ZİRAİ KAZANÇ ÖLÇÜLERİNİN TESPİTİ HAKKINDA YÖNETMELİK

Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi   : 12.2.1987, No : 87/11549

Dayandığı Kanunun Tarihi           : 4.1.1961, No: 213

Yayımlandığı R. Gazetenin Tarihi   : 23.3.1987, No: 19409

Yayımlandığı Düsturun Tertibi      :  5, Cildi : , S.

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Esaslar

Amaç

Madde 1 –

Zirai kazanç ölçüleri; gerçek veya götürü usulde vergiye tabi çiftçilerin beyan ettikleri hâsılat ile ziraat birimlerinden (dekar, hayvan ve meyve ağacı sayısı gibi) almaları gereken ürünler arasında randıman, fiyat, işçilik ve maliyet açısından karşılaştırma ve kontrolü sağlamak amacıyla tespit edilir. Tespit edilecek ölçüler, zirai kazançlarını bilanço veya işletme hesabı esasına göre tespit edenlerin beyan ettikleri giderlerin kontrolü amacıyla da kullanılabilir.

Götürü gider usulünde vergiye tabi çiftçilerin beyan ettikleri hâsılata uygulanacak götürü gider emsalleri için Vergi Usul Kanununun 45 inci maddesinin ikinci bendindeki oranlar esas alınır.

Madde 2 –

Zirai Kazanç Ölçüleri;

a) Yıllık istihsal değeri,

b) Götürü gider emsali,

c) Ortalama randıman miktarı,

d) Ortalama işçilik tutarı,

e) Ortalama maliyet bedeli,

f) Ortalama satış fiyatından, meydana gelir.

Bu ölçüler Vergi Usul Kanununun 45 inci maddesinde ayrı ayrı tanımlanmıştır.

Zirai Kazanç Ölçülerinin Tespiti

Madde 3 –

Zirai Kazanç ölçülerinin tespiti Vergi Usul Kanununun 46 ncı maddesinde öngörülen esaslar çerçevesinde Zirai Kazançlar İl Komisyonlarınca takdir ve tespit olunur.

Bu ölçülerin tespitinde dekar (dönüm) bin metrekarelik toprak parçası olarak kabul edilir.

Zirai Kazançlar İl Komisyonu

Madde 4 –

Zirai Kazançlar İl Komisyonu Valinin başkanlığında Defterdar, Gelir Müdürü, Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı İl Müdürü, il merkezindeki T.C. Ziraat Bankası şube müdürü ve seçilmiş üç üyeden oluşur. Ormancılığa ilişkin konuların görüşülmesinde komisyona ayrıca Orman İşletme Müdürü veya tevkil edeceği bir temsilci katılır.

Zirai Kazançlar İl Komisyonu üyelerinin seçilmesi ile ilgili esaslar Vergi Usul Kanununun 84 üncü maddesinde belirtilmiştir.

Zirai Ürün Çeşitleri ve Birimleri

Madde 5 –

Zirai ürün çeşitlerini ve birimlerini gösterir bir liste Zirai Kazançlar Merkez Komisyonu tarafından hazırlanarak (Ek 6 cetvel halinde) bu Yönetmeliğe eklenmiştir.

İl komisyonları tarafından zirai kazanç ölçülerinin takdir ve tespiti, bu listelerde kayıtlı ürün çeşitleri ve birimleri esas alınmak suretiyle yapılacaktır.

Zirai kazanç ölçüleri tespit edilen her bölge için ürün çeşitlerine göre aynı mahiyetteki listeler il komisyonları tarafından hazırlanacaktır.

Listede bulunmayan bir ürün türüne rast gelindiğinde, bu ürün listeye eklenecek ve birimi Merkez Komisyonundan sorulacaktır.

İlin Bölgelere Ayrılması

Madde 6 –

Bir ilin çeşitli bölgelerinde, doğal ve ekonomik şartların değişik olmasından dolayı zirai kazanç ölçüleri farklı olabilir. Bu durumda, aralarında önemli farklar bulunan bölgeler ayrılmak ve her bölge için ürün çeşitleri ve birimleri listesi ayrı ayrı hazırlanmak veya zirai kazanç ölçüleri ayrıca gösterilmek suretiyle takdir ve tespitler yapılır.

Bölge Ayırımında Dikkat Edilmesi Gereken Hususlar

Madde 7 –

a) Doğal Şartlar

Zirai üretimi etkileyecek doğal şartların başında arazi durumu, iklim, bölgenin doğal zenginlikleri ile bitki örtüsü gelir. Araziler tarımsal açıdan kıraç, taban ve sulu olmak üzere üçe ayrılır. Bu ayırım, bölgelerin ayrılmasında olduğu kadar aynı bölge içinde ürün verimini tespit ederken de kullanılabilir.

Bölge ayırımı yapılırken;

i) Toprağın; yükseklik, yöney (maraz) ve eğimi ile fiziksel ve kimyasal özellikleri,

ii) Bölgenin iklim (sıcaklık, yağış, rüzgâr gibi) durumu,

iii) Doğal şartların meydana getirdiği bitki ve hayvan ürünlerinin özellikleri (Niğde`nin dermason fasulyesi, Samsun`un kokulu tütünü gibi), dikkate alınacaktır.

b) Ekomonik Şartlar

Bölgesel ayırım yapılırken, zirai faaliyetleri etkilemesi bakımından önemli farklar doğurabilecek:

i) Ulaşım durumu (yol ve araç imkânları),

ii) Ürünlerin korunması, depolanması, sürüm ve satış şartları, satış organizasyonu,

iii) Çiftçilerin teşkilatlanma durumu (kooperatifleri ve birlikleri),

iv) Maliyet unsurlarındaki farklar,

v) Ürün fiyatları, dikkate alınacaktır.

İKİNCİ BÖLÜM

Zirai Kazanç, Ölçülerin Tesbit Şekli

Ortalama Randıman Miktarının Tesbiti

Madde 8 –

Ortalama randıman: Zirai faaliyetlerde birim olarak kabul edilen ölçüler başına, yıl içinde elde edilebileceği tahmin olunan ürün ve yan ürün veya ürünlerin ortalama miktarıdır.

a) Tarla, bağ, bahçe ziraatında dekar, birim olarak kabul edildiğinden, bir dekardan alınabilecek ürün ile sap, saman gibi yan ürünlerin miktar olarak tamamı ortalama randımanı verir.

Meyve ziraatında birim, ağaç adedi veya dekar olduğundan, bir ağaçtan veya dekardan alınabileceği tahmin ve takdir edilen ortalama meyve miktarı, o ürün için ortalama randımanı gösterir.

b) Hayvancılıkta birim hayvan adedi olduğundan, bir hayvandan alınabilecek süt, yavru, kıl, yapağı, tiftik gibi ürünler, o hayvan türü için ortalama randıman, ifade eder.

c) İşlenmiş zirai ürünlerde hammadde birim; kilogram, litre, adet gibi ölçülerden oluştuğundan, mamul veya yarı mamul maddeler toplamı ortalama randımanı verecektir. Bir kilogram zeytinden ikiyüzelli gram yağ, bir kilogram sütten dokuz yüz gram yoğurt gibi,

d) Su ürünlerinde ortalama randıman tespiti,

i) İç sularda (göl, gölet ve akarsular dâhil),

ii) Denizlerde, olmak üzere ayrı ayrı yapılır.

Su ürünlerinde randıman tespiti, denizlerdeki sınırları belirlenebilen ürün alanlarında (Dalyan, Voli yerleri ve benzeri) hektar veya dekar, iç sularda (Göl, gölet ve akarsularda) dekar, balık yetiştiriciliği yapılan kültür işletmeciliğinde m² olarak birim alandan alınabilen balık miktarı üzerinden yapılır.

Sınırları belirlenemeyen üretim alanlarında randıman tespiti yapılmaz.

Satış birimi su ürünlerinde kg.`dır.

Ortalama randıman belirlenirken Tarım, Orman ve Köyişleri Bakanlığının ve diğer ilgili kamu kuruluşlarının bu yöndeki çalışmalarından yararlanılır. Bağ, bahçe, meyve ve hayvan gibi, ürün vermeleri belli zamana bağlı ziraat kollarında, ortalama randımanı belirlerken her bölgenin özelliklerine göre normal ürün çağına ermiş, belli verim yaşına gelmiş birimlerin dikkate alınması gerekir.

Orman ürünlerinde ise; amenajman planları yapılmış ormanlarda randıman planlarda verilen artımın (eta) ortalama miktarı kabul edilir.

Orman ürünlerinde kullanılacak olan (tomruk, direk, kâğıt ve selüloz odunu, ambalajlık odun ve diğer sınai odunları) m³, yakacak odunlar ise kg. olarak gösterilir.

Öte yandan zirai alet ve makinelerin ücret karşılığında kiraya verilmesinde de ayrı ölçüler tespit edilir.

Ortalama İşçilik Tutarının Tespiti

Madde 9 –

Ortalama İşçilik Tutarı: Bir ziraat biriminden (dekar, ağaç ve hayvan adedi gibi) yıl içinde elde edilebilecek ortalama ürün çeşidine isabet eden ortalama işçilik tutarı olup, ortalama maliyetin içinde yer almıştır.

Zirai Kazanç Ölçüleri ile ilgili olarak ortalama maliyet bedeline uygulanacak işçilik oranları aşağıda gösterilmiştir.

1 Nolu Cetvel: Hayvan ve Orman Ürünleri

Hayvan Ürünlerinde:
– Büyükbaş (Besi) hayvanları için	% 10,
– Büyükbaş (Süt) hayvanları için	% 25,
– Koyun, Keçi	% 35,
– Tavuk, Bıldırcın (Damızlık % 15)	% 10,
– İpek Böceği (Kutu)	% 45,
– Arı (Kovan)	% 20,
– Tavşan, Vizon	% 10, olarak tespit edilmiştir.
Orman ürünlerinde ise % 16`dır.

2 Nolu Cetvel: Tarla, Bağ, Bahçe Ürünleri ve Meyveler

– Tahıllarda:
a) Mekanize işletmelerde	% 5,
b) Diğer işletmelerde	% 20,
– Çapa Bitkileri	% 35,
– Sebzeler	% 60,
– Meyveler	% 50,
– Şeker Pancarı	% 40,
– Diğerleri	% 50,

3 Nolu Cetvel:

Kiraya verilen ziraat alet ve makineleri Zirai alet ve makinalar için ortalama işçilik söz konusu değildir.

4 Nolu Cetvel:

İşlenmiş Zirai Ürünler

Bu cetvelde yer alan zirai ürünler için uygulanacak ortalama işçilik oranı % 20`dir.

5 Nolu Cetvel:

Hayvan Satışları

Bu cetvelde yer alan hayvan satışları ile ilgili olarak uygulanacak olan ortalama işçilik tutarı % 20`dir.

6 Nolu Cetvel:

Su Ürünleri

Bu cetvelde yer alan su ürünleri ile ilgili olarak uygulanacak ortalama işçilik tutarı (Kültür Balıkçılığı dahil) % 25`dir.

Ortalama Maliyet Bedelinin Tespiti

Madde 10 –

Ortalama Maliyet:

Ziraat birimi başına (Dekar, ağaç ve hayvan adedi gibi) yılda elde edilebilecek ürünler için bunların üretiminden satışa sunuluncaya kadar ki aşamalarda yapılan veya yapılması mutad olan ve İl Komisyonlarınca ortalama olarak takdir ve tespit edilen -işçilikler dahil- bütün giderlerin toplamıdır.

Ortalama maliyet, büyük ve küçükbaş hayvanlar (kümes hayvanlar, dâhil) ve bunların ürünleri ile kara ve su avcılığı ile su ürünleri için hâsılatın yüzde 80`i; diğer zirai ürünlerde ise yüzde 70`idir. Ancak, tevsik edilmek ve beyannamede gösterilmek şartıyla zirai faaliyette kullanılan arazi ve binalarla ilgili kiralar, ayni vergi, resim ve harçlarla işletme için alınan ve işletmeye harcanan borç paraların faizleri ayrıca maliyete eklenebilir.

Ortalama Satış Fiyatının Tespiti

Madde 11 –

Ortalama satış fiyatı;

Ticari teamüllere göre beher satış birimi için (örneğin kilo ile satılan ürünlerde kilo, litre ile satılan ürünlerde litre, sayıyla satılanlarda adet gibi) Zirai Kazançlar İl ve Merkez Komisyonlarınca belirlenen satış fiyatıdır. Ancak: Resmi Kuruluşlar ve Birliklerce tespit ve ilan olunan (destekleme alımları gibi) ürünler için her yıl açıklanan enson fiyatlar ortalama satış fiyatı olarak esas alınır.

Ortalama satış fiyatının tespitinde Borsalardan, Belediyelerden ve diğer Kamu Kuruluşlarından sağlanacak bilgilerden yararlanılabilinir.

Ücret Karşılığı Başka Çiftçilerin Zirai İşlerinde Çalıştırılan Zirai Alet ve Makineler İçin Ortalama Hâsılat ve Gider Tespiti

Madde 12 –

Zirai alet ve makinelerin başka çiftçilerin zirai işlerinde ücretle çalıştırılması zirai bir faaliyet sayılmış ve bu suretle sağlanan hâsılat vergi kapsamına alınmıştır.

Bu konuda takdir yapılırken yerine göre ayrı ayrı ortalama hâsılat takdir ve tespit olunabilir. Bunun için kamu kuruluşlarından ve mahalli sair teşekküllerden rayiçler alınabilir.

Ziraat makine ve aletleriyle başka çiftçilerin zirai istihsal işlerinin yapılması karşılığında alınan ücretlerin (hâsılatın) yüzde 70`i ortalama maliyeti (gideri) oluşturur. Ancak, tevsik edilmek ve beyannamede gösterilmek şartıyla zirai faaliyette kullanılan zirai alet ve makinelerin iktisabı ile ilgili borç paraların faizleri ayrıca maliyete eklenebilir.

Su Ürünlerinde Zirai Kazanç Ölçülerinin Tesbiti

Madde 13 –

Su Ürünleri hayvansal (Deniz, içsu ve yumuşakça, kabuklular) ve bitkisel su ürünleri olarak ayırıma tabi tutulmuştur.

Ticari teammüle göre; ortalama satış fiyatları belediye balıkhane müzayedelerinden, balıkhane bulunmayan yerlerde, balıkların karaya çıkarıldığı yerlerde tespit edilebilir. Balıkhane müzayedelerinde satılmayan ürünler için fiyatlar 11 inci maddedeki esaslar dâhilinde tespit olunur.

Su ürünlerinde ortalama maliyet 10 uncu maddedeki esaslara göre tespit edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yönetmeliğin Dayanağı

Madde 14 –

Bu Yönetmelik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 46 ncı maddesi gereğince hazırlanmıştır.

Kaldırılan Hükümler

Madde 15 –

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 46 ncı ve geçici 2 nci maddelerine dayanılarak aynı kanunun 85 inci maddesi gereğince tadil olunan Zirai Kazançlar Merkez Komisyonunca hazırlanan ve Bakanlar Kurulunun 31/5/1961 tarihli ve 5/1247 sayılı Kararı ile 1/4/1961 tarihinden itibaren yürürlükte olan Zirai Kazanç Ölçülerinin tespiti hakkındaki yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

Madde 16 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 17 –

Bu Yönetmelik Maliye ve Gümrük Bakanlığı tarafından yürütülür.

23 Mayıs 2008 Tarihli Resmi Gazete Sayı: 26884

Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Ziraat Mühendisleri Odasından:

TÜRK MÜHENDİS VE MİMAR ODALARI BİRLİĞİ ZİRAAT MÜHENDİSLERİ ODASI MESLEKÎ DENETİM VE ASGARİ ÜCRET YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; serbest ziraat mühendisliği müşavirlik hizmetlerinin mesleğin ve tekniğin gereklerine, toplumun yararlarına uygun bir şekilde uygulanmasını, koordinasyonunu ve gelişimini sağlamak, ziraat mühendisliği müşavirliği hizmeti üreten gerçek veya tüzel kişiler ve kuruluşların eşit koşullar içinde çalışmalarını sağlamak, haksız rekabeti önlemek, meslekî denetim, yeterlilik ve kapasite yönlerinden değerlendirilmesine esas olacak kayıtların tutulması ve kriterlerin belirlenmesini sağlamak, uygulamaları izlemek, denetlemek, üretilen hizmetler için uygulanacak Asgari Ücret Tarifesini ve meslekî denetim esaslarını düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, ziraat mühendisliği müşavirliği hizmeti üreten gerçek veya tüzel kişiler ile kuruluşların meslekî denetimini, ürettikleri hizmetlerin Asgari Ücret Tarifesine uygunluğunun denetimini ve yaptırımları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 27/1/1954 tarihli ve 6235 sayılı Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Kanununun 39 uncu maddesi hükmüne dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Asgari Ücret Tarifesi: Oda, SZM faaliyetleri kapsamındaki uzmanlık alanları için belirleyeceği ve daha altında ücretlerle SZM faaliyetlerinin gerçekleştirilmesini yasaklayan ücret tarifesini,

b) Birlik: Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliğini (TMMOB),

c) Büro Tescil Belgesi (BTB): SZMH yapacak bürolara, Odaya tescilden sonra verilen belgeyi,

ç) Denetçi: Yönetim Kurulu tarafından, 24/7/2002 tarihli ve 24825 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ziraat Mühendislerinin Hizmet Alanlarındaki Çalışmalarıyla İlgili Meslekî Denetim Uygulamaları ve Disiplin Hükümleri Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca, şube ve temsilcilik görev alanında hizmet üretmek üzere atanmış Meslekî Denetim Görevlilerini,

d) MDU: Meslekî denetim uygulamalarını,

e) Oda: TMMOB Ziraat Mühendisleri Odasını (ZMO),

f) Serbest müşavir, mühendis bürosu (SMMB): SZMH yapmak üzere bünyesinde en az bir SMM’yi ücretli, sözleşmeli veya ortaklık statüsünde bulunduran gerçek veya tüzel kişilere ait büroları,

g) Serbest müşavirlik mühendislik (SMM): SZMH yapmaya yetkili Tescil Belgesi ve Büro Tescil Belgesi sahibi üyeleri,

ğ) Serbest ziraat mühendisi (SZM): Türkiye’deki üniversitelerin ziraat fakültelerinin lisans programlarını tamamlayarak ziraat mühendisi veya ziraat yüksek mühendisi diploması alanlarla, Türkiye’deki fakülte ve yüksekokulların tarımsal nitelikli programlarını bitirerek mühendis diploması alanlar ve yurtdışında öğrenim gören ve diplomasının denkliği Yüksek Öğretim Kurulunca onaylanan mühendisler ile aldıkları eğitim ve uzmanlık konularına göre, yükümlülüklerini yerine getirerek üyelik sıfatını alan ve koruyan, çalışması kısıtlanmamış, kamu görevlilerini veya ücretli çalışanları,

h) Serbest ziraat mühendisliği ve müşavirliği hizmetleri (SZMH): 17/6/1938 tarihli ve 3458 sayılı Mühendislik ve Mimarlık Hakkında Kanun, 6/5/1960 tarihli ve 7472 sayılı Ziraat Yüksek Mühendisliği Hakkında Kanun ve 18/12/1991 tarihli ve 91/2526 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Ziraat Mühendislerinin Görev ve Yetkilerine İlişkin Tüzüğün verdiği yetki ile serbest çalışarak Odaya kayıt ve tescilini yaptırmış veya kamu kurum ve kuruluşları dışında gerçek veya tüzel kişi hesabına ücretli, sözleşmeli, ortak bir bağlantı içinde bir yatırımın etüt, tasarım, fizibilite, keşif, şartname, hakediş, kesin hesap, ihale dosyası hazırlama, planlama, projeleme, resim ve hesapların hazırlanması ve uygulanması ile bunlarla ilgili araştırma, danışmanlık, bilirkişilik, ekspertiz, her türlü denetim ve kontrollük hizmetleri ile kabule, uygulamaya ve imzaya yalnızca SZM’nin yetkili olduğu mühendislik hizmetlerini,

ı) Şube: Odaya bağlı şubeleri,

i) Teknik uygulama sorumluluğu (TUS): SZMH çalışma alanlarının hizmete ilişkin özellikleri dikkate alınarak, proje, plan, program ve eklerine, ilgili kanun, tüzük ve yönetmeliklere, oda mevzuatına, bilim ve teknik kurallarına ve meslekî yetki ve sorumluluk ilkelerine uygun olarak gerçekleştirilmesinin denetlenmesi hizmetlerinin bütününü,

j) Temsilcilik: Oda il temsilciliklerini,

k) Tescil Belgesi (TB): SZMH yapacak gerçek kişilere, Odaya tescilden sonra verilen belgeyi,

l) Uzmanlık alanı: Eğitim programları, uygulama alanları, meslekî ve bilimsel gelişmeler, ülkenin teknolojik durumu ve üyelerin istemleri dikkate alınarak Oda tarafından belirlenen meslekî uzmanlık konularını,

m) Üye: Oda üyelerini,

n) Yönetim Kurulu: Oda Yönetim Kurulunu, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Serbest Ziraat Mühendisliği Hizmet Alanları ve Asgari Ücret Tarifesi

Serbest ziraat mühendisliği hizmet alanları

MADDE 5 –

(1) Ziraat mühendislerinin tek başına tasarlamaya, uygulamaya, kabule ve imzaya yetkili ve sorumlu olduğu uzmanlık alanlarıyla ilgili olarak, 8/11/2005 tarihli ve 25987 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Ziraat Mühendisleri Odası Meslek İçi Eğitim, Uzmanlık ve Belgelendirme Yönetmeliğinin 6 ncı maddesi hükümleri uygulanır.

Asgari Ücret Tarifesinin belirlenmesi

MADDE 6 –

(1) Yönetim Kurulu, şube ve temsilciliklerin görüşlerini alarak, ziraat mühendislerinin tek başına tasarlamaya, uygulamaya, kabule ve imzaya yetkili ve sorumlu olduğu uzmanlık alanları için bir Asgari Ücret Tarifesi belirler.

(2) Asgari Ücret Tarifesi, SZM hizmetlerinin aşamaları için ayrıntılı bir işlem zinciri içinde fiyatlandırma yapar ve bu fiyatlandırmanın toplamı olarak, ilgili SZM faaliyeti için bir asgari ücret belirlemesi yapar.

Asgari Ücret Tarifesinin belirlenme zamanı, yayımı ve bağlayıcılığı

MADDE 7 –

(1) Asgari Ücret Tarifesi, tarife kapsamı içinde belirtilmek şartıyla bir yıllık olmak üzere her yıl aralık ayı içinde Yönetim Kurulu tarafından belirlenir ve Odanın Haber Bülteni’nde, internet sayfasında veya uygun görülen diğer yayın organlarında duyurulur.

(2) Asgari Ücret Tarifesi, yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, geçerli oldukları SZM faaliyetleri açısından ilgili kişi ve kuruluşları bağlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Meslekî Denetim Uygulaması

Meslekî denetim uygulamaları

MADDE 8 –

(1) MDU’nun inceleme ve onay yeri, SZMH’nin yapıldığı yerin bağlı olduğu şube başkanlığı veya temsilciliktir.

Asgari Ücret Tarifesine uygunluk

MADDE 9 –

(1) Denetçiler, SZM’nin yaptığı hizmetlerin, uzmanlık alanlarına göre Yönetim Kurulu tarafından belirlenmiş Asgari Ücret Tarifesine uygun olarak yapılıp yapılmadığını inceler.

İnceleme faaliyetleri ve süresi

MADDE 10 –

(1) Denetçi, SZM faaliyetlerini yerinde denetleyebileceği gibi proje kapsamında yapılan işlerde, şubeye veya temsilciliklere teslim edilen projeyi en çok üç iş günü içinde sonuçlandırır. Proje, Asgari Ücret Tarifesine ve ilgili mevzuata uygun olmayan özellikler taşıyorsa, gerekçeleri belirtilmek suretiyle, düzeltilmek üzere ilgilisine verilir. Her yeni inceleme için üç iş günü süre yeniden başlar.

Kaşe ve imza zorunluluğu

MADDE 11 –

(1) SZMH kapsamında gerçekleştirilen MDU, projenin antetli sayfasında “Görülmüştür.” ibaresi ile Odanın kaşesi ve yetkili kişinin imzası ile belirtilir.

Denetimin içeriği

MADDE 12 –

(1) MDU, SZMH’lerde içeriğin denetlenmesi ve onaylanması anlamını taşımaz.

(2) Oda, bu Yönetmelik kapsamı dışındaki eksiklik veya yanlışlıklardan sorumlu değildir.

Gecikmede sorumluluk

MADDE 13 –

(1) Eksikleri giderilmeyen ve usulüne aykırı yapılan SZMH’nin MDU sonucunda geri çevrilmesi nedeniyle doğacak gecikme ve zararlardan Oda sorumlu tutulamaz.

Odaya sunma zorunluluğu

MADDE 14 –

(1) Odanın “Görülmüştür.” ibaresini, Oda kaşesini ve yetkili imzayı taşımayan SZMH, onay ve uygulama için ilgili idarelere verilmez.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yetkiler ve Sorumluluklar

Odanın yetki ve sorumluluğu

MADDE 15 –

(1) Yönetim Kurulu, SZM’lerin uzmanlık alanları kapsamında yürüttüğü her türlü SZMH’nin MDU çerçevesinde incelemesinde, onaylamasında, ücret tarifesinin uygulamasında ve bu hizmetler karşılığında alınacak ücretlerin belirlenmesinde yetkilidir.

(2) Oda, SZMH’nin eşit rekabet koşulları altında yapılarak, kanun, yönetmelik, tüzük ve şartnamelere uygun, ülke ve kamu yararını gözeten, nitelikli hizmet yapılmasını sağlamak üzere gerekli gördüğü önlemleri almaya, meslek ve meslektaşların hak ve çıkarlarını korumak için gerektiğinde işyerinde veya arazide kayıt ve belgeler üzerinde denetimler yapmaya ve yaptırmaya yetkilidir.

SZM’nin sorumluluğu

MADDE 16 –

(1) SZM’ler, ilgili uzmanlık alanlarında yapacağı hizmet sözleşmesinde ve yürüteceği iş ve işlemlerde, meslekî esaslar, ülke ve meslektaş yararları doğrultusunda, ilgili mevzuat çerçevesinde ve Oda tarafından yürürlüğe konulmuş düzenleyici idarî işlemlere uymakla yükümlüdür.

(2) SZM, yaptığı SZMH kapsamındaki her türlü işleri, ilgili idare veya onaylayan kuruluşun isteğine bakmaksızın Odanın ilgili birimlerine sunarak MDU yaptırmak zorundadır.

Denetimde aranacak belge ve bilgiler

MADDE 17 –

(1) SZM, meslekî denetimden geçireceği SZMH’yi içeren aşağıdaki belgeleri Oda birimlerine sunmakla yükümlüdür.

a) SZMH’nin özelliklerine göre, bulunması hâlinde, işveren ve SZM arasında imzalanmış ve Oda tarafından belirlenmiş tip sözleşme.

b) O yıl için onaylanmış büro tescil yenileme belgesi örneği.

c) Yaptığı SZMH’nin ürünü proje, her türlü doküman ve çıktılar.

ç) SZMH’ye ilişkin, Yönetim Kurulu tarafından belirlenmiş ücret tarifesi üzerinden kesilmiş serbest meslek makbuzu veya fatura.

(2) Birinci fıkrada belirtilen belgelerde, SZM üyenin, Oda sicil numarası, kaşesi, imzası, BTB/TB tescil numarası, vergi dairesi adı, vergi numarası, adresi, işverenin adı ve adresi yer alır.

Fatura ibrazı

MADDE 18 –

(1) Kamu kurum ve kuruluşlarınca SMMB’lere yaptırılan SZMH’lere ilişkin kuruma verilen serbest meslek makbuzu veya faturanın Odanın ilgili birimlerince görülmüş olması zorunludur.

Meslekî denetim ücreti

MADDE 19 –

(1) SZM’ler ve SMMB’ler, meslekî denetim hizmeti karşılığı olarak, yapılan SZMH’nin fatura bedeli üzerinden yüzde iki, ihaleli işlerde ihale bedeli üzerinden binde iki oranında meslekî denetim ücreti öderler.

Asgari Ücret Tarifesine uyma yükümlülüğü

MADDE 20 –

(1) SZM’ler ve SMMB’ler, ihaleli işler dışında, Yönetim Kurulu tarafından bu Yönetmelik hükümlerine göre belirlenen ve yayımlanan Asgari Ücret Tarifesine uymakla yükümlüdür.

Tip Sözleşme

MADDE 21 –

(1) Yönetim Kurulu tarafından Tip Sözleşmeye uymanın zorunlu tutulduğunun ilan edildiği uzmanlık alanlarında, SZM, işveren ile Oda tarafından belirlenen Tip Sözleşmeyi imzalamak zorundadır.

Özel bilgilerin gizliliği

MADDE 22 –

(1) SZM, işveren tarafından kendisine verilen özel bilgilerin gizliliğini korumakla yükümlüdür.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 23 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 24 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Ziraat Mühendisleri Odası Yönetim Kurulu yürütür.

23 Haziran 2005 PERŞEMBE – Sayı : 25854

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

KONTROL LABORATUVARLARININ KURULUŞ VE GÖREVLERİ HAKKINDA

YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 —

Bu Yönetmeliğin amacı; gıda, gıda ile temas eden madde ve malzemelerin gıda güvenliği, hijyen ve kalite analizlerini yapmak üzere kurulacak gerçek ve tüzel kişilere ait özel laboratuvarlar ile bu hizmetlerin yanı sıra yem ve yem maddeleri, hayvan hastalıkları teşhis, tohumluk kontrol hizmetlerinin yürütüldüğü kamu laboratuvarlarının kuruluş ve çalışma izni ile denetimlerine dair usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 —

Bu Yönetmelik, kontrol laboratuvarlarının kuruluş ve çalışma izni ile denetimlerine dair usul ve esasları kapsar.

5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 5 inci maddesine göre; Sağlık Bakanlığı ile Türk Silahlı Kuvvetleri yetkileri çerçevesinde bulunan laboratuvarlar bu Yönetmelik kapsamı dışındadır.

Dayanak

Madde 3 —

Bu Yönetmelik: 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevlerine Dair Kanun Hükmünde Kararname, 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun, 29/5/1973 tarihli ve 1734 sayılı Yem Kanunu, 22/3/1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu, 8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanunu, 21/8/1963 tarihli ve 308 sayılı Tohumlukların Tescil, Kontrol ve Sertifikasyonu Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

Ulusal referans laboratuvar: Kontrol laboratuvarlarında yapılan hizmetlerin teknik yönden koordinasyonunu yapan, kollaboratif çalışma düzenleyen, analiz yöntemlerinin geliştirilmesi ve standardizasyonunun sağlanması için yurtiçi ve yurtdışı bilimsel kuruluşlarla işbirliği ve ortak çalışma yürüten, eğitim ve araştırma yapan, analiz sonuçlarına itiraz durumunda şahit numune çalışan ve AB referans laboratuvarlarının faaliyetlerine ülke adına ulusal düzeyde katılım sağlayan ve Türk Akreditasyon Kurumu veya Avrupa Akreditasyon Kurumlarına üye kuruluşlarca akredite edilmiş laboratuvarı,

Referans laboratuar: Bakanlıkça yetkilendirildiği konularda şahit numunelerde analiz yapan, eğitim veren, araştırma yapan, yeterli bilgi ve donanıma sahip, Türk Akreditasyon Kurumu veya Avrupa Akreditasyon Kurumlarına üye kuruluşlarca akredite edilmiş olan laboratuvarı,

Kontrol laboratuvarı: Faaliyet konularına göre Bakanlıkça yetkilendirilmiş özel veya kamu laboratuvarı,

Sorumlu yönetici/müdür: Laboratuarın mevzuata uygun olarak yönetilmesinden sorumlu olan ve gıda bilimi konusunda en az lisans düzeyinde eğitim almış; ziraat mühendisi, gıda mühendisi, kimya mühendisi, su ürünleri mühendisi, kimyager, veteriner hekim, biyolog, veya gıda konusunda lisans üstü eğitim almış olan personeli,

Müdür yardımcısı: Kamu kontrol laboratuvarlarının hizmetlerinin yürütülmesinde müdüre teknik ve idari yönden yardımcı olan laboratuvar personeli,

Teknik müdür yardımcısı: Kamu kontrol laboratuvarının ana hizmet bölümleri ile kalite yönetim biriminin yönetim ve koordinasyonunda müdüre teknik yönden yardımcı olan laboratuvar personeli,

İdari müdür yardımcısı: Kamu kontrol laboratuvarının hizmetlerinin yürütülmesinde idari yönden müdüre yardımcı olan laboratuvar personeli,

Bölüm sorumlusu/laboratuvar şefi: Laboratuvar bölümlerinin faaliyet ve görev alanına giren konularda analizlerin yapılmasından sorumlu olan laboratuvar personeli,

Laboratuvar personeli: Laboratuvar bölümlerinin faaliyet ve görev alanına giren konularda analizleri yapan, bölüm sorumlusu/laboratuvar şefi ve idareye karşı sorumlu olan en az lisans düzeyinde eğitim almış ziraat mühendisi, gıda mühendisi, kimya mühendisi, su ürünleri mühendisi, kimyager, veteriner hekim, biyolog ve diyetisyeni,

Laboratuvar yardımcı personeli: Laboratuvar bölümlerinin faaliyet ve görev alanına giren konularda analizlerin yapılmasında yardımcı olan, bölüm sorumlusu/laboratuvar şefi ve idareye karşı sorumlu ve en az lise düzeyinde eğitim almış, laborant, teknisyen ile ön lisans eğitimi almış teknikeri,

Kuruluş izni: Kontrol laboratuvarının bu Yönetmelik esaslarına göre Genel Müdürlükçe ürün/ürün gurupları ve analiz bazında faaliyette bulunmak üzere belirlenmiş adreste uygun bina ve ortamın yeterliliğini belirten izni,

Çalışma izni: Kontrol laboratuvarının bu Yönetmelik esaslarına göre Genel Müdürlük tarafından incelenerek onaylanan ürün/ürün gurupları ve analiz bazında belirlenmiş faaliyet konularını kapsayan izni,

Metot validasyonu/metodun geçerliliği: Bir metodun veya ölçüm prosedürünün performansını belirlemek için yapılan test ve ölçme işlemlerini,

Kalite yönetim birimi : “TS EN ISO/IEC 17025 Deney ve Kalibrasyon Laboratuvarlarının Yeterliliği için Genel Şartlar” standardına göre laboratuvarlarda oluşturulması gereken birimi, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Görev, Yetki, Kuruluş ve Çalışma Esasları, İstihdam, Hizmet Bölümleri

Sorumlu yönetici/müdürün görev ve yetkileri

Madde 5 —

Sorumlu yönetici/müdür, Laboratuvarın mevzuata uygun olarak yönetiminden sorumludur ve bu Yönetmelikte belirtilen hizmetleri, mevzuata göre yürütmekle yükümlü olup, görev ve yetkileri şunlardır:

a) Laboratuvar bölümlerinin işlevine uygun olarak çalışmasını sağlamak ve kontrol etmek.

b) Alet ve ekipmanların bakım, onarım ve kalibrasyon ve performans testlerini yaptırmak.

c) Laboratuvarda metot validasyonu yapılmasını, standart çalışma prosedürlerinin hazırlanmasını ve bunların dokümante edilmesini sağlamak.

d) Numune ve analiz kayıt defterlerinin düzenli tutulmasını ve numunelerin laboratuvarlara dağılımını sağlamak.

e) Laboratuvara giren numunenin tüm analizlerinin onaylanmış metotlara uygun yapılmasını sağlamak.

f) Analiz raporlarını onaylamak.

g) Kontrol laboratuvarlarında denetim tutanağı ile belirtilen hususların yerine getirilmesini sağlamak, denetim tutanaklarının muhafazası için gerekli tedbirleri almak.

h) Personelin eğitimi ile ilgili programlar düzenlemek.

ı) Laboratuvarın ulusal ve uluslararası yeterlilik testlerine katılımını sağlamak.

i) Kayıtların düzenli tutulmasını ve arşivlenmesini sağlamak.

j) Aylık faaliyet raporlarının Genel Müdürlüğe bildirimini sağlamak.

k) Kayıt ve raporlarda gizlilik esasına uyulmasını sağlamak.

Müdür yardımcıları ve görevleri

Madde 6 —

Kamu kontrol laboratuvarlarında teknik ve idari olmak üzere iki müdür yardımcısı istihdam edilebilir.

a) Teknik müdür yardımcısının görevleri: Laboratuvarın ana hizmet bölümleri ile kalite yönetim biriminin yönetim ve koordinasyonunda müdüre teknik konularda yardımcı olmak.

b) İdari müdür yardımcısının görevleri: Laboratuvar hizmetlerinin idari yönden yönetimi, yürütülmesi ve denetimi ile ilgili konularda müdüre yardımcı olmak, laboratuvarın tahakkuk memurluğu görevini yürütmek.

Kalite yönetim birimi

Madde 7 —

Kontrol laboratuvarlarında, kalite yönetim birimi “TS EN ISO/IEC 17025 Deney ve Kalibrasyon Laboratuvarlarının Yeterliliği için Genel Şartlar” standardına göre kalite ile ilgili çalışmaların organizasyon ve takibinden sorumludur.

Kalite yönetim birimi, kalite sistem politikalarını ve hedeflerini ve “TS EN ISO/IEC 17025 Deney ve Kalibrasyon Laboratuvarlarının Yeterliliği için Genel Şartlar” standardı şartlarını karşılayan kalite el kitabı ile sisteme ait prosedür ve talimatları hazırlar veya hazırlatır ve diğer dokümanların hazırlanmasını koordine ve sisteme uygunluğunu kontrol eder.

Kalite yönetim birimi en az bir kişiden oluşur.

Bu kişilerin kontrol laboratuvarlarında en az bir yıl çalışmış ve “TS EN ISO/IEC 17025 Deney ve Kalibrasyon Laboratuvarlarının Yeterliliği için Genel Şartlar” standardının gerektirdiği eğitimleri almış olmaları gerekir.

Kalite yönetim birimi, “TS EN ISO/IEC 17025 Deney ve Kalibrasyon Laboratuvarlarının Yeterliliği için Genel Şartlar” standardı kapsamında kalite yöneticisi olarak görev yapar. Laboratuvar politikası ve kaynaklar hakkında kararların alındığı en yüksek yönetim kademesine doğrudan ulaşır.

İstihdam

Madde 8 —

Kontrol laboratuvarlarında bir sorumlu yönetici/müdür ve her laboratuvar hizmet bölümünde bir bölüm sorumlusu/laboratuvar şefi, yeterli sayıda personel ve yardımcı personel istihdamı zorunludur.

Kontrol laboratuvarlarında faaliyet ve görev alanına giren konulara göre gıda, süt, su ürünleri, zootekni, toprak, bitki koruma, tarla ve bahçe bitkileri bölümü mezunu ziraat mühendisi, gıda mühendisi, kimya mühendisi, kimyager, su ürünleri mühendisi, veteriner hekim, biyolog, polimer mühendisi, diyetisyen, tekniker, teknisyen, laborant, veteriner sağlık teknisyeni teknik ve sağlık hizmetleri sınıfı personeli istihdam edilir.

Hayvan hastalıkları teşhis bölümü oluşturulan kamu kontrol laboratuvarlarında bölüm sorumlusu olarak mikrobiyoloji, patoloji ya da viroloji konusunda uzman veya doktor veteriner hekimler istihdam edilir.

Tohumluk kontrol bölümü oluşturulan kamu kontrol laboratuvarlarında tarla bitkileri ve bahçe bitkileri bölümü mezunu ziraat mühendisi istihdam edilir.

Ayrıca, gerektiğinde elektrik, elektronik, bilgisayar mühendisi veya tekniker, teknisyeni istihdam edilebilir.

Kamu kontrol laboratuvarlarına ilk defa atanacak teknik ve sağlık hizmetleri sınıfı personelin hizmet süresi beş yıldan az olmalıdır. Müdür ve müdür yardımcıları ile hizmet süresi beş yıldan fazla olan teknik ve sağlık hizmetleri sınıfı personelin laboratuvarlara atanabilmesi için daha önce laboratuvarda en az bir yıl çalışmış olması gerekir.

Laboratuvar hizmet bölümleri

Madde 9 —

Laboratuvar, faaliyet konularına göre uygun hizmet bölümlerini içerir. Bu bölümler; numune kabul, fiziksel, kimyasal, mikrobiyoloji, katkı, kalıntı, mikotoksin, gıda ile temas eden madde ve malzemeler, mineral, biyogüvenlik analiz laboratuvarı ve benzeri şeklinde planlanabilir.

Kamu kontrol laboratuvarlarında ayrıca, yem, tohumluk analizlerinin ve hayvan hastalıkları teşhisinin yapıldığı bölümler kurulabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Laboratuvar Binası, Bölümleri ve Genel Özellikleri

Laboratuvar binası ve yeri

Madde 10 —

Laboratuvarlar insanların ikametgahına mahsus binalarda olmamak üzere, imar mevzuatına uygun yerlerde kurulur.

Laboratuvar binasının bölümleri

Madde 11 —

Kontrol laboratuvarları aşağıdaki bölümlerden oluşur;

a) İdari Bölüm:

1) Yönetici ve diğer personel için ayrı oda.

2) Duş, tuvalet, giyinme odası.

b) Laboratuvar hizmet bölümleri:

1) Numunelerin teslim alındığı numune kabul bölümü.

2) Tartım işleminin yapıldığı çevre şartlarından olumsuz şekilde etkilenmeyecek ayrı veya tek bir bölüm halinde düzenlenen tartım bölümü.

3) Laboratuvarda kullanılacak olan ve yapısına, risk grupları ile saklama koşullarına göre ayrı muhafaza edilmek üzere kimyasal maddeler ve yedek yardımcı malzemeler için depo veya uygun düzenlenmiş dolaplar.

4) Laboratuvarın çalışma konularına göre hizmet bölümleri bulunur. Bu bölümler; fiziksel, kimyasal, mikrobiyoloji, katkı, kalıntı, biyogüvenlik, gıda ile temas eden ambalaj materyali analiz laboratuvarı ve benzeri şeklinde planlanabilir.

Laboratuvarların genel özellikleri

Madde 12 —

Laboratuvarların genel özellikleri ile ilgili hususlar şunlardır:

a) İdari ve analiz yapılan bölümler ayrı olacak şekilde planlanmalıdır.

b) Enstrümantal cihazlarla yapılan analizlerde numune hazırlama ile cihazın bulunduğu alan ayrı planlanmalıdır.

c) Mikrobiyoloji laboratuvarı kontaminasyonu önlemek amacıyla iş akış sırasına göre besiyeri hazırlama, sterilize etme, ekim, inkübasyon işlemleri, kullanılmış malzemelerin temizliği ve sterilizasyonu için ayrı bölümler içeren alanlardan oluşmalıdır.

d) Her hizmet bölümü için en az on beş metrekarelik alan olmalıdır.

e) Laboratuvarlar özel ortam gerektiren analizlerde bu şartları sağlayan alet ve ekipmanlarla donatılmalı ve ayrı bölümler halinde planlanmalıdır.

f) Laboratuvar çalışmalarında analiz sonuçlarının olumsuz etkilenmemesi için ortamın; toz, nem, buhar, titreşim, elektromanyetik etkenler ve zararlı canlılar gibi olumsuz şartlardan korunması sağlanmalıdır. Laboratuvar çalışmalarında analizlerin gerektirdiği ideal ortam sıcaklığının sağlanması için gerekli önlemler alınmalıdır.

g) Çalışan personelin iş güvenliği için uygun giysi ve donanım kullanması sağlanmalıdır.

h) Gerekli durumlarda bu maddenin (e) bendinde belirtilen özel ortam veya alet ve ekipmanlarla çalışılmalıdır.

i) Laboratuvarların her bölümünde temizlik, sanitasyon ve dezenfeksiyon işlemleri yazılı talimatlara göre düzenli olarak yapılmalıdır.

j) Boru sistemleri, radyatörler, aydınlatma sistem ve bağlantıları ile diğer servis noktalarının temizlenmesi kolay olacak şekilde tasarlanmalıdır. Duvar, tavan ve tabanlar kolayca temizlenebilir ve gerektiğinde dezenfekte edilebilir özellikte malzemelerle kaplanmalıdır.

k) Aydınlatma, ısıtma ve havalandırma sistemleri yapılacak analizlere uygun olarak planlanmalıdır.

l) Laboratuvarın analiz yapılan bölümlerine çalışan personel haricindeki kişilerin girişleri önlenmelidir.

m) Yedek yardımcı malzemeler ve kimyasal maddeler yapısına, risk guruplarına ve saklama koşullarına göre havalandırma sistemli kilitlenebilir ayrı oda, dolap veya depolarda bulundurulmalıdır.

n) Laboratuvarda ilk yardım için gerekli ilaç ve malzemelerin bulunduğu ilk yardım dolabı ve talimatı yer almalıdır.

o) Tuvaletlerin laboratuvarın analiz yapılan bölümleri ile doğrudan bağlantısı önlenmelidir.

p) Laboratuvarın boya, badana ve diğer bakımları düzenli olarak hazırlanacak yazılı talimatlara göre yapılmalıdır.

r) Laboratuvarın kapasitesine uygun hacimde olmak üzere, numunelerin analize alınıncaya kadar ve analiz sonrasında kalan örneklerin uygun şekilde muhafaza edileceği depo veya soğutucu cihaz bulundurulmalıdır.

s) Laboratuvarlarda ortaya çıkan atıklar doğrudan alıcı ortama verilmez, gerekli önlemler alındıktan sonra tekniğine ve mevzuatına uygun bir şekilde laboratuvardan uzaklaştırılmalıdır.

t) Laboratuvarda kullanılan patlayıcı, parlayıcı ve boğucu gaz içeren gaz tüpleri bina dışında tekniğine uygun şekilde muhafaza edilmelidir.

u) Laboratuvarlarda analizin yapıldığı birimde atık da dahil olmak üzere ilgili tüm prosedürler ve talimatlar bulundurulmalıdır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kontrol Laboratuvarlarının Kuruluş ve Çalışma İzni, Yetkilendirme ve Bildirimler

Kuruluş izni

Madde 13 —

Laboratuvar kurmak isteyen kamu, gerçek ve/veya tüzel kişiler aşağıdaki bilgi ve belgeleri içeren başvuru dosyası ile Bakanlığa başvurur:

a) Dilekçe.

b) Laboratuvarın adı, sahibinin adı soyadı veya kurumun adı, açık adresi, telefon, faks numarası ve elektronik posta adresi.

c) Kuruluş ve değişiklikleri içeren Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi, vergi levhası fotokopisi ve ticaret odasından alınan faaliyet belgesi.

d) Sorumlu yönetici/müdür noter onaylı sözleşmesi, diploma sureti, nüfus cüzdanı fotokopisi ve kayıtlı olduğu meslek odasından alınacak belge.

e) Laboratuvarın analiz ve ürün / ürün gurupları bazında belirlenmiş genel faaliyet konularını belirten belge.

f) Laboratuvar yerinin tapusu veya kira sözleşmesi ile yapı kullanma izin belgesinin noter onaylı fotokopisi.

g) Laboratuvar cihaz yerleşim planı.

h) Laboratuvarda yangına karşı gerekli önlemlerin alındığına dair itfaiyeden alınacak belge.

Bakanlıkça, gönderilen bilgi ve belgeleri içeren başvuru dosyasına istinaden en az bir kişi Genel Müdürlükten olmak üzere Genel Müdürlüğün belirleyeceği ve konusunda uzman en az üç kişiden oluşan bir komisyon tarafından laboratuvar yerinde incelenir ve bu Yönetmeliğe uygun olması halinde laboratuvara kuruluş izin belgesi verilir.

Yerinde yapılan incelemede laboratuvarın bu Yönetmeliğe uygun bulunmaması halinde denetim raporunda belirtilen eksikliklerin giderilmesi için laboratuvara süre verilir. Eksikliklerin giderildiğine dair müracaatla yeniden yerinde inceleme yapılır ve bu Yönetmeliğe uygun olması halinde laboratuvara kuruluş izin belgesi verilir.

Kuruluş izni verilen kontrol laboratuvarının yeni bir bölüm açması durumunda yeni açılacak bölüm/bölümlere ait belgeler istenir, yukarıda belirtilen işlemler yapılır ve kuruluş izni yenilenir.

Kuruluş izni amacıyla başvuruda bulunan kamu kontrol laboratuvarlarından bu maddenin (c), (d) ve (f) bendlerinde belirtilen belgeler istenmez.

Çalışma izni

Madde 14 —

Bakanlıktan kuruluş izni belgesi alan laboratuvar, çalışma izni almak için, aşağıdaki bilgi ve belgelerle yeniden Bakanlığa başvurur:

a) Dilekçe.

b) Laboratuvarın analiz ve ürün ve/veya ürün gurupları bazında belirlenmiş faaliyet konularını belirten belge.

c) Laboratuvar organizasyon şeması.

d) Her bölüm sorumlusu/laboratuvar şefi, laboratuvar personeli ve yardımcı personelinin noter onaylı sözleşmesi, diploma sureti, nüfus cüzdanı fotokopisi varsa meslek odasına kayıt belgesi.

e) Bakanlıkça onaylanmış numune kabul ve analiz defteri.

f) Laboratuvarın çalışma izin başvurusunda belirtilen analizlerin listesi, orijinal analiz metotları ile bu yöntemlerin standart çalışma planı formatındaki metot talimatları.

g) Orijinal metot olarak ulusal/uluslararası kabul görmüş bir metot kullanılmaması durumunda metot validasyon raporu.

h) Laboratuvarda kullanılacak cihaz, alet ve ekipmanların marka, model, üretim yılına ait bilgiler ve kullanım talimatları ve kalibrasyon belgeleri.

ı) Laboratuvar atıklarının bertaraf edilmesi için ilgili kuruluş ile yapılan sözleşme.

Bakanlık, gönderilen başvuru dosyasını teknik yönden inceler ve/veya referans laboratuvara incelettirir. İnceleme sonucu uygun bulunan kontrol laboratuvarı, en az bir kişi Genel Müdürlükten olmak üzere Genel Müdürlüğün belirleyeceği konusunda uzman en az üç kişiden oluşan bir komisyon tarafından yerinde incelenir ve bu Yönetmeliğe uygun olan kontrol laboratuvarına çalışma izin belgesi verilir.

Yerinde yapılan incelemede laboratuvarın bu Yönetmeliğe uygun bulunmaması halinde denetim raporunda belirtilen eksikliklerin giderilmesi için laboratuvara süre verilir. Eksikliklerin giderildiğine dair müracaatla yeniden yerinde inceleme yapılır ve bu Yönetmeliğe uygun olması halinde laboratuvara çalışma izin belgesi verilir.

Çalışma izni verilen kontrol laboratuvarının faaliyet konularını genişletmek istemeleri halinde faaliyet genişletmeye esas belgeler istenerek yukarıda belirtilen işlemler yapılır ve çalışma izni yenilenir.

Yetkilendirme

Madde 15 —

Bakanlıktan kuruluş ve çalışma izin belgesi alan kontrol laboratuvarı, ürün/ürün gurubu ve analiz bazında belirtilen faaliyet konularında Bakanlık il müdürlüklerince gönderilecek yurt içi denetim, ithalat ve ihracat numuneleri ile özel istek amaçlı numunelerde analiz yapmaya yetkilidir.

Laboratuvarlar izin verilen faaliyet konusu dışında analiz raporu düzenleyemezler.

Faaliyet konusu dışında analiz raporu düzenleyen laboratuvarlar için bu Yönetmeliğin 18 inci maddesine göre işlem yapılır.

Bildirimler

Madde 16 —

Kuruluş ve çalışma izni alan kontrol laboratuvarının kapatılması, sahibi, sorumlu yönetici, adresi ve adının değişmesi, çalışma izninde belirtilen faaliyet konularının değiştirilmesi, genişletilmesi, laboratuvarda yeni bir bölüm açılması veya laboratuvarın yapısını temelden değiştirecek tadilatların yapılması halinde, on beş gün içinde değişiklikleri içeren bilgi, belgeler, kuruluş ve çalışma izin belgelerinin asılları ile birlikte Bakanlığa başvurulur. Laboratuvarın başvuru dosyası incelendikten sonra gerekli görüldüğünde Bakanlıkça, en az bir kişi Genel Müdürlükten olmak üzere Genel Müdürlüğün belirleyeceği konusunda uzman en az üç kişiden oluşan bir komisyon tarafından laboratuvar yerinde incelenir ve bu Yönetmeliğe uygun olması halinde laboratuvarın kuruluş ve/veya çalışma izin belgesi yenilenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Kontrol Laboratuvarlarının Denetlenmesi,

Kuruluş ve Çalışma İzni İptali, Cezai Hükümler, Belge ve Kayıtların Tutulması

Denetim

Madde 17 —

Kontrol laboratuvarı, Genel Müdürlüğün belirleyeceği komisyon tarafından bu Yönetmelik esasları dahilinde şikayet dışında yılda en az bir defa denetlenir. Denetimlerde gizlilik esastır. Sorumlu yönetici, denetlemeye gelen görevlilere her türlü bilgi ve belgeyi göstermek zorundadır.

Denetim tutanağı iki nüsha halinde düzenlenerek bir nüshası sorumlu yöneticiye verilir. Denetim tutanağı daha sonraki denetimlerde sorumlu yönetici tarafından istenildiğinde denetim görevlilerine gösterilir. Denetimden sonra, kontrol laboratuvarında eksiklik veya uygunsuzluk bulunduğu takdirde, ilgili laboratuvar denetim tutanağında belirtilen süre içerisinde eksikliklerini tamamlayarak Bakanlığa bildirir. Belirlenen eksikliklerin; kontrol laboratuvarının eksikliği görülen konuda analiz yapmasına engel teşkil etmesi durumunda, Genel Müdürlük kontrol laboratuvarının o bölümü ya da analizi konusundaki analiz yapma yetkisini eksiklik veya uygunsuzluğun giderilmesine kadar durdurabilir. Laboratuvar bu süre sonunda yeniden Genel Müdürlüğün belirleyeceği komisyon tarafından gerektiğinde yeniden denetlenir.

Genel Müdürlükçe analiz sonuçlarının kabul edilebilir hata sınırları içerisinde olup olmadığının kontrolü amacıyla, gerektiğinde belirlenen bir referans laboratuvar tarafından hazırlanarak gönderilen test numunesi kontrol laboratuvarına analiz ettirilir ve analiz sonuçları referans laboratuvar tarafından değerlendirilir. Referans laboratuvar tarafından değerlendirme ve analiz sonuçları ile ilgili olarak Genel Müdürlüğe bilgi verilir. Analiz sonuçlarının hata sınırları dışında olması halinde, Genel Müdürlük kontrol laboratuvarının hata sınırları dışında olduğu belirlenen analizlerle ilgili analiz yapma yetkisini, ulusal veya uluslar arası yeterlilik testleri düzenleyen kuruluşlarca analiz sonuçlarının yeterliliği onaylanana kadar durdurabilir. Ayrıca, gerektiğinde Genel Müdürlük, laboratuvarda analiz edilen numunelerden birine ait şahit numuneyi analiz sonuçlarının kabul edilebilir hata sınırları içinde olup olmadığının kontrolü amacıyla referans bir laboratuvara analiz ettirir.

Kontrol laboratuvarları her yıl Genel Müdürlüğün belirleyeceği konularda ulusal veya uluslar arası yeterlik testlerine katılarak test sonuçlarını Genel Müdürlüğe bildirirler.

Yapılan denetimler sırasında belirlenen eksikliklerin bildirilen süre içerisinde tamamlanmaması durumunda bu Yönetmeliğin 18 inci maddesine göre işlem yapılır.

Kuruluş ve çalışma izni iptali ile cezai hükümler

Madde 18 —

Kontrol laboratuvarının, Bakanlıktan kuruluş ve/veya çalışma izni almadan faaliyette bulunduğunun tespitinde; 5179 sayılı Gıdaların Üretimi Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 29 uncu maddesinin (b) fıkrasında belirtilen hükme göre laboratuvar faaliyetten men edilir ve on bin YTL idari para cezası verilir.

Kontrol laboratuvarının;

a) Çalışma izin belgesinde belirtilen ve Bakanlıkça onaylanan faaliyet konusu dışında çalışması,

b) Bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde yer alan konularla ilgili olarak belirlenen süre içerisinde bildirimlerde bulunmaması,

c) Bu Yönetmeliğin 17 nci maddesine göre yapılan denetim sırasında denetim elemanlarınca tespit edilen eksikliklerin belirlenen süre içerisinde tamamlanmaması,

Hallerinde laboratuvar faaliyetten men edilir ve on bin YTL idari para cezası verilir. Faaliyetten men edilen laboratuvarın tekrar faaliyete geçebilmesi için yeniden kuruluş ve/veya çalışma izni alması zorunludur.

Bu madde hükümleri Kamu kontrol laboratuvarları için uygulanmaz.

Belge ve kayıtlar

Madde 19 —

Laboratuvarın işleyişiyle ilgili olarak aşağıdaki doküman ve kayıtlar tutulur:

a) Genel numune kayıt defteri (Ek-1).

b) Bölümlere ait numune kayıt defteri (Ek-2).

c) Bölümlere ait analiz ile ilgili çalışma detaylarını gösteren analiz defteri (Ek-3).

d) Muayene ve analiz defteri (Ek-4).

d) Yurtiçi denetim muayene ve analiz raporu (Ek-5).

e) Özel istek muayene ve analiz raporu (Ek-6).

f) İhracat muayene ve analiz raporu (Ek-7).

g) İthalat muayene ve analiz raporu (Ek-8).

h) Yem muayene ve analiz raporu (Ek-9).

ı) Hayvan hastalıkları teşhis raporu (Ek-10).

i) Ulusal ve/veya Uluslar arası yeterlilik test sonuçlarına ait kayıtlar.

j) Alet, ekipman bakım, onarım ve kalibrasyon çizelgesi (Ek-11).

k) Alet ve ekipman listesi (Ek-12).

l) Alet, ekipmanların kullanım talimatları.

m) Enstrümental analizlerde elektronik yedekleri veya kromotogram çıktıları.

n) Analiz metotlarına ve cihazlara ait validasyon raporları.

o) Personel bilgi kayıtları.

ö) Eğitim kayıtları.

p) Kimyasal madde kayıtları.

r) İlk yardım talimatı.

s) Aylık faaliyet raporu (Ek-13).

ş) Standart çalışma planı (Ek-14).

t) Kimyasal madde kayıt defteri (Ek-15).

u) Kimyasal madde kullanım kayıt defteri (Ek-16).

Yukarıda belirtilen doküman ve kayıtlar en az beş yıl muhafaza edilir.

ALTINCI BÖLÜM

Analiz Metotları, Analiz Raporları ve Ücretleri

Analiz metotları

Madde 20 —

Kontrol laboratuvarlarında öncelikle Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğinde belirtilen analiz metotları kullanılır. Analiz metotları Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğinde mevcut değilse, Bakanlık tarafından izin verilecek, ulusal/uluslararası kabul edilmiş bir analiz metodu kullanılır. Ulusal/uluslararası kabul edilmiş bir analiz metodu kullanıldığında, laboratuvar tarafından ilgili metodun laboratuvarda uygulanabilirliğinin verifikasyon çalışması ile teyit edilmesi yeterlidir. Ulusal/uluslararası kabul edilmiş bir analiz metodu kullanılmadığında, laboratuvar tarafından ilgili metodun validasyon çalışmaları yapılarak dokümante edilir. Yapılan validasyon metotta tanımlanmış olan ürün/ürünler için geçerlidir. Metotta belirtilenin dışında farklı özelliklere sahip bir matriksteki ürün çalışıldığında metot yeniden valide edilir. Elde edilen validasyon sonuçlarına göre metodun optimum şartlarda ve en yüksek performansta kullanılması için gerekli olan uyarıların, dikkat edilecek noktaların, kritik nokta ve kritik işlemlerin tanımlandığı rutin uygulamalara yönelik metot talimatları standart operasyon prosedürü olarak hazırlanır.

Yem ile ilgili analizlerde 1734 sayılı Yem Kanununda belirtilen yöntemler uygulanır. Tohumlukların tescil ve sertifikasyonu ile ilgili muayene ve analizler ise 308 sayılı Tohumlukların Tescil, Kontrol ve Sertifikasyonu Kanunu ile ilgili 1/2/1964 tarihli ve 11622 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tohumlukların Tescil, Kontrol ve Sertifikasyonu Hakkındaki Kanunun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğe göre yapılır.

Özel istek numuneleri müşteri talep ettiği metoda göre analiz yapılabilir ve analiz raporunda “Yukarıda belirtilen analizler numune sahibinin talep ettiği analiz metoduna göre yapılmıştır” ifadesi yer alır. Bu rapor adli-idari işlemlerde ve reklam amacıyla kullanılamaz.

Analiz raporları

Madde 21 —

Kontrol laboratuvarlarında düzenlenen analiz raporları; denetim (Ek-5), ihracat (Ek-7), ithalat (Ek-8)’e göre en az üç nüsha halinde ve özel istek numuneleri için ise (Ek-6)’ya göre en az iki nüsha düzenlenir.

Laboratuvarların düzenleyecekleri raporlar reklam amacıyla kullanılamaz. Laboratuvar tarafından analiz raporlarının gizliliği esastır.

Analiz raporlarının hazırlanmasında aşağıdaki hususlara dikkat edilir:

a) Enstrümantal cihazlarla yapılan analizlerde kullanılan cihaz, metot adı ve miktar olarak verilebilen en düşük limit ölçüm limiti olarak analiz raporuna yazılır.

b) İthalat, ihracat ve denetim amaçlı numunelerde analiz sonuçları ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmaz.

c) Numunede yapılan bütün analizler aynı raporda belirtilir.

d) Analiz raporunda raporun kısmen kullanılamayacağına dair uyarıcı ifade ve “Analiz Sonuçları Yukarıda Belirtilen Numune İçin Geçerlidir” ifadesi yer almalıdır.

e) Bakanlığın yetki verdiği hususlarda ilgili mevzuata göre analiz raporlarında değerlendirme yapılır.

Analiz ücretleri

Madde 22 —

Kamu kontrol laboratuvarlarında uygulanacak numune analiz ücretleri, her yıl Genel Müdürlüğün belirleyeceği esaslara göre oluşturulacak bir komisyon tarafından, analiz maliyetleri dikkate alınarak analiz bazında belirlenir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

Madde 23 —

4/9/2000 tarihli ve 24160 Sayılı Resmî Gazete’ de yayımlanan Özel Gıda Kontrol Laboratuvarlarının Kuruluş ve Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1 –

Halen faaliyet gösteren kontrol laboratuvarları bu Yönetmeliğin yayımından itibaren bir yıl içinde bu Yönetmelik hükümlerine uymak zorundadır.

Yürürlük

Madde 24 —

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 25 —

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ekleri İçin Tıklayınız

22 Kasım 2007 PERŞEMBE             Resmî Gazete                 Sayı : 26708

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

KÖY BAZLI KATILIMCI YATIRIM PROGRAMLARI KAPSAMINDA YATIRIMCILAR TARAFINDAN YAPILACAK HİBE BAŞVURULARININ DESTEKLENMESİ YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

9/5/2006 tarihli ve 26163 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Köy Bazlı Katılımcı Yatırım Programları Kapsamında Yatırımcılar Tarafından Yapılacak Hibe Başvurularının Desteklenmesi Yönetmeliğinin 12 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 2 –

Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“Tamamlanamamış uygulamalar

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) 15/10/2007 tarihine kadar hiçbir faaliyet göstermeyen projeler hariç olmak üzere, uygulanmasına başlanmış ancak tamamlanamamış yatırımlara ait uygulamalar, hibe sözleşmesi ve hibe protokolü imzalanma tarihine bakılmaksızın 15/9/2008 tarihine kadar tamamlanır.”

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazetenin                                  Tarihi                                                                   Sayısı
9/5/2006	26163
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Düzenlemelerin Yayımlandığı Resmî Gazetenin                                  Tarihi                                                                   Sayısı
1-	28/8/2007	26627

23 Ağustos 2008 CUMARTESİ        Resmî Gazete     Sayı : 26976

Çevre ve Orman Bakanlığı ile Maliye Bakanlığından:

ORMAN KÖYLÜLERİ KALKINMA HİZMETLERİNE İLİŞKİN ESAS VE USULLERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR ESAS VE USULLER

MADDE 1 – 31/12/2005 tarihli ve 26040 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Köylüleri Kalkınma Hizmetlerine İlişkin Esas ve Usullerin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“j) Ormancılığın, tarım ve hayvancılığın geliştirilmesi amacıyla küçük sanayi tesisleri, orman, hayvan ve tarım ürünleri, el ve ev sanatları gibi ürünlerin satın alınması, depolanması ve pazarlanması; tesis edindirme ve tesisin niteliğini değiştirme hizmetlerinin desteklenmesi, ortaklar mülkiyetinde hayvancılık projeleri ile diğer hizmet konularına ait projelerde yer alan her türlü faaliyetler”

MADDE 2 – Aynı Esas ve Usullerin 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“d) Kooperatiflerde uygulanacak ekonomik amaçlı yeni yatırım projesi ile işletme sermayesi projelerinde proje tutarının en az yüzde onu (% 10), modernizasyon ve genişletme projelerinde proje tutarının en az yüzde yirmi beşi (% 25) oranında özkaynak katkısı aranır. Arsa payı, proje sabit yatırım tutarının yüzde beşini (% 5) geçemez. Bir kooperatife ekonomik ve sosyal amaçlı birer proje uygulanabilir. Kooperatif veya kooperatif birliklerince uygulanacak sosyal amaçlı projelerde özkaynak katkısı aranmaz.”

MADDE 3 – Sayıştayın görüşü alınarak hazırlanan bu Esas ve Usuller yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 – Bu Esas ve Usulleri Çevre ve Orman Bakanı ile Maliye Bakanı müştereken yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 23.08.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28390 AĞAÇLANDIRMA YÖNETMELİĞİBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaçMADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, ağaçlandırma, rehabilitasyon, erozyon ve sel kontrolü, çığ ve heyelanların önlenmesi, mera ıslahı, ağaç ıslahı, orman ağaç, ağaççık ve florasına ait tohum ve fidan üretimi, fidanlık ve imar-ihya çalışmalarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir. KapsamMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; a) Ağaçlandırma, rehabilitasyon, erozyon ve sel kontrolü, çığ ve heyelanların önlenmesi, mera ıslahı, ağaç ıslahı, orman ağaç, ağaççık ve florasına ait tohum ve fidan üretimi, fidanlık ve imar ihya çalışmalarına, b) Asli ve odun dışı orman ürünlerinin üretileceği ormanların kurulması amacıyla, kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişiler tarafından yapılacak ağaçlandırma, erozyon kontrolü, imar-ihya ve orman fidanlığı kurma çalışmalarına, ilişkin usul ve esasları kapsar. DayanakMADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 57 nci, 59 uncu, 60 ıncı,63 üncü, ek 5 inci maddesi ve ek 12 nci maddesi ile 29/6/2011 tarihli ve 645 sayılı Orman ve Su İşleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 30 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte yer alan; a) Ağaç: Ormanlarda tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen, en az 8 metre boy yapabilen, yaşı ve çapı ne olursa olsun kökü, gövdesi ve tepesi olan yerli veya egzotik orijinli odunsu bitkileri, b) Ağaççık: Ormanlarda tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen, boyu 8 metreyi bulmayan, yaşı ve çapı ne olursa olsun yerli veya egzotik orijinli odunsu bitkileri, c) Ağaçlandırma: Saha etüdünden başlayarak proje, tohum temini, fidan üretimi, arazi hazırlığı, dikim, ekim ve bakım faaliyetlerinin tümünü, ç) Asli orman ürünü: Her çeşit ağaç, ağaççık ve çalılardan elde edilen tomruk, direk, sanayi odunu, kağıtlık odun, lif-yonga odunu, sırık, çubuk, yakacak odun gibi odun emvalini, d) B tipi tali orman yolu: Trafiğe uygun platform genişliği 3-5 metre ve hendek genişliği 0,5-1 metre olup, toplam genişliği 3,5-6 metre olan dere ve yamaç yollarını, e) Bakanlık: Orman ve Su İşleri Bakanlığını, f ) Bölge Müdürlüğü: Orman Bölge Müdürlüğünü, g) Erozyon kontrolü: Yeryüzünde anakaya üzerindeki toprağın çeşitli etkenlerle aşınıp, taşınmasına karşı alınan tedbirleri, ğ) Fidanlık: Ağaç, ağaççık ve orman florasına ait tohum ve fidanların üretildiği fidanlıkları, h) Flora: Ağaç ve ağaççıklarla birlikte orman alt tabakasında yetişen, toprak muhafaza fonksiyonunu icra eden, ormanların müşir bitkisi özelliğini taşıyan, gerektiğinde süs bitkileri olarak da kullanılabilen, orman ekosisteminin canlı unsuru, odunsu ve otsu orman bitkilerini, ı) Genel Müdürlük: Orman Genel Müdürlüğünü, i) Hangar-depo: Ağaçlandırma sahalarında elde edilen ürünlerin muhafaza edildiği, her türlü hava hallerinde çalışanların sığınabileceği, malzemelerin saklandığı temelsiz, toprak veya beton zemin üzerine yapılan geçici yapıları, j) İmar-ihya: Ekonomiye katkı sağlanması ve biyolojik çeşitliliğin devamı amacıyla; mevcut kök sistemi itibariyle yeterli yoğunluk ve dağılış aranmaksızın bozuk orman alanlarının koruma ile birlikte canlandırma kesimi, aşılama ve boşlukların uygun türlerle, ekim veya dikim yoluyla doldurularak verimli hale dönüştürülmesini, k) İşletme müdürlüğü: Orman işletme müdürlüğünü, l) İşletme şefliği: Orman işletme şefliğini, m) Kıyı kenar çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde, su hareketlerinin oluşturduğu kumluk, çakıllık, kayalık, taşlık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların tabii sınırlarını, n) Mera ıslahı: Çayır ve otlakların yem verimini kalite ve kantite yönünden yükseltmek için; sulama, gübreleme, zararlı ot mücadelesi, tohumlama, bitkilendirme, fidan dikimi ve benzeri biyolojik tekniklerle birlikte, otlatmayı kolaylaştırıcı tesislerin yapılması, toprak muhafaza gayesiyle çeşitli fiziksel, teknik ve idari tedbirlerin uygulanmasını, o) Mücbir sebep: Yetkili merciler tarafından tanzim edilen belge ile belgelendirilen tabii afetler, genel salgın hastalık, tutukluluk, mahkûmiyet, kısmi veya genel seferberlik ilanı, Bakanlık, orman idaresi veya kamu kurum ve kuruluşlarından kaynaklanan gecikmeler, kamu kurum ve kuruluşlarına ait fidanlıklar ile özel fidanlıklardan uygun orijinde yeterli fidan bulunamaması, arazi çalışmalarının gerçekleştirilmesini teknik yönden imkânsız kılan ve toprağın tav halini bozan aşırı don ve kuraklık ile çalışmayı engelleyecek şiddet ve miktarda yağmur ve kar yağışını, ö) Odun dışı orman ürünü: Her türlü orman ağaç, ağaççık, çalı ve otsu bitkilerinden elde edilen balzami yağlar ile bunların kabuk, meyve, sürgün, yaprak, çiçek, tohum, kök, soğan, yumru ve rizomları ile mantar ve benzeri ürünleri, p) Orman idaresi: Orman Genel Müdürlüğünün merkez ve taşra teşkilatını, r) Ormancılık büroları: 8/4/2009tarihli ve 27194 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ormancılık ve Orman Ürünleri Bürolarının Kuruluş ve Çalışma Esasları Yönetmeliği hükümlerine göre kurulan serbest ormancılık veya serbest yeminli ormancılık büroları ile şirketlerini, s) Rehabilitasyon: Bozuk veya verimsiz orman alanlarında mevcut türlerden gerekenlerin korunması, aşılanması, canlandırma kesimi, boşluk alanlara ormanlarda tabii olarak yetişen türlerin ekimi ve bu türlerin aşılı veya aşısız fidanlarının dikimini, ş) Uygulama projesi: Özel Ağaçlandırma, Özel Erozyon Kontrolü, Özel İmar-İhya projelerini, t) Tarife bedeli: 6831 sayılı Orman Kanununun 29 uncu maddesi gereğince; Devlet ormanlarından elde edilecek orman ürünlerinin piyasa şartlarına göre her yıl Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilen ve Orman ve Su İşleri Bakanlığınca tasdik olunan üretim öncesi bedelini, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜM(Değişik bölüm balığı: RG-22/10/2013-28799)Genel Müdürlük Tarafından Yapılacak ÇalışmalarDevlet ormanlarında yapılacak çalışmalarMADDE 5 – (1) Bozuk orman alanlarında, orman içi açıklıklarda, gerektiğinde verimli ormanlarda ve ilgili kurumların uygun görmesi halinde de; kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezleri kapsamında bulunan alanlarda, doğal tarihi ve arkeolojik sit alanlarında, Bakanlar Kurulu Kararıyla muhafazaya ayrılan ve ilan edilen yerlerde, yaban hayatı geliştirme sahalarında, 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamındaki yerlerde, 2872 sayılı Çevre Kanununa göre özel çevre koruma bölgesi olarak ilan edilen yerlerde, Bakanlıkça tescil ve ilan edilen örnek avlaklar ile endemik ağaç, ağaççıklar ve korunması gereken nadir ekosistemlerin bulunduğu alanlarda ağaçlandırma, erozyon ve sel kontrolü, çığve heyelanların önlenmesi, mera ıslahı, ağaç ıslahı, orman ağaç, ağaççık ve florasına ait tohum ve fidan üretimi, fidanlık, rehabilitasyon ve imar-ihya çalışmaları Genel Müdürlükçe yapılır veya yaptırılır. (2) Genel Müdürlükçe yapılacak veya yaptırılacak ağaçlandırma, erozyon ve sel kontrolü, çığ ve heyelanların önlenmesi, imar-ihya, rehabilitasyon ve suni gençleştirme çalışmalarında ihtiyaç duyulan orman ağaç, ağaççık ve florasına ait fidanlar ile kamu kurum ve kuruluşlarının, gerçek ve tüzel kişilerin yapacağı ağaçlandırmalarda ve kent ağaçlandırmalarında, park bahçe tanziminde ihtiyaç duyulan, boylu, formlu orman ağaç, ağaççık ve florasına ait fidanları ve orman bitkileri orijinli süs bitkisi fidanlarını üretmek amacıyla Genel Müdürlükçe fidanlık kurulur veya kurdurulur. Bu fidanlıkların kurulma esaslarını ve üretilen fidanların değerlendirme usulleri Genel Müdürlükçe belirlenir. Hazine arazilerinde yapılacak çalışmalarMADDE 6 – (1) Orman alanını arttırmak amacı ile Maliye Bakanlığı tarafından Genel Müdürlük adına tahsis olunan arazilerde ağaçlandırma, erozyon ve sel kontrolü, çığ ve heyelanların önlenmesi, ağaç ıslahı, orman ağaç, ağaççık ve florasına ait tohum ve fidan üretimi, fidanlık, rehabilitasyon ve imar-ihya çalışmaları Genel Müdürlükçe yapılır veya yaptırılır. Gerçek ve tüzel kişilere ait arazilerde yapılacak çalışmalarMADDE 7 – (1) Genel Müdürlükçe uygun görülmesi halinde; a) Kamu kurum ve kuruluşlarına ait arazilerde, talep etmeleri halinde ağaçlandırma, erozyon ve sel kontrolü, çığ ve heyelanların önlenmesi, rehabilitasyon ve imar-ihya çalışması yapılabilir veya yaptırılabilir. b) Gerçek kişiler ile kamu kurum ve kuruluşları haricindeki diğer tüzel kişilere ait arazilerde ise sadece erozyon ve sel kontrolü, çığ ve heyelanların önlenmesine yönelik çalışmalar yapılabilir veya yaptırılabilir. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMDiğer Kamu Kurum ve Kuruluşları ile Gerçek veTüzel Kişilerce Yapılacak ÇalışmalarDevlet ormanlarında çalışmalara izin verilebilecek yerlerin tespiti ve izniMADDE 8 – (1) Devlet ormanlarında özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya çalışmalarına izin verilebilecek yerler aşağıda belirtilmiştir. a) Amenajman planında ve aktüelde verimli orman olmayan yerler, b) Maden ruhsatı kapsamında bulunmasına rağmen Bakanlıkça muvafakat veya izne konu edilmemiş alanlar. (2) Devlet ormanlarında özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya çalışmalarına izin verilemeyecek yerler aşağıda belirtilmiştir. a) Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezleri kapsamında bulunan alanlar, doğal tarihi ve arkeolojik sit alanları, Bakanlar Kurulu kararıyla muhafazaya ayrılan ve ilan edilen yerler, yaban hayatı geliştirme sahaları,2873 sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamındaki yerler, 2872 sayılı Çevre Kanununa göre özel çevre koruma bölgesi olarak ilan edilen yerler, otlatma planı ile ayrılan sahalar, kadimden beri kullanılan yaylak ve kışlaklara geçişyolları, madencilik faaliyeti sonucu tabii yapısı bozulmuş sahalar, Bakanlıkça tescil ve ilan edilen örnek avlaklar, b) Amenajman planlarında; bozuk orman, orman toprağı, orman içi açıklık olarak görünmesine rağmen verimli orman niteliğini kazanmış alanlar, c) Deniz kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde yatay olarak 2000 metrelik mesafe içinde bulunan yerler ile tabii göl kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde yatay olarak 500 metrelik mesafe içinde bulunan yerler. Hazine arazilerinde tespit ve izinMADDE 9 – (1) Hazineye ait olan ve Maliye Bakanlığınca bu Yönetmelik veya mülga ağaçlandırma yönetmelikleri kapsamında kiraya verilen veya irtifak hakkı tesis edilen orman kurmaya elverişli beş (V) ve daha yukarı sınıftaki araziler üzerinde, uygulama projesinde belirtilen idare müddeti boyunca; asli ve odun dışı orman ürünü veren türler kullanılarak gerçek ve tüzel kişilerce özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya yapılabilir. (2) Hazineye ait olan ve Maliye Bakanlığınca bu Yönetmelik veya mülga ağaçlandırma yönetmelikleri kapsamında kiraya verilen veya irtifak hakkı tesis edilen dördüncü sınıfa (I-IV) kadar ki araziler üzerinde uygulama projesinde belirtilen idare müddeti boyunca; kavak, kızılağaç, okaliptüs ve benzeri hızlı gelişen orman ağacı türleri ve ceviz, kestane, antepfıstığı, badem, iğde, melengiç, harnup ve zeytin gibi odun dışı orman ürünü veren türler ile gerçek ve tüzel kişilerce özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya yapılabilir ve özel fidanlık kurulabilir. (3) Maliye Bakanlığınca kiraya verilerek özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü, özel imar-ihya ve özel orman fidanlığı yapılan taşınmazlarda, idare müddeti sonuna kadar uygulama projesine ve taahhütnameye uygun çalışılması şartıyla kira sözleşmesi yenilenir. Sahipli yerlerde izinMADDE 10 – (1) Gerçek ve tüzel kişiler bu Yönetmelik kapsamında, kendilerine ait taşınmazlarda özel ağaçlandırma, özel imar-ihya ve özel erozyon kontrolü yapabilirler. Özel orman fidanlığı kurabilirler. (2) Gerçek ve tüzel kişilerin bu Yönetmelik kapsamında özel ağaçlandırma, özel imar-ihya ve özel erozyon kontrolü yapmak istemeleri halinde, söz konusu sahanın en küçük parçasının 0,5 hektar büyüklüğünde olması gerekir. MüracaatMADDE 11 – (1) Özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya yapmak isteyen gerçek ve tüzel kişilerin talep edecekleri saha; a) Devlet ormanı ise; ilan edilen yerlerden talep edeceği sahanın işletme müdürlüğü, şefliği, serisi, bölme ve parça no’larının belirtildiği dilekçe ile orman idaresine, b) Hazinenin özel mülkiyetindeki yerlerden ise; en son duruma göre düzenlenecek tapu senedinin ve çaplı tasarruf vesikasının bir örneğini, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden ise sahaya ait kroki veya haritayı dilekçeye ekleyerek illerde valiliklere, ilçelerde kaymakamlıklara, c) Sahipli arazi ise; müracaat sahasının tapu belgesini, tapu müdürlüklerinden temin edilen tapu çapı ve tapu sınırlarının gösterildiği koordinatlı haritayı dilekçeye ekleyerek orman idaresine, müracaatta bulunulur. Devlet ormanlarında yapılacak ağaçlandırma, erozyon kontrolü, imar-ihya çalışmaları ve hak sahibi tespitiMADDE 12 – (1) Devlet ormanlarında özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü veya özel imar-ihya yapılacak sahalar orman idaresi tarafından tespit edilir. Tespit edilen bu sahalar; a) Orman idaresi tarafından köy tüzel kişiliği adına ağaçlandırma, erozyon kontrolü ve imar-ihya yapılacak sahalar, b) Gerçek ve tüzel kişilere özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü veya özel imar-ihya amacıyla izin verilebilecek sahalar, c) Gerçek veya tüzel kişiler tarafından çeşitli gayelerle kullanılmakta iken kesinleşen orman kadastrosu veya mahkeme kararı ile orman sayılan yerler içerisinde kalan özel ağaçlandırmaya konu sahalar, olmak üzere tefrik edilir. (2) Orman idaresi tarafından köy tüzel kişiliği adına ağaçlandırma, imar-ihya veya erozyon kontrolü çalışmaları yapılabilir. Bu çalışmaların yapılacağı sahalar öncelikli olarak köy yerleşim yerlerine yakın yerlerden seçilir. Çalışmalarda, yetişme muhiti şartlarının uygun olması halinde öncelikli olarak, odunundan ziyade meyvesinden yararlanılan odun dışı orman ürünü veren türler kullanılır. Orman idaresi tarafından köy tüzel kişiliği adına tesis edilen ağaçlandırma, erozyon kontrolü ve imar-ihya sahalarının bakımları köy tüzel kişilikleri tarafından yapılabileceği gibi o köyde ikamet eden hane sahiplerinin nüfus sayıları dikkate alınarak talep eden hanelere kura usulü ile paylaştırılmak suretiyle de yaptırılabilir. Sahanın bakımını yapanlara, bu sahalardan elde edilen odun dışı orman ürünleri tarife bedeli ile verilir. (3) Gerçek ve tüzel kişilerin özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü veya özel imar-ihya yapmaları gayesiyle tefrik edilen alanlar yılda en az bir defa orman idaresine ait internet sitelerinde 30 gün süreyle ilan edilir. Ayrıca ilan edilen bu sahalardan köy ve belde mülki hudutları içerisinde bulunanlar aynı süre içerisinde ilgili köy ve beldenin uygun yerlerine asılmak suretiyle de ilan edilir. (4) Bölge müdürlüğünce özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya müracaatlarının değerlendirilmesi için, bölge müdür yardımcısı başkanlığında ilgili işletme müdürü veya işletme müdür yardımcısı, ilgili orman işletme şefi, varsa ağaçlandırma ve toprak muhafaza şefi ile kadastro ve mülkiyet şefinden oluşacak en az 3 kişilik komisyon kurulur. (5) İnternet sitelerinde ilanı yapılan sahalara; ilan süresi içerisinde tek bir müracaatın olması halinde müracaatçı, birden fazla müracaatın olması halinde ise kura sonucu belirlenen gerçek veya tüzel kişi hak sahibi olur. (6) Kura çekilişi, aynı sahaya birden fazla müracaatın yapılması halinde ilanın bitiş tarihinden itibaren en geç 30 gün içerisinde yapılır. Kura çekilişi için işletme müdürlüğünce kura çekilişinin yapılacağı yer, tarih ve saat, yatırmaları gerekli başvuru bedeli ve başvuru bedelinin yatırılacağı tarih ve saat müracaatçılara yazılı olarak tebliğ edilir. Ayrıca ilgili köy muhtarlıklarına ve belde belediye başkanlıklarına, yapılacak kura çekilişinde hazır bulunmaları hususu yazılı olarak bildirilir. (7) Kura çekilişi, dördüncü fıkrada belirtilen komisyon marifetiyle ilgili köy muhtarları ve belde belediye başkanlarının hazır bulunduğu ortamda yapılır ve ilk üç kişinin yer aldığı hak sahipliliği sıralama tutanağı düzenlenir. İlk sırada yer alan kişi hak sahibi olarak belirlenir. İlgili köy muhtarı ve belde belediye başkanının yazılı tebligata rağmen kura çekilişine katılmaması halinde bu husus komisyon tarafından yazılı olarak tutanağa bağlanır. Bu durum kura çekilişine engel teşkil etmez. (8) Müracaatçıların kuraya katılabilmeleri için ilgili işletme müdürlüğü veznesine başvuru bedelini yatırmaları ve bildirilen yer ve saatte kendilerinin veya noterden onaylı özel yetki belgesine sahip temsilcilerinin bulunmaları zorunludur. Başvuru bedelleri her yıl ocak ayı içerisinde genel müdürlük tarafından belirlenir. Hak sahipliliği sıralama tutanağında yer almayan müracaatçıların başvuru bedelleri iade edilir. Hak sahipliliği sıralama tutanağında yer alan müracaatçıların başvuru bedelleri ise saha izni verildikten sonra iade edilir. Hak sahibinin saha izninden vazgeçmesi halinde başvuru bedeli orman idaresine gelir kaydedilir. (9) İşletme müdürlüğünce hak sahibinden, izin raporunun düzenlenmesi için özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya ya konu edilen sahanın üzerinde gösterildiği koordinat özet çizelgesi (6 derecelik memleket koordinatları) istenir. İstenen belgelerin en geç 30 gün içinde işletme müdürlüğüne teslim edilmemesi halinde hak sahipliği ortadan kalkar. Hak sahipliliği sıralama tutanağındaki bir sonraki müracaatçıya, ilgili belgeleri işletme müdürlüğüne teslim etmesi için yazılı tebligatta bulunulur. İkinci hak sahibinin de gerekli belgeleri zamanında sunmadığı veya hakkından vazgeçmesi durumunda, hak sahipliliği sıralama tutanağındaki üçüncü sıradaki müracaatçıya tebligat yapılır. Şayet üçüncü sıradaki müracaatçıda hakkından vazgeçer veya istenen belgeleri zamanında sunmaz ise söz konusu saha tamamen iptal edilerek bir sonraki ilan dönemine bırakılır. İstenen belgeler işletme müdürlüğüne teslim edildikten sonra bu maddenin dördüncü fıkrasına göre oluşturulan komisyon tarafından tanzim edilen izin raporu bölge müdürlüğünce uygun görülmesi halinde onaylanır. (10) Gerçek veya tüzel kişiler tarafından çeşitli gayelerle kullanılmakta iken kesinleşen orman kadastrosu neticesinde veya mahkeme kararı ile orman sayılan yerler içerisinde kalan sahalara özel ağaçlandırma ve özel imar ihya gayesi ile müracaatta bulunulması durumunda; bu sahalarda özel ağaçlandırma ve özel imar ihya yapılması amacıyla orman-halk ilişkilerinin bozulmaması için önceden kullanan gerçek veya tüzel kişilere izin verilebilir. Bu tür alanlarda Devlet ormanları için geçerli olan 0,5 hektarlık alt sınır aranmaz. Bu şekilde verilecek izinlerde bölge müdürü veya yardımcısı başkanlığında, ağaçlandırma/ağaçlandırma ve silvikültür şube müdürü, ilgili işletme müdürü, ilgili işletme şefinden oluşan komisyon marifetiyle izin raporu düzenlenir ve saha izni Genel Müdürlükçe verilir. Devlet ormanlarında saha izni, projelendirme ve saha teslimiMADDE 13 – (1) İşletme müdürlüğü, hak sahibinden izin raporuna uygun olarak en geç doksan gün içerisinde Genel Müdürlükçe belirlenen proje dispozisyonuna uygun uygulama projesini ormancılık bürolarına tanzim ettirerek teslimini ister. Uygulama projesinin verilen sürede teslim edilmemesi durumunda, talep halinde otuz gün ek süre verilebilir. Uygulama projesinin verilen ek süre içerisinde de teslim edilmemesi halinde izin raporu bölge müdürlüğünce iptal edilir. Hak sahipliliği sıralama tutanağındaki bir sonraki müracaatçıya yazılı tebligat yapılarak özel ağaçlandırma talebinin olması halinde 15 gün içinde işletme müdürlüğüne müracaat etmesi istenir. (2) İşletme müdürlüğü, uygulama projesini en geç 30 gün içinde arazide ve büroda inceleyerek onay için bölge müdürlüğüne gönderir. Uygulama projesi uygun bulunması halinde bölge müdürü tarafından onaylanır ve uygulama projesi hariç izin raporu ve ekleri saha izni için Genel Müdürlüğe gönderilir. Genel Müdürlükçe uygun görülmesi halinde saha izni verilir. (3) Bölge müdürlüğünce saha izin oluru, onaylı uygulama projesi ile birlikte işletme müdürlüğüne gönderilir. İşletme müdürlüğünce ilgiliye projenin onaylandığı yazılı olarak tebliğ edilerek 60 gün içinde taahhüt senedinin verilmesi istenir. Taahhüt senedinin verilmesini müteakip, saha üzerinde boşaltılması gereken orman emvali yok ise on beş gün içinde, boşaltılması gereken orman emvali var ise altmış gün içinde ilgili orman işletme müdürlüğünce boşaltılarak saha teslimi yapılır. Saha tesliminden itibaren 90 gün içerisinde işe başlanması istenir. Hazine arazilerinde projelendirme ve saha teslimiMADDE 14 – (1) Müracaata konu saha hazine arazisi ise; işletme müdürlüğü, ön izin sahibinden Maliye Bakanlığınca verilen ön izne göre Genel Müdürlükçe belirlenen proje dispozisyonuna uygun olarak, uygulama projesini ormancılık bürolarına tanzim ettirerek teslimini ister. (2) İşletme müdürlüğü, uygulama projesini en geç 30 gün içinde arazide ve büroda inceler ve onay için bölge müdürlüğüne gönderir. Uygulama projesi, uygun bulunması halinde bölge müdürü tarafından onaylanarak işletme müdürlüğüne gönderilir. İşletme müdürlüğünce onaylı uygulama projesinin bir nüshası, ön tahsis veya kiralama işlemi için mal müdürlüğüne veya defterdarlığa gönderilerek ilgiliden taahhüt senedinin ve saha teslim tutanağının işletme müdürlüğüne teslimi istenir. (3) İkinci fıkrada belirtilen işlemler Maliye Bakanlığı tarafından verilen ön izin süresi içerisinde yapılır. (4) Uygulama projesinin ön izin süresi içerisinde teslim edilmemesi halinde işletme müdürlüğü tarafından bu durum ilgili mal müdürlüğüne veya defterdarlığa bildirilir. (5) Kira sözleşmesi ve saha tahsisi Maliye Bakanlığınca, onaylı uygulama projesine dayanılarak yapılır. (6) Saha teslimi, illerde defterdarlık, ilçelerde mal müdürlüklerince yapılır. Sahipli arazilerde projelendirmeMADDE 15 – (1) Müracaata konu saha sahipli arazi ise; işletme müdürlüğü müracaatçıdan Genel Müdürlükçe belirlenen proje dispozisyonuna uygun olarak en geç 90 gün içerisinde uygulama projesini ormancılık bürolarına tanzim ettirerek teslimini ister. Uygulama projesinin verilen sürede teslim edilmemesi durumunda, talep halinde 30 gün ek süre verilebilir. Uygulama projesinin verilen ek süre içerisinde de teslim edilmemesi halinde işletme müdürlüğü tarafından ilgilinin dilekçesi işlemden kaldırılır. (2) İşletme müdürlüğü, uygulama projesini en geç 30 gün içinde arazide ve büroda inceler ve onay için bölge müdürlüğüne gönderir. Uygulama projesi, uygun bulunması halinde bölge müdürü tarafından onaylanarak işletme müdürlüğüne gönderilir. İşletme müdürlüğünce uygulama projesinin onaylandığı ilgiliye yazılı olarak tebliğ edilerek 60 gün içerisinde taahhüt senedinin işletme müdürlüğüne verilmesi istenir. Taahhüt senedinin verilmesini müteakip 90 gün içerisinde işe başlanır. (3) Özel ormanlarda yapılacak özel ağaçlandırma müracaatları için aynı sahipli arazilerde olduğu gibi işlem yapılır. Projelendirmeye ait diğer esaslarMADDE 16 – (1) Uygulama projesinin tanzimi aşamasında hak sahibinin talep ettiği tür veya türlerin yetişme muhiti şartları nedeniyle söz konusu sahada kullanılmasına imkan bulunmaması halinde; ormancılık büroları, hak sahibi ile irtibata geçerek sahada kullanılabilecek türler hakkında bilgi verir. Hak sahibinin, ormancılık bürolarınca kendisine bildirilen sahaya uygun türlerden bir veya birkaçının kullanılmasına rıza göstermesi halinde uygulama projesi tanzim edilir. Aksi takdirde uygulama projesi düzenlenmeden izin raporu bölge müdürlüğünce iptal edilir. Bu şekilde yapılan iptal işleminden dolayı orman idaresi sorumlu değildir. (2) Uygulama projeleri izin sahipleri tarafından ormancılık bürolarına tanzim ettirilir. Ancak, köy tüzel kişiliklerine ait uygulama projeleri köy tüzel kişiliklerince ormancılık bürolarına tanzim ettirilebileceği gibi, talepleri halinde bedelsiz olarak orman idaresi tarafından da tanzim edilebilir. (3) Orman bölge müdürlükleri tarafından onaylanan uygulama projeleri, Genel Müdürlükçe belirlenecek cetvele göre uygun periyodik aralıklarla Genel Müdürlüğe bildirilir. (4) Tüm uygulama projelerinin yatırım giderleri Bakanlık birim fiyatları kullanılarak düzenlenir. (5) Talep edilmesi ve orman idaresinin uygun görmesi halinde idari, hukuki ve teknik nedenlerle saha izinlerinde veya uygulama projelerinde revizyona gidilebilir. Revizyon projeleri ormancılık büroları tarafından tanzim edilir. Köy tüzel kişiliklerine ait revizyon projeleri, talep etmeleri halinde bedelsiz olarak orman idaresi tarafından da tanzim edilebilir. (6) Özel ağaçlandırma sahalarının tamamı veya bir bölümü, 6831 sayılı Orman Kanununun 16 ncı ve 17 nci maddelerine göre izne konu edilebilir. Bu durumda özel ağaçlandırma sahibinin orman idaresi tarafından hesaplanan bütün giderleri, adına izin verilen gerçek veya tüzel kişi tarafından özel ağaçlandırma sahibine defaten ödenir. 6831 sayılı Orman Kanununun 16 ncı ve 17 nci maddelerine göre izin verilen alana tekabül eden kısım için kullandırılan hibe veya kredi faizsiz olarak geri alınır. Bedel hesabında geri alındığı yılın birim fiyatları esas alınır. (7) Devlet ormanlarındaki özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü, özel imar ihya çalışmalarında verilen süre içerisinde taahhüt senedinin verilmemesi ve işe başlanmaması veya vazgeçilmesi halinde saha izinleri iptal edilir ve hak sahipliliği sıralama tutanağında belirlenen bir sonraki müracaatçıya saha izni verilir. (8) Uygulama projeleri onaylanmadan saha teslimi yapılmaz, teslim edilmeyen sahada projelendirme çalışmaları dışında herhangi bir faaliyette bulunulamaz. Saha büyüklüğüMADDE 17 – (1) Devlet ormanlarında ve sahipli arazilerde en küçük parçası 0,5 hektardan, hazine arazilerinde ise 2 hektardan küçük olan yerler özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya çalışmalarına konu edilemez. Ancak, hazine arazilerinde imar planı içinde kalan ve ağaçlandırılacak alan olarak ayrılan sahalarda 2 hektar saha büyüklüğü aranmaz. (2) Hazine ve sahipli arazilerde gerçek ve tüzel kişilere bir defada en fazla 300 hektar saha için özel ağaçlandırma özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya izni verilebilir. (3) Devlet ormanlarında özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya çalışmalarında saha ile ilgili üst sınır Genel Müdürlükçe belirlenir. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMÖzel Ağaçlandırma, Özel Erozyon Kontrolü, Özel İmar-İhya veÖzel Fidanlık Tesisinde Uyulacak EsaslarÖzel ağaçlandırma ve özel erozyon kontrolü tesisinde uyulacak esaslarMADDE 18 – (1) Odun veya odun dışı orman ürünü veren türler ile yapılacak ağaçlandırmalarda uyulacak esaslar aşağıda belirtilmiştir. a) Devlet ormanı sayılan yerlerde; odun ürünü veren orman ağaç, ağaççık ve flora türleri ile saf veya karışık olarak özel ağaçlandırma ve özel erozyon kontrolü çalışmalarına izin verilebilir. b) Devlet ormanı sayılan yerlerde; odun dışı orman ürünü veren orman ağaç, ağaççık ve flora türleri ile saf veya karışık olarak özel ağaçlandırma ve özel erozyon kontrolü çalışmalarına izin verilebilir. c) Devlet ormanı sayılan yerlerde; (a) ve (b) bentlerinde belirtilen türlerin karışımı ile özel ağaçlandırma ve özel erozyon kontrolü çalışmalarına izin verilebilir. ç) Devlet ormanı sayılan yerlerde; odun dışı orman ürünü veren ve ormanlarda tabii olarak yetişen ağaç, ağaççık ve floraların tohumu, fidanı ve aşılı fidanlarının veya aynı türlerin aşı kalemlerinin kullanımı ile özel ağaçlandırma ve özel erozyon kontrolü çalışmalarına izin verilebilir. d) Devlet ormanı sayılan yerlerde yapılacak özel ağaçlandırma ve özel erozyon kontrolü çalışmalarında projesinde belirtilmesi kaydıyla odun veya odun dışı orman ürünü veren ağaç ve ağaççık türlerinin altında alt tür olarak; yörede tabii olarak yetişen tıbbi, aromatik, yumrulu ve soğanlı bitkilerin yetiştirilmesine izin verilebilir. e) Devlet ormanı sayılan yerlerde; projesinde belirtilmesi kaydıyla izin alanının % 5’ini geçmemesi şartıyla özel ağaçlandırma ve özel erozyon kontrolü çalışmalarında ekolojisine uygun açık alanlarda, biyolojik çeşitliliği korumak maksadıyla yörede tabii olarak yetişen tıbbi, aromatik, soğanlı ve yumrulu bitkilerin yetiştirilmesine izin verilebilir. f) Devlet ormanı sayılan yerlerde; projesinde belirtilmesi kaydıyla izin alanının % 10 unu geçmemesi şartıyla teknik olarak özel ağaçlandırmaya uygun olmayan yerlerde saha bütünlüğünü sağlamak ve biyolojik çeşitliliği korumak maksadıyla yörede tabii olarak yetişen tıbbi, aromatik, soğanlı ve yumrulu bitkilerin yetiştirilmesine izin verilebilir. g) Devlet ormanı sayılan yerlerde; endüstriyel maksatlı tesis edilen özel ağaçlandırma sahalarında erozyonun önlenmesi, toprağın korunması ve ıslah edilmesi, toprağın bitki besin elementleri bakımından zenginleştirilerek verim gücünün arttırılması gayesi ile fidan aralarında yöre ormanlarında tabii olarak bulunan otsu bitkilerin yetiştirilmesine izin verilebilir. ğ) Hazine arazilerinde ve sahipli arazilerde odun ve odun dışı orman ürünü veren orman ağaç, ağaççık ve flora türleri ile saf veya karışık yapılacak özel ağaçlandırma ve özel erozyon kontrolü çalışmalarına izin verilebileceği gibi, bu türlerle yapılan ağaçlandırmaların altında projesinde belirtilmesi kaydıyla; tıbbi, aromatik, yumrulu ve soğanlı bitkiler ile her türlü tarım ürünlerinin yetiştirilmesine izin verilebilir. Özel imar-ihya tesisinde uyulacak esaslarMADDE 19 – (1)İmar-ihya amacıyla talepte bulunan gerçek ve tüzel kişilere; bozuk orman alanlarında, hazine arazilerinde ve sahipli arazilerde canlandırma kesimi, aşılama, boşlukların uygun türlerle ekim veya dikim yoluyla doldurularak verimli hale dönüştürülmesine izin verilebilir. (2) Bozuk veya verimsiz orman alanlarında mevcut türlerden gerekenler korunur, aşılanır, orman içi boşluk alanlar, bölgede tabii olarak yetişen türlerle ekim, dikim ve aşılama suretiyle imar-ihya edilerek doldurulabilir. Özel orman fidanlığı tesisinde uyulacak esaslarMADDE 20 – (1) Özel orman fidanlığı kurmak isteyen gerçek ve tüzel kişiler; fidanlık kuracakları arazinin mevkiini ve alanını belirttikleri dilekçelerine arazinin harita veya krokisini ekleyerek hazine arazilerinde valilik veya kaymakamlıklara, sahipli arazilerde ise fidanlık müdürlüğüne, fidanlık müdürlüğünün olmadığı yerlerde işletme müdürlüğüne müracaatta bulunurlar. (2) Hazine ve sahipli arazilerde müracaattan sonra, özel fidanlık uygulama projesi Genel Müdürlükçe belirlenen proje dispozisyonuna uygun olarak ormancılık büroları tarafından düzenlenir. Fidanlık müdürlüğünce, fidanlık müdürlüğünün olmadığı yerlerde işletme müdürlüğünce yapılan inceleme sonucunda uygun görülmesi halinde, uygulama projesi bölge müdürlüğünce onaylanır. Onaylanan projenin bir nüshası bilgi için Genel Müdürlüğe gönderilir. (3) Özel orman fidanlıklarının kurulacağı alan büyüklükleri Genel Müdürlükçe belirlenir ve uygun vasıtaların yanı sıra Bakanlık veya Genel Müdürlük internet sitesinde ilan olunur. BEŞİNCİ BÖLÜMİnşa Edilebilecek Tesisler ile İzleme ve DenetimÖzel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü, özel imar-ihya sahalarında inşa edilebilecek tesislerMADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre tesis edilen sahalarda uygulama projesinde belirtilmesi şartıyla; a) Mülkiyeti hazineye ait olup imar planı dışında bulunan yerlerde proje sahası yatay alanının % 0,1’ine kadar ağaçlandırma, bakım ve koruma amaçlı yapılaşma izni verilebilir. Bu miktar 3000 m²’yi geçemez. b) Sahipli arazilerde 30 dekar ve üzeri büyüklükteki özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya sahalarında proje sahası yatay alanının % 6’sına kadar yapılaşma izni verilebilir. Sahipli arazilerde 30 dekarın altındaki özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya sahalarında 10 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen alt sınıra kadar yapılaşma izni verilebilir. Söz konusu sahanın kredi ödemesi yapılmış sahalardan olması durumunda, yapılaşmaya konu edilen alan miktarına tekabül eden kredi bedeli yasal faiziyle birlikte geri alınır. c) Devlet ormanlarında tesis edilen özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya sahalarında; üretim, bakım ve koruma amaçlı konteyner veya karavan ile hangar-depo, su deposu, sulama ve yangın havuzu, su isale hattı, su kuyusu, elektrik tesisleri ve B tipi tali orman yolu yapılmasına izin verilebilir. Uygulama, izleme ve denetimMADDE 22 – (1) Devlet ormanlarında ve sahipli arazilerde, işletme müdürlüğü tarafından, projenin onaylanmasından sonra ilgiliye tebligat yapılarak tebliğ tarihinden itibaren 60 gün içinde, taahhüt senedinin işletme müdürlüğüne verilmesi istenir. Devlet ormanlarında ve hazine arazilerinde saha tesliminden sonra, sahipli arazilerde de taahhüt senedinin işletme müdürlüğüne tesliminden sonra 90 gün içerisinde işe başlanır. (2) Özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü, özel imar-ihya çalışmalarında onaylı uygulama projesindeki iş programına uyulması esastır. İş programı revizyonu; mücbir sebeplerden ve sahanın geç teslim edilmesi nedeniyle işin yetişme imkânının olmadığı hallerde yapılır. (3) İşletme müdürlüğü tarafından kurulan ve en az 3 teknik elemandan oluşan denetim komisyonu veya yeminli ormancılık büroları tarafından tüm sahalar yılda en az bir defa kontrol edilerek, Genel Müdürlükçe belirlenen örnek dispozisyona göre düzenlenecek uygulama izleme cetveli her yılın sonunda bölge müdürlüğüne gönderilir. (4) Bu Yönetmelik hükümlerine veya taahhüt senedine veya onaylı uygulama projesinde belirtilen teknik esaslara ve iş programına uygun hareket etmediği tespit edilenler, işletme müdürlüğünce uygun görülen süre sonuna kadar eksikliklerin giderilmesi hususunda yazılı olarak ikaz edilir. İkazın gereğinin, mücbir sebepler dışında verilen süre içinde yerine getirilmesi zorunludur. Bu süre amaç dışı kullanımlarda 30 günü, diğer durumlarda 6 ayı geçemez. (5) Özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü, özel fidanlık, özel imar-ihya tesisi çalışmalarına ilişkin teknik esaslar ilgili mevzuata aykırı olamaz. İzin ve proje iptaliMADDE 23 – (1) Devlet ormanı ve sahipli arazilerde uygulama projesinin onaylandığının ilgiliye tebliğ tarihinden itibaren en geç 60 gün içerisinde taahhütnameyi işletme müdürlüğüne teslim etmeyen gerçek ve tüzel kişilerin saha izni/kira sözleşmesi ve uygulama projesi iptal edilir. (2) Devlet ormanlarında ve hazine arazilerinde saha tesliminden sonra, sahipli arazilerde de taahhüt senedinin işletme müdürlüğüne tesliminden sonra, 90 gün içerisinde işe başlamayan, gerçek ve tüzel kişilerin saha izni/kira sözleşmesi ve uygulama projesi iptal edilir. (3) Uygulama esnasında onaylı uygulama projesinde belirtilen teknik esaslara uygun hareket etmediği tespit edilenler, işletme müdürlüğünce uygun görülen süre sonuna kadar eksikliklerin giderilmesi hususunda yazılı olarak ikaz edilir. Bu süre 6 ayı geçemez. İkazın gereğini mücbir sebepler dışında verilen süre içinde yerine getirmeyenlerin, saha izni/kira sözleşmesi ve uygulama projesi iptal edilir. (4) Amaç dışı kullanımın tespit edildiği durumlarda idarece verilen 30 günlük süre sonunda ikazın gereğini yerine getirmeyenlerin, saha izni/kira sözleşmesi ve uygulama projesi iptal edilir. ALTINCI BÖLÜMPlanlama, Faydalanma, Hibe ve Kredilendirme Esasları ile SahalarınKorunması ve Suçların TakibiPlanlama ve faydalanma esaslarıMADDE 24 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre özel ağaçlandırma ve özel imar-ihya sahaları, Genel Müdürlükçe belirlenen esaslara uygun olarak ormancılık bürolarının tanzim edeceği çok amaçlı faydalanmayı esas alan amenajman planlarına göre işletilir. (2) Çok amaçlı faydalanmayı esas alan amenajman planları, faydalanmanın başladığı yıl içerisinde özel ağaçlandırma ve özel imar-ihya sahipleri tarafından ormancılık bürolarına tanzim ettirilir. Köy tüzel kişiliklerine ait özel ağaçlandırma veya imar-ihya sahalarının çok amaçlı faydalanmayı esas alan amenajman planları köy tüzel kişiliklerince ormancılık bürolarına tanzim ettirilebileceği gibi, talepleri halinde orman idaresi tarafından bedelsiz olarak tanzim edilebilir. (3) Özel orman fidanlıklarında üretilen fidanlar ile çok amaçlı faydalanmayı esas alan amenajman planlarına göre elde edilen her türlü orman ürünü hak sahibi tarafından değerlendirilir. (4) Özel ağaçlandırma özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya izinleri gerçek kişilerin ölümü halinde, kanuni mirasçılarının rızası ve ölenin yükümlülüklerini aynen kabul etmeleri şartıyla kendilerine intikal eder. Hibe ve kredilendirme esaslarıMADDE 25 – (1) Bu Yönetmelik esaslarına göre; özel ağaçlandırma, özel imar-ihya ve özel orman fidanlıkları için talep halinde, 3/9/2005 tarihli ve 25925 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre ve Orman Bakanlığı Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Hizmetlerine İlişkin Usul ve Esaslara uygun olarak hibe veya kredi verilebilir. (2) Kamu kurum ve kuruluşları ile diğer gerçek ve tüzel kişiliklere, bu Yönetmelik çerçevesinde yapacakları özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya çalışmaları için talepleri halinde hibe veya kredi yerine, onaylı uygulama projesinde belirtilen sayıda, Çevre ve Orman Bakanlığı Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Hizmetlerine İlişkin Usul ve Esaslara göre verilebilecek hibe veya kredi tutarını geçmeyecek şekilde orman ağacı ve ağaççığı fidanı ücretsiz olarak verilebilir. Özel Ağaçlandırma sahalarının devredilmesi, sahaya ortak alınması ve mirasçılara intikaliMADDE 26 – (1) Özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü, özel imar-ihya ve özel fidanlık kurulması gayesiyle verilen izinler devredilebilir veya ortak alınabilir. (2) İznin devredilmesi veya ortak alınması aşağıda belirtilen şartlara göre yapılır. a) İzin sahibi birden fazla gerçek ve/veya tüzel kişi ise; saha tesliminden sonra ortaklar birbirlerine devir yapabilirler. b) İzin sahibi, saha teslimi yapıldıktan sonra ortak alabilir. Alınan bu ortağa sahanın devredilebilmesi için saha tesliminden itibaren 2 yıl geçmesi ve sahanın başarılı olması şartı aranır. c) İzin sahibi tarafından iznin üçüncü şahıslara devredilebilmesi için saha tesliminden itibaren 3 yıl geçmesi ve sahanın başarılı olması şartı aranır. (3) İzin sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından devir talebinde veya ortak alınması talebinde bulunulması halinde; a) Devir almak isteyen veya ortak olmak isteyen gerçek veya tüzel kişilerin noter onaylı dilekçeleri ile devretmek isteyen veya ortak almak isteyen gerçek veya tüzel kişilerin noter onaylı dilekçeleri, b) (Değişik: RG-22/10/2013-28799) Devir almak isteyen veya ortak olmak isteyen gerçek veya tüzel kişilerden alınacak noter onaylı taahhüt senedi ile hibe veya kredi kullanılmış ise kullanılan kredi miktarı kadar borç senedi veya hibe taahhüt senedi ya da gayrimenkul ipoteği, ile işletme müdürlüğüne müracaat edilir. (4) İşletme müdürlüğünce devir veya ortaklık talebinin uygun görülmesi halinde ormanlık alanlardaki devir veya ortaklık talepleri bölge müdürlüğüne, hazine arazilerindeki devir veya ortaklık talepleri defterdarlık veya mal müdürlüğüne belgeleriyle birlikte gönderilir. (5) Ormanlık alanlardaki devir talepleri Genel Müdürlükçe, hazine arazilerindeki devir talepleri de Maliye Bakanlığınca değerlendirilir. Değerlendirme neticesinde Genel Müdürlük tarafından uygun görülen devir oluru ile defterdarlık veya mal müdürlüğü tarafından uygun görülen devire göre düzenlenen kira sözleşmesi ilgili işletme müdürlüğüne gönderilir. (6) İşletme müdürlüğü tarafından devir veya ortaklık olurlarına göre projelerin ilgili sahifeleri revize edilerek, revize projelerin birer takımları sahanın mülkiyetine göre bölge müdürlüğüne veya defterdarlığa/mal müdürlüğüne gönderilir. (7) (Değişik: RG-22/10/2013-28799) Kamu kurum ve kuruluşlarına, özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya maksadıyla izin verilen sahalar orman idaresi haricindeki gerçek ve tüzel kişilere devredilemez ve bu sahalara ortak alınamaz. Orman idaresine devri yapılacak sahanın Hazine arazisi olması halinde Maliye Bakanlığınca ilgili mevzuatına göre işlem yapılır. (8) (Değişik: RG-22/10/2013-28799) Bu Yönetmelik veya mülga ağaçlandırma yönetmelikleri kapsamında özel ağaçlandırma, özel imar-ihya ve özel erozyon kontrolü gayesi ile köy ve belde tüzel kişiliklerine izin verilen sahalar, bu maddenin ikinci fıkrasındaki (a), (b) ve (c) bentlerine bağlı kalınmaksızın gerçek veya tüzel kişilere devredilebilir, bu sahalara ortak alınabilir. Ayrıca bu sahalar, köy ve belde tüzel kişiliklerinin talepleri ve idarenin uygun görmesi halinde orman idaresine de devredilebilir. Ancak bu sahalardan köy ve belde tüzel kişiliklerine Hazineden tahsis edilmiş olanlar Maliye Bakanlığı’nın uygun görüşlerini müteakip Orman Genel Müdürlüğü adına tahsis edilir. (9) Özel ağaçlandırma sahaları bölünerek ortaklara veya üçüncü şahıslara devredilemez. Ortaklar tüm sahadan müştereken sorumludurlar. (10) Devlet ormanlarında izin, hazine arazilerinde kira sözleşmesi ve sahipli arazilerde proje sahibinin ölümü halinde saha izni/kira sözleşmesi/proje sahibinin hakları ve yükümlülükleri, veraset ilamında belirtilen mirasçılara devredilebilir. (11) İşletme müdürlüğüne ölüm halinin resmi belgelerle bildirilmesinden sonra işletme müdürlüğünce veraset ilamında belirtilen mirasçılara yapılacak tebligatlarda; a) Özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü, özel imar-ihya ve özel fidanlık saha izni/kira sözleşmesi/projesinin tüm mirasçılarca ya da diğer mirasçıların noter onaylı vekâletini alan bir ya da birden fazla mirasçı tarafından devam ettirilebileceği, b) Bir veya birden fazla mirasçının bu hakkından feragat ederek talipli olan diğer mirasçılara bu hakkını devretmesinin mümkün olabileceği, c) Mirasçılardan hiçbirinin özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü, özel imar-ihya ve özel fidanlık saha izni/kira sözleşmesi/projesini devam ettirmeye talipli olmaması halinde saha izni/kira sözleşmesi/projesi ve yapılmışsa kredi tahsisi iptal edilerek, verilen kredinin yasal faizi ile birlikte mirasçılardan tahsil edileceği, hususları belirtilir. (12) Devir almayı talep eden mirasçı veya mirasçılar; a) Devir ile ilgili talep dilekçesi, b) Noter onaylı taahhüt senedi, c) Kredi kullandırılmış ise kullandırılan krediye karşılık borç senedi veya gayrimenkul ipoteği, ile işletme müdürlüğüne müracaat ederler. (13) Devir talebinin uygun görülmesi halinde işletme müdürlüğünce bu maddede belirtilen belgeler, ilgisine göre bölge müdürlüğüne, defterdarlığa veya mal müdürlüğüne gönderilir. Ormanlık alanlardaki devir talepleri Genel Müdürlükçe, hazine arazilerindeki devir talepleri de Maliye Bakanlığınca değerlendirilir. Değerlendirilme neticesinde Genel Müdürlük tarafından uygun görülen devir oluru ile defterdarlık veya mal müdürlüğü tarafından uygun görülen devire göre düzenlenen kira sözleşmesi ilgili işletme müdürlüğüne gönderilir. Sahipli arazilerde ise mirasçılara devir işlemleri yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde işletme müdürlüğünce değerlendirilip sonuçlandırılır. Sahaların korunması ve suçların takibiMADDE 27 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre ağaçlandırılan, imar-ihya, rehabilitasyon, erozyon ve sel kontrolü, çığ ve heyelanların önlenmesi, mera ve tohum ıslahı çalışması yapılan sahalarda işlenen orman suçlarının takibi 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılır. (2) Özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya çalışmalarına konu sahaların korunması Devletin kontrol ve denetimi altında sahipleri tarafından yapılır. YEDİNCİ BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerYürürlükten kaldırılan yönetmelikMADDE 28 – (1) 9/10/2003 tarihli ve 25254 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ağaçlandırma Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır. Taşınmazları kamulaştırılanlarEK MADDE 1– (Ek: RG-22/10/2013-28799) (1) Kamu kurum ve kuruluşlarınca, taşınmazları kamulaştırılan gerçek ve tüzel kişilere müracaatları halinde, kamulaştırılan taşınmazın bulunduğu ilçe sınırları içerisindeki Devlet ormanlarından, bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinde belirtilen esaslar doğrultusunda özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü veya özel imar-ihya gayesi ile saha izni verilebilir. (2) Bu şekilde verilecek saha izinleri bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinde belirtilen ilan ve kura esaslarına tabi değildir. (3) Gerçek ve tüzel kişiler izin talepleri için, talep edilen sahanın üzerinde gösterildiği kroki veya harita, kamulaştırmanın yapıldığına dair ilgili kurumdan alınan belge ile birlikte bölge müdürlüğüne müracaatta bulunur. (4) Bu madde kapsamında yapılacak müracaatlarda izne konu saha 5 hektardan fazla olamaz, bu sahalar üçüncü şahıslara devredilemez, bu sahalara ortak alınamaz. (5) Bölge Müdürlüğünce özel ağaçlandırma, erozyon kontrolü ve özel imar-ihya müracaatlarının değerlendirilmesi için, işletme müdür yardımcısı başkanlığında, ilgili orman işletme şefi, varsa ağaçlandırma ve toprak muhafaza şefi ile kadastro ve mülkiyet şefi veya teknik elemandan oluşacak en az 3 kişilik komisyon kurulur. Kurulan komisyon marifetiyle izin raporu düzenlenir ve saha izni Genel Müdürlükçe verilir. Endüstriyel ağaçlandırmaEK MADDE 2– (Ek: RG-22/10/2013-28799) (1) Faaliyet alanı içerisinde endüstriyel ağaçlandırma yapacağına dair ibare bulunan veya yıllık odun işleme kapasitesi 25.000 m³ ve üzerinde olan şirketlere müracaatları halinde, yoğun mekanizasyon ve kültür tekniklerinin uygulanabileceği Devlet ormanlarından, kızılçam, sahil çamı (p. pinaster), monteri çamı (p. radiata), kızılağaç, dişbudak, okaliptüs ve kavak gibi hızlı büyüyen türlerle endüstriyel maksatlı özel ağaçlandırma gayesi ile bu Yönetmeliğin 8 inci maddesine uygun olarak saha izni verilebilir. (2) Bu şekilde verilecek saha izinleri bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinde belirtilen ilan ve kura esaslarına tabi değildir. (3) Şirketler izin talepleri için, talep edilen sahanın üzerinde gösterildiği kroki veya harita ile özel ağaçlandırmayı sahanın yetişme muhitine uygun olarak yukarıda belirtilen tür veya türler ile yapacağına dair taahhütname ve şirket sözleşmesi ile birlikte bölge müdürlüğüne müracaatta bulunur. (4) Endüstriyel maksatlı özel ağaçlandırma müracaatları bölge müdürlüğünce değerlendirilmek üzere Genel Müdürlüğe gönderilir. Müracaatlar Genel Müdürlükte, ilgili şube müdürü başkanlığında 2 teknik elemandan oluşan, 3 kişilik komisyon marifetiyle müracaata konu sahanın endüstriyel maksatlı özel ağaçlandırmaya uygun olup olmadığı, müracaatçının başvuru için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı hususları dikkate alınarak incelenir. Yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde müracaatı uygun görülen müracaatçı adına hak sahipliliği tutanağı düzenlenir. Hak sahibi olan müracaatçı adına bu Yönetmeliğin 12 nci maddesine göre oluşturulan komisyonca izin raporu düzenlenmesi için hak sahipliliği tutanağı ve ekleri ilgili orman bölge müdürlüğüne gönderilir. Bölge müdürlüğünce düzenlenen izin raporu saha izni verilmesi gayesiyle Genel Müdürlüğe gönderilir ve saha izni Genel Müdürlükçe verilir. (5) Bu madde kapsamında yapılacak müracaatlarda izne konu saha 10 hektardan küçük olamaz, bu sahalar üçüncü şahıslara devredilemez, bu sahalara ortak alınamaz. Özel ağaçlandırma sahalarında tarım ürünü yetiştirilmesi ile yapılaşma izniGEÇİCİ MADDE 1 – (1) Hazine arazilerinde ve sahipli arazilerde bu Yönetmeliğin yayımlanmasından önce özel ağaçlandırma sahası olarak tesis edilen yerlerde teknik yönden uygun olması halinde onaylı uygulama projesinde yer almak ve ek taahhütname almak şartı ile tesisin altında tarım ürünü yetiştirilmesine izin verilebilir. (2) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce 30 dekarın altındaki sahipli arazilerde yapılan özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya çalışmalarında, projenin revize edilmesi ve yapılaşmaya konu edilen alan miktarına tekabül eden kredi bedelinin yasal faizi ile birlikte tahsil edilmesi şartıyla 21 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine uygun olarak yapılaşma izni verilebilir. Tesis yapma izniGEÇİCİ MADDE 2 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce özel ağaçlandırma, özel imar-ihya, özel erozyon kontrolü ve özel fidanlık sahası olarak tesis edilen yerlerde, uygulama projesinin revizyonunun yapılması ve ek taahhütname alınması şartıyla 21 inci maddede belirtilen tesislerin yapılmasına izin verilebilir. MüracaatlarGEÇİCİ MADDE 3 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce; a) Devlet ormanlarında özel ağaçlandırma, özel erozyon kontrolü ve özel imar-ihya amacıyla yapılan müracaatlardan, orman idaresince izin raporunun düzenlenmesi için koordinat özet çizelgesi, vaziyet planı, orman kadastro, meşcere ve memleket haritalarını getirmeleri için yazılı tebligatta bulunulan müracaatlar bu Yönetmelik hükümlerine göre sonuçlandırılır. Diğer müracaatlar değerlendirilmez. b) Hazine arazilerinde ön izin verilen müracaatlar ile sahipli arazilerde bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yapılan müracaatlar bu Yönetmelik hükümlerine göre sonuçlandırılır. YürürlükMADDE 29 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMADDE 30 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Orman Genel Müdürü yürütür.   

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
23/8/2012	28390
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
	22/10/2013	28799

KAMU KONUTLARI YÖNETMELİĞİ

Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi : 16.7.1984, No:84/8345

Dayandığı Kanunun Tarihi : 9.11.1983, No:2946

Yayımlandığı R. Gazetenin Tarihi : 23.9.1984, No:18524

Yayımlandığı Düsturun Tertibi : 5, Cildi : 24, S. 2237

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç

Madde 1 – Bu Yönetmeliğin amacı, 2946 sayılı Kamu Konutları Kanununun 2 nci maddesinde belirtilen kurum personeline kamu konutlarının tahsis şekli, oturma süresi, kira, bakım, onarım ve yönetimine ait usül, esas ve şartlar ile uygulamaya dair diğer hususları tesbit etmektir.

Kapsam

Madde 2 – Bu Yönetmelik, 2946 sayılı Kamu Konutları Kanununun 2 nci maddesinde sayılan kamu kurum ve kuruluşları personelinin yararlanması için yurt içinde ve yurt dışında inşa ettirme, satın alma ve kiralama suretiyle sağladıkları kamu konutlarını kapsar.

Kurum ve kuruluşlarınca bir bölümü kamu konutuna tahsis edilen hizmet binalarındaki konutlar hakkında da bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Tanımlar

Madde 3 – Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) Merkez; Bu Yönetmeliğin kapsamına giren kurum veya kuruluşun merkez teşkilatının bulunduğu il veya ilçeyi,

b) Yetkili Makam; Kamu kurum ve kuruluşlarının merkez teşkilatında bulunan en üst amir veya organ ile yetki devrettiği makam veya rütbe sahibini,

c) Yetkili konut dağıtım komisyonu; yurt içi ve yurt dışında, konutun bulunduğu ülke, bölge, il veya ilçede bu Yönetmeliğe göre kurulan komisyonları,

d) Yönetici; konut blok veya gruplarında, kurum veya kuruluşlarca karşılanan yakıtın temin, tedarik ve dağıtımı dışındaki müşterek hizmetlerin düzenli bir şekilde yürütülmesi için, konut tahsis edilenler tarafından kendi aralarından seçilen kişi veya kişileri,

e) (Ek: 22/8/2011-2011/2164 K.) İdare; Devlete ait kamu konutları açısından Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğünü veya bu konutlardan tahsisli olanlardan adına kamu konutu tahsis edilen kamu kurum veya kuruluşlarını, Ankara Namık Kemal Mahallesinde bulunan ve çeşitli Bakanlıklara tahsis edilen kamu konutları açısından Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğünü, diğer kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan kamu konutları açısından ise maliki idareyi,

İfade eder.

Kiralama Suretiyle Konut Sağlanması

Madde 4 – a) Bakanlar ve Milletvekilleri,

b) Bakanlar Kurulunca tespit edilmiş olan kalkınmada öncelikli yörelerdeki kamu kurum ve kuruluşlarının ve mahrumiyet yerlerindeki üniversitelerden sosyal tesislerini tamamlayamamış olanların mahallen temin ve görevlendirilmesi mümkün bulunmayan personeli,

c) (Değişik : 11.9.1987 – 87/12144 K.) Türk Silahlı Kuvvetleri personeli,

d) Emniyet Genel Müdürlüğünce ihtiyaç gösterilecek hal ve yerlerdeki emniyet personeli,

e) Yurt dışındaki büyükelçiler, daimi delegeler, maslahatgüzarlar, askeri temsil heyeti başkanları ve başkonsoloslar ile konut kiralanmasındaki güçlükler, kiraların çok yüksek olması ve diğer zorunlu hallerde, kamu kurum ve kuruluşlarının yurt dışında daimi görevli personeli,

f) (Değişik : 11.9.1987 – 87/12144 K.) Kirasının emsal kamu konutu kirasından fazla olan kısmı ilgililerin tabi oldukları kuruluşların bütçesinden karşılanması şartıyla görev yaptıkları yerde ve görevlerinin devamı süresince konut tahsis edilemeyen 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 2 nci Maddesinde sayılanlar, Devlet Güvenlik Mahkemelerinin başkan ve üyeleri ile Cumhuriyet savcı ve Cumhuriyet savcı yardımcıları,

g) (Ek :15/1/1991 – 91/1391 K.) Adalet Bakanlığı’nın toplu iyileştirme ve eğitim uygulanan özel kapalı cezaevleri ve nüfusu 500.000′ den fazla olan il ve ilçe merkezlerinde bulunan cezaevlerinde, görevli müdür, infaz koruma başmemuru ve infaz koruma memurları,

h) (Ek : 15/1/1991 – 91/1391 K.) Bütçelerinde yeterli ödeneğin bulunması kaydıyla, bağlı ve ilgili bulunulan Bakanlığın teklifi, Maliye ve Gümrük Bakanlığının uygun görüşü üzerine Başbakanlıktan izin alınması suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının diğer personeli,

İçin konut kiralanabilir.

İKİNCİ BÖLÜM

Kamu Konutlarının Türlerine Göre Ayrılması

Kamu Konutlarının Türleri

Madde 5 – Kamu konutları tahsis esasına göre aşağıda belirtilen dört gruba ayrılır:

a) Özel tahsisli konutlar;

Yönetmeliğe ekli (1) sayılı cetvelde gösterilen ve temsil özelliği olan makam ve rütbe sahiplerine tahsis edilen özel nitelikteki konutlardır.

b) Görev tahsisli konutlar;

Yönetmeliğe ekli (2) sayılı cetvelde belirtilenlere, görevlerinin önemi ve özelliği ile yetki ve sorumlulukları gereği tahsis edilen konutlardır.

c) Sıra tahsisli konutlar;

Yönetmeliğe ekli (4) sayılı cetvelde gösterilen puan durumu dikkate alınarak 9 uncu maddede belirtilen usul ve esaslara göre tahsis edilen konutlardır.

d) Hizmet tahsisli konutlar;

1) Hudut karakolu, istasyon, haberleşme, gözlem, araştırma, inşaat mahalli gibi meskün yerlerden uzak, sosyal ve ekonomik zorlukları olan, ulaşım ve iskan imkanları kısıtlı yerlerde, normal çalışma saatleriyle sınırlandırılması kabil olmadan görev başında bulundurulması gerekli olan personel,

2) İlgili kanunlarca kendilerine zata mahsus taşıt tahsis edilen makam ve rütbe sahiplerinin makam şoförü ve koruma görevlileri,

3) Kamu konutlarında görevli kapıcı, kaloriferci gibi personel,

İçin inşa veya tefrik edilerek tahsis edilen bina, baraka, prefabrik yapı, şantiye eklentisi, tadil edilmiş veya edilmemiş karavan, kulübe ve benzeri konutlardır.

Kamu Konutu Özelliğini Kazanma

Madde 6 – Kamu kurum ve kuruluşlarının yetkili makamlarınca, mevcut konutlarının, kamu konut türlerine göre belirlenip, bu amaçta kullanılmak üzere ayrımının yapılması ile bu konutlar kamu konutu özelliğini kazanır.

Genel bütçeye bağlı dairelerin konutları ise, 178 sayılı Maliye ve Gümrük Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesinin (d) bendi ile 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanununun 23 üncü maddesi uyarınca, ilgili idareye tahsis edildiği tarihte kamu konutu özelliğini kazanmış olur. Konutların ilgili idareye tahsisi, talep tarihinden itibaren en geç bir ay içinde yapılır.

Kamu konutlarının görev unvan gruplarına göre ne miktarda veya hangi oranda tahsis edileceği yetkili makamca tespit edilebilir. Türk Silahlı Kuvvetlerinde ayırım subay, astsubay ve sivil memur (Uzman çavuş ve uzman jandarma çavuşları dahil) arasında yapılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kamu Konutlarının Tahsis Usül ve Esasları

Özel Tahsis Konutların Tahsis Şekli

Madde 7 – Özel tahsisli konutlar, Yönetmeliğe ekli (1) sayılı cetvelde gösterilen makam ve rütbe sahiplerine tahsis edilir.

Özel tahsisli konutların tahsisinde ayrıca tahsis kararı alınmaz, bu göreve seçilme veya atanma yeterlidir.

Görev Tahsisli Konutların Tahsis Şekli

Madde 8 – Görev tahsisli konutlar, Yönetmeliğe ekli (2) sayılı cetvelde belirtilenlere, cetveldeki sıraya göre, yetkili konut dağıtım komisyonu tarafından tahsis edilir.Ancak (3) sayılı cetvelde gösterilen makam ve rütbe sahiplerine tahsiste ayrıca tahsis kararı alınmaz, atama kararı aynı zamanda tahsis kararını da kapsar. Merkezde görevli personele merkez konut dağıtım komisyonunca, görev tahsisli konut tahsisi yapılır.

Kamu kurum ve kuruluşlarında, ataması merkezden yapılan personele, merkezde kurulan yetkili konut dağıtım komisyonunca görev tahsisli konut tahsis edilebilir.

Türk Silahlı Kuvvetlerine ait görev tahsisli konutların tahsisi, konutun kullanımına verildiği askeri birlik, karargah ve kurumların komutanları, kurmay başkanları veya yetki verecekleri amirler tarafından yapılır.

Devlet güvenlik mahkemelerinin askeri yargıya mensup üyeleri ile Cumhuriyet savcı yardımcıları, sıraya tabi olmaksızın Türk Silahlı Kuvvetlerine ait konutlardan da yararlanabilirler.

Yeteri kadar görev tahsisli konutun olmaması halinde konut tahsisi talebinde bulunanlar (2) sayılı cetvelde belirtilen sıra esas alınarak Yönetmeliğin ekli (4) sayılı cetvelindeki esaslara göre, kendi aralarında puanlamaya tabi tutulur.

Görev tahsisli konutta oturmakta iken görev unvanı değişen personelin yeni görevi, Yönetmeliğe ekli (2) sayılı cetvelde gösterilmiş ise, kendisi için tekrar tahsis kararı alınmaz. Atanma kararı, son duruma göre konut tahsis kararı yerine geçer.

Boşalan görev tahsisli konutların, fiilen boşaltılması tarihinden itibaren en geç (30) gün içinde, Yönetmelik hükümlerine göre hak sahiplerine tahsisi gerekir. Ancak, önceden belli bir görev için ayrıldığı halde, bu göreve atama yapılmadığından boş bulunan görev tahsisli konutlar hakkında bu hüküm uygulanmaz.

Sıra Tahsisli Konutların Tahsis Şekli

Madde 9 – Sıra tahsisli konutlar, Yönetmeliğe ekli (4) sayılı puanlama cetveli esas alınarak konut dağıtım komisyonunca hak sahiplerine tahsis edilir. Hak sahiplerinin puanlarının eşit olması halinde, hizmet süresi fazla olana, hizmet süresi de eşit ise, yetkili ev dağıtım komisyonunca ad çekme yoluyla, konut tahsis edilir.

Türk Silahlı Kuvvetlerine ait sıra tahsisli konutların hak sahiplerine tahsisi, konutun kullanımına verildiği askeri birlik, karargah ve kurumların komutanları, kurmay başkanları veya yetki verecekleri amirler tarafından görev ve unvanlarına bakılmaksızın puan sırasına göre yapılır.

Konutların herhangi bir nedenle boşalması halinde fiilen boşaltıldığı tarihten itibaren en geç (30) gün içinde Yönetmelik hükümlerine göre hak sahiplerine tahsis edilmesi gerekir.

Türk Silahlı Kuvvetleri personeli hariç, bu maddenin birinci fıkrası uyarınca hak kazananlardan, bulunduğu ülke, merkez, bölge, il veya ilçe ayrımı yapılmaksızın daha önce Yönetmelikte belirtilen oturma süresince veya daha fazla süre konutta oturanlara, konut tahsis edilemez. Bu durumda olanlara tekrar konut tahsisi, mevcut talepler karşılandıktan sonra, kalan boş konut olursa Yönetmelik esaslarına göre yapılır.

Sıra tahsisli konutların hak sahiplerine tahsisi, merkezde kurulan yetkili konut dağıtım komisyonunca da yapılabilir.

Merkezde kurulan yetkili konut dağıtım komisyonunun tahsis edeceği görev ve sıra tahsisli konutlar kurum ve kuruluşların yetkili makamlarınca konutların türlerine göre tesbiti ile birlikte, hazırlanacak genelge ile taşra teşkilatına bildirilir.

Hizmet Tahsisli Konutların Tahsis Şekli

Madde 10 – Hizmet tahsisli konutlar yetkili makam tarafından tahsis edilir.

Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliği ile Yasama Organı İdari Teşkilatı Konutlarının Tahsis Şekli

Madde 11 – (Mülga : 15/1/1991 – 91/1391 K.)

Kamu Konutlarından Yararlanamayacaklar

Madde 12 – Bu Yönetmelik hükümlerine göre kendisine konut tahsis edilen biriyle evli bulunanlar bu konutta oturdukları sürece kamu konutlarından yararlanamazlar.

Konutta Birlikte Oturabilecekler

Madde 13 – Konutlarda oturanların yanlarında yalnız kendisinin veya eşinin usül ve füruu ile üçüncü dereceye (üçüncü derece dahil) kadar hısımları veya gelenek, görenek ve ahlak kuralları gereği, korumak ve bakmakla yükümlü bulundukları, kimseler oturabilir.

Konut Tahsis Talebi ve Değerlendirilmesi

Madde 14 – Kendisine konut tahsisini isteyen personel, bir örneği Yönetmeliğe ekli (EK-5) beyanname ile bağlı bulunduğu en yakın sicil amirine başvurur. Amir tarafından beyanname tetkik edilerek, konut tahsis komisyonlarına sunulmak üzere, konut tahsis işlemlerini yürütmekle görevlendirilen birime gönderilmesi sağlanır. (Ek cümle: 1/5/2002-2002/4133 K.) Bu birim beyannameleri Mal Bildiriminde Bulunulması Hakkında Yönetmelik uyarınca verilen mal bildirimleriyle karşılaştırılması için mal bildirimlerinin verileceği mercilere gönderir. (Değişik cümle: 1/5/2002-2002/4133 K.) Karşılaştırma işlemi sonuçlandıktan sonra, konut tahsis işlerini yürütmekle görevlendirilen birimde, beyannamedeki bilgileri göre ek (4) sayılı cetveldeki puanlar dikkate alınır ve her yıl Ocak ayı içinde gerekli değerlendirme bilgisayar ortamında yapılarak toplam puana göre sıra cetveli düzenlenir. Sonuç bir yazı ile ilgili personele veya bu personele duyurulmak üzere görev yaptığı birime bildirilir. Beyanname, sıra cetveli ve diğer belgeler saklanır.

Ancak, birinci fıkraya göre puan sıralaması yapılanlardan, kendisine konut tahsis edilmeden başka bir il veya ilçeye atananlar, bulundukları son görev itibariyle, yeniden puanlamaya tabi tutulur ve o yılın puan sıra cetvelinde gösterilir.

Göreve yeniden veya ilk defa atananların konut tahsis talepleri, ataması Ocak ayı içinde yapılmış ise o yıl, aksi halde boş konut yok ise müteakip yılda değenlendirilir ve puanlaması yapılır.

Beyannameyi kasden noksan veya yanlış doldurduğu anlaşılanlar hakkında kanuni kovuşturma yapılır ve bunlara konut tahsis edilemez.

Özel tahsisli, (3) sayılı cetvelde belirtilen makam ve rütbe sahiplerine tahsis edilen görev tahsisli ve hizmet tahsisli konutların tahsisinde yukarıdaki fıkra hü kümleri uygulanmaz. Görev tahsisli konutlarda ise beyanname alınarak, yetkili makamca değerlendirilir.

–

Türk Silahlı Kuvvetleri personelinin konut tahsis talebi ve değerlendirilmesine dair usül ve esaslar (4) sayılı cetveldeki puanlama ve bu madde hükümleri gözönünde bulundurularak Milli Savunma ve İçişleri Bakanlıklarınca ayrıca düzenlenir.

Beyannamedeki Değişiklikler

Madde 15 – Konut tahsis talebinde bulunan personelindurumunda bir değişiklik olduğu takdirde bu değişiklik tarihinden itibaren en geç bir ay içinde, değişikliği gösteren belgeler ile birlikte ek bir beyanname ile ilgili amire bildirilir.

Konut Tahsisinin Bildirilmesi

Madde 16 – Yetkili makamın veya ilgili konut dağıtım komisyonunun konut tahsis kararı, tahsisin yapıldığı tarihten itibaren en geç on gün içinde, görevli birim tarafından bir yazı ile konut tahsis edilen personele bildirilir.

Konutların Teslimi ve Konutlara Giriş

Madde 17 – Konut tahsis edilen personele, konutun teslim tarihinden itibaren hesaplanacak kira bedeli, müteakip ayın aylık veya ücretinden bu ayın kirası ile birlikte bordro üzerinde gösterilmek suretiyle tahsil edilir.

Konutlar, konut yönetimine yetkili birimce, bir örneği ek (6) da gösterilen “Kamu Konutları Giriş Tutanağı” düzenlenerek teslim edilir. Bu tutanakların aslı konut tahsis dosyasında saklanır ve bir örneği de kiracıya verilir. Tutanağa, konutta bulunan demirbaş eşya ve mefruşatın ek (7) deki örneğine göre, hazırlanan bir listesi eklenir.

Bu tutanak, konuta girişte kira sözleşmesi ve çıkışta ise, geri alma ve bütün borçlarından ve dava haklarından kurtulma yerine geçer.

Konut tahsis edilmeden ve tahsis kararı bildirilmeden, konutun anahtarı teslim edilmez ve konuta girilemez.

Konut tahsis edilenler, konutu teslim aldıkları tarihten itibaren kira öder.

Kendisine konut tahsis edilen personel, tahsis kararının tebliğ tarihinden itibaren, meşru mazeret dışında, en geç 15 gün içinde Yönetmeliğe ekli kamu konutları tutanağını imzalayıp konuta girmediği takdirde, konut tahsis kararı iptal edilir. Bu takdirde, konutun boş kaldığı süre için tahakkuk eden kira bedeli kendisinden tahsil edilir.

Konut Tahsis Komisyonlarının Kurulması

Madde 18 – Komisyon kararını gerektiren konutların oturmaya hak kazananlara tahsisi amacı ile, konut tahsis komisyonları kurulur. Bu komisyonlar kurum veya kuruluşların yetkili makamlarınca belirlenen üç kişiden oluşur. Ayrıca iki yedek üye tesbit edilir.

Konut Tahsis Komisyonlarının Toplanması ve Çalışma Esasları

Madde 19 – Komisyonlar üye tam sayısı ile toplanır ve konut tahsisi isteğinde bulunanlar ile konut tahsisine hak kazandığı anlaşılanların durumunu tetkik eder. Komisyonca, konut tahsisine hak kazananlar için gerekçeli bir karar alınır. Konut tahsis kararları, ekseriyetle verilir. Karar ayrıca tutulacak bir “Karar defteri” ne yazılır. Bir örneği konut tahsis dosyasında saklanır.

Konut tahsis komisyonunun sekreterya işleri, konut tahsis işlemlerini yürüten birimce görevlendirilen personel tarafından yürütülür.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Konutlarda Oturma Süreleri ve Konut Kira Bedelleri

Konutlarda Oturma Süreleri

Madde 20 – Özel, görev ve hizmet tahsisli konutlarda, tahsise esas olan görev veya hizmetin devamı süresince oturulabilir.

(Değişik : 15/1/1991 – 91/1391 K.) Sıra tahsisli konutlarda ise oturma süresi beş yıldır.

Ancak,

a) Bu sürenin tamamlanmasından sonra, konuttan yararlanacak başka personelin olmaması halinde, belli bir süre verilmeksizin ve şartlı olarak konutta oturmaya devam edilmesine izin verilebilir.

b) Konuta girmek için sıra bekleyen bulunduğu takdirde, beş yıldan fazla oturma süresi en fazla olandan başlamak üzere, tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde konut boşaltılır.

c) (Değişik : 30/6/1992 – 92/3245 K.) Görevi gereği hizmet veya görev tahsisli konut tahsis edilenler, bu görevlerinden ayrıldıkları takdirde, kendilerine yapılacak tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde konut boşaltılır. Bunlara Yönetmelik hükümleri çerçevesinde sıra tahsisli konut tahsis edilir.

d) (Ek : 31/8/1992 – 92/3457.K) Eşyalı görev tahsisli konutlar, boşaltıldıkları tarihte bu konutlardan yararlanacak kişilerin mevcut olmaması halinde, (2) sayılı cetvelde görev unvanları belirtilen kişilere eşyalı olarak tahsis olunabilir.

Konutların Tipleri ve Aylık Kira Birim Bedelleri ile Yakıt Giderleri Bedellerinin Tesbiti (1)

Madde 21 – (Değişik : 15/1/1991 – 91/1391 K.)

a) Kamu konutları, mülkiyet durumu, yapı cinsleri ve kullanılış özelliklerine göre aşağıda belirtilen yedi tipe ayrılır.

1 – (A) Tipi konutlar;

Tamamı kamu kurum ve kuruluşunun mülkiyetinde bulunan veya tamamı kiralanan, kapıcı ile ortak tesis ve ortak kullanım alanlarının tüm giderlerinin konutta oturanlar tarafından karşılandığı kalorifersiz konutlardır.

2 – (B) Tipi konutlar;

Tamamı kamu kurum ve kuruluşunun mülkiyetinde bulunan veya tamamı kiralanan, kapıcı giderlerinin konutta oturanlar tarafından karşılandığı; ortak tesis ve ortak kullanım alanlarının ise sadece, su, elektrik ve aydınlatma giderlerinin kamu kurum ve kuruluşunca karşılanması zorunluğu olan kalorifersiz konutlardır.

3 – (C) Tipi konutlar;

Tamamı kamu kurum ve kuruluşunun mülkiyetinde bulunan veya tamamı kiralanan, kapıcı ve kaloriferci ile ortak tesis ve ortak kullanım alanlarının tüm giderlerinin konutta oturanlar tarafından karşılandığı kaloriferli konutlardır.

4 – (D) Tipi konutlar;

Tamamı kamu kurum ve kuruluşunun mülkiyetinde bulunan veya tamamı kiralanan, kapıcı giderlerinin konutta oturanlar tarafından karşılandığı; kaloriferci ile ortak tesis ve ortak kullanım alanlarının ise sadece, su, elektrik ve aydınlatma giderlerinin kamu kurum ve kuruluşunca karşılanması zorunluğu olan kaloriferli konutlardır.

5 – (E) Tipi konutlar;

Tamamı, kamu kurum ve kuruluşunun mülkiyetinde bulunan veya tamamı kiralanan, kapıcı ile ortak tesis ve ortak kullanım alanlarının tüm giderlerinin konutta oturanlar tarafından karşılandığı, kalorifercinin ise kamu kurum ve kuruluşunca karşılanması, zorunluğu olan kaloriferli konutlardır.

——————————

(1) Bu madde başlığı, 15/1/1991 tarih ve 91/1391 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla değiştirilmiş olup metne işlenmiştir.

6 – (F) Tipi konutlar;

Kerpiç, ahşap, bağdadi ve benzeri yapı cinsleri ile baraka niteliğinde olan kalorifersiz konutlardır.

7 – (G) Tipi konutlar;

Kamu kurum ve kuruluşlarının, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olan ve 2946 sayılı Kamu Konutları Kanunu hükümleri uyarınca, konutların ısınma, müşterek hizmet ve ihtiyaçlar ile ortak tesis ve ortak kullanım alanlarının tüm giderlerinin konutta oturanlar tarafından karşılanması zorunluğu olan kalorifersiz ve kaloriferli konutlardır.

b) Kamu konutlarının, tiplerine göre aylık kira bedellerinin hesaplanmasına esas olacak aylık kira ve yakıt birim bedelleri, sosyal yardım amacı da gözönünde bulundurularak, Maliye ve Gümrük Bakanlığının koordinatörlüğünde, Milli Savunma, İçişleri, Dışişleri, Bayındırlık ve İskan, Sanayi ve Ticaret ve Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlıkları temsilcilerinden teşekkül eden komisyon tarafından her takvim yılının başlangıcından en az üç ay önceden belirlenir. Başbakanın onayı ile yılbaşından itibaren uygulanmak üzere Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe konulur.

Yurt Dışındaki Konutların Aylık Kira Birim Bedellerinin Tesbiti

Madde 22 – Yurt dışındaki konutların aylık kira birim bedelleri beşinci derecenin birinci kademesindeki evli ve çocuksuz bir Devlet memurunun yurt içi ve yurt dışı net aylık tutarları arasındaki orana göre, bulunan kat sayısının, yurt içi için tespit edilen aylık kira birim bedelleri ile çarpılması suretiyle, her ülke için ayrı ayrı hesaplanır.

Aylık Kira Bedelinin Tesbit ve Tahsili

Madde 23 – Konutların aylık kira bedeli, o yıl için belirlenen aylık kira birim bedelinin, konutun brüt inşaat alanı ile çarpılması suretiyle, ilgili kurum ve kuruluşça tesbit edilir. Brüt inşaat alanının yüzyirmi metrekareden fazlası dikkate alınmaz.

Kira bedeli konutun teslim tarihinden itibaren hesaplanır.

Konutların aylık kira bedelleri personelin aylık veya ücretinden peşin olarak ve bordro üzerinden kesilmek suretiyle tahsil edilerek genel bütçeye dahil kurum ve kuruluşlarda Hazine’ye ve diğerlerinde ise kendi bütçelerine irat kaydedilir.

Tahakkuka yetkili birim tarafından, kendilerine konut tahsis edilen personelin adı ve soyadı, görevi, aylığı veya ücreti ile aylık toplam kira miktarını gösteren cetvelin onaylı bir örneği personelin maaşının ödendiği saymanlığa verilir.

Aylık kira bedelini kesmeyen tahakkuk memuru ve saymanlar, kesmedikleri kira karşılıklarından sorumludurlar.

Kiracıların aylık veya ücretinden aylık kira bedelini kesen sayman, tahsil ettiği kira miktarını gösterir müfredatlı ve onaylı bir listeyi, müteakip aynı 10 uncu gününe kadar ilgili birimlere vermek zorundadır. Bu birimler, listeye göre kira tahsilatlarını kira defterlerinde kiracının hesabına işlerler.

Hizmet Binalarındaki Konutların Aylık Kira Bedellerinin Tesbiti

Madde 24 – Su, elektrik ve havagazı sayaçları ayrı olan hizmet binalarındaki konutların aylık kira bedelleri Yönetmeliğin 23 üncü maddesine göre tesbit edilir. Konutun ayrı sayacı yoksa, su, elektrik ve havagazı bedeli olarak aylık kira bedeline ilave edilecek miktarlar, Yönetmeliğin 21 inci maddesi uyarınca, ilgili komisyon tarafından belirlenir.

Bu miktarların tesbitinde güçlük bulunduğu takdirde, komisyonun belirleyeceği ortalama emsal bedelleri, aylık kira bedeli ile birlikte tahsil edilir.

Aylık Kira Bedeli Alınmayacak Konutlar

Madde 25 – Yurt içinde Cumhurbaşkanı, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı, Başbakan ve Milli Güvenlik Konseyi yönetimi dönemindeki Başbakan, yurt dışında büyükelçiler, daimi delegeler, maslahatgüzarlar, askeri temsil heyetleri başkanları ve başkonsoloslar için tahsis edilen özel tahsisli konutlar ile Yönetmeliğin 5 nci maddesinin (d) bendinde belirtilen hizmet tahsisli konutlardan aylık kira bedeli alınmaz.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Konutların İşletme, Bakım ve Onarım Giderlerinin Karşılanması

Kurum ve Kuruluşlarca Karşılanacak İşletme, Bakım ve Onarım Giderleri

Madde 26 – a) Bu Yönetmeliğe göre, kamu konutu olarak ayrılan konutların;

1) 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmayan kaloriferli konutların ısınma giderleri,

2) Borçlar Kanununun 258 nci maddesinde bahsi geçen ve konutların olağan kullanılmasından doğan temizlik ve küçük onarım giderleri dışında kalan asansör, kalorifer, ana duvarlar, çatı, koridor gibi ortak yerlerin bakımı, korunması ve onarımı ile ilgili giderleri,

3) (Değişik : 1.9.1986 – 86/10974) Kalorifer, hidrofor ve asansör gibi ortak tesislerin elektrik ve işletme giderleri,

4) Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren beş yılda bir boya (yağlı, plastik gibi) ve üç yılda bir badana giderleri,

b) Özel tahsisli konutların ısınma, işletme, bakım ve onarım giderleri ile demirbaş eşya ve mefruşat giderleri ve konutun aydınlatma, elektrik, su, gaz, temizlik, telefon, kapıcı, ahçı, kaloriferci, bahçıvan ve benzeri giderleri,

c) Görev tahsisli konutlardan (3) sayılı cetvelde belirtilen makam ve rütbe sahiplerine tahsis edilen konutların (a) bendinde belirtilen giderlerine ilave olarak, demirbaş eşya ve mefruşat giderlerinin tamamı ile konutun aydınlatma, elektrik, su, gaz ve benzeri giderlerinin, konutun yüzyirmi metrekaresine isabet eden kısmından fazlası,

Kamu kurum ve kuruluşlarınca karşılanır.

Konutta oturanlar, kurum ve kuruluşlara ait olup, yapılması uygun görülen onarımların yapılmasına engel olamazlar ve meşru bir mazeret olmadıkça tarihini erteleyemezler.

Konutta oturanların kurumlarının muvafakatını almadan yaptıkları onarım giderleri ödenmez.

Eşyalı Olarak Konut Tahsisi

Madde 27 – Özel tahsisli konutlar ile eşyalı olarak tahsis edilecek görev tahsisli konutlarda bulundurulacak demirbaş eşya ve mefruşatın neler olacağı ve bunların özellikleri ile kullanma süreleri, personelin temsil ve görev özelliği ile konutların ihtiyaçları ve günün şartları gözönünde bulundurularak, özel tahsisli konutlar için ayrı, görev tahsisli konutlardan (3) sayılı cetvelde belirtilen makam ve rütbe sahipleri için ayrı olmak üzere, Maliye ve Gümrük Bakanlığı ile ilgili kurum ve kuruluşlarca müştereken tespit olunur.

İl Özel İdareleri ve belediyelerin eşyalı olarak tahsis edilecek görev tahsisli konutlarına alınacak demirbaş eşya ve mefruşatın neler olacağı ve benzeri hususlar İçişleri Bakanlığınca tespit edilir.

İktisadi Devlet Teşekkülleri, kamu iktisadi kuruluşları, sermayesinin tamamı bu kamu teşebbüslerine ait müesseseler, sermayesinin yüzdeellisinden fazlası iktisadi devlet teşekkülleri ve kamu iktisadi kuruluşlarına ait olan bağlı ortaklıklar ile özel kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan bankaların, eşyalı olarak tahsis edilecek görev tahsisli konutlarına alınacak demirbaş eşya ve mefruşatın neler olacağı ve diğer hususlar ise bu kuruluşların en yüksek karar organlarınca belirlenir.

Yurt dışında büyükelçilere, daimi delegelere, maslahatgüzarlara, askeri temsil heyetleri başkanlarına ve başkonsoloslara tahsis edilecek özel tahsisli konutların demirbaş eşya ve mefruşatı, ülkenin temsil ihtiyaçları da gözönünde tutularak, Milli Savunma ve Dışişleri Bakanlıklarınca düzenlenir.

Konut Tahsis Edilenler Tarafından Karşılanacak Giderler

Madde 28 – a) Kalorifersiz konutlar ile 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olan kaloriferli konutların ısınma giderleri,

b) Küçük bakım ve onarım giderleri (Kiracı tarafından kırılan camların takılması, bozulan muslukların değiştirilmesi veya tamir edilmesi ve benzeri işler gibi) ile kötü kullanımdan dolayı meydana gelen zarar ve ziyan giderleri,

c) Ortak kullanım alanları dahil, konutun aydınlatma, elektrik, su, gaz, otomat ve benzeri giderleri,

d) Konutlarda istihdam edilen kapıcı, bahçıvan, kaloriferci, elektrikçi ve benzerleri ile çeşitli ihtiyaçların karşılanması için gerekli olan giderler,

e) Yönetmeliğin 29 uncu maddesine göre, tesbit edilen yakıt ihtiyacından fazla kullanılan yakıt giderleri,

Konut tahsis edilenler tarafından karşılanır.

(e) bendinde bahsedilen giderlerin, kurum ve kuruluşlarınca karşılandığı konut blok veya gruplarında, bu giderlerin brüt yüzölçümü oranına göre, her bağımsız bölüme isabet eden kısmının, ait olduğu ayı takibeden ayın ilk 15 günü içinde personelin aylık veya ücretinin ödendiği saymanlığa bildirilerek, Yönetmeliğin 23 üncü maddesi esaslarına göre, tahsil edilmesi sağlanır.

ALTINCI BÖLÜM

Yakıt İhtiyacının Tesbiti, Yakıt Ödeneği Talebi ve Yakıtın Temin, Tedarik ve Dağıtımına Dair Usul ve Esaslar

Yakıt İhtiyacının Tesbit Usülü

Madde 29 –- (Değişik : 15/1/1991 – 91/1391 K.)

Tamamı kamu kurum ve kuruluşlarının (634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olan konutları hariç) mülkiyetinde bulunan veya tamamı kiralanan konutların, 2946 sayılı Kamu Konutları Kanunu uyarınca karşılanması zorunlu yakıt miktarı, bu Yönetmeliğe ekli (9) ve (10) sayılı cetvellerde gösterilen esaslara göre, her konut blok veya grupları için ayrı ayrı olmak üzere, her yıl Mayıs ayının ilk onbeş günü içinde tesbit edilir.

Kamu konutlarının gereğinden fazla yakılmasından dolayı, kamu kurum ve kuruluşlarınca karşılanması zorunlu yakıt miktarından fazla ihtiyaç duyulan yakıt, konutlarda oturanlar tarafından karşılanır. (1)

——————————

(1) 15/1/1991 tarih ve 91/1391 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla, bu madde ile bağlantılı olan (9) sayılı cetvel değiştirilmiş ve Yönetmeliğe (10) sayılı cetvel eklenmiştir.

Yakıt Ödeneği Talebi

Madde 30 – Konut blok veya gruplarının bulunduğu yöre ve her birinin bağımsız bölüm sayısı, son üç yılda sarfedilen yakıt miktarı ile 29 uncu maddeye göre tesbit edilen yıllık yakıt ihtiyacı, yakıtın ton olarak mahalli fiyatı (taşıma, depolama ve benzeri giderler dahil) ve yıllık yakıt ihtiyacının karşılanması için her konut blok veya gruplarına göre ayrı ayrı hesaplanan ödenek ihtiyacı kamu kurum ve kuruluşlarına ait konutları yönetmekle görevli birim tarafından onaylı bir cetvel halinde her yıl Mayıs ayının son gününe kadar bağlı bulundukları kurum ve kuruluşa gönderilir.

İlgili kurum ve kuruluşça gerekli tetkik ve değerlendirmeden sonra konutlar için gerekli görülen yeteri kadar ödeneğin bütçelerine konulması ve ihtiyaca göre dağıtımı sağlanır.

Yakıtın Temin, Tedarik ve Dağıtımı

Madde 31 – Kaloriferli kamu konutlarının yakıt ihtiyacının temin, tedarik ve dağıtımı, aşağıda belirtilen usül ve esaslara göre yürütülür.

a) Genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli kurumlar, il özel idareleri, belediyeler, il özel idareleri ve belediyelerin kurdukları birlikler konutlarının yakıt ihtiyacını, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine göre sağlarlar.

b) Yukarıdaki bentte belirtilenler dışında kalan kamu kurum ve kuruluşları, kaloriferli konutlarında kullanılan yakıtın temin, tedarik ve dağıtımında tabi oldukları satınalma yönetmelikleri hükümlerini uygularlar.

Yakıt İhtiyacının Temin, Tedarik ve Dağıtımı İşlerini Yürüten Personelin Görev ve Sorumluluğu

Madde 32 – Yakıtın temin, tedarik ve dağıtımıyla görevlendirilenler, bu işleri tabi oldukları mevzuat hükümlerine göre yürütmekle yükümlüdürler.

Yapılan tetkik sonucundan bu işlerin yürütülmesi sırasında ihmal ve kusurları anlaşılan ilgililere, tabi oldukları mevzuat hükümlerine göre disiplin cezası verilir. Ayrıca gerektiğinde haklarında ceza kovuşturması da yapılır ve varsa meydana gelen zarar bunlara ödettirilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Konuttan Çıkma,Konuttan Çıkarılma ve Konutların Yönetimi

Konuttan Çıkma

Madde 33 – Bu Yönetmelik kapsamına giren;

a) (Değişik : 1.9.1986 – 86/10974) Özel tahsisli, görev tahsisli veya hizmet tahsisli konutlarda oturanlar; tahsise esas görevin son bulduğu tarihten itibaren iki ay; başka kurumda aynı veya eşdeğer bir göreve nakledilenler en geç altı ay içerisinde konutları boşaltmak zorundadırlar.

b) Sıra tahsisli konutlarda oturanlar, beş yıllık oturma süresinin bitiminden onbeş gün veya yararlanacak personel olmaması nedeniyle oturmaya devam edenler ise çıkması için ilgili idarece yapılan tebligat tarihinden itibaren bir ay içinde; emeklilik, istifa, başka bir yere nakil ve her ne şekilde olursa olsun, memuriyet veya işçi sıfatı kalkanlar, ilişkilerinin kesildiği tarihten itibaren iki ay içinde,

c) Konutlarda oturmakta iken ölenlerin aileleri, ölüm tarihinden itibaren iki ay içinde,

d) Konutta oturmakta iken bulunduğu il veya ilçe dışındaki bir sıkıyönetim savcılık veya mahkemesine veya adli müşavirliğine veya sıkı yönetim komutanlıkları emrindeki kadrolu askeri ceza ve tutukevi Müdürlüklerine atananlar veya bu görevlerden başka bir yerdeki aynı veya değişik bir göreve atananlar, ilişkilerinin kesildiği tarihten ve sıkıyönetimin kalkması halinde, görevleri nedeniyle konut tahsis edilenler, sıkıyönetimle ilgili görevlerin bittiği tarihten itibaren altı ay içinde.

e) Tahsis yapıldıktan sonra konutta oturma şartlarını haiz olmadıkları anlaşılanlar, kendilerine yapılan tebligat tarihinden itibaren iki ay içinde,

f) Staj, kurs, tedavi amacıyla görevlerinden geçici olarak ayrılanların aileleri, normal oturma süresini tamamladıkları tarihte,

g) Geçici veya sürekli olarak yurt içi veya yurt dışı göreve atananlardan, ailesini beraberlerinde götürmesinde siyasi, askeri veya emniyet mülahazası ile sakınca görülenlerin aileleri, görevlinin bu görevi sona erdiği tarihte,

Konutları boşaltmak ve anahtarlarını, yetkili birime vermek zorundadır.

Konutta oturanlarda yukarıdaki fıkralara göre, konutun boşaltılmasını gerektiren bir değişiklik olduğunda, durum, personelin bağlı bulunduğu en yakın ve yetkili amirince, değişiklik tarihinden itibaren en geç on gün içinde bir yazı ile ilgili kamu kurum ve kuruluşuna bildirilir.

Konutları boşaltanlar, konutu ve anahtarını bir örneği ek (8) de gösterilen “Kamu Konutlarını Geri Alma Tutanağı” düzenlemek suretiyle ilgili birime teslim etmek zorundadır. Teslim sırasında konutta bulunan demirbaş eşya ve mefruşat listesi idarece kontrol edilir ve noksansız teslim alınır.

Konuttan Çıkarılma

Madde 34 – Konutlar, 33 üncü maddede belirtilen süreler sonunda boşaltılamaz ise tahsise yetkili makam tarafından ilgili mülki veya askeri makamlara başvurulur. Bu başvuru üzerine konut, başka bir bildirime gerek kalmaksızın, kolluk kuvveti kullanılarak, bir hafta içinde zorla boşalttırılır. Zorla boşalttırmaya karşı, idareye ve yargı mercilerine yapılacak başvuru, boşalttırma işleminin icra ve infazını durdurmaz.

(Değişik ikinci fıkra: 22/8/2011-2011/2164 K.) Konutun tahsisine yetkili makam tarafından kendilerine tahsis yapılmadan konutları işgal edenler veya tahsis yapıldıktan sonra gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu anlaşılanlar, konut blok veya gruplarındaki diğer konut sakinlerinin huzur ve sükûnunu bozucu, genel ahlak değerlerini zedeleyici tutum ve davranışlarda bulunanlar ile yönetici veya idare tarafından alınan kararlara uymayanlar ve kendisine yapılan yazılı uyarılara rağmen bu davranışlarında ısrar ettiği tespit edilenler hakkında da yukarıdaki fıkra hükmü uygulanır.

(Ek fıkra: 22/8/2011-2011/2164 K.) 33 üncü madde gereğince konutta oturma süresini doldurduğu halde konutu tahliye etmeyenlerden, tahliye tarihine kadar geçecek süreler için tebligata gerek olmaksızın konutun tahliye edilmesi gereken tarihten itibaren kamu kurum ve kuruluşları tarafından işgaliye bedeli tahsil edilir. Bu bedel; konutun tahliye edilmesi gereken tarihten sonraki üç ay için, ödenmesi gereken kira bedelinin iki katı, daha sonraki aylar için ise dört katı olarak uygulanır. Ancak, bu şekilde oturulan süreler 33 üncü madde ile belirlenmiş olan sürelerin uzatılması sonucunu doğurmaz ve oturanlar yönünden bir hak teşkil etmez.

Konutların Yönetimine Dair Esaslar

Madde 35 – (Değişik birinci fıkra: 22/8/2011-2011/2164 K.) Devlete ait kamu konutları, 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğünce yönetilir. Üzerinde kamu konutu bulunan Hazineye ait taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca Hazineye ait taşınmazların idaresine ilişkin yöntemlerle değerlendirilmek suretiyle ekonomiye kazandırılmalarının daha uygun olacağına karar verilenlerin tahsisleri, adına tahsis yapılan idarelerin görüşleri de alınmak suretiyle kaldırılır. Fiilen kamu konutu olarak kullanılan ve tahsisleri kaldırılanların yerine Maliye Bakanlığı tarafından başka kamu konutları tahsis edilir. Tahsisleri kaldırılan kamu konutlarında oturanlara, kurumları tarafından Maliye Bakanlığınca yeni tahsis edilen kamu konutlarından tahsis yapılır. Adına yeni kamu konutu tahsis edilenlerce kurumlarınca yapılacak yazılı tebligat tarihinden itibaren en geç otuz gün içinde oturulan kamu konutunun boşaltılması zorunludur. Bu süre içerisinde kamu konutunu boşaltmayanlar hakkında 34 üncü maddeye göre işlem yapılır. Adına yeni kamu konutu tahsis edilenlerin zorunlu nitelikteki taşınma masrafları Maliye Bakanlığınca belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde bu Bakanlık tarafından ilgililerine ödenir. Bu amaçla gerektiğinde Maliye Bakanlığınca hizmet satın alınabilir.

Ancak, kanunlar gereğince ve bu Yönetmelik hükümlerine göre, Milli Emlak Genel Müdürlüğünce yürütülmesi gerekli görevler dışında, genel bütçeye bağlı dairelere tahsisli konutların yönetimi, konut tahsisine dair usul ve esasların uygulanması, işletme, bakım, onarım ve benzeri işlerinin yapılması ve bunlara ait giderlerin ödenmesi gibi işler, konutların tahsis edildiği Bakanlıklara aittir.

(Ek fıkra:2/6/2004 – 2004/7461 K.) 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmayan bir ana taşınmaz mal ya da ana yapı üzerinde bulunan ve birden çok kamu kurumu veya kuruluşuna tahsisli kamu konutlarının ve bunlarla ilgili ortak yerlerin, idarelerince yapılması gereken bakım ve onarımları; bağımsız bölümlerin arsa payları toplamının, arsa payları bilinemiyor ise, kira bedeline esas konut alanları toplamının en fazlasına sahip kamu kurumu veya kuruluşunca yaptırılır. Diğer kamu kurumu veya kuruluşları da kendilerine tahsisli bağımsız bölümlerin payına düşen onarım ödeneği tutarını, onarımı üstlenen kamu kurumu veya kuruluşunun bütçesine aktarırlar veya öderler. Bu kapsamda yapılan işlerin ita amirliği, ihale komisyonu, tahakkuk memurluğu ve saymanlık hizmetleri, onarımı yaptırmakla görevli kamu kurumu veya kuruluşunca yerine getirilir. Milli Emlak Genel Müdürlüğü, maliye hazinesi mülkiyetinde olan ve kendisine tahsisli bağımsız bölümü bulunan yapıların idarelere ait bakım ve onarımlarının tamamını, gerekli görmesi durumunda yaptırabilir.

Genel bütçe dışındaki kurum ve kuruluşların konutlarının yönetimi, bu idarelere aittir.

Kamu kurum ve kuruluşlarının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa tabi yapılardaki konutların müşterek hizmet ve giderleriyle ilgili işleri, mezkür Kanun hükümleri ile bu Yönetmelikle tesbit edilen esaslara göre yürütülür.

Konut Blok veya Gruplarının Müşterek Hizmet ve İhtiyaçlarının Karşılanması

Madde 36 – Kamu kurum ve kuruluşlarının 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmayan konut blok veya gruplarının; yakıt ihtiyacının temin, tedarik ve dağıtımı dışındaki müşterek hizmet ve ihtiyaçların konutlarda oturanların kendi aralarından birer yıl süreyle ve yeteri kadar seçeceği yöneticiler aracılığı ile aşağıda belirtildiği şekilde karşılanır.

a) Konutların kapıcı, bahçıvan, kaloriferci, elektrikci gibi hizmet personeli ile ortak kullanım alanlarının aydınlatma, elektrik, su, gaz, otomat ve benzeri giderlerini brüt yüzölçümleri oranına göre konutta oturanlardan tahsil etmek,

b) Konutların işletme, bakım ve onarım işleri için yıllık programlar hazırlamak ve idareye teklifte bulunmak,

c) Bahçe, otopark düzenlemesi ve konutların korunması hususlarında ilgili idareye teklifte bulunmak,

d) İlgili idare ile koordine ederek, yılda en az iki defa, konutların iç kısmının bakım, onarımı ve tesisatların durumunu kontrol ettirmek,

Bu konuda, yönetici tarafından hazırlanan raporun aslı, yönetim işleri ile ilgili dosyada bir örneği de konut tahsis dosyasında saklanır.

e) Müşterek kullanıma ve yararlanmaya tahsis edilen bahçe ve yeşil sahaların kiracılar tarafından özel amaçları için kullanılmasını önlemek,

Tamamı ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının mülkiyetinde bulunan konut blok veya gruplarında, (a) bendinde belirtilen müşterek hizmet ve ihtiyaçların konut tahsis edilenler tarafından karşılanması esastır. Ancak, bu hizmet ve ihtiyaçların kurum ve kuruluşlarınca karşılandıği konutlar için yapılan giderler, kira birim bedellerinin tesbitinde dikkate alınır.

Kendilerine konut tahsis edilenler, 29 uncu madde uyarınca tespit edilen yakıt ihtiyacından fazla sarfedilen yakıt giderlerine, konutların brüt yüzölçümleri oranında katılırlar.

Konut blok veya gruplarının müşterek hizmet ve giderlerinin karşılanması ile ilgili olarak bu Yönetmelikte belirtilmeyen hususlarda 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri uygulanır.

Ankara Namık Kemal Mahallesindeki Konutların Yönetimi

Madde 37 – Ankara Namık Kemal Mahallesinde çeşitli Bakanlıklara tahsis edilen konutlar, Milli Emlak Genel Müdürlüğü tarafından yönetilir.

Merkezi sistemle ısıtılan bu konutların yıllık yakacak ihtiyacının temin, tedarik ve dağıtımı ile müşterek hizmet ve diğer işleri, Milli Emlak Genel Müdürlüğünce yürütülür.

Konutların Nitelikleri

Madde 38 – Bu Yönetmelik kapsamına giren kurum ve kuruluşların inşa edecekleri veya satın alacakları konutların brüt inşaat alanı, sosyal konut için belirtilen azami alanı geçemez.

Ancak, özel tahsisli konutlar ile görev tahsisli konutlar hakkında yukarıdaki fıkra hükmü uygulanmaz.

Yasak Hükümler

Madde 39 – Bu Yönetmeliğe aykırı olarak; toplu iş sözleşmeleri ile özel sözleşmelere hüküm konulamaz, idari yetki kullanımı yoluyla farklı işlem yapılamaz.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Konutlarda Oturanların Uyması Gerekli Esaslar

Madde 40 – Kendisine konut tahsis edilen kiracılar, konutta oturdukları süre içinde aşağıda betirtilen esaslara uymak zorundadırlar.

a) Konut sakinlerinin huzur ve sükünunu bozucu genel ahlak ve değerlerini zedeleyici tutum ve davranışlarda bulunamazlar,

b) Yönetici tarafından tesbit edilen, konutların iyi kullanılması, korunması ve tahribatının önlenmesi ile ilgili önlemlere titizlikle uyarlar,

c) Konutların tamamını veya bir bölumünü, başkalarına devredemezler veya kiraya veremezler,

d) Konutların mimari durumunda ve iç tesisatlarda, kendiliklerinden değişiklik yapamazlar,

e) Konutun bir bölümünde veya bahçede kümes yapamazlar ve ahır hayvanları ile köpek besleyemezler.

Yukarıda belirtilen esaslara uymayanlar, yönetici veya kiracılar tarafından ilgili kuruma bildirilir. İdarece bir yazı ile uyarılan ilgilinin aykırı tutum ve davranışını değiştirmemekte ısrar ettiği tutanakla tesbit edilmesi halinde konut tahsis kararı iptal edilerek konuttan çıkartılırlar.

Kira Birim Bedelini Tesbit Komisyonunun Çalışma Usül ve Esasları

Madde 41 – Kamu konutlarının aylık kira bedelinin tesbitine esas olacak kira birim bedellerini belirlemek üzere, 2946 Sayılı Kanunun 5 nci maddesi uyarınca, ilgili bakanlık temsilcilerinden oluşan komisyon, Maliye ve Gümrük Bakanlığının (Milli Emlak Genel Müdürlüğü) daveti üzerine, her yıl Eylül ayının ilk 10 günü içinde toplanır. Komisyonun sekreterya hizmetleri Milli Emlak Genel Müdürlüğü tarafından yürütülür. Komisyon üye tam sayısı ile toplanır ve kararlarını ekseriyetle alır.

Ek Madde – (Ek : 11.9.1987 – 87/12144 K.) Kurumlarından aylıksız veya aylıklı izinli olarak başka kurumlarda görevlendirilen personelin, izinli oldukları kamu kurumu konutundan görev tahsisli veya sıra tahsisli olarak yararlanmaları halinde, görevlendirildikleri kurumlarda görev yaptıkları süre içerisinde puanları dondurulmak ve süre kaydı aranmaksızın bu konutlarda oturmalarına devam olunur.

Geçici Madde 1 – (Değişik : 1/9/1986 – 86/10974) Kamu konutlarında oturanlar durumu bu Yönetmelikle belirlenen esaslara uymayanlar; (2) sayılı cetvelde görev unvanı yer almayanlar veya görevleri kurum ve kuruluşların yetkili makamlarınca (2) sayılı cetvele dahil edilecek unvanlar arasında sayılmayanlardan, konutta beş yıllık oturma süresini dolduranlar ile bu süreyi doldurmaya en çok iki ayı kalanlar, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren üç ay içerisinde; beş yılı doldurmayanlar ise bu sürenin sona ermesinden itibaren iki ay içerisinde; kendilerine özel görev veya hizmet tahsisli konut tahsis edilenlerden; başka kurumda aynı veya eşdeğer bir göreve nakledilmiş olanlar da en geç altı ay içerisinde konutları boşaltmak zorundadırlar.

Ancak, Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte Türk Silahlı Kuvvetleri konutunda oturanlardan Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliği Teşkilatında görevli olanların 23/9/1984 tarihinden geçerli olmak üzere bu görevlerinin devamı süresince puanları dondurulur ve beş yıllık süreye bakılmaksızın bu konutlarda oturmaya devam ederler.

Bu süreler sonunda konutu boşaltmayanlar hakkında 34 üncü madde hükmü uygulanır.

Geçici Madde 2 – Cumhurbaşkanlığı Konseyi Üyeleri ile Milli Güvenlik Konseyi yönetimi dönemindeki Başbakan’a özel nitelikli konut tahsis edilir. Bu konutlar hakkında da 25 inci madde hükmü uygulanır.

Geçici Madde 3 – (Mülga : 1.9.1986 – 86/10974 K.)

Geçici Madde 4 – 1/1/1985 tarihine kadar boşalan sıra tahsisli konutlar, bu Yönetmelik hükümlerine göre konut tahsis talebinde bulunanlar arasından puan sırası esas alınmak suretiyle hak sahiplerine tahsis edilir.

Geçici Madde 5 – Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce hizmete giren konutlar hakkında Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükmü uygulanmaz.

Geçici Madde 6 – 1985 yılına ait yakıt ihtiyacı Yönetmeliğin 29 uncu maddesine göre tesbit edilerek, gerekli ödenek en geç 1/10/1984 tarihine kadar talep edilir.

Geçici Madde 7 – (Ek : 1.9.1986 – 86/10974 K.) Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesine göre Bakanlara tahsis edilen ” özel tahsisli” konutlar için 1984 yılında Başbakanlıkça alınmış bulunan demirbaş eşya ve mefruşat giderleri Başbakanlık bütçe tertibinden ödenir.

Geçici Madde 8 – (Ek : 1.9.1986 – 86/10974 K.) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce kamu kurum ve kuruluşlarınca kiralanan konutların, konut sağlanıncaya kadar kiralanmasına devam edilmesine yetkili makamca karar verilebilir.

Geçici Madde 9 – (Ek : 31/8/1992 – 92/3457 K.) Görevleri gereği hizmet veya görev tahsisli konut tahsis edilenlerden, 25/7/1992 tarihinden önce bu görevlerinden ayrılanlar hakkında da 20 nci maddenin ikinci fıkrasının (c) bendi hükmü uygulanır.

Geçici Madde 10- (Ek cümle: 1/5/2002-2002/4133 K.) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren yapılacak konut tahsisleri için en geç bir ay içinde ek (5) sayılı cetvelin değişik şekline göre yeni beyannameler alınır. Konut tahsisleri yeni beyannameler esas alınarak sonuçlandırılır.

Yürürlük

Madde 42 – Bu Yönetmeliğin 23, 26, 27 ve 28 inci maddeleri hükümleri 1/7/1984 tarihinde, diğer hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 43 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

23 Eylül 2008 SALI          Resmî Gazete     Sayı : 27006

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ULUSAL SÜT KONSEYİ KURULUŞ VE ÇALIŞMA ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununda belirtilen ulusal tarım politikaları çerçevesinde çalışmalar yapmak üzere; süt üreticilerinin ve sanayicilerin oluşturdukları birlikler, dernekler, kooperatifler, süt ile ilgili çalışmalar yapan araştırma ve eğitim kurumları, meslek odaları, tüketici örgütleri ile kamu kurum ve kuruluşlarının bir araya gelerek tüzel kişiliği haiz bir Ulusal Süt Konseyi kurmalarını sağlamak ve konseyin kuruluş, işleyiş, yönetim ile görev, yetki, denetim ve gelirleri kapsamında yer alan çalışma usul ve esasları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 5488 sayılı Tarım Kanununun 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Araştırma ve Danışma Kurulu; Genel Kurul tarafından 21 inci maddede belirtilen hükümlere göre oluşturulan kurulu,

b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

c) Denetleme Kurulu: Genel Kurul tarafından, denetleme konusunda yeterli mesleki bilgiye ve tecrübeye sahip üretici ve sanayici alt gruplarından seçilecek üyeler ile Bakanlık tarafından atanan üyelerden oluşan kurulu,

ç) Genel Kurul: Konsey üyesi alt grup temsilcilerinin katılımıyla oluşan kurulu,

d) Kanun: 5488 sayılı Tarım Kanununu,

e) Konsey: Ulusal Süt Konseyini,

f) Kurucular Kurulu: Konsey kurulması için müracaat eden ve konsey kuruluşunu oluşturan kişileri,

g) Kuruluş dilekçesi: Konseyin kurulması talebini içeren dilekçeyi,

ğ) Sanayici: Çiğ sütün işlenmesi, paketlenmesi ve pazarlanması için ruhsatlandırılmış Türkiye Esnaf ve Sanatkarları Konfederasyonuna, Ticaret ve Sanayi Odalarına ve/veya Ticaret Borsalarına kayıtlı gerçek veya tüzel kişilerin oluşturduğu ve bunların üye oldukları birlik, dernek veya kooperatif temsilcilerini,

h) Sektör: Sütün üretim, işleme, paketleme, depolama, pazarlama ve tüketime sunulmasıyla ilişkili her türlü faaliyeti,

ı) Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu: Tarım Kanununun 16 ncı maddesine göre kurulmuş kurulu,

i) Üretici: 28/1/2001 tarihli ve 4631 sayılı Kanuna göre kurulmuş ıslah birliklerine, 29/6/2004 tarihli ve 5200 sayılı Kanuna göre kurulmuş süt üretici birliklerine, 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kanuna göre kurulmuş, kooperatif ana sözleşmelerinin çalışma konularında hayvancılık faaliyeti bulunan kooperatiflere ve 15/5/1957 tarihli ve 6964 sayılı Kanuna göre kurulmuş Ziraat Odaları Birliğine üye olmuş gerçek veya tüzel kişileri,

j) Ürün: Süt ve süt ürünlerini,

k) Yönetim Kurulu: Genel Kurul tarafından, her bir alt grup üyeleri arasından seçilen üyelerden oluşan kurulu ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Konseyin Kuruluşu, Görevleri ve Üyelik

Konseyin kuruluşu ve kurucular kurulu

MADDE 4 –

(1) Konsey, bu Yönetmelikte belirtilen Üretici ve Sanayici Alt Gruplarının her birinden en az dörder üye olmak üzere toplam sekiz üye tarafından düzenlenen kuruluş dilekçesinin Bakanlıkça onaylanmasıyla kurulur.

(2) Konseyin adı “Ulusal Süt Konseyi” olup, merkezi Ankara’dadır.

(3) Kuruluş müracaatının eksiksiz ve tam olarak Bakanlık kayıtlarına girmesi ilk müracaat olarak kabul edilir. Kuruluş dilekçesinde; müracaat edenlerin TC Kimlik numaralarının belirtilmesi ile temsil ettikleri kurumdan alınmış yetki belgesinin eklenmesi gerekir.

(4) Kuruluş dilekçesinde adı geçen üyeler, kurucular kurulunu oluşturur.

Kurucular kurulunun görevleri, yetkileri ve görev süresi

MADDE 5 –

(1) Kurucular Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır;

a) Kuruluşu takip eden altı ay içerisinde olağan genel kurul toplantısını gerçekleştirmek,

b) Konseye üye kaydetmek ve ilk Olağan Genel Kurul toplantısına kadar konseyi temsil etmektir.

Konseyin alt grupları

MADDE 6 –

(1) Konsey üyesi kuruluşlar, çalışma alanları itibariyle aşağıdaki gruplardan oluşur:

a) Üretici Alt Grubu Üyeleri:

Süt hayvancılığı yapan üreticilerin üye olduğu ve üst örgütlenmesini tamamlamış tarımsal amaçlı kooperatifler, yetiştirici birlikleri, üretici birlikleri ve bunların üst birlikleri ile Türkiye Ziraat Odaları Birliği.

b) Sanayici Alt Grubu Üyeleri:

Sütten elde edilen her türlü asıl ve yan ürünleri işleyerek yarı mamul ve mamul ürünlere dönüştüren ve bunları pazarlayan Türkiye Esnaf ve Sanatkarları Konfederasyonuna, Ticaret ve Sanayi Odalarına ve Ticaret Borsalarına kayıtlı gerçek veya tüzel kişilerin üye olduğu birlik, dernek veya kooperatif temsilcileri ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB).

c) Kamu ve Kamuya Ait Araştırma Merkezleri ve Meslek Kuruluşları Alt Grubu Üyeleri:

Bakanlık, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı, Dış Ticaret Müsteşarlığı, Türk Standartları Enstitüsü, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırmalar Kurumu, konuyla ilgili Üniversiteler, Enstitüler ve Araştırma Merkezleri, Tüketici Dernekleri Federasyonu, Türk Veteriner Hekimleri Merkez Konseyi, Ziraat Mühendisleri Odası ve Gıda Mühendisleri Odası.

Konseyin faaliyetleri

MADDE 7 –

(1) Konsey aşağıda belirtilen faaliyetleri gerçekleştirir.

a) Sektörle ilgili almış olduğu kararları, yılda en az bir kez ve ayrıca istenildiğinde Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kuruluna rapor halinde sunmak,

b) Sektörle ilgili gerekli verileri ilgili birimlerden toplamak, süt sektöründe ve piyasasında ortaya çıkan ulusal ve/veya uluslararası gelişmeler çerçevesinde strateji belirlemek, planlar oluşturmak, uygulamak veya uygulanmasına yardımcı olmak,

c) Süt ve ilgili sektörlere ilişkin olarak ulusal ve uluslararası düzeyde araştırma, inceleme yapmak veya yaptırmak, bunları Konsey üyeleri ile ilgili kişi ve kurumlara aktarmak,

ç) Hazırlanacak düzenli raporlarla süt ve süt ürünlerine yönelik kararlar alan ilgili kurumların bilgilendirilmesini ve kamuoyu oluşturulmasını sağlamak,

d) Süt sektöründe piyasa ve fiyat istikrarının sağlanması için piyasa şartları göz önünde bulundurularak gerekli çalışmaları yapmak. Süt ve süt ürünleri üretimi, tüketimi ve ticaretinin geliştirilmesine yönelik faaliyetlerde bulunmak,

e) Belirli zamanlarda bölgelere göre sütün maliyetini tespit ederek ilan etmek,

f) Diğer ülkelerde benzeri faaliyetler gösteren kuruluşlarla işbirliği yapmak, gerektiğinde konu ile ilgili uluslararası kuruluşlara üye olmak,

g) Konseyin faaliyetleri ve uygulamalarına uygun olarak gerektiğinde temsilcilikler veya şubeler açmak,

ğ) Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak; toplantı, sempozyum, panel, seminer, konferans, kongre ve çalıştaylar düzenlemek, süt ve süt ürünlerinin tanıtımını yapmak ve tüm bu faaliyetlere katılımı sağlamak için çalışma grupları oluşturmak,

h) Sektörde yüksek kalitede üretimin gerçekleştirilmesi, standardizasyon ve sertifikasyonun sağlanması, piyasanın izlenmesi, kayıt altına alınması ve kalite kontrol sistemlerinin geliştirilmesi için gerekli politikaların belirlenmesi ve uygulanmasında yardımcı olmak,

ı) Tüketici bilincini geliştirmek,

i) Sektörün yapısal sorunlarının çözülmesi, ihtiyaçlarının karşılanması ve uluslararası rekabet gücünün arttırılması, arz düzenlemesi ve üretimin çeşitlendirilmesi dâhil gerekli önlemlerin alınması ve bunların uygulanmasını sağlamak için çalışmalar yapmak,

j) Yöresel süt ürünlerinin üretimi, ulusal ve uluslararası piyasalarda tanıtımı, tescili ve pazarlanması için gerekli çalışmaları yapmak,

k) Avrupa Birliğine uyum ve müktesebatın uygulanması için gerekli faaliyetlerin gerçekleştirilmesine katkıda bulunmak,

l) Süt, süt mamul ve yan ürünler ticaretinin ulusal ve uluslararası kurallarının belirlenmesine ve uygulanmasına katkıda bulunmak,

m) Sektörle ilgili eğitim, yayım veya danışmanlık hizmetlerini ilgili kuruluşlarla işbirliği içerisinde yürütmek,

n) Süt üreticileri ve tüketicilerini organik üreticilik ve iyi tarım uygulamaları konularında bilgilendirmek, organik süt üretiminin ve tüketiminin teşvik edilmesi çalışmalarını yapmak,

o) Sektörle ilgili oluşturulan ulusal ve uluslararası tüm uygulama, politika, strateji, desteklemeler ve projelerle ilgili görüş bildirmek,

ö) İstenildiğinde; Konseye ait mal, para ve para hükmündeki kâğıtlar ile belgeleri denetim elemanlarına göstermek ve gerekli yardımda bulunmak,

p) Sektörde fikri, sınai ve ticari mülkiyet haklarının korunmasına yardımcı olmak ve markalaşmayı teşvik etmektir.

Konseye üyelik şartları ve üyeliğe kabul

MADDE 8 –

(1) Kuruluşu takiben, üyelik şartlarını haiz 6 ncı maddede belirtilen alt gruplarda yer alan kurum ve kuruluşlar Konseye üye olabilir.

Üyeliğin askıya alınması ve üyeliğin sona ermesi

MADDE 9 –

(1) Konseyin amaçlarına uygun davranmayan üyeler ile Yönetim Kurulunca arka arkaya yapılan iki yazılı ihtara rağmen üyelik yükümlülüklerini yerine getirmeyen üyelerin üyelikleri, Denetleme Kurulunun bu yöndeki raporu üzerine Yönetim Kurulunca en az bir, en çok üç ay arasında askıya alınır. Tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde karara karşı Yönetim Kuruluna itirazda bulunulabilir. Yönetim Kurulu, itirazı takip eden yedi iş günü içinde karar vermek zorundadır. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Hakkında askı kararı alınan Konsey üyeleri, askı süresince Konseyin hiçbir faaliyetinden faydalanamaz ve oy kullanamaz.

(2) Konsey üyesi kuruluşların;

a) Kendi istekleri ile ayrılma,

b) Faaliyetinin sona ermesi,

c) İlgili mevzuatları çerçevesinde kurumsal etkinliklerinin kalmaması,

ç) Bu yönetmelikte belirlenen yükümlülüklerin üyeliğin askıya alınma süresi içerisinde yerine getirilmemesi,

d) Konseyin belirlediği kurallara aykırı davranılması,

e) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süre ile hapis ya da affa uğramış olsa bile Devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı işlenmiş suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas gibi yüz kızartıcı veya şeref ve haysiyeti kırıcı suçtan veya ihaleye fesat karıştırma, edinim ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama, kaçakçılık, vergi kaçakçılığı ve haksız mal edinme suçlarından hükümlü olunması hallerinde üyelikleri sona erer.

(3) Konseye üye alt gruplarda belirtilen üyelikleri temsilen görev alan gerçek kişiler hakkında da Yönetim Kurulu üyeliğinin düşürülmesi ile ilgili hükümler uygulanır.

(4) Konsey üyeliğinin sona ermesi kararı, Denetleme Kurulunun bu yöndeki raporu üzerine Yönetim Kurulu tarafından verilir. Üye, tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde karara karşı Yönetim Kuruluna itirazda bulunabilir. Yönetim Kurulunun ilk toplantısında konu görüşülerek kesin olarak karara bağlanır. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Konseyin Organları

Konseyin organları

MADDE 10 –

(1) Konsey aşağıda belirtilen organlardan oluşur.

a) Genel Kurul,

b) Yönetim Kurulu,

c) Denetleme Kurulu,

ç) Araştırma ve Danışma Kurulu.

Genel Kurulun oluşumu ve toplantıları

MADDE 11 –

(1) Konsey Genel Kurulu; 6 ncı maddede belirtilen üç alt gruptan her birinin kendi üyeleri arasından ön seçimle belirleyeceği onbeşer temsilcinin katılımı ile teşekkül eder.

(2) Genel Kurul olağan toplantıları Yönetim Kurulunun çağrısı üzerine iki yılda bir yapılır.

(3) Genel Kurul üye tam sayısının salt çoğunluğuyla toplanır. İlk toplantıda yeterli çoğunluk sağlanamazsa ikinci toplantıda çoğunluk aranmaz. Ancak, ikinci toplantıya katılan üye sayısı; Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu ile Araştırma ve Danışma Kurulunun asil üyelerinin toplamından az olamaz. Toplantıda alınacak kararlar, hazır bulunanların salt çoğunluğuyla alınır.

(4) Genel Kurul divanı, başkan ve iki katip üyeden teşekkül eder. Divan başkanı ve üyelerinin seçiminden sonra Genel Kurul toplantısına geçilir. Gündem gereği yerine getirilir. Yeni Yönetim Kurulu seçimi sırasında başkan gizli oyla, diğer üyeler işaret oyu ile seçilir.

(5) Genel Kurul; Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu veya Genel Kurul üyelerinin en az üçte ikisinin yazılı istemi üzerine olağanüstü toplantıya çağrılabilir. Bakanlık, gerekli gördüğü hallerde Genel Kurulu her zaman olağanüstü toplantıya çağırabilir.

(6) İlgili bakanlıklar ve üniversiteler giriş ve yıllık üyelik aidatı ödemez.

(7) Kamu kurum ve kuruluşları dışında giriş ve yıllık üyelik aidatlarını ödemeyenler Genel Kurulda oy kullanamaz.

Genel Kurulun görev ve yetkileri

MADDE 12 –

(1) Konsey Genel Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır;

a) Diğer ülkelerde benzeri faaliyetler gösteren kuruluşlarla işbirliği yapmak üzere Yönetim Kuruluna yetki vermek,

b) Yönetim ve Denetim Kurulu üyelerini seçmek,

c) Yönetim Kurulu Faaliyet Raporu ile Denetim Kurulu Raporunu görüşmek,

ç) Yönetim Kurulu ve Denetim Kurulunun ibrası ile ilgili karar vermek,

d) Birer yıllık dönemler halinde yapılan bütçeyi iki yılda bir görüşüp karara bağlamak,

e) Konseyin gelirleri ve giderleri hakkında karar almak,

f) Giriş ve yıllık aidatları belirlemek,

g) Yurt içi ve yurt dışında temsilcilikler açılmasına karar vermek,

ğ) Üyelere ödenecek gündelik harcırah miktar ve esaslarını karara bağlamak,

h) Araştırma ve Danışma Kurulunun dört üyesini seçmek,

ı) Menkul ve gayrimenkul mal alımı için Yönetim Kuruluna yetki vermek,

i) Personel işlemleri ile ilgili olarak Yönetim Kuruluna yetki vermek,

j) Talepler doğrultusunda Konseyin alt grupları ile ilgili kararlar vermek,

k) Tanımlanan görevler ile ilgili diğer hususlarda karar vermektir.

Genel Kurul toplantısına çağrı

MADDE 13 –

(1) Genel Kurul, toplantıdan en az otuz gün önce günü, saati, yeri ve gündemi ulusal ölçekte yayın yapan bir gazetede ilan edilmek ve üyelere yazılı olarak bildirilmek suretiyle Yönetim Kurulu tarafından toplantıya çağrılır. Genel kurulda çoğunluğun sağlanamaması halinde ikinci toplantı için çağrı yapılır. Sürenin hesabında duyuru ve toplantı günleri dikkate alınmaz.

Yönetim Kurulunun oluşumu ve görev süresi

MADDE 14 –

(1) Yönetim Kurulu Genel Kurul tarafından, Genel Kurula katılan 6 ncı maddede belirtilen alt grupların her birinin kendi üyeleri arasından ön seçimle seçilen üçer asil ve üçer yedek üye olmak üzere toplam dokuz asil dokuz yedek üyeden oluşur.

(2) Yönetim Kurulu üyelerinin görev süresi iki yıldır.

Yönetim Kurulu üyeliğinin boşalması halinde kendi alt grubundan seçilen yedek üye, seçildiği üyenin kalan süresini tamamlamak üzere Yönetim Kurulu üyeliğine getirilir. Üyelikleri düşenler izleyen dönemde görev alamaz.

(3) Yönetim Kurulu, ilk toplantısında üyeleri arasında görev bölümü yaparak bir başkan, başkanın temsil ettiği alt grubun dışından bir başkan vekili ve bir muhasip üye seçer.

Yönetim Kurulu toplantıları

MADDE 15 –

(1) Yönetim Kurulu toplantıları; başkanın, başkanın bulunmadığı hallerde başkan vekilinin çağrısı ile yapılır. Yönetim Kurulu ayda en az bir defa asgari altı üye ile toplanır. Kararlar toplantıya katılanların oy çokluğu ile alınır. Oyların eşitliği halinde başkanın oyu yönünde karar alınmış sayılır.

(2) Yönetim Kurulunca, konseyi oluşturan sektörlerden herhangi birinin mağduriyetine neden olacak kararlar alınamaz. Yönetim Kurulunun, kararlarına yazılı olarak yedi gün içinde itiraz edilebilir. İtiraz edilen karar, Araştırma ve Danışma Kurulu tarafından otuz günlük süre içinde incelenir ve rapora bağlanır. Rapor, Yönetim Kurulunun ilk toplantısında görüşülerek kesin olarak karara bağlanır. Verilen kararlara katılmayanlar, kararın altına şerh düşmek ve katılmama gerekçelerini yazılı olarak belirtmek zorundadır.

(3) Yönetim Kurulu, olağan toplantılara ait gündemi toplantıdan en az üç gün önceden belirleyerek, toplantıya katılacaklara bildirir.

Yönetim Kurulunun görevleri

MADDE 16 –

(1) Yönetim Kurulunun görevleri şunlardır.

a) Süt ve süt ürünleriyle ilgili sektörde ortaya çıkan sorunları ve gelişmeleri değerlendirmek, uygulanacak stratejiler konusunda kararlar almak, uygulamak, sonuçları izlemek,

b) Konseyin faaliyetlerini yürütmek ve konseyi temsil etmek,

c) Yıllık Faaliyet Raporunu hazırlamak ve Genel Kurula sunmak,

ç) Konseyin işgücü planlamasını yapmak ve çalışanların mali haklarını belirlemek,

d) Bütçeyi hazırlamak ve Genel Kurulun onayına sunmak,

e) Giriş aidatı ve yıllık aidatın tahsil ve takibini yapmak,

f) Genel Kurulca verilen yetki çerçevesinde menkul ve gayrimenkul alımı yapmak,

g) Yılda en az bir kez, ayrıca istenildiğinde Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kuruluna rapor sunmak,

ğ) Genel Kurulun aldığı kararları uygulamaya koymak ve sonuçlarını izlemek,

h) Konseyin gelir-gider hesaplarına ilişkin işlemleri yürütmek,

ı) Üyeliğe ilişkin tüm kararları almak,

i) Genel Kurulu olağan veya olağanüstü toplantıya çağırmak,

j) Yönetim Kurulu toplantılarının gündemini, kendi içinden veya Konsey üyelerinden gelen teklifler doğrultusunda belirlemek,

k) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine verilecek harcırahlar ve ödeme esasları konusunda Genel Kurula öneride bulunmak,

l) Araştırma ve Danışma Kurulunu toplantıya çağırmak, Araştırma ve Danışma Kurulunun düzenlediği raporları karara bağlamak ve gerektiğinde bilgi ve görüşlerini almak,

m) Konseye ait mal, para ve para hükmündeki kâğıtları defter ve belgeleri Denetleme Kurulu üyeleri ile 27 nci maddede belirtilen hükümlere göre görevlendirilen denetleme elemanlarına göstermek,

n) Üyeliğe yapılan itirazlar ve üyeliğin askıya alınmasıyla ilgili konularda Denetleme Kuruluna görev vermek.

Yönetim Kurulu üyelerine yapılacak ödemeler

MADDE 17 –

(1) Yönetim Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına yapacakları görev seyahatleri için Genel Kurulca belirlenen esaslara göre harcırah ödenir. Yönetim Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz.

Denetleme Kurulunun oluşumu ve görev süresi

MADDE 18 –

(1) Denetleme Kurulu; Genel Kurul tarafından seçilecek denetleme konusunda yeterli mesleki bilgiye ve tecrübeye sahip üretici ve sanayici alt gruplarından birer asil, birer yedek ve Bakanlığın atayacağı bir asil, bir yedek üye olmak üzere üç asil ve üç yedek üyeden oluşur.

(2) Denetleme Kurulu Üyelerinin görev süresi iki yılla sınırlıdır. Boşalan üyeliklere kalan süreyi tamamlamak üzere aynı usulle görevlendirme yapılır.

Denetleme Kurulunun görev ve yetkileri

MADDE 19 –

(1) Denetleme Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır.

a) Yönetim Kurulunun faaliyet ve harcamalarını denetlemek,

b) Genel Kurula denetleme raporu sunmak,

c) Gerektiğinde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırmak,

ç) Konsey üyeliğine yapılan itirazlar ve üyeliğin askıya alınması konularında gerekli incelemelerden sonra Yönetim Kuruluna görüş bildirmek.

Denetleme Kurulu üyelerine yapılacak ödemeler

MADDE 20 –

(1) Denetleme Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına yapacakları görev seyahatleri için Genel Kurulca belirlenen esaslara göre harcırah ödenir. Denetleme Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz.

Araştırma ve Danışma Kurulunun oluşumu, görev ve yetkileri

MADDE 21 –

(1) Kurul; Bakanlık, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı, Dış Ticaret Müsteşarlığından konularında uzman birer üye ile Araştırma ve Meslek Kuruluşları Alt Grubu üyeleri arasından Genel Kurul tarafından seçilecek dört üye olmak üzere toplam dokuz üyeden oluşur.

(2) Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerinin görev süresi iki yıldır. Boşalan üyeliklere kalan süreyi tamamlamak üzere aynı usulle yenileri seçilir.

(3) Araştırma ve Danışma Kurulu üyeleri kendi aralarında bir başkan ve bir başkanvekili seçer. Başkan ve başkanvekilleri en fazla iki dönem görev yapabilirler.

(4) Araştırma ve Danışma Kurulu, süt sektörüyle ilgili inceleme ve araştırmalar yapar veya yaptırır, sonuçlarını Yönetim Kuruluna bildirir.

Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine yapılacak ödemeler

MADDE 22 –

(1) Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına görevlendirilmeleri halinde Genel Kurulca belirlenen esaslara göre harcırah ödenir. Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz.

Kurullarda üyeliği düşüren haller

MADDE 23 –

(1) Genel Kurul, Yönetim Kurulu Denetleme Kurulu ve Araştırma ve Danışma Kurullarında üyeliği düşüren haller aşağıda belirtilmiştir.

a) Ölüm,

b) İstifa,

c) Mazeretsiz olarak arka arkaya üç toplantıya katılmama veya mazeretin sürekli olarak üç aydan fazla sürmesi,

ç) Temsil ettiği kuruluşta görevlerinin sona ermesi,

d) Temsilcileri oldukları kuruluşların Konsey üyeliğinden çıkması veya çıkarılması,

e) Üyesi seçildiği kuruluşun faaliyetinin sona ermesi,

f) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı işlenmiş suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı işlenmiş suçlar, millî savunmaya karşı işlenen suçlar, devlet sırlarına karşı işlenen suçları ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olunması,

g) Konseyin amacına aykırı davranışlarda bulunduğunun tespit edilmiş olması,

ğ) Medenî hakları kullanma ehliyetinin kaybedilmesi.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Mali Hükümler

Konseyin gelirleri

MADDE 24 –

(1) Konseyin gelirleri şunlardır;

a) Giriş aidatı ve yıllık aidat,

b) Verilen hizmetler karşılığında alınan ücretler,

c) Yurt içinden veya yurt dışından sağlanan bağış ve fon gelirleri,

ç) Danışmanlık hizmetlerinden sağlanan gelirler,

d) Reklâm, tanıtım ve yayın gelirleri,

e) Diğer gelirler.

Konseyin giderleri

MADDE 25 –

(1) Konseyin giderleri şunlardır;

a) Personel giderleri,

b) Eğitim, reklâm, tanıtım ve yayın giderleri,

c) Harcırah ödemeleri,

ç) Büro giderleri,

d) Diğer giderler.

(2) Konsey gelirlerinden üyelere pay dağıtılmaz.

Konseyin tutmak zorunda olduğu defterler

MADDE 26 –

(1) Konsey tarafından aşağıdaki defterler tutulur.

a) Gelir-gider defteri,

b) Demirbaş kayıt defteri,

c) Üye kayıt defteri,

ç) Denetim defteri,

d) Karar defteri,

e) Gelen-giden evrak kayıt defteri.

(2) Defterler, kuruluşu takip eden yedi gün içinde noter tarafından tasdik edilir ve bu tasdik işlemi her malî yılın ilk haftasında yenilenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Denetim

MADDE 27 –

(1) Bakanlık, Konseyin her türlü işlem ve faaliyetlerini idari ve mali yönden denetleme yetkisini haizdir.

(2) Denetleme sonucu düzenlenen raporlarda yer alan tenkit ve tavsiyelere uyulur.

Yürürlük

MADDE 28 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 29 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

23 Ekim 2010 CUMARTESİ Resmî Gazete     Sayı : 27738

YÖNETMELİK

Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan:

KAMU KURUM VE KURULUŞLARI İLE GERÇEK VE TÜZEL KİŞİLERİN ELEKTRONİK HABERLEŞME HİZMETİ İÇİNDE KODLU VEYA KRİPTOLU HABERLEŞME YAPMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, 5/11/2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa göre kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişilerin elektronik haberleşme hizmeti içinde kodlu veya kriptolu haberleşme sistemi üretimi, başvuru esasları, değerlendirilmesi, izin işlemleri, emniyet ve muhafaza tedbirleri, denetim, müeyyide ve kayıtlarının tutulmasında uygulanacak usul ve esaslar ile yapılacak iş ve işlemleri belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, elektronik haberleşme hizmeti içinde kodlu veya kriptolu haberleşme yapmaya yetkili Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı, Sahil Güvenlik Komutanlığı, Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Dışişleri Bakanlığı ile bu kurumlara ait kodlu veya kriptolu elektronik haberleşme sistemlerinin kullanıldığı kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişiler hariç, diğer kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişileri kapsar.

(2) Kurum düzenlemelerinde belirlenen ve işletilmesi için frekans tahsisine ihtiyaç duyulmayan özel amaçlar için tahsis edilmiş frekans bantlarında ve çıkış gücünde çalışan Kurumca onaylı telsiz cihaz ve sistemleri bu Yönetmelik kapsamı dışındadır.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 5/11/2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 39 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) İhtisas sahibi kuruluşlar: Kurum ile kodlu veya kriptolu elektronik haberleşme sistemleri konusunda protokol yapılan enstitüleri, üniversiteleri veya bilimsel araştırma-geliştirme çalışmaları yürüten kuruluşları,

b) İşletmeci: Yetkilendirme çerçevesinde elektronik haberleşme hizmeti sunan ve/veya elektronik haberleşme şebekesi sağlayan ve alt yapısını işleten şirketi,

c) Kurum: Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunu,

ç) Kripto: Güvenli veri iletimi ve saklanması amacıyla mesajların şifrelenmesini,

d) Kripto Algoritması: Kriptografik işlemlerin şifreleme, şifre çözme, kimlik doğrulama ve benzeri diğer adımlarında kullanılan tüm matematiksel fonksiyonlar ve protokollerini, 

e) Kripto Anahtarı: Bilginin kriptolanması ve çözülmesinde kullanılan ve algoritmaya uygulanan değişken karakter dizisini,      

f) Kriptolu elektronik haberleşme: Kriptolu elektronik haberleşme cihazları ile kripto teknikleri kullanılarak gerçekleştirilen haberleşmeyi,

g) Kriptolu elektronik haberleşme cihazı: Dahili ve/veya harici yazılım ve donanım tabanlı kriptolama elemanı ile birlikte kullanılan telli veya telsiz elektronik haberleşme cihazını,

ğ) Kodlu haberleşme: Haberleşmenin üçüncü şahıslar tarafından anlaşılmaması için mesajların önceden üzerinde anlaşılmış bir koda göre değiştirilerek iletilmesini,

h) Milli kripto cihazı: Milli Savunma Bakanlığınca üretim yapmasına yetki verilen kurumlarda ve Milli Kripto Klerans Belgesine sahip Türk vatandaşlarınca geliştirilen, üretilen, kriptografik algoritma, protokol ve anahtar yönetim sistemlerinin güvenlik düzeyi yetkili bir kamu kurumunca onaylanmış cihazları,

ı) Telsiz: Aralarında herhangi bir fiziki bağlantı olmaksızın elektromanyetik dalgalar yoluyla açık,  kodlu veya kriptolu, ses, veri vermeye, almaya veya yalnızca vermeye veya almaya yarayan sistemleri, 

i) Üretici:  Elektronik haberleşme cihazı imal eden, ıslah eden veya cihaza adını, ticari markasını veya ayırt edici işaretini koymak suretiyle kendini üretici olarak tanıtan gerçek veya tüzel kişiyi, üreticinin Ülke dışında olması halinde, üretici tarafından yetkilendirilen temsilciyi ve/veya ithalatçıyı; ayrıca, cihazın satış ve/veya tedarik zincirinde yer alan ve faaliyetleri cihazın güvenliğine ilişkin özelliklerini etkileyen gerçek veya tüzel kişiyi ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Kodlu veya Kriptolu Elektronik Haberleşme Hizmetleri İçin Başvuru, Değerlendirme, İzin İşlemleri, Emniyet ve Muhafaza Tedbirleri

Başvuru

MADDE 5 –

(1) 5809 sayılı Kanunda belirtilen istisnai kurumlar haricindeki tüm kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişiler bu Yönetmelik hükümlerine aykırı olmamak kaydıyla kodlu ve/veya kriptolu haberleşme yapabilir.

(2) Kodlu veya kriptolu haberleşme cihaz/sistem ithal veya imal edilmesi üretici tarafından yapılır. Üretici, imal veya ithal edeceği cihaz/sistemlere izin alabilmesi için;

a) İzin başvuru yazısı,

b) Kurulması planlanan haberleşme sisteminin türü (kara, deniz, hava, uydu) ve sistem özellikleri dikkate alınarak talep sahibi tarafından doldurulup imzalanmış iki nüsha ilgili Kurum Başvuru Formu,

c) Kullanılan kripto tekniği/cihazı ile ilgili belgeler ve kullanılacak elektronik haberleşme sisteminin teknik özellikleri,

ç) Kripto algoritması ve anahtarı, anahtar üretme, dağıtma ve yükleme modülü/cihazı, bu amaçla kullanılan tüm yazılım/donanım, gerektiğinde şifrenin çözülmesine imkân tanıyan yazılım ve/veya donanım,

d) İki adet cihaz numunesi, var ise opsiyonel yazılımlar/donanımlar, aksesuarlar, ihtiyaç duyulması halinde bu cihazların testinde kullanılacak özel aparatlar,

e) Gerçek ve tüzel kişilerden; Ticaret Odası belgesi, Sanayi Odası belgesi, Ticaret Sicil Gazetesi örneği, dernek tüzüğü veya bunlara benzer bir faaliyet belgesi,

f) Gerçek ve tüzel kişileri temsile yetkili kişilerin imza sirküleri,

g) Tüzel kişileri temsile yetkili kişiler ile gerçek kişilerin adli sicil belgesi,

ğ) 24/3/2007 tarihli ve 26472 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Telsiz ve Telekomünikasyon Terminal Ekipmanları Yönetmeliği (1999/5/AT) kapsamında yer alan cihazlar için aynı Yönetmeliğin Ek-2’sinde belirtilen teknik dosya içeriği ile birlikte Kuruma başvurur.  

Değerlendirme

MADDE 6 –

(1) Kodlu veya kriptolu elektronik haberleşme hizmeti cihaz/sistem üreticisinin başvuruları; telsiz sistemleri bakımından 17/7/2009 tarihli ve 27291 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Telsiz İşlemlerine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğe, cihaz/sistemlerin piyasaya arzı, dağıtımı, piyasada bulunması ve hizmete sunulma aşamalarında ise Telsiz ve Telekomünikasyon Terminal Ekipmanları Yönetmeliğine (1999/5/AT) göre değerlendirilir.

(2) Üretici veya üretici firmayı temsilen imza yetkisini haiz kişilerin adli sicil kayıtlarında Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, Cumhuriyetin temel ilkelerine ve devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık veya 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamındaki suçlardan mahkûm olma durumu var ise yapılan başvuru reddedilir.

(3) Kamu kurum veya kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişilerin yurtdışından yolcu beraberinde veya kesin dönüşte getirilen veya bireysel olarak ithal edilen veya posta ile gelen kodlu veya kriptolu haberleşme cihaz/sistemlerine, bu cihaz/sistemlere ait kod veya kripto anahtarlarının Kuruma teslim edilmesi halinde, kullanma ve kurma izni verilebilir. Kurumdan izin alınmadan yapıldığı tespit edilen kodlu veya kriptolu haberleşmeler iletişime kapatılır ve ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulur.

(4) Üretici tarafından yapılacak başvurularda ilgili mevzuata uygun görülmeyen kodlu veya kriptolu cihaz/sistem başvuruları reddedilir.

(5) Kurum tarafından ihtiyaç duyulması halinde kodlu veya kriptolu elektronik haberleşme sistemlerine ilişkin olarak bu konuda ihtisaslaşmış kuruluşlarla işbirliği yapılabilir.

(6) Yabancı devletlerin Türkiye’deki diplomatik temsilciliklerine münhasıran kendi hükümet merkezleri ile haberleşme yapmak veya kendi iç güvenlik amaçlarıyla kullanmak üzere karşılıklılık esaslarına bağlı olarak kodlu veya kriptolu elektronik haberleşme sistemi kurma ve işletme izni ile ilgili her türlü işlemler Dışişleri Bakanlığı tarafından değerlendirilir.

(7) Kamu kurum ve kuruluşları tarafından kullanılan kodlu veya kriptolu haberleşme sistemlerinde tasarımı ve üretimi Türkiye’de yapılan milli kripto cihazlarının kullanılması esastır.

İzin

MADDE 7 –

(1) Kodlu veya kriptolu elektronik haberleşme hizmeti başvuruları Kurum tarafından değerlendirilir. Başvurunun kabul edilmesi durumunda kod veya kripto Kuruma teslim edilir ve üreticiye izin verilebilir.

(2) Herhangi bir işletmeci tarafından işletilen elektronik haberleşme sistemi altyapısı kullanmayan bina, depo, garaj gibi lokal alanların içerisinde kodlu veya kriptolu haberleşme yapan sistemlere izin alınmasına gerek yoktur.

(3) Üretici, kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişiler, sahip olduğu kodlu veya kriptolu elektronik haberleşme sistemlerine ilişkin olarak Kurumdan izin almadan cihaz/sistemlerin teknik özelliklerinde donanım ve yazılım bazında herhangi bir değişiklik ve tadilat yapamaz. Yapılacak her türlü değişiklik ve tadilat işlemleri Kurum onayı ile yapılabilir. Cihaz/sistemlerin teknik özelliklerinde herhangi bir değişiklik ve tadilat yapıldığının tespit edilmesi halinde cihaz/sistem iletişime kapatılır ve ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulur.

Emniyet ve muhafaza tedbirleri

MADDE 8 –

(1) Kodlu veya kriptolu elektronik haberleşme cihaz/sistem kuran ve işleten kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişiler, sistemlerinin yetkisiz kimselerin eline geçmesini ve yetkisiz kişilerce kullanılmasını engelleyici muhafaza tedbirlerini alır.

(2) Üreticiler tarafından Kuruma teslim edilecek olan kodlu veya kriptolu elektronik haberleşme cihaz/sistemlerine ait kod veya kripto algoritması ve anahtarları Kurum tarafından muhafaza edilir. 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Denetim, Müeyyideler ve Kayıtlarının Tutulması

Denetim

MADDE 9 –

(1) Bu Yönetmelikte düzenlenen yükümlülüklerle verilen izinlerin gereklerinin kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişiler tarafından yerine getirilip getirilmediği, 5809 sayılı Kanunun 59 uncu maddesi çerçevesinde denetlenir.

(2) Deniz yetki alanlarında denetim Sahil Güvenlik Komutanlığınca Kurum ile koordineli olarak yapılır.

Müeyyideler

MADDE 10 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırılık halinde, kodlu veya kriptolu elektronik haberleşme cihazı/sistemi kullanıcı ve üreticileri için 5809 sayılı Kanunun 60 ve 63 üncü maddeleri uygulanır. 

Kayıtlarının tutulması

MADDE 11 –

(1) Üretici; kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişilere ait piyasaya arz edilen cihaz bilgilerini (marka, model, seri numarası, cihaz türü, Uluslararası Mobil Cihaz Kimlik (IMEI) numarasını ve Tip Onay Kodu (TAC) numarasını) işlemin yapıldığı ayı takip eden ayın son iş günü itibariyle Kuruma elektronik ortamda ve yazılı olarak teslim eder.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 12 –

(1) 6/3/2004 tarihli ve 25394 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kriptolu Telsiz Sistemleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 13 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu Başkanı yürütür.

KAMU GÖREVLERİNE İLK DEFA ATANACAKLAR İÇİN YAPILACAK SINAVLAR HAKKINDA GENEL YÖNETMELİK

Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi : 18/3/2002 No:2002/3975

Dayandığı Kanunun Tarihi : 14/7/1965 No:657

Yayımlandığı R.Gazetenin Tarihi : 3/5/2002 No:24744

Yayımlandığı Düsturun Tertibi : Cildi S:

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç

Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı, ilk defa kamu hizmeti ve görevlerine atanacakların seçimi ile kamu kurum ve kuruluşlarında özel yarışma sınavına tabi tutulmak suretiyle girilen mesleklere atanacakların ön elemesi amacıyla yapılacak sınavların genel ilkeleri ile usul ve esaslarını tespit etmektir.

Kapsam

Madde 2- Bu Yönetmelik;

a) A Grubu Kadrolar; Başbakanlık, bakanlıklar, bunların müsteşarlık, başkanlık ve bağımsız genel müdürlük düzeyindeki bağlı ve ilgili kuruluşları ile bağlı ortaklıklarındaki, özel yarışma sınavına tabi tutulmak suretiyle girilen ve belirli bir yetişme programı sonrası yeterlik sınavına tabi tutulan mesleklere ilişkin kadro ve görevler ile il özel idareleri ve belediyelerin teftiş kurullarına,

b) B Grubu Kadrolar; Kadroları 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki listelerde yer alan, genel ve katma bütçeli kurumlarla bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, kanunlar ile kurulan fonlar ve kefalet sandıkları, il özel idareleri ve belediyeler, il özel idareleri ve belediyelerin kurdukları birlikler ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarında yukarıda (a) bendinde belirtilmiş olan meslekler dışında, ilk defa kamu hizmeti ve görevlerine atama yapılacak kadro ve görevlere,

atanacaklar için yapılacak işlem ve sınavları kapsar.

İstisnalar

Madde 3- Adalet Bakanlığı, Milli Savunma Bakanlığı ve Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı ile İçişleri ve Dışişleri bakanlıklarının Bakanlık Teftiş Kurulları, Jandarma Genel Komutanlığı ve Askeri Adalet Teftiş Kurulları ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun değişik 1 inci maddesinin üçüncü fıkrasında sayılanlar ile Devlet senfoni orkestraları ve Devlet Klasik Türk Müziği Korosu sanatçıları bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır.

Dayanak

Madde 4- Bu Yönetmelik, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve 217 sayılı Devlet Personel Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanmıştır.

Kısaltma ve tanımlar

Madde 5- Bu Yönetmelikte geçen;

DPB: Başbakanlık Devlet Personel Başkanlığı’nı,

ÖSYM: Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi’ni,

KPSS (Kamu Personel Seçme Sınavı): Bu Yönetmelikte (A) grubu olarak adlandırılan kadrolara atanacaklar için kurumların kendi mevzuatına göre düzenleyecekleri giriş sınavına kabul edilecekleri belirlemek ve (B) grubu olarak adlandırılan kadrolara atanmaya esas olacak yerleştirmeyi yapmak amacıyla kullanılacak olan puanları sağlayan merkezi sınavı,

Giriş Sınavı: Kamu kurum ve kuruluşlarının, bu Yönetmelikte (A) grubu olarak nitelendirilmiş kadrolarına atanacakları belirlemek üzere KPSS sonuçlarına göre saptayacaklarının üzerinde bir puanı olan adayların katılımı ile kendi mevzuatına göre yapacakları, yazılı ve/veya sözlü bölümlerden oluşan sınavı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Kamu Personel Seçme Sınavı

KPSS’nin usul ve esasları

Madde 6- KPSS’nin usul ve esasları, içeriği, yapılacağı yer ve zamanı, sınavın duyurulması, KPSS’de yer alacak konular ile testler ve bunların ağırlıkları, puan türleri ve hesaplama yöntemi, başvuru yapacakların öğrenim düzeyi, adayların başvurusu, sınavdan elde edilecek puan türlerinin yerleştirmede ve giriş sınavına çağrıda kullanılmasına ve KPSS sonuçlarının adaylara ve kurumlara bildirilmesine ilişkin esaslar, DPB ve ÖSYM tarafından müştereken belirlenir.

Bu usul ve esaslara uygun olarak ÖSYM’ce bir KPSS Kılavuzu ve Başvuru Belgesi hazırlanır.

KPSS duyurusu

Madde 7- (Değişik: 28/3/2005-2005/8714 K.)

Kamu kurum ve kuruluşlarının personel ihtiyacı göz önünde bulundurularak KPSS’nin yapılacağı tarihler, DPB ve ÖSYM tarafından birlikte belirlenir. ÖSYM, KPSS tarihi, başvuru tarihi ve başvurunun ne şekilde ve nereye yapılacağını Resmî Gazete’de ve Türkiye genelinde yayınlanan en yüksek tirajlı ilk üç gazetede farklı tarihlerde ilan vermek suretiyle duyurur.

KPSS Kılavuzu

Madde 8- KPSS Kılavuzu’nda; personel alımı, başvuru, genel sınav, alan sınavları ve değerlendirme işlemlerine ilişkin gerekli bilgi ve kurallar ile kadrolarına usulüne uygun açıktan atama izni alınmış veya bir yıl içinde personel alınması planlanmış olan kamu kurum ve kuruluşlarının adları, kadro sayıları bunların adaylarda aradıkları nitelikler ile adayların sınav öncesi bilmesinde yararlı olabilecek diğer bilgiler yer alır.

Başvuru Belgesi

Madde 9- Başvuru Belgesi; aday profilinin tam olarak tanınabilmesini sağlamak amacıyla, adayların ayrıntılı kimlik bilgileri, öğrenim düzeyi ve öğrenim alanlarına ilişkin bilgiler ile gerekli diğer kişisel niteliklerine ilişkin bilgilerin yer almasını sağlayacak içerikte hazırlanır.

KPSS’nin yapılması

Madde 10- KPSS, ÖSYM tarafından yapılır. Başvuruların alınması, sınavın uygulanması ve değerlendirilmesi ÖSYM tarafından gerçekleştirilir.

KPSS sonuçları, elektronik ortamda DPB’ye bildirilir ve adayların adreslerine posta ile gönderilir. Sınav sonuçları ayrıca diğer iletişim araçları ile de duyurulabilir.

KPSS’nin geçerlilik süresi(1)

Madde 11- (Değişik: 2/7/2012-2012/3373 K.)

KPSS sonuçları iki yıl süreyle geçerlidir. Ancak, öğretmen adayları için KPSS’de elde edilecek puanın geçerlilik süresi bir yıldır. Bu süreler içinde yeni bir sınavın yapılamaması durumunda, sınav sonuçları, bir sonraki sınava kadar geçerli olmaya devam eder.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

A Grubu Kadrolara Atanacakların Seçilmesi

A grubu kadrolar için seçme

Madde 12- Kamu kurum ve kuruluşları, bu Yönetmelikte (A) grubu olarak nitelenen kadrolarına personel seçimini, esas olarak kendi mevzuatına göre yapacakları giriş sınavı ile gerçekleştirir.

Ancak, kendi mevzuatında hüküm bulunmak kaydıyla KPSS puanları, giriş sınavı yapılmadan da ilgili kamu kurum ve kuruluşlarınca, doğrudan (A) grubu kadrolara atama için kullanılabilir.

Seçme duyurusu

Madde 13- (A) grubu kadrolarına atama için seçme yapacak kamu kurum ve kuruluşları, yürürlükteki mevzuata uygun olarak açıktan atama izni alınmış kadro ve pozisyonların sayı, sınıf, unvan ve dereceleri ile genel ve kendi mevzuatındaki koşulları ve belirlenen KPSS taban puanını, Resmi Gazete’de ve Türkiye genelinde yayınlanan tirajı en yüksek ilk beş gazetenin en az birinde ilan vermek suretiyle adaylara duyurur.

Giriş Sınavı yapılacaksa, bu duyuruda ayrıca, sınavın yeri, zamanı, içeriği ve değerlendirme yöntemi de belirtilir.

Kabul için ön şart

Madde 14- Adayların öncelikle bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yapılacak KPSS’ye girmeleri ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının belirleyeceği bir taban puanın üzerinde KPSS puanı almış olmaları şarttır.

Adayların, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 48 inci maddesinde belirtilen koşullar ile kamu kurum ve kuruluşlarının kendi mevzuatındaki diğer adaylık koşullarını da taşımaları zorunludur.

Başvuru

Madde 15- Adaylar, kamu kurum ve kuruluşlarına, daha önce kendilerine ÖSYM’ce gönderilmiş olan KPSS Sınav Sonuç Belgesi’yle başvururlar.

Adaylar, kabul için kendilerinden istenen tüm belgeleri de, ilgili kamu kurum ve kuruluşlarına eksiksiz olarak vermek zorundadırlar.

Kuruluşların yükümlülüğü ve KPSS puanlarının kontrolü

Madde 16- (Değişik birinci fıkra: 8/7/2009-2009/15245 K.) Kamu kurum ve kuruluşları, kendilerine başvuran adayların T.C. kimlik numaralarını, ad ve soyadlarını ve KPSS puanlarının doğruluğunu ÖSYM’ye ait internet sitesinden kontrol eder. Yapılan kontrol sonucunda sınav sonuç belgesinde tahrifat yaptığı belirlenen adaylar ilgili kurumlarca ÖSYM’ye bildirilir. Bu adayların KPSS sonuçları iptal edilir.

(Mülga ikinci fıkra: 8/7/2009-2009/15245 K.)

Sınav ile ilgili basılı formlarda ve sınav sonuç belgelerinde silinti veya kazıntı yoluyla ya da teknoloji kullanılarak değişiklik yapıldığının belirlenmesi durumlarında, ilgili kamu kurum ve kuruluşları, sorumlular hakkında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur. ____________________

(1) Bu madde başlığı “KPSS’nin yapılacağı tarihler ve geçerlik süresi” iken, 28/3/2005 tarihli ve 2005/8714 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki Yönetmeliğin 2 nci maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.

Giriş sınavı

Madde 17- (Değişik: 9/8/2002-2002/4773 K.)

Giriş sınavına, KPSS sonuçlarına göre belirlenen adaylardan, açıktan atama izni alınmış kadro ve pozisyon kontenjanının 20 katından fazla olmamak üzere kamu kurum ve kuruluşları tarafından belirlenen sayıda aday çağrılır.

Giriş sınavı sonuçları adaylara yazılı olarak duyurulur.

Bildirim yükümlülüğü

Madde 18- Giriş sınavı sonucu atanarak göreve başlatılanlar, ilgili kamu kurum ve kuruluşunca 15 gün içinde DPB ve ÖSYM’ye bildirilmek zorundadır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

B Grubu Kadrolara Atanacakların Yerleştirilmesi

Personel planlaması

Madde 19- Kamu kurum ve kuruluşları, her yılın bütçe imkanları, ülkenin içinde bulunduğu ekonomik koşullar ile hizmet gereklerini de dikkate alarak bir personel planlaması yapar.

(Değişik ikinci fıkra: 28/3/2005-2005/8714 K.) İlgili kamu kurum ve kuruluşları, bu plan çerçevesinde acil ve zorunlu olarak yeni personel alınmasına ihtiyaç duymaları halinde, açıktan atama yapmayı planladıkları kadrolar için yürürlükteki mevzuat hükümleri çerçevesinde açıktan atama izinlerini almak zorundadırlar.

(Mülga son fıkra: 28/3/2005-2005/8714 K.)

Atama yapılacak kadroların belirlenmesi

Madde 20- Kamu kurum ve kuruluşları tarafından, açıktan atama yapacakları (B) grubu kadrolar için ilgili mevzuatı uyarınca yetkili makamlardan izin alındıktan sonra, bu kadroların koşullarının belirlenmesi amacıyla; yüksek öğretim kurumları ile yüksek öğretim üst kuruluşları, Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK) Başkanlığına; (…)(1) bunların dışında kalan diğer kamu kurum ve kuruluşları DPB’ye başvurur.

(…)(1) YÖK Başkanlığı aldıkları başvuruları; unvan, sayı, sınıf ve derecesi ile aranan koşullar yönünden inceleyerek görüşlerini, bu kuruluşlara ait kadroların tümünü kapsayacak şekilde manyetik ortamda DPB’ye bildirir.

Yerleştirme işlemine alınabilmesi için, bu kadrolara ilişkin bilgi ve aranan koşulların, sınavın yapılacağı tarihten 4 ay önce DPB’ye doğru ve eksiksiz olarak bildirilmiş olması şarttır.

DPB bu bildirimleri, Nitelik-Kod Kılavuzu’nda yer alan hususlara uygunluk yönünden inceleyerek sonucu, sınavın yapılacağı tarihten 3 ay önce ÖSYM’ye manyetik ortamda bildirir. ÖSYM, bu kadrolarla ilgili olarak gerektiğinde kurumlarla son mutabakatı sağlar.

Kamu kurum ve kuruluşları, DPB tarafından onaylanan Nitelik-Kod Kılavuzu’nda belirtilenler dışında ayrıca özel nitelik belirleyemez.

Yerleştirme programı

Madde 21- Tercih Kılavuzu’nun hazırlanması, tercihlerin alınması, genel ve ek yerleştirmenin yapılması ile yerleştirme sonuçlarının bildirilmesi işlemlerinde göz önünde tutulacak işlem-süre takvimini kapsayan Yerleştirme Programı, bu Yönetmeliğin 8 inci maddesi uyarınca adaylara ulaştırılacak KPSS Kılavuzu’nda yer alır.

Yerleştirme Programı’na göre, zamanında bildirilmeyen kadrolara ilişkin bilgiler, Tercih Kılavuzu’nda yer almaz ve genel yerleştirme sırasında bu kadrolara yerleştirme yapılmaz.

_______________________

(1) 11/12/2006 tarihli ve 2006/11473 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki Yönetmeliğin 4 üncü maddesiyle birinci fıkrada yer alan “mahalli idareler İçişleri Bakanlığına;” ibaresi ile ikinci fıkrada yer alan “İçişleri Bakanlığı ve” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.

Tercihlerin alınması

Madde 22- KPSS sonuçlarının açıklanmasından sonra ÖSYM tarafından, yerleştirme işlemi için, bir Tercih Kılavuzu ve Tercih Formu hazırlanır ve adaylara ulaşması sağlanır.

Kamu kurum ve kuruluşlarının, usulüne uygun olarak açıktan atama izni alınmış ve koşulları belirlenmiş (B) grubu boş kadrolarının sınıf, unvan, derece ve sayısı ile bu kadrolar için aranacak nitelikleri kapsayan bilgiler, DPB adına ÖSYM tarafından ilan edilir.

Adaylar, atanmak istedikleri kadroları, Tercih Formu’na yazarak kodlarlar ve Kılavuz’da belirlenen yolla teslim ederler.

Tercihlerin alınması sırasında adaylardan kadroların koşullarına ilişkin herhangi bir belge istenmez.

Yerleştirme

Madde 23- (Değişik birinci cümle: 11/12/2006-2006/11473 K.) Adaylar, Beşinci Bölümde yer alan hükümler saklı kalmak üzere, ÖSYM tarafından (B) grubu kadrolara; KPSS puanları, tercihleri, kadro sayıları ve koşulları göz önünde tutulmak suretiyle yerleştirilir. Yerleştirme işlemlerinde, diğer koşullar saklı kalmak kaydıyla, yerleştirmenin yapıldığı tarihte aynı adaya ait geçerlilik süresi bitmeyen sınavlardan alınan en yüksek KPSS puanı dikkate alınır ve aynı puanı alan adaylar arasından diploma tarihi itibariyle önce mezun olmuş olana, bunun aynı olması halinde yaşı büyük olana, her ikisinin de aynı olması durumunda ise sınav sonucu yeni açıklanan adaya öncelik tanınır.

(Değişik ikinci fıkra: 25/12/2006-2006/11516 K.) Milli Eğitim Bakanlığınca yapılacak ilk defa öğretmen atamalarına ilişkin yerleştirme işlemleri, ek 5 inci maddeye göre yapılan alan seçme sınavı ile ÖSYM’ce yapılan KPSS sonuçları birlikte değerlendirilerek adı geçen Bakanlık tarafından yapılır.Milli Eğitim Bakanlığı öğretmen ihtiyacı durumuna bağlı olarak sadece KPSS sonucuna göre de yerleştirme işlemi yapabilir. Gerek görüldüğünde tüm yerleştirme işlemlerinde ÖSYM ile Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü işbirliği yapar.

Yerleştirmede adayların Başvurma Belgesi’nde ve Tercih Formu’nda yazıp kodladıkları beyanları esas alınır.

Yerleştirme sonuçları, ilgili kamu kurum ve kuruluşlarına, adaylara ve DPB’ye bildirilir.

(Mülga son fıkra: 28/3/2005-2005/8714 K.)

Ek yerleştirme yapılması

Madde 24- (Değişik birinci fıkra: 28/3/2005-2005/8714 K.) Kamu kurum ve kuruluşları, genel yerleştirme sonucu boş kalan kadrolarına ya da yerleştirme yapılmasından sonra ortaya çıkan acil ve zorunlu hallerde açıktan atama izni alınmış boş kadrolarına yerleştirme yapılmasını isteyebilirler.

Boş kalan kadrolar için ek yerleştirme, bu Yönetmeliğin 22 ve 23 üncü maddelerinde yazılı yol izlenerek yapılır.

Ek yerleştirmeye, genel yerleştirme sırasında yerleşen adaylar başvuramaz.

(Mülga dördüncü fıkra: 28/3/2005-2005/8714 K.)

Adayların başvurmaları ve atanmaları

Madde 25- Adaylar, yerleştirildikleri kamu kurum ve kuruluşlarına, Tercih Kılavuzu’nda yazılı olan belgeler ve KPSS Sınav Sonuç Belgesi ile birlikte atanmak üzere süresi içinde başvururlar.

Kamu kurum ve kuruluşları, atamaya yetkili amirin onayı ile beş kişiden oluşan bir sınav değerlendirme komisyonu kurar. Bu komisyon, atanmak üzere bildirilen adayları, aranılan nitelikler yönünden inceleyerek, nitelikleri uyanların atamalarının yapılmasını teklif eder.

(Değişik üçüncü fıkra: 11/12/2006-2006/11473 K.) Beşinci Bölümde yer alan hükümler saklı kalmak üzere, ÖSYM tarafından yerleştirilen adaylar, başka bir sınav veya mülakat yapılmaksızın, ilan edilmiş kadrolara doğrudan atanır.

Ancak, atama için öngörülen koşullara uymayan veya gerekli belgeleri süresi içinde getiremeyen adayların atamaları yapılmaz.

(Ek fıkra: 20/2/2012-2012/2875 K.) Atamasının yapılması uygun görülen adaylar, atama işlemleri yapılmadan önce, kamu kurum ve kuruluşları tarafından hazırlanan atama başvuru formunda kimlik, adli sicil, askerlik durum ve sağlık beyanında bulunurlar. Kamu kurum ve kuruluşları tarafından kimlik, adli sicil, askerlik ve sağlık durumu hususlarında adaylardan yazılı beyanları dışında ayrıca bir belge talep edilmez. Adayların kimlik beyanlarının doğruluğu Kimlik Paylaşımı Sistemi üzerinden veya doğrudan nüfus cüzdanı kontrol edilerek teyit edilir. Adayların askerlik ve adli sicil beyanlarının doğruluğu idare tarafından yetkili askeri ve adli mercilerden teyit edilir. Adayların atama işlemleri, atama başvuru formunda belirtilen bilgilerin teyidi sürecinin tamamlanması beklenmeksizin devam ettirilir.

(Ek fıkra: 20/2/2012-2012/2875 K.) Gerçeğe aykırı belge verdiği veya beyanda bulunduğu tespit edilenlerin atamaları yapılmaz, atamaları yapılmış ise iptal edilir, bu kişiler hakkında Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanır. Gerçeğe aykırı belge verdikleri veya beyanda bulundukları tespit edilen adaylar hakkında yapılacak işlemler, atama başvuru formunda kamu kurum ve kuruluşları tarafından yazılı olarak belirtilir.

Hak iddia edilemeyecek durumlar

Madde 26- KPSS’de yüksek puan almak, kamu kurum ve kuruluşlarında görev almada tek başına bir hak teşkil etmez.

Yanlış, yanıltıcı veya yalan beyanda bulunanlar ile Başvuru Belgesi’nde ve Tercih Formu’nda kodlanmayan, yanlış kodlanan veya tutarsızlık bulunan bilgiler yüzünden yerleştirmesi yapılamayan veya daha alt tercihlerine yerleştirilen adaylar, bu durumdan dolayı bir hak iddia edemez.

Kamu kurum ve kuruluşlarının atama için öngördükleri koşulları karşılayamayan adaylar, yerleştirmeden doğan tüm haklarını kaybederler.

Bildirim yükümlülüğü

Madde 27- İlgili kamu kurum ve kuruluşları, atama sonucu göreve başlatılanları ve niteliği uymadığı gerekçesi ile ataması yapılamayan adayları, ayrı listeler halinde, manyetik ortamda 15 gün içinde DPB ve ÖSYM’ye bildirmek zorundadır.

BEŞİNCİ BÖLÜM(1)

İl Özel İdareleri ve Belediye Kadrolarına Atanacakların Seçilmesi

Seçme duyurusu

Madde 27/A – (Ek: 11/12/2006-2006/11473 K.)

İl özel idareleri ve belediyeler, bunlara bağlı kuruluşlar ile kurdukları birlikler ve döner sermayeli kuruluşlar, atama yapılacak kadro ve pozisyonların sayı, sınıf, unvan ve dereceleri ile KPSS taban puanı ve türünü Türkiye genelinde yayın yapan gazetelerin en az birinde ve bir mahalli gazetede ilan vermek suretiyle adaylara duyurur.

Bu duyuruda ayrıca giriş sınavının yeri, zamanı, içeriği ve değerlendirme yöntemi de belirtilir.

Başvuru ve kabul

Madde 27/B – (Ek: 11/12/2006-2006/11473 K.)

Adaylar, il özel idarelerine ve belediyelere, bunlara bağlı kuruluşlar ile kurdukları birliklere ve döner sermayeli kuruluşlara, ÖSYM tarafından gönderilen KPSS Sınav Sonuç Belgesiyle başvururlar. Ayrıca, adaylar kabul için ilgili mevzuat uyarınca kendilerinden istenen diğer belgeleri de eksiksiz olarak vermek zorundadır.

Seçme

Madde 27/C – (Ek: 11/12/2006-2006/11473 K.)

İl özel idareleri ve belediyeler, bunlara bağlı kuruluşlar ile kurdukları birlikler ve döner sermayeli kuruluşlar, başvuran adayları KPSS sınavı başarı puanlarına göre sıralayarak en yüksek puanlı adaydan başlamak üzere, atama yapılacak boş kadro sayısının üç katı oranında adayı sınava çağırır. Sınav yazılı veya sözlü olarak yapılabilir.

_______________________

(1) Bu bölüm, 11/12/2006 tarihli ve 2006/11473 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki Yönetmeliğin 3 üncü maddesiyle eklenmiş ve metne işlenmiştir.

Sınava başvuru şekli, sınav konuları, sınav komisyonunun teşkili, komisyonun çalışma usul ve esasları ile sınava ilişkin diğer hususlar Devlet Personel Başkanlığının görüşü üzerine İçişleri Bakanlığınca yürürlüğe konulacak yönetmelikle belirlenir.

Sınav sonuçları atama yapılacak kadro sayısı kadar asıl ve yedek olarak açıklanarak adaylara yazılı olarak duyurulur. Ataması yapılanlardan göreve başlamayanların yerine yedek adaylar arasından başarı sırasına göre atama yapılır.

Kuruluşların yükümlülüğü ve KPSS puanlarının kontrolü

Madde 27/D – (Ek: 11/12/2006-2006/11473 K.)

İl özel idareleri ve belediyeler, bunlara bağlı kuruluşlar ile kurdukları birlikler ve döner sermayeli kuruluşlar, kendilerine başvuran adayların KPSS numaralarını, ad ve soyadlarını ve KPSS puanlarını yazılı veya elektronik ortamda ÖSYM’ye bildirir.

ÖSYM, bu adayların KPSS puanlarının doğruluğunu kontrol eder. Sınav sonuç belgesinde tahrifat yaptığı belirlenen adayların KPSS sonuçları geçersiz sayılır ve bu durum ÖSYM tarafından ilgili mahalli idareye 15 gün içinde bildirilir.

Ataması yapılarak göreve başlayanların listesi, 15 gün içinde DPB ve ÖSYM’ye bildirilir.

Sınav ile ilgili basılı formlarda ve sınav sonuç belgelerinde silinti veya kazıntı yoluyla ya da teknoloji kullanılarak değişiklik yapıldığının belirlenmesi durumunda, sorumlular hakkında Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

ALTINCI BÖLÜM(1)

Çeşitli ve Son Hükümler

Diğer kurum ve kuruluşlar

Madde 28- (Değişik birinci fıkra: 8/7/2009-2009/15245 K.) Özel kanunlarla veya özel kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan kamu kurum ve kuruluşlarının personel istihdamında geçerliliği devam eden KPSS sonuçları kullanılır. Bu şekilde istihdam edilecek personelden (A) grubu kadro niteliği taşıyanlar bu Yönetmelikte (A) grubu kadrolara atanacakların seçimine ilişkin hükümlere göre belirlenen adaylar arasından, (B) grubu kadro niteliği taşıyanlar ise merkezi yerleştirme işlemlerinde kullanılan KPSS sonuçları ve puanları esas alınarak belirlenen adaylar arasından bu kurumların tabi olduğu mevzuat hükümleri çerçevesinde atanır.

Bu Yönetmelik kapsamına girmeyen kurum ve kuruluşlar, ilgili kadro ve görevleri için yapacakları sınavlara bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılacak KPSS sonuçlarına göre aday çağırabilirler.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler

Madde 29- 6/12/1985 tarihli ve 85/10260 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İlk Defa Devlet Kamu Hizmeti ve Görevlerine Devlet Memuru Olarak Atanacaklar İçin Mecburi Yeterlik ve Yarışma Sınavları Genel Yönetmeliği ile 17/1/2001 tarihli ve 2001/2031 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Özel Yarışma Sınavına Tabi Tutulmak Suretiyle Girilen Meslekler İçin Yapılacak Eleme Sınavı Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Ek Madde 1- (Ek: 28/3/2005-2005/8714 K.)

Bu Yönetmeliğin 20 nci maddesinde yer alan süreleri ÖSYM ile birlikte yeniden belirlemeye DPB yetkilidir.

(Ek fıkra: 8/7/2009-2009/15245 K.) DPB’ce, ÖSYM’nin de görüşü alınmak suretiyle her yılın Ocak ayında bir yerleştirme takvimi belirlenir ve ilan edilir.

Ek Madde 2- (Ek: 28/3/2005-2005/8714 K.; Değişik: 30/11/2007-2007/12991 K.)

Bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yapılan merkezi yerleştirme sonucu B grubuna ait herhangi bir kadro veya pozisyona yerleştirilen adaylar, daha sonraki personel alımları için yerleştirmelerine esas alınan puanla başvuruda bulunamazlar.

_______________________

(1) 11/12/2006 tarihli ve 2006/11473 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki Yönetmeliğin 3 üncü maddesiyle Yönetmeliğe ”Beşinci Bölüm” eklenmiş ve mevcut “Beşinci Bölüm” “Altıncı Bölüm” olarak yeniden teselsül ettirilmiştir.

Ek Madde 3- (Ek: 13/2/2006-2006/10036 K.)

Kamu kurum ve kuruluşları, kanunlarda ya da kanunların bu konuya dair düzenleme yetkisi öngördüğü tüzük ve yönetmeliklerde yer alan özel hükümler haricinde, merkezî yerleştirme yapılmasını talep edecekleri kadro ve pozisyonlar için yaş sınırı tespit edemezler.

Ek Madde 4- (Ek: 11/10/2006-2006/11122 K.)

(1) Üniversitelerin fakülte veya dört yıllık yüksekokullarından mezun olup, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesindeki genel şartları taşıyanlardan;

a) (Değişik: 30/11/2007-2007/12991 K.) Olimpiyat Oyunları, Parolimpik Oyunları, Üniversiad Oyunları, Akdeniz Oyunları ile Dünya Askeri Oyunlarında ferdi ve takım müsabakalarında ilk üç dereceye girenlerin,

b) (Değişik: 23/6/2008-2008/13838 K.) Uluslararası Olimpiyat Komitesinin tanıdığı spor dallarının büyükler, gençler ve ümitler kategorilerinde Dünya ve Avrupa şampiyonaları ile Uluslararası Askeri Sporlar Konseyince yapılan Dünya ve Avrupa şampiyonalarında ilk üç dereceye girenlerin,

c) (a) ve (b) bentlerinde belirtilen yarışmaların takım sporlarında en az on kez ülkemizi temsil ederek milli sporcu belgesi almış olanların,

kendi istekleri üzerine, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünde münhal bulunan sportif eğitim uzmanı ve antrenör kadroları ile öğretmenlik için aranan diğer özel şartları da taşımaları kaydıyla Milli Eğitim Bakanlığında münhal bulunan beden eğitimi branşında öğretmen kadrolarına atanmalarında bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.

Ek Madde 5 – (Ek: 25/12/2006-2006/11516 K.)

Bu Yönetmelik kapsamında eğitim ve öğretim hizmetleri sınıfına dahil öğretmen kadrolarına, KPSS sonucuna göre alınan puanın %50’si ile Milli Eğitim Bakanlığınca yapılan alan seçme sınavı sonucunda alınan puanın %50’si esas alınarak atama yapılır.

Ek Madde 6 – (Ek: 10/9/2012-2012/3688 K.)

Kamu kurum ve kuruluşları, özel mevzuatlarında sınav, başvuru, komisyon teşkili ve sınava ilişkin diğer hususlarda düzenleme yapmak kaydıyla, hazine avukatı ve hukuk müşaviri kadroları ile avukat kadro ve pozisyonlarına, KPSS (B) grubu puan sırası dikkate alınarak, açıktan atama yapılacak kadro veya pozisyon sayısının beş katına kadar belirlenecek adaylar için yapacakları yazılı ve/veya sözlü sınavlardaki başarı sırasına göre atama yapabilirler.

Geçici Madde 1- Kamu kurum ve kuruluşlarınca, bu Yönetmelik kapsamına giren kadrolara atanacaklar için yürürlüğe konan düzenlemeler, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde bu Yönetmeliğe uygun hale getirilir.

Geçici Madde 2- Bu Yönetmeliğin yayımından önce bu Yönetmeliğin 29 uncu maddesi ile yürürlükten kaldırılan yönetmeliklere göre yapılmış sınavlardan kazanılmış haklar, (A) ve (B) grubu kadrolara atanacaklar için süreleri bitinceye kadar saklıdır.

17/10/1999, 12/12/1999 tarihlerinde Devlet memurları için yapılmış olan merkezi sınavlarda yetmiş ve daha yukarı puan alarak başarılı olmuş adayların hakları, (B) grubu kadrolara yapılacak yerleştirmeler için bu Yönetmeliğin yayım tarihinden itibaren iki yıl süreyle geçerlidir.

Geçici Madde 3- Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce duyurusu yapılmış ve yürürlüğe konulmuş olan sınavlar, eski yönetmeliklerdeki hükümlere göre sonuçlandırılır.

Geçici Madde 4- Açıktan atama izinleri ve boş kadroların bildirilmesi ile ilgili olarak bu Yönetmelikte öngörülen takvim ve süreler, 2002 yılında DPB ve ÖSYM’ce müştereken belirlenen şekilde uygulanır.

Geçici Madde 5- (Ek: 13/2/2006-2006/10036 K.)

10-11 Temmuz 2004 tarihlerinde yapılan 2004 KPSS sonuçlarının geçerlilik süresi 2006 yılında yapılacak KPSS’lerin sonuçlarının geçerlilik süresi kadar uzatılmıştır.

Geçici Madde 6 – (Ek: 11/12/2006-2006/11473 K.)

Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce ilan edilen Tercih Kılavuzlarında yer alan il özel idareleri ve belediyeler, bunlara bağlı kuruluşlar ile kurdukları birlikler ve döner sermayeli kuruluşlara ait memur kadrolarına ilişkin yerleştirme işlemleri bu Yönetmelik ile yapılan değişikliklerden önceki hükümlere göre sonuçlandırılır.

Geçici Madde 7 – (Ek: 30/11/2007-2007/12991)

Bu Yönetmelik ile değiştirilen ek 2 nci madde, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra yapılan sınavlara katılan adaylar hakkında uygulanır.

Geçici Madde 8 – (Ek: 2/7/2012-2012/3373 K.)

Öğretmen adaylarının 6/7/2012 tarihinden önce elde ettikleri KPSS sonuçları hakkında, 11 inci maddenin bu maddenin yayımı tarihinden önceki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Yürürlük

Madde 30- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 31- Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

4022-4242 18/3/2002 TARİH VE 2002/3975 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARI İLEYÜRÜRLÜĞE KONULAN YÖNETMELİĞE EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN YÖNETMELİKLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN ÇİZELGE
Ek ve Değişiklik Getiren Yönetmeliği Yürürlüğe Koyan Kararnamenin
Tarihi	Numarası	Değişen Maddeler	YürürlüğeGiriş Tarihi
9/8/200228/3/200513/2/200611/10/200611/12/200625/12/200630/11/200723/6/20088/7/200920/2/20122/7/201210/9/2012	2002/47732005/85142006/100362006/111222006/114732006/115162007/129912008/138382009/152452012/28752012/30732012/3688	-7,11,19,23,24 ve Ek Madde 1, 2Ek Madde 3, Geçici Madde 5Ek Madde 420,23,25,Beşinci, Altıncı Bölüm, Geçici Madde 623, Ek Madde 5Ek Madde 2, 4 ve Geçici Madde 7Ek Madde 416, 28 ve Ek Madde 12511 ve Geçici Madde 8Ek Madde 6	23/10/20024/5/20054/3/200615/10/200617/1/200718/1/20079/1/200815/7/200830/7/20093/4/20126/7/20123/10/2012