KANATLI HAYVAN ETİ VE ET ÜRÜNLERİ ÜRETİM TESİSLERİNİN ÇALIŞMA VE DENETLEME USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

KANATLI HAYVAN ETİ VE ET ÜRÜNLERİ ÜRETİM TESİSLERİNİN ÇALIŞMA VE DENETLEME USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

Yetki Kanunu: 5179, 3285

Yayımlandığı R.Gazete: 08.01.2005-25694

Kanatlı Hayvan Eti ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılması Hakkında Yönetmelik

Yayımlandığı R.Gazete: 22.10.2005-25974

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 —

Bu Yönetmeliğin amacı, kasaplık kanatlı hayvanların teknik ve hijyenik şartları uygun tesislerde kesilmesi, kasaplık kanatlı hayvanlardan elde edilecek etlerin ve sakatatların; muayenesi, gerekli teknik ve hijyenik şartlarda üretilmesi, soğutulması, muhafazası, parçalanması, mamul madde haline getirilmesi, ambalajlanması, paketlenmesi, nakledilmesi ile güvenli et ve ürünlerinin üretilmesini sağlamaktır.

Kapsam

Madde 2 —

Bu Yönetmelik, kanatlı hayvan eti ve et ürünlerini üreten gerçek ve tüzel kişiler ile resmi kuruluşlar tarafından kurulmuş ve kurulacak olan tüm kombina, kesimhane, soğuk depo tesisi, parçalama tesisi, mamul madde üretim tesisi, sakatat temizleme ve/veya işleme tesisi ve buralarda çalışanların sahip olması gereken teknik, hijyenik ve sağlık şartları ile bu yerlerin çalışma ve denetleme esasları ile bu Yönetmelik hükümlerine uyulmaması durumunda uygulanacak işlemleri kapsar.

Bu Yönetmelik gıda satış yerlerinde, müşteri talebi üzerine reyonda yapılacak olan et parçalama işlemi ile bu işlemin yapıldığı reyondaki et parçalama masalarını ve bu iş yerlerine parçalanmak üzere getirilen etlerin muhafaza edildiği soğuk oda veya soğutucu dolapları kapsamaz.

Dayanak

Madde 3 —

Bu Yönetmelik; 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 4 üncü ve 6 ncı maddeleri ile 8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 33 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 —

Bu Yönetmelikte geçen:

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

c) İl ve İlçe Müdürlüğü: Bakanlık İl ve İlçe Müdürlüğünü,

ç) Yetkili Merci: Yönetmelik kapsamında kombina ve kesimhanelerin çalışma izni ile ihracat yapacak kombina kesimhane ve tesislerinin ihracat onayını vermede Genel Müdürlüğü, bu Yönetmelik kapsamındaki diğer tesislere çalışma izni verilmesinde Tarım İl Müdürlüğünü,

d) Kasaplık Kanatlı Hayvan: Tavuk, Hindi, Kaz, Ördek ve benzeri kanatlı kümes hayvanlarını,

e) Kanatlı Eti: Tavuk, Hindi, Kaz, Ördek ve benzeri kanatlı hayvanların insan tüketimine uygun tüm parçalarını,

f) Taze Kanatlı Eti: Soğutma dışında başka bir işlem görmemiş usulüne uygun olarak paketlenmiş kanatlı hayvanların etlerini,

g) Karkas: Tekniğine uygun olarak kesilmiş, kanı akıtılmış, tüyleri yolunmuş, içi boşaltılmış, baş ve ayakları kesilmiş, yıkama ve soğutma işlemi görmüş, suyu sızdırılmış bir bütün halindeki kasaplık kanatlı hayvan gövdesini,

ğ) Sakatat: Usulüne uygun bir şekilde çıkarılmış kalbi, dalağı ve safra kesesi alınmış karaciğeri ve boşaltılmış, iç zarı alınmış taşlığını,

h) Tesis: Kesimhaneyi, soğuk depo tesisini, et parçalama tesisini, sakatat temizleme ve/veya işleme tesisini, mamul madde üretim tesisini, ambalajlama ve/veya paketleme tesisini veya bu tip tesislerin birkaç tanesini veya tamamını bir arada bulunduran üniteyi,

ı) Kesimhane: Kasaplık kanatlı hayvanların kesiminin ve kesimi takiben etlerin ve sakatatların soğuk depoda muhafazasının yapıldığı ve içerisinde sakatat temizleme ve/veya işleme tesisinin bulunduğu tesisi,

i) Kombina: Kesimhaneye ilaveten içerisinde et parçalama ve/veya mamul madde üretim tesisi ile bu tesislerin tamamlayıcısı durumunda olan tesis veya tesisleri yapısında bulunduran tesisi,

j) Soğuk Depo Tesisi: Kombina ve kesimhane bünyesinde bulunan veya tek başına da faaliyet gösterebilen ve bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip; et, sakatat ve ürünlerinin soğutulduğu ve/veya dondurulduğu ve soğutulmuş ve/veya donmuş olarak muhafazasının yapıldığı tesisi,

k) Sakatat Temizleme ve/veya İşleme Tesisi: Kombina ve kesimhane bünyesinde bulunan veya tek başına da faaliyet gösterebilen, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip, kasaplık kanatlı hayvanlardan elde edilen ve insan gıdası olarak tüketilen sakatatların temizlendiği ve/veya işlendiği, ambalajlandığı, paketlendiği, soğuk depoda muhafaza edildiği ve nakledildiği tesisi,

l) Et Parçalama Tesisi: Kombina bünyesinde bulunan veya tek başına da faaliyet gösterebilen, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip, karkasın daha küçük parçalara ayrıldığı ve/veya sakatatın parçalandığı ve/veya hazırlanmış taze et ve hazırlanmış et karışımlarının yapıldığı, ambalajlandığı, paketlendiği, soğuk ve/veya şok depoda muhafaza edildiği ve nakledildiği tesisi,

m) Ambalajlama ve/veya Paketleme Tesisi: Kombina bünyesinde bulunan veya bağımsız olarak da faaliyet gösterebilen, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip; et, sakatat, hazırlanmış et, hazırlanmış et karışımları ve et ürünlerinin üretiminin yapıldığı yerden ambalajsız olarak geldiği durumda yapılan ilk ambalajlama ve/veya paketleme işlemi ile büyük ambalaj ve/veya paketler halinde ithal edilen ya da bu şekilde ülke içinde üretilen et ve sakatat ürünlerinin ambalajının ve/veya paketinin açılıp daha küçük dilimler ya da porsiyonlar haline getirildikten sonra yeniden ambalajlanıp ve/veya paketlendiği, bunların soğukta muhafazasının yapıldığı ve nakledildiği tesisi,

n) Mamul Madde Üretim Tesisi: Kombina bünyesinde bulunan veya tek başına da faaliyet gösterebilen bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip, Etin veya sakatatın içine yardımcı ve katkı maddeleri katılması ve ürünün niteliğine göre çeşitli işlemleri görmesi sonucu, kesit yüzeyleri taze etin karakteristik özelliklerini göstermeyecek şekilde işlemden geçen ürünlerin yapıldığı, ambalajlandığı, paketlendiği, soğuk ve/veya şok depoda muhafaza edildiği ve nakledildiği tesisi,

o) Sorumlu Yönetici: Kanatlı hayvan eti ve et ürünleri üretim tesislerinin, gıda mevzuatı ve bu Yönetmelikte belirtilen hükümlere uygun faaliyet göstermesinden işverenle birlikte sorumlu olan kişiyi,

ö) Muayene Veteriner Hekimi: Kombina ve kesimhanelerde kesilecek kasaplık kanatlı hayvanların kesim öncesi ve sonrası muayenelerini yapmakla görevli, özel kombina ve kesimhanelerde, çalışması meslek odası tarafından onaylanmış veteriner hekimi, Belediyeler ve Et ve Balık Ürünleri Anonim Şirketine ait kombina ve kesimhanelerde ise atanması kurumca yapılmış olan veteriner hekimi,

p) Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı: Çevresinde bulunanlara fiziki, ruhi ve sosyal yönlerden az veya çok zarar veren veya vermesi muhtemel olan ve doğal kaynakların kirlenmesine neden olabilecek müesseselere ilgili merci tarafından verilen ruhsatı,

r) Çalışma İzni: Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı almış, yetkili merci tarafından uygun görülen projelerine göre yapılmış ve belgeleri ile yerinde yapılan inceleme sonucu uygun görülen tesisin faaliyete geçmesi için yetkili merci tarafından verilen izin belgesini,

s) Kontrolör: Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislerin Yönetmelik hükümlerine uygunluğunu denetlemek amacıyla yetkili merci tarafından görevlendirilen ve uzmanlık alanlarında kendi görevlerini yeterince yapabilmeleri için gerekli eğitimi almış olan kişileri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Müracaat ve İzin İşlemleri

Çalışma İzni İçin Gerekli Belgeler

Madde 5 —

Çalışma izni için gerekli belgeler:

a) Dilekçe,

b) Bu Yönetmeliğin (EK-1) ine göre düzenlenmiş beyanname,

c) Bağlı olduğu meslek kuruluşundan üyelik veya faaliyet belgesi,

ç) Şirket ana sözleşmesinin yayımlandığı Ticaret Sicil Gazetesi veya noter onaylı nüshası,

d) İmza sirküler sureti,

e) Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı veya noter onaylı nüshası,

f) Kapasite raporu,

g) Yapı Kullanma İzin Belgesi,

ğ) Tesislerde sorumlu yönetici olarak görevlendirilecek kişinin, bağlı bulunduğu meslek odasından alınmış olan çalışma izin belgesi ve sorumlu yönetici ile tesis sahibi arasında yapılmış, sorumlu yöneticinin bu Yönetmelikte belirtilen görevlerinin açıkça veya bu Yönetmeliğin ilgili maddesine atıf yapılarak belirtildiği yazılı belge;

Belediyeye ait kombina veya kesimhanelerde işçi statüsünde çalışan veteriner hekimler de dâhil olmak üzere Belediye Başkanı tarafından, Et ve Balık Ürünleri Anonim Şirketine ait kombina veya kesimhanelerde ise kombina veya kesimhane müdürü tarafından imzalanmış, sorumlu yönetici olarak görevlendirilen kişinin ismi ve 27/8/2004 tarihli ve 25566 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Gıda ve Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeleri Üreten İş Yerlerinin Çalışma İzni ve Gıda Sicili ve Üretim İzni İşlemleri ile Sorumlu Yönetici İstihdamı Hakkında Yönetmeliğin 30 uncu maddesinde belirtilen yetki ve görevlerine ilaveten bu Yönetmelikte belirtilen yetki ve görevlerinin, bu Yönetmeliğin ilgili maddesine atıf yapılarak veya açıkça belirtildiği yazılı belge,

h) Özel kombina veya kesimhanelerde, muayene veteriner hekimi olarak görevlendirilecek veteriner hekimin, bağlı bulunduğu meslek odasından alınmış olan çalışma izin belgesi ve veteriner hekim ile tesis sahibi arasında yapılmış muayene veteriner hekiminin bu Yönetmelikte belirtilen görevlerinin açıkça veya bu Yönetmeliğin ilgili maddesine atıf yapılarak belirtildiği yazılı belge;

Belediyeye ait kombina veya kesimhanelerde işçi statüsünde olan veteriner hekimler de dâhil olmak üzere Belediye Başkanı, Et ve Balık Ürünleri Anonim Şirketine ait kombina veya kesimhanelerde ise kombina veya kesimhane müdürü tarafından imzalanmış, muayene veteriner hekimi olarak görevlendirilen kişinin ismi ve bu Yönetmelikte belirtilen yetki ve görevlerinin, bu Yönetmeliğin ilgili maddesine atıf yapılarak veya açıkça belirtildiği yazılı belge,

ı) Kombina ve kesimhanelerde; şüpheli, şarta tabi ve imha edilecek et ve sakatata ilişkin yapılacak işlemler ile yan ürünlerin değerlendirilmesine dair açıklama raporu ve belgeleri,

i) Kombina ve kesimhanelerde; hayvan girişinden itibaren yapılan tüm işlemlerin yerleri ile kesim hatlarının ve soğuk depoların gösterildiği, teknik resim kurallarına göre hazırlanmış 1 adet inşaat projesi. Diğer tesislerde ise tesise ait tüm bölümleri gösteren detaylı ve teknik resim kurallarına göre hazırlanmış 1 adet inşaat projesi.

j) TSE 1258 deki esaslara göre hazırlanmış 1 adet sıhhi tesisat projesi,

k) Resmi bir kurumca tesis içerisinde bulunan musluklardan usulüne uygun olarak alınmış suya ait, sonucunda içilmesi ve kullanılmasında sakınca olmadığı belirtilen ve en fazla 30 gün öncesine ait kimyasal ve bakteriyolojik analiz raporları,

l) Bakanlığımızca çalışma izni verilirken istenilen bilgi ve belgeler haricinde, var ise diğer Bakanlıkların ilgili mevzuatları gereği ilave bilgi ve belgelerin istenilmesi durumunda tesis sahip veya sahiplerince ilgili bakanlıklardan alınan söz konusu bilgi ve belgeler.

Genel Müdürlüğün çalışma izni verme yetkisinde olduğu tesislerin sahipleri, istenen gerekli bilgi ve belgelerle valiliğe müracaat ederler. Bilgi ve belgeler il müdürlüğünce incelendikten sonra uygun görülenler 15 gün içerisinde Genel Müdürlüğe gönderilir. Genel Müdürlükçe bu bilgi ve belgeler ile Genel Müdürlük kontrolör veya kontrolörleri ile il müdürlüğünde görevli bir kontrolör tarafından tesiste yapılan incelemelerin neticesinde uygun bulunanlara verilen çalışma izin belgesi tesise yazı ile gönderilir.

İl müdürlüğünün çalışma izni verme yetkisinde olduğu tesislerin sahipleri istenen bilgi ve belgelerle valiliğe müracaat ederler. İl müdürlüğünün bu bilgi ve belgelerin ve görevlendireceği kontrolörlerce yapılan incelemelerin neticesinde tesisin uygun bulunması durumunda valilik onayı alınarak il müdürlüğünce çalışma izni verilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kesimhane, Et Parçalama Tesisi, Sakatat Temizleme ve/veya İşleme Tesisi, Soğuk Depo Tesisi, Mamul Madde Üretim Tesisi ile Ambalajlama ve /veya Paketleme Tesislerinde Gerekli Genel, Özel Teknik ve Hijyenik Şartlar

Genel Şartlar

Madde 6 —

Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislerde aşağıdaki genel, teknik ve hijyenik şartların bulunması zorunludur:

a) Tesislerin çevresi en az 1.5 metre yüksekliğinde duvar veya tel örgü ile çevrilir.Ancak şehir içerisinde ve sıkışık yerleşim düzeninde bulunan yerlerde kurulacak veya kurulu bulunan kombina ve kesimhaneler haricindeki tesislerin çevresinin en az 1.5 metre yüksekliğinde duvar veya tel örgü ile çevrilmesine gerek yoktur.

b) Etin üretildiği, etin ve sakatatın parçalandığı, hazırlanmış et karışımlarının yapıldığı, mamul madde haline getirildiği, soğutulduğu, muhafaza edildiği, ambalajlandığı, paketlendiği ve nakledildiği odalar ve koridorlarda zemin; su geçirmez, kolay temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir malzemeden yapılır. Suyun birikmemesi için kanallara doğru yeterli bir eğim oluşturulur.

c) Atık suyun; etin üretildiği, etin ve sakatatın parçalandığı, hazırlanmış et karışımlarının yapıldığı, mamul madde üretiminin yapıldığı odalarda ızgaralı ve koku kapanlı drenlerle, diğer oda ve alanlarda ise uygun bir sistemle, akış yönü temiz sahalardan kirli sahalara doğru olacak şekilde tasfiyesi sağlanır. Kanalların temizlik ve dezenfeksiyona uygun yuvarlak şekilli, yeterli derinlik ve büyüklükte, kanal kapak ve/veya ızgaraları kolay çıkabilen özellikte ve katı artıkların tutulması için bölümler arasındaki kanal bağlantılarında özel tertibata sahip olması gerekir. Tesisten çıkan atık suyun, şayet var ise atık su arıtma tesisine bağlanması için kapalı bir kanal sistemi bulunur.

ç) Duvarlar, soğutma, dondurma ve muhafaza odalarında, en az depolama yüksekliğine kadar, diğer bölümlerde ise en az 2 metre yüksekliği kadar açık renkli, düzgün, dayanıklı, geçirgen olmayan, yıkanabilir ve dezenfekte edilebilir bir malzeme ile kaplanır.

d) Soğuk depolar hariç duvar-zemin bağlantısının yuvarlatılmış yapıda olması gerekir.

e) Kapı ve pencere çerçeveleri dayanıklı, paslanmaz materyalden yapılır, eğer ahşap ise bütün yüzeyleri düzgün ve su geçirmez bir materyal ile kaplanır. Açılabilen dış pencerelerin tamamı sinek, haşere ve kemiricilerin içeri girmesini engelleyecek şekilde pencere teli ile kaplanır. Kapı ve pencerelerin yeterli genişlikte olması gerekir. Et ve sakatat gibi yenen maddelerin işlem gördüğü bölümlerde bulunan kapıların otomatik veya iki yönlü çalışır tipte olması sağlanır.

f) Havalandırma ve buhar tahliyesini sağlayacak uygun bir sistem bulunur. Çalışma esnasında kapı ve pencereler açılarak doğal havalandırma yapılmaz.

g) İşlemlerin rahatlıkla yapılmasına imkan veren ölçüde yeterli doğal ışık veya etin rengini değiştirmeyen yapay ışıklandırma bulunur.

ğ) Tavanın düzgün ve kolay temizlenebilir yapıda olması veya bu niteliklere sahip bir malzeme ile kaplanmış olması gerekir.

h) Çalışma yerleri ile temizlik yapılan bütün bölümlerde devamlı, içilebilir nitelikte yeterli basınçta sıcak ve soğuk su imkanı ile yeterli sayıda elle ve kolla kumanda edilmeyen tipte musluk bulunur. Buralardaki lavabolarda sıvı temizlik malzemesi, dezenfektan ve bir kez kullanıma mahsus havlu ve kapağı ayakla açılan çöp bidonu bulundurulur.

ı) İçme suyu niteliğinde olmayan suların taşındığı boruların ayrı renkte olması ve etin parçalandığı, hazırlanmış et karışımlarının yapıldığı, et ve sakatat ürünlerinin bulunduğu odalardan geçirilmemesi gerekir. Ancak zorunlu hallerde içme suyu niteliğinde olmayan su tesisatının; musluk, vana ve hortum takma yeri olmadığı durumlarda bu odalardan geçirilmesine izin verilir.

i) Kullanılan aletlerin temizlik ve dezenfeksiyonu için çalışma alanlarının uygun yerlerinde en az +82 0C sıcaklıkta su veya dezenfektan madde içeren kaplar bulundurulur.

j) Tesisin temiz ve kirli bölümleri arasında iş akışını engellemeyecek yapıda uygun bir ayırma yapılır. Ancak bu bölümler arasında geçişin zorunlu olduğu durumlarda geçiş yerlerinde uygun bir dezenfeksiyon sistemi bulundurulur.

k) Tesiste kullanılan aletler, eti işleyen otomatik ekipman, masalar, taşıma kapları, taşıyıcı bantlar ve konveyör hattının ete zararlı etki yapmayan dayanıklı, yıkanıp dezenfekte edilebilir, paslanmaz materyalden yapılmış olması gerekir. Etle temas eden veya edebilecek yüzeylerin kaynak ve birleşme yerleri dahil, düzgün yapıda olur.

l) Tesislerin et ve ürünleri ile ilgili tüm bölümlerinde termometre veya termograf bulundurulur.

m) Çöplerin, atıkların ve tüketime uygun olmayan kanatlı et ve sakatatının konulması için, su geçirmez, paslanmaz, kolay temizlenip dezenfekte edilebilir nitelikte ve özel işaretli, kilitlenebilir yapıda taşıma kapları veya araçları, eğer çöp ve atıklar her çalışma günü sonunda tesisten uzaklaştırılmıyor veya imha edilmiyor ise bunların muhafazası için kilitlenebilir bir soğuk oda bulunması gerekir.

n) Tesisin kapasitesine göre yeterli büyüklük ve sayıda soğutma, dondurma ve muhafaza odaları bulunacak ve bunlar uygun soğutma ekipmanına sahip olacaktır. Bu ekipmanların tavanda oluşabilecek yoğunlaşma suyunun atılmasını sağlayacak bir sisteme sahip olması gerekir. Kesimhaneden karkaslar en fazla +4 0C ve sakatat ise +3 0C soğutulmadan sevk edilemez.

o) Ambalajlama ve paketleme işlemlerinin yapıldığı tesislerde, gerekli materyalin hijyenik olarak depolanması için ayrı oda gerekir.

ö) Oluşan atık ve artıkların hijyenik şartlara uygun bir şekilde çevre ve toplum sağlığına zarar vermeden bertaraf ve tahliyesi sağlanır.

p) Çalışan personelin sayısına bağlı olarak bu personelin kullanımına mahsus, düzgün, su geçirmez, yıkanabilir duvar ve zemine sahip yeterli büyüklükte ve sayıda oda veya odalar ile lavabo, duş ve tuvalet ve her işçi için elbiselerini koyabileceği iki bölümlü bir dolap bulunur. Musluklar elle ve kolla çalışmayan tipte olur, sıcak ve soğuk su imkanı ile lavabolarda sıvı temizlik materyali ve bir defalık kullanıma mahsus havlu ve ayakla açılabilen çöp bidonu gibi imkanlar bulundurulur. Tuvaletlerin doğrudan çalışma bölümlerine açılmaması gerekir.

r) Paketlenmiş sakatat, et, hazırlanmış et karışımı, et ve sakatat ürünü kabul ve sevk eden soğuk depolarda personelin kullanımına yönelik duş aranmaz.

s) Aletlerin temizlenip dezenfekte edilebilmesi için uygun bir yer ve yeterli imkanların sağlanması gerekir.

ş) Canlı hayvan ve et nakil araçlarının temizlik ve dezenfeksiyonu için yeterli imkanlara sahip ayrı yerler bulunması gerekir.

t) Kombina ve kesimhaneler uygun görülen ve çalışma izin belgesinde belirtilen günlük kapasitelerinin üzerinde kesim yapamazlar.

Özel Şartlar

Madde 7 —

Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislerde tesisin türüne bağlı olarak aşağıdaki özel, teknik ve hijyenik şartların bulunması zorunludur.

a) Kesimhanelerde Gerekli Özel Şartlar

1) Kasaplık hayvanların nakliyesi esnasında kullanılan kafeslerin, paslanmaz, kolay temizlenip dezenfekte edilebilir materyalden yapılmış olması gerekir.

2) Kasaplık kanatlı hayvanları getiren araçların kolaylıkla boşaltma yapmalarına izin verecek imkanların bulunması, ayrıca askılama bölümünde hayvanların strese sokulmasının engellenmesi amacıyla loş bir ortam sağlanması gerekir.

3) Kesilmek üzere tesise gelen kanatlı hayvanların bekletilmesi ve kesim öncesi muayenesi için yeterli büyüklükte, havalandırma ve ısıtma imkanlarına sahip, temizlik ve dezenfeksiyona uygun, üstü kapalı bir bölüm ile burada çalışan personel için lavabo ve tuvalet imkanları bulunur. Ayrıca, canlı hayvanların araç üzerinde kesim öncesi muayenesine imkan verecek bir platform bulundurulur.

4) Hasta ve hastalığından şüphe edilen hayvanlar için kolay temizlenip dezenfekte edilebilir diğer bölümlerle bağlantısı olmayan ayrı deşarja sahip bir oda veya üstü kapalı bir yer bulunur.

5) Sersemletme, kesme, kan akıtma, ıslatma, tüy yolma işlemlerinin ayrı ayrı yerlerde rahatlıkla yapılabileceği büyüklükte, gerekli teknik donanıma sahip bir kesim salonu ve bu salon ile kesim öncesi muayene / canlı kabul odası arasında, ancak kesilecek hayvanların geçeceği kadar genişlikte bir açıklık bulunur. Kesim salonunda kanın akıtılması için bir havuz bulunur. Kan değerlendirilecek ise tanklarda toplanır. Kanı toplama tankına ulaştıracak kanal veya boru yıkanıp temizlenebilir nitelikte olur ve tanka bağlantısı sifon ile sağlanır.

6) Ayak, baş, tüy ve yenmeyen iç organları çalışma alanlarından uzaklaştırmak için kullanılan kaplar ve rendering tesisi olmayan tesislerde depolama kapları, sızdırmasız, paslanmaz, temizlik ve dezenfeksiyona uygun materyalden yapılmış ve kapaklı olmalıdır.

7) Kesimi yapılan kanatlı hayvanların iç organlarının çıkarılması, soğutulması ve sınıflandırma işlemlerinin yapıldığı alanlar arasındaki geçişler için ancak kesilmiş hayvanların geçeceği genişlikte bir açıklık bulunmalı ve bu odalar yeterli büyüklükte olmalıdır.

8) Bölümler arasındaki kapılar çift taraflı çalışır veya otomatik tipte olur. Temiz ve kirli bölümler arasında iş akışını engellemeyecek şekilde uygun bir ayırma yapılır, ancak bu bölümler arasındaki geçişin zorunlu olduğu durumlarda geçiş yerlerinde uygun bir dezenfeksiyon sistemi olmalıdır.

9) Şüpheli ve şarta tabi et ve iç organların muhafazası için ayrı birer soğuk ve şok depo bulunmalıdır.

10) Atık suyun uygun bir sistemle tasfiyesi sağlanır.

11) Tavşanlar, kanatlı kombina ve kesimhanelerinde çalışma izin belgesinde belirtilmek suretiyle ve kanatlı hayvan kesiminin yapılmadığı zamanlarda kesilebilir. Ancak bu hayvanlara ait etlerin konulacağı soğuk depolar ayrı olur.

b) Et Parçalama Tesislerinde Gerekli Özel Şartlar

1) Parçalama, kemikten ayırma, ambalajlama ve paketleme için yeterli genişlikte, işlemlerin hijyenik kurallara uygun yapılmasını sağlayacak şekilde düzenlenmiş ve gerekli teknik donanıma sahip oda veya odalar bulunur. Hazırlanmış et karışımlarının yapılması ve bunların ambalajlanması ayrı odada yapılır. Bu odalarda termometre veya termograf bulunur.

2) Paketlenmiş ve paketlenmemiş et ile hazırlanmış et karışımları için ayrı ayrı olmak üzere yeterli kapasitede soğutma, dondurma ve muhafaza odaları bulunur.

3) Paket veya ambalaj materyallerinin depolandığı odaların hijyenik koşullara uygun nitelikte ve materyali bulaştırabilecek odalarla hiç bir hava bağlantısı olmayan özellikte olması gerekir ve bu odalarda kullanılacağı zamana kadar ambalajı açılmaz.

4) Ambalaj ve paketleme malzemelerinin, ambalajlama ve paketleme odasına hijyenik koşullarda nakledilmesi sağlanmalıdır.

5) Kombina veya kesimhane dışında bağımsız olarak faaliyet gösteren bir parçalama tesisinde kırmızı et de parçalanmak istenirse, bu parçalama işlemi kanatlı etinin parçalandığı gün ve saatler dışında ve arada gerekli temizlik ve dezenfeksiyon yapıldıktan sonra gerçekleştirilebilir.

6) Parçalama, kemikten ayırma ve paketleme için işlemlerin hijyenik koşullarda yapılmasına imkan verecek genişlikte bir oda veya alanın bulunması halinde bu işlemler için ayrı ayrı odalara gerek yoktur.

7) Taze et ve sakatat ayrı soğuk depolarda muhafaza edilecektir. Ancak ambalajlanmış ve paketlenmiş et ve sakatat uygun bir fiziki ayırımın sağlanması koşulu ile aynı soğuk depoda muhafaza edilebilir.

c) Soğuk Depolarda Gerekli Özel Şartlar

1) Yeterli kapasitede, gerekli soğutma sistemine sahip, temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir soğutma, dondurma ve muhafaza odaları gerekir. Odaların ısılarını gösterir termometre veya termograf bulunur.

2) Soğuk depo içinde karkas, et, sakatat ve bunlara ait ürünlerin tabana veya duvarlara değmeden giriş ve çıkışı ile depolanmasını sağlayan paslanmaz özellikte bir donanım bulundurulur.

3) Soğuk depolarda kapasitelerinin üzerinde depolama yapılamaz.

d) Mamul Madde Üretim Tesislerinde Gerekli Özel Şartlar

1) Üretilen ürünün özelliğine uygun teknik donanıma sahip yeterli büyüklükte üretim, ambalajlama, paketleme oda veya odaları ile soğuk ve/veya şok muhafaza depoları bulunur.

2) Kanatlı eti ve mamul madde ile temas edecek aletlerin, makinelerin, kapların ve masaların çatlama, çizilme ve kırılmalara karşı dayanıklı, temizlik ve dezenfeksiyona uygun ve paslanmaz materyalden yapılmış olması gerekir.

3) Mamul maddelere katılan yardımcı madde ve katkı maddelerinin depolanacağı ayrı odalar bulunur.

4) Ambalajlanmış ve/veya paketlenmiş mamul maddeler ile ambalajlanmamış ve/veya paketlenmemiş mamul maddeler ayrı depolarda muhafaza edilir.

5) Isıl işlem için kullanılan ekipmanda ısı kaydedicili bir termometre veya tele termometre bulunmalıdır.

6) Dumanlama, kurutma ve olgunlaştırma için ayrı ayrı odalar bulunmalıdır.

7) Kürleme işleminde kullanılacak, ortam ısısının kontrol edilebildiği ve +10 0C’yi geçmeyen sıcaklıkta bir oda gereklidir.

8) Mamul madde hamurunun taşındığı paslanmaz nitelikteki taşıma araçları, dolum öncesi temizlenip dezenfekte edilmek suretiyle hazır tutulacaktır. Bu taşıma araçları kapaklı ve hava sızdırmaz olacaktır.

e) Sakatat Temizleme ve/veya İşleme Tesislerinde Gerekli Özel Şartlar

1) Sakatatın temizlenmesi ve işlenmesi için yeterli büyüklükte ve gerekli ekipmana sahip ayrı odalar bulunur.

2) Sakatatın paketlenmesi için ayrı bir bölüm gereklidir.

3) Ortam ısısının azami olarak +12 0C’yi geçmeyecek şekilde tutulması için uygun bir soğutma sistemi bulunur.

f) Ambalajlama ve/veya Paketleme Tesislerinde Gerekli Özel Şartlar

1) Bu tesislere, taze et, sakatat, hazırlanmış et, hazırlanmış et karışımları, et ve sakatat ürünleri, kolay temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir paslanmaz materyalden yapılı, su ve hava geçirmez özellikte taşıma kapları içerisinde ve soğuk zincirin kırılmasına imkan vermeyen nakliye araçları ile getirilir.

2) Büyük ambalaj ve/veya paketler halinde ithal edilen ya da bu şekilde ülke içinde üretilen et ürünleri soğuk zincirin kırılmasına imkan vermeyen nakliye araçları ile getirilir.

3) Ambalajlama ve/veya paketleme ya da daha küçük dilim veya porsiyonlar haline getirilme işlemi hemen yapılmayacak ise bu maddeler tesise getirildikten hemen sonra soğuk muhafazaya alınmalıdır. Daha sonra bu işlemlerin yapıldığı ve ortam ısısının sürekli olarak azami +12 0C olduğu odalara hijyenik şekilde nakledilmelidir. Daha sonra bu işlemlerin yapıldığı ve ortam ısısının sürekli olarak azami +12 0C olduğu dilimleme ve porsiyonlamanın yapıldığı oda ve/veya odalara hijyenik şekilde nakledilmelidir.

4) Büyük ambalaj ve/veya paketler halinde ithal edilen ya da bu şekilde ülke içinde üretilen et ve sakatat ürünleri, kombina içerisinde bulunan veya bağımsız durumdaki bir et parçalama tesisi veya mamul madde üretim tesisi içerisinde daha küçük dilim veya porsiyonlar haline getirilecek ise bu işlemlerin yapılacağı yer tesisin diğer bölümlerinden tamamen ayrı olmalı ve ortam sıcaklığı azami +12 0C’yi geçmemelidir.

5) Ambalajlama ve/veya paketleme ya da daha küçük dilim veya porsiyonlar haline getirilme işleminin yapıldığı odalarda termometre veya termograf bulunur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çalışma İzni Alınmış Olan Tesislerde Çalışma Esnasında Uyulacak Hususlar

Personel, Bina ve Ekipman ile İlgili Hususlar

Madde 8 —

Çalışma izni alınan tesislerde personel, bina ve ekipman yönünden aşağıda belirtilen hususların yerine getirilmesi zorunludur:

a) Personel, bina ve ekipmanın temizliğine azami itina gösterilmesi gerekir. Et ve et ürünleri ile temasta bulunan personel; kolay temizlenebilir, açık renkli ve temiz başlık, çizme veya özel ayakkabı, çalışma kıyafetleri ve koruyucu kıyafetler giymesi ve bu kıyafetlerin renklerinin işletmenin temiz ve kirli bölümlerinde çalışanlar için ayrı renkte olması gerekir. Personelin her çalışma günü başında temiz çalışma kıyafetleri giymesi ve gerektiğinde gün içerisinde bu kıyafetleri değiştirmesi lazımdır.

b) Et ve ürünleri ile uğraşan tüm personelin gün boyunca bir çok kez, özellikle işe ara verip tekrar başladığında ellerini iyice temizlemesi ve dezenfekte etmesi gerekir. Hasta hayvan ve enfekte olmuş et ve diğer maddelere dokunan personelin ellerini ve kollarını önce soğuk sonra sıcak su ile iyice yıkadıktan sonra dezenfekte etmesi lazımdır.

c) Et ve et ürünleri ile ilgili hiçbir bölümde sigara içilmez.

ç) Personelin tüketimi için işletmeye getirilen yiyecek ve içeceklerin et ve et ürünleri ile ilgili bölümlere sokulması yasaktır.

d) Et taşınmasında kullanılan kasa ve kapların zeminle ve duvarla doğrudan temas etmemesi sağlanır.

e)Kullanılan tüm alet ve ekipmanın düzenli olarak temizlik ve bakımı yapılır, bunlar çalışma günü boyunca ve iş bitiminde dikkatlice temizlenip dezenfekte edilir, amacı dışında ve ilgili bulunduğu bölüm dışında kullanılamaz. Bulaşma olması durumunda derhal temizlenip dezenfekte edilir. Deterjan, dezenfektan ve benzeri maddeler kullanıldıktan sonra alet ve ekipman içilebilir nitelikte su ile durulanır.

f) Haşere, kemirici ve diğer zararlılara karşı bir program dahilinde periyodik olarak mücadele yapılır. Bu amaçla kullanılan maddeler ile tesiste kullanılan deterjan, dezenfektan ve benzeri kimyasal maddeler üretim ile ilgili bölümlerle bağlantısı olmayan ayrı bir oda veya dolapta, kilit altında muhafaza edilir ve bu iş için görevlendirilmiş personel tarafından kullanılır. Kullanılan deterjan, dezenfektan ve benzeri kimyasal maddelerin Sağlık Bakanlığından izinli olması gerekir.

g) Deterjan, dezenfektan ve benzeri maddeler et ve et ürünleri ile doğrudan temas edecek şekilde kullanılamaz. Bu maddelerin çalışma ekipmanına zarar vermeyecek özellikte olması gerekir.

ğ) Şehir şebeke suyu dışındaki bir kaynaktan su temini halinde su kaynağı her türlü kirlenmelere karşı korunur ve suyun dezenfeksiyonu bir plan dahilinde yapılır.

h) İç organların temizlenmesi ve işlenmesinde çalışan personelin ete, etle çalışan personelin de iç organlara dokunmaması gerekir.

ı) Kullanılan suyun, resmi bir kurum tarafından usulüne uygun şekilde alınan numunelerinde her ay bakteriyolojik ve 3 ayda bir kimyasal analizleri yapılır ve sonuçları saklanır.

i) İçme suyu niteliğinde olmayan sular; buhar üretimi, soğutma ekipmanının soğutulması, yangın ve kesimhaneden tüy ve artıkların yüzdürülerek uzaklaştırılması işlemleri haricinde kullanılmaz.

j) Çalışma bölümlerine ilgili personel haricindeki kişilerin giriş çıkışı engellenir.

k) Bina ve ekipmanların, çalışma izni alınmasına esas genel ve özel teknik ve hijyenik koşulların aksamadan devamını sağlayacak şekilde bakım ve onarımları yapılacaktır.

l) Tesis amacı dışında kullanılamaz.

Kesim, İç Temizleme ve Soğutma ile İlgili Hususlar

Madde 9 —

Çalışma izni alınan tesislerde; kesim, iç temizleme ve soğutma ile ilgili olarak aşağıdaki hususlara dikkat edilmesi zorunludur:

a) Kasaplık hayvanların kesimhaneye veteriner sağlık raporu veya menşe şahadetnamesi ile getirilmesi mecburidir. Raporsuz veya menşe şahadetnamesiz getirilen hayvanların kesimi yapılamaz.

b) Muayene veteriner hekimi, muayeneyi mesleki kurallara göre ve yeterli ışık altında yapar.

c) Devamlı veteriner hekim kontrolü altında olan çiftliklerden gelen hayvanlar için muayene veteriner hekimine, 72 saat önceden aşağıdaki bilgileri kapsayan bir belge sunulması halinde hayvanların tek tek muayene edilmesi zorunlu değildir:

1) Kesilecek kanatlı hayvanların türü,

2) Kesilecek kanatlı hayvanların sayısı,

3) Yemlerin alındığı firmaların isimleri,

4) Yem katkı maddelerinin isimleri ve kullanıma başlama ve bitiş tarihleri,

5) Kümesten sorumlu veteriner hekimin hayvanların sağlığı hakkındaki değerlendirmesi ve varsa laboratuvar sonuçları,

6) Kanatlılara uygulanan tıbbi müstahzarların uygulama tarihleri,

7) Aşı yapılmışsa aşının adı, tarihi ve tipleri,

8) Planlanan kesim tarihi.

ç) Kontrollü kümeslerden veteriner hekim raporu ile gelen bu hayvanlar insan ve hayvanlara bulaşabilecek bir hastalık taşıyor ise veya ferdi veya toplu şekilde böyle bir hastalık belirtisi gösterir şekilde davranıyorlarsa muayene veteriner hekimi bu hayvanları taşıyan her kasayı muayene eder.

d) Kesime gelen hayvanlar kontrollü kümeslerden gelmiyor ise tüm hayvanlar tek tek muayene edilir.

e) Tesise kesim için gelenler dışında hayvan sokulmaz.

f) Kesim yerlerine hayvanlar canlı olarak getirilir ve mümkün olduğunca kısa süre içerisinde hareketli banda ayak bileklerinden asılarak duvardaki bir aralıktan kesim salonuna taşınır.

g) Kesimi yapılan hayvanlar kan akıtmayı takiben mekanik veya hava sistemiyle suyu karıştırılan blok ve bölmeli ıslatma tünelinden geçirilir. Burada uygulanacak işlemde kullanılan suyun sıcaklığı ve karkasın tünelde kalış süresi, kesilen hayvanların türüne, uygulanan kesim teknolojisine ve ürünün piyasaya veriliş şekline göre ayarlanır. Bu işlem esnasında tüy yolmayı kolaylaştırıcı ve bulaşmaları engelleyici herhangi bir madde kullanılması durumunda Bakanlıktan izin alınır.

ğ) Tüy yolma işlemi kapalı bir ortamda ve mekanik usullerle yapılır ve tüylerin etrafa saçılmasını önlemek için gerekli tedbirler alınır. Tüy yolma işlemini takiben tüyler ve diğer artıklar salondan mümkün olduğunca çabuk uzaklaştırılır.

h) Tüy yolma işleminden sonra ayaklar tarsal eklemlerden kesilir, baş ayrılır ve iç organların çıkarılması için gövde açılır.

ı) İç açma, usulüne uygun olarak, tüm boşluklar ve ilgili iç organlar görülebilecek şekilde, zedelemeden ve gecikmeden yapılır. Tüm sindirim sistemi, kalp, karaciğer, dalak dışarı çıkarılır, doğal bağlantılarında veya hangi karkasa ait olduğu belli olacak şekilde konularak muayenesi yapılır.

i) Muayeneden sonra çıkarılmış iç organlar derhal karkastan ayrılır ve insan tüketimine uygun olmayan organ ve parçalar hemen uzaklaştırılır. Karkasın içinde kalan iç organlar veya parçalar yeterli hijyenik şartlar altında tamamen alınır.

j) Kanatlı gövdesi ve iç organların muayenesi sona ermeden boyun dahil karkasın parçalanması veya muayene sahasından uzaklaştırılması ve muayene edilmiş olanların muayene edilmemiş olanlarla teması yasaktır.

k) Muayene yapılan yerde kullanılmayan ve insan tüketimine uygun bulunmayan etlerin konulması için yeter sayıda kap hazır bulundurulur. Bu kaplar ve bu kapların konulduğu odalar her boşaltmadan sonra mutlaka temizlenir ve dezenfekte edilir.

l) Hayvanın türü ve uygulanan kesim teknolojisi ve ürünün piyasaya veriliş şekline göre su soğutma/daldırma, hava soğutma ve hava ve su püskürtme yöntemlerinden biri ile karkasın iç ısısı +4 0C ‘ye düşürülür.

m) Su soğutma/daldırma yöntemi ile soğutulacak kanatlı hayvan karkasları iç çıkarmadan hemen sonra püskürtme su ile iç ve dış yüzeyi iyice yıkanmalı ve soğutma tanklarına atılmalıdır. Yıkama işlemi için karkas ağırlıklarına göre:

2.5 kilogramdan az karkas başına; asgari 1.5 litre, 2.5-5 kilogram arası karkas başına; asgari 2.5 litre, 5 kilogram ve daha ağır karkas başına; asgari 3.5 litre su kullanılır.

n) Daldırma yöntemi ile soğutmada uyulması gerekli hususlar şunlardır:

1) Karkaslar bir veya daha fazla soğutma tankından geçer bu tankların içindeki su ve buz sürekli takviye edilir ve yenilenir.

2) Karkas ve suyun akış istikameti ters yönde olur.

3) Karkasların giriş ve çıkış noktalarında tank suyu ısısı sırası ile 16 0C ve 4 0C’den fazla olmaz.

4) Soğutma tankında minimum su miktarı;

2.5 kilogram ve daha az ağırlıktaki karkaslar için 2.5 litre,

2.5-5 kilogram arası karkaslar için 4 litre,

5 kilogram ve daha ağır karkaslar için 6 litre olur.

o) Karkas veya etle temas eden su veya buzda rezidüel klor miktarı 0.5 ppm’i geçmemeli ve bu miktar düzenli olarak kontrol edilmelidir.

ö) Karkaslar tankta veya tanklarda karkasın iç ısısı +4 0C ‘ye düşürülünceye kadar kalır ve karkasın bünyesine çektiği suyun karkas ağırlığının % 5 inden fazla olmaması sağlanır. Karkaslar tanktan çıktıktan sonra askıya veya sızdırma bandına alınır.

p) Tank veya tanklar çalışma süresi sonunda ve gerek görüldüğü hallerde boşaltılarak temizlenir ve dezenfekte edilir.

r) Kalibre edilmiş kontrol cihazları ile yukarıda belirtilen miktarlar ölçülür.

s) Şüpheli hayvanlar, sağlıklı hayvanların kesimi bittikten sonra kesilir ve müteakiben tüm kesimhane alet ve ekipmanı ile birlikte dezenfekte edilir.

Muayenede Dikkat Edilecek Hususlar

Madde10 —

Muayene veteriner hekimi, muayenede bulaşıcı hastalık tespit etmesi halinde kesime ara verir ve gerekli tedbirleri alır.

a) Canlı muayenede şu hususlara dikkat edilir:

1) Kesime gelen hayvanlarla beraber getirilen veteriner sağlık raporu veya menşe şahadetnamesinin o hayvanlara ait olup olmadığı, nakliye sırasında yaralanma stres ve benzeri durumların olup olmadığına bakılır,

2) 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa bağlı olarak çıkarılan Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Yönetmeliğinin 93 üncü maddesinde belirtilen hastalıkların mevcudiyeti aranır ve bu hastalıkların tespiti halinde ilgili mevzuat hükümlerine göre işlem yapılır.

b) Aşağıdaki hastalık ve durumlar tespit edildiğinde karkas ve sakatatın tüketilmesine izin verilmez:

1) İnsanlara geçebilecek patojenik etkenler veya bunların toksinlerinin yol açmasından kuşku duyulan lokal yaralar ve mantar enfeksiyonları,

2) Zehirlenme,

3) Kaşeksi,

4) Anormal renk, koku ve tat,

5) Çok sayıda ur, apse ve vücutta su toplanması,

6) Genel kirlenme veya bulaşma,

7) Büyük yaralar, zedelenmeler,

8) Karında su toplanması,

9) Usulüne uygun olmayan üretim,

10) Deri altında ve ette yaygın parazit invazyonları,

11) Gerektiğinde yapılacak analizler sonucunda izin verilen limitleri aşan miktarda antibiyotik, hormon ve benzeri kalıntı bulunması veya sağlığa zararlı başka bir madde tespit edilmesi,

12) Kas içinde sulu kanlı ödemler,

13) Kaslarda bozulma.

c) Aşağıda belirtilen durumlar lokal olarak yerleşmiş ise sadece bu kısım ve organlar imha edilir:

1) Lokal parazit invazyonu,

2) Lokal ur, apse ve yaralar,

3) Kısmi kas veya organların atrofisi,

4) Belirli bölgelerde kireçlenme veya renk değişikliği,

5) Etin diğer parçalarını etkilemeyen lokalize olmuş yara ve kontaminasyonlu kısımları.

Sağlık Damgalaması

Madde 11 —

Tüketime sunulması uygun bulunan et ve sakatat, veteriner hekim gözetiminde yapılan bir sağlık damgası taşır.

a) Sağlık damgalarında yetkili merci tarafından verilen numara, firmanın adı, hayvanın türü, üretim tarihi ve son kullanma tarihi ve muhafaza koşulları bulunur.

b) Ambalajlanan et, sakatat ve ürünleri ambalaj üzerine yapıştırılacak etiket ile damgalanır. Etiketlemede kullanılan malzemelerin hijyenik olması, üzerindeki tüm bilgilerin açıkça okunabilmesi ve silinmemesi gerekir. Etiketler ambalajın üzerine görünür bir şekilde yapıştırılır. Etiketlerdeki rakam ve harfler en az 0.2 santimetre büyüklükte olur.

c) Paketlerde 4.5-6.5 santimetre ebadında kaşe şeklinde yukarıdaki bilgileri içeren damga, paketin açılması esnasında tahrip olacak şekilde açılma yerlerine vurulur. Harfler asgari 0.8 santimetre ve rakamlar 1 santimetre büyüklükte olur.

Soğutma ve Soğuk Muhafaza ile İlgili Hususlar

Madde 12 —

Soğuk depolarda şu hususlara dikkat edilir:

a) Depolar, ürünlerin tamamının sevk edildiği zamanlarda veya gerek görüldüğü durumlarda tamamen boşaltıldıktan sonra temizlenip dezenfekte edilir.

b) Depolar amacı dışında kullanılmaz ve depolamada etin ve sakatatın duvar ve zeminle teması engellenir, oda kapasitesi üzerinde depolama yapılmaz, depolama şekli hava sirkülasyonunu engellemeyecek şekilde olur.

c) Taze etlerin +4 0C, dondurulan karkas, parça etler ve sakatatın iç sıcaklığının -12 0C veya daha düşük derecelerde olması ve daha sonra da derin dondurulmuş et ve sakatatın (-)18 0C sıcaklıktan daha düşük derecelerde depolanması gerekir.

ç) Depolar et, sakatat ve mamul maddeler için ayrı ayrı olur. Ambalajlanmış veya paketlenmiş ürünlerle ambalajlanmamış veya paketlenmemiş ürünler aynı depoda muhafaza edilmez ve bu odalarda bunların dışında herhangi bir madde ve malzeme bulundurulamaz.

d) Dondurulmuş karkas veya parça etlerin dondurulduğu tarihi belirtir bir işareti taşıması gerekir.

e) Ayrı türlere ait etler, sakatat ve mamul maddeler ayrı depolarda depolanır.

f) Depolama odalarının ısıları düzenli ve otomatik olarak kaydedilir.

Et Parçalama ile İlgili Hususlar

Madde 13 —

Etlerin parçalanmasında aşağıdaki hususlara dikkat edilir:

a) Parçalama, kemikten ayırma, ambalajlama ve paketleme sırasında etin iç sıcaklığının +4 0C veya daha düşük olması gerekir.

b) Parçalama işlemi bittikten sonra başka bir işlem yapılmayacak ise etlerin derhal soğuk depoya konulması gerekir.

c) Parçalama odasının sıcaklığının +12 0C ‘nin üzerinde olmaması gerekir.

ç) Parçalama işlemi sonucunda ortaya çıkan artıklar, kapaklı kaplarda toplanarak en kısa sürede çalışma alanlarından uzaklaştırılır.

d) Parçalanmış et, başka bir işlem yapılmayacaksa en kısa süre içerisinde soğuk depoya alınmalıdır.

e) Et, parçalama tesisine gelir gelmez parçalanmayacaksa soğuk depo veya şok muhafaza deposuna alınmalıdır.

Mamul Madde Üretimi ve Muhafazası ile İlgili Hususlar

Madde 14 —

Mamul madde üretiminde şu hususlara dikkat edilir:

a) Mamul madde üretimi için kontrolü yapılmış hammadde, yardımcı madde ve katkı maddeleri kullanılır.

b) Mamul madde üretiminde ürünün bileşimine katılmasına izin verilenler haricinde her hangi bir maddenin ne amaçla olursa olsun kullanılması yasaktır.

c) Ürünün teknolojisi başka bir sıcaklık derecesini gerektirmedikçe üretim işlemlerinin yapıldığı odaların sıcaklığı +12 0C yi geçemez.

ç) Üretilen mamul maddenin niteliğine göre uygulanması gereken teknolojik işlemlere ve muhafaza şartlarına aynen uyulur. Muhafaza odalarının dereceleri ürünün özelliğine uygun olarak ayarlanır ve odaların kapasitesinin üzerinde depolama yapılmaz. Muhafaza odalarında ürünlerin zemine ve duvarlara temas etmeden depolanması sağlayacak bir düzenek bulunur.

d) Et ve sakatat, et ürünleri üretim tesisine gelir gelmez hemen işlem görmeyecek ise soğuk depo veya şok muhafaza deposuna alınmalı ve taze etlerin +4 0C ve sakatatın +3 0C, dondurulmuş et ve sakatatın -12 0C ve derin dondurulmuş et ve sakatatın -18 0C sıcaklıktan daha yüksek dereceli odalarda depolanmaması gerekir.

e) Et ürünleri üretimi esnasında ortaya çıkan artıklar kapaklı kaplarda toplanarak kısa sürede çalışma alanlarından uzaklaştırılır.

Ambalajlama ve Paketleme ile İlgili Hususlar

Madde 15 —

Ambalajlama ve paketleme işlemlerinde şu hususlara dikkat edilir:

a) Ambalajlama malzemelerinin hijyenik olması, etin, hazırlanmış et, hazırlanmış et karışımları, sakatatın ve mamul maddenin organoleptik özelliklerini bozmaması, ete insan sağlığı için zararlı olan maddeleri bulaştırmaması ve yeterince dayanıklı olması gerekir. Ambalajlama materyali bir defa kullanılır, ambalajlama materyali olarak kullanılan plastik torbalar şeffaf ve renksiz olur.

b) Paketleme materyali temizlenmeye ve dezenfeksiyona uygun değilse veya paslanmaya müsait ise yeniden kullanılmaz.

c) Taze et, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımları, sakatatlar ve mamul maddeler koruyucu bir ambalajla sarılır. Ambalajlı ürünlerin konulduğu paketler yalnız bir çeşit ürünü içerir.

ç) Her hayvan türüne ait taze et, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımları, sakatatlar ve et ürünleri için ambalajlama ve paketleme ayrı bölümlerde yapılır.

d) Taze parça et ve sakatat ambalajlandığında, bu işlem parçalamadan hemen sonra ve hijyen kurallarına uyularak yapılmalı ve ambalajlamadan sonra hemen soğuk depoya alınmalıdır.

e) Parçalama, kemikten ayırma, ambalajlama ve paketleme işlemlerinin hijyenik olarak ve bir arada yapılabilmesi için aşağıdaki koşulların sağlanması gereklidir;

1) Bu işlemlerin bir arada ve hijyenik olarak yapılmasına imkan verecek genişlikte bir oda veya alan,

2) Ambalajlama ve paketleme malzemesi üretildiği yerde ve üretildikten hemen sonra koruyucu bir örtü ile sarılmış,

3) Buradan, parçalama tesisine hijyenik bir şekilde getirilmiş, parçalama tesisinde taze eti kontamine edebilecek odalarla hava bağlantısı olmayan; hijyenik, tozsuz ve haşere ve kemirgen giremeyen bir odada muhafaza edilmiş,

4) Bu odadan en kısa süre içerisinde parçalama odasına hijyenik şartlarda getirilmiş, olmalıdır.

f) Ambalajlanmış ve paketlenmiş et, sakatat ve mamul madde ile bunların ambalajlanmamış ve paketlenmemiş olanları ayrı yerlerde depolanır.

Sevk Yeri ve Nakillerle İlgili Hususlar

Madde 16 —

Kasaplık kanatlı hayvanların, etlerin, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımlarının, sakatatın ve mamul maddelerin nakillerinde şu hususlara dikkat edilir:

a) Kasaplık kanatlı hayvanların, etlerin, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımlarının, sakatatın ve mamul maddelerin sevkinde kullanılan taşıma araçlarının her taşıma sonunda deşarjlı özel ayrı bölümlerde yıkanması ve dezenfekte edilmesi gerekir.

b) Etler, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımları, sakatat ve mamul maddeler uygun soğutma sistemine sahip araçlarla taşınır. Bu taşıtların taşıma süresince istenilen ısıyı muhafaza edecek nitelikte olması ve iç yüzeylerinin düzgün, paslanmaz ve taşınan bu maddelerin organoleptik özelliklerini etkilemeyecek veya bu maddeleri insan sağlığına zararlı hale getirmeyecek bir malzemeden yapılmış, temizlik ve dezenfeksiyona uygun nitelikte olması gerekir.

c) Et, hazırlanmış et ve hazırlanmış et karışımları, sakatat ve mamul maddeler paketli olarak sevk edilir.

ç) Yükleme ve sevk yerlerinin etin ve diğer ürünlerin hijyenik ve rahatlıkla yüklenmesini sağlayacak ve nakil araçlarının yanaşmasına imkan verecek yapıda olması gerekir.

d) Taşıma araçları içinde paketlenmemiş etleri, paketlenmiş et ve sakatattan koruyacak uygun bir fiziki ayırma sağlanmadıkça nakiller aynı araçla yapılmaz.

e) Diğer parçalar paslanmaz taşıma kapları ile paketlenmiş olarak veya su ve yağ sızdırmasız kaplar içerisinde nakledilir.

f) Nakil araçları başka işler için kullanılmaz.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Sorumlu Yönetici, Muayene Veteriner Hekimi ve Kontrolör ile İlgili Hususlar

Sorumlu Yöneticinin Görevi, Sorumluluğu ve Göreve Başlaması

Madde 17 —

Kombina ve kesimhanelerde veteriner hekim, bu Yönetmelik kapsamındaki diğer tesislerde ise veteriner hekim, gıda mühendisi ve ziraat fakültelerinin gıda bilimi ve zootekni bölümü mezunları sorumlu yöneticilik yapabilir.

Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislerde sorumlu yönetici çalıştırılması zorunludur. Sorumlu yöneticinin görevleri, sorumlulukları ve göreve başlamasıyla ilgili hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislerin bu Yönetmelik hükümlerine ve gıda mevzuatına uygun faaliyet göstermesinden et, sakatat ve ürünlerinin sağlığa uygun bir şekilde üretilmesi, etlerin parçalanması, işlenmesi, soğutulması, muhafazası, ambalajlanması, paketlenmesi, nakledilmesi, çalışan personelin sağlık kontrolü ve eğitimi ile yan ürünler ile oluşan atık ve artıkların uygun şekilde tahliyesinden işverenle birlikte sorumludur.

b) Kesilen hayvanların sayısı, elde edilen et miktarı, tespit edilen hastalıklar ve şüpheli, şarta tabi ve imha edilecek et, sakatat ve yan ürünlere yapılan işlemler ve tesisin faaliyet konusu ile ilgili tüm kayıtların düzenli olarak tutulmasını sağlamak zorundadır.

c) Tesis sahibi, sorumlu yöneticinin görevlerini yerine getirmesinde kullanacağı her türlü araç, gereç ve imkanı sağlamak zorundadır.

ç) Sorumlu yöneticinin göreve başlaması, kayıtlı bulunduğu meslek odasından alınacak belge üzerine, noter onaylı sözleşme ile yapılır. Noter onaylı sözleşmede sözleşme süresi ile çalışma gün ve saatleri belirtilmelidir. Yapılan sözleşmenin bir örneği sözleşmenin yapıldığı tarihten itibaren 7 gün içerisinde yetkili merciye gönderilir.

d) Sorumlu yönetici işten ayrılmak istediği takdirde bir ay önceden çalıştığı tesis idaresine ve tesisin bulunduğu yerdeki yetkili merciye yazılı olarak bildirmek zorundadır. Sorumlu yöneticinin işten çıkartılmak istenmesi halinde aynı işlemlerin tesis idaresince yapılması ve bu süre içerisinde yeni bir sorumlu yöneticinin istihdamı zorunludur.

e) Sorumlu yöneticiler çalışma gün ve saatleri içerisinde başka bir işte çalışamazlar.

Muayene Veteriner Hekiminin Görevi, Sorumluluğu ve Göreve Başlaması

Madde 18 —

Kombina ve kesimhanelerde aşağıda sıralanan görevleri yapmak üzere her kesim hattı ve vardiya başına bir kişi olmak üzere yeterli sayıda muayene veteriner hekimi çalıştırılması zorunludur.

Muayene veteriner hekimin görevleri, sorumlulukları ve göreve başlamasıyla ilgili hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Muayene veteriner hekimi, hayvanların kesiminden önce ve kesimden sonraki tüm muayenelerinin yapılmasından, üretilen et, sakatat ve ürünlerinin, üzerinde her kombina veya kesimhane için yetkili merci tarafından verilen çalışma izin numarasını taşıyan etiketlerle damgalanmasından sorumludur.

b) Muayene veteriner hekimi, hayvanları kontrol etmeden hayvanlar kesilemez ve kesimden sonraki muayeneler tamamlanmadan et ve diğer ürünler kesim salonundan çıkarılamaz.

c) Muayene veteriner hekimi, kesim için gelen hayvanlarda, karkasta, diğer ürünlerde kontrol ve muayene amaçlı her türlü testi yaptırmaya yetkilidir.

ç) Kesilen hayvanların sayısı, elde edilen et miktarı, tespit edilen hastalıklar ve şüpheli, şarta tabî ve imha edilecek et, sakatat ve yan ürünlere yapılan işlemler ile ilgili tüm kayıtları düzenli olarak tutmak zorundadır.

d) Sorumlu yönetici ile kombina veya kesimhane sahibi, muayene veteriner hekimin görevini yapmasında her türlü kolaylığı göstermekle yükümlüdür.

e) Muayene veteriner hekimi, sorumlu yönetici tarafından kombina veya kesimhanede üretilen et ve et ürünlerinin sağlığa uygun olduğunu beyan eden belgeyi veteriner sağlık raporuna çevirerek onaylar ve canlı hayvan ile et, sakatat ve ürünlerinin nakliyesinde kullanılan araçların bu Yönetmelikte belirtilen şartlara uygunluğunu ve temizlik ve dezenfeksiyonunun uygun şekilde yapılıp yapılmadığını kontrol eder.

f) Muayene veteriner hekiminin göreve başlaması; kayıtlı bulunduğu meslek odasından alınacak belge üzerine, noter onaylı sözleşme ile yapılır. Yapılan sözleşmenin bir örneği sözleşmenin yapıldığı tarihten itibaren 7 gün içerisinde yetkili merciye gönderilir.

g) Muayene veteriner hekimi görevden ayrılmak istediği takdirde, bu durumu yetkili merciye yazılı olarak bildirmek zorundadır. Görevden ayrılma halinde tesis sahibi tarafından yeni bir muayene veteriner hekimi/hekimleri istihdamı zorunludur.

ğ) Muayene veteriner hekimleri çalışma gün ve saatleri içerisinde başka bir işte çalışamazlar.

Kontrolörün Görev ve Yetkileri

Madde 19 —

Kombina ve kesimhanelerde veteriner hekimler, bu Yönetmelik kapsamındaki diğer tesislerde ise veteriner hekim, gıda mühendisi ve ziraat fakültelerinin gıda bilimi ve zootekni bölümü mezunları kontrolör olarak görev yapabilir.

Kontrolörün görev ve yetkileri aşağıda belirtilmiştir.

a) Kontrolör tesisteki teknik, hijyenik ve sağlık şartlarını denetlemekle görevlidir.

b) İl ve ilçe müdürlüğü, tesis sahibi ve sorumlu yönetici kontrolörün görevini yapmasında her türlü kolaylığı göstermekle yükümlüdür.

c) Kontrolör, tesislerde kontrol ve muayene amaçlı her türlü testi yaptırmaya yetkilidir.

ALTINCI BÖLÜM

Yükümlülükler

Hastalık Bildirimi

Madde 20 —

Hayvan hastalığı veya sebebi belli olmayan hayvan ölümleri görülürse, sorumlu yönetici bu durumu yetkili merciye bildirmekle yükümlüdür.

Personel Bildirimi

Madde 21 —

Sorumlu yönetici kendisi ile birlikte, muayene veteriner hekimi, tabip ve diğer sağlık ve teknik personelin isimleri ve yaptığı görevleri her yıl yetkili merciye bildirir.

Personel Eğitimi

Madde 22 —

Kombina veya tesislerde çalışan personelin yeni gelişmelere bağlı olarak mesleki ve teknik bilgilerinin arttırılması amacıyla çalıştığı tesisin faaliyet gösterdiği konularda resmi veya mesleki kuruluşlarca açılacak kurs ve hizmet içi eğitim seminerlerine katılmaları halinde masrafları tesis idaresince karşılanır. Ayrıca sorumlu yönetici tarafından ihtiyaç duyulan konularda düzenli olarak eğitimler yapılır.

Laboratuvar Muayeneleri

Madde 23 —

Kombina veya tesisler gerekli laboratuvar muayene ve analizlerini kendi laboratuvarlarında veya başka bir laboratuvarda yaptırırlar. Yetkili merci gerek gördüğünde kasaplık hayvanlar, et, sakatat ve ürünleri ile tesislerde her türlü laboratuvar muayene ve analizlerini yaptırır veya resmi kurumlarca yetkilendirilmiş bir laboratuvarda yaptırılmasını tesis idaresinden ister. Yapılması gereken testler Bakanlıkça belirlenir.

Tutulması Zorunlu Kayıt ve İstatistikler

Madde 24 —

Kombina veya tesislerde aşağıda belirtilen kayıt ve istatistiklerin tutulması ve en az 5 yıl süre ile saklanması zorunludur:

a) Kesimhaneye getirilen kanatlı hayvanlara ait menşe şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporları,

b) Günlük olarak kesilen hayvanların sayısı, türü, cinsi, elde edilen et ve sakatat miktarları, tespit edilen hastalıklar ve yapılan işlemler ile ilgili raporlar,

c) 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa dayanılarak çıkarılan 22/2/1989 tarihli ve 89/13838 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Yönetmeliği ve buna dayanılarak çıkartılan Etlerin Teftiş Talimatında belirtilen hastalıkların tespit edilmesi durumunda, tespit edilen hastalıklar ve yapılan işlemlere ait raporlar,

ç) Yapılan laboratuvar muayeneleri ve analizlerinin sonuçlarına ait raporlar,

d) Bölümlerin sıcaklık kayıtları,

e) Ürünlerin depolanma ve sevk tarihleri,

f) Sularda yapılan bakteriyolojik ve kimyasal analiz raporları,

g) İşçilerin 6 ayda bir tekrarlanan sağlık kontrolüne ait raporlar,

ğ) Hizmet içi eğitim raporları,

h) Haşere ve kemirici mücadele programı.

Kapanma, Değişiklik ve İlaveler

Madde 25 —

Çalışma izni verilmiş tesislerde Bakanlığın müsaadesi olmadan herhangi bir değişiklik ve ilave yapılamaz. Tesiste yapılmak istenilen değişikliğe ait projeler ve değişikliğin gerekçesi bir dilekçe ekinde valiliğe bildirilir. Yapılmak istenilen değişikliğe ait gerekçe ve projeler; kombina ve kesimhanelerde Genel Müdürlükçe, diğer tesislerde il müdürlüğünce incelenerek uygun bulunanlara izin verilir. Çalışma izni alınmış tesislerde, süresi içinde yapılacak değişiklik çalışmasının hiç bir şekilde üretimi etkilememesi durumunda üretimin devamına izin verilebilir. Değişiklik talebinin uygun bulunup bulunmadığı dilekçe tarihinden itibaren en geç (1) bir ay içerisinde yazılı olarak tesise bildirilir. Değişikliğin tamamlandığının tesis sahibi tarafından dilekçe ile bildirilmesi üzerine yapılacak denetim sonucunda, uygun olanlara çalışma izni yeniden düzenlenir.

Çalışma izni, üzerinde yazılı olan gerçek veya tüzel kişi veya resmi kuruluş, adres, kapasite ile faaliyet alanı için geçerlidir. Bunlardan herhangi birinin değişmesi halinde çalışma izni geçerliliğini kaybeder. Çalışma izninde belirtilen sahip veya unvanın değişmesi hallerinde değişiklik ekinde değişikliğe dair ve Bakanlık uygulama talimatında belirtilen bilgi ve belgeler ile çalışma izninin aslının da bulunduğu bir dilekçe ile aynı gün valiliğe bildirilir. Yetkili merci çalışma izni üzerinde gerekli düzeltmeyi yapar veya yeniden çalışma izni düzenler.

Çalışma izin belgesinin kaybolması veya okunamayacak şekilde tahrip olması halinde ilgili gazete ilanı veya tahrip olmuş çalışma izin belgesinin aslı bir dilekçeye eklenerek valiliğe müracaat edilir. Yetkili merci tarafından uygun görülmesi halinde yeniden eski tarih ve sayı ile gerekli açıklama da yapılarak çalışma izin belgesi düzenlenir.

Tesisin faaliyetinin tesis sahibi tarafından durdurulması veya kapatılması hallerinde bu durum yazı ile valiliğe bildirilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Denetim ve Cezai İşlemler

Denetim

Madde 26 —

Kesimhane ve kombinalar Genel Müdürlük veya il müdürlüğünde görevli kontrolörlerce, diğer tesisler ise il müdürlüğü kontrolörlerince yılda en az (2) iki defa olmak üzere ve gerektiğinde bu süreye bakılmaksızın haberli veya habersiz olarak teknik, hijyenik ve sağlık şartları bakımından denetlenir. Denetleme sonucunda eksik bulunan hususlar, eksikliklerin giderilmesi ile ilgili öneriler ve eksikliklerin giderilmesi için kontrolörlerce eksikliğin niteliğine bağlı olarak verilen süre, bu Yönetmeliğin (EK-2) de yer alan denetim tutanağına ve bu Yönetmeliğin (EK-3) uygun olarak tesiste bulundurulan ve sorumlu yönetici tarafından muhafaza edilen denetim defterine kaydedilir.

Cezai İşlemler

Madde 27 —

Çalışma izni almış tesislerde; bu Yönetmelik hükümlerinin ihlali veya Genel Müdürlük veya il müdürlüğü kontrolörlerince yapılan müteakip denetimlerde bu Yönetmelik hükümlerine uyulmadığının tespiti, görülen aksaklıkların verilen süre içerisinde giderilmemesi veya eksikliklerin devam etmesi halleri ile çalışma izni alınmadan faaliyete geçen gerçek ve tüzel kişiler ile resmi kuruluşlara ait tesislerde 5/6/2004 tarihli ve 25483 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 29 ve 30 uncu maddeleri hükümleri uygulanır. Kombina ve kesimhanelerden karkas, et ve sakatat naklinde kombina ve/veya kesimhane muayene veteriner hekimince düzenlenen veteriner sağlık raporuna istinaden, hükümet veteriner hekimi tarafından düzenlenen Yurtiçi Hayvan Maddelerinin Sevkine Mahsus Veteriner Sağlık Raporunun bulunmaması durumunda 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa göre işlem yapılır.

Menşe şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporu olmayan hayvanların kesiminin yapıldığı kesimhane ve kombina sahiplerine 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 47 inci maddesine göre işlem yapılır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İhracat Onayı ve Alt Düzenleyici İşlemler

Madde 28 —

İhracat onayı alacak olan ve yetkili merci tarafından çalışma izni verilmiş tesislerin müracaat, izin ve denetim işlemleri ile sahip olmaları gereken ilave teknik, hijyenik ve sağlık koşulları ile bıldırcın, keklik, kumru ve benzeri kanatlı hayvanlar ile bugün için etleri ülkemizde tüketilmeyen ancak daha sonra tüketilebilecek olan diğer kanatlı hayvanların kesileceği kesimhane ve kombinalarda gerekli ilave teknik, hijyenik ve sağlık şartları ile ilgili alt düzenleyici işlemler Bakanlıkça düzenlenir.

Verilmiş Çalışma İzinleri

Madde 29 —

Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce kurulmuş ve yetkili merci tarafından çalışma izni verilmiş et ve et ürünleri üretim tesislerinin çalışma izinleri geçerlidir.

Yürürlükten Kaldırılan Yönetmelik

Madde 30 —

23/6/1996 tarihli ve 22675 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Kanatlı Hayvan Eti ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Kuruluş, Açılış, Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1 —

Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce kurulmuş ve yetkili merci tarafından geçici çalışma izni verilmiş ve Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı bulunmayan et ve et ürünleri üretim tesislerinin bu izinleri 27/8/2005 tarihine kadar geçerlidir.

Geçici Madde 2 —

Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislere aşağıda sıralanan durumlar dahilinde 27/8/2005 tarihine kadar geçerli olmak üzere geçici çalışma izni verilir:

a) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı ve yetkili merci tarafından verilmiş çalışma izni olmayan,

b) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yetkili merciye müracaatta bulunmuş ve çalışma izni işlemleri çeşitli aşamalarda devam eden,

c) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yetkili merci tarafından çalışma izni verilmiş ancak faaliyet alanında değişiklik ve/veya kapasitelerinde artış yapılmak istenilen tesislere müracaatları halinde bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde belirtilen belgelerden Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı hariç diğer belgeleri getirmeleri ve yapılacak denetimde uygun bulunmaları durumunda, formatı Bakanlıkça düzenlenecek talimatla belirlenecek taahhütnamenin müracaatta bulunan tesis sahibi veya yetki verdiği şahıs ile sorumlu yöneticisi tarafından imzalanmasından sonra yetkili merci tarafından geçici çalışma izni verilir. Geçici çalışma izni alan et ve et ürünleri üretim tesislerinin bu izinleri, 27/8/2005 tarihine kadar Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı alınmadığı takdirde iptal edilir. 27/8/2005 tarihine kadar Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı alan ve geçici çalışma izni bulunan tesislerin bu izinleri çalışma iznine çevrilir.

Geçici Madde 3 —

Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yetkili merci tarafından çalışma izni verilmiş et ve et ürünleri üretim tesislerinde sorumlu yönetici olarak görev yapan kişilerin çalıştıkları iş yerlerinden ayrılana kadar sorumlu yöneticilik yapma hakları saklıdır.

Geçici Madde 4 —

Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce kurulmuş ve yetkili merci tarafından çalışma izni verilmiş ve halen faaliyet gösteren et ve et ürünleri üretim tesisleri, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirilmek zorundadır. Tesislerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirmeyenler hakkında 5179 sayılı Gıdaların Üretimi Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 29 uncu ve 30 uncu maddelerine göre yasal işlem yapılır.

Yürürlük

Madde 31 —

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 32 —

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

EK-1

BEYANNAME

1 — Tesisin:

a) Sahibinin Adı Soyadı:

b) Ticari Adı:

c) Açık Adresi:

d) Telefon No:

e) Faks No:

f) Ada, Pafta ve Parsel No:

2 — Faaliyet Alanı ve Kapasitesi:

a) Kesimhane (Günlük Kesim kapasitesi: Saat/Adet)

Tavuk:

Hindi:

Kaz:

Ördek:

Bıldırcın:

Diğer Kasaplık Kanatlı Hayvanlar:

b) Soğuk Depo (Depo sayısı ve toplam alanı/m2)

c) Et Parçalama Tesisi (Günlük işleme kapasitesi Kg/Gün):

– Hazırlanmış et (Kg/Gün):

– Hazırlanmış et karışımları (Kg/Gün):

d) Mamul Madde Üretim Yeri

Ürün Adı              Üretim Miktarı Kg/Gün

Sucuk…………….…..

Sosis……………..……

Salam…………….…..

Diğer…………………

(Diğer kısmında yer alan ürün çeşitleri ve üretim miktarları Kg/Gün cinsinden belirtilecektir.)

3 — Tesisten çıkacak katı, sıvı ve gaz atıkların cins ve miktarları, ne şekilde izale ve tasfiye edileceği ve çevre kirlenmesini önleyici tedbirler konusunda detaylı bilgileri kapsayan rapor.

4 — Tesisin faaliyet alanı ile ilgili iş akım şeması ve açıklama raporu.

5 — Tesislerde çalıştırılacak toplam personel sayısı, tesisin çalışma saatleri, uygulanacak vardiya sayısı ve süresi ile bir vardiyada çalıştırılacak personel sayısı.

6 — Oluşacak yan ürünler ile insan tüketimine uygun bulunmayan kısımların ne şekilde değerlendirileceğine ilişkin açıklama raporu.

Tesis sahibinin

Adı Soyadı

Tarih

İMZA

EK-2

DENETİM TUTANAĞI

1 — Tesisin:

a) Sahibinin Adı Soyadı:

b) Ticari Adı:

c) Açık Adresi:

d) Faaliyet Alanı:

e) Telefon No:

f) Faks No:

g) Denetimin Yapıldığı Tarih:

2 — Tespit Edilen Eksiklikler:

3 — Yapılan Öneriler

DenetleyenDenetleyenSorumlu Yönetici veya Tesis Sahibi
EK-3

DENETİM DEFTERİ

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

……/…../……

DenetleyenDenetleyenSorumlu Yönetici veya Tesis Sahibi

Yayımlandığı R.Gazete: 22.10.2005-25974

Kanatlı Hayvan Eti ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılması Hakkında Yönetmelik

MADDE 1 —

8/1/2005 tarihli ve 25694 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kanatlı Hayvan Eti ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (m) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“m) Ambalajlama ve/veya Paketleme Tesisi: Kombina bünyesinde bulunan veya tek başına da faaliyet gösterebilen, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara sahip, ambalaj ve/veya paketler halinde ithal edilen ya da bu şekilde ülke içinde üretilen et, sakatat ve ürünlerinin ambalajının ve/veya paketinin açılıp daha küçük dilimler ya da porsiyonlar haline getirildikten sonra yeniden ambalajlandığı ve/veya paketlendiği, bunların soğukta muhafazasının yapıldığı ve nakledildiği tesisi,”

MADDE 2 —

Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan “EK-1”, ekteki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 3 — Aynı Yönetmeliğin 25 inci maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Tesisin faaliyetinin tesis sahibi veya mevzuat hükümleri gereği ilgili resmi kurum tarafından geçici veya sürekli olarak durdurulması veya tesisin kapatılması hallerinde bu durum, il müdürlüğünün çalışma izni verme yetkisinde olduğu tesislerde il müdürlüğüne, genel müdürlüğün çalışma izni verme yetkisinde olduğu tesislerde ise genel müdürlüğe bildirilir. Bu durumdaki tesislerin çalışma izin belgeleri geri alınır ve il müdürlüğünde muhafaza edilir.”

MADDE 4 —

Aynı Yönetmeliğin Geçici 1 inci maddesi ile Geçici 2 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Geçici Madde 1 — Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce kurulmuş ve yetkili merci tarafından geçici çalışma izni verilmiş ve Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı bulunmayan et ve et ürünleri üretim tesislerinin bu izinleri 31/8/2006 tarihine kadar geçerlidir.”

“Geçici Madde 2 — Bu Yönetmelik kapsamındaki tesislere aşağıda sıralanan durumlar dahilinde 31/8/2006 tarihine kadar geçerli olmak üzere geçici çalışma izni verilir:

a) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı ve yetkili merci tarafından verilmiş çalışma izni olmayan,

b) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yetkili merciye müracaatta bulunmuş ve çalışma izni işlemleri çeşitli aşamalarda devam eden,

c) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yetkili merci tarafından çalışma izni verilmiş ancak faaliyet alanında değişiklik ve/veya kapasitelerinde artış yapılmak istenilen tesislere müracaatları halinde bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde belirtilen belgelerden Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı hariç diğer belgeleri getirmeleri ve yapılacak denetimde uygun bulunmaları durumunda, formatı Bakanlıkça düzenlenecek talimatla belirlenecek taahhütnamenin müracaatta bulunan tesis sahibi veya yetki verdiği şahıs ile sorumlu yöneticisi tarafından imzalanmasından sonra yetkili merci tarafından geçici çalışma izni verilir. Geçici çalışma izni alan et ve et ürünleri üretim tesislerinin bu izinleri, 31/8/2006 tarihine kadar Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı alınmadığı takdirde iptal edilir. 31/8/2006 tarihine kadar Gayri Sıhhi Müessese Ruhsatı alan ve geçici çalışma izni bulunan tesislerin bu izinleri çalışma iznine çevrilir.”

Yürürlük

MADDE 5 —

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 6 —

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

EK-1

BEYANNAME

1 — Tesisin:

a) Sahibinin Adı Soyadı :

b) Ticari Adı :

c) Açık Adresi :

d) Telefon No :

e) Faks No :

f) Ada, Pafta ve Parsel No :

2 — Faaliyet Alanı ve Kapasitesi:

a) Kesimhane (Günlük Kesim kapasitesi: Adet/Saat)

Tavuk       :………………………. Kaz :…………………Bıldırcın:………………..

Hindi        :……………………….Ördek          : …………………

Diğer Kasaplık Kanatlı Hayvanlar :

b) Soğuk Depo (Depo sayısı ve toplam alanı/m2):

c) Et Parçalama Tesisi (Günlük işleme kapasitesi Kg/Gün):

– Hazırlanmış et (Kg/Gün):

– Hazırlanmış et karışımları (Kg/Gün):

d) Mamul Madde Üretim Yeri

Ürün Adı ve Üretim Miktarı Kg/Gün

Sucuk…………….………… ……………Salam…………….…..

Sosis………………………… ……………Diğer…………………

(Diğer kısmında yer alan ürün çeşitleri ve üretim miktarları Kg/Gün cinsinden belirtilecektir.)

e) Sakatat Temizleme ve/veya İşleme Tesisi

 Mezbaha içerisinde ( ) Bağımsız durumda ( )

Sakatat Temizleme:

Sakatat ve elde edildiği hayvan türü            (Günlük temizleme kapasitesi: Adet/Gün)

Sakatat İşleme:

Sakatat ve elde edildiği hayvan türü  İşlenmiş ürünün İsmi (Günlük işleme kapasitesi: Kg/Gün)

f) Ambalajlama ve/veya Paketleme Tesisi.

Kombina içerisinde ( ) Bağımsız durumda ( )

Ambalajlama:

Ambalajlanacak ürün ve elde edildiği hayvan türü (Günlük ambalajlama kapasitesi: Kg/Gün)

Paketleme:

Paketlenecek ürün ve elde edildiği hayvan türü      (Günlük ambalajlama kapasitesi: Kg/Gün)

Dilimleme-Porsiyonlama:

Ürün ve elde edildiği hayvan türü (Günlük kapasite: Kg/Gün)

3 — Tesisten çıkacak katı, sıvı ve gaz atıkların cins ve miktarları, ne şekilde izale ve tasfiye edileceği ve çevre kirlenmesini önleyici tedbirler konusunda detaylı bilgileri kapsayan rapor.

4 — Tesisin faaliyet alanı ile ilgili iş akım şeması ve açıklama raporu.

5 — Tesislerde çalıştırılacak toplam personel sayısı, tesisin çalışma saatleri, uygulanacak vardiya sayısı ve süresi ile bir vardiyada çalıştırılacak personel sayısı.

6 — Oluşacak yan ürünler ile insan tüketimine uygun bulunmayan kısımların ne şekilde değerlendirileceğine ilişkin açıklama raporu.

Tesis sahibinin

Adı /Soyadı

İmza/Tarih


Yayımlandığı R.Gazete: 20.04.2007-26499

Kanatlı Hayvan Eti ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılması Hakkında Yönetmelik

MADDE 1 –

8/1/2005 tarihli ve 25694 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kanatlı Hayvan Eti ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmeliğin 2 nci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Bu Yönetmelik gıda satış yerlerinde, doğrudan tüketiciye ulaştırılmak üzere yapılan et parçalama işlemi ile bu işlemin yapıldığı alanları ve bu amaçla getirilen etlerin depolandığı yerleri kapsamaz.”

MADDE 2 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

ZİRAİ KARANTİNA YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

23 Kasım 2010 SALI         Resmî Gazete     Sayı : 27764

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ZİRAİ KARANTİNA YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

10/2/2009 tarihli ve 27137 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Karantina Yönetmeliğinin geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “limanlar” ibaresi “ithal kapıları” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 2 –

Aynı Yönetmeliğin EK- 4’ ünün 2.10 numaralı maddesinin altında yer alan “* Fümigasyonda IPPC’nin ISPM No:15 Standardında belirtilen Methyl Bromide ile ilgili uygulama esas alınacaktır” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 3 –

Aynı Yönetmeliğin EK-5’ inin Bağlı Olduğu İl sütununda yer alan “22- 2 KOCAELİ: İzmit, Derince, Gebze” ibaresi, “22-2 KOCAELİ: İzmit, Derince, Gebze, Dilovası” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 4 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 5 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

ÇİFTLİK HAYVANLARININ REFAHINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

23 Aralık 2011 CUMA Resmî Gazete Sayı : 28151

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

ÇİFTLİK HAYVANLARININ REFAHINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; ürün ve hizmetinden yararlanılan çiftlik hayvanlarının, gelişmesi, uyumu ve evcilleşme durumları ile fizyolojik, etolojik ihtiyaçları ve davranışları dikkate alınarak bakıldıkları ve yetiştirildikleri koşulların asgari standartlarını belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, çiftlik hayvanlarının refahlarının sağlanması ve hayvanların gereksiz yere ağrı, acı çekmelerine veya yaralanmalarına yol açacak koşulların önlenmesi için gerekli hükümleri kapsar.

(2) Bu Yönetmelik, yabani ortamlarda yaşayan hayvanları, yarışmalarda, gösterilerde, kültürel ya da sportif faaliyetlerde ya da organizasyonlarda kullanılması amaçlanan hayvanları, deney ya da laboratuvar hayvanlarını, herhangi bir omurgasız hayvanı, yumurtacı tavuk sayısı 350 adetten az olan işletmeler ile damızlık yumurtacı tavuk yetiştiriciliği yapan işletmelerde bulunan hayvanları kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 9 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Alternatif sistem: Tüm kafessiz sistemleri,

b) Altlık: Tavukların fizyolojik ve etolojik ihtiyaçlarını gidermelerine imkan veren ufalanabilir uygun bir materyali,

c) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ç) Bireysel bölme: Buzağıların bireysel olarak yetiştirilmesi için ayrılan bölmeyi,

d) Buzağı: Sığır türünde altı aylığa kadar olan hayvanı,

e) Çiftlik hayvanı: Ürününden ve hizmetinden yararlanmak üzere bakılan veya yetiştirilen hayvanı,

f) İl/ilçe müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerini,

g) İşletme: İçinde hayvanların yetiştirildiği veya muhafaza edildiği herhangi bir kuruluşu,

ğ) Folluk: Zemini ağ şeklinde telden yapılmamış, tek veya bir grup tavuğun yumurtlaması için hazırlanmış ayrı bir alan veya bölmeleri,

h) Hayvan sahibi veya bakıcısı: Hayvanların mülkiyetini haiz veya ücret karşılığında veya ücretsiz, muhafaza etmekle görevlendirilen, gerçek veya tüzel kişi veya kişileri,

ı) Kullanılabilir alan: En az 30 cm genişliğinde ve baş üstü boşluk alanı en az 45 cm olan ve zemin eğimi % 14’ü geçmeyen alanı (Folluk alanları kullanılabilir alanlar olarak değerlendirilemezler.),

i) Resmi veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

j) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında, verilecek resmî görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

k) Yetkili otorite: İl/ilçe müdürlüğünü,

l) Yumurtacı tavuk: Kuluçka amacıyla olmayan; yumurtaların ticari üretimi için yetiştirilen ve yumurtlama olgunluğuna ulaşmış Gallus gallus türündeki kanatlıları,

m) Zenginleştirilmiş kafes sistemi: Zenginleştirilmiş kafes sistemleri ile ilgili uygulanacak hükümlerde geçen ve bir altlık alanı, follukları ve tünekleri tarif eden bir kafes sistemini, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Uygulama esasları

MADDE 5 –

(1) Bakanlık, hayvanların refahının sağlanması ve gereksiz yere acı ve ızdırap çekmelerine ya da yaralanmalarına neden olacak koşulların önlenmesi için gerekli hükümleri belirler.

(2) Çiftlik hayvanlarının, gelişme evresi ile fizyolojik, etolojik ihtiyaçları ve davranışları dikkate alınarak yetiştirildikleri veya bakıldıkları koşullar, bu Yönetmelikte belirlenen hükümlere uygun olarak sağlanır.

(3) Yetkili otorite, bu Yönetmelik hükümlerine uyulmasını sağlamak için denetim yapmaya ve yaptırmaya yetkilidir. Söz konusu denetimler, farklı amaçlar için yapılan kontroller sırasında da yürütülebilir. Her yıl yetkili otorite tarafından toplanan EK – 1’de yer alan bilgiler yıllık rapor haline getirilerek Bakanlığa gönderilir.

Personel

MADDE 6 –

(1) Çiftlik hayvanlarının bakımı, uygun kabiliyet, bilgi ve mesleki yeterliliğe sahip yeterli sayıda personel tarafından gerçekleştirilir.

(2) Bakanlık, hayvanların bakımından sorumlu olan bakıcı ile işletme sorumlularına hayvan refahı konularında eğitim kursları verilmesini temin eder.

Kontrol

MADDE 7 –

(1) Hayvan sahibi veya bakıcısı tarafından sıklıkla dikkat edilmesinin gerekli olduğu yetiştirme sistemlerinde barındırılan çiftlik hayvanları, refahlarının sağlanması için, günde en az bir kere kontrol edilir. Bunun dışındaki sistemlerde bakılan ve yetiştirilen çiftlik hayvanları ise herhangi bir mental veya fiziksel acıdan kaynaklanan olumsuzluğun önlenmesi için yeterli olacak aralıklarla kontrol edilir.

(2) Çiftlik hayvanları için, herhangi bir zamanda kontrol edilebilmelerine imkan tanıyan sabit ya da taşınabilir yeterli düzeyde aydınlatma sağlanır.

(3) Hasta ya da yaralı olabilecek herhangi bir çiftlik hayvanının gecikmeksizin uygun bir şekilde bakımı yapılır ve söz konusu bakıma cevap vermeyen herhangi bir hayvan ile ilgili olarak, bir an evvel, veteriner hekime başvurulur. Gerekli olması durumunda, hasta ya da yaralı hayvanlar kuru, rahat altlığı olan uygun bir ayrı bölmede izole edilir.

Kayıtların tutulması

MADDE 8 –

(1) Çiftlik hayvanlarının sahipleri ya da bakıcıları, çiftlik hayvanlarının bulunduğu işletmelerde hayvanlara uygulanan tüm tedavi ile her kontrolde tespit edilen ölüm sayılarına ilişkin kayıtlar tutar.

(2) Söz konusu kayıtlar en az beş yıl saklanır, denetim sırasında veya yetkili kurumlarca talep edilmesi durumunda kullanıma açık tutulur.

Hareket özgürlüğü

MADDE 9 –

(1) Çiftlik hayvanlarının hareket özgürlüğü, hayvanın türünü dikkate alarak ve edinilen tecrübeye ve bilimsel bilgilere uygun olarak, hayvanda gereksiz yere acı veya yaralanmaya neden olacak şekilde kısıtlanmaz.

(2) Çiftlik hayvanlarının devamlı veya düzenli aralıklarla bağlanması ya da hareketinin kısıtlanmasının söz konusu olduğu durumlarda, hayvanın fizyolojik ve etolojik ihtiyaçlarına uygun yeterli bir alan sağlanır.

İşletmeler ve işletme içi düzenlemeler

MADDE 10 –

(1) İşletmelerin inşası için kullanılan malzeme ve özellikle hayvanların temasta bulunabileceği donanımı içeren bölmeler hayvanlara zarar vermeyecek şekilde ve tam olarak temizlenmeye ve dezenfekte edilmeye elverişli olur.

(2) Çiftlik hayvanlarının yaşadığı bölümler herhangi bir zorluk olmadan yatabileceği, dinlenebileceği, ayağa kalkabileceği, dışkı ve idrar yapabileceği bir şekilde inşa edilir.

(3) Çiftlik hayvanlarının bulunduğu işletmeler, alet ve donanım çapraz bulaşmayı ve hastalık taşıyıcı organizmaların oluşmasını engellemek amacıyla, düzgün bir şekilde temizlenip dezenfekte edilir. Dışkı, idrar ve yem artıkları ile saçılmış yemler kokuyu asgariye indirgemek, sinek veya kemirgenler için cazip olmasını engellemek amacıyla gerekli sıklıklarda temizlenir.

(4) Çiftlik hayvanlarının emniyeti için yapılan işletme içi düzenlemeler ve tesisatlar, hayvanlarda yaralanmaya veya acı çekmelerine sebep olabilecek herhangi bir keskin kenar ya da çıkıntılar olmayacak şekilde inşa edilir. Zemin sert, düz ve dayanıklı yüzeyden yapılmış ve yaralanmaları engellemek üzere, kaygan olmayacak şekilde, hayvanların boyutu ve ağırlığına uygun olmak zorundadır. Yatma alanının rahat ve temiz olması gerekir. Hayvanların tür ve yaşlarına uygun altlıklar temin edilir.

(5) İşletme binaların yalıtım, ısıtma ve havalandırması; hava dolaşımı, toz seviyeleri, sıcaklık, göreceli hava rutubeti ve gaz konsantrasyonları hayvanlar için zararlı olmayan sınırlar içerisinde tutulur.

(6) İşletme binalarında barındırılan hayvanlar, sürekli karanlık ya da yapay aydınlatmada, yeterli dinlenme süresi verilmeden bulundurulamaz. Davranış ve fizyolojik ihtiyaçlarını karşılamak üzere, farklı iklim şartları için uygun doğal ya da suni aydınlatmaya imkan tanıyan tertibat düzenlenir. Mevcut doğal ışığın hayvanın fizyolojik ve etolojik ihtiyaçlarının karşılanmasında yetersiz olması durumunda, en azından doğal ışık süresine eşdeğer bir süre için uygun olan 8 saatlik suni aydınlatma sağlanır.

İşletme binalarında barındırılmayan çiftlik hayvanları

MADDE 11 –

(1) İşletme binalarında barındırılmayan çiftlik hayvanları mümkün ve gerekli olması durumunda, olumsuz hava koşullarından, yırtıcı hayvanlardan ve sağlıkları için risk teşkil eden unsurlardan korunur ve günde en az bir kere kontrol edilir.

Otomatik ya da mekanik donanımlar

MADDE 12 –

(1) Çiftlik hayvanlarının sağlığı ve refahı için gerekli olan tüm otomatik ve mekanik donanımlar günde en az bir kere kontrol edilir. Sorunların tespit edilmesi durumunda, bunlar derhal giderilir, hayvanların sağlığının ve refahının güvenceye alınması için sorun giderilene kadar, özellikle alternatif besleme metotları kullanılarak ve yeterli bir ortam sağlanmak üzere, uygun önlemler alınır.

(2) Yapay bir havalandırma sisteminin kullanıldığı durumlarda; sistemin bozulması durumunda, hayvanların sağlığının ve refahının korunması için yeterli düzeyde havanın yenilenmesini temin edecek bir destekleyici sistem kurulur ve bozulma ile ilgili olarak hayvanların bakıcısını uyarmak üzere bir alarm sistemi temin edilir. Alarm sistemi düzenli aralıklarla test edilir.

Yem, su ve diğer maddeler

MADDE 13 –

(1) Çiftlik hayvanları sağlıklarının sürdürülmesi ve besin ihtiyaçlarının karşılanması için yeterli miktarlarda ve yaşlarına, ağırlıklarına, davranışlarına ve fizyolojik ihtiyaçlarına göre uyarlanmış uygun bir yemle beslenir. Hiç bir hayvana gereksiz yere acı çekmelerine ya da yaralanmalarına yol açabilecek şekilde ve her türlü maddeyi ihtiva eden gıdalar ya da sıvı verilmez.

(2) Tüm hayvanların, fizyolojik ihtiyaçlarına uygun olan aralıklarda yeme erişebilme imkanı sağlanır.

(3) Tüm hayvanların yeterli miktarlarda, taze suya erişimi sağlanarak günlük sıvı alımı ihtiyaçları giderilir.

(4) Beslenme ve içme suyu donanımı, gıdanın ve suyun kontamine olmasını engelleyecek ve hayvanlar arasındaki rekabetin zararlı etkilerini asgariye indirgeyecek şekilde tasarlanır, inşa edilir ve yerleştirilir.

(5) Tedavi, koruma ya da zooteknik tedavi amacıyla Bakanlıkça kullanımına izin verilen maddeler dışında, hayvanlara bilimsel çalışmalar ya da edinilen tecrübe ile söz konusu maddenin etkisinin hayvanın sağlığı ya da refahına zararlı olmadığı gösterilmedikçe herhangi bir başka madde uygulanmaz.

Yasak müdahaleler

MADDE 14 –

(1) Tedavi amaçlı olmayan müdahaleler yasaktır.

(2) Yetkili otorite, tüy yolma veya kanibalizmin engellenmesinin diğer yöntemlerle mümkün olmadığı durumlarda, eğitimli personel tarafından yapılması şartıyla on günden küçük olan Gallus gallus türü yumurtacı tavuk amaçlı civcivlerin gagalarının kesilmesine izin verir.

Üreme usulleri

MADDE 15 –

(1) Çiftlik hayvanlarında acı ya da yaralanmaya neden olan ya da neden olması muhtemel üreme prosedürleri uygulanmaz.

(2) Bir hayvan genotipi ve fenotipi gereği sağlığına ve refahına zarar verilmemesi şartıyla bakılabilir veya yetiştirilebilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yumurtacı Tavukların Korunması ile İlgili Hükümler

Kayıt ve işletme numarası

MADDE 16 –

(1) Bakanlık, tüm yetiştirme sistemlerindeki işletmelerin kayıt altına alınmasını ve insan tüketimi için pazara sürülen yumurtaların izlenebilirliği için her birine ayırt edici numara verilmesini temin eder.

Denetim

MADDE 17 –

(1) Farklı amaçlar için yapılan kontroller sırasında yürütülecek denetimler, her yıl kullanılan farklı yetiştiricilik sistemlerini istatistiki olarak temsil eden örnekleri kapsar.

Gürültü seviyesi

MADDE 18 –

(1) Gürültü seviyesi asgariye indirilir. Sürekli ya da ani gürültülerden kaçınılır. Havalandırma fanları, yem makineleri ya da diğer ekipman mümkün olan en az gürültüyü oluşturacak şekilde inşa edilir, yerleştirilir, çalıştırılır ve bakımı yapılır.

Aydınlatma

MADDE 19 –

(1) Tüm binalarda, tavukların birbirlerini görmelerine, açıkça görsel olarak etraflarını araştırabilmelerine ve doğal davranışlarına imkan tanıyacak yeterlilikte aydınlatma seviyesi sağlanır. Doğal aydınlatmanın olması durumunda, kümeste pencereler ışığın eşit bir şekilde dağıtılmasına imkan verecek şekilde düzenlenir.

(2) Adaptasyonun ilk günlerinden sonra, aydınlatma saatleri sağlık ve davranışsal problemleri engelleyecek şekilde ayarlanır. Aynı zamanda aydınlatma saatleri 24 saatlik bir ritmi takip eder ve yaklaşık bir günün 8 saatinden az olmamak üzere, tavukların dinlenebilmeleri, immundepresyon ve göz anomalilerinin engellenmesi için yeterli bir süre için kesintisiz karanlık sağlanır. Işıklar kapatıldığında, tavuklara rahatsızlık vermeden ve yaralanmaya neden olmadan yerleşmelerine imkan tanıyan yeterli bir süre için bir alacakaranlık sağlanır.

Temizlik ve dezenfeksiyon

MADDE 20 –

(1) Kümes bölümleri, ekipman ve aletler düzenli aralıklarla ve boşaltmadan sonra yeni bir tavuk grubunun girmesinden önce tamamen temizlenir ve dezenfekte edilir. Kafeslerin dolu olduğu durumlarda, yüzeyler ve tüm ekipman yeterince temiz tutulur.

(2) Dışkılar gerekli olduğu ölçüde sık sık uzaklaştırılır ve ölen tavuklar her gün uzaklaştırılarak usulüne uygun şekilde imha edilir.

Kafesler

MADDE 21 –

(1) Kafesler tavukların kaçmasını önleyecek şekilde tasarlanır.

(2) İki ya da daha fazla katlı kafeslerden oluşan yerleşimlerde, tüm kafeslerin zorluk çekilmeden kontrol edilmesine ve tavukların çıkartılmasının kolaylaştırılmasına imkan tanıyan önlemler alınır veya buna uygun araçlarla donatılır.

(3) Kafes kapakları yetişkin bir tavuğun gereksiz yere acı çekmesine ya da yaralanmasına neden olmayacak şekilde çıkarılmasına imkan verecek boyutlarda ve tasarımda yapılır.

İlave sistemler

MADDE 22 –

(1) Yumurtacı tavuk sahipleri ya da bakıcıları ilave olarak aşağıda bahsi geçen sistemlerin her birine özel olan şartları uygular. Bu sistemler;

a) Alternatif sistemler için uygulanacak hükümler,

b) Zenginleştirilmemiş kafes sistemleri ile ilgili uygulanacak hükümler,

c) Zenginleştirilmiş kafes sistemleri ile ilgili uygulanacak hükümler.

Alternatif sistemler için uygulanacak hükümler

MADDE 23 –

(1) Bu bölümde bahsi geçen tüm üretim sistemleri en az aşağıda verilen koşulları sağlayacak şekilde tasarlanır.

a) Her tavuk için en az 10 cm ayrılması şartıyla ya doğrusal bir yemlik ya da her tavuk için asgari 4 cm ayrılması şartıyla dairesel yemlik,

b) Her tavuk için en az 2,5 cm ayrılması şartıyla ya doğrusal suluk ya da her tavuk için asgari 1 cm ayrılması şartıyla dairesel suluklar, buna ilaveten, damlama aletlerinin ya da su kaplarının kullanılması durumunda, her 10 tavuk için en az bir damlama aleti ya da su kabı ayrılır. Her tavuğun erişimi kapsamında en az iki su kabı ya da damlama aletinin olması gerekir.

c) Her yedi tavuk için en az bir folluk temin edilir. Grup folluklarının kullanılması durumunda, azami 120 tavuk için en az 1 m2 folluk alanı ayrılır.

ç) Her tavuk için en az 15 cm keskin kenarı olmayan yeterli sayıda tünek ayrılır. Tünekler altlığın üzerine yerleştirilmez ve tünekler arasındaki yatay mesafe en az 30 cm ve tünek  ile duvar arasındaki yatay mesafe de en az 20 cm dir.

d) Altlıklı alan her tavuk için en az 250 cm2’dir ve zemin yüzeyinin en az üçtebiri altlıklıdır.

(2) Tesisin zeminleri her ayağın pençelerinin öne bakan bölümlerini destekleyecek şekilde inşa edilir.

(3) Bu maddenin birinci ve ikinci fıkralarında ortaya konulan hükümlere ilaveten,

a) Farklı seviyeler arasında yumurtacı tavukların serbestçe hareket edebildiği büyütme sistemlerinin kullanıldığı durumlarda;

1) Dört kattan daha fazla kat olamaz.

2) Katlar arası boşluk en az 45 cm olur.

3) Sulama ve yemleme tertibatı tüm tavukların erişiminin olabileceği bir şekilde dağıtılır.

4) Katlar, aşağıdaki katlara damlaların düşmesini engelleyecek bir şekilde düzenlenir.

b) Yumurtacı tavukların açık dolaşıma erişiminin olması durumunda;

1) Dış alana doğrudan geçiş veren birkaç adet çıkış deliği olur. Bu deliklerin boyutları en az 35 cm yükseklikte ve 40 cm genişliğindedir ve binanın tüm uzunluğu boyunca yerleştirilir. Her halükarda, 1.000 tavuktan oluşan bir grup için 200 cm büyüklüğünde toplam çıkış sağlanır.

2) Açık dolaşım alanları aşağıdaki gibidir:

a) Her m2 ye düşen tavuk sayısına uygun bir büyüklükte ve herhangi bir ciddi toprak kontaminasyonunu engellemek üzere uygun bir zemin yapısındadır.

b) Sert hava koşullarından ve yırtıcı hayvanlardan korunması sağlanır ve tavukların her zaman suya erişimi sağlanır.

(4) Her m2 kullanılabilir alan için sürü yoğunluğu dokuz tavuğu geçmez. Ancak, kullanılabilir alanın, kullanılabilir zemin yüzeyine eşit olması durumunda, bu Yönetmeliğin yayım tarihinden önce kurulmuş işletmeler için kullanılabilir her m2 alan için besi yoğunluğu on iki tavuk olabilir.

Zenginleştirilmemiş kafes sistemleri ile ilgili uygulanacak hükümler

MADDE 24 –

(1) Bu bölümde bahsi geçen tüm kafes sistemleri en az aşağıda verilen koşulları karşılar:

a) Her bir yumurtacı tavuk için, en azından yatay şekilde ölçülen 550 cm2 lik serbest kullanım alanı temin edilir. Bu alan, sabit veya sabit olmayan ekipmanla kısıtlanmaz.

b) Kısıtlama olmadan kullanılabilecek bir yemlik temin edilir. Yemliğin uzunluğu en az kafesteki tavuk sayısı X 10 cm dir.

c) Damlama aletlerinin veya su kaplarının temin edilmediği durumlarda, her kafeste (b) bendinde bahsi geçen yemlik ile aynı uzunlukta olan sürekli bir suluğun sağlanması gerekir. Sulama noktaları tesis edildiğinde her bir tavuğun ulaşabileceği en az iki damlama aleti ya da en az iki su kabı temin edilir.

ç) Kafesler, kafes alanının en az % 65’inin üzerinde, en az 40 cm yüksekliğinde olup hiç  bir noktada 35 cm’ den daha alçak olamaz.

d) Kafeslerin zeminleri her ayağın öne bakan bölümlerini destekleyecek şekilde inşa edilir. Zemin eğimi % 14 veya 8°’yi geçmez. Dikdörtgen gözenekli tellerin dışında zeminler kullanılması durumunda, daha yüksek eğimlere izin verilebilir.

e) Kafeslere, uygun tırnak aşındırıcı araçlar yerleştirilir.

Zenginleştirilmiş kafes sistemleri ile ilgili uygulanacak hükümler

MADDE 25 –

(1) Bu bölümde bahsi geçen tüm kafesler en az aşağıda belirtilen koşulları karşılar:

a) Yumurtacı tavuklara aşağıdaki imkanlar sağlanır.

1) Her tavuk için ayrılan en az 750 cm2 kafes alanının 600 cm2’si kullanılabilir alan olur. Kafeslerde kullanım alanı dışındaki alanlar en az 20 cm yüksekliğinde olup hiçbir kafesin toplam alanı 2000 cm2’den az olamaz,

2) Bir folluk,

3) Gagalama ve eşelenmenin mümkün olduğu altlık,

4) Her tavuk için en az 15 cm uzunluğunda uygun tünekler,

temin edilir.

b) Kısıtlama olmadan kullanabilecekleri bir yemlik temin edilir. Yemliğin uzunluğu en az kafesteki tavuk sayısı X 12 cm dir.

c) Her kafeste grup büyüklüğüne uygun bir içme suyu sistemi olur. Damlama aleti ya da su kapları kullanıldığında, her tavuğun erişebileceği en az iki damlama aleti ya da en az iki su kabı temin edilir.

ç) Tavukların kontrolü ile kafeslere doldurulması ve boşaltılması işlemlerini kolaylaştırmak için, kafes katları arasında en az 90 cm genişliğinde koridorlar olur ve kafeslerin tabanı ile bina zemini arasında en az 35 cm genişliğinde bir boşluk bırakılır.

d) Kafeslere, uygun tırnak aşındırıcı araçlar yerleştirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Buzağıların Korunması ile İlgili Standartlar

Beslenme

MADDE 26 –

(1) Yeni doğan buzağıların doğumdan hemen sonra ve/veya en geç ilk altı saat içerisinde kolostrum almaları gerekir.

(2) Tüm buzağılar günde en az iki kere beslenir.

(3) Buzağıların gıdaları asgari 4,5 mmol/litre düzeyinde ortalama kan hemoglobinini temin etmek üzere yeterli ölçüde demir ihtiva eden ve iki haftadan büyük her buzağı için, yaşları sekiz ila yirminci haftalar arasında iken, günlük miktarı en az 50 g dan 250 g’a arttırılacak şekilde, lifli gıdadan oluşan bir günlük rasyon verilir. Buzağılara ağızlık takılmaz.

(4) Buzağıların gruplar halinde barındırıldığı ve otomatik bir besleme sistemi ile beslenmedikleri durumlarda, her buzağının aynı anda gıdaya erişmesi temin edilir.

Elektrik donanımı

MADDE 27 –

(1) Elektrikli çitlerin kullanılması veya ahırda diğer elektrik ekipmanının bulundurulması halinde, donanım buzağılara elektrik şoku vermeyecek şekilde düzenlenir.

Hayvanların bağlanması

MADDE 28 –

(1) Hayvanlar yaralanmaya yol açmayacak, düzenli aralıklarla muayene edilebilecek ve rahat bir sıkılığı temin edecek şekilde bağlanır. Her bağ, hayvanın hareket etmesine olanak verecek, boğulma ve yaralanma riskini engelleyecek şekilde tasarlanır.

Kurulmuş veya yeni kurulacak olan işletmeler ile ilgili hususlar

MADDE 29 –

(1) Sekiz haftalıktan büyük olan buzağılar, sağlığı ya da davranışları nedeniyle tedavi görmesinin gerekli olduğu bir veteriner hekim tarafından onaylanmadıkça, bireysel bölmelerde barındırılmaz.

(2) Gruplar halinde barındırılan buzağılarda, her buzağı için ayrılan kullanım alanı, canlı ağırlığı 150 kilogramdan düşük olan her buzağı için en az 1,5 m2’ye, canlı ağırlığı 150 – 220 kilogram olan buzağılar için en az 1,7 m2’ye ve canlı ağırlığı 220 kilogram ve daha fazla olan buzağılar için en az 1,8 m2’ye eşittir. Ancak bu fıkranın hükümleri aşağıdaki durumlarda uygulanmaz.

a) Altıdan daha az sayıda buzağısı olan işletmelerde,

b) Annelerini emmesi için tutulan buzağılarda.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Saklı hükümler

MADDE 30 –

(1) 24/6/2004 tarihli ve 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu hükümleri saklıdır.

İdari yaptırımlar

MADDE 31 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Kanunun ilgili hükümlerine göre idari yaptırımlar uygulanır.

Mevcut işletmelere ilişkin geçici hükümler

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Yönetmelik hükümleri kapsamında halihazırda çalışmakta olan işletmelerde; 24 üncü maddede zenginleştirilmemiş kafes sistemleri ile yapılan yetiştiricilikte uygulanacak hükümler başlığı altında bahsi geçen büyütme kafeslerinin kullanımı 1/1/2015 tarihinden itibaren yasaklanır.

Yürürlük

MADDE 32 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 33 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız.

SIĞIRLARDA LÖYKOZ HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

23 Aralık 2011 CUMA Resmî Gazete Sayı : 28151

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

SIĞIRLARDA LÖYKOZ HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, löykozun kontrol ve eradikasyonu ile ilgili usul ve esaslar ile resmi olarak löykozdan ari sürü statüsü kazanılması için uygulanacak kuralları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, sığırların löykozdan korunması ile ilgili hususlar ile ulusal bir eradikasyon programının kuralları ve koşullarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Bölge: Ülkenin en az 2000 km2 alana sahip ve yetkili birimin denetimine tabi ve içerisinde en az bir ilin bulunduğu bölümü,

c) Damızlık ya da üretim hayvanı: Kültürel ve sportif aktivitelerde yer alan hayvanlar hariç olmak üzere, kesim amacı dışında, ıslah, süt ya da damızlık için yetiştirilen bison bison ve bubalus bubalus türleri dahil sığır cinsi hayvanı,

ç) Eradikasyon: Hastalığın, yürütülen izleme ve koruma programları sonucunda, ülke genelinde veya herhangi bir bölgesinde ortadan kaldırılmasını,

d) Hayvan sağlığı zabıtası komisyonu: Bulaşıcı hayvan hastalığının resmi olarak teyit edildiği yerde,  hastalığın sağlıklı hayvanlara bulaşmasını önlemek ve hastalıkla mücadele etmek, hayvan ve maddelerinin sevkine dair tedbirleri tespit etmek ve uygulamaya konulmasını sağlamak amacıyla kurulan komisyonu,

e) Isıl işlem: Kaynatma hariç, ısıtmayı içine alan her türlü uygulamadan hemen sonra alkali fosfataz testinde negatif reaksiyona neden olan işlemi,

f) İl/ilçe müdürlüğü: Bakanlık il/ilçe müdürlüklerini,

g) İşletme: İçinde hayvanların yetiştirildiği veya muhafaza edildiği herhangi bir kuruluşu,

ğ) Karantina: Bulaşıcı bir hayvan hastalığına yakalanmış hayvanların, hastalığın yayılmasının önlenmesi için geçici olarak diğerlerinden ayrılması biçiminde alınan önlemi,

h) Löykoz hastalığı: Bovine Leucosis Virus (BVL) tarafından oluşturulan, sığırların bulaşıcı hastalığını,

g) Nakil araçları: Motorlu taşıtların, demiryolu taşıtlarının ve hava taşıtlarının yükleme için ayrılan bölümlerini, gemilerin ambarlarını, kara, deniz veya hava taşımacılığında kullanılan konteynerleri,

ı) OIE: Dünya Hayvan Sağlığı Örgütünü,

i) Resmi olarak löykozdan ari sürü: 12 ve 13 üncü maddelerde yer alan koşulları yerine getiren sürüyü,

j) Resmi olarak löykozdan ari ülke ya da bölge: 16 ncı maddede yer alan koşulları yerine getiren ülke ya da bölgeyi,

k) Resmi veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

l) Sığır cinsi hayvan: Kültürel ve sportif aktivitelerde yer alan hayvanlar hariç olmak üzere, et üretimi, süt üretimi, damızlık ya da diğer amaçlarla yetiştirilen bison bison ve bubalus bubalus türü hayvanlar dahil her yaştaki sığır ve mandayı,

m) Sürü: Bir işletmede bir epidemiyolojik ünite olarak bulundurulan bir hayvan ya da hayvan grubunu, bir işletmede birden fazla hayvan grubunun bulunması durumunda, aynı sağlık statüsüne sahip her bir hayvan ya da hayvan grubunu,

n) Şüpheli hayvan: Löykoz hastalığı taşıdığına dair belirtiler gösteren ancak resmi olarak hastalık teyidi yapılmamış sığır cinsi hayvanı,

o) Tecrit: Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların sağlıklı hayvanlardan ayrılması, temas etmelerinin önlenmesini,

ö) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında, verilecek resmi görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

p) Yetkili otorite: İl/ilçe müdürlüğünü, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel ve Özel Hükümler, Hastalık Tespiti, Enfekte Alanlar, Kesim Sonrası

İşlemler ve Hayvan Nakilleri

Genel hükümler

MADDE 5 – (1) Bakanlıkça, löykoz hastalığının prevalansı dikkate alınarak, hastalığın eradikasyonunun sağlanması için program hazırlanır. Programın başarısı için aşağıdaki önlemler alınır:

a) Eradikasyon ve koruyucu tedbirler kapsamına alınan ulusal sığır populasyonunun oranı, populasyonun tamamını kapsayana kadar her yıl artırılır.

b) Bakanlık tarafından löykoz hastalığını teşhis için ulusal referans laboratuvarı belirlenir. Teşhis yapılan laboratuvarın personel sayısının ve koşullarının hastalığın eradikasyonunun sağlanmasına imkan verecek düzeyde arttırılması ve iyileştirilmesi için gerekli adımların atılmasını sağlanır.

c) Löykoz ile mücadelede kullanılan tedbirlerin sistematik bir şekilde uygulanması sağlanır.

(2) Eradikasyonun tam ve etkili olmasını garanti etmek için yetkili otorite, bu maddede belirtilen tedbirlerin uygulanmasını sağlar.

Özel hükümler

MADDE 6 – (1) Sığır cinsi hayvanlarda löykozun varlığı ya da varlığından şüphe edilmesi durumunda özellikle lenfatik sistem ve diğer organlardaki tümörlerin varlığında derhal yetkili otoriteye bildirilmesi zorunludur.

(2) Sığır cinsi hayvanlarda löykozun tedavisine yönelik işlemlerin ve aşı uygulamasının yapılması yasaktır.

Sığır cinsi hayvanlarda kayıt ve kimliklendirme

MADDE 7 – (1) Yetkili otorite, hayvan hareketlerinin resmi olarak izlenmesi amacıyla, sığırların kalıcı bir şekilde kayıt altına alınmasını ve kimliklendirilmesini sağlar.

(2) Yetkili otorite, eradikasyon programı kapsamındaki sığır sürülerinin sağlık durumlarına göre resmi kaydını oluşturur ve güncel tutar.

Löykoz hastalığından şüpheli bir hayvan tespit edilmesi

MADDE 8 – (1) Yetkili otorite, sığır cinsi hayvanlarda löykoz şüpheli bir hayvan tespit edilmesi durumunda, hastalığın varlığını veya yokluğunu tespit edici resmi incelemelerin en kısa zamanda gerçekleştirilmesini sağlar.

(2) İncelemeler sonuçlanana kadar yetkili otorite, sürüyü gözetim altında bulundurur.

(3) Yetkili otoritenin kesime sevk için izin vermesi dışında, sürüye hayvan giriş çıkışı yasaklanır.

(4) Sürüdeki şüpheli hayvanların tecrit edilmesi sağlanır.

(5) Bu maddede belirtilen uygulamalar, söz konusu sürüde löykoz varlığının veya şüpheli durumunun ortadan kalktığının resmi olarak tespit edilmesine kadar devam eder.

Löykoz hastalığının ilanı

MADDE 9 – (1) Löykoz hastalığı tespit edildiğinde resmi veteriner hekim tarafından düzenlenen hastalık raporuna göre hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanır ve hastalık çıkış kararı alınır ve bu karar ilan edilir.

(2) Bir sürüde löykoz hastalığının varlığının resmi olarak tespit edildiği durumlarda resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim hastalığın yayılmasını önlemek için gerekli tedbirleri alır ve aşağıdaki hususların yerine getirilmesini sağlar:

a) Bu sürüye hayvan giriş ve çıkışı yasaklanır, yalnızca yetkili birimin izni ile kesime sevk edilecek hayvanların hareketlerine izin verilir.

b) Söz konusu sürü izole edilerek sürüdeki sığırların başka sığırlarla temas etmesi önlenir.

c) Löykoz hastalığında karantina, hastalık çıkan işletme ile sınırlıdır.

ç) Enfekte hayvanın bulunduğu sürüdeki tüm sığırlar löykoz yönünden muayene edilir. Pozitif hayvanın ve bunun olası yavrularının sürüden çıkartılmasından üç ay sonra oniki aylıktan büyük tüm hayvanlar serolojik teste tabi tutulur.

d) Löykoz nedeniyle konulan karantina, teste tabi tutulan tüm sığırlarda son iki serolojik test negatif reaksiyon verene kadar devam eder. Birinci ve ikinci testin arası en az dört en fazla oniki ay olmalıdır.

e) Enfekte ineklerin sütleri, uygun ısıl işlemden geçirildikten sonra aynı çiftlikteki hayvanların beslenmesinde kullanılabilir, böyle bir işlem için bir süt işletmesine nakledilebilir. İnsan gıdası olarak kullanılamaz. Isıl işleme tabi tutulmamış sütün hayvan beslenmesinde kullanımına yalnızca 10 uncu maddenin birinci fıkrasına uygun olarak kesime sevk edilen sürüler için izin verilebilir.

f) Enfekte bir sürüdeki ineklerden elde edilen sütler, uygun ısıl işlemden geçirilmek amacı dışında süt işleme tesislerine nakledilemez, çiğ süt olarak satışa sunulamaz.

g) Enfekte sığırların hayvan yemi olarak kullanılması planlanan karkasları, yarım karkasları, kol ya da butları, parçaları ve sakatatı kontaminasyona yol açmayacak şekilde işleme tabi tutulur.

ğ) Hayvan sahibi, işletmesindeki bir sığırın ölümü ya da acil kesimini resmi veteriner hekime bildirir.

Kesim

MADDE 10 – (1) Löykozun resmi olarak teyit edildiği bir sürüdeki sığırların tamamının kesimi öngörüldüğü durumlarda bu hayvanlar otuz gün içerisinde kesime tabi tutulur.

(2) Löykoz hastalığı tespit edilen hayvanlara ait karkaslar şarta tabi tutularak kavurma yapıldıktan sonra tüketimine izin verilir. Kesilen hayvanlara ait iç organlar ile ilgili olarak; gözle görülebilir tümör, nekroze doku gibi hastalık lezyonları bulunması durumunda iç organlar imha edilir, lezyon görülmeyen iç organlar yüksek ısıl işleme tabi tutularak tüketilebilir. Derileri ise işlenmemiş deri olarak kullanılamaz.

(3) Löykozun resmi olarak teyit edildiği sığırların kesimi, hayvan sahibi ya da bakıcısına, yapılan muayeneler ve yerine getirecekleri yükümlülüklerin resmi olarak bildirilmesinden sonra otuz gün içerisinde gerçekleştirilir.

Sürüye hayvan girişi ve çıkışı

MADDE 11 – (1) Yetkili otorite tarafından gecikmeksizin kesim amacıyla çıkış için izin verilenler dışında söz konusu sürüden hiçbir sığırın çıkışına izin verilmez.

(2) Söz konusu sürüde hastalığın ortadan kalktığını teyit etmek amacıyla löykoz testleri yapılır.

(3) Yalnızca yetkili otorite tarafından löykoz ile enfekte olmadığı kabul edilen sürülere ait olan hayvanların sürüye girişleri yapılabilir.

Dezenfeksiyon

MADDE 12 – (1) 10 uncu maddede belirtilen sığırların kesimi sonrası veya sürüye yeni hayvan girişi öncesi, ahırlar ve diğer bölmeler ile hayvanlar için kullanılan bütün konteynerler, ekipman ve diğer malzemeler resmi veteriner hekim tarafından verilen talimata uygun olarak resmi denetim altında temizlenir ve dezenfekte edilir.

(2) Hayvanların veya bu tür hayvanlarla temas etmiş olan materyaller veya maddelerin taşınması sonrasında bütün nakil araçları, konteynerler ve ekipman temizlenir ve dezenfekte edilir. Bu tür hayvanlar için kullanılan yükleme alanları da kullanımdan sonra temizlenir ve dezenfekte edilir.

(3) Kullanılacak dezenfektan ve bunların konsantrasyonları yetkili otorite tarafından belirlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Resmi Olarak Löykozdan Ari Sığır Sürüsü, Ariliğin Devamı,

Statünün Askıya Alınması

Löykozdan ari sığır sürüsü

MADDE 13 – (1) Sığır sürüsü aşağıdaki koşulların varlığında löykoz hastalığından aridir:

a) Sürüde löykoz hastalığının klinik ya da laboratuar test sonucu ile tespit edilmiş hiçbir belirtisinin bulunmaması ve geriye dönük iki yıl içinde de bu tür bir vakanın teyit edilmemiş olması.

b) Sürüde yirmidört aylık yaşın üzerindeki bütün hayvanlara son oniki ay içerisinde en az dört ay ara ile iki test yapılmış olmalı ve iki testten de negatif sonuç alınmış olması.

c) Menşei resmi olarak löykoz hastalığından ari ülke ya da bölgede yer almış olan sürünün (a) bendindeki hükümleri yerine getirmesi.

Sürünün löykozdan ari statüsünün devamı

MADDE 14 – (1) Sığır sürüsü;

a) 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendindeki hükümleri yerine getirmesi,

b) Sürüye yeni giren hayvanların resmi olarak löykoz hastalığından ari sürüden gelmiş olması,

c) Yirmidört aylık yaşın üzerindeki bütün hayvanların üç yıl ara ile yapılan teste negatif yanıt vermeye devam etmesi,

ç) Sürüye dahil edilen damızlık hayvanların ithalat mevzuatına uygun olarak ithal edilmiş olması,

halinde löykoz hastalığından ari statüsünü devam ettirir.

Sürünün löykozdan ari statüsünün askıya alınması  ve askının kaldırılması

MADDE 15 – (1) Sürünün resmi löykozdan ari statüsü 14 üncü maddede belirtilen koşulların yerine getirilmemesi halinde veya laboratuar testleri ya da klinik bulgulara dayalı bir ya da daha fazla sayıda sığır cinsi hayvanın löykoz taşıdığından şüphe edilmesi durumunda askıya alınır.

(2) Arilik statüsü askıya alınan bir sürü, aşağıda sıralanan koşulları sağlayana kadar askı hali devam eder:

a) Resmi olarak löykoz hastalığından ari sürüden yalnızca bir hayvanın 18 inci maddede belirtilen testlerden birine pozitif yanıt vermesi ya da bir sürüde bir hayvanın enfeksiyonu taşıdığından şüphe edilmesi durumunda;

1) Pozitif yanıt veren hayvanlar ve bunlardan doğan buzağılar yetkili otoritenin gözetimi altında kesim için sürüden uzaklaştırılır. Ancak, enfekte inekten doğan buzağının kesimi şartı, buzağının doğumundan hemen sonra annesinden ayrılması halinde yetkili otorite tarafından istisnaya tabi tutulabilir. Bu durumda söz konusu buzağı (b) bendinin (3) numaralı alt bendinde belirtilen hükümlere tabi tutulur.

2) Pozitif hayvanlar ve bunların buzağılarının sürüden uzaklaştırılmasından üç ay sonra  sürüdeki oniki aylık yaşın üstündeki tüm hayvanlar  18 inci maddeye  uygun olarak iki serolojik teste tabi tutulur, bu iki testin arası en az dört en fazla oniki ay olur, sürüdeki hayvanların bu iki serolojik testte negatif reaksiyon vermeleri gerekmektedir.

3) Epidemiyolojik araştırmalar yürütülerek negatif sonuçların elde edilmesi ve enfekte sürü ile epidemiyolojik yönden bağlantılı olan sürüler için (2) numaralı alt bentte belirtilen tedbirler uygulanır.

b) Resmi olarak löykozdan ari bir sürüye ait birden çok hayvanın 18 inci maddede belirtilen testlerden birine pozitif yanıt vermesi durumunda ya da sürüde birden çok hayvanda enfeksiyondan şüphe edilmesi durumunda:

1) Pozitif yanıt veren hayvanlar ve bunlardan doğan buzağılar yetkili otoritenin gözetimi altında kesim için sürüden uzaklaştırılır. Ancak, enfekte inekten doğan buzağının kesimi şartı, buzağının doğumundan hemen sonra annesinden ayrılması halinde yetkili otorite tarafından istisnaya tabi tutulabilir. Bu durumda söz konusu buzağı (3) numaralı alt bentte belirtilen hükümlere tabi tutulur.

2) Sürüde oniki aydan büyük bütün hayvanlar 18 inci maddeye uygun olarak en az dört ve en fazla oniki ay aralıklarla yapılan iki serolojik teste de negatif yanıt vermiş olmaları şarttır.

3) Yetkili otoritenin resmi gözetimi altında doğrudan kesime gönderilmesine izin verilmesi durumu hariç, sürüdeki diğer bütün hayvanlar, yirmidört aylık yaşı geçene kadar işletmede kalırlar ve bu yaşa eriştiklerinde 18 inci maddeye uygun olarak teste tabi tutulurlar.

4) Epidemiyolojik araştırmalar yürütülerek negatif sonuçların elde edilmesi ve enfekte sürü ile epidemiyolojik yönden bağlantılı olan sürülerde, (2) numaralı alt bentte belirtilen tedbirler uygulanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Resmi Olarak Löykozdan Ari Bölge ya da Ülke, Ari Statüsünün Devamı,

Askıya Alınması ve Teşhis Yöntemleri

Bir ülke ya da bölgenin resmi olarak löykozdan ari kabul edilmesi

MADDE 16 – (1) Ülke ya da bölgenin resmi olarak löykozdan ari kabul edilmesinin koşulları aşağıda belirtilmiştir:

a) 13 üncü maddede belirtilen tüm koşulların yerine getirilmiş olması ve sığır sürülerinin en az % 99,8 oranında resmi olarak löykozdan ari olması.

b) Ülke ya da bölgede son üç yıl içinde hiçbir löykoz vakasının bildirilmemiş olması, löykozdan kaynakladığından şüphe edilen tümörlerin varlığının bildirilmesinin zorunlu olması ve nedeninin araştırılması, bütün ülke söz konusu olduğu durumda yirmidört aylık yaşın üzerindeki bütün hayvanlardan sürülerin en az % 10’unun tesadüfi seçimi ile, 18 inci maddeye uygun olarak test edilmiş olması ve son iki yıldaki testlerin negatif sonuç vermiş olması veya bir bölge söz konusu olduğunda yirmidört aylık yaşın üzerindeki bütün hayvanların 18 inci maddeye uygun olarak yapılan testlere son 2 yılda negatif sonuç vermiş olması.

c) % 99 güven aralığında bir metotla sürülerin % 0,2’sinden daha azının enfekte olduğunun ortaya konması.

(2) Bir ülke ya da bölgenin resmi olarak löykozdan ari statüsünü koruması aşağıdaki koşullara bağlıdır:

a) Ülke ya da bölgenin toprakları içinde kesilen bütün hayvanların resmi ölüm sonrası muayenelere tabi tutulması ve muayenelerde löykoz virüsünden ileri gelebilecek bütün tümörlerin laboratuar muayenesine gönderilmesi.

b) Yetkili otoritenin bölgesinde bütün löykoz vakalarını Bakanlığa rapor etmesi.

c) 18 inci maddesiye uygun yapılan testlerden birinde pozitif yanıt veren bütün hayvanların kesilmesi ve bunların sürülerinin bu madde ile uyumlu olarak statülerinin yeniden sağlanmasına kadar kısıtlamalara tabi tutulması.

ç) İki yaşın üzerindeki tüm hayvanların, 18 inci maddeye uygun yapılan testler nezdinde statü verilmesini izleyen beş yılda bir kez ya da herhangi başka bir prosedür nezdinde statü verilmesini izleyen ilk beş yıl içerisinde, sürülerin %0,2’sinden daha azının enfekte olduğunu %99’luk bir kesinlik düzeyinde ortaya koyacak şekilde test edilmiş olması, bununla beraber bir ülke ya da bölgede en az üç yıl boyunca 10.000 sürüde 1 sürü oranında löykoz vakasının tespit edilmemiş olması.

(3) Her yıl tesadüfi seçim ile belirlenen sürülerin en az % 1’inde, oniki aydan büyük bütün sığır cinsi hayvanların, 18 inci maddeye uygun olarak teste tabi tutulması koşuluyla rutin serolojik testlerin azaltılmasına karar verebilir.

Resmi olarak löykozdan ari bölge ya da ülke statüsünün askıya alınması

MADDE 17 – (1) 16 ncı maddede belirtilen koşullara uygun olarak yapılan incelemelerin sonucunda, daha öncesinde löykozdan ari olarak kabul edilen bir ülke ya da bölgenin löykoz ile ilgili durumunda önemli değişiklik olduğuna ilişkin bulgular tespit edilmesi halinde, ülke ya da bölgenin löykozdan arilik statüsü askıya alınır. Resmi olarak löykozdan ari statüsü, Bakanlık tarafından tespit edilecek işlemlerin yerine getirilmesi ve aynı işlemler kapsamında tespit edilen kriterlerin tamamlanması sonucu yeniden kazanılabilir.

Teşhis yöntemleri

MADDE 18 – (1) Löykoz hastalığının teşhisi için OIE tarafından belirlenen teşhis teknikleri kullanılır. Kullanılan teknik, bunların standardizasyonu ve sonuçların yorumlanması OIE Diyagnostik Testler ve Aşılarla İlgili Standartlar Rehberinde  löykoz hastalığı teşhisi için belirtilen güncel uygulamalarla uyumlu olur.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

ŞARBON HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

23 Aralık 2011 CUMA Resmî Gazete Sayı : 28151

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

ŞARBON HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; şarbon hastalığına karşı hazırlıklı olunması, hastalıktan korunma ve hastalıkla mücadele edilmesini sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; şarbon hastalığından şüphe duyulması durumunda hastalığın bildirimi, şüphe duyulan ve hastalık teyidi yapılan işletmelerde hastalığın kontrolü ve hastalıktan korunmak için alınması gereken önlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Enfeksiyon teyidi: Laboratuvar sonuçlarına dayalı olarak yetkili otorite tarafından hastalık varlığının ilanını,

c) Gözetim: Herhangi bir hayvancılık işletmesinin, işletmecisinin veya bunların faaliyetlerinin dikkatli bir şekilde gözlemlenmesini,

ç) Hayvan sahibi veya bakıcı: Hayvanların mülkiyetini haiz veya ücret karşılığında veya ücretsiz, muhafaza etmekle görevlendirilen, gerçek veya tüzel kişi veya kişileri,

d) İl/ilçe müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerini,

e) İmha: İtlaf edilen hayvanların veya hayvansal ürünlerinin toplanması, nakil edilmesi, depolanması ve çukura gömülerek veya yakma ünitelerinde yakılarak yok edilmesini,

f) İşletme: İçinde hayvanların yetiştirildiği veya muhafaza edildiği herhangi bir kuruluşu,

g) Kordon: Hayvan hastalığı görülen alanın gözetim altında tutulması, giriş ve çıkışların kontrol altına alınmasını,

ğ) Mihrak: Yetkili Otorite tarafından hastalık varlığının doğrulandığı, hastalığın seyri, dikkate alınarak belirlenen işletmeyi,

h) Resmî Veteriner Hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

ı) Serbest Veteriner Hekim: 9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanuna göre mesleğini serbest olarak icra etme yetkisine sahip veteriner hekimi,

i) Şarbon Hastalığı (Anthrax): Bacillus anthracis isimli bakteri tarafından oluşturulan, insanlara da bulaşabilen, memeli hayvanların bulaşıcı hastalığını,

j) Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğü: Hastalığın teşhisinden, mücadelesinden ve gözetim programlarından sorumlu olan doğrudan Bakanlığa bağlı Enstitü Müdürlüğünü,

k) Yetkilendirilmiş Veteriner Hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında verilecek resmî görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

l) Yetkili Otorite: İl ve ilçe müdürlüğünü, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hastalık Bildirimi, Hastalıktan Şüphe Edilmesinde ve Hastalığın Tespitinde Alınacak Önlemler, Epidemiyolojik Araştırma

Hastalığın bildirimi

MADDE 5 – (1) Şarbon hastalığının varlığı ya da varlığından şüphelenildiğinde hayvan sahibi, bakıcısı veya hastalığı takip eden serbest veteriner hekim tarafından yetkili otoriteye bildirilmesi zorunludur.

Hastalıktan şüphe edilmesi halinde alınacak önlemler

MADDE 6 – (1) Hayvanlarda şarbon hastalığından şüphe edilmesi durumunda hastalıktan şüpheli ve sağlıklı hayvanlar birbirlerinden ayrılır.

(2) Şüpheli hayvanlardan resmi veteriner hekim veya yetkilendirilmiş veteriner hekimler tarafından alınan numunelerde, Veteriner Kontrol Enstitüsü tarafından yapılan incelemeler sonuçlanana kadar yetkili otorite, işletmeyi gözetim altında bulundurur.

(3) İşletmeye hastalığa duyarlı türden hiçbir hayvanın girmesine veya çıkmasına izin verilmez.

(4) Şüpheli hayvanların bulunduğu işletmede alınan önlemler, şarbon hastalığının varlığının veya şüphe durumunun ortadan kalktığının resmi olarak tespit edilmesine kadar devam eder.

Hastalık tespit edilmesi halinde alınacak önlemler

MADDE 7 – (1) Resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim tarafından alınan numunelerin Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüklerince yapılan inceleme sonuçlarına göre şarbon hastalığı tespit edildiğinde, hastalığı haber alan resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim hastalık çıkış raporunu düzenler.

(2) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim raporuna göre hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

(3) Şarbon hastalığının tespit edildiği hayvanların kullandığı mera ve su kaynakları dahil olmak üzere tüm yerleşim birimi kordon altına alınır.

(4) Şarbon hastalığından ölen hayvanların imha edilmesi veya en az iki metre derinliğindeki çukurlara, üzerlerine sönmemiş kireç dökülerek, derileri ile birlikte gömülmesi zorunludur.

(5) Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların yem ve su kapları bulundukları yerden dışarı çıkarılamaz ve diğer hayvanlar için kullanılmaz.

(6) Şarbon hastalığına yakalanmış hayvanlar öldürülür ve imha edilir. Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların kesilmesi ve etlerinin tüketilmesi yasaktır. Deri, kıl, yapağı, süt, boynuz ve tırnaklarına el konulur, yakılarak ya da gömülerek imha edilir.

(7) Nakil sırasında şarbon hastalığının tespit edilmesi durumunda hastalıksız hayvanlar izlemeye alınır. Beş gün içinde hastalıksız hayvanlardan yeni bir hasta tespit edilmez ise sürünün yer değiştirmesine izin verilir.

(8) Şarbon hastalığından ölen hayvanlara otopsi yapılmaz. Ancak marazi madde almak için kadavralar gömülecek çukurun içinde açılır ve marazi madde alımından sonra üzerine sönmemiş kireç dökülerek çukur kapatılır.

(9) Şarbon hastalığının sönüşüne kadar kordon altına alınan bölgeye aşısız tektırnaklı, sığır, koyun, keçi ve domuzların girmesi yasaktır. Şarbon hastalığına karşı aşılanmalarının üzerinden en az onbeş gün geçmiş hayvanların girişine izin verilir.

(10) Kordon altına alınan bölgeden mezbahaya sevk edilmek istenen büyük ve küçükbaş hayvanlar resmi veteriner hekim tarafından muayene edilir. Hastalıksız oldukları tespit edilen hayvanlar kesilmek üzere kapalı vasıtalarla en yakın mezbahaya gönderilir. Resmi veteriner hekim durumu mezbaha veteriner hekimine bildirir.

(11) Resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim şarbon hastalığı insanlara da bulaşabileceğinden, hastalık hakkında, hayvan sahiplerine ve mahalli sağlık teşkilatına bilgi verir. Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların bulunduğu yere çıplak ayakla girilmez. Hayvan bakıcılarının ellerinde ve açık yerlerinde yara bulunmamalıdır.

(12) Laboratuvar sonuçlarına göre şarbon mikrobu ile bulaştığı tespit edilen hayvan yemleri imha edilir.

(13) Şarbon hastalığı çıkan veya hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların muhafaza edildiği işletmelere temizlik ve dezenfeksiyon yapıldıktan sonra hayvan girişine müsaade edilir. Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların bakım ve beslenmesinde kullanılan malzemeler temizlik ve dezenfeksiyonu yapılmadan sağlıklı hayvanlar için kullanılmaz.

Epidemiyolojik araştırma

MADDE 8 – (1) Epidemiyolojik araştırma aşağıda belirtilen hususları sağlar.

a) Hastalığın işletmede farkına varılmadan veya kuşkulanılmadan önce mevcut olabileceği sürenin uzunluğu,

b) İşletmede hastalığın muhtemel kaynağı ve enfekte olmuş veya bulaşmış olabilecek hastalığa duyarlı türden hayvanların bulunduğu diğer işletmelerin belirlenmesi.

(2) Bakanlık tarafından bu Yönetmelikte yer alan önlemlere benzer ek kontrol önlemlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ve bu Yönetmelikteki istisnai durumların uygulanmasına karar verilirken yapılan epidemiyolojik araştırmalar dikkate alınır.

Kordon kaldırılması

MADDE 9 – (1) Şarbon hastalığında konulan kordon son ölüm veya iyileşmeden onbeş gün sonra resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim tarafından verilen talimata uygun olarak gerçekleştirilen temizlik ve dezenfeksiyondan sonra kaldırılır.

Aşılama

MADDE 10 – (1) Hastalık görülen mihraklarda bulunan büyükbaş, küçükbaş, tektırnaklı ve domuzların tamamı beş yıl boyunca aşılanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

ORMANLARDA VE ORMAN İÇİNDE BULUNAN OTLAK, YAYLAK VE KIŞLAKLARDA HAYVAN OTLATILMASINA İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

11 Temmuz 2012 ÇARŞAMBA               Resmî Gazete                                    Sayı : 28350

YÖNETMELİK

Orman Genel Müdürlüğünden:

ORMANLARDA VE ORMAN İÇİNDE BULUNAN OTLAK, YAYLAK VE KIŞLAKLARDA HAYVAN OTLATILMASINA İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, ormanlar ile bu ormanların içindeki otlak, yaylak ve kışlaklarda olmak üzere;

a) Hangi tür hayvanların ne gibi şartlarla, bu yerlere zarar vermeden otlatılmasına izin verilmesine,

b) Bu yerler ile sulama yerlerinde hakları olanların giriş ve çıkış esaslarının belirlenmesine,

c) Yangına hassas orman alanlarında yangın riskini azaltmak amacıyla yanıcı madde miktarının otlatma yöntemiyle azaltılmasına yönelik planlama esaslarının belirlenmesine,

ç) Ülke genelinde ormanlık alanlarda yaptırılacak planlı otlatma ile kamu yararı gereklerine uygun olarak ormanlardan düzenli faydalanmanın sağlanmasına,

d) Orman içi, orman kenarı ve orman üst sınırı mera, yaylak, kışlak ve otlakların koruma, bakım, tanzim ve ıslahına,

ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu ile 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanununun 28 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Orman ve Su İşleri Bakanlığını,

b) BDy veya BMak: Eski ve yeni amenajman planlarında rumuzu ile belirtilen tipik akdeniz florası olup kapalılığı %40 ve aşağısı olan, içerisinde Q.ilex, Q.coccifera, akçakesme, sandal ve tespih ağacı gibi fazla boylanmayan ağaç ve ağaçcıklardan oluşan alanları,

c) (b) çağı: 1,30 m. göğüs yüzeyinde 8-19,9 cm. arasındaki çaplara haiz ağaçları,

ç) Bölge Müdürlüğü: Orman Bölge Müdürlüğünü,

d) Çoban: Sorumluluğundaki koyun, keçi, sığır ve manda gibi farklı türden hayvanların, barınaklarında veya otlama alanlarındaki bakım ve beslenmesini yapan, genel sağlık durumlarını gözeten, sevk-idaresinden sorumlu olan, gerektiğinde sağım yapabilen kişiyi,

e) Geçici çevirme: Otlatma planı yapılan alanlarda hayvanlara zarar vermeksizin planlı bir şekilde otlatılmasını sağlayan, gecelemelerini emniyet altına alan, dağılmalarını engelleyen, içerisinde süt sağım alanı ile hayvan sahiplerinin çadırlarının da bulunduğu alanı çevrelemeyi,

f) Geçiş izni: Otlatma planında belli otlak alanlarına ulaşmak için orman alanlarından geçiş veya otlak alanlarından sulaklara geçiş için orman işletme şefliğinden alınan izni,

g) Gençleştirme alanı: Ormanlardan sürdürülebilir bir şekilde yararlanmayı emniyet altına almak amacıyla ormanın son hâsılatını oluşturan ve kesimlik çağa ulaşmış ağaç, ağaç toplulukları ve maktalı koru ormanında meşcerelerin devamlılığının sağlanması ile yanan ve yenilenmesi zorunlu hale gelen ormanların yerine yeni genç jenerasyonun getirilmesi çalışmasının uygulandığı alanı,

ğ) Genel Müdürlük: Orman Genel Müdürlüğünü,

h) İşletme Müdürlüğü: Orman İşletme Müdürlüğünü,

ı) İşletme Şefliği: Orman İşletme Şefliğini,

i) Koruma ekibi: Orman Genel Müdürlüğünde ormanların korunması ile ilgili kolluk görevlilerinden orman muhafaza memurlarının görevli olduğu ekibi,

j) Muhafaza ormanı: 6831 sayılı Orman Kanununun 23 üncü ve 24 üncü maddelerine göre ilan edilmiş ormanları,

k) Orman: Devlet ormanlarını,

l) Ormancılık bürosu: Orman mühendisi veya orman yüksek mühendisi unvanına sahip, ruhsatlı serbest meslek mensubu veya ruhsatlı serbest yeminli meslek mensuplarının, 8/4/2009 tarihli ve 27194 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ormancılık ve Orman Ürünleri Bürolarının Kuruluş ve Çalışma Esasları Yönetmeliği hükümlerine göre kurdukları serbest ormancılık veya serbest yeminli ormancılık bürolarını,

m) Orman yangınlarına hassasiyet derecesi: İşletme Müdürlüğü bazında orman alanlarında en az son yirmi yılda çıkan orman yangınlarının yıllık yangın adedi ve yanan alan miktarları ile işletmenin toplam alanı ve ormanlık alanı dikkate alınarak hesaplanmakta olan ve çok yüksek, yüksek, orta, düşük ve çok düşük olarak beş tehlike sınıfından oluşan yangın riski derecesini,

n) Otlak/Mera: Üstünde hayvan otlayan, otsu bitkilerin tabii olarak yetiştiği açık alanlar olup, bir veya daha fazla köy ve belde halkına ait hayvanların ot ihtiyacını temin etmek maksadı ile tahsis edilmiş veya kadimden beri bu amaçla kullanılan arazileri,

o) Otlatma kapasitesi: Belli bir alanda ve eşit zaman aralıkları ile uzun yıllar bitki örtüsüne, toprak, su ve diğer tabii kaynaklara zarar vermeden otlatılabilecek büyükbaş – küçükbaş hayvan birimi miktarını,

ö) Otlatma izni: Otlatma planında, otlatma amacıyla belirtili orman alanlarında ve orman içi otlak, yaylak ve kışlaklarda verilen izni,

p) Otlatma alt zonu: 0-400 metre rakımı,

r) Otlatma orta zonu: 400-1000 metre rakımı,

s) Otlatma üst zonu: 1000 metre üzeri rakımı,

ş) Otlatmaya konu yanıcı madde: Orman alanlarında alt florada mevcut otsu ve odunsu bitkileri,

t) Öncelikli otlatma alanı: Plan dâhilinde öncelikli olarak otlatmaya izin verilecek ormanlık sahayı,

u) Serbest otlatma alanı: Plan dâhilinde otlatmaya izin verilecek ormanlık sahayı,

ü) Sulaklar: Hayvanların arazide su ihtiyaçlarını giderdikleri akarsu, göl, gölet ve çeşme gibi doğal veya yapay su kaynaklarının bulunduğu alanları,

v) Yangın önleme alanları: Yangın Durdurma Zonu, Yangın Emniyet Yolu, Yangın Emniyet Yolu ve Şeridi, Yangın Emniyet Şeridi, Yerleşim Yeri ile Orman Alanını Ayırma Tesisi, Ziraat Arazileri ile Orman Arazilerini Ayırma Tesisini ve Yangın Müdahale Cephesini,

y) YARDOP: Yanan alanların rehabilitasyonu ve yangına dirençli ormanlar tesisi projesini,

z) Yasak otlatma alanı: Hiçbir surette otlatmaya izin verilmeyecek ormanlık sahayı,

aa) Yaylak ve kışlak: 6831 sayılı Orman Kanununun 17 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamı dışında orman içi açıklıkları ile orman sınırı üzerinde kalan ve bir veya birkaç köy veya belde ahalisinin hayvanları ile birlikte geçici olarak çıkıp, hayvanlarını otlatmak üzere kadimden beri kullanılan ağaçsız, otlu, orman içi veya orman dışı münferit yerleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Temel İlkeler, Otlatma Kapasitesi, Otlatma Şekilleri ve Otlatma Planları ile Geçiş İzni

Temel ilkeler

MADDE 4 – (1) Otlatma izni verilmeyecek alanlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Yangın görmüş ve ormanların yenilenmesini veya erozyon tedbirlerinin alınmasını gerektiren alanlar,

b) Doğal veya yapay olarak gençleştirmeye ayrılan alanlar,

c) Rehabilitasyon ve YARDOP kapsamında tesis edilen yangın durdurma zonlarındaki ekim ve dikim yoluyla gençleştirmeye ayrılan alanlar,

ç) Ağaçlandırılmış olan sahalar,

d) Toprak muhafaza tedbirleri alınan havzalar ve erozyon kontrolü çalışmaları henüz başlamamış olmakla birlikte toprak taşınmasına ve sele hassas olan dere havzaları,

e) Koruya tahvil, verimli baltalık olarak işletilen ve canlandırma kesimleri ile rehabilitasyon çalışmalarına konu edilen yerlerde hayvanların zarar veremeyeceği boya ulaşmamış ve ilgili işletme şefliğince hayvanların ağaçlara zarar verebileceği tespit edilen ormanlar,

f) Seçme işletmeciliği uygulanan alanlarla, devamlı orman olarak işletilen ormanlardaki gençleştirme nüveleri,

g) Özel ağaçlandırma sahaları,

ğ) Birinci derece arkeolojik sit alanları ile milli park ve tabiat parklarının mutlak koruma, hassas koruma bölgelerinin yanı sıra tabiatı koruma alanları ve tabiat anıtları, sulak alan mutlak koruma bölgeleri, yaban hayvanı üretme istasyonları, yaban hayatı koruma sahaları, yaban hayatı geliştirme sahalarının mutlak koruma bölgeleri ve yaban hayatı geliştirme sahalarından yönetim planlarında otlatmanın yasaklandığı diğer zonlar,

h) Nesli tehlike altına girmiş, endemik bitki türleri açısından, korumada öncelikli ve önemli sahalar,

ı) Çam pamuklu koşnili bulunan basralı ormanlar hariç, arıcılığı desteklemek amacıyla tesis edilen ormanlık alanlar.

(2) Kısıtlı alan olma gerekçelerine aykırı olmaması, gençleştirme veya yenileme çalışmaları tamamlanmış olması, ilgili birimden muvafakat alınması ve planlarına uygun olması kaydıyla; birinci fıkranın (ç), (g), (ğ) ve (h) bentlerinde belirtilen alanların dışında kalan yerler, muhafaza ormanları, avlak alanlar, tohum meşcereleri, gen koruma ormanları ve odun dışı ürün planlaması yapılan orman alanlarında otlatma izni verilebilir.

(3) Mülki hudutlarında Devlet ormanı bulunan köyler halkı ile orman sınırları dışında yaşayıp kadimden beri hayvancılıkla uğraşanlara tayin edilecek saha ve otlatmaya uygun bitki kapasitesi dahilinde yılı içerisinde belirlenecek sürelerde otlatma izni verilebilir.

(4) Birinci fıkrada belirtilen hükümler saklı kalmak kaydıyla, Devlet ormanlarında beslenme özellikleri dikkate alınarak koyun, keçi, sığır ve manda gibi besi hayvanları için otlatma izni verilebilir.

(5) Gençleştirme veya ağaçlandırma çalışmaları tamamlanmış olan sahalar ile birinci fıkranın (c) ve (e) bentlerinde belirtilen ormanlık alanlarda koyun için otlatma planı yapılabilir.

(6) Amenajman planlarında meşçere tipi BDy veya BMak olarak gösterilen alanlarda otlatma planı dahilinde otlatmaya izin verilebilir.

(7) Sınır ihtilafı olan yerlerde hak belirleme yetkisi ilçelerde kaymakamlıklara, birden fazla ilçeyi ilgilendirmesi halinde valiliklere aittir.

Otlatma kapasitesi

MADDE 5 – (1) Ormanlardaki otlatma izni verilen otlatma planlarında hektardaki hayvan adedi bu maddenin ikinci fıkrasında belirlenen değerlerin 1/5 oranından çok olamaz. Ancak; alt ve orta zonlarda hektardaki otlatılacak hayvan sayısı, yanıcı madde miktarı ve otlatma alanının kapasitesi göz önünde bulundurularak belirlenir.

(2) Kışlak ve yaylaklarda otlatılacak hayvanların tür, yaş ve adedi:

a) Islahı yapılmamış otlaklarda;

1) Hektarda; 1 yaşından büyük ise en fazla 2 büyükbaş hayvan, küçükbaş hayvanlarda koyun ve keçi en fazla 10 adet hesap edilir.

2) Hektarda; Hayvanların yavrularında ise; büyükbaş hayvanlarda 4, küçükbaş hayvanların yavrularında 10 hayvan hesap edilir.

b) Islahı yapılmış otlaklarda, projesinde belirtilen hayvan miktarı göz önünde bulundurulur.

Otlatma şekilleri

MADDE 6 – (1) Yangın riski I inci, II nci ve III üncü derece olan orman alanlarında:

a) Alt zonda otlatma: Orman yangınları itibari ile en riskli olan bu zonda yapılacak otlatma planları, temel ilkelerdeki esaslar dikkate alınmak kaydıyla yangın önleme alanları öncelikli olmak üzere bu zondaki ormanlık alanların tamamını kapsayabilir. Öncelikle otlatma bu zonda yapılır.

b) Orta zonda otlatma: Bu zonda yangın önleme alanlarında temel ilkelerdeki esaslar dikkate alınmak kaydıyla otlatma planlamasına öncelik verilir, ormanın durumuna göre diğer alanlarda serbest otlatma alanları belirlenerek plan yapılabilir.

c) Üst zonda otlatma: Bu zonda yapılacak otlatma planlarında temel ilkelerdeki esaslar dikkate alınır. Bu zonda yapılacak rehabilitasyon çalışmalarında eskiden beri otlatma alanı olarak kullanılan alanlardaki otlatma ihtiyacı ve potansiyeli dikkate alınarak planlama yapılabilir.

(2) Yangın riski IV üncü ve V inci derece olan orman alanlarında otlatma planları ormanın mevcut durumu göz önünde bulundurularak temel ilkelerdeki esaslar dikkate alınmak kaydıyla yapılır.

Devlet ormanlardaki otlatma planları

MADDE 7 – (1) Ormanlardaki otlatma için yapılacak otlatma planında aşağıda yer alan hususlar bulunur.

a) Otlatmanın planlanacağı orman işletme şefliği,

b) Otlatma planlanmasının amacı,

c) Otlatmaya konu olan otsu veya maki formunda hangi bitkilerin olduğu,

ç) Otlatma planı yapılan Orman İşletme Şefliğindeki Amenajman Planında belirtilen işletme sınıf veya sınıfları,

d) Meşçere tipleri olarak amenajman planı verisi ve aktüel durumu,

e) Otlatma alanının alt ve üst rakımları,

f) Milli park, muhafaza ormanı gibi kısıtlı alan olup olmadığı,

g) Otlatma alanlarının sınırlarını belirten 1/25.000 ölçekli sayısal meşçere haritasında; otlatma sınırını kırmızı, geçiş yollarını yeşil, su kaynaklarını mavi renkte gösteren harita,

ğ) Otlatma alanındaki ırmak, dere, pınar gibi su kaynakları ile bunların otlatma mevsimi boyunca su ihtiva edip etmedikleri,

h) Otlatılması planlanan hayvanın türü ve adedi,

ı) Yöresel şartlara zonlara göre belirlenen süre ve mevsimi,

i) Sulakların bulunduğu yerler, ormanlara giriş ve çıkışlar ile hayvanların su ihtiyaçlarının temini için kullanacakları yollar ve yolların durumu,

j) Otlatma Planında kademeli olarak yaptırılacak otlatmanın nasıl yapılacağı,

k) Otlatmanın başlangıç ve bitiş zamanı,

l) Otlatma alanında ihtiyaç duyulan sıvat ve yol gibi alt yapı tesisleri ile ihtiyaç miktarı,

m) Otlatma sahasında uyulması gereken diğer hususlar.

Devlet ormanları içindeki otlak, yaylak ve kışlaklarda otlatma planları

MADDE 8 – (1) Devlet ormanları içindeki otlak, yaylak ve kışlaklarda, otlatmanın belirli bir esas içinde uygulanması için, alanı beş hektarı geçen her otlak sahası yapılan otlatma planında ayrı ayrı değerlendirilir.

(2) Otlatma planında otlak, yaylak ve kışlaklar için aşağıda yer alan hususlar bulundurulur.

a) Otlatma alanlarının sınırlarını belirten 1/25.000 ölçekli sayısal meşçere haritasında; otlatma sınırını kırmızı, geçiş yollarını yeşil, su kaynaklarını mavi renkte gösteren harita,

b) Aşağıda belirtilen otlak, yaylak ve kışlaklarda otlak durumu ve sınıfları;

1) Çok iyi; Bitki örtüsünün ağırlıklı olarak % 76-100’ü kaliteli bitkilerden oluşan otlak, yaylak ve kışlakları,

2) İyi; Bitki örtüsünün ağırlıklı olarak % 51-75’i kaliteli bitkilerden oluşan otlak, yaylak ve kışlakları,

3) Orta; Bitki örtüsünün ağırlıklı olarak % 26-50’si kaliteli bitkilerden oluşan otlak, yaylak ve kışlakları,

4) Zayıf; Bitki örtüsünün ağırlıklı olarak % 0-25’i kaliteli bitkilerden oluşan otlak, yaylak ve kışlakları.

c) Otlatma alanında ihtiyaç duyulan bitki örtüsü, sıvat ve çit gibi tesisler ile gerektiğinde ihtiyaç duyulan yol miktarı,

ç) Mevcut ise üç veya daha fazla otlağı veya otlak parselini birbirini takiben otlatma ve sonra yine ilk bölümden başlayarak otlatmaya devam etme şeklinde bir münavebeli otlatma sistemi,

d) Otlatmanın başlangıç ve bitiş zamanı,

e) Sulakların bulunduğu yerler, otlaklara giriş ve çıkışlar ile hayvanların su ihtiyaçlarının temini için kullanacakları güzergah belirleyen yollar,

f) Otlatma sahasında gerekli görülen diğer hususlar.

Planların süresi ve onayı

MADDE 9 – (1) Otlatma planları orman işletme müdürlüklerince amenajman plan süresi için şeflik bazında tek plan olarak yapılır veya ormancılık bürolarına yaptırılır. Yıllık otlatma dönemi sonunda plan verilerinde değişiklik olup olmadığı yerinde tespit edilerek gerekirse planda düzeltmeler yapılabilir. Amenajman plan sürelerinin bitip avans dönemi oluşması halinde otlatma planları revize edilir.

(2) Otlatma planları, orman işletme müdür yardımcısı başkanlığında, ilgili işletme şefi, teknik eleman ve ilgili toplu koruma ekibinde görevli orman muhafaza memurundan oluşan en az dört kişilik komisyon tarafından EK-1’de yer alan dispozisyona uygun olarak hazırlanarak orman işletme müdürünün onayı ile yürürlüğe girer.

(3) Ormancılık bürolarına yaptırılan otlatma planları, orman işletme şefinin tetkiki, işletme müdürünün onayı ile yürürlüğe girer.

Ormanda otlatma ve geçiş izinleri

MADDE 10 – (1) Ormanlarda, orman içerisindeki otlak, kışlak, yaylak ve sulaklara planda belirtilen geçiş yolundan izin verilir. Geçiş izni ve orman içinde yapılacak otlatma için orman işletme şefliğine dilekçe ile müracaat edilerek izin alınır. Otlatma planı dahilinde otlatma alanlarında belirlenen hayvan kapasitesi dolduktan sonraki müracaatlar değerlendirmeye alınmaz.

(2) Devlet ormanları dahilindeki orman içi otlaklara işletme müdürlüğü sınırları dışından toplu olarak veya sürü halinde hayvan sokulup otlatılmasına ilgili yöresel şartlar dikkate alınarak işletme müdürlüğünce izin verilebilir.

(3) Otlatma ve geçiş izni için dilekçelerinde; otlatılacak hayvanların türü, adedi, nerede ve ne kadar süre otlatılacağı ile sürü sahibi ve çobanın ismi, hangi geçiş yolundan geçmek istedikleri belirtilir.

(4) Orman işletme şefi, otlatma izin belgesi ve geçiş izin belgesini düzenler.

(5) Otlatma ve ormandan geçiş izni belgesinde;

a) Sürü sahibinin ve çobanların kimlik bilgileri,

b) Otlatmanın başlangıç ve bitiş tarihleri,

c) Hayvanların türü ve adedi,

ç) İznin dayanağı olan otlatma planının tarih ve numarası,

d) Otlatma sahası ve ormandan geçiş yolları,

ile gerekli görülen diğer hususlar bulunur.

(6) Sürü sahibine otlatma sahasının haritası veya basit krokisi verilir.

(7) Çobanlar otlatma ve/veya geçiş izin belgelerini her zaman yanında bulundurmak ve yapılacak kontrollerde göstermek zorundadır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Otlatmanın Takibi, Riskleri ve Koruma

Otlatmanın takibi

MADDE 11 – (1) Yapılan otlatma planları ve bunlara müsteniden verilen otlatma izinleri köyler ve beldeler itibariyle dosyalanır. Otlatmadan doğan olumlu ve olumsuz etkilere ilişkin raporlar ilgili orman işletme şefliğince yıllık otlatma dönemleri sonunda hazırlanarak muhafaza edilir.

Otlatma risklerinin değerlendirilmesi

MADDE 12 – (1) Yapılan gözlemler sırasında otlatma yapılan alanlarda zararların tespitine özel bir önem verilerek, ormana zarar verilmeden otlatmanın yapılması sağlanır.

(2) İzin verilen ormanlık alanın zarar görmesi durumunda, 9 uncu maddenin ikinci fıkrasında yazılı komisyon tarafından düzenlenen rapora istinaden bu alanlar işletme müdürlüğünce otlatma kapsamından çıkartılır. Rehabilite edildikten sonra bu alanlar yeniden otlatma planına konu edilebilir.

Koruma işleri

MADDE 13 – (1) Verilen otlatma ve ormandan geçiş izin belgeleri ile bu yerlere ait haritanın bir nüshası ilgili koruma ekiplerine verilir.

(2) İzin verilen otlatma alanlarında; plana ve verilen izne ne derece uyulduğu, otlatmadan doğan toprak ve ot durumu, kabuk soyulması, dal budanması, uç sürgün tahribatı ve benzeri etkileri ile planda belirtilen hayvanların tür ve adedi gibi hususlar kontrol edilir.

(3) Öncelikli otlatma alanlarında geçici çevirme yapılmadan münavebeli otlatmaya izin verilmez.

(4) Otlatma planına uygun olarak alınacak otlatma izni doğrultusunda yapılacak otlatma faaliyetlerinde, otlatma süresince hayvanların geçici olarak barınmalarına izin verilir.

Sürü sahipleri ve çobanların bilgilendirilmesi

MADDE 14 – (1) Otlatma planının onaylanmasını takip eden bir ay içerisinde mahalli orman işletme müdürlüğünce yöredeki sürü sahipleri ile çobanların katıldığı bir toplantı düzenlenir. Bu toplantıda otlatmaya yasak alanlar, otlatma yapılacak alanlar ve plan uygulaması ile ilgili; mahalli yöresel mevki isimleri ile ova, dere, tepe, düzlük ve benzeri yerleri belirtmek suretiyle bilgilendirme yapılır.

(2) Otlatmada çoban başına en fazla 200 adet keçi veya 250 adet koyun veya 50 adet büyükbaş hayvan hesap edilir. 0-6 ay arası oğlak, kuzu ve buzağı bu rakamlara dahil edilmez.

İzinsiz otlatma

MADDE 15 – (1) İzin almadan ormana hayvan sokan veya Devlet ormanı içindeki otlak, yaylak, kışlak ve sulama yerlerine izinsiz yahut izin verilmeyen yollardan hayvanlarıyla girenler hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu ve ilgili diğer mevzuat hükümleri gereğince yasal işlem yapılır.

Özel ormanlarda otlatma

MADDE 16 – (1) Özel ormanlarda yaptırılacak otlatmalarda bu Yönetmelik hükümlerine göre otlatma planı özel orman sahibince yaptırılıp orman işletme müdürlüğünce onaylanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 17 – (1) 13/8/1984 tarihli ve 18488 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ormanlarda ve Orman İçinde Bulunan Otlak Yaylak ve Kışlaklarda Hayvan Otlatma Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Orman Genel Müdürü yürütür.

BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİNİN TOPTAN VE PERAKENDE SATILMASI İLE DEPOLANMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

11 Ekim 2007 PERŞEMBE  Resmî Gazete     Sayı : 26670

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİNİN TOPTAN VE PERAKENDE SATILMASI İLE DEPOLANMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, bitki koruma ürünlerinin toptan veya perakende olarak satılması ve depolanması ile bu ürünleri, toptan ve perakende satacaklar ile depolayacakların uyması gereken esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, ruhsatlı bitki koruma ürünlerinin toptan ve perakende olarak satışında kimlerin yetkili olduğunu, bayi ve toptancıların sorumluluklarını, depolanmasını ve satışlarının kontrolü ile bunlarla ilgili usul ve esaslarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununun 40 ve 64 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Bayi: Bitki koruma ürünlerini, perakende satan izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşları,

c) Bitki koruma ürünü: Bitkileri ve bitkisel ürünleri, tüm zararlı organizmalara karşı korumak veya bu tür organizmaların etkilerini engellemek, bitki aktivatörleri ve büyüme düzenleyicileri dışındaki diğer besin maddeleri hariç, bitkilerin yaşam fonksiyonlarını engellemek amacıyla kullanılan, özel başka hükümlere tabi olmadığı sürece bitkisel ürünleri korumak amacıyla kullanılan koruyucu maddelerle istenmeyen bitki veya bitki kısımlarını yok etmek, istenmeyen bitki gelişimini kontrol etmek veya önlemek amacıyla kullanıcıya bir veya daha fazla aktif madde içeren bir formülasyon halinde sunulan, aktif madde ve preparatları,

ç) Genel müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

d) İzin belgesi: Bitki Koruma Ürünleri Bayilik İzin Belgesi veya Bitki Koruma Ürünleri Toptancı İzin Belgesi veya Bitki Koruma Ürünleri Depo İzin Belgesini,

e) İl müdürlüğü: Bakanlık İl Müdürlüğünü,

f) Perakende satış: Bitki koruma ürünlerinin, tüketicinin istek ve ihtiyaçları oranında yapılan satış şeklini,

g) Toptancı: Bitki koruma ürünlerini, toplu olarak ve büyük miktarlarda yalnızca Bitki Koruma Ürünü Bayilik İzin Belgesi sahiplerine satışını yapan izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlarını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yetki, Bayi ve Toptancı İzin Belgeleri

Yetki

MADDE 5 – (1) Bitki koruma ürünlerinin toptan ve perakende satışları, bitki koruma ürünleri bayilik izin belgesi veya bitki koruma ürünleri toptancı izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar tarafından yapılır.

(2) Kamu iktisadi kuruluşlar, iktisadi devlet teşekküller, kooperatifler, üretici birlikleri, çiftçi birlikleri ve ziraat odaları gibi kuruluşlar, bünyelerinde 6 ncı maddede belirtilen özellikleri taşıyan bir kişiyi istihdam etmek şartıyla bitki koruma ürünlerinin perakende veya toptan satışlarını yapabilirler.

Bayi veya toptancı izin belgesi alabilecekler ve sınav

MADDE 6 – (1) Bitki koruma ürünleri bayilik veya toptancı izin belgesi verilecek kişilerde aranacak şartlar şunlardır;

a) Türk vatandaşı olmak,

b) Bitki koruma bölümü mezunu ziraat mühendisi olmak,

c) Bitki koruma bölümü mezunu ziraat mühendisi dışında, kamu kurum ve kuruluşlarında veya özel kuruluşlarda zirai mücadele hizmetlerinde en az üç yıl çalışmış ziraat mühendisi olmak,

ç) Kamu kurum ve kuruluşlarında veya özel kuruluşlarda zirai mücadele hizmetlerinde en az on yıl çalışmış ziraat teknisyeni veya meslek yüksekokullarından bitki sağlığı ile ilgili dersleri alarak mezun olmuş tekniker olmak,

d) Bakanlıkça veya Milli Eğitim Bakanlığınca veya Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığınca yılda bir kez yapılacak olan sınavda 80 ve üzeri puan almak.

(2) Yabancı ülkelerde, bu maddede yer alan unvanlardan birini almış olanların, eşdeğerliliklerinin belgelendirilmesi ve yetkili idarelerce onaylanması zorunludur.

(3) Sınav tarihi, Bakanlık tarafından il müdürlüğü aracılığı ile en az üç ay önce ilan edilir.

(4) Sınav için müracaatlar, sınavın yapılacağı tarihten en az 45 gün önce il müdürlüğüne yapılır. İl müdürlüğü bu müracaatları 15 gün içerisinde Bakanlığa bildirir.

(5) Birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen sınavın konuları, aşağıda belirtilmiştir.

a) Bitki koruma ürünleri hakkında mevzuat,

1) Bitki Koruma Ürünlerinin Toptan ve Perakende Satılması İle Depolanması Hakkında Yönetmelik,

2) 22/6/1995 tarihli ve 22321 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele İlaçları Kontrol Yönetmeliği,

3) 21/9/1984 tarihli ve 18495 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele İlaçları Etiket Yönetmeliği,

4) 28/6/2000 tarihli ve 24093 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele Alet ve Makinaları Hakkında Yönetmelik,

5) Zirai Mücadele İlaçlarının Toksikolojik Sınıflandırılmasına Ait Yönerge,

6) Zirai Mücadele İlaçları Prospektüs Yönergesi,

b) Bitki koruma ürünlerinin çevreye ve insan sağlığına etkileri ve korunma yolları,

c) Bitki koruma ürünlerinin uygulamaya hazırlanması, formülasyon şekilleri ve karışabilirlikleri,

ç) Tarım ürünlerinde bitki koruma ürünlerinin kalıntı sebepleri ve kalıntının önlenmesi,

d) Bitki koruma ürünlerinde direnç ve yönetimi,

e) Bitki koruma ürünlerinin satışında barkod uygulamaları,

f) Bitki hastalık ve zararlıları ile yabancı otlar,

g) Toksikoloji ve ekotoksikoloji,

ğ) Entegre zararlı yönetimi, Entegre ürün yönetimi ve organik tarım,

h) Zirai mücadele ve Entegre mücadele teknik talimatları,

ı) Mesleki diğer konular.

Gerekli belgeler

MADDE 7 – (1) 6 ncı maddede belirtilen şartları taşıyan, bayilik veya toptancı izin belgesi almak isteyenler, başvuru dilekçesi ekinde bayilik veya toptancılık yapacakları ildeki il müdürlüğüne aşağıdaki belgelerle birlikte müracaat ederler.

a) Diploma veya mezuniyet belgesi onaylı sureti.

b) Sınav sonuç belgesi.

c) Bayilik veya toptancılık yapılacak yerin veya deponun açık adresi.

ç) Nüfus cüzdanı sureti ve ikametgah belgesi.

d) İki adet vesikalık fotoğraf.

e) 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen hizmet süresini gösterir belge.

f) Ziraat mühendisleri için Ziraat Mühendisleri Odasına, üye olduklarını gösteren belge.

İzin belgesi

MADDE 8 – (1) Müracaatlar ve üçüncü bölümde belirtilen satış yerleri ve depo ile ilgili hususlar il müdürlüğünce incelenir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen inceleme sonucunda uygun görülenlere; faaliyet konusuna göre bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 sayılı Bitki Koruma Ürünleri Bayilik İzin Belgesi veya EK-2 sayılı Bitki Koruma Ürünleri Toptancı İzin Belgesi veya EK-3 sayılı Bitki Koruma Ürünleri Depo İzin Belgesi il müdürlüğünce iki nüsha olarak düzenlenir. Valilikçe onaylanan belgelerin birinci nüshası ilgiliye verilir, ikinci nüshası il müdürlüğünce muhafaza edilir.

Bayilik veya toptancı izin belgesinin geçerliliği

MADDE 9 – (1) İzin belgesi alan bayi ve toptancıların, bayilik veya toptancı izin belgeleri beş yıl süre ile geçerlidir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen süre sonunda Bakanlıkça aralık ayında yapılacak sınavda altmışbeş ve üzeri puan alan bayi ve toptancıların izin belgelerinin geçerlilik süreleri, il müdürlüğünce beş yıllık süreler için uzatılır. Yapılacak olan sınavın konuları, 6 ncı maddenin beşinci fıkrası çerçevesinde sınav ilanı ile ilgililere duyurulur.

(3) Bakanlıkça her yıl bir defaya mahsus olmak üzere yapılacak sınava beş yılını doldurarak izin belgelerinin geçerlilik süreleri sona eren bayi ve toptancılar katılırlar.

(4) İkinci fıkrada belirtilen sınavda yeterli puanı alamayan bayi ve toptancıların, bayilik veya toptancı izin belgesi iptal edilir.

Bayinin veya toptancının nakli

MADDE 10 – (1) Bayinin veya toptancının;

a) Bulunduğu il içerisinde bir başka adrese,

b) Bulunduğu ilden bir başka ile,

nakli durumunda, nakil olunacak yerin adresini gösterir dilekçe ve izin belgesi ile birlikte il müdürlüğüne müracaat etmesi zorunludur.

(2) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumda izin belgesi nakil olunacak ilin il müdürlüğüne gönderilir.

(3) Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen durumda, yeni adres bilgileri dikkate alınarak 8 inci madde kapsamında il müdürlüğünce düzenlenen ve Valilikçe onaylanan izin belgesi verilerek eski izin belgesi iptal edilir.

Bayi ve toptancılıktan vazgeçme

MADDE 11 – (1) Bayilikten veya toptancılıktan vazgeçmek isteyenler, il müdürlüğüne dilekçe ile başvurmak zorundadırlar.

(2) Birinci fıkrada belirtilen durumda Valilikten alınacak bayilik veya toptancı izin belgesi iptal oluru ile izin belgesi iptal edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Satış ve Depo Yerleri

Perakende satış yerlerinde aranan şartlar

MADDE 12 – (1) Bitki koruma ürünlerinin perakende satışının yapılacağı yerlerde aşağıdaki şartlar aranır.

a) Satış yerleri, en az yirmi metrekare büyüklüğünde, tabanı su geçirmeyen, kolayca temizlenebilen, nem, yağmur ve güneşin etkilerinden korunmuş, temiz, gerektiğinde ısıtma ve havalandırma imkanına sahip olmalıdır.

b) Bitki koruma ürünlerinin olumsuz etkilerine maruz kalınmaması için satış yerlerinde muhafazalı bir oda bulundurulur.

c) Satış yerlerinde, zararlı kokuların giderilmesi için havalandırma düzeni, el ve yüz yıkanabilecek su ve lavabo tertibatı ve yeterli oranda yangın söndürme cihazı bulundurulur.

ç) Satış yerlerinde, bitki koruma ürünlerini muhafazaya elverişli, yeterli miktarda raf, dolap, kapalı bölme veya vitrin bulundurulur.

d) Satış yerleri, apartman katlarında, çevresine zarar verebilecek ev ve işyerleri arasında olamaz.

e) Satış yerlerinde, ilk bakışta görülebilecek ve okunabilecek şekilde ‘‘Bitki Koruma Ürünleri İnsan, Hayvan ve Çevre İçin Zehirli ve Tehlikelidir’’ ifadesi asılı bulunur.

f) Çok zehirli bitki koruma ürünleri için özel raf ve bölmeler yapılır, bu raf ve bölmelere ‘‘Çok Zehirli Bitki Koruma Ürünleri’’ ifadesi asılır.

g) Yabancı ot ilaçları mutlaka ayrı bir bölmede muhafaza edilir, bölmelere ‘‘Yabancı Ot İlaçları’’ ifadesi asılır.

ğ) Bayiler her ne suretle olursa olsun insan ve hayvan ilaçları ile gıdalarını satamazlar ve bitki koruma ürünleri ile bir arada bulunduramazlar.

Toptan satış yerlerinde aranan şartlar

MADDE 13 – (1) Bitki koruma ürünlerinin toptan satışının yapılacağı yerlerde aşağıdaki şartlar aranır.

a) 12 nci maddenin birinci fıkrasının (b), (c), (ç), (d), (e), (f), (g) ve (ğ) bentleri, toptan satış yerleri için de uygulanır.

b) Satış yeri, tabanı su geçirmeyen, kolay temizlenebilen, nem, yağmur ve güneşin etkilerinden korunur.

c) Satış yeri dışında, o yerin bitki koruma ürünü toptancısı olduğunu belirten bir levha bulundurulur.

ç) Satış yerinde, temizlikte kullanılan suların tahliyesi için, atık su deposu veya kanalizasyona irtibatlı bir kanal bulundurulur.

Depolarda aranan şartlar

MADDE 14 – (1) Bitki koruma ürünlerinin depolanacağı yerlerde aşağıdaki şartlar aranır.

a) Depo yeri, tüm belediye hizmetlerinin ulaşabildiği, su baskınlarının olmayacağı yerlerde, yangına karşı korunmuş, bitki koruma ürünü yükleme ve boşaltmaya uygun, trafiğe engel teşkil etmeyecek şekilde hakim rüzgarlara ters yönde olur.

b) Depo zemini, yağmur ve sel sularının depo içine girmeyecek şekilde toprak yüzeyinden yüksek ve tabanı en az yirmi metrekare alanında beton, kalebodur, parke gibi uygun malzeme ile kaplanmış, kolay temizlenebilen, sürekli kuru tutulabilen nitelikte olmalıdır. Temizlikte kullanılan suların tahliyesini sağlayan atık su deposu veya kanalizasyona irtibatlı bir kanal bulundurulur.

c) Depo tavanı ve duvarları, sıcak ve soğuğu geçirmeyen, su ve nemi çekmeyen malzemelerden yapılır.

ç) Pencereler, güneş ışınlarının doğrudan ilaçlar üzerine gelmesine engel olacak şekilde yapılmış veya camlar içten kalınca yağlı boya ile boyanmış, pencerelerin dış kısmında ise kafes teli veya kapak bulundurulur.

d) Kapılar, bitki koruma ürünlerinin depoya taşınmasına uygun büyüklükte, dayanıklı ve sağlam olmalıdır.

e) Raflar, radyatörlerden ve pencere önlerinden, her türlü ısı kaynaklarından uzak olarak yerleştirilir, çelik veya sağlam ahşap iskeletli, yeterli miktarda ve bitki koruma ürünlerinin ambalaj büyüklüklerine uygun ölçülerde olur.

f) Depoda, yeteri kadar lavabo, musluk ve temizlik malzemesi, sıcaklık kontrolü için ısı ölçer alet bulundurulur, ısının 5-35 °C arasında olması sağlanır.

g) Depo, yeterli kapasitede havalandırma, yangın söndürme cihazına sahip ve elektrik tesisatı yönünden yangına karşı korunma tedbirleri alınır.

ğ) Depoda çalıştırılan işçi ve görevliler, bitki koruma ürünlerinin zehirlilikleri, korunma tedbirleri ile zehirlenme belirtileri hakkında bilgilendirilir.

h) Depoda, mevcut bitki koruma ürünleri ile girişi ve çıkışı yapılan bitki koruma ürünlerinin miktar ve imal tarihlerinin kaydedildiği bir defter ve deponun kapılarının dış kısımları üzerinde “Bitki Koruma Ürünü Deposudur” yazısı bulunan levhalar yerleştirilir.

ı) Depoda, döküntü, akıntı ve sızıntı yapan ambalajlar bulundurulmaz.

i) Depoda sadece bitki koruma ürünleri muhafaza edilir. Bu ürünler tohum ve yemlerle bir arada bulundurulmaz.

(2) Bitki koruma ürünleri; etkili madde guruplarına, formülasyon şekillerine, kullanım yerlerine ve ambalaj, cins, şekil ve büyüklüklerine göre tasnif edilir, son kullanma tarihi en yakın olan ürünler, depodan ilk önce çıkarılabilecek şekilde yerleştirilir.

a) Sıvı formülasyonlu bitki koruma ürünleri; raflarda istif edilmeli, raflarda istifin mümkün olmadığı durumlarda zemin üzerine ızgaralar yerleştirilerek, ızgaralar üzerine istifin altında kalan ambalajların delinmesine, kırılmasına veya yırtılmasına yol açmayacak şekilde, usulüne uygun olarak yerleştirilir.

b) Islanabilir toz formülasyonlu bitki koruma ürünleri; fiber, sac veya kontrplak fıçı ambalajların dışında jüt, polietilen kağıt, torba ve benzeri ambalajlarına konulduğunda en alttaki ambalaja yüzelli kilogramdan fazla ağırlık yüklenmeyecek şekilde istiflendirilir.

c) Toz formülasyonlu bitki koruma ürünleri; raflarda istif edilir, raflarda istifin mümkün olmadığı durumlarda zemin üzerine ızgaralar yerleştirilerek, ızgaralar üzerine duvardan yirmi santimetre, tavandan en az elli santimetre mesafe boşluk bırakılacak şekilde yerleştirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Bayilerin ve Toptancıların Sorumlulukları

Bayilerin yetki ve sorumlulukları

MADDE 15 – (1) Bayiler aşağıdaki hususlardan sorumludurlar.

a) Bitki koruma ürünleri perakende satışlarının, izin belgesi sahibi kişiler nezaretinde yapılması esastır.

b) Bayiler, ilaçlamalarda kullanılan koruyucu araç ve gereçleri satışa hazır bulundurmaktan sorumludurlar.

c) Bayiler, her mevsimde bölgeleri için gerekli bitki koruma ürünlerini, yeterli miktarda bulundurmaktan sorumludurlar.

ç) Bitki koruma ürünleri, Bakanlık teknik talimatlarında, reçetesinde ve etiketinde belirtilen esaslar ve konular dışında tavsiye edilemez.

d) Bayiler, sağlık engeli ve yasal zorunluluk dışında faaliyetlerini otuz günden daha fazla bir süre durduramazlar.

e) Bayiler, sayfaları il müdürlüğünce numaralanmış ve mühürlenmiş kontrol defteri tutmak zorundadırlar.

f) Bayiler, kükürt ve göztaşı dahil bitki koruma ürünlerinin orijinal ambalajlarını bozamaz ve açık olarak satamazlar.

g) Bayiler, kontrolle görevli elemanlara işyerlerini ve depolarını gezdirmek, bitki koruma ürünlerini, kontrol defterlerini göstermek ve istenilen bilgileri zamanında ve eksiksiz olarak temin etmek ve Bakanlıkça görevlendirilen elemanların isteyeceği çeşit ve miktarda bitki koruma ürünü numunesini vermek zorundadırlar.

ğ) Bayiler, yeri ve zamanı il müdürlüğünce belirlenen, yeni bilgilerin verilmesi için gerektiğinde düzenlenen kısa süreli kurslara katılırlar.

h) Bayiler, Bakanlıkça yed-i emine alınan bitki koruma ürünlerini ikinci bir emre kadar uygun depolama şartlarında muhafaza ederler.

ı) Bayiler, işyerleri ve depoları dışında ve gezici olarak bitki koruma ürünü, etiketsiz ve kullanma süresi geçmiş bitki koruma ürünleri, Bakanlıkça kullanma ruhsatı verilmiş bulunmayan bitki koruma ürünleri ile sahte ve kaçak bitki koruma ürünleri satamazlar.

i) Bayiler, bitki koruma ürünlerinin etiketleri üzerinde sürşarj etiketi dışında herhangi bir değişiklik yapamazlar. Bayiler firmalarınca Bakanlığa bildirilen fiyattan bitki koruma ürününü satarlar.

j) Bayiler, reçete veya belirli şartlara bağlı olarak satılması Bakanlıkça belirlenen bitki koruma ürünlerini reçetesiz veya belirtilen şartlar dışında satamazlar. Reçete ile satılan bitki koruma ürünleri, sayfaları il müdürlüğünce numaralanmış ve mühürlenmiş ayrı bir deftere, alıcının adı, bitki koruma ürününün adı, satış tarihi ve miktarı belirtilerek yazılır. Reçete üç yıl süre ile saklanır.

k) Bayiler, Bakanlıktan izin almış bayi, toptancı ve firmaların bitki koruma ürünlerini satın alırlar.

l) Bayiler, ilgili meslek kuruluşlarının talebi halinde, il müdürlüğü ile işbirliği içerisinde belirlenecek mesai saatlerine uymak zorundadırlar.

Toptancıların sorumlulukları

MADDE 16 – (1) Toptancılar aşağıdaki hususlardan sorumludurlar.

a) Toptancılar, doğrudan doğruya çiftçilere veya tüketiciye perakende olarak bitki koruma ürünü satamazlar.

b) Toptancılar, bitki koruma ürünü alıp satmaya yetkili olmayan yerlere bitki koruma ürünü satamazlar, ancak bitki koruma ürünleri bayilik izin belgesi alan bayilere bitki koruma ürünü satabilirler.

c) 15 inci maddenin, birinci fıkrasının (d), (e), (f), (g), (ğ), (h), (ı), (i), (k) ve (l) bentleri toptancılar hakkında da uygulanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Kontrol

MADDE 17 – (1) Bayi ve toptancılar, Genel Müdürlük veya il müdürlüğünce yetkilendirilen elemanlar tarafından kontrol edilir.

(2) Kontroller, en az iki teknik eleman tarafından yapılır. Tespit edilen eksiklikler kontrol defterine yazılır ve imzalanır.

Yaptırımlar

MADDE 18 – (1) Genel Müdürlük veya il müdürlüklerince yapılan kontrollerde;

a) 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (d), (e), (ğ) ve (l) bentlerine aykırı davrandıkları tespit edilen bayiler, yazılı olarak uyarılırlar, tekrarı halinde bayilerin işyerleri, kontrolle görevli elemanların düzenlediği ve il müdürlüğünün onayladığı tutanak ile,

b) 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç), (f), (g), (h), (ı), (i), (j), (k) ve (l) bentlerine aykırı davrandıkları tespit edilen bayilerin işyerleri, kontrolle görevli elemanların düzenlediği ve il müdürlüğünün onayladığı tutanak ile,

c) 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen hususlar ile 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (d), (e), (ğ) ve (l) bentlerine aykırı davrandıkları tespit edilen toptancılar yazılı olarak uyarılırlar, tekrarı halinde toptancıların işyerleri, kontrolle görevli elemanların düzenlediği ve il müdürlüğünün onayladığı tutanak ile,

ç) 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen hususlar ile 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (f), (g), (h), (ı) ve (i) bentlerine aykırı davrandıkları tespit edilen toptancıların iş yerleri, kontrolle görevli elemanların düzenlediği ve il müdürlüğünün onayladığı tutanak ile,

Valilikçe bir ay süre ile kapatılır.

(2) 12, 13 ve 14 üncü maddelerde belirtilen hususlara uymadıkları tespit edilen bayi veya toptancıların, kontrol defterine bu hususlar işlenir ve Valilikçe yazılı olarak ihtar cezası verilir. İhtarı gerektiren hususların, tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde düzeltilmesi şarttır. Bu süre sonunda eksikliklerini tamamlamayan bayi ve toptancılar, kontrolle görevli elemanların düzenlediği ve il müdürlüğünün onayladığı tutanak gereğince eksiklikleri giderilinceye kadar Valilikçe kapatılır.

(3) İki yıl içerisinde, üçüncü defa bir ay süre ile kapatılan bayi veya toptancının, bitki koruma ürünleri bayilik veya toptancı izin belgesi Valilikçe iptal edilir.

(4) Bayilik veya toptancı izin belgesi iptal edilenler, iptal tarihini takip eden beşinci yılın sonunda yeniden bitki koruma ürünleri bayilik veya toptancı izin belgesi almak için müracaat edebilirler.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 19 – (1) 21/8/1996 tarihli ve 22734 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele İlaçlarının Toptan ve Perakende Satılması ile Depolanması Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Bayi ve toptancıların mevcut izin belgeleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce;

a) Bitki koruma ürünleri bayilik veya toptancı izin belgesi almış olan, 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (b), (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen şartları taşımayan bayi veya toptancıların izin belgeleri,

b) Bayilik veya toptancılık faaliyetlerini sorumlu müdür nezaretinde yürüten bayi ve toptancıların izin belgeleri

1/1/2009 tarihine kadar geçerlidir.

Yürürlük

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ekleri görmek için tıklayınız

ÜRÜNLERİN ÜLKEYE GİRİŞİNDE VETERİNER KONTROLLERİNİN DÜZENLENMESİNE DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

24 Ocak 2012 SALI Resmî Gazete Sayı : 28183

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

ÜRÜNLERİN ÜLKEYE GİRİŞİNDE VETERİNER KONTROLLERİNİN DÜZENLENMESİNE DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ürünlerin Ülkeye Girişinde Veteriner Kontrollerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmeliğin 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(3) Merkezi yetkili makam tarafından yapılan incelemeler sonucunda, veteriner sınır kontrol noktasının, 31/12/2010 tarihli ve 27802 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Veteriner Sınır Kontrol Noktası Müdürlüklerinin Görev ve Çalışma Esaslarına Dair Yönetmelikte belirlenen şartları taşımadığı tespit edildiğinde veya halk veya hayvan sağlığı ile ilgili önemli risklerin bulunması halinde veteriner sınır kontrol noktalarının yetkileri askıya alınır. Yetkileri askıya alınan veteriner sınır kontrol noktaları sadece bu maddenin ikinci fıkrası uyarınca yeniden listeye dâhil edilir.”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumlarda, ürünler veteriner sınır kontrol noktasında 6 ncı maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen belge, kimlik ve fiziksel kontrollere tabi tutulur. Ancak, derisi yüzülmeden ithal edilen kürklü yabani av hayvanları, üçüncü fıkranın (a) bendine uygun olarak ve 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belge ile birlikte gümrük gözetiminde varış işletmesine gönderilerek kimlik kontrolü ile sağlık kontrolü ve 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Canlı Hayvanlar ve Hayvansal Ürünlerde Belirli Maddeler ile Bunların Kalıntılarının İzlenmesi İçin Alınacak Önlemlere Dair Yönetmeliğe uygun olarak kalıntı aranması dışındaki fiziksel kontrolü varış işletmesinde gerçekleştirilir. Kontrollerin sonuçları ürünlerin giriş yaptığı veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğüne gönderilir. Kontrollerin sonuçlarına bağlı olarak gerektiğinde, 23 üncü maddede belirtilen önlemler alınır.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 18 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (ç) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) İthalatın yasak olmadığı bir ülkeden veya bölgeden gelmesi ve Bakanlıkça belirlenen miktarı aşmaması koşuluyla, yolcu beraberinde gelen ve kendi kişisel tüketimlerine yönelik ürünlere uygulanmaz.

b) İthalatın yasak olmadığı bir ülkeden veya bölgeden gelmesi, Bakanlıkça belirlenen miktarı aşmaması ve ticari olarak ithalatı amaçlanmamış olması koşuluyla, özel kişilere küçük sevkiyatlar halinde gönderilen ürünlere uygulanmaz.”

“ç) Ürünlerin miktarının Bakanlıkça belirlenen miktarı aşmadığı durumlarda, hermetik olarak kapatılmış kaplarda en az 121 oC’de 3 dakikaya eşdeğer ısıl işleme tabi tutulmuş aşağıdaki ürünlere uygulanmaz:

1) Yolcu beraberinde gelen ve kendi kişisel tüketimleri için amaçlanan ürünler.

2) Ticari olarak ithalatı amaçlanmamış olması koşuluyla, özel kişilere küçük sevkiyatlar halinde gönderilen ürünler.”

MADDE 4 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 5 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

ELEKTRİK PİYASASINDA FAALİYET GÖSTEREN ÜRETİM VE DAĞITIM ŞİRKETLERİNİN LİSANSLARI KAPSAMINDAKİ FAALİYETLERİNİN İNCELENMESİNE VE DENETLENMESİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

Resmi Gazete Tarihi: 12.10.2011 Resmi Gazete Sayısı: 28082

ELEKTRİK PİYASASINDA FAALİYET GÖSTEREN ÜRETİM VE DAĞITIM ŞİRKETLERİNİN LİSANSLARI KAPSAMINDAKİ FAALİYETLERİNİN İNCELENMESİNE VE DENETLENMESİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve Kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, Kurumdan elektrik üretim ve dağıtım lisansı almış olan şirketlerin lisansları kapsamındaki faaliyetlerinin, 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun ile 20/2/2001 tarihli ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve elektrik piyasası ile ilgili mevzuat kapsamında Kurum adına denetim şirketleri tarafından incelenmesine ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunun 6/C maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığını,

b) Başkan: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Başkanını,

c) Birim denetim hizmet bedeli teklif listesi: Yeterlilik sahibi denetim şirketleri tarafından denetim bölgeleri bazında birim denetim hizmet bedelinin, unvanlarına bakılmaksızın Denetim Elemanı/Gün esasına göre KDV hariç TL olarak belirtileceği ve denetim hizmeti alım ilanıyla birlikte yayımlanacak olan listeyi,

ç) Denetim bölgesi: 17/3/2004tarihli ve 2004/3 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı ile belirlenen yirmi bir adet dağıtım bölgesinin her birini,

d) Denetim ekibi: Kurum adına inceleme ve denetim yapmak üzere görevlendirilen, denetim şirketinin bünyesinde bulunan ve her biri Kurum tarafından verilen sertifika ile yeterli görülen, en az bir üyesi elektrik, elektronik, elektrik-elektronik, inşaat, endüstri veya makine mühendisi ve en az bir üyesi Siyasal Bilgiler, Hukuk, İktisadi ve İdari Bilimler, İktisat, İşletme Fakültelerinin birinden mezun olmak üzere baş denetçi başkanlığında çalışan toplam üç kişiden müteşekkil ekibi,

e) Denetim elemanı: Bu Yönetmelik kapsamındaki inceleme ve denetim hizmetlerini yerine getirmek üzere Kurumdan sertifika almış baş denetçi, denetçi ve denetçi yardımcısının her birini,

f) Denetim hizmeti alım ilanı: İnceleme ve denetim hizmeti alımına ilişkin başvuru şartları ve diğer hususları içeren Resmî Gazete ve Kurum internet sitesinde yayımlanan ilanı,

g) Denetim hizmeti alım sözleşmesi: Kurum tarafından düzenlenen ve Kurum ile denetim şirketi arasında imzalanacak olan inceleme ve denetim hizmetine ilişkin hususları içeren sözleşmeyi,

ğ) Denetim şirketi: Bu Yönetmelik kapsamındaki inceleme ve denetim hizmetlerini yerine getirmek üzere Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş ve Kurumdan yetki belgesi almış sermaye şirketini,

h) Denetlenen şirket: Elektrik üretim veya dağıtım faaliyeti göstermek üzere Kurumdan lisans alan tüzel kişiyi,

ı) Görevlendirme belgesi: Denetimin kapsamı ve konusu, denetim yeri, denetime katılacak denetim elemanlarının sayısı, denetim süresi ve benzeri bilgileri içeren ve Kurum tarafından denetim şirketine verilen resmi belgeyi,

i) İlgili mevzuat: Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun ve elektrik piyasasına ilişkin kanun, yönetmelik, tebliğ, genelge ve Kurul kararları ile ilgili tüzel kişilerin sahip olduğu lisans veya lisansları,

j) Kanun: 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunu,

k) Kurul: Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunu,

l) Kurum: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu,

m) Sertifika: Bu Yönetmelik kapsamındaki inceleme ve denetim hizmetlerini yerine getirmek üzere Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalamış olan denetim şirketinde çalışan denetim elemanlarına, unvanlarına göre Kurum tarafından verilecek belgeyi,

n) Yetki belgesi: Bu Yönetmelik kapsamındaki inceleme ve denetim hizmetlerini yerine getirmek üzere Kurul tarafından yeterli görülen ve Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalamış olan denetim şirketine Kurum tarafından verilecek belgeyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Denetim Konuları ve Denetim Yetkisi

Denetim konuları

MADDE 4 – (1) Kurumdan elektrik piyasasında faaliyet göstermek üzere lisans alan dağıtım ve üretim şirketlerinin aşağıdaki iş ve işlemleri ile ilgili olarak inceleme ve denetim yapılır:

a) İlgili mevzuata aykırı eylem ve işlemleri olup olmadığı,

b) Elektrik dağıtım tesislerinin kapasitelerinin arttırılması, genişletilmesi, iyileştirilmesi ve yenilenmesi amacıyla yapılan yatırımların Kurum tarafından onaylanan yatırım planlarına uygun olarak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği,

c) Dağıtım şirketlerince yapılan yapım işleri ile mal ve hizmet alım ve satışlarının, eşitlik, şeffaflık ve rekabet koşullarında yapılıp yapılmadığının ve/veya alım veya satış fiyatlarının piyasa koşullarında oluşan fiyat, ücret veya bedellerden belirgin olarak farklı olup olmadığı,

ç) Dağıtım şirketlerinin 10/7/2009 tarihli ve 27284 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Aydınlatma Yönetmeliği yükümlülüklerini yerine getirip getirmediği,

d) Üretim şirketlerinin arz güvenliğini veya piyasa işleyişini olumsuz yönde etkileyecek fiillerde bulunup bulunmadığı,

e) Üretim şirketlerinin tesis tamamlanma tarihine kadar gerçekleştirdikleri faaliyetlere ilişkin ilgili mevzuat kapsamında Kuruma sundukları ilerleme raporlarının gerçeği yansıtıp yansıtmadığı.

(2) Yukarıda sayılanların dışında Kurum tarafından belirlenecek ve bu Yönetmeliğin kapsamı dahilinde olan diğer hususlar hakkında da inceleme ve denetim yapılır.

Denetim yetkisi

MADDE 5 – (1) İnceleme ve denetim yetkisi Kuruma aittir. Kurum bu yetkisini, Kurum personeli ve/veya Kurum tarafından yetkilendirilmiş olan denetim şirketi vasıtasıyla kullanabilir. Kurumun, aynı kapsamda yapılacak denetimi, Kurum personeline yaptırmasına ilişkin yetkisi saklıdır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Denetim Şirketlerinin Yeterliliklerine ve Yetki Belgesine İlişkin Hususlar

Denetim şirketlerinin yeterliliklerinin belirlenmesi

MADDE 6 – (1) Kurum adına inceleme ve denetim faaliyeti yapmak üzere başvurmak isteyen şirketlerin yeterliliklerinin belirlenmesine ilişkin şartların belirlendiği ilan metni Kurum internet sitesinde yayımlanır.

(2) Kurumdan yeterlilik almak isteyen şirketler, aşağıdaki belgeleri tamamlayarak Kurumun ilan edeceği başvuru süresi içinde Kuruma yazılı olarak başvurur.

a) (Değişik:RG-9/1/2012-28168) Yurtiçinde veya yurtdışında doğrudan veya dolaylı olarak hisselerinin yarısından fazla kısmı borsada işlem gören şirketlerin inceleme, denetim, gözetim, kontrol ve benzeri faaliyetlerde bulunabileceklerini ve asgari 400.000 TL sermayeye sahip olduklarını gösteren ana sözleşmenin yayımlanmış olduğu Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi ile yukarıda sayılanlar dışında kalan şirketlerin faaliyet sahasıyla ilgili “Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan (EPDK) elektrik üretim veya dağıtım lisansı almış olan şirketlerin lisansları kapsamındaki faaliyetlerinin, 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun ile 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve elektrik piyasası ile ilgili mevzuat kapsamında EPDK adına incelemek ve denetlemek” ifadesinin yer aldığı ve asgari 400.000 TL olmak üzere şirketin sermayesinin ve varsa nama yazılı hisselerinin yarısından fazla kısmının denetim elemanı niteliğinde olan ortak/ortaklara ait olduğunu gösteren son ortaklık yapısı ile paylarını gösterir şekilde ana sözleşmenin yayınlanmış olduğu Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi,

b) Ticaret ve/veya Sanayi Odası kayıt belgesinin onaylı örneği,

c) Yeterlilik başvuru dosyasındaki belgelerde imzası bulunanların temsil ve ilzama yetkili olduğunu gösteren ve başvuru tarihinden önceki son bir ay içinde düzenlenmiş, noter tasdikli belgenin aslı veya onaylı sureti,

ç) Şirkette % 10 ve üzerinde doğrudan ve/veya dolaylı pay sahibi olan gerçek kişilerin; taksirli suçlar hariç olmak üzere, ağır hapis veya beş yıldan fazla hapis, basit veya nitelikli zimmet, cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, hileli iflas gibi yüz kızartıcı suçları, resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, kara para aklama, Devlet sırlarını açığa vurma veya vergi kaçakçılığı suçlarından dolayı hüküm giymediğini gösterir, son altı ay içinde alınmış adli sicil belgeleri, adli sicil kaydı varsa, kesinleşmiş mahkeme kararları aslı veya onaylı suretleri,

d) En az bir denetim ekibi oluşturmak üzere, bu Yönetmelikte öngörülen yeterliliğe sahip denetim elamanlarının, şirkette çalıştığına ilişkin SGK kaydı veya çalıştırılacağına dair taahhütname ile denetim elemanlarının yeterliliklerine ilişkin sertifikalandırmaya esas belgeler,

e) Yeterliliğe ilişkin başvuru ilanında belirtilen miktarda başvuru ücretinin yatırıldığına ilişkin dekont.

(3) Kurul tarafından yeterli görülen şirketlere Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalanmasına müteakip altmış gün içinde Kurum tarafından yetki belgesi verilir.

(4) İlgili mevzuata uygun olarak yapılmadığı tespit edilen yeterlilik başvurularındaki eksiklik veya yanlışlıklar, tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde Kuruma teslim edilmek suretiyle giderilmediği takdirde başvuru yapılmamış sayılır ve başvuru evrakı iade edilir.

(5) Yeterlilik ve yetki belgesi verilen denetim şirketlerinin unvanları Kurum internet sitesinde duyurulur.

(6) Denetim şirketi Kurumdan aldığı yetki belgesini başka bir şirkete devredemez.

(7) Denetim şirketlerinin hak ve yükümlülükleri yetki belgesinde belirtilen tarihten itibaren geçerlilik kazanır.

(8) Yetki belgesi verilmesini müteakip Kurum tarafından her denetim şirketi için ayrı bir sicil dosyası açılır ve ilgili mevzuat hükümlerine göre kayıtları tutulur.

(9) Denetim şirketleri Kuruma ibraz ettikleri bilgi ve belgelerde herhangi bir değişiklik olması halinde, bu değişikliği Kuruma on beş gün içinde yazılı olarak bildirir.

(10) (Ek:RG-9/1/2012-28168) Denetim şirketi olmak üzere Kuruma yeterlilik almak için başvuran şirketlerin anonim şirket olmaları halinde, sermaye piyasası mevzuatına göre borsada işlem görenler dışındaki hisselerinin tamamının nama yazılı olması şarttır.

Yetki belgesinin süresi

MADDE 7 – (1) Yetki belgesinin süresi Kurum ile imzalanan denetim hizmeti alım sözleşmesinin süresi ile sınırlıdır.

Yetki belgesinin tadili

MADDE 8 – (1) Yetki belgesi; ilgili mevzuat kapsamındaki uygulamaların gerektirdiği durumlarda ve denetim şirketinin uyması gereken mevzuatta gerçekleşen değişiklikler paralelinde tadil edilir.

(2) Denetim şirketinin gerekçelerini de belirterek yazılı bir yetki belgesi tadil talebinde bulunması durumunda da tadil edilir. Bu talebi incelemek için ihtiyaç duyulabilecek, varsa diğer bilgi ve belgeleri de tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Kuruma sunar. Tadil başvurusu ile ilgili olarak tespit edilen eksiklik veya yanlışlıklar tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde giderilmediği takdirde tadil başvurusu yapılmamış sayılır ve başvuru evrakı iade edilir.

Yetki belgesinin iptali

MADDE 9 – (1) Denetim hizmeti alım sözleşmesi feshedilen ve bu Yönetmelik ile belirlenen koşulları kaybeden veya ilgili mevzuata aykırı davrandığı, yasaklara, denetim ilke ve kurallarına uymadığı ya da düzeltilebilir nitelikteki aykırılıkları, yapılan uyarıya rağmen verilen süre içinde düzeltmediği tespit edilen denetim şirketinin yetki belgesi Kurul kararı ile iptal edilir ve teminat mektubu irat kaydedilir.

(2) Denetim şirketinin yetki belgesinin iptali halinde, yeni bir denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalanmasına kadar verilen hizmetin aksamaması için Kurul gerekli önlemleri alır.

(3) Yetki belgesi iptal edilen denetim şirketi, Kurum internet sitesinde ilan edilir. Yetki belgesi iptal edilen şirket ilan edilmesini müteakip en geç on beş gün içerisinde yetki belgesini Kuruma iade eder.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Denetim Elemanlarının Sertifikalandırılması ve

Sertifikalandırmaya İlişkin Hususlar

Denetim elemanlarının sertifikalandırılması

MADDE 10 – (1) Sertifika almak isteyen yetki belgesi sahibi denetim şirketi çalışanları bu Yönetmelik hususları çerçevesinde yeterli olduklarına dair belgeleri tamamlayarak denetim şirketi aracılığı ile Kuruma başvurur.

(2) Kuruma yapılacak sertifika başvuruları otuz gün içinde değerlendirilir ve yeterli görülen denetim şirketi çalışanlarına unvanlarına göre sertifika verilir.

(3) İlgili mevzuata uygun olarak yapılmadığı tespit edilen sertifika başvurularındaki eksiklik veya yanlışlıklar, tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde Kuruma teslim edilmek suretiyle giderilmediği takdirde başvuru yapılmamış sayılır ve başvuru evrakı iade edilir.

(4) Sertifika sahibi denetim elemanlarının hak ve yükümlülükleri sertifikada belirtilen tarihten itibaren geçerlilik kazanır.

(5) Sertifika sahibi denetim elemanları aynı anda bir denetim şirketinde görev alabilir.

(6) Sertifika sahibi denetim elemanlarının denetim şirketinden ayrıldığı veya başka bir denetim şirketinde göreve başlamaları hususu ilgili denetim şirketleri tarafından Kuruma bildirilir.

(7) Sertifika sahibi denetim elemanları Kuruma ibraz ettikleri bilgi ve belgelerde herhangi bir değişiklik olması halinde, bu değişikliği Kuruma on beş gün içerisinde yazılı olarak bildirir.

Sertifika türleri

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki sertifika türleri aşağıda yer almaktadır:

a) Baş Denetçi Sertifikası: Kamu ve özel sektörde olmak üzere, mesleğinde toplam on yıl ve bu sürenin en az beş yılında elektrik üretim, iletim veya dağıtım tesislerinin etüt, planlama, proje, tesis, işletme, bakım, onarım, denetim veya yönetim faaliyetlerinin en az birinde çalışmış elektrik, elektronik, elektrik-elektronik, inşaat, endüstri veya makine mühendisi unvanına sahip olan kişilere veya en az beş yıl süreyle üretim tesisleri veya dağıtım tesisleri denetçi sertifikasıyla fiilen görev yapan denetim elemanları ile Kurumda uzman veya üstü görevlerde en az üç yıl çalışmış olan kişilere verilecek belgedir.

b) Üretim Tesisleri Denetçi Sertifikası: Kamu ve özel sektörde olmak üzere, mesleğinde toplam beş yıl ve bu sürenin en az üç yılını elektrik üretim tesislerinin etüt, planlama, proje, tesis, işletme, bakım, onarım veya denetim faaliyetlerinin en az birinde çalışmış elektrik, elektronik, elektrik-elektronik, inşaat, endüstri veya makine mühendisi unvanına sahip olan kişilere veya en az üç yıl süreyle denetçi yardımcısı sertifikasıyla fiilen görev yapan denetim elemanlarına verilecek belgedir.

c) Dağıtım Tesisleri Denetçi Sertifikası: Kamu ve özel sektörde olmak üzere, mesleğinde toplam beş yıl ve bu sürenin en az üç yılını elektrik dağıtım ve iletim tesislerinin etüt, planlama, proje, tesis, işletme, bakım, onarım veya denetim faaliyetlerinin en az birinde çalışmış, elektrik, elektronik, elektrik-elektronik, inşaat, endüstri veya makine mühendisi unvanına sahip olan kişilere veya en az üç yıl süreyle denetçi yardımcısı sertifikasıyla fiilen görev yapan denetim elemanlarına verilecek belgedir.

ç) Denetçi Yardımcısı Sertifikası: En az 4 yıllık eğitim veren üniversitelerin Mühendislik Fakültelerinin elektrik, elektrik-elektronik, elektronik, çevre, harita, inşaat, makine, endüstri, bilgisayar mühendisliği bölümlerinin birinden veya en az 4 yıllık eğitim veren üniversitelerin Siyasal Bilgiler, Hukuk,İktisadi ve İdari Bilimler, İktisat, İşletme Fakültelerinin birinden veya bunlara denkliği Yüksek Öğretim Kurulu tarafından onaylanmış yabancı fakülte veya yüksek okulların yukarıda belirtilen bölümlerinden mezun ve mesleğinde en az üç yıl tecrübeye sahip olan kişilere verilecek belgedir.

(2) Yukarıda sayılan sertifika türlerine göre yeterliliğe ilişkin aşağıdaki belgeler sertifika başvurusu sırasında Kuruma sunulur:

a) Diploma veya mezuniyet belgesinin Noter veya Kurum tarafından onaylı sureti,

b) T.C. Kimlik numarasını içeren kimlik fotokopisi,

c) Mühendisler için meslek odasına kayıtlı olduğuna dair belge,

ç) Taksirli suçlar hariç olmak üzere, ağır hapis veya beş yıldan fazla hapis, basit veya nitelikli zimmet, cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, hileli iflas gibi yüz kızartıcı suçları, resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, kara para aklama, Devlet sırlarını açığa vurma veya vergi kaçakçılığı suçlarından dolayı hüküm giymediğini gösterir, son altı ay içinde alınmış adli sicil belgeleri, adli sicil kaydı varsa, kesinleşmiş mahkeme kararları aslıveya onaylı suretleri,

d) Denetim elemanının çalıştığı kamu kurum veya kuruluşlarınca onaylanmış mesleki deneyim belgeleri,

e) Denetim elemanının çalıştığı özel sektör firmalarınca onaylanmış mesleki deneyim belgeleri ile özel sektörde yapılan çalışmaları teyit etmek üzere, Sosyal Güvenlik Kurumundan alınan belgeler.

Sertifika süresi

MADDE 12 – (1) Sertifikanın süresi, denetim elemanının çalıştığı denetim şirketi ile Kurum arasında imzalanan denetim hizmeti alım sözleşmesinin süresi kadardır.

Sertifika tadili

MADDE 13 – (1) Sertifika; ilgili mevzuat kapsamındaki uygulamaların gerektirdiği durumlarda ve denetim elemanının uyması gereken mevzuatta gerçekleşen değişiklikler paralelinde tadil edilir.

(2) Denetim elemanının gerekçelerini de belirterek yazılı bir sertifika tadil talebinde bulunması durumunda da tadil edilir. Bu talebi incelemek için ihtiyaç duyulabilecek bilgi ve belgeleri ve varsa diğer bilgi ve belgeleri de tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Kuruma sunar. Tadil başvurusu ile ilgili olarak tespit edilen eksiklik veya yanlışlıklar tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde giderilmediği takdirde tadil başvurusu yapılmamış sayılır ve başvuru evrakı iade edilir.

Sertifikanın sona ermesi veya iptali

MADDE 14 – (1) Sertifika; süresinin bitiminde, denetim şirketindeki görevinden ayrılması durumunda kendiliğinden sona erer.

(2) Denetim elemanının sertifikasından vazgeçmek istemesi halinde Kurum onayı ile sertifika sona erer.

(3) İlgili mevzuata aykırı davrandığı tespit edilen denetim elemanlarının sertifikaları Kurum tarafından iptal edilir.

(4) Mevzuata aykırılık gerekçesiyle sertifikası iptal edilen denetim elemanına tekrar sertifika verilmez.

(5) Denetim elemanı, sertifikanın sona ermesi veya iptal edilmesi halinde, sertifikanın sona erme tarihinden veya iptal kararının kendisine yazılı olarak tebliğinden itibaren en geç on beş gün içinde sertifikayı Kuruma iade eder.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Denetim Şirketi, Denetim Elemanı ve Denetlenen Şirketin Yükümlülükleri

Denetim şirketinin yükümlülükleri

MADDE 15 – (1) Kurumdan yetki belgesi almış ve Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalamış denetim şirketleri aşağıdaki hususlarla yükümlüdür:

a) Denetim elemanı olarak çalıştıracağı personelinin bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülükler çerçevesinde görev yapmasını sağlamak.

b) Kurum tarafından gerekli görülen her türlü belge ve iddiaları değerlendirerek inceleme ve denetim konusu ile ilgili rapor hazırlamak.

c) Denetlenen şirketlerin işletme faaliyetlerini ilgili mevzuat kapsamında denetlemek ve bununla ilgili rapor hazırlamak.

ç) Denetim görevini yerine getirirken, gerekmesi ve/veya Kurumca talep edilmesi halinde (dijital) fotoğraf ve/veya (dijital) video çekimleri yapıp, bunları elektronik ortamda kaydederek hazırlayacağı raporların ekinde Kuruma sunmak.

d) Görevlendireceği denetim elemanlarının sebep olabileceği her türlü kusur ve hatadan ve yükümlülüklerini kısmen veya tamamen yerine getirmemesinden Kuruma karşı doğrudan sorumlu olmak ve bunun sonucunda ortaya çıkacak zararı tazmin etmek.

e) Çalıştırılacak denetim elemanı sayısını Kurumun talep etmesi durumunda iki katına kadar arttırmak ve talep edilen ilave personeli sertifika alması için zorunlu süreler hariç otuz gün içinde sağlamak.

f) Denetim elemanı olarak görev vereceği personelin denetim şirketindeki görevinden herhangi bir nedenle ayrılması halinde ayrılış tarihinden itibaren iki yıl süreyle denetlediği sermaye grubunun bünyesinde görev almayacağına dair yazılı taahhüt almak ve başvuru dosyasında Kuruma sunmak.

Denetim elemanının yetki ve sorumlulukları

MADDE 16 – (1) Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalamış denetim şirketinde çalışan denetim elemanları; gerekli görülen yazılı ve sözlü her türlü bilgi ve belgeyi istemek, her türlü proje, pafta, harita, çizim, üretim tesisi, dağıtım şebekesi ile ilgili olarak kullanılan bilgisayar programı, yasal defter, kayıt, her türlü iş ve işlemleri bilgisayar kaydı, aslı ve/veya basılı kopyası üzerinden inceleme yapmak, bunların örneklerini almak, yapılmış veya yapılan iş ve işlemlerle ilgili olarak yerinde inceleme yapmak, fotoğraf ve/veya video kayıtlarını almak ve yazılı tutanakları düzenlemek ile yetkili olup aşağıdaki hususlarla da yükümlüdür:

a) Denetlenen şirket tarafından kendilerine tevdi edilen defter, kayıt ve her türlü belgeyi işlerinin gerektirdiği süre içinde incelemek ve işin bitiminde iade etmek.

b) Her ne suretle olursa olsun faaliyetleri sırasında edindikleri bilgileri açıklamamak ve kendi menfaatlerine veya kendileriyle ilişkili kişiler veya başkaları lehine veya aleyhine kullanmamak ve bu tür bilgileri ancak Kuruma vermek.

c) Defter, kayıt ve belgeler üzerinde şerh, ilave ve düzeltme yapmamak.

ç) Denetim yaptıkları yerlerde, görev ve sıfatlarının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak nitelikte davranışlarda bulunmamak ve icraya müdahale etmemek.

d) Kurum tarafından verilecek talimatları tam ve zamanında yerine getirmek.

e) Denetimle görevlendirildiği gerçek veya tüzel kişilerden her ne ad altında olursa olsun hiçbir menfaat temin etmemek ve çıkar çatışması yaratabilecek hiçbir ilişki içerisinde olmamak.

f) Denetim görev süresince asgari olarak denetim yaptığı üretim ve dağıtım şirketinin çalışma saatlerine uymak, bu sürenin tamamında ve gerekli hallerde mesai saatleri dışında, hafta tatili ve resmi tatil günlerinde çalışmak sureti ile denetim görevini yerine getirmek.

g) Çalışmakta olduğu denetim şirketinin Kurum ile imzalamış olduğu denetim hizmeti alımına ilişkin sözleşmesinin feshi durumunda, faaliyetleri nedeniyle elde etmiş olduğu tüzel kişilere ve Kuruma ait bilgileri gizli tutmak.

ğ) Herhangi bir nedenle denetim şirketinin bünyesinden ayrılmaları halinde ayrılış tarihinden itibaren asgari olarak iki yıl süreyle denetiminde görev aldığı sermaye grubunun bünyesinde herhangi bir görevde çalışmamak.

h) Denetim faaliyeti sırasında, sonuçların değerlendirilmesinde ve denetim raporunun hazırlanmasında tarafsız bir bakış açısına sahip olmak.

ı) Dürüstlük ve tarafsızlığını etkileyebilecek hiçbir müdahaleye imkan vermemek.

i) Denetim faaliyetine ilişkin çalışmaların her aşamasında, gereken özen ve titizliği göstermek.

j) Denetim sırasında sistem işleyişini olumsuz yönde etkileyebilecek derecede önem arz eden ya da ilgili mevzuata açıkça aykırılık teşkil eden hususların tespit edilmesi halinde, denetim faaliyetinin sonuçlanmasını beklemeksizin Kurumu derhal bilgilendirmek.

k) Denetim faaliyetinin gerektirmesi durumunda konuyla ilgili diğer kişilerle de görüşmeler yapmak.

l) (Ek:RG-9/1/2012-28168) Geçmişte görev yaptığı sermaye grubunun doğrudan veya dolaylı olarak pay sahibi olduğu şirketlerin denetiminde, ayrılış tarihinden itibaren iki yıl süreyle görev almamak.

Denetlenen şirketlerin yükümlülükleri

MADDE 17 – (1) Denetim kapsamındaki şirketler ve/veya bu şirketler adına iş yapan her türlü alt yükleniciler ve/veya denetlenen şirketin lisans kapsamında hizmet aldığı gerçek veya tüzel kişiler aşağıdaki hususlarla yükümlüdür:

a) İşletme, tesis ve yatırımları ile yasal defter, kayıt ve belgelerini Kurum tarafından görevlendirilen denetim şirketinin elemanlarının incelemesine sunmak.

b) Denetim elemanları tarafından gerekli görülen her türlü bilgi, belge, pafta, harita, proje, doküman ve defterin aslı ve/veya örneklerini zamanında vermek.

c) İstenildiğinde yazılı ve sözlü bilgi vermek ve düzenlenen tutanakları varsa görüşlerini de belirterek imzalamak.

ç) Denetim elemanlarının gerekli gördüğü tüm bilgi, belge ve kayıtlara zamanında erişmelerini sağlamak.

d) Denetim elemanlarının bilgisine ihtiyaç duyduğu üretim ve dağıtım şirketi yetkili personeli ile görüşülmesini ivedilikle sağlamak.

e) Denetim elemanlarının gerek duyması halinde mesai saatlerine bakılmaksızın faaliyetin gerektirdiği çalışma ortamını, bilgi ve belgeleri ve ihtiyaç duyulan personelin işyerinde olmasını sağlamak.

f) Kurum tarafından bildirilmesine müteakip on iş günü içerisinde denetim hizmeti bedelini katma değer vergisini de ekleyerek denetimi yapan denetim şirketinin banka hesabına yatırmak.

g) Denetim şirketleri bünyesinde görev alan denetim elemanlarının, herhangi bir nedenle denetim şirketinin bünyesinden ayrılması halinde ayrılış tarihinden itibaren asgari olarak iki yıldan önce bünyesinde görev vermemek.

ğ) Bağlı bulundukları sermaye gruplarıda dahil olmak üzere hiçbir şekilde Denetim şirketlerinde pay sahibi olmamak.

(2) Denetlenen şirketler, yasal bir engel bulunması haricinde teknik imkansızlık, gizlilik ve sır saklama hükümlerini ileri sürerek veya her ne sebeple olursa olsun bilgi ve belge vermekten imtina edemez.

ALTINCI BÖLÜM

Denetim Hizmeti Alım İlanına ve Denetim Hizmeti Alım

Sözleşmesine İlişkin Hususlar

Denetim hizmeti alım ilanı

MADDE 18 – (1) Denetim hizmeti alımına ilişkin başvuru şartları,süresi, Kuruma sunulacak teminatın miktarı, şekli ve süresi, birim denetim hizmet bedeli teklif listesi, bir yılda çalışılacak asgari gün sayısı ile diğer hususları içeren denetim hizmeti alım ilanı Resmî Gazete ile Kurum internet sitesinde yayımlanır.

(2) Denetim hizmeti alınacak denetim bölgeleri, üretim ve dağıtım şirketleri için yirmi bir adet dağıtım bölgesi esas alınarak münferit veya denetim bölgelerinden oluşacak gruplar halinde ilan edilir.

(3) Denetim şirketleri Kurum tarafından ilan edilen şekliyle birim denetim hizmet bedeli teklif listesini doldurup denetim hizmeti alım ilanında gerekli görülen diğer belgeler ile birlikte istenen süre içerisinde Kuruma sunar.

(4) Kuruma denetim şirketleri tarafından sunulan teklif listeleri, sunulan tüm fiyat tekliflerinin mukayesesi ile piyasa koşulları da dikkate alınarak Kurul tarafından değerlendirilir ve denetim bölgeleri veya denetim bölgelerinden oluşacak gruplar bazında denetim hizmet bedelleri ilan edilir.

Denetim hizmeti alım sözleşmesi

MADDE 19 – (1) Denetim faaliyetinin kapsamı, Kurum ile denetim şirketi arasında imzalanacak denetim hizmeti alım sözleşmesi hükümleri çerçevesinde belirlenir.

(2) Kurul tarafından ilan edilen denetim hizmet bedelleri üzerinden denetim hizmeti vermek isteyen denetimşirketleri denetim hizmeti alım sözleşmesi düzenlenmesi talebi ile başvuru süresi içinde Kuruma müracaat eder.

(3) Denetim hizmeti alımına ilişkin ilanda, Kurul tarafından belirlenen ve ekonomik, mali, teknik, mesleki deneyim değerlendirme kriterleri ile denetim şirketlerinin birim denetim hizmet bedeli teklif listesinden müteşekkil olan puanlama kriterleri yayımlanır. Belirlenen puanlara göre sıralanacak şirketlerden ihtiyaç duyulan sayıda denetim şirketiyle puan üstünlüğü gözetilerek, denetim hizmeti alım ilanında belirtilen miktarda teminat sunulmasını müteakip, denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalanır.

(4) Denetim hizmeti alım sözleşmesi, birim denetim hizmet bedeli esaslı olacaktır. Birim Sözleşme bedeli unvanına bakılmaksızın ortalama Denetim Elemanı/Gün esasına göre KDV hariç TL olarak belirtilen bedeldir. Bu bedel denetim hizmet alım sözleşmesi imzalanmasından itibaren bir yıl süresince geçerli olacak, müteakip yıllar Türkiye İstatistik Kurumu tarafından yayımlanan Tüketici Fiyatları Endeksi oranında artırılacaktır.

(5) Denetim hizmeti alım sözleşmesi kapsamındaki denetim görevi devredilemez ve denetim şirketi Kurum tarafından verilen denetim görevini alt yüklenicilere veya taşeronlara yaptıramaz.

(6) Denetim hizmeti alım sözleşmesinin süresi en az bir en çok üç yıl olacaktır.

(7) (Ek:RG-9/1/2012-28168) Kurum ile “Denetim Hizmeti Alım Sözleşmesi” imzalayan denetim şirketi sözleşme süresince elektrik enerjisi sektöründe münhasıran inceleme, denetim, gözetim ve kontrol faaliyetlerinde bulunabilecektir.

Denetim hizmeti alım sözleşmesinin içeriği

MADDE 20 – (1) Denetim hizmeti alım sözleşmesinde asgari olarak aşağıdaki unsurların bulunması zorunludur:

a) Denetimde görevlendirilecek denetim elemanlarının unvanları ve sayısı ile unvanlarına bakılmaksızın ortalama Denetim Elemanı/Gün esasına göre KDV hariç TL cinsinden birim denetim bedeli,

b) Denetimin amacı, kapsamı,

c) Denetim şirketi tarafından sözleşme kapsamında sunulacak hizmetler,

ç) Tarafların yetki ve sorumlulukları,

d) Sözleşmenin süresi,

e) Denetim şirketi tarafından sunulacak teminat miktarı, şekli ve süresi,

f) Sözleşmenin feshine ilişkin hususlar.

Denetim hizmeti alım sözleşmesinin sona erdirilmesi

MADDE 21 – (1) Denetim şirketinin bu Yönetmelik kapsamındaki yükümlülüklerinden herhangi birini yerine getirmemesi veya denetim hizmeti alım sözleşmesi hükümlerine aykırı eylem ve fiillerde bulunması halinde denetim hizmeti alım sözleşmesi Kurum tarafından sona erdirilerek denetim şirketinin teminatı irat kaydedilir ve yetki belgesi iptal edilir. Bu durumda, denetim şirketinin çalışma belgeleri ve gerekli tüm bilgileri, yerine geçecek olan denetim şirketine devredilmek üzere Kuruma vermesi zorunludur.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Tarafların sorumlulukları

MADDE 22 – (1) Faaliyetlerinin mevzuata uygunluğu, hata ve hilelerin önlenmesi ve ortaya çıkarılması denetlenen şirketin sorumluluğundadır. Ancak denetim elemanları, denetimin planlama ve uygulama aşamasında, mevzuata aykırılık, hata ve hile durumunda olası bir aykırılığı sorgulayacak bir yaklaşım göstermek zorundadır.

(2) Denetim faaliyeti sırasında ilgili mevzuat hükümlerine aykırı işlemlerin, hata ve hilelerin tespit edilmesi durumunda, bu husus denetim elemanları tarafından ivedilikle Kuruma bildirilir ve denetim elemanı görüşü bu çerçevede oluşturulur. Adli yargıya intikali gerekli olan ve suç teşkil eden hallerin de Kuruma yazılı olarak bildirilmesi zorunludur.

(3) Denetim işlemini ilgilendiren tüm bilgi ve belgelerin denetlenen şirket tarafından denetim şirketine verilmemesi halinde, durum ivedilikle Kuruma bildirilir.

(4) (Değişik:RG-9/1/2012-28168) Denetim şirketi, denetim elemanlarının ilgili mevzuatı sürekli olarak takip etmelerini ve bilgilerini güncelleştirmelerini sağlar. Kurum tarafından gerek görülmesi halinde denetim elemanlarının ilgili mevzuata ilişkin eğitim almaları hususunu denetim şirketine bildirir. Denetim şirketi, denetim elemanlarına Kurum tarafından bildirilen eğitimin verilmesinden sorumludur.

(5) Denetim faaliyeti nedeniyle doğacak zararların hukuki sorumluluğu denetim şirketine aittir. Denetim şirketi ortaklarının, yöneticilerinin ve çalışanlarının hukuki ve cezai sorumlulukları ise genel hükümlere tabidir.

Yasaklar

MADDE 23 – (1) Bu Yönetmelik uyarınca yetki belgesi sahibi denetim şirketleri, bunların denetim elemanları ile diğer personeli aşağıdaki hükümlere uymak zorundadırlar:

a) Denetim hizmeti verdikleri dönem ve dönemin bitimini takip eden iki yıl boyunca, denetim şirketinin yönetim ve sermaye bakımından doğrudan ya da dolaylı olarak hakim bulunduğu bir şirket veya denetim şirketinin gerçek kişi ortakları veya yöneticileri, denetim hizmeti verdikleri denetlenen şirket ve denetlenen şirketin bağlı bulunduğu sermaye grubu ve iştirakleri nezdinde bedelli veya bedelsiz olarak;

1) Yapım işi ile mal ve hizmet alım-satımı,

2) Yönetim, danışmanlık, belge düzenleme ve rapor hazırlama,

3) Borç-alacak ve ortaklık

faaliyetlerinde bulunamazlar.

b) Meslek ve meslek onuruyla bağdaşmayan işlerle uğraşamazlar.

c) Üçüncü dereceye kadar (üçüncü derece dahil) kan ve ikinci dereceye kadar (ikinci derece dahil) sıhri hısımları ile eşlerinin; ortağı, yönetim kurulu başkanı, üyesi, genel müdür, genel müdür yardımcısı veya şirketin benzeri isimler altında faaliyet gösteren birimlerinin müdürü bulundukları firmalarda denetleme faaliyetinde bulunamazlar.

ç) Denetim faaliyetleri dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları kanunen yetkili kılınanlardan başkasına açıklayamaz ve doğrudan veya dolaylı şekilde kendi ya da başkası yararına kullanamazlar.

Raporların sunulması ve denetim hizmeti bedelinin ödenmesi

MADDE 24 – (1) Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalamış denetim şirketince Kurum tarafından istenen formatta hazırlanan raporlar, görevlendirme belgesinde belirtilen sürenin bitiminden sonra en geç on iş günü içinde Kuruma sunulur.

(2) (Değişik:RG-9/1/2012-28168) Kuruma sunulan raporlar otuz işgünü içerisinde incelenir, eksiklikler ve/veya düzeltilmesi gereken hususlar var ise denetim şirketine bildirilir. Denetim şirketi on işgünü içerisinde Kurum tarafından bildirilen eksiklikleri giderip gerekli düzeltmeleri yaptıktan sonra raporu tekrar Kuruma sunar. Kuruma sunulan raporlar on beş iş günü içerisinde incelenerek uygun görülmesine müteakip denetlenen şirkete denetim hizmeti bedelini on iş günü içerisinde denetim şirketinin banka hesabına yatırması hususu bildirilir.

Kapsam dışı olan hükümler

MADDE 25 – (1) 19/2/1985 tarihli ve 3154 sayılı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanundan kaynaklı denetimler bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır.

(2) 29/6/2001tarihli ve 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde yapılacak denetimlere ilişkin hususlar bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır.

(3) 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve 26/6/2003 tarihli ve 25150 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Elektrik Piyasasında Üretim Faaliyetinde Bulunmak Üzere Su Kullanım Hakkı Anlaşması İmzalanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde elektrik enerjisi üretmek maksadıyla yapılacak olan üretim tesislerinin su yapısıyla ilgili kısımları ile gerçek ve tüzel kişiler tarafından inşa edilecek suyla ilgili yapıların inşasının inceleme ve denetimi bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır.

Yürürlük

MADDE 26 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 27 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Başkanı yürütür.

 Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
12/10/201128082
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
TarihiSayısı
 9/1/201228168
   

KÜÇÜK VE ORTA ÖLÇEKLİ SANAYİ GELİŞTİRME VE DESTEKLEME İDARESİ BAŞKANLIĞI (KOSGEB) DESTEKLERİ YÖNETMELİĞİ

24 Nisan 2005 Pazartesi    Resmî Gazete     Sayı: 25795

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:

KÜÇÜK VE ORTA ÖLÇEKLİ SANAYİ GELİŞTİRME VE DESTEKLEME İDARESİ BAŞKANLIĞI (KOSGEB) DESTEKLERİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç

Madde 1 —

Bu Yönetmeliğin amacı; ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında, küçük ve orta ölçekli sanayi işletmelerinin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek, ekonomik gelişmelere uygun bir şekilde sanayide entegrasyonu gerçekleştirmek üzere, Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı tarafından gerekli geri ödemeli ve geri ödemesiz desteklerin sağlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

Madde 2 —

Bu Yönetmelik, 1 ila 150 arasında işçi çalıştıran ve imalat sanayi sektöründe faaliyet gösteren İşletmelere, Yeni Girişimcilere, Girişimcilere, KOSGEB tarafından işbirliği yapılan Meslek Kuruluşlarına, İşletici Kuruluşlara ve Sektörel Kuruluşlara KOSGEB tarafından verilecek olan; Danışmanlık, Eğitim, Teknoloji Araştırma ve Geliştirme, Sınai Mülkiyet Hakları, Bilgisayar Yazılımı, E-Ticarete Yönlendirme, Genel Test-Analiz, Kalibrasyon ve CE İşaretlemesine İlişkin Test-Analiz, Tanıtım, Yurtiçi Sanayi Fuarlarına Katılım, Yurtiçi Uluslararası Sanayi İhtisas Fuarlarına Katılım, Milli Katılım Düzeyindeki Yurtdışı Fuarlara Katılım, Milli Katılım Dışındaki Yurtdışı Fuarlara Katılım, Markaya Yönlendirme, İhracat Amaçlı Yurtdışı İş Gezisi Programına Katılım (İYİG), Eşleştirme, Yerel Ekonomik Araştırma, Ortak Kullanım Amaçlı Makine-Teçhizat, Altyapı ve Üstyapı Uygulama Projesi, Nitelikli Eleman, Yeni Girişimci ve İş Geliştirme Merkezleri Desteklerinin amacı, kapsamı, destek miktarı, destek oranı ve destek unsurları ile ilgili hususları kapsamaktadır.

Dayanak

Madde 3 —

Bu Yönetmelik, 12/04/1990 tarihli ve 3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunu’nun 4 ve 12’nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 —

Bu Yönetmelikte geçen;

KOSGEB: Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresini,

İcra Komitesi: KOSGEB İcra Komitesini,

Başkanlık: KOSGEB İdaresi Başkanlığını,

KOSGEB Birimleri: KOSGEB taşra teşkilatında yer alan birimleri,

KOSGEB Veri Tabanı: KOSGEB hizmet ve desteklerinin etkinliğinin ve verimliliğinin ölçülebilmesi ve desteklerden yararlanan işletmeler, yeni girişimciler, girişimciler, meslek kuruluşları, işletici kuruluşlar ve sektörel kuruluşlar ile tedarikçilerin izlenmesi amacı ile oluşturulan veri tabanını,

Sinerji Odakları: KOSGEB tarafından verilen hizmet ve destekleri yaygınlaştırmak ve KOSGEB birimlerinin faaliyetlerine destek sağlamak amacı ile, TOBB’a bağlı oda/borsalar, kamu kuruluşu niteliğindeki meslek kuruluşları, organize sanayi bölgesi yönetimleri, küçük sanayi sitesi yönetimleri, İşletmeler ile ilgili dernek ve vakıflar, belediyeler ve üniversiteler gibi kurum ve kuruluşlarla yapılan işbirliği protokolleri sonucunda oluşturulan birimleri,

İşletme: İmalat sanayi sektöründe faaliyette bulunan 1 ila 150 arası işçi çalıştıran küçük ve orta ölçekli sanayi işletmelerini,

Girişimci: Bir iş fikrine dayalı olarak kendi işini kurmak isteyen gerçek kişileri,

Yeni Girişimci:

a) KOSGEB tarafından üniversitelerde gerçekleştirilen genç girişimci geliştirme programından mezun olan,

b) KOSGEB tarafından verilen iş kurma danışmanlığı desteğini alan,

c) İş geliştirme merkezlerinde (İŞGEM) yer alan girişimcilerden son bir yıl içinde işletmesini kuranları,

TOBB: Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği’ni,

TESK: Türkiye Esnaf ve Sanatkarları Konfederasyonunu,

ORTKA: Aynı iş kolunda ve/veya birbirini tamamlayıcı iş kollarında faaliyet gösteren İşletmelerin veya meslek kuruluşlarının işletmeler ile müştereken kuracakları bir işletici kuruluş marifeti ile tek başlarına veya topluca alamadıkları üretimin ve/veya tasarımın bir/birkaç işlemini gerçekleştirecekleri, seri üretime geçişi veya yeni ürünleri geliştirmeyi sağlayıcı nitelikteki makine/teçhizatın satın alınarak kuracakları ve müştereken yararlanacakları ortak kullanım atölyelerini,

ORTLAB: Aynı iş kolunda ve/veya birbirini tamamlayıcı iş kollarında faaliyet gösteren İşletmelerin veya meslek kuruluşlarının işletmeler ile müştereken kuracakları bir işletici kuruluş marifeti ile test, analiz ve kalite geliştirmeyi sağlayıcı nitelikteki makine-teçhizatın satın alınarak kuracakları ve müştereken yararlanacakları ortak kullanım laboratuarlarını,

İŞGEM: İşletmelere işyeri mekanı, ortak kullanım donanımı, danışmanlık ve benzeri hizmetleri sunarak, işletmelerin başarısını artırmayı sağlamak amacı ile faaliyet gösteren işletici kuruluşlar marifeti ile kurulan ve işletilen iş geliştirme merkezlerini,

Teknoloji Geliştirme Merkezi: Yeni bir ürün ve üretim teknolojilerini geliştiren işletmelerin araştırma ve gelişmelerini sağlamak ve bu çerçevede destek vermek amacıyla KOSGEB, üniversiteler ve odalar ile yapılan işbirliği ile kurulan, işletmelere işlik tahsis edilerek KOSGEB tarafından işletilen teknoloji geliştirme merkezlerini,

Duvarsız Teknoloji İnkübatörleri (DTİ): Yeni bir ürün ve üretim teknolojisi geliştiren işletmelere teknoloji araştırma ve geliştirme desteği vermek amacıyla KOSGEB ve üniversite yanı sıra odalar, teknoloji geliştirme bölgesi kurucu ve işleticisi anonim şirketleri arasında işbirliği protokolleri ile yürütülen duvarsız teknoloji inkübatörlerini,

Teknoloji Yenilik Merkezi: Yeni bir ürün veya üretim teknolojisi geliştiren işletmelere teknoloji araştırma ve geliştirme desteği vermek amacıyla KOSGEB ve üniversitelerin yanı sıra odalar, teknoloji geliştirme bölgesi kurucu ve işleticisi anonim şirketleri arasında işbirliği ve destekleme şartlarını düzenleyen protokoller ile oluşturulan, teknoloji geliştirme bölgelerinde yerleşik ve işletmeciliği KOSGEB dışındaki kuruluşlarca yapılan merkezleri,

İşlik Tahsisi: Yeni bir ürün veya üretim teknolojisi geliştiren işletmelere, yetkili kurullarda alınan karara istinaden sadece Ar-Ge çalışmalarını yürütmek üzere ve proje süresi ile sınırlı olmak kaydıyla KOSGEB birimleri binalarında mekan tahsis edilmesi,

İşletici Kuruluş:

a) İşletmelerin bir araya gelerek KOSGEB desteklerinden ve hizmetlerinden yararlanmak üzere kurdukları şirketleri,

b) İmalat sanayindeki işletmelere yönelik hizmet veya faaliyetleri gerçekleştirmek üzere, meslek kuruluşlarının işletmeler ve/veya diğer kurum/kuruluşlar ile kurdukları şirketler ile İŞGEM’leri kuran ve işleten şirketleri,

Meslek Kuruluşu:

a) TOBB, TESK ve bünyelerindeki odalar, borsalar, birlikler ve bunların katılımları ile kurulan şirket, dernek ve vakıfları,

b) Küçük sanayi siteleri ve organize sanayi bölgeleri yönetimleri,

c) Sektörel/bölgesel bazda işletmelere yönelik faaliyet gösteren dernek, birlikler, vakıf ve kooperatifleri,

Sektörel Kuruluş: Aynı iş kolunda faaliyet gösteren İşletmelerin oluşturduğu kuruluşları, (kooperatif, vakıf, dernek, birlik ve benzeri)

Organizatör Kuruluş: Pazar araştırma ve ihracatın geliştirilmesi konusunda faaliyet gösteren ve ilgili kurumun yetki belgesine haiz kurum/kuruluşları,

Teknoloji Geliştirme Bölgesi (TGB): Yüksek/ileri teknoloji kullanan ya da yeni teknolojilere yönelik işletmelerin belirli bir üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü ya da araştırma geliştirme (Ar-Ge) merkez veya enstitülerinin imkanlarından yararlanarak teknoloji veya yazılım ürettikleri/geliştirdikleri, teknolojik bir buluşu ticari bir ürün, yöntem veya hizmet haline dönüştürmek için faaliyet gösterdikleri ve bu yol ile bölgenin kalkınmasına katkıda bulundukları, aynı üniversite, yüksek teknoloji enstitüsü ya da Ar-Ge merkez veya enstitülerinin alanı içerisinde veya yakınında, akademik ve sosyal yapının bütünleştiği siteyi veya bu özelliklere sahip teknoparkı,

Yöre: Devlet Planlama Teşkilatı (DPT) tarafından belirlenen gelişmiş (G.Y), normal (N.Y) ve kalkınmada öncelikli yöreleri (K.Ö.Y),

CE İşaretlemesi: Avrupa Birliği ile teknik mevzuat uyum çalışmaları çerçevesinde ilgili bakanlıklar tarafından çıkarılan ve Resmî Gazete’de yayımlanan, ürünlere CE işareti iliştirilmesine ilişkin yönetmelikler kapsamındaki ürünlerin güvenlik, sağlık, çevre ve tüketicinin korunması ile ilgili temel gerekleri yerine getirmesi için yapılan uygunluk değerlendirme ve işaretleme faaliyetlerini,

E-Ticaret: Bilgisayar ağları aracılığı ile ürünlerin tanıtımının, satışının, ödemesinin ve dağıtımının yapılmasını,

Eşleştirme Merkezi: İşletmelerin; dış ticaret, ortak üretim/yatırım ve benzeri uluslararası işbirliğine yönelmeleri, uluslararası pazarlarda rekabet edebilmeleri ve pay alabilmeleri için hizmet vermek üzere; KOSGEB eşleştirme merkezi modelleri kapsamında yurtdışında açılan ve KOSGEB tarafından onaylanan merkezleri,

Geri Ödemeli Destek: İşletme, yeni girişimci ve işletici kuruluşlara teminat karşılığı verilen ve süresi sonunda geri tahsil edilen desteği,

Geri Ödemesiz Destek: İşletmelerin, yeni girişimcilerin, girişimcilerin ve işletici kuruluşların, sektörel kuruluşların ve meslek kuruluşlarının KOSGEB destekleri kapsamında tedarikçilerden satın alacakları mal veya hizmetlerin belirli bir kısmı için verilen ve geri tahsil edilmeyen desteği,

Tedarikçi: KOSGEB destekleri kapsamında işletmeler/yeni girişimciler/ girişimciler/meslek kuruluşları/sektörel kuruluşlar/işletici kuruluşlar tarafından mal/hizmet satın alınan gerçek veya tüzel kişileri, ifade eder.

İKİNCİ KISIM

Destekler

BİRİNCİ BÖLÜM

Danışmanlık ve Eğitim Destekleri
Danışmanlık desteği

Madde 5 —

İşletmelerin, yeni girişimcilerin, girişimcilerin ve işletici kuruluşların, yatırım yönlendirme, atıl kapasitelerini değerlendirme, kalite ve verimliliklerini artırma, idari ve teknik mevzuat uygulaması, ürün – yöntem geliştirme ve benzeri hususlarda yapacakları çalışmalar kapsamında planlama, yatırım, modernizasyon, teknolojik araştırma – geliştirme ve teknoloji adaptasyonu, üretim, pazarlama, enformasyon, yönetim ve benzeri konulardaki bilgi ve becerilerini geliştirmek, yurtiçi – yurtdışı pazarlarda rekabet edebilir düzeye gelmelerini temin etmek, istihdamın ve katma değerin arttırılabilmesi için yeni işletmelerin kurulmasını sağlamak amacı ile gerekli danışmanlık ihtiyaçlarına destek verilmesidir.

Bu amaçla, işletmelerin, girişimcilerin, yeni girişimcilerin ve işletici kuruluşların, KOSGEB veri tabanında bulunan yerli veya yabancı her türlü şirket statüsündeki danışmanlık kuruluşları, serbest meslek erbabı ve bu alanda faaliyet gösteren üniversiteler, kamu kuruluşları ile vakıf ticari işletmelerinden satın alacakları danışmanlık hizmetine verilen destekleri kapsar.

Yeni girişimcilerin, girişimcilerin ve işletmelerin, gruplandırılarak ortak nitelik gösteren sorunlarının çözümüne yönelik olarak, verilecek danışmanlık hizmetleri, KOSGEB tarafından organize edilir ve hizmet alımı gerçekleştirilir.

Bu kapsamda aynı danışmanlık konusunda bir kez destek verilir, başvuruları uygun bulunan farklı konulardaki danışmanlık taleplerine verilecek desteğin üst limiti toplam 15.000 (on beş bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranlarda desteklenir.

Eğitim destekleri

Madde 6 —

İşletmelerin, yeni girişimcilerin, girişimcilerin ve işletici kuruluşların, yurtiçi – yurtdışı pazarlarda rekabet edebilir düzeye gelmelerini temin etmek, istihdamı ve katma değeri artırabilmek için; planlama, yatırım, modernizasyon, teknolojik araştırma geliştirme, teknoloji adaptasyonu, üretim, pazarlama, finansman, enformasyon, yönetim, mevzuat, girişimcilik gibi konulardaki bilgi ve becerilerini geliştirmek amacı ile eğitim ihtiyaçlarının karşılanması için destek verilmesidir.

İşletmelere, yeni girişimcilere, girişimcilere ve işletici kuruluşlara, KOSGEB tarafından organize edilen eğitim programlarına katılımları için verilen destekler ile İşletmelerin, KOSGEB veri tabanında yer alan yurtiçi özel/kamu eğitim kurum/kuruluşlarından satın alacakları özel eğitim hizmetlerine verilen destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limiti;

a) Genel eğitim programları: İşletmelerin eğitim ihtiyaç ve talepleri doğrultusunda KOSGEB tarafından düzenlenen programları olup, katılımcılar için konu ve katılım sayısı sınırı aranmaz.

b) Genel girişimcilik ve genç girişimci geliştirme eğitim programları: Kendi işini kurmak isteyen veya kurulu işletmelerini geliştirmek isteyen girişimcilere, iş planı hazırlama ve iş planına dayalı işletme yönetimine geçişlerini sağlamak ve orta öğretim sonrası örgün/yaygın öğretim kurumları ve üniversite öğrencileri ile bu kurumlardan yeni mezun olan kişilere yönelik olarak KOSGEB tarafından organize edilen programlardır.

c) Özel eğitim desteği: İşletmelerin, KOSGEB veri tabanında yer alan yurtiçi özel/kamu eğitim kurum/kuruluşlarınca düzenlenen ve KOSGEB tarafından uygun görülen eğitim programları için, KOSGEB’in belirlediği kriterler doğrultusunda özel eğitim desteği verilir.

Bu kapsamda aynı eğitim konusunda bir kez destek verilir, başvuruları uygun bulunan işletmelerin farklı konulardaki eğitim taleplerine verilecek desteğin üst limiti toplam 6.000 (altı bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranlarda desteklenir.

İKİNCİ BÖLÜM

Teknoloji Geliştirme ve Yenilik Destekleri
Teknoloji araştırma ve geliştirme desteği

Madde 7 —

Bilim ve teknolojiye dayalı yeni fikir ve buluşlara sahip işletmelerin, ulusal ve uluslararası platformlarda rekabet edebilecek teknolojik düzeyde kurulması, gelişmesi ve yeni ürün üretilmesi veya geliştirilmesi amacı ile bu işletmelere teknolojik araştırma ve geliştirme desteği verilmesidir.

Teknoloji geliştirme merkezleri, duvarsız teknoloji inkübatörleri, teknoloji yenilik merkezleri ve benzeri nitelikteki Ar-Ge projelerine yönelik işbirliği protokolleri çerçevesinde kurullarda desteklenmesine karar verilen işletmelere; malzeme, teçhizat ve prototip üretimi ile ilgili giderler ve deneme amaçlı hammadde temini, kalite geliştirme, teknolojik donanım satın alma, danışmanlık, Ar-Ge sonuçlarını yayınlama, teknopark kira desteği, işlik tahsisi, yurtdışı kongre, konferans, panel, sempozyum ve teknoloji fuarlarına katılım için verilen destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Malzeme, teçhizat ve prototip üretimi ile ilgili giderler ve deneme amaçlı hammadde temini için;

(1) Teçhizat ve demirbaşların teminat karşılığı satın alınması halinde; verilecek desteğin üst limiti 200.000 (iki yüz bin) YTL,

(2) Teçhizat ve demirbaşların finansal kiralama yolu ile alınması halinde; teçhizat ve demirbaşların faturada yer alan peşin bedeli ve KDV dışında kalan finansal kiralama giderlerine verilecek desteğin üst limiti 50.000 (elli bin) YTL,

b) Projesi KOSGEB tarafından desteklenerek başarı ile tamamlanan İşletmelere verilecek olan kalite geliştirme ve teknolojik donanım temini için;

(1) Kalite geliştirme ve teknolojik donanım için gerekli demirbaşların teminat karşılığı satın alınması halinde; verilecek desteğin üst limiti 50.000 (elli bin) YTL,

(2) Kalite geliştirme ve teknolojik donanım için gerekli demirbaşların finansal kiralama yolu ile alınması halinde; teçhizat ve demirbaşların faturada yer alan peşin bedeli ve KDV dışında kalan finansal kiralama giderlerine verilecek desteğin üst limiti 15.000 (on beş bin) YTL,

c) Danışmanlık desteği; teknoloji araştırma ve geliştirme desteğinden yararlanan işletmelerin danışmanlık ihtiyacının karşılanabilmesini teminen; işbirliği yapılmış olan üniversitelerden sağlanacak danışmanlık hizmetinden, ilgili üniversitelerin belirlediği usul ve esaslar çerçevesinde yararlanılır. İşletmelerin yurtiçi ve yurtdışındaki üniversitelerden alacağı danışmanlık hizmeti desteği üst limiti 20.000 ( yirmi bin) YTL,

d) Ar-Ge sonuçlarını yayınlama desteği; Ar-Ge çalışmasının sonuçlarının tanıtımı ve duyurulması amacı ile işletme tarafından kitap, broşür, CD ve benzeri doküman yayınlanması giderleri desteği üst limiti 3.000 (üç bin) YTL,

e) Teknopark kira desteği üst limiti 20.000 (yirmi bin) YTL,

f) İşlik tahsisi; işletmelere, Ar-Ge projelerini gerçekleştirebilmeleri için KOSGEB birim binalarında 24 (yirmi dört) aya kadar işlik tahsisi,

g) İşletmelerin, Ar-Ge konusuna ilişkin yurtdışı kongre, konferans, panel, sempozyum, teknoloji fuarları ile teknoloji transfer amaçlı yurtdışı toplantılara katılım ve ziyaret desteği üst limiti 5.000 (beş bin) YTL, olup ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Bu destekteki (a) ve (b) bentlerinde yer alan iki seçenekten sadece birisi tercih edilir, (f) bendinde yer alan işlik tahsisi süresi kurul kararı ile mevcut işletmeler için en fazla 12 (on iki) ay, yeni kurulan işletmeler için 24 (yirmi dört) ay uzatılabilir.

Sınai mülkiyet hakları desteği

Madde 8 —

İşletmeler tarafından yapılan çalışmalar neticesinde, patent belgesi, faydalı model belgesi veya endüstriyel tasarım tescili ile sonuçlanan bir buluş veya tasarımın ortaya çıkması durumunda, yurtiçi ve yurtdışından; patent, faydalı model belgesi, endüstriyel tasarım tescili belgesi ve entegre devre topografyaları tescil belgesi alınması için yapılan giderlere destek verilmesidir.

İşletmeler tarafından patent belgesi, faydalı model belgesi, endüstriyel tasarım tescil belgesi ve entegre devre topografyaları tescil belgesi alınmasından sonra, bu amaçla yapılan harcamalar için bir yıllık süre içerisinde verilecek destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Patent belgesi desteği; Türk Patent Enstitüsü (TPE)’den alınacak olan patent belgesi desteği üst limiti 6.000 (altı bin) YTL,

b) Faydalı model belgesi desteği üst limiti 6.000 (altı bin) YTL,

c) Endüstriyel tasarım tescil belgesi desteği üst limiti 6.000 (altı bin) YTL,

d) Entegre devre topografyaları tescil belgesi desteği üst limiti 6.000 (altı bin) YTL’dir. Bu belgelerin yurtdışındaki kuruluşlardan alınması durumunda her bir desteğin üst limiti 10.000 (on bin) YTL olup ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Bilişim Destekleri
Bilgisayar yazılımı desteği

Madde 9 —

İşletmelerin ulusal ve uluslararası platformlarda rekabet güçlerini artırmak ve kalite düzeylerini yükseltmek amacı ile bilgisayar yazılımı temini için destek verilmesidir.

İşletmelere, bilgisayar destekli tasarım/üretim, üretim planlama takip ve kontrolü, kurumsal kaynak planlaması, bakım-onarım yazılımları satın almaları için verilen bilgisayar yazılım desteklerini kapsar.

Desteğin üst limiti 8.000 (sekiz bin) YTL olup, ekteki KOSGEB Destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Destek limiti içinde olmak şartı ile bir işletmeye birden fazla yazılım ihtiyacı için destek verilebilir, ancak bir işletmeye aynı konu/yazılım için bir kez destek sağlanır. İşletmede mevcut bir yazılımın yeni versiyonu veya aynı türde yazılımın temini için destek verilmez.

E-Ticarete yönlendirme desteği

Madde 10 —

İşletmelerin dünya pazarlarına açılmaları ve rekabet düzeylerini yükseltmeleri amacı ile, e-ticarete yönelmelerine destek verilmesidir.

İşletmelere hizmet vermek üzere kurulan sinerji odaklarının altyapısı ve işletmelerin e-ticarete yönelmelerine ilişkin giderlerine verilecek destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Altyapı desteği: KOSGEB’in işbirliği yaptığı kurum ve kuruluşlar bünyesinde kurulan sinerji odaklarına; işletmelere hizmet vermek üzere alınacak olan bilgi işlem donanımı ve yazılımları için, KOSGEB’in işbirliği yaptığı kurum ve kuruluşlara verilecek olan bu desteğin üst limiti 3.000 (üç bin) YTL,

b) E-ticaret desteği: İşletmelerin e-ticaret yapmalarını ve e-dış ticarete geçmelerini teminen verilen bu desteğin üst limiti; e-dış ticaret portallarında yer almaları için 4.000 (dört bin) YTL, ulusal e-ticaret portallarında yer almaları için ise 2.000 (iki bin) YTL, olup ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kalite Geliştirme Destekleri
Genel test-analiz, kalibrasyon ve CE işaretlemesine ilişkin test-analiz desteği

Madde 11 —

İşletmelerin ürün kalitelerinin artırılması, yeni ürün geliştirmeleri, uluslararası pazarlarda talep edilen ürün belgelerinin temini için; KOSGEB laboratuarları dışında belirlenen kriterler çerçevesinde KOSGEB tarafından uygun bulunan yurtiçi/yurtdışı kamu veya özel sektör kurum/kuruluş laboratuarlarına yaptırdığı test-analiz, kalibrasyon hizmetleri ve CE işaretlemesi uygunluk değerlendirme faaliyetleri kapsamındaki test-analiz ve denetim giderlerine destek verilmesidir.

İşletmelerin, KOSGEB laboratuarları dışında; test, analiz ve kalibrasyon hizmeti veren akredite olmuş veya yeterliliği ilgili bakanlıklar tarafından kabul edilmiş veya Avrupa Birliği resmi gazetesinde yayınlanarak onaylanmış kuruluş statüsü almış yurtiçi/yurtdışı kamu/özel sektör kuruluşlarına ait laboratuarlar veya akreditasyon uygulamaları yaygınlaşıncaya kadar geçici bir süre ile sınırlı olmak üzere KOSGEB tarafından uygun bulunan yurtiçi kamu veya özel sektör kuruluşlarına ait laboratuarlar ve CE işaretlemesi uygunluk değerlendirme faaliyetleri kapsamında hizmet veren akredite olmuş veya yeterliliği ilgili bakanlıklar tarafından kabul edilmiş KOSGEB veri tabanında bulunan laboratuarlardan aldıkları hizmetlere verilen destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Genel test, analiz ve kalibrasyon için işletme başına sağlanacak desteğin üst limiti 10.000 (on bin) YTL,

b) CE işaretlemesi test ve analizleri için işletme başına sağlanacak desteğin üst limiti 20.000 (yirmi bin) YTL, olup ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Pazar Araştırma ve İhracatı Geliştirme Destekleri
Yurtiçi sanayi fuarlarına katılım desteği

Madde 12 —

İşletmelerin; pazar paylarını artırma, rakiplerini tanıma, yeni ürünler ve teknolojiler hakkında bilgi edinme ve ürünleri için marka imajı oluşturmalarını teminen, yetkili mercii tarafından Resmî Gazete’de yayınlanan yıllık yurtiçi fuar takvimi tebliğinde yer alanlar içerisinden KOSGEB tarafından belirlenen yurtiçi sanayi ihtisas ve genel sanayi fuarlarına katılımlarına destek verilmesidir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

Her işletmeye verilecek olan ürün sergileme desteği en az 6 (altı) m2 ve en fazla 24 (yirmi dört) m2 için metre kare başına olmak üzere;

a) Yurtiçi sanayi ihtisas fuarları: Gelişmiş, normal ve kalkınmada öncelikli yörelerde düzenlenecek bu nitelikteki fuarlara katılacak her işletmeye boş alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, fuar katılımcı kataloğu, fuar alanının genel düzenlemesi ile ilgili hostes, genel tanıtım, genel güvenlik, genel temizlik ile gerekli olabilecek diğer hizmet maliyet giderlerini içerecek kapalı alan için, metre kare ücreti 100 (yüz) YTL’yi, geçmeyen fuarlara KOSGEB destek üst limiti 60 (altmış) YTL/m2; metre kare ücreti 67 (altmış yedi) YTL’yi geçmeyen açık alanlara katılımları için ise, KOSGEB destek üst limiti 40 (kırk) YTL/m2’dir.

Bu fuarlar için, fuar toplam ürün sergileme alanının % 30’unu aşmamak kaydı ile ve toplam stand alanı 1.000 (bin) YTL/ m2 ’yi geçmeyecektir.

b) Yurtiçi genel sanayi fuarları: Sadece kalkınmada öncelikli yörelerde düzenlenecek bu nitelikli fuarlara katılacak her işletmeye boş alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, fuar katılımcı kataloğu, fuar alanının genel düzenlemesi ile ilgili hostes, genel tanıtım, genel güvenlik, genel temizlik ile gerekli olabilecek diğer hizmet maliyet giderlerini içerecek kapalı alan metre kare ücreti 60 (altmış) YTL’ yi geçmeyen fuarlara KOSGEB destek üst limiti 30 (otuz) YTL/m2, metre kare ücreti 40 (kırk) YTL’ yi geçmeyen açık alanlara katılımları için ise, KOSGEB destek üst limiti 20 (yirmi) YTL’dir.

Bu fuarlar için, fuar toplam ürün sergileme alanının % 20’sini aşmamak kaydı ile ve toplam stand alanı 600 (altı yüz) YTL/m2 yi geçmeyecek şekilde destek sağlanır.

Yurtiçi sanayi fuarlarına katılım için, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Yurtiçi uluslararası sanayi ihtisas fuarlarına katılım desteği

Madde 13 —

İşletmelerin; yurtiçi ve yurtdışı pazar paylarını artırma, rakiplerini tanıma, yeni ürünler ve teknolojiler hakkında bilgi edinme ve ürünleri için marka imajı oluşturmalarını teminen, yetkili mercii tarafından Resmî Gazete’de yayınlanan yıllık yurtiçi fuar takvimi tebliğinde yer alanlar içerisinden KOSGEB tarafından belirlenen yurtiçi uluslararası sanayi ihtisas fuarlarına ve İzmir Enternasyonal Fuarına katılımlarına destek verilmesidir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

Her işletmeye ürün sergileme desteği olarak en az 6 (altı) m2 ve en fazla 24 (yirmi dört) m2 için boş kapalı alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, fuar alanının genel düzenlemesi ile ilgili genel güvenlik, genel temizlik hizmetleri giderlerinden oluşan metre kare ücreti 143 (yüz kırk üç) YTL’yi geçmeyen fuarlara katılımları için, KOSGEB destek üst limiti 100 (yüz) YTL/m2’yi,

Bu nitelikteki fuarlar için; fuarın toplam ürün sergileme alanının % 40’ını aşmamak kaydı ile ve toplam stand alanı 1.500 (bin beş yüz) m2’yi geçmeyecek şekilde destek sağlanır. Ancak, İzmir Enternasyonal Fuarı için bu koşul aranmaz ve açık alanda da metre kare ücreti 80 (seksen) YTL’yi geçmeyecek şekilde KOSGEB tarafından en fazla 56 (elli altı) YTL/m2’yi, geçmemek üzere ürün sergileme desteği verilecek olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Milli katılım düzeyindeki yurtdışı fuarlara katılım desteği

Madde 14 —

İşletmelerin; uluslararası pazarlara giriş, yurtdışı pazar paylarını artırma, rakiplerini tanıma, yeni ürünler ve teknolojiler hakkında bilgi edinme ve ürünleri için marka imajı oluşturmalarını teminen, ülkemiz milli katılımının gerçekleştirileceği ve kendileri için hedef pazar olarak öngördükleri ülkelerde düzenlenen milli katılım düzeyindeki yurtdışı fuarlar arasından, KOSGEB tarafından yıllık olarak belirlenen yurtdışı fuarlara katılımlarına destek verilmesidir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

Her işletmeye ürün sergileme desteği olarak en az 6 (altı) m2 ve en fazla 30 (otuz) m2 için destek verilir. KOSGEB tarafından destek sağlanacak metrekare başına fuar katılım ücretine verilecek desteğin üst limiti 300 YTL’dir. Bu fuar katılım ücretine; boş kapalı alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, fuar alanının genel düzenlemesi ile ilgili genel güvenlik, genel temizlik hizmetleri, fuarın yurtdışı tanıtım giderleri, ürünlerin organizatör kuruluşun bildireceği yurtiçindeki depo ile fuar stand alanı arası gidiş-dönüş nakliyesi, ürünlerin yurtdışı indirme-depolama-yükleme giderleri, ürünlerin gümrük işlem giderleri ile yurtdışı nakliye sigortası giderleri dahildir.

İşletmeler; bu destekten aynı takvim yılı içerisinde, aynı ülkeye bir defa olmak üzere en fazla iki defa yararlanabilir. Ancak, aynı yurtdışı fuara katılım için başka bir kamu kuruluşu tarafından destek alması halinde KOSGEB’in bu desteğinden faydalanamayacak olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranlarda destek verilir.

Milli katılım dışındaki yurtdışı fuarlara katılım desteği

Madde 15 —

İşletmelerin, uluslararası pazarlara girme ve yurtdışı pazar paylarını artırma, rakiplerini tanıma, yeni ürünler ve teknolojiler hakkında bilgi edinme ve ürünleri için marka imajı oluşturmalarını sağlamak amacı ile kendileri için hedef pazar olarak öngördükleri ülkelerde organizatör kuruluşlar tarafından düzenlenen milli katılım dışında kalan yurtdışı fuarlara katılımlarına destek verilmesidir.

İşletmeler, milli katılım düzeyindeki yurtdışı fuarlara bu destekten yararlanmak üzere katılamazlar.

İşletmeler, bu destekten aynı takvim yılı içerisinde; aynı ülkeye bir defa olmak üzere en fazla iki defa faydalanabilir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

Her işletmeye ürün sergileme desteği olarak en az 6 (altı) m2 ve en fazla 30 (otuz) m2 için destek verilir. Metrekare başına verilecek desteğin üst limiti 300 (üç yüz) YTL olmak üzere KOSGEB tarafından destek sağlanacak fuar katılım ücretine; boş kapalı alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, ürünlerin yurtiçindeki depo ile fuar stand alanı arası gidiş-dönüş nakliyesi, ürünlerin yurtdışı indirme-depolama-yükleme giderleri, ürünlerin gümrük işlem giderleri ile yurtdışı nakliye sigortası giderleri dahil olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranlarda destek verilir.

Tanıtım desteği

Madde 16 —

İşletmelere; işletmelerini ve ürünlerini, özellikle yurtdışında tanıtmaları için gerçekleştirecekleri faaliyetlerine destek verilmesidir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Türkçe/yabancı dilde işletme ve ürün tanıtımı amaçlı; broşür, ürün kataloğu giderleri için üst limit 3.000 (üç bin) YTL,

b) Türkçe/yabancı dilde işletme ve ürün tanıtımı amaçlı, etiket baskılı bandrollü CD giderleri için üst limit 6.500 (altı bin beş yüz) YTL,

c) Türkçe/yabancı dilde işletme ve ürün tanıtımı amaçlı, web sayfası hazırlama giderleri için üst limit 500 (beş yüz) YTL, olmak üzere verilecek desteğin toplamı 10.000 (on bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Markaya yönlendirme desteği

Madde 17 —

İşletmelerin kendi markaları ile ulusal ve uluslararası pazarlarda marka imajı oluşturmalarının özendirilmesi amacı ile yurtiçi ve yurtdışında markaya yönlendirilmeleri için gerçekleştirecekleri çalışmalara ilişkin giderlere destek verilmesidir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Yurtdışı Marka Tescil Belgesi için ilgili kuruma yapılan ödemeler,

b) Yurtdışındaki üretim işkolu ile ilgili periyodik dergilere reklam verme giderleri,

c) Uluslararası Havayollarına ait periyodik dergilere reklam verme giderleri,

d) Yurtiçi ve yurtdışındaki hava limanlarındaki Bilboardların kira bedeli giderleri için verilecek desteğin toplamı 20.000 (yirmi bin) YTL’dir. Her bir destek unsuru için verilecek desteğin üst limiti 10.000 (on bin) YTL’yi geçmeyecek olup, ekteki KOSGEB Destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

ALTINCI BÖLÜM

Uluslararası İşbirliği Geliştirme Destekleri
İhracat amaçlı yurtdışı iş gezisi (İYİG) programı katılım desteği

Madde 18 —

İşletmelerin hedeflerine yönelik olarak doğrudan ihracat, dolaylı olarak teknik/teknolojik, ortak yatırım, mali ve benzeri işbirliği imkanları için araştırma, potansiyel ithalatçı işletme temsilcileri ile doğrudan ikili iş görüşmeleri yapma, tüketici tercih ve ürün fiyat düzeyi hakkında yerinde tespit, ekonomik yapı ve sanayi durumu ile ilgili bilgi edinme ve böylece uluslararası işbirliği ortamına açılabilmeleri amacı ile; KOSGEB tarafından uygun görülen ülkelere, sektörel kuruluş/meslek kuruluşlarınca organize edilen ihracat amaçlı yurtdışı iş gezisi (İYİG) programlarına katılmaları hususunda destek verilmesidir.

Birbirlerini tamamlayan iş kollarında olması halinde en az 10 (on) veya farklı işkollarında olması halinde en az 20 (yirmi) işletmenin grup oluşturarak bu programlara katılımı için verilen destekleri kapsar. İşletmeler; bu destekten aynı takvim yılı içerisinde, aynı ülkeye bir defa olmak üzere en fazla iki defa yararlanabilir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Ulaşım desteği: Her işletmeden bir yetkili temsilcinin, programın düzenlendiği yere ekonomik tarife üzerinden havayolu / karayolu / demiryolu / denizyolu ile gidiş-dönüş ulaşım bileti ücretine verilecek desteğin üst limiti 500 (beş yüz) YTL,

b) Konaklama desteği: Her İşletmeden bir yetkili temsilcinin programın düzenlendiği ülkedeki program süresini kapsayan en fazla 4 (dört) gece olmak üzere, bir gecelik konaklama ücreti için 140 (yüz kırk) YTL/gece üzerinden üst limit 70 (yetmiş) YTL, olup ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranlarda destek verilir.

Eşleştirme desteği

Madde 19 —

İşletmelerin; dış ticaret, ortak üretim/yatırım ve benzeri uluslararası işbirliğine yönelmeleri, uluslararası pazarlarda rekabet edebilmeleri ve pay alabilmeleri için hizmet vermek üzere KOSGEB eşleştirme merkezi modelleri kapsamında yurtdışında açılan ve KOSGEB tarafından onaylanan eşleştirme merkezlerinden alacakları aşağıda belirtilen hizmetlere ilişkin giderlere destek verilmesidir.

Eşleştirme merkezleri tarafından verilecek olan hizmetler dört ana grupta toplanmıştır:

a) Temel hizmetler: Bu kapsamda hedef ülkede potansiyel eş bulunması, karşı ülkeden gelen taleplerin iletilmesi, ek bilgi talebinin karşılanması, üye katalogları ve numunelerinin sergilenmesi, fuar araştırması, katalog basımı konusunda yönlendirme, vize/davet mektubu hazırlama hizmeti, otel rezervasyonu hizmeti, oturma izni almaya yardım hizmeti, veri tabanı dışından müşteri bulma, telefon, faks, internet hizmeti ve benzeri hizmetler yer alır.

b) Organizasyonel hizmetler: Bu kapsamda Web sayfası/sanal katalog hazırlama hizmeti, projeksiyon, bilgisayar gibi ofis araçları tedariği, yurtdışı ticari ziyaret organizasyonu yapılması, ehliyet değiştirme, şoför/araç kiralamaya yardım hizmeti, bankacılık/sigorta/güvenlik hizmetleri, toplantı salonu kiralama, tercümanlık, çeviri hizmetleri, fuara katılım/temsil hizmeti, mihmandarlık ve benzeri hizmetler yer alır.

c) Danışmanlık hizmetleri: Bu kapsamda fiyat araştırması, hammadde için tedarikçi araştırması, makine/tezgah araştırması, sözleşme incelenmesi/araştırması, rekabet araştırması, talep özellikleri araştırması, yerel mevzuat araştırması, finans kaynakları araştırması, ortak yatırım/fizibilite çalışması, ortak yatırım/sözleşme hazırlama, teknoloji araştırma, insan kaynakları araştırması, uzman/teknik uzman araştırması ve benzeri hizmetler yer alır.

d) Daimi sergi/showroom hizmetleri: Bu kapsamda kapalı alan tahsisi, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, ürünlerin yurtiçindeki depo ile daimi sergi alanı arası gidiş-dönüş nakliyesi, ürünlerin yurtdışı indirme-depolama-yükleme işlemleri, daimi sergi/showroom alanının genel güvenlik ve genel temizlik hizmetleri, ürünlerin gümrük işlemleri ile yurtdışı nakliye sigortalama işlemleri ve benzeri hizmetler yer alır.

İşletmeler; KOSGEB’e eşleştirme desteği talebi ile başvurduğu tarihten itibaren, aşağıda belirlenen destek üst limitlerini doldurana kadar, üyesi olduğu eşleştirme merkezleri hizmetlerinden yararlanabilirler. Ancak, işletmelere her bir eşleştirme merkezi için ödenecek en fazla destek tutarı 3.000 ( üç bin)YTL’yi aşamaz.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Temel hizmetler desteğinin üst limiti 250 (iki yüz elli) YTL,

b) Organizasyonel hizmetler desteğinin üst limiti 1.250 (bin iki yüz elli) YTL,

c) Danışmanlık hizmetleri desteğinin üst limiti 5.000 (beş bin) YTL,

d) Daimi sergi/showroom hizmetleri desteğinin üst limiti 2.000 (iki bin) YTL, olmak üzere, toplam destek üst limiti 8.500 (sekiz bin beş yüz) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Bu fıkranın (d) bendinde belirtilen destek için, her işletmeye en fazla 6 (altı) m2 için destek verilir. İşletmelerin ürünlerinin daimi sergi/showroomda en az 6 (altı) ay süreyle sergilenmesi gerekmektedir. Daimi sergi/showroom katılım ücretine; boş kapalı alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyon giderleri, standart stand dekorasyon giderleri, ürünlerin yurtiçindeki depo ile daimi sergi/showroom alanı arası gidiş-dönüş nakliye giderleri, ürünlerin yurtdışı indirme-depolama-yükleme giderleri, daimi sergi/showroom alanının genel güvenlik ve genel temizlik giderleri, ürünlerin gümrük işlem giderleri ve yurtdışı nakliye sigortası giderleri dahildir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Bölgesel Kalkınma Destekleri
Yerel ekonomik araştırma desteği

Madde 20 —

Yörelerdeki doğal kaynaklar, mevcut altyapı ve üstyapı, ekonomik durum, sanayi envanteri ve benzeri çalışmalarla, analizlerin yapılması ve uygun yatırım alanlarının tespit edilerek, uygun ve karlı yatırımların gerçekleştirilmesi, ekonomik, sosyal gelişme ile ulusal ve bölgesel kalkınmaya esas teşkil edecek stratejik planların oluşturulması ile ilgili araştırmalara destek verilmesidir.

Meslek kuruluşlarının tedarikçi firmalara yaptıracakları yerel ekonomik araştırmalar için verilecek desteği kapsar. Bu destek kapsamında yapılacak olan araştırmalar için verilecek desteğin üst limiti 15.000 (on beş bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Ortak kullanım amaçlı makine-teçhizat desteği

Madde 21 —

Aynı iş kolunda ve/veya birbirini tamamlayıcı iş kollarında faaliyet gösteren işletmelerin ve meslek kuruluşlarının işletmeler ile müştereken kuracakları bir işletici kuruluş marifeti ile, tek başlarına veya topluca alamadıkları üretimin ve/veya tasarımın bir/birkaç işlemini gerçekleştirecekleri, seri üretime geçişi veya yeni ürünleri, kalite geliştirmeye yönelik ihtiyaçlarını karşılamak üzere kuracakları ve müştereken yararlanacakları ortak kullanım atölyeleri (ORTKA) ve ortak kullanım laboratuarları (ORTLAB) için satın alacakları makine ve teçhizat giderlerine destek verilmesidir.

Bu destek, ortak kullanım amaçlı ORTKA ve ORTLAB tesislerinin işletici kuruluşlarına;

a) Finansal kiralama yolu ile alacakları makine-teçhizat için; kiralama süresi en fazla 4 (dört) yıl olacak şekilde, faturada yer alan peşin bedeli ve KDV dışında kalan kiralama giderlerine geri ödemesiz olarak,

b) Satın alınacak makine-teçhizat için,

Gelişmiş yöre                          1. yıl ödemesiz, 2. yıl % 40, 3. yıl % 60,

Normal yöre                            1. yıl ödemesiz, 2. yıl % 20, 3. yıl % 30, 4. yıl % 50,

Kalkınmada öncelikli yöre 1. yıl ödemesiz, 2. yıl ödemesiz, 3. yıl % 20, 4. yıl % 30, 5. yıl % 50 oranında geri tahsil edilecek şekilde, KOSGEB tarafından faiz uygulamadan teminat karşılığı geri ödemeli olarak, verilecek olan desteği kapsar.

Destekle ilgili diğer hususlar;

a) İkinci fıkranın (a) ve (b) bendinde yer alan iki seçenekten birisi tercih edilir.

b) Makine-teçhizat desteği kapsamında işletmelerin bir araya gelmesi ile kurulacak olan ORTKA ve ORTLAB tesislerinin kurulmasına destek verilebilmesi için; en az ortak işletme sayısı 5 (beş) olacaktır.

c) İşletmeler tarafından ORTKA’lar için kurulacak olan işletici kuruluşta; aynı işkolu veya birbirini tamamlayıcı işkolunda yeterli sayıda işletme bulunamaması halinde en az 3 (üç) işletmenin aynı işkolu veya birbirini tamamlayıcı işkolunda faaliyet göstermesi koşulu ile ORTKA’ya ortak olmak isteyen diğer işkollarında faaliyet gösteren işletmelerin ortaklığı KOSGEB tarafından uygun görülmesi halinde kabul edilebilir.

d) ORTLAB’larda ise tüm ortakların aynı işkolu veya birbirini tamamlayıcı işkolunda faaliyet göstermeleri esas olup, diğer işkollarından ortak kabul edilmez.

e) Bu ortaklıklarda yer alacak işletmelerin ortaklık hisse oranlarında; en az %5, en çok %30 olması şartı aranır.

f) Meslek kuruluşları tarafından bölgelerindeki işletmelerin katılımı ile müştereken kuracakları işletici kuruluşlarda ise; bünyelerinde aynı işkolu veya birbirini tamamlayıcı işkolunda en az 5 (beş) ortak sayısı olması koşulu aranacak olup, bunun dışında ortaklık hisse oranlarında bu fıkranın (e) bendindeki şart aranmaz.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Geri ödemesiz finansal kiralama desteği üst limiti: ORTKA ve ORTLAB için:100.000 (yüz bin) YTL’dir. Ortak sayısının 5’den fazla olması halinde; finansal kiralama giderleri destek tutarı ilave beher ortak İşletme için: 10.000 (on bin) YTL artırılır, ancak toplam KOSGEB destek tutarı, 150.000 (yüz elli bin) YTL’yi,

b) Geri ödemeli makine-teçhizat desteği üst limiti: ORTKA ve ORTLAB için: 400.000 (dört yüz bin) YTL, ortak sayısının 5’den fazla olması halinde; ilave beher ortak işletme için; 20.000 (yirmi bin) YTL artırılır, ancak toplam KOSGEB destek tutarı, 500.000 (beş yüz bin) YTL’yi, geçmeyecek olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Altyapı ve üstyapı uygulama projesi desteği

Madde 22 —

Üretimin ve istihdamın artırılması ve teknolojilerin geliştirmesi amacı ile yeni yatırımlara altyapı ve üstyapı proje giderlerine destek verilmesidir.

Kalkınmada öncelikli yöreler kapsamında yer alan illerde KOSGEB tarafından belirlenen esaslar dahilinde;

a) Kurulacak olan küçük sanayi siteleri (KSS) için, altyapı ve üstyapı uygulama projelerine,

b) Organize sanayi bölgeleri (OSB) içinde veya dışında, bu illerdeki mülki/yerel yönetimlerce belirlenmiş olan sanayi alanlarında bedelli veya bedelsiz arsa tahsisi alarak yeni yatırım yapacak olan işletmeler için, üstyapı uygulama projelerine, verilecek desteği kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) KSS Üstyapı Uygulama Projelerinde projenin onaylanmasından sonra, brüt kapalı kullanım alanının bir metrekaresi için 3 (üç) YTL,

b) KSS altyapı uygulama projelerinde; projenin onaylanmasından sonra KSS içindeki bir işyeri için, 150 (yüz elli) YTL,

c) Organize sanayi bölgeleri (OSB) içinde veya dışında bu illerdeki mülki/yerel yönetimlerce belirlenmiş olan sanayi alanlarında, işletmeler tarafından yaptırılacak olan binaların üstyapı uygulama projeleri için; projenin onaylanması ve bina subasman seviyesinin en az %50’sinin tamamlanmasından sonra, brüt kapalı kullanım alanının bir metrekaresi için 3 (üç) YTL, olmak üzere, desteğin toplam üst limiti 10.000 (on bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Üst limit dahilinde, KSS kooperatif yönetimleri, bu fıkranın (a) ve (b)’de belirtilen seçeneklerin her birisinden veya her ikisinden, işletmeler ise; yalnızca üstyapı uygulama proje desteğinden yararlanabilir.

Nitelikli eleman desteği

Madde 23 —

İşletmelerin teknoloji düzeyinin yükseltilmesi, ürün kalitesinin ve yeni ürünlerin geliştirilmesi, verimliliğin ve yurtiçi-yurtdışı pazarlarda rekabet gücünün artırılmasının sağlanması amacı ile işletmelere/işletici kuruluşlara ve KOSGEB ile işbirliği içinde yürütülen ulusal/uluslararası projelere nitelikli eleman temini için destek verilmesidir.

Bu destekte, en fazla destek süresi 18 (on sekiz) aydır. Belirtilen limitler dahilinde bu süre içerisinde işin gereği olarak birden fazla nitelikli eleman çalıştırılabilir, ancak desteğin üst limiti tamamlandığı tarihte bu süreye bakılmaksızın KOSGEB desteği sona erer. İki yıllık meslek yüksek okulu mezunları, normal yöre ve gelişmiş yörelerde bu destekten yararlanamayacaktır.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) İşletme/işletici kuruluş ve KOSGEB ile yürütülen proje başına toplam 18.000 (on sekiz bin) YTL, fakülte ve dört yıllık yüksekokul mezunları için tüm yörelerde aylık üst limit 1.000 (bin) YTL,

b) Yalnızca kalkınmada öncelikli yörelerde bu destekten yararlanabilecek 2 yıllık meslek yüksek okulu mezunlarında aylık üst limit 700 (yedi yüz) YTL ve KOSGEB toplam destek üst limiti 12.600 (on iki bin altı yüz) YTL, olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Girişimciliği Geliştirme Destekleri
Yeni girişimci desteği

Madde 24 —

Ekonomik kalkınma ve istihdam sorunlarının çözümünün temel faktörü olan girişimciliğin desteklenmesi, yaygınlaştırılması, başarılı İşletmelerin kurulmasını sağlamak amacı ile destek başvuru tarihi itibariyle son bir yıl içinde işletmesini kurmuş olan yeni girişimcilere destek verilmesidir.

Yeni girişimcilerin, destek sözleşmesi tarihinden itibaren en fazla üç yıllık süre içerisinde iş kurmaya yönelik başlangıç giderleri ile makine-teçhizat ve donanım giderlerini karşılamaya yönelik destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) İş kurmaya yönelik başlangıç giderleri için verilecek geri ödemesiz destek 4.000 (dört bin) YTL,

b) Yeni Girişimcilerin sabit yatırım giderleri için;

(1) Alacakları makine-teçhizat ve ofis donanımları için teminat karşılığı geri ödemeli olarak ve ilk 12 (on iki) ay ödemesiz dönemden sonraki 24 (yirmi dört) ayda altı aylık dönemler halinde geri tahsil edilecek şekilde verilecek desteğin üst limiti 40.000 (kırk bin) YTL,

(2) Finansal Kiralama yolu ile alacakları makine-teçhizat ve ofis donanımlarının, kiralama süresi en fazla 4 (dört) yıl olacak şekilde, faturada yer alan peşin bedeli ve KDV dışında kalan kiralama giderleri için verilecek geri ödemesiz desteğin üst limiti 10.000 (on bin) YTL, olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Destekle ilgili diğer hususlar;

Desteğin (b) bendinde yer alan iki seçenekten birisi tercih edilecektir.

Yeni girişimciler, sadece bir işletme için bu destekten yararlanabilir.

Yeni girişimcinin ortak işletme kurması halinde; ortaklık hisse oranının en az % 51 olması şartı aranır.

Yeni girişimcinin kurulu bir işletmeye ortak olması halinde ise; bu işletmenin de son bir yıl içinde kurulmuş olması ve yeni girişimcinin ortaklık hisse oranının en az % 51 olması şartı aranır.

İş geliştirme merkezi desteği

Madde 25 —

Yerel ekonomik ve sosyal gelişmeye katkıda bulunmak üzere, yeni ve başarılı küçük işletmelerin tesisini sağlamak için işletici kuruluşlar marifeti ile kurulan ve işletilen iş geliştirme merkezlerinin (İŞGEM) etkinlik ve verimliliğinin artırılmasına yönelik olarak destek verilmesidir.

KOSGEB tarafından ulusal ve uluslararası projeler kapsamında kurulan ve bu projelerin sona ermesinden sonra, işletici kuruluş tarafından faaliyetlerini sürdürmekte olan iş geliştirme merkezlerinin işletme giderlerini karşılamak üzere verilen desteği kapsar.

İŞGEM’de yer tahsis edilecek İşletmelerin imalat sanayinde faaliyet göstermeleri ve bu işletmelerin faaliyetlerine devam ediyor olmaları esastır. Ancak, kapasitenin doldurulamaması halinde diğer sektörlerde faaliyet gösteren işletmeler de İŞGEM’e kabul edilebilir. Bu durumda, işletici kuruluşa imalat sanayinde faaliyet gösteren işletmeler oranında destek verilir.

KOSGEB tarafından onaylanan başvurudaki şartlar dahilinde, destekleme süresi, bu destek öncesinde ulusal-uluslararası projeler kapsamında verilen destek süresi ile birlikte toplam 36 ay olacak şekilde hesaplanır.

Başvuruda sunulan iş planı, İŞGEM gelirlerinin giderlerini karşılama durumu, tutarlılık ve sürdürülebilirlik boyutu çerçevesinde değerlendirilir. Desteğin devam edebilmesi için İŞGEM’de yer alan toplam firma sayısının 15’in altına düşmemesi şartı aranır.

Destek unsurları ve üst limiti; işletme giderleri (personel giderleri ve kira giderleri) için verilecek geri ödemesiz desteğin üst limiti 50.000 (elli bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Destek başvuruları, Değerlendirme, Onay ve Ödeme Koşulları
Destek başvuruları, değerlendirme, onay ve ödeme koşulları

Madde 26 —

KOSGEB desteklerinden yararlanmak isteyen işletmeler, yeni girişimci, girişimci, işletici kuruluş, meslek kuruluşları ve sektörel kuruluşların, KOSGEB veri tabanında yer almaları koşulu aranır. KOSGEB veri tabanında yer almak için en yakın KOSGEB birimleri veya sinerji odaklarına başvuruda bulunulur. KOSGEB veri tabanında yer alan işletmeler mevcut durumlarına göre değerlendirilerek ortak özellikleri taşıyanlar gruplandırılır ve işletmeler sonuç hakkında bilgilendirilir.

Destek başvuruları, değerlendirme, onay ve ödeme koşulları aşağıda belirtilmiştir:

a) Destek başvuruları:

(1) İşletme başvuruları: İşletmeler, bulundukları gruplara göre belli bir hedefe ulaşmak üzere, hedefe nasıl ulaşacağına ilişkin faaliyetler ve ihtiyaç duyduğu destekleri içeren KOSGEB web sayfasında yayınlanan standarda uygun bir plan hazırlayarak, veri tabanına kayıt edildiği ilgili KOSGEB birimine veya yöredeki sinerji odağına sunar.

(2) Yeni girişimci, girişimci, işletici kuruluş, meslek kuruluşları ve sektörel kuruluşların başvuruları: KOSGEB veri tabanında yer alan girişimci, yeni girişimci, işletici kuruluş, meslek kuruluşları ve sektörel kuruluşlar da, talep edilen desteklere ilişkin olarak KOSGEB web sayfasında yayınlanan belge ve bilgileri temin ederek, veri tabanına kayıt edildikleri ilgili KOSGEB birimine sunarlar.

(3) Teknoloji araştırma ve geliştirme desteklerine ilişkin başvurular: KOSGEB teknoloji geliştirme merkezi (TEKMER), DTİ, teknoloji yenilik merkezlerine yapılır.

b) Değerlendirme ve onay:

(1) İşletmeler: İşletmelerin ilgili KOSGEB birimine sundukları planları, KOSGEB personelinden oluşturulan plan onay komisyonları marifetiyle değerlendirilir. Yapılan değerlendirme sonucunda planları onaylanan işletmeler ile genel bir sözleşme yapılır. Ayrıca, onaylanan planda öngörülen her bir destek, KOSGEB personeli tarafından değerlendirilir ve yine KOSGEB personelinden oluşturulan destek onay komisyonuna sunulur. Destek onay komisyonu tarafından yapılan değerlendirme sonucu işletmeye bildirilir. Uygun görülen destek talepleri için, işletme ile ilgili KOSGEB birimi arasında destek sözleşmeleri yapılır. KOSGEB tarafından yapılan gruplandırma sonucu plana ihtiyaç görülmeden destek alabilecek işletmelere verilecek destekler ve bunlara ayrılacak bütçe miktarı, yıllık olarak Başkanlıkça belirlenir. Bu destekler, KOSGEB personelinin görüşü ve ilgili destek onay komisyonunun onayı ile verilir.

(2) Yeni girişimci, girişimci, işletici kuruluş, meslek kuruluşları ve sektörel kuruluşlar: Desteklere ilişkin talepleri komisyonlar marifetiyle değerlendirilir ve sonuç talep sahiplerine bildirilir. Talepleri uygun görülenler ile ilgili KOSGEB birimi arasında destek sözleşmeleri yapılır.

(3) KOSGEB teknoloji geliştirme merkezi (TEKMER), DTİ ve teknoloji yenilik merkezleri tarafından verilecek olan teknoloji araştırma ve geliştirme destekleri her bir merkez bünyesinde mevcut protokollerle oluşturulmuş olan kurullar marifetiyle değerlendirilir ve destek kararı verilir. Onaylanan destekler, işletmeden sorumlu KOSGEB personelinin uygun görüşü ve ilgili KOSGEB birimi müdürünün onayı ile verilir.

Değerlendirme ve onay komisyonların oluşumu ve çalışma usul ve esasları Başkanlıkça belirlenir.

c) Ödeme koşulları:

Destek sözleşmesi kapsamında alınan mal veya hizmetlerin tamamlanmasını müteakip ödemeye esas olan ve sözleşme ile usul-esaslarda belirtilen tüm bilgi ve belgeler ilgili KOSGEB birimine sunulur. İlgili KOSGEB birimi, teslim edilen tüm bilgi ve belgeleri sözleşmede yer alan hususlar çerçevesinde değerlendirir. Değerlendirme sonucu uygun görülen destek ödemeleri belge (fatura, tahsilat makbuzu, tedarikçiye ödemenin yapıldığına dair tedarikçi faturası ile banka dekontu) karşılığında talep sahiplerine ödenir.

DÖRDÜNCÜ KISIM

Tedarikçilerin Değerlendirilmesi ve İzlenmesi
Tedarikçilerin değerlendirilmesi ve izlenmesi

Madde 27 —

KOSGEB tarafından verilecek olan; Danışmanlık Desteği, Eğitim Desteği, Bilgisayar Yazılımı Desteği, E-Ticarete Yönlendirme Desteği, Genel Test, Analiz ve Kalibrasyon, CE İşaretlemesine İlişkin Test ve Analiz Desteği, Tanıtım Desteği, Yurtiçi Sanayi Fuarlarına Katılım Desteği, Yurtiçi Uluslararası Sanayi İhtisas Fuarlarına Katılım Desteği ve Altyapı ve Üstyapı Uygulama Projesi Desteği ile Finansal Kiralama yöntemi ile verilecek olan Teknoloji Araştırma ve Geliştirme Desteği, Ortak Kullanım Amaçlı Makine ve Teçhizat Desteği ve Yeni Girişimci Desteğinin daha etkin ve verimli kullanımının sağlanabilmesi için tedarikçilerin temin edecekleri mal ve hizmetlerin kalite ve fiyatlarının değerlendirilmesi ve veri tabanında izlenmesi aşağıdaki şekilde yapılır.

a) Duyuru; tedarikçi tarafından sağlanan desteklerde, tedarikçiler ile sundukları mal ve hizmetlere yönelik başvuru, istenilen belgeler, değerlendirme, tedarikçi veri tabanına alma, veri tabanından geçici veya sürekli olarak çıkarılmasına ilişkin kriterler usul esaslar ile Başkanlıkça belirlenir ve duyurulur.

b) Başvuru; tedarikçilere ilişkin başvuru, desteği veren veya destekten sorumlu KOSGEB Birimine yapılır.

c) Değerlendirme komisyonlarının oluşumu ve işleyişi; desteği veren veya destekten sorumlu KOSGEB birimince başvuru ön değerlendirmesi yapılır ve Başkanlıkça oluşturulan teknik inceleme komisyonuna gönderilir. Bu komisyona gerekli durumlarda üniversiteler ve destek ile ilgili ihtisas kurumlarından üye alınabilir. Teknik inceleme komisyonunun değerlendirmesini müteakip, tedarikçiler ve desteklenecek mal ve hizmetleri ile bunların fiyatları Başkanlıkça oluşturulan onay komisyonu tarafından değerlendirilir. Uygun görülenleri KOSGEB tedarikçi veri tabanına kaydedilir. Tedarik konusu ile ilgili kamu kurum ve kuruluşları ve üniversiteler tarafından onaylanmış (akredite edilmiş) tedarikçiler ve/veya mal ve hizmetleri, teknik inceleme komisyonu değerlendirmesinden muaf tutulabilir.

d) Tedarikçilerin izlenmesi, KOSGEB’e taahhüt ettiği mal ve hizmet kalitesi ile teklif ettiği fiyatlara aykırı uygulama ve KOSGEB’ce belirlenen ilkelere aykırı davranışların KOSGEB tarafından tespiti durumunda, tedarikçinin gerektiğinde veri tabanından geçici veya sürekli olarak çıkarılması ve tekrar değerlendirmeye alınması da onay komisyonunun kararı ile gerçekleştirilir.

BEŞİNCİ KISIM

Çeşitli ve Son Hükümler
Genel hükümler

Madde 28 —

Genel hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) Desteklerden yararlananlar, bu destekler karşılığında elde edilen başarı ve ekonomiye olan katkının ölçülebilmesi için, KOSGEB tarafından destek süresince ve desteğin sona ermesinden sonra tüm destekler; istihdam, ciro, ihracat, makine-teçhizat yatırımı, üretim artışı, ürün geliştirme ve benzeri performans kriterleri çerçevesinde izlenir. Destekten yararlanıcıların, performans ölçümüne ilişkin olarak KOSGEB tarafından istenen bilgi ve belgeleri vermemesi halinde destekler durdurulur.

b) Desteklere ilişkin başvuru koşulları, değerlendirme ve ödeme esasları Başkanlıkça hazırlanacak alt düzenleyici işlemler ile belirlenir. Desteklere ayrılacak bütçe yıllık olarak belirlenir. Her yıl bütçe imkanları dikkate alınarak yapılan planlamaya göre; ihtiyaç hasıl olması durumunda verilecek olan desteklerin miktar ve oranları KOSGEB İcra Komitesi tarafından yeniden belirlenebilir. Yapılan değişiklikler KOSGEB web sayfasında ilan edilir.

c) İşletmelerin ve KOSGEB destekleri kapsamında mal veya hizmet üreten tedarikçilerin, KOSGEB veri tabanında yer almaları koşulu aranır. İşletmelerin, veri tabanına başvuru, değerlendirme, kabul/ret ve belirli bir süre ile KOSGEB desteklerinden yararlandırılmaması esasları ile tedarikçilerin, KOSGEB veri tabanına başvuru, değerlendirme, kabul/ret, belirli bir süre iş verilmemesi ve/veya çıkarılma esasları ile destek kapsamında yer alan mal ve hizmetlere KOSGEB tarafından verilecek destek miktarları Başkanlıkça belirlenir.

d) Bu Yönetmelikte yer alan desteklerden, desteğe ilişkin maddelerinde özel hüküm olmadığı durumlarda en fazla 3 (üç) yıl içerisinde toplam tutarı üst limite kadar yararlanılabilir.

e) Destek ödemesi, ilgili desteğe ilişkin alt düzenleyici işlemlerde belirtilen ödemeye esas belgeler tamamlandıktan sonra desteğin türüne göre; işletmeye, yeni girişimciye, girişimciye, işletici kuruluşa, işbirliği yapılan kurum ve kuruluşlara veya bunlar adına tedarikçiye yapılabilir.

f) Bu Yönetmelikte belirlenen destek limitlerinin izlenmesine yönelik TL/YTL (Türk Lirası/Yeni Türk Lirası) ve döviz cinsi dönüşüm hesaplamaları ile ödemelerde, desteğe ilişkin fatura veya fatura yerine geçen belgenin düzenlenme tarihindeki T.C. Merkez Bankası döviz alış kuru esas alınır.

g) Bu Yönetmelik kapsamında verilen geri ödemeli desteklerde, KOSGEB tarafından verilen destek tutarı kadar teminat (banka teminat mektubu, hazine bonosu) alınır. Yurtdışından akreditif açılarak yapılacak satın alımlarda, yeni girişimci, işletmenin ve işletici kuruluşun yazılı talebi halinde ve yeni girişimci, işletme ve işletici kuruluş tarafından gayri kabili rücu akreditif hesabı açıldığının ve yeni girişimci/işletme/işletici kuruluş katkı payının bu hesaba yatırıldığının belgelenmesi kaydı ile, yeni girişimci, işletme ve işletici kuruluş adına, KOSGEB destek miktarı söz konusu akreditif hesabına aktarılır.

h) Desteklerin; kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine aykırı kullanımları, desteklerden yararlananların yanlış bilgi ve beyanda bulunduklarının ve aynı destek konusunda, herhangi bir başka kamu kurum ve kuruluşundan destek aldığının tespiti halinde, verilen veya verilecek tüm destekler sona erdirilir. Verilen destek tutarları nakden ve tamamen 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre KOSGEB tarafından tahsil edilir.

i) Sermayesinin % 25’inden fazlası 150 (yüz elli)’den fazla işçi çalıştıran büyük işletmelere veya % 50’den fazla hissesi il özel idaresi veya belediyelere ait olan işletmeler, işletme tanımına uysalar dahi bu desteklerden yararlanamazlar. Ancak, ortağı girişim sermayesi şirketleri olan işletmeler bu kapsam dışındadır.

j) Herhangi bir destek için başvuru yapılmış olması, KOSGEB’i taahhüt altına sokmadığı gibi, müracaat edene de bir hak kazandırmaz. Başvurular, KOSGEB tarafından belirlenen esaslar ve kriterlere göre değerlendirilir.

Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin alt düzenleyici işlemler

Madde 29 —

Bu Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin alt düzenleyici işlemler, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren KOSGEB tarafından en geç bir ay içinde hazırlanarak, Başkanın onayı ile yürürlüğe girer.

Yönetmelikte hüküm bulunmayan haller

Madde 30 —

Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde, 3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanun ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine göre işlem tesis edilir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

Madde 31 —

30/06/2003 tarihli ve 25154 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan KOSGEB Destekleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1 —

Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce, KOSGEB tarafından taahhüt edilmiş destekler ile ilgili işlemler tabi oldukları mevzuat hükümlerine göre sonuçlandırılır.

Yürürlük

Madde 32 —

Bu Yönetmelik, yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 33 —

Bu Yönetmelik hükümlerini KOSGEB Başkanı yürütür.

Ekleri görmek için lütfen tıklayınız