Resmi Gazete Tarihi: 15.12.2005 Resmi Gazete Sayısı: 26024 TOPRAK KORUMA VE ARAZİ KULLANIMI KANUNU UYGULAMA YÖNETMELİĞİBİRİNCİKISIMBİRİNCİBÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaçMadde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda öngörülen toprak ve arazi varlığının belirlenmesi, arazi kullanım planlarının yapılması, tarımsal amaçlı arazi kullanım ile toprak koruma plan ve projelerinin hazırlanması, erozyona duyarlı alanların, yeter büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğünün tespiti ve toprak koruma kurulunun çalışmalarına ilişkin usul ve esasları belirlemektir. KapsamMadde 2 — Bu Yönetmelik, toprak koruma kurulunun teşekkülü, görevleri, çalışma usul ve esasları, toprak ve arazi varlığının belirlenmesi, tarımsal arazi parsel büyüklüklerinin belirlenmesi, arazi kullanım plânlarının yapılması, tarımsal amaçlı arazi kullanım plân ve projelerinin hazırlanması, toprak koruma projelerinin hazırlanması, erozyona duyarlı alanların belirlenmesi ve korunmasına ilişkin hususları kapsar. DayanakMadde 3 — 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5, 7, 8,10, 11, 12 ve 15 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMadde 4 — Bu Yönetmelikte geçen; Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını, İl müdürü: İlde tarımdan sorumlu birim amirini, Kurul: Toprak koruma kurulunu, Kanun: 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununu, Örtü altı tarım arazileri: İklim ve diğer dış etkilerin olumsuzluklarının kaldırılması veya azaltılması için cam, naylon veya benzeri malzeme kullanılarak oluşturulan örtüler altında ileri tarım teknikleri kullanılarak tarım yapılan arazileri, Su potansiyeli: Planlama alanlarındaki yerüstü ve yeraltında bulunan ekonomik olarak kullanılabilir su kaynaklarını, Arazi etüdü: Sürdürülebilir kullanımı temin için arazi özelliklerini tespite yönelik inceleme, haritalama ve raporlama çalışmalarını, Toprak etüdü: Toprakların çeşitli kullanımlar karşısındaki davranışlarını, potansiyel kullanımı ve sınırlandırmalarını belirlemek ve sınıflandırmak amacıyla; fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerinin tespiti, haritalanması ve raporlama için yapılan çalışmalar bütününü, Coğrafi bilgi sistemleri: Konumsal verilerin sayısal olarak toplanması ve analiz edilmesini sağlayan teknikleri ve metotları, Tarım arazileri sınıfları: Toprak ve diğer arazi özellikleri incelenerek, tarım arazilerinin ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri Bakanlık tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazilerini, Arazi yetenek sınıfları: Toprak koruma ve kullanma verilerinin birlikte değerlendirilerek nitelikleri Bakanlık tarafından belirlenen, arazi kullanma kabiliyet sınıfları da denilen I den VIII’e kadar yapılan sınıflamayı, Arazi kullanım türleri: Potansiyel kullanımların belirlenmesi için yerel, bölgesel veya ülkesel ihtiyaçlar gözetilerek tarımsal ve tarım dışı kullanım türlerinin tespitini ifade eder. İKİNCİBÖLÜMToprak Koruma Kurulunun Teşekkülü ve Çalışma EsaslarıToprak koruma kurulunun teşekkülüMadde 5 —Kurul, her ilde valinin başkanlığında, il müdürünün başkan yardımcılığında Maliye Bakanlığının ildeki üst düzey temsilcisi, konuyla ilgisi ve plan yapma yetkisi gözetilerek vali tarafından belirlenecek; Bayındırlık ve İskan Bakanlığı veya Kültür ve Turizm Bakanlığı, Çevre ve Orman Bakanlığı, il özel idaresi veya büyükşehir olan illerde büyükşehir belediyesi, diğer illerde il Belediye Başkanlığı, ilde bulunan üniversitelerin konuyla ilgili fakültelerinden isimleri kurumları tarafından bildirilecek üst düzey temsilcilerinden üç üye, yine vali tarafından belirlenecek Türkiye genelinde planlama ve/veya toprak koruma konularında ulusal ölçekte faaliyette bulunan ildeki sivil toplum örgütlerinden birinin, ilde faaliyet gösteren Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinden bir temsilci veya Türkiye Ziraat Odaları Birliği temsilciliğinden bir ziraat mühendisi, Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği İl Koordinasyon Kurulu veya TMMOB-Ziraat Mühendisleri Odası il temsilciliklerinden isimleri temsilciliklerince bildirilecek üç üyeden olmak üzere toplam dokuz üyeden teşekkül eder. Ayrıca, kurulun gündeminde bulunan araziler, özel kanunlarla koruma altına alınmış alanlar, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün proje alanı veya 22/11/1984 tarihli ve 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanununa göre uygulama alanı ilan edilen yerlerden ise bu alanlarda uygulama yapan birimin yetkili temsilcisi de Kurula dahil edilir. Kurul üyeleri tespit edilirken ayrıca birer yedek üye de belirlenir. Herhangi bir nedenle ildeki görevinden ayrılan kurul üyelerinin yerine on gün içinde yeni bir üye tespit edilerek valiliğe bildirilir. Kurulun sekretarya hizmetleri il müdürlüğü tarafından yürütülür. Toprak koruma kurulunun görevleriMadde 6 — Kurulun görevleri aşağıda belirtilmiştir: a) Arazi kullanılan tüm faaliyetlerde, arazinin korunması, geliştirilmesi ve verimli kullanılmasına yönelik inceleme, değerlendirme ve izleme yapmak, ortaya çıkan olumsuzlukları belirlemek, toprak korumayı ve bununla ilgili sorunları giderici önlemleri almak, geliştirmek, uygulanmasını sağlamak için görüş oluşturmak. b) Arazi kullanımını gerektiren tüm girişimleri yönlendirmek üzere, yerel plân veya projelerin uygulanması amacıyla takibini yapmak. c) Toprak koruma önlemlerinin yerine getirilmesi sürecini yerel ölçekte izlemek, değerlendirmek ve çözümleyici öneriler geliştirmek, hazırlanacak toprak koruma ve arazi kullanım plânları doğrultusunda, yerel ölçekli yıllık iş programları için görüş oluşturmak ve uygulamaya konulmasının takibini yapmak. ç) Ülkesel, bölgesel veya yerel ölçekli yapılan plânlar arasındaki uyumu denetlemek. d)Kanunda yer alan konularla ilgili başvuruları almak ve ilgililere aktarmak. e) Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında verilen diğer görevleri yapmak. Toprak koruma kurulunun çalışma usul ve esaslarıMadde 7 —Kurul, Kanunda verilen görevleri yerine getirmek ve Kurul üyelerinin tekliflerinden kurul başkanınca belirlenen gündemi görüşmek üzere, her ayın ilk haftası toplanır. Kurul mutat toplantıları dışında üyelerden birinin talebi, kurul başkanının uygun görmesi halinde de toplanabilir. Toplantıya katılmayan üyenin yerine, kurul üyesi kurum, kuruluş veya sivil toplum örgütü tarafından bildirilen yedek üye katılabilir. Mazeretsiz olarak üst üste üç toplantıya temsilcisi katılmayan kurum, kuruluş veya sivil toplum örgütü vali tarafından uyarılır ve üyenin değiştirilmesini talep eder. Kurul kararları üye sayısının 3/5 inin oyu ile alınır. Toplantıda alınan kararlar, sürekli olarak tutulan bir karar defterine işlenir, aylık faaliyetler istatistiki bilgi için Bakanlığa gönderilir. Alınan bu kararlar gerektiğinde valilikçe kamuoyuna duyurulur. İKİNCİKISIMBİRİNCİBÖLÜMToprak ve Arazi Varlığının BelirlenmesiToprak ve arazi varlığının belirlenmesinin usul ve esaslarıMadde 8 — Toprak ve arazi ile ilgili sınıflama, etüt, analiz ve değerlendirmeye yönelik sistemler, standartlar ve çalışma kriterleri Bakanlık tarafından belirlenir. Ülke genelinde yapılacak toprak ve arazi varlığının belirlenmesi çalışmalarında; 4342 sayılı Mera Kanunu, 6831 sayılı Orman Kanunu ve diğer özel kanunlar kapsamında bulunan araziler ile 3194 sayılı İmar Kanununa göre onaylı imar planı bulunan arazilere ilişkin bilgi ve veriler, ilgili kurum, kuruluş ve yerel yönetimler ile koordineli çalışılarak toplanır. Tarım arazileri belirlenen kriterlere uygun olarak toprak ve arazi bilgilerini içerecek şekilde köy, belde, ilçe, il, ülke bazında sıralı olarak tespit edilir ve veri tabanı oluşturulur. İdari sınırlarda belirsizlik olması halinde tahmini sınır esas alınır. Veri tabanı ve haritaların hazırlanması çalışmalarının koordinasyonu ile ilgili hususlar Bakanlık tarafından belirlenir, standartlar ise Bakanlıkça hazırlanır veya hazırlattırılır. Her türlü toprak veya arazi sınıflaması çalışmalarında 6/5/1960 tarihli ve 7472 sayılı Ziraat Yüksek Mühendisliği Hakkında Kanun ve buna bağlı olarak 24/1/1992 tarihli ve 21121 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe konulmuş olan Ziraat Mühendislerinin Görev ve Yetkilerine İlişkin Tüzüğün yetki verdiği teknik elemanların sorumluluğunda, Bakanlığın belirleyeceği standartlara uygun olarak toprak ve arazi etütleri yapılır veya yaptırılır. Bu çalışma sonucu hazırlanan harita ve raporlar ülke ve bölge düzeyinde Bakanlık ve illerde valiliklerce onaylanır. Ayrıca, toprak koruma ve arazi değerlendirmesine yönelik proje ihtiyacı, tarım arazileri sınıfları ve arazi yetenek sınıfları; Bakanlık tarafından düzenlenen hizmet içi eğitiminden geçmiş en az iki ziraat mühendisi tarafından da arazi ve/veya toprak etütleri yapılmak suretiyle belirlenebilir. Arazi varlığının belirlenmesi ve toprak etütlerinin yapılmasında ihtiyaç duyulan ölçekte topoğrafik haritalar, hava fotoğrafları, uydu görüntüleri gibi sayısal veya manuel kartografik materyal kullanılır. İKİNCİBÖLÜMPlan ve Projelerin Yapılması, Parsel Büyüklüğünün BelirlenmesiArazi kullanım planlarının yapılmasıMadde 9 — Arazi kullanım planları Bakanlık veya Bakanlığın koordinasyonu altında ilgili valiliklerce hazırlanır veya hazırlattırılır. Arazi kullanım planları hazırlanırken öncelikle ülkesel ve bölgesel planlamalara temel oluşturan ve diğer fiziki planlamalara veri teşkil eden; su potansiyeli, toprak verileri ve haritaları esas alınır. Ulusal kalkınma stratejileri kapsamında sektörel gelişim potansiyeli ve nüfus gözetilerek çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesi doğrultusunda mevcut ve gelecekte oluşacak potansiyel arazi kullanım türleri ve özellikleri ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile yerel düzeyde etkileneceklerin katılımı ile belirlenir. Belirlenen bu kullanım türlerinin taleplerini değerlendirmek için çalışma alanındaki toprak ve arazilerin nitelikleri belirlenir. Bu nitelikler yukarıda belirtilen arazi kullanım türlerinin istekleri ile eşleştirilir. En çok eşleşenden en az eşleşene doğru sıralama yapılır. Bu sıralamadan sonra belirlenen arazi kullanım türünün özelliklerinden; kalkınma stratejileri, kalkınma planları, ekonomik koşullar, çevresel zorunlulukları gibi diğer hususlarda dikkate alınarak yeniden eşleştirme ve sıralama yapılır. Arazinin özellikleri gözetilerek farklı kullanımlar karşısındaki davranışlarını ortaya çıkarmak için toprak ve arazi etütlerine dayanılarak yapılan arazi kullanım planları ile; yerel, bölgesel ve ülkesel ölçekte tarım arazileri, mera arazileri, orman arazileri, özel kanunlarla belirlenen alanlar, yerleşim-sanayi-turizm alanları, sosyal ve ekonomik amaçlı altyapı tesisleri ile diğer arazi kullanım şekillerini ve ileriye yönelik sürdürülebilir arazi kullanım türlerini gösteren rapor ve haritalar hazırlanır. Bu çalışmalarda ihtiyaca uygun ölçekte sayısal ve/veya manuel standart topografik haritalar, standart kadastral haritalar, uydu görüntüleri veya hava fotoğrafları kullanılabilir. Tespit edilen bilgiler veri tabanında saklanır. Arazi kullanım planlarının hazırlanması ile ilgili diğer arazi değerlendirme ve çalışma kriterleri, Bakanlık tarafından belirlenir. Özel kanunlarla belirlenen veya belirlenecek alanlarda, ilgili kanun hükümleri saklı kalmak kaydı ile arazi kullanım planlarında yer verilen kullanım şekilleri, ilgili kanunlar kapsamında sorumlu bakanlık veya kuruluşlar tarafından değerlendirilir. Tarımsal amaçlı arazi kullanım plan ve projelerinin hazırlanmasıMadde 10 — Arazi kullanım planlarında tarım arazileri olarak belirlenen alanlar; toprağın derinliği, taşlılığı ve diğer fiziksel, kimyasal ve biyolojik özellikleri ile eğimi, konumu gibi arazi faktörleri, iklim şartları ve yapılacak tarımsal faaliyetlerin özellikleri göz önüne alınarak, toprak kaybı ve arazi bozulmasına neden olmayacak şekilde nasıl kullanılması gerektiği tarımsal amaçlı arazi kullanım plan ve projelerinde belirlenir. Toprak işleme, sulama, münavebe şekilleri, anızın değerlendirilmesi, girdi kullanımları, verimlilik ve ürün planlamasının usulüne uygun yapılmasını ortaya koyan bir planlama veya spesifik olarak yapılacak sulama, sekileme, çevirme duvarı gibi arazi iyileştirme ve toprak korumaya yönelik projeler en az bir uzman ziraat mühendisi sorumluluğunda çiftçilerin ve arazi sahiplerinin görüşleri alınarak valiliklerce hazırlanır veya hazırlattırılır. Hazırlanan projelerin ekonomik, ekolojik ve toplumsal yönden toprak koruma kurullarının uygun görmesi halinde valiliğe sunulur, valilikçe onanır ve uygulanır. Plan veya projenin uygulanacağı arazilerin büyüklüğü ve sınırlarının tespitinde; en küçük idari sınırlar dikkate alınarak toprak özellikleri, topografya, kullanım şekli yönünden benzer özelliklerine sahip ve doğal olaylar ve kullanımlar karşısında benzer davranışlar gösteren yerler bloklar halinde belirlenerek kayıt altına alınır ve veri tabanı oluşturulur. Blok sınırlarının tespitinde yol, kanal, dere, tepe, akarsu gibi değişmeyen sınırlar esas alınır. Blok içerisinde birden fazla parsel ve tarımsal faaliyet olabilir. Tarımsal arazi parsel büyüklüklerinin belirlenmesiMadde 11 — Tarım arazilerinde parsel büyüklüğü yörelere göre toplumsal, ekonomik ve ekolojik veriler gözetilerek belirlenir. Belirlenen parsel büyüklüğü; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 1 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olmamak kaydı ile tarım makinelerinin arazi bozulmasına neden olmadan verimli çalışmasını mümkün kılacak büyüklükte oluşturularak kullanılır. Tarım arazileri bu büyüklüklerin altında ifraz edilemez, bölünemez. Arazi eğimi % 3 ten fazla olan yerlerde parselin uzun kenarı eğime dik olarak planlanır. Ancak çay, fındık, zeytin gibi özel iklim ve toprak istekleri olan yerler ile seraların bulunduğu alanlarda, yörenin arazi özellikleri daha küçük parsellerin oluşmasını zorunlu kılıyor ise yukarıda belirtilen parsel büyüklüklerinden daha küçük parseller oluşturulabilir. Toprak koruma projelerinin hazırlanmasıMadde 12 — Toprak koruma projesine ihtiyaç olup olmadığına ve projenin içeriğine il müdürlükleri tarafından arazi ve/veya toprak etütleri yapılarak karar verilir. Kentsel yerleşim amaçlı imar planı bulunan yerler dışında zorunlu olarak kazı veya dolgu gerektiren herhangi bir arazi kullanım faaliyeti sonucu, toprak yapısının bozulması, drenajın engellenmesi, tuzlanma, alkalileşme, erozyon, heyelan ve benzeri nedenlerle toprak kaybı ve arazi bozulması söz konusu ise, araziyi kullananlar tarafından en az bir uzman ziraat mühendisi sorumluluğunda ilgili mühendislerce toprak koruma projesi hazırlanır, valilikçe uygun görülmesi halinde onaylanır ve uygulattırılır. Projeye ihtiyaç olup olmadığına karar verilmesinden bu konuda etüdü yapanlar ve araziyi kullananlar, projenin uygun olup olmadığından projeyi hazırlayanlar ve onaylayanlar, projenin uygulanmasından arazi sahipleri ve kullananlar sorumludur. Bu hususlar nedeniyle ortaya çıkan zararlar ve sorumluları hakkında Kanunun 21 inci maddesi hükümleri uygulanır. Sürdürülebilir toprak yönetimi kapsamında hazırlanacak olan projeler sekileme, çevirme, koruma duvarı veya bandı, bitkilendirme, arıtma, drenaj gibi imalat, inşaat ve diğer arazi bozulması ve toprak kayıplarını engelleyen fiziksel ve/veya kültürel tedbirleri içerir. Projenin uygulanacağı alanın yeri, yapılacak tarım dışı faaliyetin niteliği, bu faaliyetten dolayı çevre arazilerde meydana gelecek muhtemel toprak kayıpları ve arazi bozulmaları ile bu olumsuzlukları giderecek tedbirlere projede yer verilir. Heyelan, sel ve rüzgâr gibi doğal olaylar sonucu meydana gelen toprak kayıplarını önlemek için valilikler toprak koruma projelerini hazırlatır, uygulamasını yapar veya yaptırır. Birden fazla ili ilgilendiren havza düzeyinde yapılacak toprak koruma projelerinin hazırlanması Bakanlık koordinasyonunda ilgili valilikler tarafından yapılır ve yürütülür. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMErozyona Duyarlı AlanlarErozyona duyarlı alanların belirlenmesi ve korunmasıMadde 13 — Doğal ve yapay olaylar sonucu toprağın fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerinin bozulup bozulmadığının tespiti çalışmaları arazide ve/veya laboratuar ortamında yapılarak veya yaptırılarak ilgili kurul veya kurullarca tespit edilir. Kurul/kurullar hazırladıkları erozyona duyarlı alanlarla ilgili görüşü Bakanlar Kurulu Kararı alınmak üzere Bakanlığa gönderirler. Havzanın tamamı göz önünde bulundurularak arazi bozulması ve toprak kayıplarında etkin olan her faaliyetin planlaması veya fiziki projeler yapılır. Yürütülen projelerle hazırlanacak olan projelerin uyumunun sağlanmasına ve belirlenen alanda faaliyet gösteren kurum ve kuruluşlarla planlama ve uygulama aşamalarında işbirliği yapılır. İlgili kurum veya kuruluşlar faaliyet alanları ile ilgili planlama ve projelerin teknik yönden uyumlu olmasını, ödenek ve zaman planlamasını ortaklaşa yapar veya yaptırırlar. Uygulamalar Bakanlığın koordinasyonu altında ilgili kurum veya kuruluşlar tarafından yapılır. 16/5/1998 tarihli ve 23344 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Özellikle Afrika’da Ciddi Kuraklık ve/veya Çölleşmeye Maruz Ülkelerde Çölleşme ile Mücadele İçin Birleşmiş Milletler Sözleşmesi kapsamında, çölleşmeye maruz yerlerde bu maddede öngörülen uygulamalar için öncelik tanınır ve sözleşme gereği ilgili ve sorumlu kurum ve/veya kuruluşlarca ortak planlama ve projelendirme yapılır, Bakanlığın koordinasyonu ile kurullar ve valiliklerce uygulaması yapılır. Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce onaylanmış veya halen çalışmaları devam eden her türlü ölçekte hazırlanmış arazi kullanım planları ve alt yapı projeleri yeniden değerlendirilir. Lüzum görülmesi halinde güncelleştirilmesi sağlanır. Erozyona duyarlı alanları belirlenmesi ve korunması ile ilgili çalışma kriterleri, havzanın ekonomik, ekolojik ve toplumsal özellikleri dikkate alınarak Bakanlık tarafından belirlenir. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerDüzenleme yetkisiMadde 14 — Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulamasını sağlamak üzere her türlü alt düzenlemeyi yapmaya yetkilidir. YürürlükMadde 15 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMadde 16 — Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
ULUSAL KIRMIZI ET KONSEYİ KURULUŞ, ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK
8 Haziran 2013 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 28671 YÖNETMELİK Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından: ULUSAL KIRMIZI ET KONSEYİ KURULUŞ, ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİKBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaç ve kapsamMADDE 1– (1) Bu Yönetmeliğin amacı; 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununda belirtilen ulusal tarım politikaları çerçevesinde çalışmalar yapmak üzere kırmızı et ve ürünlerini üreten yetiştirici ve sanayicilerin oluşturdukları birlik, dernek, vakıf ve kooperatif temsilcileri ile bunlara üye olan gerçek ve tüzel kişiler, ilgili araştırma kurumları, meslek odaları, sivil toplum kuruluşları ile kamu kurum ve kuruluşlarının bir araya gelerek tüzel kişiliği haiz bir Ulusal Kırmızı Et Konseyi kurmalarını sağlamak ve çalışma usul ve esaslarını belirlemektir. (2) Bu Yönetmelik Ulusal Kırmızı Et Konseyinin kuruluş, işleyiş, yönetim ile görev, yetki, denetim ve gelirleri ile ilgili usul ve esasları kapsar. DayanakMADDE 2– (1) Bu Yönetmelik, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMADDE 3– (1) Bu Yönetmelikte geçen; a) Araştırma ve Danışma Kurulu: 21 inci maddede belirtilen hükümlere göre oluşturulan Kurulu, b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını, c) Denetleme Kurulu: 18 inci maddede belirtilen hükümlere göre oluşturulan Kurulu, ç) Genel Kurul: Konsey üyesi alt grup temsilcilerinin katılımıyla oluşan Kurulu, d) Genel Müdürlük: Hayvancılık Genel Müdürlüğünü, e) Kanun: 5488 sayılı Tarım Kanununu, f) Konsey: Ulusal Kırmızı Et Konseyini, g) Kurucular Kurulu: Konseyin kurulması için kuruluş dilekçesi ile müracaat eden ve konsey kuruluşunu oluşturan kişileri, ğ) Kuruluş Dilekçesi: Konseyin kurulması talebini içeren dilekçeyi, h) Sanayici: Kırmızı et ve ürünlerini üreten, işleyen, paketleyen, pazarlayan gerçek veya tüzel kişilerin oluşturdukları, ulusal kırmızı et üretiminin en az % 5’ini işleme kapasitesine haiz birlik, dernek, vakıf veya kooperatifler ve bunlara üye olan gerçek veya tüzel kişiler ile Ticaret Odaları, Ticaret Borsaları, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğini, ı) Sektör: Kırmızı etin üretim, kesim, işleme, paketleme, depolama, pazarlama ve tüketime sunulmasıyla ilişkili her türlü faaliyet alanını, i) Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu: 5488 sayılı Tarım Kanununun 16 ncı maddesine göre kurulmuş Kurulu, j) Üretici: Merkez birliği düzeyinde örgütlenmiş kırmızı et üretimi yapan üreticilerin üye olduğu, 24/4/1996 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulmuş hayvancılık faaliyeti yürüten tarımsal amaçlı kooperatifler ve üst birlikleri, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa göre kurulmuş yetiştirici birlikleri ile 29/6/2004 tarihli ve 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanununa göre kurulmuş üretici birlikleri ve bunların merkez birlikleri ile Ziraat Odaları ve Türkiye Ziraat Odaları Birliğini, k) Ürün: Kırmızı et ile kırmızı etten elde edilen ürünleri, l) Yönetim Kurulu: Her bir alt grup üyelerinin kendi aralarında yaptığı seçimle oluşan ve Genel Kurul tarafından onaylanan üyelerden oluşan Kurulu, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜMKonseyin Kuruluşu, Görevleri ve ÜyelikKonseyin kuruluşu ve Kurucular KuruluMADDE 4 – (1) Konsey, bu Yönetmelikte belirtilen üretici ve sanayici alt gruplarının her birinden en az dört üye olmak üzere toplam sekiz üye tarafından düzenlenen kuruluş dilekçesinin Bakanlıkça onaylanmasıyla kurulur. (2) Konseyin adı Ulusal Kırmızı Et Konseyi olup merkezi Ankara’dır. (3) Kuruluş müracaatının eksiksiz ve tam olarak Bakanlık kayıtlarına girmesi ilk müracaat olarak kabul edilir. Kuruluş dilekçesinde; müracaat edenlerin T.C. kimlik numaraları belirtilir, temsil ettikleri kurumdan alınmış yetki belgesi eklenir. (4) Kuruluş dilekçesinde adı geçen üyeler, Kurucular Kurulunu oluşturur. Kurucular Kurulunun görevleri, yetkileri ve görev süresiMADDE 5– (1) Kurucular Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır: a) Kurucular Kurulunu oluşturan üyeler, kendi aralarından beş kişilik geçici Yönetim Kurulunu seçerler. Geçici Yönetim Kurulu, ilk Genel Kurula kadar Konseyi temsil eder. b) Oluşturacağı geçici sekreterya ile üye kaydını sağlar. c) Kuruluşu takip eden altı ay içerisinde üye kayıtlarını tamamlayarak Konseyin ilk olağan Genel Kurul toplantısını gerçekleştirir. (2) Kurucular Kurulu, Yönetim Kurulunun yetkilerini haiz olup, Kurulun görev süresi ilk olağan Genel Kurul toplantısına kadar devam eder. Konseyin alt gruplarıMADDE 6– (1) Konsey, aşağıda üyeleri belirtilen alt gruplardan oluşur: a) Üretici Alt Grubu: Merkez birliği düzeyinde örgütlenmiş kırmızı et üretimine yönelik hayvancılık yapan üreticilerin üye olduğu, 1163 sayılı Kanuna göre kurulmuş hayvancılık faaliyeti yürüten tarımsal amaçlı kooperatifler ve üst birlikleri, 5996 sayılı Kanuna göre kurulmuş yetiştirici birlikleri ile 5200 sayılı Kanuna göre kurulmuş üretici birlikleri ve bunların Merkez Birlikleri, Ziraat Odaları ve Türkiye Ziraat Odaları Birliği. b) Sanayici Alt Grubu: Kırmızı et ve ürünlerini meri mevzuat hükümlerine göre; üreten, işleyen, pazarlayan gerçek veya tüzel kişilerin oluşturdukları, ulusal kırmızı et üretiminin en az %5’ini işleme kapasitesine haiz birlik, dernek, vakıf veya kooperatifler ve bunlara üye olan gerçek veya tüzel kişiler ile Ticaret Odaları, Ticaret Borsaları, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği. c) Kamu Alt Grubu: Bakanlık, Sağlık Bakanlığı, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, Ekonomi Bakanlığı, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı, Türk Standartları Enstitüsü, Rekabet Kurumu ve Et ve Süt Kurumu Genel Müdürlüğü. ç) Araştırma Kurumları, Meslek Odaları ve Sivil Toplum Kuruluşları Alt Grubu: Kırmızı et ile ilgili çalışmalar yapan araştırma kurumları, Üniversiteler, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırmalar Kurumu, Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu, Türkiye Kasaplar, Besiciler, Et ve Et Ürünleri Esnaf ve Sanatkârları Federasyonu, Tüketici Dernekleri Federasyonu, Türk Veteriner Hekimleri Birliği, TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası ile TMMOB Gıda Mühendisleri Odası. Konseyin faaliyetleriMADDE 7 – (1) Konsey aşağıda belirtilen faaliyetleri gerçekleştirir: a) Sektörle ilgili almış olduğu kararları, yılda en az bir kez ve ayrıca istenildiğinde Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kuruluna rapor halinde sunmak, sonuçlar konusunda Konsey üyelerinin bilgilendirilmesini sağlamak. b) Sektöre ilişkin gerekli verileri ilgili birimlerden toplamak, kırmızı et sektöründe ve piyasasında ortaya çıkan ulusal veya uluslararası gelişmeler çerçevesinde risk analizi ve yönetimi ile ilgili çalışmalar yapmak,strateji belirlemek, plan ve projeler oluşturmak, uygulamak veya uygulanmasına yardımcı olmak. c) Kırmızı et ve ürünlerine ilişkin ulusal ve uluslararası düzeyde araştırma, inceleme yapmak veya yaptırmak, gerektiğinde kendi üyeleri arasından veya dışarıdan belirleyeceği kişilerden oluşmak üzere çalışma grupları ve komisyonlar kurarak bunların çalışma usul ve esaslarını belirlemek, araştırma ve inceleme sonuçlarını Konsey üyelerine, ilgili kurum ve kişilere aktarmak. ç) Hazırlanacak düzenli raporlarla kırmızı et ürünlerine yönelik kararlar alan ve uygulayan ilgili kurumların bilgilendirilmesini ve kamuoyu oluşturulmasını sağlamak. d) Kırmızı et ve ürünleri üretimi, tüketimi ve ticaretinin geliştirilmesine yönelik faaliyetlerde bulunmak. e) Diğer ülkelerde benzeri faaliyetler gösteren kuruluşlarla işbirliği yapmak, gerektiğinde konu ile ilgili uluslararası kuruluşlara üye olmak. f) Gerektiğinde, Konseyin faaliyetlerine uygun olarak temsilcilikler veya şubeler açmak. g) Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak; toplantı, sempozyum, panel, seminer, konferans, kongre ve çalıştaylar düzenlemek, kırmızı et ürünlerinin tanıtımını yapmak. ğ) Sektörde yüksek kalitede üretimin gerçekleştirilmesi, standardizasyon ve sertifikasyonun sağlanması, piyasanın izlenmesi, kayıt altına alınması ve kalite kontrol sistemlerinin geliştirilmesi için gerekli politikaların belirlenmesi ve uygulanmasında yardımcı olmak. h) Tüketici bilincini geliştirmek. ı) Sektörün yapısal sorunlarının çözülmesi, ihtiyaçlarının karşılanması ve uluslararası rekabet gücünün artırılması ve üretimin çeşitlendirilmesi dahil gerekli önlemlerin alınmasını ve uygulanmasını sağlamak için çalışmalar yapmak. i) Kırmızı et ve ürünlerinin üretimi, ulusal ve uluslararası piyasalarda tanıtımı, tescili ve pazarlanması için gerekli çalışmaları yapmak. j) Avrupa Birliğine uyum ve müktesebatın uygulanması için gerekli faaliyetlerin gerçekleştirilmesine katkıda bulunmak. k) Kırmızı et ve ürünleri ticaretinin ulusal ve uluslararası kurallarının belirlenmesine ve uygulanmasına katkıda bulunmak. l) Konseyin faaliyetleri ile ilgili olarak Bakanlık ve diğer kuruluşlarla ilişkileri yürütmek ve bilgi akışını sağlamak, sektörle ilgili eğitim, yayım veya danışmanlık hizmetlerini ilgili kuruluşlarla işbirliği içerisinde yürütmek. m) Sektördeki üretim ve sanayi faaliyetleri çevrenin, kamu sağlığının, üretici ve tüketici haklarının korunması, kırsal kalkınmanın temin edilmesi, kırmızı et üreticileri ile tüketicilerinin organik tarım ve iyi tarım uygulamaları konularında bilgilendirilmesi amaçlarıyla gerekli önlemlerin tespit edilmesi ve bunların uygulanması konusunda çalışmalar yapmak. n) Sektörle ilgili oluşturulan ulusal ve uluslararası tüm uygulama, politika, strateji, desteklemeler ve projelerle ilgili görüş bildirmek. o) Sektörde fikri, sınai ve ticari mülkiyet haklarının korunmasına yardımcı olmak ve markalaşmayı teşvik etmek. ö) Konsey üyeleri arasında sektör ile ilgili çıkabilecek anlaşmazlıklara Araştırma ve Danışma Kurulu aracılığı ile çözüm bulmak. p) Kırmızı et ve ürünlerinin işlenmesinde sürdürülebilirlik, insan sağlığı ve çevreye duyarlılık ilkesi çerçevesinde yeterli ve güvenilir gıda arzının sağlanmasına katkıda bulunacak faaliyetler gerçekleştirmek. r) Belirli zamanlarda bölgelere göre karkasın maliyetini tespit ederek gerektiğinde ilan etmek. Konseye üyelik şartları, üyeliğe kabul, üyelik yükümlülükleri, üyelikten ayrılma ve üyeliğe itirazMADDE 8– (1) Üyelik şartlarını haiz 6 ncı maddede belirtilen alt gruplarda yer alan kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişiler Konseye üye olabilir. (2) Kurum, kuruluş ve tüzel kişiliklerin Konseye üyelik başvurusu için yetkilendirilmiş temsilci belirlemeleri gerekir. Temsilciler birden fazla kurum veya kuruluşu temsil edemezler. Kamu Alt Grubu üyeleri hariç olmak üzere tüzel kişilikler tek temsilciyle temsil edilir. (3) Konseye üye olmak isteyen kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişilerde aşağıdaki genel şartlar aranır: a) Tüzel kişi temsilcileri ile gerçek kişiler için reşit olmak. b) Kurum ve kuruluşların, ilgili mevzuatları çerçevesinde kurumsal olarak faal olmak. c) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma ile ilgili 53 üncü maddesindeki süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak. (4) Üyelerin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir: a) Kamu Alt Grubu üyeleri ile Araştırma Kurumları, Meslek Odaları ve Sivil Toplum Kuruluşları Alt Grubu üyeleri giriş ve yıllık üyelik aidatı ödemez. Bunların dışında kalan Konsey üyeleri, üyelik başvurusu sırasında giriş aidatı ve her yıl için yıllık aidat ödemekle yükümlüdür. b) Konseyde veya Konseyin üstlendiği kamu hizmetlerinde aldıkları görevleri yerine getirmekle ve görevden ayrılırken hizmetin gerektirdiği devir işlemlerini eksiksiz yapmakla yükümlüdür. c) Konseyin düzenlediği ve çağrılı oldukları toplantı ve eğitim çalışmalarına katılır. ç) Konseyin verdiği görevler ile ilgili olarak çeşitli kurum ve kuruluşlarda çalışmalara katılır. Bu çalışmalar hakkında, yetkili organları düzenleyecekleri raporlar ile bilgilendirir. d) Konsey organlarının teşekkülü için yapılacak seçimlerde seçme ve seçilme hakkını kullanır. e) Genel Kurul toplantılarına, çalışmalarına ve üyesi seçildiği birim çalışmalarına katılır, düşüncelerini ve dileklerini bildirir. (5) Üyelik başvurusu ve üyeliğe kabul ile ilgili usuller aşağıda belirtilmiştir. a) Konseye üye olmak isteyen kişi veya kurum/kuruluş temsilcisi, Konseyden temin edeceği başvuru belgesi ile Yönetim Kurulu Başkanlığına doğrudan başvurur. Eksik doldurulmuş belgeler tamamlatılır. b) Üye başvuru belgesindeki bilgiler, üye kayıt defterine numara sırasıyla kaydedilir. Yetkili tarafından, başvurunun alındığına dair bir belge verilir. c) Yönetim Kurulu, müracaat tarihinden itibaren bir ay içerisinde üyelik şartlarını taşıyanların üyeliklerini kabul eder. (6) Üyeliğe itiraz aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir: a) Yönetim Kurulu, üye kayıt defterine yazılmış kişilerin isim listesini Konsey merkezinde askıya çıkarır ve internet sayfasında yayımlanır. Bu listeler on beş gün süreyle askıda ve internet sayfasında kalır. b) Üyeler, askı süresi içinde Yönetim Kuruluna başvurularla ilgili itirazlarda bulunabilir. Yönetim Kurulu, Konsey üyeliğine yapılan itirazlar için Denetleme Kurulunu görevlendirir. Denetleme Kurulu, verilen görevi otuz gün içerisinde inceleyerek, Yönetim Kuruluna rapor eder. Rapor, Yönetim Kurulunun ilk toplantısında görüşülerek karara bağlanır ve ilgililere yedi iş günü içinde tebliğ edilir. Yönetim Kurulunun, Konsey üyeliğine yapılan itirazlar konusundaki kararı kesindir. Üyeliğin askıya alınması ve üyeliğin sona ermesiMADDE 9– (1) Konseyin amaçlarına uygun davranmayan üyeler ile üyelik yükümlülüklerini yerine getirmeyen üyeler Yönetim Kurulunca en az iki defa yazılı olarak ihtar edilir. İhtarlara rağmen durumunu değiştirmeyen üyeler hakkında Denetleme Kurulu görevlendirilir. Denetleme Kurulu, tarafına verilen görevleri otuz gün içerisinde inceleyerek, Yönetim Kuruluna rapor eder. Rapor, Yönetim Kurulunun ilk toplantısında görüşülerek karara bağlanır. Denetleme Kurulunun üyeliğin askıya alınması yönündeki raporu üzerine Yönetim Kurulu, Konsey üyeliğini en az bir, en çok üç ay arasında askıya alabilir. Karar yedi iş günü içerisinde tebliğ edilir. Tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde karara karşı Yönetim Kuruluna itirazda bulunulabilir. Yönetim Kurulu, itirazı takip eden yedi iş günü içinde karar verir. Yönetim Kurulunun bu konudaki kararı kesindir, itiraz edilemez. (2) Denetleme Kurulunun raporu Konsey üyeliğinin sona ermesi yönünde düzenlenmiş ise Yönetim Kurulu tarafından Konsey üyeliğinin sona erdirilmesi kararı alınabilir. Karara katılmayanlar, kararın altına şerh düşer ve katılmama gerekçelerini yazılı olarak belirler. Verilen karar, üyeliği düşürülen gerçek veya tüzel kişilikler ile kurum ve kuruluşlara yedi iş günü içinde tebliğ edilir ve üyelikleri Genel Kurul kararına kadar askıya alınır. Üye; üyeliğin düşürülmesi kararına, tebliğ tarihinden itibaren yedi iş günü içinde Genel Kurula sunulmak üzere Yönetim Kuruluna yazılı olarak itiraz edebilir. Genel Kurulun ilk toplantısında konu görüşülerek kesin olarak karara bağlanır. İtiraz üzerine verilen kararlar kesin olup, karar Yönetim Kurulunca yedi iş günü içinde söz konusu üyeye tebliğ edilir. (3) Hakkında askı kararı alınan Konsey üyeleri, askı süresince Konseyin hiçbir faaliyetinden faydalanamaz ve oy kullanamaz. (4) Konsey üyeliği; a) Kendi istekleri ile ayrılma, b) Kırmızı et ve ürünleri ile ilgili faaliyetinin sona ermesi, c) İlgili mevzuatları çerçevesinde kurumsal faaliyetlerinin sona ermesi, ç) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma ile ilgili 53 üncü maddesindeki süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olunması, d) Gerçek kişinin ölümü, hallerinde kendiliğinden sona erer. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMKonseyin OrganlarıKonseyin organlarıMADDE 10– (1) Konsey aşağıda belirtilen organlardan oluşur: a) Genel Kurul, b) Yönetim Kurulu, c) Denetleme Kurulu, ç) Araştırma ve Danışma Kurulu. Genel Kurulun oluşumu ve toplantılarıMADDE 11– (1) Konsey Genel Kurulu; Üretici Alt Grubu, Sanayici Alt Grubu, Araştırma Kurumları, Meslek Odaları ve Sivil Toplum Kuruluşları Alt Grubundan her birinin kendi üyeleri arasından Genel Kurul toplantısından önce, Yönetim Kurulunun belirleyeceği usul ve esaslara göre yapılacak seçimle belirlenecek on beşer temsilci, Kamu Alt Grubundan; Bakanlıktan üç, Et ve Süt Kurumu Genel Müdürlüğünden iki, Türk Standartları Enstitüsü ve Rekabet Kurumundan birer, diğer kamu kurumlarından ikişer temsilci olmak üzere kurumlarınca belirlenen ve görevlendirilen, konularında uzman onbeş temsilcinin katılımları ile toplam altmış kişiden oluşur. Genel Kurul üyelerinin görev süresi iki yıldır. (2) Genel Kurul olağan toplantıları, Yönetim Kurulunun çağrısı üzerine iki yılda bir yapılır. Genel Kurul toplantısı Bakanlık onayı ile ertelenebilir. (3) Genel Kurul, üye tam sayısının salt çoğunluğuyla toplanır. İlk toplantıda yeterli çoğunluk sağlanamazsa ikinci toplantıda salt çoğunluk aranmaz. Ancak, ikinci toplantıya katılan üye sayısı; Yönetim Kurulu ile Denetleme Kurulu asıl üyelerinin toplamından az olamaz. (4) Toplantıda alınacak kararlar, hazır bulunanların salt çoğunluğuyla alınır. (5) Genel Kurula katılma hakkı bulunan üyelerin listesi toplantı yerinde hazır bulundurulur. Toplantı yerine girecek üyelerin kimlik belgeleri, Yönetim Kurulu üyeleri veya Yönetim Kurulunca görevlendirilecek görevliler tarafından kontrol edilir. Üyeler, düzenlenecek hazirun listesini imzalar. Kimlik belgesini göstermeyenler, belirtilen listeyi imzalamayanlar ile Genel Kurula katılma hakkı bulunmayan üyeler toplantıya giremez. Genel Kurul toplantılarına, Yönetim Kurulu kararı ile kamu veya özel sektörden misafir kişiler de katılabilir. (6) Toplantıda yeterli çoğunluk sağlanıp, sağlanamadığı Yönetim Kurulu tarafından bir tutanakla tespit edilir. Yeterli çoğunluk sağlanmışsa Genel Kurul toplantısı, Yönetim Kurulu Başkanı veya görevlendireceği Yönetim Kurulu üyelerinden biri veya Genel Kurulca gösterilecek bir temsilci tarafından açılır. (7) Açılıştan sonra toplantıyı yönetmek üzere bir başkan, bir başkan vekili, iki kâtip üye ve iki oy tasnifçisi seçilerek divan heyeti oluşturulur. Divan seçimi Genel Kurulun kararı ile açık veya gizli oylama ile yapılır. Gizli oylama yapılacaksa, her oylamanın sonucu tutanağa bağlanır ve sonraki oylamaya geçilir. Gizli oylama tutanakları Divan Kurulu tarafından imzalanır. Divan Başkanı ve üyelerinin seçiminden sonra gündem maddelerinin görüşülmesine geçilir. (8) Konsey organlarının seçimi genel kurulun kararı ile gizli ya da açık oylama ile yapılır. Oylama sonuçları tutanağa bağlanır ve divan kurulunca imzalanır. (9) Toplantının yönetimi ve güvenliğinin sağlanması görevi Divan Başkanına aittir. Genel Kurul, gündemdeki konuların görüşülerek karara bağlanmasıyla sonuçlandırılır. Genel Kurulda her üyenin bir oy hakkı vardır ve üyeler oylarını şahsen kullanmak zorundadır. (10) Toplantıda görüşülen konular ve alınan kararlar bir tutanağa bağlanarak Divan üyeleri tarafından imzalanır. Toplantı sonunda, tutanak ve tüm belgeler Yönetim Kuruluna teslim edilir. Yönetim Kurulu başkanı bu belgelerin korunmasından ve yeni seçilen Yönetim Kuruluna yedi iş gününde teslim etmekten sorumludur. (11) Konsey, Genel Kurul toplantısını izleyen yedi iş gününde, toplantı tutanaklarının onaylı suretlerini yazı ile Bakanlığa gönderir. (12) Bakanlık veya Yönetim Kurulu gerekli gördüğü hallerde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırabilir. Bakanlık veya Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulunun raporu doğrultusunda da Olağanüstü Genel Kurul kararı alabilir. Olağanüstü Genel toplantı kararı ve gündemi Yönetim Kuruluna bildirilir. Yönetim Kurulu çağrı ve ilan işlemlerini bu Yönetmelik hükümlerine göre yapar. Ayrıca Genel Kurul, üyelerinin en az üçte ikisinin yazılı talebi ile Yönetim Kurulu tarafından olağanüstü toplantıya çağrılır. Olağanüstü genel kurulda seçilerek göreve gelen Konsey Organlarının görev süresi, yapılacak ilk Olağan Genel Kurulda sona erer. (13) Kamu Alt Grubu üyeleri ile Araştırma Kurumları, Meslek Odaları ve Sivil Toplum Kuruluşları Alt Grubu üyeleri dışında giriş ve yıllık üyelik aidatlarını ödemeyenler Genel Kurulda oy kullanamaz. Genel Kurulun görev ve yetkileriMADDE 12– (1) Genel Kurulun görev ve yetkileri şunlardır: a)Yönetim ve Denetleme Kurulunu onaylamak. b) Yönetim Kurulu faaliyet raporları ile Denetleme Kurulu raporlarını görüşmek. c) Yönetim Kurulu ve Denetleme Kurulunun ibrası ile ilgili karar vermek. ç) Yönetim Kurulunun teklif ettiği yıllık bütçeyi görüşüp karara bağlamak. d) Konseyin gelirleri ve giderleri hakkında karar almak. e) Hizmet satın alınabilmesi için Yönetim Kuruluna yetki vermek. f) Menkul ve gayrimenkul alımı, satımı ve kiralanması için Yönetim Kuruluna yetki vermek. g) Giriş ve yıllık aidat miktarlarını belirlemek, aidatların ödeme şekli ve zamanının belirlenmesi konusunda Yönetim Kuruluna yetki vermek. ğ) Yurt içi ve yurt dışında temsilcilikler açılmasına karar vermek. h) Diğer ülkelerde benzeri faaliyetler gösteren kuruluşlarla işbirliği yapmak üzere Yönetim Kuruluna yetki vermek. ı) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine verilecek gündelik harcırah miktar ve esaslarını belirlemek. i) Üyeler veya alt gruplardan gelen talep ve önerileri değerlendirmek ve karara bağlamak. j) Üyeliğin düşürülmesi kararına karşı yapılan itirazları değerlendirip karara bağlamak. k) Tanımlanan görevler ile ilgili diğer hususlarda karar vermek. Genel Kurul toplantısına çağrıMADDE 13 – (1) Yönetim Kurulu tarafından, Genel Kurul toplantısından en az otuz gün önce, ulusal ölçekte yayın yapan bir gazetede toplantının günü, saati, yeri ve gündemi ilan edilerek üyelere yazılı veya elektronik posta ile bildirim yapılır. İlanda; çoğunluk sağlanamaması durumunda, ikinci toplantının hangi gün, saat ve yerde yapılacağı da belirtilir. İki toplantı arasındaki süre yedi günden az, otuz günden fazla olamaz. Genel Kurul ilan tarihi ile birlikte üyelikler askıya çıkarılır, Konseyin merkez ofisinde ve internette yayınlanır, bu sürede yeni üye kaydı yapılmaz. Yönetim Kurulunun oluşumu ve görev süresiMADDE 14– (1) Yönetim Kurulu; her bir alt grubun kendi üyeleri arasından seçimle belirleyeceği üç asıl, üç yedek üye olmak üzere toplam 12 asıl üye ve 12 yedek üyeden oluşur ve Genel Kurulun onayı ile göreve başlar. (2) Yönetim Kurulu üyelerinin görev süresi iki yıldır. (3) Yönetim Kurulu üyeliğinin 23 üncü maddede belirtilen hallerden biri nedeniyle boşalması durumunda kendi alt grubundan seçilen yedek üyeler sırasıyla, boşalan üyeliğin kalan süresini tamamlamak üzere Yönetim Kurulu üyeliğine getirilir. Üyelikleri düşenler izleyen dönemde görev alamaz. (4) Yönetim Kurulu ilk toplantısını Genel Kuruldan sonraki yedi iş günü içinde yaparak bir Başkan, Başkanın temsil ettiği alt grubun dışından bir Başkan vekili ve muhasip üye seçer. Yönetim Kurulu toplantılarıMADDE 15 – (1) Yönetim Kurulu toplantıları; Başkan, Başkanın bulunmadığı hallerde Başkan Vekilinin çağrısı ile yapılır. Yönetim Kurulu, iki ayda bir en az bir defa salt çoğunluk ile toplanır. Konsey amaçları doğrultusunda kırmızı et sektöründe ortaya çıkan gelişmeleri değerlendirir ve uygulanacak stratejiler konusunda kararlar alır, bunları uygular, sonuçlarını izler. Kararlar toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile alınır. Oyların eşitliği halinde Başkanın oyu yönünde karar alınmış sayılır. (2) Yönetim Kurulu kararlarına katılmayanlar, gerekçelerini yazılı olarak belirtirler. (3) Yönetim Kurulu, olağan toplantılara ait gündemi toplantıdan en az beş gün önceden belirleyerek, toplantıya katılacaklara bildirir. Yönetim Kurulunun görevleriMADDE 16 – (1) Yönetim Kurulunun görevleri şunlardır: a) Kırmızı et ve ürünleriyle ilgili sektörde ortaya çıkan sorunları ve gelişmeleri değerlendirmek, uygulanacak stratejiler konusunda kararlar almak, uygulamak, sonuçları izlemek, gerekli durumlarda alınan kararları revize etmek. b) Konseyin faaliyetlerini yürütmek ve Konseyi temsil etmek. c) Yıllık faaliyet raporunu hazırlamak ve Genel Kurula sunmak. ç) Genel Kurulca verilen yetki çerçevesinde Konseyin işgücü planlamasını yapmak, Konsey faaliyetlerinin koordinasyonu ve gerçekleştirilmesinde sekretaryayı ve teknik işleri yürütecek kadroları ve bunların çalışma usul ve esaslarını belirlemek, personel istihdam etmek, yerini değiştirmek veya görevine son vermek ve çalışanların ücretlerini belirlemek, gerektiğinde Konseye hizmet satın almak. d) Bütçeyi hazırlamak ve Genel Kurulun onayına sunmak. e) Genel Kurulca belirlenen aidatların tahsilat ve takibini yapmak. f) Genel Kurulca verilen yetki çerçevesinde menkul ve gayrimenkul alımı, satımı ve kiralamasını yapmak, Konseyin mallarını yönetmek ve korumak. g) Yılda en az bir kez, ayrıca istenildiğinde Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kuruluna rapor sunmak. ğ) Genel Kurulun aldığı kararları uygulamaya koymak ve sonuçlarını izlemek. h) Konseyin gelir-gider hesaplarına ilişkin işlemleri yürütmek, Konsey muhasebe kayıtlarını işletme hesabı esasına göre veya Yönetim Kurulu kararı ile bilânço esasına göre tutmak ve tahmini bütçe, kesin hesap ve aktarma tekliflerini, aylık mizan ve bunlara ait raporları hazırlamak. ı) Yönetim Kurulunun faaliyetleri ve aldığı kararlar ile ilgili olarak Konsey üyelerini bilgilendirmek. i) Genel Kurul gündemini kendi içinden veya Konsey üyelerinden gelen teklifler doğrultusunda tespit etmek, faaliyet programlarını hazırlamak ve Genel Kurulu olağan veya olağanüstü toplantıya çağırmak. j) Yönetim Kurulu toplantılarının gündemini, kendi içinden veya Konsey üyelerinden gelen teklifler doğrultusunda belirlemek. k) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine verilecek harcırahlar ve ödeme esasları konusunda Genel Kurula öneride bulunmak, onaylanan önerileri uygulamaya koymak. l) Genel Kurul üyeleri arasından 21 inci maddede belirtildiği şekilde Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerini seçmek, toplantıya çağırmak, düzenlediği raporları karara bağlamak, gerektiğinde bilgi ve görüşlerini almak. m) Konseye ait mal, para ve para hükmündeki kâğıtları, defter ve belgeleri Denetleme Kurulu üyeleri ile 27 nci maddede belirtilen hükümlere göreBakanlıkça görevlendirilen denetleme elemanlarına sunmak. n) Üyeliğe ilişkin kararlar almak. Üyeliğe yapılan itirazlar, üyeliğin askıya alınması ve üyeliğin düşürülmesiyle ilgili konularda Denetleme Kuruluna görev vermek. Üyeliğin düşürülmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren yazılı olarak yedi iş günü içinde yapılan itirazları Genel Kurulun incelemesine ve kararına sunmak. o) Konsey üyeliğinden ayrılmak istediklerini yazılı olarak bildiren üyelerin, imzalarının kendilerine ait olduğunun saptanmasından sonra, talebini değerlendirilerek karara bağlamak. ö) Konsey üyeleri arasında sektör ile ilgili çıkabilecek anlaşmazlıklara çözüm bulmak üzere, Araştırma ve Danışma Kurulunu görevlendirmek. p) Konseye üye olmak isteyen kişi, kurum veya kuruluş temsilcileri için üye başvuru belgesi hazırlamak. r) Üyelik başvurusu kabul edilmeyenlerin ödemiş oldukları giriş aidatlarını on gün içinde iade etmek. s) Genel Kurul tarafından verilen diğer görevleri yerine getirmek. Yönetim Kurulu üyelerine yapılacak ödemelerMADDE 17– (1) Yönetim Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına yapacakları görev seyahatleri için Genel Kurulca belirlenmiş esaslara göre harcırah ödenir. Yönetim Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz. Denetleme Kurulunun oluşumu ve görev süresiMADDE 18– (1) Denetleme Kurulu; Herbir alt grubun üyeleri arasından seçimle belirleyeceği bir asıl, bir yedek üye olmak üzere 4 asıl ve 4 yedek üyeden oluşur ve Genel Kurulun onayı ile göreve başlar. (2) Denetleme Kurulu üyelerinin görev süresi iki yılla sınırlıdır. Bu süre içerisinde herhangi bir nedenle boşalan üyeliklere kalan süreyi tamamlamak üzere kendi alt grubundan seçilen yedek üye görevlendirilir. Denetleme Kurulunun görev ve yetkileriMADDE 19 – (1) Denetleme Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır. a) Yönetim Kurulunun faaliyetleri ile defter, hesap ve kayıtlarını yılda en az bir defa denetlemek. b) Denetim sonuçlarını bir rapor halinde Genel Kurula sunmak. c) Gerektiğinde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırmak. ç) Konsey üyeliğine yapılan itirazlar, üyeliğin askıya alınması ve üyeliğin düşürülmesi konularında Yönetim Kurulunca verilen görevleri otuz gün içerisinde inceleyerek, Yönetim Kuruluna rapor vermek. (2) Denetleme Kurulu üyelerinin istemi üzerine, her türlü bilgi, belge ve kayıtların, Konsey yetkilileri tarafından gösterilmesi veya verilmesi zorunludur. Denetleme Kurulu üyelerine yapılacak ödemelerMADDE 20– (1) Denetleme Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına yapacakları görev seyahatleri için Genel Kurulca belirlenen esaslara göre harcırah ödenir. Denetleme Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz. Araştırma ve Danışma Kurulunun oluşumu, görev ve yetkileriMADDE 21 – (1) Araştırma ve Danışma Kurulu; Bakanlığın görevlendireceği alanında uzman bir kişi ile Yönetim Kurulu tarafından ilgili üniversiteler, araştırma kurumları, meslek odaları ve sivil toplum kuruluşlarından sektörle ilgili konularda uzman kişiler arasından seçilecek toplam yedi üyeden oluşur. (2) Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerinin görev süresi iki yıldır. Bu süre içerisinde herhangi bir nedenle boşalan üyeliklere kalan süreyi tamamlamak üzere aynı yöntemle görevlendirme yapılır. (3) Araştırma ve Danışma Kurulu üyeleri kendi aralarında bir Başkan ve bir Başkan Vekili seçer. (4) Araştırma ve Danışma Kurulu, Yönetim Kurulu kararına istinaden kırmızı et sektörüyle ilgili inceleme ve araştırmalar yapar veya yaptırır, sonuçlarını Yönetim Kuruluna bildirir. (5) Araştırma ve Danışma Kurulu, Yönetim Kurulunun daveti üzerine toplanır. Kararlar salt çoğunluk ile alınır. Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine yapılacak ödemelerMADDE 22– (1) Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına görevlendirilmeleri halinde Genel Kurulca belirlenen esaslara göre harcırah ödenir. Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz. Genel Kurul, Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurullarında üyeliği düşüren hallerMADDE 23– (1) Genel Kurul, Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurullarında üyeliği düşüren haller aşağıda belirtilmiştir: a) Gerçek kişi üye veya tüzel kişi temsilcisinin ölümü. b) Gerçek kişi üye veya tüzel kişi temsilcisinin istifası. c) Mazeretsiz olarak arka arkaya üç toplantıya katılmama veya mazeretin sürekli olarak üç aydan fazla sürmesi. ç) Temsil ettiği kuruluşta görevinin sona ermesi. d)Temsilcisi olduğu kuruluşun Konsey üyeliğinden çıkması veya çıkarılması. e) Üyenin ya da temsil ettiği kuruluşun faaliyetinin sona ermesi. f) Türk Ceza Kanununun belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma ile ilgili 53 üncü maddesindeki süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olunması. g) Medenî hakları kullanma ehliyetinin kaybedilmesi. ğ) Kamu alt grubu hariç, tüzel kişilerin temsilcilerini değiştirmesi. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMMali HükümlerKonseyin gelirleriMADDE 24– (1) Konseyin gelirleri şunlardır: a) Giriş aidatı ve yıllık aidat. b) Verilen hizmetler karşılığında alınan ücretler. c) Yurt içinden veya yurt dışından sağlanan bağış ve fon gelirleri. ç) Danışmanlık hizmetlerinden sağlanan gelirler. d) Taşınır ve taşınmaz mallardan elde edilen gelirler. e) Reklâm, tanıtım ve yayın gelirleri. f) Diğer gelirler. (2) Konsey gelirlerinden üyelere pay dağıtılmaz. Konseyin giderleriMADDE 25– (1) Konseyin giderleri şunlardır: a) Personel giderleri. b) Eğitim, reklâm, tanıtım, yayın ve temsil giderleri. c) Harcırah ödemeleri. ç) Büro giderleri. d) İnceleme ve araştırma giderleri. e) Taşınır ve taşınmaz mallara ilişkin giderler. f) Diğer giderler. (2) Konseyin giderleri, kuruluş amaçlarının gerektirdiği faaliyetlere aykırı olamaz. Konseyin tutmak zorunda olduğu defterlerMADDE 26– (1) Konsey tarafından aşağıdaki defterler tutulur: a) Gelir-gider defteri. b) Demirbaş kayıt defteri. c) Üye kayıt defteri. ç) Denetim defteri. d) Karar defteri. e) Gelen-giden evrak kayıt defteri. f) Alındı belgesi kayıt defteri. (2) Bilânço esasına göre defter tutulması halinde ise yukarıda belirtilen defterlere ek olarak yevmiye defteri, büyük defter ve envanter defteri de tutulur. Bu defterlerin tutulma usulü ile kayıt şekli ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde yapılır. (3) Defterler, kuruluşu takip eden yedi gün içinde noter tarafından tasdik edilir ve bu tasdik işlemi her malî yılın ilk haftasında yenilenir. BEŞİNCİ BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerDenetimMADDE 27– (1) Bakanlık, gerek gördüğü hallerde Konseyin her türlü işlem ve faaliyetlerini idari ve mali yönden denetleme yetkisini haizdir. (2) Bakanlık tespit ettiği suç unsurlarını, hata ve eksiklikleri rapora bağlayarak gerekli işlemleri yapar. Denetim sonucu düzenlenen raporlarda yer alan hususlara uyulur. Yürürlükten kaldırılan yönetmelikMADDE 28–(1) 15/7/2010 tarihli ve 27642 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulusal Kırmızı Et Konseyi Kuruluş, Çalışma Usul ve Esasları ve Esasları Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır. Geçiş hükmüGECİÇİ MADDE 1-(1) 15/7/2010 tarihli ve 27642 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulusal Kırmızı Et Konseyi Kuruluş, Çalışma Usul ve Esasları Hakkındaki Yönetmelik ile oluşturulan Konsey ve organları bu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda Konsey ve Organları seçilinceye kadar görevine devam eder. YürürlükMADDE 29 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.YürütmeMADDE 30 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
ULUSAL SÜT KONSEYİ KURULUŞ, ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK
8 Haziran 2013 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 28671 YÖNETMELİK Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından: ULUSAL SÜT KONSEYİ KURULUŞ, ÇALIŞMA USUL VEESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİKBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaç ve kapsamMADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununda belirtilen ulusal tarım politikaları çerçevesinde çalışmalar yapmak üzere; süt üreticilerinin oluşturdukları birlikler, dernekler, kooperatifler ve sanayicilerin oluşturdukları birlik, dernek, kooperatif temsilcileri ile bunlara üye olan gerçek ve tüzel kişiler, ilgili araştırma ve eğitim kurumları, meslek odaları, tüketici örgütleri ile kamu kurum ve kuruluşlarının bir araya gelerek tüzel kişiliği haiz Ulusal Süt Konseyinin kurmalarını sağlamak ve çalışma usul ve esaslarını belirlemektir. (2) Bu Yönetmelik Ulusal Süt Konseyinin kuruluş, işleyiş, yönetim ile görev, yetki, denetim ve gelirleri ile ilgili usul ve esasları kapsar. DayanakMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen; a) Araştırma ve Danışma Kurulu: Genel Kurul tarafından 21 inci maddede belirtilen hükümlere göre oluşturulan Kurulu, b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını, c) Denetleme Kurulu: 18 inci maddede belirtilen hükümlere göre oluşturulan Kurulu, ç) Genel Kurul: Konsey üyesi alt grup temsilcilerinin katılımıyla oluşan Kurulu, d) Genel Müdürlük: Hayvancılık Genel Müdürlüğünü, e) Kanun: 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununu, f) Konsey: Ulusal Süt Konseyini, g) Kurucular Kurulu: Konsey kurulması için kuruluş dilekçesi ile müracaat eden ve konsey kuruluşunu oluşturan kişileri, ğ) Kuruluş dilekçesi: Konseyin kurulması talebini içeren dilekçeyi, h) Sanayici: Çiğ sütün işlenmesi, paketlenmesi ve pazarlanması için 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmelik kapsamında onay belgesi almış ve aynı Yönetmelik hükümlerine göre geçerli eşdeğer belgeye sahipgerçek veya tüzel kişilerin oluşturdukları, ulusal süt üretiminin en az %5’ini işleme kapasitesine haiz birlik, vakıf, dernek veya kooperatifler ve bunlara üye olan gerçek veya tüzel kişilerile ticaret odaları, ticaret borsaları, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğini, ı) Sektör: Sütün üretim, işleme, paketleme, depolama, pazarlama ve tüketime sunulmasıyla ilişkili her türlü faaliyeti, i) Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu: Kanunun 16 ncı maddesine göre kurulmuş Kurulu, j) Üretici: Merkez birliği düzeyinde örgütlenmiş; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa göre kurulmuş ıslah amaçlı yetiştirici birlikleri, 29/6/2004 tarihli ve 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanununa göre kurulmuş süt üretici birlikleri, 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulmuş, kooperatif ana sözleşmelerinin çalışma konularında hayvancılık faaliyeti bulunan kooperatifler ve 15/5/1957 tarihli ve 6964 sayılı Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Kanununa göre kurulmuş Ziraat Odaları ile Türkiye Ziraat Odaları Birliğini, k) Ürün: Süt ve süt ürünlerini, l) Yönetim Kurulu: Her bir alt grup üyelerinin kendi aralarında yaptığı seçimle oluşan ve Genel Kurul tarafından onaylanan üyelerden oluşan Kurulu, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜMKonseyin Kuruluşu, Görevleri ve ÜyelikKonseyin kuruluşu ve kurucular kuruluMADDE 4 – (1) Konsey, bu Yönetmelikte belirtilen üretici ve sanayici alt gruplarının her birinden en az dört üye olmak üzere toplam sekiz üye tarafından düzenlenen kuruluş dilekçesinin Bakanlıkça onaylanmasıyla kurulur. (2) Konseyin adı Ulusal Süt Konseyi olup, merkezi Ankara’dadır. (3) Kuruluş müracaatının eksiksiz ve tam olarak Bakanlık kayıtlarına girmesi ilk müracaat olarak kabul edilir. Kuruluş dilekçesinde; müracaat edenlerin T.C. kimlik numaraları belirtilir, temsil ettikleri kurumdan alınmış yetki belgesi eklenir. (4) Kuruluş dilekçesinde adı geçen üyeler, Kurucular Kurulunu oluşturur. Kurucular Kurulunun görevleri, yetkileri ve görev süresiMADDE 5– (1) Kurucular Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır: a) Kurucular Kurulunu oluşturan üyeler, kendi aralarından beş kişilik geçici Yönetim Kurulunu seçerler. Geçici Yönetim Kurulu, ilk Genel Kurula kadar Konseyi temsil eder. b) Oluşturacağı geçici sekretarya ile üye kaydını sağlar. c) Kuruluşu takip eden altı ay içerisinde üye kayıtlarını tamamlayarak Konseyin ilk olağan Genel Kurul toplantısını gerçekleştirir. (2) Kurucular Kurulu, Yönetim Kurulunun yetkilerini haiz olup, Kurulun görev süresi ilk olağan Genel Kurul toplantısına kadar devam eder. Konseyin alt gruplarıMADDE 6 – (1) Konsey, aşağıda üyeleri belirtilen alt gruplardan oluşur: a) Üretici Alt Grubu: Süt hayvancılığı yapan üreticilerin üye olduğu ve üst örgütlenmesini tamamlamış 1163 sayılı Kanuna göre kurulmuş tarımsal amaçlı kooperatifler ve üst birlikleri, 5996 sayılı Kanuna göre kurulmuş yetiştirici birlikleri, 5200 sayılı Kanuna göre kurulmuş üretici birlikleri ve bunların merkez birlikleri, Ziraat Odaları ve Türkiye Ziraat Odaları Birliği. b) Sanayici Alt Grubu: Süt ve ürünlerini meri mevzuat hükümlerine göre; üreten işleyen, pazarlayan gerçek veya tüzel kişilerin oluşturdukları, ulusal çiğ süt üretiminin en az % 5 ini işleme kapasitesine haiz birlik, vakıf, dernek veya kooperatifler ve bunlara üye olan gerçek veya tüzel kişiler ile Ticaret Odaları, Ticaret Borsaları, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği. c) Kamu Alt Grubu: Bakanlık ile Sağlık Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı, Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, Ekonomi Bakanlığı, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı, Türk Standartları Enstitüsü, Rekabet Kurumu ve Et ve Süt Kurumu Genel Müdürlüğü. ç) Araştırma Kurumları, Meslek Odaları ve Sivil Toplum Kuruluşları Alt Grubu:Konuyla ilgili üniversiteler, enstitüler ve araştırma merkezleri, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırmalar Kurumu, Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu, Tüketici Dernekleri Federasyonu, Türk Veteriner Hekimleri Birliği, TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası ile TMMOB Gıda Mühendisleri Odası. Konseyin faaliyetleriMADDE 7 – (1) Konsey aşağıda belirtilen faaliyetleri gerçekleştirir: a) Sektörle ilgili almış olduğu kararları, yılda en az bir kez ve ayrıca istenildiğinde Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kuruluna rapor halinde sunmak, sonuçlar konusunda Konsey üyelerinin bilgilendirilmesini sağlamak. b) Sektöre ilişkin verileri toplamak, süt sektöründe ve piyasasında ortaya çıkan ulusal veya uluslararası gelişmeler çerçevesinde risk analizi ve yönetimi ile ilgili çalışmalar yapmak, strateji belirlemek, plan ve projeler oluşturmak, uygulamak veya uygulanmasına yardımcı olmak. c) Süt ve ürünlerine ilişkin olarak ulusal ve uluslararası düzeyde araştırma, inceleme yapmak veya yaptırmak, gerektiğinde kendi üyeleri arasından veya dışarıdan belirleyeceği kişilerden oluşmak üzere çalışma grupları ve komisyonlar kurarak bunların çalışma usul ve esaslarını belirlemek, araştırma ve inceleme sonuçlarını Konsey üyelerine, ilgili kurum ve kişilere aktarmak. ç) Hazırlanacak düzenli raporlarla süt ve süt ürünlerine yönelik kararlar alan ve uygulayan ilgili kurumların bilgilendirilmesini ve kamuoyu oluşturulmasını sağlamak. d) Süt ve süt ürünleri üretimi, tüketimi ve ticaretinin geliştirilmesine yönelik faaliyetlerde bulunmak. e) Belirli zamanlarda bölgelere göre sütün maliyetini tespit ederek gerektiğinde ilan etmek. f) Diğer ülkelerde benzeri faaliyetler gösteren kuruluşlarla işbirliği yapmak, gerektiğinde konu ile ilgili uluslararası kuruluşlara üye olmak. g) Gerektiğinde, Konseyin faaliyetleri ve uygulamalarına uygun olarak temsilcilikler veya şubeler açmak. ğ) Amaç ve faaliyet konuları ile ilgili olarak toplantı, sempozyum, panel, seminer, konferans, kongre ve çalıştaylar düzenlemek, süt ve süt ürünlerinin tanıtımını yapmak. h) Sektörde yüksek kalitede üretimin gerçekleştirilmesi, standardizasyon ve sertifikasyonun sağlanması, piyasanın izlenmesi, kayıt altına alınması ve kalite kontrol sistemlerinin geliştirilmesi için gerekli politikaların belirlenmesi ve uygulanmasında yardımcı olmak. ı) Tüketici bilincini geliştirmek. i) Sektörün yapısal sorunlarının çözülmesi, ihtiyaçlarının karşılanması ve uluslararası rekabet gücünün arttırılması ve üretimin çeşitlendirilmesi dâhil gerekli önlemlerin alınmasını ve uygulanmasını sağlamak için çalışmalar yapmak. j) Yöresel süt ürünlerinin üretimi, ulusal ve uluslararası piyasalarda tanıtımı, tescili ve pazarlanması için gerekli çalışmaları yapmak. k) Avrupa Birliğine uyum ve müktesebatın uygulanması için gerekli faaliyetlerin gerçekleştirilmesine katkıda bulunmak. l) Süt ve süt ürünleri ticaretinin ulusal ve uluslararası kurallarının belirlenmesine ve uygulanmasına katkıda bulunmak. m) Konseyin faaliyetleri ile ilgili olarak Bakanlık ve diğer kuruluşlarla ilişkileri yürütmek ve bilgi akışını sağlamak, sektörle ilgili eğitim, yayım veya danışmanlık hizmetlerini ilgili kuruluşlarla işbirliği içerisinde yürütmek. n) Sektördeki üretim ve sanayi faaliyetleri çevrenin, kamu sağlığının, üretici ve tüketici haklarının korunması, kırsal kalkınmanın temin edilmesi, süt üreticileri ve tüketicilerinin organik üreticilik ve iyi tarım uygulamaları konularında bilgilendirilmesi, organik süt üretiminin ve tüketiminin teşvik edilmesi konularında çalışmalar yapmak. o) Sektörle ilgili oluşturulan ulusal ve uluslararası tüm uygulama, politika, strateji, desteklemeler ve projelerle ilgili görüş bildirmek. ö) İstenildiğinde; Konseye ait mal, para ve para hükmündeki kâğıtlar ile belgeleri denetim elemanlarına göstermek ve gerekli yardımda bulunmak. p) Sektörde fikri, sınai ve ticari mülkiyet haklarının korunmasına yardımcı olmak ve markalaşmayı teşvik etmek. r) Süt ve ürünlerinin işlenmesinde sürdürülebilirlik, insan sağlığı ve çevreye duyarlılık ilkesi çerçevesinde yeterli ve güvenilir gıda arzının sağlanmasına katkıda bulunacak faaliyetler gerçekleştirmek. s) Konsey üyeleri arasında sektör ile ilgili çıkabilecek anlaşmazlıklara Araştırma ve Danışma Kurulu aracılığı ile çözüm bulmak. Konseye üyelik şartları, üyeliğe kabul, üyelik yükümlülükleri, üyelikten ayrılma ve üyeliğe itirazMADDE 8 – (1) Üyelik şartlarını haiz 6 ncı maddede belirtilen alt gruplarda yer alan kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişiler konseye üye olabilir. (2) Kurum, kuruluş ve tüzel kişiliklerin Konseye üyelik başvurusu için yetkilendirilmiş temsilci belirlemeleri gerekir. Temsilciler birden fazla kurum veya kuruluşu temsil edemezler. Kamu Alt Grubu üyeleri hariç olmak üzere tüzel kişilikler tek temsilciyle temsil edilir. (3) Konseye üye olmak isteyen kurum ve kuruluşlar ile gerçek ve tüzel kişilerde aşağıdaki genel şartlar aranır: a) Tüzel kişi temsilcileri ile gerçek kişiler için reşit olmak. b) Kurum ve kuruluşların, ilgili mevzuatları çerçevesinde kurumsal olarak faal olmak, c) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma ile ilgili 53 üncü maddesinde süreleri geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak. (4) Üyelerin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir: a) Kamu Alt Grubu üyeleri ile Araştırma Kurumları, Meslek Odaları ve Sivil Toplum Kuruluşları Alt Grubu üyeleri giriş ve yıllık üyelik aidatı ödemez. Bunların dışında kalan Konsey üyeleri, üyelik başvurusu sırasında giriş aidatı ve her yıl için yıllık aidat ödemekle yükümlüdür. b) Konseyde veya Konseyin üstlendiği kamu hizmetlerinde aldıkları görevleri yerine getirmekle ve görevden ayrılırken hizmetin gerektirdiği devir işlemlerini eksiksiz yapmakla yükümlüdür. c) Konseyin düzenlediği ve çağrılı oldukları toplantı ve eğitim çalışmalarına katılır. ç) Konseyin verdiği görevler ile ilgili olarak çeşitli kurum ve kuruluşlarda çalışmalara katılır. Bu çalışmalar hakkında yetkili organları düzenleyecekleri raporlar ile bilgilendirir. d) Konsey organlarının teşekkülü için yapılacak seçimlerde seçme ve seçilme hakkını kullanır. e) Genel Kurul toplantılarına, çalışmalarına ve üyesi seçildiği birim çalışmalarına katılır, düşüncelerini ve dileklerini bildirir. (5) Üyelik başvurusu ve üyeliğe kabul ile ilgili usuller aşağıda belirtilmiştir: a) Konseye üye olmak isteyen kişi veya kurum/kuruluş temsilcisi, Konseyden temin edeceği başvuru belgesi ile Yönetim Kurulu Başkanlığına doğrudan başvurur. Eksik doldurulmuş belgeler tamamlatılır. b) Üye başvuru belgesindeki bilgiler, üye kayıt defterine numara sırasıyla kaydedilir. Yetkili tarafından, başvurunun alındığına dair bir belge verilir. c) Yönetim Kurulu, müracaat tarihinden itibaren bir ay içerisinde üyelik şartlarını taşıyanların üyeliklerini kabul eder. (6) Üyeliğe itiraz ile ilgili hükümler aşağıda belirtilmiştir: a) Yönetim Kurulu, üye kayıt defterine yazılmış kişilerin isim listesini Konsey merkezinde askıya çıkarır ve internet sayfasında yayımlar. Bu listeler on beş gün süreyle askıda ve internet sayfasında kalır. b) Üyeler, askı süresi içinde Yönetim Kuruluna başvurularla ilgili itirazlarda bulunabilir. Yönetim Kurulu, Konsey üyeliğine yapılan itirazlar için Denetleme Kurulunu görevlendirir. Denetleme Kurulu, verilen görevi otuz gün içerisinde inceleyerek, Yönetim Kuruluna rapor eder. Rapor, Yönetim Kurulunun ilk toplantısında görüşülerek karara bağlanır ve ilgililere yedi iş günü içinde tebliğ edilir. Yönetim Kurulunun Konsey üyeliğine yapılan itirazlar konusundaki kararı kesindir. Üyeliğin askıya alınması ve üyeliğin sona ermesiMADDE 9 – (1) Konseyin amaçlarına uygun davranmayan üyeler ile üyelik yükümlülüklerini yerine getirmeyen üyeler Yönetim Kurulunca en az iki defa yazılı olarak ihtar edilir. İhtarlara rağmen durumunu değiştirmeyen üyeler hakkında Denetleme Kurulu görevlendirilir. Denetleme Kurulu, tarafına verilen görevleri otuz gün içerisinde inceleyerek, Yönetim Kuruluna rapor eder. Rapor, Yönetim Kurulunun ilk toplantısında görüşülerek karara bağlanır. Denetleme Kurulunun üyeliğin askıya alınması yönündeki raporu üzerine Yönetim Kurulu, Konsey üyeliğini en az bir, en çok üç ay arasında askıya alabilir. Karar yedi iş günü içerisinde tebliğ edilir. Tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde karara karşı Yönetim Kuruluna itirazda bulunulabilir. Yönetim Kurulu, itirazı takip eden yedi iş günü içinde karar verir. Yönetim Kurulunun bu konudaki kararı kesindir, itiraz edilemez. (2) Denetleme Kurulunun raporu Konsey üyeliğinin sona ermesi yönünde düzenlenmiş ise Yönetim Kurulu tarafından Konsey üyeliğinin sona erdirilmesi kararı alınabilir. Karara katılmayanlar, kararın altına şerh düşer ve katılmama gerekçelerini yazılı olarak belirtirler. Verilen karar, üyeliği düşürülen gerçek veya tüzel kişilikler ile kurum ve kuruluşlara yedi iş günü içinde tebliğ edilir ve üyelikleri Genel Kurul kararına kadar askıya alınır. Üye; üyeliğin düşürülmesi kararına, tebliğ tarihinden itibaren yedi iş günü içinde Genel Kurula sunulmak üzere Yönetim Kuruluna yazılı olarak itiraz edebilir. Genel Kurulun ilk toplantısında konu görüşülerek kesin olarak karara bağlanır. İtiraz üzerine verilen kararlar kesin olup, karar Yönetim Kurulunca yedi iş günü içinde söz konusu üyeye tebliğ edilir. (3) Hakkında askı kararı alınan Konsey üyeleri, askı süresince Konseyin hiçbir faaliyetinden faydalanamaz ve oy kullanamaz. (4) Konsey üyeliği; a) Kendi istekleri ile ayrılma, b) Süt ve ürünleri ile ilgili faaliyetinin sona ermesi, c) İlgili mevzuatları çerçevesinde kurumsal, faaliyetlerinin sona ermesi, ç) Türk Ceza Kanununun belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma ile ilgili 53 üncü maddesinde süreleri geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olunması, d) Gerçek kişinin ölümü, hallerinde kendiliğinden sona erer. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMKonseyin OrganlarıKonseyin organlarıMADDE 10 – (1) Konsey aşağıda belirtilen organlardan oluşur: a) Genel Kurul, b) Yönetim Kurulu, c) Denetleme Kurulu, ç) Araştırma ve Danışma Kurulu. Genel Kurulun oluşumu ve toplantılarıMADDE 11 – (1) Konsey Genel Kurulu; Üretici Alt Grubu, Sanayici Alt Grubu, Araştırma Kurumları, Meslek Odaları ve Sivil Toplum Kuruluşları Alt Grubundan her birinin kendi üyeleri arasından Genel Kurul toplantısından önce, Yönetim Kurulunun belirleyeceği usul ve esaslara göre yapılacak seçimle belirlenecek on beşer temsilci ile Kamu Alt Grubundan; Bakanlıktan üç, Et ve Süt Kurumu Genel Müdürlüğünden iki, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı, Türk Standartları Enstitüsü, Rekabet Kurumundan birer, diğer kamu kurumlarından ikişer temsilci olmak üzere kurumlarınca belirlenen ve görevlendirilen, konularında uzman onbeş temsilcinin katılımları ile toplam altmış kişiden oluşur. Genel Kurul üyelerinin görev süresi iki yıldır. (2) Genel Kurul olağan toplantıları Yönetim Kurulunun çağrısı üzerine iki yılda bir yapılır. Genel Kurul toplantısı Bakanlık onayı ile ertelenebilir. (3) Genel Kurul üye tam sayısının salt çoğunluğuyla toplanır. İlk toplantıda yeterli çoğunluk sağlanamazsa ikinci toplantıda salt çoğunluk aranmaz. Ancak, ikinci toplantıya katılan üye sayısı; Yönetim Kurulu ile Denetleme Kurulu asıl üyelerinin toplamından az olamaz. (4) Toplantıda alınacak kararlar, hazır bulunanların salt çoğunluğuyla alınır. (5) Genel Kurula katılma hakkı bulunan üyelerin listesi toplantı yerinde hazır bulundurulur. Toplantı yerine girecek üyelerin kimlik belgeleri, Yönetim Kurulu üyeleri veya Yönetim Kurulunca görevlendirilecek görevliler tarafından kontrol edilir. Üyeler, düzenlenecek hazırun listesini imzalar. Kimlik belgesini göstermeyenler, belirtilen listeyi imzalamayanlar ile Genel Kurula katılma hakkı bulunmayan üyeler toplantıya giremez. Genel Kurul toplantılarına, Yönetim Kurulu kararı ile kamu veya özel sektörden misafir kişiler de katılabilir. (6) Toplantıda yeterli çoğunluk sağlanıp, sağlanamadığı Yönetim Kurulu tarafından bir tutanakla tespit edilir. Yeterli çoğunluk sağlanmışsa Genel Kurul toplantısı Yönetim Kurulu Başkanı veya görevlendireceği Yönetim Kurulu üyelerinden biri veya Genel Kurulca gösterilecek bir temsilci tarafından açılır. (7) Açılıştan sonra toplantıyı yönetmek üzere bir başkan, bir başkan vekili, iki kâtip üye ve iki oy tasnifçisi seçilerek Divan Kurulu oluşturulur. Divan seçimi Genel Kurulun kararı ile açık veya gizli oylama ile yapılır. Gizli oylama yapılacaksa, her oylamanın sonucu tutanağa bağlanır ve sonraki oylamaya geçilir. Gizli oylama tutanakları divan kurulu tarafından imzalanır. Divan Kurulu Başkanı ve üyelerinin seçiminden sonra gündem maddelerinin görüşülmesine geçilir. (8) Konsey organlarının seçimi genel kurulun kararı ile gizli yada açık oylama ile yapılır.Oylama sonuçları tutanağa bağlanır ve Divan Kurulunca imzalanır. (9) Toplantının yönetimi ve güvenliğinin sağlanması görevi Divan Kurulu Başkanına aittir. Genel Kurul, gündemdeki konuların görüşülerek karara bağlanmasıyla sonuçlandırılır. Genel Kurulda her üyenin bir oy hakkı vardır ve üye oyunu şahsen kullanmak zorundadır. (10) Toplantıda görüşülen konular ve alınan kararlar bir tutanağa yazılır ve Divan Kurulu üyeleri tarafından imzalanır. Toplantı sonunda, tutanak ve tüm belgeler Yönetim Kuruluna teslim edilir. Yönetim Kurulu başkanı bu belgelerin korunmasından ve yeni seçilen Yönetim Kuruluna yedi iş günü içinde teslim etmekten sorumludur. (11) Konsey, Genel Kurul toplantılarını izleyen yedi iş günü içinde, toplantı tutanaklarının onaylı suretlerini yazı ile Bakanlığa gönderir. (12) Bakanlık veya Yönetim Kurulu gerekli gördüğü hallerde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırabilir. Bakanlık veya Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulunun raporu doğrultusunda da Olağanüstü Genel Kurul kararı alabilir. Olağanüstü toplantı kararı ve gündemi Yönetim Kuruluna bildirilir.Yönetim Kurulu çağrı ve ilan işlemlerini bu Yönetmelik hükümlerine göre yapar. Ayrıca Genel Kurul, üyelerinin en az üçte ikisinin yazılı talebi ile Yönetim Kurulu tarafından olağanüstü toplantıya çağrılır.Olağanüstü genel kurulda seçilerek göreve gelen Konsey organlarının görev süresi yapılacak ilk olağan genel kurulda sona erer. (13) Kamu Alt Grubu üyeleri ile Araştırma Kurumları, Meslek Odaları ve Sivil Toplum Kuruluşları Alt Grubu üyeleri dışında giriş ve yıllık üyelik aidatlarını ödemeyenler Genel Kurulda oy kullanamaz. Genel Kurulun görev ve yetkileriMADDE 12 – (1) Konsey Genel Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır: a) Yönetim ve Denetleme Kurulunu onaylamak. b) Yönetim Kurulu faaliyet raporları ile Denetleme Kurulu raporlarını görüşmek. c) Yönetim Kurulu ve Denetleme Kurulunun ibrası ile ilgili karar vermek. ç) Yönetim Kurulunun teklif ettiği yıllık bütçeyi görüşüp karara bağlamak. d) Konseyin gelirleri ve giderleri hakkında karar almak. e) Gerektiğinde hizmet satın alınabilmesi için Yönetim Kuruluna yetki vermek. f) Menkul ve gayrimenkul mal alımı, satımı ve kiralanması için Yönetim Kuruluna yetki vermek. g) Giriş ve yıllık aidat miktarını belirlemek, aidatların ödeme şekli ve zamanının belirlenmesi konusunda Yönetim Kuruluna yetki vermek. ğ) Yurt içi ve yurt dışında temsilcilikler açılmasına karar vermek. h) Diğer ülkelerde benzeri faaliyetler gösteren kuruluşlarla işbirliği yapmak üzere Yönetim Kuruluna yetki vermek. ı) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine verilecek gündelik harcırah miktar ve esaslarını belirlemek. i) Araştırma ve Danışma Kurulunu 21 inci maddede belirtildiği şekilde oluşturabilmesi için Yönetim Kuruluna yetki vermek. j) Konsey faaliyetlerinin koordinasyonu ve gerçekleştirilmesi için personel işlemleri ile ilgili olarak Yönetim Kuruluna yetki vermek. k) Üyeler ve alt gruplardan gelen talep ve önerileri değerlendirmek ve karara bağlamak. l) Üyeliğin düşürülmesi kararına karşı Yönetim Kurulunca Genel Kurula sunulan itirazları değerlendirip karara bağlamak. m) Tanımlanan görevler ile ilgili diğer hususlarda karar vermek. Genel Kurul toplantısına çağrıMADDE 13 – (1) Yönetim Kurulu tarafından, Genel Kurul toplantısından en az otuz gün önce, ulusal ölçekte yayın yapan bir gazetede toplantının günü, saati, yeri ve gündemi ilan edilerek üyelere yazılı veya elektronik posta ile bildirim yapılır. İlanda; çoğunluk sağlanamaması durumunda, ikinci toplantının hangi gün, saat ve yerde yapılacağı da belirtilir. İki toplantı arasındaki süre yedi günden az, otuz günden fazla olamaz. Genel Kurul ilan tarihi ile birlikte üyelikler askıya çıkarılır, Konseyin merkez ofisinde ve internette yayınlanır, bu süre zarfında yeni üye kabulü yapılmaz. Yönetim Kurulunun oluşumu ve görev süresiMADDE 14 – (1) Yönetim Kurulu; her bir alt grubun kendi üyeleri arasından seçimle belirleyeceği üç asıl ve üç yedek üye olmak üzere toplam on iki asıl, on iki yedek üyeden oluşur ve Genel Kurulun onayı ile göreve başlar. (2) Yönetim Kurulu üyelerinin görev süresi iki yıldır. (3) Yönetim Kurulu üyeliğinin 23 üncü maddede belirtilen hallerden biri nedeniyle boşalması durumunda kendi alt grubundan seçilen yedek üyeler sırasıyla, boşalan üyeliğin kalan süresini tamamlamak üzere Yönetim Kurulu üyeliğine getirilir. Üyelikleri düşenler izleyen dönemde görev alamaz. (4) Yönetim Kurulu, ilk toplantısını Genel Kuruldan sonraki yedi iş günü içinde yaparak bir başkan, başkanın temsil ettiği alt grubun dışından bir başkan vekili ve bir muhasip üye seçer. (5) Üst üste iki dönem Yönetim Kurulu başkanlığı görevinde bulunanlar, aradan bir seçim dönemi geçmedikçe aynı göreve seçilemezler. Yönetim Kurulu toplantılarıMADDE 15 – (1) Yönetim Kurulu toplantıları; Başkan, Başkanın bulunmadığı hallerde Başkan Vekilinin çağrısı ile yapılır. Yönetim Kurulu iki ayda bir en az bir defa salt çoğunluk ile toplanır. Konsey amaçları doğrultusunda süt sektöründe ortaya çıkan gelişmeleri değerlendirir ve uygulanacak stratejiler konusunda kararlar alır, bunları uygular, sonuçlarını izler. Kararlar toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile alınır. Oyların eşitliği halinde Başkanın oyu yönünde karar alınmış sayılır. (2) Verilen kararlara katılmayanlar, gerekçelerini yazılı olarak belirtirler. (3) Yönetim Kurulu, olağan toplantılara ait gündemi toplantıdan en az beş gün önceden belirleyerek, toplantıya katılacaklara bildirir. Yönetim Kurulunun görevleriMADDE 16 – (1) Yönetim Kurulunun görevleri şunlardır: a) Süt ve süt ürünleriyle ilgili sektörde ortaya çıkan sorunları ve gelişmeleri değerlendirmek, uygulanacak stratejiler konusunda kararlar almak, uygulamak, sonuçları izlemek, gerekli durumlarda alınan kararları revize etmek. b) Konseyin faaliyetlerini yürütmek ve Konseyi temsil etmek. c) Yıllık faaliyet raporunu hazırlamak ve Genel Kurula sunmak. ç) Genel Kurulca verilen yetki çerçevesinde Konseyin işgücü planlamasını yapmak, Konsey faaliyetlerinin koordinasyonu ve gerçekleştirilmesinde sekretaryayı ve teknik işleri yürütecek kadroları ve bunların çalışma usul ve esaslarını belirlemek, personel istihdam etmek, yerini değiştirmek veya görevine son vermek ve çalışanların ücretlerini belirlemek, gerektiğinde Konseye hizmet satın almak. d) Bütçeyi hazırlamak ve Genel Kurulun onayına sunmak. e) Genel Kurulca belirlenen aidatların tahsilat ve takibini yapmak. f) Genel Kurulca verilen yetki çerçevesinde menkul ve gayrimenkul alımı, satımı ve kiralamasını yapmak, Konseyin mallarını yönetmek ve korumak. g) Yılda en az bir kez, ayrıca istenildiğinde Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kuruluna rapor sunmak. ğ) Genel Kurulun aldığı kararları uygulamaya koymak ve sonuçlarını izlemek. h) Konseyin gelir-gider hesaplarına ilişkin işlemleri yürütmek, Konsey muhasebe kayıtlarını işletme hesabı esasına göre veya Yönetim Kurulu kararı ile bilânço esasına göre tutmak ve tahmini bütçe, kesin hesap ve aktarma tekliflerini, aylık mizan ve bunlara ait raporları hazırlamak. ı) Yönetim Kurulunun faaliyetleri ve aldığı kararlar ile ilgili olarak Konsey üyelerini bilgilendirmek. i) Genel Kurul gündemini kendi içinden veya Konsey üyelerinden gelen teklifler doğrultusunda tespit etmek, faaliyet programlarını hazırlamak ve Genel Kurulu olağan veya olağanüstü toplantıya çağırmak. j) Yönetim Kurulu toplantılarının gündemini, kendi içinden veya Konsey üyelerinden gelen teklifler doğrultusunda belirlemek. k) Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine verilecek harcırahlar ve ödeme esasları konusunda Genel Kurula öneride bulunmak, onaylanan önerileri uygulamaya koymak. l) Genel Kurul üyeleri arasından 21 inci maddede belirtildiği şekilde Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerini seçmek, toplantıya çağırmak, düzenlediği raporları karara bağlamak, gerektiğinde bilgi ve görüşlerini almak. m) Konseye ait mal, para ve para hükmündeki kâğıtları defter ve belgeleri Denetleme Kurulu üyeleri ile Bakanlıkça görevlendirilen denetleme elemanlarına sunmak. n) Üyeliğe ilişkin kararlar almak. Üyeliğe yapılan itirazlar, üyeliğin askıya alınması ve üyeliğin düşürülmesiyle ilgili konularda Denetleme Kuruluna görev vermek. Üyeliğin düşürülmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren yazılı olarak yedi iş günü içinde yapılan itirazları Genel Kurulun incelemesine ve kararına sunmak. o) Konsey üyeliğinden ayrılmak istediklerini yazılı olarak bildiren üyelerin imzalarının kendilerine ait olduğu saptandıktan sonra, talebini değerlendirerek karara bağlamak. ö) Konsey üyeleri arasında sektör ile ilgili çıkabilecek anlaşmazlıklara çözüm bulmak üzere, Araştırma ve Danışma Kurulunu görevlendirmek. p) Konseye üye olmak isteyen kişi, kurum veya kuruluş temsilcileri için üye başvuru belgesi hazırlamak. r) Yönetim Kurulunca üyelikleri kabul edilmeyenlerin ödemiş oldukları giriş aidatlarını on gün içinde iade etmek. s) Genel Kurul tarafından verilen diğer görevleri yerine getirmek. Yönetim Kurulu üyelerine yapılacak ödemelerMADDE 17 – (1) Yönetim Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına yapacakları görev seyahatleri için Genel Kurulca belirlenen esaslara göre harcırah ödenir. Yönetim Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz. Denetleme Kurulunun oluşumu ve görev süresiMADDE 18 – (1) Denetleme Kurulu; her bir alt grubun üyeleri arasından seçimle belirleyeceği bir asıl, bir yedek üye olmak üzere toplam dört asıl, dört yedek üyeden oluşur ve Genel Kurulun onayı ile göreve başlar. (2) Denetleme Kurulu üyelerinin görev süresi iki yılla sınırlıdır. Bu süre içerisinde herhangi bir nedenle boşalan üyeliklere kalan süreyi tamamlamak üzere kendi alt grubundan seçilen yedek üye görevlendirilir. Denetleme Kurulunun görev ve yetkileriMADDE 19 – (1) Denetleme Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır: a) Yönetim Kurulunun faaliyetleri ile defter, hesap ve kayıtlarını yılda en az bir defa denetlemek. b) Denetim sonuçlarını bir rapor halinde Genel Kurula sunmak. c) Gerektiğinde Genel Kurulu olağanüstü toplantıya çağırmak. ç) Konsey üyeliğine yapılan itirazlar, üyeliğin askıya alınması ve üyeliğin düşürülmesi konularında Yönetim Kurulunca verilen görevleri otuz gün içerisinde inceleyerek, Yönetim Kuruluna rapor vermek. (2) Denetleme Kurulu üyelerinin istemi üzerine, her türlü bilgi, belge ve kayıtların, Konsey yetkilileri tarafından gösterilmesi veya verilmesi zorunludur. Denetleme Kurulu üyelerine yapılacak ödemelerMADDE 20 – (1) Denetleme Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına yapacakları görev seyahatleri için Genel Kurulca belirlenen esaslara göre harcırah ödenir. Denetleme Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz. Araştırma ve Danışma Kurulunun oluşumu, görev ve yetkileriMADDE 21 – (1) Araştırma ve Danışma Kurulu; Bakanlığın görevlendireceği alanında uzman bir kişi ile Yönetim Kurulu tarafından ilgili üniversiteler, araştırma kurumları, meslek odaları ve sivil toplum kuruluşlarından sektörle ilgili konularda uzman kişiler arasından seçilecek toplam yedi üyeden oluşur. (2) Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerinin görev süresi iki yıldır. Bu süre içerisinde herhangi bir nedenle boşalan üyeliklere kalan süreyi tamamlamak üzere aynı yöntemle görevlendirme yapılır. (3) Araştırma ve Danışma Kurulu üyeleri kendi aralarında bir başkan ve bir başkanvekili seçer. (4) Araştırma ve Danışma Kurulu, Yönetim Kurulu kararına istinaden süt sektörüyle ilgili inceleme ve araştırmalar yapar veya yaptırır, sonuçlarını Yönetim Kuruluna bildirir. (5) Konsey üyeleri arasında sektör ile ilgili çıkabilecek anlaşmazlıklara çözüm bulmak üzere Yönetim Kurulu tarafından verilen görevleri yapar. (6) Araştırma ve Danışma Kurulu, Yönetim Kurulunun daveti üzerine toplanır. Kararlar salt çoğunluk ile alınır. Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine yapılacak ödemelerMADDE 22 – (1) Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine, ikamet ettikleri ilin dışına görevlendirilmeleri halinde Genel Kurulca belirlenen esaslara göre harcırah ödenir. Araştırma ve Danışma Kurulu üyelerine başka bir ad altında ödeme yapılamaz. Genel Kurul, Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurullarında üyeliği düşüren hallerMADDE 23 – (1) Genel Kurul, Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu, Araştırma ve Danışma Kurullarında üyeliği düşüren haller aşağıda belirtilmiştir: a) Gerçek kişi üye veya tüzel kişi temsilcisinin ölümü. b) Gerçek kişi üye veya tüzel kişi temsilcisinin istifası. c) Mazeretsiz olarak arka arkaya üç toplantıya katılmama veya mazeretin sürekli olarak üç aydan fazla sürmesi. ç) Temsil ettiği kuruluşta görevlerinin sona ermesi. d) Temsilcisi olduğu kuruluşun Konsey üyeliğinden çıkması veya çıkarılması. e) Üyenin ya da temsil ettiği kuruluşun faaliyetinin sona ermesi. f) Türk Ceza Kanununun belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma ile ilgili 53 üncü maddesinde süreleri geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olunması. g) Medenî hakları kullanma ehliyetinin kaybedilmesi. ğ) Kamu Alt Grubu hariç olmak üzere, tüzel kişilerin temsilcilerini değiştirmesi. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMMali HükümlerKonseyin gelirleriMADDE 24 – (1) Konseyin gelirleri şunlardır: a) Giriş aidatı ve yıllık aidat. b) Verilen hizmetler karşılığında alınan ücretler. c) Yurt içinden veya yurt dışından sağlanan bağış ve fon gelirleri. ç) Danışmanlık hizmetlerinden sağlanan gelirler. d) Taşınır ve taşınmaz mallardan elde edilen gelirler. e) Reklâm, tanıtım ve yayın gelirleri. f) Diğer gelirler. (2) Konsey gelirlerinden üyelere pay dağıtılmaz. Konseyin giderleriMADDE 25 – (1) Konseyin giderleri şunlardır: a) Personel giderleri. b) Eğitim, reklâm, tanıtım, yayın ve temsil giderleri. c) Harcırah ödemeleri. ç) Büro giderleri. d) İnceleme ve araştırma giderleri. e) Taşınır ve taşınmaz mallara ilişkin giderler. f) Diğer giderler. (2) Konseyin giderleri, kuruluş amaçlarının gerektirdiği faaliyetlere aykırı olamaz. Konseyin tutmak zorunda olduğu defterlerMADDE 26 – (1) Konsey tarafından aşağıdaki defterler tutulur: a) Gelir-gider defteri. b) Demirbaş kayıt defteri. c) Üye kayıt defteri. ç) Denetim defteri. d) Karar defteri. e) Gelen-giden evrak kayıt defteri. f) Alındı belgesi kayıt defteri. (2) Bilânço esasına göre defter tutulması halinde ise yukarıda belirtilen defterlere ek olarak yevmiye defteri, büyük defter ve envanter defteri de tutulur. Bu defterlerin tutulma usulü ile kayıt şekli ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde yapılır. (3) Defterler, kuruluşu takip eden yedi gün içinde noter tarafından tasdik edilir ve bu tasdik işlemi her malî yılın ilk haftasında yenilenir. BEŞİNCİ BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerDenetimMADDE 27 – (1) Bakanlık, gerek gördüğü hallerde Konseyin her türlü işlem ve faaliyetlerini idari ve mali yönden denetleme yetkisini haizdir. (2) Bakanlık tespit ettiği suç unsurlarını, hata ve eksiklikleri rapora bağlayarak gerekli işlemleri yapar. Denetim sonucu düzenlenen raporlarda yer alan hususlara uyulur. Yürürlükten kaldırılan yönetmelikMADDE 28 – (1)23/9/2008 tarihli ve 27006 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulusal Süt Konseyi Kuruluş ve Çalışma Esasları Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır. Geçiş hükmüGECİÇİ MADDE 1- (1) 23/9/2008 tarihli ve 27006 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulusal Süt Konseyi Kuruluş ve Çalışma Esasları Hakkında Yönetmelik ile oluşturulan Konsey ve organları bu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda Konsey ve organları seçilinceye kadar görevine devam eder. YürürlükMADDE 29 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMADDE 30– (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
TEKNOLOJİK ÜRÜNLERİN TANITIM VE PAZARLANMASINA İLİŞKİN DESTEK YÖNETMELİĞİ
TEKNOLOJİK ÜRÜNLERİN TANITIM VE PAZARLANMASINA İLİŞKİN DESTEK YÖNETMELİĞİ20 Haziran 2013 PERŞEMBE Resmî Gazete Sayı : 28683YÖNETMELİKBilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:TEKNOLOJİK ÜRÜNLERİN TANITIM VE PAZARLANMASINA İLİŞKİN DESTEK YÖNETMELİĞİBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaçMADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; sanayinin uluslararası pazarlarda rekabet gücünün artırılarak daha dinamik bir yapıya kavuşturulmasını temin etmek amacıyla, Ar-Ge ve yenilik projeleri sonucunda ortaya çıkan teknolojik ürünlerin veya prototiplerin tanıtımı ve pazarlanması için ülkemizde yerleşik kuruluşlara destek verilmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.KapsamMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, yurt içinde yerleşik kuruluşların; kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan vakıflar veya uluslararası fonlar tarafından desteklenen Ar-Ge ve yenilik projeleri sonucunda ortaya çıkan teknolojik ürünlerin veya prototiplerin yurt içi ve yurt dışında tanıtımı ve pazarlanmasına yönelik faaliyetlerinin desteklenmesine ilişkin hususları kapsar.DayanakMADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 8/6/2011 tarihli ve 635 sayılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.TanımlarMADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;a) Ar-Ge ve yenilik projeleri: Amacı, kapsamı, genel ve teknik tanımı, süresi, bütçesi, özel şartları, diğer kurum ya da kuruluşlarca sağlanacak aynî veya nakdî destek tutarları, sonuçta doğacak fikrî mülkiyet haklarının paylaşım esasları tespit edilmiş ve Ar-Ge faaliyetlerinin her safhasını belirleyecek mahiyette ve bilimsel esaslar çerçevesinde hazırlanan projeyi,b) Bakanlık: Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,c) Başvuru dosyası: Desteklerden yararlanmak isteyen kuruluşların ibraz etmek zorunda oldukları bilgi ve belgelerin yer aldığı formatı Bakanlık tarafından hazırlanan dosyayı,ç) Değerlendirme komisyonu: Başvuruları ve değişiklikleri değerlendirmek üzere Genel Müdür ya da görevlendireceği daire başkanı başkanlığında; Genel Müdürlük personellerinden iki kişi, Sanayi Genel Müdürlüğü, Sanayi Bölgeleri Genel Müdürlüğü, Metroloji ve Standardizasyon Genel Müdürlüğü personellerinden birer kişi olmak üzere beş asil, aynı şekilde belirlenen beş yedek üyeden oluşan komisyonu,d) e-Ticaret: Ürünlerin, bilgisayar ağları üzerinden tanıtılması, dağıtılması, pazarlanması ve bedel tahsilatının yapılmasını,e) Fuar: Ürün ya da hizmetlerin, teknolojik gelişmelerin, bilgi ve yeniliklerin tanıtımı, pazar bulunabilmesi ve satın alınabilmesi, teknik işbirliği, geleceğe yönelik ticari ilişki kurulması ve geliştirilmesi için belirli bir takvime bağlı olarak, düzenli aralıklarla genellikle de aynı yerlerde gerçekleştirilen tanıtım etkinliğini,f) Genel Müdürlük: Bilim ve Teknoloji Genel Müdürlüğünü,g) Genel Müdür: Bilim ve Teknoloji Genel Müdürünü,ğ) İş planı: Kuruluş tarafından Bakanlığa sunulan başvuru dosyasında; tanıtım ve pazarlaması yapılacak ürün ya da prototip bilgilerinin, yapılacak faaliyetlerin, faaliyetlere ilişkin bütçe ve zaman çizelgesinin yer aldığı planı,h) Ödeme planı: Kuruluş tarafından planlanan tanıtım ve pazarlama faaliyetlerinin gerçekleşeceği tarihler esas alınarak hazırlanacak tahmini ödeme tarihlerini içeren planı,ı) Katılım bedeli: Bu Yönetmelik kapsamında yürütülecek faaliyetlerin tamamının veya bir kısmının yapılmasına yönelik harcamalara karşılık gelen para tutarı,i) Kuruluş: Sektör ve büyüklüğüne bakılmaksızın firma düzeyinde katma değer yaratan, bir veya birden çok gerçek veya tüzel kişiye ait olan ülkemizde yerleşik işletmeler ile üniversiteler ve araştırma kurumlarını,j) Kuruluş yetkilisi: Kuruluşu en geniş şekilde temsile yetkili olan kişiyi,k) Sonuç raporu: Bakanlıkça hazırlanan formata uygun olarak desteklenen kuruluş tarafından tamamlanan her faaliyet için; varsa yapılan yeni satış sözleşmesi, işbirliği sağlanan şirketler, pazara ilişkin değerlendirmeler, destek uygulamasına ilişkin öneriler gibi hususları ve ekinde faaliyete ilişkin belgeleri içeren raporu,l) Taahhütname: Destek talep eden kuruluşun, bu Yönetmelikte belirtilen hususlar ile Bakanlıkça belirlenen diğer hususlara uyulacağının kabul edildiğini gösterir belgeyi,m) Tanıtım ve pazarlama destek sözleşmesi: Bu Yönetmelik kapsamında desteklenmesi uygun görülen faaliyetleri gerçekleştirecek kuruluş ile Bakanlık arasında akdedilen sözleşmeyi,ifade eder.İKİNCİ BÖLÜMBaşvuru Şekli ve Tarihi, Destek Tutarı ve GiderlerBaşvuru şekli ve tarihiMADDE 5 – (1) Kuruluş yetkilisi tarafından; kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan vakıflar veya uluslararası fonlar tarafından desteklenen Ar-Ge ve yenilik projeleri sonucu ortaya çıkan teknolojik ürün veya prototipin yurt içi ve yurt dışında tanıtımı ve pazarlanmasının desteklenmesine yönelik istenen belgeleri sağlayarak, yazılı veya elektronik ortamda Bakanlığa başvuru yapılır.(2) Kuruluş yetkilisi tarafından hazırlanan ıslak imzalı tanıtım ve pazarlama başvuru dosyası ile başvuru dosyasının CD ortamında kaydedilmiş bir kopyası elden Bakanlığa teslim edilir. Ayrıca, Bakanlık internet sitesi üzerinden oluşturulacak uygulama üzerinden de elektronik ortamda başvuru yapılabilir.(3) Teknolojik ürünlerin tanıtım ve pazarlanmasına yönelik kuruluşlar tarafından yapılacak başvurular için yılda bir veya birden fazla dönemde başvuru kabul edilebilir. Başvuru tarihleri Bakanlık internet sitesinden ilan edilir.Destek tutarıMADDE 6 – (1) Bakanlıkça bütçe imkânları dikkate alınarak desteklenmesi uygun görülen başvurular için talep edilen destek tutarının; yurt dışındaki tanıtım ve pazarlama faaliyetlerine katılım bedelinin 50.000 TL’ye kadarı, yurt içindeki tanıtım ve pazarlama faaliyetlerine katılım bedelinin ise 25.000 TL’ye kadarı, faaliyet sayısına bakılmaksızın Bakanlıkça hibe olarak karşılanır.Desteklenen giderlerMADDE 7 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında aşağıdaki gider kalemleri desteklenir:a) Ürün veya prototipin tanıtımı ve pazarlanması amacıyla hazırlattırılacak broşür, ürün kataloğu, etiket baskılı ve bandrollü elektronik depolama aygıtları,b) Fuarlara katılımda; stand kirası, stand yapımı, standart stand dekorasyonu, nakliye ve depolama giderleri ile nakliye sigortası,c) Yurt dışı fuarlarda gümrük işlem giderleri,ç) Elektronik ticaret (e-ticaret) sitelerine üyelik giderleri,d) Yazılı medyada teknolojik ürün ya da prototipin tanıtımına ilişkin giderler,e) Tanıtım ve pazarlama faaliyetleri ile ilgili seyahatlerde kuruluşun en fazla iki çalışanının;1) Kişi başına günlük; yurt içinde 150 TL, yurt dışında ise 150 ABD Dolarına kadar yol hariç en fazla yedi gün süreli konaklama giderleri,2) Yurt içinde gidilen şehir veya yurt dışında gidilen ülkeye gidiş ve dönüş maliyetini karşılamak üzere ulaşımda kullanılan; otobüs bileti, ekonomi sınıfı uçak bileti, tren ve ekonomi sınıfı gemi bileti ücretleri.(2) Birinci fıkrada tanımlanan bir veya birden fazla kalemde yer alan harcamalar katılım bedeli adı altında toplu olarak yer alması halinde yukarıda bahsedilen maddeler dışındaki harcama kalemleri için ayrıca ödeme yapılmaz.Desteklenmeyen giderlerMADDE 8 – (1) Her türlü konferans, çalıştay, sempozyum, panel gibi organizasyonlara katılımlar, bu Yönetmelik kapsamında desteklenmez.ÜÇÜNCÜ BÖLÜMDestek Sayısı, Destek Süresi, Ön İnceleme ve Değerlendirme, SözleşmeDestek sayısıMADDE 9 – (1) Desteklenen kuruluş, bu Yönetmelik kapsamındaki her bir Ar-Ge ve yenilik projesi sonrası ortaya çıkan teknolojik ürün veya prototipin yurt içinde ve yurt dışında tanıtımı ve pazarlanması için sağlanan destekten bir defaya mahsus faaliyet sınırlaması olmaksızın yararlanır.Destek süresiMADDE 10 – (1) Destek süresi, Bakanlık ile kuruluş arasında yapılan sözleşmenin imza tarihinden başlayarak en fazla bir yıldır.Ön inceleme ve değerlendirmeMADDE 11 – (1) Ön incelemede eksiklik bulunan başvurular, resmi tatil günleri hariç olmak kaydıyla on beş gün içerisinde başvuru sahibi tarafından tamamlanır, eksiklikleri tamamlanmayan başvurular değerlendirmeye alınmaz.(2) Eksiklik bulunmayan başvurular değerlendirme komisyonunda değerlendirilir.(3) Başvurular, eksikliklerin giderilmesinden sonra en geç otuz gün içinde sonuçlandırılır.(4) Değerlendirme toplantılarına Genel Müdür ya da görevlendireceği Daire Başkanı başkan sıfatıyla katılır ve toplantıyı yönetir.(5) Değerlendirme komisyonu en az beş üyenin katılımı ile toplanır, asil üyelerin toplantıya katılamadığı durumlarda yedek üye toplantıya katılır.(6) Desteklenecek başvurular, en az üç üyenin aynı yöndeki kararı ile belirlenir.(7) Başvuruların desteklenmesinde; başvuru yapıldığı tarihten en geç beş yıl önce başarı ile tamamlanan, tamamlanmış hali ile katma değer yaratan veya yaratma potansiyeli bulunan ve Bakanlıkça belirlenen diğer kriterlere uygun olan ürünler esas alınır.(8) Değerlendirme komisyonu Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslara uygun olarak desteklenecek başvuruları belirler.(9) Desteklenmesi uygun görülen başvurular Bakanlık internet sitesinde ilan edilir.(10) Bakanlıkça desteklenmesi uygun görülmeyen başvurular ile desteklenecek başvurular, Bakanlık internet sitesinde yayınlanmasından itibaren otuz iş günü içerisinde gerekçesi belirtilerek başvuru sahibine yazılı olarak bildirilir.SözleşmeMADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik çerçevesinde desteklenmesi uygun görülen kuruluş ile Bakanlık arasında yapılan sözleşmede;a) Sözleşmenin amacı ve kapsamı,b) Sözleşmenin tarafları,c) Taraflara ilişkin bilgileri,ç) Bakanlık tarafından sağlanacak desteğin tutarı ve süresi,d) Desteklenecek faaliyetleri,e) Destek kapsamında yer alan gider kalemleri,f) Faaliyetin toplam bütçesi,g) Desteğin iptal edilmesi veya giderin ödeme planına göre ödemesi yapılan tutardan eksik olması durumunda harcanmayan kısmın geri ödenmesine ilişkin hususlar,ğ) Diğer idari ve mali konulardaki hükümler ile diğer hususlar,h) Sözleşme ekinde yapılacak faaliyetler ile ilgili iş planı, taahhütname ve Bakanlıkça istenecek diğer belgeler,yer alır.(2) Tanıtım ve pazarlama desteği kapsamında, destek sözleşmesinde belirtilenlerin dışında herhangi bir ödeme yapılmaz.(3) Bu Yönetmeliğe göre yapılacak tüm sözleşmelere, sözleşmede hüküm bulunmayan hallerde bu Yönetmelik ile yürürlükteki diğer mevzuat hükümlerinin uygulanacağı açıkça yazılır.DÖRDÜNCÜ BÖLÜMÖdemeler, Değişiklik Talepleri, Sonuç Raporu ve Harcama BelgeleriÖdemelerMADDE 13 – (1) Tanıtım ve pazarlama desteğinden yararlanacak kuruluşlara yapılacak ödemeler her yıl Bakanlık bütçesine konulacak ödenek imkânları ölçüsünde gerçekleştirilir.(2) Destek ödemesi, sözleşmede belirtilen ödeme planı çerçevesinde Türk Lirası cinsinden yapılır.(3) Kuruluş yetkilisi tarafından tanıtım ve pazarlama faaliyeti gerçekleştirilmeden önce ödeme talep edilmesi halinde, yurt içinde faaliyet gösteren bir bankadan sözleşme tutarı kadar ve geri ödeme süresini kapsayacak şekilde teminat mektubu alınarak Bakanlığa verilmek şartıyla, sözleşmede yer alan tutarlar üzerinden Bakanlıkça ödeme yapılabilir.(4) Desteklenen kuruluşlara yapılacak ödemelerde; döviz cinsinden yapılan giderlerin Türk Lirası karşılığı, giderin yapıldığı tarihteki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz satış kuru üzerinden hesaplanır.(5) Ödemeler, yurt içinde faaliyet gösteren bankalardan birinde desteklenen kuruluş adına açılmış bulunan ve hesap bilgileri sözleşmede belirtilen banka hesap numarasına yapılır.Değişiklik talepleriMADDE 14 – (1) Kuruluş yetkilisi, sözleşmede yer alan hususlar ile ilgili değişiklik taleplerini faaliyetin başlama tarihinden en az 30 gün önce gerekçeli olarak Genel Müdürlüğe bildirir.(2) Değişiklik talepleri, değerlendirme komisyonu tarafından görüşülerek başvuru tarihinden itibaren resmi tatil günleri hariç tutulmak üzere en geç 15 gün içinde karara bağlanır.(3) Deprem, sel, kasırga, genel grev ve isyan gibi sosyal olaylar, seferberlik, savaş hali, yaygın ve bulaşıcı hastalıklar, büyük ekonomik krizler gibi sebeplerle yurt içi veya yurt dışında katılım sağlanacak faaliyetin iptal edilmesi, ertelenmesi veya tanıtımı ve pazarlaması yapılacak ürün ya da prototipin zarar görmesi hallerinde; kuruluş temsilcisi tarafından Bakanlığa yazı ile bildirimde bulunulur. Bu durumda yapılacak ödemeler Bakanlık tarafından ertelenebilir ya da iptal edilebilir.Sonuç raporu ve harcama belgeleriMADDE 15 – (1) Tanıtım ve pazarlama faaliyetlerinin gerçekleştirilmesini müteakip hazırlanan sonuç raporunda Bakanlıkça sağlanan desteğin etkisini değerlendirmeye yönelik olarak; varsa yapılan yeni satış anlaşması, işbirliği tesis edilen şirket bilgileri, pazara ilişkin değerlendirmeler, uygulamaya yönelik öneriler yer alır.(2) Sonuç raporu faaliyetin bittiği tarihten itibaren en geç 15 gün içerisinde Genel Müdürlüğe teslim edilir.(3) Sonuç raporu ekinde;a) Seyahate ilişkin gider belgelerinin,b) Konaklamaya ilişkin gider belgelerinin,c) Üye olunan e-ticaret sitelerini işleten kurum/kuruluş ile yapılan üyelik sözleşmesinin,ç) E-ticaret sitelerine üyelik giderlerine dair makbuzun veya faturanın,d) Fuarlara katılımlarda, fuar katılım sözleşmesinin,e) Stand kirası, stand yapımı, standart stand bölüm dekorasyonu, nakliye ve depolama, gümrük işlem, nakliye sigortası ile ilgili giderlere ait faturanın ve Türkçe dışında başka bir dilde düzenlenmiş belgeler varsa bunların onaylı tercümelerinin,f) Katılım sağlanan yurt içi ya da yurt dışı fuarlara ilişkin yayımlanmış yazılı ve elektronik ortamda tutulan belgelerin,g) Ürün veya prototipin tanıtımı amacıyla hazırlatılacak broşür, ürün kataloğu, etiket baskılı bandrollü elektronik depolama aygıtlarına ilişkin giderlere ait faturaların,ğ) Destek alınan tanıtım ve pazarlama faaliyetleri ile ilgili harcama belgelerinin,h) Fuarlara katılımlarda ilgili fuar kataloğu, katılımcının çevre stand bölümlerle, stand alınlığıyla ve teşhir edilen ürün ile birlikte farklı yönlerden net bir şekilde çekilmiş tarihli fotoğraflarının,aslı veya aslı görülerek Genel Müdürlükçe tasdik edilmiş nüshaları yer alır.Fazla ödemelerin iade edilmesi ve tahsiliMADDE 16 – (1) Tanıtım ve pazarlama faaliyeti sonunda gerçekleşen harcama tutarının, Bakanlıkça yapılan ödeme tutarından eksik olması durumunda aradaki fark en fazla 45 gün içerisinde Bakanlık hesabına iade edilir.(2) Tanıtım ve pazarlama faaliyeti sonunda Bakanlıkça yapılan ödemeden arta kalan tutarın 45 gün içerisinde Bakanlık hesabına yatırılmaması halinde, idare nezdindeki teminat mektubu paraya çevrilerek kuruluşun borçları mahsup edilir, varsa kalan tutar ilgili kuruluşa iade edilir.İdari yaptırımlarMADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki tanıtım ve pazarlama desteklerinden yararlanan kuruluşlar, aynı ürün veya prototip için, aynı kapsamdaki giderlerle ilgili başka bir kamu kaynaklı destekten yararlanamazlar. Bu destek için başvurusu yapılan ürün ya da prototipin tanıtım ve pazarlanması amacıyla, başka bir kamu kaynağından da yararlandığı tespit edilenlerin sözleşmesi fesih edilerek o desteği takip eden diğer desteklerden yararlandırılmazlar.(2) Yurt içi veya yurt dışında düzenlenen fuarlarda Bakanlıkça destek sağlanan teknolojik ürün ya da prototipin dışında başka bir ürüne yönelik tanıtım veya pazarlama faaliyetinin tespit edilmesi halinde Bakanlıkla kuruluş arasında yapılan sözleşme iptal edilir.(3) Sözleşmenin iptal edilmesi durumunda kuruluş tarafından alınan destek Bakanlık hesabına iade edilir, ön ödeme olarak alınan desteğin iade edilmediği durumlarda kuruluştan alınan teminat mektubu nakde çevrilir.(4) Aşağıda belirtilen hallerde;a) Yanıltıcı veya gerçeğe aykırı bilgi ve belge ibraz etmek suretiyle haksız olarak alındığı veya amacı dışında kullanıldığı tespit edilen destek ödemeleri yapılması,b) Faaliyetin tamamlanmasını müteakip Bakanlığa teslim edilmesi gereken sonuç raporu, gider belgeleri ve diğer belgelerin belirtilen zamanda teslim edilmemesi,c) Genel Müdürlük tarafından usulüne uygun olmadığı tespit edilen giderlere ait aktarımı yapılan tutarın 45 gün içerisinde geri ödenmemesi, genel hükümler çerçevesinde takip ve tahsil edilir.ç) Kuruluş yetkilisi tarafından sahte belge verildiğinin tespit edilmesi halinde, Bakanlık tarafından suç duyurusunda bulunulur.DenetimMADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında yapılan desteklere ilişkin giderler 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu kapsamında denetlenir.BEŞİNCİ BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerElektronik başvurularGEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bakanlık, 31/12/2014 tarihine kadar elektronik ortamda yapılacak başvurular için gerekli olan alt yapıyı sağlamak zorundadır.YürürlükMADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.YürütmeMADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.
ÜRÜNLERİN PİYASA GÖZETİMİ VE DENETİMİNE DAİR YÖNETMELİK
ÜRÜNLERİN PİYASA GÖZETİMİ VE DENETİMİNE DAİR YÖNETMELİKBakanlar Kurulu Kararının Tarihi: 13.11.2001, No: 2001/3529Dayandığı Kanunun Tarihi: 29.6.2001, No: 4703Yayımlandığı R. Gazetenin Tarihi: 17.1.2002 No: 24643Yayımlandığı Düsturun Tertibi: Cildi: S.BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak ve Tanımlar AmaçMadde 1- Bu Yönetmeliğin amacı, ürünlerin piyasaya arzı veya dağıtımı aşamasında veya ürünler piyasada iken ilgili teknik düzenlemeye uygun ve güvenli olup olmadığının gözetimi ve denetimine, bunun sonucunda alınacak önlemlere ve piyasa gözetimi ve denetimi konularında yetkili kuruluşlar arasında koordinasyonun sağlanması ve tavsiye niteliğinde kararlar alınması amacıyla bir Kurul teşkil edilmesine ve bunun görevlerine ilişkin usul ve esasları belirlemektir. KapsamMadde 2- Bu Yönetmelik, teknik düzenlemelerin hazırlanmasını, teknik düzenlemelere uygunluk ve ürün güvenliğine ilişkin esasları, ürünlerin piyasaya arzında üretici ve dağıtıcıların yükümlülüklerini, piyasa gözetimi ve denetimine ilişkin usul ve esasları, yetkili kuruluşların yetki ve sorumluluklarını, piyasa gözetimi ve denetimi çerçevesinde alınacak önlemleri ve Piyasa Gözetimi ve Denetimi Koordinasyon Kurulunun teşkili ile bu Kurulun görevleri ve çalışma usul ve esaslarına ilişkin hususları kapsar. Hukuki dayanakMadde 3- Bu Yönetmelik, 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanunun 14 üncü maddesi uyarınca hazırlanmıştır. TanımlarMadde 4- Bu Yönetmelikte geçen; (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) a) Bakanlık: Ekonomi Bakanlığını, b) Komisyon : Avrupa Birliği Komisyonunu, (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) c) Genel Müdürlük: Ekonomi Bakanlığı Ürün Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürlüğünü, d) Ürün: Piyasaya arz edilmesi hedeflenen tüm ürünleri, e) Son Ürün: İlgili teknik düzenlemeye uygunluğu gösteren aynı belgeler kapsamındaki ürünlerden piyasaya en son arz edileni, f) Temel gerekler: Ürünün; insan sağlığı, can ve mal güvenliği, hayvan ve bitki yaşam ve sağlığı, çevre ve tüketicinin korunması açısından sahip olması gereken asgari güvenlik koşullarını, g) Güvenli ürün: Kullanım süresi içinde, normal kullanım koşullarında risk taşımayan veya kabul edilebilir ölçülerde risk taşıyan ve temel gerekler bakımından azami ölçüde koruma sağlayan ürünü, h) Üretici: Bir ürünü üreten, imal eden, ıslah eden veya ürüne adını, ticari markasını veya ayırt edici işaretini koymak suretiyle kendini üretici olarak tanıtan gerçek veya tüzel kişiyi; üreticinin Türkiye dışında olması halinde, üretici tarafından yetkilendirilen temsilciyi ve/veya ithalatçıyı; ayrıca, ürünün tedarik zincirinde yer alan ve faaliyetleri ürünün güvenliğine ilişkin özelliklerini etkileyen gerçek veya tüzel kişiyi, ı) Dağıtıcı: Ürünün tedarik zincirinde yer alan ve faaliyetleri ürünün güvenliğine ilişkin özelliklerini etkilemeyen gerçek veya tüzel kişiyi, j) Standart: Üzerinde mutabakat sağlanmış olan, kabul edilmiş bir kuruluş tarafından onaylanan, mevcut şartlar altında en uygun seviyede bir düzen kurulmasını amaçlayan, ortak ve tekrar eden kullanımlar için ürünün özellikleri, işleme ve üretim yöntemleri, bunlarla ilgili terminoloji, sembol, ambalajlama, işaretleme, etiketleme ve uygunluk değerlendirmesi işlemleri hususlarından biri veya birkaçını belirten ve uyulması ihtiyari olan düzenlemeyi, k) Uyumlaştırılmış Avrupa standardı : Avrupa Birliği Komisyonunun talimatı üzerine bir Avrupa Standardizasyon Kuruluşu tarafından hazırlanan ve Avrupa Toplulukları Resmi Gazetesinde ismi yayımlanan standardı, l) Uyumlaştırılmış ulusal standart : Bir uyumlaştırılmış Avrupa standardını uyumlaştıran ve Türk Standartları Enstitüsü tarafından Türk standardı olarak kabul edilip yayımlanan standardı, m) Teknik özellikler: Bir belge içinde yer alan ve ürünün taşıdığı isim, terminoloji, semboller, test etme ve test metodları, ambalajlama, işaretleme veya etiketleme ve uygunluk değerlendirmesi de dahil olmak üzere, kalite düzeyleri, performans, güvenlik veya boyutlar gibi özelliklerini ve ürünün özellikleri üzerinde etkisi olması halinde üretim yöntem ve işlemlerini, n) Teknik düzenleme: Bir ürünün, ilgili idari hükümler de dahil olmak üzere, özellikleri, işleme ve üretim yöntemleri, bunlarla ilgili terminoloji, sembol, ambalajlama, işaretleme, etiketleme ve uygunluk değerlendirmesi işlemleri hususlarından biri veya birkaçını belirten ve uyulması zorunlu olan her türlü düzenlemeyi, o) Piyasaya arz: Ürünün, tedarik veya kullanım amacıyla bedelli veya bedelsiz olarak piyasada yer alması için yapılan faaliyeti, p) Yetkili kuruluş: Ürünlere ilişkin mevzuat hazırlamaya ve yürütmeye yasal olarak yetkili bulunan ve 4703 sayılı Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerini kendi görev alanına giren ürünler itibarıyla uygulayacak olan kamu kurum veya kuruluşunu, r) Uygunluk değerlendirmesi: Ürünün, ilgili teknik düzenlemeye uygunluğunun test edilmesi, muayene edilmesi ve/veya belgelendirilmesine ilişkin her türlü faaliyeti, s) Uygunluk değerlendirme kuruluşu: Ürünün, ilgili teknik düzenlemeye uygunluğunun test edilmesi, muayene edilmesi ve/veya belgelendirilmesine ilişkin faaliyette bulunan özel veya kamu kuruluşunu, t) Onaylanmış kuruluş: Test, muayene ve/veya belgelendirme kuruluşları arasından, bir veya birden fazla teknik düzenleme çerçevesinde uygunluk değerlendirme faaliyetinde bulunmak üzere, yetkili kuruluş tarafından belirlenerek, 4703 sayılı Kanun, Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ile Onaylanmış Kuruluşlara Dair Yönetmelik ve ilgili teknik düzenlemede belirtilen esaslar çerçevesinde yetkilendirilen özel veya kamu kuruluşunu, u) Uygunluk işareti: Bir ürünün, ilgili teknik düzenlemede yer alan gereklere uygun olduğunu ve ilgili tüm uygunluk değerlendirmesi işlemlerine tabi tutulduğunu gösteren işareti, v) İyi uygulama kodu: İlgili sektördeki mevcut teknoloji düzeyi ve bilimsel kriterler çerçevesindeki sağlık ve güvenliğe ilişkin uygulama esaslarını, y) Kurul: Piyasa Gözetimi ve Denetimi Koordinasyon Kurulunu, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜMTeknik Düzenlemelerin Hazırlanmasına İlişkin EsaslarTeknik düzenlemelerin hazırlanmasına ilişkin esaslarMadde 5- Ürünlere ilişkin teknik düzenlemeler yetkili kuruluşlar tarafından hazırlanır. Teknik düzenlemelerde uyumlaştırılmış ulusal standartlara atıfta bulunulması halinde, ilgili uyumlaştırılmış ulusal standartların hazırlanması veya hazırlattırılması, tadil veya revize edilmesi, re’sen veya yetkili kuruluşların talebi üzerine, Türk Standardları Enstitüsü tarafından gerçekleştirilir. Teknik düzenlemelerde atıfta bulunulan uyumlaştırılmış ulusal standartlar ve ilgili uyumlaştırılmış Avrupa standartlarının isimleri, numaraları ile bunlara ilişkin değişiklikler, bu standartların ilgili olduğu teknik düzenleme belirtilmek suretiyle, yetkili kuruluşlarca, Resmî Gazetede yayımlanır. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMTeknik Düzenlemelere Uygunluk, Ürün Güvenliği, Üreticilerin ve DağıtıcılarınYükümlülükleriTeknik düzenlemelere uygunluk ve bu kapsamda üreticilerin yükümlülükleriMadde 6- Piyasaya arz edilecek yeni ürünlerin ilgili teknik düzenlemeye uygun olması zorunludur. Bu hüküm, kullanılmış olmakla birlikte değişiklik yapılarak piyasaya tekrar arz edilmesi hedeflenen ürünler ile Avrupa Birliği üyesi ülkeler dışındaki ülkelerden ithal edilen eski ve kullanılmış ürünlere de uygulanır. Bir teknik düzenlemede uyumlaştırılmış ulusal standartlara atıfta bulunulduğu durumlarda, ilgili uyumlaştırılmış ulusal standart veya standartlara uygun ürünün, bu teknik düzenlemede belirtilen ve bir ürünün sahip olması gereken temel gereklere uygun olduğu kabul edilir. Uyumlaştırılmış Avrupa standardı ve uyumlaştırılmış ulusal standardın bulunmadığı alanlarda, teknik düzenlemede yer alan usul ve esaslar çerçevesinde bu teknik düzenlemede belirtilen temel gerekleri karşıladığı kabul edilen uluslararası standartlar, ulusal standartlar ve diğer belgelere uygun ürünün de ilgili teknik düzenlemeye uygun olduğu kabul edilir. Yetkili kuruluş, ilgili teknik düzenlemenin öngördüğü hallerde, bu belgelerin isimlerini ve numaralarını Resmi Gazetede yayımlar. Yetkili kuruluş, bu maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarında belirtilen belgelerin ilgili teknik düzenlemede belirtilen temel gerekleri karşılamadığını tespit ederse, durumu Komisyona iletilmek üzere derhal (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) Bakanlığa bildirir. Ürünün birden fazla teknik düzenleme kapsamına girdiği ve bu teknik düzenlemelerin ürüne aynı uygunluk işaretinin iliştirilmesini öngördüğü durumlarda, uygunluk işareti, ürünün bu teknik düzenlemelere uygunluğunu ve teknik düzenlemelerde belirtilen her türlü uygunluk değerlendirmesi işleminden geçirildiğini gösterir. Teknik düzenlemelerde belirtilmeyen uygunluk değerlendirmesi işlemleri sonucunda verilen ve/veya ulusal veya uluslararası standartlara uygunluğu gösteren işaretler, ürünün üzerinde veya ambalajında uygun bir şekilde yer alabilir, ancak bu işaretler, ilgili teknik düzenlemeye uygunluğu ifade etmez ve teknik düzenlemeye uygunluğu gösteren işaretin anlamı ve şekli hakkında üçüncü şahısları yanıltacak ve uygunluk işaretinin açıkça fark edilmesini engelleyecek şekilde kullanılamaz. Uygunluk işareti veya uygunluk değerlendirme işlemleri sonucunda verilen belgeler tahrif veya taklit edilemez, usulüne uygun olmadan kullanılamaz. Ürün güvenliği ve bu kapsamda üreticilerin ve dağıtıcıların yükümlülükleriMadde 7– Piyasaya arz edilen ürünlerin güvenli olması zorunludur. Bu hüküm, üretici ve dağıtıcının, alıcıya bu konuda açıkça bilgi vermesi kaydıyla, antika olan veya kullanılmadan önce tamir veya ıslah edilmesi gereken ikinci el ürünlere uygulanmaz. Bir ürünün güvenli kabul edilmesi için; ürünün bileşimi, ambalajlanması, montaj ve bakımına ilişkin talimatlar da dahil olmak üzere özellikleri; başka ürünlerle birlikte kullanılması öngörülüyorsa bu ürünlere yapacağı etkiler; piyasaya arzı, etiketlenmesi, kullanımı ve bertaraf edilmesi ile ilgili talimatlar ve üretici tarafından sağlanacak diğer bilgiler ve ürünü kullanabilecek risk altındaki tüketici grupları açısından değerlendirildiğinde, temel gerekler bakımından azami ölçüde koruma sağlaması gerekir. Daha güvenli bir ürünün üretilmesinin mümkün olması veya piyasada daha az risk taşıyan ürünlerin mevcut olması, ilgili teknik düzenlemede aksi belirtilmedikçe, bir ürünün güvenli olmadığı anlamına gelmez. Üretici, piyasaya sadece güvenli ürünleri arz etmek zorundadır. Teknik düzenlemelere uygun ürünlerin güvenli olduğu kabul edilir. Teknik düzenlemenin bulunmadığı hallerde, ürünün güvenli olup olmadığı; Türk Standartları Enstitüsü tarafından Türk Standardı olarak kabul edilen bir Avrupa standardına karşılık gelen ulusal standartlar veya mevcut olması halinde Avrupa Birliği teknik özellikleri; bunların olmaması halinde ise Türk Standartları Enstitüsü tarafından Türk Standardı olarak kabul edilen diğer ulusal standartlar veya ilgili sektördeki sağlık ve güvenlik konularına ilişkin iyi uygulama kodu veya bilim ve teknoloji düzeyi veya tüketicinin güvenliğe ilişkin makul beklentisi dikkate alınarak değerlendirilir. Bir ürün bu maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen şartlara uygun olsa dahi, ürünün güvenli olmadığının tespit edilmesi halinde, yetkili kuruluşlar, ürünün piyasaya arzının kısıtlanması, piyasadan toplatılması ve bertaraf edilmesine ilişkin önlemleri alırlar. Üretici, güvenli olmadığı tespit edilen ürünün kendisi tarafından piyasaya arz edilmediğini veya ürünün güvenli olmaması halinin ilgili teknik düzenlemeye uygunluktan kaynaklandığını ispatladığı takdirde sorumluluktan kurtulur. Üretici, kendi faaliyetleri ile sınırlı olmak üzere; ürünün öngörülen kullanım süresi içinde, yeterli uyarı olmaksızın fark edilemeyecek nitelikteki riskleri hakkında tüketicilere gerekli bilgiyi sağlamak, özelliklerini belirtecek şekilde ürünü işaretlemek; gerektiğinde piyasaya arz edilmiş ürünlerden numuneler alarak test etmek, şikayetleri soruşturmak ve yapılan denetim sonuçlarından dağıtıcıları haberdar etmek, riskleri önlemek amacı ile ürünlerin toplatılması ve bertarafı da dahil olmak üzere gerekli önlemleri almakla yükümlüdür. Üretici, ilgili teknik düzenlemede belirtilen tüm belgeleri; bu belgeler kapsamındaki son ürünün yurt içinde üretiliyor ise üretildiği, ithal ise ithal edildiği tarihten itibaren ilgili teknik düzenlemede belirtilen süre, bu sürenin belirtilmemesi halinde yetkili kuruluşça belirlenecek süre boyunca muhafaza etmek ve istenilmesi halinde yetkili kuruluşlara ibraz etmekle yükümlüdür. Dağıtıcı, sahip olduğu bilgiler çerçevesinde, güvenli olmadığını bildiği ürünleri piyasaya arz edemez. Dağıtıcı, faaliyetleri çerçevesinde, ürünlerin taşıdığı riskler ve bu risklerden korunmak için alınması gereken önlemler hakkında ilgililere bilgi verir. Üreticinin tespit edilemediği durumlarda, yetkili kuruluşça belirlenecek süre içinde üreticinin veya malı tedarik ettiği kişinin kimliğini bildirmeyen dağıtıcı, üretici olarak kabul edilir. DÖRDÜNCÜ BÖLÜM Piyasa Gözetimi ve Denetimine İlişkin Usul ve Esaslar Genel esaslarMadde 8– Piyasa gözetimi ve denetimi; ürünün piyasaya arzı veya dağıtımı aşamasında veya ürün piyasada iken, ilgili teknik düzenlemeye uygun olarak üretilip üretilmediğini, güvenli olup olmadığını denetlemek veya denetlettirmek; güvenli olmayan ürünlerin güvenli hale getirilmesini temin etmek, gerektiğinde yaptırımlar uygulanmasını sağlamak amacıyla yetkili kuruluş tarafından yapılacak her türlü faaliyeti kapsar. (Ekli: R.G-27/6/2013-28690) Piyasa gözetimi ve denetimi yetkili kuruluşların görev ve sorumluluğundadır. Piyasa gözetimi ve denetimi alanında yetkili kuruluşlar arasında işbirliği ve koordinasyon Bakanlık tarafından sağlanır. Aşağıdaki şartları haiz ürünler piyasaya arz edilmiş olarak değerlendirilmezler: a) İlgili teknik düzenlemenin ürünün ihracatına ilişkin hükümleri saklı kalmak kaydıyla, Avrupa Birliği üyesi ülkeler dışındaki ülkelere ihraç edilmek üzere üretilen ürünler, b) İlgili teknik düzenlemeye uygun ve güvenli hale getirilmeden piyasaya arz edilmeyeceğine dair açık bir işaret taşıması şartıyla, fuar ve sergilerde sadece tanıtım ve gösterim amacıyla sergilenen ürünler, c) Uygunluk değerlendirmesinin gerçekleştirilmesi amacıyla ihracatçı ülkeden Türkiye’de yerleşik yetkili temsilcisine veya ithalatçıya gönderilen numuneler, d) İlgili teknik düzenlemede aksi belirtilmedikçe, üretici tarafından montaj, paketleme, işleme veya etiketleme gibi ileri bir işlemi gerçekleştirmek amacıyla diğer bir üreticiden alınan veya üreticinin yurt dışında olması halinde üretici tarafından ithal edilen ürünler, e) Gümrük idarelerince henüz serbest dolaşıma sokulmamış ürünler ile serbest bölgelerdeki ürünler. Bu maddenin (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) üçüncü fıkrasında belirtilen ürünlerin piyasaya arz edilmek istenmesi halinde bu Yönetmelik hükümleri uygulanır. Piyasa gözetimi ve denetimi, ilgili teknik düzenlemelerde ve/veya 4703 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde yapılır. Bunlara ilişkin idari düzenlemeler yetkili kuruluşlarca belirlenir. Piyasa gözetimi ve denetimini gerçekleştirecek yetkili kuruluşların isimleri (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) Bakanlık aracılığıyla Komisyona bildirilir. Yetkili kuruluşların yetki ve sorumluluklarıMadde 9- (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) “Yetkili kuruluşlar piyasa gözetimi ve denetiminin etkin ve hızlı işlemesi için; a) Yeterli sayıda personel istihdam eder, denetim yapan personelin hizmet içi eğitimlere tabi tutulmasını sağlar, b) Denetimler için yeterli kaynak tahsis eder, c) Ürünlerden kaynaklandığından şüphe edilen her türlü kaza ve yaralanmayı takip eder ve inceler, d) Bu Yönetmelik kapsamına giren konularda bilgi verebilecek veya ilgililerin şikâyetlerini ulaştırabilecekleri yardım masaları veya benzeri mekanizmaları kurar ve bunların görev alanları ile irtibat bilgilerini kamuoyuna duyurur, e) Üretici ve/veya dağıtıcının bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmesini sağlar; ürünün arz ettiği risklerin azaltılması veya önlenmesine yönelik önlemlerle ilgili olarak ürünü piyasaya arz eden üretici ve dağıtıcılarla işbirliği yapar, f) Üretici tarafından bir ürünün piyasadan toplatılması veya bertarafıyla ilgili önlemlerin tam olarak uygulanmasını sağlar, g) Yetkilerini orantılılık ilkesine uygun olarak kullanır; aldıkları tedbirlerin, önlemeyi amaçladıkları tehlikenin boyutu, niteliği ve gerçekleşme olasılığı ile orantılı olmasını sağlar ve üretici veya dağıtıcıya tebliğ ettiği kararda önlemin dayandığı gerekçeleri belirtir, h) Faaliyetlerini bağımsız ve tarafsız olarak yerine getirir, ı) Ürün güvenliği konusunda bilimsel ve teknolojik bilgiyi takip eder, j) Denetim faaliyetlerinin işleyişini ve etkinliğini gözden geçirir ve değerlendirir, k) Denetimi yapan birimlerine yönelik olarak numune alımı da dahil olmak üzere il veya bölge bazında denetime tabi olacak ürün, risk, firma ve benzeri verileri içeren sektörel denetim programları hazırlar, uygular ve bu programları periyodik olarak günceller, programla ilgili genel bilgileri ve yapılan güncellemeleri kamuoyuna duyurur, Bakanlıkça talep edilen şekilde ve sürede Bakanlığa gönderir, l) Denetimleri fiilen yapan birimlerinin bölgelerine ilişkin ürün veya sektör bazlı firma verilerini merkez teşkilatına iletmesini ve bu verilerin periyodik olarak güncellenmesini sağlar, m) Üretici, dağıtıcı ve tüketicilerin mevzuat ve uygulamalar konusunda düzenli olarak bilgilendirilmesini sağlar. Yetkili kuruluşlar bir ürünü; bedelli veya bedelsiz olarak piyasaya arz edildiği, satıldığı ve dağıtıldığı her yerde, depo, işyeri, nakil araçları ve gerektiğinde üretim tesislerinde denetleyebilir, numune alarak test ve muayene edebilir ve üretici ve/veya dağıtıcılarından gerekli gördüğü bilgi, belge ve kayıtları isteyebilir. Piyasa gözetimi ve denetimi faaliyetleri sırasında üreticiler ve dağıtıcılar tarafından yetkili kuruluşlara, 16/12/2011 tarihli ve 2011/2621 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ve Onaylanmış Kuruluşlar Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin yedinci fıkrası çerçevesinde akredite edilmiş bir uygunluk değerlendirme kuruluşundan alınmış ve uygunluğu gösteren belgeler ile test raporlarının sunulması halinde, yetkili kuruluş bu belge ve raporları dikkate alır. Türkiye’de veya karşılıklılık ilkesi saklı kalmak kaydıyla, Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yerleşik bir uygunluk değerlendirme kuruluşunca verilmiş belgeler ve test raporları, kuruluşun yeterliliğine ilişkin gerekçelerle reddedilemez. Bir üründen kaynaklandığı değerlendirilen ve sağlık kurumlarına intikal eden kaza, yaralanma ve ölüm vakalarına ilişkin bilgiler, Sağlık Bakanlığınca kurulan kaza veri sistemine girilir. Bu sistemin işletilmesine ve verilerin raporlanmasına ilişkin usul ve esaslar Sağlık Bakanlığınca belirlenir. Sağlık Bakanlığı bu verileri yetkili kuruluşlarla paylaşır.” Yetkili kuruluş, gerekli gördüğü hallerde, üründen veya üretim hattından numuneler alır ve bu numunelerin teknik düzenlemeye uygun ve güvenli olup olmadığının testini yapar veya yaptırır. Yetkili kuruluş, teknik düzenlemeye uygunluğu gösteren işaretlerin iliştirilmesi ve kullanımının uygun şekilde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğini ve teknik düzenlemelerde belirtilmeyen uygunluk değerlendirmesi işlemleri sonucunda verilen ve/veya ulusal veya uluslararası standartlara uygunluğu gösteren işaretlere dair bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin altıncı fıkrasında belirtilen kurallara uyulup uyulmadığını kontrol eder ve gerekli tedbirleri alır. Ürünün birden fazla teknik düzenleme kapsamına girdiği ve bu teknik düzenlemelerin her birinin ya da bazılarının farklı yetkili kuruluşların görev alanında bulunduğu hallerde, piyasa gözetimi ve denetimi, ürünün bu teknik düzenlemelerin hükümlerine uygunluğunun eşzamanlı kontrol edilebilmesini teminen ilgili bütün yetkili kuruluşlarca ortaklaşa yürütülür. Yetkili kuruluşlar, piyasa gözetimi ve denetiminde, gerekli gördükleri durumlarda, gözetim ve denetime konu ürüne ilişkin uygunluk değerlendirmesi işlemlerinde yer almayan test, muayene ve/veya belgelendirme kuruluşlarının imkanlarından yararlanabilirler. Ancak, test ve kontrol sonucuna göre karar verme sorumluluğu yetkili kuruluşa aittir. Piyasa gözetimi ve denetiminde test, muayene ve/veya belgelendirme kuruluşlarının imkanlarından yararlanılması ve ürünün güvenli olmadığının tespit edilmesi halinde test ve muayeneye ilişkin giderler üretici tarafından karşılanır. Bu giderler hakkında, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. (Ek fıkra: 11/9/2008-2008/14148 K.) Yapılan testler neticesinde numunenin güvensiz çıkması halinde, alınan numune için üreticiye herhangi bir ödemede bulunulmaz. Numunenin, ürünün özelliğine göre uygun koşullarda ve uygun bir süreyle test kuruluşunda saklanması sağlanır. Bu süre sonunda “numune bertaraf tutanağı” düzenlenerek numune yetkili kuruluş tarafından bertaraf edilir veya ettirilir. (Ek fıkra: 11/9/2008-2008/14148 K.) Yapılan testler neticesinde numunenin güvenli çıkması halinde; a) Numunenin özelliğini kaybetmemesi durumunda, yapılan test sonucundan üretici haberdar edilir. Üretici bu bildirimin kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren bir ay içinde numuneleri geri alabilir veya aldırabilir. Bu süre içerisinde alınmayan numuneler, Defterdarlıklara intikal ettirilir. b) Numunenin özelliğini kaybetmesi durumunda, “numune bertaraf tutanağı” düzenlenerek numune bertaraf edilir ve numune ücreti yetkili kuruluş tarafından üreticiye ödenir. (Ek fıkra: 11/9/2008-2008/14148 K.) Numunenin, üretici dışındaki bir firmadan alınması ve söz konusu firmanın numune alma tutanağı ile birlikte üreticiye başvurması durumunda, numune bedeli üretici tarafından söz konusu firmaya ödenir. Kamu kuruluşlarının başka amaçlarla yaptıkları denetimler sonucunda ortaya çıkan ürüne ilişkin mevzuata uygunsuzluklar; bir kazanın nedenleri araştırılırken ortaya çıkan bilgiler; tüketici, kullanıcı, rakip üreticiler, dağıtıcılar, uygunluk değerlendirme kuruluşları ve onaylanmış kuruluşlar, diğer kamu kuruluşları ve sivil toplum örgütleri tarafından ürünün teknik düzenlemeye uygunsuzluğu ve güvensizliği konusunda yapılan ihbarlar, şikayetler ve bu çerçevede elde edilen bilgiler de yetkili kuruluş tarafından piyasa gözetimi ve denetimi amacıyla kullanılabilir. BEŞİNCİ BÖLÜM Ürünün Piyasaya Arzının Geçici Olarak Durdurulması Ürünün piyasaya arzının geçici olarak durdurulmasıMadde 10- Yetkili kuruluş, ilgili teknik düzenlemeye uygunluğu belgelenmiş olsa dahi; bir ürünün güvenli olmadığına dair kesin belirtilerin bulunması halinde, ürünün kontrol yapılıncaya kadar piyasaya arzının geçici olarak durdurulması kararını alır ve bu kararı üreticiye derhal tebliğ eder. Üründen kaynaklanabilecek muhtemel risklerin önlenmesi amacıyla üretici, bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinin yedinci fıkrası hükümleri çerçevesinde, dağıtıcıları durumdan haberdar eder ve risk altındaki grupların bilgilendirilmesini sağlar. Yetkili kuruluş, kesin belirtinin tespit edildiği tarihten itibaren en geç yirmi dört saat içinde kontrollere başlar. Üretici yetkili kuruluşun talebi üzerine, 9 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen bilgi ve belgelere ilaveten, a) İlgili teknik düzenlemenin öngörmesi nedeniyle, üretici tarafından, ürünün uygunluk değerlendirmesi için bir uygunluk değerlendirme kuruluşu veya onaylanmış kuruluşa başvurulduğu durumlarda, bu kuruluşlara sunulan belgelerin kopyalarını, b) Üretim yerlerinin ve depolarının adreslerini, c) Tasarım ve üretime ilişkin detaylı bilgileri, d) Yetkili kuruluşça gerekli görülecek diğer bilgi ve belgeleri yetkili kuruluşa verir. Ürünün piyasaya arzının geçici durdurulma süresi, ürünün test edilebilmesi için teknik gerekçelerle daha fazla bir süreye ihtiyaç duyulmaması halinde üç günden fazla olamaz. Yapılan kontrol sonucunda, ürünün güvenli olmadığının tespit edilmesi halinde, yetkili kuruluş 11 inci maddede belirtilen önlemleri alır. ALTINCI BÖLÜMÜrünün Piyasaya Arzının Yasaklanması, Toplatılması ve BertarafıÜrünün piyasaya arzının yasaklanması, toplatılması ve bertarafıMadde 11- (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) Ürünün, ilgili teknik düzenlemeye uygunluğu belgelenmiş olsa dahi, piyasa gözetimi ve denetimi çerçevesinde yapılan kontroller sonucunda güvenli olmadığının tespit edilmesi halinde, yetkili kuruluş, masrafları üretici tarafından karşılanmak üzere, orantılılık ilkesini gözeterek aşağıdaki önlemlerden uygun olanları alır: a) Ürünün piyasaya arzının yasaklanmasını sağlamak. b) Piyasaya arz edilmiş ürünün toplanmasını sağlamak. c) Ürüne ilişkin güvensizliğin üretici tarafından giderilmesinin mümkün olduğu hallerde, ilgili teknik düzenlemede belirtilen süre içinde, bu sürenin belirtilmemiş olması halinde yetkili kuruluşça belirlenecek süre içinde ürünün güvenli hale getirilmesi için üreticiyi uyarmak. d) Ürünün üretici tarafından güvenli hale getirilmemesi veya ürünün güvenli hale getirilmesinin imkansız olduğu durumlarda, taşıdığı riske göre kısmen veya tamamen bertarafınısağlamak. Yetkili kuruluş önlem kararını almadan önce üretici ve/veya dağıtıcıyı durum hakkında görüşlerini almak üzere tebligatla bilgilendirir. Tebligatı almasını müteakip üretici ve/veya dağıtıcıya, cevap verebilmesi için, en az on gün süre tanınır ve bu süre tebligatta belirtilir. İnsan sağlığı ve güvenliğinin veya mevzuatla korunan diğer bir kamu yararının tehlikede olduğu acil hallerde bu sürenin dolması beklenmeyebilir. Tebligat yapılmadan bir karar alınması halinde, üretici ve/veya dağıtıcıya cevap verebilmesi fırsatı sonradan tanınabilir. İkinci fıkrada belirtilen yetkili kuruluşça alınması planlanan veya alınan önlem kararı, üretici ve/veya dağıtıcının cevabı veya sağlayacağı bilgi ve belge neticesinde gözden geçirilir. Yetkili kuruluş tarafından alınan önlemlere ilişkin kararların üretici ve/veya dağıtıcıya yapılan tebligatında, kararın dayandığı gerekçeler, karara karşı itiraz yolları ve yasal süreler belirtilir. Yetkili kuruluş, bu maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (d) bentlerinde belirtilen önlemler hakkında gerekli bilgilerin, onay süreci ile kesinleşmesini takip edecek on gün içerisinde masrafları üreticiden karşılanmak üzere, ülke genelinde dağıtımı yapılan iki gazete ile ülke genelinde yayın yapan iki televizyon kanalında ilanı suretiyle, risk altındaki kişilere duyurulmasını sağlar. Yetkili kuruluş duyuruyu takip edecek şekilde bu ürünlerle ilgili bilgilere kendi internet sayfasında da yer verir. Risk altındaki kişilerin yerel yayın yapan gazete ve televizyon kanalları vasıtasıyla bilgilendirilmesinin mümkün olduğu durumlarda, bu duyuru, yerel basın ve yayın organları yoluyla, risk altındaki kişilerin kim olduğunun tespit edilebildiği durumlarda ise bu kişilerin doğrudan bilgilendirilmesi yoluyla yapılır. Duyuru asgari aşağıdaki bilgileri içerir: a) Ürünü tanıtan marka, model, cins veya diğer ayırt edici özellikler. b) Mümkün olan durumlarda ürünün fotoğrafı veya resimli tasviri. c) Alınan önlem. d) Önlemi gerektiren sorunun açık ve anlaşılır tarifi. e) Sorumlu üretici ve dağıtıcının isim, adres ve diğer iletişim bilgileri. f) Riskten sakınmak veya sorunu gidermek için önerilen yöntemler. g) Ürünün iade edileceği yerler veya üründeki sorunun giderilmesini teminen gönderilebileceği adresler. Yetkili kuruluş, duyurunun yukarıdaki esaslara uygun ve risk altındaki kişilerin haberdar edilmesini sağlayacak şekilde yayınlanıp yayınlanmadığını denetler ve eksiklik tespit edilmesi halinde duyurunun tekrarını sağlar. Bu maddede belirtilen masrafların tahsili hakkında 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Bu madde kapsamında alınan önlemler gerektiğinde Komisyona bildirilir.” YEDİNCİ BÖLÜM Piyasa Gözetimi ve Denetimi Koordinasyon Kurulu Kurulun TeşkiliMadde 12- Kurul, (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) Ekonomi Bakanlığı Ürün Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürü veya görevlendireceği Genel Müdür Yardımcısının başkanlığında, yetkili kuruluşların birer daimi temsilcisinden teşekkül eder. Kurul başkanı, konunun niteliğine göre danışma mahiyetinde uygunluk değerlendirme kuruluşları ile onaylanmış kuruluşların temsilcilerini, özel sektör temsilcilerini ve ilgili diğer uzmanları Kurul toplantılarına çağırabilir. Kurulun sekreterya hizmetleri Genel Müdürlük tarafından yürütülür. Kurulun GörevleriMadde 13- Kurulun görevleri: a) Piyasa gözetimi ve denetiminin etkin işleyişini sağlayabilmek için, piyasa gözetimi ve denetimi konusunda yetkili kuruluşlar arasında işbirliğinin sağlanmasına katkıda bulunmak, b) Piyasa gözetimi ve denetimi sırasında yetkili kuruluşların karşılaştıkları sorunların giderilmesi amacıyla çözüm önerileri üretmek, c)Ürünlere ilişkin teknik mevzuatın yetkili kuruluşlarca hazırlanmasını ve uygulanmasını izlemek, d) Gerektiğinde, teknik mevzuat uyumu ile piyasa gözetimi ve denetimi konularında tavsiye niteliğinde kararlar almaktır. Kurulun çalışma usul ve esaslarıMadde 14- Kurul 4 ayda bir toplanır. Kurul başkanı gerekli hallerde Kurulu olağanüstü toplantıya çağırabilir. Kurul üyeleri Kurul toplantılarında görüşülmesini talep ettikleri konuları, bu konularla ilgili özet bilgilerle birlikte gündeme dahil edilmesi ve diğer Kurul üyelerinin bilgilendirilmesine imkan tanıyacak şekilde, her toplantıdan en az yirmi gün önce Genel Müdürlüğe bildirir. Genel Müdürlük, Kurul toplantısından önce gündemde görüşülecek maddeler ile bunlara ilişkin özet bilgileri hazırlayarak her toplantıdan en az beş gün önce Kurul üyelerine bildirir. Kurul başkanının uygun gördüğü gündem dışı konular da Kurul toplantılarında görüşülebilir. Kurul’un bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin (d) bendinde belirtilen tavsiye kararlarını alması söz konusu olduğunda, toplantıda salt çoğunluk aranır. Toplantıda salt çoğunluğun bulunmaması halinde kararın alınması bir sonraki toplantıya ertelenir ve üyelere bilgi verilir. Bu toplantıda salt çoğunluk aranmaz. Kurul kararları, toplantıya katılanların oy çokluğu ile alınır. Oylarda eşitlik olması halinde, Kurul Başkanının vermiş olduğu oy, kararı belirler. Kurul üyeleri dışında toplantıya katılanların oy hakkı yoktur. (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) Denetim kayıtlarının tutulması ve denetim raporlarının hazırlanması MADDE 15 – Piyasa gözetimi ve denetiminde kullanılacak tutanakların içeriği ve formatı, uyguladıkları teknik mevzuatın gerektirdiği zorunluluk ve ihtiyaçlar ile Bakanlık tarafından yıllık raporlama ve alınan önlemlerin bildirimi konusunda talep edilen bilgiler dikkate alınarak, yetkili kuruluşlarca belirlenir. Piyasa gözetimi ve denetiminde temin edilen bilgilerin Bakanlıkça raporlama ihtiyaçları doğrultusunda talep edilen kısmı yetkili kuruluşlarca, Bakanlık tarafından belirlenen şekilde ve üçer aylık dönemler halinde en geç takip eden ayın sonuna kadar Bakanlığa iletilir. Yetkili kuruluşlar piyasa gözetimi ve denetimi kapsamında yaptıkları faaliyetlere dair yıllık rapor hazırlar. Yetkili kuruluşlar, bu yıllık raporları bir sonraki yılın en geç ikinci ayının sonuna kadar Bakanlığa iletir. SEKİZİNCİ BÖLÜM Çeşitli Hükümler Bildirimlere ilişkin hükümlerMadde 16- (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) Piyasa gözetimi ve denetimi çerçevesinde yetkili kuruluşlarca alınan önlemler ve verilen cezalar Bakanlığa bildirilir. Bildirime konu ürünler, bildirim süreleri ve kapsamı ile bu bildirimlerin Komisyona, Avrupa Birliği üyesi ülkelere ve diğer Avrupa Birliği kuruluşlarına iletilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılan yönetmelikle belirlenir. İthalata ilişkin hükümlerMadde 17- İthalat aşamasında ürünlerin ilgili teknik düzenlemeye uygun ve güvenli olup olmadığına dair denetimler, 4703 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) Teknik Düzenlemeler Rejimi Kararı ve bağlı Yönetmelik ile Tebliğlerde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde yapılır. Bilgilerin gizliliğiMadde 18- (Değişik: R.G-27/6/2013-28690) Yetkili kuruluşlar, denetimler sırasında temin ettikleri ve ticari sır niteliğindeki veya fikri ve sınai mülkiyet hakkına ilişkin bilgilerin gizliliğini korumak için gerekli tedbirleri alır. Ancak, mevzuatın ve insan sağlığı ve güvenliğinin gerektirdiği hallerde yapılan ifşaat bu kapsamda sayılmaz. Belgelerin tercümesiMadde 19- Bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 10 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen belgelerin yabancı dilde hazırlanmış olmaları halinde, yetkili kuruluş üreticiden, bunların Türkçe tercümelerini isteyebilir. Bu tercümeler, yetkili kuruluşça belirtilen süre içerisinde ibraz edilir. Ceza hükümleriMadde 20- Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında, 4703 sayılı Kanunda belirtilen idari para cezaları uygulanır. Geçici Madde 1- Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki Gümrük Birliği çerçevesinde Türkiye tarafından uyumlaştırılması gereken teknik mevzuattan uyumlaştırılmamış olanlar kapsamında yer alan ve Avrupa Birliğinden gelen bir ürünün, Birliğin ilgili mevzuatına uygun olduğu belgelenmiş olsa dahi güvenli olmadığının tespit edilmesi halinde, bu ürünün, yetkili kuruluşça piyasaya arzının kısıtlanması, yasaklanması veya piyasadan toplatılması hakkında 1/95 sayılı Türkiye ile Avrupa Topluluğu Ortaklık Konseyi Kararı’nın 10 uncu maddesi hükümleri uygulanır. (Ekli: R.G-27/6/2013-28690) GEÇİCİ MADDE 2 – 9 uncu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde öngörülen yardım masaları veya benzeri mekanizmalar ile 9 uncu maddenin dördüncü fıkrasında öngörülen kaza veri sistemi bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren en geç bir yıl içinde faaliyete geçer. YürürlükMadde 21- Bu Yönetmelik 11/1/2002 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMadde 22– Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. 13/11/2001 TARİH VE 2001/3529 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARI İLEYÜRÜRLÜĞE KONULAN YÖNETMELİĞE EK VE DEĞİŞİKLİK GETİRENYÖNETMELİKLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN ÇİZELGEEk ve Değişiklik Getiren Yönetmeliği Yürürlüğe Koyan Kararnamenin
| Tarihi | Numarası | Farklı Tarihte Yürürlüğe Giren Maddeler | Yürürlüğe Giriş Tarihi |
| 11/9/2008 | 2008/14148 | 9 | 8/10/2008 |
| 27/6/2013 | 28690 | 9 d, | 27/6/2014 |
TÜRK GIDA KODEKSİ GIDA KATKI MADDELERİ YÖNETMELİĞİ
Resmi Gazete Tarihi: 30.06.2013 Resmi Gazete Sayısı: 28693
TÜRK GIDA KODEKSİ GIDA KATKI MADDELERİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin amacı, tüketici ve insan sağlığını, tüketici haklarını, gıda satışında adaletin sağlanmasını ve uygun durumlarda çevrenin korunmasını da göz önünde bulundurarak;
a) Ek-II ve Ek-III’te yer alan gıda katkı maddelerinin listesini,
b) Gıdalarda, gıda katkı maddelerinde, gıda enzimlerinde ve gıda aroma vericilerinde kullanılan gıda katkı maddelerinin kullanım koşullarını,
c) Gıda katkı maddelerinin etiketleme kurallarını,
belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik gıda katkı maddelerini kapsar.
(2) Bu Yönetmelik, gıda katkı maddelerinin kullanımı ile ilgili ürüne ait özel hükümler saklı kalmak koşuluyla;
a) Özel gıdalardaki gıda katkı maddelerini,
b) Bu Yönetmeliğin kapsamı dışındaki amaçlar için kullanılan gıda katkı maddelerini,
kapsar.
(3) Bu Yönetmelik gıda katkı maddesi olarak kullanılmadıkları sürece;
a) İşlem yardımcılarını,
b) Bitki sağlığıyla ilgili mevzuat kapsamında yer alan bitki ve bitkisel ürünlerin korunmasında kullanılan maddeleri,
c) Gıdalara besin öğesi olarak ilave edilen maddeleri,
ç) 17/2/2005 tarihli ve 25730 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik kapsamındaki suların işlenmesinde kullanılan maddeleri,
d) 29/12/2011 tarihli ve 28157 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Aroma Vericiler ve Aroma Verme Özelliği Taşıyan Gıda Bileşenleri Yönetmeliği kapsamındaki gıda aroma vericilerini,
kapsamaz.
(4) Bu Yönetmelik gıda enzimlerini kapsamaz.
Dayanak
MADDE 3 –(1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 23, 24 ve 26 ncı maddelerine dayanılarak,
(2) 1333/2008/EC sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Tüzüğüne paralel olarak,
hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –(1) 5996 sayılı Kanun, 18/3/2010 tarihli ve 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu ile 13/8/2010 tarihli ve 27671 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerine Dair Yönetmelikteki tanımlara ilave olarak, ikinci fıkrada yer alan tanımlar da geçerlidir.
(2) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Belirlenmemiş miktar (Quantum Satis ‒ QS): Katkı maddelerinin kullanımına ilişkin olarak herhangi bir sayısal maksimum miktarın belirlenmediğini ve bu maddelerin;
1) İyi üretim uygulamalarına göre,
2) Hedeflenen amacı sağlamak için gerekli olan miktardan daha yüksek olmayan bir miktarda,
3) Tüketiciyi yanıltmayacak şekilde
kullanılması gerektiğini,
b) Bileşik gıda: İki veya daha fazla gıdadan oluşmuş gıdayı,
c) Enerjisi azaltılmış gıda: Orijinal gıdaya veya benzeri ürüne göre enerji değeri en az % 30 azaltılmış gıdayı,
ç) E kodu: Her bir gıda katkı maddesi için Avrupa Birliği tarafından onaylanarak belirlenen kod numarasını,
d) Fonksiyonel sınıf: Gıda katkı maddesinin gıdadaki teknolojik fonksiyonunu ortaya koyan ve Ek-I’de yer alan sınıflardan her birini,
e) Gıda katkı maddesi: Besleyici değeri olsun veya olmasın, tek başına gıda olarak tüketilmeyen ve gıdanın karakteristik bileşeni olarak kullanılmayan, teknolojik bir amaç doğrultusunda üretim, muamele, işleme, hazırlama, ambalajlama, taşıma veya depolama aşamalarında gıdaya ilave edilmesi sonucu kendisinin ya da yan ürünlerinin, doğrudan ya da dolaylı olarak o gıdanın bileşeni olması beklenen maddeleri,
f) İşlem yardımcıları: Tek başına gıda olarak tüketilmeyen, belirli bir teknolojik amaca yönelik olarak hammaddenin, gıda veya gıda bileşenlerinin işlenmesi sırasında kullanılan, son üründe kendisinin veya türevlerinin kalıntılarının bulunması istenmediği halde, teknik olarak kaçınılmaz olan; ancak kalıntısı sağlık açısından risk oluşturmayan ve son üründe teknolojik bir etkisi olmayan maddeleri,
g) İşlenmemiş gıda: Bölmenin, parçalamanın, derisini yüzmenin, kemiğinden ayırmanın, soymanın, temizlemenin, ayıklamanın, öğütmenin, ezmenin, kesmenin, kıymanın, inceltmenin, dondurmanın, derin dondurmanın, soğutmanın, kavuzunu ayırmanın, ambalajlamanın veya ambalajından çıkarmanın gıdanın doğal yapısında önemli bir değişikliğe neden olmayacak işlemler olduğu kabul edilerek; doğal yapısında önemli bir değişikliğe sebep olacak herhangi bir işlem uygulanmamış gıdayı,
ğ) Sofralık tatlandırıcılar: Diğer gıda katkı maddeleri ve/veya gıda bileşenlerini içerebilen ve son tüketiciye şeker ikamesi olarak satışı amaçlanan izin verilmiş tatlandırıcı preparatlarını,
h) Şeker ilavesiz gıda;
1) Herhangi bir monosakkarit veya disakkaritin ilave edilmediği gıdaları,
2) Monosakkarit veya disakkaritleri içeren ve tatlandırma özelliğinden dolayı kullanılan gıdaların ilave edilmediği gıdaları
ifade eder.
(3) Aşağıdakiler gıda katkı maddesi olarak değerlendirilmezler:
a) Monosakkaritler, disakkaritler veya oligosakkaritler ve tatlandırma özelliklerinden dolayı kullanılmış olan bu maddeleri içeren gıdalar,
b) Bileşik gıdaların üretiminde; aromatik, çeşni verici veya besleyici özellikleri ile birlikte ikincil olarak renklendirici etkileri nedeniyle kullanılan, aroma vericiler de dahil olmak üzere kurutulmuş veya konsantre formdaki gıdalar,
c) Gıdalarla birlikte tüketilmesi amaçlanmayan ve gıdanın bir parçası olmayan sarma veya kaplama malzemelerinde kullanılan maddeler,
ç) Pektin içeren maddeler ve kurutulmuş elma posası veya turunçgillerin veya ayvaların kabuğundan veya bunların karışımından, seyreltik asit muamelesini takiben sodyum ve potasyum tuzları ile kısmi nötralizasyon sonucu elde edilen türev maddeler (sıvı pektin),
d) Sakız mayaları,
e) Beyaz veya sarı dekstrin, kavrulmuş veya dekstrine edilmiş nişasta, asit veya alkali muamelesi ile modifiye edilmiş nişasta, ağartılmış nişasta, fiziksel olarak modifiye edilmiş nişasta ve amilolitik enzimlerle muamele edilmiş nişasta,
f) Amonyum klorür,
g) Kan plazması, yenilebilir jelatin, protein hidrolizatları ve bunların tuzları, süt proteini ve gluten,
ğ) Glutamik asit, glisin, sistein, sistin ve bunların teknolojik fonksiyonu olmayan tuzları dışındaki aminoasitler ve tuzları,
h) Kazeinatlar ve kazein,
ı) İnülin.
İKİNCİ BÖLÜM
İzin Verilen Gıda Katkı Maddelerinin Listeleri
Gıda katkı maddelerinin listeleri
MADDE 5 –(1) Sadece EK-II’de yer alan gıda katkı maddeleri, olduğu haliyle piyasaya arz edilir ve bu ekte yer alan koşullar altında gıdalarda kullanılır.
(2) Sadece EK-III’te yer alan gıda katkı maddeleri; bu ekte yer alan koşullar altında gıda katkı maddeleri, gıda enzimleri ve gıda aroma vericilerinde kullanılır.
(3) EK-II’de yer alan gıda katkı maddeleri, eklenebilecekleri gıda kategorileri esas alınarak listelenir.
(4) EK-III’te yer alan gıda katkı maddeleri; gıda katkı maddeleri, gıda enzimleri, gıda aroma vericileri ve besin öğeleri veya bunların eklenebilecekleri kategoriler esas alınarak listelenir.
(5) Gıda katkı maddeleri, 15 inci maddede belirtilen saflık kriterleri ile uyumlu olmak zorundadır.
Bir gıda katkı maddesi ve/veya gıdanın yasaklanması
MADDE 6 ‒(1) Bu Yönetmelik hükümleri ile uyumlu olmayan bir gıda katkı maddesi veya bu gıda katkı maddesini içeren bir gıda piyasaya arz edilemez.
(2) Domuz kaynaklı bir gıda katkı maddesi; gıdalarda, gıda katkı maddelerinde, gıda enzimlerinde ve gıda aroma vericilerinde kullanılamaz.
Gıda katkı maddelerinin listelere dahil edilmesi ve kullanılmasına ilişkin genel koşullar
MADDE 7 ‒(1) Bir gıda katkı maddesi;
a) Mevcut bilimsel kanıtlara dayalı olarak önerilen katkı maddesinin kullanım miktarı tüketici sağlığı açısından güvenlik riski doğurmuyorsa,
b) Ekonomik ve teknolojik açıdan uygulanabilir başka yöntemlerle gerçekleştirilemeyecek, makul teknolojik bir ihtiyaç bulunuyorsa,
c) Kullanımı tüketiciyi yanıltmıyorsa,
ve çevresel faktörler de dahil olmak üzere, ilgili diğer mevzuat kurallarını sağlıyorsa, EK-II ve EK-III’teki listelerde yer alabilir.
(2) Gıda katkı maddelerinin bu Yönetmeliğin eklerinde yer alabilmesi için, tüketicilere yönelik avantajları ve yararları olması ve buna bağlı olarak aşağıdaki amaçların biri veya birden fazlasını karşılaması zorunludur:
a) Gıdanın besin değerini koruması,
b) Özel beslenme ihtiyaçları olan tüketici gruplarına yönelik olarak üretilen gıdalar için gerekli bileşenleri ve öğeleri sağlaması,
c) Gıdanın doğasını, içeriğini veya kalitesini tüketiciyi yanıltacak şekilde değiştirmemek koşuluyla, kalitesinin ve stabilitesinin korunmasına katkı sağlaması veya organoleptik özelliklerini geliştirmesi,
ç) Kusurlu hammaddenin kullanımının veya hijyenik olmayan uygulama ve yöntemler dahil olmak üzere istenmeyen uygulama ve yöntemlerin etkilerini maskelemek amacıyla kullanılmaması koşuluyla; gıdaların, gıda katkı maddelerinin, gıda enzimlerinin ve gıda aroma vericilerinin üretimi, işlenmesi, hazırlanması, muamelesi, ambalajlanması, taşınması veya depolanmasında yardımcı olması.
(3) İkinci fıkranın (a) bendine istisna olarak, gıdanın besin değerini düşüren bir gıda katkı maddesi ancak;
a) Bu katkı maddesini içeren gıda, günlük diyetin önemli bir öğesini oluşturmuyorsa veya
b) Özel beslenme ihtiyacı bulunan tüketici gruplarına yönelik gıdaların üretimi için mutlaka gerekliyse,
EK–II’deki listelerde yer alabilir.
Tatlandırıcılar için özel hükümler
MADDE 8 ‒(1) Tatlandırıcı fonksiyonuna sahip olan bir gıda katkı maddesi ancak, 7 nci maddenin ikinci fıkrasının (a), (b), (c) ve (ç) bentlerinde yer alan hükümlerden bir ya da daha fazlasını karşılamasının yanında, aşağıdaki (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan hükümlerden bir ya da daha fazlasını karşılaması koşuluyla EK–II’de yer alabilir.
a) Enerjisi azaltılmış gıdalar, kariyojenik olmayan gıdalar veya şeker ilavesiz gıdaların üretiminde şekerlerin yerini alması,
b) Gıdaların raf ömrünü uzatmak üzere şekerlerin yerini alması,
c) Özel beslenme amaçlı gıdalara ilişkin mevzuatta tanımlanan gıdaların üretilmesi.
Renklendiriciler için özel hükümler
MADDE 9 ‒(1) Renklendirici fonksiyonuna sahip olan bir gıda katkı maddesi ancak, 7 nci maddenin ikinci fıkrasının (a), (b), (c) ve (ç) bentlerinde yer alan hükümlerden bir ya da daha fazlasını karşılamasının yanında, aşağıdaki bentlerde yer alan hükümlerden bir ya da daha fazlasını karşılaması koşuluyla eklerde yer alabilir.
a) Gıdanın renginin; işleme, depolama, paketleme ve dağıtımdan etkilenerek, görsel kabul edilebilirliğinin zarar görmesi durumunda gıdanın orijinal görünümünü geri kazandırması,
b) Gıdayı görsel olarak daha cazip hale getirmesi,
c) Renksiz gıdaya renk vermesi.
Gıda katkı maddelerinin fonksiyonel sınıfları
MADDE 10 ‒(1) Gıda katkı maddeleri, sahip oldukları temel teknolojik fonksiyonlar esas alınarak EK-I’deki fonksiyonel sınıflardan biri için; EK-II ve EK-III’te yer alır.
(2) Gıda katkı maddesinin bir fonksiyonel sınıfta yer alması, birkaç fonksiyon için kullanılmasına engel teşkil etmez.
Gıda katkı maddesi listelerinin içeriği
MADDE 11 ‒(1) Bir gıda katkı maddesi; 7, 8 ve 9 uncu maddelerdeki koşullara uymak kaydıyla, EK–II ve/veya EK-III’teki listelerde yer alabilir.
(2) Bir gıda katkı maddesinin EK–II ve/veya EK-III’teki listelerde yer alması durumunda, aşağıdaki bentlerdeki hususlar açıkça belirtilir:
a) Gıda katkı maddesinin adı ve E kodu,
b) Gıda katkı maddesinin eklenebileceği gıdalar,
c) Gıda katkı maddesinin hangi koşullar altında kullanılabileceği,
ç) Gerekli görüldüğü durumda, gıda katkı maddesinin doğrudan son tüketiciye satışında kısıtlamaların olup olmadığı.
Gıda katkı maddelerinin kullanım miktarları
MADDE 12 ‒(1) Bir gıda katkı maddesinin 11 inci maddenin ikinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen kullanım koşullarını yerine getirmesi için, aşağıda yer alan koşullar sağlanmalıdır:
a) Bir gıda katkı maddesinin kullanım miktarı, istenen etkiyi yerine getirebilecek gerekli olan en düşük miktar olarak belirlenir.
b) Bir gıda katkı maddesinin kullanım miktarı belirlenirken;
1) Gıda katkı maddesi için oluşturulmuş kabul edilebilir günlük alım miktarları veya buna eşdeğer bir değerlendirme ve bu katkı maddesinin bütün kaynaklardan alınacak muhtemel günlük alım miktarları,
2) Gıda katkı maddesinin özel tüketici grupları tarafından tüketilen gıdalarda kullanılması durumunda, bu katkı maddesinin bu tüketici grupları tarafından günlük alınması muhtemel olan miktarları,
dikkate alınır.
(2) Uygun görüldüğü hallerde, gıda katkı maddesi için maksimum sayısal değer belirlenmez. Bu durumda, gıda katkı maddesi Quantum Satis prensibine göre kullanılır.
(3) Aksi belirtilmedikçe, EK-II’de yer alan gıda katkı maddelerinin en yüksek miktarları, gıdaların piyasaya arz edildiği haline uygulanır. Ancak sulandırmaya gerek duyulan toz, kurutulmuş veya konsantre edilmiş gıdalar için en yüksek miktarlar, etikette beyan edilen kullanım talimatına göre hazırlanmış gıdaya en düşük seyreltme faktörü hesaba katılarak uygulanır.
(4) EK-II’de yer alan renklendiricilerin maksimum miktarları, aksi belirtilmedikçe renklendirici preparatındaki renklendirme prensibi miktarlarına göre uygulanır.
Listelerde yer alan bir gıda katkı maddesinin kaynak materyal ya da üretim sürecindeki değişiklikler
MADDE 13 ‒(1) Listelerde yer alan bir gıda katkı maddesinin, üretim metotlarında veya kullanıldığı kaynak materyalde önemli bir değişiklik olduğunda ya da örneğin nanoteknoloji yolu ile partikül büyüklüğünde bir değişiklik meydana geldiğinde, böyle yeni metod veya materyaller ile hazırlanan bir katkı maddesi farklı ve listelere yeni girecek bir katkı maddesi olarak değerlendirilir veya piyasada yer almadan önce bu katkı maddesinin özelliklerinde değişikliğe gidilir.
Genetik yapısı değiştirilmiş organizmalardan üretilen gıda katkı maddeleri
MADDE 14 ‒(1) Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerine Dair Yönetmelik kapsamında yer alan bir gıda katkı maddesinin, EK–II ve EK–III’teki listelerde yer alabilmesi için, Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerine Dair Yönetmeliğe göre izin verilmiş bir katkı maddesi olması zorunludur.
(2) Bu Yönetmeliğin eklerinde yer alan bir gıda katkı maddesi;
a) Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerine Dair Yönetmelik kapsamındaki farklı bir kaynak materyalden üretilmiş ise,
b) Bu yeni kaynağa, Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerine Dair Yönetmelik kapsamında izin verilmiş ise,
c) Bu katkı maddesi, bu Yönetmelik kapsamında belirlenmiş özelliklerle uyumlu ise,
bu Yönetmelik kapsamında yeni bir değerlendirmeye tabi tutulmaz.
Saflık kriterleri
MADDE 15 ‒(1) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan gıda katkı maddelerinin saflık kriterleri; renklendiriciler, tatlandırıcılar ve renklendiriciler ve tatlandırıcılar dışındaki katkı maddelerinin saflık kriterlerine ilişkin mevzuata uygun olmak zorundadır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Gıda Katkı Maddelerinin Gıdalardaki Kullanımı
Gıda katkı maddelerinin işlenmemiş gıdalardaki kullanımı
MADDE 16 ‒(1) EK–II’de özellikle belirtilmedikçe, gıda katkı maddeleri işlenmemiş gıdalarda kullanılmaz.
Gıda katkı maddelerinin bebeklere ve küçük çocuklara yönelik gıdalarda kullanımı
MADDE 17 ‒(1) Gıda katkı maddeleri, EK-II’de belirtilenler hariç olmak üzere, bebeklere ve küçük çocuklara yönelik özel beslenme amaçlı gıdalara ilişkin mevzuat kapsamındaki bebek formülleri, devam formülleri ve bebek ve küçük çocuk ek gıdalarında kullanılmaz.
Renklendiricilerin işaretleme ve damgalama amacıyla kullanılması
MADDE 18 ‒(1) 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliği’ nde yer alan çiğ etlerin sağlık işaretlemeleri ile yumurta kabukları dahil hayvansal gıdalara doğrudan uygulanan tanımlama işaretleri ve yumurta kabuklarının süsleme amacıyla renklendirilmesinde, sadece EK–II’de listelenen gıda renklendiricileri kullanılabilir.
Taşınma prensibi
MADDE 19 ‒(1) EK–II’de belirtilen gıdalar dışında, bir bileşik gıdanın bileşenlerinin birinde kullanımına izin verilen bir gıda katkı maddesinin, bu bileşik gıdada da bulunmasına izin verilir.
(2) Bir gıda katkı maddesinin; gıda katkı maddesi, gıda enzimi veya aroma verici ilave edilmiş bir gıdada bulunmasına;
a) Bu katkı maddesinin; gıda katkı maddesinde, gıda enziminde veya aroma vericide bu Yönetmeliğe göre kullanımına izin verilmişse,
b) Bu katkı maddesi gıdaya; gıda katkı maddesi, gıda enzimi veya aroma verici ile taşınmışsa,
c) Bu katkı maddesinin son üründe teknolojik bir fonksiyonu bulunmuyorsa,
izin verilir.
(3) Bir gıda katkı maddesinin, bir bileşik gıdanın sadece hazırlanmasında kullanılacak olan bir gıdada bulunmasına, söz konusu bileşik gıdanın bu Yönetmelik hükümlerine uygun olması koşuluyla izin verilir.
(4) Birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarda yer alan hükümler, aksi belirtilmedikçe bebeklere ve küçük çocuklara yönelik özel beslenme amaçlı gıdalara ilişkin mevzuat kapsamındaki bebek formülleri, devam formülleri ve bebek ve küçük çocuk ek gıdalarına uygulanmaz.
(5) Bir gıdaya ilave edilen gıda katkı maddesinin veya gıda enziminin veya aroma vericinin içerdiği bir gıda katkı maddesi; bu gıdada teknolojik fonksiyona sahipse, bu gıdanın katkı maddesi olarak değerlendirilir ve eklenmiş olan aroma vericinin, katkı maddesinin veya gıda enziminin katkı maddesi olarak değerlendirilmez ve bu gıda için belirlenen kullanım koşullarına uygun olur.
(6) Birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarda yer alan hükümler saklı kalmak koşuluyla; bir tatlandırıcının, şeker ilavesiz bileşik gıda, enerjisi azaltılmış bileşik gıda, düşük kalorili diyet amaçlı bileşik gıda, dişlerin çürümesine neden olmayan bileşik gıda ve raf ömrü uzatılmış bileşik gıdada bulunmasına; bu bileşik gıdanın bileşenlerinden birinde kullanılabilmesi şartıyla izin verilir.
Geleneksel gıdalar
MADDE 20 ‒(1) Avrupa Birliği’ne üye bazı ülkelerde üretilen geleneksel gıdalar ve bu gıdalarda kullanımı yasaklanan belirli gıda katkı maddesi kategorileri EK–IV’te listelenmektedir.
(2) Ülkemizde üretilen geleneksel gıdalar ile bazı gıdalarda kullanımı yasaklanan gıda katkı maddeleri ve/veya gıda katkı maddesi kategorileri EK–VI’da listelenmektedir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Etiketleme
Son tüketiciye sunulmayacak gıda katkı maddelerinin etiketlenmesi
MADDE 21 –(1) Tek başına veya birbirleriyle veya 29/12/2011 tarihli ve 28157 sayılı üçüncü mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Etiketleme Yönetmeliğinde tanımlanan gıda bileşenleri ile karışım halinde satılması halinde, son tüketiciye sunulmayacak gıda katkı maddelerinin etiketinde, 22 nci maddede yer alan bilgiler kolayca görülebilir, açıkça okunabilir ve silinmez bir şekilde yer almak zorundadır.
(2) 22 nci maddede yer alan bilgiler Türkçe olmak zorundadır. Türkçe ile birlikte diğer yabancı resmî diller de kullanılabilir.
Son tüketiciye sunulmayacak gıda katkı maddelerinin genel etiketleme kuralları
MADDE 22 –(1) Son tüketiciye sunulmayacak gıda katkı maddelerinin tek başına veya birbirleriyle ve/veya diğer gıda bileşenleriyle ve/veya bunlara ilave edilmiş diğer maddelerle karışım halinde satılması halinde, ambalaj veya kaplarının üzerinde aşağıdaki bilgiler yer alır:
a) Her bir gıda katkı maddesinin bu Yönetmelikte geçen adı ve/veya E kodu veya her bir katkı maddesinin adı veya E kodunu içeren bir satış tarifnamesi,
b) “Gıdada kullanım içindir” veya “gıdada kullanımı sınırlıdır” ifadesi veya gıda katkı maddesinin kullanımının amaçlandığı gıdayı belirten daha özel bir ifade,
c) Gerekli olduğu durumlarda özel depolama veya kullanım koşulları,
ç) Parti işareti veya numarası,
d) Kullanım talimatının eksikliğinde, gıda katkı maddesinin uygun bir şekilde kullanımı mümkün olmayacaksa; gıda katkı maddesinin kullanım talimatı,
e) Üretici veya ambalajlayıcı veya ithalatçı veya dağıtıcı firmanın adı veya ticari unvanı ve adresi,
f) Gıdada kullanım miktarı sınırlı olan her bir katkı veya katkı grubunun gıdada bulunabilecek en yüksek miktarını belirten bir ifade ve/veya alıcının bu Yönetmelik veya ilgili diğer mevzuata uyabilmesini sağlayacak açık ve kolay anlaşılabilir uygun bir bilgi; şayet aynı fonksiyonu gören katkı grubunun tek başına veya birlikte kullanımında aynı kullanım limiti uygulanıyorsa, basit bir gösterimle bileşimin yüzdeleri verilerek; sayısal olarak ya da Quantum Satis prensibine göre kullanılması gereken limit,
g) Net miktar,
ğ) Tavsiye edilen tüketim tarihi veya son tüketim tarihi,
h) Gerektiğinde Türk Gıda Kodeksi Etiketleme Yönetmeliğinin ek-1’inde yer alan alerjen bileşenler veya alerjen işlem yardımcılarına ilişkin bilgi,
ı) Gıda katkı maddesinin elde edildiği kaynağın adı,
i) Hayvansal gıda katkı maddesinin elde edildiği hayvanın türü.
(2) Gıda katkı maddelerinin birbirleriyle ve/veya diğer gıda bileşenleri ile karıştırılmış olarak birlikte satılmaları halinde, ambalaj veya kaplarının üzerinde bütün bileşenlerin ağırlıkça yüzdeleri azalan sırada yazılır.
(3) Gıda katkı maddesine; seyreltilmesini, çözünmesini, standartlaştırılmasını, satışını veya depolanmasını kolaylaştırmak amacı ile gıda katkı maddeleri veya diğer gıda bileşenleri ilave edilirse her bir bileşenin ağırlıkça yüzdesi azalan sırada yazılır.
(4) “Perakende satış için değildir” ifadesinin son tüketiciye sunulmayacak gıda katkı maddelerinin kap veya ambalajında kolayca görülebilen bir yerde bulunması şartıyla, bu maddenin birinci fıkrasının (d), (e) ve (f) bentlerinde ve ikinci ve üçüncü fıkralarda istenilen bilgiler, sadece sevkiyatla birlikte veya sevkiyat öncesindeki ilgili dokümanlarda yer alır.
(5) Gıda katkı maddelerinin tankerlerle temin edilmesi durumunda; bu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında istenilen tüm bilgiler, sadece sevkiyata eşlik eden ilgili dokümanlarda yer alır.
Son tüketiciye sunulacak gıda katkı maddelerinin etiketlenmesi
MADDE 23 –(1) Son tüketiciye sunulması amaçlanan gıda katkı maddelerinin tek başına veya birbirleriyle ve/veya diğer gıda bileşenleriyle karıştırılarak satılan gıda katkı maddelerinin ambalajlarında, Türk Gıda Kodeksi Etiketleme Yönetmeliğinde ve Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerine Dair Yönetmelikte yer alan hükümlere ilaveten aşağıdaki bilgiler yer alır:
a) Her bir katkı maddesinin bu Yönetmelikte geçen adı ve E kodu veya her bir katkı maddesinin adı ve E kodunu içeren bir satış tarifnamesi,
b) “Gıdada kullanım içindir” veya “Gıdada kullanımı sınırlıdır” ifadesi veya gıda katkı maddesinin kullanımının amaçlandığı gıdayı belirten daha özel bir ifade,
c) Gıda katkı maddesinin elde edildiği kaynağın adı,
ç) Hayvansal gıda katkı maddesinin elde edildiği hayvanın türü.
(2) Birinci fıkranın (a) bendinde değişiklik yapmak suretiyle; sofralık tatlandırıcıların etiketinde (satış tarifnamesinde), bileşiminde bulunan tatlandırıcı veya tatlandırıcıların isim veya isimlerinin kullanıldığı “…bazlı sofralık tatlandırıcı” terimi yer alır.
(3) Polioller ve/veya Aspartam ve/veya Aspartam-asesülfam tuzu içeren bir sofralık tatlandırıcının etiketinde aşağıdaki uyarılar yer alır:
a) Polioller: “aşırı tüketimi laksatif etkiye neden olabilir”,
b) Aspartam/Aspartam-asesülfam tuzu: “fenilalanin kaynağı içerir”.
(4) Üreticiler, sofralık tatlandırıcıların güvenli olarak tüketilmesinin sağlanması için gerekli bilgiyi etikette belirtmek zorundadır.
(5) Birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarda yer alan bilgiler için, Türk Gıda Kodeksi Etiketleme Yönetmeliğinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hüküm uygulanır.
Bazı gıda renklendiricilerini içeren gıdalar için etiketleme kuralları
MADDE 24 –(1) Türk Gıda Kodeksi Etiketleme Yönetmeliği hükümleri saklı kalmak koşuluyla, EK-V’te listelenen renklendiricileri içeren gıdaların etiketlerinde bu ekte yer alan ilave bilgi yer alır.
(2) Birinci fıkrasında belirtilen ilave bilgi ile ilgili olarak Türk Gıda Kodeksi Etiketleme Yönetmeliğinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hüküm uygulanır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Bilgilendirme zorunluluğu
MADDE 25 –(1) Bir gıda katkı maddesinin kullanıcısı veya üreticisi, bu katkı maddesinin güvenlik değerlendirmelerini etkileyecek yeni bilimsel veya teknik bir bilgiye ulaştığında, Bakanlığı derhal bilgilendirmek zorundadır.
(2) Bir gıda katkı maddesinin kullanıcısı veya üreticisi, Bakanlığın talebi üzerine, o katkı maddesinin gerçek kullanımı hakkında bilgi vermek zorundadır.
İdari yaptırımlar
MADDE 26 ‒(1) Bu Yönetmeliğe aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Kanunun ilgili maddelerine göre yaptırımlar uygulanır.
Uyum zorunluluğu
GEÇİCİ MADDE 1 –(1) Bu Yönetmelik kapsamında faaliyet gösteren gıda işletmecileri, 1/7/2014 tarihine kadar bu Yönetmelik hükümlerine uymak zorundadır.
(2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce faaliyet gösteren gıda işletmecileri, bu Yönetmelikte belirtilen geçiş sürelerinin sonuna kadar, 29/12/2011 tarihli ve 28157 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Türk Gıda Kodeksi Gıda Katkı Maddeleri Yönetmeliği hükümlerine uymak zorundadır.
Geçiş hükümleri
GEÇİCİ MADDE 2 –(1) Geçici 1 inci madde istisna olarak, bu Yönetmelik kapsamında faaliyet gösteren gıda işletmecileri bu Yönetmelik hükümlerine;
a) Eklerinde geçiş süreleri belirtilenler için eklerde verilen tarihlere kadar,
b) 1/7/2013 tarihinden önce piyasaya arz edilen EK-II 06.2.1 numaralı alt kategoride yer alan buğday unu için 1/8/2013 tarihine kadar,
c) EK-II 07.1.1.2 numaralı alt kategoride yer alan ekmekler için 1/8/2013 tarihine kadar,
ç) EK-VI’da yer alan çiğ köfte ve mezeler için 1/8/2013 tarihine kadar,
uyum sağlamak zorundadır.
(2) Geçici 1 inci madde istisna olarak, bu Yönetmelik hükümleri;
a) EK-II 06.2.1 numaralı alt kategoride yer alan buğday unu için yürürlük tarihinde,
b) EK-II 07.1.1.1 numaralı alt kategoride yer alan ekmekler için yürürlük tarihinde,
c) EK-VI’da yer alan pide ve bazlama için yürürlük tarihinde,
yürürlüğe girer.
(3) Geçici 1 inci madde istisna olarak, EK-II 04.2.4.1 numaralı alt kategoride yer alan salçalar, domates püreleri ve biber püreleri(Değişik ibare:RG-16/7/2016-29772)(1)1/7/2017tarihine kadar piyasada bulunabilir.
Uyum zorunluluğu
GEÇİCİ MADDE 3 –(EK:RG-24/11/2014-29185)
(1)Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce faaliyet gösterengıda işletmecileri, 31/12/2014 tarihine kadar bu Yönetmelik hükümlerine uyarlar.
(2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce faaliyet gösteren gıda işletmecileri tarafından 31/12/2014 tarihinden önce piyasaya arz edilen ürünler ve bu ürünleri içeren gıdalar 31/12/2015 tarihine kadar piyasada bulunabilir.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 27 –(1) 29/12/2011 tarihli ve 28157 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Katkı Maddeleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 28 ‒(1) Bu Yönetmelik, 1/7/2013 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 29 ‒(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
_______________
(1) Bu değişiklik 1/7/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
| Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin | ||
| Tarihi | Sayısı | |
| 30/6/2013 | 28693 | |
| Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin | ||
| Tarihi | Sayısı | |
| 1. | 24/11/2014 | 29185 |
| 2. | 16/7/2016 | 29772 |
HİJYEN EĞİTİMİ YÖNETMELİĞİ
5 Temmuz 2013 CUMA Resmî Gazete Sayı : 28698
YÖNETMELİK
Sağlık Bakanlığı, İçişleri Bakanlığı ve Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:
HİJYEN EĞİTİMİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; gıda üretim ve perakende iş yerlerinde, insani tüketim amaçlı sular ile doğal mineralli suları üreten iş yerlerinde ve insan bedenine temasın söz konusu olduğu temizlik hizmetlerinin verildiği iş yerlerinde çalışanlara yönelik hijyen eğitimi programlarının planlanmasına, eğitimlerin verilmesine, iş yeri sahibinin, işletenlerin ve çalışanların bu konudaki sorumluluklarına, bu iş yerlerinde çalışmaya engel bulaşıcı hastalıkların ve cilt hastalıklarının belirlenmesine ve bu hastalıkların iyileşme hâlinin tespitine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik aşağıda belirtilen iş kollarını kapsar:
a) Gıda üretim ve perakende iş yerleri.
b) İnsani tüketim amaçlı sular ile doğal mineralli suların üretimini yapan iş yerleri.
c) Kaplıca, hamam, sauna, berber, kuaför, dövme ve pirsing yapılan yerler, masaj ve güzellik salonları ve benzeri yerler.
ç) Otel, motel, pansiyon ve misafirhane gibi yerler.
d) Komisyon tarafından hijyen eğitimi verilmesi uygun görülen diğer iş kolları.
(2) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu kapsamındaki iş yerlerinde çalışan kişiler için mecburi olan gıda hijyeni eğitim konularını kapsamaz.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 127 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlıklar: Gıda, Tarım ve Hayvancılık, İçişleri, Milli Eğitim ve Sağlık Bakanlıklarını,
b) Belge: Hijyen eğitimlerini alan kişilere Genel Müdürlüğe bağlı öğretim kurumlarınca verilen kurs bitirme belgesini,
c) Eğitim: Halk sağlığının korunması amacıyla, her iş koluna uygun olarak verilecek hijyen eğitimini,
ç) Genel Müdürlük: Millî Eğitim Bakanlığı Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğünü,
d) Hijyen: Her iş kolunun özelliğine göre çalışanın kendisinin ve halkın sağlığını tehlikeye sokmayacak biçimde hizmet vermesini sağlamak amacıyla yapılacak uygulamaların ve alınan temizlik önlemlerinin bütününü,
e) Komisyon: Eğitimleri planlamak üzere Genel Müdürlük bünyesinde oluşturulan komisyonu,
f) Perakende iş yerleri: Ana dağıtım merkezleri, hazır yemek hizmeti, iş yeri ve kurum yemekhaneleri, restoranlar ve diğer benzeri gıda hizmetlerinin sunulduğu yerler, dükkânlar, toptan satış yerleri, süpermarket dağıtım merkezleri dâhil olmak üzere son tüketiciye satış ve dağıtım noktasında gıdanın işlenmesi, muameleye tabi tutulması veya depolanması ve benzeri hizmetlerin verildiği iş yerlerini
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Belge Verilmesi, Hijyen Eğitimi, Komisyon Kurulması ve Eğitimlerin Planlanması
Belge alan kişilerin çalıştırılması
MADDE 5 – (1) Bu Yönetmeliğin kapsadığı iş yerlerinde, Genel Müdürlük tarafından verilen belgeye sahip olmayan kişiler çalıştırılamaz. İş yeri sahipleri ve işletenleri, çalışanlarının hijyen eğitimi almasından ve belgeli olarak çalıştırılmasından birinci derecede sorumludur. Bizzat çalışmaları durumunda iş yeri sahipleri ve işletenleri de bu eğitimi almaya mecburdur.
Eğitimlerin veriliş şekli
MADDE 6 – (1) Eğitimler, Genel Müdürlüğe bağlı öğretim kurumları tarafından verilir. İş yeri sahipleri ve işletenleri, komisyonca belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde bu eğitimleri çalışanlarına kendi imkânlarıyla da verebilir.
(2) Genel Müdürlük, iş kollarının özelliğine göre komisyonca belirlenen eğitim içeriklerinin eğitim formatına uygun olarak ülke genelinde verilmesini sağlar. Eğitimler sekiz saatten az olamaz.
(3) Genel Müdürlüğe bağlı öğretim kurumlarınca, katılımcılara eğitim sonunda e-yaygın sistemi üzerinde kurs bitirme belgesi verilir. Belgeler, kişi hizmet verdiği sürece geçerli kabul edilir.
(4) Genel Müdürlük, eğitim ile ilgili yapacağı masrafları karşılamak üzere eğitime katılanlardan ücret talep edebilir. Kurslarda, uygulama yapılması gerekir ise uygulama sırasında kullanılabilecek şahsi malzemeler katılımcılar tarafından tedarik edilir.
Komisyon kurulması, komisyonun çalışma usul ve esasları
MADDE 7 – (1) Genel Müdürlük bünyesinde, eğitimlerin planlanması için iş kollarının gruplandırmasını yapmak, iş kollarının yapısına uygun olarak eğitimleri planlamak ve iş kollarının durumuna göre eğitim içeriğini belirlemek üzere bir komisyon kurulur.
(2) Komisyon, Genel Müdürlük tarafından görevlendirilen bir üyenin başkanlığında aşağıdaki üyelerden oluşur:
a) Bakanlıklarca görevlendirilecek birer üye.
b) Sağlık Bakanlığınca belirlenecek bir tıbbi mikrobiyoloji uzmanı, bir enfeksiyon hastalıkları ve klinik mikrobiyoloji uzmanı, bir halk sağlığı uzmanı, bir deri ve zührevi hastalıkları uzmanı.
c) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca belirlenecek bir veteriner hekim ve bir gıda mühendisi/ziraat mühendisi (gıda veya süt bölümü mezunu).
ç) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonundan birer temsilci.
(3) Komisyon, iş kollarının gruplandırmasını yaparak iş koluna göre eğitim konularını ve sürelerini; eğitimlerin, iş yeri sahiplerince veya işletenlerince verilmesi durumunda ise eğitimlere ve belgelendirme işlemlerine ait usul ve esasları belirler.
(4) Komisyon yılda en az bir kez toplanır. Kararlar, salt çoğunlukla alınır.
(5) Komisyonun sekretarya hizmetleri Genel Müdürlükçe yürütülür.
Eğitim konuları
MADDE 8 – (1) Eğitimlerin içerikleri, hijyen ilkelerine uyulmaması sebebiyle halk sağlığı açısından risk oluşturduğu bilinen virüslerin, bakterilerin, parazitlerin, mantarların ve diğer enfeksiyon etkenlerinin genel özelliklerini, bulaşma yollarını, hangi iş kolunda nasıl bulaşmalar olabileceğini veya halk sağlığının nasıl tehdit göreceğini, hastalık belirtilerini ve korunma yollarını ihtiva edecek şekilde komisyonca belirlenir.
(2) Eğitimlerin içeriğinde, iş kolunun özelliğine göre hijyen ve temizlik ilkeleri ile komisyonca bilgi verilmesinde fayda görülen başka etkenler ve konular da yer alır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Çalışmaya engel teşkil eden hastalıklar
MADDE 9 – (1) Aşağıda belirtilen hastalıkları bulunanlar iyileşme hâlini/bulaştırıcılığın olmadığını raporla belgeleyene kadar bu Yönetmelik kapsamındaki iş yerlerinde çalışamaz ve çalıştırılamazlar:
a) Gıda ile taşınabilen bir hastalığı olan veya bu hastalığın taşıyıcısı durumundaki kişiler ile ishali bulunanlar.
b) Vücudun görünür kısımlarında açık/enfekte yara, deri enfeksiyonu ve benzeri halkta tiksintiye yol açabilecek deri lezyonları bulunanlar; cüzzam, frengi ve verem hastalığına yakalananlar.
c) 30/5/2007 tarihli ve 26537 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bulaşıcı Hastalıklar Sürveyans ve Kontrol Esasları Yönetmeliğinde yer alan, hijyen ilkelerine uyulmadığı durumlarda halk sağlığı açısından problem oluşturabilecek hastalığı bulunanlar.
(2) Çalışanlar, hastalıkları konusunda işverene bilgi vermekle yükümlüdür.
İyileşme hâlinin belirlenmesi
MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında bulunan iş yerlerinde çalışmaya engel hastalığı bulunanlar, hastalıklarının iyileştiğini/bulaştırıcılığın olmadığını gösteren tabip/uzman tabip raporunu ibraz etmeleri durumunda çalışabilir veya çalıştırılabilirler.
Denetim ve müeyyideler
MADDE 11 – (1) Her iş kolunun izin, onay, kayıt, ruhsatlandırma ve benzeri hizmetlerini yürüten Bakanlık veya mahalli idare, bu Yönetmelikte belirtilen iş yerlerinin, 5 inci, 9 uncu ve 10 uncu maddelerde belirtilen yükümlülükleri yerine getirip getirmediğini denetler. Bu maddelerde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyenler hakkında, durumu bu maddelere uygun bulunmayan çalışanların her biri ayrı ayrı aykırılıklar olarak değerlendirilir ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 282 nci maddesine göre işlem yapılır.
Eğitim hazırlık süreci
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında bulunan iş yerlerinin sahipleri ve işletenleri, Yönetmelik yürürlüğe girdikten sonraki bir yıl içinde çalışanlarının Yönetmelikte belirtilen eğitimleri almalarını sağlar.
Yürürlük
MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık, İçişleri ve Sağlık Bakanları yürütür.
GÖÇ UZMANLIĞI YÖNETMELİĞİ
11 Temmuz 2013 PERŞEMBE Resmî Gazete Sayı : 28704 YÖNETMELİK İçişleri Bakanlığı (Göç İdaresi Genel Müdürlüğü)’ndan: GÖÇ UZMANLIĞI YÖNETMELİĞİBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaç ve kapsamMADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, göç uzmanı ve uzman yardımcılığına atanacaklarda aranacak nitelikleri, giriş ve yeterlilik sınavlarının şekli ve uygulanmasını, yetiştirilme, çalışma usul ve esasları ile görev, yetki ve sorumluluklarını düzenlemektir. (2) Bu Yönetmelik, Göç İdaresi Genel Müdürlüğü merkez teşkilatında istihdam edilecek göç uzmanı ile göç uzman yardımcılarını kapsar. DayanakMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun ek 41 inci maddesi ile 4/4/2013 tarihli ve 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun 119 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen; a) Bakan: İçişleri Bakanını, b) Birim amiri: Genel Müdürlük daire başkanları ile I. Hukuk Müşavirini, c) Daire başkanı: Genel Müdürlük daire başkanlarını, ç) Genel Müdür: Göç İdaresi Genel Müdürünü, d) Genel Müdürlük: Göç İdaresi Genel Müdürlüğünü, e) Giriş sınavı: Göç uzman yardımcılığı için yapılacak olan giriş sınavını, f) Komisyon: Giriş Sınavı Komisyonunu, g) KPSS: Kamu Personel Seçme Sınavını, ğ) Kurul: Tez Değerlendirme ve Yeterlik Sınavı Kurulunu, h) ÖSYM: Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığını, ı) Tez: Uzman yardımcılarının hazırlayacakları uzmanlık tezlerini, i) Uzman: Göç Uzmanını, j) Uzman yardımcısı: Göç Uzman Yardımcısını, k) YDS: Yabancı Dil Bilgisi Seviye Tespit Sınavını, l) Yeterlik sınavı: Göç Uzmanlığı Yeterlik Sınavını, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜMUzman Yardımcılığına GirişGiriş sınavıMADDE 4 – (1) Genel Müdürlüğe uzman yardımcısı olarak atanacaklar, kadro ve ihtiyaç durumuna göre Genel Müdürlük tarafından uygun görülen zamanlarda açılacak giriş sınavı ile mesleğe alınır. (2) Giriş sınavı, yazılı ve sözlü olmak üzere iki aşamalı yapılır. (3) Giriş sınavı, öğrenim dalları göz önüne alınarak Komisyon tarafından farklı alanlarda yapılabilir. Genel Müdürlük, ihtiyaç duyulması halinde öğrenim dallarına göre ayrı ayrı kontenjan belirleyebilir. (4) Giriş sınavı, Genel Müdürlükçe yapılır. İhtiyaç duyulması halinde yazılı sınav, ÖSYM’ye, üniversitelere ya da diğer kamu kurum ve kuruluşlarına yaptırılabilir. Giriş sınavı başvuru şartlarıMADDE 5 – (1) Giriş sınavına katılmak isteyenlerin aşağıdaki şartları taşımaları gerekir: a) 657 sayılı Kanunun 48 inci maddesinde belirtilen genel şartları taşımak. b) Giriş sınavının yapılacağı tarih itibariyle otuz beş yaşını doldurmamış olmak. c) Başvuru tarihinin son günü itibariyle geçerlilik süresi dolmamış KPSS’den, giriş sınavı duyurusunda belirtilen puan türlerine göre asgari puanı almış olmak. ç) Genel Müdürlüğün kadro ve ihtiyaç durumuna göre; en az dört yıllık lisans eğitimi veren hukuk, siyasal bilgiler, iktisat, işletme, iktisadi ve idari bilimler fakültelerinden veya Genel Müdürlükçe yürütülen hizmetlerin gerektirdiği en az dört yıllık lisans eğitimi veren yüksek öğretim kurumları ile bunlara denkliği kabul edilen yurtiçindeki veya yurtdışındaki öğretim kurumlarından mezun olmak. Giriş sınavının duyurulmasıMADDE 6 – (1) Giriş sınavına katılma şartları, başvuru tarihi ve yeri, başvuru şekli ve başvuru evrakının temin edileceği yer, KPSS puan türleri ve asgari puanlar, öğrenim dalları ve kontenjanları, başvuruda istenecek diğer belge ve beyanlar, atama yapılacak kadro sayısı, sınıfı ve derecesi, sınavın tarihi ve yapılacağı yer, sınava kaç kişinin çağrılacağı, giriş sınavının şekli, sınav konuları, değerlendirme yöntemi ile gerekli görülen diğer hususlar sınav tarihinden en az bir ay önce, Resmî Gazete’de, yurt düzeyinde günlük olarak yayımlanan tirajı yüksek ilk beş gazetenin en az birinde ve Genel Müdürlüğün internet sitesinde ilan edilmek suretiyle duyurulur. Giriş sınavı başvuru işlemleriMADDE 7 – (1) Giriş sınavı başvurusu, elden veya posta yoluyla ilanda belirtilen adrese ya da ilanda belirtilmesi kaydıyla Genel Müdürlüğün internet sitesi üzerinden yapılır. (2) Giriş sınavına katılmak isteyen adaylar, Genel Müdürlükten veya Genel Müdürlüğün internet sitesinden temin edecekleri sınav başvuru formunu doldurarak aşağıdaki belgelerle birlikte başvurur: a) Yükseköğrenim mezuniyet belgesinin aslı veya onaylı örneği; eğitimini yurtdışında tamamlamış olanların diploma denklik belgesinin aslı veya onaylı örneği. b) Üç adet vesikalık fotoğraf. c) KPSS sonuç belgesinin aslı veya bilgisayar çıktısı. ç) T.C. kimlik numarası beyanı. d) Özgeçmiş. (3) Elden veya posta yoluyla yapılacak başvurularda ikinci fıkrada sayılan belgelerin son başvuru tarihi mesai bitimine kadar Genel Müdürlüğe teslim edilmesi veya ulaştırılması şarttır. Bu belgeler, aslı ibraz edilmek kaydıyla, Genel Müdürlükçe de onaylanabilir. Postadaki gecikmeler ve giriş sınavı duyurusunda belirtilen süre içerisinde yapılmayan başvurular dikkate alınmaz. (4) Giriş sınavı başvurusunun, Genel Müdürlüğün internet sitesi üzerinden yapılması halinde, ikinci fıkradaki belgeler sözlü sınavdan önce Genel Müdürlüğe teslim edilir. Giriş sınavı komisyonuMADDE 8 – (1) Giriş Sınavı Komisyonu; Genel Müdür tarafından belirlenen en az daire başkanı düzeyindeki yöneticiler, uzmanlar ile üniversite öğretim üyeleri olmak üzere başkan dâhil en az beş asil ve üç yedek üyeden oluşur. Kurum dışından sınav komisyonuna görevlendirilen asil üye sayısı ikiyi geçemez. İnsan Kaynakları Dairesi Başkanı komisyonun doğal üyesidir. Asil üyelerin herhangi bir nedenle komisyona katılamamaları halinde yedek üyeler tespit sırasına göre komisyona katılırlar. (2) Bölümler itibariyle ayrı ayrı kontenjan belirlenmesi halinde her bir bölüm için ayrı komisyon oluşturulabilir. (3) Komisyon başkan ve üyeleri; boşanmış olsalar dahi eşlerinin, ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve kayın hısımlarının veya evlatlıklarının katıldığı sınavlarda görev alamazlar. Komisyonun görevleriMADDE 9 – (1) Komisyon; yazılı sınavın yapılması veya yaptırılması, yazılı sınav sorularının hazırlanması veya hazırlatılması ve cevapların değerlendirilmesi, sözlü sınavın yapılması, sonuçların ilan edilmesi, itirazların sonuçlandırılması ve sınavla ilgili diğer işlemlerin yürütülmesiyle görevli ve yetkilidir. (2) Komisyon üye tam sayısı ile toplanır ve oy çokluğuyla karar alır. Oyların eşitliği halinde Komisyon Başkanının bulunduğu taraf çoğunluk kabul edilir. Oylama sırasında çekimser oy kullanılamaz. Alınan kararlar kesindir. Karara katılmayanlar karşı oylarını gerekçeleriyle birlikte belirtmek zorundadır. Giriş sınavı ön hazırlık çalışmalarıMADDE 10 – (1) Giriş sınavı ön hazırlık çalışmaları İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığı tarafından yürütülür. (2) İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığı, öngörülen süre içerisinde yapılan başvuruları inceleyerek adaylarda aranan şartların mevcut olup olmadığını tespit eder. Aranılan nitelikleri taşıyan adaylar, ilanda belirtilen KPSS puan türlerinden her puan türü için ayrı ayrı en yüksek puanı alan adaydan başlamak üzere bir sıralamaya tabi tutulur. Atama yapılacak kadro sayısının yirmi katını geçmemek üzere, ilanda duyurulan sayıda aday tutanakla belirlenir ve Genel Müdürlüğün internet sitesinde ilan edilir. KPSS puan türü itibariyle en son adayın aldığı puanla aynı puana sahip adaylar da giriş sınavına çağrılır. (3) Adaylar, sınav giriş belgelerini sınav saatine kadar elden teslim alırlar. Sınav giriş belgesinde, fotoğraf, kimlik bilgileri, sınav yeri, tarihi ve saati yer alır. Giriş sınavının konularıMADDE 11 – (1) Yazılı sınav konuları; mezun olunan bölümlerin müfredatı dikkate alınarak belirlenen alan bilgisi ve Genel Müdürlüğün görev alanına giren temel konular olmak üzere iki bölümden oluşur. Yazılı sınav konularının alt başlıkları ve yazılı sınav sorularının konu grupları bakımından hangi ağırlıkta değerlendirmeye tabi tutulacağına sınav duyurusunda yer verilir. (2) Lisans eğitimine ait mesleki bilgilerin değerlendirilmesi; 5 inci maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen öğretim kurumlarından mezun olanlar için, mezun olunan bölümlerin müfredatı dikkate alınarak belirlenen ve sınav duyurusunda belirtilen alan bilgisi konularından yapılır. (3) Sınav sorularının % 80’i lisans eğitimine ait mesleki bilgilerden, % 20’si Genel Müdürlüğün görev alanına ait temel bilgilerden hazırlanır. Atama yapılacak kadro sayısının öğrenim dalları itibarıyla ayrı ayrı belirlenmesi durumunda, adayların hangi sınav konularından sorumlu olacağı sınav duyurusunda belirtilir. Yazılı sınavMADDE 12 – (1) Yazılı sınava, KPSS sonuçlarına göre başvuran adaylardan, en yüksek puana sahip olan adaydan başlanmak üzere atama yapılacak kadro sayısının en fazla yirmi katına kadar aday (son sıradaki aday ile eşit puana sahip adaylar dâhil) çağrılır. (2) Yazılı sınav; duyuruda belirtilen konularda klasik veya test şeklinde yapılabilir. (3) Sınav sorularının hazırlanması, muhafazası ve sonuçlarının değerlendirilmesinde gizliliğe riayet edilir. Hazırlanan sorular zarflar içerisine konularak kapatılıp imzalanmak suretiyle giriş sınavı komisyonu başkanı tarafından muhafaza edilir ve sınav salonunda adayların huzurunda açılır. (4) Yazılı sınav, İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığı tarafından komisyon üyelerinin gözetimi ve denetimi altında yapılır. (5) Yazılı sınavdan başarılı sayılmak için her konu grubundan en az elli puan ve sınav notu olarak en az yetmiş puan alınması şarttır. (6) Sınavın başlama ve bitiş saati, kaç adayın katıldığı, her adayın kullandığı cevap kâğıdı sayfası tutanakla tespit edilir. Toplanan cevap kâğıtları ve tutanaklar, zarf içine konularak kapatılıp mühürlendikten sonra komisyon başkanına teslim edilir. (7) Sınavda kopya çekenler, çekmeye teşebbüs edenler veya kopya çektiği tespit edilenler hakkında tutanak düzenlenir ve sınav kâğıtları geçersiz sayılır. (8) Tutanaklar salon başkanı ile gözetim ve denetim görevlileri tarafından imzalanır. (9) Yazılı sınav sonuçları ve sözlü sınava katılmaya hak kazananların listesi ile sözlü sınavın yeri, günü ve saati Genel Müdürlüğün internet sitesinde yayımlanmak suretiyle ilan edilir. (10) Giriş sınavının yazılı kısmının ÖSYM, üniversiteler ya da diğer kamu kurum ve kuruluşlarına yaptırılması halinde, yazılı sınava ilişkin hususlar Genel Müdürlük ve ilgili kuruluş arasında protokol ile belirlenir. Sözlü sınav ve değerlendirilmesiMADDE 13 – (1) Yazılı sınav sonucunda yetmiş puandan az olmamak üzere, en yüksek puandan başlanarak giriş sınavı duyurusunda belirtilen gruplar itibariyle belirlenen kadronun dört katına kadar aday sözlü sınava çağrılır. Son sıradaki adayla aynı puanı alan adaylar da sözlü sınava çağrılır. (2) Sözlü sınav, adayların; a) Yazılı sınav konularına ilişkin bilgi düzeyi, b) Bir konuyu kavrayıp özetleme, ifade yeteneği ve muhakeme gücü, c) Liyakati, temsil kabiliyeti, davranış ve tepkilerinin mesleğe uygunluğu, ç) Özgüveni, ikna kabiliyeti ve inandırıcılığı, d) Genel yetenek ve genel kültürü, e) Bilimsel ve teknolojik gelişmelere açıklığı, yönlerinden değerlendirilerek, ayrı ayrı puan verilmek suretiyle gerçekleştirilir. (3) Adaylar, komisyon tarafından ikinci fıkranın (a) bendi için elli puan, (b) ilâ (e) bentlerinde yazılı özelliklerin her biri için onar puan üzerinden değerlendirilir ve verilen puanlar ayrı ayrı tutanağa geçirilir. Bunun dışında sözlü sınav ile ilgili herhangi bir kayıt sistemi kullanılmaz. (4) Sözlü sınavda başarılı sayılmak için, komisyon başkan ve üyelerinin yüz tam puan üzerinden verdikleri puanların aritmetik ortalamasının en az yetmiş olması şarttır. Sınav sonuçlarının değerlendirilmesi ve ilanıMADDE 14 – (1) Giriş sınavında başarılı olmak için yazılı ve sözlü sınavların her bir aşamasından en az yetmiş puan alınması zorunludur. Başarı sıralaması yazılı sınav ile sözlü sınav notlarının aritmetik ortalaması alınarak belirlenir. Sınav sonuçlarına göre adayların yazılı ve sözlü sınav notlarının aritmetik ortalamasının eşitliği durumunda yazılı sınav puanı yüksek olan aday; her iki puanın da eşit olması halinde KPSS puanı yüksek olan aday sıralamada üstte yer alır. (2) Adaylar, giriş sınavı puanı en yüksek adaydan başlamak suretiyle sıralamaya konulur ve atama yapılacak kadro sayısı kadar aday asil, giriş sınavında başarılı olmak şartıyla atama yapılacak kadro sayısının yarısını geçmemek üzere, Komisyonca belirlenecek sayıda aday ise yedek olarak tespit edilir. Başarı sırasına göre oluşturulacak yedek aday listesi, giriş sınavı sonuçlarının ilanından itibaren iki yılı geçmemek üzere bir sonraki giriş sınavı ilan tarihine kadar geçerlidir. (3) Sınav sonuçları, komisyon tarafından tutanağa bağlanır. Başarı sıralamasına göre oluşturulan liste Genel Müdür tarafından onaylandıktan sonra Genel Müdürlüğün internet sitesinde ve Genel Müdürlük hizmet binasında ilan edilir. Ayrıca, asil ve yedek listede yer alan adaylara bildirilir. (4) Giriş sınavında yetmiş ve üzerinde puan almış olmak, asil ve yedek listelere giremeyen adaylar için müktesep hak teşkil etmez. Atamadan önce istenecek belgelerMADDE 15 – (1) Uzman yardımcılığı giriş sınavında başarılı olan adaylardan aşağıdaki belgeler istenir: a) Erkek adayların askerlik durumuna dair yazılı beyanı. b) Dört adet vesikalık fotoğraf. c) Adli sicil kaydına ilişkin yazılı beyanı. ç) Görevini devamlı yapmaya engel olabilecek akıl hastalığı olmadığına dair yazılı beyanı. d) Mal bildirimi. e) Kamu etik sözleşmesi. Uzman yardımcılığına atanmaMADDE 16 – (1) Giriş sınavını kazanan adaylardan, ilan edilen uzman yardımcısı kadro sayısı kadar aday, başarı sıralamasına göre uzman yardımcısı olarak atanır. Asil listeden uzman yardımcılığını kazanan adaylardan çeşitli sebeplerle göreve başlamayanların veya ataması yapılıp herhangi bir sebeple görevden ayrılanların yerine, yedek aday listesinden öğrenim dalları itibariyle başarı sırasına göre atama yapılabilir. (2) Gerekli belgeleri süresinde ibraz etmeyenlerin atamaları yapılmaz. (3) Sınavda başarılı olanlardan, atama şartlarını taşımadıkları sonradan anlaşılanların sınav sonuçları geçersiz sayılarak atamaları yapılmaz, yapılmış olsa dahi iptal edilir. (4) Atamaları yapılan uzman yardımcılarının göreve başlamalarına ilişkin olarak, 657 sayılı Kanunun 62 ve 63 üncü madde hükümleri uygulanır. Gerçeğe aykırı beyanMADDE 17 – (1) Giriş sınavını kazananlardan sınav başvuru formunda gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu tespit edilenlerin sınav sonuçları geçersiz sayılarak atamaları yapılmaz. Atamaları yapılmış olsa dahi iptal edilir. Bunlar hiçbir hak talep edemez. (2) Gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu veya belge verdiği tespit edilenler hakkında suç duyurusunda bulunulur. Sınav belgelerinin saklanmasıMADDE 18 – (1) Ataması yapılanların sınavla ilgili belgeleri, ilgililerin özlük dosyalarında; başarısız olanlar ile başarılı olduğu halde herhangi bir nedenle atanamayanların sınav belgeleri ise dava açma süresinden az olmamak kaydıyla bir sonraki sınava kadar Genel Müdürlükçe saklanır. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMUzman Yardımcılığı Dönemi ve Uzman Yardımcılarının YetiştirilmesiUzman yardımcılığı süresi ve çalışma düzeniMADDE 19 – (1) Uzman yardımcılığı dönemi en az üç yıldır. Bu sürenin hesabında aylıksız izin ile toplamı üç ayı aşan hastalık ve refakat izinleri dikkate alınmaz. (2) Uzman yardımcıları, görevlendirildikleri birimlerde, birim amiri veya birim amiri tarafından belirlenen uzmanın refakatinde ve gözetiminde çalışırlar. Uzman yardımcılarının yetiştirilme ilkeleriMADDE 20 – (1) Uzman yardımcısı olarak atananlar bu kadroda bulundukları sürece uzmanlığın gerektirdiği bilgi, beceri ve etik değerleri kazanmaları amacıyla, verilecek görevlerin yanı sıra; a) Genel Müdürlüğün teşkilat yapısı, görevleri ve çalışma düzeni hakkında bilgi edinilmesini, b) Genel Müdürlüğün geliştireceği politika ve stratejiler doğrultusunda rapor yazmak, inceleme ve araştırma yapabilmek ve analitik düşünebilmek için gerekli bilgi ve donanımın kazanılmasını, c) Genel Müdürlükle ilgili mevzuat ve bu mevzuatın uygulanmasına ilişkin yazışma yöntemi ile diğer bilgi ve becerilerin edinilmesini, ç) Mesleki konularda bilimsel çalışma ve araştırma alışkanlığının edinilmesini, inceleme ve araştırma teknikleri konularında gerekli bilgi ve yeteneğin kazanılmasını, d) Yabancı dil bilgisinin geliştirilmesini, e) Genel Müdürlüğün çalışma alanıyla ilgili olarak, ulusal ve uluslararası konferans, seminer ve eğitim programlarına katılım ve temsil kabiliyetinin geliştirilmesini, f) Genel Müdürlük görev alanıyla ilgili faaliyette bulunan kuruluşlarda, staj, eğitim, inceleme ve araştırma yapılmasını, sağlamaya yönelik çalışmalarda bulunur. Yetiştirilme şekli ve esaslarıMADDE 21 – (1) Uzman yardımcıları, 21/2/1983 tarihli ve 83/6061 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Aday Memurların Yetiştirilmelerine İlişkin Genel Yönetmelik çerçevesinde, temel eğitim, hazırlayıcı eğitim ve staj eğitimine tabi tutulur. (2) Uzman yardımcılarının temel eğitim ve hazırlayıcı eğitim programlarından sonra görevlendirildikleri birim amiri tarafından belirlenecek uzman refakatinde araştırma ve incelemeler ile diğer çalışmalara iştirak ederek, mesleki uygulamayı öğrenmelerinin yanı sıra, yurt içinde ve yurt dışında düzenlenecek kurs, seminer, staj ve konferans gibi eğitim çalışmalarına katılmaları yoluyla mesleki bilgi ve deneyimlerinin artırılması sağlanır. Ayrıca bu süreçte, bu Yönetmelikte sayılan görevlere ilişkin rapor yazmak, inceleme ve araştırma yapmak konularında bilgi ve becerilerini artıracak çalışmalara ağırlık verilir. (3) İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığınca hizmet birimlerinin görüşleri de alınmak suretiyle uzman yardımcıları için adaylık eğitimi dışında özel bir çalışma ve yetiştirme programı hazırlanır ve Genel Müdürlük tarafından onaylanır. Bu program çerçevesinde, uzman yardımcılarının hizmet birimlerinden en az beşinde görevlendirilmek suretiyle yetiştirilmeleri sağlanır. (4) Yetiştirme programı çerçevesinde, uzman yardımcılarına mesleki konularda bilimsel çalışma alışkanlığı ve temsil yeteneğinin kazandırılması ile yabancı dil bilgilerinin geliştirilmesi için gerekli imkânlar sağlanır. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMUzmanlık Tezi ve Yeterlik SınavıTez konusunun belirlenmesi ve tezin hazırlanmasıMADDE 22 – (1) Uzman yardımcıları, Genel Müdürlüğün görev alanı ile ilgili konularda, aylıksız izin ile toplamı üç ayı aşan hastalık ve refakat izinleri hariç, iki yıllık hizmet süresinin dolmasından itibaren otuz gün içerisinde tez konusunun belirlenmesi için Genel Müdürlük tarafından daha önce belirlenerek ilan edilen tez konuları arasından veya uzman yardımcısının kendisinin belirlediği üç tez konusunu bağlı bulunduğu birim amirine sunar. Birim amiri, kendi görüşünü de ekleyerek tez konularını İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığına gönderir. Tez konusu, Genel Müdürün onayı ile belirlenir. (2) Belirtilen süre içerisinde geçerli bir mazereti olmaksızın tez konularını sunmayan uzman yardımcılarına, bağlı bulunduğu hizmet birim amirinin re’sen önereceği konular aynı usulle tez konusu olarak belirlenir. Geçerli mazereti bulunan uzman yardımcılarının tez konularının belirlenmesindeki otuz günlük sürenin hesabında mazeret süreleri dikkate alınır. (3) Tez konusu kesinleşen uzman yardımcısına, Genel Müdürlük içinden veya dışından tez danışmanı belirlenir. Genel Müdürlük dışından belirlenen tez danışmanının öğretim üyesi veya tez konusu ile ilgili en az lisansüstü çalışma yapmış, konusunda uzman kamu görevlisi olması gerekir. Genel Müdürlük tarafından ihtiyaç duyulması halinde uzman yardımcılarının tez hazırlama süreci oluşturulacak bir komisyon tarafından da takip edilebilir. (4) Uzman yardımcısının Türkçe hazırlayacağı uzmanlık tezinin kendi görüş ve değerlendirmelerini içermesi ve Genel Müdürlükçe belirlenen usul ve esaslar ile bilimsel çalışma ilkelerine uygun olması gerekir. (5) Tez konusunun belirlenmesinden itibaren uzman yardımcısına bir yıl süre verilir. Bu süreninin hesaplanmasında aylıksız izin, toplamı üç ayı aşan hastalık ve refakat izinleri ile üç ayı aşan yurtdışı görevler dikkate alınmaz. Tezin teslimi ve ek süre verilmesiMADDE 23 – (1) Uzman yardımcısı, hazırladığı tezini tez danışmanının raporuyla birlikte ilgili hizmet birimi aracılığıyla, İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığına gönderir. (2) Geçerli bir mazereti olmaksızın süresi içinde tezini teslim etmeyen uzman yardımcılarına, bir defaya mahsus olmak üzere altı ayı aşmamak üzere ek süre verilir. Tez değerlendirme ve yeterlik sınavı kuruluMADDE 24 – (1) Uzmanlık tezlerinin incelenmesi ve değerlendirilmesi, yeterlik sınavının yapılması ile sonuçlarının açıklanması ve itirazların incelenerek karara bağlanması Tez Değerlendirme ve Yeterlik Sınav Kurulu tarafından yapılır. (2) Kurul, Genel Müdür tarafından en az daire başkanı seviyesindeki yöneticiler ile uzmanlar arasından belirlenen dört asıl üye ve uzman yardımcısının bağlı olduğu hizmet biriminin amiri olmak üzere beş üyeden oluşur. Kurul başkanı, Genel Müdür tarafından belirlenir. Gerekli görülmesi halinde Kurulda yükseköğretim kurumlarından öğretim üyeleri de görevlendirilebilir. Ayrıca, aynı usul ile dört yedek üye tespit edilir. (3) Kurul başkan ve üyeleri; boşanmış olsalar dahi eşlerinin, ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve kayın hısımlarının veya evlatlıklarının katıldığı sınavlarda görev alamaz. (4) Gerekli görülmesi halinde aynı usulle farklı alanlarda olmak üzere birden fazla tez değerlendirme ve yeterlik sınavı kurulu oluşturulabilir. Tez değerlendirme ve sözlü savunmaMADDE 25 – (1) Teslim alınan uzmanlık tezleri, İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığınca, değerlendirilmek üzere kurul üyelerine gönderilir. Üyeler, tezleri iki ay içerisinde inceler. Uzman yardımcısı bir ay içerisinde tez savunmasına çağrılır. (2) Uzman yardımcısı tezini sözlü olarak savunur ve üyelerin tez konusu ile ilgili sorularını cevaplandırır. Kurul, gerekli durumlarda tez danışmanını dinlemek üzere davet edebilir. (3) Savunma sonunda Kurul üyelerinin her biri teze ilişkin puanlamasını yapar. Değerlendirme yüz tam puan üzerinden yapılarak, üyelerin verdiği notların aritmetik ortalaması en az yetmiş puan olan tez, başarılı kabul edilir. Tezin başarısız bulunması halinde, kurul tarafından tezin başarısız sayılmasına ilişkin gerekçeli rapor hazırlanarak ilgiliye tebliğ edilir. (4) Geçerli bir mazereti olmaksızın savunmasını yapmayan uzman yardımcısının tezi başarısız sayılır. Tezin başarısız bulunmasıMADDE 26 – (1) Tezi başarısız bulunan uzman yardımcısına, değerlendirme raporunda yer verilen hususlara uygun olarak yeni bir tez hazırlaması veya aynı tezi düzelterek sunması için kurul kararıyla bir defaya mahsus olmak şartıyla altı ayı aşmamak üzere ilave süre verilir. (2) Düzeltilen veya yenilenen tezlerin değerlendirilmesi 25 inci maddede belirtilen usul ve esaslara göre yapılır. Yeterlik sınavıMADDE 27 – (1) Yeterlik sınavı yazılı ve sözlü olmak üzere iki aşamalı olarak yapılır. Yazılı sınavda başarılı olamayan uzman yardımcısı sözlü sınava alınmaz. (2) Uzmanlık tezi kabul edilen uzman yardımcısı, üç ayı geçen yurtdışı eğitim ve görevler ile aylıksız izin, toplamı üç ayı aşan hastalık ve refakat izinleri hariç en az üç yıl fiilen çalışması kaydıyla yeterlik sınavına girmeye hak kazanır. (3) Yeterlik sınavı, tezin kabulünden itibaren en geç üç ay içerisinde Kurul tarafından yapılır. Yeterlik sınavı, Genel Müdürlük mevzuatı ile Genel Müdürlüğün görev alanına giren ve sınavdan en az altı ay önce ilan edilen konulardan yapılır. Yeterlik sınavının tarihi, Genel Müdür tarafından belirlenir. (4) Uzman yardımcısının başarılı sayılması için yeterlik sınavının her aşamasında üyelerin verdiği notların aritmetik ortalamasının yüz üzerinden en az yetmiş puan olması şarttır. (5) Yeterlik sınavında başarılı olamayan veya sınava girmeye hak kazandığı halde geçerli mazereti olmaksızın sınav hakkını kullanmayanlara, bir yıl içinde ikinci kez sınav hakkı verilir. (6) Yeterlik sınavı sonunda, kurul başkanı, her bir üyenin verdiği notu gösteren bir çizelge ve sınav tutanağı tanzim ederek sonucu İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığına bildirir. Sonuçlar, Genel Müdürün onayından sonra İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığı tarafından ilgililere tebliğ edilir. BEŞİNCİ BÖLÜMAtama, Görev, Yetki ve SorumlulukUzmanlık için aranan şartlar ve atanmaMADDE 28 – (1) Uzman yardımcısının uzman olarak atanabilmesi için; a) Yeterlik sınavında başarılı olması, b) Uzman yardımcılığı dönemi içinde alınmış olmak kaydıyla YDS’den asgari (C) düzeyinde veya buna eşdeğer kabul edilen ve uluslararası geçerliliği bulunan başka bir belgenin, yeterlik sınavı tarihinden itibaren en geç iki yıl içerisinde Genel Müdürlüğe ibraz edilmesi, şartları aranır. Başarısızlık haliMADDE 29 – (1) Verilen ilave süre içinde tezlerini sunmayan veya ikinci defa hazırladıkları tezleri de kabul edilmeyenler, ikinci sınavda da başarı gösteremeyen veya sınav hakkını kullanmayanlar ile süresi içinde yabancı dil yeterliliği şartını yerine getiremeyenler, uzman yardımcısı unvanını kaybeder ve Genel Müdürlükte durumlarına uygun memur unvanlı kadrolara atanır. Uzman ve uzman yardımcılarının görev ve sorumluluklarıMADDE 30 – (1) Mevzuatla Genel Müdürlüğe verilen aşağıdaki görevler uzman ve uzman yardımcıları tarafından yerine getirilir: a) Genel Müdürlüğün görev alanına giren ve uygulamayı doğrudan veya dolaylı olarak etkileyebilecek konuları izlemek, araştırmak ve analiz etmek, kurumsal stratejinin planlanmasına ve güncelleştirilmesine yönelik çalışmalar yapmak. b) Genel Müdürlüğün görev alanına giren konularda politika ve stratejiler geliştirmek, yeni programlar üretmek, sosyal politikaların geliştirilmesine katkı sağlamak, inceleme, araştırma ve denetleme yapmak, projeler hazırlamak, hazırlanan projelere destek sağlamak, Genel Müdürlüğün hizmet kapasite ve kalitesinin artırılmasına yönelik çalışmalar yapmak, yapılan çalışmalara katılmak. c) Genel Müdürlüğün görev alanına ilişkin olarak, uluslar üstü topluluklarla ve uluslararası kurum ve kuruluşlarla uyum çalışmalarına ilişkin ulusal ve uluslararası alandaki gelişmeleri takip etmek. ç) Mevzuat hazırlanmasına ve uygulanmasına, iş ve işlemlerin geliştirilmesine ilişkin önerilerde bulunmak, gerektiğinde etki analizleri yapmak. d) Görev alanına giren ulusal ve uluslararası mevzuatı izlemek, yeni mevzuat ve çalışma önerileri geliştirmek. e) Usulüne uygun olarak yürürlüğe konulan uluslararası sözleşmelerin Genel Müdürlüğe verdiği görevleri takip etmek ve gerekli tekliflerde bulunmak. f) Toplantı, seminer ve eğitim programları ile çalışma gruplarında görev almak. g) Görevlendirildikleri birimin günlük, kısa ve uzun vadeli işlerine katkı sağlamak. ğ) Genel Müdürlükçe verilecek benzeri nitelikteki görevleri yerine getirmek. (2) Uzmanlar, uzman yardımcılarının yetiştirilmelerine katkıda bulunur. (3) Verilen işleri mevzuata, stratejik plan ve yıllık programla uygun olarak ve süresi içinde yerine getirmekten dolayı uzmanlar birim amirlerine karşı, uzman yardımcıları da birlikte çalıştıkları uzmana ve birim amirlerine karşı sorumludur. (4) Uzman ve uzman yardımcıları Genel Müdürlüğün görevlerini tarafsızlık, güvenilirlik ve sır saklama ilkelerine göre yürütmekle yükümlüdür. ALTINCI BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerHizmet içi eğitimMADDE 31 – (1) Uzmanlar ve uzman yardımcıları, Genel Müdürlüğün görev ve faaliyetleriyle ilgili gelişmelerin izlenmesi ve değerlendirilmesi, analizlerin yapılması, strateji hazırlanması ve politika oluşturulması konularında bilgi, birikim ve yeteneklerinin geliştirilmesi amacıyla ihtiyaç duyulan zamanlarda hizmet içi eğitime tabi tutulur. (2) Gerektiğinde hizmet içi eğitim, üniversiteler ve ilgili diğer kurum ve kuruluşlar ile işbirliği içinde yapılır veya yaptırılır. (3) Hizmet içi eğitimlerde Genel Müdürlük hizmet birimleri, eğitici ve eğitim içeriği desteği verebilir. Yurt dışında eğitimMADDE 32 – (1) Uzmanlar ve uzman yardımcıları, ihtiyaç duyulan konularda eğitim, staj, araştırma yapmak, mesleki bilgi ve deneyimini arttırmak amacıyla 657 sayılı Kanunun ve 21/1/1974 tarihli ve 7/7756 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Yetiştirilmek Amacıyla Yurt Dışına Gönderilecek Devlet Memurları Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yurt dışına gönderilebilir. Sekretarya hizmetleriMADDE 33 – (1) Bu Yönetmelikte yer alan komisyon ve kurulların sekretarya hizmetleri, İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığınca yürütülür. Kariyer dışı uzman atanamayacağıMADDE 34 – (1) Uzmanlık kadrolarına, bu Yönetmelik hükümleri dışında atama yapılamaz. Yeniden atanmaMADDE 35 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre uzman unvanını kazandıktan sonra Genel Müdürlükten çeşitli sebeplerle ayrılanlardan yeniden uzmanlığa atanmak isteyenler, durumlarına uygun boş kadro bulunması ve gereken nitelikleri kaybetmemiş olmaları kaydıyla ve Genel Müdürlüğün ihtiyaçları çerçevesinde yeniden atanabilir. Sınav sonuçlarına itirazMADDE 36 – (1) Giriş sınavına katılacakların listesi, giriş sınavı ile tez ve yeterlik sınavı sonuçlarına yedi gün içinde itiraz edilebilir. İtirazlar, ilgisine göre komisyon veya kurul tarafından yedi gün içerisinde sonuçlandırılarak ilgiliye tebliğ edilir. Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerMADDE 37 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde 657 sayılı Kanun, 4/4/2013 tarihli ve 6458 sayılı Kanun ve 18/3/2002 tarihli ve 2002/3975 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan Kamu Görevlerine İlk Defa Atanacaklar için Yapılacak Sınavlar Hakkında Genel Yönetmelik hükümleri uygulanır. YürürlükMADDE 38 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMADDE 39 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı yürütür.
İL GÖÇ UZMANLIĞI YÖNETMELİĞİ
11 Temmuz 2013 PERŞEMBE Resmî Gazete Sayı : 28704 YÖNETMELİK İçişleri Bakanlığı (Göç İdaresi Genel Müdürlüğü)’ndan: İL GÖÇ UZMANLIĞI YÖNETMELİĞİBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaç ve kapsamMADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, il göç uzmanı ve il göç uzman yardımcılarının mesleğe alınmaları, yarışma sınavı, komisyonların oluşumu, yetiştirilmeleri, yeterlilik sınavları, atanmaları, eğitimleri, çalışma usul ve esasları ile görev, yetki ve sorumluluklarını düzenlemektir. (2) Bu Yönetmelik, Göç İdaresi Genel Müdürlüğü taşra teşkilatında istihdam edilecek il göç uzmanı ile il göç uzman yardımcılarını kapsar. DayanakMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 4/4/2013 tarihli ve 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun 119 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır. TanımlarMADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen; a) Bakan: İçişleri Bakanını, b) Daire başkanı: Genel Müdürlük daire başkanlarını, c) Genel Müdür: Göç İdaresi Genel Müdürünü, ç) Genel Müdürlük: Göç İdaresi Genel Müdürlüğünü, d) Giriş sınavı: İl göç uzman yardımcılığı için yapılacak olan giriş sınavını, e) Komisyon: Giriş Sınavı Komisyonunu, f) KPSS: Kamu Personel Seçme Sınavını, g) Kurul: Yeterlik sınavı kurulunu, ğ) ÖSYM: Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığını, h) Uzman: İl göç uzmanını, ı) Uzman yardımcısı: İl göç uzman yardımcısını, i) Yeterlik sınavı: İl göç uzmanlığı yeterlik sınavını, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜMUzman Yardımcılığına GirişGiriş sınavıMADDE 4 – (1) Genel Müdürlük taşra teşkilatına uzman yardımcısı olarak atanacaklar, kadro ve ihtiyaç durumuna göre Genel Müdürlük tarafından uygun görülen zamanlarda açılacak giriş sınavı ile mesleğe alınır. (2) Giriş sınavı, yazılı ve sözlü olmak üzere iki aşamalı yapılır. (3) Giriş sınavı, öğrenim dalları göz önüne alınarak Komisyon tarafından farklı alanlarda yapılabilir. Genel Müdürlük, ihtiyaç duyulması halinde öğrenim dallarına göre ayrı ayrı kontenjan belirleyebilir. (4) Giriş sınavı, Genel Müdürlükçe yapılır. İhtiyaç duyulması halinde yazılı sınav, ÖSYM’ye, üniversitelere ya da diğer kamu kurum ve kuruluşlarına yaptırılabilir. Giriş sınavı başvuru şartlarıMADDE 5 – (1) Giriş sınavına katılmak isteyenlerin aşağıdaki şartları taşımaları gerekir: a) 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde belirtilen genel şartları taşımak. b) Giriş sınavının yapılacağı tarih itibariyle otuz beş yaşını doldurmamış olmak. c) Başvuru tarihinin son günü itibariyle geçerlilik süresi dolmamış KPSS’den, giriş sınavı duyurusunda belirtilen puan türlerine göre asgari puanı almış olmak. ç) Genel Müdürlüğün kadro ve ihtiyaç durumuna göre; en az dört yıllık lisans eğitimi veren hukuk, siyasal bilgiler, iktisat, işletme, iktisadi ve idari bilimler fakültelerinden veya Genel Müdürlükçe yürütülen hizmetlerin gerektirdiği en az dört yıllık lisans eğitimi veren yükseköğretim kurumları ile bunlara denkliği kabul edilen yurt içindeki veya yurt dışındaki öğretim kurumlarından mezun olmak. Giriş sınavının duyurulmasıMADDE 6 – (1) Giriş sınavına katılma şartları, başvuru tarihi ve yeri, başvuru şekli ve başvuru evrakının temin edileceği yer, KPSS puan türleri ve asgari puanlar, öğrenim dalları ve kontenjanları, başvuruda istenecek diğer belge ve beyanlar, atama yapılacak kadro sayısı, sınıfı ve derecesi, sınavın tarihi ve yapılacağı yer, sınava kaç kişinin çağrılacağı, giriş sınavının şekli, sınav konuları, değerlendirme yöntemi ile gerekli görülen diğer hususlar sınav tarihinden en az bir ay önce, Resmî Gazete’de, yurt düzeyinde günlük olarak yayımlanan tirajı yüksek ilk beş gazetenin en az birinde ve Genel Müdürlüğün internet sitesinde ilan edilmek suretiyle duyurulur. Giriş sınavı başvuru işlemleriMADDE 7 – (1) Giriş sınavı başvurusu, elden veya posta yoluyla ilanda belirtilen adrese ya da ilanda belirtilmesi kaydıyla Genel Müdürlüğün internet sitesi üzerinden yapılır. (2) Giriş sınavına katılmak isteyen adaylar, Genel Müdürlük, İl Göç İdaresi Müdürlüğünden veya Genel Müdürlük internet sitesinden temin edecekleri sınav başvuru formunu doldurarak aşağıdaki belgelerle birlikte başvurur: a) Yükseköğrenim mezuniyet belgesinin aslı veya onaylı örneği; eğitimini yurt dışında tamamlamış olanların diploma denklik belgesinin aslı veya onaylı örneği. b) Üç adet vesikalık fotoğraf. c) KPSS sonuç belgesinin aslı veya bilgisayar çıktısı. ç) T.C. kimlik numarası beyanı. d) Özgeçmiş. (3) Elden veya posta yoluyla yapılacak başvurularda ikinci fıkrada sayılan belgelerin son başvuru tarihi mesai bitimine kadar Genel Müdürlüğe teslim edilmesi veya ulaştırılması şarttır. Bu belgeler, aslı ibraz edilmek kaydıyla, Genel Müdürlükçe de onaylanabilir. Postadaki gecikmeler ve giriş sınavı duyurusunda belirtilen süre içerisinde yapılmayan başvurular dikkate alınmaz. (4) Giriş sınavı başvurusunun, Genel Müdürlüğün internet sitesi üzerinden yapılması halinde, ikinci fıkradaki belgeler sözlü sınavdan önce Genel Müdürlüğe teslim edilir. Giriş sınavı komisyonuMADDE 8 – (1) Giriş Sınavı Komisyonu; Genel Müdür tarafından belirlenen en az daire başkanı düzeyindeki yöneticiler ile üniversite öğretim üyeleri olmak üzere başkan dâhil en az beş asil ve üç yedek üyeden oluşur. Kurum dışından sınav komisyonuna görevlendirilen asil üye sayısı ikiyi geçemez. İnsan Kaynakları Dairesi Başkanı komisyonun doğal üyesidir. Asil üyelerin herhangi bir nedenle komisyona katılamamaları halinde yedek üyeler tespit sırasına göre komisyona katılırlar. (2) Bölümler itibariyle ayrı ayrı kontenjan belirlenmesi halinde her bir bölüm için ayrı komisyon oluşturulabilir. (3) Komisyon başkan ve üyeleri; boşanmış olsalar dahi eşlerinin, ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve kayın hısımlarının veya evlatlıklarının katıldığı sınavlarda görev alamazlar. Komisyonun görevleriMADDE 9 – (1) Komisyon; yazılı sınavın yapılması veya yaptırılması, yazılı sınav sorularının hazırlanması veya hazırlatılması ve cevapların değerlendirilmesi, sözlü sınavın yapılması, sonuçların ilan edilmesi, itirazların sonuçlandırılması ve sınavla ilgili diğer işlemlerin yürütülmesiyle görevli ve yetkilidir. (2) Komisyon üye tam sayısı ile toplanır ve oy çokluğuyla karar alır. Oyların eşitliği halinde Komisyon Başkanının bulunduğu taraf çoğunluk kabul edilir. Oylama sırasında çekimser oy kullanılamaz. Alınan kararlar kesindir. Karara katılmayanlar karşı oylarını gerekçeleriyle birlikte belirtmek zorundadır. Giriş sınavı ön hazırlık çalışmalarıMADDE 10 – (1) Giriş sınavı ön hazırlık çalışmaları İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığı tarafından yürütülür. (2) İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığı, öngörülen süre içerisinde yapılan başvuruları inceleyerek adaylarda aranan şartların mevcut olup olmadığını tespit eder. Aranılan nitelikleri taşıyan adaylar, ilanda belirtilen KPSS puan türlerinden her puan türü için ayrı ayrı en yüksek puanı alan adaydan başlamak üzere bir sıralamaya tabi tutulur. Atama yapılacak kadro sayısının yirmi katını geçmemek üzere, ilanda duyurulan sayıda aday tutanakla belirlenir ve Genel Müdürlük internet sitesinde ilan edilir. KPSS puan türü itibariyle en son adayın aldığı puanla aynı puana sahip adaylar da giriş sınavına çağrılır. (3) Adaylar, sınav giriş belgelerini sınav saatine kadar elden teslim alırlar. Sınav giriş belgesinde, fotoğraf, kimlik bilgileri, sınav yeri, tarihi ve saati yer alır. Giriş sınavının konularıMADDE 11 – (1) Yazılı sınav konuları; mezun olunan bölümlerin müfredatı dikkate alınarak belirlenen alan bilgisi ve Genel Müdürlüğün görev alanına giren temel konular olmak üzere iki bölümden oluşur. Yazılı sınav konularının alt başlıkları ve yazılı sınav sorularının konu grupları bakımından hangi ağırlıkta değerlendirmeye tabi tutulacağına sınav duyurusunda yer verilir. (2) Lisans eğitimine ait mesleki bilgilerin değerlendirilmesi; 5 inci maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen öğretim kurumlarından mezun olanlar için, mezun olunan bölümlerin müfredatı dikkate alınarak belirlenen ve sınav duyurusunda belirtilen alan bilgisi konularından yapılır. (3) Sınav sorularının % 80’i lisans eğitimine ait mesleki bilgilerden, % 20’si Genel Müdürlüğün görev alanına ait temel bilgilerden hazırlanır. Atama yapılacak kadro sayısının öğrenim dalları itibarıyla ayrı ayrı belirlenmesi durumunda, adayların hangi sınav konularından sorumlu olacağı sınav duyurusunda belirtilir. Yazılı sınavMADDE 12 – (1) Yazılı sınava KPSS sonuçlarına göre başvuran adaylardan, en yüksek puana sahip olan adaydan başlanmak üzere atama yapılacak kadro sayısının en fazla yirmi katına kadar aday (son sıradaki aday ile eşit puana sahip adaylar dâhil) çağrılır. (2) Yazılı sınav; duyuruda belirtilen konularda klasik veya test şeklinde yapılabilir. (3) Sınav sorularının hazırlanması, muhafazası ve sonuçlarının değerlendirilmesinde gizliliğe riayet edilir. Hazırlanan sorular zarflar içerisine konularak kapatılıp imzalanmak suretiyle giriş sınavı komisyonu başkanı tarafından muhafaza edilir ve sınav salonunda adayların huzurunda açılır. (4) Yazılı sınav, İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığı tarafından komisyon üyelerinin gözetimi ve denetimi altında yapılır. (5) Yazılı sınavdan başarılı sayılmak için her konu grubundan en az elli puan ve sınav notu olarak en az yetmiş puan alınması şarttır. (6) Sınavın başlama ve bitiş saati, kaç adayın katıldığı, her adayın kullandığı cevap kâğıdı sayfası tutanakla tespit edilir. Toplanan cevap kâğıtları ve tutanaklar, zarf içine konularak kapatılıp mühürlendikten sonra komisyon başkanına teslim edilir. (7) Sınavda kopya çekenler, çekmeye teşebbüs edenler veya kopya çektiği tespit edilenler hakkında tutanak düzenlenir ve sınav kâğıtları geçersiz sayılır. (8) Tutanaklar salon başkanı ile gözetim ve denetim görevlileri tarafından imzalanır. (9) Yazılı sınav sonuçları ve sözlü sınava katılmaya hak kazananların listesi ile sözlü sınavın yeri, günü ve saati Genel Müdürlüğün internet sitesinde yayımlanmak suretiyle ilan edilir. (10) Giriş sınavının yazılı kısmının ÖSYM, üniversiteler ya da diğer kamu kurum ve kuruluşlarına yaptırılması halinde, yazılı sınava ilişkin hususlar Genel Müdürlük ve ilgili kuruluş arasında protokol ile belirlenir. Sözlü sınav ve değerlendirilmesiMADDE 13 – (1) Yazılı sınav sonucunda yetmiş puandan az olmamak üzere, en yüksek puandan başlanarak giriş sınavı duyurusunda belirtilen gruplar itibariyle belirlenen kadronun dört katına kadar aday sözlü sınava çağrılır. Son sıradaki adayla aynı puanı alan adaylar da sözlü sınava çağrılır. (2) Sözlü sınav, adayların; a) Yazılı sınav konularına ilişkin bilgi düzeyi, b) Bir konuyu kavrayıp özetleme, ifade yeteneği ve muhakeme gücü, c) Liyakati, temsil kabiliyeti, davranış ve tepkilerinin mesleğe uygunluğu, ç) Özgüveni, ikna kabiliyeti ve inandırıcılığı, d) Genel yetenek ve genel kültürü, e) Bilimsel ve teknolojik gelişmelere açıklığı, yönlerinden değerlendirilerek, ayrı ayrı puan verilmek suretiyle gerçekleştirilir. (3) Adaylar, komisyon tarafından ikinci fıkranın (a) bendi için elli puan, (b) ila (e) bentlerinde yazılı özelliklerin her biri için onar puan üzerinden değerlendirilir ve verilen puanlar ayrı ayrı tutanağa geçirilir. (4) Sözlü sınavda başarılı sayılmak için, komisyon başkan ve üyelerinin yüz tam puan üzerinden verdikleri puanların aritmetik ortalamasının en az yetmiş olması şarttır. Sınav sonuçlarının değerlendirilmesi ve ilanıMADDE 14 – (1) Giriş sınavında başarılı olmak için yazılı ve sözlü sınavların her bir aşamasından en az yetmiş puan alınması zorunludur. Başarı sıralaması yazılı sınav ile sözlü sınav notlarının aritmetik ortalaması alınarak belirlenir. Sınav sonuçlarına göre adayların yazılı ve sözlü sınav notlarının aritmetik ortalamasının eşitliği durumunda yazılı sınav puanı yüksek olan aday; her iki puanın da eşit olması halinde KPSS puanı yüksek olan aday sıralamada üstte yer alır. (2) Adaylar, giriş sınavı puanı en yüksek adaydan başlamak suretiyle sıralamaya konulur ve atama yapılacak kadro sayısı kadar aday asil, giriş sınavında başarılı olmak şartıyla atama yapılacak kadro sayısını geçmemek üzere, Komisyonca belirlenecek sayıda aday ise yedek olarak tespit edilir. Başarı sırasına göre oluşturulacak yedek aday listesi, giriş sınavı sonuçlarının ilanından itibaren iki yılı geçmemek üzere bir sonraki giriş sınavı ilan tarihine kadar geçerlidir. (3) Sınav sonuçları, komisyon tarafından tutanağa bağlanır. Başarı sıralamasına göre oluşturulan liste Genel Müdür tarafından onaylandıktan sonra Genel Müdürlük internet sitesinde ve Genel Müdürlük hizmet binasında ilan edilir. Ayrıca, asil ve yedek listede yer alan adaylara bildirilir. (4) Giriş sınavında yetmiş ve üzerinde puan almış olmak, asil ve yedek listelere giremeyen adaylar için müktesep hak teşkil etmez. Atamadan önce istenecek belgelerMADDE 15 – (1) Uzman yardımcılığı giriş sınavında başarılı olan adaylardan aşağıdaki belgeler istenir: a) Erkek adayların askerlik durumuna dair yazılı beyanı. b) Dört adet vesikalık fotoğraf. c) Adli sicil kaydına ilişkin yazılı beyanı. ç) Görevini devamlı yapmaya engel olabilecek akıl hastalığı olmadığına dair yazılı beyanı. d) Mal bildirimi. e) Kamu etik sözleşmesi. Uzman yardımcılığına atanmaMADDE 16 – (1) Giriş sınavını kazanan adaylardan, ilan edilen uzman yardımcısı kadro sayısı kadar aday, başarı sıralamasına göre uzman yardımcısı olarak atanır. Asil listeden uzman yardımcılığını kazanan adaylardan çeşitli sebeplerle göreve başlamayanların veya ataması yapılıp herhangi bir sebeple görevden ayrılanların yerine, yedek aday listesinden öğrenim dalları itibariyle başarı sırasına göre atama yapılabilir. (2) Gerekli belgeleri süresinde ibraz etmeyenlerin atamaları yapılmaz. (3) Sınavda başarılı olanlardan, atama şartlarını taşımadıkları sonradan anlaşılanların sınav sonuçları geçersiz sayılarak atamaları yapılmaz, yapılmış olsa dahi iptal edilir. (4) Atamaları yapılan uzman yardımcılarının göreve başlamalarına ilişkin olarak, 657 sayılı Kanunun 62 ve 63 üncü madde hükümleri uygulanır. Gerçeğe aykırı beyanMADDE 17 – (1) Giriş sınavını kazananlardan sınav başvuru formunda gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu tespit edilenlerin sınav sonuçları geçersiz sayılarak atamaları yapılmaz. Atamaları yapılmış olsa dahi iptal edilir. Bunlar hiçbir hak talep edemez. (2) Gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu veya belge verdiği tespit edilenler hakkında suç duyurusunda bulunulur. Sınav belgelerinin saklanmasıMADDE 18 – (1) Ataması yapılanların sınavla ilgili belgeleri, ilgililerin özlük dosyalarında; başarısız olanlar ile başarılı olduğu halde herhangi bir nedenle atanamayanların sınav belgeleri ise dava açma süresinden az olmamak kaydıyla bir sonraki sınava kadar Genel Müdürlükçe saklanır. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMUzman Yardımcılığı Dönemi ve Uzman Yardımcılarının YetiştirilmesiUzman yardımcılığı süresi ve çalışma düzeniMADDE 19 – (1) Uzman yardımcılığı dönemi en az üç yıldır. Bu sürenin hesabında aylıksız izin ile toplamı üç ayı aşan hastalık ve refakat izinleri dikkate alınmaz. (2) Uzman yardımcıları, görevlendirildikleri il müdürlükleri birimlerinde, il müdürüne veya il müdürü tarafından belirlenen uzmanın refakatinde ve gözetiminde çalışırlar. Uzman yardımcılarının yetiştirilme ilkeleriMADDE 20 – (1) Uzman yardımcısı olarak atananlar bu kadroda bulundukları sürece uzmanlığın gerektirdiği bilgi, beceri ve etik değerleri kazanmaları amacıyla, verilecek görevlerin yanı sıra; a) Genel Müdürlüğün teşkilat yapısı, görevleri ve çalışma düzeni hakkında bilgi edinilmesini, b) Rapor yazmak, inceleme ve araştırma yapabilmek ve analitik düşünebilmek için gerekli bilgi ve donanımın kazanılmasını, c) Genel Müdürlükle ilgili mevzuat ve bu mevzuatın uygulanmasına ilişkin yazışma yöntemi ile diğer bilgi ve becerilerin edinilmesini, ç) Mesleki konularda bilimsel çalışma ve araştırma alışkanlığının edinilmesini, inceleme ve araştırma teknikleri konularında gerekli bilgi ve yeteneğin kazanılmasını, d) Yabancı dil bilgisinin geliştirilmesini, e) Genel Müdürlüğün çalışma alanıyla ilgili olarak, ulusal ve uluslararası konferans, seminer ve eğitim programlarına katılım ve temsil kabiliyetinin geliştirilmesini, f) Genel Müdürlük görev alanıyla ilgili faaliyette bulunan kuruluşlarda, staj, eğitim, inceleme ve araştırma yapılmasını, sağlamaya yönelik çalışmalarda bulunur. Yetiştirilme şekli ve esaslarıMADDE 21 – (1) Uzman yardımcıları, 21/2/1983 tarihli ve 83/6061 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Aday Memurların Yetiştirilmelerine İlişkin Genel Yönetmelik çerçevesinde, temel eğitim, hazırlayıcı eğitim ve staj eğitimine tabi tutulur. (2) Uzman yardımcılarının temel eğitim ve hazırlayıcı eğitim programlarından sonra il müdürü veya il müdürünün belirleyeceği uzman refakatinde araştırma ve incelemeler ile diğer çalışmalara iştirak ederek, mesleki uygulamayı öğrenmelerinin yanı sıra, yurt içinde ve yurt dışında düzenlenecek kurs, seminer, staj ve konferans gibi eğitim çalışmalarına katılmaları yoluyla mesleki bilgi ve deneyimlerinin artırılması sağlanır. Ayrıca bu süreçte, bu Yönetmelikte sayılan görevlere ilişkin rapor yazmak, inceleme ve araştırma yapmak konularında bilgi ve becerilerini artıracak çalışmalara ağırlık verilir. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMYeterlik SınavıYeterlik sınavı kuruluMADDE 22 – (1) Yeterlik sınavının yapılması ile sonuçlarının açıklanması ve itirazların incelenerek karara bağlanması Yeterlik Sınavı Kurulu tarafından yapılır. (2) Kurul, Genel Müdür tarafından en az daire başkanı seviyesindeki yöneticiler arasından belirlenen beş üyeden oluşur. Kurul başkanı, Genel Müdür tarafından belirlenir. Gerekli görülmesi halinde Kurulda yükseköğretim kurumlarından öğretim üyeleri de görevlendirilebilir. Ayrıca, aynı usul ile dört yedek üye tespit edilir. (3) Kurul başkan ve üyeleri; boşanmış olsalar dahi eşlerinin, ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve kayın hısımlarının veya evlatlıklarının katıldığı sınavlarda görev alamaz. (4) Gerekli görülmesi halinde aynı usulle farklı alanlarda olmak üzere birden fazla yeterlik sınavı kurulu oluşturulabilir. Yeterlik sınavıMADDE 23 – (1) Yeterlik sınavı Genel Müdürlükçe uygun görülecek tarihte yazılı olarak yapılır. (2) Uzman yardımcısı, üç ayı geçen yurtdışı eğitim ve görevler ile aylıksız izin, toplamı üç ayı aşan hastalık ve refakat izinleri hariç en az üç yıl fiilen çalışması kaydıyla yeterlik sınavına girmeye hak kazanır. (3) Yeterlik sınavı, Genel Müdürlük mevzuatı ile Genel Müdürlüğün görev alanına giren ve sınavdan en az altı ay önce ilan edilen konulardan yapılır. Yeterlik sınavının tarihi, Genel Müdür tarafından belirlenir. (4) Uzman yardımcısının başarılı sayılması için üyelerin verdiği notların aritmetik ortalamasının yüz üzerinden en az yetmiş puan olması şarttır. (5) Yeterlik sınavında başarılı olamayan veya sınava girmeye hak kazandığı halde geçerli mazereti olmaksızın sınav hakkını kullanmayanlara, bir yıl içinde ikinci kez sınav hakkı verilir. (6) Yeterlik sınavı sonunda; kurul başkanı, her bir üyenin verdiği notu gösteren bir çizelge ve sınav tutanağı tanzim ederek sonucu İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığına bildirir. Sonuçlar, Genel Müdürün onayından sonra İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığı tarafından ilgililere tebliğ edilir. BEŞİNCİ BÖLÜMAtama, Görev, Yetki ve SorumlulukUzmanlık için aranan şartlar ve atanmaMADDE 24 – (1) Uzman yardımcısının, uzman olarak atanabilmesi için yeterlik sınavında başarılı olması şarttır. Başarısızlık haliMADDE 25 – (1) Verilen ilave süre içerisinde, ikinci sınavda başarı gösteremeyen veya ikinci sınav hakkını kullanmayanlar uzman yardımcısı unvanını kaybeder ve Genel Müdürlükte durumlarına uygun memur unvanlı kadrolara atanır. Uzman ve uzman yardımcılarının görev ve sorumluluklarıMADDE 26 – (1) Mevzuatla Genel Müdürlüğe verilen aşağıdaki görevler uzman ve uzman yardımcıları tarafından yerine getirilir: a) Kendisine verilen konulara ait çalışmaları Genel Müdürlüğün çalışma esas ve ilkeleri ile stratejik plan ve yıllık programlarına göre yürütmek. b) Genel Müdürlüğün görev alanına giren ve uygulamayı doğrudan veya dolaylı olarak etkileyebilecek konuları izlemek, araştırmak ve analiz etmek, kurumsal stratejinin planlanmasına ve güncelleştirilmesine yönelik çalışmalar yapmak. c) Kendisine verilen konularla ilgili inceleme ve araştırma yapmak, projeler hazırlamak, hazırlanan projelere destek sağlamak, çalıştığı birimin hizmet kapasite ve kalitesinin artırılmasına yönelik çalışmalar yapmak, yapılan çalışmalara katılmak ve bu konulara ilişkin raporlar hazırlamak. ç) Mevzuat hazırlanmasına ve uygulanmasına, iş ve işlemlerin geliştirilmesine ilişkin önerilerde bulunmak. d) Genel Müdürlük ve illerdeki toplantı, seminer ve eğitim programları ile çalışma gruplarında görev almak ve sonuçlarını rapor halinde amirine sunmak. e) Görevlendirildikleri birimin günlük, kısa ve uzun vadeli işlerine katkı sağlamak. f) Uygulamalarda karşılaşılan aksaklık ve sorunları tespit etmek, bunları gidermek için gerekli tedbirleri almak ve kendi yetkisi dışında bulunanlar için öneride bulunmak. g) Verilecek benzeri nitelikteki görevleri yerine getirmek. (2) Uzmanlar, uzman yardımcılarının yetiştirilmelerine katkıda bulunurlar. (3) Verilen işleri mevzuata, stratejik plan ve yıllık programla uygun olarak ve süresi içinde yerine getirmekten dolayı uzmanlar il müdürüne karşı, uzman yardımcıları ise birlikte çalıştıkları uzmana ve il müdürüne karşı sorumludur. (4) Uzman ve uzman yardımcıları görevlerini tarafsızlık, güvenilirlik ve sır saklama ilkelerine göre yürütmekle yükümlüdür. ALTINCI BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerHizmet içi eğitimMADDE 27 – (1) Uzmanlar ve uzman yardımcıları, Genel Müdürlüğün görev ve faaliyetleriyle ilgili gelişmelerin izlenmesi ve değerlendirilmesi, analizlerin yapılması, strateji hazırlanması ve politika oluşturulması konularında bilgi, birikim ve yeteneklerinin geliştirilmesi amacıyla ihtiyaç duyulan zamanlarda hizmet içi eğitime tabi tutulur. (2) Gerektiğinde hizmet içi eğitim, üniversiteler ve ilgili diğer kurum ve kuruluşlar ile işbirliği içinde yapılır veya yaptırılır. (3) Hizmet içi eğitimlerde Genel Müdürlük hizmet birimleri, eğitici ve eğitim içeriği desteği verebilir. Yurtdışında eğitimMADDE 28 – (1) Uzmanlar ve uzman yardımcıları, ihtiyaç duyulan konularda eğitim, staj, araştırma yapmak, mesleki bilgi ve deneyimini arttırmak amacıyla 657 sayılı Kanun ve 21/1/1974 tarihli ve 7/7756 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Yetiştirilmek Amacıyla Yurt Dışına Gönderilecek Devlet Memurları Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yurt dışına gönderilebilir. Sekretarya hizmetleriMADDE 29 – (1) Bu Yönetmelikte yer alan komisyon ve kurulların sekretarya hizmetleri, İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığınca yürütülür. Kariyer dışı uzman atanamayacağıMADDE 30 – (1) Uzmanlık kadrolarına, bu Yönetmelik hükümleri dışında atama yapılamaz. Yeniden atanmaMADDE 31 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre uzman unvanını kazandıktan sonra Genel Müdürlükten çeşitli sebeplerle ayrılanlardan uzmanlığa atanmak isteyenler, durumlarına uygun boş kadro bulunması ve gereken nitelikleri kaybetmemiş olmaları kaydıyla ve Genel Müdürlüğün ihtiyaçları çerçevesinde yeniden atanabilirler. Sınav sonuçlarına itirazMADDE 32 – (1) Giriş sınavına katılacakların listesi, giriş sınavı ile yeterlik sınavı sonuçlarına yedi gün içinde itiraz edilebilir. İtirazlar, ilgisine göre komisyon veya kurul tarafından yedi gün içerisinde sonuçlandırılarak ilgiliye tebliğ edilir. Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerMADDE 33 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 6458 sayılı Kanun ve 18/3/2002 tarihli ve 2002/3975 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Kamu Görevlerine İlk Defa Atanacaklar için Yapılacak Sınavlar Hakkında Genel Yönetmelik hükümleri uygulanır. YürürlükMADDE 34 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. YürütmeMADDE 35 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı yürütür.
HAYVAN BESLEMEDE KULLANILAN YEM KATKI MADDELERİ HAKKINDA YÖNETMELİK
18 Temmuz 2013 PERŞEMBE Resmî Gazete Sayı : 28711 YÖNETMELİK Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından: HAYVAN BESLEMEDE KULLANILAN YEM KATKI MADDELERİHAKKINDA YÖNETMELİKBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaç ve kapsamMADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik; insan sağlığının, hayvan sağlığı ve refahının, çevrenin, kullanıcı ve tüketicilerin yem katkı maddeleri ile ilgili çıkarlarının en üst düzeyde korunmasını sağlamak için, piyasaya sürülecek ve kullanılacak olan yem katkı maddelerinin onaylanmasına ilişkin usul ve esaslar ile yem katkı maddeleri ve premikslerin denetimi ve etiketlenmesine dair kuralları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır. (2) Bu Yönetmelik, işleme yardımcılarını ve yem katkı maddesi olarak kullanılan koksidiyostatlar ve histomonostatlar dışındaki veteriner sağlık ürünlerini kapsamaz. DayanakMADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 21, 22, 24, 25, 26 ve 43 üncü maddelerine dayanılarak, b) Avrupa Parlamentosu ve Konseyinin 22/9/2003 tarihli ve 1831/2003 (EC) sayılı Hayvan Beslemede Kullanılan Yem Katkı Maddelerine İlişkin Tüzüğüne, c) Avrupa Komisyonunun 8/10/2010 tarihli ve 892/2010 (EC) sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi’nin 1831/2003 (EC) sayılı Tüzüğü Kapsamındaki Yem Katkı Maddelerine İlişkin Belirli Ürünlerin Durumu Hakkındaki Tüzüğüne paralel olarak, hazırlanmıştır. TanımlarMADDE 3 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında; a) Antibiyotik: Mikroorganizmalardan elde edilen ya da mikroorganizmalar kullanılarak üretilen, diğer mikroorganizmaları yok eden ya da çoğalmalarını önleyen antimikrobiyalleri, b) Antimikrobiyal: Bakteri, virüs veya mantar gibi mikroorganizmaları ya da özellikle protozoa gibi parazitleri yok etmek ya da çoğalmalarını önlemek amacıyla sentetik ya da doğal yollarla üretilen maddeleri, c) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını, ç) Günlük rasyon: Belirli tür, yaş ve verimdeki bir hayvanın günlük gereksinimlerini karşılamak için ihtiyaç duyduğu, % 12 nem içeriği üzerinden hesaplanan toplam yem miktarını, d) İşleme yardımcıları: Tek başına yem olarak tüketilmeyen, yemlerin ya da yem maddelerinin işlenmesi sırasında teknolojik amaçla kullanılan, teknik olarak önlenemeyen kalıntıları bırakma ihtimali olan ancak bu kalıntıların hayvan sağlığı, insan sağlığı veya çevre üzerinde olumsuz etkileri olmayan ve nihai ürün üzerinde herhangi bir teknolojik etki göstermeyen maddeleri, e) İzlenebilirlik: Üretim, işleme ve dağıtımın tüm aşamaları boyunca bitkisel ürünlerin, gıda ve yemin, gıdanın elde edildiği hayvanın veya bitkinin, gıda ve yemde bulunması amaçlanan veya beklenen bir maddenin izinin sürülebilmesini ve takip edilebilmesini, f) Karma yem: Hayvanların ağızdan beslenmesi için tam veya tamamlayıcı yem şeklinde yem katkı maddelerini içeren veya içermeyen en az iki yem maddesinin karışımını, g) Koksidiyostatlar ve histomonostatlar: Protozoaları yok etmek ya da çoğalmalarını önlemek amacıyla kullanılan maddeleri, ğ) Maksimum kalıntı düzeyi (MRL): Hayvan beslenmesinde bir katkı maddesinin kullanımı sonucu bir gıdanın içinde ya da üzerinde bulunmasına yasal olarak izin verilen veya kabul edilebilir olarak tanımlanan maksimum kalıntı konsantrasyonunu, h) Mikroorganizma: Koloni oluşturan mikroorganizmaları, ı) Piyasaya arz: Bu Yönetmelik kapsamındaki yem katkı maddelerinin, bedelli veya bedelsiz piyasaya sunulmasını, i) Piyasaya ilk sunum: Bir yem katkı maddesinin üretiminin ardından piyasaya ilk kez sunumunu, ilk kez ithalatını ya da bir yem katkı maddesinin piyasada yer almadan bir yeme katılması halinde o yemin piyasaya ilk sunumunu, j) Premiks: Hayvanlara doğrudan yedirilmesi amaçlanmayan, yem katkı maddelerinin karışımı ya da bir veya birden fazla yem katkı maddesinin taşıyıcı olarak kullanılan bir yem maddesi veya suyla karışımını, k) Tam yem: Bileşimi bakımından günlük rasyon için yeterli olan yem karışımını, l) Tamamlayıcı yem: Bileşimi itibariyle belirli maddeler bakımından zengin içeriğe sahip, başka bir yemle birlikte kullanıldığında günlük rasyon için yeterli olan karma yemi, m) Yem: Hayvanların ağız yoluyla beslenmesi amacıyla kullanılan işlenmiş, kısmen işlenmiş veya işlenmemiş yem katkı maddeleri dahil her tür madde veya ürünü, n) Yem maddeleri: Hayvanların besin maddesi ihtiyaçlarını karşılayan, doğal, taze, korunmuş halde olan bitkisel veya hayvansal kökenli ürünler ile bunlardan endüstriyel işleme sonucu elde edilen ürünler ve hayvanların ağızdan beslenmesi amacıyla, premikslerde taşıyıcı olarak ya da karma yemlerin hazırlanmasında doğrudan ya da işlenerek kullanılan, yem katkı maddesi içeren ya da içermeyen organik veya inorganik maddeleri, o) Yem işletmecisi: Kendi işletmesindeki hayvanlar için yemlerin üretimi, işlenmesi ve depolanması dâhil, kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından yemin üretimi, ithalatı, ihracatı, işlenmesi, depolanması, nakliyesi ve pazarlanması ile ilgili kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi, ö) Yem katkı maddesi: 5 inci maddenin altıncı fıkrasında belirtilen fonksiyonlardan bir ya da bir kaçını yerine getirmek amacıyla yemlere veya içme sularına katılan, yem maddeleri ve premiksler dışındaki maddeleri, mikroorganizmaları veya preparatları, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜMYem Katkı Maddelerinin Piyasaya Arzı, İşlenmesi, Kullanımı, Onayı,Kategorileri, Komisyonlar ve DenetimPiyasaya arz, işleme ve kullanımMADDE 4 – (1) Yem katkı maddelerinin piyasaya arzı, işlenmesi ve kullanılabilmesi için; a) Bu Yönetmelikte belirtilen hükümlere göre onaylanması, b) Ek-4’de belirtilen genel kullanım şartları dahil bu Yönetmelikte belirtilen şartları karşılaması, c) Bu Yönetmelikte belirtilen etiketleme kurallarına uygun olması, gerekir. Bu şartları karşılamayan yem katkı maddesi piyasaya arz edilemez, işlenemez veya kullanılamaz. (2) Bakanlıkça onaylı olmayan yem katkı maddelerinin bilimsel amaçlı çalışmalarda kullanılması için Bakanlıktan izin alınır. Bakanlık, antibiyotikler dışında onaylı olmayan yem katkı maddelerinin bilimsel çalışmalarda kullanılmalarına belirli şartlarda ve gerekli incelemelerin yapılmasından sonra izin verebilir. Bakanlık gerektiğinde verdiği izinle ilgili denetimleri yapar. Bilimsel amaçlı denemede kullanılan hayvanlar insan sağlığı, hayvan sağlığı ve çevre üzerine zararlı etkilerinin olmaması halinde gıda üretimi amacıyla kullanılabilir. (3) Yem katkı maddelerinin onayını kendi adına alanlar, onların vârisleri veya yetkilendirdiği kişilerin dışındaki gerçek veya tüzel kişiler, 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen kategorilere giren yem katkı maddeleri ile genetiği değiştirilmiş organizmalardan (GDO) üretilen, bu organizmalardan meydana gelen ya da bu organizmaları içeren ürünlerle ilgili mevzuat kapsamındaki yem katkı maddelerinin piyasaya ilk arzını gerçekleştiremez. (4) Yem katkı karışımlarının son kullanıcıya doğrudan satışına her bir yem katkı maddesinin onayında istenen kriterlere uygun olması şartıyla izin verilir. (5) Onaylanmış yem katkı maddelerinden oluşan karışımların ayrıca bir onaya tabi tutulmasına gerek yoktur. (6) Gerekli görüldüğü durumlarda, bilimsel gelişmeler ya da teknolojik ilerlemeler sonucunda Ek-4’te yer alan genel şartlar yeniden düzenlenir. Onay şartlarıMADDE 5 – (1) Bir yem katkı maddesinin onayı ya da onaylı bir yem katkı maddesinin farklı bir kullanımı için onay başvurusu, 7 nci maddeye göre yapılır. (2) Bu Yönetmelik hükümleri ya da 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 26 ncı maddesinde belirtilen acil durum tedbirleri dışında bir yem katkı maddesine onay verilemez, verilen onay yenilenemez, onayda değişiklik yapılamaz, askıya alınamaz ya da iptal edilemez. (3) Onay için başvuru sahibi ya da vekili ülke sınırları içinde ikamet etmelidir. (4) Başvuru sahibi tarafından, yem katkı maddesinin kullanımı ile ilgili 7 nci maddede yer alan başvuru ile ilgili gereklilikler yerine getirilmedikçe ve bu maddenin beşinci fıkrasında belirtilen şartların tamamı ile altıncı fıkrasında belirtilen özelliklerden en az birisi karşılanmadıkça yem katkı maddesi onaylanmaz. (5) Yem katkı maddeleri; a) İnsan sağlığı, hayvan sağlığı veya çevre üzerinde olumsuz bir etkiye sahip olmamalıdır, b) Kullanıcıyı yanıltıcı şekilde sunulmamalıdır, c) Hayvansal ürünlerin belirli özelliklerini bozarak tüketiciye zarar vermemeli ya da bu özellikler ile ilgili olarak tüketiciyi yanıltıcı olmamalıdır. (6) Yem katkı maddeleri aşağıdaki özelliklerden en az birini taşımalıdır; a) Yemlerin özelliklerini olumlu yönde etkilemelidir, b) Hayvansal ürünlerin özelliklerini olumlu yönde etkilemelidir, c) Süs balığı ve kuşlarının renklerini olumlu yönde etkilemelidir, ç) Hayvanların besin maddesi ihtiyaçlarını karşılamalıdır, d) Hayvansal üretimin çevresel sonuçlarını olumlu yönde etkilemelidir, e) Özellikle sindirim sistemindeki florayı veya yemlerin sindirimini etkileyerek hayvansal üretimi, performansı veya hayvan refahını olumlu yönde etkilemelidir, f) Koksidiyostatik veya histomonostatik etkisi olmalıdır. (7) Koksidiyostatlar veya histomonostatlar dışında, antibiyotikler yem katkı maddesi olarak onaylanmaz. (8) 18/3/2010 tarihli ve 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu ile 13/8/2010 tarihli ve 27671 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerine Dair Yönetmelik hükümleri ve yem mevzuatında geçen yasaklama ve kısıtlamalara ilişkin hükümler saklı kalmak koşuluyla, Avrupa Birliğince yapılan güncellemeler ve onaylanan yem katkı maddeleri, bu Yönetmelik kapsamında onaylı kabul edilir. Yem katkı maddeleri kategorileriMADDE 6 – (1) Bir yem katkı maddesi, fonksiyonlarına ve özelliklerine göre 7, 8 ve 9 uncu maddelerde belirtilen prosedüre uygun bir şekilde aşağıda yer alan kategorilerden bir veya birkaçı içinde yer alır. a) Teknolojik yem katkı maddeleri: Teknolojik bir amaçla yeme katılan katkı maddeleridir. b) Duyusal yem katkı maddeleri: Yeme katıldığında, yemin organoleptik özelliklerini ya da hayvansal gıdaların görsel özelliklerini geliştiren veya değiştiren maddelerdir. c) Besinsel yem katkı maddeleri: Bu Yönetmeliğin Ek-1 üçüncü maddesinde yer alan katkı maddeleridir. ç) Zooteknik yem katkı maddeleri: Sağlıklı hayvanların performansını ya da çevreyi olumlu yönde etkileyen katkı maddeleridir. d) Koksidiyostatik ve histomonostatik yem katkı maddeleri. (2) Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen kategorilerdeki yem katkı maddeleri, 7 ve 8 inci maddelerde belirtilen prosedürlere ve sahip oldukları fonksiyonlara göre Ek-1’ de belirtilen bir ya da birden fazla fonksiyonel grupta yer alır. (3) Teknolojik ilerlemelere ya da bilimsel gelişmelere göre gerekli görüldüğü durumlarda, yem katkı maddeleri için yeni kategoriler ve fonksiyonel gruplar oluşturulabilir. Onay başvurusuMADDE 7 – (1)Yem katkı maddelerinin onay işlemleri için başvurular Bakanlığa yapılır. (2) Başvuru sırasında, başvuru sahibi aşağıda belirtilen bilgi ve belgeleri Bakanlığa sunmalıdır. a) Başvuru sahibinin adı ve adresi, b) Yem katkı maddesinin tanımlanması, 6 ncı maddede belirtilen kategorilere ve fonksiyonel gruplara göre sınıflandırılması, katkı maddesinin özellikleri, varsa saflık kriteri, c) Yem katkı maddesinin üretimi, işleme metodu ve kullanım amacı, kullanım amacına göre yemdeki katkı maddesinin analiz metodu ve gerekli olduğunda katkı maddesinin veya metabolitlerinin gıdalardaki kalıntı düzeylerinin belirlenmesinde kullanılan analiz metodu, ç) Yem katkı maddesinin, bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin beşinci ve altıncı fıkralarında belirtilen kriterleri karşıladığını gösteren, yapılmış çalışmalar ile ilgili belgelerin ve materyalin bir kopyası, d) Yem katkı maddesini piyasaya sürme şartları, etiketleme gereklilikleri, kullanım ve muamele için bilinen uyumsuzluklar da dahil olmak üzere özel şartlar, tamamlayıcı yemde kullanım düzeyleri, katkı maddesinin verileceği hayvan türü ve kategorisi, e) Yem katkı maddesinin analizi için alınan numunelerin başvuru sahibi tarafından, Referans Laboratuvarına gönderildiğine dair yazılı bir belge, f) 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) veya (b) bentlerinde belirtilen kategorilere dahil olmayan yem katkı maddeleri ve GDO’dan oluşan, GDO içeren ya da GDO’dan üretilen yem katkı maddelerinin piyasaya arzından sonra izlenebilirliklerinin sağlanması için başvuru sahibince sunulacak izlenebilirlik planı, g) Bu fıkranın (a)’dan (f) ye kadar yer alan tüm bentlerinde belirtilen bilgilerin bir özeti, ğ) GDO’lu ürünlerin piyasaya arzına ilişkin mevzuat kapsamındaki katkı maddeleri için, ilgili mevzuatla uyumlu olarak verilen onayın detayları. (3) Bakanlık gerekli gördüğü takdirde başvuruların hazırlanışı ve sunumu ile ilgili bu maddenin uygulanmasına yönelik kuralları belirler. (4) Başvuru Bakanlıkça değerlendirildikten sonra bu maddenin uygulanmasına yönelik ilave kurallar konulabilir. Bu kurallar gerekli durumda gıda amaçlı yetiştirilen hayvanlarda kullanılan yem katkı maddeleri ile özellikle pet hayvanlar olmak üzere diğer hayvanlarda kullanılan yem katkı maddeleri arasında gereklilikler yönünden farklılıklar gösterebilir. Uygulama kuralları gıdalarda kullanımına izin verilen katkı maddelerinin onaylanması için basitleştirilmiş prosedürlere imkan veren hükümleri içermelidir. (5) 6 ncı maddenin birinci fıkrasında yer alan katkı maddelerinin onay prosedürüne ilişkin olarak gerektiğinde Bakanlık tarafından kılavuz hazırlanır. Bakanlık, başvuru sahibini bilgilendirmek amacıyla, başvuru dosyasının hazırlanması ve sunumu ile ilgili hususları belirler. Bakanlığın kararıMADDE 8 – (1) Bakanlık, yasal başvurunun teslim alınmasının ardından altı ay içerisinde kararını başvuru sahibine bildirir. Ancak Bakanlık tarafından bu süre içerisinde ek bilgi ve belge talep edilmesi halinde geçen süre altı aylık sürenin hesaplanmasında dikkate alınmaz. (2) Gerekli durumlarda, başvuru sahibiyle görüşülmesinin ardından, Bakanlık tarafından belirlenen bir süre zarfında, başvuru sahibinden başvuruyu tamamlayıcı detayların eklenmesi talep edilebilir. (3) Bakanlık, görüşünü oluşturmak için; a) Başvuru sahibinin ibraz ettiği doküman ve detayların 7 nci maddede yer alan hususlara uyumlu olduğunu doğrulamalı ve yem katkı maddesinin 5 inci maddede belirtilen şartlara uygunluğunu tespit etmek amacıyla bir değerlendirme yapmalıdır, b) Referans laboratuvarının raporunu değerlendirmelidir. (4) Bakanlığın yem katkı maddesinin onayına karar verdiği durumlarda, alınan karar aşağıdaki hususları içermelidir; a) Başvuru sahibinin adı ve adresi, b) 6 ncı maddede belirtilen kategoriler ve fonksiyonel gruplar dikkate alınarak katkı maddesinin adlandırılması, varsa saflık kriteri ve analiz metodu da dahil olmak üzere katkı maddesinin teknik özelliği, c) Değerlendirmenin sonucuna bağlı olarak, katkı maddesinin kullanılacağı hayvan türleri ve hayvan türü kategorileri de dahil olmak üzere işleme, pazara sunum sonrası izleme gereklilikleri ve kullanım ile ilgili özel koşullar ve kısıtlamalar, ç) Bu fıkranın (c) bendinde belirtilen özel koşullar ve kısıtlamalar sonucu, yem katkı maddesinin etiketlenmesinde özel ek gereklilikler, d) Bakanlığın maksimum kalıntı düzeylerinin (MRL)’nin tüketicinin korunması açısından belirlenmesine gerek duymadığı ya da MRL’nin 4/5/2012 tarihli ve 28282 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Hayvansal Gıdalarda Bulunabilecek Farmakolojik Aktif Maddelerin Sınıflandırılması ve Maksimum Kalıntı Limitleri Yönetmeliğinde belirlenmiş olduğu durumlar dışında, hayvansal kökenli gıdalarda MRL’nin belirlenmesine dair plan. (5) Bakanlık yem katkı maddesinin değerlendirme sonuçlarını ve kararında etkili olan nedenleri içeren raporu hazırlar. (6) Bakanlık 17 nci maddenin ikinci fıkrasına göre gizli kalması gereken bilgilerin çıkarılmasının ardından kararını kamuoyunun bilgisine sunabilir. (7) GDO’lu yem katkı maddelerinin onay başvurusu, Biyogüvenlik Kanunu ve Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca alınmış karar ve izinleri içermelidir. (8) Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ç) ve (d) bentlerinde yer alan kategorilerdeki yem katkı maddelerinin onay başvurusunda beyan edilen, onay sahibinin adı ve katkı maddesine ait tanımlayıcı numara yer almalıdır. (9) Katkı maddesinin verildiği hayvanlardan elde edilen gıdalarda katkı kalıntı düzeylerinin insan sağlığına olumsuz bir etkisinin olması durumunda, bu Yönetmelik kapsamında verilen onay, aktif bileşen ya da onun metabolitlerinin hayvansal kökenli gıdalarda bıraktığı MRL’yi de içermelidir. Aktif bileşenler ile ilgili MRL’nin belirlendiği durumda, bu MRL’ler aynı zamanda aktif maddenin yem katkı maddesi olarak kullanılmasından kaynaklanan kalıntılar ya da metabolitler için de geçerli olur. (10) Bu Yönetmelik uyarınca verilen ve AB yem katkı maddeleri kayıt listesinde yer almayan süreli olarak onaylanacak yem katkı maddeleri on yıl süreyle onaylanır ve 13 üncü maddeye göre bu maddelerin onayı yenilenir. Onaylanmış yem katkı maddesi 16 ncı madde uyarınca kayıt altına alınmalıdır. Her bir kayıtta onay durumu ve bu maddenin dördüncü, yedinci ve sekizinci fıkralarında belirtilen hususlar yer almalıdır. (11) Onayın verilmesi, yem işletmecisinin yem katkı maddesi ile ilgili cezai ve hukuki sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Onay komisyonuMADDE 9 – (1) Yem katkı maddelerinin onayı için Bakanlığa yapılan başvurular Yem Katkı Maddeleri Onay Komisyonu tarafından incelenir. Gerektiği hallerde; 24/12/2011 tarihli ve 28152 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Risk Değerlendirme Komite ve Komisyonlarının Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik kapsamında oluşturulan yem komisyonunun risk değerlendirme ile ilgili görüşleri alınır. Onay Komisyonu gerek gördüğünde ilgili kurum ve kuruluşlardan ilave görüşler alabilir. Yem katkı maddeleri onay komisyonu yaptığı incelemelerden sonra onay başvurusunu karara bağlar. (2) Yem katkı maddeleri onay komisyonu, ilgili genel müdür yardımcısı, ilgili daire başkanı ve Bakanlıkta görevli konularında uzman kişilerden Bakanlık Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünce oluşturulur. (3) Komisyon en az üçte iki çoğunlukla toplanır ve salt çoğunlukla karar alır. Komisyonda alınan kararlar tutanağa bağlanır ve üyelerce imzalanır. Aksi görüşler tutanakta belirtilir. Mevcut ürünlerin durumuMADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce Bakanlıkça onaylanmış olan yem katkı maddeleri ve premiksler bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden itibaren iki yıl süreyle piyasada bulunabilir. Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce onaylı olduğu halde, bu Yönetmelik kapsamında onaylı olmayan yem katkı maddelerinin yeniden onaylanması için bu ürünleri piyasaya ilk kez arz edecek kişilerin Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren bir yıl içerisinde Bakanlığa başvuruda bulunması gerekir. Bakanlık yem katkı maddeleri kayıt listesinde bulunmayan yem katkı maddelerini onayladığında bu yem katkı maddelerini 16 ncı maddede belirtilen kayıt listesine ekler. Bu listede eğer varsa yem katkı maddesinin onay süresinin sona erdiği tarih yer alır. DenetimMADDE 11 – (1) Bir yem katkı maddesinin bu Yönetmeliğe göre onaylanmasının ardından, bu katkı maddesini ya da içeriğinde bu katkı maddesinin kullanıldığı bir yemi kullanan veya piyasaya arz eden kişi ya da ilgili diğer taraflar; yem katkı maddesinin piyasaya arzı, kullanımı ve muhafazası ile ilgili düzenlenmiş olan koşul veya sınırlamalara uymalıdır. (2) Yem katkı maddeleri-premikslerin denetim ve kontrol işlemleri Bakanlık tarafından yürütülür. (3) İzleme ile ilgili gerekliliklerin olduğu durumlarda, onay sahibi izlemenin gerçekleştirilmesini sağlar ve Bakanlığa onay ile uyumlu izleme raporunu sunar. Onayın tadili, askıya alınması ve feshiMADDE 12 – (1) Bakanlık gerekli gördüğünde ya da bir talep üzerine verilen bir onayın bu Yönetmelik kapsamında belirlenen koşullara uygunluğunun devam edip etmediğiyle ilgili yeniden bir değerlendirme yapabilir. Yapılan değerlendirme sonucu onay verilen bir katkı maddesinin onayında bir değişiklik yapılabilir veya onayı askıya alma ya da onayın iptali gibi tedbirler alınabilir. (2) Onay sahibi onay ile ilgili değişiklik teklifini ve bunu destekleyen verileri Bakanlığa sunarsa Bakanlık bunu değerlendirerek kararını verir ve bu kararı başvuru sahibine bildirir. (3) Gerekli görüldüğü durumlarda onaylı yem katkı maddeleri ile ilgili kayıt listesi değiştirilir. (4) Bu süreçte 7 nci maddenin birinci ve ikinci fıkraları ile 8 inci madde hükümleri uygulanır. Onayın yenilenmesiMADDE 13 – (1) Bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesindeki kullanımına izin verilen yem katkı maddeleri kayıt listesinde yer alan yem katkı maddelerinin onayları, listede belirtilen süre sonuna kadar geçerlidir. Bu listede olmayan ve süreli olarak onaylanacak yem katkı maddeleri için verilecek onaylar on yıllık sürelerde yenilenecek şekilde verilir. AB yem katkı maddeleri kayıt listesinde yer almayan ancak Bakanlıkça onaylanan yem katkı maddeleri için, onay süresinin dolmasına en az bir yıl kala Bakanlığa onay yenileme başvurusu yapılır. Bu sürenin bitimine kadar başvurusu yapılmayan yem katkı maddeleri onay süresi dolduğunda kayıt listesinden çıkarılır. Onayın özel olarak belirli bir firmanın adına yapılmadığı durumlarda yem katkı maddesinin ilk kez piyasaya arzını yapan kişi ya da ilgili diğer taraflar Bakanlığa başvuruda bulunabilir ve bu durumda bu kişiler başvuru sahibi olarak değerlendirilirler. Onayın özel olarak belirli bir firmanın adına yapılması durumunda, onay sahibi ya da vârisleri Bakanlığa başvuruda bulunabilir ve bu durumda bu kişiler başvuru sahibi olarak değerlendirilirler. (2) Başvuru sırasında, başvuru sahibi aşağıda belirtilen bilgi ve belgeleri Bakanlığa gönderir: a) Yem katkı maddesinin piyasaya ilk arzı için alınan onayın bir kopyası, b) İzleme gereklilikleri onaya dahil edilmişse piyasaya ilk arz sonrası ürüne ait izleme sonuçlarını içeren bir rapor, c) Yem katkı maddesinin kullanım güvenliği ve yem katkı maddesinin insanlara, hayvanlara ve çevreye karşı riskleriyle ilgili elde edilen diğer yeni bilgiler, ç) Varsa, orijinal onay şartlarını değiştiren veya bunlara ilave edilen teklif ve bununla beraber, gelecekte izlemeye ilişkin şartlar. (3) Onayın yenilenmesi için yapılan başvurularda 7 nci maddenin birinci, ikinci, dördüncü ve beşinci fıkraları ile 8 inci maddede belirtilen hususlar aynı şekilde uygulanır. (4) Başvuru sahibinin kontrolü dışında gelişen sebeplerden dolayı onayın bitiş tarihinden önce yenilenmesiyle ilgili herhangi bir karar alınmaması halinde, Bakanlık bir karara varıncaya kadar ürünün onay süresi kendiliğinden uzar. Onayın uzamasına ilişkin bilgiler 16 ncı maddeye göre yem katkı kayıt listesi aracılığıyla kamuoyunun bilgisine sunulur. Acil onayMADDE 14 – (1) Hayvan refahının korunmasını sağlamak için acil bir onayın gerekli olduğu özel durumlarda, Bakanlık, bir yem katkı maddesinin kullanımına geçici olarak, en fazla beş yıl için onay verebilir. Bu tür özel durumlarda onay şartları geçerli olmak koşuluyla durumun aciliyeti göz önünde bulundurularak yem katkı maddeleri onay komisyonunun belirleyeceği süre içinde onay işlemleri yürütülür. ÜÇÜNCÜ BÖLÜMEtiketleme ve AmbalajlamaYem katkı maddelerinin ve premikslerin etiketlenmesi ve ambalajlanmasıMADDE 15 – (1) Bir yem katkı maddesi ya da premiks, ülke sınırları içerisinde faaliyet gösteren üretici, paketleyici, ithalatçı, satıcı ya da dağıtıcının sorumluluğunda, ambalajı ya da kabı üzerinde aşağıdaki bilgiler açık, kolay okunabilen, kalıcı şekilde ve Türkçe olarak etiketlenmediği sürece piyasaya arz edilemez; a) Onay sırasında fonksiyonel grubun adına göre yem katkı maddesine verilen özel ad, b) Etiketlemeden sorumlu işletme ya da kişilerin adı, ticari unvanı, adresi, c) Katı veya toz yem katkı maddeleri ile premiksler için net ağırlık, sıvı yem katkı maddeleri ve premiksler için net ağırlık veya net hacim, ç) 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yem Hijyeni Yönetmeliğine göre yem katkı maddesi üreten veya piyasaya sunan işletmeye verilmiş olan onay numarası veya kayıt numarası, d) Kullanma talimatı, kullanımla ilgili güvenlik tavsiyeleri ve yem katkı maddesi ya da premiksin kullanılacağı hayvan türleri ve kategorileri ve onayda yer alan özel koşullar, e) Tanımlayıcı kimlik numarası, f) Parti numarası ve üretim tarihi. (2) Premiksin bileşiminde yer alan her bir katkı maddesi için bu maddenin birinci fıkrasının (b), (ç), (d) ve (f) bentlerinde belirtilen bilgilerin etikette bulunması gerekli değildir. (3) Aromatik bileşikler için, tek tek yem katkı maddesi listesi yerine “aromatik bileşikler karışımı” ifadesi kullanılabilir. Bu durum, yem ve içme suyunda kullanıldığında miktar sınırına tabi olan aromatik bileşikler için geçerli değildir. (4) Bu maddenin birinci fıkrasında yer alan bilgilere ek olarak, Ek-3’te etiketleme şartları belirtilen bir fonksiyonel gruba dahil olan yem katkı maddesinin ya da bu yem katkı maddelerinden oluşan premikslerin ambalajı ya da kabı üzerinde Ek-3’teki bilgiler belirgin, açıkça okunabilir ve silinmeyecek şekilde bulunmalıdır. (5) Premikslerin kullanılması durumunda, ‘PREMİKS’ kelimesi (büyük harfle yazılmış şekilde) etiket üzerinde açıkça görülebilir biçimde yer almalı ve taşıyıcı madde belirtilmelidir. Eğer taşıyıcı olarak su kullanılıyorsa premiksin rutubet içeriği belirtilmelidir. Premiks üzerinde minimum depolama ömrü ve en uygun depolama koşulları belirtilir, ayrıca içeriğinde yer alan her bir katkı maddesinin minimum depolama ömrünün belirtilmesine gerek yoktur. (6) Yem katkı maddeleri ve premiksler ambalajları açıldığı zaman tekrar kapatılamayan ve yeniden kullanılamayan kapalı paket veya kapalı kaplarda piyasaya arz edilir. (7) Bakanlık, bilimsel gelişmeler ve teknolojik ilerlemeler göz önüne alınarak Ek-3’te değişiklikler yapar. DÖRDÜNCÜ BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerYem katkı maddeleri kayıt listesiMADDE 16 – (1) Bakanlıkça kullanımına izin verilen yem katkı maddeleri kayıt listesi oluşturulur ve değişiklik olduğunda bu liste güncellenir. Kayıt listesi Bakanlığın resmi internet sitesinde yayımlanır. GizlilikMADDE 17 – (1) Başvuru sahibi, bu Yönetmelik uyarınca ibraz edilen bilgilerden bazılarının bildiriminin rekabetçi pozisyonuna açık şekilde zarar verebileceği sebebiyle gizli tutulması isteğini belirtebilir. Bu gibi durumlarda, haklı gerekçelerin sunulması gerekir. (2) Bakanlık, başvuru sahibinin yazılı görüşünü alarak, bu maddenin üçüncü fıkrasında yer alan bilgiler haricinde hangi bilgilerin gizli tutulacağına karar verir ve kararını başvuru sahibine bildirir. (3) Aşağıda belirtilen bilgiler gizli olarak değerlendirilemez; a) Yem katkı maddesinin adı ve bileşimi ve mikroorganizma ihtiva etmesi durumunda üretim suşunun belirtilmesi, b) Yem katkı maddesinin fiziko-kimyasal ve biyolojik özellikleri, c) Yem katkı maddesinin insan ve hayvan sağlığı ile çevre üzerine etkileriyle ilgili çalışma sonuçları, ç) Yem katkı maddesinin hayvansal ürünlerin özellikleri ve bu ürünlerin besin değerlerine olan etkileriyle ilgili çalışma sonuçları, d) Yem katkı maddesinin tespit ve tanımlama metotları ve uygulanabilmesi durumunda, izleme gereklilikleri ve izleme sonuçlarının özeti. (4) Bu maddenin ikinci fıkrasındaki hükümler saklı kalmak koşuluyla, başvuru sahibinin başvurusunu geri çekmesi durumunda, Bakanlık araştırma ve geliştirmeyle ilgili bilgiler de dahil olmak üzere ticari ve endüstriyel bilgilerin gizliliğine riayet etmelidir. Verilerin korunmasıMADDE 18 – (1) Başvuru sahibi, kendisinden önceki başvuru sahibiyle anlaşma sağlamadığı sürece, 7 nci madde uyarınca başvuru dosyasında bulunması gerekli olan bilimsel veriler ve diğer bilgiler onay tarihinden itibaren on yıl boyunca başka bir başvuru sahibinin yararına kullanılamaz. (2) Yaygın türlerde kullanımı onaylanan yem katkı maddeleri için verilen on yıllık veri saklama süresi aynı katkı maddesinin yaygın olmayan türler için onaylanmasında on yıldan sonra yaygın olmayan her bir tür için bir yıl uzatılır. (3) Omurgalılar üzerinde toksikolojik testlerin tekrarlanmaması amacıyla başvuru sahibi ile kendisinden önceki başvuru sahibi, bilgilerin kullanımının paylaşılması konusunda anlaşmaya varabilir. Ancak bilginin paylaşımıyla ilgili bu tür bir mutabakata varılamaması halinde, Bakanlık yem komisyonu omurgalılar üzerinde toksikolojik testlerin tekrarından kaçınmak amacıyla gerekli değerlendirmeyi yapar ve bu değerlendirmeler dikkate alınarak yem katkı onay komisyonu bu konuya ilişkin nihai kararını verir. Bu durumda Bakanlık ilgili tarafların çıkarları arasında uygun dengeyi sağlamalıdır. (4) On yıllık sürenin sona ermesi itibarıyla, başvuru dosyasının içerdiği bilimsel veri ve bilgilere dayanarak yapılan değerlendirmenin tüm ya da bazı bulguları, Bakanlık tarafından bir başka başvuru sahibinin yararlanması amacıyla kullanılabilir. Referans laboratuvarlarıMADDE 19 – (1) Yem katkı maddelerinin analiz işlemlerini yürütecek referans laboratuvarları Bakanlıkça belirlenir. Referans laboratuvarlarının yem katkı maddeleri ile ilgili görev ve sorumlulukları Ek-2’de belirtilmiştir. (2) Onay için başvuru yapan kişiler referans laboratuvarlarında yaptıracakları analizler için ücret ödemek zorundadır. Analiz ücretleri Bakanlıkça belirlenir. Cezai hükümlerMADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine uymayanlar hakkında 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun ilgili maddelerinde belirtilen cezalar uygulanır. Geçiş hükümleriGEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden önce onaylanmış olan yem katkı maddeleri ve premiksler, bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden itibaren iki yıl süreyle piyasada bulunabilir. (2) Yem işletmeleri bu Yönetmeliğin yayımlanmasından önce ilgili yem mevzuatına uygun olarak bulundurdukları mevcut etiketleri bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden sonra bir yıl süreyle kullanabilirler. Bu etiketlerin kullanıldığı yem katkı maddeleri ve premiksler bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden itibaren iki yıl süreyle piyasada bulunabilir. YürürlükMADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinden altı ay sonra yürürlüğe girer. YürütmeMADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür. Ek-1YEM KATKI MADDESİ FONKSİYONEL GRUPLARI (1) “Teknolojik yem katkı maddeleri” kategorisi, aşağıda yer alan fonksiyonel grupları kapsamaktadır: a) Koruyucular: Mikroorganizmaların ya da metabolitlerinin sebep olduğu bozulmaya karşı yemi koruyan maddeler ya da mikroorganizmalar, b) Antioksidanlar: Oksidasyonun neden olduğu bozulmaya karşı yem maddelerini ve yemleri koruyarak bunların raf ömrünü uzatan maddeler, c) Emülgatörler: Yemlerin içeriğinde bulunan iki ya da daha fazla birbirine karışmayan fazdan homojen bir karışım oluşturan ya da bu homojen karışımı muhafaza eden maddeler, ç) Stabilizatörler: Yem maddelerinin fiziko-kimyasal durumunun muhafaza edilmesini sağlayan maddeler, d) Kıvam artırıcılar: Yem maddelerinin viskozitesini artıran maddeler, e) Jelleştirici ajanlar: Jel oluşumu aracılığıyla yemlere kıvam veren maddeler, f) Bağlayıcılar: Yem maddesi partiküllerinin bağlanma eğilimini artıran maddeler, g) Radyonükleit kontaminasyonunun kontrolü için kullanılan maddeler: Radyonükleitlerin emilimini baskılayan ya da atılımlarını artıran maddeler, ğ) Topaklaşmayı önleyici maddeler: Yem maddesi partiküllerinin birbirine bağlanma eğilimini azaltan maddeler, h) Asitlik düzenleyiciler: Yem maddelerinin pH değerini düzenleyen maddeler, ı) Silaj katkı maddeleri: Silaj oluşumunu iyileştirmek amacıyla yeme katılmak için hazırlanan enzim ve mikroorganizmaları da kapsayan maddeler, i) Denatüran maddeler: İşlenmiş yem maddelerinin üretiminde kullanıldıklarında belirli gıda veya yem maddelerinin kaynağının belirlenmesini sağlayan maddeler, j) Yemin mikotoksin bulaşıklığını azaltan maddeler: Mikotoksinlerin emilimini baskılayan ya da azaltan, atılımını artıran ya da etki şeklini değiştiren maddeler. (2) “Duyusal yem katkı maddeleri” kategorisi, aşağıda yer alan fonksiyonel grupları kapsamaktadır: a) Renklendiriciler; 1) Yem maddelerine renk veren ya da rengi düzenleyen maddeler, 2) Hayvanların beslenmesinde kullanıldığında, hayvansal gıdalara renk veren maddeler, 3) Süs balıkları ve kuşlarının renklerini olumlu yönde etkileyen maddeler, b) Aromatik maddeler: Yem maddelerine katıldığında yemin kokusunu ve lezzetini artıran maddeler. (3) “Besinsel yem katkı maddeleri” kategorisi, aşağıda yer alan fonksiyonel grupları kapsamaktadır: a)Vitaminler, provitaminler ve kimyasal özellikleri tanımlanmış benzer etkiyi gösteren maddeler, b) İz element bileşikleri, c) Amino asitler, bunların tuzları ve analogları, ç) Üre ve türevleri. (4) “Zooteknik yem katkı maddeleri” kategorisi, aşağıda yer alan fonksiyonel grupları kapsamaktadır: a) Sindirim artırıcılar: Hayvan beslenmesinde kullanıldığında hedef yem maddelerine etki ederek yemin sindirimini artıran maddeler, b) Bağırsak flora düzenleyicileri: Hayvan beslenmesinde kullanıldığında bağırsak florası üzerinde olumlu etkisi olan mikroorganizmalar veya kimyasal özellikleri tanımlanmış diğer maddeler, c) Çevreyi olumlu etkileyen yem katkı maddeleri, ç) Diğer zooteknik katkı maddeleri. (5) ‘‘Koksidiyostatlar ve histomonostatlar’’ kategorisi. Ek-2 REFERANS LABORATUVARININ GÖREV VE SORUMLULUKLARI (1) Yem katkı maddeleri için onay başvurularında referans laboratuvarı başlıca şu konulardan sorumludur: a) Referans numunelerin kabulü, hazırlanması, depolanması ve korunması, b) Tespit yönteminin test edilmesi ve değerlendirilmesi ya da doğrulanması, c) Tespit yönteminin test edilmesi ve değerlendirilmesi ya da doğrulanması amacıyla, yem katkı maddesini piyasaya arz etmek için onay başvurusunu yapan kişi tarafından sağlanan verilerin değerlendirilmesi, ç) Bakanlığa değerlendirme raporlarının sunulması. Ek-3 BELİRLİ YEM KATKI MADDELERİ VE PREMİKSLER İÇİN ÖZELETİKETLEME ŞARTLARI (1) Zooteknik katkı maddeleri, koksidiyostatlar ve histomonostatlar; a) Garanti edilen son kullanma tarihi ya da üretim tarihinden itibaren raf ömrü, b) Kullanım tarifnamesi, c) Ürünün konsantrasyonu. (2) Enzimler; yukarıda belirtilenlere ek olarak; a) Verilen onayla uyumlu olarak, enzim aktivitelerine göre aktif bileşen ya da bileşenlerin özel isimleri, b) Uluslararası Biyokimya Birliği kimlik numarası, c) Konsantrasyon yerine, aktivite değeri (her gram ya da mililitredeki aktivite birimi). (3) Mikroorganizmalar; a) Garanti edilen son kullanma tarihi ya da üretim tarihinden itibaren raf ömrü, b) Kullanım tarifnamesi, c) Suş kimlik numarası, ç) Gramda koloni oluşturan ünite sayısı. (4) Besinsel katkı maddeleri; a) Aktif madde miktarı, b) Belirtilen miktar için garanti edilen son kullanma tarihi ya da üretim tarihinden itibaren raf ömrü. (5) Aromatik maddeler dışında kalan teknolojik ve duyusal katkı maddeleri; a) Aktif madde miktarı. (6) Aromatik katkı maddeleri; a) Premikslere katılma miktarı. Ek-4 GENEL KULLANIM ŞARTLARI (1) Bu Yönetmelik ile yemlerde kullanımına izin verilen yem katkı maddelerinin maksimum miktarlarının aşılmaması için, katkı maddeleri yemlere katılırken, belirli yem maddelerinin içinde doğal olarak bulunan katkı maddeleri miktarları da hesaplanmalıdır. (2) Yem katkı maddelerinin arzu edilen etkileri sağlaması için, bileşenleri arasında fiziko-kimyasal ve biyolojik uyumluluk bulunan premiks ve yem maddelerine karıştırılmasına izin verilir. (3) Belirli oranlarda seyreltilmiş olarak tam yemlere ilave edilen ‘takviye edici yemler’ deki katkı maddeleri miktarları bu Yönetmelikte belirtilen tam yemlerdeki maksimum miktarları aşmamalıdır. (4) Silaj katkı maddesi içeren premikslerde etiket üzerinde ‘PREMİKS’ ibaresi ardından ‘‘SİLAJ KATKI MADDESİ İÇERİR’’ ibaresi açık şekilde eklenmelidir.
