31 Temmuz 2009 CUMA   Resmî Gazete     Sayı: 27305

YÖNETMELİKLER

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

HAYVAN HASTANELERİNİN KURULUŞ, AÇILIŞ, ÇALIŞMA VE DENETLENME

USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI

HAKKINDA YÖNETMELİK

MADDE 1 –

14/9/1999 tarihli ve 23671 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvan Hastanelerinin Kuruluş, Açılış, Çalışma ve Denetlenme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmeliğin 5 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Valiliğe” ibaresi “İl Müdürlüğüne”, üçüncü fıkrasında yer alan “Valilikçe” ibaresi “İl Müdürlüğünce” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 2 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür

31 Temmuz 2009 CUMA   Resmî Gazete     Sayı : 27305

YÖNETMELİKLER

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

KONTROL LABORATUVARLARININ KURULUŞ VE GÖREVLERİ HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

23/6/2005 tarihli ve 25854 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kontrol Laboratuvarlarının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “nüfus cüzdanı fotokopisi” ibaresi, “T.C. Kimlik Numarası beyanı” olarak değiştirilmiş ve üçüncü fıkrasının sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Noksansız belge ile yapılan müracaatlar üzerine izin belgesi verilmesi işlemleri otuz beş gün içerisinde tamamlanır.”

MADDE 2 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

31 Temmuz 2009 CUMA   Resmî Gazete     Sayı : 27305

YÖNETMELİKLER

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

KONTROL LABORATUVARLARININ KURULUŞ VE GÖREVLERİ HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

23/6/2005 tarihli ve 25854 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kontrol Laboratuvarlarının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “nüfus cüzdanı fotokopisi” ibaresi, “T.C. Kimlik Numarası beyanı” olarak değiştirilmiş ve üçüncü fıkrasının sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Noksansız belge ile yapılan müracaatlar üzerine izin belgesi verilmesi işlemleri otuz beş gün içerisinde tamamlanır.”

MADDE 2 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

31 Temmuz 2009 CUMA   Resmî Gazete     Sayı : 27305

YÖNETMELİKLER

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

YEM YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

MADDE 1 –

5/8/1974 tarihli ve 14967 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yem Yönetmeliğinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Noksansız belgelerle müracaat edenlerin izinleri 7 gün içerisinde sonuçlandırılır.”

MADDE 2 –

Aynı Yönetmeliğin 45 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Bakanlık, kurulacak fabrikanın Yem Kanununda ve bu Yönetmelikte yer alan asgari teknik ve sağlık şartlarını, üretilecek yemlerin çeşitlerine göre, arz ve talep durumunu inceleyerek eksiksiz belge ile yapılan müracaatlara başvuru tarihinden itibaren 30 gün içinde gerekli kararı verir.”

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

31 Temmuz 2009 CUMA   Resmî Gazete     Sayı : 27305

YÖNETMELİKLER

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ZİRAİ KARANTİNA FÜMİGASYON YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK

YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

24/8/2005 tarihli ve 25916 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Karantina Fümigasyon Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, (e) bendi yürürlükten kaldırılmıştır.

“a) T.C. Kimlik Numarası beyanı”

“b) Gerçek kişi, tüzel kişi ve kuruluşlardan başvuran adayların mezuniyet belgelerinin veya diplomalarının aslı veya Müdürlükçe onaylı sureti”

MADDE 2 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

31 Ekim 2008 CUMA        Resmî Gazete     Sayı : 27040

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

KIRMIZI ET VE ET ÜRÜNLERİ ÜRETİM TESİSLERİNİN ÇALIŞMA VE DENETLEME USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

MADDE 1 – 5/1/2005 tarihli ve 25691 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kırmızı Et ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“ç) Yetkili Merci: Yönetmelik kapsamındaki tesislerin çalışma izinlerinin verilmesi, teknik ve hijyenik şartlar yönünden denetimleri ile bunlardan ihracat yapacak olanların Bakanlıkça belirlenen ilave teknik ve hijyenik şartlar yönünden denetimlerinin yapılmasında valiliği ve valiliğin bu iş ve işlemlerini denetlemede Bakanlığı,”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve 3 üncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

“Tesis sahipleri, gerekli bilgi ve belgelerle yetkili mercie müracaat ederler. Bu bilgi ve belgeler yetkili merci tarafından incelendikten sonra evrakları tamam olanlardan yetkili merci kontrolör veya kontrolörleri tarafından tesiste yapılan denetleme neticesinde uygun bulunanlara çalışma izni verilir. Verilen çalışma izin belgesi ile kombina ve mezbahalar için düzenlenen damga örneği tesise yazı ile gönderilir.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasında geçen “18” ibaresi “40” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasında geçen “8” ibaresi “20” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 17 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“e) Sorumlu yöneticiler sözleşme yaptıkları tesis dışında başka bir işte çalışamazlar.”

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki (ı), (i) ve (j) bentleri ile ikinci fıkra eklenmiştir. 

“ı) Canlı hayvanın kulak küpe numarası, mezbahaya giriş tarihi, menşe şahadetnamesi veya Yurt İçi Veteriner Sağlık Raporunda yer alan düzenleme tarihi, rapor numarası, geldiği yer, hayvan sahibinin adı soyadı, hayvanın ırkı, yaşı, cinsiyeti, canlı ağırlığı, sığır cinsi hayvanlar için pasaport düzenleme tarihi, hayvanın geldiği işletmenin numarası, ante mortem muayenenin sonucuna ilişkin bilgiler, muayeneyi yapan veteriner hekimin adı-soyadı ve imzasının bulunduğu ve formatı Bakanlıkça belirlenen ve valilikçe seri numarası verilip her sayfası mühürlenerek mezbaha sahibine teslim edilecek olan Mezbahaya getirilen hayvanlara ait giriş kayıt defteri,”

“i) Kesilen hayvanın kulak küpe numarası, kesildiği tarih, ırkı, cinsiyeti, yaşı, karkas ağırlığı, post mortem muayenenin sonucuna ilişkin bilgiler ve muayeneyi yapan veteriner hekimin adı, soyadı ve imzasının bulunduğu, formatı Bakanlıkça belirlenen ve valilikçe seri numarası verilip her sayfası mühürlenerek mezbaha sahibine teslim edilecek olan mezbahada kesilen hayvanlara ait kesim kayıt defteri,”

“j) Formatı Bakanlıkça belirlenecek ante mortem ve post mortem muayene raporları.”

“Birinci fıkranın (ı), (i) ve (j) bentlerinde belirtilen kayıtlar, Bakanlıkça kullanılan elektronik veri tabanında tutulması halinde ayrıca yazılı olarak istenmez.”

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 25 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 25 – Çalışma izni verilmiş tesislerde yetkili mercinin müsaadesi olmadan herhangi bir değişiklik ve ilave yapılmaz. Tesiste yapılmak istenilen değişikliğe ait projeler ve değişikliğin gerekçesi bir dilekçe ekinde yetkili mercie bildirilir. Yapılmak istenilen değişikliğe ait gerekçe ve projeler yetkili merci tarafından incelenerek uygun bulunanlara izin verilir.

Çalışma izni verilmiş tesislerde, süresi içinde yapılacak değişiklik çalışmasının hiç bir şekilde üretimi etkilememesi durumunda üretimin devamına izin verilebilir. Değişiklik talebinin uygun bulunup bulunmadığı dilekçe tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde yazılı olarak tesise bildirilir. Değişikliğin tamamlandığının tesis sahibi tarafından dilekçe ile bildirilmesi üzerine yapılacak denetim sonucunda uygun olanlara çalışma izni yeniden düzenlenir.

Çalışma izni, üzerinde yazılı olan gerçek veya tüzel kişi veya resmi kuruluş, adres, kapasite ile faaliyet alanı için geçerlidir. Bunlardan herhangi birinin değişmesi halinde çalışma izni geçerliliğini kaybeder. Çalışma izninde belirtilen sahip veya unvanın değişmesi hallerinde değişiklik ekinde değişikliğe dair ve Bakanlık uygulama talimatında belirtilen bilgi ve belgeler ile çalışma izninin aslının da bulunduğu bir dilekçe ile aynı gün yetkili mercie bildirilir. Yetkili merci çalışma izni üzerinde gerekli düzeltmeyi yapar veya yeniden çalışma izni düzenler.

Çalışma izin belgesinin kaybolması veya okunamayacak şekilde tahrip olması halinde ilgili gazete ilanı veya tahrip olmuş çalışma izin belgesinin aslı bir dilekçeye eklenerek yetkili mercie müracaat edilir. Yetkili merci tarafından uygun görülmesi halinde yeniden eski tarih ve sayı ile gerekli açıklama da yapılarak çalışma izin belgesi düzenlenir.

Tesisin faaliyetinin sahibi veya mevzuat hükümleri gereği ilgili resmi kurum tarafından geçici veya sürekli olarak durdurulması veya kapatılması hallerinde bu durum yetkili mercie bildirilir. Bu durumdaki tesislerden kombina ve mezbahaların çalışma izin belgeleri ile damgaları, diğer tesislerin ise çalışma izin belgeleri geri alınır ve yetkili mercide muhafaza edilir.”

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 26 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 26 – Tesisler yetkili merci kontrolör veya kontrolörlerince yılda en az iki defa olmak üzere ve gerektiğinde bu süreye bakılmaksızın haberli veya habersiz olarak teknik, hijyenik ve sağlık şartları bakımından denetlenir. Denetleme sonucunda eksik bulunan hususlar ve bunların giderilmesi ile ilgili öneriler ve eksikliklerin giderilmesi için kontrolörlerce eksikliğin niteliğine bağlı olarak verilen süre bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-2 Denetim Tutanağına ve tesiste bulundurulan, sorumlu yönetici tarafından muhafaza edilen Ek-3 Denetim Defterine kaydedilir.

Bakanlık kontrolör veya kontrolörleri; Yetkili mercinin tesislere çalışma izni verme işlemlerini, yetkili merci tarafından tesislerin çalışma izni verilmesi öncesinde ve çalışma izni verilmiş tesislerde yılda en az iki kez yapılan denetimleri ile ihracat yapacak tesislerin ilave teknik ve hijyenik şartlar yönünden yapılan denetimlerine ilişkin iş ve işlemleri uygun görülen zamanlarda denetler. Bakanlıkça, denetim sonucunda yukarıda belirtilen iş ve işlemlerde bu Yönetmelik hükümlerine aykırılık tespit edilmesi halinde ilgilileri hakkında yasal işlem başlatılır.”

MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 27 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 27 – Çalışma izni verilmiş tesislerde; bu Yönetmelik hükümlerine uyulmaması veya yetkili merci kontrolör veya kontrolörlerince yapılan müteakip denetimlerde bu Yönetmelik hükümlerine uyulmadığının tespiti, görülen aksaklıkların verilen süre içerisinde giderilmemesi veya eksikliklerin devam etmesi halleri ile çalışma izni alınmadan faaliyete geçen gerçek ve tüzel kişiler ile resmi kuruluşlara ait tesislerde 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 29 ve 30 uncu maddeleri hükümleri uygulanır. Kombina ve mezbahalardan karkas, et ve sakatat naklinde kombina ve/veya mezbaha muayene veteriner hekimince düzenlenen veteriner sağlık raporuna istinaden hükümet veteriner hekimi tarafından düzenlenen Yurtiçi Hayvan Maddelerinin Sevkine Mahsus Veteriner Sağlık Raporunun bulunmaması durumunda 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa göre işlem yapılır.

Menşe şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporu olmayan hayvanların kesiminin yapıldığı mezbaha ve kombina sahiplerine 8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 47 nci maddesine göre işlem yapılır.”

MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 28 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Alt Düzenleyici İşlemler

MADDE 28 – İhracat yapacak tesislerin müracaat ve denetim işlemleri, sahip olmaları gereken ilave teknik, hijyenik ve sağlık koşulları ile at, deve, devekuşu ve bugün için etleri ülkemizde tüketilmeyen ancak daha sonra tüketilebilecek olan diğer kasaplık hayvanların kesileceği mezbaha ve kombinalarda gerekli ilave teknik, hijyenik ve sağlık şartlarına ilişkin alt düzenleyici işlemler Bakanlıkça düzenlenir.”

MADDE 11 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 12 – Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

31 Aralık 2009 PERŞEMBE  Resmî Gazete     Sayı : 27449 (7. Mükerrer)

YÖNETMELİK

Karar Sayısı : 2009/15650

Ekli “Yem Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik”in yürürlüğe konulması; Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın 5/11/2009 tarihli ve 9895 sayılı yazısı üzerine, 1734 sayılı Yem Kanunu’nun 20 nci maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 25/11/2009 tarihinde kararlaştırılmıştır.

YEM YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

25/6/1974 tarihli ve 7/8487 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Yem Yönetmeliğinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasının sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Eksiksiz belge ile müracaat edenlerin izinleri yedi gün içinde sonuçlandırılır.”

MADDE 2 –

Aynı Yönetmeliğin 45 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Bakanlık, kurulacak fabrikanın Yem Kanununda ve bu Yönetmelikte yer alan asgari teknik ve sağlık şartlarını, üretilecek yemlerin çeşitlerine göre, arz ve talep durumunu inceleyerek eksiksiz belge ile yapılan müracaatlara başvuru tarihinden itibaren otuz gün içinde gerekli kararı verir.”

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
5/8/1974	14967
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
1	7/3/1990	20454
2	15/5/1997	22990
3	2/1/1999	23571
4	4/3/2001	24336

25 Nisan 2002     PERŞEMBE          Sayı: 24736

Orman Bakanlığından:

ÖZEL ORMANLARDA VE HÜKMİ ŞAHSİYETİ HAİZ AMME MÜESSESELERİNE AİT ORMANLARDA YAPILACAK İŞ VE İŞLEMLER HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 —

Bu Yönetmeliğin amacı; Özel Ormanlara ve Amme Müesseselerine Ait ormanlara ilişkin iş ve işlemlerin yürütülmesini düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 —

Bu Yönetmelik Özel Ormanların ve Amme Müesseselerine ait ormanların idaresi, muhafazası ile bu ormanlardaki yapılaşma esaslarını kapsar.

Dayanak

Madde 3 —

Bu Yönetmelik, 6831 sayılı Orman Kanunu uyarınca düzenlenmiştir.

Tanımlar

Madde 4 —

Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Orman Bakanlığını,

b) Genel Müdürlük: Orman Genel Müdürlüğünü,

c) Orman İdaresi: Orman Genel Müdürlüğünün merkez ve taşra birimlerini,

ç) Bölge Müdürlüğü: Orman Bölge Müdürlüğünü,

d) İşletme Müdürlüğü: Orman İşletme Müdürlüğünü,

e) İnceleme ve Değerlendirme Raporu: Özel Orman sahiplerinin müracaatı üzerine Genel Müdürlükçe alınacak Bakanlık Oluruna dayanak teşkil etmek üzere taşradan gönderilecek raporu,

f) Özellik Oluru: Tapu ile sahipli olup 3 hektardan büyük bir orman sahasının Özel Orman statüsüne alınmasına dair Bakanlık Olurunu,

g) Özel Orman Amenajman Planı: Özelliği tasdik olunan bir özel ormana ait Amenajman Planını,

h) 2/B Maddesi: 6831 sayılı Orman Kanununun 1 inci maddesine göre orman sayılan yerlerden, 31/12/1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş olan; tarla, bağ, bahçe, meyvelik, zeytinlik, fındıklık, fıstıklık (Antep fıstığı, çam fıstığı) gibi çeşitli tarım alanları veya otlak, kışlak, yaylak gibi hayvancılıkta kullanılmasında yarar olduğu tespit edilen araziler ile şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerleşim alanlarının Devlete ait ise Hazine adına, özel orman ise sahipleri adına, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ise bu müesseseler adına orman sınırları dışına çıkarılmasını,

ı) Mesul Müdür: Özel Orman sahipleri birden fazla ise, bu Özel Ormana ait iş ve işlemleri yürütmek üzere noter kanalıyla Özel Orman sahipleri arasından seçilen veya Özel Orman sahiplerince dışarıdan tayin edilen ya da 6831 sayılı Orman Kanununun 53 üncü maddesi hükmüne göre orman idaresinin talebi üzerine mahkeme kararı ile atanan orman idaresine karşı sorumlu kişiyi,

i) 47 nci Madde Şerhi: 6831 sayılı Orman Kanununun 47 nci maddesi uyarınca, Amme Müesseselerine ait ormanların bölünerek şahıslara veya müesseselere toprağı ile birlikte devir ve temlik edilemeyeceği ve üzerinde 6831 sayılı Orman Kanununun 52 nci madde hükmü dışında inşaat yapılamayacağına dair tapu sicilindeki beyanlar hanesine konulacak şerhi,

j) 52 nci Madde Şerhi: 6831 sayılı Orman Kanununun 22/5/1987 tarihli ve 3373 sayılı kanunla değişik 52 nci maddesi uyarınca, ekim ve dikim suretiyle meydana getirilen hususi ormanlar hariç olmak üzere hususi ormanların 500 hektardan küçük parçalar teşkil edecek şekilde parçalanıp, başkalarına temlik ve mirasçılar arasında ifrazen taksim edilemeyeceği ve üzerinde aynı madde hükmü dışında inşaat yapılamayacağına dair tapu sicilindeki beyanlar hanesine konulacak şerhi,

k) Ön İzin: Özel orman veya amme müesseselerine ait orman alanı üzerinde 6831 sayılı Orman Kanununun 52 ve 17 nci maddelerine göre verilecek kesin izine dayanak olmak üzere ve gerekli belgelerin hazırlattırılması amacıyla Bakanlıkça verilecek izni,

l) Kesin İzin: Özel orman veya amme müesseselerine ait orman alanı üzerinde 6831 sayılı Orman Kanununun 52 ve 17 nci maddelerine göre imar planlamasına uygun inşaat yapılmak üzere Bakanlıkça verilecek izni, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Özel Ormanların veya Hükmi Şahsiyeti Haiz Amme Müesseselerine Ait Ormanların Tesisi, Kadastrosu ve 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B Maddesi Uygulaması

Özel Ormanların veya Hükmi Şahsiyeti Haiz Amme Müesseselerine Ait Ormanların Tesisi

Madde 5 —

Yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre özel ormanlar veya hükmü şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlar üç şekilde tesis edilir.

a) Bakanlık oluru ile özel orman veya hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların tesis edilmesi, aşağıdaki şekilde gerçekleştirilir.

Orman işletmesi müdür yardımcısının başkanlığında; ilgili işletme şefi ve varsa kadastro mülkiyet şefi veya bir başka işletme şefi veya teknik elemanın iştiraki ile bir heyet kurulur. Bu heyet marifetiyle yerin incelenmesi sonucu “Orman Sayılmayan Yerlerdeki Ağaç ve Ağaççıklardan Sahiplerinin Faydalanma Şekil ve Esasları Hakkındaki Yönetmelik” uygulaması ile ilgili olarak, uygulama sırasında dikkate alınmak üzere tüm bölge müdürlüklerine örneği gönderilen ve Özel Orman veya Amme Müesseselerine ait ormanların tesisinde de kullanılabilecek nitelikte olan “Arazi İnceleme Tutanağı” düzenlenir. Arazi inceleme tutanağı esas alınmak suretiyle “İnceleme ve Değerlendirme Raporu” düzenlenip, bölge müdürlüğünce onaylanarak Genel Müdürlüğe gönderilir. Bu inceleme ve değerlendirme raporu dayanak alınmak suretiyle Bakanlık Makamından alınacak “Olur” ile özel orman veya hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait orman tesis edilir.

b) Mahkeme kararı ile özel orman veya hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların tesis edilmesi, aşağıdaki şekilde gerçekleştirilir.

Özel orman veya hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların tesisine dayanak alınacak mahkeme kararının; dava konusu ormanlık alanın vasıf, sahiplilik ve tabi olması gereken statüsü konuları bakımından irdelenmiş, orman idaresinin taraf olduğu ve Yargıtayca da onaylanmış hukuki bazda bütün işlemleri tamamlanarak kesinleşmiş olması gerekmektedir.

c) Orman kadastro çalışması sonucu özel orman veya hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait orman tesis edilmesi ise, Orman Kadastro Komisyonlarınca;

1) 9/7/1945 tarihli ve 4785 sayılı “Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine ve Bu Kanunun 1 inci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 2 nci maddesinde sayılan ve Devletleştirme dışında bırakılan ormanlar,

2) 24/3/1950 tarihli ve 5658 sayılı “Orman Kanununa Bazı Maddeler Eklenmesine ve Bu Kanunun 1 inci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Olan Kanuna Ek Kanun” uyarınca iade edilmiş ormanlar,

3) Kesinleşmiş Mahkeme ilamı ve Bakanlık Oluru ile tesis edilmiş özel ormanlar, ya da amme müesseselerine ait ormanlar,

4) 4785 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 13/7/1945 tarihinden sonra orman idaresi hasım gösterilerek açılan dava sonucunda alınan tapuların kapsadığı saha içerisinde kalan ormanlar,

5) Tapu ile sahipli arazi içerisinde bulunan ve 4785 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden sonra tabii olarak ekim veya dikim yoluyla yetiştirilmiş ormanlar,

Üç hektardan büyük bulunmak ve tapuda gerçek ve tüzel kişiler adına kayıtlı olmak şartıyla, özel orman ya da amme müesseselerine ait orman olarak sınırlandırılırlar.

Sınırlandırmada; bu maddenin (c) bendinin (1) ve (2) numaralı alt bentlerinde yazılı ormanlarda Devletleştirme tarihindeki sınırlar, (3) numaralı alt bendinde yazılı ormanlarda Olur veya Mahkeme İlamındaki sınırlar, (4) ve (5) numaralı alt bentlerinde yazılı ormanlarda ise fiili sınırlar esas alınır.

Bu maddenin (b) ve (c) bentlerinde belirtilen mahkeme kararı ve orman kadastro çalışmaları, Bakanlık Makamından alınacak Özellik Oluruna dayanak teşkil eder.

Özel Ormanların veya Hükmi Şahsiyeti Haiz Amme Müesseselerine Ait Ormanların Kadastrosu ve 2/B Maddesi Uygulaması

Madde 6 —

Özel ormanların ve amme müesseselerine ait ormanların kadastrosu, 6831 sayılı Orman Kanununa göre aynı Kanunun 2/B Maddesi uygulaması hakkında Orman Kadastro Yönetmeliğinin 25 inci maddesi kapsamında yerine getirilir.

Amme müesseselerine ait ormanlarda orman kadastro komisyonlarınca tespit olunacak hudutları, özel orman sahipleri kadastro tarihinden itibaren 2 yıl içinde beton veya yontma taşlar dikmek ve sabit kayalar üzerine işaretler konmak suretiyle tespit etmeye mecburdurlar. Bu ormanların kadastrosunda komisyonların masrafı Devlete, kadastro işlerine ait diğer masraflar ilgililere aittir.

Yine 6831 sayılı Orman Kanununa göre Orman Kadastrosu, aynı Kanunun 2/B Maddesi uygulaması hakkında Orman Kadastro Yönetmeliğinin 41 inci maddesi gereğince tüzel kişiliğe sahip kuruluşlara ait ormanlarla gerçek kişilere ait orman sahipleri tarafından istendiği ve giderleri karşılandığı takdirde, orman kadastro komisyonlarınca 2/B maddesi uygulaması yönünden incelemeye tabi tutulur.

Bu gibi yerlerde 2/B maddesi uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan yerler sahiplerine intikal eder.

Yürürlükteki 6831 sayılı Orman Kanununa göre bir defa 1 inci madde veya 2/B maddesi uygulaması yapılan özel orman ya da amme müesseselerine ait ormanlarda bu maksatla yeniden çalışılamaz.

Ayrıca, özel orman alanının orman idaresinin bilgisi dışında çeşitli nedenlerle ifraz ve parselasyon olaylarına konu edilmiş olması 2/B maddesi bazında yapılacak uygulamaya engel teşkil etmez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Özel Orman ve Hükmi Şahsiyeti Haiz Amme Müesseselerine Ait Ormanlarda Amenajman Planının Yapılması, Onaylanması, Mesul Müdür Tayini ve Tapu Siciline Şerh Verilmesi

Amenajman Planı

Madde 7 —

Özel orman ve amme müesseselerine ait ormanlarda amenajman planının yapılması, onaylanması ve uygulamasının takibi, aşağıdaki şekilde gerçekleştirilir.

a) Hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlarda amenajman planının yapılması, onaylanması ve uygulamasının takibi;

Amme müesseselerine ait ormanlar orman idaresi tarafından parasız olarak tanzim edilecek harita ve amenajman planlarına göre ya sahiplerince işletilir veya işletilmesi başkasına verilebilir. Yapılan plana uyulup uyulmadığını orman idaresi kontrol eder.

Söz konusu planların tanzim ve onay işi Genel Müdürlük “Orman İdaresi ve Planlama Dairesi Başkanlığı” ile “Kadastro ve Mülkiyet Dairesi Başkanlığı” tarafından müştereken, uygulamasının takibi ve kontrolü ise “Orman İdaresi ve Planlama Dairesi Başkanlığı” ile mahalli orman idaresi tarafından müştereken yürütülür.

b) Özel ormanlarda amenajman planının yaptırılması, onaylanması ve uygulamasının takibi;

Özel orman amenajman planları özel orman sahipleri tarafından Orman Amenajman Planlarının Düzenlenmesi, Uygulanması, Denetlenmesi ve Yenilenmesi Hakkında Yönetmelik ve 22/12/1994 tarihli ve Orman Genel Müdürlüğünün Hususi (özel) Ormanların Amenajman Planları Düzenlenmesine İlişkin İş ve İşlemler konulu 4870 sayılı tamimi esaslarına göre yaptırılır.

Özel orman sahibi tarafından yaptırılan amenajman planı, mülkiyet ve amenajman tekniği yönünden, “Kadastro ve Mülkiyet Dairesi” ile “Orman İdaresi ve Planlama Dairesi Başkanlığı” elemanlarınca kontrol edilir. Varsa eksiklikleri giderildikten sonra bu dairelerin ilgili şube müdürleri ve daire başkanları tarafından planın uygulanmasında sakınca olmadığı belirtilip, imza ile tasdik olunur.

Özel orman amenajman planlarının sahipleri tarafından yaptırılıp tasdik ettirilmemesi halinde plan orman idaresi tarafından yaptırılarak masrafı iki yıl içinde dört eşit taksit halinde sahiplerinden alınır.

Amenajman planının uygulanmasının takibi ve kontrolü ise, “Orman İdaresi ve Planlama Dairesi Başkanlığı” ile mahalli orman idaresi tarafından müştereken yürütülür.

Mesul Müdür Tayini

Madde 8 —

Özel orman sahipleri birden fazla ise içlerinden birini veya bir başkasını orman idaresine karşı mesul müdür olarak tayin etmek zorundadırlar.

Özel orman sahiplerince, bu şart özel orman tesisi olurunun tebliğ tarihinden itibaren üç ay içinde yerine getirilmediği takdirde, orman idaresince Sulh Hukuk Mahkemesinde hasımsızdan dava açılarak mesul müdür tayin edilmesi istenir.

Mahkeme kanalı ile atanacak mesul müdürün, özel orman mülk sahipleri veya mahalli resmi kişiler (Köy veya Mahalle Muhtarı, Belde Belediye Başkanı) arasından seçilmesine özen gösterilir.

Özel orman mülk sahiplerinin tamamını temsil eder mahiyette noter kanalı ile atanacak olan mesul müdür, amenajman planlarına göre özel ormanın işletilmesi ve muhafazası ile ilgili tüm iş ve işlemlerde orman idaresine karşı sorumludur.

Mahkeme kararı ile atanmış olan mesul müdür, orman idaresi ile yapılacak özel ormanlara ait idari ve teknik konularla ilgili iş ve işlemleri yürütür. Ancak, kesim, nakil, yapılaşma ve benzeri gibi doğrudan faydalanmaya yönelik işleri ise, özel orman mülk sahiplerinden vekâlet veya onay aldığı özel ormanın bölümlerinde yürütebilir.

Atanmış olan mesul müdür bu görevini vekâleten bir başkasına devredemez. Özel orman sahipleri veya atamaya yetkili merci tarafından mesul müdürün azledilmesi halinde yerine bir mesul müdür tayin edilir ve tayin edilen mesul müdür orman idaresine bildirilir.

Tapu Siciline Şerh Verilmesi

Madde 9 —

Hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlarda 6831 sayılı Orman Kanununun 47 nci, özel ormanlarda da 52 nci madde hükümlerine göre ilgili orman işletme müdürlüklerince, mahalli kadastro müdürlüğüne özel ormanlara ait gerekli bilgi ve belgeler gönderilerek tapu siciline şerh verilmesi temin edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Özel Ormanlarda ve Amme Müesseselerine Ait Ormanlarda İnşaat İzni

İnşaat İzni

Madde 10 —

Şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerlerdeki özel orman veya amme müesseselerine ait orman alanlarında 6831 sayılı Orman Kanununun 17 nci maddesine göre izin alınmak ve yatay alanın (%6) yüzde altısını geçmemek koşuluyla imar planlamasına uygun inşaat yapılabilir.

İnşaatların yapılmasında orman alanlarının tabii vasıflarının korunmasına özen gösterilir. Ormanın kapalılık durumu, arazinin topoğrafik yapısı da göz önünde bulundurulmak suretiyle ormanın en zayıf olduğu ve alt yapı hizmetlerinin en uygun götürülebileceği yerde izin verilir. Kamu eline geçecek tesisler de dahil olmak üzere yapılacak her türlü alt yapı ile diğer sosyal, ticari ve idari amaçlı tesisler ve bunlar arasındaki bağlantı yolları dahil imar planı, genel Özel Orman alanının maksimum yüzde altısını (%6) geçemez.

İzin verilirken, 6831 sayılı Orman Kanununa göre konusu itibari ile daha özel kanun konumunda olan; 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve 3194 sayılı İmar Kanunu ayrıca göz önünde bulundurulur.

Genel Müdürlüğün 202 sayılı “Orman Yolları Planlaması ve İnşaat İşlerinin Yönetilmesi Hakkında Tebliğ” esaslarına göre ormanın devamlılığı ve işletilmesine yönelik yol şebeke planları tanzim edilir. Bu planlar Genel Müdürlük İnşaat ve İkmal Dairesi Başkanlığınca onaylanır. Onaylanan bu planlar dâhilinde yapılan yollardan bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen imar planı dışında kalan yollar Orman Kanununun 52 nci maddesine göre verilen % 6’ lık yapılaşma kapsamına dâhil değildir.

Müracaat

Madde 11 —

İnşaat yapmak üzere izin isteyen özel orman mülk sahipleri ya da amme müesseselerine ait orman sahibi bir dilekçe ile ilgili bölge müdürlüğüne müracaat ederler.

Dilekçeye özel ormanın ya da amme müesseselerine ait ormanın tapusu, orman tesisi ile ilgili belgeler, (Bakanlık Oluru, Mahkeme Kararı veya Orman Kadastro Komisyon Kararı) ile özel orman alanını gösterir harita eklenir. Bu harita üzerinde ayrıca inşaat yapılması istenilen ve bu nedenle de izin işlemine konu edilmek istenilen saha yeri veya alternatif saha yerleri işaretlenir. Köşe noktalarının koordinatları belirtilir.

Ön İzin İnceleme Raporu Tanzimi

Madde 12 —

Mahallinde Bölge Müdür Yardımcısı başkanlığında, Kadastro ve Mülkiyet Şube Müdürü, ilgili İşletme Müdürü veya İşletme Müdür Yardımcısı ve ilgili İşletme Şefi ile ölçme işlerinde uzman bir eleman tarafından özel orman sahibi veya mesul müdürünün, amme müesseselerine ait ormanlarda ise müesseseden bir temsilcinin iştiraki ile izin istenilen saha arazide incelenir ve yapılaşma talebi rapora bağlanır.

Bu raporda;

a) Özellik oluruna esas belgenin yüzölçümü,

b) Tapu belgesi,

c) Tapuya konulmuş şerhler,

ç) Sahiplilik durumu,

d) Arazi ve orman kadastrosu ile ilişkisi,

e) Mesul müdür atanmasına ait belge,

f) Amenajman planı,

g) Varsa imar planı uygulaması iznini etkileyebilecek özel konularla ilişkisi (SİT ve benzeri), hakkında bilgi verilir.

Ayrıca ormanın tabii vasfının korunmasına özen gösterilmek suretiyle imar planlamasına açılan yüzde altı (% 6) saha yeri veya alternatif yerleri, köşe koordinat değerleri belirtilmek ve haritası üzerinde çeşitli renklerde taralı olarak gösterilmek suretiyle işaretlenir.

Ön İzin

Madde 13 —

Genel Müdürlüğe intikal eden ön izin inceleme raporu ilgili dairesince tetkik edilir. Bakanlık Onayına sunulur. Uygun görülenlere Bakanlık Oluru ile 24 ay süreli ön izin verilir.

Bu süre içinde 1/1000 ölçekli mevzii imar planı, ağaç röleve planı, ÇED (Çevresel Etki Değerlendirmesi) olumlu belgesi ve yerleşim planı ile mimari proje istenir. 24 aylık süre içinde bu plan ve projenin hazırlanmaması halinde; özel orman sahibi veya mesul müdürünün ya da amme müesseselerine ait orman sahibinin müracaatı halinde ve orman idaresince kabul olunabilecek gerekçe gösterilmek koşulu ile bu süre bir defaya mahsus olmak üzere 12 ay daha uzatılır. Bu süre içerisinde işlemlerin bitirilmemesi durumunda izin iptal edilir. 2 yıl müddetle aynı yer için yeni müracaat kabul edilmez.

Kesin İzin İnceleme Raporu

Madde 14 —

Ön izin süresi içinde istenilen belgeler amme müesseselerine ait orman sahibi, özel orman sahibi veya mesul müdür tarafından bölge müdürlüğüne verilir. İlgili bölge müdürlüğünde bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinde belirtilen heyet tarafından bu belgeler incelenir. Arazi üzerinde kontrol edilir. Uygunluğu halinde tasdik edildikten sonra Genel Müdürlüğe gönderilir.

Söz konusu kesin izin inceleme raporunda;

a) Ön izin oluru,

b) İnşaat yapılacak yüzde altı (% 6) kesin sahanın yeri,

c) İlgili mercilerce onaylı mevzii imar planı,

ç) Yerleşim planı,

d) Mimari proje,

e) Bölge müdürlüğünce onaylı ağaç röleve planı,

f) Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu Belgesi,

hakkında bilgilere yer verilir.

Bu arada, imar ve yerleşim planları dip notuna özellikle; bu Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki ilkeler doğrultusunda inşaat yapılacağı hususunda özel not konulması mutlaka temin edilir.

Kesin İzin

Madde 15 —

Genel Müdürlükçe kesin izin inceleme raporu ve eki belgeler değerlendirilir ve uygun görülmesi halinde kesin izin verilir.

Kesin izin verildikten sonra imar planlaması ve uygulaması ile ilgili görev ve sorumluluk imar mevzuatı çerçevesinde ilgili mercilere aittir.

Saha Teslimi, İlgili Kanunlar Gereği Alınacak Payların Tahsilatı, Taahhütname Alınması

Madde 16 —

Kesin izin oluru alındıktan sonra ilgili işletme müdürlüğünce, talep sahibi olan amme müesseselerine ait orman sahibi ya da özel orman mülk sahibi veya mesul müdürüne iadeli taahhütlü posta ile tebliğ olunur.

21/2/2001 tarihli ve 4629 sayılı Bazı Fonların Tasfiyesi Hakkında Kanunun Geçici 1 inci maddesi hükümleri doğrultusunda; Tebligat tarihinden itibaren en geç bir ay içinde kesin izin oluruna dayanak olan, yetkili birimlerce onaylı toplam proje maliyet tutarının yüzde üç (% 3) lük kısmına tekabül eden Orman Köylülerinin Kalkınmalarının desteklenmesi amacıyla 6831 sayılı Orman Kanununun Ek 3 üncü maddesinin (c) bendi gereğince kesilecek pay ile yüzde bir (% 1) lik kısmına isabet eden 4122 sayılı Milli Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolu Seferberlik Kanununun 9 uncu maddesinin (c) bendi gereğince alınacak pay tutarları tahsil edildikten ve noter kanalı ile örneğine uygun taahhüt senedi alındıktan sonra bir tutanakla saha teslimi yapılır.

Noter tasdikli taahhüt senedi örneği ile Orman Kanunu ve Milli Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolu Seferberlik Kanunu gereği alınan payların tahsil makbuzları ile saha teslim tutanağının birer örnekleri işlem dosyasında bulundurulmak üzere ilgili bölge müdürlüğüne ve Genel Müdürlüğe gönderilir.

İnşaat Süresi

Madde 17 —

3194 sayılı İmar Kanununun 29 uncu maddesinde belirtilen süreler içinde inşaatlara başlanılması ve tamamlanması esastır. Belirtilen sürelerde tamamlanamaması durumunda bu Kanunun 29 uncu maddesinde belirtilen şekil ve şartlara uyulur.

İnşaatların Kontrol İşleri

Madde 18 —

Saha tesliminden sonra arazideki yapılaşmalar ve inşaatın devamı sırasında ilgili işletme müdürlüğünce izin sahasında izin koşullarına uyulup uyulmadığı takip edilir. Verilen izin sahası dışında herhangi bir taşma olduğunda kanuni takibata geçilir. Genel Müdürlüğe bilgi verilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İnceleme Giderlerinin Karşılanması, Özel Ormanların ve Amme Müesseselerine Ait Ormanların İdaresi ve Muhafazası

İnceleme Giderlerinin Karşılanması

Madde 19 —

Özel ormanların veya amme müesseselerine ait ormanların ilk tesisinde özellik oluruna esas raporun hazırlanmasında görevlendirilen heyetin giderleri Devlet tarafından karşılanır.

Ancak; yüzde altı (% 6) yapılaşma izni için müracaatlar sonucu ilk incelemeyi yapan heyetin, ön izin süresi içinde düzenlenen plan ve projelerin kontrolü için giden heyetin ayrıca kesin izinden sonra saha teslimi için giden elemanların gündelikleri ile zorunlu olarak kullanılması gerekiyorsa Devlete ait resmi araçların akaryakıt giderleri özel ormanlarda özel orman sahipleri, amme müesseselerine ait ormanlarda ise ilgili amme idaresi bütçesi tarafından karşılanır.

Amme müesseselerine ait orman sahibinin ya da özel orman sahibinin veya mesul müdürünün müracaatı üzerine 2/B maddesi uygulaması yapılan ormanlarda orman kadastro komisyonlarının her türlü giderleri ve gündelikleri orman sahipleri tarafından karşılanır.

Yukarıda açıklanan incelemelere katılan elemanlara orman sahiplerince ödenecek gündeliklerin hesabında 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümleri esas alınır.

İdare ve Muhafaza

Madde 20 —

Özel ormanların ya da amme müesseselerine ait ormanların idare ve muhafazası Devletin kontrol ve murakabesi altında olmak üzere ormanın mülk sahiplerine aittir.

Özel Orman Kayıt ve Takip Defteri Tutulması

Madde 21 —

Genel Müdürlük merkezinde, bölge müdürlüklerinde ve ilgili işletme müdürlüklerinde “Özel Orman Kayıt ve Takip Defteri” tutulur. Bütün özel orman ve amme müesseselerine ait ormanlar ile bu ormanlarda yapılan işlemler muntazaman bu deftere işlenir.

Söz konusu defterde; anılan özel ormanın ili, ilçesi, köyü, bölge müdürlüğü, amenajman planına, orman kadastrosuna, 24/3/1950 tarihli ve 5658 sayılı Orman Kanununa Bazı Maddeler Eklenmesine ve Bu Kanunun 1 inci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Olan Kanuna Ek Kanun hükümleri gereği Bakanlık iade oluruna, Bakanlık özellik oluruna göre yüzölçümleri, mesul müdürü, amenajman planı, tapu belgesi, tesis şekli, 47 veya 52 nci madde şerhi, yapılaşma durumu, işlem safhası hakkında bilgilere yer verilir.

Özel Ormanların ve Amme Müesseselerine Ait Ormanların Denetimi

Madde 22 —

Özel ormanlarda ve amme müesseselerine ait ormanlarda bu Yönetmelik esaslarına göre yapılacak bütün iş ve işlemler mahalli orman idaresince denetlenir.

ALTINCI BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten Kaldırılan Hükümler

Madde 23 —

Bakanlığın 30/9/1994 tarihli ve KM.2.GN.2/600 sayılı Talimatı yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak bu Talimata göre verilmiş bulunan izin hakları saklı tutulur.

Yürürlük

Madde 24 —

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 25 —

Bu Yönetmelik hükümlerini Orman Bakanı yürütür.

25 Haziran 2009 PERŞEMBE           Resmî Gazete     Sayı : 27269

YÖNETMELİK

Çevre ve Orman Bakanlığından:

ORMAN SAYILAN ALANLARDA VERİLECEK İZİNLER HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 22/3/2007 tarihli ve 26470 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Sayılan Alanlarda Verilecek İzinler Hakkında Yönetmeliğin 62 nci maddesine aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.

“(2) Ancak ilgili birimlerce izne konu projenin yapılmasına ilişkin kamulaştırma maksadıyla kamu yararı kararı alınması halinde; mahkeme kararına göre ihtilaflı yerin orman sınırları dışında kalması durumunda, talep sahibinden, kamulaştırmadan doğacak bedellerin ödeneceğine ve her türlü sorumluluğun yerine getirileceğine dair taahhüt senedi alınarak izin verilir.

(3) Mahkeme neticesinde ihtilaflı yerin orman sınırları dışında kalması halinde verilen izin iptal edilir. Ancak alınan bedeller iade edilmez, teminat faizsiz olarak iade edilir.”

MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin

Tarihi                Sayısı

22/3/2007          26470

25 Kasım 2011 CUMA       Resmî Gazete     Sayı : 28123

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

BİTKİSEL GIDA VE YEMİN İHRACATINDA SAĞLIK SERTİFİKASI DÜZENLENMESİ VE İHRACATTAN GERİ DÖNEN ÜRÜNLER İÇİN UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; bitkisel gıda ve gıda ile temas eden madde ve malzemeler ile bitkisel yem ve yemlik maddelerin ihracat ve çıkış aşamalarında gıda ve yem güvenilirliğine yönelik, sağlık sertifikası düzenlenmesi, onaylanması ve ihracattan geri dönen ürünlerin yurtiçine girişinde uyulacak ve uygulanacak usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; bitkisel gıda ve gıda ile temas eden madde ve malzemeler ile bitkisel yem ve yemlik maddelerin ihracat ve çıkış aşamalarında gıda ve yem güvenilirliğine yönelik, gerekli kontrollerin yapılarak sağlık sertifikası düzenlenmesi, onaylanması ve ihracattan geri dönen ürünlerin yurt içine girişinde uygulanacak usul ve esasları kapsar.

(2) Alıcı ülke taleplerine göre özel mevzuatı yayımlanarak sertifika formatı ve içeriği ayrıca belirlenen bitkisel gıda ve gıda ile temas eden madde ve malzemeler ile bitkisel yem ve yemlik maddelerin ihracatında ve çıkışında; kendi özel mevzuatında yer alan hükümler saklı kalmak kaydıyla bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 31, 32 ve 34 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen,

a) Analiz için numune alma: Üründen, varsa alıcı ülke kriterlerine veya Türk gıda veya yem mevzuatına uygunluğunu kontrol etmek amacıyla örnek alınmasını,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) Beyanname: Üretici/İhracatçı veya temsilcisi tarafından düzenlenen, ürün ve/veya ürünler ile firma bilgilerinin ve taleplerinin yer aldığı ve ek-1’de yer alan Sağlık Sertifikası İhracatçı Beyannamesini,

ç) Ekli Liste: Üretici/İhracatçı veya temsilcisi tarafından düzenlenen, ürün ve ihracat bilgilerini içeren ek-2’de yer alan belgeyi,

d) Genel Müdürlük: Bakanlık Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

e) GGBS: Gıda Güvenliği Bilgi Sistemini,

f) İl/İlçe müdürlüğü: Yetkili il/ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünü,

g) Kanun: 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununu,

ğ) Muayene ve analiz raporu: Resmi prosedür ile gönderilen numunelerin laboratuvarca yapılan analizleri sonucunda düzenlenen, analiz sonuçlarını gösteren raporu,

h) Resmi kontrol: Kanun kapsamındaki faaliyetlerin Kanun hükümlerine uygunluğunun doğrulanması için kontrol görevlilerinin, verilen yetki çerçevesinde gerçekleştirdikleri izleme, gözetim, denetim, muayene, karantina, numune alma, analiz ve benzeri kontrolleri,

ı) Sertifika: Gıda güvenilirliğine yönelik düzenlenen ve ek-3’te yer alan Sağlık Sertifikasını,

i) Uygunsuzluk: İhraç edilmek istenen ve/veya ihracattan geri dönen ürünün alıcı ülke ve/veya Türk gıda veya yem mevzuatına uyumsuz olma durumunu,

j) Ürün: Bitkisel gıda ve gıda ile temas eden madde ve malzemeler ile bitkisel yem ve yemlik maddeleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler ve İhracat Başvurusu

Genel hükümler

MADDE 5 – (1) Bitkisel gıda ve gıda ile temas eden madde ve malzemeler ile bitkisel yem ve yemlik maddelerin ihracatı aşamasındaki kontrol işlemleri ve sertifika düzenlenmesine ilişkin uyulması gereken genel hükümler aşağıdaki gibidir:

a) Serbest bölgelerde faaliyet gösteren firmalar hariç olmak üzere, ihraç edilmek istenen ürünleri üreten firmanın Kanun gereği kayıt veya onay belgesine sahip olması zorunludur.

b) İhracatta öncelikli olarak alıcı ülke talepleri dikkate alınır. Sağlık için tehlike oluşturanlar hariç, ihracata konu edilecek ürünlerin Türk gıda veya yem mevzuatına uygun olmadığının ve bahse konu ürünlerin alıcı ülke tarafından kabul edileceğinin üretici/ihracatçı firma veya temsilcisi tarafından beyan edilmesi durumunda ürünler ihraç edilebilir.

c) Ürünün alıcı ülke kriterlerine uygunluğunun tespiti amacıyla il/ilçe müdürlüğü tarafından numune alınarak muayene ve analiz sonucuna göre ihracat işlemleri gerçekleştirilir.

ç) Alıcı ülkenin herhangi bir talebinin olmadığının üretici/ihracatçı veya temsilcisi tarafından beyan edilmesi durumunda; insan, hayvan ve bitki sağlığı açısından tehlike oluşturacağı düşünülen veya şüpheli haller dışında, üründen numune alınmadan sertifika düzenlenebilir.

İhracat başvurusu

MADDE 6 – (1) İhracat işlemleri, ihracatçı firma ve ihraç edilecek ürünlere ait bilgilerin üretici/ihracatçı veya temsilcisi tarafından GGBS’ye kaydının yapılmasıyla başlar.

(2) GGBS’ye kaydı yapılan ihracat işlemlerine ilişkin başvuru, kaydın yapıldığı tarihten itibaren en geç yedi gün içerisinde üretici/ihracatçı veya temsilcisi tarafından aşağıdaki belgelerle birlikte sertifika talep edilecek il/ilçe müdürlüğüne yapılır.

a) Ek-1’de yer alan Beyanname,

b) Ek-2’de yer alan Ekli Liste,

c) İthal edilmiş ürünün hiçbir değişikliğe uğramadan ihraç edilmek istenmesi durumunda fiili ithalat aşamasında düzenlenen ithalat uygunluk yazısı ve ithalata ilişkin gümrük beyannamesi.

(3) İl/İlçe müdürlüğü tarafından ihracat başvurusuna ait belgeler ve GGBS kaydı incelenerek, 5 inci maddenin (c) ve (ç) bentlerine göre işlemler gerçekleştirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Numune Alma, Analiz Sonucunun Değerlendirilmesi ve Sertifika Düzenlenmesi

Numune alma ve analiz sonucunun değerlendirilmesi

MADDE 7 – (1) Numune alma ve itiraz hakkı konusunda ilgili mevzuat hükümleri geçerlidir.

(2) Analiz sonucunun alıcı ülke kriterleri ve/veya Türk gıda veya yem mevzuatına uygun olmaması durumunda ürünler yediemine alınır. Yediemine alınan ürünlerin raf ömrü süresi içerisinde, analiz sonucu tespit edilen kriterlerin uygun olduğu üçüncü bir ülkeye ihracatı söz konusu olduğunda; ihracata ilişkin gümrük beyannamesi ile fatura bilgilerinin kontrol edilmesinin ardından yediemin kaldırılır ve ürünün ihracatına izin verilir. Ayrıca;

a) Ürünün ilk analiz sonucu göz önünde bulundurularak, tespit edilen değerler için kabul kriterleri uygun olan ülkelere ihraç edilmesi kaydıyla; ambalaj değişikliği yapılmasına ya da özel işleme tabi tutulmasına izin verilebilir.

b) Ürünlerin gönderileceği alıcı ülke kriterlerinin karşılanmaması ancak başka bir firma tarafından aynı ürünlerin gönderilebileceği başka bir alıcı ülkenin kriterlerinin karşılanması kaydıyla; diğer ihracatçı firmaya “ihraç kaydı” ile ürünler devredilebilir ve bu ürünlerin ihracatına izin verilebilir.

(3) Laboratuvar analiz ve kargo ücretleri üretici/ihracatçı tarafından karşılanır.

Sağlık sertifikası düzenlenmesi ve onaylanması

MADDE 8 – (1) Aynı üretici tarafından üretilen, birden fazla ürünün aynı firma tarafından ihraç edilmek istenmesi durumunda; firma tarafından Ekli Liste düzenlenir. Ekli Liste, ihtiyaca göre aynı formatta kalmak şartıyla birden fazla sayfadan oluşabilir. İl/İlçe müdürlüğü tarafından verilen referans numarası ve tarihi, Sertifika ve Ekli Listenin ilgili bölümüne yazılır. Ekli Liste, “Kontrol Edilmiştir” kaşesi basılarak il/ilçe müdürlüğü mührü ile onaylanır.

(2) İhraç edilmek istenen ürünlerin, birden fazla üretici tarafından üretilmiş olması ya da aynı üreticiye ait farklı illerde veya aynı ilde farklı adreslerde üretilmesi durumunda ihraç edilecek ürünler için ayrı Sertifika düzenlenir.

(3) Ek-3’te yer alan Sağlık Sertifikası iki nüsha halinde düzenlenir.

(4) Sertifikanın geçerlilik süresi dört aydır. Raf ömrü dört aydan kısa olan ürünler için geçerlilik süresi, ürünün raf ömrü ile sınırlıdır.

(5) Firma tarafından alıcı ülkenin Ekli Listede yer alan ifadelere ek bir bilgi talebinde bulunması durumunda; mevzuat hükümlerine aykırı olmamak şartıyla Ekli Listeye bilgi ilave edilebilir.

(6) Sertifika, Türkçe/İngilizce dillerinde düzenlenir. Sertifikanın ihracatçı ya da alıcı ülke tarafından farklı bir dilde düzenlenmesinin talep edilmesi durumunda; düzenlenen mevcut Sertifikanın istenen dilde noter onaylı yeminli tercümesi üretici/ihracatçı firma veya temsilcisi tarafından yaptırılır.

(7) Alıcı ülke tarafından talep edilmesi durumunda; laboratuvar tarafından düzenlenen muayene ve analiz raporunun aslı veya onaylı kopyası Sertifikaya eklenebilir.

(8) Sertifikanın zayi olması durumunda, ülke genelinde yayım yapan gazetelerden birine zayi ilanı verilmek suretiyle Sertifikanın geçersizliği ilan edildikten sonra gazete ilanı bir dilekçeye eklenerek, il/ilçe müdürlüğüne başvurulur. İl/İlçe müdürlüğü tarafından söz konusu sertifikadaki bilgiler esas alınarak Sertifika yeniden düzenlenir.

(9) Sertifikanın okunamayacak şekilde tahrip olması durumunda, tahrip olmuş belgenin aslı bir dilekçeye eklenerek, il/ilçe müdürlüğüne başvurulur. Söz konusu Sertifikadaki bilgiler esas alınarak Sertifika yeniden düzenlenir. Daha önce düzenlenen Sertifika nüshaları iptal edilerek il/ilçe müdürlüğünde muhafaza edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İhracattan Geri Dönen Ürünler

İhracattan geri dönen ürünler

MADDE 9 – (1) İhraç edilen ürünlerin çeşitli nedenlerle geri dönmesi durumunda:

a) İlgili gümrük müdürlüğünden il müdürlüğüne hitaben yazılmış uygunluk talep yazısı,

b) İhracata ilişkin gümrük beyannamesi,

c) Varsa, ihracat aşamasında Bakanlığımızdan alınmış sertifika veya sertifikalar,

ç) Ürüne ait çıkış faturası,

d) İthal edilen ürünün ihraç edildikten sonra geri dönmesi halinde gümrüğe yazılan ithalat uygunluk yazısı,

talep edilir.

(2) Belgelerin tamamlanmasının ardından ihracattan geri dönen ürünün, geri dönme nedeni de dikkate alınarak ihraç edilen ürünle aynı olduğuna dair tespit yapıldıktan sonra ürün resmi kontrole tabi tutulur. İnsan, hayvan ve bitki sağlığı açısından tehlike oluşturacağı düşünülen veya şüpheli hallerde üründen numune alınır.

(3) Resmi kontrol sonucunda Türk gıda veya yem mevzuatına uygun olan ürünlerin piyasaya arz edilmek üzere yurda girişine izin verilir. Sadece etiket bilgilerinden kaynaklanan bir uygunsuzluk tespit edilmesi durumunda ise ek-4’te yer alan Etiket Taahhütnamesi alınarak ürünlerin yurda girişine izin verilir. Bu ürünler etiket bilgileri Türk gıda veya yem mevzuatına uygun hale getirildikten sonra piyasaya arz edilebilir.

(4) Resmi kontrol sonucunda Türk gıda veya yem mevzuatına uygun olmadığı tespit edilen ürünler hakkında firma bilgilendirilir. Firmanın yazılı talebi doğrultusunda aşağıdaki tedbirlerden bir veya birkaçı uygulanır:

a) Sağlık için tehlike oluşturanlar hariç, kanun hükümlerine uygun olmayan ürünler; alıcı ülke mevzuatına uygun olması ya da alıcı ülkeye ürünle ilgili açıklamalar yapılması ve alıcı ülkenin kabul etmesi durumunda yeniden ihraç edilebilir.

b) İhracattan geri dönen ürün özel işleme tabi tutulacaksa yurda girişine izin verilebilir. Yurda girişine izin verilen ürün özel mevzuat hükümleri saklı kalmak kaydıyla, Türk gıda veya yem mevzuatı veya gönderileceği ülkenin şartları ile uyumlu hale getirilmesi için seyreltme hariç, uygun olması durumunda dekontaminasyon dahil, bir kereye mahsus işlenir veya işleme tabi tutulabilir. Bakanlık, üreticiye/ihracatçıya veya ürünü işleyecek fiziki, asgari teknik ve hijyenik şartları uygun başka bir firmaya ait işletmede gerçekleştirilen özel işleme tabi tutma işleminin kendi kontrolü altında ve ulusal kurallara uygun olarak gerçekleştirilmesini sağlar. İş ve işlemler tamamlandıktan sonra ürünün Türk gıda veya yem mevzuatına uygunluğu kontrol edilir. Uygun olan ürünlerin piyasaya arzına izin verilir. Uygun olmayan ürünlerin ilk kullanım amacı dahilinde piyasaya arzına izin verilmez.

c) İlgili mevzuatında belirtilen şartları karşılaması halinde, ürün özelliği ve kullanım amacı dikkate alınarak ürünün ilk kullanım amacı dışında başka bir kullanım amaçlı yurda girişine izin verilebilir. Bu durumda ihraç edilen gıdanın tekrar gıda, yemin ise tekrar yem veya yemin gıda olarak kullanım amaçlı yurda girişine izin verilmez.

ç) Bu maddenin (a), (b) ve (c) bentlerine göre değerlendirilmesi mümkün olmayan ürünler, Bakanlık gözetiminde işletmeci tarafından imha edilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Diğer hükümler

MADDE 10 – (1) Alıcı ülke talebi doğrultusunda ürüne ait son tüketim tarihi ürünün olması gereken raf ömründen daha kısa bir süre olarak belirlenmişse veya son tüketim tarihi belirtilmemişse; bu durum üretici/ihracatçı firma veya temsilcisi tarafından il/ilçe müdürlüklerine ihracat aşamasında beyan edilir. Ürünün ihracattan geri dönmesi durumunda; ürünün olması gereken son tüketim tarihi ile ilgili ihracatçı/üretici firma veya temsilcisinin bu beyanı esas alınır.

(2) Bakanlık, ihraç edilen ve ihracattan geri dönen ürünlerin giriş-çıkış gümrük kapılarını Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ile birlikte belirler.

(3) Bilimsel çalışma amacıyla ve/veya analiz numunesi olarak ülke dışına gönderilecek ürünlerin insan tüketiminde kullanılmayacağı Ekli Listede belirtilmek kaydıyla; ihracatçı firmanın beyanı esas alınarak Sertifika düzenlenir. Kayıt veya onay ile ilgili bilgilerin Beyanname ve Sertifikada yer almasına gerek yoktur. Bu kapsamdaki ürünler 25 kg ya da 25 lt’den fazla olamaz.

(4) Spor ve diğer faaliyetlerle, yurtdışında ülkemizi temsil edecek kişi ve grupların kendi tüketimleri amacıyla götürecekleri, birden fazla üretici firma tarafından üretilen gıda maddeleri için tek bir Sertifika düzenlenir.

(5) Temsil ve fuar gibi yurt dışı organizasyonlarda ülkemizi temsilen teşhir edilmek/sergilenmek üzere gönderilecek, birden fazla üretici firma tarafından üretilen en fazla 500 kg ya da 500 litre ürün için tek bir Sertifika düzenlenir.

Saklı haklar

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Çalışma izni ve gıda sicili belgesine sahip işyerlerinin, Kanun ile kendilerine tanınan yasal süre içerisinde kayıt veya onay işlemleri tamamlanana kadar hakları saklıdır.

Yürürlük

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik 13/12/ 2011 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.