporları, j) Yüzölçümü hesapları, k) Manyetik ortamda orman kadastro haritası, l) Orman kadastro çalışmalarının teknik işlerinin büro ve arazi kontrol formu. Veri standardı ve veri tabanı oluşturulmasıMADDE 44 – (1) Orman kadastro çalışmaları sonrası oluşacak grafik ve sayısal bilgiler, Teknik İzahnamede belirlenen standartlar çerçevesinde belde, mahalle veya köy bazında hazırlanır. Belde, mahalle veya köye ait kontrol noktaları, orman sınır noktaları, orman ve 2/B parsellerine ilişkin oluşan grafik objelere öz nitelik bilgileri eklenerek bir veri tabanı oluşturulur. Bu veri tabanı, Bölge Müdürlüğü veya Genel Müdürlükte bulunan ana veri tabanına CD, DVD ve benzeri saklama üniteleriyle veya İnternet yoluyla aktarılır. DOKUZUNCU BÖLÜMOrman Kadastro ve 2/B Uygulamalarının Bitirilmesi, Şekli ve Hukuki Noksanlıkların Tespiti Yönünden İncelenmesi, Sonuçlandırılması ve İlânıSınırlama ve 2/B uygulamalarının bitirilmesiMADDE 45 – (1) Komisyon, sınırlama ve 2/B uygulama çalışmalarının tüm ölçüm ve haritalama işlerinin tamamlanmasını müteakip tanzim edilen orman kadastro dosyası en geç on beş gün içerisinde şeklen ve hukuken inceleme yapılmak üzere bir yazı ile Bölge Müdürlüğüne gönderilir. Şekli ve hukuki incelemeMADDE 46 – (1) Şekli ve hukuki inceleme heyeti; Şube Müdürü başkanlığında, orman mühendisi ve harita mühendisinin yer aldığı üç kişi ile ilgili İşletme Müdür yardımcısı, ilgili İşletme Şefi ve varsa kadastro mülkiyet şefinden müteşekkildir. Gerek duyulması halinde çalışma yapan Komisyon dışındaki diğer Komisyonların başkan ve ormancı üyesi bu heyete katılacak orman mühendisi olarak görevlendirilebilir. (2) Şekli ve hukuki inceleme; çalışma ilanıyla başlayıp askı ilanıyla tamamlanan orman kadastrosunun tüm iş ve işlemlerini kapsar. (3) Çalışmanın her aşamasında Bölge Müdürlüğü tarafından çalışmaların denetim ve kontrollerinde tespit edilen şekli ve hukuki noksanlıklara dair hazırlanacak raporlar değerlendirilmek üzere ivedi olarak Komisyona intikal ettirilir. Çalışmaların Komisyonca tamamlanıp Bölge Müdürlüğüne şekli ve hukuki incelemeye göndermesi sonrasında kurulacak şekli ve hukuki inceleme heyetince de bu raporlar göz önünde bulundurulur. (4) Bölge Müdürlüğü en geç otuz gün içerisinde gerekli incelemeleri yaparak varsa şekli ve hukukî noksanlıkların gerekçe ve belgelerini, yoksa şeklî ve hukukî noksanlık bulunmadığını bildiren bir yazıyı Orman Kadastro Başmühendisliğine gönderir. Bu noksanlıkların düzeltilmesini Komisyondan ister. Komisyon en geç otuz gün içerisinde, belge ve gerekçeleri inceler düzeltme talebinin yerinde olduğunun değerlendirilmesi durumunda ilgili yerlerdeki evvelce almış olduğu kararı ve zemin tesislerini iptal eder, gerekli düzeltmeleri belgeler üzerinde ve zeminde yaparak karara bağlar. Düzeltme talebinin yerinde olmadığının değerlendirilmesi durumunda ise gerekçelerini açıkça yazar ve varsa belgelerini eklemek suretiyle talebin reddedildiğini karara bağlar. Her iki durumda da yapılan işlemi belirtir tutanak suretini bir yazı ile Bölge Müdürlüğüne bildirir. (5) Şekli ve hukuki noksanlıkları tespit tutanağında belirtilen eksikliklere Komisyonca uyulmaması durumunda; Bölge Müdürlüğünce görevlendirilecek olan Bölge Müdürü yardımcısı başkanlığında ilgili İşletme Müdürü ile çalışmaların hiçbir aşamasında görev almayan bir orman kadastro başmühendisi, orman kadastro başmühendisi bulunmaması halinde bir orman mühendisinden müteşekkil heyetçe mukayeseli olarak değerlendirilerek rapora bağlanır. Bu heyetin vereceği rapor Orman Kadastro Başmühendisliği ve İşletme Müdürlüğünce değerlendirilir. Sonuçlandırma tutanağıMADDE 47 – (1) Şeklî ve hukukî incelemelerin ve varsa düzeltmelerin bitirildiği belde, mahalle ve köylerde Komsiyonca bu durumu belirtir sonuçlandırma tutanağı düzenlenir. Orman kadastro çalışmalarının ilânıMADDE 48 – (1) Sonuçlandırma tutanağı düzenlenen belde, mahalle ve köyde kontrol mühendisince onaylanan haritalar ve tutanak suretleri en geç on beş gün içinde Orman Kadastro Başmühendisliğince ilgili belde, mahalle ve köyün uygun yerine asılmak suretiyle ilân edilir. (2) (Değişik: RG-22/3/2014-28949) Bu ilânda; a) Belde, mahalle ve köy çalışma alanı hudutları içindeki ormanların kadastrosunun ve 2/B uygulamasının bitirildiği, b) Tutanak ve haritalara karşıitirazı olanların askı tarihinden itibaren otuz gün içinde kadastro mahkemelerinde, kadastro mahkemesi olmayan yerlerde kadastro davalarına bakmakla görevli mahkemelerde dava açabileceği, c) İlan süresi geçtikten sonra, dava açılmayan kararlara ilişkin düzenlenen tutanak ve haritaların kesinleşeceği, ç) Orman kadastro komisyonlarınca düzenlenen tutanak ve haritaların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak Hazine hariç itiraz olunamayacağı ve dava açılamayacağı, d) Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında hasmın Orman Genel Müdürlüğü; 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesine göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak itiraz davalarında ise hasmın Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü olduğu, e) Orman Genel Müdürlüğünce açılacak davalarda hasmın, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler olduğu, f) Bu ilânın ilgililere şahsen yapılan tebliğ hükmünde olduğu, açıkça belirtilir. (3) Bu ilândan sonra; tutanak örnekleri ve haritalar ile ilânın asılma tarihini tevsik eden belgeyi ihtiva eden dosya Orman Kadastro Başmühendisliğince Bölge Müdürlüğüne, İşletme Müdürlüğüne ve illerde defterdarlık ilçelerde mal müdürlüklerine, aynı gün birer yazı ile elden teslim edilir. (4) Askı tarihi beldelerde belediye encümeninin, mahalle ve köylerde ihtiyar heyetlerinin tasdik edecekleri belgelerle; ilgili İşletme Müdürlüğüne ve illerde defterdarlık ilçelerde mal müdürlüklerine, teslim edildiğine dair tebliğ yazısının 2 nci nüshasına alındı şerhi verilmek suretiyle tevsik olunur. (5) Orman kadastrosu ve 2/B uygulaması tamamlanıp ilan edilen dosyaların bir adedi Bölge Müdürlüğünce Genel Müdürlüğe gönderilir. (6) Bu belgeler Şube Müdürlüğünde bulunan asıl dosyasında saklanır. ONUNCU BÖLÜMTescil ve ArşivlemeMahkeme kararına göre sınır düzeltmesiMADDE 49 – (1) Mahkemece verilen ve kesinleşen karar, İşletme Müdürlüklerinin talebi üzerine Bölge Müdürlüğünce görevlendirilecek bir Orman Kadastro Başmühendisliğince uygulanır. Bölge Müdürlüğünde faal Orman Kadastro Başmühendisliği mevcut değil ise orman Bölge Müdürlüğünce Genel Müdürlükten Orman Kadastro Başmühendisliği görevlendirilmesi talebinde bulunulur. (2) Görevli Orman Kadastro Başmühendisliğince uygulama yapılarak sınır değişikliği haritasına işlenir ve yeni duruma göre alanlar cetveli düzenlenir. Yargı kararı uygulama tutanağı orijinal tutanak defterine yazılmak suretiyle düzenlenir. Tutanak suretleri, yeni alanlar cetveli ve haritaları, orman kadastro dosyasının ilânı sonrası verilen birimlere dosyasına eklenmek üzere gönderilir. Tescil evrakıMADDE 50 – (1) Belde, mahalle veya köyde orman kadastro çalışmaları ilân edildikten sonra Orman Kadastro Başmühendisliğince üç nüsha tescil dosyası hazırlanarak ilgili İşletme Müdürlüğüne gönderilir. (2) Tescil dosyasında; a) Sınırlama tutanakları, b) Haritalar, c) Alanlar cetveli, ç) 43 üncü maddede belirtilen ölçü değerleri, poligon kanavaları, röper krokileri ve noktaların koordinatları ve benzeri, d) Orman kadastro çalışmalarının teknik işlerinin büro ve arazi kontrol formu, e) Askı ilânı ve mazbatası, bulunur. Tashih, tevhit, vasıf değişikliği ve tescilMADDE 51 – (1) İşletme müdürlüğünce; a) 3116 sayılı Kanunun geçici maddelerine göre istimlâk ve tescil edilmiş bulunan yerler, b) 4785 sayılı Kanuna göre karşılığı ödenmiş olan veya karşılığı ödenmediği halde mezkûr Kanunun 10 uncu maddesine istinaden Hazine adına tescil olunan yerlerde tevhit işlemleri, c) Bu muameleler dışında Devletin özel mülkiyetinde görülen yerlerde, ormanların kadastrosu yapıldığında eski sicil kayıtlarında mevcut vasıf değişikliği, bu kadastro çalışmaları gereğince, ilgili tapu müdürlüğünden istenir. (2) Evvelce sınırlaması yapılmış ve tescil edilmiş Devlet ormanlarından; 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi gereğince orman sınırları dışına çıkarılan yerler ile 6831, 5653, 3573 ve 6777 sayılı kanunlara göre orman sayılmayan maki ve yabani zeytinlik olarak tefrik edilmiş sahalar ve 5658 sayılı Kanuna göre iade olunan ormanların tescil düzeltmesinin hemen ve usulüne göre yaptırılması İşletme Müdürlüklerince takip olunur. Tapuya tescilMADDE 52 – (1) Tescil için hazırlanan orman kadastro dosyasını teslim alan İşletme Müdürlüğü tarafından 6831 sayılı Kanunun 11 inci maddesinde yazılı itiraz süresi dolduktan sonra, ilgili kadastro mahkemesinden açılan davaların listesi istenir. Mahkemece verilen cevabi yazıda; a) İtiraz süresi sonunda dava açılmadığı bildirilmesi halinde; kesinleşme tutanağı tanzim edilerek tescil edilmek üzere, b) Askı ilan süresinde itiraz olmuş ise, itiraza konu kısımlar askı ilan süresi sonrasında kesinleşmeyeceğinden itiraza konu olup kesinleşmeyen alanlar dışında kalan alanların kesinleşen bu karara göre, c) Mahkemece verilen karar kesinleşmiş ise (Değişik ibare: RG-27/12/2013-28864) 49 uncu maddede yazılı düzeltmelerin yapılmasından sonra, dosya, beyannamelerinin hazırlanması ve akabinde tescil sürecinin başlatılması için kadastro müdürlüğüne gönderilir ve tescil süreci takip edilerek sonuçlandırılır. (2) Ancak kesinleşmiş orman sınırı ile kadastrosu kesinleşmiş parseller arasında uyumsuzluk ve mükerrerliklerin bulunması halinde; ihtilaflı kısımlar ayrılarak ihtilafsız olan kısımları tescil edilir. İhtilaflı olan kısımlara ilişkin mahkeme kararları kesinleştikçe bu yerlerin de kesinleşen mahkeme kararlarına göre tescilleri yapılır. Mükerrerlik nedeni ile tescile konu olmayan yerler ile ilgili gerekli belirtmeler parselin tapu kaydının beyanlar hanesine yazılır. (3) Devlete ait ormanlar 6831 sayılı Kanunun 11 inci maddesi gereğince tapu müdürlüğünce hiçbir harç, vergi ve resim alınmaksızın Hazine adına tapuya tescil olunur. (4) İşletme müdürlüğünce tescil ettirilen ve tapusu alınan ormanlara ait tapu örneklerinden biri dosyasında bırakılarak, bir örneği de dosyasına eklenmek üzere Genel Müdürlüğe gönderilir. Orman kadastrosu sicil defteriMADDE 53 – (1) Orman kadastrosu ve tescili bitirilen ormanlar için Genel Müdürlükte ve İşletme Müdürlüğünde sicil defteri tutulur. Sicil defterinin ne şekilde tutulacağı Teknik İzahnamede belirlenir. Belde, mahalle veya köy orman kadastro dosyasıMADDE 54 – (1) Komisyonlarca her belde, mahalle veya köy için bir orman kadastro dosyası düzenlenir. (2) Bu dosyada; a) Orman kadastrosunun başlama gününün ilgili ve komşu belde, mahalle ve köylerde ilân olunduğunu tespit eden belgeler ve bu husustaki yazışmalar, b) Ziraat odası, belediye, mahalle veya köy temsilcisi üyeleri ile bilirkişi talep ve görevlendirilmesi ile ilgili yazıların asılları ve bu konudaki yazışmalar, c) Askerî yasak bölgelerde, askerî temsilcinin görevlendirilmesi hakkındaki yetkili askerî makamın yazısı ve bu konudaki yazışmalar, ç) Orman kadastrosu bitirilen belde, mahalle veya köyde orman kadastro haritaları, varsa üzerine orman sınır noktalarının işlendiği tapulama paftaları, d) Orman kadastrosu bitirilen belde, mahalle veya köyde yapılan ilanları tevsik eden askı mazbataları ile dosyaların Genel Müdürlüğe, Bölge Müdürlüğüne, İşletme Müdürlüğüne, illerde defterdarlık, ilçelerde mal müdürlüğüne verildiğine dair yazılar, e) Orman kadastrosu bitirilen belde, mahalle veya köye ait tutanak örneği, teknik ölçülere ait belgeler, f) Orman kadastro çalışmalarının teknik işlerinin büro ve arazi kontrol formu, g) Mülkî sınırlara ait belgenin asıl veya örnekleri, ğ) Orman kadastrosu ile sınırlandırılmış olan ormanların ve 2/B uygulama alanlarının tescilini temin için düzenlenmiş olan tescil dosyasının İşletme Müdürlüğüne teslim edildiğinin, Bölge Müdürlüğüne ve Genel Müdürlüğe bilgi verildiğini gösterir yazılar, h) CD, DVD ve benzeri saklama ünitelerine aktarılmış orman kadastro dosya muhteviyatı bilgi ve belgeler, ı) Diğer belgeler, bulunur. Orman kadastro dosyalarının devri ve arşivlenmesiMADDE 55 – (1) Orman Kadastro Başmühendislikleri; çalıştıkları belde, mahalle ve köylerin orman kadastrosunu ilân edince veya çalışmaları her hangi bir nedenle durdurulunca, orman kadastrosu ile ilgili bütün dosyaları ve evrakı ilgili Şube Müdürlüğüne 2 nci nüshasına alındı şerhi verilmek suretiyle yazı ile teslim eder. (2) Genel Müdürlüğe ilgili Bölge Müdürlüğünce bilgi verilir. (3) Orman kadastrosu ve tescil evrakının arşivlenmesinde aşağıdaki sıra uygulanır; il, ilçe, belde, mahalle ve köyler alfabetik sıraya göre tasnif edilir. a) İller. b) İllere bağlı ilçeler. c) İlçelere ait belde, mahalle ve köyler. (4) Ayrıca il, ilçe, belde, mahalle ve köy esasına göre alfabetik sıraya uygun olarak arama kılavuzu yapılır. (5) Orman kadastro dosyası kesinleştikten sonra orman kadastro verileri Genel Müdürlüğün elektronik veri tabanına aktarılır. Bu işlemi öncelikle çalışmayı yapan Orman Kadastro Başmühendisliği yapar. Ancak Bölge Müdürünce görülecek lüzum üzerine bu görev Şube Müdürlüğüne yaptırılır. (6) Orman kadastro başmühendisliklerince bu Yönetmelik kapsamında yapılan her türlü işlemler ile ilgili veriler sonuçlanmayı takiben Şube Müdürünün kontrolünde Genel Müdürlüğün veri tabanına aktarılır. Orman kadastro dosyalarının kıymetli eşya ve evraktan sayılmasıMADDE 56 – (1) Orman kadastro dosyası ve tescil evrakı, tapu senetleri ve sicil defterleri, demirbaş ve kıymetli evraktan sayılır. Şube Müdürlüğü, İşletme Şefliği, kadastro mülkiyet şefliği görev değişikliklerinde devir ve teslim edilir. ONBİRİNCİ BÖLÜMDiğer HükümlerKadastrosu yapılan ormanlara verilen isimlerin devamlılığıMADDE 57 – (1) Daha önce yapılan orman tahdit veya kadastrosunda adlandırılmış olan ormanların adları değiştirilemez. Evvelce tahdidi yapılmış ve kesinleşmiş olup bir bütünlük teşkil etmesine rağmen genelde mevkii adları verilerek birden fazla adlandırılmış ormanlarda en tanınmış ad orman adı olarak alınır. (2) 2/B uygulaması sonucu parçalanmış ormanlar aynı ad muhafaza edilmek üzere numaralandırılır. (3) 3402 sayılı Kanun uygulamaları ile kadastrosu yapılarak tescil edilen ormanlar ada ve parsel numarası ile tanımlandığından bu ormanlara ayrıca ad verilmez. Verilen ada ve parsel numarası bu ormanın adı olarak alınır. Eski ve yeni çalışmalarda kenarlaşmaMADDE 58 – (1) Orman tahdit çalışmaları sırasında seri veya köy usulüne göre yapılan çalışmalarda belde, mahalle veya köyün tamamının sınırlaması yapılmış ve ilân edilmiş ise burada tespit edilmiş olan sınırlara uyumlu vaziyette kenarlaşma sağlanır. (2) Seri veya köy usulüne göre yapılan çalışmalarda belde, mahalle veya köyün bir kısmının sınırlaması yapılmış ve ilân edilmiş ise ilân edilmiş kısma aynen uyulur. Seri usulüne göre orman tahdidi/kadastrosu yapılan orman alanlarında; çalışma alanı içerisine giren orman alanları ile çalışma alanı içerisine girmeyen orman alanları koordinatlı krokide ifraz dosyası şeklinde gösterilir. Bu işlem orman tahdidi/kadastrosu yapılan orman alanlarının çalışma alanları kapsamında kısmen tescillerinin yapılması durumunda da geçerlidir. Bu kapsamda yapılan koordinatlı krokide ifraz dosyası şeklindeki gösterime ait bilgi ve belgeler orman kadastro dosyasına eklenir. (3) Orman sınır noktalarının aplikasyonu ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da sınırlandırma sırasında orman olduğu halde orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmî şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususî ormanların, orman kadastrosu yapılır, 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi araştırmalarına geçilir. Diğer kısımlarda bu Yönetmelik hükümleri uygulanır. (4) Çalışma alanına komşu birimlerde çalışma alanı sınırı tescilli orman sınırıdır. Ormancılık faaliyetlerinin orman kadastro haritalarına dayalı olarak yapılmasıMADDE 59 – (1) Orman kadastrosu kesinleşmiş yerlerde yapılacak tüm ormancılık faaliyetlerinde ve verilecek görüşlerde bu sınırlar esas alınır. (2) Orman kadastrosu tamamlanan belde, mahalle veya köylere ait orman sınır nokta ve hatlarının CD, DVD ve benzeri saklama ünitelerindeki kayıtları amenajman, ağaçlandırma ve ilgili diğer birimlere talepleri halinde verilir. ONİKİNCİ BÖLÜMÇeşitli ve Son Hükümler3402 sayılı Kanun kapsamında yapılan orman kadastro çalışmalarıMADDE 60 – (1) 3402 sayılı Kanun kapsamında yapılan orman kadastro çalışmalarına görevlendirilecek orman mühendisleri bu Yönetmelik hükümleri kapsamında görev yapmakla yükümlüdür. Yürürlükten kaldırılan yönetmelikMADDE 61 – (1) 15/7/2004 tarihli ve 25523 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır. Mevcut iş ve işlemlerGEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce 6831 sayılı Kanunun 1744 ve 2896 sayılı kanunlarla değişik hükümleri kapsamında orman kadastrosu ve orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine başlanmış ancak tamamlanmadığı için ilan edilmeyen çalışmalar dikkate alınmadan bu Yönetmelik hükümlerine göre yeniden yapılır. Teknik izahname hazırlanmasıGEÇİCİ MADDE 2 – (1) Teknik İzahname; Büyük Ölçekli Harita ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliğine uygun olarak, orman kadastrosunun aplikasyon, sınırlama, ölçme ve haritalama işlerinde kullanılacak yöntem ve esaslar ile ilgili hususları içerecek şekilde bu Yönetmeliğin yayımından itibaren otuz gün içerisinde hazırlanır. (2) Orman kadastrosunda kullanılan standart formlar ve örnek metinler teknik izahnamede yer alır. YürürlükMADDE 62 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMADDE 63 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Orman Genel Müdürü yürütür. ______ (1) 27/12/2013 tarihli ve 28864 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmelik değişikliği ile 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmış ve beşinci fıkrası ise dördüncü fıkra olarak teselsül ettirilmiştir.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
20/11/2012
28473
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
20 Aralık 2008 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 27086
YÖNETMELİK
Tütün, Tütün Mamulleri, Tuz ve Alkol İşletmeleri Anonim Şirketinden:
TÜTÜN, TÜTÜN MAMULLERİ, TUZ VE ALKOL İŞLETMELERİ
ANONİM ŞİRKETİ SATIM VE KİRAYA VERME YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç ve Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Temel İlkeler
Amaç ve kapsam
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmelik; Tütün, Tütün Mamulleri, Tuz ve Alkol İşletmeleri Anonim Şirketi ile bağlı şirketlerin iç ve dış satım ile kiraya verme işlerinde uygulanacak kuralları ve çalışacak komisyonların yetki ve sorumluluklarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektedir.
Dayanak
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Aday/İstekli: Bu Yönetmeliğe göre yapılacak ihalelerde teklif verebilecek durumda olan ve/veya veren katılımcıları,
b) İdare: Tütün, Tütün Mamulleri, Tuz ve Alkol İşletmeleri Anonim Şirket ile bağlı şirketleri,
c) İhale: Bu Yönetmelikte belirtilen usul ve şartlarla, işin istekliler arasından seçilecek birisi üzerine bırakıldığını gösteren ve ihale yetkilisinin onayını müteakip sözleşmenin imzalanmasıyla tamamlanan işlemleri,
ç) İhale dokümanı: İsteklilere talimatları da içeren idarî, teknik, özel şartnameler ile sözleşme tasarısı ve gerekli diğer belge ve bilgileri,
d) İhale onay belgesi: İdarenin ihaleye çıkılması ve tasdiki hususlarının ihale yetkilisince onaylandığını gösteren belgeyi,
e) İhale yetkilisi: İdarenin ihale ve harcama yapma yetki ve sorumluluğuna sahip kişi veya kurulları ile usulüne uygun olarak yetki devri yapılmış görevlilerini,
f) İlgili birim: Tütün, Tütün Mamulleri, Tuz ve Alkol İşletmeleri Anonim Şirketi ile bağlı şirketlerin müdürlükleri, daire başkanlıklarını ve işletmelerini,
g) İş: Bu Yönetmelikte belirtilen her türlü satım ve kiraya verme işlerini,
h) Kamu kurum ve kuruluşları: Genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ile kamu iktisadi teşebbüsleri, kanunla kurulmuş kamu tüzel kişiliğine sahip kuruluşları ve sayılan idarelerin sermayesinin en az %50’sine sahip oldukları işletmeleri,
ı) Kiraya verme: Taşınır ve taşınmazlar ile her türlü ihtiyaç maddeleri ve hakların en iyi şekilde uygun değer ve koşullarla zamanında kiraya verilmesini,
i) Ortak girişim: İhaleye katılmak üzere birden fazla gerçek veya tüzel kişinin aralarında yaptıkları anlaşmayla oluşturulan iş ortaklığını,
j) Satım: Taşınır ve taşınmazlar ile her türlü ihtiyaç maddeleri ve hakların en iyi şekilde uygun değer ve koşullarla zamanında satımını,
k) Sözleşme: İdare ile yüklenici arasında yapılan yazılı anlaşmayı,
l) Şartname: Yapılacak işlerin genel, özel, teknik ve idarî esas ve usullerini gösteren ve İdare tarafından hazırlanan veya benimsenen belge veya belgeleri,
m) Şirket: Tütün, Tütün Mamulleri, Tuz ve Alkol İşletmeleri Anonim Şirketini,
n) Teklif: Bu Yönetmeliğe göre yapılacak ihalelerde isteklinin İdareye sunduğu fiyat teklifi ile değerlendirmeye esas belge ve/veya bilgileri,
o) Yüklenici: Üzerine ihale yapılan ve sözleşme imzalanan istekliyi, ifade eder.
Temel ilkeler
MADDE 4 – (1) İdare, bu Yönetmeliğe göre yapılacak ihalelerde; saydamlığı, rekabeti, eşit muameleyi, güvenirliği, gizliliği, kamuoyu denetimini, ihtiyaçların uygun şartlarla ve zamanında karşılanmasını ve kaynakların verimli kullanılmasını sağlamakla sorumludur.
Yaklaşık maliyet
MADDE 5 – (1) İhale isteğinde bulunan birim yetkililerince bir ön inceleme ile günün piyasa koşulları ve birim fiyatları göz önünde tutularak yaklaşık bedel tespiti yapılır. Yaklaşık maliyete ihale ilanlarında yer verilmez, isteklilere veya ihale süreci ile resmî ilişkisi olmayan diğer kişilere açıklanmaz.
İKİNCİ BÖLÜM
İhale Hazırlıkları
Şartnameler
MADDE 6 – (1) Şartnameler ihalesi yapılacak iş ve hizmetlerin gerçekleşmesine ilişkin her türlü özellik ve ayrıntıları içeren teknik ve idarî belgelerdir. İlgili birimler, idarî şartnamelerin hazırlanmasında Hukuk Müşavirliği ile ihtiyaç duymaları hâlinde, diğer ilgili birimlerin görüşüne başvurabilirler.
(2) Önceden Hukuk Müşavirliğince incelenen ve bu Yönetmelik hükümlerine aykırı olmamak kaydıyla birimlerce kullanılan şartnameler için yeniden görüş almaya gerek yoktur. İlgili birimce bunlarda yeni ve değişik hükümlerin yer alması istendiğinde; ihale yetkilisince gerek görülürse, Hukuk Müşavirliğinden görüş istenilebilir.
(3) Hazırlanan şartname ile ilgili dokümanlar istekliler tarafından İdarenin ilanda belirtilen adresinde bedelsiz olarak görülebilir. İhaleye katılacak isteklilerin bu dokümanın İdarece her sayfası onaylanmış örneklerini satın almaları zorunludur. İhale dokümanı talep edenlere rekabeti engellemeyecek bir bedelle satılır. İhale dokümanının satış hakkı yalnız İdareye aittir. İhale dokümanının basım maliyetinin tespitine ilişkin belge ve bilgileri içeren tutanak düzenlenerek ihale işlem dosyasında muhafaza edilir. İdare, dokümanların satışına ilişkin olarak bağış, yardım veya başka her ne ad altında olursa olsun ek bir ücret talep edemez, ihale doküman bedelinin bütçesi dışında vakıf, sandık, dernek, birlik gibi kuruluşların hesabına yatırılmasını isteyemez.
(4) Bu Yönetmelikteki esaslar ve diğer mevzuat hükümlerine göre yapılacak ihalelere ait şartnameler ilgili birimin en büyük amiri tarafından hazırlattırılır ve onaylanarak ilgili ihale komisyonuna intikal ettirilir.
Şartnamelerde bulunması zorunlu hususlar
MADDE 7 – (1) İhale dokümanında; isteklilere talimatları da içeren idarî ve teknik şartnameler ile varsa gerekli diğer belge ve bilgiler bulunur.
(2) İdarî şartnamede ihale konusuna göre asgari aşağıdaki hususların belirtilmesi zorunludur.
a) İşin adı, niteliği, türü ve miktarı,
b) İlgili birimin adı, adresi, telefon ve faks numarası,
c) İhale usulü, ihale tarih ve saati ile tekliflerin nereye verileceği,
ç) İsteklilere talimatlar,
d) İsteklilerde aranılan şartlar, belgeler ve yeterlik kriterleri,
e) Tekliflerin geçerlilik süresi,
f) Ulaşım, sigorta, vergi, resim ve harç giderlerinden hangisinin teklif fiyatına dâhil olacağı,
g) Tekliflerin alınması, açılması ve değerlendirilmesinde uygulanması gereken ve bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar,
ğ) İhale kararının alınmasından sözleşmenin imzalanmasına kadar uygulanması gereken ve bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar,
h) Geçici ve kesin teminat oranları ile teminatlara ait şartlar,
ı) İhale saatinden önce ihalenin iptal edilmesinde İdarenin serbest olduğu,
i) Bütün tekliflerin reddedilmesi ve ihalenin iptal edilmesinde İdarenin serbest olduğu,
j) İhale konusu işin başlama ve bitirme tarihi, yapılma yeri, teslim şartları ve gecikme hâlinde alınacak cezalar,
k) Ödeme yeri, süresi ve şartları,
l) Süre uzatımı verilebilecek hâller ve şartları ile sözleşme kapsamında yaptırılabilecek iş artışları ile iş eksilişi durumunda karşılıklı yükümlülükler,
m) Vergi, resim ve harçlar ile sözleşme ile ilgili diğer giderlerin kimin tarafından ödeneceği,
n) Anlaşmazlıkların çözümü,
o) Varsa diğer hususlar,
ö) Şartnamede belirtilmeyen hususlarda bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanacağı,
p) Bu ihalenin 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa tabi olmadığı.
İhale onayı
MADDE 8 – (1) İhale işlemlerine, ihale yetkilisinden onay alınmak suretiyle başlanır. İhtiyaç sahibi birimler, ihaleye çıkmadan evvel ihale yetkilisinden ihaleye çıkma onayı alırlar.
(2) İhale onayının ekinde varsa aşağıdaki belgeler bulunur.
a) Yaklaşık maliyete ilişkin hesap cetveli,
b) İdarî şartname,
c) Teknik şartname,
ç) Sözleşme tasarısı,
d) İhtiyaç sahibi birim tarafından gerekli görülen diğer belge ve bilgiler.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
İhaleye Katılmaya İlişkin Hususlar
Ortak girişimler
MADDE 9 – (1) Birden fazla gerçek veya tüzel kişi tarafından iş ortaklığı veya konsorsiyum olarak iki türlü oluşturulabilir. İş ortaklığı üyeleri, hak ve sorumluluklarıyla işin tümünü birlikte yapmak üzere, konsorsiyum üyeleri ise, hak ve sorumluluklarını ayırarak işin kendi uzmanlık alanlarıyla ilgili kısımlarını yapmak üzere ortaklık yaparlar. İş ortaklığı her türlü ihaleye teklif verebilir. Ancak İdare, işin farklı uzmanlıklar gerektirmesi durumunda, ihaleye konsorsiyumların teklif verip veremeyeceğini ihale dokümanında belirtirler. İhale aşamasında ortak girişimden kendi aralarında bir iş ortaklığı veya konsorsiyum yaptıklarına dair anlaşma istenir. İş ortaklığı anlaşmalarında pilot ortak, konsorsiyum anlaşmalarında ise koordinatör ortak belirtilir. İhalenin iş ortaklığı veya konsorsiyum üzerinde kalması hâlinde, sözleşme imzalanmadan önce noter tasdikli iş ortaklığı veya konsorsiyum sözleşmesinin verilmesi gerekir. İş ortaklığı anlaşma ve sözleşmesinde, iş ortaklığını oluşturan, gerçek veya tüzel kişilerin taahhüdün yerine getirilmesinde müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, konsorsiyum anlaşma ve sözleşmesinde ise, konsorsiyumu oluşturan gerçek veya tüzel kişilerin, işin hangi kısmını taahhüt ettikleri ve taahhüdün yerine getirilmesinde koordinatör ortak aracılığıyla aralarındaki koordinasyonu sağlayacakları belirtilir.
İhaleye katılabilmek için gereken belgeler ve yeterlilik kriterleri
MADDE 10 – (1) İsteklilerin ihaleye katılabilmeleri için aşağıda sayılan belgelerden İdarece istenilenleri teklif kapsamında sunmaları gerekir.
a) Tebligat için adres beyanı ve ayrıca irtibat telefonu ve varsa faks numarası ile elektronik posta adresi,
b) Mevzuatı gereği kayıtlı olduğu ticaret ve/veya sanayi odası veya meslek odası belgesi,
1) Gerçek kişi olması hâlinde, ihaleye ilişkin ilk ilanın yapıldığı yıl içinde, ticaret ve/veya sanayi odası veya meslek odasına kayıtlı olduğunu gösterir belge,
2) Tüzel kişi olması hâlinde, mevzuatı gereği tüzel kişiliğin siciline kayıtlı bulunduğu ticaret ve/veya sanayi odasından, ihaleye ilişkin ilk ilanın yapıldığı yıl içinde alınmış, tüzel kişiliğin sicile kayıtlı olduğuna dair belge,
c) İhaleye teklif vermeye yetkili olduğunu gösteren imza beyannamesi veya imza sirküleri,
1) Gerçek kişi olması hâlinde, noter tasdikli imza beyannamesi,
2) Tüzel kişi olması hâlinde, ilgisine göre tüzel kişiliğin ortakları, üyeleri veya kurucuları tüzel kişiliğin yönetimindeki görevlileri belirten son durumu gösterir Ticaret Sicil Gazetesi veya bu hususları tevsik eden belgeler ile tüzel kişiliğin noter tasdikli imza sirküleri,
ç) Teklif mektubu,
d) Geçici teminat,
e) Vekâleten ihaleye katılma hâlinde, istekli adına katılan kişinin ihaleye katılmaya ilişkin noter tasdikli vekâletnamesi ile noter tasdikli imza beyannamesi,
f) İsteklinin ortak girişim veya konsorsiyum olması hâlinde;
1) Ortak girişim ise iş ortaklığı beyannamesi,
2) Konsorsiyum ise konsorsiyum beyannamesi,
g) İstenilmesi hâlinde, isteklinin alt yüklenicilere yaptırmayı düşündükleri işlere ait önerileri ve işlerin listesi,
ğ) İhale dokümanının satın alındığına dair belge.
(2) İsteklinin ortak girişim olması hâlinde, birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde belirtilen belgeler, her bir ortakça ayrı ayrı verilir. Ortak girişimlerde fiyat teklif mektubu pilot ve diğer ortakların her biri tarafından imzalanır.
İhaleye giremeyecek olanlar
MADDE 11 – (1) Aşağıda sayılanlar, doğrudan veya dolaylı veya alt yüklenici olarak kendileri veya başkaları adına hiçbir şekilde ihalelere katılamazlar.
a) Bu Yönetmelik ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve diğer kanunlardaki hükümler gereğince geçici veya sürekli olarak kamu ihalelerine katılmaktan yasaklanmış olanlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan veya örgütlü suçlardan veyahut kendi ülkesinde ya da yabancı bir ülkede kamu görevlilerine rüşvet verme suçundan dolayı hükümlü bulunanlar.
b) İlgili mercilerce hileli iflas ettiğine karar verilenler.
c) İhale yetkilisi kişiler ile bu yetkiye sahip kurullarda görevli kişiler.
ç) İhale konusu işle ilgili her türlü ihale işlemlerini hazırlamak, yürütmek, sonuçlandırmak ve onaylamakla görevli olanlar.
d) (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen şahısların eşleri ve üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kayın hısımları ile evlatlıkları ve evlat edinenleri.
e) (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilenlerin ortakları ile şirketleri (bu kişilerin yönetim kurullarında görevli bulunmadıkları veya sermayesinin %10’undan fazlasına sahip olmadıkları anonim şirketler hariç).
f) Ayrıca, yapılacak işin ihale işlemlerinin hazırlanması, yürütülmesi ve sonuçlandırılması sırasında 13 üncü maddede belirtilen yasak fiil ve davranışlarda bulundukları tespit edilen istekliler de ihaleye iştirak ettirilmeyeceği gibi, fiil ve davranışlarının özelliğine göre İdarenin diğer ihalelerine de iştirak ettirilmezler.
g) Münhasıran satım ihalelerinde uygulanmak üzere; İdarece daha önce yapılan ihalelerde kasıtlı durumları veya yetersizlikleri veya kendilerine daha önce İdare tarafından Yeterlilik Belgesi verildiği hâlde ciddi teklif vermemeyi alışkanlık hâline getirdikleri tespit edilenlerle, üzerine ihale yapıldığı hâlde, usulüne göre sözleşme yapmayan istekliler ile sözleşme yapıldıktan sonra taahhüdünden vazgeçen, mücbir sebepler dışında taahhütlerini yerine getirmediği İdarece belirlenenler, Hukuk Müşavirliğinin görüşü ve Yönetim Kurulu kararı alınmak suretiyle bir yıla kadar ihaleye alınmazlar. İhaleden men kararları, ilgili birimler tarafından Ticaret Dairesi Başkanlığına iletilir. Ticaret Dairesi Başkanlığı en geç bir hafta içinde bütün birimlere bu kararı aktarır ve firmaya tebligat çıkartılır. Bu firmaların kapalı zarfla verdikleri teklif mektupları açılmaz. Hakkında ihaleden men kararı verilenler bu sebebe dayanarak herhangi bir hak, masraf ve tazminat talep edemezler. Haklarında yasaklama kararı verilen tüzel kişilerin şahıs şirketi olması hâlinde şirket ortaklarının tamamı hakkında, sermaye şirketi olması hâlinde ise sermayesinin yarısından fazlasına sahip olan gerçek veya tüzel kişi ortaklar hakkında da aynı biçimde yasaklama kararı verilir. Haklarında yasaklama kararı verilenlerin gerçek veya tüzel kişi olması durumuna göre; ayrıca bir şahıs şirketinde ortak olmaları hâlinde bu şahıs şirketi hakkında da, sermaye şirketinde ortak olmaları hâlinde ise sermayesinin yarısından fazlasına sahip olmaları kaydıyla bu sermaye şirketi hakkında da aynı şekilde yasaklama kararı verilir.
ğ) İhaleyi yapan İdare bünyesinde bulunan veya İdare ile ilgili her ne amaçla kurulmuş olursa olsun vakıf, dernek, birlik, sandık gibi kuruluşlar ile bu kuruluşların ortak oldukları şirketler İdarenin ihalelerine katılamaz.
(2) Bu yasaklara rağmen ihaleye katılan istekliler ihale dışı bırakılarak geçici teminatları gelir kaydedilir. Bu durumun tekliflerin değerlendirilmesi aşamasında tespit edilememesi nedeniyle bunlardan biri üzerine ihale yapılmışsa, teminatı gelir kaydedilerek ihale iptal edilir. Sözleşme yapılanların ise sözleşmeleri fesh edilerek kesin teminatları irad kaydedilir.
İhale saatinden önce ihalenin iptal edilmesi
MADDE 12 – (1) İdarenin gerekli gördüğü veya ihale dokümanında yer alan belgelerde ihalenin yapılmasına engel olan ve düzeltilmesi mümkün bulunmayan hususların bulunduğunun tespit edildiği hâllerde ihale yetkilisinin onayı ile ihale saatinden önce ihale iptal edilebilir.
(2) Bu durumda, iptal nedeni belirtilmek suretiyle ihalenin iptal edildiği isteklilere duyurulur.
(3) İhalenin iptal edilmesi nedeniyle isteklilerce İdare’den herhangi bir hak talebinde bulunulamaz.
Yasak fiil veya davranışlar
MADDE 13 – (1) İhalelerde aşağıda belirtilen fiil veya davranışlarda bulunmak yasaktır.
a) Hile, vaat, tehdit, nüfuz kullanma, çıkar sağlama, anlaşma, irtikâp, rüşvet suretiyle veya başka yollarla ihaleye ilişkin fesat karıştırmak veya buna teşebbüs etmek.
b) İsteklileri tereddüde düşürmek, katılımı engellemek, isteklilere anlaşma teklifinde bulunmak veya teşvik etmek, rekabeti veya ihale kararını etkileyecek davranışlarda bulunmak.
c) Sahte belge veya sahte teminat düzenlemek, kullanmak veya bunlara teşebbüs etmek.
ç) Alternatif teklif verebilme hâlleri dışında, ihalelerde bir istekli tarafından kendisi veya başkaları adına doğrudan veya dolaylı olarak, asaleten ya da vekâleten birden fazla teklif vermek.
(2) Bu yazılı fiil veya davranışlarda bulunanlar hakkında 11 inci maddenin (g) bendinde belirtilen hükümler uygulanır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
İlan
İlan
MADDE 14 – (1) İhaleye çıkılacak iş, her türlü hazırlığı ve şartnamesi tamamlandıktan sonra, isteklilere aşağıda belirtilen yöntemlerle gazete, ilan panosu, mektup, hoparlör ve elektronik haberleşme (internet gibi) benzeri araçlarla duyurulur.
(2) Şirket merkezinde yapılacak ihalelerin duyuruları Ticaret Dairesi Başkanlığı tarafından, bağlı şirketler ve işletmelerce yapılacak ihalelerin ilanları ise ihale sekreteryalığı hizmetlerini üstlenen ilgili birimlerce yapılır.
(3) İlanlar aşağıda belirtildiği şekilde yapılır.
(4) İhale konusu işin her türlü işlemleri tamamlandıktan sonra ilana çıkılır.
a) Yaklaşık maliyeti Yönetim Kurulu kararıyla belirlenen işletme müdürü yetki limitinin üst sınırına kadar olan işlerin ihalelerinde, ihale tarihinden en az yedi gün önce ihalenin yapılacağı yerde çıkan bir gazete ile işin yapılacağı yerde çıkan bir gazete olmak üzere en az bu iki mahaldeki birer gazetede, ihalenin ve işin yapılacağı mahallin aynı olması hâlinde tek mahallî gazetede bir defa,
b) Bu meblağı aşan ve yaklaşık maliyeti işletme müdürü yetki limitinin iki katına kadar olan ihalelerde, ihale tarihinden en az on gün önce Resmî Gazete’de ve ayrıca işin yapılacağı yerde çıkan mahallî gazetelerin birinde olmak üzere en az birer defa,
c) Yaklaşık maliyeti işletme müdürü yetki limitinin iki katını aşan ihalelerde, ihale tarihinden en az onbeş gün önce Resmî Gazete ile ayrıca işin yapılacağı yerde yayınlanan gazetelerin birinde, birer defa yayınlanmak suretiyle ilan edilir.
(5) İhalenin yapılacağı yerde gazete çıkmaması hâlinde ilan, aynı süreler içinde ilgili İdare ile hükümet ve belediye binalarının ilan tahtalarına asılacak yazılar ve belediye yayın araçları ile yapılır. Bu işlemler bir tutanakla belgelenir.
(6) İlgili birimler, yukarıda belirtilen zorunlu ilanların dışında işin önem ve özelliğine göre ihaleleri, uluslararası ilan veya yurt içinde çıkan başka gazeteler veya yayın araçları, bilgi işlem ağı veya elektronik haberleşme (internet) yoluyla da ayrıca ilan edebilir. Ancak, uluslararası ilan yapılması hâlinde yukarıda belirtilen asgari ilan sürelerine oniki gün eklenir.
(7) İhracatla ilgili ihale koşulları, gerek görüldüğü takdirde Ticaret Ataşelikleri aracılığıyla veya İdarenin doğrudan ilişkide bulunduğu firmalara ilana ilaveten mektupla da duyurulur.
(8) İlan sürelerinin hesaplanmasında ilanın yayınlandığı gün dikkate alınır, ihale günü veya son başvuru günü dikkate alınmaz. İlan sürelerine uyulmak üzere, ilan yapılmasına kadar geçecek sürede göz önüne alınarak ilan yapılacak yerlere yeterli süre öncesinde ilan metinlerinin gönderilmesi zorunludur.
(9) İhale için tespit olunan tarih tatil gününe rastlamışsa ihale, tekrar ilana gerek kalmaksızın tatili takip eden ilk işgününde aynı yer ve saatte yapılır ve bu saate kadar verilen teklifler kabul edilir. İhale saati çalışma saati dikkate alınarak tespit edilir. İlandan sonra çalışma saati değişse de ihale ilan edilen saatte yapılır.
İlanlarda bulunması gerekli hususlar
MADDE 15 – (1) İhale edilecek işin önem ve özelliklerine göre duyurularda yer alması gerekli hususlar aşağıya kaydedilmiştir.
(2) İhale dokümanında belirtilmeyen hususlar ile yaklaşık maliyete ilanlarda yer verilemez. İhale ilanlarında aşağıdaki hususların belirtilmesi zorunludur.
a) İlgili birimin adı, adresi, telefon ve faks numarası,
b) İhalenin adı, niteliği, miktarı,
c) İhale konusu işin yapılacağı yer,
ç) İhale konusu işin süresi,
d) Uygulanacak ihale usulü, ihaleye katılabilme şartları ve istenilen belgelerin neler olduğu,
e) İhale dokümanının nerede görülebileceği ve hangi bedelle alınacağı,
f) İhalenin nerede, hangi tarih ve saatte yapılacağı,
g) Tekliflerin ihale saatine kadar nereye verileceği,
ğ) İdarece belirlenecek tutarda geçici teminat alınacağı,
h) Tekliflerin geçerlilik süresi,
ı) Postada doğacak gecikmeler ile telgraf, teleks, faks veya elektronik postayla yapılacak başvuruların geçersiz olduğu,
i) İhalenin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu kapsamında olmadığı ve İdarenin işi ihale edip etmemekte veya bir bölümünü ihale etmekte serbest olduğu.
Düzeltme ilanı
MADDE 16 – (1) İlanda değişiklik yapılması zorunlu görülürse, değişiklikler ve nedenleri bir tutanakla tespit edilir. Yapılmış ilana ilaveten yeniden ilan ve düzeltme ilanı ihale tarihinden en az bir hafta önce ilan edilmek kaydıyla yeniden yapılır. Gerektiğinde ihale tarihi yeniden belirlenebilir. Bu durumda, ilk ilan nedeniyle istekliler İdare’den herhangi bir masraf talebinde bulunamazlar.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Tekliflerin ve Başvuruların Sunulması
Tekliflerin hazırlanması ve sunulması
MADDE 17 – (1) Teklifler aşağıda belirtildiği şekilde hazırlanır.
a) A Zarfı: İhaleye ilişkin İdarece istenen tüm belge ve bilgilere ait dokümanlar bu zarf içine konularak İdareye sunulur. Zarfın üzerine isteklinin adı soyadı veya ticaret unvanı, tebligata ait açık adresi, teklifin hangi işe ait olduğu, ihaleyi yapan birimin adı ve açık adresi yazılır. Zarfın yapıştırılan yeri istekli veya teklif vermeye yetkili kılınan tarafından kaşelenir ve imzalanır.
b) B Zarfı: Bu zarfa fiyata ilişkin teklif mektubu konur. Fiyatı içeren teklif mektubunda aşağıda belirtilen hususların yer alması zorunludur.
1) Teklif mektubunun İdareye hitaplı olması,
2) İşin cins ve miktarının belirtilmesi,
3) Şartnamenin okunup tümünün kabul edilmiş olduğunun açıklanması,
4) Teklif edilen fiyatın rakam ve yazı ile birbirine uygun olarak açık şekilde yazılı olması,
5) İsteklinin açık adresi, adı soyadı veya ticaret unvanı yazılmak suretiyle yetkili kişilerce imzalı olması,
6) Kazıntı ve silinti olmaması,
7) Teklifin geçerlilik sürelerinin belirtilmesi.
c) Ortak girişim olması hâlinde teklif mektupları bütün ortaklarca imzalanır.
ç) B Zarfı İdarece istenilen diğer dokümanlarla birlikte (A) zarfının içine konularak İdareye sunulur.
(2) Teklifler ihale dokümanında belirtilen ihale saatine kadar İdareye (ilgili birimine) verilir. Bu saatten sonra verilen teklifler kabul edilmeyerek açılmaksızın iade edilir. Teklifler iadeli taahhütlü olarak da gönderilebilir. Postayla gönderilecek tekliflerin ihale dokümanında belirtilen ihale saatine kadar İdareye ulaşması şarttır. Postadaki gecikme nedeni ile işleme konulmayacak olan tekliflerin geliş zamanı bir tutanakla tespit edilir ve değerlendirmeye alınmaz.
(3) Verilen teklifler ilan suretiyle düzeltme yapılması hâli hariç, herhangi bir sebeple geri alınamaz ve değiştirilmez.
Teklifle ilgili belgelerin sunuluş şekli
MADDE 18 – (1) İstekliler, İdarece istenilen belgelerin aslını veya aslına uygunluğu noterce onaylanmış örneklerini verirler.
(2) Yerli veya yabancı isteklilerce sunulacak yabancı ülkelerden temin edilen belgelerin, ait olduğu ülke mevzuatına göre düzenlenmesi ve alındığı ülkedeki Türkiye Cumhuriyeti Konsolosluğunca veya Türk Dışişleri Bakanlığınca onaylı olması gerekir. Ancak, İdarece ihale dokümanında belirtilen belgeler ile Yabancı Resmî Belgelerin Tasdiki Mecburiyetinin Kaldırılması Sözleşmesine taraf ülkelerden sağlanan ve söz konusu Sözleşmenin 1 inci maddesi kapsamındaki resmî belgeler, “apostille” kaşesi taşıması kaydıyla belgelerin alındığı ülkedeki Türkiye Cumhuriyeti Konsolosluğu veya Türk Dışişleri Bakanlığı onay işleminden muaftır. Türkiye Cumhuriyeti ile diğer devlet veya devletler arasında belgelerdeki imza, mühür veya damganın tasdik işlemini belirli işlemlere bağlı tutan hükümler içeren bir anlaşma veya sözleşme bulunduğu takdirde, bu ülkelerden sağlanan belgelerin onayı bu anlaşma veya sözleşme hükümlerine göre yaptırılabilir. İdarece belgelerin Türkçe tercümelerinin istenildiği hâllerde ise, yurt dışından sağlanan resmî belgeler ile İdarece ihale dokümanında belirtilen belgelerin tercümelerinin Türkiye Cumhuriyeti Konsolosluğunca veya Türk Dışişleri Bakanlığınca onaylı olması şarttır. Apostille kaşesi taşıyan belgelerin tercümeleri ile Türkiye Cumhuriyeti Konsolosluğunca veya Türk Dışişleri Bakanlığınca onaylı olması şartı aranmayan belgelerden Türkçe tercümeleri istenenlerin tercümelerinin yeminli mütercimlerce yapılması ve noter onaylı olması zorunludur.
Tekliflerin geçerlilik süresi
MADDE 19 – (1) Tekliflerin asgari geçerlilik süresi ihale dokümanında belirtilir. İdare ihtiyaç duyulması hâlinde bu süreyi sözleşme koşulları değiştirilmemek kaydıyla en fazla ihale dokümanında belirtilen teklif geçerlilik süresi kadar uzatılmasını teklif sahiplerinden yazılı olarak isteyebilir. İstekliler cevaplarını yazılı olarak belirtilen süre içinde bildirirler. Kabul etmeyen istekliler ihale dışı kalır. İhale dışı kalanların geçici teminatları iade edilir.
Teminat
MADDE 20 – (1) Teminat; ihaleye katılmalarda isteklilerden, ihalenin kesinleşmesinden sonra ise yüklenicilerden istenen aşağıda belirtilen şartlarda işin önemsenmesini ve güvenirliliğini sağlayacak maddi değerlerdir.
Teminat olarak kabul edilecek değerler
MADDE 21 – (1) Teminat olarak kabul edilecek değerler aşağıda gösterilmiştir.
a) Tedavüldeki Türk Parası.
b) Bankalar veya katılım bankaları tarafından verilen teminat mektupları.
c) Hazine Müsteşarlığınca ihraç edilen Devlet İç Borçlanma Senetleri ve bu senetler yerine düzenlenen belgeler.
(2) İlgili mevzuatına göre Türkiye’de faaliyette bulunmasına izin verilen yabancı bankaların düzenleyecekleri teminat mektupları ile Türkiye dışında faaliyette bulunan banka veya benzeri kredi kuruluşlarının kontrgarantisi üzerine Türkiye’de faaliyette bulunan bankaların veya katılım bankalarının düzenleyecekleri teminat mektupları da teminat olarak kabul edilir.
(3) Birinci fıkranın (c) bendinde belirtilen senetler ve bu senetler yerine düzenlenen belgelerden nominal değere faiz dâhil edilerek ihraç edilenler, anaparaya tekabül eden satış değeri üzerinden teminat olarak kabul edilir.
(4) Teminat mektupları dışındaki teminatlar ihale komisyonlarınca teslim alınamaz. Bunların muhasebe birimlerine yatırılması zorunludur.
(5) İhale üzerinde kalan istekli ile ikinci durumdaki teklif sahibi istekliye ait teminat mektupları ihaleden sonra muhasebe birimlerine teslim edilir. Diğer isteklilere ait teminatlar ise hemen iade edilir. İhale üzerinde kalan istekli ile sözleşme imzalanması hâlinde, ikinci durumdaki teklif sahibine ait teminat sözleşme imzalandıktan hemen sonra iade edilir.
(6) Teminatlar, teminat olarak kabul edilen diğer değerlerle değiştirilebilir.
(7) Her ne sebep ve suretle olursa olsun İdarece alınan teminatlar üzerine istekliler veya yükleniciler tarafından ihtiyati tedbir konulamaz ve haciz uygulanamaz.
Teminat mektupları
MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında verilecek teminat mektuplarının kimin adına olacağı ihaleyi yapan ilgili birimin tüzel kişiliği göz önüne alınarak, idarî şartnamede belirtilir.
(2) Teminat mektupları ilgili bankacılık mevzuatına göre düzenlenmiş olmalıdır.
(3) Tekliflerin geçerlilik süresinden en az otuz gün fazla süreli olmak kaydıyla, geçici teminat mektuplarında süre belirtilir. Teklif geçerlilik süresinin uzatılması hâlinde, geçici teminat mektuplarının süresi de aynı süre ile uzatılır. İşin süresinin iki katından az olmamak üzere kesin teminat mektuplarında süre belirtilir.
(4) İlgili mevzuatına aykırı olarak düzenlenmiş teminat mektupları kabul edilmez.
Geçici teminat
MADDE 23 – (1) İhalelerde; ihaleye gireceklerden işin yaklaşık bedeli belli olan işlerde isteklilerce teklif edilen bedelin %3’ünden az olmamak üzere, yaklaşık bedeli belirlenemeyen işlerde ise İdarenin takdir edeceği maktu bir miktarda, geçici teminat alınır.
Kesin teminat
MADDE 24 – (1) Taahhüdün sözleşme ve ihale dokümanı hükümlerine uygun olarak yerine getirilmesini sağlamak amacıyla, sözleşmenin yapılmasından önce ihale üzerinde kalan istekliden, ihale bedeli üzerinden %6 oranında kesin teminat alınır. İşin süresinin iki katından az olmamak üzere kesin teminat mektuplarında süre belirtilir.
Teminat aranmayacak hâller
MADDE 25 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında yapılacak satım ve kiraya verme ihalelerine genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ile Kamu İktisadi Teşebbüsleri, kanunla kurulmuş kamu tüzel kişiliğine sahip kuruluşları ve sayılan İdarelerin sermayesinin en az %50’sine sahip oldukları işletmeleri, hayır kurumları, kamu yararına çalışan dernek ve kuruluşların katılması hâlinde ihale yetkilisinin onayı ile bu kurum ve kuruluşlardan geçici ve kesin teminat alınmayabilir.
Teminatların geri verilmesi
MADDE 26 – (1) Geçici ve kesin teminatların geri verilmesinde aşağıdaki esaslara uyulur.
a) Geçici teminatların iadesi:
1) İhale üzerinde kalan istekli ile ikinci teklif sahibi istekliye ait teminat mektupları ihaleden sonra muhasebe birimine teslim edilir. Diğer isteklilere ait teminatlar ise hemen iade edilir.
2) İhale üzerinde kalan isteklinin geçici teminatı ise, gerekli kesin teminatın verilip sözleşmeyi imzalaması hâlinde iade edilir.
3) İkinci durumda bulunan teklif sahibine ait teminat, ihale üzerinde kalan istekliyle sözleşme imzalanmasından hemen sonra sözleşmeyi yapan birim tarafından, ihaleyi yapan birime sözleşmenin imzalanmasıyla ilgili yazı ile bilgi verilmesini müteakip iade edilir.
4) Geçici teminatın iadesi, istekliye veya yetkili temsilcisine imza karşılığı elden teslim edilmek suretiyle yapılır. Ancak, İdareye dilekçe aslı verilmek koşuluyla ilgili banka şubesine de iadesi yapılabilir.
b) Kesin teminatın iadesi:
1) İşin sözleşme ve ihale dokümanı hükümlerine uygun olarak yerine getirildiği ve yüklenicinin bu işten dolayı İdareye herhangi bir borcunun olmadığı ilgili birimce tespit edildikten sonra, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 90 ıncı maddesi uyarınca, kesin teminat ve varsa ek kesin teminatların tamamı, 22/9/2008 tarihli ve 2008/14174 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Sosyal Güvenlik Kurumu Prim ve İdarî Para Cezası Borçlarının Hakedişlerden Mahsubu, Ödenmesi ile İlişiksizlik Belgesinin Aranması Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca, Sosyal Güvenlik Kurumundan resmî yazışma ile alınacak ilişiksiz belgesinin İdareye gelmesinden sonra, iade edilir.
2) İşin konusunun piyasadan hazır hâlde alınıp satılan işlerden olması hâlinde (işçi çalıştırılmaması durumunda) Sosyal Güvenlik Kurumundan ilişiksiz belgesi getirilmesi şartı aranmadan kesin teminat yükleniciye iade edilir.
ALTINCI BÖLÜM
Satım Yetkileri
Yetki
MADDE 27 – (1) Her türlü mal satım ve kiraya vermede, İdarenin ve ilgili birimlerin yıllık, ek ve münferit yazılı isteklerinin veya muhtemel taleplerin yetkili mercilerce onaylanarak, ilgililere satış ve kiraya verme yetkisinin verilmesidir.
İhale yetkilisi
MADDE 28 – (1) Yetki ve Yetki Limitlerinin Değiştirilmesi 4734 sayılı Kamu İhale Kanununda eşik değerler göz önüne alınarak ve/veya gerektiğinde günün şartlarına göre Ticaret Dairesi Başkanlığının teklifi, Şirketin uygun görüşü üzerine, Yönetim Kurulunun kararıyla belirlenir.
(2) İhaleye çıkma kararı verme, ihale sonucunu onaylama veya iptal etme ve harcama yetkilisi olarak Şirket Yönetim Kurulu kararıyla belirlenmiş/belirlenecek kurul ve makamlar, belirtilen limitler dâhilinde bu Yönetmelik kapsamında yapılacak ihalelerde de ihale yetkilisidir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Satım Yöntemleri
Kapalı zarf yöntemiyle açık arttırma
MADDE 29 – (1) Belirli yollarla duyuru yapmak, doğrudan doğruya firmalara elden şartname vermek veya mektupla davet etmek suretiyle kapalı zarf içinde teklif alma yöntemidir.
(2) Yapılacak satımlarda, gazeteyle duyuru zorunludur ve duyurularda bu Yönetmelik hükümleri göz önünde bulundurulur.
(3) Bu yöntemde teklifler yazılı olarak alınır. Teklif mektubu bir zarf içerisine konularak kapatıldıktan sonra zarfın üzerine isteklinin adı, soyadı ve açık adresi yazılır. Zarfın yapıştırılan yeri istekli tarafından imzalanır ve mühürlenir. Bu zarf, İdarenin maktuen tespit ettiği (ve ihale duyurusunda belirttiği) miktarda geçici teminata ait alındı makbuzu veya banka teminat mektubu ve istenilen diğer belgelerle beraber ikinci zarfa konularak kapatılır. Dış zarfın üzerine isteklinin adı, soyadı ve açık adresi ile teklif mektubunun hangi işe ait olduğu yazılır.
(4) Bu yönteme göre hazırlanan teklif mektuplarında aşağıda belirtilen hususların bulunması gerekir.
a) İşin cins ve miktarının belirlenmiş olması,
b) Şartnamesinin okunup tümünün kabul edilmiş olması,
c) Teklif edilen fiyatın rakam ve yazı ile açık şekilde yazılı olması,
ç) Teslim süresinin ve yerinin bildirilmiş olması,
d) Açık adresli ve imzalı olması,
e) Kazıntı ve silinti olmaması.
(5) Teklif mektupları ilanda bildirilen ve şartnamede yazılı bulunan gün ve saate kadar, alındı belgesi karşılığında komisyon başkanlığı sekreteryasına teslim edilir. Belirli gün ve saate kadar alınan teklifler bir tutanakla tespit edilir. Bu saatten sonra verilen teklif mektupları kabul edilmez.
(6) Postayla gönderilen teklif mektuplarının, ilanında ve şartnamesinde belirtilen gün ve saate kadar komisyon başkanlığının eline geçmiş olacak şekilde postaya verilmesi gerekir. Belirtilen gün ve saatten sonra gelen teklif ve teminat mektupları dikkate alınmaz ve bir tutanakla bu durum tespit edilir. Fiyat ihtiva eden teklif zarfı açılmadan dosyasında saklanır. Diğer belgeleri ve varsa teminatı iade edilir. Komisyon başkanlığına verilen teklifler, herhangi bir sebeple geri alınamaz.
(7) Tekliflerin verilmesinden sonra aşağıdaki usullere uyulur.
a) Oturum ve zarfların açılması:
1) Şartnamesinde belirlenmiş ve ilan türlerinden, biri veya birkaçı ile ilgililere duyurulmuş olan artırmanın yapılacağı gün ve saatte komisyon başkan ve üyeleri oturuma geçer. Toplantıya katılmak üzere gelen istekliler salona alınırlar. İlanda belirtilen gün ve saate kadar alınmış olan zarflar istekliler önünde sayılır ve kaç tane kapalı zarf olduğu bir tutanakla tespit edilir.
2) Bu işlemden sonra, alınan tekliflerin dış zarfları teker teker açılır. Şartnamesinde aranan koşulların yerine getirilip getirilmediği, istenilen belge ve teminatın verilip verilmediği incelenerek, hangi teklif mektuplarının geçerli sayılacağı tespit olunur.
Geçerli sayılmayan teklif mektuplarının iç zarfları işleme konulmaz. Geçersizlik nedenlerini belirtir tutanak düzenlenir ve zarflar açılmadan, istekli ihale salonunda ise kendisine iade edilerek salondan çıkartılır. İstekli salonda değil ise, iç zarf açılmadan dosyasında saklanır.
3) Geçerli sayılan teklif mektuplarının iç zarfı açılarak, teklif ve eklerine açılış tarihi yazılır ve birden başlayarak sırayla numara verilip komisyon başkan ve üyeleri tarafından imzalanır. Her teklif, oturumda hazır bulunan komisyon üyeleri ve istekliler tarafından duyulacak şekilde okunarak tutanağa kaydedilir.
4) İstekliler şartname hükümlerini tamamen okuyup bu hükümleri aynen kabul ettiklerini şartnamenin son bölümüne yazarak, imzalamak zorundadırlar.
5) Bu tekliflerde çıkan en yüksek bedel baz alınmak kaydı ile en küçük bedeli veren istekliden başlayarak sırası ile isteklilerin fiyat artırımı sağlanır. Bu sözlü teklifler pey sürme olarak adlandırılır.
6) İsteklilerin sürdükleri peyler, komisyon raportörü tarafından hazırlanan açık arttırma tutanağına yazıyla kaydedilir.
7) İsteklilerden birinin verdiği fiyatı diğer veya diğerleri arttırmak zorundadırlar. Pey sürmenin devamı sırasında fiyat vermekten çekinen isteklinin son olarak verdiği fiyatın karşısına “çekildim” yazılarak imzası alınır. En yüksek fiyatı veren tek istekli kalıncaya kadar devam edilir.
8) Postayla teklif gönderilmesi hâlinde, en yüksek fiyat oluşana kadar pey (fiyat) mektupları açılmaz. En yüksek fiyat oluşunca pey mektupları açılır, teminatı incelenir, şartname hükümlerini kabul edip etmedikleri kontrol edilir ve bu hususların tamam olduğu anlaşılırsa, fiyatlarına bakılır. Zarfta kayıtlı fiyat, açık arttırmada oluşan en yüksek fiyattan düşük ise, hakkını kaybetmiş sayılır ve bu husus tutanağa yazılır. Şayet yüksek ise, arttırma anında en yüksek fiyatı veren istekliye yeniden pey sürme hakkı tanınır, bu istekli mektupta çıkan fiyatı da arttırdığı takdirde, ihaleyi kazanır. Aksi takdirde arttırmadan çekilmiş sayılarak ihale, postayla teklif verene yapılır.
9) Açık arttırmada en yüksek fiyatı veren tek istekli kaldığında, oluşan bu fiyatla işi kabul ettiğine dair tutanağa imzası alınır.
10) Arttırmaya tek müracaat varsa veya muhtelif sebepler yüzünden arttırma dışı bırakılan isteklilerden dolayı bu durum ortaya çıkmışsa, komisyon tek kalan istekli ile pazarlık yapar.
11) Açık arttırma sonucu elde edilen fiyat komisyon tarafından yeterli bulunduğu takdirde, en uygun fiyatı veren istekliye işin geçici ihalesi kararlaştırılır.
12) Teklif mektuplarında, istenilen teminatın verilmemiş olması, fiyatın bildirilmemiş olması veya kuşku ve yanlış anlamaya meydan verecek şekilde yazılmış olması, tekliflerin imzasız olması, tekliflerin faks ve benzeri cihazlarla verilmiş olması, şartnamesinde kayıtlı belgelerin bulunmaması durumlarında teklifler geçersiz sayılarak işleme konulmazlar.
13) Kapalı zarf yönteminde tamamlattırılabilir noksanlıklar:
a) Şartnamesinde yazılı olup da tekliflerle birlikte verilmesi gereken Ticaret Odası Belgesi, Yeterlilik Belgesi ve vekâletname dışında kalan ihale için istenilen diğer evraklar ile kamu kurum ve kuruluşlarınca düzenlenen evraklardaki eksiklikler geçici teminatlardaki %20’ye kadar olan noksanlıklar, teklifi eksik olan istekliye tamamlattırılabilir.
b) Bazı belgelerin teklif mektubu içeren iç zarfa konulmuş olması veya tamamının bu zarf içinde bulunması noksanlık sayılmaz ve kabul edilir.
c) Tespit edilen noksanlıkların teklif sahibince tamamlanmaması veya isteklinin oturumda bulunmaması yüzünden ikmal edilememesi hâlinde, bu gibi teklifler geçersiz sayılırlar. Alınan tekliflerde en yüksek fiyat tespit edilerek açık arttırmaya geçilir.
MADDE 30 – (1) İhale işleri, ihale konusu işin büyüklüğüne ve özelliğine göre komisyonlar eliyle yapılır. Komisyonların görev ve yetki sınırları, Şirketin teklifi ve Yönetim Kurulunun kararıyla belirlenir ve değiştirilir.
İhale komisyonlarının çalışma kuralları
MADDE 31 – (1) İhale komisyonları çalışmalarını aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütür.
a) İlgili birimlerce hazırlanan ihtiyaca ilişkin ihale dosyası, ihale hazırlıklarının yapılabilmesi amacıyla ihale komisyonu sekreteryalığına gönderilir. Söz konusu sekreteryalık tarafından da tüm prosedürleri tamamlanarak ihaleye çıkılan ihale dokümanı; gerekli incelemeyi yapmalarını sağlamak amacıyla ihale dokümanının birer örneği, ilan veya daveti izleyen üç gün içinde ihale komisyonu üyelerine verilir.
b) Komisyonlar üye tam sayısı ile toplanır. Komisyon kararları çoğunlukla alınır. Komisyon mutlaka bir karar almak zorunda olduğundan çekimser oy kullanılmaz. Karşı oy kullanan komisyon üyeleri gerekçesini komisyon kararına yazmak ve imzalamak zorundadır.
c) Komisyon toplantıları ve teklif sahipleri ile yapılan nihai sonuçlar komisyon tarafından tutanakla tespit edilir.
ç) Komisyon tamamlayıcı bilgiye ihtiyaç duyduğu takdirde teknik birimlerin yetkililerinden komisyonda bilgi alabilir.
d) İhale komisyonu, ihalede oluşan fiyatları uygun bulmaması hâlinde bütün tekliflerin reddedilmesine ve ihalenin iptaline; ihalede oluşan fiyatı uygun bulması durumunda ihalenin fiyatı uygun bulunan istekli üzerine bırakılmasına ve ikinci durumdaki isteklinin teminatının tutulmasına dair kararlardan birini alır.
Komisyon kararının onaya sunulması
MADDE 32 – (1) Sekreterya birimi tarafından komisyon kararı ihale yetkilisinin onayına sunulur.
(2) İhale; ihale yetkilisince on gün içinde kararın onaylanması hâlinde geçerli, iptal edilmesi hâlinde ise hükümsüz sayılır.
(3) İhaleyi onaya yetkili makam ihaleyi kabul, kısmen kabul veya iptal etmeye yetkilidir.
DOKUZUNCU BÖLÜM
İhalenin Sonuçlandırılması
İhalenin kesinleşmesi ve sonuçların duyurulması
MADDE 33 – (1) Komisyonca alınan geçici ihale kararı, ihale yetkilisi tarafından onaylanmasını müteakip kesinleşmiş olur.
(2) Kesinleşen ihale kararı onaylandıktan sonra üç gün içinde tebliğe çıkarılır.
(3) İhalenin onayını müteakip keyfiyet ihale üzerinde bırakılan istekliye elden imza karşılığı veya iadeli taahhütlü mektupla tebligat adresine postalanmak suretiyle bildirilir. Mektubun postaya verilmesini takip eden yedinci gün kararın istekliye tebliğ tarihi sayılır. Yurt dışı satımlarda bu süre onbeş gündür. Yapılan tebliğin bila tebliğ iadesi hâlinde gönderilecek ikinci tebliğ mektubu aynı şekilde iade edilse dahi yükleniciye tebligat yapılmış sayılır.
(4) Acele hâllerde, ihale üzerine bırakılan istekliye imza karşılığı tebliğ İdare personeli vasıtasıyla yapılır. İdare personeli vasıtasıyla yapılacak tebligatta yüklenici veya mümessili beyan ettikleri adreste bulunmazlar veya tebellüğden kaçınırlarsa, tebligatı yapacak personel tarafından tanzim edilecek zabıtla keyfiyet tespit ve tevsik olunur. Bu takdirde de tebligat, müddeti içinde yapılmış sayılır.
İhale serbestisi
MADDE 34 – (1) İdare işi ihale edip etmemekte veya bir bölümünü ihale etmekte serbesttir.
ONUNCU BÖLÜM
Sözleşmeler
Sözleşmelerde bulunması zorunlu hususlar
MADDE 35 – (1) Sözleşmelerde ihale konusuna göre asgari aşağıdaki hususların belirtilmesi zorunludur.
a) İşin adı, niteliği, türü ve miktarı, hizmetlerde iş tanımı,
b) İdarenin adı ve adresi,
c) Yüklenicinin adı veya ticaret unvanı, tebligata esas adresi,
ç) Sözleşmenin bedeli ve süresi,
d) Ödeme yeri,
e) Ulaşım, sigorta, vergi, resim ve harç giderlerinden hangisinin sözleşme bedeline dâhil olacağı,
f) Vergi, resim ve harçlar ile sözleşmeyle ilgili diğer giderlerin kimin tarafından ödeneceği,
g) Kesin teminat miktarı ile kesin teminatın iadesine ait şartlar,
ğ) İşin yapılma yeri, teslim etme şekil ve şartları,
h) Gecikme hâlinde alınacak cezalar,
ı) Mücbir sebepler ve süre uzatımı verilebilme şartları,
i) Sözleşmede değişiklik yapılma şartları,
j) Sözleşmenin feshine ilişkin şartlar,
k) Yüklenicinin sözleşme konusu iş ile ilgili çalıştıracağı personele ilişkin sorumlulukları,
l) İhale dokümanında yer alan bütün belgelerin sözleşmenin eki olduğu,
m) Anlaşmazlıkların çözümü.
Sözleşmenin imza süresi
MADDE 36 – (1) İhale üzerinde kalan istekliler, ihalenin ihale yetkilisince tasdik edildiğinin kendilerine tebliği tarihinden itibaren on gün içinde kesin teminatlarını İdare veznesine vermeye, şartnamede yazılı damga vergisi, resim, harç ve diğer masrafları kendilerine ait olmak üzere imzalayacakları sözleşmeyi veya taahhütnameyi, bu Yönetmelik uyarınca yapılacak protokoller ve akdedilecek sözleşmeleri, şartnamesinde hüküm olması hâlinde notere tescil ettirerek İdareye vermeye mecburdurlar. Yabancı istekliler için yukarıda belirtilen süreye on gün daha eklenir.
(2) Sözleşme, protokol ve taahhütnamelere, şartnameler eklenir.
Yüklenicinin sorumluluğu
MADDE 37 – (1) İhale üzerinde kalan istekliler, 36 ncı maddede belirtilen sürede, geçici teminatı kesin teminata dönüştürmedikleri ve kesin teminatı vermekle beraber sözleşmeyi imzalamadıkları veya işin icabına göre (kesin teminat yerine taahhüt mektubunun istenildiği ve benzeri durumlarda) taahhüt mektubunu vermedikleri takdirde, protesto çekmeye veya hüküm almaya hacet kalmaksızın ihale üzerinde kalan isteklinin geçici teminatı gelir kaydedilir. Bu durumda geçici teminatı tutulan ikinci durumdaki firmanın fiyat teklifi ihale yetkilisince değerlendirmeye alınır. Bu takdirde yukarıdaki hükümler aynen geçerlidir. İkinci firmanın da vecibesini yerine getirmemesi hâlinde, teminatı gelir kaydedilir ve ihale iptal edilir.
Sözleşmenin uygulanması
MADDE 38 – (1) Sözleşmenin uygulanması sırasında gerçekleşen İdare alacakları idarî şartnamelerde açıklandığı şekilde ve yürürlükteki mevzuat hükümleri çerçevesinde tahsil edilir. Yüklenicinin taahhüt ettiği işi arızi olarak yapmaması hâlinde, meydana gelecek kısmi aksamayı ortadan kaldırmak amacıyla, sözleşmeyi feshetmeden de nam ve hesaba iş yaptırılabilir. Bunun için yükleniciye azami beş gün süreli bir tebligat yapılır. Buna rağmen işi aksatmaya devam ederse iş, yüklenicinin nam ve hesabına yaptırılarak, fark tutarı yükleniciden tahsil edilir. Nam ve hesaba, iki aydan fazla süreyle ve/veya işin toplam bedelinin %25’inden fazla iş yaptırılamaz ve yüklenicinin üstlendiği söz konusu işi yürütemeyeceğinin anlaşılması üzerine, bu Yönetmeliğin ilgili hükümleri uygulanır.
(2) Taahhüdün sözleşme hükümleri uyarınca yerine getirilemeyen kısmının, sözleşme konusu iş bedelinin %5’ini aşmaması hâlinde, İdare, yükleniciyi beş gün süreli tebligatla ifaya davet eder. Bu tebligattan bir sonuç alınmaması veya alınmayacağının anlaşılması üzerine, taahhüdün kalan kısmını veya noksanlığı yüklenici nam ve hesabına yaptırmaya ve bedelini kesin teminatından kesmeye İdare yetkilidir. Teminattan arta kalan kısım yükleniciye iade edilir. Nam ve hesaba yapılan/yaptırılan iş ile alıcının/ikmal ettirilenin fark bedelinin kesin teminat tutarını aşması hâlinde, yüklenici bu bedeli tebligat üzerine derhâl vermek mecburiyetindedir.
İdarenin sorumluluğu
MADDE 39 – (1) İhaleden sonra İdare üstüne düşen mükellefiyetleri yerine getirmediği takdirde, üzerine ihale yapılanlar, onay ve tebligat müddetleri geçtikten sonraki tarihten itibaren onbeş gün içinde İdareye yazılı bilgi vererek tekliflerinden vazgeçebilirler. Bu süre içinde başvurulmadığı takdirde yükleniciler, bu haklarından vazgeçmiş sayılırlar ve İdarenin sözleşme yapılmasını istemesi hâlinde, bu teklifi kabul etmezlerse, teminatları irat kaydolunur.
(2) Sözleşme Sonrası Sorumluluklar: İdare, sözleşme ve şartname ile kendisine düşen vecibeleri, her ne sebeple olursa olsun yerine getirmediği takdirde, yüklenicilerin kesin teminatları iade olunur ve sadece kesin teminat masrafları ile sözleşme giderleri, belgelenmek kaydıyla ödenir. Bu durumda yükleniciler her ne nam altında olursa olsun İdare’den, başka bir masraf ve tazminat talep edemezler.
ONBİRİNCİ BÖLÜM
Sözleşme Sonrası İşlemler
Süre uzatımı isteği
MADDE 40 – (1) Süre uzatımı İdarenin yaptıracağı iş ve sağlayacağı hizmetlere ilişkin sözleşmelerde yer alan taahhütlerin icaplarına, yatırım faaliyetleri ve ekonomik konjonktür esaslarına, İdareyi ilgilendiren mevzuat ve teamüllere göre ve aşağıda belirtilen usuller çerçevesinde geciktirici nedenlerle bu nedenlerin, taahhüdün tamamlanmasına tesiri nispetinde belirlenecek ilave süre verilmesidir. Süre uzatımı, ancak yüklenici isteğinin ihale komisyonunda incelenmesi yapıldıktan ve ihale yetkilisinin onayı sağlandıktan sonra verilir.
(2) Yüklenici süre uzatımına dayanak olan nedenin doğması hâlinde, bu durumu varsa sözleşme ve/veya şartnamedeki sürede, süre belirtilmemişse olayın vukuundan itibaren en geç on gün içinde ilgili birime yazılı olarak bildirmek zorundadır. Aksi hâlde süre uzatımına ait istekleri işleme konulmaz ve yükleniciler bu nedenle bir talepte bulunamazlar.
(3) Süre uzatımı talebi, yüklenici tarafından ilgili birime verilecek bir dilekçe ile yapılır. Bu dilekçeye, varsa, süre uzatımına esas belgeler eklenir. Süre uzatımına mesnet teşkil eden sebepler, bunların başlayış ve bitiş tarihleri, sözleşmenin ilgili hükümleri, istenilen süre (ay ve/veya gün) belirtilir. Süre uzatımına esas belge yoksa, talep ilgili birimince gerekirse mahallî idare biriminden de bilgi alınmak kaydıyla incelenir.
Süre uzatım nedenleri
MADDE 41 – (1) İdarenin sebep olduğu durumlarla, yüklenicinin çalışmasını engelleyen ve doğal afet vasfını haiz olduğu ilgili resmî kurumlarca belgelendirilen yangın, sel, kasırga, deprem, su baskını ve heyelan ile taahhütte gecikmeye yol açan savaş hâli, hükümet tasarrufları, ambargo konulması, kısmi ve genel seferberlik hâlleri süre uzatım nedenleridir.
Süre uzatımı talebinin ön incelemesi
MADDE 42 – (1) Süre uzatımı ile ilgili işlemlerin aksamaması ve kısa zamanda neticelendirilmesi için aşağıda belirtilen hususlara özen gösterilmesi gerekir.
a) Süre uzatımı talebinin incelenmesi işin sahibi birim tarafından yapılır. Karara bağlamaya değer görülenler, bir önerge ile ihaleyi yapan komisyona gönderilir.
b) Düzenlenecek önergede; İşin niteliği, sözleşme kapsamı, sözleşme bedeli ve verilecek süre uzatımının doğuracağı tahmini parasal külfet ile finansmanın nereden karşılanacağı, (özkaynak, iç-dış kredi ve benzeri) işin mevcut durumu, fiziki ve parasal değer olarak gerçekleşme yüzdeleri ile verilecek süre uzatımı ve süre uzatımı nedenlerinin taahhüdün tamamlanmasına tesir durumu, sürenin cezalı olarak uzatılması gerekiyorsa, sözleşmenin bitim tarihi ve alınacak ceza miktarı, ayrı ayrı belirtilir. Ayrıca, sözleşme örneği, iş programı, süre uzatımı talebi tarihindeki ödeme durumu, süre uzatımı nedenlerinin belgeleri ve gerekli bulunacak diğer belgeler ile ilgili birimin görüşleri önergeye eklenir.
Süre uzatımı taleplerinin karara bağlanması
MADDE 43 – (1) Süre uzatımı taleplerini inceleme ve karara bağlama mercii, söz konusu işin ihalesini yapan komisyondur.
(2) Komisyonun kararları, ihale yetkilisinin onayı ile yürürlüğe girer ve üç işgünü içinde ilgililere tebligat çıkartılır. Yükleniciler bu karara itiraz edemez, herhangi bir hak talebinde bulunamaz.
(3) Prensip olarak, verilecek ek süre sözleşme süresinden fazla olamaz. Haklı nedenlerle bu sürenin aşılması hâlinde taraflardan birinin talebi üzerine sözleşme feshedilebilir.
(4) İdare süre uzatımı talebini kabul edip etmemekte serbesttir.
Yüklenicinin sözleşmenin bozulmasına neden olması ve sözleşmenin feshi
MADDE 44 – (1) Sözleşme yapıldıktan sonra; yüklenicinin taahhüdünden vazgeçmesi veya taahhüdünü şartname ve sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi veya yerine getiremeyeceğinin anlaşılması üzerine İdarenin en az on gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtarına rağmen durumun devam etmesi hâlinde protesto çekmeye ve hüküm almaya hacet kalmaksızın sözleşme fesh edilerek, kesin teminatı gelir kaydedilir. Taahhüdün gerçekleştirilemeyen kısmına ait tutarın %30’una tekabül eden miktar ceza-i şart olarak alınarak yüklenicinin borç ve alacağı tasfiye edilebileceği gibi, işin özelliğine göre nam ve hesaba ihaleye de çıkılabilir. Bu takdirde gelir kaydolunan teminat ceza-i şartlara ve başkaca borçlara mahsup edilemez.
(2) Nam ve hesaba ihaleye iştirak eden olmaz veya ihale neticelendirilmezse %30 cezaî şartla yetinilerek iş tasfiye edilir.
(3) İdarenin yaptığı satımlara ilişkin sözleşme şartlarının yüklenici tarafından yerine getirilmemesinden dolayı sözleşmenin feshi hâlinde de yukarıdaki hükümler uygulanır.
(4) Nam ve hesaba ihaleye çıkma kararı verildiği takdirde, feshin tebliği tarihinden itibaren dört ay içinde, söz konusu işin tamamının ve/veya bakiyesinin, sözleşmeye esas şartname hükümlerinde değişiklik yapılmaksızın, yeniden ihaleye çıkılması hâlinde; feshedilen sözleşmenin yüklenicisi, İdarenin talebi hâlinde meydana gelen zararı derhâl ödemek zorundadır. Eski yüklenici, ihale şekil ve şartlarında değişiklik yapıldığından bahisle ödemeden kaçınamaz ve bu yolda herhangi bir itiraz ve talepte bulunamaz.
(5) Nam ve hesaba ihaleye çıkma kararını takip eden altıncı ayın sonuna kadar sözleşme yapılamaması hâlinde ikinci fıkra hükmü uygulanır.
Yüklenicinin ağır hastalığı, tutukluluk veya mahkûmiyet hâli
MADDE 45 – (1) Yüklenici, sözleşmenin yerine getirilmesini engelleyecek derecede ağır hastalık, tutukluluk veya hapis nedeniyle taahhüdünü yerine getiremeyecek duruma girerse, bu hâllerin oluşundan itibaren otuz gün içinde, İdarenin kabul edeceği birini vekil tayin etmek suretiyle taahhüdünü sürdürebilir.
(2) Eğer yüklenici kendi serbest iradesiyle vekil tayin imkânından mahrum ise, ilgililerce aynı süre içinde yerine bir kayyum tayini istenebilir.
(3) Yukarıdaki hükümlerin uygulanmaması hâlinde sözleşme bozulur, zarar meydana gelirse 44 üncü maddeye göre işlem yapılır.
Yüklenicinin ölümü
MADDE 46 – (1) Yüklenicinin ölümü hâlinde, yapılmış işler tasfiye edilerek, kesin teminatı ve varsa sair alacakları varislerine verilir. Ancak, ölüm tarihinden itibaren otuz gün içinde teminat yatırmak suretiyle, taahhüdü sürdürmek isteyen varislere İdare işi devredebilir.
Yüklenicinin iflası
MADDE 47 – (1) Yüklenicinin iflası hâlinde, sözleşme bozularak teminatları gelir kaydedilir.
Yüklenicinin birden fazla olması
MADDE 48 – (1) Birden çok gerçek veya tüzel kişi tarafından birlikte yapılan taahhütlerde, yüklenicilerden birinin ölümü, iflası, tutuklu veya mahkûm olması gibi hâller, sözleşmenin devamını engellemez.
(2) Birlikte yapılan taahhütlerde yüklenicilerden biri pilot firma olarak bildirilmiş ise, pilot firmanın şahıs veya şirket olmasına göre ölüm, iflas ve dağılma hâllerinde, sözleşme kendiliğinden sona erer. Ancak, diğer yüklenicilerin teklifi ve İdarenin uygun görmesi hâlinde sözleşme yenilenerek işe devam edilir.
(3) Birlikte yapılan taahhütlerde pilot firmanın dışındaki ortağın ölümü veya şirketin herhangi bir sebeple dağılması hâlinde, pilot firma ve grubun diğer ortakları, teminat dâhil işin o ortağa ait sorumluluklarını da üstlenerek işi bitirirler.
Devir
MADDE 49 – (1) Sözleşme, zorunlu hâllerde ihale yetkilisinin yazılı izni ile başkasına devredilebilir. Ancak, devir alacaklarda ilk ihaledeki şartların aranması zorunludur. Ayrıca, isim ve statü değişikliği gereği yapılan devirler hariç olmak üzere, bir sözleşmenin devredildiği tarihi takibeden üç yıl içinde aynı yüklenici tarafından başka bir sözleşme devredilemez veya devir alınamaz. İzinsiz devredilen veya devir alınan veya bir sözleşmenin devredildiği tarihi takibeden üç yıl içinde devredilen veya devir alınan sözleşmeler feshedilerek, devreden ve devir alanlar hakkında bu Yönetmeliğin ilgili hükümleri uygulanır.
ONİKİNCİ BÖLÜM
Kiraya Verme
Kiraya verme
MADDE 50 – (1) Mülkiyeti İdareye ait boş veya atıl durumda bulunan taşınmazlar piyasa rayiçlerine göre belirlenecek kira bedeli üzerinden, 29 uncu maddede belirtilen ihale yöntemiyle kiraya verilebilir. Ayrıca, 10/10/2006 tarihli ve 26315 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan Kamu İdarelerine Ait Taşınmazların Tahsis ve Devri Hakkında Yönetmelik hükümleri saklıdır.
(2) Sözleşmelere;
a) Kiralanan veya tahsis edilen gayrimenkule ait tüm giderlerin (elektrik, su, güvenlik ve benzerleri) kiracı tarafından karşılanacağına, İdaremizce kırkbeş gün önceden fesih ihbarı yapılmak şartı ile sözleşmenin tazminatsız olarak feshedilebileceğine ve taşınmazın boşaltılmasının talep edileceğine ilişkin hüküm konulur.
b) Kira Süresi, Yasal Kira Artışı Oranında zam yapılarak sürenin bir yılı geçmemesi kaydıyla ve iki defadan fazla olmamak üzere, İdarenin onayıyla uzatılabilir (Kiraya verme süresi, başlangıcından itibaren, süre uzatımları dâhil toplam üç yıldan fazla olamaz.).
c) Her türlü taşınmaz kiraya verilmesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca belirlenen düzenlemelere uyulması zorunludur.
ç) 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu hükümleri saklıdır.
(3) İdareye ait taşınmazların kiraya verilmesi veya tahsisi için yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak Yönetim Kurulundan karar alınması zorunludur.
ONÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Ünite ve işyerleri ıskartaları
MADDE 51 – (1) İşyerlerinde kullanma neticesinde yıpranan veya kullanma imkânı kalmayan işletmeyle ilgili madde ve eşyalar veya işletme esnasında hasıl olan ıskartalar, yetkili mercilerin kararı ile mümkünse başka maksat ve hizmetlerde kullanılır, mümkün değilse usulü dairesinde satılır veya ihtiyacı bulunan diğer kamu kurum ve kuruluşlarına Yönetim Kurulu kararı doğrultusunda bedelsiz verilebilir.
(2) Söz konusu işletmeyle ilgili madde ve eşyalar veya üretim ve kullanımda hasıl olan ıskartaların ticari değerinin olmadığı tespit edilirse veya isteklisi çıkmazsa yetkili mercilerden terkin kararı alınarak usulünce imha edilir.
Yurt içinde ve dış ülkelerde açılan ihalelere katılma
MADDE 52 – (1) Şirket, Yönetim Kurulunca prensip olarak kabul edilmek kaydıyla, tek başına veya Türk özel firmalarıyla müştereken veya bu firmaların aracılığı ile kendi ürettiği veya iştigal konusuna giren mal ve hizmetlerin dış ve iç satışı ihalelerine iştirak edebilir.
Gizlilik
MADDE 53 – (1) İdarenin ihale edeceği Satım ve Kiraya vermeye ait firmalardan gelecek teklif mektupları, proforma faturalar ve bunlar üzerinde verilecek kararlar, yapılacak yazışmalar gizlidir. Bu işlemlerle ilgili hususları, kişisel çıkar karşılığı olsun ya da olmasın açıklayan veya gizlilik icaplarına uymayan İdare personeli, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, toplu iş sözleşmesi ve ilgili mevzuat hükümlerine göre cezalandırılır.
Dağıtım ve satışlarda uygulanacak kurallar
MADDE 54 – (1) İdare ve işletmeler tarafından imal ve ithal edilen madde ve mamuller ile yaprak tütünlerinin iç ve dış piyasalarda tevzi ve satışları, bu Yönetmelik hükümleri dışında ticari usul ve teamüllere ve mahallî icaplara göre yapılır.
Başlamış işlerin sonuçlandırılması
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce ilanı yapılmış veya başlamış olan ve bu Yönetmelik kapsamındaki iş ve işlemler, yapıldıkları tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre sonuçlandırılır.
Yürürlük
MADDE 55 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 56 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tütün, Tütün Mamulleri, Tuz ve Alkol İşletmeleri Anonim Şirketi Genel Müdürü yürütür.
HAZİNEYE, KATMA BÜTÇELİ KURULUŞLARA, BELEDİYELERE VEYA İL ÖZEL İDARELERİNE AİT ARAZİ VEYA ARSALARIN GERÇEK VEYA TÜZEL KİŞİLERE BEDELSİZ DEVRİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK
Amaç ve Kapsam
Madde 1 – Bu yönetmeliğin amacı, kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ile Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayri safi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan illerde istihdam yaratan yeni yatırımlara bedelsiz arazi veya arsa sağlanmasına ilişkin esas ve usulleri tespit etmektir.
Madde 4 – Üzerlerine organize sanayi bölgesi kurulacak olan taşınmazların düzenlenecek bir protokol (Ek-4) ile organize sanayi bölgesine ön tahsisleri yapılabilir. Tahsisi yapılan taşınmazların imar planları, parselasyon planları ve alt yapı uygulama projelerinin yapılmasında 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı kanuna, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca belirlenecek esas, usul ve sürelere uyulması zorunludur.
Plan ve projeleri taahhüt edilen sürelerde tamamlanan söz konusu taşınmazlar, 5084 sayılı Kanundaki ve Bu Yönetmelikteki şartları taşıyan yatırımcılara bedelsiz olarak devredebilir. Ancak yatırımcı, devredilecek parselin imar ve alt yapı uygulama projelerine ilişkin tüm giderlerini devir işleminden önce karşılamak mecburiyetindedir. Bu şekilde bedelsiz devredilen taşınmazların her biri üzerine tapuda bu Yönetmeliğin 16 ıncı maddesinde belirtilen ve (Ek-7)’de yer alan şerh konulur.
Bedelsiz devre konu edilemeyen parseller kalmış ise, bu taşınmazlar 5084 sayılı Kanun ve Bu yönetmelikteki şartları taşımayan diğer yatırımcılara bedeli karşılığında verilmek üzere, satışın yapılacağı tarihteki 492 sayılı Harçlar Kanununun 63 üncü maddesine göre belirlenen harca esas değeri üzerinden organize sanayi bölgesine satılabilir.
Devredilecek arazi veya arsalar
Madde 5 – Yönetmeliğin 6 ıncı maddesindeki istisnalar dışında kalan arazi veya arsalar devre konu yapılabilirler. Devletin hüküm veya tasarrufu altında olup da tescili mümkün olan yerler tescilden sonra devre konu edilebilirler.
Yapılacak yatırımın organize sanayi veya endüstri bölgesinde yapılabilecek nitelikte bir yatırım olması ve talep edilen il yada ilçede organize sanayi veya endüstri bölgesi bulunması halinde, bu bölgelerde boş parsel olmaması durumunda devir talebi değerlendirilir.
Bedelsiz devre konu taşınmaz üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatın bulunması durumunda bunlar devir tarihi itibariyle 29/07/1970 tarihli ve 1319 sayılı kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca bunlar için arsa payı hariç hesaplanan vergi değeri üzerinden devredilir.
Devredilemeyecek arazi veya arsalar
Madde 6 – Aşağıdaki yerler devredilemez.
a) Üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatı bulunun yerler hariç, kullanıma uygun bina veya tesis bulunan arazi veya arsalar,
b) Kamu hizmetine tahsilli yerler,
c) İmar planlarında konut veya kamu hizmeti için ayrılmış olan yerler,
d) 6831 Sayılı Orman Kanunun kapsamında kalan yerler,
e) 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları ile bunlara ait koruma alanları dâhilindeki yerlerden Kültür ve Turizm Bakanlığınca uygun görünmeyen yerler,
f) 2565 Sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununa göre askeri yasak bölgeleri ile güvenlik bölgelerinde kalan taşınmazlar,
g) Teferruğ yoluyla edinilip de edinme tarihinden itibaren bir yıl geçmemiş olan taşınmazlar,
h) Kamulaştırma yoluyla edinilip de amacına uygun kullanılmadığı için boş kalan yerlerden 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 23 üncü maddesinde yazılı süresi dolmamış olan yerler,
i) Üzerinde irtifak hakkı kurulmuş ve hak süresi dolmamış bulunan yerler,
j) 7269 Sayılı Umumi Hayata (www.alomaliye.com) Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirler ile Yapılacak Yardımlara Dair Kanun gereğince, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı emrine verilmesi veya tahsis edilmesi gereken taşınmazlar,
k) 6831 Sayılı Orman Kanununun 2 inci maddesine göre orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar,
l) 2873 Sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamında kalan yerler,
m) 3621 Sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan yerler,
n) 3083 Sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlemesine Dair Tarım Reformu Kanununa göre, uygulayıcı kuruluş tasarrufuna geçen yerlerden uygulayıcı kuruluş tarafından tahsisi uygun görülmeyenler ile tarım dışına çıkarılması mümkün olmayan tarım arazileri,
o) Mülkiyeti ihtilaflı olan taşınmazlar,
p) 2872 Sayılı Çevre Kanunu uyarınca içme ve kullanma sularının kullanma alanları,
r) Özel Çevre koruma alanlarında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,
s) 2634 Sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,
t) Tabi olduğu diğer mevzuat hükümlerine göre devri mümkün olmayan veya uygun görülmeyen taşınmazlar,
u) Maliye Bakanlığınca, katma bütçeli kuruluşlarca, belediyelerce veya il özel idarelerince korunmasında kamu yararı görülen diğer yerler,
Yatırıma elverişli yerlerin yatırımcılara duyurulması
Madde 7 – Yatırım yapmaya uygun arazi veya arsalar, ilgili idarelerce tüm nitelikteki belirlenerek, taşınmazın bulunduğu yerdeki ticaret odası, sanayi odası ve ziraat odasına bildirilir. Bu taşınmazlar, valilikler ve ilgili idarelerce de mutat yollarla duyurulur.
Ayrıca yatırımcılar tarafından talep edilen yerlerde değerlendirmeye tabi tutulur.
İmar planlarının yaptırılması
Madde 8 – Devir konusu arazi veya arsalardan imar planı bulunmayan yerlerin planları, belediyeler veya valiliklerce öncelikle yapılır veya bu idarelerin denetiminde yatırımcı tarafından yaptırılır.
Yatırımlar varsa, bölge ve çevre düzeni planları ile nazım ve uygulama imar planlarına uygun olmak zorundadır.
Başvuru ve istenecek bilgi ve belgeler
Madde 9 – Yatırımcı; (Ek-1)’de yer alan form dilekçeyi doldurup, (Ek-2)’de yer alan bölgeler ile birlikte, taşınmazın bulunduğu yerdeki ilgili idareye başvurulur.
Komisyon
Madde 10 – Yatırımcıya verilecek arazi veya arsanın devri ile ilgili olarak; vali veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, taşınmazın sahibi olan ilgili idarenin mahalli en büyük memuru (defterdar, özel idare müdürü, belediye başkanı, bölge müdürü veya il müdürü) ile taşınmazdan sorumlu birim amiri (milli emlak müdürü, emlak-istimlâk müdür), bayındırlık ve iskan il müdürü, belediye ve mücavir alan sınırları içindeki taşınmazlar için ayrıca belediye imar müdürü ve yatırımın türüne göre ilgili bakanlığın il müdüründen oluşan bir komisyon kurulur. Komisyonun raportörlüğü, ilgili idarenin taşınmazdan sorumlu birim amirliğince yapılır. Komisyonda kararlar oy çokluğu ile alınır.
Komisyon; Bedelsiz arazi veya arsa devri için başvuranların taleplerini değerlendirir ve başvuranların öncelik sırası ile yatırım türü ve işçi sayısını dikkate alarak talep edilen arazi veya arsa miktarının uygunluğu belirler, yatırım türünün değiştirilmesi hususunda görüş bildirilir.
Yatırım türünün değiştirilmesinde, ilk yapılan tercihin etkilenmemesi açısından, bu yönetmeliğin 11 inci maddesinde başvurularda öncelik sırasına aynen uyulması zorunludur.
Başvurularda öncelik sırası
Madde 11 – Aynı taşınmazı talep eden yatırımcılar arasında değerlendirme aşağıdaki öncelik sırasına göre yapılır.
a) En fazla istihdam sağlayacak proje,
b) Yatırım tutarı en yüksek olan proje,
c) Kooperatifler,
d) Sermaye piyasası mevzuatına göre halka açık anonim ortaklık sayılan şirketler (halka açılma oranlarına göre sınıflandırmada önde gelen),
e) Diğerleri,
Bilgi ve Belgelerin Komisyona Gönderilmesi
Madde 12 – İlgili idarelerce, devre konu taşınmazlara 2886 sayılı Devlet ihale kanununa göre bedel takdiri yapılarak, gerekli bilgi ve belgelerle birlikte oluşturulacak dosyanın aslı komisyona gönderilir.
İstihdam koşulları
Madde 13 – İstihdamın fiili, sürekli ve üretime katkı sağlayıcı olması gerekir. Yatırımın faaliyete geçmesinden itibaren beş yıl süresince bu şekilde sağlanan istihdam on kişinin altına düşemez. İstihdam edilecek kişi sayısı fazla gösterilerek bedelsiz devredilen arazinin büyütülmüş veya daha fazla istihdam gösterilerek öncelik hakkının kazanılmış olması halinde istihdam edilecek kişi sayısında yıl içinde geçici olarak meydana gelebilecek %10’a kadar (%10 dahil ) azaltmalar dikkate alınmaz.
Taahhütname alınması
Madde 14 – Arazi veya arsanın devrinden önce, bu Yönetmelik ekinde yer alan taahhütname (Ek-3) yatırımcı tarafından notere tasdik ettirilerek ilgili idareye verilir. Taahhütnamenin bir örneği dosyasında muhafaza edilir, bir örneği de dosyasında saklanmak üzere devir sırasında tapu sicil müdürlüğüne gönderilir.
Devir işlemleri
Madde 15 – İlgili idarelerce, devrin uygun görülmesi üzerine tapu sicil müdürlüklerinden bu yönetmeliğin 16 ıncı maddesinde yer alan şerhin konulması suretiyle, taşınmazın mülkiyetinin yatırımcı adına devir talep edilir ve tapu sicil müdürlüğünce resmi senet düzenlenmeksizin edinme sebebine “tahsis” yazılıp, tashihen tescil işlemi yapılarak gerekli şerh verilir.
Ancak, devre konu taşınmazın üzerinde kamuya ait bina veya müştemilatın bulunması durumunda bunların, devir tarihi itibariyle 29/07/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun 29 maddesinin birinci fıkrasının (b 9 bendi uyarınca binalar için arsa payı hariç, hesaplanan vergi değeri tahsil edildikten sonra taşınmaz yatırımcı adına tescil edilerek devredilir.
Tapu kaydına konulacak şerh
Madde 16 – Bedelsiz devredilen taşınmaza ait tapu kütüğünün beyanlar hanesine devir işlemi sırasında (Ek-7 )’deki şerh konulur.
Teminat
Madde 17 – Devredilen taşınmaz, yatırımın faaliye geçmesinden önce 5084 sayılı kanunun 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen 5 yıllık süre içerisinde aynı veya şahsi kredi karşılığında teminat olarak gösterilemez.
Devredilen yerlerin başkalarına devri
Madde 18 – Yatırımcı, yatırımın faaliyete geçmesinden önce taşınmazı başkasına devredemez.
Yatırımın faaliyete geçmesinden sonra ilgili idarenin izni ile taşınmaz yatırımcı tarafından başkasına devredilir. Ancak arazi veya arsanın mülkiyetini devralanlar, 5084 sayılı Kanun, bu yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) tüm şartlara uyacakları hususunda noter tasdikli yeni taahhütnameyi (Ek-3) ilgili idareye vermek zorundadırlar.
Yatırımın başlaması ve tamamlanması
Madde 19 – Yapılacak yatırımın türüne göre söz konusu yatırımın yapılabilirlik süresine ilişkin yatırımcı tarafından hazırlanan ve yatırımla ilgili bilgileri içeren yatırım bilgi formunda (Ek-6) belirlenen süreler göz önünde bulundurularak devreden idarece öngörülen sürede yatırıma başlanılması ve faaliyete geçilmesi zorunludur.
Belirlenen süreler içerisinde tamamlanamayan yatırımlar için yatırımcının talep etmesi ve idarece uygun görülmesi halinde ek süre verilebilir.
Mücbir Sebepler
Madde 20 – 5084 Sayılı Kanun ve bu yönetmelikte öngörülen sürelerin hesabında yangın, deprem, su basması gibi mücbir sebepler nedeniyle geçen süreler dikkate alınmaz.
Yatırımın Denetlenmesi ve Şerhin Kaldırılması
Madde 21- Yapılan yatırım, devir tarihinden itibaren tapu kaydındaki şerh kaldırılıncaya kadar her yıl yatırımın devamı, faaliyetin durumu, istihdam koşulları, tercih edilme şartları, 5084 sayılı kanun, bu Yönetmelik ve taahhütname (Ek-3) hükümlerine uyulup uyulmadığı gibi hususlar yönünden yatırımcı tarafından istenirse, 1/6/1989 tarihli (www.alomaliye.com) ve 3568 sayılı kanun hükümlerine göre yeminli mali müşavirliklere denetletilir ve denetim sonucu bir rapora bağlanır veya aynı hususlar ilgili idarelerin denetim elemanlarınca denetlenir. İlgili idareler gerekli gördüğü takdirde her zaman yaptırabilir.
Ayrıca, yatırımın aşamalarının izlenmesi amacıyla, 6 aylık dönemler itibariyle yatırımca tarafından hazırlanan yatırım takip formu (Ek-5) eksiksiz olarak doldurularak idareye verilir.
Yatırımcı; 5084 sayılı kanun, bu yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) şartlara uygun olarak yatırımın faaliyete geçmesi tarihinden itibaren 5 yıl sonra tapu kayıtlarındaki şerhin kaldırılmasını devir yapan idareden isteyebilir. Denetim sonucunda, şartlara uygunluğunun anlaşılması halinde ilgili idarelerin izni ve istemi üzerine tapu kayıtlarındaki şerh kaldırılır.
Devredilen arazi veya arsa üzerindeki toplam yatırımın yarısından fazlasının tamamlandığının bayındırlık ve iskan il müdürlüğü ve yatırımla ilgili bulunan idarece düzenlenecek bir raporla belirlenmesi ve yatırımcının talep etmesi halinde, devredilen arazi veya arsanın, 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 13 üncü maddesi uyarınca oluşturulacak komisyonca, aynı kanunun 9 uncu maddesindeki esaslara göre takdir edilecek bedeli tahsil olunarak tapu kayıtlarındaki şerh terkin edilir.
Devredilen taşınmasın tahliyesi ve geri alınması
Madde 22 – Yatırımcının, iflas dahil, yatırıma devam etmediğinin, ilgili idarelerce ön görülen sürede yatırımı tamamlamadığının veya devredilen arazi veya arsalarla ilgili olarak yapılan denetimler ve düzenlenen raporlar sonucunda; 5084 sayılı kanun, bu yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) öngörülen şartlara uymadığının belirlenmesi halinde, ilgili idarelerce tapu kaydının adlarına düzenletilmesi tapu sicil müdürlüğünden istenir. Tapu sicil müdürlüğünce bu istem doğrultusunda taşınmazın ilgili idare adına resen tescili yapılır. Bu düzeltme sırasında, taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın da ilgili idareye ait olduğu belirtilir. Ancak, devre konu taşınmaz üzerindeki kamuya ait bina ve müştemilatına ilişkin tahsil edilen bedel, devir tarihindeki mevcut durumunu koruması koşuluyla faizsiz olarak aynen iade edilir.
Yatırımcı, tahliye kararının bildirim tarihinden itibaren bedelsiz devredilen taşınmazı 30 gün içinde tahliye ederek boşaltmak zorundadır. Taşınmazın zemininin ilgili idareye devredilmesinin yanı sıra, tebligat tarihine kadar yapılmış bütünleyici parçaları ile birlikte muhdesatı da ilgili idarenin mülkiyetine geçer.
Masraflar
Madde 23 – Devir ve tapuya ilişkin diğer işlemlerle ilgili her türlü vergi, resim, harç, katma payı ve diğer masraflar yatırımcı tarafından karşılanır.
Yürürlülük
Madde 24 – Sayıştay’ın görüşü alınarak hazırlanan bu yönetmelik yayınlandığı tarihte yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 25 – Bu yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
HAZİNEYE, KATMA BÜTÇELİ KURULUŞLARA, BELEDİYELERE VEYA İL ÖZEL İDARELERİNE AİT ARAZİ VEYA ARSALARIN GERÇEK VEYA TÜZEL KİŞİLERE BEDELSİZ DEVRİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK
Amaç ve kapsam
Madde 1 –
Bu Yönetmeliğin amacı, kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ile Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayri safi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan illerde istihdam yaratan yeni yatırımlara bedelsiz arazi veya arsa sağlanmasına ilişkin esas ve usulleri tespit etmektir.
Dayanak
Madde 2 –
Bu Yönetmelik, 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 5 inci maddesine istinaden hazırlanmıştır.
Taşınmazın devrinden bedelsiz olarak yararlanacak kişiler
Madde 3 –
Kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ile Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayri safi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan illerde yatırım yapmak isteyen, fiili ve sürekli olarak en az 10 kişilik istihdamı öngören gerçek veya tüzel kişiler; Hazineye, katma bütçeli kuruluşlara, belediyelere veya il özel idarelerine ait taşınmazların bedelsiz devrinden yararlanabilirler.
Organize sanayi bölgelerine taşınmaz devri
Madde 4 –
Üzerlerine organize sanayi bölgesi kurulacak olan taşınmazların düzenlenecek bir protokol (Ek-4) ile organize sanayi bölgesine ön tahsisleri yapılabilir. Tahsisi yapılan taşınmazların imar planları, parselasyon planları ve alt yapı uygulama projelerinin yapılmasında 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Kanuna, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca belirlenecek esas, usul ve sürelere uyulması zorunludur.
Plan ve projeleri taahhüt edilen sürelerde tamamlanan söz konusu taşınmazlar, 5084 sayılı Kanundaki ve bu Yönetmelikteki şartları taşıyan yatırımcılara, bedelsiz olarak devredilebilir. Ancak yatırımcı, devredilecek parselin imar ve altyapı uygulama projelerine ilişkin tüm giderlerini devir işleminden önce karşılamak mecburiyetindedir. Bu şekilde bedelsiz devredilen taşınmazların her biri üzerine, tapuda bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde belirtilen ve (Ek-7)’de yer alan şerh konulur.
Bedelsiz devre konu edilemeyen parseller kalmış ise, bu taşınmazlar 5084 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikteki şartları taşımayan diğer yatırımcılara bedeli karşılığında verilmek üzere, satışın yapılacağı tarihteki 492 sayılı Harçlar Kanununun 63 üncü maddesine göre belirlenen harca esas değer üzerinden organize sanayi bölgesine satılabilir.
Devredilecek arazi veya arsalar
Madde 5 –
Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesindeki istisnalar dışında kalan arazi veya arsalar devre konu yapılabilirler. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da tescili mümkün olan yerler tescilden sonra devre konu edilebilir.
Yapılacak yatırımın organize sanayi veya endüstri bölgelerinde yapılabilecek nitelikte bir yatırım olması ve talep edilen il veya ilçede organize sanayi veya endüstri bölgesi bulunması halinde, bu bölgelerde boş parsel olmaması durumunda devir talebi değerlendirilir.
Bedelsiz devre konu taşınmaz üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatın bulunması durumunda bunlar, devir tarihi itibarıyla 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca binalar için arsa payı hariç hesaplanan vergi değeri üzerinden devredilir.
Devredilemeyecek arazi veya arsalar
Madde 6 –
Aşağıdaki yerler devredilemez.
a) Üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatı bulunan yerler hariç, kullanıma uygun bina veya tesis bulunan arazi veya arsalar,
b) Kamu hizmetine tahsisli yerler,
c) İmar planlarında konut veya kamu hizmetleri için ayrılmış olan yerler,
d) 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamında kalan yerler,
e) 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları ile bunlara ait koruma alanları dâhilindeki yerlerden Kültür ve Turizm Bakanlığınca uygun görülmeyenler,
f) 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununa göre, askeri yasak bölgeleri ile güvenlik bölgelerinde kalan taşınmazlar,
g) Teferruğ yoluyla edinilip de edinme tarihinden itibaren bir yıl geçmemiş olan taşınmazlar,
h) Kamulaştırma yoluyla edinilip de amacına uygun kullanılmadığı için boş kalan yerlerden 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 23 üncü maddesinde yazılı süresi dolmamış olan yerler,
i) Üzerinde irtifak hakkı kurulmuş ve hak süresi dolmamış bulunan yerler,
j) 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirler ile Yapılacak Yardımlara Dair Kanun gereğince, Bayındırlık ve İskân Bakanlığı emrine verilmesi veya tahsis edilmesi gereken taşınmazlar,
k) 6831 sayılı Orman Kanununun 2 nci maddesine göre, orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar,
l) 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamında kalan yerler,
m) 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan yerler,
n) 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlemesine Dair Tarım Reformu Kanununa göre, uygulayıcı kuruluş tasarrufuna geçen yerlerden uygulayıcı kuruluş tarafından tahsisi uygun görülmeyenler ile tarım dışına çıkarılması mümkün olmayan tarım arazileri,
o) Mülkiyeti ihtilaflı olan taşınmazlar,
p) 2872 sayılı Çevre Kanunu uyarınca içme ve kullanma sularının koruma alanları,
r) Özel çevre koruma alanlarında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,
s) 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,
t) Tabi olduğu diğer mevzuat hükümlerine göre devri mümkün olmayan veya uygun görülmeyen taşınmazlar,
u) Maliye Bakanlığınca, katma bütçeli kuruluşlarca, belediyelerce veya il özel idarelerince korunmasında kamu yararı görülen diğer yerler.
Yatırıma elverişli yerlerin yatırımcılara duyurulması
Madde 7 –
Yatırım yapmaya uygun arazi veya arsalar, ilgili idarelerce tüm nitelikleri belirlenerek, taşınmazın bulunduğu yerdeki ticaret odası, sanayi odası ve ziraat odasına bildirilir. Bu taşınmazlar, valilikler ve ilgili idarelerce de mutat yollarla duyurulur.
Ayrıca, yatırımcılar tarafından talep edilen yerler de değerlendirmeye tabi tutulur.
İmar planlarının yaptırılması
Madde 8 –
Devir konusu arazi veya arsalardan imar planı bulunmayan yerlerin planları, belediyeler veya valiliklerce öncelikle yapılır veya bu idarelerin denetiminde yatırımcı tarafından yaptırılır.
Yatırımlar; varsa, bölge ve çevre düzeni planları ile nazım ve uygulama imar planlarına uygun olmak zorundadır.
Başvuru ve istenecek bilgi ve belgeler
Madde 9-
Yatırımcı; (Ek-1)’de yer alan form dilekçeyi doldurup, (Ek-2)’de yer alan belgeler ile birlikte, taşınmazın bulunduğu yerdeki ilgili idareye başvurur.
Komisyon
Madde 10 –
Yatırımcıya verilecek arazi veya arsanın devri ile ilgili olarak; vali veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, taşınmazın sahibi olan ilgili idarenin mahalli en büyük memuru (defterdar, özel idare müdürü, belediye başkanı, bölge müdürü veya il müdürü) ile taşınmazdan sorumlu birim amiri (milli emlak müdürü, emlak-istimlâk müdürü),bayındırlık ve iskân il müdürü, belediye ve mücavir alan sınırları içindeki taşınmazlar için ayrıca belediye imar müdürü ve yatırımın türüne göre ilgili bakanlığın il müdüründen oluşan bir komisyon kurulur.
Komisyonun raportörlüğü, ilgili idarenin taşınmazdan sorumlu birim amirliğince yapılır. Komisyonda kararlar oy çokluğu ile alınır.
Komisyon; bedelsiz arazi veya arsa devri için başvuranların taleplerini değerlendirir ve başvuranların öncelik sırası ile yatırım türü ve işçi sayısını dikkate alarak talep edilen arazi veya arsa miktarının uygunluğunu belirler, yatırım türünün değiştirilmesi hususunda görüş bildirir.
Yatırım türünün değiştirilmesinde, ilk yapılan tercihin etkilenmemesi açısından, bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinde belirtilen başvurularda öncelik sırasına aynen uyulması zorunludur.
Başvurularda öncelik sırası
Madde 11 –
Aynı taşınmazı talep eden yatırımcılar arasında değerlendirme aşağıdaki öncelik sırasına göre yapılır:
a) En fazla istihdam sağlayacak proje,
b) Yatırım tutarı en yüksek olan proje,
c) Kooperatifler,
d) Sermaye piyasası mevzuatına göre halka açık anonim ortaklık sayılan şirketler (Halka açılma oranlarına göre sınıflandırmada önde gelen),
e) Diğerleri.
Bilgi ve belgelerin komisyona gönderilmesi
Madde 12 –
İlgili idarelerce, devre konu taşınmazlara 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre bedel takdiri yapılarak, gerekli bilgi ve belgelerle birlikte oluşturulacak dosyanın aslı komisyona gönderilir.
İstihdam koşulları
Madde 13 –
İstihdamın fiili, sürekli ve üretime katkı sağlayıcı olması gerekir. Yatırımın faaliyete geçmesinden itibaren beş yıl süresince bu şekilde sağlanan istihdam on kişinin altına düşemez. İstihdam edilecek kişi sayısı fazla gösterilerek bedelsiz devredilen arazinin büyütülmüş veya daha fazla istihdam gösterilerek öncelik hakkının kazanılmış olması halinde, istihdam edilecek kişi sayısında yıl içinde geçici olarak meydana gelebilecek % 10’a kadar olan (% 10 dahil) azalmalar dikkate alınmaz.
Taahhütname alınması
Madde 14 –
Arazi veya arsanın devrinden önce, bu Yönetmelik ekinde yer alan taahhütname (Ek-3) yatırımcı tarafından notere tasdik ettirilerek ilgili idareye verilir. Taahhütnamenin bir örneği dosyasında muhafaza edilir, bir örneği de dosyasında saklanmak üzere devir sırasında tapu sicil müdürlüğüne gönderilir.
Devir işlemleri
Madde 15-
İlgili idarelerce, devrin uygun görülmesi üzerine tapu sicil müdürlüklerinden bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde yer alan şerhin konulması suretiyle, taşınmazın mülkiyetinin yatırımcı adına devri talep edilir ve tapu sicil müdürlüğünce resmi senet düzenlenmeksizin edinme sebebine “tahsis” yazılıp, tashihen tescil işlemi yapılarak gerekli şerh verilir.
Ancak, devre konu taşınmazın üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatın bulunması durumunda, bunların, devir tarihi itibarıyla 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca binalar için arsa payı hariç, hesaplanan vergi değeri tahsil edildikten sonra taşınmaz yatırımcı adına tescil edilerek devredilir.
Tapu kaydına konulacak şerh
Madde 16 –
Bedelsiz devredilen taşınmaza ait tapu kütüğünün beyanlar hanesine devir işlemi sırasında (Ek-7)’ deki şerh konulur.
Teminat
Madde 17 –
Devredilen taşınmaz, yatırımın faaliyete geçmesinden önce ve 5084 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen 5 yıllık süre içerisinde ayni veya şahsi kredi karşılığında teminat olarak gösterilemez.
Devredilen yerlerin başkalarına devri
Madde 18 –
Yatırımcı, yatırımın faaliyete geçmesinden önce taşınmazı başkasına devredemez.
Yatırımın faaliyete geçmesinden sonra, ilgili idarenin izni ile taşınmaz yatırımcı tarafından başkasına devredilebilir. Ancak, arazi veya arsanın mülkiyetini devralanlar, 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) tüm şartlara uyacakları hususunda noter tasdikli yeni bir taahhütnameyi (Ek-3) ilgili idareye vermek zorundadırlar.
Yatırımın başlaması ve tamamlanması
Madde 19 –
Yapılacak yatırımın türüne göre söz konusu yatırımın yapılabilirlik süresine ilişkin yatırımcı tarafından hazırlanan ve yatırımla ilgili bilgileri içeren yatırım bilgi formunda (Ek-6) belirlenen süreler göz önünde bulundurularak devreden idarece öngörülen sürede yatırıma başlanılması ve faaliyete geçilmesi zorunludur.
Belirlenen süreler içerisinde tamamlanamayan yatırımlar için yatırımcının talep etmesi ve idarece uygun görülmesi halinde ek süre verilebilir.
Mücbir sebepler
Madde 20 –
5084 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen sürelerin hesabında yangın, deprem, su basması gibi mücbir sebepler nedeniyle geçen süreler dikkate alınmaz.
Yatırımın denetlenmesi ve şerhin kaldırılması
Madde 21 –
Yapılan yatırım, devir tarihinden itibaren tapu kaydındaki şerh kaldırılıncaya kadar her yıl yatırımın devamı, faaliyetin durumu, istihdam koşulları, tercih edilme şartları, 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütname (Ek-3) hükümlerine uyulup uyulmadığı gibi hususlar yönünden yatırımcı tarafından istenirse, 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Kanun hükümlerine göre yeminli mali müşavirliklere denetletilir ve denetim sonucu bir rapora bağlanır veya aynı hususlar ilgili idarelerin denetim elemanlarınca denetlenir. İlgili idareler gerekli gördüğü takdirde her zaman denetim yaptırabilir.
Ayrıca, yatırımın aşamalarının izlenmesi amacıyla, 6 aylık dönemler itibarıyla yatırımcı tarafından hazırlanan yatırım takip formu (Ek-5) eksiksiz olarak doldurularak idareye verilir.
Yatırımcı; 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) şartlara uygun olarak yatırımın faaliyete geçmesi tarihinden itibaren beş yıl sonra tapu kayıtlarındaki şerhin kaldırılmasını devir yapan idareden isteyebilir. Denetim sonucunda, şartlara uyulduğunun anlaşılması halinde ilgili idarelerin izni ve istemi üzerine tapu kayıtlarındaki şerh kaldırılır.
Devredilen arazi veya arsa üzerindeki toplam yatırımın yarısından fazlasının tamamlandığının bayındırlık ve iskân il müdürlüğü ve yatırımla ilgili bulunan idarece düzenlenecek bir raporla belirlenmesi ve yatırımcının talep etmesi halinde, devredilen arazi veya arsanın, 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 13 üncü maddesi uyarınca oluşturulacak komisyonca, aynı Kanunun 9 uncu maddesindeki esaslara göre takdir edilecek bedeli tahsil olunarak tapu kayıtlarındaki şerh terkin edilir.
Devredilen taşınmazın tahliyesi ve geri alınması
Madde 22-
Yatırımcının, iflas dahil, yatırıma devam etmediğinin, ilgili idarelerce öngörülen sürede yatırımı tamamlamadığının veya devredilen arazi veya arsalarla ilgili olarak yapılan denetimler ve düzenlenen raporlar sonucunda; 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamede (Ek-3) öngörülen şartlara uymadığının belirlenmesi halinde, ilgili idarelerce tapu kaydının adlarına düzeltilmesi tapu sicil müdürlüğünden istenir. Tapu sicil müdürlüğünce bu istem doğrultusunda taşınmazın ilgili idare adına resen tescili yapılır. Bu düzeltme sırasında, taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın da ilgili idareye ait olduğu belirtilir. Ancak, devre konu taşınmaz üzerindeki kamuya ait bina ve müştemilatına ilişkin tahsil edilen bedel, devir tarihindeki mevcut durumunu koruması koşuluyla faizsiz olarak aynen iade edilir.
Yatırımcı, tahliye kararının bildirim tarihinden itibaren bedelsiz devredilen taşınmazı 30 gün içinde tahliye ederek boşaltmak zorundadır. Taşınmazın zemininin ilgili idareye devredilmesinin yanı sıra, tebligat tarihine kadar yapılmış bütünleyici parçaları ile birlikte muhdesatı da ilgili idarenin mülkiyetine geçer.
Masraflar
Madde 23 –
Devir ve tapuya ilişkin diğer işlemlerle ilgili her türlü vergi, resim, harç, katılma payı ve diğer masraflar yatırımcı tarafından karşılanır.
Yürürlük
Madde 24 –
Sayıştay’ın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 25 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
Resmi Gazete Tarihi: 21.04.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27912
BİTKİ KARANTİNASI İNSPEKTÖR YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (Değişik:RG-25/1/2013-28539)
(1) Bu Yönetmeliğin amacı; Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının bitki karantinası hizmetlerinin yürütüldüğü birimlerinde, inspektör olarak görevlendirilecek teknik personelin; seçimi, teklifi, eğitimi, sınavı, adaylık süreci ile görev, yetki ve sorumluluklarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik; (Değişik ibare:RG-21/9/2012-28418) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının bitki karantinası hizmetlerinin yürütüldüğü birimlerinde, inspektör ve inspektör adayı olarak görev yapan teknik personeli kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 31 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Ahşap ambalaj malzemesi: Ambalaj destek malzemesi dâhil bir malın korunması ya da taşınmasında kullanılan, kâğıt ürünleri hariç ahşap veya ahşap ürünlerini,
b) Bakanlık: (Değişik ibare:RG-21/9/2012-28418) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,
c) Bitki: Canlı bitkiler ile bunların derin dondurulmamış meyve ve sebzeleri, yumrular, soğansılar, soğanlar ve rizomlar, kesme çiçekler, yapraklı dallar, budama artığı yapraklar, yapraklar, bitki doku kültürleri, canlı polen, göz, kalem ve çelik gibi canlılığını koruyan belirli parçaları ile dikim amaçlı olan botanik tohumlarını,
ç) Bitki sağlık sertifikası: Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin bu Yönetmelikte öngörülen bitki sağlığı şartlarına uygun olduğunu gösteren belgeyi,
d) Bitkisel ürün: Bitkisel orijinli, işlem görmemişveya basit bir işlemden geçmiş ve bitki tanımına girmeyen ürünleri,
e) (Değişik:RG-25/1/2013-28539) Eğitici inspektör: Eğitim alacak inspektör adaylarının eğitimi ile inspektörlerin hizmet içi eğitimlerini vermek üzere Genel Müdürlükçe tespit edilerek eğitim vermek üzere görevlendirilen en az beş yıllık deneyime sahip inspektörleri,
f) Fümigasyon: Zararlı organizmaları imha etmek amacıyla, belirli sıcaklıktaki kapalı bir ortama, gaz halinde etki eden bir fumigantı belirli miktarda verme ve belirli bir süre ortamda tutma işlemini,
g) (Değişik:RG-21/9/2012-28418) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,
ğ) Giriş: Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin Türkiye Gümrük Bölgesine ve serbest bölgelere girişi, ithalatı ve transit işlemine tâbi tutulmasını,
h) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüğünü,
ı) İlçe müdürlüğü: Bakanlık ilçe müdürlüğünü,
i) İnspektör: Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin ülkemize ve serbest bölgelere giriş, çıkış ve transit geçişi esnasında bitki sağlığı amaçlı her türlü resmi kontrolleri yaparak gerekli belgeleri düzenlemek üzere bakanlık tarafından eğitilmiş ve resmi kontrol yetkisi verilmiş kontrol görevlisini,
j) İthalat: Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin, serbest dolaşıma giriş rejimi, gümrük antrepo rejimi, dâhilde işleme rejimi, gümrük kontrolü altında işleme rejimi ve geçici ithalat rejimi prosedürlerine tâbi tutulmasını,
k) Karantina: Zararlı organizmaların ülkeye girişini veya ülke içinde yayılmasını önlemek amacıyla, bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin kontrol altına alınmasını,
l) Müdürlük: Zirai Karantina Müdürlüğünü, bu Müdürlüğün olmadığı yerlerde Bakanlık il veya ilçe müdürlüğünü,
m) Numune: Resmi kontrole tabi tutulacak belirlenmiş büyüklükteki bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerden alınan örneği,
n) Resmî kontrol: İnspektörlerin verilen yetki çerçevesinde gerçekleştirdikleri izleme, gözetim, denetim, muayene, karantina, numune alma, analiz ve benzeri işlemleri,
o) Transit: Serbest dolaşımda bulunmayan bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin Türkiye Gümrük Bölgesi üzerinden geçerek yabancı bir ülkeden yabancı bir ülkeye, yabancı bir ülkeden Türkiye’ye, Türkiye’den yabancı bir ülkeye, bir iç gümrükten diğer bir iç gümrüğe sevkini,
ö) Yeniden İhracat (Re-Export): Bir ülkeye ithal edilen ve o ülkeden başka bir ülkeye ihraç edilecek bitki ve bitkisel ürünler için uygulanan ihracatı,
p) Zararlı organizma: Bitki veya bitkisel ürünlere zarar veren bitki, hayvan veya patojenik ajanların tür, streyn (ırk) veya biyotiplerini,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
İnspektör Adaylarına İlişkin Genel Hükümler
Adayların nitelikleri
MADDE 5 –(1) İnspektör olarak görevlendirilecek adaylarda aşağıdaki nitelikler aranır.
a) (Değişik:RG-25/1/2013-28539) Zirai karantina müdürlüğü, İl müdürlüğü bitkisel üretim ve bitki sağlığı şube müdürlüğü veya ilçe müdürlüklerinde ziraat mühendisi, orman mühendisi veya orman endüstri mühendisi olarak, Orman ve Su İşleri Bakanlığı il müdürlüğü, orman bölge müdürlüğü veya orman işletme müdürlüğünde orman mühendisi veya orman endüstri mühendisi olarak görev yapıyor olmak,
b) Ziraat mühendisleri için; ziraat fakültelerinin bitki koruma bölümünden mezun olmak,
c) (Değişik:RG-21/9/2012-28418) Bitki koruma bölümü dışındaki bitki koruma dersleri okutulan bölümlerden mezun olan ziraat mühendisleri için, bitki ve bitkisel ürünlerle ilgili araştırma yapan enstitüler, Genel Müdürlükte bitki sağlığı ile ilgili görevlerde, zirai karantina müdürlüğü, il müdürlüğü bünyesindeki bitkisel üretim ve bitki sağlığıile ilgili şube müdürlüğünde veya ilçe müdürlüklerinde bitki sağlığı ile ilgili görevlerde en az iki yıl görev yapmış olmak,
ç) (Mülga:RG-25/1/2013-28539)
Adayların seçimi
MADDE 6 –(1) İnspektör adayları aşağıdaki esaslar çerçevesinde belirlenir.
a) Müdürlük, ihtiyacına göre inspektör adaylarını seçer ve tespit ettiği inspektör adaylarının bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 Müracaat Formu’nu onaylayarak Genel Müdürlüğe teklif eder. Genel Müdürlük ihtiyaç duyduğunda (Değişik ibare:RG-21/9/2012-28418) Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğünden inspektör yetiştirmek üzere orman mühendisi veya orman endüstri mühendisi görevlendirmesini teklif eder.
b) Aday bilgilerinin doğruluğundan teklifi yapan kurum müdürü veya adayın birim amiri sorumludur.
c) Genel Müdürlükçe gerekli şartları taşıdığı tespit edilen adaylar inspektör yetiştirme kursuna çağrılır.
İnspektör yetiştirme kursu, sınav ve inspektörlük yetkisi verilmesi
MADDE 7 –(1) İnspektör yetiştirme kursu, Genel Müdürlükçe belirlenen program dâhilinde ihtiyaca göre Müdürlüklerde düzenlenir. Kurslarda inspektör adaylarına, eğitici inspektörler ve konu uzmanları tarafından bir ay süreyle teorik ve pratik eğitimler verilir.
(2) Bir aylık eğitim sonunda kursu düzenleyen müdürlüğün temsilcisinin de bulunduğu eğitici inspektörlerden oluşan en az üç kişilik sınav komisyonu tarafından, kursun son günü yazılı değerlendirme sınavı yapılır. Sınav sonuç tutanağı kursun düzenlendiği müdürlük tarafından Genel Müdürlüğe gönderilir. Genel Müdürlük inspektör adaylarının sınav sonuçlarını kurumlarına yazılı olarak bildirir. Değerlendirme sınavından, yüz puan üzerinden en az yetmiş puan alan adaylar teorik ve pratik eğitimin verildiği kursu başarı ile tamamlamış sayılırlar. Adaylar, sırasıyla teorik ve pratik eğitimin tamamına Genel Müdürlükçe kabul edilen mazeretler dışında devam etmek zorundadırlar.
(3) (Değişik:RG-21/9/2012-28418) İnspektör yetiştirme kursu sonunda başarılı olan inspektör adayı, Müdürlüğün uygun göreceği en az beş yıllık deneyime sahip inspektör yanında kurumunda veya Genel Müdürlükçe uygun görülecek müdürlükte bir ay süreyle bilgi ve becerisinin artırılması amacıyla imza yetkisi olmadan aday inspektör olarak çalışır. Müdürlükte beş yıllık deneyime sahip inspektör bulunması halinde yönetici olarak görev yapan inspektörler yanında aday inspektörlük yapılmaz.
(4) Müdürlük; aday inspektörlük süresi sonunda, sorumlu inspektörün hazırlayacağı İnspektör Adayı Değerlendirme Raporunu Genel Müdürlüğe gönderir. Raporun olumlu olması halinde Genel Müdürlükçe adaylara, İnspektörlük yetkisi ve kimlik kartı verilir. Raporun olumsuz olması halinde aday inspektörlük hakkını kaybeder.
Hizmet içi eğitim ve kayıt defteri
MADDE 8 –(1) Sürekli olarak bir yıldan fazla fiilen inspektörlük görevi yapmayan inspektörler; Genel Müdürlüğün belirleyeceği bir Müdürlükte iki hafta süreyle hizmet içi eğitime tabi tutularak inspektörlük görevine devam ederler.
(2) Her yıl, inspektörlere hizmet içi eğitim verilir. İnspektör hizmet içi eğitim süresi, programı, tarih ve yeri Genel Müdürlük tarafından belirlenir. İnspektörlerin hizmet içi eğitimlere katılması Müdürlüklerince sağlanır.
(3) Genel Müdürlükçe, inspektörlerin göreve başlama, nakil, eğitim, iptal, emeklilik ve istifa gibi bilgilerini içeren kayıtlar tutulur.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yetki, Sorumluluk ve Çalışma Usulleri
Yetki, sorumluluk ve çalışma usulleri
MADDE 9 –(1) İnspektör, Bakanlık adına resmî kontrolleri yapmak, kontrol sonucuna göre, her türlü etkiden ve çıkar ilişkisinden uzak, tarafsız, objektif ve bağımsız olarak karar almak zorundadır.
(2) Bitki, bitkisel ürün ve diğer maddelerin resmi kontrollerini ziraat mühendisi olan inspektörler, orman bitki ve bitkisel ürünleri ile ahşap ambalaj malzemelerinin resmi kontrollerini ziraat mühendisi, orman mühendisi, orman endüstri mühendisi olan inspektörler yapmaya yetkilidir.
(3) İnspektör, ithal edilmek istenen bitki ve bitkisel ürünler ile ahşap ambalaj malzemelerinde, diğer ülkelerden gelebilecek zararlı organizmaların yurdumuza girişinin engellenmesi için ürünlerin bitki karantinasına ilişkin mevzuata göre belge ve bitki sağlığı kontrollerini yapar, gerekli hallerde numune alarak ilgili birimlerde analiz ettirir. Bitki karantinasına ilişkin mevzuata uygun olması halinde giriş işlemlerinin başlatılmasını sağlar.
(4) İnspektör, transit geçişi istenen bitki ve bitkisel ürünlerde, dış ülkelerden gelebilecek zararlı organizmaların yurda girişinin engellenmesi için ürünlerin bitki karantinasına ilişkin mevzuata göre belge ve gerektiğinde bitki sağlığı kontrollerini yapar. Bitki karantinasına ilişkin mevzuata uygun olması halinde geçiş izni verir. Transit geçişlerde, bitki ve bitkisel ürünlerdeki zararlı organizmaların ülkeye yayılmasını önleyecek her türlü tedbiri alarak veya aldırarak nakil vasıtaları ile ambalajları kontrol eder.
(5) İnspektör, ithal edilmek istenen bitki ve bitkisel ürünler ile ahşap ambalaj malzemelerinin, bitki karantinasına ilişkin mevzuata uymaması halinde, iadesi veya imhası ile ilgili işlemleri yapar. Bitki karantinası yönünden transit geçiş ve üçüncü ülke şartlarını sağlayan ürünlere, ilgilinin talebi halinde uygun olan üçüncü ülkeye gönderilme işlemlerini uygular.
(6) İnspektör, ihraç ve yeniden ihracat (Re-Export) edilmek istenen ürünlerde yaptığı kontroller sonucunda ürünün ilgili ülkenin bitki karantinası şartlarına uygun olması halinde, Bitki Sağlık Sertifikasıveya Yeniden İhracat (Re-Export) Bitki Sağlık Sertifikası düzenler. Gerek görülen hallerde ürünün fümigasyon, dezenfeksiyon ve ayıklama gibi belirli işlemlerden geçirilmesini sağladıktan sonra Bitki Sağlık Sertifikası veya Yeniden İhracat (Re-Export) Bitki Sağlık Sertifikası düzenler.
(7) İnspektör, ihraç edildikten sonra iade edilen ürünlerin ülkeye girişini sakıncalı gördüğü takdirde, teknik kabul gören bir yöntemle imhasına karar verir.
(8) İnspektör, bitki karantinası ile ilgili görevleri yapmak ve yetkilerini kullanmak üzere; transit geçenler de dahil olmak üzere her türlü resmi, özel, kara, deniz ve hava vasıtalarına bitki ve bitkisel ürün yetiştirilen, saklanan, bulundurulan, satılan veya işlenen yerlere girebilir ve numune alabilir. İlgililer resmî kontroller sırasında gerekli olan her türlü yardım ve kolaylığı sağlamakla yükümlüdür.
(9) İnspektör, kendisine verilen yetkiler çerçevesinde, 5996 sayılı Kanunda ve bitki karantinası mevzuatında öngörülen idari yaptırımları uygulamaya yetkilidir.
(10) İnspektörler, yaptıkları kontrol ve işlemlerden, düzenledikleri belgelerden bizzat sorumludurlar.
(11) İnspektörün kontrol mahalline götürülmesi ve tekrar görev yerine getirilmeleri ürünün ilgilisi tarafından sağlanır. İnspektör; kontrolü yapılacak ürünün ilgilisinden, asgari kontrol şartları ile ilave güvenlik tedbirleri almasını talep edebilir.
(12) Müdürlük, gerektiğinde mesai saatleri dışında ve resmi tatil günlerinde inspektörleri görevlendirebilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Görevin Sona Ermesi ve Yeniden Görevlendirme
Görevin sona ermesi ve yeniden görevlendirilme
MADDE 10 –(1) İnspektörlerin; atama ve nakil yolu ile yer değiştirmeleri halinde, ayrılışlarından önce Müdürlükçe inspektör kimlik kartları alınarak Genel Müdürlüğe gönderilir. Yeni görev yerlerinin inspektörlük görevinin fiilen yapıldığı birimlerden biri olması halinde Genel Müdürlükçe inspektör kimlik kartları yeniden kendilerine iade edilir.
(2) İnspektörler fiilen ithalat ve ihracat işlemlerinin yürütüldüğü Müdürlük, (Değişik ibare:RG-21/9/2012-28418) il müdürlüğü bünyesindeki bitkisel üretim ve bitki sağlığı ile ilgili şube müdürlüğü ve İlçe Müdürlüklerine, yönetici olarak atanmaları durumunda da inspektörlük görevine devam edebilirler.
(3) (Değişik:RG-25/1/2013-28539) Emekliliğe ayrılan inspektörlerin inspektör kartları Genel Müdürlüğe gönderilir.
(4) Fiilen beş yıl aralıksız olarak inspektörlük yapmayan inspektörlerin, inspektörlük yetkisi sona erer.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
İdari yaptırımlar
MADDE 11 –(1) 9 uncu maddede yer alan hükümlere aykırı hareket eden inspektörler hakkında, yapılan inceleme sonucunda Genel Müdürlükçe soruşturma açılır ve bu soruşturma sonucuna göre inspektör kimlik kartları ve yetkileri iptal edilir.
(2) Bu madde hükümlerine göre inspektör kimlik kartları ve yetkileri iptal edilenler, inspektör adayı olamaz ve kendilerine inspektör kartı verilmez.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 12 –(1) 22/1/2009 tarihli ve 27118 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Karantina İnspektör Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 13 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 14 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare:RG-21/9/2012-28418) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
21/4/2011
27912
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi
Sayısı
1.
21/9/2012
28418
2.
25/1/2013
28539
3.
EK-1
İNSPEKTÖR ADAYI MÜRACAAT FORMU
Adı ve Soyadı
T.C. Kimlik Numarası
Bakanlık Sicil No
Çalıştığı İl
Çalıştığı Müdürlük ve Göreve Başlama Tarihi
Bitki Koruma Hizmetlerinde Çalıştığı Birimler ve Yıllar
Mezun Olduğu Üniversite ve Fakülte
Mezun Olduğu Bölüm ve Yılı
Bitki Koruma Bölümü Mezunu Değil İse Bitki Koruma Dersi Aldığına Dair Belge
Yabancı Dil ve Belgesi
Kursa Katılış Sayısı
Kamu Kurum ve Kuruluşlarındaki Toplam Hizmet Süresi
Resmi Gazete Tarihi: 21.04.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27912 BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİNİN REÇETELİ SATIŞ USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİKBİRİNCİBÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaçMADDE 1 –(1) Bu Yönetmelik, bitki koruma ürünlerinin reçeteli olarak satılması ve reçete yazmaya yetkili kişilerle ilgili usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır. KapsamMADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik, bitki koruma ürünleri için hazırlanacak reçetenin içeriğini, reçeteyi yazacak kişilerin niteliklerini, sorumluluklarını, denetlenmesini, yetkilerinin iptalini ve reçete yazma yetkisine sahip olmak isteyen kişiler için yapılacak sınav hakkındaki hususlar ile ilgili işlemleri kapsar. DayanakMADDE 3 –(1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 18 inci, 19 uncu, 20 nci ve 39 uncu maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMADDE 4 –(1) Bu Yönetmelikte geçen; a) Aktif madde: Bitki koruma ürünleri içinde bulunan biyolojik etki yapan maddeyi, b) Araştırma enstitüsü: Zirai mücadele araştırma enstitüleri ile benzer görevleri yapan diğer araştırma enstitülerini, c) (Değişik:RG-30/5/2012-28308)Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını, ç) Bayi: Bitki koruma ürünlerini, perakende satan izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşları, d) Bitki: Canlı bitkiler ve bunların dikim amaçlı tohumları dâhil, dondurulmuş meyve ve sebze dışındaki botanik anlamda meyve ve sebzeler, yumrular, soğansılar, soğanlar ve rizomlar, kesme çiçekler, yapraklı dallar, budama artığı yapraklar, yapraklar, bitki doku kültürleri, canlı polen, göz, kalem ve çelik gibi canlılığını koruyan parçalarını, e) Bitki koruma ürünü: Kullanıcıya farklı formlarda sunulan, bitki ve bitkisel ürünleri zararlı organizmalara karşı koruyan veya bu organizmaların etkilerini önleyen, bitki besleme amaçlı olanlar dışında bitki gelişimini etkileyen, koruyuculara ilişkin özel bir düzenleme kapsamında bulunmayan ancak bitkisel ürünleri koruyucu olarak kullanılan, istenmeyen bitki veya bitki kısımlarını yok etmek, istenmeyen bitki gelişimini kontrol etmek veya önlemek amacıyla kullanıcıya bir veya daha fazla aktif madde içeren bir formülasyon halinde sunulan, aktif madde ve preparatları, f) Formülasyon: Bir veya daha fazla aktif madde ile birlikte inaktif yardımcı ve dolgu maddelerinin ilavesi ile uygulanabilir hale getirilmiş karışımı, g) (Değişik:RG-30/5/2012-28308)Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü, ğ) (Değişik:RG-30/5/2012-28308)İl ve ilçe müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlükleri ve ilçe müdürlüklerini, h) Reçete: 10 uncu maddede belirtilen kişiler tarafından düzenlenen, teşhis, kimyasal mücadele ve diğer mücadele yöntemleri tavsiye edilerek bitki koruma ürününün ismi, dozu ve miktarı ile gerektiğinde uygulamaya hazırlama ve kullanım şeklini belirten, tarihli ve imzalı Bitki Koruma Ürünü Reçetesini, ı)Reçete Yazma Yetki Belgesi: Bitki koruma ürünlerini reçeteye yazmak üzere bu Yönetmelikte belirtilen şartları taşıması halinde Bakanlıkça yetkilendirilen kişiler için düzenlenen belgeyi, i) Zararlı organizma: Bitki veya bitkisel ürünlere zarar veren bitki, hayvan veya patojenik ajanların tür, streyn veya biyotiplerini, j) Zirai mücadele teknik talimatları: Bakanlık tarafından hazırlanarak yayımlanan, zararlı organizmaların tanınmaları, yaşayışları, zarar şekilleri, konukçuları, yayılışları, ekonomik zarar durumu ve mücadele yöntemlerini kapsayan talimatları, ifade eder. İKİNCİBÖLÜMReçete ile İlgili HükümlerReçete zorunluluğu olan bitki koruma ürünleriMADDE 5 –(1) Bakanlıkça ruhsatlandırılan bitki koruma ürünleri reçeteli satılır. Bunlardan reçeteli satılmayacak olanlar Bakanlıkça belirlenir. (2) Zirai mücadele teknik talimatlarında herhangi bir bitki veya bitkisel ürün için ruhsatlı bitki koruma ürününün yer almaması veya teknik talimatının ve ruhsatlıbitki koruma ürünü tavsiyesinin bulunmaması durumunda, ilgili araştırma enstitüsünün mücadelesini ekonomik ve uygun bulması halinde, Genel Müdürlükçe bitki koruma ürünlerine geçici olarak en fazla iki yıl süreyle geçerli olmak üzere reçete ile kullanım izni verilir. Reçetenin şekli, içeriği, basımı ve dağıtımıMADDE 6 –(1) Reçete, birinci sayfası beyaz, ikinci sayfası pembe, üçüncü sayfası sarı renkli olmak üzere üç nüshadan oluşur. (2) Reçete, Ek-1’de belirtilen örneğe göre il müdürlüğünce bastırılır. (3) Reçetelerin yetkili kişilere dağıtımı, koçan seri numaraları belirtilecek şekilde ve zimmetli olarak il müdürlükleri tarafından yapılır. (4) Reçeteler, her sayfası üç suretten oluşacak şekilde elli sayfalık koçanlar halinde ve her bir koçana ayrı seri numarası verilerek bastırılır. Reçetenin geçerlilik süresi ve muhafazasıMADDE 7 –(1) Yazılan reçetenin kullanım süresi bir aydır. Bu süre içerisinde kullanılmayan reçeteler geçersizdir. (2) Reçeteler, yazan kişi ve bitki koruma ürününü satan bayiler ile bitki koruma ürününü kullanan üreticiler tarafından iki yıl süre ile saklanır. Reçete düzenlemeMADDE 8 –(1) Reçeteler ilgili mevzuata, zirai mücadele teknik talimatlarına uygun olarak düzenlenir. Teknik talimatı veya tavsiyeli bitki koruma ürünü bulunmayan konularda 5 inci maddenin ikinci fıkrasına göre düzenleme yapılır. (2) Reçete yazma yetkisine sahip kişi, reçete talebiyle kendisine müracaat eden üreticinin arazisini ziyaret ederek reçeteyi düzenler. Arazi ziyaretinin mümkün olmaması veya gerekli görülmemesi durumunda üreticinin yazılı veya sözlü beyanı ile varsa yanında getirdiği zararlı organizma, zararlı organizma bulaşık veya zarar görmüş bitki örneklerini inceler ve bu bilgiler doğrultusunda reçeteyi düzenler. (3) Zararlı organizmanın teşhis edilememesi, bölge veya ürün için yeni olması muhtemel zararlı organizmalar için, en yakın üniversite veya araştırma enstitüsünden alınan teşhis sonucuna göre reçete yazılır. (4) Reçete yazma yetkisine sahip kişi tarafından üç nüsha halinde düzenlenen reçetenin üçüncü nüshası yazan kişi veya kuruluşta kalır, ilk iki nüshası ise üreticiye verilir. Üretici bitki koruma ürününü alırken ikinci nüshayı bayiye bırakır, ilk nüshayı ise bayiye reçetede belirtilen bitki koruma ürünlerini aldığını, alınma tarihi ile bayi adı ve adresini gösteren kaşe ile onaylattıktan sonra geri alır. Reçete koçan ücretiMADDE 9 –(1) Bu Yönetmelik gereği reçete zorunluluğu bulunan bitki koruma ürünleri için yazılacak reçete koçan ücreti her yıl 1 Ocak tarihinden geçerli olmak üzere il müdürlüklerince belirlenir. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMReçete Düzenlemeye Yetkili Kişilerle İlgili HükümlerReçete yazma yetki belgesi almak için müracaatta bulunabilecek kişilerMADDE 10 – (Değişik:RG-30/5/2012-28308) (1) Türk vatandaşı olmak koşulu ile aşağıda belirtilen kişiler, Reçete Yazma Yetki Belgesi almak için müracaatta bulunabilir. a) Ziraat mühendisleri, b) Sadece tütünlerde kullanılan bitki koruma ürünlerini reçeteye yazmak üzere tütün teknoloji mühendisleri. c) (Ek:RG-24/9/2013-28775)Sadece ormanlık alanlardaki zararlı organizmalara karşı kullanılan bitki koruma ürünlerini reçeteye yazmak üzere, orman mühendisleri. (2) Birinci fıkrada belirtilen unvanları yurtdışında almış olanların, eşdeğerliliklerinin belgelendirilmesi ve yetkili idarelerce onaylanması zorunludur. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMReçete Düzenleme Yetkisinin Verilmesi ile İlgili HükümlerReçete düzenleme yetkisiMADDE 11 – (Değişik: RG-30/5/2012-28308) (1) Bakanlıktan Reçete Yazma Yetki Belgesi almayan kişiler bitki koruma ürünü reçetesi yazamaz. (2) 10 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen kişiler tarafından Reçete Yazma Yetki Belgesi almak için yapılacak başvurular, bulundukları ilin il müdürlüğüne yapılır. Reçete yazma yetkisinin verilmesiMADDE 12 –(1) Yetki belgesi almak isteyen kişiler aşağıdaki bilgi ve belgelerle birlikte bir dilekçe ile il müdürlüğüne müracaat ederler. a) Son öğrenim durumunu gösterir belgenin aslı veya onaylı sureti, b) Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası beyanı, c)İşyeri veya yazışma adresi ile telefonu, ç) Sınav sonuç belgesi. (2) Yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerin uygun bulunması halinde Genel Müdürlükçe oluşturulan web tabanlı program kullanılarak Ek-2’de yer alan Bitki Koruma Ürünü Reçete Yazma Yetki Belgesi il müdürlüğünce verilir. BEŞİNCİBÖLÜMSınav ile İlgili HükümlerSınavMADDE 13 – (Değişik: RG-30/5/2012-28308) (1) Reçete Yazma Yetki Belgesi almak isteyen 10 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen kişiler için Bakanlıkça veya Bakanlıkça uygun görülen kuruluşlarca merkezi sınav yapılır. (2) Sınav tarihi ve sayısı her yıl ihtiyaca göre belirlenir ve Bakanlık tarafından il müdürlüğü aracılığı ile en az üç ay önce ilan edilir. (3) Sınav için müracaatlar, sınavın yapılacağı tarihten en az 45 gün önce il müdürlüğüne yapılır. İl müdürlüğü bu müracaatları 15 gün içerisinde Bakanlığa bildirir. (4) Yapılan sınav sonucunda 70 ve üzeri puan alanlar başarılı sayılır. (5) Sınav Ek-3’te belirtilen konuları içerir. ALTINCI BÖLÜMYetki ve SorumluluklarReçete yazacak kişilerin yetki ve sorumluluklarıMADDE 14 –(1) Reçete, yetkili kişiler tarafından Bakanlıkça yayınlanan Zirai Mücadele Teknik Talimatları ya da Bakanlık tarafından hazırlanan diğer yayınlar dikkate alınarak yazılır. Yayınlar arasında farklı tavsiyelerle karşılaşıldığında Zirai Mücadele Teknik Talimatları esas alınır. (2) Zirai Mücadele Teknik Talimatlarında geçen tavsiyeler ve 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen durumların dışında reçete yazanlar yazdığı reçeteden sorumludur, hata veya zararın hukuken sabit görülmesi halinde zarar reçeteyi yazandan tazmin edilir. (3) Reçete Yazma Yetki Belgesi alan kişiler işi bırakmaları halinde veya adres değişikliği durumunda il müdürlüklerine 30 gün içerisinde bilgi verir. (4) Bitki koruma ürünü reçetesi yazan kişiler her yılın ocak ayında bir önceki yıla ait yazmış oldukları reçete sayıları ile ilgili yazılı bilgiyi il müdürlüğüne verir. (5) Reçete yazan kişiler, il müdürlüklerinden almış oldukları reçete koçanlarından sorumludur. Söz konusu koçanların mevzuat dışı veya başkaları tarafından kullanılmaları halinde sorumluluk tamamen Bakanlıkça yetki verilmiş kişiye aittir. (6) Reçete yazma yetkisine sahip kişiler, Bakanlıkça verilen bitki koruma ürünü ruhsat bilgilerini, bitki koruma ürünleri ile ilgili Bakanlık tamim ve talimatlarını, bitki koruma ürünleri ile ilgili kısıtlı kullanım ve yasaklama kararlarını takip eder. (7) Reçete yazma yetkisine sahip kişiler Bakanlıkça veya il ve ilçe müdürlüklerince yapılacak bilgilendirme eğitim veya toplantılarına katılır. Bitki koruma ürününü satan bayilerin sorumluluklarıMADDE 15 –(1) Bayiler, 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen bitki koruma ürünlerini reçetesiz satamazlar. (2) Bayiler reçetede yazan bitki koruma ürünlerini vermek zorundadır. Reçetede yazan ürünlerin bulunmaması durumunda başka ürün veremez. Değişiklik ancak reçeteyi yazan kişi tarafından yapılır. (3) Bayiler yıllık olarak bitki koruma ürünleri alış ve satış miktarlarını istendiğinde il veya ilçe müdürlüğüne verir. (4) Bitki koruma ürünlerinin üreticileri bayiler bazında gönderilen ürün miktarını Bakanlığa bildirir. (5) Bitki koruma ürünlerini satan bayiler reçete yazamaz. (6) Bayiler reçete yazmaya yetkili kişi tarafından düzenlenen reçetenin ilk nüshasının arkasını, belirtilen bitki koruma ürünlerini verdiğini doğrulamak için, tarihi ile adını ve adresini gösteren kaşe ile onaylar. (7) Bayiler, gerektiğinde reçetelerin denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi denetleyici kişilere gösterir. (8) (Değişik: RG-30/5/2012-28308)Bayiler, reçetelerin kendinde kalacak nüshalarını beş yıl boyunca muhafaza eder. Bitki koruma ürününü satın alan üreticilerin sorumluluklarıMADDE 16 –(1) Reçete ile satın alınan bitki koruma ürününün; tavsiye edilen doz ve uygulama şekli ile tavsiye edilen bitki ve zararlı organizma dışında kullanılmasından doğacak sorumluluk, bitki koruma ürününü satın alan ve kullanan üreticiye aittir. (2) Üretici reçeteli uygulama sonucunda karşılaştığı her hangi bir olumsuzlukta reçeteyle beraber diğer istenecek bilgi ve belgeleri sağlar. (3) Üretici, gerektiğinde reçetelerin denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi denetleyici kişilere gösterir. (4) Üreticiler, reçetelerin kendilerinde kalan nüshalarını iki sene boyunca muhafaza eder. YEDİNCİBÖLÜMDenetim, Cezai Hükümler ve Reçete Yazma Yetkisinin İptaliDenetimMADDE 17 –(1) Reçete ile ilgili yapılacak denetimler, il müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar tarafından yapılır. (2) Bitki koruma ürünü reçete yazma yetkisine sahip kişiler, bitki koruma ürünlerini satan bayiler ve üreticiler yapılan işlemlerin mevzuata ve teknik talimatlara uygunluğu konusunda, il ve ilçe müdürlükleri veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar tarafından denetlenir. (3)İl müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar, reçetelerin denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi, yetkili kişiler, bayiler ve üreticilerden talep eder. (4) Reçete yazmaya yetkili kişiler, bayiler ve üreticiler reçetelerin denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi il müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlara verir. (5) Gerektiğinde yazılan reçeteler örnekleme usulü ile il müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar tarafından kontrol edilir. (6) Reçete ile ilgili yapılacak denetimlerde; a) Yazılan bitki koruma ürünü reçetesinin bu Yönetmelikte reçete zorunluluğu getirilen bitki koruma ürünlerini içerip içermediği, b) Bitki koruma ürünlerinin etkili olduğu hastalık ve zararlı görüldüğü dönemleri içerip içermediği, c) Bitki koruma ürünü reçetesinin yetkili kişi tarafından düzenlenip düzenlenmediği, ç) Bakanlıkça yasaklanan veya kısıtlama getirilen bitki koruma ürünlerinin reçeteye yazılıp yazılmadığı, göz önünde bulundurulur. (7)İl müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar yaptıkları denetimlerle ilgili Ek-4’te yer alan formdaki bilgileri Genel Müdürlükçe oluşturulan web tabanlı programa birer aylık süreler halinde kayıt yaparlar. YaptırımlarMADDE 18 –(1) İl müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanlar tarafından yapılan bayi denetimlerinde, bayinin aldığı bitki koruma ürünü miktarı, reçete ile yaptığı satış ve eldeki stok incelenir. İlgili mevzuata aykırı hususların tespiti halinde 10/3/2011 tarihli ve 27870 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünlerinin Toptan ve Perakende Satılması ile Depolanması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yaptırım uygulanır. (2) 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen ve reçeteli satılması zorunlu olan ruhsatlı bitki koruma ürünlerini reçetesiz olarak satanlar ve alanlar ile reçete ile ilgili olarak gerekli kayıtları tutmayan reçete yazma yetkisine sahip kişiler, zirai ilaç bayileri ve üreticilere 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinde belirtilen idari para cezası verilir. (3) Bakanlıkça kullanımı yasaklanan bitki koruma ürünlerini reçeteye yazan reçete yazma yetkisine sahip kişilere 5996 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (i) bendinde belirtilen idari para cezası verilir. (4) Yaptıkları denetimlerde kasti hata yaptığı ve gerçeğe aykırı rapor düzenlediği tespit edilen il müdürlüğü bitki koruma şube müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerince veya Bakanlıkça yetkili kılınan elemanların yetkileri geri alınır. Reçete yazma yetkisinin iptaliMADDE 19 – (Değişik: RG-30/5/2012-28308) (1) Reçete ile ilgili yapılan denetlemelerde; a) 14 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen hükümlere aykırı olarak reçete düzenlediği, b) Bitki ve zararlı organizma dikkate alınmadan mücadele dönemi dışında tavsiye içeren reçete düzenlediği, c) Bakanlıkça yasaklanan veya kısıtlama getirilen bitki koruma ürünlerini reçeteye yazdığı, ç) Aktif madde ismi, formülasyon şekli, doz ve son ilaçlama ile hasat arası süreyi içermeyen reçete düzenlediği, d) Bir zararlı organizma için reçeteye üçten fazla aktif madde yazdığı, tespit edilen reçete yazma yetkisine sahip kişiler bir defa uyarılır, aynı durumun tekrarının tespiti halinde reçete yazma yetkisi iptal edilir. (2) Reçete yazacak kişilerin sorumluluklarını belirleyen 14 üncü maddenin üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı ve yedinci fıkralarında belirtilen sorumlulukları yerine getirmeyen ve bu konuda iki defa uyarılan reçete yazma yetkisine sahip kişilerin aynı fıkralarda belirtilen sorumlulukları yerine getirmediğinin üçüncü defa tespiti halinde ayrıca bir uyarıya gerek kalmaksızın belgeleri iptal edilir. (3) Birinci ve ikinci fıkralara göre reçete yazma yetkisi iptal edilen kişilere yeniden Reçete Yazma Yetki Belgesi düzenlenmez. (4) Kendi isteği ile yetki belgesi iptal edilen kişilerin yeniden Reçete Yazma Yetki Belgesi talebinde bulunması durumunda herhangi bir şart aranmaksızın Reçete Yazma Yetki Belgesi yeniden düzenlenir. SEKİZİNCİBÖLÜMGeçici ve Son HükümlerYürürlükten kaldırılan yönetmelikMADDE 20 –(1) 12/6/2009 tarihli ve 27256 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünlerinin Reçeteli Satış Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır. Reçete yazma yetkisi olanlarGEÇİCİMADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin yayımından önce Bitki Koruma Ürünlerinin Reçeteli Satış Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik kapsamında Bakanlıktan bitki koruma ürünleri reçete yazma yetki belgesi almış olan ziraat mühendislerinin yetkileri devam eder. Kooperatif ve birliklerde istihdam edilen ziraat mühendislerinin durumuGEÇİCİMADDE 2 –(1) Tarımsal amaçlı kooperatifler ve üst birlikleri ile üretici birlikleri ve Ziraat Odalarında istihdam edilen bayilik izin belgesine sahip ziraat mühendislerine, bu kooperatif ve birlikler ile Ziraat Odalarının kendi ortak veya üyelerine münhasır olmak üzere verilen reçete yazma yetkisi 12/6/2011 tarihine kadar devam eder. YürürlükMADDE 21 –(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMADDE 22 – (Değişik: RG-30/5/2012-28308) (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür. Yönetmelik eklerini görmek için tıklayınız
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
21/4/2011
27912
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Resmi Gazete Tarihi: 08.10.1996 Resmi Gazete Sayısı: 22781
ÖZEL KREŞ VE GÜNDÜZ BAKIMEVLERİ İLE ÖZEL ÇOCUK KULÜPLERİ KURULUŞ VE İŞLEYİŞ ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİBÖLÜM
Genel Hükümler
Amaç
Madde 1– Bu Yönetmeliğin amacı, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişilerine ait Özel Kreş ve Gündüz Bakımevleri ile Özel Çocuk Kulüplerinin; kuruluş ve işleyişlerine ilişkin esasları, izin, açılış, çalışma, personel şartları, ücret tarifeleri, denetim ve faaliyetlerini durdurma işlem ve usullerini belirlemek, çağdaş anlayışa uygun düzeyde hizmet vermelerini sağlamaktır.
Kapsam
Madde 2- Bu Yönetmelik kamu kurum ve kuruluşları dışında gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerine ait Kreş ve Gündüz Bakımevleri ile Çocuk Kulüplerini kapsar.
Dayanak
Madde 3- Bu Yönetmelik 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (g) bendi ile 34 ve 35 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4– Bu Yönetmelikte geçen,
a) Genel Müdürlük: Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünü,
b) İl Müdürlüğü: İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünü,
c) (Değişik:R.G.-12/11/2008-27052)Kuruluş: Gerçek kişilere veya özel hukuk tüzel kişilerine ait, 2828 SayılıKanunun 3 üncü maddesinin (f) bendinin 3 numaralı alt bendindeki tanıma uygun olarak fonksiyonunu yerine getiren, 0-6 yaş grubu çocukların gelişim, bakım, korunma ve beslenmelerini sağlayan Kreş ve Gündüz Bakımevlerini, 7-14 yaş grubu çocukların boş zamanlarını uygun program düzenleyerek değerlendiren ve bu suretle bakım ve korunmalarını sağlayan Çocuk Kulüplerini,
d) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kurucu: Özel Kreş ve Gündüz Bakımevi ve Özel Çocuk Kulübü veya her ikisini bir arada açmak isteyen gerçek kişi veya tüzel kişiyi,
ifade eder.
İKİNCİBÖLÜM
KuruluşAçma İşlemleri
Başvuru ve İstenecek Belgeler
Madde 5-(Değişik:R.G.-12/11/2008-27052)
Kuruluşaçmak isteyen kişiler kuruluş binasının adresini belirten bir dilekçe ile İl Müdürlüğüne başvururlar. Yetki Belgesi verilmeden önce kuruluşun açılmasıdüşünülen binaya ait Yapı Kullanım İzin Belgesi/İskan Raporu kurucu tarafındanİl Müdürlüğüne teslim edilir. Kuruluş binası meslek elemanları tarafından (Ek ibare:RG-6/7/2011-27986) 8/A maddesine uygunluk açısından yerinde incelenerek binanın uygun şartları taşıyıp taşımadığına karar verilir. Binanın uygun görülmesi halinde kurucudan aşağıdaki belgeler istenir;
a) T.C. Kimlik Numarasının beyanı,
b) Adli sicil kaydının bulunmadığına ilişkin yazılı beyan,
c) (Değişik:RG-6/7/2011-27986)Bulaşıcı hastalığı bulunmadığı ve görevini yürütmesine engel bir durumun olmadığını belirten sağlık raporu,
ç) (Değişik:RG-6/7/2011-27986)Özel hukuk tüzel kişileri için, özel kreş ve gündüz bakımevi ve çocuk kulübü açılacağına dair ticaret sicil gazetesinde yayımlanmış veya noterlikçe onaylanmış, tüzük, vakıf senedi veya ana sözleşme ile kurucu temsilcilerine yetki verildiğine dair yönetim kurulu kararı
Kurucularda aranacak şartlar (1)
Madde 6- (Değişik fıkra:R.G-12/11/2008-27052) Kuruluşaçacak veya açılmış bir kuruluşu devir alacak olan kişilerde aşağıdaki şartlar aranır.
a) Türkiye Cumhuriyeti uyruklu olmak,
b) Medeni hakları kullanmak ehliyetine sahip olmak,
c) (Değişik:RG-31/7/2009-27305) 29/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak.
Özel Hukuk Tüzel Kişileri açacağı veya devir alacağı kuruluşlar için bir temsilci gösterir. Tüzel kişilerin kuruluşbinası ile ilgili hazırlayacağı belgelerin yanısıra temsilcisinden de yukarıda belirtilen gerçek kişiler için geçerli şartlar aranır.
Kurucu yetki belgesi
Madde 7-(Başlığı ile birlikte değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluş açmak isteyen kişinin ve tüzel kişilik temsilcisinin 5 inci maddede belirtilen belgeleri eksiksiz sunması ve 6 ncı maddede belirtilen şartlara sahip olması halinde, İl Müdürlüğünce Ek-1’deki Kurucu Yetki Belgesi verilir. Bu belge, kişinin kuruluş açabilmek için gereklişartlara sahip olduğunu belgeler. Bu belgeye dayanarak kuruluş işletmeye açılamaz ancak, tefriş ve donanım çalışmalarına başlanabilir.
Açılış İzni İçin Gerekli Belgeler
Madde 8-(Değişik:R.G.-12/11/2008-27052)
Kuruluşaçacak veya açılmış bir kuruluşu devir alacak olan şahıslardan aşağıda belirtilen belgeler ikişer nüsha olarak istenir.
a) Sorumlu Müdür ve Grup Sorumlularının Türk vatandaşı olması halinde, T.C. Kimlik Numarası ile birlikte istenecek belgeler;
1) (Değişik:RG-6/7/2011-27986)Öğrenim durumunu gösterir belgenin aslı veya aslının İl Müdürlüğünce görülmesi kaydıyla fotokopisi,
2) Adli sicil kaydının bulunmadığına ilişkin yazılı beyan,
3) Bulaşıcı hastalığı olmadığına ilişkin sağlık raporu,
4) (Ek:RG-6/7/2011-27986)İş sözleşmesi,
b) Sorumlu Müdür ve Grup Sorumlusunun yabancı uyruklu olması halinde istenecek belgeler;
1) Pasaport Örneği,
2) Çalışmaİzin Belgesi,
3) (Değişik:RG-6/7/2011-27986)Bulaşıcı hastalığı bulunmadığı ve görevini yürütmesine engel bir durumun olmadığını belirten sağlık raporu,
4) Yurt dışından alınan diplomaların Yükseköğretim Kurulunca denkliğinin tanındığına dair belgenin bir örneği,
5) Görev alacağı kuruluşun benzeri kuruluşlarda en az iki yıl sorumlu müdür veya grup sorumlusu olarak çalışmış olduğuna dair belgenin ve Türkçe tercümesinin noter onaylı örneği,
6) Milli Eğitim Bakanlığına bağlı kurumların Yabancılar İçin Türkçe Programına katılarak alınan belgenin bir örneği, bu belgenin olmaması halinde il/ilçe milli eğitim müdürlüklerince oluşturulacak komisyon tarafından, çocuklarla iletişim kurabilecek düzeyde Türkçe bildiğinin tespitine ilişkin olarak verilecek belgenin bir örneği,
7) Alanında daha önce görev yaptıysa idari ve adli ceza almadığını gösterir belgenin, ilk defa görev alacakların ise adli ceza almadığını gösterir belgenin ve Türkçe tercümesinin noter onaylı örneği,
8) Bulaşıcı hastalığı olmadığına ilişkin sağlık raporu
c) Kuruluşun açılacağı bina ile ilgili olarak istenecek belgeler;
1) (Değişik:RG-6/7/2011-27986)Binanın genel yapısını, bölüm ve odaların büyüklüğünü, kapasite hesaplamasını ve binanın bütün bölümlerini gösterir Bayındırlık ve İskan İl Müdürlüğünden alınacak tasdikli plan ile uygunluğunu gösteren rapor,
2) (Değişik:RG-4/4/2012-28254)Mülk sahibi ise mülk sahibi olunduğuna ilişkin yazılı beyan veya kiracı ise kiracı olunduğuna ilişkin yazılı beyan,
3) Kuruluşun, bir apartman katında veya toplu konut alanlarındaki müstakil bir binada hizmete açılması halinde yönetim planında belirtilen yetkiye dayanılarak apartman veya toplu konut yöneticilerinden alınacak izin belgesi,
5) Binanın trafik emniyetine ve genel ahlak kurallarına uygun bir yerleşim alanında olduğuna dair il/ilçe emniyet müdürlüğünden alınacak rapor,
6) (Mülga:RG-6/7/2011-27986)
ç) Özel Kreş ve Gündüz Bakımevleri ve Özel Çocuk Kulüpleri Yönetmeliğinde belirlenen esaslar çerçevesinde (Değişik ibare:RG-6/7/2011-27986) EK-2 forma göre hazırlanacak Kuruluş İç Hizmet Yönergesi.
(Ek fıkra:RG-6/7/2011-27986) Kurucunun bina ile ilgili belgeleri teslim etmesinden sonra, belgelerin uygun olup olmadığı İl Müdürlüğünce incelenir. Belgelerin uygun olduğunun tespit edilmesi halinde, kurucudan kuruluşun tefrişinin yapılması istenir. Tefriş yapıldıktan sonra İl Müdürlüğü meslek elemanlarınca yerinde inceleme yapılır ve inceleme sonucunda binanın fiziki şartları ile bulunması gereken araç ve gereçlerin kuruluşa uygunluğunu gösterir inceleme raporu düzenlenir.
Kuruluş binası ve yeri
MADDE 8/A –(Ek:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluş olarak kullanılacak binanın ve yerinin seçimi aşağıdaki hususlara uygun olarak yapılır.
a) Kuruluş çocuklar için tehlike yaratmayacak ve ulaşıma elverişli bir yerde kurulur. Binanın bulunduğu yer, çocukların geliş ve gidişlerinde trafik yönünden uygun ve emniyetli olmalıdır.
b) Kuruluşun kapasitesine uygun yeterli büyüklükte bahçesi bulunur. Bahçenin alanı her çocuk için en az 1,5 m2 alan düşecek şekilde olmalıdır. Bahçe alanı hesaplamasında 0-2 yaş grubu çocuk sayısı dikkate alınmaz. Binaların teras katları bahçe olarak kullanılamaz. 0-2 yaş grubuna hizmet verecek bir kuruluş, bahçesi olma şartı aranmaksızın çok katlı bir binanın herhangi bir bölümünde uygunluğu saptandığı takdirde hizmete açılabilir.
c) Kuruluş müstakil veya çok katlı bir binada zemin katta veya zeminle bağlantılı üst katlarda açılabilir.
ç) Kuruluşun çok katlı bir binada hizmete açılmasıhalinde, söz konusu binada veya bitişiğinde çocuklar için tehlike yaratabilecek fırın veya patlayıcı ve yanıcı madde satan veya depolayan bir işletmenin bulunmaması gerekir. Kuruluş binası çevresinde patlayıcı ve yanıcı madde satan veya depolayan kuruluşlar bulunması hâlinde, 27/11/2007 tarihli ve 2007/12937 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun mesafelerin korunması ve tedbirlerin alınması sağlanır. Yönetmelikte belirtilen mesafelerin korunup korunmadığına dair rapor, çalışma ruhsatı vermeye yetkili birimlerden alınır.
d) Özel kreş ve gündüz bakımevi ile özel çocuk kulübünün aynı binada veya aynı bahçe içerisinde bir arada bulunması halinde, her kuruluşun bağımsız bölüm ve dairelerden oluşması, giriş ve çıkışkapılarının ayrı olması şartı aranır.
e) Kuruluşlarda herhangi bir tehlike anında çocukların binadan kolaylıkla ayrılabilmelerine yönelik çıkış kapısı, tahliye sistemi veya yangın merdiveni bulunur.
f) Kuruluş ile meyhane, kahvehane, kıraathane, bar, elektronik oyun merkezleri gibi umuma açık yerler, alkollü içki satılan yerler ile genel ahlak kurallarına uygun olmayan mekânların varsa bahçe kapıları,yoksa bina kapıları arasında en az 100 metre mesafe bulunması zorunludur. Binaların birden fazla kapısı varsa en yakın kapı esas alınır.”
Personel belgeleri
MADDE 8/B –(Ek:RG-6/7/2011-27986)
Kurucu, sorumlu müdür ve grup sorumlusu dışındaki diğer personelden T.C. Kimlik Numarası ile birlikte aşağıdaki belgeler istenir;
a) Öğrenim durumunu gösterir belge,
b) Adli sicil kaydının bulunmadığına ilişkin yazılıbeyan,
c) Bulaşıcı hastalığı bulunmadığı ve görevini yürütmesine engel bir durumun olmadığını belirten sağlık raporu,
ç) İş Sözleşmesi.
Açılış İzni İçinİşlemler
Madde 9– Bir kuruluşun açılıp faaliyete geçebilmesi, aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde olur;
a) Kuruluş açma yetki belgesi alındıktan sonra üç ay içinde 8 inci maddede belirtilen Kuruluş Açma İzin Belgesi için gerekli belgeler hazırlanarak ikişer adet dosya halinde, incelenmek üzere kurucu tarafından İl Müdürlüğüne teslim edilir. Bu süre içinde kuruluşa çocuk kabulü yapılmaz. Üç ay içinde dosyalarını tamamlayamayan kurucuların kuruluşaçma yetki belgeleri iptal edilir.
b) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) İki dosya olarak düzenlenen tüm belgelerin belirlenen esaslara uygun olması halinde, kuruluşun hizmete açılabilmesi, İl Müdürlüğünün teklifi ve Valiliğin Onayı ile gerçekleşir. Tüm belgeleri tasdik edilen dosyalardan biri İl Müdürlüğünde kalır, diğeri ise Ek-3’teki Açılış İzin Belgesi düzenledikten ve imzaladıktan sonra kurucuya imza karşılığında verilir.
c) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Açılış İzin Belgesi verilen, devir ve nakil edilen her kuruluşun işveren ve işyerinin ismi ve yaptığı işin çeşidi, bir ay içinde İl Müdürlüğünce o yerin bağlı bulunduğu ilin Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü’ne ve Defterdarlığa/Vergi Dairesi’ne bildirilir.
Kuruluşa Çocuk Kabulü
Madde 10– Valilikten açılış onayı alınıp, açılış izin belgesi düzenlenen kuruluşa çocuk kabulü yapılır ve kuruluş hizmete geçer.
Personel Çalışma İzni
Madde 11- Personel çalışma izni aşağıdaki esaslar çerçevesinde verilir;
a) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Açılışizin belgesi verilen kuruluşun kurucusu veya sorumlu müdürü, açılış izin belgesini aldığı tarihten itibaren en geç bir ay içinde, kuruluşta istihdam edilecek personel için 8/B maddesinde belirtilen belgeleri ikişer nüsha halinde düzenleyerek İl Müdürlüğüne teslim eder.
b) İl Müdürlüğünce, personelin belgeleri 12 nci madde de belirtilen şartlara uygunluğu açısından değerlendirilir ve tasdik edilir.
c) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Personelin kuruluşta çalışabilmesi İl Müdürlüğünün onayı ile gerçekleşir. Personelin belgeleri ve çalışma onayının birinci nüshası İl Müdürlüğünde, ikinci nüshasıise kuruluşta muhafaza edilir. İl Müdürlüğünce tasdik edilmeyen personel kuruluşta çalışamaz.
d) Aynı işlem yeni alınacak personel için de yerine getirilir.
e) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Sorumlu müdürün çeşitli nedenlerle izine ayrılması halinde, yerine kuruluşta bulunan, bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinin (A) veya (B) bentlerindeki özelliklere sahip en kıdemli mesleki personel vekil bırakılır. Sorumlu müdür izine ayrılmadan önce kullanılacak izin süresi ve sorumlu müdürlüğe vekâlet edecek mesleki personel il müdürlüğüne bildirilir.
f) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Personelin görevden ayrılması veya görevine son verilmesi halinde, durum en geç 5 iş günü içinde İl Müdürlüğüne bildirilir. İl Müdürlüğünce görevinden ayrılan veya görevine son verilen personelin çalışma onayı iptal edilir. İl Müdürlüğünce kuruluşa verilen en fazla bir aylık süre içinde yeni personelin kuruluşa başlatılması sağlanır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Kuruluş Personelinin Nitelik ve Sorumlulukları ile Çocukların Gruplandırılması
Kuruluş Personelinin Nitelik ve Sorumlulukları
Madde 12- (Değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluş personelinin nitelik ve sorumlulukları ile personelde aranacak şartlar aşağıda düzenlenmiştir.
A) Sorumlu Müdür: Kuruluşun amacına uygun olarak işleyişi ile ilgili idari konularda her türlü işlemden, kuruluştaki çocukların eğitim, bakım ve beslenmelerinin sağlık kurallarına uygun, sevgi ve ilgiye dayalı bir ortamda sağlanmasından, çocukların fiziksel, zihinsel, duygusal ve sosyal gelişimlerine yardımcı olunmasından, onlara temel değer ve alışkanlıkların kazandırılmasından, birinci derecede sorumlu olan sorumlu müdürün taşıması gereken nitelikler şunlardır:
a) Kreş ve gündüz bakımevlerinde;
1) Sosyal Hizmet, Psikoloji, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi, Okul Öncesi Eğitimi, Anaokulu Öğretmenliği, Rehber Öğretmen/Psikolojik Danışman yetiştiren alanlardan birinde 4 yıllık yüksek öğrenim yapmış olmak,
2) Sosyal Hizmet, Çocuk Gelişimi, Anaokulu Öğretmenliği önlisans mezunu olup, en az iki yıl resmi/özel okul öncesi eğitim kuruluşlarında görev yapmış olmak,
3) Resmi/özel okul öncesi, ilk ve ortaöğretim kurumlarında müdür olarak en az iki yıl görev yapmış olmak.
b) Çocuk Kulüplerinde;
1) Sosyal Hizmet, Psikoloji, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi, Okul Öncesi Eğitimi, Anaokulu Öğretmenliği, Rehber Öğretmen/Psikolojik Danışman yetiştiren alanlardan birinde 4 yıllık yüksek öğrenim yapmış olmak,
2) Sınıf Öğretmeni unvanına sahip olmak,
3) Sosyal Hizmet, Çocuk Gelişimi, Anaokulu Öğretmenliği önlisans mezunu olup, en az iki yıl resmi/özel okul öncesi eğitim kuruluşlarında görev yapmış olmak,
4) Resmi/özel okul öncesi, ilk ve ortaöğretim kurumlarında müdür olarak en az iki yıl görev yapmış olmak.
c) Kreş ve Gündüz Bakımevleri ile Çocuk Kulüplerinin bir arada açılması halinde;
1) Sosyal Hizmet, Psikoloji, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi, Okul Öncesi Eğitimi, Anaokulu Öğretmenliği, Rehber Öğretmen/Psikolojik Danışman yetiştiren alanlardan birinde 4 yıllık yüksek öğrenim yapmış olmak,
2) Sınıf Öğretmeni unvanına sahip olmak,
3) Sosyal Hizmet, Çocuk Gelişimi, Anaokulu Öğretmenliği önlisans mezunu olup, en az iki yıl resmi/özel okul öncesi eğitim kuruluşlarında görev yapmış olmak,
4) Resmi/özel okul öncesi, ilk ve ortaöğretim kurumlarında müdür olarak en az iki yıl görev yapmış olmak.
ç) Yukarıdaki şartlara sahip bulunan kurucular aynızamanda kuruluşun sorumlu müdürü de olabilirler.
d) Bir kişi, birden fazla kuruluşun sorumlu müdürü olamaz, grup sorumlusu olarak görev yapamaz ve çalışma saatleri içinde başka bir işte çalışamaz.
B) Grup Sorumlusu: Grubundaki çocukların fiziksel, zihinsel, duygusal, sosyal gelişimlerini sağlamak, onlara temel değer ve alışkanlıkları kazandırmak üzere gerekli faaliyetleri bir program dahilinde uygulamak, eğitim, bakım ve temizliklerinin sağlık kurallarına uygun, sevgi ve ilgiye dayalı bir ortamda yerine getirilmesine yardımcı olmakla yükümlü olan Grup Sorumlusunun taşıması gereken nitelikler şunlardır:
a) Kreş ve Gündüz Bakımevlerinde;
1) Yüksek öğrenim kurumlarının Sosyal Hizmet, Psikoloji, Çocuk Gelişimi, Okul Öncesi Eğitimi, Anaokulu Öğretmenliği, Rehber Öğretmen/Psikolojik Danışman yetiştiren alanlarında lisans veya önlisans mezunu olmak,
2) Bu bölüm mezunlarının bulunamaması durumunda, kız meslek liselerinin çocuk gelişimi ve eğitimi bölümü mezunu olmak,
3) 0-2 yaş grubundaki çocuklar için hemşire unvanına sahip kişiler de görevlendirilebilir.
b) Çocuk Kulüplerinde;
1) Yüksek öğrenim kurumlarının Sosyal Hizmet, Psikoloji, Çocuk Gelişimi, Rehber Öğretmen/Psikolojik Danışman yetiştiren alanlarında lisans veya önlisans mezunu olmak,
2) Sınıf Öğretmeni unvanına sahip olmak,
3) Yüksek Öğrenim Kurumlarının Fizik, Kimya, Fen Bilgisi, Biyoloji, Matematik, Türk Dili ve Edebiyatı, Tarih ve Coğrafya, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği bölümlerinden mezun olmak.
C) Çocuk bakıcılarında tercihen lise mezunu olmak, çocuk gelişimi ve eğitimi/çocuk bakımı konusunda sertifika sahibi olmak şartıaranır.
Ç) Ayrıca kuruluşta iş hacmine göre büro, yemek, temizlik ve diğer hizmetler için yeterli sayıda personel istihdam edilir. Bu personel için en az ilkokul/ilköğretim diploması veya okuryazarlık belgesi almış olma şartı aranır.
D) Kuruluşlar kendi çalışma saat ve düzenleri açısından gerekli gördükleri takdirde, yönetim ve grup sorumluluğu dışında; kendi branş dallarında istihdam edilmek üzere Sosyal Hizmetler, Psikoloji, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi, Özel Eğitim Öğretmeni, Doktor, Diyetisyen, Hemşire, Müzik, Resim, Bilgisayar, Yabancı Dil ve benzeri bölüm mezunu elemanları da görevlendirebilirler. Söz konusu şahısların branşları ve görevlendirilmeşekillerinin İl Müdürlüklerine bildirilmesi zorunludur.
E) Kuruluşlarda görev alacak personel evrakının onaya sunulduğu tarihte, sorumlu müdür hariç tüm personelde kadınlarda 55, erkeklerde 60 yaşından gün almamış olma şartı aranır.
Personel eğitimi
MADDE 12/A –(Ek:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluş istihdam ettiği personele göreve başladığıtarihten itibaren ilk üç ay içinde bir kez ve göreve başladıktan sonra da yılda en az bir kez olmak üzere her defasında en az onar saatlik hizmet içi eğitim verir.
Gruplandırma
Madde 13- Gruplandırma çocukların yaşları esas alınmak üzere genel gelişimlerine göre ve aşağıdaki esaslar çerçevesinde oluşturulur.
a) 0-24 aylık bebekler ve yeni yürüme çağındaki çocuklar,
b) 25-48 aylık çocuklar,
c) 49-72 aylık çocuklar,
d) (Değişik:R.G.-12/11/2008-27052)7-11 yaşındaki çocuklar,
e) (Ek:R.G.-12/11/2008-27052)12-14 yaşındaki çocuklar.
Gruplardaki Çocuk ve Personel Sayısı
Madde 14- Gruplardaki çocuk ve personel sayısı aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde düzenlenir;
a) 0-2 yaş grubunda en çok 10 çocuk bir grup oluşturur.
Her grup için bir grup sorumlusu ve en az bir çocuk bakıcısı görevlendirilir.
b) 2-6 yaş grubunda ise en çok 20 çocuk bir grup oluşturur. Her grup için en az bir grup sorumlusu ve bir çocuk bakıcısı görevlendirilir.
c) Özel Çocuk Kulüplerinde, sabahçı ve öğlenci çocuklara yönelik iki bölümde hizmet verilir. Gruplar en fazla 20 çocuktan oluşur. Öğretim dönemlerinde sabah ve öğleden sonra gelen çocukların toplamıbir grup için belirlenen miktarı geçemez. Her grup için bir grup sorumlusu görevlendirilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Kuruluşunİskan Durumu
Madde 15– (Mülga:RG-6/7/2011-27986)
Emniyet ve Trafik Güvenliği
Madde 16-(Mülga:RG-6/7/2011-27986)
Yangından Korunma ve Isıtma
Madde 17-(Mülga:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluş binasında aranacak özellikler (Başlığı ile değişik:RG-6/7/2011-27986)
Madde 18-(Değişik cümle:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşbinasında olması gereken özellikler şunlardır:
a) Kuruluşta, bir idare odası veya bölümü oluşturulmalıdır.
b) Oyun, yatak ve çalışma odaları bolışık almalıdır.
c) Çocukların bulunduğu oda ve salonlarda, taban çocukların sağlığına zarar vermeyecek, kolaylıkla silinip temizlenebilen bir madde ile döşenmelidir.
d) Çocukların bulunduğu oda ve salonların duvarları kolaylıkla silinip temizlenebilen bir madde ile boyanmalıveya kaplanmalıdır.
e) Çocuk Kulübünde, çalışma bölümlerinin bütünü, bir dershane izlenimi yaratmayacak biçimde tefriş edilmelidir.
f) Grup odaları çocukların yaşgruplarına uygun eşyalar ve psiko-sosyal gelişimlerine yardımcı eğitim araç ve gereçleri ile donatılmalıdır.
g) Gruplarda çeşitli etkinliklerin yapılabileceği, evcilik, blok, masa oyunları, fen ve tabiat, müzik köşeleri oluşturulmalıdır.
h) Günlük faaliyetlerin sergilenebileceği bir faaliyet panosu ve malzeme dolapları bulunmalıdır.
ı) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kuruluştaki tüm merdivenlerde çocukların güvenliğini sağlayabilecek nitelikte emniyet korkulukları bulunur. Merdiven ve balkon aralarından çocukların düşmelerini engellemek için koruyucu düzenlemeler getirilir.
i) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kuruluştaısıtma kaloriferle yapılır. Ancak, bölgesel farklılıklar göz önüne alınarakısıtma, çocuklarda risk oluşturmayacak şekilde klima veya benzeri sistem ile yapılabilir. Isıtmanın elektrikli araçlarla yapılması hâlinde, il elektrik idaresinden elektrik tesisatının uygunluğuna dair belge alınır. Kalorifer ve diğer ısınma araçları çocuklar için tehlike oluşturmayacak şekilde korunaklıhale getirilir.
j) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Çocuk karyolaları en az bir kişinin rahatlıkla geçebileceği aralıkla düzenlenir ve emniyet altına alınır. Kuruluşta ranza kullanılmaz. Zeminin ahşap olması ve yalıtımın iyi yapılması halinde 25-30 cm yüksekliğinde yaylı yer yatağı, 0-2 yaş grubunda ise sabit karyola kullanılır. Sabit bebek karyolalarında bebeklerin düşmesini engelleyici kenar koruyucuları bulunur.
k) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşta, her 10 çocuğa bir tuvalet ve lavabo bulunur ve bunlar çocukların rahatlıkla kullanabilecekleri büyüklük ve yükseklikte olur. Lavaboların güvenliği sağlanır ve düşmeyecek şekilde iyice sabitlenir. 2 yaşına kadar olan çocuklar için adaptör kullanılır ancak, portatif tuvalet kullanılmaz. Çocuk kulüpleri için, yaş grubuna uygun olarak tuvaletler bölmelere ayrılır veya kız ve erkek çocuklar için ayrı tuvaletler kullanılır.
l) Kuruluşun yeterli büyüklükte bir mutfağı olmalı, çocukların yiyeceklerinin saklanması, hazırlanması,dağıtımı, malzemelerin temizlenmesi için uygun yerler ile gerekli araç ve gereçler bulunmalıdır. Mutfakta kullanılacak olan tencere, tabak, bardak gibi gereçlerin çelik, porselen veya cam türü malzemelerden oluşması şarttır.
m) Binanın tümünün havalandırılmasıiçin gerekli önlemler alınmalı ve mutfakta aspiratör bulunmalıdır.
n) 0-2 yaş grubu çocuklar için ayrı bir emekleme bölümü bulunmalıdır. Bölüm temiz, düzenli ve çocukların güvenliğini sağlayacak nitelikte olmalıdır.
o) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) 0-2 yaş grubu için ayrı bir alt değiştirme bölümü bulunur. Bu bölümde kirli, temiz bez ve çamaşırlar için ayrı dolaplar bulundurulur.
ö) Her çocuğun özel eşyalarının konulacağı dolaplar olmalıdır.
p) Kuruluşta, yeterli sayıda ayakkabılık ve portmanto olmalıdır.
r) Kuruluşta, bir sağlık bölümü olmalı, gerekli ilaç ve ilk yardım malzemelerini içeren bir ecza dolabıbulunmalıdır.
s) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşun bahçesinde çocukların dinlenme ve oyunları için gerekli araç ve gereçler bulunur. Bahçenin zemininin yumuşak malzemeden olması sağlanır, yeterli toprak ve çim alanın bulundurulmasına özen gösterilir. Bahçede çocukların mevsimlerin ve bitkilerin değişimlerini izleyebileceği uygulama bahçeleri de oluşturulabilir. Bahçe oyuncakları yerine iyice sabitlenerek korunaklı hale getirilir. Bahçe oyuncaklarının kırık, sivri uçlu, keskin, paslı kenarlarıbulunmaz.
ş) Kuruluşun her türlü tesisatı genel hijyen kurallarını bozmayacak şekilde temiz ve düzenli olmalıdır.
t) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Kuruluştaki tüm dolaplar, dolap kapakları, çekmeceler, mobilyalar, raflar, panolar, ayakkabılık, portmanto, çocukların özel eşyalarını koyacağı dolaplar ve diğer eşyalar çocukların üzerine düşmeyecek şekilde duvara iyice sabitlenir ve güvenliği sağlanır.
u) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Çocukların yaralanmasını önlemek için mobilyalarda kenar koruyucuları bulunur.
ü) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Kuruluştaki tüm pencereler ve balkon kapıları çocukların düşmelerini engelleyecek şekilde korunaklı hale getirilir ve güvenlik kilitleri bulunur.
v) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Elektrik düğme, prizleri, kabloları çocuklar için tehlike oluşturmaması bakımından gerekli önlemler alınarak güvenli hale getirilir, prizlerde koruma kapağı bulunur.
y) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşta, yangından korunmak için yeterli sayıda yangın söndürme cihazı ve malzemesi ile sesli veışıklı uyarı sistemi, duman ve gaz detektörü bulunur.
z) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Servis aracının iç düzenini sağlamak, çocukların servise inme ve binmeleri sırasında yardımcıolmak üzere serviste bir personel bulunur.
Çocuk kulüpleri
MADDE 18/A –(Ek:RG-6/7/2011-27986)
Çocuk kulüplerinde çocukların derslerini çalışmalarına, ödevlerini yapmalarına yardımcı olunur, ilgi ve yetenekleri doğrultusunda sosyal, kültürel ve sportif etkinlikler düzenlenir. Bu doğrultuda grup sorumlularınca düzenlenen etkinlikler EK-4’teki belge ile kayıt altına alınır ve denetimde gösterilmek üzere saklanır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Kuruluşun İşleyişine ilişkin Esaslar
Kapasite tespiti
Madde 19- Kuruluşların kapasite tespiti aşağıdaki şekilde yapılır:
a) Özel Kreş ve Gündüz Bakımevlerinde;
1- Sabit karyola kullanılması durumunda; kapasite çocuklar için ayrılan uyku odalarının büyüklüğüne göre hesaplanır. Uyku odalarında her bir çocuğa en az 2 m² alan ve 6 m³ hava düşecek şekilde hesaplama yapılarak, kuruluşun toplam kapasitesi bulunur. Ancak kuruluşta uyku odalarına denk, yaklaşık büyüklükte oyun odalarının bulunması gerekmektedir. Oyun odaları kapasiteye dahil edilemez.
2- Portatif karyola kullanılmasıdurumunda; kapasite, uyku ve oyun için gösterilen bölümlerin büyüklüğüne göre hesaplanır. Portatif karyolaların kurulması, kaldırılması ve depolanmasıçocukların temel gereksinimlerini engellemeyecek, gelişim ve sağlıklarına zarar vermeyecek şekilde olmalıdır.
3- 0-2 yaş grubu için portatif karyola kullanılmaz.
b) Özel Çocuk Kulüplerinde;
1- Kapasite, çocuklar için ayrılan çalışma ve oyun odalarının büyüklüğüne göre tespit edilir. Bu bölümlerde her bir çocuğa 2 m² alan 6 m³ hava düşecek şekilde hesaplama yapılır ve toplam kapasite bulunur.
Ayrıca çocukların dinlenebileceği küçük bir dinlenme odası ayrılır.Bu bölüm kapasiteye dahil edilmez.
2- Kuruluşta, çocukların tam gün bulanabileceği sömestr ve yaz tatiline rastlayan dönemlerde, yukarıda belirtilen şekilde tespit edilen kapasitenin üzerinde çocuk kabulü yapılmaz.
Kuruluşa Çocuk Kabulü
Madde 20-(Değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluşa çocuk kabulünde, velinin dilekçesi, çocuğun Türkiye Cumhuriyeti Kimlik Numarası, sağlık raporu, yeteri kadar fotoğraf istenir. Bulaşıcı hastalığı, ağır ruhsal, zihinsel engeli olan çocuklar kuruluşa alınmaz. Ancak; ilgili kuruluşlardan alınmış raporda belirtilmek kaydıyla hafif zihinsel, görme, işitme, konuşma ve bedensel engelli olan çocuklar kuruluşa kabul edilir. Hafif zihinsel, görme, işitme, konuşma ve bedensel engelli olan çocukları kabul eden kuruluşlarda özel eğitim öğretmeni bulunur, çocukların ihtiyacına göre gerekli araç ve gereçler sağlanır. Gruplarda kaynaştırma eğitimi alacak çocuk sayısı birden fazla olamaz.
Kuruluşun Çalışma Gün ve Saatleri
Madde 21- Kuruluşlar mesai gün ve saatleri dahilinde hizmet verirler. (Değişik cümle:RG-6/7/2011-27986) Hafta içi mesai saatlerine ilave olarak gece saatleri, hafta sonu tatilleri, resmi tatiller, milli ve dini bayramlar ve diğer günlerde de faaliyetlerini sürdürmek isteyen kurucular, bir dilekçe ile İl Müdürlüklerine başvururlar. Kuruluşların söz konusu gün ve saatlerde hizmetlerine devam edebilmeleri, İl Müdürlüğünün kabul ve teklifi ile Valiliğin Onayına bağlıdır. Gerekli personel temin edildiği takdirde gece ve tatil günlerinde çalışacak kuruluşlarda sorumlu bir nöbetçi ve çocuk sayısına göre grup sorumlusu ve çocuk bakıcısı bulundurulur.
Kuruluşlarda yarım günlük ve saatlik bakım hizmeti de verilebilir. Yarım günlük ve saatlik bakım hizmeti İl Müdürlüğünün kabul ve teklifi ile Valiliğin Onayına bağlıdır.
Kuruluşun Tatil Edilmesi
Madde 22- Kuruluş, bulunduğu yörenin iklim koşulları ve tadilat nedeniyle en çok 2 ay tatil edilir. (Ek cümle:RG-6/7/2011-27986) Bu süre içinde velilerden ücret alınmaz.
Kuruluşun tatil edileceği, 1 ay önceden velilere ve İl Müdürlüğüne yazılı olarak bildirilir. Velilerin mağdur edilmemesi için uygun koşullar sağlanır. (Ek cümle:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşun tatil olduğu süre içinde çocukların kuruluşta olmadığı zamanlarda, yılda en az iki defa dezenfektanlarla kuruluşun genel temizliği yapılır.
Kuruluşun tatil edilebilmesi, kurucunun gerekçeli önerisinin İl Müdürlüğünün kabul ve teklifi ile Valiliğin Onayına bağlıdır.
Kuruluşun Geliri
Madde 23- Kuruluşun geliri, çocukların bakımı, beslenmesi ve eğitimi için velilerden alınacak ücretlerden ibarettir.
Ücret Tespiti
Madde 24- Ücretlere ilişkin uygulama aşağıda belirtilen esaslara uygun olarak yerine getirilir;
a) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Açılışizni almış olan kuruluşlarda velilerden alınacak aylık ücret miktarları her yıl Aralık ayında il düzeyinde kurulacak bir komisyonca tespit edilir. Komisyonda belirlenen ücretler Valiliğin onayı ile yürürlüğe girer. Yeni ücretler takip eden Ocak ayından itibaren uygulanır. Ücretler gerek görüldüğünde yıl içinde günün şartlarına bağlı olarak Komisyonca bir kere daha düzenlenir. Uygulanacak ücretler, kuruluşun velilerce görülebilecek bir yerine asılır.
b) Ücret tespit komisyonu, Valiliğin Başkanlığında veya görevlendireceği bir Vali Yardımcısı Başkanlığında İl Müdürü, Belediye, Defterdarlık, Ticaret Müdürlüğü temsilcileri ile il dahilindeki kurucuların kendi aralarında bir yıl için seçecekleri bir temsilciden kurulur.
c) Ücret tespiti, çevrenin sosyo-ekonomik şartları dikkate alınarak, kuruluşun personel, iaşe, kira,ısıtma ve diğer cari giderler ile amortismanlar hesaplanarak yapılır.
d) Ücret artış oranları, kanuni kira artış yüzdesi, gıda endekslerindeki artış yüzdesi, personel ücret artışları yüzdesi, elektrik-havagazı ve su artışları yüzdesi, resmi yakıt fiyatlarındaki artış yüzdesi hesaplanarak bunların çocuk başına maliyet artışlarına yansıyan ortalama miktarları bulunarak tespit edilir.
e) İl’de birden fazla Özel Kreş ve Gündüz Bakımevi ve Özel Çocuk Kulübü bulunduğu takdirde tesis, tefriş ve buna benzer farklar dikkate alınmak suretiyle taban ve tavan ücret miktarları tespit edilir.
f) Tespit edilen ücretlere beslenme, kırtasiye ve temizlik malzemelerine ait giderler dahildir.
g) Ücret tespit komisyonu tatil, gece, yarım gün ve saatlik bakım ücretlerini de ayrıca tespit eder.
h) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Belirlenen miktarın üzerinde ücret aldıkları tespit edilen kuruluşlar hakkında 28 inci madde hükümleri çerçevesinde işlem yapılır.
Ücret Tahsili
Madde 25– Tesbit edilen ücret kuruluşlarca ayın başında peşin olarak alınır. Kuruluşlar bir aylık ücretten fazla peşin ödeme için velileri zorlayamaz, bono, senet ve benzeri uzun süreli bağlantı isteğinde bulunamaz.
Ücret İadesi
Madde 26- Çocuğun herhangi bir nedenle kuruluştan ayrılmasıhalinde, ücret iade edilmez. Ancak kuruluş tarafından çocuğun çıkartılmasıhalinde bakiye ücret iade edilir.
Ücretsiz Bakım
Madde 27- İl Müdürlüğü kuruluşların kapasitelerine göre en az iki çocuk olmak üzere % 5 ücretsiz kontenjan kullanılır. Bu sayı, kuruluşun kapasite sayısı haricinde kullanılır.
İl Müdürlüğü bu ücretsiz kontenjanıaşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde ve (Değişik ibare:RG-26/9/2008-27009) Sosyal Çalışmacı tarafından düzenlenecek sosyal inceleme raporuna göre değerlendirir;
a) Ekonomik gücü yeterli olmayan ailelerin çocukları,
b) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Ekonomik gücü yeterli olmayan, anne ve babası ölü olup, bir yakını tarafından bakılan çocuklar,
c) (Mülga:RG-6/7/2011-27986)
d) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Ekonomik gücü yeterli olmayan tek ebeveyni ile yaşayan çocuklar,
e) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kadın Konukevlerinde bulunan kadınların çocukları,
f) Cezaevlerinde bulunan kadın mahkumların çocukları.
g) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunda korunma altında bulunan çocuklar,
h) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Şehit ve malûl gazi çocukları,
ı) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Ekonomik gücü yeterli olmayan engelli ebeveyni olan çocuklar.
İl Müdürlüklerince uygun görülmesi halinde kuruluşlara ücretsiz olarak yerleştirilir.
Ücretsiz olarak yerleştirilen çocuklarıbakmayı kabul etmeyen kuruluşlar hakkında 28 inci madde hükümleri uygulanır.
Teftiş ve Denetim
Madde 28- (Değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluşların teftiş ve denetimleri aşağıdaki esaslara göre yapılır:
a) Kuruluşlar İl Müdürlüklerince yılda en az bir kere denetlenir. Gerektiğinde Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü müfettiş ve yetkili elemanlarınca da denetlenir ve teftişe tabi tutulur. Teftiş ve denetim esnasında istendiği takdirde, kuruluş yetkilileri denetleyicilere her türlü belgeyi sunmak ve kolaylık göstermekle yükümlüdür.
b) Kuruluş aşağıda belirtilen durumlarda uyarılır;
1) Denetim ve teftiş sonucu tespit edilen mevzuat hükümlerine aykırı eksiklikler, İl Müdürlüğünce yazılı olarak kuruluşa bildirilir.
2) Kuruluş bildirilen eksiklikleri bir ay içinde düzeltmek ve gidermek zorundadır.
3) Kuruluş yapmış olduğu işlemleri İl Müdürlüğüne yazılı olarak bildirir.
4) İl Müdürlüğü belirlenen eksiklik ve aykırılıkların giderilip giderilmediğini yerinde tespit eder.
c) Kuruluşun geçici olarak durdurulması aşağıda belirtilen eksikliklerden birinin tespiti halinde ve uyarıya rağmen verilen süre içinde gerekli düzenleme yapılmadığında yerine getirilir;
1) Mevzuat hükümlerine aykırı harekette bulunulması ve mevzuat hükümlerine aykırı görülen eksikliklerin verilen süre içerisinde düzeltilmemesi ve giderilmemesi.
2) Kuruluşa açılış izin belgesinde belirtilen yaşgrubu dışında çocuk kabul edilmesi.
3) Belirlenen kapasitenin üstünde hizmet verilmesi.
4) Onaysız personel çalıştırılması.
5) Eksik personel çalıştırılması.
6) Belirlenen ücretten fazla ücret aldığı tespit edilmesi.
7) Bakılması gereken oranda ücretsiz çocuğa bakılmaması.
8) Genel ahlak kuralarına aykırı harekette bulunulması.
ç) Kuruluşun faaliyetinin geçici olarak durdurulmasıaşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yapılır;
1) Kuruluşların faaliyetlerinin geçici olarak durdurulması, İl Müdürlüğünün teklifi ve Valilik onayı ile Kolluk Kuvvetleri nezaretinde gerçekleştirilir.
2) Kuruluşların faaliyetlerinin geçici olarak durdurulma süresi üç iş günüdür.
3) Kuruluşun geçici olarak durdurulması kararı en az beş iş günü öncesinden kuruluşa bildirilerek velilere bilgi verilmesi sağlanır.
4) Geçici durdurulma süresi bitiminde kuruluşkendiliğinden açılmış sayılır. Açılmış olan kuruluşa verilecek on iş günü ek sürenin sonunda, eksikliklerin giderilmediği ve geçici kapatmayı gerektiren fiilin devamının tespiti halinde, kuruluşun faaliyeti beş iş günü geçici olarak durdurulur.
d) Kuruluşun faaliyetinin sürekli olarak durdurulmasıaşağıda belirtilen durumların gerçekleşmesi halinde yapılır;
1) Uyarılara rağmen tespit edilen eksikliklerin giderilmemesi ve iki kez geçici olarak faaliyetinin durdurulmasına rağmen aynıkonularda eksiklik tespit edilmesi.
2) Açılış onayı olmadan hizmete başlanması.
3) İzinsiz devir ve nakil işlemi yapılması.
e) Kuruluşun faaliyetlerinin sürekli olarak durdurulması aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde gerçekleştirilir;
1) Kuruluşların faaliyetlerinin sürekli durdurulması,İl Müdürlüğünün teklifi ve Valilik Onayı ile Kolluk Kuvvetleri nezaretinde gerçekleştirilir.
2) Faaliyeti sürekli durdurulan kuruluşlar, İl Müdürlüğünce o kuruluşun bağlı bulunduğu ilin sosyal güvenlik kurumu İl Müdürlüğü’ne, Defterdarlığa/ Vergi Dairesi’ne bildirilir.
3) Kuruluşun faaliyetlerinin sürekli durdurulmasıkararı en az on beş gün öncesinden kuruluşa bildirilerek velilere bilgi verilmesi sağlanır.
4) Kuruluş açılış izin onayı, açılış izin belgesi aslıve ilgili diğer belgeleri on beş gün içinde İl Müdürlüğüne teslim eder.
5) Kuruluşların faaliyeti durdurulduğunda peşin alınan ücretten kuruluşun faaliyette bulunmadığı günlere düşen pay velilere geri verilir.
f) Bakımları ve sorumlulukları altında bulunan çocuklara karşı ihmali görülen veya herhangi bir suç işleyen kuruluşgörevlileri hakkında, Türk Ceza Kanunu hükümlerine ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununun 27 nci maddesine göre işlem yapılır.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Kuruluşun devir, nakil, ad değişikliği, tüzel kişilik temsilci değişikliği ile binanın fiziki koşulları ve yaş grubu değişikliği işlemleri
Madde 29- (Başlığı ile birlikte değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluşun devir, nakil, ad değişikliği, tüzel kişilik temsilci değişikliği ile binanın fiziki koşulları ve yaş grubu değişikliği ile ilgili işlemler aşağıdaki esaslar çerçevesinde yapılır:
a) Kuruluşun başka bir gerçek veya özel hukuk tüzel kişiliğe devri için aşağıda belirtilen belgeler İl Müdürlüğüne sunulur;
1) Kuruluşu devir etmek ve devir almak isteyen kişilere ait dilekçe,
2) Kuruluşun diğer bir gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişisine devrinde yeni kurucular adına düzenlenecek Kurucu Yetki Belgesi verilebilmesi için gerekli belgeler,
3) Yeni kurucu adına Kurucu Yetki Belgesi verildikten sonra tarafların noterden alacakları Devir Senedi,
4) Kira Sözleşmesi veya tapu senedi,
5) Kuruluşta yeni görev alacak personele ilişkin belgeler ve iş sözleşmesi.
Söz konusu belgelerin İl Müdürlüğünce tasdik edilmesinden sonra, kurucu değişikliği için Valilik Onayı alınır ve Ek-5’teki Değişiklik İzin Belgesi düzenlenir.
İl Müdürlüğüne müracaat edilmeden kuruluşun devir edilmesi halinde, açılış izin belgesi ve açılış onayı iptal edilerek kuruluşun faaliyeti sürekli durdurulur. İzinsiz olarak devir yapan, devir alan kişi veya tüzel kişiliğin, yeni bir kuruluş açmak için İl Müdürlüğüne başvuruda bulunmasıdurumunda müracaatları reddedilir.
b) Kuruluşun nakil işlemleri aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütülür;
1) Kurucu veya temsilci tarafından nakil edilecek binanın adresini belirten dilekçe İl Müdürlüğüne verilir,
2) Kuruluşun yeni bir binaya nakil edilmesi için, İl Müdürlüğünce en geç on beş iş günü içinde belirtilen adrese gidilerek yerinde inceleme yapılır. Binanın uygun bir yapıya sahip olduğunun belirlenmesi halinde, kurucudan yeni binaya ait yapı kullanım izin belgesi/iskân raporu ile birlikte, 8 inci maddenin (c) bendinde belirtilen bina ile ilgili belgeler istenir. Üç ay içinde açılış izni için gerekli belgeleri tamamlamayan kuruluşun nakil işlemi iptal edilir.
Söz konusu belgelerin İl Müdürlüğünce tasdik edilmesinden sonra, nakil için Valilik Onayı alınır ve Değişiklik İzin Belgesi düzenlenir. Valilik Onayı ve Değişiklik İzin Belgesi alınmadan yeni binada hizmete başlanamaz, çocuk kabul edilemez.
İl Müdürlüğüne müracaat edilmeden kuruluşun nakil edilmesi halinde, açılış izin belgesi ve açılış onayı iptal edilerek kuruluşun sürekli faaliyeti durdurulur. İzinsiz nakil yapmış olan kişi veya tüzel kişiliğin, yeni bir kuruluş açmak için İl Müdürlüğüne başvuruda bulunmasıdurumunda müracaatları reddedilir.
c) Kuruluş adının değiştirilmesi aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütülür;
1) Kurucudan ve temsilciden ad değişikliği talep dilekçesi alınarak, kuruluşa verilecek yeni adın uygunluğu incelenir.
2) Kuruluş adının uygun görülmesi halinde, Valilik Onayı alınır ve kuruluşun yeni adının yer aldığı Değişiklik İzin Belgesi düzenlenir.
ç) Özel hukuk tüzel kişilerinde kurucu temsilcisi değişikliği aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütülür;
1) Temsilci değişikliğine ait yönetim kurulu kararı,
2) Temsilciye Kurucu Yetki Belgesi verebilmek için gerekli koşullar ve belgeler (Vakıf veya dernek tüzüğü ile şirket sözleşmesi hariç) istenir.
İl Müdürlüğünce belgelerin uygun olduğunun belirlenmesi halinde, özel hukuk tüzel kişiliği temsil eden yeni kurucuya Kurucu Yetki Belgesi verilir, Değişiklik İzin Belgesi düzenlenir.
d) Kuruluşun fiziki koşulları ile yaş grubu değişikliği işlemleri aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütülür;
1) Kurucu değişikliği içeren dilekçe ve yapmak istedikleri değişikliklerin yer aldığı yerleşim planıyla İl Müdürlüğüne başvuruda bulunur.
2) İl Müdürlüğü meslek elemanlarınca bina yerinde bu Yönetmeliğe uygunluk açısından incelenir ve inceleme raporu hazırlanır.
3) Bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinin (c) bendinde belirtilen bina ile ilgili belgelerden değişikliğe ilişkin gerekli belgeler istenir.
4) Bina ile ilgili şartların sağlanması ve binanın uygunluğunun belirlenmesi halinde Valilik Onayı alınır ve Değişiklik İzin Belgesi düzenlenir.
Kuruluşla ilgili yapılan değişiklik işlemlerinin bildirilmesi
MADDE 29/A – (Ek:RG-6/7/2011-27986)
İl Müdürlüklerince kuruluşların açılış, kapanış,devir, nakil, ad değişikliği, tüzel kişilik temsilci değişikliği, kapasite ve yaş grubu değişikliklerinin olması durumunda, altı ayda bir Ek-6’daki form düzenlenerek Genel Müdürlüğe gönderilir.
Kuruluşun Kurucu Tarafından Kapatılması
Madde 30– Kuruluşun kurucu tarafından kapatılması aşağıdaki esaslar çerçevesinde olur;
a) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kurucular en az bir ay önceden İl Müdürlüğüne, personel ve velilere yazılı olarak kuruluşu kapatma isteğinde olduklarını bildirir. Kapanan kuruluşlar İl Müdürlüğünce o kuruluşun bağlı bulunduğu ilin Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü’ne ve Defterdarlığa/ Vergi Dairesine bildirilir.
b) (Değişik:RG-6/7/2011-27986) Kapanan kuruluşaçılış izin onayı, açılış izin belgesi aslı ve ilgili diğer belgeleri on beşgün içinde İl Müdürlüğüne teslim eder.
c) İl Müdürlüğüne bildirilmeden kuruluşunu kapatan kurucuların yeniden özel kuruluş açma talebinde bulunmalarıhalinde açılış izni verilmez.
Kuruluş tarafından İl Müdürlüğüne gönderilecek belgeler
Madde 31– (Başlığı ile birlikte değişik:RG-6/7/2011-27986)
Kuruluşlarca her ayın ilk haftasında;
a) Bakılan çocukların gruplarına göre sayısında ve personel listesinde değişiklik olması durumunda ilgili belgeler ve aylık ücret bordrosunun bir örneği İl Müdürlüğüne gönderilir.
b) Kuruluşlar, eğitim programlarına göre yıllık ve aylık faaliyet programlarını düzenleyerek denetimde gösterilmek üzere dosyada saklar. Yıllık faaliyet programının bir örneği her yıl Eylül ayının ilk haftasında İl Müdürlüğüne gönderilir.
c) Tüm belgeler iki nüsha hazırlanır. Bir nüshasıkuruluşta kalır, diğer nüsha denetim için İl Müdürlüğüne gönderilir. Uyarılara rağmen istenilen belgeleri göndermeyen kuruluşlar hakkında, bu Yönetmeliğin 28 inci maddesine göre işlem yapılır..
Kuruluş Adları
Madde 32- Kuruluşlar İlde Devletin veya diğer kuruluşların kullandıkları ad ve unvanlar ile toplum değerlerine aykırı düşecek ad ve unvanları, yabancı dildeki kelime ve deyimleri kullanamazlar.
Kuruluş Binalarının Kullanımı
Madde 33- Kuruluşlarda çocuklara ayrılan bölümlerde kurucu ve personel ikamet edemez ve konut olarak kullanamaz. Kuruluş binası hiçbir şekilde asli amacı dışında başka bir amaçla kullanılamaz.
Çocukların Beslenmesi
Madde 34- Kuruluşlar, Genel Müdürlükçe, belirlenen gıda rasyonlarına uygun olarak, Kreş ve Gündüz Bakımevlerindeki çocuklara öğlen yemeği ile sabah ve ikindi kahvaltısı, Çocuk Kulüplerindeki çocuklardan sabah gelenlere sabah kahvaltısı, öğlen yemeği, öğleden sonra gelen çocuklara öğlen yemeği ve ikindi kahvaltısı verilir.
(Ek fıkra:RG-6/7/2011-27986) Kuruluşta verilen yemek numuneleri uygun saklama ortamında yirmi dört saat süre ile saklanır.
Kuruluşlarda Bulunacak Defter ve Dosyalar
Madde 35– Kuruluşlar aşağıdaki defter ve dosyaları bulundurmak zorundadır;
a) Gelen yazı kayıt defteri,
b) Giden yazı kayıt defteri,
c) Gerekli muhasebe kayıtları,
d) Çocuklara ait kütük defterleri (Ek ibare:RG-6/7/2011-27986) (EK-7),
e) Teftiş ve denetleme defterleri,
f) Çocukların fiziksel ve psiko-sosyal gelişimlerine ait kayıtların bulunduğu çocuk dosyaları,
g) Personel özlük ve sağlık dosyaları.
h) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Çocuklar için ilaç defteri (EK-8),
ı) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Sivil savunma planlarının bulunduğu dosya,
i) (Ek:RG-6/7/2011-27986) Personel eğitim planı(EK-9)
Personelin Sağlık Kontrolleri
Madde 36– Kuruluşta çalışan personelin gerekli sağlık muayene ve kontrollerinin periyodik olarak yapılması, en az yılda bir göğüs radyografilerinin çekilmesi, portör, gaita, sarılık testlerinin 6 ayda bir yaptırılması ve sonuçlarının personele ait dosyalarda saklanması zorunludur.
Diğer Hususlar
Madde 37- Bu Yönetmelikte belirtilmeyen hususlarda 24/5/1983 tarih ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununun ilgili hükümlerine göre işlem yapılır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Son Hükümler
Kaldırılan Hükümler
Madde 38- 26/12/1983 gün ve 18263 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özel Kreş ve Gündüz Bakımevleri Kuruluş ve İşleyiş Esasları Hakkında Yönetmelik ile 23/8/1987 gün ve 19553 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özel Çocuk Kulüpleri Kuruluş ve İşleyiş Esasları Hakkındaki Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçici Hükümler
Geçici Madde 1- (Mülga: RG-05/10/2000-24191)
Geçici Madde 2- (Teselsül: RG-05/10/2000-24191) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte, Sorumlu Müdür olarak görev yapanların kazanılmış hakları görevlerine devam ettikleri sürece saklıdır.
Geçici Madde 3 – (Ek:R.G.-12/11/2008-27052) (Mülga:RG-6/7/2011-27986)
GEÇİCİMADDE 4 – (Ek:RG-6/7/2011-27986)
Bu Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce açılmış olan kuruluşlar, binalarının fiziki koşullarını bir yıl içinde bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirir.
Yürürlük
Madde 39- Bu Yönetmelik, 832 sayılı Sayıştay Kanununun 105 inci maddesine göre Sayıştay görüşü alındıktan sonra Resmi Gazete’de yayımıtarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 40- Bu Yönetmelik hükümlerini, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürü yürütür.
(1) 12/11/2008 tarihli ve 27052 sayılı Resmi Gazete’de yapılan değişiklik ile 6 ncı maddesinin madde başlığı “Kurucularda Sorumlu Müdür ve Grup Sorumlularında Aranacak Şartlar” iken metne işlendiğişekilde değiştirilmiştir.
TURİZM TESİSLERİNİN BELGELENDİRİLMESİNE VE NİTELİKLERİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK
Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi : 10/5/2005 No : 2005/8948
Dayandığı Kanunun Tarihi : 12/3/1982 No : 2634
Yayımlandığı R.Gazetenin Tarihi : 21/6/2005 No : 25852
Yayımlandığı Düsturun Tertibi : 5 Cilt : 44 S :
BİRİNCİ KISIM
Başlangıç Hükümleri
Amaç
Madde 1 –
Bu Yönetmeliğin amacı, yeni turizm tesisi türlerinin gelişmesine olanak sağlanması, mevcut turizm yatırım ve işletmelere ait tesislerin geliştirilmesi, turizm tesislerinin asgari niteliklerinin belirlenmesi, bu tesisler arasında standart birliğinin sağlanması ve kalitenin yükseltilmesidir.
Kapsam
Madde 2 –
Bu Yönetmelik, turizm tesislerine turizm yatırımı ve turizm işletmesi belgelerinin verilmesine, bu tesislerin yönetim, personel ve işletme özellikleri ile uymak zorunda oldukları fiziki şartlara, işletmecilik esaslarına, uygulanacak fiyat tarifelerinin hazırlanmasına ve onaylanmasına ilişkin hükümleri kapsar.
Dayanak
Madde 3 –
Bu Yönetmelik, 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 37 nci maddesinin (A) bendinin (2) numaralıalt bendi hükmü uyarınca hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4 –
Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Kültür ve Turizm Bakanlığını,
b) Bakan: Kültür ve Turizm Bakanını,
c) Kanun: Turizmi Teşvik Kanununu,
d) Turizm yatırımı: Turizm tesislerine yapılan yatırımları,
e) Turizm işletmesi: Türk veya yabancı uyruklu, gerçek veya tüzel kişilerce, birlikte veya ayrı ayrı gerçekleştirilen ve turizm tesislerinde faaliyet gösteren ticari işletmeleri,
f) Turizm tesisi: Turizm yatırımı kapsamında bulunan veya turizm işletmesi faaliyetinin yapıldığı tesisleri ve bunların ayrıntıları ile tamamlayıcı unsurlarını,
g) Belgeli turizm yatırım ve işletmeleri: Bu Yönetmelik hükümlerine göre Bakanlıkça belgelendirilmiş turizm yatırım ve işletmelerini,
h) Turizm belgesi: Turizm yatırımı belgesi, ana turizm yatırımı belgesi, turizm işletmesi belgesi veya kısmi turizm işletmesi belgesini,
i) Turizm yatırımı belgesi: Bu Yönetmelikte nitelikleri belirtilen tesis için Bakanlıkça yatırım aşamasında verilen belgeyi,
j) Turizm işletmesi belgesi: Bu Yönetmelikte nitelikleri belirtilen tesis için Bakanlıkça işletme aşamasında verilen belgeyi,
k) Kısmi turizm işletmesi belgesi: Bu Yönetmelikte nitelikleri belirtilen faaliyeti gösteren, tür ve sınıfının gerektirdiği zorunlu üniteleri yapılmış tesis için, yapılacak olan diğer üniteleri yatırım kapsamında tutularak Bakanlıkça verilen belgeyi,
l) Sınıflandırma: Turizm işletmesi belgeli tesislerin; asgari nitelikler, kapasite, fiziki özellikler, kullanılan malzeme standardı, işletme ve hizmet kalitesi ile personelin nitelikleri ve eğitim düzeyi gibi ölçütlerinin sınıflandırma komisyonunca değerlendirilerek, tür ve sınıfının belirlenmesini,
m) Geçiş dönemi turizm belgesi: Bu Yönetmeliğin geçici 4 üncü maddesine göre verilen belgeyi, ifade eder.
İKİNCİ KISIM
Genel Hükümler
Turizm yatırımı belgesi talebi
Madde 5 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Turizm yatırımı belgesi başvurularında, aşağıda belirtilen belgeler Bakanlığa ibraz edilir:
a) Talebin tüzel kişilik veya ortaklık adına yapılması hâlinde ticaret sicil numarası ve vergi sicil numarası, gerçek kişi adına yapılması hâlinde Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarasının yer aldığı başvuru dilekçesi.
b) Yatırımın yeri, tür ve sınıfı, kapasitesi, mülkiyet durumu ile kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri veya turizm merkezlerinde yer alıp almadığına ilişkin beyanları içeren rapor.
c) İmza sirküleri veya imza beyannamesi.
d) İsim tescili yapılmış ise tescile ilişkin belge.
e) Tesis tescilli kültür varlığında kurulacaksa buna ilişkin belge.
f) Yatırımın kamu taşınmazı üzerinde yer alması hâlinde ilgili kurumun tür, sınıf ve kapasite konularında uygunluk yazısı,
Turizm işletmesi belgesi talebi
Madde 6 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Belgeli turizm yatırımının tamamlanıp işletmeye hazır olması durumunda, belge sahibi tarafından aşağıda belirtilen belgelerle birlikte Bakanlığa başvurulur:
a) Tesisin işletmeye açık ve kapalı olduğu dönemleri de bildiren başvuru dilekçesi.
b) İşyeri açma ve çalışma ruhsatı,
Doğrudan turizm işletmesi belgesi talebi
Madde 7 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Turizm yatırımı belgesi almadan doğrudan turizm işletmesi belgesi alınmasına ilişkin taleplerde, 5 inci ve 6 ncı maddelerde belirtilen belgelerle birlikte Bakanlığa başvurulur.
Turizm belgesi başvurularının değerlendirilmesi
Madde 8 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Turizm belgesinin verilmesi, bu belgenin diğer bir turizm belgesine çevrilmesi, kapsamının değiştirilmesi, belge devri, süre uzatımı ve sınıflandırma konularına ilişkin talepler Bakanlıkça incelenir.
Başvurular, başvuru belgelerinin Bakanlığa tesliminden itibaren altmış gün içinde sonuçlandırılır. Bu süre içinde eksik veya mevzuata aykırı evrakla yapılan başvurular, gerekçesi belirtilerek reddedilir. Başvurusu uygun görülenlerden yatırım belgesi veya yatırıma ilişkin kısmi turizm işletmesi belgesi talebi olanlar belgelendirilir, turizm işletmesi belgesi veya işletmeye ilişkin kısmî turizm işletmesi belgesi talebi olanlar denetim programına alınır. Denetim programına alınan tesislerden, denetim sonucunda uygun görülenler belgelendirilir.
Doğrudan turizm işletmesi belgesi veya kısmî turizm işletmesi belgesi başvurularında, yapılan denetim sonucunda sadece evrakta eksiklik tespiti yapılan hâllerde, eksik evrakın tamamlanması için başvurana Bakanlıkça otuz gün süre verilir.
Doğrudan turizm işletmesi belgesi ve doğrudan kısmî turizm işletmesi belgesi taleplerine ilişkin ilk denetim tarihinden itibaren üst üste yapılan iki denetim sonucunda talebi uygun görülmeyenlerin bir sonraki başvurusu, en son denetimin sonucunun tebliğ tarihinden itibaren altı ay geçmiş olması hâlinde işleme konulur.
Turizm işletmesi belgesi veya kısmî turizm işletmesi belgesi düzenlendikten sonra, belgenin bir örneği işyeri açma ve çalışma ruhsatını düzenleyen idareye gönderilir. İşyeri açma ve çalışma ruhsatı ile belge veya tesis arasında bir uyumsuzluk varsa ya da bir değişiklik söz konusu olursa, ilgili idare durumu Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür.
Turizm işletmesi belgeli veya kısmî turizm işletmesi belgeli tesislerde ilave yapılaşma ile kapasite değişikliği taleplerinde veya bu durumun denetimde tespiti hâlinde, ilgili idare tarafından düzenlenmiş işyeri açma ve çalışma ruhsatı veya mevcut işyeri açma ve çalışma ruhsatının geçerliliğine ilişkin yazı istenir.
Denetimlerde; Yönetmelikte belirtilen metrik limitlere ilişkin olarak, işlev ve yöre özellikleri göz önünde bulundurularak limitlerin en fazla yüzde onu oranındaki uyumsuzluklar uygun görülebilir.
Belge devri talepleri
Madde 9 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Turizm belgesinin devrine ilişkin taleplerde, aşağıda belirtilen belgelerle Bakanlığa başvurulur:
a) Talebin tüzel kişilik veya ortaklık adına yapılması hâlinde ticaret sicil numarası ve vergi sicil numarası, gerçek kişi adına yapılması hâlinde Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarasının yer aldığı başvuru dilekçesi.
b) İşyeri açma ve çalışma ruhsatı.
c) İmza sirküleri.
d) İsim tescili yapılmış ise tescile ilişkin belge.
e) Kamu taşınmazı üzerinde yer alan tesislerden bağımsız ve sürekli nitelikli üst hakkı kurulmuş olanların sözleşmesi ve tapusu; bağımsız ve sürekli nitelikli üst hakkı bulunmayan tesislerden ilgili kurumun uygunluk yazısı.
Denetimlerde, tesis işletmecisinin belge sahibinden veya belgede belirtilen işletmeciden farklı olduğunun tespit edilmesi durumunda, talep hâlinde, belge devri için gereken belgeler Bakanlıkça istenilir. Belge devri talebi bulunmaması hâlinde, tesise ait turizm belgesi iptal edilir.
Tahsisli tesisler veya yatırımlarda tahsis yapan kurumun görüşü üzerine yürütülen işlemler hariç. Bakanlıkça yürütülen idarî işlemler belge devri taleplerinin değerlendirilmesini engellemez.
Belge sahibinin değişmesi tesisin cezaî sicilini ortadan kaldırmaz.
Sınıflandırma çalışmaları
Madde 10-(Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Tesisin fiziksel nitelikleri ile işletme ve hizmet kalitesinin sürekliliğinin değerlendirilmesi amacıyla, turizm işletmesi belgeli tesislerde talep üzerine veya Bakanlığın gerekli gördüğü hâllerde sınıflandırma çalışması yapılır.
Sınıflandırma çalışmaları için Bakanlıkça hazırlanan ve tesisin tür ve sınıfının nitelikleri, kapasitesi, fiziksel özellikleri, kullanılan malzemenin standardı, işletme ve hizmet kalitesi ile personelin nitelikleri ve eğitim düzeyi gibi kriterlerin yer aldığı, puanlama sistemine dayalı değerlendirme formları Sınıflandırma Komisyonunca tesiste işlenir.
Sınıflandırma Komisyonu; iki Bakanlık kontrolörü ile turizm belgeli tesislerin oluşturduğu derneğin ya da birliğin bir temsilcisinden oluşur. Dernek ya da birlik temsilcisinin bulunmadığı hâllerde bir Bakanlık kontrolörü daha Komisyona katılır. Kıdemli olan kontrolör, Komisyona başkanlık eder.
Sınıflandırma çalışmaları sonucunda; Sınıflandırma Komisyonunca belirlenen puan karşılığı esas alınarak, asgarî fiziksel niteliklere ve niceliklere bakılmaksızın tesisin sınıfı belirlenir.
Sınıflandırma talepleri üst üste üç defa değerlendirilen tesislerin bir sonraki başvurusu, en son değerlendirmenin sonucunun tebliğ tarihinden itibaren en az altı ay geçmiş olması hâlinde işleme konulur.
Değerlendirme Kurulunun oluşumu
Madde 11 –
Değerlendirme Kurulu; Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Müsteşar Yardımcısının başkanlığında, Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürü, Kontrolörler Kurulu Başkanı, Birinci Hukuk Müşaviri ile turizm belgeli tesislerin oluşturduğu derneğin ya da birliğin bir temsilcisinden oluşur.
Kurulun raportörlük ve sekretarya hizmetleri Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğünce yürütülür.
Değerlendirme Kurulu gerekli gördüğü hallerde görüş almak üzere uzman çağırabilir.
Değerlendirme Kurulunun görev ve çalışma esasları
Madde 12 –
Bu Yönetmeliğin 42 ve 51 inci maddelerinde belirtilen tesislere turizm yatırımı, turizm işletmesi veya kısmi turizm işletmesi belgesi verilmesi, uygulamalardaki görüş farklılıkları Değerlendirme Kurulunca karara bağlanır.
Değerlendirme Kurulu, Başkanın çağrısı üzerine toplanır. Kurul, kararlarını üye tam sayısının salt çoğunluğu ile alır. Karşı oylar ayrıntılı gerekçelerle belirtilir. Kurul kararları Bakan onayı ile yürürlüğe girer.
Bu Yönetmelik uyarınca alınması gerekli tüm evrak tamamlanmadan dosya Kurula sunulamaz.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Turizm Tesislerinin Genel Nitelikleri
Yerleşme özellikleri ile mahallerin düzenlenmesi
Madde 13 –
Tesisler; yapı ve dekorasyon olarak yöre, çevre ve doğa ile uyumlu, pazarlama ve işletmenin gereklerini sağlayabilecek şekilde bu Yönetmelikte öngörülen fonksiyonlara ve ölçülere uygun, nitelikli malzeme ile tefriş, dekore edilerek donatılmış mekanlarda gerçekleştirilir. Yapının tamamı belge kapsamında değil ise; belge kapsamı dışındaki yerlerin müşteriyi rahatsız etmeyen bir kullanımda olması, görünüşü bozmaması ve belgeli kısımlardan ayrılması, belge kapsamındaki yerin ise ayrı bir girişinin olması gerekir.
Bir tesis bünyesinde; bu Yönetmelikte asgari nitelikleri belirlenmiş olan diğer tesis türlerinin bulunması halinde, bu türlerin bu Yönetmeliğin ilgili hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.
Bahçesi olan tesislerde, bahçeler özenle ve çevrenin doğal yapısıyla uyumlu olarak düzenlenir, yeterince aydınlatılır ve sürekli bakımları sağlanır.
Genel mahallerde, kadın ve erkek müşteriler için ihtiyacı karşılayacak sayıda tuvalet ve lavabo bulundurulur.
Tesisin bütün mekanlarında yeterli doğal veya mekanik havalandırma bulunur. Çiftlik evi ve köy evi hariç olmak üzere yıl boyu açık tesisler ile sadece kış aylarında açık tutulan tesisler merkezi sistemle ısıtılır. Yeterli kapasitedeki klima sistemleri de bu amaç için kullanılabilir. Yazlık işletmeler, geçici ve kısmi ihtiyaçlar için elektrikli veya benzeri uygun sistemlerle ısıtılabilir.
Tesislerde, devamlı ve yeterli basınçta sıcak ve soğuk su bulunur. Şehir şebekesi haricinde temin edilen sular için otomatik klorlama ve arıtma tesisatı yapılır.
Dış ve çevre aydınlatmaları, müşterileri rahatsız etmeyecek ve doğal yaşamın etkilenmesini önleyecek şekilde düzenlenir. Toplam kapasitesi yüz yatağın veya yüz kuverin üzerinde olan tesislerde kapasiteye uygun jeneratör bulundurulur.
Güzellik ve estetik amaçlı düzenlemeler
Madde 14-(Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Tesisin isminde güzellik, estetik ve fiziksel bakım üniteleriyle ilgili terimlerin kullanılmasına ilişkin başvurular, tesis kapasitesinde jimnastik salonu, alarm sistemi bulunan sauna, Türk hamamı, buhar banyosu, kar odası, tuz odası, tuzlu buhar odası, sıcak taş odası, masaj üniteleri, aletli masaj üniteleri, cilt bakım üniteleri, ısıtmalı havuz gibi ünitelerden en az beş adedinin bulunması ve bu hizmetlerin konusunda eğitim almış personel tarafından verilmesi koşuluyla değerlendirmeye alınır.
Personelin nitelikleri
Madde 15 –
Turizm tesislerinde görevli personelin hizmet standardını yükseltmek amacıyla eğitim için gerekli önlemler işveren tarafından alınır ve uygulanır.
Turizm işletmeleri personeli, çalışmaları sırasında işlerine ve görev mahallerine uygun, özel ve temiz kıyafet giyerler.
(Değişik son fıkra: 29/4/2008-2008/13617 K.) Doktor ve hemşire hizmeti bulunmayan işletmelerde, ilk yardım konusunda sertifikalı personel çalıştırılır.
Tanıtım, bilgilendirme ve fiyat tarifeleri
Madde 16 –
Tesis tanıtımı Bakanlıktan alınan belgeye uygun olarak yapılır. Tesis tanıtımında tüketici hakları açısından doğru bilgilere yer verilir, ülke turizmini zedeleyecek ya da yanıltıcı olabilecek tanıtımlarda bulunulamaz.
Belgeli tesisler, Bakanlıkça istenen her tür bilgiyi ve belgeyi zamanında ibraz etmekle yükümlü olup belge kapasitelerindeki değişiklikleri Bakanlığa bildirmek zorundadırlar.
Onaylı fiyat tarifeleri, müşteri profiline göre belirlenecek dillerde gerektiğinde müşteriye verilmek üzere hazır bulundurulur. Konaklama tesisleri, oda ve yatak fiyatlarını müşterinin kolayca görüp okuyabileceği şekilde teşhir eder. Yeme-içme ve eğlence tesislerinde uygulanan fiyatlar liste halinde müşteriye sunulur. Bu hal, onaylı tarifelerin istendiği takdirde müşteriye verilmesi gereğini ortadan kaldırmaz. Fiyat listelerinde şikâyetlerin yapılacağı mercilerin adres, telefon numaraları ve elektronik posta adresleribelirtilir.
Sağlık, temizlik ve çevre korunmasına yönelik önlemler
Madde 17 –
Turizm tesislerinde, her türlü tesisatın tasarımında, kullanılan yapı malzemelerinin seçiminde, suyun temizliğinde ve klorlanmasında, yiyecek-içecek maddelerinin hazırlanmasında, depolanmasında ve saklanmasında hijyen ve sağlık kurallarına uyulur. Açık büfelerde yiyeceklerin bozulmasını engelleyecek soğutucu ve ısıtıcı gibi düzenlemeler bulunur. Tesislerde turist sağlığını tehdit eden hastalıkların oluşmasını önleyecek gerekli önlemler alınır. Kapasitesi beş yüz yatak ve üzerinde olan konaklama tesislerinde sürekli doktor hizmeti bulunur, sürekli hemşire bulundurulur, ayrıca revir düzenlemesi yapılır.
Tesislerin temizlik ve bakımları düzenli olarak yapılır. Meydana gelebilecek arızaların en kısa zamanda giderilmesi için gerekli önlemler alınır.
Tesislerde havuz, yatak odası banyoları gibi ünitelerde termo mineral su, mineralli su, deniz kaynaklı su, çamur, gaz gibi doğal unsurların tedavi amacı olmaksızın kullanılması durumunda, ilgili idaresinden alınan bu kullanımın sakıncalı olmadığına ilişkin yazı ile başvurulur.
Turizm tesisleri; doğal varlıklar, biyolojik çeşitlilik, sosyal, kültürel ve tarihi değerler ile yöresel değerlerin koruma, kullanma dengeleri ve turizm kaynaklarının sürdürülebilirliği gözetilerek işletilir. Tesisler, atıklarının çevreye zarar vermesini önleyecek gerekli önlemleri alır. Atık sular ilgili mevzuatta belirtilen parametre ve standartlara uygun olarak arıtılmadan hiçbir şekilde açığa, akarsulara, göllere veya denize akıtılamaz. Katı atıklar; akarsular, göller, denizler ve benzeri alıcı ortamlar ile çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine neden olacak yerlere bırakılamaz. Katı atıklarla ilgili yönetmeliklere uygun olarak; belediye sınırları içerisinde bulunan tesisler, çöplerin belediyece toplanmasına kadar geçecek süre içinde bunların muhafazası için, belediye sınırları dışında yer alan tesisler ise çöplerin koku, pislik ve haşarat yapmayacak biçimde muhafazası ve sağlıklı yöntemlerle bertarafı için gerekli önlemleri alırlar. Yiyecek ve içecekler, bozulmalarını önleyecek biçimde, uygun ısıda muhafaza edilir. Bu amaçla düzenlenen soğuk saklama depolarında kapılar içeriden anahtarsız açılabilecek ve bir alarm düzeni olacak şekilde düzenlenir.
Asli konaklama tesislerinin genel nitelikleri aşağıdaki şekildedir:
a) Konaklama tesislerinde yatak odaları: Yatak odaları; tefriş ve dekorasyonu sağlandıktan sonra, rahat kullanım imkanı verebilecek şekilde ve banyolu olarak düzenlenir. Tek veya iki kişilik olarak düzenlenebilen odalara sadece müşterilerin talebi halinde ilave yatak konulabilir. Odalar teknik normlara uygun olarak; yatak, genel aydınlatma ve gece lambası, tuvalet masası ve aynası, bagaj yeri ve elbise dolabı, oturma yeri veya grubu, perde ve halı gibi tesisin tür ve sınıfına uygun malzemelerle tefriş ve dekore edilir. Güvenlik için müşteri yatak odası kapı arkalarında ayrıca sürgü gibi ilave kilit sistemi düzenlenir. Banyolarda duş teknesi, küvet gibi suyun yayılımını engelleyici önlemler alınır. Oteller, butik oteller ve tatil köyleri odalarının tümü suit şeklinde düzenlenebilir. Diğer asli konaklama tesislerinde ise; apart üniteler dışındaki oda sayısının yüzde yirmibeşinden fazla sayıda suit oda yapılamaz. Dört ve beş yıldızlı oteller, butik oteller ile tatil köylerindeki suit odaların tümünde, bir, iki ve üç yıldızlı otellerde ise apart üniteler dışındaki toplam oda sayısının en fazla yüzde yirmibeşi kadar sayıdaki suit odada içecek ve basit yeme ihtiyacını karşılayabilecek kapsamlı olmayan mutfak nişi düzenlenebilir. Suit odalar, bir adedi oturma bölümü olmak üzere doğal aydınlatmaları bulunan en az iki bölümden oluşur. Süit odaların yatak kapasitelerinin hesabında, banyo alanı dahil altmış metrekareye kadar olanlar iki yataklı, banyo alanı dahil altmış metrekare üzerinde ve birden fazla yatak odası bulunanlar dört yataklı olarak kabul edilir. Oturma bölümlerinin yat ak odası şeklinde düzenlenmesi halinde; suit odalar, aile odası olarak adlandırılır ve belge kapasitesinde belirtilir, bu durumda mutfak nişi düzenlemesi yapılamaz. Aile odalarında banyo hariç; on metrekareye kadar olan odalar tek, daha büyük olanlar ise iki yataklı olarak düzenlenir. Bodrum katlarda yatak odası yapılamaz. Ancak, eğim dolayısıyla taban döşemesi mevcut arazi seviyesinden aşağı olmayan ve yeterli doğal ışık alan katlar bu hükmün dışındadır. Yatak odalarının pencereleri, mutfak, tuvalet gibi müşteriyi rahatsız edebilecek mahallerin bulunduğu aydınlığa açılamaz. Aydınlığın dar kenarı iki metreden, alanı ise altı metrekareden az olmamak kaydı ile toplam oda kapasitesinin yüzde yirmisini aşmayacak sayıda aydınlığa bakan oda yapılabilir.
b) Personel ve mahalleri: Turizm tesislerinde eğitimli personel ile hizmet verilmesine özen gösterilir. Yetkili kurum ve kuruluşlardan alınmış sertifikaları haiz personel de eğitimli personel kapsamında değerlendirilir. Tesislerde sağlık, güzellik ve bakım, masaj, su sporları, okçuluk, atıcılık, binicilik gibi üniteler bulunması durumunda bu birimlerde sertifikalı personel çalıştırılır. Asli konaklama tesislerinde kadın ve erkek personel için ayrı soyunma yerleri, dolapları, duş, tuvalet ve ortak oturma, dinlenme ve yemek ihtiyaçlarını karşılayan bir mahal bulunur. Tesis bünyesinde yatakhane bulunması halinde yeterli doğal havalandırma ve aydınlatma imkanı, doğal havalandırmanın yeterli olmaması durumunda ise mekanik havalandırma desteği bulunur. Yatakhanelerin düzenlenmesinde kişi başına dört metrekare alan esas alınır. Pansiyon ve müstakil apart otellerde personel ünitesi yapılması zorunlu değildir.
c) Bedensel özürlüler için düzenlemeler: Toplam kapasitesi seksen oda ve üzerinde olan oteller ile tatil köylerinde en az bir oda olmak üzere toplam oda kapasitesinin yüzde biri oranında odada, ayrıca tesis girişi, genel tuvaletler ile en az bir adet yeme- içme ünitesinde, mola noktaları, temalı parklar ile eğlence merkezlerinde ise kendi türlerinin asgari niteliklerinde belirtilen şekilde bedensel özürlülerin kullanımına uygun düzenlemeler yapılır. Bu düzenlemeler, özel işaretlerle belirtilir.
d) Asansör düzenlemesi: Asansör kullanımı zorunlu olan tesislerde, asansörün ulaştığı kattan aşağı veya yukarı doğru müşterinin ineceği veya çıkacağı kat sayısı; bir, iki ve üç yıldızlı oteller için en fazla üç, dört yıldızlı oteller için en fazla iki, beş yıldızlı oteller için ise en fazla bir olması durumunda bu katlar için asansör aranmaksızın müşteri merdiveni kullanımı işlev ve yöre özellikleri göz önünde bulundurularak kabul edilebilir. Asansörlerde alarm tertibatı ile havalandırma düzeneği bulunur.
e) Kış sporları yapılan tesislerde gerekli düzenlemeler: Kış sporları yapılan tesislerde kayak pisti kayak sporuna hizmet verecek şekilde hazırlanır ve pistin güvenliği için gerekli önlemler alınır. Tesislerde acil durumlarda hizmet vermek üzere gerekli yardım ekibi ve donanımı bulundurulur.
Oteller
Madde 19-(Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Oteller, aslî fonksiyonları müşterilerin konaklama ihtiyaçlarını sağlamak olan, bu hizmetin yanında, yeme-içme, spor ve eğlence ihtiyaçları için yardımcı ve tamamlayıcı birimleri de bünyelerinde bulundurabilen tesislerdir. Oteller; bir, iki, üç, dört ve beş yıldızlı oteller olarak sınıflandırılır.
Bir yıldızlı oteller, aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) En az on oda.
b) Sadece yaz sezonu boyunca açık tutulan tesisler hariç olmak üzere girişte rüzgârlık, hava perdesi, döner kapı veya benzeri düzenleme.
c) Resepsiyon ve kapasiteye yeterli lobiden oluşan, rahat oturma imkânının sağlandığı kabul holü (Yeterli büyüklükte ayrı bir oturma salonu bulunması durumunda, belirtilen imkânın lobide sağlanması şartı aranmaz.).
d) Kahvaltı ofisi ve kahvaltı salonu (Yeterli büyüklükte oturma salonu veya lokanta bulunması durumunda bu mahaller kahvaltı verme amaçlı da kullanılabilir, yazlık tesislerde bu amaçla kullanılan salonun bir kısmı açık olabilir.).
e) Yönetim odası.
f) Müşterinin ineceği veya çıkacağı kat sayısının üçten fazla olması hâlinde otel kapasitesi ile orantılı müşteri asansörü.
g) 06:00 – 24:00 saatleri arasında büfe hizmeti.
h) İlkyardım malzeme ve gereçleri bulunan dolap.
i) Odalarda dışarı ile doğrudan bağlantılı telefon.
j) Oda sayısının en az yüzde yirmibeşine hizmet verebilecek sayıda resepsiyonda emanet kasası veya müşteri yatak odalarının tamamında kıymetli eşya kasası.
k) Genel mahaller ve yatak odaları döşemelerini tamamen kaplayan halı, seramik, parke gibi nitelikli malzeme.
İki yıldızlı oteller, bir yıldızlı oteller için arananlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) İklim koşullarına göre genel mahallerde klima.
b) Yatak katlarında kat hizmetleri için ofis veya dolap.
c) Odalarda saç kurutma makinesi.
d) Odalara içecek hizmeti.
Üç yıldızlı oteller; iki yıldızlı oteller için arananlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) İklim koşullarına göre odalarda klima.
b) Yatak sayısının yüzde yirmibeşi oranında oturma imkânının, lobide ya da ayrı düzenlenmiş oturma salonunda sağlanması.
c) İlave bir yönetim odası.
d) Odalarda televizyon.
e) Odalarda mini bar ile mevcut yiyecek ve içecek türlerine uygun servis malzemesi bulundurulması.
f) Yüzme havuzu, ikinci sınıf lokanta, kafeterya veya kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az elli kişilik çok amaçlı salon veya toplantı salonu ünitelerinden en az bir adedi.
g) Çamaşır yıkama ve ütüleme hizmeti.
h) Rezervasyon işlemlerinin elektronik ortamda yapılması.
i) Yirmidört saat büfe hizmeti.
Dört yıldızlı oteller; üç yıldızlı oteller için arananlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) Kabul holünde telefon hizmeti.
b) Müşterilerin ineceği veya çıkacağı kat sayısının ikiden fazla olması hâlinde otelin kapasitesiyle orantılı müşteri asansörü.
c) Odalarda ve genel mahallerde klima.
d) Odalarda; yatak örtüsü, mini bar, kıymetli eşya kasası.
e) 06:00 – 24:00 saatleri arasında oda servisi.
f) Kuru temizleme ile terzi hizmeti.
g) Her katta kat ofisi düzenlemesi (Ayrık yerleşimler şeklinde düzenlenmiş tesislerde hizmetin aksamaması kaydıyla kat ofisinin her katta bulunması zorunlu değildir.).
h) Satış ünitesi.
i) Çeşitli dillerde süreli yayın, kitap gibi dokümanların yer aldığı okuma mahalli.
j) Kapasitesi yüz kişiden az olmamak kaydıyla, tesis yatak kapasitesinin en az yüzde ellisine hizmet veren asgarî ikinci sınıf lokanta.
k) Yeterli büyüklükte bagaj odası ve bu mahalde emanet hizmeti.
1) Servis merdiveni veya asansörü (Ayrık yerleşimler şeklinde düzenlenmiş tesislerde servis merdiveni veya asansörü bulundurulmasına ilişkin esaslar Bakanlıkça belirlenir.).
m) Toplam personelin en az yüzde onbeşinin konusunda eğitim almış olması.
n) İdarî personelin konusunda eğitimli veya en az beş yıl deneyim sahibi olması.
0) Telefon, faks, internet bağlantılı bilgisayar gibi büro araçlarıyla donatılmış çalışma ofisi.
p) Odalara mesaj bırakabilme sistemi ya da buna yönelik hizmet verilmesi.
r) Ayrıca;
1) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az yüz kişilik çok amaçlı salon ve fuayesi,
2) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az yüz kişilik donanımı ve oturma düzeni bulunan toplantı salonu,
3) En az yüz kişi kapasiteli kabare, tiyatro, sinema etkinliklerinin yapılabileceği kapalı salon,
4) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşen, en az ikiyüz kişilik konferans salonu, salon ile bağlantılı simültane tercüme hizmetleri mahalli ve fuaye, sekreterlik hizmeti, fuaye veya salon ile bağlantılı en az iki çalışma odası,
5) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az yüz kişilik gece kulübü veya diskotek,
6) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az yüz kişilik bar salonu,
7) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az yüz kişilik pasta salonu,
8) Türk mutfağı mönüsü olan, servisi ve tefrişi geleneksel Türk kültürünü yansıtan, alakart hizmet verilen asgarî ikinci sınıf lokanta,
9) Diğer kültürlerin mutfaklarından birine ait mönüsü olan, servisi ve tefrişi ait olduğu kültürü yansıtan, alakart hizmet verilen asgarî ikinci sınıf lokanta,
10) En az 40 metrekare büyüklükte jimnastik salonu; Türk hamamı, buhar banyosu, kar odası, tuz odası, tuzlu buhar odası, sıcak taş odası, alamı sistemi bulunan sauna, masaj üniteleri, aletli masaj üniteleri, cilt bakım üniteleri gibi ünitelerden en az dört adedi,
11) Bovling-bilardo salonu, duvar tenisi salonu; uzman personel eşliğinde, çocuklara yönelik oynama, dinlenme alanları ve tuvaletleri bulunan çocuk bakım ve oyun odası ile bahçesi; golf sahası, tenis kortu, spor salonu, açık spor sahası, go-kart pisti, kayak pisti veya benzeri imkânlar sağlayan ünitelerden en az dört adedi.
12) Açık yüzme havuzu,
13) Kapalı yüzme havuzu,
ünitelerinden en az üç adedi.
Beş yıldızlı oteller; yerleşme durumu, yapı, tesisat, donanım, dekorasyon ve hizmet standardı olarak üstün özellikler gösteren ve toplam personelinin en az yüzde yirmibeşi konusunda eğitim almış personelden oluşan en az yüzyirmi odalı otellerdir. Beş yıldızlı oteller, dört yıldızlı oteller için arananlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) Müşterilerin ineceği veya çıkacağı kat sayısının birden fazla olması hâlinde otelin kapasitesiyle orantılı müşteri asansörü.
b) Odalarda, yatak başucunda merkezî aydınlatma düğmesi ve priz, boy aynası.
c) Odalarda, bornoz, diş temizlik kiti, tek kullanımlık terlik, dikiş kiti, ayakkabı sileceği, cilası, duş köpüğü, makyaj temizleme pamuğu, kutu kâğıt mendil, şemsiye gibi en az beş adet amblemli malzeme.
d) Banyolarda, resepsiyonla bağlantılı telefon.
e) Altı odadan az olmamak üzere, oda kapasitesinin asgarî yüzde beşi oranında tütün ürünleri içilmeyen oda düzenlemesi.
f) Beşinci fıkranın (r) bendinde belirtilen ünitelerden en az altı adedi.
g) Yirmidört saat oda servisi.
h) Garaj veya üzeri kapalı otopark, bu mahallerde yirmidört saat görevli personel.
i) Odalarda, uydu erişimli televizyon, video oynatıcı ve ücretsiz internet imkânı.
j) Bay ve bayan kuaförü.
k) Satış üniteleri.
1) Alakart hizmet verilen asgarî ikinci sınıf lokanta.
m) Müşteri ilişkileri ve danışmanlık gibi hizmetlerin, resepsiyondan ayrı bir mahalde konusunda eğitimli ve deneyimli personel tarafından verilmesi.
n) Kat koridorlarında resepsiyonla bağlantılı telefon.
Moteller
Madde 20 –
Moteller, yerleşim merkezleri dışında, karayolları güzergâhı veya yakın çevrelerinde inşa edilen, motorlu araçlarıyla yolculuk yapanların konaklama, yeme-içme ve araçlarının park ihtiyaçlarını karşılayan en az on odalı tesisler olup aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Tesisin kolayca bulunmasını ve görülmesini sağlayan yol ve yön işaretleri, otopark ile diğer hizmet tesislerini gösteren işaretler, yeterli aydınlatma ile iyi bir çevre düzenlemesi,
b) Trafik gürültüsüne karşı gerekli önlemler,
c) Sadece yaz sezonu boyunca açık tutulan tesisler hariç olmak üzere girişte rüzgârlık, hava perdesi, döner kapı veya benzeri düzenleme,
d) Resepsiyon ve bekleme yeri,
e) Yönetim odası,
f) Telefon, faks ve internet hizmetleri,
g) Oda sayısının en az yüzde yirmi beşine hizmet verebilecek sayıda kıymetli eşya kasası,
h) Kahvaltı hizmetini de verecek şekilde düzenlenmiş oturma salonu ve kahvaltı ofisi,
i) Yirmi dört saat büfe hizmeti,
j) İlk yardım malzeme ve gereçleri bulunan dolap,
k) Yirmi dört saat hizmet veren satış ünitesi,
l) Oda sayısının yüzde sekseni oranında otopark.
Tatil köyleri
Madde 21 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Tatil köyleri; doğal güzellikler içerisinde, rahat bir konaklama yanında çeşitli spor, eğlence ve satış hizmetlerinin de sağlandığı yaygın yerleşim düzeninde, tüm cephelerinde en fazla üç katlı olarak görülen yapılardan oluşan ve en az seksen odalı tesislerdir. Tatil köylerinde, doğal varlıklar ile yöresel değerlerin korunmasına da özen gösterilerek nitelikli çevre düzenlemesi yapılır. Tatil köyü hudutları emniyet altına alınır, girişte kontrol ünitesi ile tesis bünyesinde otopark düzenlenir.
Tatil köyleri aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) Yönetim tesisleri:
1) Resepsiyon, danışma, telefon kabini ve bekleme yerinden oluşan bir kabul alanı.
2) Yeterli büyüklükte bagaj odası ile emanet hizmeti.
3) En az iki adet yönetim odası.
4) Bagaj taşıma hizmeti.
5) Müşterilere tesisin bütününü tanıtıcı ve tüm birimlere ulaşımını kolaylaştırıcı görsel doküman gibi hizmet sunumu.
b) Geceleme birimleri:
1) Tatil köyünün diğer ünitelerinin gürültü gibi rahatsız edici etkilerinden korunacak biçimde düzenlenmesi.
2) Müşterilerin oda ve diğer ünitelere rahatça ulaşımını sağlayacak ve karanlıkta da görülebilecek nitelikte yönlendirme işaretleri.
3) İklim koşullarına göre klima.
4) Odalarda dışarı ile doğrudan bağlantılı telefon hizmeti, mesaj bırakabilme sistemi ya da buna yönelik hizmet verilmesi.
5) Oda banyolarında saç kurutma makinesi.
6) Odalarda kıymetli eşya kasası ve mini bar.
7) Kat hizmetinin verilmesini sağlayacak sayıda kat ofisleri.
c) Spor, eğlence, yeme-içme, dinlenme tesisleri ve çevre düzenlemesi:
1) Jimnastik, bilardo, bovling, golf, tenis, voleybol, badminton, trambolin, duvar tenisi, su oyunları, kayak ve deniz sporları gibi tesisin kuruluş yerine uygun nitelikteki çeşitli spor imkânlarından en az dört adedi.
2) Kapalı ya da açık yüzme havuzu.
3) Serbest zamanların değerlendirilmesi amacıyla dinlenme terasları, açık veya kapalı bar, açık hava tiyatrosu, açık dans yeri gibi yardımcı tesislerden en az üç adedi.
4) En az iki adet çok amaçlı salon.
5) Çocuk oyun parkı ve bu yerlerde çocuklar için özel tuvaletler.
6) Tatil köyünün yapı ve işletme nitelikleri ile uyumlu asgarî ikinci sınıf lokanta, lokantanın kapalı kısmında iklim koşullarına göre klima, açık kısımlarında güneş ve yağmurdan koruyucu gerekli önlemler.
7) Kabul alanından ayrı oturma salonu veya mahalli.
8) Satış üniteleri.
9) İklim koşullarına göre klima.
10) Çamaşır yıkama ve ütüleme hizmeti.
d) Personel: Toplam personel sayısının en az yüzde onbeşi oranında konusunda eğitim almış personel bulunması ve idarî personelin konusunda eğitimli veya en az beş yıl deneyim sahibi olması gereklidir.
İkinci fıkrada belirtilen nitelikleri taşıyan tesisler dört yıldızlı tatil köyü; yerleşme özellikleri, yapı, tesisat, donanım, dekorasyon ve servis yönünden üstün özellikler gösteren, toplam personelinin en az yüzde yirmibeşi konusunda eğitim almış personelden oluşan ve dört yıldızlı tatil köyü için arananlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşıyan tesisler beş yıldızlı tatil köyü olarak sınıflandırılır:
1) Odalarda uydu erişimli televizyon ve video oynatıcı; banyolarda bornoz, diş temizlik kiti, tek kullanımlık terlik, duş köpüğü, makyaj temizleme pamuğu, kutu kâğıt mendil gibi en az beş adet amblemli malzeme.
2) Odaların balkon, teras gibi bölümlerinde ayrı oturma grubu ve nitelikli açık alan düzenlemesi.
3) Dört odadan az olmamak üzere oda kapasitesinin asgarî yüzde beşi oranında tütün ve tütün mamulleri içilmeyen oda düzenlemesi.
4) Lokantanın kapasitesinin en az yüz kişilik olması, kapalı kısmında klima, açık kısımlarında ise güneş ve yağmurdan koruyucu gerekli önlemler bulunması.
5) Diskotek veya gece kulübü veya benzeri eğlence imkânı sunan ayrı bir salon.
6) Uzman personel refakatinde çocuklara bakım ve oyun imkânları sağlanan çocuk bakım odası ve bahçesi.
7) Türk hamamı veya sauna.
8) Bay ve bayan kuaförü.
9) Kuru temizleme hizmeti.
10) Özel geceler, yarışma, parti gibi ek eğlence imkânları ile müşterilerin bunlara katılımının sağlanması.
11) Oda sayısının yüzde beşi oranına yeterli olabilecek düzeyde internet hizmeti verilen mahal.
12) Müşteri ilişkileri, danışmanlık gibi hizmetlerin resepsiyondan ayrı bir mahalde konusunda eğitimli ve deneyimli personel tarafından sağlanması.
Pansiyonlar
Madde 22 –
Pansiyonlar; yönetimi basit, yemek ihtiyacının idare tarafından sağlanabildiği veya müşterilerin kendi yemeklerini bizzat hazırlayabilme imkanı bulunan, en az beş odalı tesisler olup aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Giriş holü, emanet hizmeti,
b) Oturma, yemek ve kahvaltı ihtiyacını karşılayabilecek, yazlık tesislerde kısmen açık da olabilen, yeterli kapasitede bir salon,
c) Yemek ihtiyacının işletme tarafından verilmemesi durumunda pansiyon mutfaklarında ihtiyaca göre yeterli sayıda buzdolabı, pişirme ve ızgara donanımı, bulaşık yıkama, hazırlık ve malzeme istif yerleri, servis malzemesi dolapları,
d) İlk yardım malzeme ve gereçleri bulunan dolap.
Kampingler
Madde 23 –
Kampingler; karayolları güzergâhları ve yakın çevrelerinde, deniz, göl, dağ gibi doğal güzelliği olan yerlerde kurulan ve genellikle müşterilerin kendi imkânlarıyla geceleme, yeme-içme, dinlenme, eğlence ve spor ihtiyaçlarını karşıladıkları en az on ünitelik tesislerdir.
a) Çevre düzenlemesi:
Kamping alanı, kamping iç ve dış güvenliklerinin sağlanabileceği biçimde çevre özelliklerine göre çit, duvar, yeşillik gibi düzenlemeler ile çevreden tecrit edilerek aydınlatılır. Kamping alanı drene edilerek ağaçlandırılır. Boş alanlar çimlendirilir. Geceleme birimlerini rahatsız etmeyecek şekilde okuma, dinlenme, spor, eğlence, yeme, içme gibi amaçlar için gerekli düzenlemeler yapılır. Araç yolları, arazi ve iklim şartlarına uygun olarak toz kaldırmayacak şekilde düzenlenir.
b) Kapasite ve kampçı birimleri:
Kampinglerde, kampçı ünitesi başına hesaplanacak alan seksen metrekaredir. Kampçı ünitesi; çadır veya çadır-araba veya otokaravan veya bungalovdan oluşur, her ünite ortalama üçer kişiliktir. Yerli ve yabancılara ait karavan veya otokaravanların bakım, onarım ve kışlaması için gerekli düzenlemeler yapılabilir. Bungalov üniteleri; en fazla üç yatak kapasiteli düzenlenir, toplam kampçı ünitesi sayısının yüzde yirmisini aşamaz, ayrıca bu ünitelerde mutfak düzenlemesi yapılamaz.
c) Giriş tesisleri:
Girişte otopark, resepsiyon, emanet ve telefon hizmeti verilen düzenleme yapılır.
d) Müşterek kullanım tesisleri:
Kampinglerde müşterek kullanım tesisleri aşağıda belirtilen şekilde düzenlenir:
1) Konaklamaya ayrılan alanın zemininin kullanım amacına uygun biçimde düzenlenmesi,
2) Her on kampçı için en az bir kadın ve bir erkek tuvaleti, duş ve lavabosu, lavaboların yanında priz,
3) Her on kampçı için en az bir adet çamaşır yıkama makinesi ve ütüleme yeri,
4) Her beş ünite için içerisinde en az bir yemek hazırlama, pişirme, bulaşık yıkama imkânı ile kilitli soğutucu dolaplar bulunan üstü kapalı bir mahal.
3) Karavanların tuvalet ve atık su tanklarının boşaltılacağı uygun mahaller,
4) Kampçı ünitelerine elektrik hizmeti,
5) Kampçılara sıcak-soğuk kullanma suyu ve sağlıklı içme suyu hizmeti.
Apart oteller
Madde 24 –
Apart oteller; mesken olarak kullanılmaya elverişli bağımsız apartman ya da villa tipinde inşa ve tefriş edilen, müşterinin kendi yeme ve içme ihtiyacını karşılayabilmesi için gerekli teçhizat ile donatılan ve otel olarak işletilen tesislerdir.
Apart oteller; belgeli bir otel veya tatil köyü veya turizm kompleksi yatırım veya işletmesi bütünü içinde yer alabildiği gibi en az on üniteden oluşacak şekilde, bir tesis bünyesinde bulunma zorunluluğu olmadan “müstakil apart otel” adı altında müstakilen de düzenlenebilir.
Apart otellerin asgari nitelikleri aşağıdaki şekildedir:
a) Resepsiyon, bekleme ve idare birimi,
b) Apart ünitelerde;
1) Tefriş elemanlarında standart beraberliği,
2) Yatak odalarında; yatak, komodin, gece lambası, elbise dolabı ile yataklarda; çarşaf ve kılıflı yastıklar, iklim şartlarına göre pike ve battaniye,
3) Yaşam odasında; kapasiteye uygun koltuk, yemek masası, sandalyeler ve sehpalar,
4) Mutfakta; ocak, buzdolabı, yeterli servis malzemesi dolaplar ve kapalı metal çöp kutusu,
5) Banyo, çamaşır yıkama ve ütüleme hizmeti verilmemesi halinde otomatik çamaşır makinesi,
6) İlk yardım dolabı,
c) Yerleşim merkezleri dışındaki apart otellerde, satış ünitesi.
Tesis bünyesindeki apart otellerde yukarıda (a) ve (c) bentlerinde belirtilen nitelikler, apart ünitelere de hizmet verecek şekilde düzenlenmişse ayrıca aranmaz.
Apartünitelerin toplam yatak kapasitesi, içinde yer aldıkları ve beraber işletildikleri konaklama tesislerinin toplam yatak kapasitesinin yüzde yirmi beşini, dört ve beş yıldızlı otellerde yüzde kırkını aşamaz.
(Değişik birinci ve ikinci cümle: 29/4/2008-2008/13617 K.) Apart otellerin kapasitesinin hesabında oturma alanı dışındaki yatak odaları dikkate alınır. Yatak odalarından on metrekareye kadar olan odalar tek yataklı, on metrekarenin üzerinde olanlar iki yataklı olarak düzenlenir. İki yatak odasına ilave her iki yatak odası için ayrı banyo-tuvalet düzenlemesi yapılır.
Hosteller
Madde 25 –
Hosteller; gençlik turizmine cevap verebilecek ve yeme-içme hizmeti veren veya müşterinin kendi yemeklerini bizzat hazırlayabilme imkanı olan en az on odalı tesisler olup aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Resepsiyon, vestiyer, emanet kasa, bagaj yeri ve bekleme yerinden oluşan giriş holü,
b) Kapasiteye uygun oturma salonu,
c) Yatak odaları ile bağlantılı sorumlu kişi odası,
d) Yönetici odası,
e) Lokanta veya kafeterya hizmeti verilmesi veya müşterilerin kendi yemeklerini bizzat hazırlayabilme imkânı olan yeterli teçhizatlı mutfak, yemek salonu,
f) Müşterilerin kendi imkânlarıyla eğlenmelerini sağlayabilecek düzenleme,
g) Kız ve erkekler için ayrı bölümler halinde kişi başına en az dört metrekare alan sağlanmış en fazla sekiz kişilik odalar ve en fazla sekiz yatağa bir banyo,
h) İlkyardım, emanet ve telefon hizmetleri,
i) Çamaşır yıkama, ütüleme ve kurutma imkânı sağlayan mahaller,
j) Genel depo ve spor malzemeleri odası,
k) İşletme aşamasında ulusal federasyonca belirlenen kurallara uygun olarak işletme faaliyeti göstermek.
İKİNCİ BÖLÜM
Yeme-İçme ve Eğlence Tesisleri
Lokantalar
Madde 26 –
Lokantalar; tabldot, alakart veya özel yemek ve bu yemeklere uygun servisler ile yeme-içme ihtiyaçlarını karşılayan tesislerdir.
Lokantalar ikinci ve birinci sınıf olarak sınıflandırılırlar. (Mülga: RG-30.06.2018-30464) Ancak lokantalar, müstakilen belgelendirilemez. Lokantaların sınıflandırılmalarında Yönetmelik’te belirlenen nitelikler kadar işletmenin dekorasyonu, hizmet standardı, yemeklerin nefaset, kalite ve sunuş özellikleri de dikkate alınır.
Lokantalarda canlı yemek müziği, çevreyi ve müşteriyi rahatsız etmeksizin yapılabilir. Türk mutfağına yönelik hizmet verilmesi halinde Türk kahvesi ve çayı geleneksel usullere uygun hazırlanarak sunulur.
İkinci sınıf lokantaların yemek salonu kapasitesi en az elli kişiliktir. Birinci sınıf lokantaların toplam kapasitesi en az yüzelli kişilik olup en az elli kişilik bir ana salon düzenlenmesi kaydı ile kapasitenin kalan kısmı ayrı salonlarda düzenlenebilir. Salon kapasiteleri, müşteri yerleşiminin rahat bir şekilde sağlanması koşuluyla, müşteriye hizmet verilen alanların kişi başına 1.2 metrekareye bölünmesiyle hesaplanır. Salonlar mutfak ile doğrudan bağlantılı veya servis mutfağı bulunacak şekilde düzenlenir. Ancak aynı kattaki salonlar için fonksiyonel düzenleme sağlanması kaydıyla tek bir servis mutfağı veya mutfak bağlantısı yeterli görülebilir. Mutfak için ayrılan alan, kapasiteye yeterli hizmet verilebilmesine imkân sağlayacak şekilde düzenlenmesi kaydıyla; ikinci sınıf lokantalarda müşteriye yemek hizmeti verilen salonun yüzde yirmi beşinden daha küçük, birinci sınıf lokantalarda ise, yüzde yirmi beş alan şartı aranmaksızın, elli metrekareden küçük olamaz. Hazırlama, pişirme, servis ofisi, servis bankosu bulaşık bölümleri ve mutfak fonksiyonlarını yerine getiren diğer alanlar bu alana dâhildir.
İkinci sınıf lokantalar aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar, (Mülga: RG-30.06.2018-30464).
a) Tüm hacimlerin, fonksiyon ve sınıfına uygun malzeme ile tefriş ve dekore edilerek aydınlatılması,
b) İdare odası,
c) Kadın ve erkek için ayrı müşteri tuvaletleri,
d) Personel için soyunma yerleri ile lavabo, duş ve tuvaleti,
e) Malzeme deposu,
f) Soğuk dolap veya içerden açılabilen soğuk saklama deposu,
g)Mutfakta;
1) Kuzine,
2) Tesiste verilen yiyecek türlerine uygun hazırlık yerleri,
3) Servis takımları için kapasiteye yeterli bulaşık makinesi,
h) Salon ve servis birimleri ayrı katlarda ise servis merdiveni veya monşarj.
Birinci sınıf lokantalar; ikinci sınıf lokantalar için aranılan şartlarla birlikte aşağıda belirtilen nitelikleri taşıyan tesislerdir:
a) Giriş holü,
b) Servis mahalleri ile bağlantılı ayrı servis girişi,
c) Bankolu vestiyer,
d) Müzik yayını,
e) Havalandırma ve klima sistemi,
f) Mutfakta;
1) Fırın,
2) Yemekleri ve tabakları sıcak saklama teçhizatı,
3) Tatlı ve pasta hazırlık yerleri,
g) Sıcak ve soğuk yemekler ile tatlı çeşitlerinden en az beşer adedinin yer aldığı mönü.
h) (Ekli: RG-30.06.2018-30464)Bu maddede belirtilen mahaller, bünyesinde yer aldığı tesiste lokantanın işleyişine de hizmet verecek şekilde bulunuyorsa ayrıca aranmaz.
Kafeteryalar
Madde 27 –
Kafeteryalar; süratli, temiz ve kaliteli yeme-içme hizmetinin garson servisi olmadan müşteriye sunulduğu, müstakilen belgelendirilemeyen en az elli kişilik tesislerdir. Kafeteryalar aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar:
a) Tüm hacimlerin, fonksiyon ve sınıfına uygun malzeme ile tefriş ve dekore edilerek aydınlatılması,
b) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde düzenlenmiş yemek salonu,
c) Yiyecek türlerinin teşhir de edildiği servis bankosu,
d) İdare odası,
e) Kadın ve erkek için ayrı müşteri tuvaletleri,
f) Personel için soyunma yerleri ile lavabo, duş ve tuvaleti,
g) Servis bankosu ve mutfak ayrı katlarda ise servis merdiveni veya monşarj,
h)Malzeme deposu,
i) Soğuk dolap veya içerden açılabilen soğuk saklama deposu,
j) Mutfakta;
1) Tesiste verilen yiyecek türlerine uygun hazırlık yerleri,
2) İhtiyaca uygun pişirme donanımı.
Bu maddede belirtilen mahaller, bünyesinde yer aldığı tesiste kafeteryanın işleyişine de hizmet verecek şekilde bulunuyorsa ayrıca aranmaz.
Eğlence yerleri
Madde 28 –
Eğlence yerleri; en az seksen odalı asli konaklama tesisleri, dört ve beş yıldızlı oteller, tatil merkezleri ile turizm kentleri bünyesinde faaliyet gösterebilen, müşterinin öncelikle eğlence ihtiyacını karşılamak yanında, yiyecek-içecek servisi de yapılabilenve müstakilen belgelendirilemeyen işletmelerdir. Turizm kentleri bünyesinde yer alan eğlence yerleri kişi başına asgari 1.2 metrekare alan düşen en az yüz kişilik salona sahip olmak kaydıyla müstakilen belgelendirilebilir. Eğlence yerleri aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Giriş holü,
b) Salon kapasitesiyle orantılı sayıda kadın ve erkekler için girişleri ayrı tuvaletler,
c) Konaklama ünitelerinin gürültüden rahatsız olmamaları için gerekli önlemler alınmış, havalandırma ve klima sistemi bulunan salon, salonda bar, canlı müzik yapılması halinde orkestra yeri ve dans pisti,
d) Diskotek olarak işletilmeyen eğlence yerlerinde sanatçıların sahneye çıkışı için ayrı bir kapı, kadın ve erkek sanatçılar için hazırlık odaları, tuvalet, duş ve lavabolar,
e) Diskoteklerde disk-jokey yeri,
f) Yiyecek ve içeceklerin konulacağı depoyu, içki ve meze hazırlık yerlerini, bulaşık yıkama mahallini, çay-kahve pişirme yerini kapsayan salondan ayrı yiyecek-içecek hazırlama yeri,
g) Salona girişin dışında acil durumlar için ikinci bir çıkış imkanı.
Bu mahallerde, yemek servisinin yapılması halinde, bu Yönetmeliğin ikinci sınıf lokantalar için öngörülen hükümlerine ve işletmenin hizmet standardının gereklerine uygun bir mutfak düzenlenir. Konaklama tesisinin lokanta mutfağı ile eğlence yeri mutfağının veya hazırlama yerinin bir arada teçhiz edilip düzenlenebilmesi için; mutfak alanının, lokanta salonu ve eğlence yeri ile fonksiyonel bağlantısının bulunması gerekmektedir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Sağlık ve Spor Tesisleri
Termal tesisler
Madde 29 –
Termal tesisler; toprak, yer altı, deniz ve iklim kaynaklı doğal tedavi unsurlarının tedavi edici faktör olarak kullanıldığı kaplıcalar, içmece ve iklim kür merkezleri ile buralarda kurulan tedavi ve rekreasyon amaçlı üniteleri içeren, bu maddenin (a) ve (b) bentlerinde yer alan tanımlardan birine giren tesislerdir. Bu tesislerdeki tedavi edici unsurların özellikleri, bu unsurların tıbbi yönden değerlendirilmeleri ile doğal özelliklerinin ve çevrelerinin korunmalarına ilişkin esaslar, tedavi sırasındaki tıbbi ve teknik koşullar, tıbbi personelin nitelik ve nicelikleri gibi konular Sağlık Bakanlığınca belirlenir. Turizm yatırımı ve işletmesi belgesi taleplerinde bu Bakanlıktan alınacak izin yazısı ile Bakanlığa başvurulur.
a) Termal konaklama tesisleri;
Bu Yönetmelikte tanımlanan asli konaklama tesisleri ile birlikte işletilip belgelendirilen ve bünyesinde yer aldıkları konaklama tesislerinin tür ve sınıfı da belirtilerek isimlendirilen termal tesislerdir. Bu tesisler ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar:
1) Tesis bünyesinde bulunmaması halinde ikinci sınıf lokanta,
2) Çeşitli spor aktivitelerine imkan verecek düzenlemeler,
3) Açık alanlarda özenli çevre düzenlemesi.
b) Termal kür tesisleri:
Bünyesinde konaklama yapılmadan kür programı çerçevesinde işletilip belgelendirilen termal tesislerdir. Bu tesisler aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar:
1) Giriş tesisleri ve satış ünitesi,
2) Birinci sınıf lokanta veya ikinci sınıf lokanta ile kafeterya,
3) Çeşitli spor aktivitelerine imkan verecek düzenlemeler,
Sağlıklı yaşam tesisleri; kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ile turizm merkezlerinde veya bu bölgeler dışında olup desteklenmeleri Bakanlıkça uygun görülen bu Yönetmelikte belirlenmiş asli konaklama tesisi bünyesinde bulunan, doğal çevre içerisinde düzenlenen; tedavi, birlikte düşünme, hareket etme yoluyla ortak motivasyon ve sinerji yaratmaya veya sağlık tedavisi sonrası rehabilitasyona veya terapiye yönelik hizmetlerin verildiği, müşterilere sağlıklı yaşam hizmeti sunmayı hedefleyen, açık alanlarda doğal spor aktiviteleriyle desteklenen, gıda ve beslenme, doğal bitki banyoları, aroma terapi, güzellik ve estetik, heyecan ve eğlence, çeşitli yaş grupları için sağlık ve bakım hizmetleri gibi konu veya konularda uzmanlaşarak işletilen ve hizmetin gerektirdiği ünitelerde uzman personel çalıştırılan tesislerdir. Sağlıklı yaşam tesisleri, bünyesinde yer aldıkları konaklama tesislerinin tür ve sınıfı da belirtilerek isimlendirilir. Bu tesisler ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar:
a) Tesis bünyesinde bulunmaması halinde ikinci sınıf lokanta,
b) Çeşitli spor aktivitelerine imkan verecek düzenlemeler,
c) Açık alanlarda özenli çevre düzenlemesi.
Bu tesisler turizm işletmesi belgesi taleplerinde; bünyesinde ilgili mevzuatla tanımlanmış sağlık ünitesi bulunması durumunda Sağlık Bakanlığından alınacak uygunluk yazısı ile termo mineral su, mineralli su, deniz kaynaklı su, çamur, gaz gibi doğal unsurların tedavi amaçlı kullanılmaması durumunda ise bu maddelerin içme ve yıkanma ve benzeri amaçlı kullanımlarının sakıncalı olmadığına ilişkin ilgili idare yazısı ile Bakanlığa başvururlar.
Yüzme havuzları
Madde 31 –
Havuzlarda aşağıda belirtilen hususlar bulunur:
a) Havuzun çevresinde taşma oluğu veya aynı fonksiyonu yapan benzer sistem,
b) Havuzun zemin ve duvarlarında uygun ve nitelikli malzeme ile kaplama,
c) Havuz suyunun devamlı temizliğini sağlayan fıltrasyon ve dezenfeksiyon sistemi,
d) Havuz çevresi ile güneşlenme alanlarında kaymayı önleyici zemin kaplaması ve düzenlemesi,
e) Havuz suyunun boşaltıldığı ağızlarda güvenlik önlemlerinin alındığı tesisat,
f) Havuz içinde emniyet basamaklarının yapılması, derinliğin değiştiği her kademede ölçü belirtilmesi,
g) Çocuklar için en fazla elli santimetre derinlikte ayrı bir havuz,
h) Havuzda can güvenliğini sağlayan sertifikalı cankurtaran,
i) Kapalı havuzlarda ısıtma ve havalandırma sistemi,
j) Güvenlik önlemlerinin Türkçe ve en az iki yabancı dilde belirtildiği levhalar,
k) İlk yardım araç ve gereçleri bulunan revir ile müstakil belgelendirilen havuzlarda doktor hizmeti.
Havuzlarda aşağıda yer alan tamamlayıcı üniteler bulunur:
a) Büfe veya büfe hizmetini de kapsayan bar,
b) Yeterli sayıda soyunma kabini ve dolap,
c) Kadın ve erkek için yeterli sayıda ayrı duşlar ve tuvaletler.
Müstakilen belgelendirilen havuzlar asgari ikiyüzyirmibeş metrekare yüzey alanını sağlamak zorundadırlar. Konaklama tesisi bünyesinde bulunan havuzlar bu maddenin ikinci fıkrasında yer alan nitelikleri sağlamamaları durumunda; havuz, belge kapasitesinde belirtilir ancak bünyesinde yer aldığı tesisin tür ve sınıfının asgari nitelikleri arasında değerlendirilmez ve sınıflandırma çalışmalarında puanlandırılmaz. Tesis bünyesinde birden fazla kapalı veya birden fazla açık yüzme havuzu bulunması durumunda havuzların tümünde ayrı çocuk havuzu düzenlemesi zorunlu değildir. Ancak tesis bünyesinde açık ve kapalı havuzlar bulunması durumunda, en az birer adet açık ve kapalı havuzda ayrı çocuk havuzu düzenlemesi yapılır.
Spor tesisleri
Madde 32 –
Spor tesisleri; kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ile turizm merkezlerinde, olimpik spor türlerinden en az bir tanesinin ana faaliyet olarak kurgulandığı, bunun yanında çeşitli spor dallarının uluslararası normlara uygun alanlarda gerçekleştirildiği, ayrıca bu aktivitelerin tamamlayıcı diğer bölümlerle desteklendiği tesislerdir. Turizm işletmesi belgesi talebi aşamasında Bakanlığa ilgili idaresinden alınmış gerekli uygunluk belgeleri ile başvuran bu tesisler ayrıca aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar:
a) Giriş tesisleri,
b) Tesisin; doğal çit, yapay çit, duvar ve benzeri düzenlemelerle çevreden tecrit edilmesi,
c) Uluslararası standartlarda ana saha,
d) Doğal çim veya uygun malzeme ile kaplı ısınma, antrenman sahaları,
e) Sporcular için soyunma yeri, duş ve tuvaletler,
f) Saha bakım üniteleri ve depolar,
g) Araç ve makineler için otopark,
h) Dinlenme ve rekreasyon alanları,
ı) İlk yardım ve doktor hizmeti,
j) Personel için soyunma yeri, duş ve tuvaletler,
k)Kulüp binasında aşağıdaki üniteler yer alır:
1) Resepsiyon, giriş ve emanet bölümü,
2) Yönetim odaları,
3) Birinci sınıf lokanta, bulunmaması halinde ikinci sınıf lokanta ile kafeterya,
4) Kadın ve erkekler için ayrı müşteri tuvaletleri,
5) Satış üniteleri.
Golf tesisleri
Madde 33 –
Golf tesisleri; golf sporunun uluslararası normlarına uygun alanlarda, golf sporuna yönelik parkur, ısınma ve pratik yapma alanıyla birlikte, kulüp binası ve bu aktiviteyi destekleyici diğer bölümlerden oluşan tesislerdir. Golf tesisleri aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşır.
a) Çevre özelliğine göre doğal veya yapay çit, duvar, yeşillik gibi tecrit elemanlarıyla emniyet altına alınmış golf sahası,
b) En az bir adet onsekiz delikli golf parkuru,
c) Golf oyuncularının eğitimi ve ısınması için kullanılmak üzere ayrı bir ısınma ve pratik yapma alanı,
d) Kulüp binasında aşağıdaki üniteler yer alır:
1) Resepsiyon, haberleşme olanağı, emanet hizmetleri ve bekleme yerini kapsayan giriş bölümü,
2) Birinci sınıf lokanta,
3) Kadın ve erkek müşteriler için ayrı tuvaletler,
4) Golf oyuncuları için elbise değiştirme yerleri, kilitli elbise dolapları, duş, tuvalet, bekleme yeri ile gerekli malzeme ve teçhizatın muhafaza edileceği depoların da bulunduğu salon,
5) Satış yerleri,
6) İlkyardım odası,
7) Yönetim odaları,
8) Personel için soyunma yeri, duş ve tuvaletler,
e) Arazi bakım üniteleri ve depolar,
f) Golf arabaları ve diğer araçlar için otopark.
Golf tesislerinde; konaklama, yeme-içme, spor ve eğlence tesislerine golf alanlarını daraltmamak ve golf oyuncusu kapasitesiyle uyumlu olmak koşullarıyla yer verilebilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Kongre ve Sergi Merkezleri
Kongre ve sergi merkezleri
Madde 34 –
Kongre ve sergi merkezlerinde aşağıdaki nitelikler aranır.
a) Kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde aynı anda asgari bin kişiye hizmet verebilecek büyüklükte bölünebilir bir kongre salonu,
b) Teknik imkanları sağlanmış kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde dört adet en az elli kişilik toplantı salonu,
c) Salonların fuayeler ve servis alanlarıyla doğrudan bağlantısı,
d) Salonlarda amacına uygun araç-gereç ve donanım,
e) Kapalı ve açık sergileme veya fuar alanları,
f) (a) ve (b) bentlerinde belirtilen mekanların kapasitelerinin üçte birine aynı anda hizmet verebilen yeme-içme tesisleri,
g) Tüm mekanlarda havalandırma ve klima sistemi,
h) Yönetim odaları,
i) Teknik imkanlarla donatılmış basın merkezi,
j) Yeterli sayı ve büyüklükte depolar,
k) Kapasitesinin yüzde beşi oranında araba alabilecek otopark,
l) Simültane tercüme odaları ve hizmetleri.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Rekreasyon Tesisleri
Eğlence merkezleri
Madde 35-
Eğlence merkezleri, bünyesinde konaklama tesisi bulunmayan, eğlence ve rekreasyon ihtiyacını karşılamak amacıyla oluşturulan, müşterinin aktif katılımının sağlandığı tesislerdir. Eğlence merkezleri aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) En az yüzelli kişilik kapalı alanı olan yeme-içme tesisi,
b) En az beşyüz kişi kapasiteli kabare, tiyatro, sinema gibi etkinliklerin yapılabileceği salon veya salonlar,
c) En az yüz kişilik kapalı alanı olan bar,
d) (a) ve (b) bentlerinde belirtilen mekanların kapasitelerinin yüzde yirmisi oranında garaj veya otopark,
e) Doktor ve hemşire hizmetinin verildiği ilk yardım araç ve gereçleri bulunan revir,
f ) Satış üniteleri,
g) Yüzme havuzu,
h) En az ikiyüzelli metrekare bağımsız alanı olan kapalı sergi salonu,
i) Spor ünitesi olarak;
1) Açık ve kapalı manej sahaları olan binicilik tesisi,
2) Paint ball oyununa imkan sağlayan düzenleme,
3) Bowling salonu,
4) Buz pateni pisti,
5) Tenis kortu,
6) Squash salonu,
ünitelerinden en az iki adedinin yapılması,
j) Kapasiteye yeterli oranda kadın ve erkek müşteri tuvaletleri,
k) Kapasiteye yeterli jeneratör,
l)Ayrıca;
1) En az beş yüz kişilik açık hava tiyatrosu,
2) Elektronik, bilgisayar, ses, ışık gibi teknolojilerin kullanılarak simülasyon, animasyon gibi sanal ortamların yaratılmasına veya gösterilerin yapılmasına imkan sağlayan teknik donanıma haiz en az üç ünite,
3) Sirk,
4) Kay-kay, bisiklet ve benzeri aktiviteler için gösteri alanı,
5) Oyun, uyku, yemek ve dinlenme mahalleri ile çocuk tuvaletleri bulunan kreş,
6) El sanatları atölyeleri ve bunların satışına ilişkin üniteler,
7) Gokart pistleri,
8) Geleneksel yaşantıyı yansıtan yeme-içme, eğlence ve dinlenceye yönelik üniteler,
9) Sauna, Türk hamamı, masaj yerleri, aletli jimnastik salonu, soyunma ve dinlenme yerlerini içeren sağlık merkezi,
10) Lunapark,
11) Doğa müzesi,
12) Su parkı,
13) Su altı canlılarının bilgilendirme ve gösteri amaçlı sergilendiği dev akvaryum,
14) Hava oyunlarına imkan sağlayan düzenlemeler,
15) Müşteriler için katılım ve canlı izleme imkanının sağlandığı film stüdyoları,
ünitelerinden en az dört adedinin yapılması,
m) (a), (b), (c), (g) (h), (i) ve (l) bentlerinde yer alan ünitelerden en az üç adedinde bedensel özürlüler için gerekli düzenlemeler.
Temalı tesisler, ikinci ve üçüncü fıkralarda belirtilen tesislerden herhangi birinin tüm niteliklerini taşıyan, bilim, kültür veya spor gibi herhangi bir temayı esas alarak, müşterilere izleme, eğlenme ve bilgilenme hizmetleri sunan tesislerdir.
Temalı parklar; geleceğin dünyası, bilim, bilim-kurgu, tarih, kültür, bitki ve hayvan türlerinin doğal ortamlarında yaşatılması, safari parkında veya film stüdyolarında müşteriler için katılım ve canlı izleme imkânının sağlanması, gelenek ve birikimler ile dünya coğrafyası gibi belirli bir konunun görsel ve işitsel ileri teknolojinin de yardımıyla tanıtıldığı ve müşterinin izlemesine sunulduğu eğlenceye ve bilgilendirmeye yönelik tesislerdir. Park, ana temalara uygun dekore edilmiş, geleneksel veya uluslararası özellik taşıyan ürünlerin sergilendiği ve satıldığı bölümleri de içerir. Park içinde, temalara uygun inşa ve dekore edilmiş spor tesisleri ile yeme-içme tesislerine yer verilir. Parktaki oyun ve gezi elemanlarının emniyet sistemlerinin, imal edildikleri ülkede ve Türkiye’de uygulanan standartlara uygun olduklarına dair belge bulunması gerekir. En az elli bin metrekare arsa üzerine kurulabilen temalı parklar aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşır:
a) Tesis alanının yüzde beşi oranında, otomobil ve otobüsler için otopark alanı.
b) Park içinde yangın alarmı ve söndürme, anons, kapalı devre televizyon sistemleri.
c) Doktor ve hemşire hizmetinin verildiği ilk yardım araç ve gereçleri bulunan revir.
d) Kapasiteye yeterli jeneratör.
e) Bedensel engelliler için düzenlemeler (genel tuvaletler, dolaşım alanları gibi).
f) Kadın ve erkek müşteriler için ayrı tuvaletler.
Spor temalı tesisler; ilgili kurum tarafından ulusal ve uluslararası spor karşılaşmalarının veya yarışmalarının yapıldığı ve seyir imkânı sunan, bu yönüyle turizme katkısı bulunan ve beş yıldızlı otel veya tatil köyü bünyesinde yer alan tesislerdir. Spor temalı tesisler, spor karşılaşmalarına ilişkin ilgili kurumun belirlediği niteliklere ilave olarak aşağıda belirtilen asgarî nitelikleri taşırlar:
a) Bedensel engelliler için düzenlemeler (genel tuvaletler, dolaşım alanları, seyir koltuğu düzenlenmesi gibi).
b) Satış üniteleri.
c) Asgari ikinci sınıf lokanta veya kafeterya.
Günübirlik tesisleri
Madde 37 –
Günübirlik tesisleri; yeme-içme, dinlenme, eğlence ve spor imkânlarından birkaçını günübirlik olarak sağlayan, konaklama yapılmayan tesislerdir. Bu tesisler aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Giriş tesisleri ve satış ünitesi,
b) İkinci sınıf lokanta veya kafeterya,
c) Yüzme havuzu veya spor, eğlence, oyun imkanları sağlayan düzenlemeler,
d) Doktor ve hemşire hizmetinin verildiği ilk yardım araç ve gereçleri bulunan revir,
e) Tesisin çit, duvar, yeşillik gibi malzeme ile çevreden tecridi,
f) Tesis alanının drene edilerek ağaçlandırılması, boş alanların çimlendirilmesi,
g) Kadın ve erkek müşteriler için ayrı tuvaletler,
h) İhtiyaca yeterli otopark.
ı) (Ekli: RG-30.06.2018-30464) Tahsisli taşınmaz üzerinde yer alan tesisler hariç olmak üzere, günübirlik tesisler müstakilen belgelendirilemez.”
Kış sporları ve kayak merkezleri mekanik tesisleri
Madde 38 –
Kayakçıların kayak yapması amacıyla farklı noktalar arasında taşınmasına yönelik, teleferik, telesiyej, teleski, tele kabin gibi mekanik düzenlemelerden oluşan tesislerdir.
Bu tesislerde kullanıcıların ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla; güneşlenme ve seyir noktaları, idare ünitesi, genel tuvaletler, korunak ve servis üniteleri ile teleskitürü hariç olmak üzerealt, üst veya ara istasyonlarda büfe hizmeti düzenlenir. Kullanıcıların mekanik düzenlemelerden kaynaklanabilecek tehlikelere karşı güvenliklerini sağlayacak önlemler işletmece alınır, sağlık ve ilkyardım hizmeti bulunur.
ALTINCI BÖLÜM
Kırsal Turizm Tesisleri
Çiftlik evi-köy evi
Madde 39 –
Tarım faaliyetlerinin, kırsal alanların doğal ve kültürel mirasının korunmasına önemli katkıları olduğu göz önünde bulundurularak, mevcut yapıların iyileştirmesi veya yeni yapıların mevcut dokunun iç düzenlemesi esas alınarak yapılmasını, bu sayede yatak kapasitesi oluşturulmasını ve turizmin gelişip genişleyebileceği ortamların çevresel açıdan güvence altına alınmasını hedefleyen; kırsal bölgelerde çiftlik organizasyonu amacıyla kurulmuş ve çiftlik üretimi ile birlikte turizm konaklama olanağı sağlayan, gelen müşterilerin de isterlerse çalışma programlarına katılabilecekleri, kırsal yaşantının sahnelenmesine olanak sağlayan en az beş odalı konaklama tesisleridir.
Klasik konaklama şekilleri yerine, gelen müşterilere bir çiftlik evi-köy evinde konaklama olanağı sunulması, yerel yiyecek ve içecek gibi denemeyi istediği yerel tüketim maddelerini kullanma olanağı sağlanması, bu olanakların aile işletmeciliği anlayışı çerçevesinde sunulması, tefriş ve dekorasyonunun özgün olduğu kadar malzemelerinin nitelikli olması da gerekir. Isıtma siteminin merkezi olması zorunluluğu aranmayan bu tesisler, ilave olarak aşağıdaki nitelikleri taşırlar:
a) Müşterilere yöreye özgü ve ev yapımı yiyecek ve içecek türlerinin sunulması,
b) Doğal ortamlardan görsel olarak da yararlanmayı sağlayan balkon, veranda ve teras gibi düzenlemeler,
c) Oturma salonunda şömine,
d) Kitap okuma ve dinlenme imkanı veren mahal düzenlemesi,
e) Tesis çevresindeki doğal ve kültürel değerler ile çevre korumasına yönelik genel bilgilendirme,
f) Her beş oda için bir adet ortak müşteri duş, tuvalet ve lavabo mahalli,
g)Personel için soyunma yeri, duş, tuvalet mahalli.
Yayla evi
Madde 40 –
Yayla evleri, Bakanlıkça geliştirilmeleri uygun görülen yerlerde bulunan, mevcut yayla evlerinin iyileştirilmesiyle turizme kazandırılan veya mevcut yayla evlerinin iç düzenlemesi esas alınarak yapılan veya Bakanlıkça belirlenecek örnek yayla evi yapı tiplerine göre inşa edilecek ünitelerde, müstakil veya toplu olarak hizmet verecek en az beş odalı konaklama tesisleridir. Bu tesislerde ortak yeme-içme ve dinlenme alanı, her beş oda için bir adet ortak müşteri duş, tuvalet ve lavabo mahalli,mutfak düzenlemesi ile personel için soyunma yeri, duş, tuvalet mahalli yapılır.
Tefriş ve dekorasyonunun özgün olduğu kadar malzemelerinin nitelikli olması da gerekir. Ekosistem ve doğal hayatın korunması ve geliştirilmesine yönelik kullanımlara yer verilerek yöresel yiyecek, el sanatları gibi folklorik değerlerin tanıtımına özen gösterilir.
Dağ evi
Madde 41 –
Dağ evi; kış sporları veya çim sporları yapmak ve doğa güzelliklerinden faydalanmak amacıyla çevresel açıdan sorumlu bir anlayışla işletilen asgari bir yıldızlı otel nitelikleri ile birlikte aşağıdaki nitelikleri taşıyan konaklama tesisleridir.
a) Girişte saçak düzenlemesi gibi doğa koşullarının getirdiği fiziksel güçlüklere karşı gerekli tedbirlerin alınması,
b) Kış veya çim sporlarına yönelik gerekli malzeme ve teçhizatın kiralanabilmesi imkanı ve bunların muhafazasına için depo ile bu sporların öğretilmesine yönelik en az bir adet sertifikalı eğitici personel,
c) Spor yaralanmalarına da yönelik ilk yardım araç ve gereçleri ile ilk yardım konusunda sertifikalı personel,
d) İkinci sınıf lokanta veya kafeterya,
e) Ranza sistemi olmaksızın odaların en fazla altı kişilik düzenlenebilmesi imkanı,
f) Oturma salonunda şömine,
g) Sauna veya hamam veya kapalı yüzme havuzu,
h) Çamaşır yıkama ve ütüleme hizmeti,
ı) Yeterli çevre aydınlatması,
j) Bakı terası gibi manzara seyri amaçlı düzenleme,
k) Jeneratör.
YEDİNCİ BÖLÜM
Özel Tesisler
Özel tesisler
Madde 42 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Özel tesisler, (Değişik: RG-30.06.2018-30464) üçüncü ve dördüncü fıkralarda belirtilen özelliklerden en az birer adedini taşıyan, ülke turizmine katkı sağlayan ve Bakanlıkça desteklenmeleri uygun görülen tesislerdir.
(Ekli: RG-30.06.2018-30464) “Müstakil yeme-içme tesisleri özel tesis olarak belgelendirilemez.
Tesisin yer aldığı yapı veya bulunduğu bölgenin aşağıda belirtilen özelliklerden en az birini taşıması gerekir:
a) Mimari özgünlük.
b) Tarihî değer.
c) Doğaya ait özellik,
ç) Sanatsal değer.
d) Yerel, ulusal veya başka uluslara ait kültürleri yansıtan yapı, tefriş veya dekorasyon.
e) Üstün kaliteli veya özellikli malzeme ile yapım ve dekorasyon.
Tesisin işletmeciliğinin aşağıda belirtilen özelliklerden en az birini taşıması gerekir:
a) Faaliyet gösterdiği alanda, ulusal veya uluslararası, en az beş yıllık marka veya ün sahibi olması.
b) Faaliyet gösterdiği alanda yerel, ulusal veya başka uluslara ait kültürleri yansıtması.
Özel tesislerde, deneyimli veya konusunda eğitimli, toplam yatak/kuver kapasitesinin en az yüzde yirmisine hizmet verebilecek sayıda personel ile nitelikli hizmet sunulması gerekir.
Özel tesisler tebliğ ile belirlenen hizmet artırıcı nitelikleri taşırlar.
Özel tesis turizm işletmesi belgesi taleplerinde, tesis özelliğine ilişkin ayrıntılı görsel ve yazılı doküman ile Bakanlığa başvurulur.
Butik oteller
Madde 43 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Butik oteller, yapısal özelliği, mimarî tasarımı, tefriş, dekorasyon ve kullanılan malzemesi yönünden özgünlük arz eden, işletme ve servis yönünden üstün standart ve yüksek kalitede, deneyimli veya konusunda eğitimli personel ile kişiye özel hizmet verilen ve en az on, en fazla altmış odalı otellerdir. Butik oteller aşağıda belirtilen nitelikleri taşır:
a) Modem, röprodüksiyon, antika gibi özelliği olan mobilya ve malzemeler ile tefriş ve dekorasyon.
b) Beş yıldızlı otel odaları için belirlenen nitelikleri taşıyan konforlu odalar.
c) Kapasiteye yeterli kabul holünü de kapsayan lobi, lobi alanının yeterli olması hâlinde lobinin bir bölümünde düzenlenmiş oturma mahalli veya ayrı bir oturma salonu.
d) Yönetim odası.
e) Kapasitesi elli kişiden az olmamak kaydıyla, tesis yatak kapasitesinin en az yüzde yetmişbeşine alakart hizmet verilen asgarî ikinci sınıf lokanta.
f) Genel mahallerde klima sistemi.
g) Yirmidört saat oda servisi.
h) Çamaşır yıkama ve kum temizleme hizmeti.
i) Otopark hizmeti.
j) Odalara, müşteri tarafından seçilen en az bir adet günlük gazete serv isi ile müşteri yatak odasının gece kullanımına hazırlama hizmeti.
k) Birden fazla katta düzenlenmiş tesisler için müşteri asansörü ve merdiveni.
1) Tesis müşteri yatak kapasitesinin en az yüzde ellisi oranında eğitimli personel ile hizmet verilmesi.
m) Kadın ve erkek personel için ayrı soyunma yerleri, dolapları, duş ve tuvalet yerleri.
n) Aşağıda yer alan ünitelerden en az birinin bulunması:
1) Kişi başına 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az elli kişilik pasta salonu; elli kişilik kabare, sinema, tiyatro etkinliklerinin yapılabileceği salon; en az 60 metrekare büyüklükte kütüphane ünitelerinden en az bir adedi.
2) Açık veya kapalı yüzme havuzu.
3) Jimnastik salonu, bovling-bilardo salonu, kütüphane; Türk hamamı, buhar banyosu, kar odası, tuz odası, tuzlu buhar odası, sıcak taş odası, alarm sistemi bulunan sauna, masaj üniteleri, aletli masaj üniteleri, cilt bakım üniteleri, spor sahası, tenis kortu, kayak pisti, duvar tenisi salonu veya benzeri imkânlar sağlayan ünitelerden en az üç adedi.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Bileşik Tesisler
Turizm kentleri
Madde 44 –
Turizm kentleri; kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgesi olarak ilan edilmiş yerlerde, plan kararlarıyla sınırları belirlenmiş, bu Yönetmelikte tanımlanan ve müstakilen belgelendirilebilen türlerin bir veya birkaçıyla birlikte kültür, eğitim, eğlence, ticaret, konut ve her türlü teknik ve sosyal alt yapı alanlarından bir veya daha fazlasını kapsayan, tek bir ana yatırımcıya tahsis edilen yerleşimlerdir.
Turizm kentleri ile ilgili olarak;
a) Ana yatırımcı; turizm kentinde yer alan turizm yatırımını, plan kararıyla belirlenen tüm sosyal ve teknik alt yapılarıyla birlikte ve tahsis koşullarına uygun olarak gerçekleştirecek veya gerçekleştirilmesini sağlayacak gerçek veya tüzel kişilerdir.
b) Turizm kenti ana turizm yatırımı belgesi; turizm kentinde, plan kararıyla ve tahsis koşullarıyla belirlenen tüm yatırımı içeren, ana yatırımcı adına düzenlenen belgedir.
Turizm kenti ana turizm yatırımı belgesi kapsamında belirtilen yatırımlardan, müstakilen belgelendirilebilecek türlerdeki tesisler içinana yatırım belgesinin altında ayrı ayrı turizm yatırımı belgesi düzenlenir.
Tesisin kurulacağı alanda ulaşım, su, elektrik, atık su, iletişim gibi alt yapı sistemleri ile plan kararlarında yer alan sosyal alt yapı alanları tamamlanmadan turizm kenti içerisinde hiç bir tesis için turizm işletmesi belgesi verilemez ve tesis işletmeye açılamaz.
Bu maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen koşulun sağlanması kaydıyla, işletme belgesi alabilecek duruma getirilmiş yatırım belgeli her bir tesis için ayrı ayrı turizm işletmesi belgesi düzenlenir.
Turizm kenti ana turizm yatırımı belgesi kapsamında belirtilen yatırımların tamamlanıp işletme belgesine dönüşmesinden sonra ana turizm yatırımı belgesi ve tahsis koşullarında belirlenecek esaslar çerçevesinde Bakanlıkça sonlandırılır.
Turizm kompleksleri
Madde 45 –
Turizm kompleksleri; bu fıkranın (a) ve (b) bentlerinde yer alan tanımlardan biri çerçevesinde gerçekleştirilen tesislerdir.
a) Kongre ve sergi merkezi ile buna ilave olarak bu Yönetmelikte tanımlanmış olan golf tesisleri, eğlence merkezleri, temalı parklar, termal tesisler, apart otel, en az yüz adet yatın barınabileceği yat limanı, sağlıklı yaşam tesislerinden en az üç adedini bünyesinde bulunduran tesislerdir. Kongre ve sergi merkezi ile seçenekli türlerden en az ikisinin tamamlanarak işletmeye hazır hale getirilmesi durumunda tesise kısmi turizm işletmesi belgesi verilebilir.
b) Bünyesinde konaklama tesisi olarak en az beş yüz yatak kapasiteli olmak kaydıyla beş yıldızlı otel veya beş yıldızlı tatil köyü ile yine bünyesinde kongre ve sergi merkezi veya eğlence merkezi bulunan tesislerdir. Tesiste en az ikiyüzelli adet yatın barınabileceği yat limanı yapılması durumunda ilave olarak apart otel yapılabilir. Komplekste bulunması zorunlu olan ünitelerden birinin tamamlanarak işletmeye hazır hale getirilmesi durumunda tesise kısmi turizm işletmesi belgesi verilebilir.
Turizm kompleksleri, bu fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen şekilde belgelendirilir:
a) Turizm kompleksi ana turizm yatırımı belgesi; yukarıdaki tanımlardan biri çerçevesinde gerçekleştirilen turizm kompleksinin, yatırım aşamasındaki bütününe ilişkin düzenlenen belgedir.
b) Turizm kompleksi ana turizm işletmesi belgesi; turizm kompleksini oluşturan tesislerin yatırımının tamamlanarak işletme belgesi alabilecek duruma gelmesinden sonra tesisin bütününe ilişkin düzenlenen belgedir.
Turizm komplekslerinde, farklı ayni veya şahsi haklar ile izin veya tahsis veya farklı yatırım veya işletme ortaklıkları olması durumunda kompleksi oluşturan tesis türlerinin her biri için yatırımcı veya işletmeci adına ana belgenin altında ayrı ayrı belge düzenlenebilir.
Tatil merkezleri
Madde 46 –
Tatil merkezleri, müşterilerin konaklama, yeme-içme, eğlence, dinlenme ve spor ihtiyaçlarını karşılayan, kuruluş yeri veya işletmesi özelliği gereği yardımcı ve tamamlayıcı birimleri de bünyelerinde bulundurabilen, imar planlarında turizm için ayrılmış alanlarda, her otelin bütünü için ayrı mülkiyet, irtifak ve intifa haklarına imkan tanıyan en az binikiyüzelli odalı tesislerdir. Bu tesisler, tatil merkezi otelleri veya apart oteller ile bu otellere hizmet veren ortak kullanım alanlarından oluşur.
Tatil merkezi otelleri tümü üç yıldızlı oteller veya tümü dört yıldızlı oteller için belirlenmiş olan asgari nitelikler ile aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşırlar:
a) Müşteri yatak odalarında; iklim şartlarına göre klima, minibar, kıymetli eşya kasası,
b) Banyolarda; saç kurutma makinesi, telefon, resepsiyon ile bağlantılı alarm düzeni.
Bu otellerde, müşteriye hizmet verecek ilave salon ve üniteler yapılamaz, asgari nitelikler arasında olan genel mahallerde kapasite artışına gidilemez.
Tatil merkezleri bünyesinde yer alan bu tesisler; müşteriye yeme-içme, dinlenme, eğlence ve spor imkânları veren mahalleri içeren ortak kullanım alanları ile tüm konaklama tesislerine hizmet veren yönetim tesisleri ile personel, tesisat, çamaşırhane gibi servis birimlerinden oluşur. Ortak olarak işletilen bu tesisler aşağıdaki nitelikleri taşırlar:
a) Kongre, balo, toplantı gibi amaçlar için kullanılabilecek kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşen, sekreterlik ve simültane tercüme hizmetleri ile fuayesi olan, en az beş yüz kişilik çok amaçlı salon,
b) Çok amaçlı salon ile bağlantılı kişi başına en az 1.2 metrekare alan düşecek şekilde en az dört adet ellişer kişilik çalışma-toplantı salonları,
c)Kapalı veya açık yüzme havuzu,
d) Kafeterya,
e) Birinci sınıf lokanta,
f) Toplam, en az ikiyüzelli kişilik diskotek veya gece kulübü veya benzeri eğlence imkanı veren salon veya salonlar,
g)Türk hamamı, alarm sistemi bulunan sauna, aletli jimnastik salonu, bowling, bilardo, squash, sinema, spor veya benzer imkanlar sağlayan ünitelerden en az altı adedi,
h)Pastane,
i)Turizm amaçlı satış üniteleri,
j) Kuaför,
k) Kreş,
l) İçki servisi verilen ayrı bir salon,
m) Genel mahallerde klima sistemi,
n)Yirmidört saat doktor, hemşire ve ambulans hizmetinin verildiği, ilkyardım malzemeleri ile tam donanımlı, dinlenme odaları bulunan sağlık ünitesi,
o) Müşterinin inip çıkacağı kat merdiveni sayısının birden fazla olması halinde tesisin kapasitesi ile orantılı müşteri asansörü,
p) İdari üniteler,
r) Tesis bünyesinde uygun yer ya da yakın çevresinde arsa temin edilebildiği takdirde helikopter pisti,
s)Konaklama üniteleri ile ortak kullanım tesisleri arasında araçlar ile taşıma hizmeti,
t) Garaj veya üzeri kapalı otopark,
u) Tesis sınırları ile girişlerde güvenlik önlemleri ile danışma ünitesi,
v) Personel yatakhanesi ve yapılması halinde, oda kapasitesinin en fazla yüzde beşi oranında personel lojmanı,
y) Tesiste yapılan aktivitelere yönelik kurtarma ekip ve donanımı ile tüm mahallerde otomatik duman detektörü ve yağmurlama sistemi,
z) Çamaşır yıkama, ütüleme ve terzi ünitesi ile kuru temizleme mahalli.
Tatil merkezi bütününe ana belge düzenlenir. Ancak ayrı mülkiyet, irtifak veya intifa hakları söz konusu olması durumunda, oteller ve ortak kullanım tesisinin her biri için yatırımcı veya işletmeci adına ayrı ayrı belge düzenlenebilir. Bu tesisler farklı isimlerle tanıtım yapabilir.
Tatil merkezi ana turizm yatırımı belgesi kapsamındaki oteller için ayrı ayrı turizm yatırımı belgesi düzenlenebilir. Bu durumda; turizm işletmesi belgesi alabilecek duruma getirilmiş yatırım belgeli her bir tesis için ayrı ayrı turizm işletmesi belgesi düzenlenir, tatil merkezinin asgari nitelikleri tamamlanıp işletme belgelerine dönüşmesinden sonra ana turizm yatırımı belgesi ana turizm işletmesi belgesine çevrilir.
Ortak kullanım ve hizmet alanları ayrı parsellerde oluşturulabilir. Bu durumda bu Yönetmeliğin 52’nci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan fonksiyonel bağlantı zorunluluğu ile tatil merkezi bünyesinde sağlık ve termal turizm ünitesi bulunması halinde konaklama üniteleriyle doğrudan bağlantı aranmaz.
Tesisin kurulacağı alanda yol, su, elektrik, atık su arıtma tesisi, iletişim gibi alt yapı sistemleri tamamlanmadan tatil merkezi, ortak kullanım ve servis üniteleri tamamlanmadan konaklama tesisi işletmeye açılamaz. Ortak kullanım tesislerinde bulunan ve bu Yönetmelikte yer alan türler, belirlenmiş olan asgari nitelikleri bünyelerinde taşırlar.
Zincir tesisler
Madde 47 –
Zincir tesisler; aynı yatırımcıya veya işletmeye ait veya aynı işletmenin markasını kullanan ve Bakanlıkça belgelendirilebilen turizm türlerinin veya pazarlama ve satış işletmelerinin bu fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan tanımlardan biri çerçevesinde gerçekleştirildiği tesislerdir:
a) Bakanlıkça uygun görülecek belirli bir tur güzergâhı üzerinde, inanç, tarih, kültür gibi alternatif turizm hareketlerine hizmet verecek ve esas olarak tur müşterilerinin konaklama ve yeme-içme ihtiyaçlarına yönelik, asgari üç ayrı noktada bu Yönetmelikte yer alan türlerin zincir olarak işletildiği tesislerdir.
b) Bu Yönetmelikte yer alan ve müstakil olarak belgelendirilen türlerden birinin veya pazarlama ve satış işletmelerinin aynı işletmecilik anlayışıyla asgari üç ayrı yerde zincir olarak işletildiği tesislerdir.
c) Birden fazla tahsisli arazi üzerinde yer alan ve zincir olarak işletilen tesislerdir. Bu tesisler bu Yönetmelikle müstakilen belgelendirilebilen türler arasında olmak zorundadır.
Pazarlama ve satış işletmelerinde Ülkemizin çeşitli yörelerinin el sanatları ürünleri ile endüstriyel nitelik taşıyan ürünleri sergilenir ve pazarlanır. Bu tesislerde pazarlaması yapılan ürünlerin niteliklerine uygun teşhir ve satış salonları ile haberleşme, döviz bozdurma, paketleme ve postalama hizmetleri bulunur. Satış elemanları yabancı dil ve ürün konusunda yeterli bilgiye sahip kişilerden oluşur.
Zincir tesisler, bu fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen şekilde belgelendirilir:
a) Zincir tesis ana turizm yatırımı belgesi; Yukarıdaki tanımlardan biri çerçevesinde gerçekleştirilecek olan zincir tesisin yatırım aşamasındaki bütününe ilişkin düzenlenen belgedir.
b) Zincir tesis ana turizm işletmesi belgesi; Zinciri oluşturan tesislerin işletme belgesi alabilecek duruma gelmesinden sonra tesisin bütününe ilişkin düzenlenen belgedir.
Zincir tesislerde, farklı ayni veya şahsi haklar ile izin veya tahsis veya farklı yatırım veya işletme ortaklıkları olması durumunda zincir tesisin bütününe ana turizm yatırım veya işletme belgesi, zinciri oluşturan tesislerin her biri için ana belgenin altında ayrı ayrı belge düzenlenebilir. Zinciri oluşturan tesisler ana belgede yer alan isim ile tanıtım yaparlar.
Personel eğitimi tesisleri
Madde 48 –
Personel eğitim tesisleri; turizm sektörünün eğitilmiş personel ihtiyacını karşılamak üzere, her seviyedeki personelin eğitiminin çeşitli eğitim programları çerçevesinde teorik ve uygulamalı olarak, birlikte veya ayrı ayrı yaptırıldığı en az yüzyirmi öğrenci kapasiteli eğitim ve uygulama tesisleridir.
Bu tesislerde uluslararası normlara uygun olarak bir tanesi ön büro, yiyecek ve içecek servisi, kat hizmetleri ve yiyecek üretimi dalları arasından seçilmek üzere turizm ile ilgili en az üç konuda teorik ve uygulamalı eğitim yapılır.
Personel eğitimi tesisleri bünyesinde en az iki yıldızlı otel ve ikinci sınıf lokanta, yönetici personel eğitimi için ise en az ikinci sınıf lokantalı üç yıldızlı otel niteliklerini taşıyan uygulama oteli bulunur.
Eğitim bölümünde; teorik eğitimin yapılacağı yeterli sayı ve büyüklükte dershaneler, buna bağlı mutfak, yemek salonu, yatak odası ve banyosu gibi örnek pratik yapma yerleri ile eğitim görenler için ortak oturma, dinlenme ve yemek yeme ile kadın ve erkekler için ayrı soyunma, duş, tuvalet mahalleri düzenlenir.
Eğitim bölümü ve uygulama oteli ayrı binalarda gerçekleştirilir. Ancak, girişleri ve kullanımı ayrı olmak kaydıyla, aynı binalardaki tesislere de belge verilebilir. Eğitim görenlerin konaklamaları uygulama oteli dışında bulunur.
Bu tesislerdeki eğitim, ilgili idarenin hazırladığı programlar çerçevesinde yürütülür. İşletme belgesi talebi aşamasında, tesisin ilgili kısımlarının bu idarece belirlendiği şekilde gerçekleştirildiğine ilişkin belge ile Bakanlığa başvurulur.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Diğer Tesisler
Mola noktaları
Madde 49 –
Mola noktaları, karayollarında seyahat edenlerin dinlenme, yeme-içme ve benzeri ihtiyaçlarını yirmi dört saat süreyle karşılayan, karayolları güzergâhı ve yakın çevresinde bulunan, konaklamaya dönük olmayan ve aşağıda belirtilen asgari nitelikleri taşıyan tesislerdir:
a) Tesisin çit, duvar, yeşillik gibi malzeme ile çevreden tecridi,
b) Girişte idare ünitesi,
c) Yönetmeliğin ilgili hükümleri uyarınca düzenlenmiş yeme-içme tesisi,
d) Çocuk bakım odası,
e) Satış ünitesi,
f) Telefon imkânı,
g) Kadın ve erkek müşteriler için ayrı tuvaletler,
h) İlkyardım malzeme ve gereçleri bulunan dolap,
ı) İhtiyaca yeterli otopark,
j)Bedensel özürlüler için düzenlemeler.
Bu tesislerde alkollü içki satılmaz.
Yüzer tesisler
Madde 50-(Mülga: 29/6/2009-2009/15212 K.)
Tatil siteleri ve villaları
Madde 51 –
Tatil siteleri ve villaları, bu fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan tanımlardan biri çerçevesinde gerçekleştirilen, her birinde nitelikli elemanlar ile tefriş edilmiş en az bir yatak odası, oturma bölümü ve banyo, mutfak ile balkon veya teras gibi özel açık alan kullanımları bulunan konaklama birimlerinden oluşan işletme bütünlüğü arz eden ve belge sahibinin tüzel kişilik olduğu tesislerdir.
a) B tipi tatil siteleri;
Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgelerinde veya Turizm Merkezlerinde yer alan veya bu bölgeler dışında olup desteklenmeleri Bakanlıkça uygun görülen, en az on birim ile ortak kullanım alanlarından oluşan ve aşağıda belirtilen nitelikleri taşıyan tesislerdir.
1) Ortak kullanım alanları; resepsiyon, lobi, yönetim odası, satış ünitesi, tenis, basketbol, voleybol gibi sporlara yönelik açık spor alanı, ilk yardım malzeme ve gereçleri bulunan dolap ve otopark ile büfe, cafe, lokanta, snack bar, kafeterya gibi yemek ihtiyaçlarına yönelik düzenleme,
2) Hizmetler; tesis bütününe hizmet veren güvenlik önlemleri ve nitelikli çevre düzenlemesi.
3) Konaklama biriminin; yatak odalarında, yatak, komodin, gece lambası, elbise dolabı ile yataklarda çarşaf ve kılıflı yastıklar, iklim şartlarına göre pike ve battaniye bulunur. Yaşam odasında; kapasiteye uygun koltuk, yemek masası, televizyon, sandalyeler ve sehpalar yer alır. Mutfakta; ocak, buzdolabı, yeterli servis malzemesi, dolaplar ve kapalı metal çöp kutusu bulunur. Ayrıca, konaklama biriminde, açık alan oturma grubu, otomatik çamaşır makinesi, bulundurulur.
b) A tipi tatil siteleri;
Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgelerinde veya turizm merkezleri içinde yer almayan tatil sitelerinin imar planlarında ikinci konutlar için ayrılan alanlarda yapılmış olması şartı aranır. Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgelerinde veya turizm merkezleri içinde yer almayan tatil sitelerine turizm yatırımı belgesi verilemez. Malikleri tarafından yıl boyu sürekli olarak ikamet edilmeyen yazlık konutların üçüncü kişilere tatil amaçlı kullandırıldığı, eğimli arazilerde kottan kazanılan katlar da dahil olmak üzere en fazla üç katlı yapılardan ve en az on üniteden oluşan, konaklama tesisleridir. Bu tesisler bu fıkranın (a) bendinde yer alan şartlara ilave olarak aşağıda belirtilen nitelikleri taşırlar.
1) Hizmetler; çamaşır yıkama ve kuru temizleme,
2) Ortak kullanım alanları; yüzme havuzu.
c) Butik tatil villaları; villa tipinde inşa edilmiş en az yirmi konaklama birimi ile ortak kullanım alanlarından oluşan, yapısal özellikleri, çevre düzenlemesi ve mimari tasarımı yönünden özgünlük arz eden, işletme ve servis yönünden üstün standart ve kalitede hizmet verilen, ayrıca bu fıkranın (a) bendinin (1) ve (2) numaralı alt bentlerinde belirtilen niteliklerle birlikte aşağıda belirtilen nitelikleri taşıyan tesislerdir. Bu bentte tanımlanan butik tatil villalarının, dört ve beş yıldızlı oteller, tatil köyleri, turizm kompleksleri, turizm kentleri, termal tesisler, sağlıklı yaşam tesisleri, golf tesisleri, butik oteller ile birlikte belgelendirilmesi durumunda; bu tesislere ait ortak kullanım alanları villaların da kullanımına uygun ve fonksiyonel biçimde tesis bünyesinde düzenlenmişse (2) numaralı alt bentte belirtilen ortak kullanım alanları butik tatil villaları için ayrıca aranmaz.
1) Her bir konaklama birimi asgari bir dönüm arazi üzerinde kurulur, bu birimlerde bu fıkranın (a) bendinin (3) numaralı alt bendinde bulunanların yanı sıra, yüzme havuzu ile garaj bulunur.
2) Ortak kullanım alanlarında; konaklama birimlerinde özel yüzme havuzu bulunmaması durumunda açık veya kapalı yüzme havuzu, yemek ihtiyaçlarına yönelik olarak lokanta veya kafeterya, koşu parkuru, bisiklet yolu, kreş, açık ve kapalı oyun alanları bulunan çocuk kulübü, televizyon-DVD salonu ve çok amaçlı salonu bulunan kulüp binası bulunur. Ayrıca, yapay tırmanma duvarı, mini golf, tenis kortu, fitness salonu, squash, sauna, masaj odası, buhar odası gibi kullanıcılara çeşitlilik sunan düzenlemelerden en az dört adedi ile güzellik merkezi, iletişim merkezi, sinema, gazete-dergi satış yeri, lostra, posta, kurye gibi kullanıcıların ihtiyaçlarına yönelik düzenlemelerden en az dört adedi bulunur.
3) Hizmetler; yirmidört saat doktor ve hemşire hizmeti, havaalanı, marina, gar, terminal gibi alanlar ile tesis arasında refakat hizmeti, oto kiralama ve yıkama hizmeti, ile konaklama biriminde; çocuk, bebek, yaşlı bakım ve gündelik temizleme hizmeti verilir.
Bu Yönetmelikte yer alan diğer tesis türleri ile birlikte belgelendirilen A ve B tipi tatil sitelerinin ortak kullanım alanları, tatil sitesinin birimlerinin de kullanımına uygun ve fonksiyonel biçimde tesis bünyesinde düzenlenmişse bu maddede belirtilen ortak kullanım alanları bu tesisler için ayrıca aranmaz.
BEŞİNCİ KISIM
Çeşitli Hükümler
Özel hükümler
Madde 52 – (Değişik: RG-30.06.2018-30464)
Turizm belgesi, bu Yönetmelikte yer ulan ve kendi tür ve sınıfı için zorunlu asgarî nitelikleri sağlayan birden fazla tür veya sınıfın bir araya gelerek oluşturduktan tesislere de verilebilir.
Tesisin fiziki bütünlüğünü bozmamak şartı ile özel mülkiyete konu taşınmaz üzerinde yer alan turizm kompleksleri, turizm kentleri ve tatil merkezleri kapasitesindeki apart ünitelerin ve tatil siteleri, butik tatil villaları, müstakil apart, otellerin tamamında, kamu taşınmazı üzerinde yer alan bu tür tesisler ile bu Yönetmelikte yer alan diğer konaklama tesislerinde ise oda kapasitesinin yüzde yirmisini aşmamak kaydıyla ayrı ayrı odalar üzerinde üçüncü şahıslar lehine kat mülkiyeti veya kat irtifakı tesis edilebilir. Orman vasıflı taşınmazlar ile tapuda orman vasfı ile kayıtlı taşınmazlar üzerinde yer alan tesislerde kat mülkiyeti veya kat irtifakı tesis edilemez.
İkinci fıkra kapsamında orman vasıflı taşınmazlar ile tapuda orman vasfı ile kayıtlı taşınmazlar hariç, devre mülk de tesis edilebilir. Ayrıca konaklama tesislerinin tamamı devre tatil sistemi ile işletilebilir.
İkinci fıkrada belirtilen kat mülkiyeti veya kat irtifakına konu tesislerde “tesisin turizm tesisi olarak fiziki bütünlüğünün korunacağına ilişkin sözleşme” tapu ekinde yer alır. Bu haklara ilişkin üçüncü kişilerle yapılacak sözleşmelerde kullanılan genel yazı karakterinden en az üç punto daha büyük karakter ile yazılmak üzere “Turizm belgesinin Kanun uyarınca iptal edilmesi durumunda işletme ve kalitenin devamlılığı Bakanlığın sorumluluğunda değildir.” cümlesine yer verilir.
Tescilli kültür varlığı niteliğindeki yapılarda yer almayan Özel tesislere, tatil sitelerine, butik tatil villalarına, müstakil apart otellere ve pansiyonlara turizm yatırımı belgesi verilemez.
Tesise ait ünitelerin; aralarında yol, akarsu veya benzeri ayrımlar bulunan farklı parsellerde bulunması durumunda, hizmet ve işletme birliği ile fonksiyonel bağlantı sağlanması kaydıyla tüm üniteler tek belge kapsamında değerlendirilir.
Müstakil olarak belgelendirilemeyen türlerin, bünyesinde yer aldıkları ve müstakilen belgelendirilebilen tüllerin aslî fonksiyonlarının önüne geçecek şekilde faaliyet göstermelerine izin verilmez.
İlgili mevzuatta belirtilen hususların sağlanması ve Bakanlıkça uygun görülmesi hâlinde turizm belgesi ve kültür belgesi birbirine çevrilebilir.
Turizm yatırımı belgesinin süresi ve yatırımın izlenmesi
Madde 53 – (Değişik birinci ve ikinci cümle: 29/4/2008-2008/13617 K.)
İşletmeye açılma süresi yatırım belgesi verilmesinden itibaren dört yıla kadar olmak üzere yatırımın özellikleri ve yatırıma başlama koşulları dikkate alınarak Bakanlıkça belirlenir.Ancak işletmeye açılma süresi, belge sahibinin talebi halinde ve Bakanlıkça uygun görülmesi durumunda, toplamı başlangıçta verilen yatırım süresini geçmemek kaydıyla, en fazla iki defa uzatılabilir. Tahsisli arazilerde bu süre tahsis koşullarına göre belirlenir. (Değişik dördüncü cümle: 29/4/2008-2008/13617 K.) Kısmi turizm işletmesi belgesinde yatırım kapsamında kalan ünitelerin yatırım süresi için, yatırım belgesi için açıklanan sürelere ilişkin koşullar geçerlidir. Belgeli turizm yatırımının tamamlanıp işletmeye hazır olması durumunda, belge sahibi tarafından Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde yer alan belgeler ile birlikte yazılı olarak başvurulur.
Mücbir sebepler ile kamudan kaynaklanan ve Bakanlıkça kabul edilebilir hukuki ve idari uyuşmazlıklardan doğmuş sebeplerin devam ettiği sürece yatırım süreleri işletilmez.
Turizm belgesinin iptali
Madde 54 –
2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun belge iptaline ilişkin maddesinde açıklanan nedenlerden en az birinin gerçekleştiğinin tespit edilmesi durumunda tesislerin belgesi iptal edilir.
(Ek fıkra: 29/4/2008-2008/13617 K.) Yatırım belgeli olan, yatırım süresi sona ermiş ancak bu süre içerisinde yatırım belgesi süre uzatımı veya turizm işletme belgesine geçme talebiyle başvuruda bulunulmamış yatırımlara ilişkin belgeler, dosya incelemesi sonucunda, 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun ilgili hükümleri uyarınca iptal edilir.
a) Başvuruların değerlendirilmesine ilişkin esaslar,
b)Turizm belgesi başvurularında istenilen yatırıma ilişkin rapor ile diğer bilgi ve belgelere ilişkin konular,
c) Turizm belgesi, plaket ve alt plaketin hazırlanması ve bu belgelerde yer alacak hususlar,
d) Sınıflandırma çalışmalarına ilişkin usul ve esaslar ile sınıflandırma formları,
e) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin (e) bendi ve 15 inci maddesinde belirtilen konular ile klima sisteminin iklim şartlarına göre istenilmesi hususlarının uygulanmasına esas oluşturmak için yörelerin belirlenmesi,
f) Sınıflandırma çalışmalarında ve bu Yönetmeliğin geçici 1’inci maddesine göre yapılması istenilecek ilave mahal gerektirmeyen hizmet arttırıcı unsurlara ilişkin düzenlemeler,
g) Turizm kentleri, turizm kompleksleri ve zincir tesislerin belgelendirilmesine ilişkin hususlar,
h) Ayrık yerleşim düzenlerinde servis merdiveni veya asansörü bulundurulmasına ilişkin esaslar,
i) Turizm belgeli tesislere ilişkin belge devri taleplerinde uyulacak usul ve esaslar,
j) Bedensel özürlü düzenlemelerine ilişkin esaslar,
k) Bu Yönetmeliğin geçici 4’üncü maddesinde belirtilen belgenin düzenlenmesine ilişkin usul ve esaslar,
l) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında ihtiyaç duyulacak diğer konular.
Yürürlükten kaldırılan hükümler
Madde 56 –
21/5/2000 tarihli ve 2000/760 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Turizm Tesisleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçici Madde 1 –
Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce belge almış olan turizm yatırımı ve işletmelerinin belge almaya esas fiziksel niteliklerinin, ilave mahal gerektirmeyen hizmet arttırıcı unsurlar ile personele ilişkin niteliklerdışında değiştirilmesi zorunlu değildir. Personel niteliklerine ilişkin yeni düzenlemelerin bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden itibaren bir yıl içinde, diğer hususların ise ilgili tebliğin yürürlüğe girmesinden itibarentebliğ ile belirlenecek olan süreler içerisinde tamamlanması zorunludur.
Geçici Madde 2 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce Bakanlıkça belgelendirilmiş tesislere ilişkin turizm belgeleri, belgelendirildikleri tarihte yürürlükte olan mevzuatta yer alan asgarî nitelikler söz konusu tesisler tarafından korunduğu sürece geçerlidir. Ancak, söz konusu tesislerin tebliğ ile belirlenecek hizmet arttırıcı unsurları sağlamaları gerekir.
Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce belgelendirilmiş olan ve kapasite değişikliği sonucu mevcut sınıfına göre daha alt sınıflardan birinin kapasitesini karşılayabilen tesislerin sınıfı, sınıflandırma çalışması ile belirlenir.
Geçici Madde 3 – (Mülga: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Geçici Madde 4 –
3/7/2003 tarihli ve 4916 sayılı. Çeşitli Kanunlarda ve Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi kapsamına giren tesislere; Geçiş Dönemi Turizm Yatırımı veya Geçiş Dönemi Turizm İşletmesi Belgesi düzenlenir.
Geçici Madde 5 – (Mülga: 3/1/2011-2011/1271 K.)
Geçici Madde 6 – (Değişik: 3/1/2011-2011/1271 K.)
7/12/2004 tarihli ve 5272 sayılı Belediye Kanunu ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun yürürlüğe girmesinden önce verilmiş olan turizm işletme belgeleri, işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı yerine geçer. Ancak, bu kanunların yayımından sonra verilen turizm işletme belgeleri, işyeri açma ve çalışma ruhsatıolarak kullanılamaz.
Yürürlük
Madde 58 –
Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 59 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.
10/5/2005 TARİH VE 2005/8948 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARI İLE YÜRÜRLÜĞE KONULAN YÖNETMELİĞE EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN YÖNETMELİKLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN ÇİZELGE
Ek ve Değişiklik Getiren Yönetmeliği Yürürlüğe Koyan Kararnamenin
Tarihi
Numarası
Değişen Maddeler
Yürürlüğe Giriş Tarihi
29/4/2008
2008/13617
10, 15, 18, 19, 24, 30, 53, 54
24/5/2008
29/6/20092
2009/15212
50
24/7/2009
3/1/2011
2011/1271
5, 6, 7, 8, 9, 10, 14, 19, 21, 36, 42, 43, 52, Geçici Madde 2, 3, 5 ve 6
5/3/2011
[1](1) 29/4/2008 tarihli ve 2008/13617 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 3 üncü maddesiyle: bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “Büyüklüğü banyo dahil kırk metrekareye kadar olan süitler üç yataklı, kırk metrekareden büyük süitler dört yataklı olarak kabul edilir.” cümlesi “Süit odaların yatak kapasitelerinin hesabında, banyo alam dahil altmış metrekareye kadar olanlar iki yataklı, banyo alanı dahil altmış metrekare üzerinde ve birden fazla yatak odası bulunanlar dört yataklı olarak kabul edilir.” Şeklinde değiştirilmiş w metne işlenmiştir.
[2](1) 29/4/2008 tarihli ve 2008/13617 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 6 ncı maddesiyle: hu maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “turizm merkezlerinde” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya bu bölgeler dışında olup desteklenmeleri Bakanlıkça uygun görülen” ibaresi eklenmiş ve metne işlenmiştir.
[3](1) Bu madde başlığı “Temalı parklar” iken. 3/1/2011 tarihli ve 2011/1271 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 10 uncu maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.
