2872 SAYILI ÇEVRE KANUNUNUN 20 NCİ MADDESİNİN (k) BENDİ UYARINCA VERİLECEK İDARİ PARA CEZALARINA İLİŞKİN TEBLİĞ (2013/1)
9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 20 nci maddesinde, Kanuna aykırılık halinde uygulanacak idari para cezaları belirlenmiştir.
30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17 nci maddesinin yedinci fıkrasında idari para cezalarının her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı ve bu şekilde yapılacak hesaplamalarda bir Türk Lirasının küsurunun dikkate alınmayacağı hükmü yer almaktadır.
Maliye Bakanlığı tarafından hazırlanarak 10/11/2012 tarihli ve 28463 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, 419 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği uyarınca 2012 yılı yeniden değerleme oranı % 7,80 olarak tespit ve ilân edilmiştir.
Bu duruma binaen, 2872 sayılı Çevre Kanununun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (k) bendinde yer alan para cezaları 1/1/2013 tarihinden itibaren aşağıda belirtilen miktarlarda uygulanacaktır.
Tebliğ olunur.
2872 sayılı Kanunun 5491 sayılı Kanun ile değişik 20 nci maddesinin
Kanundaki ceza miktarı
1/1/2013 – 31/12/2013 tarihleri arasında uygulanacak ceza
(k) bendindeki özel çevre koruma bölgelerine ilişkin olanlar dışındaki ceza miktarları
(1) Bu Tebliğ, çevre, insan ve hayvan sağlığına zarar vermeyen bir tarımsal üretimin yapılması, doğal kaynakların korunması, tarımda sürdürülebilirlik, izlenebilirlik ve gıda güvenliğinin sağlanmasına yönelik organik tarım yapan çiftçilerin birim alan üzerinden desteklenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Tebliğ, organik tarım destekleme çalışmalarında görev alacak kurum ve kuruluşların belirlenmesi, organik tarım faaliyetinde bulunan çiftçilere destekleme ödenmesi ile ödemeye ilişkin usul ve esasları kapsar.
a) Bakanlar Kurulu Kararı: 26/11/2009 tarihli ve 27418 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Organik Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları ile Bombus Arısı Kullanımına Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair 2009/15602 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’nı,
b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nı,
c) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş.’yi,
ç) Çiftçi kayıt sistemi (ÇKS): ÇKS Yönetmeliği ile oluşturulan ve çiftçilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerin de kayıt altına alındığı veri tabanını,
d) Çiftçi: 5262 sayılı Organik Tarım Kanununda tanımlanan müteşebbislerden bitkisel üretimde organik tarım yapan ÇKS’ ye kayıtlı gerçek veya tüzel kişileri,
ı) Organik Tarım: Organik Tarım Yönetmeliğine göre yapılan tarımsal faaliyeti,
i) Organik Tarım Bilgi Sistemi (OTBİS): Organik tarım yapan çiftçi, arazi, ürün, hayvansal üretim ve sertifika bilgilerinin bulunduğu Bakanlıkça oluşturulan veri tabanını,
j) OTB: Bakanlık il müdürlüklerinde kurulu bulunan organik tarım birimlerini,
k) OTBİS icmali-1: Organik Tarım Desteğinde kullanılmak amacıyla, 31/12/2008 tarihi esas alınarak, Organik Tarım Bilgi Sisteminden aktarılan, organik tarım faaliyeti yapan çiftçilere ait elektronik ortamda tutulan bilgileri,
l) OTBİS icmali-2: Organik Tarım Desteğinde kullanılmak amacıyla, 10/5/2010 tarihi esas alınarak, Organik Tarım Bilgi Sisteminden aktarılacak olan, organik tarım faaliyeti yapan çiftçilere ait elektronik ortamda tutulan bilgileri,
m) OTD: Organik tarım desteğini,
n) OTD icmal-1: İlçe müdürlükleri tarafından ÇKS’ye aktarılan bilgilere göre her köy/mahalle için çiftçi detayında OTD hakedişlerini gösteren ve bir örneği Ek-3’te yer alan belgeyi,
o) OTD icmal-2: İlçe müdürlükleri tarafından icmal-1’deki bilgilere göre her ilçe için köy/mahalle detayında OTD hakedişlerini gösteren ve bir örneği Ek-4’te yer alan belgeyi,
ö) OTD icmal-3: İl müdürlükleri tarafından icmal-2’deki bilgilere göre her il için ilçe detayında OTD hakedişlerini gösteren ve bir örneği Ek-5’te yer alan belgeyi,
p) Tarım arazisi: ÇKS’ de kayıtlı olan arazileri,
r) Tarımsal faaliyet: Tarım arazisi üzerinde tarımsal üretim kaynaklarını fiilen kullanarak bitkisel ürünlerin üretilmesi veya yetiştirilmesini,
s) TÜGEM: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,
ş) Yetkilendirilmiş Kuruluş: Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu, kontrol kuruluşu veya sertifikasyon kuruluşu olarak Bakanlık tarafından yetki verilmiş gerçek veya tüzel kişileri, ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Ödeme Esasları
Ödeme yapılacak çiftçiler
MADDE 5 –
(1) OTD ödemesi, Organik Tarım Yönetmeliğine göre organik tarım yapan, ÇKS’ de 2010 üretim sezonu ile OTBİS icmali-1’de ve OTBİS icmali-2’de de kayıtlı olan ve bu Tebliğde OTD uygulamaları ile ilgili belirtilen usul ve esaslara göre başvuru yapan çiftçilere yapılır.
Ödemeye esas arazi ve arazi büyüklüğü
MADDE 6 –
(1) OTD ödemesi, Organik Tarım Yönetmeliğine göre organik tarım yapılan OTBİS icmali-1’de ve OTBİS icmali-2’de kayıtlı toplam tarım arazisi büyüklükleri ile ÇKS’ de 2010 üretim sezonunda da kayıtlı olan toplam arazi büyüklüğü karşılaştırılarak yapılır. Bahsi geçen arazi büyüklüklerinin belirlenmesi elektronik ortamda Bakanlık Bilgi İşlem Merkezi tarafından yapılır.
(2) OTD ödemesi, çiftçilerin OTBİS icmali-1’de, OTBİS icmali-2’de ve ÇKS’de kayıtlı toplam arazi büyüklüklerinden küçük olan toplam arazi büyüklüğü esas alınarak yapılır.
(3) ÇKS’ de ve OTBİS’de kayıtlı desteklemeye uygun bulunan tarım arazilerine yapılır.
Ödeme miktarı
MADDE 7 –
(1) Bu Tebliğin 5 inci maddesinde belirtilen çiftçilere dekar başına yapılacak destekleme ödemesi 20 TL’dir.
Ödemeler için gerekli finansman ve ödeme planı
MADDE 8 –
(1) OTD ödemesi için gerekli finansman bütçenin ilgili kalemine tahsis edilen ödeneklerden karşılanır. Ödemeler, Bakanlık tarafından Bankaya kaynak aktarılmasını müteakip, il/ilçe müdürlüklerince ÇKS’ deki kayıtlara göre oluşturulan onaylı OTD icmal-1’lerine göre, Banka aracılığıyla, ilgili şubelerde daha önce çiftçiler adına açılan veya açılacak olan hesaplara yapılır. Çiftçilere yapılan toplam nakdi ödeme tutarının % 0,2’si bütçenin ilgili kaleminden Bankaya hizmet komisyonu olarak ödenir.
(2) OTD ödeme planı, OTD başvurusu yapan çiftçilere ait bilgilerin, ÇKS’ ye girişinin il ve ilçelerde tamamlanmasını ve ön incelemenin bitirilmesini müteakiben Bakanlık tarafından belirlenir. Ödemelere, kontrollerin tamamlanması ve Bakanlık tarafından OTD ödemeleri ile ilgili talimatların Bankaya gönderilmesinden sonra başlanır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Uygulama
Görevli kurum ve kuruluşlar
MADDE 9 –
(1) OTD çalışmaları TÜGEM, il/ilçe tahkim komisyonları, il/ilçe tespit komisyonları ve il/ilçe müdürlükleri ile yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından yürütülür.
(2) Yetkilendirilmiş kuruluşlar, OTBİS icmallerine esas teşkil eden veri girişlerini yapmak ve OTD’ den yararlanmak üzere başvuruda bulunan çiftçilerin Tebliğin askı sürecinde belirtilen süre sonuna kadar yapacakları itirazları değerlendirerek bu Tebliğ hükümlerine uygun olan düzeltmeleri yapmakla sorumludurlar.
(3) İl müdürlükleri ilçe müdürlüklerinin destekleme sürecinde ihtiyaç duyacakları OTBİS verilerini sağlamak üzere gerekli tedbirleri alır.
Başvurular ve başvuruların kabulü
MADDE 10 –
(1) OTD ödemesinden faydalanmak isteyen çiftçiler, 1/2/2010 tarihinden itibaren 12/3/2010 günü mesai saati bitimine kadar Ek-1’e uygun OTD başvuru dilekçesi ve eki ile ÇKS’ de kayıtlı oldukları il/ilçe müdürlüklerine başvurmaları gerekmektedir.
(2) Çiftçilerin ÇKS’ de 2010 üretim sezonunda kaydı olmak zorundadır. OTBİS’de kaydı olmayan çiftçilerin başvuruları kabul edilir. Ancak Tebliğin askı sürecinde belirtilen süre sonuna kadar bilgilerini tamamlatmak zorundadırlar.
(3) İl/ilçe müdürlükleri tarafından alınan başvuru dilekçesi (Ek-1) ekinde yer alan ÇKS Belgesinde, çiftçi tarafından organik tarım yaptığı belirtilen arazilerden OTBİS kayıtları ile yapılan karşılaştırmada desteklemeye uygun bulunan araziler ÇKS’ de ilgili bölüme kaydedilir.
(4) ÇKS ile ilgili tüm iş ve işlemler ÇKS Yönetmeliği çerçevesinde gerçekleştirilir.
Askı işlemleri
MADDE 11 –
(1) İl/ilçe müdürlükleri tarafından en geç 26/3/2010 tarihine kadar OTD ödeme icmalleri oluşturulur. İl/ilçe müdürlükleri en geç 2/4/2010 tarihine kadar ilçe merkezinin OTD icmal-1’ini ilçe merkezinde, köyün/mahallelerin OTD icmal-1’ini ise kendi köyünde/mahallesinde ilgili ilçe müdürlükleri veya muhtarlıklar marifetiyle on gün süreyle askıya çıkarır. Askıya çıkma tarihi ve saati ile askıdan indirme tarihi ve saati tutanağa bağlanır. Tutanak muhtar ve/veya aza tarafından güncel tarihle imzalanır. Askı süresince herhangi bir itiraz olmaz ise icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz. ÇKS’ ye arazi miktarının eksik girilmesi durumunda, askı süresinde hatanın düzeltilmesi amacıyla başvurusu yapılmayan arazilerin eksik kısmı için OTD ödemesi yapılmaz. OTD ödemeleri için ÇKS’ de kaydı olup da OTBİS’de kaydı olmayan, bu nedenle çıkarılacak askı icmallerinde ismi bulunmayan veya arazi bilgileri hatalı veya eksik olan çiftçilerin OTD ödemelerinden yararlanabilmeleri için askı sürecinde itirazda bulunmaları zorunludur. Askı sürecinde yapılacak itirazlarda çiftçilerin, il/ilçe müdürlükleri tarafından düzenlenmiş ÇKS arazi kayıt bilgileri ve Ek-2’de yer alan form ile birlikte sözleşmesinin olduğu yetkilendirilmiş kuruluşa müracaat ederek bilgilerini düzelttirmesi kendi sorumluluğundadır. Yetkilendirilmiş kuruluşlar çiftçilerin talebi üzerine OTBİS’ e veri girişini tamamlamak zorundadırlar. Çiftçiler askı sürecinin sona eriş tarihinden itibaren yirmi gün içerisinde bilgilerini sözleşmesinin olduğu yetkilendirilmiş kuruluşa düzelttirmek ve il/ilçe müdürlüklerine müracaat ederek bilgilerini teyit ettirmek zorundadırlar. Bu durumdaki çiftçilerin gerekli düzelttirmeyi yaptırmamaları halinde ödenemeyen OTD için, daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz.
(2) OTD icmal-1’lerinin askıda kalma süresi zarfında yapılan yazılı itirazlar il/ilçe müdürlüklerine yapılacak olup, ÇKS’ deki maddi hatalara ilişkin itirazlar askı süresi ve bu sürenin bitiminden itibaren yirmi gün içerisinde değerlendirilir. İl/ilçe müdürlükleri çiftçilerin yirmi gün içerisinde yetkilendirilmiş kuruluşlarına başvurarak yaptırtmış oldukları düzeltmelere ait son değerlendirmeler ise 3/5/2010–7/5/2010 tarihleri arasında yapılarak ÇKS de ilgili bölüme kaydedilir.
(3) İncelenen çiftçi dosyalarında gerçeğe aykırılığın bulunmaması ve askı süresince itiraz edilmemesi ya da itirazların değerlendirilerek sonuçlandırılması halinde, ÇKS’ den alınan Ek-4’teki OTD icmal-2’ler ilçe müdürlüklerince düzenlenip, onaylanır ve il müdürlüklerine gönderilir. İlçe müdürlüklerinden alınan OTD icmal-2’ler ve il müdürlüklerinin onayladığı merkez ilçe OTD icmal-2’si ile ÇKS’ den alınan Ek-5’deki OTD icmal-3’ün uyumu kontrol edilir.
(4) Bu Tebliğdeki başvuru bitiş tarihinden sonra askı süresi içinde verilen itiraz dilekçelerinde talep edilen değişiklikler dışında çiftçinin beyanı ile ÇKS’ de yapılacak güncellemeler OTD ödemesine esas teşkil etmez.
(5) Değerlendirme sonucunda OTD icmal-1’leri düzeltilemez ya da bilgi ve belgelerle ilgili aykırılık, şikâyet ve/veya ihbar bulunması nedeniyle icmal-1’ler oluşturulamaz ise, durum ilçe tahkim komisyonuna intikal ettirilir. İlçe tahkim komisyonunca çözümlenemeyen konular il tahkim komisyonuna gönderilir.
(6) İlçe müdürlüklerinden alınan icmal-2’lerde gerçeğe aykırılık olması ya da il müdürlüklerine intikal eden şikâyet ve/veya ihbar olması durumunda, il müdürlüklerince bu sorunlar çözülmeye çalışılır. Çözüme kavuşturulamayan konular, il tahkim komisyonuna bildirilir. İl tahkim komisyonunda çözümlenemeyen konular ise TÜGEM’e gönderilir.
(7) OTD icmal-2’lerinde gerçeğe aykırılığın bulunmaması ya da il müdürlüklerine intikal eden şikâyet ve/veya ihbarların, il müdürlüklerince çözümlenmesi hâlinde, ödemeye esas OTD icmal-3’ler TÜGEM’e gönderilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Tahkim Komisyonları ve Uygulamaların Kontrolü
Tahkim komisyonlarının görevleri
MADDE 12 –
(1) ÇKS Yönetmeliğinde tanımlanmış il/ilçe tahkim komisyonları, bu Tebliğ hükümlerinin uygulanması sırasında ortaya çıkabilecek ihtilaflı konuları çözmeye ve karar almaya yetkilidir. İl tahkim komisyonu merkez ilçede, ilçe tahkim komisyonunun görevlerini de yapar.
(2) Komisyonlar;
a) Gerçeğe aykırı beyanda bulunanlar hakkında gerekli hukuki işlemlerin yapılması için karar alır ve ilgili mercilerce uygulanması yönünde girişimde bulunur. Gerçeğe aykırı beyanda bulunan çiftçilerin OTD ödemelerinden faydalandırılmamasını değerlendirir ve karara bağlar. Eğer, OTD ödemesi yapılmış ise yapılan ödemenin geri alınmasını sağlar. Ayrıca, gerçeğe aykırı beyanda bulunulduğunu tespit eden merci tarafından ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur.
b) Sahtecilik ve/veya kamu kurumunu dolandırmak gibi bir kastı olmaksızın, fazla OTD ödemesinden yararlanan çiftçilerin, kendi rızaları ile fazla aldıkları miktarları iade etmeleri halinde, OTD ödemelerinden faydalanmalarına devam etmeleri ve haklarında cezai işlem yapılmamasına ilişkin karar verir.
c) OTD ödemesinden faydalanmak üzere başvuruda bulunan çiftçilere ilişkin bilgilerin zamanında ÇKS’ye girilmesini sağlamak üzere her türlü tedbiri alır.
Uygulamaların kontrolüne ilişkin görev ve yetkiler
MADDE 13 –
(1) OTD uygulamasının denetimini sağlayacak tedbirleri almaya Bakanlık yetkilidir.
(2) OTD uygulamasına ilişkin olarak OTB üyeleri tarafından ön inceleme yapılır. OTD müracaatları başladıktan sonra il müdürlüklerinin uygun göreceği tarihte ön inceleme başlatılır. Ön inceleme yapılan illerde/ilçelerde daha sonra tespit edilecek usulsüz işlemlere ilişkin sorumluluklar ortadan kalkmaz. Uygulamalar, ön incelemenin yanı sıra mevzuatın öngördüğü her türlü denetime de tabidir.
(3) Ön inceleme, örnekleme yöntemiyle belirlenecek ilçe, köy veya mahallelerde, çiftçilerin yapmış oldukları başvurular üzerinden yapılır.
(4) OTD ön incelemeleri OTB’ nin görev ve yetkileri çerçevesinde gerçekleştirilir.
(5) Ön incelemede, çiftçilerin ÇKS’ deki kayıt ettirdikleri bilgiler ile gerek görülmesi halinde yetkilendirilmiş kuruluşlardan talep edilecek bilgilerde, gerçeğe aykırı beyan ya da verdikleri belgelerde sahte evrak tespit edilmesi halinde, sorumlular hakkında ilgili Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulur. Ayrıca, sorumluluğu tespit edilen kamu görevlileri hakkında da gerekli yasal işlemler yürütülür. OTB üyeleri gelen münferit şikâyet ve ihbarları ayrıca değerlendirir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Uygulamalardan Yararlanamayacaklar
Uygulama dışında kalacak çiftçiler
MADDE 14 –
(1) Aşağıdaki çiftçiler OTD uygulamasından yararlanamaz;
a) ÇKS’ de kayıtlı olmayan veya süresi içinde kayıtlı bilgilerini güncellemeyen,
b) OTD uygulamasında OTBİS icmali-1’de ve OTBİS icmali-2’de kayıtlı olmayan,
c) Bu Tebliğin 10 uncu maddesinde istenen belgelerle birlikte süresi içinde başvuru yapmayan,
ç) Askı listelerinde isminin bulunmaması veya desteklemeye esas tarım arazisi büyüklüğünün hatalı olması durumunda, askı süresi sonuna kadar hatalı kayıtların düzeltilmesi için yazılı başvuru yapmayan,
d) OTD için askı sürecinde ismi bulunmayıp, itirazını gerçekleştiren çiftçilerden belirtilen süre içerisinde sözleşmeli bulunduğu yetkilendirilmiş kuruluştaki bilgilerini düzelttirmeyen,
e) OTD ödemesinden faydalanmak üzere başvuru yapan çiftçilerden gerçeğe aykırı beyanda bulunan ve sahte belge ibraz eden,
f) Kamu tüzel kişileri.
Desteklemeye tabi olmayacak araziler
MADDE 15 –
(1) Aşağıdaki araziler OTD uygulaması kapsamı dışındadır:
a) OTBİS’ e kaydı yapılmayan araziler,
b) ÇKS’ ye kaydı yapılmayan araziler,
c) Kamu arazileri üzerinde yapılan doğadan toplama alanları,
ç) Kadastro geçmemiş birimlerde, tapu sicil müdürlüklerinden onaylı tapu zabıt kaydına sahip olmayan çayır vasıflı araziler,
d) Askı listelerinde arazi bilgilerinin hatalı veya eksik olması durumunda, askı süresi sonuna kadar hatalı veya eksik kayıtların düzeltilmesi için bu Tebliğe uygun belgeler ile yazılı başvurusu yapılmayan araziler,
f) Orman ve tesis kadastrosu tamamlanmamış ormanla ilişkili alanlarda, Orman Genel Müdürlüğü temsilcisinin de bulunduğu tespit komisyonlarınca düzenlenen raporlarda, tarım arazisi haline getirilmediği tespit edilen araziler,
g) Tapuda tescili bulunmayan mülkiyeti ihtilaflı olup da, OTD askı işlemleri sırasında taraflardan birisince itiraz konusu yapılan araziler,
ğ) Kadastro programına alındığı halde; kadastro çalışmalarına yardım edilmediği, çalışmaların engellendiği kadastro müdürlüklerince bildirilen ve tahkim komisyonu tarafından OTD kapsamı dışında bırakılmasına karar verilen köylerdeki araziler,
h) Tespit komisyonları çalışmalarına yardım edilmediği, çalışmaların engellendiği tespit komisyonu tutanağı ile belirlenen ve tahkim komisyonu tarafından OTD kapsamı dışında bırakılmasına karar verilen köylerdeki araziler.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Cezai sorumluluklar
MADDE 16 –
(1) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen gecikme zammı oranları dikkate alınarak hesaplanan kanuni faizi ile birlikte geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar.
(2) Bu destekleme ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç, haksız yere yararlandığı tespit edilen üreticiler beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.
(3) Yetkilendirilmiş kuruluşlar OTD ödemeleri için düzenledikleri her türlü bilgi ve belgelerden, ayrıca OTD ödemelerinde OTBİS’ e eksik veya hatalı yapılan veri girişleri ile düzeltmelerin zamanında yapılmasından sorumludurlar. Sorumluluklarını yerine getirmeyen yetkilendirilmiş kuruluşlar hakkında 1/12/2004 tarihli ve 5262 sayılı Organik Tarım Kanunu, Organik Tarım Yönetmelik hükümleri uygulanır.
Yürürlük
MADDE 17 –
(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 18 –
(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, çevre, insan ve hayvan sağlığına zarar vermeyen bir tarımsal üretimin yapılması, doğal kaynakların korunması, tarımda izlenebilirlik ve sürdürülebilirlik ile güvenilir gıda arzının sağlanmasına yönelik iyi tarım uygulamaları yapan çiftçilerin birim alan üzerinden desteklenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, iyi tarım uygulamaları desteklemelerinde görev alacak kurum ve kuruluşların belirlenmesi, iyi tarım uygulamaları faaliyetinde bulunan çiftçilere destekleme ödemesi ile bu ödemeye ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 26/11/2009 tarihli ve 27418 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Organik Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları ile Bombus Arısı Kullanımına Destekleme Ödemesi Yapılmasına” Dair 2009/15602 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’nın 6. maddesine istinaden hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;
a) Bakanlar Kurulu Kararı: 26/11/2009 tarihli ve 27418 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Organik Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları ile Bombus Arısı Kullanımına Destekleme Ödemesi Yapılmasına” Dair 2009/15602 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’nı,
b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nı,
c) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş.’yi,
ç) Çiftçi kayıt sistemi (ÇKS): ÇKS Yönetmeliği ile oluşturulan ve çiftçilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerin de kayıt altına alındığı veri tabanını,
d) Çiftçi: İyi Tarım Uygulamaları Yönetmeliğinde tanımlanan müteşebbislerden, meyve sebze ürünlerinde ve/veya örtü altında iyi tarım uygulamaları yapan ÇKS’ ye kayıtlı gerçek veya tüzel kişileri,
e) ÇKS Yönetmeliği: 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliğini,
ğ) İl/ilçe tespit komisyonu: ÇKS Yönetmeliğine istinaden oluşturulan il/ilçe tespit komisyonunu,
h) İyi tarım uygulamaları (İTU): İyi Tarım Uygulamaları Yönetmeliğine göre yapılan tarımsal faaliyeti,
ı) İyi Tarım Uygulamaları Yönetmeliği (İTUY): 8/9/2004 tarihli ve 25577 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Tarım Uygulamalarına İlişkin Yönetmeliği,
i) İTUB: Bakanlık il müdürlüklerinde oluşturulan iyi tarım uygulamaları birimlerini,
j) İTUD: İyi tarım uygulamaları desteğini,
k) İTUD icmal–1: İlçe müdürlükleri tarafından ÇKS’ ye aktarılan bilgilere göre her köy/mahalle için çiftçi detayında İTUD hak edişlerini gösteren ve bir örneği Ek–1’de yer alan belgeyi,
l) İTUD icmal–2: İlçe müdürlükleri tarafından icmal–1’deki bilgilere göre her ilçe için köy/mahalle detayında İTUD hak edişlerini gösteren ve bir örneği Ek–2’de yer alan belgeyi,
m) İTUD icmal–3: İl müdürlükleri tarafından icmal–2’deki bilgilere göre her il için ilçe detayında İTUD hak edişlerini gösteren ve bir örneği Ek–3 ’de yer alan belgeyi,
n) Tarım arazisi: ÇKS’ de kayıtlı olan arazileri,
o) Örtü altı tarım arazisi: ÇKS’ de ve 27/12/2003 tarihli ve 25329 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kontrollü Örtü Altı Üretiminin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik hükümleri çerçevesinde oluşturulan kontrollü örtü altı kayıt sisteminde kayıtlı arazileri,
ö) Tarımsal faaliyet: Tarım arazisi üzerinde tarımsal üretim kaynaklarını fiilen kullanarak bitkisel ürünlerin üretilmesi veya yetiştirilmesini,
p) TÜGEM: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü’nü,
r) Yetkilendirilmiş Kuruluş: İyi tarım uygulamalarında, kontrol ve sertifikasyon kuruluşu, kontrol kuruluşu veya sertifikasyon kuruluşu olarak Bakanlık tarafından yetki verilmiş tüzel kişileri,
s) KOBİS: 27/12/2003 tarihli ve 25329 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kontrollü Örtü Altı Üretiminin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik hükümleri çerçevesinde oluşturulan kontrollü örtü altı kayıt sistemini
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Ödeme Esasları
Ödeme yapılacak çiftçiler
MADDE 5 – (1) Aşağıdaki şartlara haiz çiftçiler, İTUD ödemesinden yararlandırılır.
a) İTU Yönetmeliğine göre bireysel veya grup halinde meyve sebze ürünlerinde veya örtü altında iyi tarım uygulamaları yapan,
b) Yetkilendirilmiş kuruluşlarca 2009 yılında düzenlenmiş iyi tarım uygulamaları sertifikasına sahip olan,
c) ÇKS’ de 2009 üretim sezonunda kayıtlı olan,
d) Örtü altında iyi tarım uygulamaları yapan çiftçilerden KOBİS’ e kayıtlı olan,
e) Bu Tebliğde İTUD uygulamaları ile ilgili belirtilen usul ve esaslara göre başvuru yapan.
Ödemeye esas arazi büyüklüğü
MADDE 6 – (1) Meyve sebze ürünlerinde iyi tarım uygulamaları yapanlara İTUD ödemesi, yetkilendirilmiş kuruluşlarca sertifikalandırılan tarım arazilerinin ÇKS’ ye işlenmesi sonucu desteğe tabi alan hesaplanarak yapılır.
(2) Örtü altında iyi tarım uygulamaları yapanlara İTUD ödemesi, yetkilendirilmiş kuruluşlarca sertifikalandırılan ayrıca KOBİS’e kayıtlı olan alanların ÇKS’ ye işlenmesi sonucu desteğe tabi alan hesaplanarak yapılır.
(3) Meyve sebze ürünlerinde ve/veya örtü altında iyi tarım uygulamaları yapanlara yönelik İTUD ödemeleri, çiftçilerin ÇKS’ de kayıtlı toplam alanlarını geçmemek kaydıyla yapılır.
(4) Örtü altında İTUD yapılan alanlar, ayrıca meyve sebze üretim alanlarına verilen İTUD’ inden faydalanamaz.
Ödeme miktarı
MADDE 7 – (1) Bu Tebliğin 5 inci maddesinde belirtilen çiftçilere, meyve sebze üretim alanları için dekar başına yapılacak destekleme ödemesi 15 TL’dir.
(2) Bu Tebliğin 5 inci maddesinde belirtilen çiftçilere, örtü altı üretim alanları için dekar başına yapılacak destekleme ödemesi 75 TL’dir.
Ödemeler için gerekli finansman ve ödeme planı
MADDE 8 – (1) İTUD ödemeleri için gerekli finansman bütçenin ilgili kalemine tahsis edilen ödeneklerden karşılanır. Ödemeler, Bakanlık tarafından Bankaya kaynak aktarılmasını müteakip, il/ilçe müdürlüklerince ÇKS’ deki kayıtlara göre oluşturulan onaylı İTUD icmal–1’lerine göre, Banka aracılığıyla, ilgili şubelerde daha önce çiftçiler adına açılan veya açılacak olan hesaplara yapılır. Bakanlar Kurulunun 2009/15602 sayılı kararının 3. maddesindeki hükmü ile çiftçilere yapılan toplam nakdi ödeme tutarının % 0,2’si bütçenin ilgili kaleminden Bankaya hizmet komisyonu olarak ödenir.
(2) İTUD ödeme planı, İTUD başvurusu yapan çiftçilere ait bilgilerin, ÇKS’ ye girişinin il ve ilçelerde tamamlanmasını müteakiben Bakanlık tarafından belirlenir. Ödemelere, ön incelemelerin ve kontrollerin tamamlanması ile Bakanlık tarafından İTUD ödemelerine ilişkin talimatların Bankaya gönderilmesinden sonra başlanır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Görevli Kurum ve Kuruluşlar, Destekleme Başvuruları ve Askı İşlemleri
Görevli kurum ve kuruluşlar
MADDE 9 – (1) İTUD çalışmaları; TÜGEM, il/ilçe tahkim komisyonları, il/ilçe tespit komisyonları ve il/ilçe müdürlükleri ile yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından yürütülür.
(2) Yetkilendirilmiş kuruluşlar, çiftçilerin T.C. kimlik numarası/vergi numarası ile tarımsal faaliyette bulunduğu alanlarını, yetiştirilen ürün adını, il, ilçe, köy/mahalle ile kadastro gören yerlerde ada ve parsel bilgilerini, kadastro görmeyen yerlerde ise il/ilçe tespit komisyonları tespitlerine göre tarım arazisi bilgilerini ve örtü altı üretim yapan üreticilerin üretim şeklini düzenledikleri sertifikada veya eklerinde göstermekle sorumludur.
(3) Yetkilendirilmiş kuruluşlar, İTUD’ dan yararlanmak üzere kendilerine başvuruda bulunan çiftçiler tarafından talep edilen bu Tebliğe konu belgeleri düzenlemekle sorumludurlar.
İTUD başvuruları ve başvuruların kabulü
MADDE 10 – (1) Çiftçilerin, 1/2/2010 tarihinden itibaren 12/3/2010 günü mesai saati bitimine kadar Ek–4’e uygun İTUD başvuru dilekçesi ile ÇKS’ ye kayıtlı oldukları il/ilçe müdürlüklerine başvuru yapmaları gerekmektedir.
(2) Çiftçiler başvuru dilekçesi ekinde, 1/1/2009 ile 31/12/2009 tarihleri arasında düzenlenen ve 2009 yılında geçerli olan İTU sertifikası ile birlikte Ek–5’e uygun olarak yetkilendirilmiş kuruluşlarca düzenlenmiş İTU sertifika ekini ibraz etmek zorundadır.
(3) 2009 yılında düzenlenmeyen veya önceki yıllarda düzenlenmekle birlikte geçerliliği 2009 yılında da devam eden sertifikalar ile yapılan başvurular kabul edilmez.
(4) Yetkilendirilmiş kuruluşlarca düzenlenecek Ek–5 belgesi, çiftçilerin il/ilçe müdürlüklerinden alacakları 2009 üretim sezonuna ait ÇKS belgesi ile EK–6’ya uygun olarak hazırlanan KOBİS kayıt belgesi esas alınarak tanzim edilir.
(5) Örtü altı için iyi tarım uygulamaları desteği başvurusunda bulunan çiftçiler, ayrıca il/ilçe müdürlüklerinin ilgili birimlerinden alacakları Ek–6’ya uygun olarak hazırlanan KOBİS belgesini başvuru dosyasında ibraz etmelidir.
(6) İl/ilçe müdürlükleri Ek–4’e uygun başvuru dilekçesi, İTU sertifikası, Ek–5 ve varsa örtü altı üretim alanları için Ek–6 belgesi ile çiftçilerin başvurularını kabul ederek ÇKS’ ye kaydeder.
(7) Bu Tebliğ kapsamında çiftçilerden talep edilen belgelerin aslının ibrazı durumunda, bu belgenin örneği, başvuru yapılan il/ilçe müdürlükleri tarafından “Aslı Görülmüştür” ibaresi ile onaylanarak kabul edilir. Asıl nüsha, üzerine görünür şekilde “iyi tarım uygulamaları desteği ödemesinde esas alınmıştır” ibaresi konularak çiftçiye iade edilir.
Askı işlemleri
MADDE 11 – (1) İTUD ödeme icmalleri, il/ilçe müdürlükleri tarafından en geç 30/4/2010 tarihine kadar oluşturulur. İl/ilçe müdürlükleri en geç 7/5/2010 tarihine kadar her ilçe merkezinin Ek–2’deki İTUD icmal–1’i ilçe merkezinde ve köyün/mahallenin İTUD icmal–1’i kendi köyünde/mahallesinde ilgili ilçe müdürlükleri veya muhtarlıklar marifetiyle on gün süreyle askıya çıkarılır. Askıya çıkma tarihi ve saati ile askıdan indirme tarihi ve saati tutanağa bağlanır. Tutanak muhtar ve/veya aza tarafından güncel tarihle imzalanır. Askı süresince herhangi bir itiraz olmaz ise icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz. ÇKS’ ye İTUD ile ilgili arazi miktarının eksik girilmesi durumunda, askı süresinde hatanın düzeltilmesi amacıyla başvurusu yapılmayan arazilerin eksik kısmı için İTUD ödemesi yapılmaz.
(2) İTUD icmal–1’lerinin askıda kalma süresi zarfında maddi hatalara ilişkin olarak yapılan yazılı itirazlar il/ilçe müdürlüklerine yapılacak olup, bu itirazlar askı süresi ve bu sürenin bitiminden itibaren yirmi gün içerisinde değerlendirilir. İncelenen çiftçi dosyalarında gerçeğe aykırılığın bulunmaması ve askı süresince itiraz edilmemesi ya da itirazların değerlendirilerek sonuçlandırılması halinde, ÇKS’ den alınan Ek–2’deki İTUD icmal-2’ler ilçe müdürlüklerince düzenlenip, onaylanır ve il müdürlüklerine gönderilir. İlçe müdürlüklerinden alınan İTUD icmal-2’ler ve il müdürlüklerinin onayladığı merkez ilçe İTUD icmal-2’si ile ÇKS’ den alınan Ek-3’deki İTUD icmal-3’ün uyumu kontrol edilir.
(3) Bu Tebliğdeki başvuru bitiş tarihinden sonra askı süresi içinde verilen itiraz dilekçelerinde talep edilen değişiklikler dışında, çiftçinin beyanı ile ÇKS’ de veya KOBİS’ de yapılacak güncellemeler İTUD ödemesine esas teşkil etmez.
(4) Değerlendirme sonucunda İTUD icmal-1’leri düzeltilemez ya da bilgi ve belgelerle ilgili aykırılık, şikâyet ve/veya ihbar bulunması nedeniyle icmal-1’ler oluşturulamaz ise, durum ilçe tahkim komisyonuna intikal ettirilir. İlçe tahkim komisyonunca çözümlenemeyen konular il tahkim komisyonuna gönderilir.
(5) İlçe müdürlüklerinden alınan icmal-2’lerde gerçeğe aykırılık olması ya da il müdürlüklerine intikal eden şikâyet ve/veya ihbar olması durumunda, il müdürlüklerince bu sorunlar çözülmeye çalışılır. Çözüme kavuşturulamayan konular, il tahkim komisyonuna bildirilir. İl tahkim komisyonunda çözümlenemeyen konular ise TÜGEM’ e gönderilir.
(6) İTUD icmal-2’lerinde gerçeğe aykırılığın bulunmaması ya da il müdürlüklerine intikal eden şikâyet ve/veya ihbarların, il müdürlüklerince çözümlenmesi hâlinde, ödemeye esas İTUD icmal-3’ler TÜGEM’ e gönderilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Tahkim Komisyonları ve Uygulamaların Kontrolü
Tahkim komisyonlarının görevleri
MADDE 12 – (1) ÇKS Yönetmeliğinde tanımlanmış İl/ilçe tahkim komisyonları, bu Tebliğ hükümlerinin uygulanması sırasında ortaya çıkabilecek ihtilaflı konuları çözmeye ve karar almaya yetkilidir. İl tahkim komisyonu merkez ilçede, ilçe tahkim komisyonunun görevlerini de yapar.
(2) Komisyonlar;
a) Gerçeğe aykırı beyanda bulunanlar hakkında gerekli hukuki işlemlerin yapılması için karar alır ve ilgili mercilerce uygulanması yönünde girişimde bulunur. Gerçeğe aykırı beyanda bulunan çiftçilerin İTUD ödemelerinden faydalandırılmamasını değerlendirir ve karara bağlar. Eğer, İTUD ödemesi yapılmış ise yapılan ödemenin geri alınmasını sağlar. Ayrıca, gerçeğe aykırı beyanda bulunulduğunu tespit eden merci tarafından ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur.
b) Sahtecilik ve/veya kamu kurumunu dolandırmak gibi bir kastı olmaksızın, fazla İTUD ödemesinden yararlanan çiftçilerin, kendi rızaları ile fazla aldıkları miktarları iade etmeleri halinde, İTUD ödemelerinden faydalanmalarına devam etmeleri ve haklarında cezai işlem yapılmamasına ilişkin karar verir.
c) İTUD ödemesinden faydalanmak üzere başvuruda bulunan çiftçilere ilişkin bilgilerin zamanında ÇKS’ ye ve örtü altı üretim yapan çiftçilerin bilgilerini KOBİS kayıt sistemine girilmesini sağlamak üzere her türlü tedbiri alır.
Uygulamaların kontrolüne ilişkin görev ve yetkiler
MADDE 13 – (1) İTUD uygulamasının denetimini sağlayacak tedbirleri almaya Bakanlık yetkilidir.
(2) İTUD uygulamasına ilişkin olarak İTUB üyeleri tarafından ön inceleme yapılır. İTUD müracaatları başladıktan sonra il müdürlüklerinin uygun göreceği tarihte ön inceleme başlatılır. Ön inceleme, illerde/ilçelerde daha sonra tespit edilecek usulsüz işlemlere ilişkin sorumlulukları ortadan kalkmaz. Bütün uygulamalar, ön incelemenin yanı sıra mevzuatın öngördüğü her türlü denetime de tabidir.
(3) Ön inceleme, çiftçilerin yapmış oldukları başvurular üzerinden ilçe, köy veya mahallelerde yapılır. Bu incelemede başvuruda ibraz edilen bilgiler, ÇKS’ de kayıt edilen bilgiler ve yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından il müdürlüklerine gönderilen kontrol ve dönem raporlarında yer alan bilgiler ile karşılaştırılır. Ayrıca örtü altında üretim yaptığını beyan ederek İTUD’ dan yararlanmak üzere başvuran üreticilerin KOBİS’ e kayıtlı üretim alanları yerinde incelenir.
(4) Ön incelemelerde, İTU Yönetmeliği hükümlerince kontrol veya dönem raporları şeklinde henüz il müdürlüklerine bildirilmemiş veya bildirimler ile müracaatlar arasında uyumsuzluk bulunan çiftçilerin ön incelemesi öncelikli olarak tamamlanır. Bu incelemelerde çiftçi ile yetkilendirilmiş kuruluşlar arasında yapılan veya tüzel kişilik ile üyesi çiftçiler arasında yapılan sözleşmeler, kontrol raporları ile çiftçilerin saklamakla yükümlü oldukları tarımsal uygulamalarına ve analizlere ait kayıtların incelenmesi esastır.
(5) Ön incelemede çiftçilerin, ÇKS’ de ve KOBİS’ de kayıt ettirdikleri bilgiler ile İTU sertifikasında veya eklerinde gerçeğe aykırı beyan ya da verdikleri belgelerde sahte evrak tespit edilmesi halinde, sorumlular hakkında ilgili Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulur. Ayrıca, sorumluluğu tespit edilen kamu görevlileri hakkında da gerekli yasal işlemler yürütülür. İTUB üyeleri, gelen münferit şikâyet ve ihbarları ayrıca değerlendirir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Uygulamalardan Yararlanamayacaklar
Uygulama dışında kalacak çiftçiler
MADDE 14 – (1) Aşağıdaki çiftçiler İTUD uygulamasından yararlanamaz.
a) ÇKS’ de kayıtlı olmayan veya süresi içinde kayıtlı bilgilerini güncellemeyen,
b) Örtü altı üretim yapan üreticiler için KOBİS’ de kayıtlı olmayan,
c) Bu Tebliğin 10 uncu maddesinde istenen belgelerle birlikte süresi içinde başvuru yapmayan,
ç) Askı listelerinde isminin bulunmaması veya desteklemeye esas tarım arazisi büyüklüğünün hatalı olması durumunda, askı süresi sonuna kadar hatalı kayıtların düzeltilmesi için yazılı başvuru yapmayan,
d) İTUD ödemesinden faydalanmak üzere başvuru yapan çiftçilerden gerçeğe aykırı beyanda bulunan ve sahte belge ibraz eden,
e) Kamu tüzel kişileri.
Desteklemeye tabi olmayacak araziler
MADDE 15 – (1) Aşağıdaki araziler İTUD uygulaması kapsamı dışındadır.
a) ÇKS’ ye kaydı yapılmayan araziler,
b) Açık alanlarda meyve sebze üretimi dışındaki araziler, örtü altı üretiminde ise KOBİS’e kayıtlı olmayan araziler,
c) Kamu arazileri üzerinde yapılan doğadan toplama alanları,
ç) İTU sertifikası iptal edilen araziler,
d) Kadastro geçmemiş birimlerde, tapu sicil müdürlüklerinden onaylı tapu zabıt kaydına sahip olmayan çayır vasıflı araziler,
e) Askı listelerinde toplam arazi miktarının hatalı olması durumunda, askı süresi sonuna kadar hatalı kayıtların düzeltilmesi için bu Tebliğe uygun belgeler ile yazılı başvurusu yapılmayan araziler,
f) Orman ve tesis kadastrosu tamamlanmamış ormanla ilişkili alanlarda, Orman Genel Müdürlüğü temsilcisinin de bulunduğu tespit komisyonlarınca düzenlenen raporlarda, tarım arazisi haline getirilmediği tespit edilen araziler,
g) Tapuda tescili bulunmayan mülkiyeti ihtilaflı olup da, İTUD askı işlemleri sırasında taraflardan birisince itiraz konusu yapılan araziler,
ğ) Kadastro programına alındığı halde; kadastro çalışmalarına yardım edilmediği, çalışmaların engellendiği kadastro müdürlüklerince bildirilen ve tahkim komisyonu tarafından İTUD kapsamı dışında bırakılmasına karar verilen köylerdeki araziler,
h) Tespit komisyonları çalışmalarına yardım edilmediği, çalışmaların engellendiği tespit komisyonu tutanağı ile belirlenen ve tahkim komisyonu tarafından İTUD kapsamı dışında bırakılmasına karar verilen köylerdeki araziler,
ı) Organik tarım desteğinden yararlandırılan araziler.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Cezai sorumluluklar
MADDE 16 – (1) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen gecikme zammı oranları dikkate alınarak hesaplanan kanuni faizi ile birlikte geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar.
(2) Bu destekleme ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç, haksız yere yararlandığı tespit edilen üreticiler beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.
(3) Yetkilendirilmiş kuruluşlar, İTUD ödemeleri için düzenledikleri her türlü bilgi ve belgelerden sorumludurlar. Sorumluluklarını yerine getirmeyen yetkilendirilmiş kuruluşlar hakkında İyi Tarım Uygulamaları Yönetmeliği hükümleri uygulanır.
Yürürlük
MADDE 17 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 18 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
SU ÜRÜNLERİ ÜRETİM YERLERİNİN KİRAYA VERİLMESİNE DAİR TEBLİĞ
(Tebliğ No: 2003/ 46)
Amaç
Madde 1 — Ülkemiz su kaynaklarının verimli şekilde kullanılması, su ürünleri faaliyetlerinde sürdürülebilirliliğin ve yatırımların planlı bir şekilde gerçekleştirilmesinin sağlanmasıdır.
Kapsam
Madde 2 — Bu Tebliğ, denizlerde ve iç sularda su ürünleri üretim yerlerinin projesiz veya projeli kiraya verilmesi ile ilgili amaç, kapsam, hukuki dayanak, su ürünleri üretim yerlerinin; kiraya verilmesi ve ihaleyi yapacak idarenin tespiti, kira süresi ile tahmini kira bedellerinin tespiti, şartnamenin hazırlanması, ilan, avlama hakkının kiraya verilmesi, ihale kararının kesinleşmesi, teminat, ek teminat, kira sözleşmesinin düzenlenmesi, yer teslimi, kira bedellerinin tahsili ve daha sonraki yıllara ait kira bedellerinin tespiti, bu yerlerin projeye dayalı olarak kiraya verilmesi, kira sözleşmesinin devri, kira sözleşmesinin feshi, kira süresi sonunda teslim alınması ve ecrimisil takibatı, avlanabilir su ürünleri stok miktarında değişiklik olması durumunda kira bedellerinin tespiti, uygulanacak hükümler, yetki, yürütme ve yürürlük ile ilgili hususları kapsar.
Hukuki Dayanak
Madde 3 — Bu Tebliğ, 19.7.2003 tarih ve 25173 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 4916 sayılı Çeşitli Kanunlarda ve Maliye Bakanlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 20 ve 21 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4 — Bu Tebliğde geçen;
a) Kanun : 8/9/1983 tarih ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanununu,
b) Bakanlık : Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
c) İl Müdürlüğü : Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl Müdürlüğü’nü,
d) İdare : Su ürünleri üretim yerinin kira işlemlerini yürütmeye yetkili olan su ürünleri üretim bölgesindeki İl Özel İdare Müdürlüğü veya yetki devrinde bulunulan ilçe Kaymakamlıklarını,
e) Kuruluş : Su ürünleri üretim yerinde, bu amaçla kurulan kooperatif birliği, kooperatif veya köy birliklerini,
f) Su Ürünleri : Denizlerde ve iç sularda bulunan bitkisel ve hayvansal ürünleri,
g) Su Ürünleri Üretim Yerleri : Göller, baraj gölleri, dalyan, voli yerleri, havuzlar, nehirler ve nehir ağızlarındaki av yerleri ile deniz ve iç sularda belirlenmiş yerlerdeki su ürünleri üretiminin (yetiştiricilik ve avcılık) yapılması uygun bulunan su sahasını,
h) Su Ürünleri Yetiştiricilik Tesisi : Projeye dayalı olarak, içinde veya üzerinde ağ kafeslerin kurulduğu deniz, lagün, göl, baraj gölü, akarsu ve kaynak suları ile bu kaynaklardan su alınarak karada (havuzlarda) yapılan tesisleri,
i) Su Ürünleri Üretim Bölgesi : Su ürünleri üretim yerinin bulunduğu il ve bağlı olduğu ilçeleri,
j) Kiracı : Su ürünleri üretim yerinin kiraya verildiği kuruluş, gerçek veya tüzel kişileri,
k) Proje : Su ürünleri yetiştirmek isteyenlerin bu tesislerin yerini, mahiyetini, mimari çizim ve inşaat hesaplarını, keşif-metraj cetvellerini, yetiştiricilik tekniğini ve üretim planını, kamu kurum ve kuruluşlarından alınmış belgeler ile kurulacak işletmeye ait her türlü belge ve bilgileri,
ifade eder.
Su Ürünleri Üretim Yerlerinin Kiraya Verilmesi ve İhaleyi Yapacak İdarenin Tespiti
Madde 5 — Su ürünleri üretim yerlerinin kiraya verilmesi ve ihaleyi yapacak İdarenin tespitine ilişkin genel hususlar aşağıda belirtilmiştir:
a) Su ürünleri üretim yerleri, İl Müdürlüğünün bildireceği görüş ve belirleyeceği esaslar dahilinde, İdarece tespit edilecek özel şartlar ve bu tebliğ esaslarına göre kiraya verilir. Su ürünleri üretim yerlerinin kira işlemleri, su ürünleri üretim bölgesinde bulunan İdarece yürütülür.
b) Su ürünleri üretim yerlerinde bulunan bitkisel ve hayvansal ürünler, İl Müdürlüğünün önerileri esas alınarak, birlikte veya ayrı ayrı kiraya verilebilir.
c) Bir su ürünleri üretim yeri, birden fazla il veya ilçe sınırları içinde kaldığı takdirde;
1) Üretim yeri, yetkili makamlarca birden fazla üretim bölgesine ayrılmışsa, her bölge, sınırları içinde bulunduğu il veya ilçedeki İdarece,
2) Üretim yerinin, birden fazla bölgeye ayrılması mümkün olmadığı takdirde, yüzölçümü itibarıyla en fazla kısmının bulunduğu il veya ilçedeki İdarece,
kiraya verilir.
d) Su ürünleri üretim yerlerine ait kira işlemlerinin, avlanma yasağı dönemlerinde yürütülmesi ve sonuçlandırılması esastır.
Su Ürünleri Üretim Yerlerinin Kira Süresi ile Tahminî Kira Bedellerinin Tespiti
Madde 6 — Su ürünleri üretim yerleri, projesiz kiralamalarda azami beş yıl, projeye dayalı olarak yapılan kiralamalarda ise onbeş yıl süreyle kiraya verilir.
Kiraya verilecek su ürünleri üretim yerinin özellikleri dikkate alınarak, kira süresi ile ihaleye esas alınacak tahmini kira bedeli, İl Müdürlüğü tarafından belirlenir.
Tahmini kira bedellerine esas;
a) Avlanabilir 1 (bir) ton/yıl su ürünleri stok miktarının,
b) İç su ve denizlerde yetiştiricilik yapılacak 1 (bir) dekar yüzey alanı,
c) Yetiştiricilik tesislerinde kullanılacak 1 (bir) lt/sn suyun,
asgari kira bedeli her takvim yılının Ocak ayında Bakanlıkça belirlenir.
İhaleye esas alınacak tahmini kira bedelleri tespitinde, belirlenen asgari bedel ve su ürünleri üretim yerinin özellikleri dikkate alınır.
Şartnamenin Hazırlanması
Madde 7 — Su ürünleri üretim yerlerinin, kira ihalelerinde uygulanacak teknik şartname ve ekleri; bu tebliğ ile su ürünleri üretim yerlerinin özellikleri esas alınarak, İl Müdürlüğünce hazırlanır ve kiralama talebi ile birlikte İdareye gönderilir.
Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün mülkiyetinde veya tasarrufu altında bulunan su ürünleri üretim yerlerinin kiraya verilmesi işlemlerinde, adı geçen genel müdürlüğün taşra teşkilatınca, kiralamaya esas görüşleri ile birlikte avlanabilir su ürünlerinin miktarı, kira süresi ile hazırladığı teknik şartname ve eklerini, tahmini kira bedelinin belirlenmesi amacıyla İl Müdürlüğüne gönderilir.
İlan
Madde 8 — Su ürünleri üretim yerlerinin kira ihalelerine ilişkin ilanlarda, yer alması gerekli hususlar, Kanunun 18 inci maddesi esaslarına göre İdarece tespit edilir. İlanda Kanunun 51/h maddesine göre ihale yapılamaması halinde yapılacak, ikinci ihalenin günü ve saati ayrıca belirlenir.
Bu ilanlar;
a) Üretim bölgesinde çıkan günlük gazetelerde, ilk ilan, ihale tarihinden en az yirmi gün ve son ilan ise en az on gün önce olmak üzere,
b) Günlük gazete çıkmayan üretim bölgesinde, ihale tarihinden en az yirmi gün önce, Kanunun 17 nci maddesinin (1-b) bendinde bahsedilen yerlerde,
c) Yıllık tahminî kira bedelinin, Kanunun 17 nci maddesinin ikinci bendinde belirtilen miktarı aşması halinde, ayrıca, diğer şehirlerde ihale tarihinden en az on gün önce bir defa,
yayımlanır.
Su Ürünleri Üretim Yerlerinin Avlama Hakkının Kiraya Verilmesi
Madde 9 — Su ürünleri üretim yerlerinin avlama hakkının kiraya verilmesinde uygulanacak ihale usulü aşağıda belirtilmiştir:
a) Su ürünleri üretim yerlerinin avlama hakkı, Kanunun 51 inci maddesinin (h) bendinde bahsedilen kuruluşlara, öncelikle ve pazarlık suretiyle kiraya verilir.
b) Komisyon ilanda belirtilen ihale gün ve saatinde toplanır. Süresi içinde başvuran kooperatif birliği, kooperatif ve köy birliklerinin başvurularını inceler. İlanda ve hazırlanacak şartnamede belirtilen şartları taşıyan kuruluşları tespit eder. Bu tesbit sonunda, su ürünleri üretim yeri;
1) Şartları haiz tek bir kuruluş varsa, 6 ncı maddenin ikinci fıkrasına göre, tespit edilen ilk yıl tahminî kira bedeli üzerinden bu kuruluşa,
2) Şartları haiz kuruluş sayısı birden fazla ise ve tamamının aralarında anlaşıp, müşterek ve müteselsil sorumlu olarak kiralamak istedikleri takdirde, 6 ncı maddenin ikinci fıkrasına göre tespit edilen ilk yıl tahminî kira bedeli üzerinden müştereken bu kuruluşlara,
3) Şartları haiz birden fazla kuruluş olup tamamının aralarında anlaşamamaları halinde, komisyonca belirlenen gün ve saatte bu kuruluşlar arasında yapılacak ihalede, 6 ncı maddenin ikinci fıkrasına göre tespit edilen ilk yıl tahminî kira bedeli üzerinden en yüksek bedeli teklif eden kuruluşa,
Kanunun 51 inci maddesinin (h) bendine göre pazarlıkla kiraya verilir.
c) Su ürünleri üretim yerindeki kuruluşlar ihale saatine kadar başvuruda bulunmadıkları, talepte bulunmakla birlikte aranılan şartları taşımadıkları için bu kuruluşlara ihale yapılmadığı takdirde; su ürünleri üretim yeri, şartname ve ilanda belirtilen gün ve saatte, bu kuruluşlara da açık olmak üzere, Kanun hükümlerine göre kapalı veya açık teklif usulü ile ihaleye çıkarılır.
Su ürünleri üretim yeri, ihale sonucunda, 6 ncı maddenin ikinci fıkrasına göre tespit edilen ilk yıl tahminî kira bedeli üzerinden en yüksek bedeli teklif eden istekliye kiraya verilir.
d) Komisyon; teklifleri ihale günü tetkik edip değerlendirerek bir karar alamayacağı sonucuna varırsa, ihale için on günü geçmemek üzere bir tarih tespit edilir. Bu süre içinde teklifleri tetkik eder ve belirlenen günde ihaleyi yapar.
İhale Kararının Kesinleşmesi
Madde 10 — Su ürünleri üretim yerlerinin kiraya verilmesi ile ilgili ihale kararlarının, Kanunun 31 inci maddesi hükmü gereğince ita amirlerince, onbeş işgünü içinde onaylanması veya iptal edilmesi gerekir.
Teminat
Madde 11 — Kanunun 25 inci maddesi gereğince, su ürünleri üretim yerinin ilk yıl tahminî kira bedeli üzerinden %3 oranında geçici teminat ve 54 üncü maddesi gereğince ihale bedeli üzerinden %6 oranında kesin teminat alınır. Kanunun 26 ncı maddesinde sayılan değerler teminat olarak kabul edilir.
Ek Teminat
Madde 12 — Kiracıdan, ilk yıl kira bedeli toplamı kadar ek teminat alınır.
Bu teminat, Kanunun 26 ncı maddesinde veya 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun 10 uncu maddesinde belirtilen değerlerden birisi gösterilmek suretiyle de karşılanabilir.
Projeye dayalı kiralamalarda ek teminat miktarı, üç yılda bir kira artışı dikkate alınarak artırılır.
Kira Sözleşmesi Düzenlenmesi
Madde 13 — İdare ile su ürünleri üretim yerini kiralayan kuruluş, gerçek ve tüzel kişiler arasında, Kanun hükümlerine göre su ürünleri üretim yerinin kullanılması ile ilgili usul, esas ve şartları gösteren kira sözleşmesi düzenlenir. Bu sözleşme, Kanunun 57 nci maddesi uyarınca noterlikçe tescil edilir.
Kira sözleşmesinin bir örneği İl Müdürlüğüne gönderilir ve daha sonraki yılların kira bedellerinin tespiti sırasında dikkate alınmak üzere, bu yılların kira bedellerinin bir sonraki yılın kira dönemi başlamadan en az bir ay önce İdareye bildirilmesi istenir.
Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne ait su ürünleri üretim yerlerinde ise, kira sözleşmesinin bir örneği, bu taşra teşkilatına gönderilir.
Yer Teslimi
Madde 14 — Kira sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra, İdarece su ürünleri üretim yeri, en geç on gün içinde, bir tutanak ile kiracıya teslim edilir.
Bu tutanağın bir örneği, 13 üncü maddeye göre düzenlenen kira sözleşmesi ile birlikte İl Müdürlüğüne gönderilir.
Kira Bedellerinin Tahsili
Madde 15 — Su ürünleri üretim yerlerinin yıllık kira bedelleri, İdarece belirlenecek esaslar ve süreler doğrultusunda tahsil edilir.
Su Ürünleri Üretim Yerlerinin Daha Sonraki Yıllara Ait Kira Bedellerinin Tespiti
Madde 16 — Su ürünleri üretim yerinin daha sonraki yıllara ait kira bedelleri; üretim yerinin özellikleri, bir önceki dönem kira bedeli, Bakanlıkça her yıl için tespit edilen asgari bedel ve DİE TEFE (Devlet İstatistik Enstitüsü Toptan Eşya Fiyatları Endeksi) artış oranları dikkate alınarak, İl Müdürlüğünce belirlenir. Bu bedel 13 üncü maddenin ikinci fıkrası hükmü göz önünde bulundurularak İdareye bildirilir.
Kiraya verilen su ürünleri üretim yerinin, daha sonraki yıllara ait kira bedeli İdarece, her yılın kira dönemi sona ermeden en az onbeş gün önce kiracıya tebliğ edilir ve kira bedeli ayrıca İl Müdürlüğüne bildirilir.
Su Ürünleri Üretim Yerlerinin Projeye Dayalı Olarak Kiraya Verilmesi
Madde 17 — Su ürünleri üretim yerlerinin projeye dayalı olarak kiraya verilmesinde uygulanacak genel usul ve esaslar aşağıda belirtilmiştir:
a) Su ürünleri üretim yeri, üretim yerinin ıslahı, karada veya denizde üretim tesisi yapılmak suretiyle üretimde bulunulması amacıyla, Bakanlıkça onaylanacak projesine istinaden İl Müdürlüğünün belirleyeceği kira süresi dikkate alınarak, idarece, onbeş yıla kadar Kanununun 51’inci maddesinin (g) bendi uyarınca pazarlık usulü ile kiraya verilir.
b) Projeye dayalı kiralama işlemlerinde, 9 uncu maddedeki şartlar aranmaz.
c) Projenin, ihaleden önce Bakanlıkça onaylanması gerekmektedir.
d) Projeye dayalı kiraya verilen yerin, ilk yıl tahminî kira bedeli, 6 ncı maddenin ikinci fıkrasına göre belirlenir.
Daha sonraki yılların kira bedelleri, 16 ncı madde esasları uyarınca tespit edilir.
e) Projeye dayalı kiralamalarda kira süresi sona eren işletmeler için yeniden kiralama taleplerinde, kiralamaya esas yerin mülkiyetinde veya tasarrufunda olan kurumun taşra teşkilatlarının görüşü alındıktan sonra İl Müdürlüğünün teklifi ile İdarece üretim yeri, yeniden pazarlık usulü ile (a) bendine göre kiraya verilir.
f) Kira süresi sona eren ve yeniden kiralama talebinde bulunan tesis sahiplerince, mevcut proje yatırımlarının uygulanması durumunda, müteşebbis adına önceden Bakanlıkça onaylı projesi istenir. Ancak, tesiste yeni yatırımların planlanması ve kapasite artırımın planlanması durumunda, müteşebbis tarafından hazırlatılacak projenin Bakanlıkça yeniden onaylanması gerekir.
g) Projeye dayalı olarak kiraya verilmesi uygun görülen yerler için, Bakanlıkça onaylanan proje ile birlikte yerin özelliğine göre İl Müdürlüğünce hazırlanan teknik şartname, kira süresi ve bedeli tespit edilerek, İl Müdürlüğünce kira teklifi İdareye yapılır.
h) Projeye dayalı olarak kiraya verilmesi uygun görülen yerler için de teknik şartname esas alınarak sözleşme İdarece düzenlenir.
Kira Sözleşmesinin Devri
Madde 18 — Su ürünleri istihsal sahasının, su ürünleri avlama hakkını kiralayan kooperatif, kooperatif birliği, köy birlikleri veya diğer kiracılar bu haklarını başkalarına devredemezler.
Projeye dayalı kiralamalarda ise; su ürünleri üretim yerlerinin, kiracı tarafından başkasına devredilmesi veya ortak alınması talepleri durumunda, kira sözleşmeleri İl Müdürlüğünün teklifi ile Kanunun 66 ncı maddesine göre İdarenin izniyle devredilebilir.
Kiracı tarafından su ürünleri üretim faaliyetlerinden doğan vergi ve SSK prim borcu olmadığına dair ilişiksiz belgesini, İdareye vermeleri gerekir.
Kiracının önceki dönemlere ait kira borcunun bulunmaması ve İdarece devrinde sakınca görülmemesi halinde, kira sözleşme devir işlemi İdarece yapılır.
Ancak, devir alacaklarda, ilk ihaledeki şartlar aranır.
Kira Sözleşmesinin Feshi
Madde 19 — Su ürünleri üretim yerine ait kira sözleşmesinin iptalini gerektiren genel hükümler ile bu konuda yapılacak işlemler aşağıda belirtilmiştir:
a) Kiracı, sözleşmede ve şartnamede belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde, Kanunun 62 nci maddesi gereğince, İdarece kira sözleşmesi tek taraflı olarak feshedilir. Ayrıca, kat’i teminat, irat kaydedilerek bir yıllık kira bedeli tutarında tazminat alınır, bir zarar ve ziyan var ise kiracıya ödettirilir.
Bu zarar ve ziyanın, üçüncü şahıs tarafından yapılması İdarenin zarar ve ziyanı kiracıdan isteme hakkını kaldırmaz.
b) Su ürünleri üretim yerinin, yıllık kira bedellerinin, kiracı tarafından sözleşmede belirtilen tarihlerde ödenmesi esastır. Kira bedeli, vadesi geldiğinde ödenmediği takdirde Kanunun 62 nci maddesi hükmüne göre İdarece, en az on ve en çok otuz günlük bir süre tayin edilmek suretiyle, biriken kira alacağının, bu süre içinde gecikme zammı ile beraber ödenmemesi halinde, süre sonunda kira sözleşmesinin feshedileceği, ayrıca kesin teminatın irat kaydedileceği, bir yıllık kira bedeli tutarında tazminat alınacağı noter aracılığıyla kiracıya bildirilir.
Kira alacağı, tespit edilen süre içerisinde ödenmediği takdirde, sürenin sonunda, İdarece kira sözleşmesi, tek taraflı feshedilir.
Fesih tarihine kadar biriken kira borcu var ise kat’i teminat ve ek teminatlarından mahsup yoluna gidilir. Arta kalan kısım var ise iade, borcu çıkarsa tahsil edilir.
c) Kira sözleşmesinin iptalini gerektiren hususlar aşağıda açıklanmıştır:
1) Kiracı tarafından, yukarıdaki maddelerde yazılı hükümler ile İdarenin, İl Müdürlüğünün veya Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü taşra teşkilatının belirleyeceği esaslar ile şartname veya düzenlenen kira sözleşmesi hükümlerine uyulmaması,
2) Kooperatif birliği, kooperatif ve köy birliklerinde, ilgili kurumların müfettiş veya kontrolörlerince, yapılan denetimlerde, tespit edilen aksaklıkların giderilmemesi,
3) Sözleşmeden sonra, tüzel kişiliğin tasfiyesi veya sona ermesi,
4) Projeye dayalı kiralamalarda, öngörülen yatırımların belirtilen süreler içinde tamamlanmaması ve üretim faaliyetine geçilmemesi halinde, müteşebbisin kira sözleşmesi İdarece fesh edilir ve 2886 sayılı kanunun 83 ve 84 üncü maddeleri gereğince yapılan işlem İçişleri Bakanlığına bildirilir.
d) Kira sözleşmesinin feshinden önce, İl Müdürlüğünün görüşüne bağlı olarak İdarece karar verilir.
Kira sözleşmelerinin fesih durumlarında, su ürünleri üretim yerleri, en kısa sürede kiracıdan teslim alınır ve kira alacağı var ise, ödenmeyen süre için, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesi uyarınca gecikme zammı uygulanmak suretiyle tahsil edilir.
Su Ürünleri Üretim Yerinin Kira Süresi Sonunda Teslim Alınması ve Ecrimisil Takibatı
Madde 20 — Kiracı, su ürünleri üretim yerini, kira süresi içinde aynen korumak ve kira süresinin sonunda İdareye teslim etmek zorundadır.
Kiracı, su ürünleri üretim yerinde, avlanma tesislerinde ve her türlü taşınır mallarda yaptığı onarım ve benzeri giderlerinin ödenmesi için, İdareden herhangi bir talepte bulunamaz.
Kira süresi sonunda, su ürünleri üretim yeri kiracı veya vekili tarafından teslim edilmediği takdirde, 2886 sayılı Kanunun 75 inci maddesi gereğince, tahliyesi sağlanır ve tahliyeye kadar geçen süre için de ecrimisil takibatı yapılır. İdarenin taşınmaz malı yeniden kiraya verememesinden doğacak menfi zararlarını isteme hakkı saklıdır.
Ayrıca, İdarenin, teslim alamadığı veya noksan veya hasarlı teslim aldığı taşınır mallardaki (teslim sırasında tutanakla tespit edilen) zarar ve ziyanı için tazminat davası açma hakkı mevcuttur.
Avlanabilir Su Ürünleri Stok Miktarlarında Değişiklik Olması Durumunda Kira Bedellerinin Tespiti
Madde 21 — Avlak sahalarında İl Müdürlüğünce veya Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce her kira dönemi başlamadan iki ay önce, avlanabilir yıllık su ürünleri stok miktarı belirlenir.
Belirlenen yıllık avlanabilir su ürünleri stok miktarında artış veya düşüş olması halinde, İl Müdürlüğünce değişen stok miktarları üzerinden yeni dönem kira bedeli belirlenerek 16 ncı madde hükümlerince işlem yapılır.
Dönem içinde avlanabilir stok miktarlarında artış olması halinde, İl Müdürlüğünce tespit edilen ilave stok miktarı için, kira bedeli belirlenerek İdareye bildirilir. Bu bedel ayrıca kira bedeline ilave edilerek tahsil edilir.
Uygulanacak Hükümler
Madde 22 — Bu Tebliğde yer almayan hususlarda, yürürlükteki mevzuat uygulanır.
Yetki
Madde 23 — Bakanlık, Tebliğin uygulanması için, ayrıca gerekli düzenlemeleri yapmaya yetkilidir.
Yürürlük
Madde 24 — Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 25 — Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığınca ortaklaşa hazırlanan ve okul sütü programı (program) kapsamında, öğrencilere, süt içme alışkanlığını kazandırmak ve dengeli beslenme suretiyle sağlıklı gelişmelerini sağlamaktır.
(2) Bu Tebliğ, 2012-2013 eğitim öğretim yılının ikinci döneminde, özel okullar dahil, anasınıfı ve ilkokul öğrencilerine, pazartesi, çarşamba ve cuma günlerinde, haftada 3 gün süreyle 200 ml ambalajlı, yağlı, sade UHT içme sütü dağıtılmasına ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ 24/9/2012 tarihli ve 2012/3741 sayılı Okul Sütü Programı Uygulama Esasları Hakkında Bakanlar Kurulu Kararına dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğde geçen;
a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,
b) Karar: 24/9/2012 tarihli ve 2012/3741 sayılı Bakanlar Kurulu Kararını,
c) Okul sütü: Yurtiçinde üretilen çiğ sütten 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğine uygun olarak elde edilen ve ambalajının şekli Bakanlık, Sağlık Bakanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığınca belirlenen, 14/2/2000 tarihli ve 23964 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Çiğ Süt ve Isıl İşlem Görmüş İçme Sütleri Tebliği (Tebliğ No: 2000/6)’nde tanımlanan yağlı, sade 200 ml’lik UHT içme sütünü,
ç) Okul sütü komisyonu: İllerde vali yardımcısı başkanlığında il gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğü, il milli eğitim müdürlüğü, defterdarlık ve Sağlık Bakanlığının ildeki temsilcilerinden oluşan ve sekretaryası il milli eğitim müdürlüğünce yürütülen komisyonu,
d) Program: Okul sütü programını,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Sorumluluk, Eğitim ve Tanıtım
Sorumluluk
MADDE 4 – (1) Programın uygulanacağı okullar Milli Eğitim Bakanlığınca belirlenir.
(2) Programın koordinasyonu Bakanlık tarafından yapılır.
(3) Okul sütlerinin alımı, yurt içinden temin edilen çiğ sütlerden 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmelik kapsamında onay belgesi veya bu Yönetmelik hükümlerine göre geçerli eşdeğer belgeye sahip ve ülke içinde UHT içme sütü üretimi yapan gıda işletmelerinden 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve ilgili mevzuata göre Bakanlıkça yapılır.
(4) Dağıtımı yapılacak olan okul sütü ambalajlarının şekli ve üzerinde yer alması gereken hususlar Bakanlığın koordinasyonunda Sağlık Bakanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığı ile işbirliği yapılarak belirlenir.
(5) İllerde kurulan okul sütü komisyonları mal muayene ve kabul komisyonu olarak görev yaparlar.
(6) İllerde okul sütü komisyonlarının sekretaryasının yürütülmesi, okul sütünün okullara ulaştırılmasının kontrolü ile uygun şartlarda muhafazası ve tüketimlerinin sağlanmasından il milli eğitim müdürlükleri sorumludur.
(7) Program kapsamında, süt dağıtımı öncesi ve tüketim sonrasında öğrencilere ait bilgilerin içerik ve formatı Sağlık Bakanlığınca belirlenir.
(8) Öğrencilere ait bilgilerin e-okul sistemine kaydedilmesi, e-okul sistemine giriş yapılamadığı durumlarda verilerin toplanması ve zamanında ulaşılabilir olması Milli Eğitim Bakanlığınca sağlanır.
(9) Öğrenci velileri, öğretmenler, aile hekimleri ve/veya sağlık kurumlarınca süte karşı duyarlılığı tespit edilen öğrenciler, okul yönetimleri tarafından program dışında tutulur.
(10) Programda uzun dönemde öğrencilerin gelişmelerine ilişkin çalışmalar Milli Eğitim Bakanlığı ile işbirliği içinde Sağlık Bakanlığınca yürütülür.
(11) Dağıtılacak okul sütlerinin üretiminden tüketimine kadarki aşamalarında, Türk gıda mevzuatı ile ihale teknik şartnamesine uygunluğunun denetimi, il gıda tarım ve hayvancılık müdürlüklerince yapılır.
(12) Okul sütü üretimi yapılan illerde, Bakanlık il müdürlüklerince sütlerin her bir partisinden numune alınır, numunelere ait analiz sonuçları, Bakanlığa ve teslimi yapılacak illerdeki il gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğüne gönderilir.
Eğitim ve tanıtım
MADDE 5 – (1) Programın kamuoyunda tanıtımı, iletişim stratejisinin belirlenmesi ve programda görev alan kişilerin eğitimleri için Bakanlık, Milli Eğitim Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı ve Ulusal Süt Konseyinin katılımıyla gerekli tedbirler alınır.
(2) Program başlamadan önce ailelere süt içimi sonrası oluşabilecek basit rahatsızlıklar ve bulguların anlatıldığı, bu bulguların büyük bir bölümünün geçici ve hafif olduğunun belirtildiği, sütün öneminin vurgulandığı eğitim programları Milli Eğitim Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığınca düzenlenir.
(3) Öğrencilerin eğitimi, Milli Eğitim Bakanlığınca görevlendirilen öğretmenler tarafından yapılır.
(4) Program için gerekli eğitim ve tanıtım materyallerinin temini, yayımı ve dağıtımı Bakanlık koordinasyonunda, Ulusal Süt Konseyi tarafından yapılır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Finansman, Ödemeler, Denetim ve İdari Yaptırımlar
Finansman ve ödemeler
MADDE 6 – (1) Karar uyarınca yapılacak ödemeler, genel bütçeden Bakanlığa tahsis edilen ödenekten karşılanır.
(2) İl milli eğitim müdürlükleri, dağıtımı yapılan okul sütüne ilişkin aylık olarak okul sütü komisyonunca düzenlenecek valilik onaylı mal muayene ve kabul komisyonu raporunu (Ek-1), takip eden ayın beşinci işgününde yükleniciye bildirir ve Bakanlığa gönderir. Yüklenicilerin itirazı halinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve ilgili mevzuatına göre işlem yapılır.
(3) Bakanlık il mal muayene ve kabul komisyonu raporlarını birleştirerek ödeme icmalini (Ek-2) hazırlar.
(4) Ödemeler, ödeme icmali esas alınarak Bakanlık tarafından yapılır.
Denetim ve idari yaptırımlar
MADDE 7 – (1) Program ile ilgili ödemelerde ve diğer hususlarda denetimi sağlayacak tedbirleri programdaki sorumluluklarına göre Bakanlık, Milli Eğitim Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı alır.
(2) Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar.
Yürürlük
MADDE 8 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 9 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
ANONİM VE LİMİTED ŞİRKETLERİN SERMAYELERİNİ YENİ ASGARİ TUTARLARA YÜKSELTMELERİNE VE KURULUŞU VE ESAS SÖZLEŞME DEĞİŞİKLİĞİ İZNE TABİ ANONİM ŞİRKETLERİN BELİRLENMESİNE İLİŞKİN TEBLİĞ
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı;
a) Kuruluşu ve esas sözleşme değişikliği işlemleri Gümrük ve Ticaret Bakanlığının iznine tabi olan anonim şirketleri belirlemek ve bu şirketlerde izin alınmasına,
b) Anonim ve limited şirketlerin sermayelerinin yeni asgari tutarlara yükseltilmesine,
ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, kuruluşu ve esas sözleşme değişikliği işlemleri Bakanlık iznine tabi olan anonim şirketler ile sermayeleri ellibin liranın altında olan anonim şirketleri ve sermayeleri onbin liranın altında olan limited şirketleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 210 uncu, 333 ve 453 üncü maddeleri ile 14/1/2011 tarihli ve 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 20 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen:
a) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,
b) Genel Müdürlük: İç Ticaret Genel Müdürlüğünü,
c) Şirket: Bakanlık iznine tabi anonim şirketleri,
ifade eder.
Kuruluşu ve esas sözleşme değişikliği işlemleri Bakanlık iznine tabi olan şirketler
MADDE 5 – (1) Bankalar, finansal kiralama şirketleri, faktoring şirketleri, tüketici finansmanı ve kart hizmetleri şirketleri, varlık yönetim şirketleri, sigorta şirketleri, anonim şirket şeklinde kurulan holdingler, döviz büfesi işleten şirketler, umumi mağazacılıkla uğraşan şirketler, tarım ürünleri lisanslı depoculuk şirketleri, ürün ihtisas borsası şirketleri, bağımsız denetim şirketleri, gözetim şirketleri, teknoloji geliştirme bölgesi yönetici şirketleri, 28/7/1981 tarihli ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa tabi şirketler ile serbest bölge kurucusu ve işleticisi şirketlerin kuruluşları ve esas sözleşme değişiklikleri Bakanlığın iznine tabidir. Ancak, kayıtlı sermaye sistemine kabul edilen Sermaye Piyasası Kanununa tabi halka açık anonim şirketlerin kayıtlı sermaye tavanı içinde yapacakları sermaye artışlarında Bakanlık izni aranmaz.
Bakanlık izni alınması
MADDE 6 – (1) 5 inci maddenin birinci fıkrasında sayılan şirketlerin kurulabilmesi için aşağıda belirtilen belgelerle başvurularak Genel Müdürlükten izin alınması zorunludur:
a) Kurucuların imzaları noter tarafından onaylanmış esas sözleşme,
b) Kuruluşu, diğer resmi kurumların uygun görüşünü veya iznini gerektiren şirketler için uygun görüş veya izin yazısı.
(2) 5 inci maddenin birinci fıkrasında sayılan şirketlerin, esas sözleşme değişikliklerinin genel kurulda görüşülebilmesi için aşağıda belirtilen belgelerle başvurularak Genel Müdürlükten izin alınması zorunludur:
a) Esas sözleşme değişikliğine ilişkin yönetim kurulu kararının noter onaylı örneği,
b) Esas sözleşmenin değişen maddesinin/maddelerinin yeni metni,
c) Esas sözleşme değişikliği diğer resmi kurumların uygun görüşünü veya iznini gerektiren şirketler için uygun görüş veya izin yazısı,
ç) Sermaye artırımına ilişkin esas sözleşme değişikliğinde;
1) Sermayenin tamamının ödendiğine, karşılıksız kalıp kalmadığına ve şirket özvarlığının tespitine ilişkin yeminli mali müşavir veya serbest muhasebeci mali müşavir raporu,
2) Sermaye artırımının iç kaynaklardan yapılması halinde, iç kaynaklardan karşılanan tutarın şirket bünyesinde gerçekten var olduğuna ilişkin yeminli mali müşavir veya serbest muhasebeci mali müşavir raporu, denetime tabi şirketlerde ise denetçinin bu tespitlere ilişkin raporu,
3) Konulan ayni sermaye ile sermaye artırımı sırasında devralınacak işletmeler ve ayınların değerinin tespitine ilişkin mahkemece atanan bilirkişi tarafından hazırlanmış değerleme raporları,
4) Konulan ayni sermaye üzerinde herhangi bir sınırlamanın olmadığına dair ilgili sicilden alınacak yazı,
5) Ayni sermaye olarak konulan taşınmazın, fikri mülkiyet haklarının ve diğer değerlerin kayıtlı bulundukları sicillere şerh verildiğini gösteren belge.
d) Sermayenin azaltılmasına ilişkin esas sözleşme değişikliğinde; sermayenin azaltılmasına rağmen şirket alacaklılarının haklarını tamamen karşılayacak miktarda aktifin şirkette mevcut olduğunun belirlenmesine ilişkin yeminli mali müşavir raporu, denetime tabi şirketlerde ise denetçinin bu tespitlere ilişkin raporu.
(3) Bakanlık izninin, şirketin kuruluşunda ticaret sicili müdürlüğüne tescil başvurusundan önce, esas sözleşme değişikliklerinde ise genel kurul tarihinden önce alınması gerekir. Bakanlık izni alınmadan kuruluş ve esas sözleşme değişikliği işlemleri ticaret sicili müdürlüğüne tescil edilemez.
Sermayenin asgari tutarlara yükseltilmesi
MADDE 7 – (1) Sermayeleri ellibin Türk Lirasının altında olan anonim şirketler ile onbin Türk Lirasından az olan limited şirketlerin sermayelerini, 14/2/2014 tarihine kadar bu miktarlara yükseltmeleri gerekmektedir.
(2) Sermayelerini, 1/7/2012 tarihine kadar, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 272 ve 507 nci maddeleri uyarınca Bakanlar Kurulunun 2001/3500 sayılı Kararı ile anonim ve limited şirketler için öngörülen asgari sermaye tutarına yükseltmeyen anonim ve limited şirketlerin de, birinci fıkra hükmü çerçevesinde sermayelerini yükseltmeleri gerekmektedir.
(3) Birinci ve ikinci fıkra kapsamında olan ve belirlenen süre içerisinde sermayelerini öngörülen tutarlara yükseltmeyen şirketler, bu sürenin sonunda infisah etmiş sayılırlar.
Yürürlükten kaldırılan hükümler
MADDE 8 – (1) 25/7/2003 tarihli ve 25179 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anonim ve Limited Şirketlerin Kuruluş ve Ana Sözleşme Değişikliği İşlemlerine İlişkin Esaslar Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: İç Ticaret 2003/3) yürürlükten kaldırılmıştır.
(2) 24/8/2002 tarihli ve 24856 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anonim ve Limited Şirketlerin Sermayelerini Yeni Asgari Miktarlara Yükseltme Sürelerinin Uzatılmasına İlişkin Tebliğ (Tebliğ No: İç Ticaret 2002/4) yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 9 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
İTHALATTA KOTA VE TARİFE KONTENJANI İDARESİNE İLİŞKİN TEBLİĞ
(TEBLİĞ NO: 2008/5)
Kapsam
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, belirli elektrikli aletlerin ithalatında 1/11/2008 tarihli ve 27041 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2008/14237 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı çerçevesinde açılan tarife kontenjanının başvuru ve dağıtım ile kullanım usul ve esaslarını içermektedir.
Başvuru usul ve esasları
MADDE 2 – (1) Tarife kontenjanı başvurularının değerlendirmeye alınabilmesi için EK I’de yer alan İthal Lisansı Başvuru Formunun usulüne uygun bir şekilde doldurularak EK II’de istenen belgelerle birlikte tam ve eksiksiz bir şekilde Dış Ticaret Müsteşarlığına (Müsteşarlık) gönderilmesi gerekmektedir. Bir başvuruda ancak bir ithal lisansı talep edilebilir.
(2) Bu Tebliğ kapsamında yapılan beyanın doğruluğuyla ve ithal mallarla ilgili incelemeleri yapmaya veya yaptırmaya Müsteşarlık yetkilidir. Başvuruda sunulan bilgi ve belgelerde tutarsızlık olduğu durumlarda sözkonusu tutarsızlık başvuru sahibi tarafından giderilinceye kadar talep karşılanmaz. Müsteşarlık, gerekli görmesi halinde, ek bilgi ve belge isteyebilir.
Tarife kontenjanının dağıtılması
MADDE 3 – (1) Tarife kontenjanı, İthalatta Kota ve Tarife Kontenjanı Yönetmeliğinin 4 (d) maddesi çerçevesinde başvuru sırasına göre ilk gelen ilk alır yöntemiyle dağıtılır. Başvuru sırasının belirlenmesinde Müsteşarlık genel evrak giriş tarih ve numarası esas olup, postadaki gecikmeler dikkate alınmaz. Bir ithal lisansında verilebilecek tarife kontenjanı miktarı 5.000 adedi geçemez. Bir ithal lisansı sadece bir ülke veya gümrük bölgesi için düzenlenir.
İthal lisansına ve ithal lisansının kullanımına ait bilgiler
MADDE 4 – (1) Tarife kontenjanı kapsamında yapılacak ithalatta Müsteşarlıkça düzenlenen ithal lisansı ve eşyanın tercihli menşeini gösterir Form A veya EUR 1/EUR-MED belgesi gümrük beyannamesinin tescilinde ilgili gümrük idaresince aranır. İthal lisansının bir kopyası gümrük beyannamesine eklenir.
(2) Tarife kontenjanı konusu eşya ancak ithal lisansının geçerlilik süresi içerisinde serbest dolaşıma girebilir. İthal lisansı kapsamı eşyanın ithalatı ile ilgili belgelerin (ithal lisansının aslı, ithalat gerçekleştirilmiş ise ticari fatura ile gümrük beyannamesi ve Form A veya EUR 1/EUR-MED belgesinin fotokopisi) en geç ithal lisansının geçerlilik süresinin bitiminden itibaren 10 (on) iş günü içerisinde Müsteşarlığa iadesi zorunludur. İthalatçıların yeni ithal lisansı taleplerinin değerlendirmeye alınabilmesi için daha önce düzenlenen ithal lisansının iade edilmiş olması gerekmektedir.
(3) İthal lisansı devredilemez.
(4) Gümrüklerce tespit ve kabul edilen kıymet veya miktarın, ithal lisansında kayıtlı kıymet veya miktarı, toplam %5’ten (%5 dahil) daha az bir oranda aşması ithalatın yapılmasını engellemez. Ancak, ithalatı gerçekleştirilen fazla miktar ilgili ithalatçının bir sonraki lisansından mahsup edilir.
Yürürlük
MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
EK I
İTHAL LİSANSI BAŞVURU FORMU
Tarih: …/…/…..
T.C. BAŞBAKANLIK
DIŞ TİCARET MÜSTEŞARLIĞINA
(İthalat Genel Müdürlüğü)
İnönü Bulvarı No: 36 06510 Emek ANKARA
Dilekçe ve Taahhütname
İthalatını gerçekleştirmek istediğimiz aşağıda belirtilen eşyaya ilişkin olarak İthalatta Kota ve Tarife Kontenjanı İdaresine İlişkin 2008/5 sayılı Tebliğ çerçevesinde firmamız adına ithal lisansı düzenlenmesini talep etmekteyiz. İthal lisansı almak için yaptığımız işbu başvuruda yer alan bilgilerin doğru olduğunu, ithal lisansını devretmeyeceğimizi, ithal lisansı kapsamı eşyanın ithalatı ile ilgili belgeleri (ithal lisansının aslı, ithalat gerçekleştirilmiş ise ticari fatura ile gümrük beyannamesi ve Form A veya EUR 1/EUR-MED belgesinin fotokopisi) en geç ithal lisansının geçerlilik süresinin bitiminden itibaren 10 (on) iş günü içerisinde İthalat Genel Müdürlüğü’ne ileteceğimizi kabul ve taahhüt ederiz.
Bilgileri ve gereği arz olunur.
İmza-Kaşe
Adı-Soyadı
İTHALATÇIYA AİT BİLGİLER
Adı/Ünvanı :
Adresi :
Tel:
Faks:
E-posta:
Vergi dairesi:
Vergi numarası:
Kayıtlı olduğu Ticaret/Sanayi Odası ve sicil nosu:
Kayıtlı olduğu Ticaret/Sanayi Odası ve sicil nosu:
İmza sirküleri ve vekâletnamenin verildiğibaşvurunun evrak giriş numarası ve tarihi:
İTHAL EŞYAYA AİT BİLGİLER
GTİP (12 li):
Tanımı:
Menşe ülke:
Sevk ülkesi:
Miktarı (Adet):
Toplam Değeri (CIF):
FOB:
Navlun:
Sigorta:
Diğer yurt dışı giderler:
İthalat için öngörülen
Tarih:
Gümrük Kapısı:
TEDARİKÇİ ÜLKEDEKİ İHRACATÇIYA İLİŞKİN BİLGİLER
Adı/Ünvanı:
Ülkesi:
Adresi:
Internet sitesi:
Tel:
Faks:
E-posta:
EK II
İTHAL LİSANSI BAŞVURU FORMUNA EKLENECEK BELGELER
1 – Beyan sahibine ait noter tasdikli imza sirkülerinin aslı ve beyan sahibi ithalatçıdan farklı ise noter tasdikli vekaletname. (Müteakip başvurularda imza sahipleri değişmediği sürece ilk başvuruda verilir. Belgenin verildiği başvurunun evrak giriş numarası ve tarihi Başvuru Formu’nda belirtilir.)
2 – İthal edilecek eşyaya ait proforma fatura/faturanın aslı ve 2 adet fotokopisi (Proforma fatura ya da fatura üzerinde, ithal edilecek eşyanın tanımı açıkça belirtilmeli, eşyanın toplam adedi fatura veya çeki listesi üzerinde gösterilmeli, FOB birim fiyatı yer almalı ve CIF teslim şekline göre düzenlenmiş faturalarda sigorta ve navlun ücretleri ayrıca belirtilmelidir.)
3 – Müteakip başvurular için daha önce alınmış olan ithal lisansının aslı.
İTHALATTA KOTA VE TARİFE KONTENJANI İDARESİNE İLİŞKİN TEBLİĞ
(TEBLİĞ NO: 2008/4)
Kapsam
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, 52.05 gümrük tarife pozisyonunda yer alan eşyanın ithalatında 21/10/2008 tarihli ve 27031 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2008/14234 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı çerçevesinde açılan tarife kontenjanının başvuru ve dağıtım ile kullanım usul ve esaslarını içermektedir.
Başvuru usul ve esasları
MADDE 2 – (1) Tarife kontenjanı başvurularının değerlendirmeye alınabilmesi için EK I’de yer alan İthal Lisansı Başvuru Formunun usulüne uygun bir şekilde doldurularak EK II’de istenen belgelerle birlikte tam ve eksiksiz bir şekilde Dış Ticaret Müsteşarlığına (Müsteşarlık) gönderilmesi gerekmektedir. Bir başvuruda ancak bir ithal lisansı talep edilebilir.
(2) Bu Tebliğ kapsamında yapılan beyanın doğruluğuyla ve ithal mallarla ilgili incelemeleri yapmaya veya yaptırmaya Müsteşarlık yetkilidir. Başvuruda sunulan bilgi ve belgelerde tutarsızlık olduğu durumlarda sözkonusu tutarsızlık başvuru sahibi tarafından giderilinceye kadar talep karşılanmaz. Müsteşarlık, gerekli görmesi halinde, ek bilgi ve belge isteyebilir.
Tarife kontenjanının dağıtılması
MADDE 3 – (1) Tarife kontenjanı, İthalatta Kota ve Tarife Kontenjanı Yönetmeliğinin 4 (d) maddesi çerçevesinde başvuru sırasına göre ilk gelen ilk alır yöntemiyle dağıtılır. Başvuru sırasının belirlenmesinde Müsteşarlık genel evrak giriş tarih ve numarası esas olup, postadaki gecikmeler dikkate alınmaz. Bir ithal lisansında verilebilecek tarife kontenjanı miktarı 20.000 kilogramı (net) geçemez. Bir ithal lisansı sadece bir ülke veya gümrük bölgesi için düzenlenir.
İthal lisansına ve ithal lisansının kullanımına ait bilgiler
MADDE 4 – (1) Tarife kontenjanı kapsamında yapılacak ithalatta Müsteşarlıkça düzenlenen ithal lisansı ve eşyanın tercihli menşeini gösterir Form A veya EUR 1/EUR-MED belgesi gümrük beyannamesinin tescilinde ilgili gümrük idaresince aranır. İthal lisansının bir kopyası gümrük beyannamesine eklenir.
(2) Tarife kontenjanı konusu eşya ancak ithal lisansının geçerlilik süresi içerisinde serbest dolaşıma girebilir. İthal lisansı kapsamı eşyanın ithalatı ile ilgili belgelerin (ithal lisansının aslı, ithalat gerçekleştirilmiş ise ticari fatura ile gümrük beyannamesi ve Form A veya EUR 1/EUR-MED belgesinin fotokopisi) en geç ithal lisansının geçerlilik süresinin bitiminden itibaren 10 (on) iş günü içerisinde Müsteşarlığa iadesi zorunludur. İthalatçıların yeni ithal lisansı taleplerinin değerlendirmeye alınabilmesi için daha önce düzenlenen ithal lisansının iade edilmiş olması gerekmektedir.
(3) İthal lisansı devredilemez.
(4) Gümrüklerce tespit ve kabul edilen kıymet veya miktarın, ithal lisansında kayıtlı kıymet veya miktarı, toplam %5’ten (%5 dahil) daha az bir oranda aşması ithalatın yapılmasını engellemez. Ancak, ithalatı gerçekleştirilen fazla miktar ilgili ithalatçının bir sonraki lisansından mahsup edilir.
Yürürlükten kaldırılan mevzuat
MADDE 5 – (1) 2/8/2008 tarihli ve 26955 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan İthalatta Kota ve Tarife Kontenjanı İdaresine İlişkin 2008/3 sayılı Tebliğ yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
EK I
İTHAL LİSANSI BAŞVURU FORMU
Tarih: …/…/…..
T.C. BAŞBAKANLIK
DIŞ TİCARET MÜSTEŞARLIĞINA
(İthalat Genel Müdürlüğü)
İnönü Bulvarı No: 36 06510 Emek ANKARA
Dilekçe ve Taahhütname
İthalatını gerçekleştirmek istediğimiz aşağıda belirtilen eşyaya ilişkin olarak İthalatta Kota ve Tarife Kontenjanı İdaresine İlişkin 2008/4 sayılı Tebliğ çerçevesinde firmamız adına ithal lisansı düzenlenmesini talep etmekteyiz. İthal lisansı almak için yaptığımız işbu başvuruda yer alan bilgilerin doğru olduğunu, ithal lisansını devretmeyeceğimizi, ithal lisansı kapsamı eşyanın ithalatı ile ilgili belgeleri (ithal lisansının aslı, ithalat gerçekleştirilmiş ise ticari fatura ile gümrük beyannamesi ve Form A veya EUR 1/EUR-MED belgesinin fotokopisi) en geç ithal lisansının geçerlilik süresinin bitiminden itibaren 10 (on) iş günü içerisinde İthalat Genel Müdürlüğü’ne ileteceğimizi kabul ve taahhüt ederiz.
Bilgileri ve gereği arz olunur.
İmza-Kaşe
Adı-Soyadı
İTHALATÇIYA AİT BİLGİLER
Adı/Ünvanı :
Adresi :
Tel:
Faks:
E-posta:
Vergi dairesi:
Vergi numarası:
Kayıtlı olduğu Ticaret/Sanayi Odası ve sicil nosu:
Kayıtlı olduğu Ticaret/Sanayi Odası ve sicil nosu:
İmza sirküleri ve vekâletnamenin verildiğibaşvurunun evrak giriş numarası ve tarihi:
İTHAL EŞYAYA AİT BİLGİLER
GTİP (12 li):
Tanımı:
Menşe ülke:
Sevk ülkesi:
Miktarı (Net Kg.):
Toplam Değeri (CIF):
FOB:
Navlun:
Sigorta:
Diğer yurt dışı giderler:
İthalat için öngörülen
Tarih:
Gümrük Kapısı:
TEDARİKÇİ ÜLKEDEKİ İHRACATÇIYA İLİŞKİN BİLGİLER
Adı/Ünvanı:
Ülkesi:
Adresi:
Internet sitesi:
Tel:
Faks:
E-posta:
EK II
İTHAL LİSANSI BAŞVURU FORMUNA EKLENECEK BELGELER
1 – Beyan sahibine ait noter tasdikli imza sirkülerinin aslı ve beyan sahibi ithalatçıdan farklı ise noter tasdikli vekaletname. (Müteakip başvurularda imza sahipleri değişmediği sürece ilk başvuruda verilir. Belgenin verildiği başvurunun evrak giriş numarası ve tarihi Başvuru Formu’nda belirtilir.)
2 – İthal edilecek eşyaya ait proforma fatura/faturanın aslı ve 2 adet fotokopisi (Proforma fatura ya da fatura üzerinde, ithal edilecek eşyanın tanımı açıkça belirtilmeli, eşyanın toplam ağırlığı fatura veya çeki listesi üzerinde gösterilmeli, FOB birim fiyatı yer almalı ve CIF teslim şekline göre düzenlenmiş faturalarda sigorta ve navlun ücretleri ayrıca belirtilmelidir.)
3- Müteakip başvurular için daha önce alınmış olan ithal lisansının aslı.
Madde 1 – (1) Nakpilsa Dokuma Sanayi ve Ticaret A.Ş. (Nakpilsa) tarafından yapılan ve Ekonet Tekstil ve Ambalaj Sanayi Ticaret A.Ş. (Ekonet) tarafından desteklenen başvuru üzerine; Çin Halk Cumhuriyeti (ÇHC) ve Vietnam Sosyalist Cumhuriyeti (Vietnam) menşeli “polietilenden ve polipropilenden dokuma brandalar (dokuma brandalar)” için 11/01/2008 tarihli ve 26753 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin 2008/1 sayılı Tebliğ (Açılış Tebliği) ile başlatılan damping soruşturması Dış Ticaret Müsteşarlığı (Müsteşarlık) İthalat Genel Müdürlüğü (Genel Müdürlük) tarafından yürütülerek tamamlanmıştır.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ; 4412 sayılı Kanunla değişik 3577 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Kanun, 20/10/1999 tarih ve 99/13482 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Karar ve 30/10/1999 tarih ve 23861 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri çerçevesinde yürütülen damping soruşturması sonuçlarını içermektedir.
Bilgilerin toplanması ve değerlendirilmesi
MADDE 3 – (1) Soruşturma açılmasını müteakip, soruşturma konusu ürünün yerli üreticilerine, Müsteşarlıkça tespit edilen ithalatçılarına ve ÇHC ve Vietnam’da yerleşik bilinen ihracatçılarına soru formları gönderilmiştir.
(2) Öte yandan, soruşturma konusu ülkelerde yerleşik diğer üretici/ihracatçılara iletilebilmesini teminen söz konusu soru formunun bir örneği bu ülkelerin Ankara’daki temsilciliklerine de gönderilmiştir.
(3) Tarafların soru formunu yanıtlamaları için posta süresi dahil 37 gün süre tanınmıştır. İthalatçılar ve soruşturma konusu ülkedeki üretici/ihracatçıların süre uzatımı yönündeki makul talepleri karşılanmıştır.
(4) Vietnam’da yerleşik JM Plastics Vietnam Co. Ltd. ve Kuk Dong Eng Co. Ltd firmalarından soru formuna cevap alınmış, diğer firmalardan yanıt alınmamıştır. Yapılan inceleme sonucunda soru formuna yanıt veren iki firmanın usulüne uygun yanıt vermediği, yanıtlarında damping marjı hesabı için gerekli olan temel veri ve belgelerin yer almadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle, söz konusu firmaların işbirliğine gelmediği kabul edilmiştir.
(5) ÇHC’den işbirliğine gelen üretici/ihracatçı firma olmamıştır.
(6) Nakpilsa ve Ekonet firmaları soruşturma konusu ürünün Türkiye’deki bilinen üreticileridir. Bu nedenle, yerli üretimi temsil yeteneğini haizdir. Nakpilsa, soru formuna usulüne uygun şekilde yanıt vermiş, gerektiğinde talep edilen ilave bilgi ve belgeleri temin etmiştir.
(7) Soruşturma konusu maddenin ithalatını yaptığı tespit edilen ve kendilerine soru formu gönderilen otuz beş ithalatçı firmadan on bir tanesi soru formuna cevap vermiştir. Bunlardan yedi tanesinin soruşturma konusu ürünü ithal ettiği tespit edilmiştir.
Yerinde doğrulama soruşturması
MADDE 4 – (1) Yönetmelik’in 21 inci maddesi çerçevesinde yerli üretici Nakpilsa’nın Gaziantep’teki idari ofisinde ve üretim tesislerinde yerinde doğrulama soruşturması gerçekleştirilmiştir.
(2) Soruşturmaya konu ihracatçı ülkelerden işbirliği olmadığından, yurtdışında yerlinde doğrulama soruşturması gerçekleştirilmemiştir.
(3) İthalatçılarca sunulan bilgilerin yeterli delillerle desteklenenleri dikkate alınmış olup, ithalatçılar nezdinde yerinde doğrulama soruşturmasına gerek görülmemiştir.
İlgili tarafların bilgilendirilmesi
MADDE 5 – (1) Soruşturma açılmasını müteakip soruşturma konusu ülkelerin Ankara’daki Büyükelçiliklerine ve bilinen üretici/ihracatçı firmalara soru formu, şikayetin gizli olmayan metni ve soruşturma Açılış Tebliği gönderilmiştir.
(2) İlgili taraflara soruşturma boyunca, soruşturma ile ilgili görüşlerini, bu görüşlerle alâkalı bilgi ve belgeleri sunma imkanı verilmiş ve söz konusu görüş ve belgeler değerlendirilmiştir. Soruşturma sırasında sunulan nesnel görüşlere, işbu Tebliğ içerisinde yeri geldiğinde değinilmiştir.
(3) Öte yandan, ilgili taraflardan alınan bilgi ve belgelerin gizli olmayan özetleri talep eden bütün ilgili tarafların bilgisine sunulmuştur.
Soruşturma dönemi
MADDE 6 – (1) Damping belirlemesi için, 01/07/2006–30/06/2007 tarihleri arası soruşturma dönemi (SD) olarak kabul edilmiştir. Zarar belirlemesinde ise, veri toplama ve analiz için 01/01/2005-30/06/2007 arasındaki dönem esas alınmıştır.
İKİNCİ KISIM
Soruşturma Konusu Ürün ve Benzer Ürün
Soruşturma Konusu Ürün ve Benzer Ürün
MADDE 7 – (1) Soruşturma konusu ürün, 3921.90.60.00.11 gümrük tarife istatistik pozisyonu (GTİP) altında yer alan “Polietilenden levha, yaprak, film, folyo, şeritler (gözeneksiz); 3921.90.60.00.13 GTİP altında yer alan “Polipropilenden levha, yaprak, film, folyo, şeritler (gözeneksiz)” ile 5407.20.11.90.00 GTİP altında yer alan “Polietilen veya polipropilenden şerit ve benzerlerinden dokunmuş mensucatlardan, genişliği 3m’den az olanlardan elastiki olmayanlar” ve 5407.20.19.90.00 GTİP altında yer alan “Polietilen veya polipropilenden şerit ve benzerlerinden dokunmuş mensucatlardan, genişliği 3m veya daha fazla olanlardan elastiki olmayanlar”dır.
(2) Soruşturmaya konu brandaların üretiminde, istenilen esnekliğe göre temel hammadde girdisi olarak yüksek yoğunluklu polietilen (YYPE) veya alçak yoğunluklu polietilen (AYPE) ile yüksek yoğunluklu polipropilen (YYPP) veya alçak yoğunluklu polipropilen (AYPP) kullanılmaktadır. Hammadde kullanımındaki değişim brandaların kullanım amacına göre farklılık göstermektedir. Genellikle YYPE ile YYPP dokumada kullanılırken, AYPE ile AYPP kaplamada (laminasyon) kullanılmaktadır. Üretim sürecinin başında ilgili hammaddelerin karışım makinelerinde UV, boya ve talep edilen ürünün teknik özelliklerine göre yardımcı maddeler ile karışımı gerçekleştirilir. Karışım sırasında sıvı hale gelen hammadde, şeritler halinde fırınlardan çıkartılır. Laminasyon işlemi gerçekleştirildikten sonra şeritler soğuk şoklama fırınlarına aktarılır ve kesilerek ip hatlar haline getirilir. Daha sonra bobinlere sarılan ipler çözgü bölümüne gönderilir ve leventlere sarılır. Sarılma işlemi bittikten sonra leventler ilgili dokuma makinelerine gönderilir ve dokuma işlemi başlatılır. Dokunan kumaşlar belirli bir metraja ulaştıktan sonra kesilip lamine bölümüne gönderilir. Söz konusu laminasyon üretilmekte olan dokuma brandanın çeşidine göre yapılır. Laminasyon işlemi biten dokumalara, istenilen boyutlar için kesme veya yapıştırma işleminden sonra el işçiliği ile kopçaları takılır, katlandıktan sonra ambalaj bölümüne gönderilir ve sevkıyata hazır hale getirilir.
(3) Dokuma brandaların yoğun olarak kullanıldığı sektörler tarım, turizm, inşaat ve taşımacılık sektörleridir. Hasat döneminde ürünlerin toplanmasında, çadır yapımında, park, bahçe ve sahillerde yağmur ve rüzgardan korunmak amacıyla, inşaat halindeki yapılardan dışarıya inşaat malzemesi savrulmasını engellemek amacıyla üzerlerinin kaplanması gibi çeşitli alanlarda kullanılmaktadır.
(4) Soruşturmaya taraf olan bazı ithalatçılar, soruşturma konusu ürünün branda mensucatı değil nihai ürün olan işlenmiş branda olması gerektiğini, branda mensucatından bitmiş branda imalatı yapan çok sayıda küçük atölye bulunduğunu, önlem alınması durumunda, söz konusu küçük ölçekli işletmelerin rekabet şansının kalmayacağını belirtmişlerdir. Ancak yerli üretim dalı nezdinde yapılan incelemede, branda mensucatından yapılan brandaların sadece kesme, dikme ve kopçalarının takılması işlemlerinden ibaret olduğu ve bunun ihmal edilebilir bir işçilikle gerçekleştiği tespit edildiğinden, branda mensucatı ile söz konusu işlemlerden geçmiş brandaların ayrı ürünler olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmıştır.
(5) Diğer taraftan, görüş bildiren bazı ithalatçılar, yerli üretim dalının ürettiği dokuma brandalar ile soruşturmaya konu brandaların anti-statik ve yanmazlık özelliği, anti-bakteriyel olma özelliği gibi bazı fiziksel özellikler yönünden farklılık gösterdiğini; ayrıca, yerli üretim dalı tarafından üretilen brandaların sadece tarım sektöründe kullanım imkanı sağlarken, soruşturmaya konu dokuma brandaların daha farklı sektörlerde kullanılabildiğini bu nedenle bazı işlevsel özellikler açısından da farklılık gösterdiğini, söz konusu farklılığın özellikle dokuma tekniğinden kaynaklandığını vurgulamışlardır. Ancak, yerli üretim dalı nezdinde gerçekleştirilen inceleme sonucunda, yerli brandalar ile ithal brandalar arasındaki fiziksel ve işlevsel özellik farkının söz konusu brandaların benzer ürün olarak değerlendirilmesine engel teşkil eden esaslı bir farklılık olmadığı değerlendirilmiştir.
(6) Öte yandan, aynı ithalatçılar soruşturmaya konu ürünün çeşitlilik yönünden yerli üretim dalının ürettiği brandalara göre farklılık arz ettiğini, ithal brandaların çok farklı renkte ve desende olabildiğini, oysa yerli üretim dalının ürettiği brandaların standart renklerde olduğunu belirtmişlerdir. Yine yerli üretim dalı nezdinde yapılan incelemede, yerli üretim dalının farklı renklerde ve desenlerde branda üretimini gerçekleştirebildiği belirlenmiştir.
(7) Yönetmelik’in 4 üncü maddesi çerçevesinde, soruşturma konusu ülkelerden ithal edilen ürün ile yerli üretim dalı tarafından üretilen ürünün benzer ürün olup olmadığı hususunda yapılan incelemeler neticesinde, soruşturmaya konu ülkelerden ithal edilen soruşturma konusu dokuma brandalar ile yerli üretim dalı tarafından üretilen dokuma brandaların teknik ve fiziki özellikleri, çeşitleri, dağıtım kanalları, kullanım alanları, kullanıcıların ürünü algılaması ve birbirini ikame edebilmeleri açısından benzer özelliklere sahip olduğu ve soruşturmaya konu ülkelerden ithal edilen ürünün yerli üretim dalı tarafından üretilen ürünle doğrudan rekabet içinde olduğu, bu nedenle de benzer ürün olarak kabul edilebileceği anlaşılmıştır.
(8) Soruşturma konusu ürün ile ilgili açıklamalar genel içerikli olup, uygulamaya esas olan GTP ve karşılığı eşya tanımıdır. Bununla beraber, soruşturma konusu eşyanın Türk Gümrük Tarife Cetvelinde yer alan tarife pozisyonlarında ve/veya tanımlarında yapılacak değişiklikler bu Tebliğ hükümlerinin uygulanmasına halel getirmez.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Dampinge İlişkin Belirlemeler
Genel
MADDE 8 – (1) Soruşturmaya konu ülkelerde yerleşik ihracatçılar tarafından işbirliği sağlanmadığından damping marjı Yönetmelik’in 26 ncı maddesi hükümleri gereğince başvuru aşamasında ve soruşturma sırasında elde edilen mevcut bilgiler kullanılarak ülke bazında hesaplanmıştır.
Oluşturulmuş normal değer
MADDE 9 – (1) Üretici/hracatçı firmaların soru formunu tam ve eksiksiz cevaplandırmaması ve pazar ekonomisine ilişkin soru formunu yanıtlamaması nedeniyle firmalar için bireysel damping marjı belirlemesi yapılmamıştır.
(2) Bu nedenle, normal değerin tespitinde Açılış Tebliği’nde belirtildiği üzere, Yönetmelik’in 7 nci maddesi hükümleri çerçevesinde, serbest piyasa ekonomisi uygulayan emsal üçüncü ülke olarak Türkiye seçilmiştir. Bu kapsamda, normal değerin belirlenmesinde Türkiye’deki üretim maliyetlerine makul bir kâr marjı eklenmek suretiyle hesaplanan oluşturulmuş normal değer kullanılmıştır.
İhraç fiyatı
MADDE 10 – (1) İhraç fiyatı, işbirliğinde bulunan ithalatçılar tarafından sağlanan veriler çerçevesinde tespit edilmiştir.
Fiyat karşılaştırması
MADDE 11 – (1) SD için fabrika çıkış aşamasında tespit edilen oluşturulmuş normal değer ile gerekli ayarlamalar yapılarak fabrika çıkış aşamasında kabul edilen FOB ihraç fiyatı karşılaştırılmıştır.
Damping marjı
MADDE 12 – (1) Yapılan fiyat karşılaştırması neticesinde damping marjları, ÇHC menşeli polietilenden ve polipropilenden dokuma brandalar için spesifik olarak 1,06 ABD Doları/Kg, CIF değerinin ise %60’ı; Vietnam menşeli polietilenden ve polipropilenden dokuma brandalar için ise spesifik olarak 1,16 ABD Doları/Kg, CIF değerinin ise %69’u olarak hesaplanmıştır.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Zarara İlişkin Belirlemeler
BİRİNCİ BÖLÜM
Dampingli İthalat
Genel açıklama
MADDE 13 – (1) Yönetmelik’in 17 nci maddesi çerçevesinde, soruşturma konusu ülkeler menşeli ithalatın hacminde mutlak anlamda ya da Türkiye tüketimine oranla önemli ölçüde bir artış olup olmadığı ile bu ithalatın iç piyasadaki benzer mal fiyatları üzerindeki etkisi incelenmiştir.
İthalatın etkisinin toplu olarak değerlendirilmesi
MADDE 14 – (1) SD için soruşturmaya konu iki ülkeden yapılan ithalatın miktarı ve ortalama ithal fiyatları ile hesaplanan damping marjının ihmal edilebilir orandan yüksek olduğu; ayrıca söz konusu ülkelerden ithal edilen mallar arasında rekabetin mevcut olduğu tespit edildiğinden, söz konusu ülkelerden yapılan ithalatın etkileri toplu olarak değerlendirilmiştir.
Maddenin genel ithalatı
MADDE 15 – (1) Soruşturmaya konu ürünün ithalatı temelde 3921 GTP grubu için incelenmiş olup, söz konusu ürünün 5407 grubu altında da ithalinin mümkün olması nedeniyle, ithalatın değerlendirmesi 7nci maddede belirtilen dört GTİP için yapılmıştır.
(2) Buna göre, 2005 yılında toplam dokuma branda ithalatı 5,1 bin ton olarak gerçekleşirken, 2006 yılında 6,4 bin tona, SD’de 7,3 bin tona çıkmış olup, 2005-SD arasında %41 artış gerçekleşmiştir. Soruşturmaya konu ürünlerin değer bazında ithalatı ise 2005 yılında 12,4 milyon ABD Doları iken, 2006 yılında 16,7 milyon ABD Dolarına, SD’de ise 20,3 milyon ABD Dolarına çıkmıştır.
Dampingli ithalat
MADDE 16 – (1) Soruşturmaya konu ülkelerden yapılan dampingli ithalat 2005 yılında 584,9 ton ile toplam ithalatın %11’ini oluştururken, 2006 yılında önemli ölçüde artarak 2,1 bin ton ile toplam ithalatın %33’üne çıkmış, SD’de ise artmaya devam ederek 2,6 bin ton ile toplam ithalatın %35’ine ulaşmıştır. Buna göre 2005-SD arasında dampingli ithalat miktar bazında %340 oranında artış göstermiştir.
Diğer ülkelerden yapılan ithalat
MADDE 17 – (1) Diğer ülkelerden yapılan ithalat 2005 yılında 4,6 bin ton ile toplam ithalatın %89’unu oluştururken, 2006 yılında 4,3 bin ton ile %67’ye gerilemiş, SD’ de kısmen artarak 4,7 bin ton olmuş, ancak toplam ithalat içerisindeki payı %65’e gerilemiştir.
Dampingli ithalatın pazar payındaki değişim
MADDE 18 – (1) Soruşturma konusu dokuma brandalar için yurtiçi tüketim, yerli üretim dalının ilgili ürünlerdeki yurtiçi satışı ile söz konusu üründeki genel ithalat rakamlarının toplanması suretiyle hesaplanmıştır.
(2) Soruşturma konusu ürün için oluşturulan toplam tüketim endeksi, 2005 yılında 100 iken, 2006 yılında 114’e, SD’de ise 127’ye çıkmıştır.
(3) Dampingli ithalatın pazar payı endeksi 2005 yılında 100 kabul edildiğinde, 2006 yılında 320’ye, SD’ de ise 347’ye çıkmıştır. Buna göre 2005-SD arasında dampingli ithalatın pazar payı %247 artış göstermiştir.
(4) Yerli üretim dalının pazar payı ise 2005 yılında 100 olarak kabul edildiğinde dampingli ithalatın etkisiyle 2006 yılında 86’ya, SD’de ise 84’e gerilemiştir.
Dampingli ithalatın fiyatlarının gelişimi
MADDE 19 – (1) TÜİK kayıtlarından soruşturma konusu ürünün toplam ithalatının ortalama fiyatları 2005-SD için CIF bazında incelenmiştir. Söz konusu incelemeden, soruşturmaya konu ürüne ilişkin istatistik verilerinin halihazırda yürürlükte bulunan ithalatın izlenmesi uygulamalarından etkilendiği anlaşılmaktadır.
(2) Resmi istatistik verilerine göre, dampingli ithalatın ortalama birim fiyatları, 2005 yılında 1,68 ABD Doları/Kg iken, 2006 yılında 2,22 ABD Doları/Kg’a, SD’de ise 2,40 ABD Doları/Kg’a çıkmıştır.
(3) Diğer ülkelerden yapılan soruşturma konusu brandaların birim fiyatları ise 2005 yılında 2,52 ABD Doları/Kg iken, 2006 yılında 2,79 ABD Doları/Kg’a, SD’de ise 3,00 ABD Doları/Kg’a çıkmıştır. Söz konusu verilerden de anlaşılacağı üzere soruşturmaya konu ülkelerden yapılan dokuma branda ithalatının fiyatları diğer ülkelerin ortalama fiyatlarının oldukça altında kalmaktadır.
Fiyat kırılması ve baskısı
MADDE 20 – (1) Fiyat kırılması ve baskısı, soruşturma dönemi için ithalatçı beyanlarında yer alan en düşük fiyatlı işlemler esas alınarak hesaplanmıştır. Fiyat kırılması, ithal ürünün fiyatlarının Türkiye piyasasında yerli üreticinin yurt içi satış fiyatlarına göre ne kadar altında kaldığını göstermektedir. Fiyat kırılması hesaplanırken, CIF fiyatın üzerine gümrük vergisi ve diğer ithal masrafları eklenerek ürünün Türkiye piyasasına giriş fiyatı bulunmuştur. Bulunan değerler, şikayetçi yerli üreticinin dokuma brandalar için uyguladığı ortalama yurtiçi satış fiyatları ile karşılaştırılmıştır.
(2) Fiyat baskısı ise ithal ürünün fiyatlarının Türkiye piyasasında yerli üreticinin yurt içi satış fiyatlarını olması gereken seviyeye göre yüzde olarak ne kadar baskı altında tuttuğunu göstermektedir. Fiyat baskısı hesaplanırken, benzer şekilde CIF fiyatın üzerine gümrük vergisi ve diğer ithal masrafları eklenerek ürünün Türkiye piyasasına giriş fiyatı bulunmuştur. Bulunan değerler ile şikayetçi yerli üreticinin dokuma brandalar için oluşan ticari maliyetlerine eklenen makul kar oranı ile elde edilen olması gereken yurtiçi satış fiyatı karşılaştırılmıştır.
(3) Buna göre, ÇHC menşeli soruşturma konusu ürün için hesaplanan fiyat kırılması, CIF değerin %33’ü, Vietnam menşeli soruşturma konusu ürün için ise CIF değerin %48’i oranında; fiyat baskısı ise ÇHC menşeli soruşturma konusu ürün için %63, Vietnam menşeli soruşturma konusu ürün için ise %80 olarak hesaplanmıştır.
(4) Söz konusu incelemede fiyat baskısının fiyat kırılmasına göre oldukça yüksek oranda tespit edilmiş olması, yerli üretim dalının dampingli fiyatlarla gerçekleşen ithalat nedeniyle fiyatlarını olması gereken seviyenin oldukça altına indirdiğini göstermektedir.
İKİNCİ BÖLÜM
Yerli Üretim Dalının Durumu
Yerli üretim dalının ekonomik göstergeleri
MADDE 21 – (1) Dampingli ithalatın yerli üretim dalı üzerindeki etkisinin belirlenmesinde, Nakpilsa’nın verileri esas alınmıştır.
(2) Yerli üretici, polietilenden ve polipropilenden dokuma brandalar dışında, polyesterden dokuma branda ve sulama hortumu üretmektedir. Bu nedenle; büyüme, sermaye artışı, net dönem kârı gibi ekonomik faktörler soruşturma konusu ürünler ile birlikte firmanın tamamına ilişkin verileri içermektedir. Yerli üretim dalının ekonomik göstergelerindeki gelişmeler değerlendirilirken bu husus dikkate alınmıştır.
(3) Öte yandan, eğilimin sağlıklı bir şekilde incelenmesi amacıyla Yeni Türk Lirası bazındaki veriler için yıllık ortalama Üretici Fiyat Endeksi oranları esas alınarak hesaplanmış reel değerler kullanılmıştır. Miktar bazındaki verilerin endekslenmesinde ise YÜD’nin sağlamış olduğu ağırlık değerleri esas alınmıştır.
a) Üretim Kapasitesi, Üretim ve Kapasite Kullanım Oranı (KKO)
(1) Yerli üretim dalının ilgili üründe üretim kapasitesi 2005 yılında 100 olarak alındığında, 2006 yılında 122’ye, SD’de ise 142’ye çıktığı görülmüştür.
(2) Yerli üretim dalı nezdinde gerçekleştirilen yerinde incelemede, söz konusu kapasite artışının, ölçek ekonomisi yaratılarak birim maliyetleri düşürme amacına yönelik olduğu anlaşılmıştır.
(3) Yerli üretim dalının ilgili üründe 2005 yılında 100 olan üretim miktar endeksi, 2006 yılında 98’e gerilemiş, SD’de ise 107’ye yükselmiştir.
(4) Yerli üretim dalının ilgili üründe kapasite kullanım oranı ise incelenen dönemde SD’ye kadar sürekli düşüş göstermiştir. Buna göre KKO 2005, 2006 ve SD’de sırasıyla %41, %33 ve %31 olarak gerçekleşmiştir.
b) Satışlar
(1) Yerli üretim dalının ilgili üründe 2005 yılında 100 olan yurtiçi satış miktar endeksi 2006 yılında 111’e, SD’de ise 119’a yükselmiştir.
c) Satış hasılatı
(1) Yerli üretim dalının ilgili üründe 2005 yılında 100 olan yurtiçi satış hasılat endeksi, 2006 yılında 128’e, SD’de ise 133’e çıkmıştır.
ç) Pazar payı
(1) Yerli üretim dalının ilgili üründe 2005 yılında 100 olan yurtiçi pazar payı, 2006 yılında 86’ya, SD’de ise 84’e gerilemiştir.
d) Yurtiçi Fiyatlar
(1) Yerli üretim dalının ilgili üründe ağırlıklı ortalama yurtiçi satış fiyatı 2005 yılında reel bazda 100 iken, 2006 yılında 115’e çıkmış, SD’de ise 112’ye gerilemiştir.
e) Maliyetler
(1) Yerli üretim dalının 2005 yılında 100 olan ağırlıklı ortalama birim ticari maliyeti, 2006 yılında 115’e çıkmış, SD’de ise kısmen gerileyerek 113’e düşmüştür.
f) Stoklar
(1) Yerli üretim dalının ilgili üründe 2005 yılında 100 olan stok miktar endeksi, 2006 yılında 65’e gerilemiş, SD’de ise 95’e yükselmiştir.
g) Kârlılık
(1) Yerli üretim dalının 2005 yılında zararda olması nedeniyle bu yıl (-) 100 olarak kabul edilen birim kârlılık endeksi, 2006 yılında (-)118’e, SD’de (-)120’ye gerilemiştir.
h) Nakit Akışı
(1) Yerli üretim dalının reel nakit akışı, 2005 yılında negatif olması nedeniyle (-) 100 olarak kabul edildiğinde, 2006 yılında ve SD’de (-) 116 olarak gerçekleşmiştir.
ı) İstihdam
(1) Yerli üretim dalının ilgili ürünün üretiminde çalışan işçi sayısı endeksi 2005 yılında 100 olarak kabul edildiğinde, 2006 yılında ve SD’de 151 olarak gerçekleşmiştir.
i) Ücretler
(1) Yerli üretim dalının ilgili ürünün üretiminde çalışan işçilerin aylık brüt ücret endeksi 2005 yılında 100 iken, 2006 yılında 130’a çıkmış, SD’de ise 125’e gerilemiştir.
j) Verimlilik
(1) Yerli üretim dalının ilgili ürünün üretiminde çalışan işçi başına verimlilik endeksi 2005 yılında 100 iken, 2006 yılında 65’e gerilemiş, SD’de ise 71’e çıkmıştır.
k) Yatırımlardaki Artış
(1) Yerli üretim dalının ilgili üründe yenileme yatırımları 2005 yılında 100 olarak kabul edildiğinde, incelenen dönemde sürekli artarak sırasıyla 256 ve 326 olarak gerçekleştiği görülmüştür.
(2) Yerli üretim dalının ilgili üründe tevsi yatırımları ise 2005 yılında 100 olarak kabul edildiğinde inceleme döneminde sırasıyla 345 ve 134 olarak gerçekleşmiştir.
(3) Yerli üretim dalı nezdinde yapılan yerinde incelemede, firmanın zarar inceleme dönemi boyunca özellikle yenileme yatırımlarının yüksek seyretmesinin, rekabet gücünün korunması amacına yönelik olarak makinelerin modernleştirilmesi için yapılan harcamalardan kaynaklandığı anlaşılmıştır.
l) Büyüme
(1) Yerli üretim dalının bütün faaliyetleri ile ilgili olarak 2005 yılında 100 olan aktif büyüklüğü, 2006 yılında 172’ye, SD’de ise 194’e yükselmiştir.
m) Sermaye Artışı
(1) Yerli üretim dalının bütün faaliyetleri ile ilgili olarak 2005 yılında 100 olarak kabul edilen öz sermayesi, 2006 yılında sermayede ve özel fonlarda gerçekleşen artış ile 6.275’e çıkmış, daha sonraki yıllarda bir değişim gerçekleşmese de veriler enflasyondan arındırıldığında SD’de 5.836 olarak gerçekleşmiştir.
n) Net Dönem Kârı/Zararı
(1) Yerli üretim dalının bütün faaliyetleri ile ilgili olarak 2005 yılında 100 olan net dönem kârı, 2006 yılında 86’ya, SD’de ise 57’ye gerilemiştir.
o) Yatırımların geri dönüş oranı
(1) Yerli üretim dalının dönem net karının özsermayesine oranını gösteren yatırım geri dönüş oranı 2005 yılında 100 olarak kabul edildiğinde 2006 ve SD’de 1 olarak gerçekleşmiştir.
ö)Yatırım Hasılatı
(1) Yerli üretim dalının net dönem karının toplam aktiflerine oranını gösteren yatırım hasılatı, 2005 yılında 100 olarak kabul edildiğinde, 2006’da 50, SD’de ise 29 olarak gerçekleşmiştir.
p) Damping marjının büyüklüğü
(1) SD’de ÇHC’den yapılan ithalat için %60 oranında, Vietnam’dan yapılan ithalat için ise %69 oranında damping marjı belirlenmiştir
Yerli üretim dalının ekonomik göstergelerinin değerlendirilmesi
MADDE 22 – (1) İncelenen dönemde soruşturmaya konu ülkelerin yüksek oranlarda damping yaptığı, söz konusu ülkelerden yapılan soruşturma konusu ürünün ithalatının hacminin önemli düzeylerde olduğu, ayrıca dampingli ithalatın fiyatlarının yerli üretim dalı fiyatlarını kırdığı ve önemli ölçüde baskı altında tutarak firmanın fiyatlarını olması gereken seviyede belirlemesine engel olduğu tespit edilmiştir.
(2) Zarar inceleme döneminde YÜD’nin rekabet gücünü geliştirmek amacıyla yaptığı yatırımlara rağmen dampingli ithalat ile fiyat rekabetine girmesi mümkün olamamıştır. Öte yandan, yerli üretim dalının üretim ve yurtiçi satış miktarı artmakla birlikte büyüyen pazarda payını önemli ölçüde kaybettiği görülmüştür. YÜD’nin fiyatlarını ticari maliyetlerinin altında belirlemiş olduğu göz önüne alındığında pazar payı kaybına uğramış olması daha da dikkat çekici olmaktadır.
(3) Bu durumun yansıması olarak 2005-SD arası firmanın nakit akışı ve ürün kârlılığında önemli ölçüde bozulma yaşandığı belirlenmiş olup, firmanın geneline ait zarar göstergelerinden aktif büyüklüğü ve sermaye artışında olumsuzluk gözlemlenmez ve yeni yatırımlar yapılırken, ilgili üründe karlılık ve nakit akışı giderek daha da bozulmuştur.
BEŞİNCİ KISIM
Dampingli İthalat ile Zarar Arasındaki Nedensellik Bağı
Dampingli ithalatın etkisi
MADDE 23 – (1) Zarar inceleme döneminde soruşturma konusu dokuma branda ithalatının, nispi ve mutlak olarak arttığı, üçüncü ülkelerden ithalat miktar bazında %3 oranında artarken soruşturma konusu ülkeler menşeli dampingli ithalatın %340 oranında arttığı belirlenmiştir. Ayrıca, Türkiye pazarının %27 oranında büyüdüğü bu dönemde yerli sanayinin pazar payının %16 oranında düştüğü belirlenmiştir.
(2) Bahse konu dönemde dampingli ithalatın fiyatlarının yerli üretim dalının fiyatlarını önemli ölçüde baskı altında tuttuğu, aynı dönemde yerli üretim dalının ekonomik göstergelerinde de yukarıda ifade edilen olumsuzlukların bulunduğu tespit edilmiştir.
(3) Damping marjlarının önemli oranlarda olması ve fiyat baskısı oranlarının yüksekliği dikkate alındığında, yerli üretim dalının dampingli ithalat ile fiyat bazında rekabet etmesinin çok zor olduğu anlaşılmıştır.
(4) Bu tespitler ışığında, 2005-SD arasında soruşturmaya konu ülkeler menşeli dampingli ithalatın miktar ve değerinde gözlenen mutlak ve nispi artış ile yerli üretim dalında gözlenen olumsuz gelişmelerin paralellik arz etmesi nedeniyle, söz konusu ülkeler menşeli dampingli ithalat ile yerli üretim dalı üzerinde oluşan zarar arasında illiyet bağı olduğu sonucuna varılmıştır.
Diğer unsurların etkisi
MADDE 24 – (1) Yönetmelik’in 17 nci maddesi hükümleri uyarınca, soruşturma konusu ülkeler menşeli dampingli ithalattaki gelişim ile söz konusu ithalatın fiyatlarının yerli üretim dalı üzerindeki etkisinin yanı sıra zarara yol açabilecek başka bir unsur olup olmadığı hususu incelenmiştir. Diğer ülkelerden yapılan ithalat, 2005-SD arasında tüketim artış hızının altında miktar bazında %3 oranında artmıştır. Bu ithalatın ortalama birim fiyatları şikayete konu ülkelerin birim fiyatlarının oldukça üzerinde seyretmiştir. Gerek fiyatların gerekse hacmindeki eğilimin bu aşamada yerli üretim dalına zarar verecek düzeyde olmadığı belirlenmiştir.
ALTINCI KISIM
Sonuç
Karar
MADDE 25 – (1) Soruşturma sonucunda, ÇHC ve Vietnam menşeli soruşturma konusu ürünün dampingli fiyatlarla ithal edildiği, yerli üretim dalında zararın mevcut olduğu ve söz konusu ülkeler menşeli dampingli ithalat ile yerli üretim dalındaki zarar arasında illiyet bağının varlığı tespit edildiğinden İthalatta Haksız Rekabeti Değerlendirme Kurulu’nun kararı ve ilgili Bakan’ın onayı ile aşağıda tanımı ve menşe ülkeleri belirtilen eşyanın Türkiye’ye ithalinde karşılarında gösterilen miktarlarda dampinge karşı veri yürürlüğe konulmuştur.
“Polietilen veya polipropilenden mamul şerit veya benzerlerinden dokunmuş mensucat”
Çin Halk Cumhuriyeti
1,06 ABD Doları/Kg
Vietnam Sosyalist Cumhuriyeti
1,16 ABD Doları/Kg
Uygulama
MADDE 26 – (1) Gümrük idareleri, Karar maddesinde gümrük tarife istatistik pozisyon numaraları, tanımı ve menşe ülkeleri belirtilen maddenin ithalatında karşılarında gösterilen miktarlarda dampinge karşı vergiyi tahsil ederler.
Yürürlük
MADDE 27 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 28 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın bağlı olduğu Bakan yürütür.
MADDE 1 – (1) Yerli üretici Arkadaş Makina Kimya Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından yapılan başvuru üzerine, Çin Halk Cumhuriyeti (ÇHC) menşeli alüminyumdan mamul hassaslaştırılmış ofset baskı kalıplarının Türkiye’ye ithalatına ilişkin olarak 20/03/2008 tarih ve 26822 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin 2008/12 sayılı Tebliğ (Açılış Tebliği) ile başlatılan damping soruşturması, Dış Ticaret Müsteşarlığı (Müsteşarlık) İthalat Genel Müdürlüğü tarafından yürütülerek tamamlanmıştır.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 4412 sayılı Kanunla Değişik 3577 Sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Kanun, 20/10/1999 tarih ve 99/13482 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Karar ve 30/10/1999 tarihli ve 23861 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri çerçevesinde yürütülen damping soruşturması sonuçlarını içermektedir.
Bilgilerin toplanması ve değerlendirilmesi
MADDE 3 – (1) Soruşturma açılmasını müteakip, söz konusu ürünün Müsteşarlıkça tespit edilen ithalatçılarına, ÇHC’de yerleşik bilinen ihracatçılarına ve ayrıca anılan ülkede yerleşik diğer ihracatçılara iletilebilmesini teminen ÇHC’nin Ankara Büyükelçiliği’ne soru formları gönderilmiştir.
(2) Şikâyetçi yerli üretici firma, soruşturma süresince Müsteşarlık ile işbirliği içinde olmuş ve gerektiğinde talep edilen ilave bilgileri temin etmiştir. Soruşturma süresi içerisinde başka herhangi bir firma, dernek veya birlik, Türkiye’de alüminyumdan mamul hassaslaştırılmış ofset baskı kalıbı üretimi ile iştigal ettiğine dair bilgi sunmamıştır.
(3) Soru formu gönderilen bir aracı firmadan ve ÇHC’de yerleşik üretici/ihracatçı PNE Print Technology Co. Ltd. firmasından yanıt alınmış, ancak PNE Print Technology Co. Ltd. firmasından alınan cevabın damping soruşturmasında ihtiyaç duyulan temel bazı verilerden yoksun bulunduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle, söz konusu firmanın işbirliğinde bulunmadığı kabul edilmiştir. Söz konusu firma eksikliklerle ilgili olarak bilgilendirilmiş ve ek açıklama için kendisine süre tanınmıştır. Verilen süre zarfında söz konusu firmadan herhangi bir cevap alınamamıştır.
(4) Soruşturma döneminde ÇHC’den soruşturma konusu ürünü ithal ettiği belirlenen 30 ithalatçı firmaya “ithalatçı soru formu” gönderilmiş, bunların 20’sinden yanıt alınmıştır.
(5) Soruşturma konusu ürünün belirlenen ithalatçıları haricinde muhtemel diğer ithalatçılarına da, Açılış Tebliği’nde belirtilen süre içerisinde soruşturmaya taraf olmaları için imkân tanınmış ve bu çerçevede 1 ithalatçı firmadan soru formuna cevap alınmıştır.
(6) Ayrıca, soruşturmanın sonucundan etkilenebileceklerini iddia eden, ancak Açılış Tebliği’nin 8 inci maddesi kapsamına girmeyen diğer ilgili tarafların da (ürünü girdi olarak kullanan işletmeler, ürüne ait meslek kuruluşları, tüketici dernekleri, üretim dalındaki işçi veya işveren sendikaları vb.) görüşlerini sunmaları için süre tanınmış ancak bu süre zarfında herhangi bir cevap alınamamıştır.
Yerinde doğrulama soruşturmaları
MADDE 4 – (1) Yönetmeliğin 21 inci maddesi çerçevesinde, zarara ilişkin bilgilerin güncellenmesi ve doğrulanması için üretim ve idari merkezleri Kırklareli ve İstanbul’da olan yerli üretici firma nezdinde yerinde doğrulama soruşturması yapılmıştır.
(2) Soruşturmaya konu ÇHC’de yerleşik üretici/ihracatçılardan işbirliği olmadığından yurtdışında yerinde doğrulama soruşturması gerçekleştirilmemiştir.
(3) İthalatçılarca sunulan bilgilerin yeterli delillerle desteklenenleri dikkate alınmış olup, ithalatçılar nezdinde yerinde doğrulama soruşturmasına gerek görülmemiştir.
İlgili tarafların bilgilendirilmesi ve dinlenmesi
MADDE 5 – (1) Soruşturma açılmasını müteakip, ÇHC’de yerleşik bilinen üretici/ihracatçılara ve ayrıca anılan ülkede yerleşik diğer üretici/ihracatçılara iletilebilmesini teminen ÇHC Ankara Büyükelçiliği’ne soru formu, şikâyetin gizli olmayan özeti ve Açılış Tebliği’nin birer örneği gönderilmiştir.
(2) Soruşturma sırasında ilgili taraflardan gelen dinleme toplantısı talepleri karşılanmış olup, yerli üretici ve ithalatçıların bir arada yer aldığı ve kendilerine soruşturma ile ilgili görüşlerini sunma imkânı veren bir kamu dinleme toplantısı düzenlenmiştir.
(3) İlgili taraflara soruşturma boyunca, soruşturma ile ilgili görüşlerini, bu görüşlerle alâkalı bilgi ve belgeleri sunma imkanı verilmiş ve söz konusu görüş ve belgeler değerlendirilmiştir. Soruşturma sırasında sunulan nesnel görüşlere, işbu Tebliğ içerisinde yeri geldiğinde değinilmiştir.
Soruşturma dönemi
MADDE 6 – (1) Damping belirlemesi için 01/01/2007–31/12/2007 tarihleri arası soruşturma dönemi (SD) olarak kabul edilmiştir. Zarar belirlemesinde ise veri toplama ve analiz için 01/01/2004–31/12/2007 arasındaki dönem (zarar inceleme dönemi) esas alınmıştır.
İKİNCİ KISIM
Soruşturma Konusu Ürün ve Benzer Ürün
Genel
MADDE 7 – (1) Soruşturma “3701.30.00.00.29” gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer alan ÇHC menşeli alüminyumdan mamul hassaslaştırılmış ofset baskı kalıbı için başlatılmıştır.
(2) Ofset sisteminde baskı, alüminyumdan mamul hassaslaştırılmış ofset baskı kalıbıyla yapılmaktadır. Makineye takılan kalıp üzerinde şekil olan yerler mürekkebi alarak “blanket” denen kauçuk levhaya geçirmekte buradan da kâğıda baskı yapılmaktadır.
(3) Alüminyumdan mamul hassaslaştırılmış ofset baskı kalıpları konvansiyonel ve bilgisayardan-kalıba (Computer to Plate “CTP”) olmak üzere ikiye ayrılır. Konvansiyonel diye tanımlanan kalıplar da pozitif ve negatif olarak ikiye ayrılır. Negatif plakalar negatif film kullanılarak, pozitif plakalar pozitif film kullanılarak yapılır. CTP plakalar özel bir makinede film olmadan pozlandırılıp yapılan kalıplardır. Bahsedilen bu kalıpların imalatı alüminyumun sathının işlenmesine kadar aynıdır. Ancak üzerine sürülen hassaslaştırıcılar farklıdır.
(4) Rulo halinde alınan alüminyum, satıh işleme (grenleme) makinesinde bobin standına takılır. Önce alüminyum üzerindeki yağ kostikle temizlenir ve ürün elektro-kimyasal tankına konmuş kimyasal karışımla elektrik verilerek üst sathı aşındırılır. Buradan çıkan ürün sülfürik asitli anodize tankına girerek üstü anodize edilir; oksitlenmeye karşı saf suyla yıkanır; kurutulur ve rulo olarak tekrar sarılır. Hassaslaştırma makinesine takılan rulonun üzeri hassaslaştırılır ve makine ebadına göre kesilerek kullanıcıya iletilir.
(5) Yerli üreticiler tarafından üretilen alüminyumdan mamul hassaslaştırılmış ofset baskı kalıpları ile soruşturma konusu ülkeden ithal edilen kalıplar işlevsel özellikleri, fiziki özellikleri, dağıtım kanalları, kullanım amaçları, tüketicilerin algılaması ve birbirini ikame edebilmeleri açısından aynı ya da benzer özellikler göstermektedir.
(6) Bazı ithalatçılar yerli üretim dalının CTP ve negatif konvansiyonel kalıp üretmediğini iddia etmişlerdir. Ancak yerli üretim dalı nezdinde yapılan yerinde doğrulama esnasında yerli üretim dalının bu ürün tiplerini üretme kabiliyetinin olduğu ayrıca az miktarda üretim yaptığı tespit edilmiştir.
(7) Bazı ithalatçılar CTP kalıpların ayrıca değerlendirilmesi/soruşturma kapsamından çıkarılması gerektiğini ifade etmişlerdir. Her ne kadar son dönemlerde kullanım alanının yaygınlaştığı belirtilen CTP kalıplar üretim süreci, teknoloji, fiyatlar açısından bazı farklılıklar arz etse de bu kalıplar temel üretim süreci, üretimde kullanılan temel hammadde, temel kullanım alanı ve işlevi, temel fiziksel özellikleri açısından soruşturma konusu ürün kapsamına girmekte, yerli üretim dalı tarafından az miktarda da olsa üretimi yapılmakta olup soruşturma kapsamındaki ürünün bir tipi olarak değerlendirilmektedir.
(8) Çoğu ithalatçı firma ithal edilen ürünün tercih sebepleri arasında ilk olarak fiyatı göstermektedir. Ayrıca yerli ürünün kalitesinin ithal ürüne göre iyi olmadığına ilişkin iddialar somut delillerle desteklenmemesi ve yerli üretim dalının kalite yönetim sistemi belgesine sahip olması nedeniyle yerinde bulunmamıştır.
(9) Bu bağlamda, ÇHC’den ithal edilen soruşturma konusu alüminyumdan mamul hassaslaştırılmış ofset baskı kalıpları ile yerli üretim dalı tarafından üretilen kalıplar benzer ürün olarak kabul edilmiştir.
(10) Öte yandan, fiyat farklılığının tercih sebebi olarak gösterilmesi, konuya ilişkin diğer bilgiler ışığında yerli ürünün benzer ürün olmamasına değil, ithal ürünle yerli ürün arasındaki rekabette fiyatın önemli bir unsur olduğuna işaret etmektedir.
(11) Soruşturma konusu ürün ile ilgili açıklamalar genel içerikli olup, uygulamaya esas olan GTİP ve karşılığı eşya tanımıdır. Bununla beraber, soruşturma konusu eşyanın Türk Gümrük Tarife Cetvelinde yer alan tarife pozisyonlarında ve/veya tanımlarında yapılacak değişiklikler bu Tebliğ hükümlerinin uygulanmasına halel getirmez.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Dampinge İlişkin Belirlemeler
Genel
MADDE 8 – (1) ÇHC’de yerleşik üretici/ihracatçılardan işbirliği yapan firma olmamıştır. Bu çerçevede, damping belirlemelerinde (normal değer, ihraç fiyatı ve fiyat ayarlamaları) Yönetmelik’in 26 ncı maddesi hükümlerine uygun olarak mevcut veriler kullanılmıştır.
(2) Damping marjı hesabı alüminyumdan mamul hassaslaştırılmış ofset baskı kalıpları içinde en çok ticarete konu olduğu gözlemlenen 0,30 mm pozitif konvansiyonel kalıp üzerinden yapılmış, sınaî maliyetten ticari maliyete geçiş aşamasında gerçekleşen maliyetler üretici/ihracatçı lehine olacak şekilde ayarlanmıştır. Bu çerçevede, hem oluşturulmuş normal değer hem de gerçekleşen ağırlıklı ortalama ihraç fiyatı söz konusu ürün tipi üzerinden hesaplanmıştır.
(3) Bazı ithalatçılar, marj hesabı yapılırken CTP kalıbın kullanılması gerektiğine ilişkin itirazlarını dile getirmişlerdir. Ancak marj hesabı yapılırken daha önce de belirtildiği gibi ofset baskı kalıpları içerisinde ticarete en çok konu olan ve bu nedenle dampingin varlığını en sağlıklı biçimde ortaya koymayı sağlayacak olan konvansiyonel kalıplardan 0,30 mm pozitif konvansiyonel kalıp kullanılmıştır.
Normal değer
MADDE 9 – (1) Normal değerin tespitinde Açılış Tebliği’nde belirtildiği üzere, Yönetmelik’in 7 nci maddesi hükümleri çerçevesinde, serbest piyasa ekonomisi uygulayan emsal ülke olarak Türkiye alınmış ve emsal ülke seçimine ilgili taraflardan süresi içerisinde herhangi bir itiraz alınmamıştır. Bu kapsamda, normal değerin belirlenmesinde Türkiye’deki üretim maliyetlerine makul bir kâr marjı eklenmek suretiyle hesaplanan oluşturulmuş normal değer kullanılmıştır.
(2) Bu bağlamda, Türkiye’de üretilen benzer malın birim imalat maliyetine genel, idari, satış ve finansman giderleri ile makul bir karın eklenmesiyle oluşturulan değer, normal değer olarak alınmıştır. Mezkûr yöntem, Türkiye’nin genel ekonomik düzeyi ve üretim hacmi nedeniyle elverişli konumda bulunması ve adil karşılaştırmaya esas teşkil edebilecek nitelikte başka veri bulunmaması nedeniyle tercih edilmiştir.
(3) Bazı ithalatçılar normal değer olarak neden ÇHC yurtiçi satış fiyatlarının alınmadığı yönünde itirazda bulunmuştur. Ancak ilgili ülkenin yurtiçi satış fiyatlarının alınabilmesi için o ülkenin piyasa ekonomisine sahip olması ya da ilgili sektörde piyasa ekonomisinin hâkim olduğunun ispatı gerekmektedir. Ancak Yönetmelik ek madde 1’deki ölçütler çerçevesinde soru formuna cevap veren üretici/ihracatçı firma piyasa ekonomisi koşullarında faaliyet gösterdiğini ispat etmediği için ÇHC’nin piyasa ekonomisine sahip olmadığı kabul edilmiştir.
İhraç fiyatı
MADDE 10 – (1) İhraç fiyatı, işbirliğinde bulunan ithalatçılar tarafından sağlanan veriler çerçevesinde, normal değer belirlemesinde kullanılan ürün tipine ilişkin ithalat verilerine dayanılarak tespit edilmiştir.
Fiyat karşılaştırması
MADDE 11 – (1) Normal değerle ihraç fiyatını adil biçimde karşılaştırmak amacıyla, ihraç fiyatının belirlenmesi aşamasında, mevcut veriler çerçevesinde gümrük masrafları, navlun ve sigorta giderleri için ithalatçı faturalarından elde edilen veriler kullanılarak ve FOB düzeyinde çekilerek ayarlama yapılmıştır.
(2) Normal değer ile ihraç fiyatı fabrika çıkış aşamasında olduğu kabul edilen fiyatlar esas alınarak aynı ticari aşamada karşılaştırılmıştır.
(3) İhraç fiyatının belirlenmesinde kullanılan navlun bedeline ilişkin bazı ithalatçılarca yapılan itiraz incelenerek yerinde bulunmuş ve hesaplamalar üzerinde gerekli düzeltmeler yapılmıştır.
Damping marjı
MADDE 12 – (1) Yönetmeliğin 11 inci maddesi hükmü çerçevesinde damping marjı, yukarıda da ifade olunduğu üzere 0,30 mm’lik pozitif alüminyumdan mamul hassaslaştırılmış konvansiyonel ofset baskı kalıbının oluşturulmuş normal değeri ile bu tipin ağırlıklı ortalama ihraç fiyatının karşılaştırılması suretiyle hesaplanmıştır.
(2) Bu çerçevede, damping marjı CIF bedelin %72,32’si, spesifik olarak ise 3,25 ABD Doları/Kg (2,42 ABD Doları/ m2) seviyesinde tespit edilmiştir.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Zarara İlişkin Belirlemeler
BİRİNCİ BÖLÜM
Dampingli İthalat
Genel
MADDE 13 – (1) Yönetmeliğin 17 nci maddesi çerçevesinde, soruşturma konusu ülke menşeli ithalatın hacminde mutlak anlamda ya da Türkiye tüketimine oranla önemli ölçüde bir artış olup olmadığı incelenmiştir.
Maddenin genel ithalatı
MADDE 14 – (1) 2004 yılında 16.138.430 m2 olan maddenin genel ithalatı, 2005 yılında 18.396.199 m2, 2006 yılında 18.925.594 m2, 2007 yılında ise 19.875.719 m2 olarak gerçekleşmiştir.
Dampingli ithalat
MADDE 15 – (1) Maddenin soruşturma konusu ülkeden ithalatı 2004 yılında 1.171.342 m2’den, 2005 yılında 2.486.070 m2’ye, 2006 yılında 3.440.323 m2’ye yükselmiş, 2007 yılında ise 6.382.591 m2 olarak gerçekleşmiştir. Söz konusu ithalat miktar bazında 2004-2007 döneminde 4,5 katlık bir artış göstermiştir.
(2) Söz konusu ithalatın toplam ABD Doları değeri ise 2004 yılında 2.605.907’den, 2005 yılında 7.402.011’e, 2006 yılında 9.990.942’ye, 2007 yılında ise 17.326.850’ye yükselmiştir.
(3) Maddenin söz konusu ülkeden ithalatının toplam ithalat içindeki payı miktar bazında 2004 yılından 2007’ye kadar sırasıyla %7,26, %13,51, %18,18 ve %32,11 olarak gerçekleşmiştir.
Maddenin üçüncü ülkelerden ithalatı
MADDE 16 – (1) Maddenin üçüncü ülkelerden ithalatı, 2004 ile 2007 yılları arasında sırasıyla miktar bazında 14.967.088 m2, 15.910.129 m2, 15.485.271 ve 13.493.128 m2 olarak gerçekleşmiştir. 2004-2007 döneminde üçüncü ülkelerden ithalat %10 oranında azalmıştır. 2004-2007 döneminde üçüncü ülkelerin genel ithalat içindeki payı %92,74’ten, %67,89’a düşmüştür.
(2) Aynı dönemde diğer ülkelerden gerçekleştirilen ithalatın birim fiyatı 2,40 ABD Doları/m2’den 4,51 ABD Doları/m2’ye yükselmiştir. İthalat içindeki pay bakımından ikinci sırada yer alan Belçika’dan gerçekleştirilen ithalatın birim fiyatının istatistiklerde tespit edilen sorun yüzünden düşük görünmesi nedeniyle, diğer ülkelerden gerçekleştirilen ithalatın birim fiyatının aslında 4,51 ABD Doları/m2 birim fiyatından daha yüksek olduğu anlaşılmıştır.
(3) Bazı ithalatçılar ÇHC dışındaki ülkelerin neden soruşturma kapsamı dışında tutulduğuna ilişkin itirazda bulunmuştur. Açılış Tebliği ve nihai bildirimde belirtildiği üzere diğer ülkeler kaynaklı soruşturma konusu ithalat, miktarı ve/veya birim fiyatı itibariyle bu aşamada yerli üretime zarar verebilecek nitelikte olmadığı gerekçesiyle şikâyet edilmemiştir.
(4) Ayrıca bazı ithalatçılar ÇHC’den gerçekleştirilen ithalata yönelik olarak dampinge karşı önlem gelmesi durumunda piyasanın yerli üretim dalına bağımlı kılınacağını ve yerli üretim dalının tekel konumuna getirileceğini ifade etmişlerdir. Öte yandan kamu dinleme toplantısında söz alan diğer bazı ithalatçılar ise önlem alınmasının yerli üretim dalına yarar sağlamayacağını, ithalatın alternatif kaynaklara yöneleceğini dile getirmişlerdir. İthalatçılarca ileri sürülen bu iki iddia birbiriyle çelişmektedir. ÇHC’den veya diğer ülkelerden yapılacak ithalatın önünde bir engel bulunmamaktadır.
Dampingli ithalatın pazar payındaki değişim
MADDE 17 – (1) Maddenin yurtiçi tüketimi, yerli üretim dalının yurtiçi satışları ile genel ithalatın toplanması suretiyle hesaplanmıştır.
(2) Bu çerçevede belirlenen toplam tüketim endeks olarak 2004 yılında 100, 2005 yılında 113, 2006 yılında 116 iken 2007’de 121 olmuştur.
(3) 2004-2007 döneminde dampingli ithalatın pazar payı endeks olarak sırasıyla 100’den, 2005 yılında 188’e, 2006 yılında 254’e soruşturma döneminde ise 451’e yükselmiş, buna karşılık aynı dönemde yerli üretim dalının endeks olarak pazar payı 100’den, 2005 yılında 78’e, 2006 yılında 71’e ve soruşturma döneminde 57’ye gerilemiştir.
Dampingli ithalatın fiyatlarının gelişimi
MADDE 18 – (1) ÇHC’den yapılan ithalatın ağırlıklı ortalama CIF birim fiyatı 2004 yılında 2,22 ABD Doları/m2, 2005 yılında 2,98 ABD Doları/m2, 2006 yılında 2,90 ABD Doları/m2, soruşturma dönemi olan 2007 yılında ise 2,71 ABD Doları/m2 olarak gerçekleşmiştir.
Fiyat baskısı
MADDE 19 – (1) Fiyat baskısı, ÇHC menşeli ithal ürün fiyatlarının Türkiye piyasasında yerli üretim dalının olması gereken satış fiyatının yüzde olarak ne kadar altında kaldığını gösterir. ÇHC menşeli ithalatın gümrük vergisi ve diğer gümrükleme masrafları dâhil Türkiye piyasasına giriş fiyatları, yerli üretim dalının üretim maliyetine mâkul oranda kâr marjı eklenmek suretiyle tespit edilen olması gereken satış fiyatı ile mukayese edilmiş ve dampingli ithalatın fiyatının yerli üretim dalının olması gereken fiyatını önemli ölçüde baskı altına aldığı tespit edilmiştir. Bu çerçevede, soruşturma döneminde damping marjı hesabına esas ihraç işlemleri bazında yapılan hesaplamada CIF bedelin %58,91’i oranında, spesifik olarak ise 2,65 ABD Doları/Kg (1,97 ABD Doları/m2) düzeyinde fiyat baskısı tespit edilmiştir.
İKİNCİ BÖLÜM
Yerli Üretim Dalının Durumu
Yerli üretim dalının ekonomik göstergeleri
MADDE 20 – (1) Dampingli ithalatın yerli üretim dalı üzerindeki etkisinin belirlenmesinde, tek yerli üretici firma olan Arkadaş Makina Kimya Sanayi ve Ticaret A.Ş. firmasının 2004-2007 dönemindeki verileri esas alınmıştır.
(2) Değerlendirmeler yapılırken, mümkün olduğu ölçüde soruşturma konusu ürüne ilişkin veriler kullanılmıştır.
(3) Eğilimin sağlıklı bir şekilde incelenmesi amacıyla Türk Lirası bazındaki veriler yıllık ortalama Üretici Fiyat Endeksi (ÜFE) kullanılarak enflasyondan arındırılmıştır.
(4) Bazı ithalatçılar tarafından son dönemde kurlarda önemli değişiklerin olduğu ve bunların değerlendirmeye alınması gerektiği belirtilmektedir. Ancak soruşturma dönemi soruşturmanın başında veri temin edilebilecek en güncel dönem olarak seçilmiş olup, soruşturmanın tamamlanma aşamasındaki bu tür bir değişikliğe gidilmesi mümkün görülmemiştir.
a) Yerli üretim dalının üretimi, kapasite ve kapasite kullanım oranı (KKO)
(1) Yerli üretim dalının, ilgili üründe 2004 yılında 100 olan üretim miktar endeksi 2005’de 77, 2006’da 100 ve 2007’de ise 81 olarak gerçekleşmiştir.
(2) Yerli üretim dalının, ilgili üründe, 2004’de 100 olarak alınan kapasite endeksi, sonraki üç yıl için 364 olarak gerçekleşmiştir. Kapasite kullanım oranı 2004’te %65, 2005’te %14, 2006’da %18 olarak gerçekleşmiş, 2007’de ise %14 seviyesinde olmuştur. Firma 2005 yılında yaptığı yatırımla kapasitesini dört kata yakın artırmıştır. Buna rağmen düşüş gösteren üretim rakamları nedeniyle kapasite kullanım oranı düşük seviyelerde kalmıştır.
(3) Bazı ithalatçılar tarafından yerli üretim dalının üretim kapasitesinin yurtiçi tüketimi karşılamaya yeterli olmadığı belirtilmiştir. Ancak mevzuat çerçevesinde yerli üretim dalının yurtiçi talebin tamamını karşılaması gibi bir koşul bulunmamaktadır.
b) Yurtiçi fiyatlar ve maliyetler
(1) Yerli üretim dalının, ilgili üründe ortalama yurtiçi birim satış fiyatı endeksi, 2004 yılı 100 alındığında, 2005’de 90’a, 2006’da 89’a ve 2007’de 77 seviyesine gerilemiştir.
c) Kârlılık
(1) Maliyetlerdeki artışların fiyatlara tam olarak yansıtılamaması sonucu kârlılık özellikle 2004 yılından soruşturma dönemine gelindiğinde önemli ölçüde kötüleşmiş; yerli üretim dalının ilgili ürüne ilişkin toplam kârlılığı 2004’de -100 olarak kabul edildiğinde 2005’de -158, 2006’da -193 ve 2007’de -177 olarak gerçekleşmiştir. Birim kârlılık endeksi ise 2004 yılında -100 iken, 2005’de -176, 2006’da -164, 2007’de -233 olarak gerçekleşmiştir.
ç) Nakit akışı
(1) Yerli üretim dalının nakit akışı, 2004 yılında -100 iken, bu rakam 2005’de -228, 2006’da -287’ye gerilemiş, 2007’de ise -282 olmuştur.
d) Yerli üretim dalının iç piyasa satışları ve pazar payı
(1) Yerli üretim dalının, ilgili üründe, 2004 yılında 100 olan yurtiçi satış miktar endeksi, 2005’te 88’e, 2006’da 82’ye ve 2007’de 69’a gerilemiştir.
(2) Yerli üretim dalının, ilgili üründe, yurtiçi pazar payı endeksi 2004 yılında 100 iken, 2005 yılında 78, 2006 yılında 71 iken, 2007’de 57’ye gerilemiştir.
(3) Büyüyen pazardan pay almak için yeni yatırımlara yönelen yerli üretim dalının bu büyümeden yeterince yararlanamadığı ve zarar inceleme döneminde pazar kaybına uğradığı tespit edilmiştir.
e) İhracat
(1) Yerli üretim dalının, ilgili üründe, 2004 yılında 100 olan ihracat miktar endeksi, 2005’de 133, 2006’da 863 ve 2007’de 220 olarak gerçekleşmiştir.
(2) Bununla birlikte ihracatın toplam satışlar içindeki oranı 2006 yılı hariç çok büyük boyutlarda olmadığından finansal göstergelere ciddi boyutlu bir etkisi olmadığı tespit edilmiştir.
f) Stoklar
(1) Yerli üretim dalının, ilgili üründe, 2004 yılında 100 alınan miktar bazında stok endeksi, 2005’de 127’ye, 2006’da 160’a erişmiş ve 2007’de ise 260 düzeyine yükselmiştir. Toplam satışların stoklara oranının (stok devir hızı) ise 2004 yılında 3,84 iken 2007 yılında 1,12 düzeyine gerilediği görülmektedir.
g) İstihdam
(1) Yerli üretim dalının ilgili ürün üretiminde çalışan sayısı endeks olarak 2004-2007 döneminde değişiklik göstermemiştir.
ğ) Ücretler
(1) Yerli üretim dalının, ilgili ürün üretiminde çalışan işçilerinin reel ücret endeksi 2004 yılında 100 iken, 2005 yılında 96, 2006’da 87 ve 2007’da ise 86’ya gerilemiştir.
h) Verimlilik
(1) Yerli üretim dalının ilgili ürün üretiminde çalışan işçi başına verimlilik endeksi 2004 yılında 100 iken, 2005’de 77, 2006’da 100 ve 2007’de 81 seviyesinde gerçekleşmiştir.
(2) Buna karşın, yerli üretimin, ilgili üründe, ortalama birim sınaî maliyet endeksi 2004 yılında 100 alındığında, 2005, 2006 ve 2007’de 96 olarak gerçekleşmiş, ortalama birim ticari maliyet endeksi ise 2004 yılında 100 alındığında, 2005’de 101, 2006’da 99 ve 2007’de 99 olarak gerçekleşmiştir.
(3) Bazı ithalatçı firmalar tarafından yerli üretim dalının çok eski bir teknoloji kullanarak üretim yaptığı ve bu nedenle maliyetlerinin yüksek olduğu iddia edilmiştir. Yerinde inceleme neticesinde firmanın 2005 yılında üretime soktuğu yeni hattı incelenmiş ve söz konusu iddianın mesnetsiz olduğu anlaşılmıştır.
ı) Özkaynakların kârlılığı ve yatırım hâsılatı
(1) Yerli üretim dalının, 2004 yılı itibariyle -100 kabul edilen özkaynak kârlılığı (Kâr/Özkaynak) endeksi 2005’de -155, 2006’da -198 ve 2007’de -187 olarak gerçekleşmiştir. Yatırım hâsılatı (Kâr/Aktif Toplamı) endeksine bakıldığında ise 2004 yılında -100 iken 2005’de -143, 2006’da -186 ve 2007’de -179 olarak gerçekleşmiştir.
i) Sermaye artışı
(1) Yerli üretim dalının tüm faaliyetlerine ilişkin, 2004 yılında 100 olan özsermaye endeksi 2005’de 102, 2006’da 97 SD’de ise 95 olarak gerçekleşmiştir.
j) Büyüme
(1) Yerli üretim dalının tüm faaliyetlerine ilişkin aktif büyüklüğü reel olarak 2004 yılında 100 iken 2005’de 111’e yükselmiş, daha sonra 2006’da 104’e ve 2007’de 99’a gerilemiştir.
k) Yatırımlardaki artış
(1) Yerli üretim dalı üretim kapasitesini artıracak şekilde 2005 yılında bir üretim hattı kurarak tevsi yatırımı gerçekleştirmiştir.
l) Damping marjının büyüklüğü
(1) Yapılan hesaplamalarda damping marjının önemli oranda olduğu tespit edilmiştir.
Yerli üretim dalının ekonomik göstergelerinin değerlendirilmesi
MADDE 21 – (1) Yapılan incelemeler neticesinde, yerli üretim dalının büyüyen pazarda ticari maliyetinin altında fiyatlarla bile satışlarının azaldığı; bunun sonucunda üretimini azaltmak durumunda kaldığı; buna rağmen stoklarının önemli ölçüde arttığı anlaşılmıştır. Bu bozulmanın neticesi olarak karlılığı ve nakit akışı daha da kötüleşen yerli üretim dalının yatırımların geri dönüşü, yatırım hasılatı gibi ekonomik göstergelerinde ciddi ölçüde zarar gördüğü anlaşılmıştır.
BEŞİNCİ KISIM
Dampingli İthalat ile Zarar Arasındaki Nedensellik Bağı
Dampingli ithalatın etkisi
MADDE 22 – (1) 2004-2007 döneminde, üçüncü ülkeler menşeli ithalat yaklaşık %10 oranında azalırken, ÇHC menşeli ithalatın söz konusu dönemde %445 oranında arttığı; 2004 yılında yaklaşık %7 olan toplam ithalat içindeki payının soruşturma döneminde yaklaşık %32’ye çıktığı tespit edilmiştir.
(2) Soruşturma konusu ürün tüketiminde 2004-2007 döneminde %21 oranında artış görülmesine rağmen ÇHC menşeli dampingli ithalatın pazar payı, aynı dönemde yaklaşık 3,5 kat artış göstermiştir. Aynı dönemde yerli üretim dalının pazar payı önemli ölçüde düşerken bu pay dampingli ithalata kaymıştır.
(3) Zarar inceleme döneminde soruşturma konusu ürünün ÇHC’den dampingli ithal fiyatlarının yerli üretim dalının fiyatlarını önemli ölçüde baskı altında tuttuğu, bu nedenle yerli üretim dalının fiyatlarını aynı dönemde maliyetlerde görülen düşüşten de fazla azaltmak durumunda kaldığı ve bu durumun yerli üretim dalının karlılığını daha da bozduğu; 2004 yılına göre SD’de mutlak ve nispi olarak artan dampingli ithalat nedeniyle yerli üretim dalının satışlarının azaldığı, pazarın büyümesine rağmen üretimini kısmak durumunda kaldığı; bu nedenle ekonomik göstergelerinin olumsuz etkilendiği tespit edilmiştir.
(4) Dampingli ithalatın yerli üretim dalının fiyatları üzerinde oluşturduğu fiyat baskısı, yerli üretim dalının dampingli ithalatla rekabet edememesine ve pazarın büyümesine rağmen satışlarının azalmasına yol açmıştır. Mevcut durum ve göstergeler, yerli üretim dalının dampingli ithalat ile fiyat rekabetine girmesinin mümkün bulunmadığını açıkça ortaya koymaktadır.
(5) Dampingli ithalattaki artış ile yerli üretim dalının ekonomik göstergelerinde yukarıda ifade edilen olumsuz gelişmelerin eş zamanlı olarak ortaya çıkması nedeniyle dampingli ithalat ile yerli üretim dalı üzerinde oluşan zarar arasında illiyet bağı olduğu sonucuna varılmıştır.
Üçüncü ülkelerden ithalat ve diğer unsurların etkisi
MADDE 23 – (1) Üçüncü ülkelerden gerçekleşen ithalatın 2004 yılından bu yana nispi ve mutlak olarak azaldığı, genel ithalat ve tüketim içindeki payının düştüğü görülmüştür. Birim fiyatlarının yerli üreticinin birim fiyatlarına yakın veya üzerinde oluşu ya da piyasa paylarındaki gelişim bu aşamada üçüncü ülkeler menşeli ithalatın yerli üretime zarar verebilecek boyutta olmadığını göstermektedir.
ALTINCI KISIM
Sonuç
Karar
MADDE 24 – (1) Soruşturma sonucunda dampingin, yerli üretim dalında zararın ve her ikisi arasında illiyet bağının mevcut olduğu tespit edildiğinden, İthalatta Haksız Rekabeti Değerlendirme Kurulu’nun kararı ve Bakan’ın onayı ile aşağıda tanımı ve menşe ülkesi belirtilen eşyanın Türkiye’ye ithalatında karşısında belirtilen miktarda dampinge karşı vergi yürürlüğe konulmuştur.
GTİP
Madde İsmi
Menşe Ülke
Dampinge Karşı Vergi Miktarı
3701.30.00.00.29
Alüminyumdan mamul hassaslaştırılmış ofset baskı kalıpları
Çin Halk Cumhuriyeti
2,65 ABD Doları/Kg
Uygulama
MADDE 25 – (1) Gümrük idareleri, Karar maddesinde gümrük tarife istatistik pozisyon numarası, tanımı ve menşe ülkesi belirtilen eşyanın ithalatında karşısında gösterilen miktarda dampinge karşı vergiyi tahsil ederler.
Yürürlük
MADDE 26 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 27 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın bağlı olduğu Bakan yürütür.
furkanlardanismanlik.com 