Resmî Gazete Tarihi: 08.09.2006 Resmî Gazete Sayısı: 26283

TARIMSAL YAYIM VE DANIŞMANLIK HİZMETLERİNİN DÜZENLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK 

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmelik; tarımsal işletme sahiplerinin bilgi, teknik ve yöntemler konusundaki ihtiyaçlarının zamanında ve yeterli düzeyde karşılanması ile ilgili usul ve esasları belirlemek amacı ile hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik; kamu yayım hizmetleri ve sivil toplum örgütleri, ziraat odaları, tarımsal danışmanlık şirketleri, serbest tarım danışmanlarınca yerine getirilecek tarımsal yayım ve danışmanlık hizmetlerinin yürütülmesi ile ilgili olarak; ilke ve kural belirleme, strateji ve program geliştirme, yönlendirme, özendirme, eğitim, sertifikalandırma, belgelendirme, görev ve sorumluluk tanımlama, izleme, değerlendirme, denetim ve yaptırım uygulama görevleriyle ilgili usul ve esasları, tarımdan girdi alan ve tarıma girdi veren kuruluşların ticari faaliyetleri çerçevesinde yapacakları çiftçi bilgilendirme faaliyetlerine  ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik; 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 9 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar 

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

b) Çiftçi: Mal sahibi, kiracı, yarıcı veya ortakçı olarak devamlı veya en az bir üretim dönemi veya yetiştirme devresi tarımsal üretim yapan gerçek ve tüzel kişileri,

c) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Başkanlık: Eğitim ve Yayın Dairesi Başkanlığını,

ç) İl teknik komitesi: Bu Yönetmeliğin 10 uncu maddesinde belirtilen Tarımsal Yayım ve Danışmanlık İl Teknik Komitesini,

d) Kamu dışı yayım hizmetleri: Sivil toplum örgütleri tarafından tarımsal işletmelerin; tarımsal bilgi, teknik ve yöntemler konusundaki ihtiyaçlarının zamanında ve yeterli düzeyde karşılanmasına yönelik olarak herhangi bir ücret talep edilmeksizin yürütülen tarımsal yayım hizmetlerini,

e) Kamu yayım hizmetleri: İlgili mevzuat çerçevesinde Bakanlık merkez teşkilatı, bağlı kuruluşlar ve taşra teşkilatları tarafından tarımsal işletmelerin; tarımsal bilgi, teknik ve yöntemler konusundaki ihtiyaçlarının zamanında ve yeterli düzeyde karşılanmasına yönelik olarak yürütülen tarımsal yayım hizmetlerini,

f) Merkez teknik komitesi: Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinde belirtilen Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Merkez Teknik Komitesini,

g) (Değişik: RG-11/3/2009-27166) Meslek kuruluşları: Bu Yönetmelik çerçevesinde sertifikalandırılan kişilerden tarımla ilgili fakülte mezunlarının üye oldukları meslek odalarını, lise, ön lisans ve lisans mezunlarının üye oldukları meslek derneklerini ve üyelerinin tamamı tarımla ilgili lise, önlisans, lisans mezunlarından olup, tarımsal alanda faaliyet gösteren vakıfları, 

ğ) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Serbest tarım danışmanı: Kendi nam ve hesabına çalışmak suretiyle tarımsal işletmelere, sivil toplum örgütlerine ve tarımdan girdi alan kuruluşlara tarımsal danışmanlık hizmeti sunan, yetki belgesi sahibi kişileri,  

ı) Sivil toplum örgütleri: Tarımsal alanda faaliyet gösteren kooperatif, birlik, dernek ve vakıflar ile gönüllü kuruluşları,

i) Tarım danışmanı: Sivil toplum örgütlerinde, ziraat odalarında ve tarımsal danışmanlık şirketlerinde istihdam edilen veya tarımsal danışmanlık hizmeti yürütmek üzere kendi nam ve hesabına çalışan ve bu Yönetmelikte belirtilen hükümlere göre sertifikalandırılmış kişileri,  

j) Tarımsal danışmanlık dernekleri/vakıfları: Sivil toplum örgütlerinden, sadece tarım danışmanı istihdam etmek suretiyle danışmanlık hizmeti vermek üzere tarımsal işletme sahiplerince, ilgili mevzuata göre kurulan dernekleri/vakıfları,

k) Tarımsal danışmanlık hizmetleri: Sivil toplum örgütleri, ziraat odaları, tarımsal danışmanlık şirketleri ve serbest tarım danışmanlarınca tarımsal işletmelerin; tarımsal bilgi, teknik ve yöntemler konusundaki ihtiyaçlarının zamanında ve yeterli düzeyde karşılanmasına yönelik olarak ücret karşılığında yürütülen hizmetleri,

l) Tarımsal yayım ve danışmanlık: Tarımsal işletme sahiplerinin, tarımsal üretim, işleme ve pazarlama sürecinin bütün aşamalarında karşılaştıkları problemler ve bunların birbirleriyle ilişkileri hakkında bilgi sahibi olmalarını, kendilerine, geliştirilen teknolojileri kullandırmak suretiyle, bu problemleri çözebilecek bilgi ve beceri kazandırılmasını ve kırsal alanda yaşam standardının yükseltilmesini amaçlayan tarımsal işletme sahiplerinin eğitimi, yayım, danışmanlık ve bilgilendirme faaliyetlerini, 

m) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Tarımsal yayım ve tarımsal danışmanlık sertifikası: Tarımsal yayım ve danışmanlık hizmetini yerine getirecek olan kişilere yapılacak sınavda başarılı olmalarını müteakip Bakanlık tarafından verilecek belgeyi,

n) Tarımsal danışmanlık şirketi: Tarımsal işletmelere, sivil toplum örgütlerine, ziraat odalarına ve tarımdan girdi alan kuruluşlara tarımsal danışmanlık hizmeti sunmak üzere kurulan ve bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yetkilendirilen tüzel kişileri,

o) Tarımsal danışmanlık yetki belgesi: Bu Yönetmelikte belirlenen şartları yerine getiren kişi ve kuruluşların tarımsal danışmanlık hizmeti verebileceklerini belirten belgeyi, 

ö) Tarımsal işletme: Üretim faktörlerini kullanarak; bitkisel ve/veya hayvansal ve/veya su ürünlerinin üretimi için tarımsal faaliyet yapan veya söz konusu tarımsal faaliyete ilave olarak işleme, depolama, muhafaza ve pazarlamaya yönelik faaliyetlerde bulunan işletmeyi,

p) (Ek: RG-11/3/2009-27166) ⁽¹⁾ (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Tarımsal yayım ve danışmanlık eğitimi eğitici belgesi (Ek-5): Bakanlık tarafından düzenlenen eğiticilerin eğitimi sonunda başarılı olan bakanlık personeline verilen belgeyi,

r) Tarımsal yayım ve danışmanlık sistemi: Tarımsal işletme sahiplerinin; tarımsal bilgi, teknik ve yöntemler konusundaki ihtiyaçlarının zamanında ve yeterli düzeyde karşılanması amacıyla faaliyet gösteren ve bu Yönetmelikte belirtilen kişi ve kuruluşlardan oluşan çoğulcu sistemi,

s) Tarım yayımcısı: Bakanlık merkez teşkilatı, bağlı kuruluşlar ve taşra teşkilatlarında yayım hizmeti görevini yürüten ve bu Yönetmelikte belirtilen hükümlere göre sertifikalandırılmış kişileri,  

ş) Üretici örgütleri: Sivil toplum örgütlerinden tarımsal amaçlı kooperatifler, yetiştirici birlikleri, üretici birlikleri ve bunların üst birliklerini,

t) Ziraat odaları: İlgili Kanuna göre kurulmuş olan ve çiftçilerin üye oldukları meslek kuruluşlarını, 

ifade eder. 

İKİNCİ BÖLÜM

Tarımsal Yayım/Danışmanlık Faaliyetlerinin Programlanması, İzlenmesi ve Değerlendirilmesi, Araştırma-Yayım-Çiftçi Bağlantısının Güçlendirilmesi Tarımsal yayım/danışmanlık faaliyetlerinin programlanması, izlenmesi ve değerlendirilmesi

MADDE 5 –

(1) Tarımsal yayım/danışmanlık hizmetlerinin programlanması, izlenmesi ve değerlendirilmesine ilişkin usul ve esaslar aşağıda belirtilmiştir.    

a) Yayım/danışmanlık hizmetlerinin planlanmasında, kaynakların etkin ve verimli biçimde kullanılmasını sağlamak amacıyla, Bakanlık tarafından; meslek kuruluşları ve tarımsal yayım/danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşların katkılarıyla ulusal yayım politika ve stratejisi belirlenir. 

b) Ulusal düzeyde yayım politika ve stratejilerine uygun olarak yayım/danışmanlık sistemi içerisinde yer alan kişi ve kuruluşların öncelikli çalışma alanlarını belirleyecek ülkesel yayım programı hazırlanır. 

c) İl yayım/danışmanlık programları, ilde bulunan yayım/danışmanlık kişi ve kuruluşların programlarını kapsar. Ülkesel yayım programı doğrultusunda belirlenmiş hedeflere ulaşmak üzere yıllık olarak hazırlanan il yayım/danışmanlık programı, Bakanlık, meslek kuruluşları ve tarımsal yayım/danışmanlık hizmeti sunan kuruluşların katkılarıyla yayımdan sorumlu ildeki birimin koordinatörlüğünde hazırlanır ve Bakanlık tarafından onaylanarak yürürlüğe konulur.

d) Bakanlık kuracağı sistemle, kamu ve kamu dışı yayım ve danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşların hizmetlerinin kalitesini ve verimliliğini artırmak amacıyla, izleme ve değerlendirme yapar/yaptırır. 

Araştırma-yayım-çiftçi bağlantısının güçlendirilmesi 

MADDE 6 –

(1) Bakanlık, tarımsal araştırma, yayım ve eğitim fonksiyonlarını yerine getiren kuruluşlar arasında iş birliğini sağlamaya yönelik tedbirleri alır, gerekli koordinasyonu sağlar. Tarımsal işletme sahiplerinin sorunlarının araştırmacılara iletilmesini, bulunan çözümler ile yeni teknolojilerin tarımsal işletme sahiplerine aktarılmasını sağlamak ve bilgi alışverişinde bulunmak üzere; ulusal, bölgesel ve il düzeyinde çalışmalar yapar. 

(2) Bakanlık bu çalışmalara tarımsal yayım/danışmanlık sisteminde yer alan kişi ve kuruluşların aktif katılımını sağlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

(Değişik bölüm başlığı: RG-31/3/2010-27538) 

Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Komiteleri, Çiftçi Eğitim Merkezlerinin Oluşumu, Çalışma Usul ve Esasları ve Görevleri

Tarımsal yayım ve danışmanlık merkez teknik komitesinin oluşumu

MADDE 7 –

(1) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Merkez Teknik Komitesi; Bakanlığın yayımdan sorumlu birimin bağlı olduğu Bakan Yardımcısının başkanlığında, Eğitim ve Yayın Dairesi Başkanı, Eğitim ve Yayın Dairesi Başkanlığından ilgili daire başkanı ve ilgili daire başkanlığından bir temsilci, Bakanlık hizmet birimlerinden Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü, Hayvancılık Genel Müdürlüğü, Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürlüğü, Tarım Reformu Genel Müdürlüğü, Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü, Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü ile Strateji Geliştirme Başkanlığından en az daire başkanı düzeyinde olmak üzere birer temsilci, Türkiye Ziraat Odaları Birliği temsilcisi, tarımsal amaçlı kooperatif merkez birliklerinin, yetiştirici birlikleri merkez birliklerinin, üretici birlikleri merkez birliklerinin her birinden üye sayısı en fazla olanlardan birer temsilci, Ankara’da bulunan ziraat ve veteriner fakültelerinden birer temsilci, üye sayısı en fazla olan iki meslek odasından birer temsilci, üye sayısı en fazla olan meslek derneği temsilcisi ve tarım danışmanlarını temsilen bir tarım danışmanı olmak üzere toplam yirmi iki üyeden oluşur. 

(2) Mazeretsiz olarak üst üste iki kere toplantıya katılmayan (Değişik ibare: RG-18/2/2020-31043) komite üyelerinin üyeliği düşer ve ilgili kurumca yerlerine yenileri görevlendirilebilir.

(3) Komite, Bakan onayı ile oluşturulur, komite üyeliklerinde meydana gelen değişiklikler aynı usule tabidir.

(4) İhtiyaç duyulması durumunda diğer kamu ve kamu dışı kuruluşlardan komiteye temsilci davet edilebilir. Ancak toplantılara bu şekilde katılanların oy hakkı bulunmaz.

Tarımsal yayım ve danışmanlık merkez teknik komitesinin çalışma usul ve esasları

MADDE 8 – (1) Merkez Teknik Komitesinin çalışma usulü aşağıda belirtilmiştir. 

a) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Merkez Teknik Komitesi altı ayda bir toplanır. Komite başkanı gerekli gördüğü hallerde komiteyi olağanüstü toplantıya çağırabilir. Başkanın katılamadığı hallerde, toplantıya Eğitim ve Yayın Dairesi Başkanı başkanlık eder.

b) (Değişik: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ Komitenin sekretarya hizmetleri Başkanlıkça yürütülür.  

c) (Değişik: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ Toplantı gündemi Başkanlık tarafından katılımcıların önerileri alınarak oluşturulur. Komite Başkanının onayını müteakip toplantıdan en az on beş gün önce üyelere bildirilir. 

ç) Komite, üye tam sayısının üçte iki çoğunluğuyla toplanır ve kararlarını toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile alır. Oyların eşitliği durumunda başkanın oyu belirleyici olur. 

d) Komite kararları imzalandıktan sonra, onay gerektiren kararlar, on iş günü içerisinde Bakan onayına sunulur. Alınan kararlar onayı müteakip sekreterya tarafından ilgili birimlere ulaştırılır.

e) Komite bünyesinde, il teknik komitelerinin verdiği cezalara ilişkin itirazları karara bağlamak üzere, 5 kişilik bir disiplin komisyonu oluşturulur. Komisyon gerekli durumlarda sekreterya tarafından toplantıya çağrılır.

Tarımsal yayım ve danışmanlık merkez teknik komitesinin görevleri 

MADDE 9 –

(1) Merkez Teknik Komitesinin görevleri aşağıda belirtilmiştir. 

a) Ulusal düzeyde tarımsal yayım/danışmanlık politika ve stratejilerini belirlemek, tarımsal yayım/danışmanlık sisteminde yer alan kuruluşların öncelikli çalışma alanlarına ilişkin tavsiyelerde bulunmak, alınacak kararlara ve çalışmalara ilgili tarafların etkin katılımını sağlamak,

b) Tarımsal yayım/danışmanlık sisteminde yer alan kuruluşlar arasında koordinasyonu sağlamak, 

c) Bu Yönetmeliğin uygulanmasını takip etmek, gerekli hallerde değiştirilmesi için  Bakanlığa önerilerde bulunmak,

ç) Tarımsal danışmanlık hizmeti verecek kişi ve kuruluşların hizmet sözleşmesi imzalayabilecekleri asgari ve azami tarımsal işletme sayılarını ve tarımsal üretim alanlarını  belirlemek,

d)  İl teknik komitelerince bildirilen konularda görüş oluşturmak, 

e) Yazarların veya yayın evlerinin başvuruları halinde yayımcıların/danışmanların mesleki faaliyetlerinde kullanılacak kitaplara ilişkin tavsiye kararı almak,

f) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Çiftçi eğitim merkezlerinin kuruluşları hakkında Bakanlığa görüş bildirmek, 

g) İhtiyaç duyulması halinde tarımsal yayım ve danışmanlık hizmetlerinin geliştirilmesi amacıyla görev yapmak üzere çalışma grupları oluşturmak.

Tarımsal yayım ve danışmanlık il teknik komitesinin oluşumu

MADDE 10 –

(1) İl teknik komitesi; İl Müdürünün başkanlığında; şube müdürleri, il müdürlüğünde görevli iki tarımsal yayım uzmanı, varsa ilde bulunan ziraat, veteriner fakültelerinden birer temsilci, il’den sorumlu tarımsal amaçlı araştırma enstitülerinden birer temsilci, İl Ziraat Odası Başkanı, ilde bulunan tarımsal amaçlı kooperatif birliklerinin, yetiştirici birliklerinin, üretici birliklerinin her birinden üye sayısı en fazla olanlardan birer temsilci, üye sayısı en fazla olan iki meslek odasından birer temsilci ve üye sayısı en fazla olan (Değişik ibare: RG-18/2/2020-31043) meslek derneği temsilcisi ve tarım danışmanlarını temsilen bir tarım danışmanından oluşur.

(2) İhtiyaç duyulması durumunda ilde bulunan diğer kamu ve kamu dışı kuruluşlardan komiteye temsilci davet edilebilir. Ancak toplantılara bu şekilde katılanların oy hakkı bulunmaz.

(3) Teknik komite Valilik onayı ile oluşturulur, komite üyeliklerine ilişkin değişiklikler aynı usule tabidir. Komite üyelerinin isim ve kurumlarını belirtir listenin bir örneği Bakanlığa gönderilir.

Tarımsal yayım ve danışmanlık il teknik komitesinin çalışma usul ve esasları

MADDE 11 –

(Değişik: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾

(1) İl Teknik Komitesinin çalışma usulü aşağıda belirtilmiştir. 

a) Komite dört ayda bir olağan, komite başkanının gerekli gördüğü hallerde olağanüstü toplanır. Başkanın katılamadığı hallerde toplantıya ilgili Şube Müdürü Başkanlık eder. 

b) Mazeretsiz olarak üst üste iki toplantıya katılmayan komisyon üyelerinin üyeliği düşer ve ilgili kurumca yerlerine yenileri görevlendirilir. 

c) Komitenin sekretarya hizmetleri ilgili Şube Müdürlüğü tarafından yürütülür. 

ç) Toplantı gündemi il müdürlüğü tarafından katılımcıların önerileri alınarak oluşturulur, komite başkanının onayını müteakip toplantıdan en az on beş gün önce üyelere bildirilir. 

d) Merkez Teknik Komitesinin önerileri öncelikli olarak gündeme alınır. 

e) Komite, üye tam sayısının üçte iki çoğunluğu ile toplanır ve kararlarını toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile alır. Oyların eşitliği durumunda Başkanın oyu yönünde karar alınmış sayılır. Kararlar on gün içerisinde Bakanlığa gönderilir. Alınan kararlar il sekretaryası tarafından ilgili birimlere ulaştırılır. 

f) İl Teknik Komitesinde, aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında yapılacak görüşme ve oylamaya, hakkında karar alınacak kuruluşun temsilcisi katılamaz. 

Tarımsal yayım ve danışmanlık il teknik komitesinin görevleri

MADDE 12 –

(1) İl Teknik Komitesinin görevleri aşağıda belirtilmiştir.   

a) Faaliyet gösteren kamu dışı yayım, tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlar tarafından sunulan tarımsal yayım ve danışmanlık hizmetlerinin kalitesinin ve etkinliğinin artırılması için çalışmalar yapmak, haksız rekabeti ve üreticinin zarar görmesini önleyici tedbirlerin alınmasını sağlamak.

b) Tarımsal yayım ve danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşlar arasında koordinasyonu sağlamak. 

c) Bu Yönetmeliğin uygulanmasını takip etmek, gerekli gördüğü hallerde değiştirilmesi için Bakanlığa önerilerde bulunmak.

ç) Kamu, kamu dışı yayım, tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşların öncelikli çalışma alanlarına ilişkin tavsiyelerde bulunmak, alınacak kararlara ve çalışmalara ilgili tarafların etkin katılımını sağlamak.

d) Faaliyet gösteren kamu dışı yayım, tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşların bu Yönetmelik hükümlerine aykırı faaliyetlerinin tespiti halinde Yönetmelik kapsamında yer alan cezaları vermek.

e) Faaliyet gösteren kamu, kamu dışı yayım, tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşların çalışma alanlarına ilişkin tavsiyelerinde, Bakanlık tarafından belirlenmiş konuya ilişkin teknik talimatları dikkate almalarını sağlamak. 

f) Faaliyet gösteren kamu dışı yayım, tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşları tarafından yayım ve danışmanlık hizmetlerinin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması amacıyla sunulacak projelerin hazırlanması ve uygulanmasına destek olmak. 

g) (Ek: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ Bakanlıkça tarımsal yayım ve danışmanlık konularında verilen görevleri yerine getirmek. 

Tarımsal yayım ve danışmanlık eğitim merkezleri 

MADDE 13 –

(Mülga: RG-31/3/2010-27538) 

Çiftçi eğitim merkezleri 

MADDE 14 –

(1) Kamu, kamu dışı yayım/tarımsal danışmanlık şirketleri ve üniversiteler tarafından çiftçi eğitim merkezleri kurulabilir. 

 (2) Bakanlık daha fazla tarımsal işletme sahibinin bu hizmetlerden yararlanması amacıyla bu kuruluşlarla iş birliği yapar ve gerektiğinde bu kuruluşları destekler.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

(Değişik bölüm başlığı: RG-31/3/2010-27538) 

Sınav, Sertifikalar, Sertifikaların Vize Edilmesi, Yetki Belgesi

Sınav (Değişik başlık: RG-31/3/2010-27538) 

MADDE 15 –

(1) (Mülga: RG-31/3/2010-27538)

(2) (Mülga: RG-31/3/2010-27538) 

(3) (Mülga: RG-31/3/2010-27538) 

(5) (Mülga: RG-31/3/2010-27538) 

(6) (Mülga: RG-31/3/2010-27538)

(7) (Mülga: RG-31/3/2010-27538) 

(8) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Sınav Bakanlığın belirleyeceği esaslar dahilinde merkezi olarak gerçekleştirilir. (Ek cümle: RG-18/2/2020-31043) Sınav başvuruları elektronik ortamdan ya da İl Müdürlüğünden yapılır.

(9) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Sınav 100 üzerinden değerlendirilir. Geçer not 70’dir.

(10) (Değişik: RG-18/2/2020-31043) Sınava ve sınav sonuçlarına itirazlar, Bakanlığın belirleyeceği süreler içerisinde yapılır, değerlendirilir ve sonuçlandırılarak ilgiliye bildirilir. 

(11) Yapılan sınavlar sonucunda başarılı olanlara bu Yönetmeliğin Ek-1 ve Ek-2’sinde örneği yer alan sertifikalar verilir.

Sertifikalar 

MADDE 16 –

(1) Sertifikaların verilmesine ilişkin esaslar aşağıda belirtilmiştir.

a) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Kamuda görev yapmakta iken yapılacak sınavda başarılı olanlardan; tarımsal alanda lise ve ön lisans düzeyinde eğitim almış olanlara teknisyen/tekniker tarım yayımcısı, tarımla ilgili fakülte ve dört yıllık meslek yüksek okul mezunlarına tarım yayımcısı sertifikası verilir. Bunlardan fakülte ve dört yıllık meslek yüksek okulu mezunu tarım yayımcısı sertifikasına sahip olanlardan, en az üç yıl süreyle yayım hizmetlerinde görev yapanlara uzman tarım yayımcısı sertifikası verilir.

b) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Kamuda görev yapmayan ve yapılacak sınavda başarılı olanlardan; tarımsal alanda lise ve ön lisans düzeyinde eğitim almış olanlara teknisyen/tekniker tarım danışmanı sertifikası, tarımla ilgili fakülte ve dört yıllık meslek yüksek okul mezunlarına tarım danışmanı sertifikası verilir. Bunlardan fakülte ve dört yıllık meslek yüksek okulu mezunu tarım danışmanı sertifikasına sahip olanlardan, en az üç yıl süreyle danışmanlık hizmetlerinde görev yapanlara uzman tarım danışmanı sertifikası verilir.

c) (Değişik: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ Kamu görevlerinden ayrılan kişilere önceden sahip oldukları tarım yayımcısı sertifikasına karşılık gelen tarım danışmanı sertifikası, kamuda görev alan kişilere, önceden sahip oldukları tarım danışmanı sertifikasına karşılık gelen tarım yayımcısı sertifikası verilir. 

ç) (Değişik: RG-8/11/2012-28461)⁽²⁾ Sınavda başarılı olanlara mezun olduğu bölümde sertifika verilir. Mezuniyet belgelerinde bölüm belirtilmeyen kişiler için ise, sertifika bölümü çalıştığı alan veya transkriptleri esas alınarak Başkanlıkça belirlenir. Mezun olduğu fakültenin başka bir bölümünde en az beş yıl süreyle bilfiil çalıştığını belgelendirenlerin talep etmesi ve Başkanlıkça da uygun görülmesi halinde, bir defaya mahsus olmak üzere çalıştığı bölümde sertifika verilir. Ancak bu kişilerin tekrar mezun oldukları bölümde sertifika alma hakkı saklıdır. Her bir kişi sadece bir bölüme ait sertifika alabilir. 

d) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Tarımla ilgili lisans mezunu olanlardan en az üç yıl süreyle Bakanlık merkez, bağlı kuruluş ve taşra teşkilatlarında tarımsal yayım hizmetlerinde çalıştıklarını belgelendirenlere sınavda başarılı olmalarını müteakip uzman tarım yayımcısı sertifikası verilir.

e) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Tarımla ilgili lisans mezunu olanlardan en az üç yıl süreyle tarımsal danışmanlık hizmeti verdiklerini belgelendirenlere sınavda başarılı olmalarını müteakip uzman tarım danışmanı sertifikası verilir. 

f) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Tarımla ilgili lisans mezunu olanlardan, en az üç yıl süreyle Bakanlık merkez, bağlı kuruluş ve taşra teşkilatlarında tarımsal yayım hizmetlerinde çalışmış olanlardan, emekli veya istifa etmiş olanlara, durumlarını belgelendirmek suretiyle, sınava katılarak başarılı olmaları durumunda uzman tarım danışmanı sertifikası verilir. 

g) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Yurt dışında tarımla ilgili okullardan mezun olup diplomasının denkliği Yüksek Öğretim Kurulu tarafından kabul edilenlere sınavda başarılı olmalarını müteakip sahip olduğu diplomasının karşılığı olan sertifika verilir. 

ğ) (Ek: RG-11/3/2009-27166) (Değişik: RG-8/11/2012-28461)⁽²⁾ Talep etmeleri halinde tarım politikası ve yayım anabilim dalında veya tarımsal yayım konusunda doktora ve üzeri akademik kariyere sahip kişiler, tarımsal yayım ve danışmanlık eğitimi eğitici belgesine sahip kişiler ile tarımla ilgili lisans mezunu olup Bakanlık il müdürlüklerinde en az on yıl süre ile asaleten il müdürlüğü, çiftçi eğitim ve yayım şube müdürlüğü/koordinasyon ve tarımsal veriler şube müdürlüğü ve ilçe müdürlüğü yapmış olduğunu belgelendirenlere sınava katılmaksızın bu Yönetmeliğin Ek-5’inde örneği yer alan ve eğitimlerine ve bölümlerine uygun “Tarım Yayımcısı/Danışmanı Sertifikası” verilir. 

h) (Ek: RG-8/11/2012-28461)⁽²⁾ Tarımla ilgili lisans mezunu olup, tarımla ilgili lisansüstü eğitimini tamamlayanlara sınavda başarılı olmaları koşuluyla, talep etmeleri ve Başkanlıkça uygun görülmesi halinde lisans üstü eğitimini tamamladığı bölümde sertifika verilir. 

ı) (Ek: RG-8/11/2012-28461)⁽²⁾ Bu Yönetmelik hükümleri kapsamında tarım yayımcısı/danışmanı sertifikası verilen kişilerin sertifika almak için gerekli koşulları taşımadığının sonradan ortaya çıkması durumunda verilen sertifika iptal edilir. 

Sertifikaların vize edilmesi

MADDE 17 –

(Mülga: RG-21/4/2020-31106)  

Tarımsal danışmanlık yetki belgesi

MADDE 18 –

(1) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Bakanlık tarafından belirlenecek usul ve esaslar dahilinde tarım danışmanı istihdam eden üretici örgütlerine, ziraat odalarına, tarımsal danışmanlık derneklerine/vakıflarına, tarımsal danışmanlık şirketlerine ve serbest tarım danışmanlarına bu Yönetmeliğin Ek-4’ünde örneği bulunan tarımsal danışmanlık yetki belgesi verilir. 

(2) Yetki belgesi verilen kişi ve kuruluşlar bu yetkilerini bir başka kişi ve kuruluşa devredemezler.

(3) (Değişik: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ Tarımsal danışmanlık yetki belgesi sahibi kişi ve kuruluşlardan üç yıl süreyle tarımsal danışmanlık hizmeti yapmayanların, danışmanlık hizmeti sunmaktan vazgeçenlerin ve bu Yönetmelik hükümlerine uymayanların tarımsal danışmanlık yetki belgeleri iptal edilir. Bu kişi ve kuruluşlardan 3 yıl süreyle tarımsal danışmanlık hizmeti yapmayanlar ve danışmanlık hizmeti sunmaktan vazgeçenler 1 yıl süreyle; 28 inci madde kapsamında ceza alanlar ise 5 yıl süreyle tarımsal danışmanlık yetki belgesi talebinde bulunamazlar. 

BEŞİNCİ BÖLÜM

Tarım Yayımcısının/Danışmanının Görevleri

Tarım yayımcısının/danışmanının görevleri

MADDE 19 –

(1) Tarım yayımcısının/danışmanının görevleri aşağıda belirtilmiştir. 

a) Üretimin her aşamasında göreviyle ilgili konularda tarımsal işletme sahiplerine veya hizmet verdiği diğer birimlere gerekli bilgi ve becerileri kazandırmak, gerektiğinde ilgili mevzuata uygun tarımsal uygulamalar yapmak,

b) Bitkisel ve hayvansal üretime yönelik sürdürülebilir üretim teknikleri konusunda her türlü bilgi ve yeni teknolojinin hedef kitleye ulaştırılmasını sağlamak,

c) Çevrenin, doğal kaynakların ve biyolojik çeşitliliğin korunması için tarımsal işletme sahiplerini ve hedef kitleyi bilgilendirmek, 

ç) Tarımsal işletmelerin daha rekabetçi bir yapıya kavuşturulması ve etkin bir şekilde ürün ve hizmet pazarına yönelmelerine katkıda bulunmak,

d) İşletme ekonomisi yayımı/danışmanlığı yapmak, gerekli tavsiyelerde bulunmak,

e) (Değişik: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ İşletmelerin ekonomik analizleri, gelişim planlamaları, iş ve sermaye verimliliğinin iyileştirilmesi ve aile işletmelerine özgü sorunlar, ev ekonomisi, mekanizasyon ve bitkisel çoğaltım materyalleri ve tohumluk üretimi konularında yayım/danışmanlık yapmak, 

f) Tarımda çalışanların mesleklerini daha iyi yapmaları için, gerekli kişisel gelişim ve girişimcilik eğitimlerini yapmak,

g) Görevli olduğu konularla ilgili olarak düzenlenecek eğitimlere katılmak, 

ğ) Yayım/danışmanlık faaliyetlerinde basılı, sesli ve görüntülü kitle yayım vasıtalarından yararlanmak ve bunları hazırlamak ve hazırlanmasına katkıda bulunmak,

h) Tarımsal yayım ve danışmanlık faaliyetleriyle ilgili veri toplamak, kayıt tutmak, 

ı) Tarımsal üretimi kayıt ve kontrol altına alacak belgelerin düzenlenmesini sağlamak,

i) Üretici örgütlenmesi konusunda çalışmalar yapmak. 

j) (Ek: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ Güvenilir gıda arzına yönelik bilgilendirme faaliyetinde bulunmak, 

k) (Ek: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ Bakanlık tarafından tarımsal danışmanlık hizmetinin yürütülmesi ile ilgili verilen görevleri yerine getirmek.

ALTINCI BÖLÜM

Tarım Yayımcılarının Çalışma Esasları ve Sorumlulukları

Tarım yayımcılarının çalışma esasları ve sorumlulukları

MADDE 20 –

(1) Tarım yayımcılarının çalışma esasları ve sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir.

a) Tarım yayımcıları sahip oldukları sertifikalara uygun yayım hizmetlerinde görevlendirilir.  

b) Bir ilde ve ilçede, hangi sertifikaya sahip, kaç tarım yayımcısı çalıştırılacağı, ilin tarımsal, sosyal ve ekonomik koşulları dikkate alınarak Bakanlık tarafından belirlenir. 

c) Bakanlık tarafından yürütülen iç veya dış kaynaklı yayım bileşeni olan tüm projelerin yayım hizmetleri tarım yayımcıları tarafından yürütülür.

ç) (Değişik: RG-8/11/2012-28461)⁽²⁾ Merkezde Bakanlığın yayımla ilgili birimlerinde, il ve ilçelerde yayım ile ilgili görevlerde tarım yayımcıları görev yapar. Ancak bu özellikte personel bulunmadığı durumda yetkili birim amirinin onayı ile diğer personel görevlendirilir. 

d) Tarım yayımcıları görevlerini tarafsız olarak ve mesleki etik kuralları çerçevesinde yerine getirir.

e) Tarım yayımcıları, tarımsal işletme sahipleri ile ilgili her türlü bilgiyi gizlilik içinde saklamakla yükümlüdür. Ancak yasal olarak bildirilmesinin zorunlu olduğu durumlar ile tarımsal işletme sahipleri tarafından açıklanmasında bir sakınca olmadığı yazılı olarak beyan edilen bilgiler için bu bilgileri gizli tutmak zorunluluğu yoktur. 

f) Tarım yayımcıları, tarımsal işletme sahiplerinden hizmetleri karşılığında herhangi bir ad altında kişisel olarak ücret talep edemez.

g) Bu Yönetmelik çerçevesinde yetkilendirilen tarım yayımcıları/uzman tarım yayımcıları kendi meslek gruplarına ait yürürlükteki hukuki düzenlemeler çerçevesinde hizmet verir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Tarımsal Danışmanlık Hizmetlerini Sunacak Kişi ve Kuruluşlar, Tarımsal Danışmanlık Hizmetlerini Sunacak Kişi ve Kuruluşların Çalışmalarına ve Sorumluluklarına İlişkin Esaslar

Tarımsal danışmanlık hizmetlerini sunacak kişi ve kuruluşlar

MADDE 21 –

(1) Bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde tarımsal danışmanlık hizmetlerini sunabilecek kişi ve kuruluşlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Bünyelerinde danışman istihdam eden üretici örgütleri ve ziraat odaları,

b) Tarımsal danışmanlık dernekleri/vakıfları,

c) Tarımsal danışmanlık şirketleri, 

ç) Serbest tarım danışmanları.

(2) (Ek: RG-11/3/2009-27166) Tarımsal Danışmanlık Yetki Belgesine sahip olmayan kişi ve kuruluşlar tarımsal yayım ve danışmanlık hizmeti veremez. Aksi durumda yetkili kişilerce Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

Tarımsal danışmanlık hizmetlerini sunacak kişi ve kuruluşların çalışmalarına ve sorumluluklarına ilişkin esaslar

MADDE 22 –

(1) Tarımsal danışmanlık hizmetlerini sunacak kişi ve kuruluşların çalışmalarına  ve sorumluluklarına ilişkin esaslar aşağıda belirtilmiştir.

a) Tarımsal danışmanlık hizmetini sunacak kişi ve kuruluşlar, sözleşme imzaladıkları tarımsal işletme sahiplerinin ve kuruluşlarının listelerini ve bu listelerde olacak değişiklikleri il müdürlüğüne bildirir. 

b) Danışmanlık hizmeti alacak tarımsal işletme sahiplerinin ve kuruluşlarının danışmanlık şirketleri ve serbest tarım danışmanları ile yapacakları hizmet sözleşmeleri Bakanlık tarafından hazırlanacak örnek esas alınmak suretiyle taraflarca imzalanır.

c) Tarımsal danışmanlık hizmetini sunacak kişi ve kuruluşlarının ortakları, üyeleri ve çalışanları diğer danışmanlık kuruluşlarında herhangi bir görev alamaz.

ç) Serbest tarım danışmanları, tarımsal danışmanlık şirketleri ve üretici örgütlerinde hizmet sözleşmesi karşılığında çalışan danışmanlar tarımsal girdilerin satışını veya reklamını yapamaz. Tarımsal danışmanlık şirketlerinin ortakları arasında tarımsal girdi ticaretinde bulunan şirketlerin sahibi veya ortağı bulunamaz.

d) Serbest tarım danışmanları, tarımsal danışmanlık şirketleri ve üretici örgütlerinde hizmet sözleşmesi karşılığında çalışan danışmanlar eğitimlerine uygun meslek kuruluşlarına kayıtlı olmak zorundadır.

e) Tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlar istihdam ettikleri danışmanların Bakanlık ve diğer kuruluşlar tarafından düzenlenecek eğitimlere katılmalarını sağlamakla yükümlüdür.

f) Tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlar yayım ve danışmanlık hizmetleri sırasında hiçbir şekilde siyasi propaganda yapamaz.

g) Tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşların çalışanları, tarımsal işletme sahipleri/kuruluşlarla ilgili öğrendikleri her türlü bilgiyi gizlilik içinde tutmakla yükümlüdür. Ancak yasal olarak bildirilmesinin zorunlu olduğu durumlar ile tarımsal işletme sahibi tarafından açıklanmasında bir sakınca olmadığı yazılı olarak beyan edilen bilgiler için gizlilik zorunluluğu yoktur. Gizlilik yükümlülüğü, tarımsal işletme sahipleri ve kuruluşlarla olan sözleşmenin bitiminden sonra da devam eder.

ğ) Tarımsal danışmanlık şirketleri ve serbest tarım danışmanları, mesleki faaliyetlerini tanıtmak amacıyla meslek icrasına yönelik mevzuata aykırı olmamak üzere ilan verme, basılı yayın hazırlama ve dağıtma, tabela ve afiş kullanımı, elektronik araçlar, internet ve medya yoluyla tanıtım ve bilgilendirme çalışması yapabilir. Ancak tanıtım ve bilgilendirme çalışmalarında kullanılan ifadeler; mesleki etik kurallarına ters düşen, mesleğin itibarını zedeleyen, yanlış bilgilendirmeye yol açacak nitelikte olamaz. Bu çalışmalarda yer alan ifadeler teknik olarak çalışma alanına giren konularda ve objektif olarak kontrol edilebilir nitelikte olmak zorundadır.

h) Tarımsal danışmanlık şirketleri ve serbest tarım danışmanları sözleşme imzaladıkları tarımsal işletme sahiplerinin ve kuruluşlarının işlerini başkalarına devredemez. 

ı) Tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlar, sözleşmenin sona ermesi veya feshedilmesi halinde görev konusu ile ilgili her türlü kayıtlı bilgi, belge ve dokümanı üç yıl süreyle muhafaza etmek ve tarımsal işletme sahibi veya kuruluşun talebi halinde ilgili kişi veya kuruluşa vermek zorundadır. Ancak tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlar, sözleşmenin tarımsal işletme sahibi, kuruluş veya üretici örgütünün sözleşmeden kaynaklanan sorumluluklarını yerine getirmemesi nedeniyle feshedildiği durumlarda bu yöndeki talepleri reddedebilir. 

i) Tarımsal danışmanlık hizmeti verecek kişi ve kuruluşlar hizmet sözleşmelerinin imzalanmasında Merkez Teknik Komite tarafından belirlenen tarımsal işletme sayıları ve üretim alanları ile ilgili sınırlamalara uymak zorundadır.  

j) Tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşların hizmetleri karşılığında tarımsal işletme sahiplerinden sözleşmede yer alan hususlara ait olanlar dışında herhangi bir ücret almaları yasaktır.

k) Bakanlık, belirlenecek faaliyet konularında ve bölgelerde, bu Yönetmelik kapsamında yetkilendirilmiş tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlardan tarımsal danışmanlık hizmeti satın alabilir.

l) Tarım danışmanları/danışmanlık şirketleri çiftçiye tavsiyelerini yazılı olarak yaptıklarını belgelendirmek zorundadır. Hatalı tavsiye, uygulama ve görevi ihmal etmeleri durumunda, çiftçilerin uğrayacağı zararlardan tavsiyeyi yapan tarım danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşlar sorumludur. 

m) Bu Yönetmelik çerçevesinde yetkilendirilen tarım danışmanları ve uzman tarım danışmanları kendi meslek gruplarına ait yürürlükteki hukuki düzenlemeler çerçevesinde hizmet verir. 

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Denetleme, Cezalar, Cezalarının Uygulanması, Cezalar İle İlgili Yasaklara Uymama

Denetleme

MADDE 23 –

(1) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Bakanlık, tarımsal yayım ve danışmanlık hizmetlerinin bu Yönetmelik ve ilgili mevzuata uygun olarak yürütülmesini sağlamak üzere, tarımsal danışmanlık hizmeti sunan kişi ve kuruluşları belirleyeceği esaslara uygun olarak denetler. 

Cezalar 

MADDE 24 –

(1) Tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlara, bu Yönetmeliğe aykırı davranışları nedeniyle verilecek cezalar aşağıda belirtilmiştir.

a) Uyarma: Yukarıda belirtilen kişi ve kuruluşlara, mesleğin yürütülmesinde daha dikkatli davranması gerektiğinin yazı ile bildirilmesidir. 

b) Kınama: Yukarıda belirtilen kişi ve kuruluşlara, görevinde ve davranışlarında kusurlu olduğunun yazı ile bildirilmesidir. 

c) Sertifikanın/yetki belgesinin geçici olarak alıkonulması: Yukarıda belirtilen kişi ve kuruluşların altı aydan az, bir yıldan fazla olmamak üzere, geçici olarak danışmanlık faaliyetinden alıkonulmasıdır. 

ç) Sertifikanın/yetki belgesinin iptali: Yukarıda belirtilen kişi ve kuruluşların, yetki belgelerinin ve sertifikalarının bir daha geri verilmemek üzere alınarak, danışmanlık faaliyeti yapmalarına izin verilmemesidir. 

Uyarma cezası 

MADDE 25 –

(1) Uyarma cezası aşağıdaki durumlarda verilir.

a) Tarımsal işletme sahiplerinin ve sözleşme yapılan kuruluşların tarımsal danışmanlık faaliyetleri ile ilgili işlerine karşı kayıtsız ve ilgisiz kalmak. 

b) (Mülga: RG-8/11/2012-28461)⁽²⁾ 

c) Çalıştırdığı tarım danışmanlarının, mesleğin vakar ve onuru ile bağdaşmayan işler yapmasına neden olmak veya bilerek izin vermek veya bu eyleme göz yummak. 

ç) Diğer tarım danışmanları veya kamu dışı yayım ve danışmanlık hizmeti veren kuruluşlar hakkında, ilgili kuruluşlara asılsız ihbar veya şikayette bulunmak. 

d) Bakanlıkça istenen; bilgi, belge, program ve raporları il müdürlüğüne vermemek. 

e) Yukarıda sayılanlar dışında, mesleğin vakar ve onuruna aykırı davranışlarla, hizmetin gerektirdiği güveni sarsıcı hareketlerde bulunmak. 

Kınama cezası 

MADDE 26 –

(1) Kınama cezası, aşağıdaki durumlarda verilir. 

a) Üç yıllık bir dönem içinde uyarma cezası gerektiren eylemleri ikinci kez yapmak. 

b) (Değişik: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ Bakanlıkça yayımlanan, genelge, yönerge ve teknik talimat hükümlerine aykırı olarak, meslek disiplinini bozucu hareketlerde bulunmak. 

c) Yazılı hizmet sözleşmesi yapmadan iş kabul etmek. 

ç) Başka meslek mensupları veya kamu dışı yayım ve danışmanlık hizmeti veren kuruluşlar ile sözleşmesi bulunan tarımsal işletme sahiplerine bilerek iş önermek ve diğer tarım danışmanları veya kamu dışı yayım ve danışmanlık hizmeti veren kuruluşlar hakkında olumsuz yorumlarda bulunmak. 

d) Görev ve sorumluluk almadan, diğer tarım danışmanlarının veya kamu dışı yayım ve danışmanlık hizmeti veren kuruluşların sorumluluğundaki işlerle ilgili görüş bildirmek, uygulamaları hakkında tarımsal işletme sahiplerine karşı olumsuz eleştiriler yapmak. 

e) Tarımsal danışmanlık hizmetlerinin gereği gibi yürütülmesini sağlayacak şekilde; Bakanlık tarafından belirlenen sınırların üzerinde tarımsal işletme sahipleri ve kuruluşları ile sözleşme imzalamak. 

f) Kasıt olmaksızın gerekli özen ve titizlik yeterince gösterilmeden; Bakanlık düzenlemelerine ve ilan olunmuş norm ve standartlara aykırı olarak sözleşme imzalamak. 

g) Bakanlıkça yayınlanan diğer hukuki düzenlemelere ve zorunlu meslek kararlarına uymamak.

Sertifikanın/yetki belgesinin geçici olarak alıkonulması cezası 

MADDE 27 –

(1) Sertifikanın/yetki belgesinin geçici olarak alıkonulması cezası aşağıdaki hallerde verilir. 

a) Üç yıllık bir dönem içinde kınama cezası gerektiren eylemleri ikinci kez yapmak. 

b) Görevlerini yürütürken mesleki tarafsızlığın korunabilmesi için, mesleki karar ve tavsiye verme özgürlüğünü tehlikeye sokacak kurum, kuruluş ve kişiler ile ilişki kurmak. 

c) Bu Yönetmelikte belirtilen tarımsal girdilerin alımı ve satışıyla ilgili ticari faaliyet yasağına uymamak. 

ç) Hizmet sözleşmeleri ile ilgili olarak, Bakanlık düzenlemelerindeki ilke ve kurallara kasten aykırı davranmak. 

d) Bu Yönetmelikte belirtilen gizlilik yükümlülüğüne uymamak. 

e) (Ek: RG-8/11/2012-28461)⁽²⁾ Sahip olunmayan unvanları ve yetkileri kullanmak, 

f) (Ek: RG-8/11/2012-28461)⁽²⁾ Tarımsal danışmanlık hizmetleri ile ilgili resmi kurumlara gerçeğe aykırı beyanda bulunmak.

Sertifikanın/yetki belgesinin iptali cezası 

MADDE 28 –

(1) Sertifikanın/yetki belgesinin iptali cezası aşağıdaki hallerde verilir. 

a) Beş yıllık dönem içinde iki defa sertifikanın/yetki belgesinin geçici olarak alıkonulması cezası ile cezalandırıldıktan sonra bu cezayı gerektiren eylemi yeniden işlemek.

b) Tarımsal danışmanlık hizmetlerinin yürütülmesi sırasında, meslek dolayısıyla işlenen suçlardan dolayı taksirli suçlar hariç olmak üzere altı aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmış olmak. 

c) Danışmanlık sertifikasını/yetki belgesini herhangi bir şekilde bir başkasına kullandırmak. 

ç) Başka tarım danışmanlarının ve danışmanlık hizmeti veren kuruluşların ad ve unvanlarını kullanarak sözleşme imzalamak ve hizmet vermek.

d) Tarım danışmanlığı sertifikası veya yetki belgesinin alınması koşullarının taşınmadığının sonradan ortaya çıkması veya bu koşulları sonradan kaybetmiş olmak. 

Cezaların uygulanması 

MADDE 29 –

(1) (Değişik: RG-8/11/2012-28461)⁽²⁾ Cezalar İl Teknik Komitesi ve Başkanlık tarafından verilir. 

(2) (Değişik: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ İl Teknik Komiteleri tarafından verilen cezalara itiraz mercii Merkez Teknik Komitesidir. Merkez Teknik Komitesinin ve Başkanlığın aldığı kararlar kesindir.

(3) Sertifikanın/yetki belgesinin geçici olarak alıkonulması ve sertifikanın/yetki belgesinin iptali cezalarını alan kişi veya kuruluşlar; yapmış oldukları sözleşmeleri, cezanın kesinleşme tarihinden itibaren 15 gün içerisinde faaliyet gösterdiği ildeki il müdürlüğüne teslim eder. İl müdürlüğü bu durumu tarımsal işletme sahiplerine bildirir.

(4) Sertifikanın/yetki belgesinin geçici olarak alıkonulması ve sertifikanın/yetki belgesinin iptali cezalarının, kesinleşmesinden sonra bu kişi ve kuruluşlar iş kabul edemezler. Önlem olarak sertifikalar ve yetki belgeleri geri alınır.  

Cezalar ile ilgili yasaklara uymama 

MADDE 30 –

(1) Sertifikanın/yetki belgesinin geçici olarak alıkonulması ve sertifikanın/yetki belgesinin iptali cezalarını alanlar; bu yasakların gereklerini cezanın tebliğini müteakip en geç bir hafta içerisinde yerine getirirler. Bu gerekleri yerine getirmeyenler hakkında Bakanlık tarafından Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Tarımsal Danışmanlık Hizmeti Veren Kişi ve Kuruluşların ve Danışmanlık Hizmeti Alan Tarımsal İşletmelerin Sahiplerinin Desteklenmesi

Tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşların ve danışmanlık hizmeti alan tarımsal işletmelerin sahiplerinin desteklenmesi

MADDE 31 –

(1) Bakanlık, ülkenin tarımsal yayım/danışmanlık sisteminin etkin ve verimli bir yapıya kavuşmasını temin etmek amacıyla tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşları destekleyebilir. 

(2) Bu Yönetmelik çerçevesinde yetkilendirilmiş tarımsal danışmanlık hizmeti veren kişi ve kuruluşlardan danışmanlık hizmeti alan tarımsal işletmelerin sahiplerine veya üretici örgütlerine yönelik olarak Bakanlık tarafından yayım ve danışmanlık desteklemeleri yapılabilir. 

(3) Kamu dışı yayım ve danışmanlık kuruluşlarının desteklenmesi ile desteklemelerin doğrudan danışmanlık hizmeti alan tarımsal işletmelerin sahiplerine ve üretici örgütlerine yapılması durumunda gerekli başvuru belgeleri, destekleme miktarları, destekleme şekilleri 5488 sayılı Kanun kapsamında belirlenir.

ONUNCU BÖLÜM

Kamu Dışı Yayım ve Bilgilendirme Faaliyetlerine İlişkin Esaslar

Kamu dışı yayım ve bilgilendirme faaliyetlerine ilişkin esaslar

MADDE 32 –

(1) Tarımdan girdi alan ve tarıma girdi veren kuruluşlar ile kamu dışı yayım hizmeti sunacak kuruluşların yapacakları tarımsal bilgilendirme faaliyetleri ile ilgili esaslar aşağıda belirtilmiştir.

a) Bu kuruluşlardan tarımdan girdi alan ve tarıma girdi veren kuruluşların yapacakları bilgilendirme faaliyetleri, satın alacakları ürün veya sattıkları girdi ile sınırlıdır. Bilgilendirme faaliyetleri tarafsız olur, bilgilendirme esnasında başka kurum ve kuruluşlarla karşılaştırma yapılamaz.

b) Kamu dışı yayım hizmeti sunacak kuruluşların gerçekleştirecekleri bilgilendirme faaliyetleri kuruluşlarına ilişkin hukuksal düzenlemelerde belirtilen konularla sınırlıdır.

c) (Değişik: RG-31/3/2010-27538) Söz konusu kuruluşların bilgilendirme faaliyetlerinde görevlendirecekleri personel, sınava katılarak, bu Yönetmelikte belirtilen danışmanlık sertifikalarını alabilir.  

ç) Söz konusu kuruluşlar, yapacakları eğitim programlarına ilişkin bilgileri il müdürlüğüne teslim eder.

d) Tarımdan girdi alan kuruluşlar, bilgilendirme faaliyetlerini bu Yönetmelik çerçevesinde yetkilendirilen serbest tarım danışmanları veya tarımsal danışmanlık şirketlerinden danışmanlık hizmeti alarak gerçekleştirebilirler. 

e) Tarıma girdi veren kuruluşlar bilgilendirme faaliyetlerini gerçekleştirirken bu Yönetmelik çerçevesinde yetkilendirilen serbest tarım danışmanları ve tarımsal danışmanlık şirketlerinden danışmanlık hizmeti alamaz ve bunlarla ticari ilişkiye giremez. 

f) (Ek: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ Bilgilendirme faaliyetleri Bakanlık talimatlarına uygun olarak yapılır.

GEÇİCİ MADDE 1 – (Mülga: RG-31/3/2010-27538)

GEÇİCİ MADDE 2 – (Mülga: RG-8/11/2012-28461)⁽²⁾ 

GEÇİCİ MADDE 3 – (Mülga: RG-31/3/2010-27538)

GEÇİCİ MADDE 4 – (Ek: RG-31/3/2010-27538) 

Bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihe kadar verilmiş olan Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Eğitimi Düzenleme Yetki Belgeleri iptal edilmiştir. Verilmiş olan yetki belgeleri Bakanlığa gönderilir. Yetki belgesi kapsamında düzenlenmiş olan Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Eğitimi ve sınavı ile ilgili her türlü bilgi, belge ve defter, eğitime katılan kursiyerlerin dosyaları, sertifika suretleri ve diğer belgeleri arşivlenmek üzere bulundukları yerdeki Bakanlık İl Müdürlüklerine teslim edilir. Söz konusu belgelerden yetki belgesinin Bakanlığa, diğer her türlü bilgi ve belgenin ise Bakanlık İl Müdürlüklerine bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde teslim edilmesi zorunludur. Ancak bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlamış olan eğitimler devam eder. Yapılacak sınavda başarılı olan kişilerin hakları korunur. 

Geçiş sürecinde sertifikaların uyumu 

GEÇİCİ MADDE 5 –

(Ek: RG-8/11/2012-28461) ⁽²⁾ 

1/11/2012 tarihinden önce verilen tarım yayımcısı/danışmanı sertifikalarından bu Yönetmelik hükümlerine uygun olmayanlar, takip eden ilk vize işlemi sırasında bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirilir. Aksi durumda sertifikalar vize edilemez.

Süresinde vize ettirilmeyen sertifikalar

GEÇİCİ MADDE 6 –

(Ek: RG-6/7/2018-30470) 

(1) Süresinde vize ettirilmeyen ve geçerliliğini kaybeden sertifikaların sahipleri, bu maddeyi ihdas eden Yönetmeliğin yayımlandığı tarihten itibaren bir yıl içinde, bu maddeyi ihdas eden Yönetmeliğin yayımlandığı tarihten sonraki bir yıl da dâhil olmak üzere, başvuru tarihinden en fazla üç yıl öncesine kadar tarımsal konularda iki eğitime katıldıklarına dair katılım belgelerini ibraz ettikleri takdirde sertifikaları vize edilir. Bu şekilde vize edilen sertifikalarda, sertifikanın veriliş tarihi olarak vize tarihi esas alınır.

Geçerliliğini kaybeden belgeler/sertifikalar

GEÇİCİ MADDE 7 –

(Ek: RG-21/4/2020-31106)  

(1) 10/3/2020 tarihinden önce süresinde vize ettirilmeyen ve geçerliliğini kaybeden tarımsal yayım ve danışmanlık eğitimi eğitici belgesi ile tarım yayımcısı/danışmanı sertifikasına sahip kişiler yeniden belge/sertifika almak istediğinde sınava girmek zorundadır.

Yürürlük

MADDE 33 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 34 –

(Değişik: RG-18/2/2020-31043) 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı yürütür. 

_________

⁽¹⁾ 11/3/2009 tarihli ve 27166 sayılı Resmî Gazete ’de yayımlanan Yönetmelik değişikliği ile (ö) bendinden sonra gelmek üzere (p) bendi eklenmiş ve diğer bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.

⁽²⁾ Bu değişiklik 1/11/2012 tarihinde yürürlüğe girer. 

Yönetmeliğin ekleri için tıklayınız.

 

8 Eylül 2012 CUMARTESİ                      Resmî Gazete                                    Sayı : 28405

YÖNETMELİK

Karar Sayısı : 2012/3682

Ekli “Eğitim Öğretim Tesislerinin Kiralama Karşılığı Yaptırılması ile Tesislerdeki Eğitim Öğretim Hizmet Alanları Dışındaki Hizmet ve Alanların İşletilmesi Karşılığında Yenilenmesine Dair Yönetmelik”in yürürlüğe konulması; 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 23 üncü maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 27/8/2012 tarihinde kararlaştırılmıştır.

EĞİTİM ÖĞRETİM TESİSLERİNİN KİRALAMA KARŞILIĞI YAPTIRILMASI İLE TESİSLERDEKİ EĞİTİM ÖĞRETİM HİZMET ALANLARI DIŞINDAKİ HİZMET VE ALANLARIN İŞLETİLMESİ KARŞILIĞINDA YENİLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı; 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Milli Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanım Hükmünde Kararnamenin 23 üncü maddesi uyarınca, yapılmasının gerekli olduğuna Bakanlık tarafından karar verilen eğitim öğretim tesislerinin Bakanlık tarafından verilecek ön proje ve belirlenecek temel standartlar çerçevesinde, kendisine veya Hâzineye ait taşınmazlar üzerinde ihale ile belirlenecek gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine kırk dokuz yılı geçmemek şartıyla belirli süre ve bedel üzerinden kiralama karşılığı yaptırılmasına; Bakanlığın kullanımında bulunan eğitim öğretim tesislerinin, tesislerdeki eğitim öğretim hizmet alanları dışındaki hizmet ve alanların işletilmesi karşılığında yenilenmesinin sözleşmeyle gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine yaptırılmasına dair usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik; 652 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 23 üncü maddesi çerçevesinde. Milli Eğitim Bakanlığı tarafından yapılmasının gerekli olduğuna karar verilen eğitim öğretim tesisleri ile yenilenmesine karar verilen eğitim öğretim tesislerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik. 652 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 23 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4- (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

1) Bakan: Milli Eğitim Bakanını,

2) Bakanlık: Milli Eğitim Bakanlığını,

3) Danışmanlık hizmetleri: Bu Yönetmelik kapsamındaki yapım, yenileme ve kiralama işlerine ait mimarlık ve mühendislik, etüt ve proje, harita ve kadastro, her ölçekte imar planı, imar uygulama, ÇED raporu, ön fizibilite raporu hazırlanması; plan, yazılım geliştirme, (tasarım, teknik şartname hazırlanması; denetim ve kontrolörlük gibi teknik, mali, hukuki ve benzeri alanlardaki hizmetleri,

4) Diğer sözleşmeler: Sözleşme ile bağlantılı olarak yüklenici tarafından imzalanan ve sözleşme hükümlerine aykırı hükümler ihtiva etmeyen sözleşmeleri,

5) Döviz kuru: Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca açıklanan alış kurunu,

6) Eğitim öğretim hizmetleri dışındaki alanlar: İhale dokümanında belirtilen Şartlara uygun olarak otopark, kapalı ve açık yüzme havuzu, öğretmenevi, konferans ve kültür merkezi, sanat merkezi ve sanat uygulama atölyeleri, bilim merkezi, deney ve gözlemevi, gençlik merkezi, tiyatro ve sinema salonları, akvaryum, hayvanat bahçesi, sera, botanik parkı, restoran, çarşı gibi ön proje ile tanımlanacak eğitim öğretim tesisi konsepti ile uyumlu alanları,

7) Eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmetler: Sözleşme hükümlerine göre, yüklenici tarafından üstlenilen okul bilgi işlem hizmetleri, kütüphanecilik hizmetleri, spor destek hizmetleri, çamaşırhane, temizlik, güvenlik, yemek, arşivleme ve benzeri hizmetler ile aydınlatma, asansör, ısıtma, soğutma, havalandırma, gaz, su ve enerji temini de dâhil olmak üzere binaların tamiri, bakımı ve işletilmesi, park ve bahçe bakımı, atık ve atık su uzaklaştırma, personel ve öğrenci taşıma, mefruşat, donanım, alet ve eğitim araç gereçlerinin bakım ve onarım hizmeti gibi eğitim öğretim destek hizmetlerini,

8) Eğitim öğretim tesisi: Her öğretim derecesindeki eğitim öğretim kampüsü, okul öncesi, temel eğitim, ortaöğretim, teknik ve mesleki öğretim, hayat boyu öğrenme merkezleri, özel eğitim kurumları, öğrenci pansiyonları, atölyeler, çok amaçlı salonlar, açık ve kapalı spor salonları, rehberlik araştırma merkezleri, rasathane, derslik ile destek birimleri dâhil ilgili tesisin her türlü bölümü ve bunlarla sınırlı olmamak kaydıyla Bakanlığın yapmak ve yaptırmakla yükümlü olduğu ek binalar dâhil eğitim öğretimle ilgili diğer tüm tesisleri,

9) Finans sağlayıcılar: Projenin gerçekleşmesine yönelik olarak yükleniciye finansal kaynak sağlayan kurumları,

10) Finans sağlayıcıların müdahale hakkı: İdare tarafından gerekli görüldüğü takdirde projenin gerçekleşmesine yönelik olarak yükleniciye finansal kaynak sağlayan kurumlar ile idare arasında imzalanacak kira ödemelerinin idare tarafından beyan edileceği sözleşmede, finans sağlayıcılara yükleniciyi mali, idari ve hukuki açıdan denetim yetkisi veren ve gerekirse yüklenicinin yerine idarenin onayına bağlı olarak yeni bir yüklenicinin tayin edilmesine ilişkin düzenlemeyi,

11) Harcama yetkilisi: 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu çerçevesinde yetkilendirilen idare yetkilisini,

12) İdare: Bakanlık merkez teşkilatının ilgili birimi ile Bakanlığa bağlı kurum ve kuruluşları,

13) İhale dokümanı: İhale konusu eğitim öğretim tesisinin projelendirme, yapım, bakım ve işletilmesi işlerinde, isteklilere talimatları da içeren İdari şartnameler ile yaptırılacak işin ön projesini de kapsayan teknik şartnameler, sözleşme tasarısı ve gerekli diğer belge ve bilgileri,

14) İhale yetkilisi: Yapım işlerinde Bakanı, diğer ihale konusu işlerde harcama yetkilisini,

15) İstekli: İdare tarafından açılan ihaleye teklif veren gerçek kişiler veya özel hukuk tüzel kişilerini,

16) İşletme dönemi yönetim planı: Eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmet ve alanların yükleniciye bırakılması durumunda bu alanların yüklenici tarafından ne şekilde işletileceği ve bu hizmetlerin verilmesi esnasında idare ile yüklenici arasında kurulacak işletim-yönetim organizasyon modelini,

17) Kesin proje: Belirli bir eğitim öğretim tesisinin Bakanlıkça temin edilen ön projesine göre, ihale dokümanı ve temel standartlar dokümanına bağlı kalınarak, mümkün olan arazi ve zemin araştırmaları yapılmış, yapı elemanlarının ölçümlendirilip boyutlandırıldığı, inşaat sistem ve gereçleri ile teknik özelliklerinin belirtildiği, ihale üzerinde kalan ve sözleşmenin imzalanmasını müteakip yüklenici tarafından hazırlanan projeyi,

18) Kira bedeli: Yükleniciye sözleşme çerçevesinde yaptığı yapım işleri karşılığı olarak, taşınmazların Hâzineye, gerçek kişilere veya özel hukuk tüzel kişilerine ait olup olmadığı, yatırımın maliyeti ve kârı, eğitim öğretim hizmet alanları dışındaki hizmet ve alanların yükleniciye bırakılıp bırakılmamasına bağlı olarak eğitim öğretim hizmetleri dışındaki alanlardan yüklenicinin elde edeceği getiriler ile eğitim öğretim araç ve gereçleri ile donanımının yüklenici tarafından sağlanıp sağlanmayacağı gibi hususlar da dikkate alınarak hesaplanan ve tesislerin idare tarafından teslim alınmasından itibaren sözleşme süresince ve sözleşmede öngörülecek, dönemler çerçevesinde ödenecek tutarı,

19) Ortak girişim: İhaleye katılmak üzere birden fazla gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişilerinin aralarında yaptıkları anlaşma ile oluşturulan iş ortaklığı veya konsorsiyumları,

20) Ön fizibilite raporu: Projenin teknik, finansal, ekonomik, sosyal ve hukuki açılardan yapılabilirliklerini analiz eden, öngörülen kira ödemeleri ve süresi de dâhil risk analizlerini ve paylaşımını içeren ve yatırımın geleneksel tedarik yöntemleri yerine kiralama karşılığı yaptırılması ile hayata geçirilmesinin gerekçesini karşılaştırmalı ekonomik ve finansal analizlerle ortaya koyan raporu,

21) Ön proje: Belirli bir eğitim öğretim tesisinin kesin ihtiyaç programına göre gerekli zemin ve arazi araştırmaları yapılarak, bilgilerin hâlihazır haritalardan alındığı, varsa çevresel etki değerlendirme ve fizibilite raporları dâhil elde edilen verilere dayanılarak hazırlanan plan, kesit, görünüş ve profillerin belirtildiği bir veya birkaç çözümü içeren, bir eğitim öğretim tesisinin konsept ve temel tasarını unsurları ve ihtiyaç programı ile mahâl listesi ve teknik şartnamelerini de içeren projeyi,

22) Özel amaçlı şirket: 652 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve bu Yönetmelik hükümleri uyarınca imzalanacak sözleşmenin tarafı olmak ve sözleşme hükümlerini ifa etmek üzere, faaliyet konusu sadece sözleşme konusu ile sınırlı olmak kaydıyla ihale üzerine bırakılan birden fazla gerçek kişi, özel hukuk tüzel kişisi veya bunlardan müteşekkil ortak girişimlerce Türk hukukuna göre kurulan sermaye şirketini,

23) Özel eğitim tesisi: Bakanlığın iznine tâbi her tür ve derecedeki özel eğitim ve öğretim kurumlarını,

24) Özel eğitim tesis alanı: İmar planlarında özel eğitim tesisi yapılmak üzere ayrılmış alanı,

25) Sözleşme: Yapım ve yenileme işlemleri ile ilgili olarak idare ile yüklenici arasında özel hukuk hükümlerine göre yapılan, Hâzineye ait taşınmazlar üzerinde yüklenici lehine bedelsiz olarak kırk dokuz yıla kadar üst hakkı tesis edilmek suretiyle bu taşınmazların devredilmesi hâlinde, üst hakkı sözleşmesine esas teşkil eden ve onun ayrılmaz bir parçası olan sözleşme ve eklerini,

26) Temel standartlar: Bakanlıkça belirlenecek, her bir eğitim öğretim tesisinin projelendirilmesi, yapımı, bakımı ile tesislerdeki eğitim öğretim alanı dışındaki ticari alanlar ile hizmet alanlarının ne şekilde işletileceğine dair standartları,

27) Toplam sabit yatırım tutarı: Yüklenici tarafından sözleşme hükümlerine göre yapılacak olan yapım ve/veya yenileme işleri ile eğitim öğretim donanımı, eğitim araç ve gereçleri ve varsa taşınmaz maliyeti ile ilgili olarak sözleşmede belirtilen toplam tutarı,

28) Uygulama projesi: Belirli bir eğitim öğretim tesisinin Bakanlıkça onaylı kesin projesine göre yapının her türlü ayrıntısının belirtildiği yüklenici tarafından hazırlanan projeyi,

29) Üst hakkı sözleşmesi: Eğitim öğretim tesislerinin Hâzineye ait taşınmazlar üzerinde kesin projesinde belirtilen şekilde kiralama karşılığında yaptırılması hâlinde, bu taşınmazlar üzerinde yüklenici lehine bedelsiz olarak kırk dokuz yıla kadar üst hakkı tesis edilmesi amacıyla düzenlenecek sözleşme ve eklerini,

30) Yapım işleri: Bakanlıkça yapılmasına karar verilen eğitim öğretim tesisinin yapım işlerinin sözleşme hükümlerine göre yapımı ve/veya söz konusu eğitim öğretim tesisinin bünyesinde yer alan malzeme, teçhizat ve varsa ihale dokümanında belirtilen eğitim öğretim donanımı ile alet ve eğitim araç ve gereçleri de dâhil olmak üzere donanımın yüklenici tarafından temini işlerini,

31) Yenileme işi: Mevcut eğitim öğretim tesislerinin yenilenme zaruretinin ortaya çıktığı durumlarda Bakanlıkça öngörülecek proje ve belirlenecek esaslar çerçevesinde yenilenmesi, mevcut eğitim öğretim tesislerinin bakımı, onarımı, tadilatı ve yapısal güçlendirilmesi, restorasyonu ve asıl binaya ek olarak yapılacak eğitim öğretim tesislerinin yapılmasını veya söz konusu eğitim öğretim tesisinin bünyesinde yer alan malzeme, teçhizat, mefruşat ve varsa ihale dokümanında belirtilen eğitim öğretim donanımı ile alet ve eğitim araç ve gereçleri de dâhil olmak üzere donanımın yüklenici tarafından teminini,

32) Yenileme projesi: Mevcut eğitim öğretim tesislerinin küçük veya büyük onarım, tadilat, yapısal güçlendirme, restorasyon gibi işleri veya asıl binaya ek olarak yapılacak eğitim öğretim tesislerine ait veya söz konusu eğitim öğretim tesisinin bünyesinde yer alan malzeme, teçhizat, mefruşat ve varsa eğitim öğretim donanımı ile alet ve eğitim araç ve gereçleri de dâhil olmak üzere donanımının temin edilmesine yönelik her türlü proje, şartname, mimari-statik-elektrik-tesisat projelerini,

33) Yüklenici: ihale sonucunda, üzerine ihale yapılan ve idare ile sözleşme imzalayan gerçek kişiler veya özel hukuk tüzel kişilerini ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Temel İlkeler, Yapım ve Yenileme ile Ön Hazırlıklar

Temel ilkeler

MADDE 5- (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında aşağıdaki ilkeler gözetilir:

a) İhalelerde saydamlığı, rekabeti, eşit muameleyi, güvenilirliği, gizliliği, kamuoyu denetimini ve kaynakların verimli kullanılmasını sağlamak esastır.

b) İhalelerde, proje bazında ve işin niteliğine göre en az maliyetle en yüksek fayda sağlayan teklif, ekonomik açıdan en avantajlı teklif kabul edilir.

c) Kira ödemelerine ilişkin giderler Bakanlık bütçesine ödenek olarak konulur.

ç) Bir yılda sözleşmeye bağlanacak kira ödemelerinin toplamı, Bakanlığın ilgili yıl bütçesinde ver alan sermaye giderleri toplamının yüzde ellisini geçemez.

d) Taraflar arasında dengeli bir risk paylaşımının sağlanması esastır.

Eğitim öğretim tesislerinin yaptırılması veya yenilenmesi

MADDE 6- (1) Bakanlık, ön proje, ön fizibilite raporu, temel standartlar dokümanı ve ihale dokümanları çerçevesinde, Maliye Bakanlığınca yüklenici adına bedelsiz olarak Üst hakkı tesis edilecek Hazine taşınmazlarının veya gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine ait taşınmazlar üzerinde sözleşmesinde belirlenecek kira bedelleri karşılığında eğitim öğretim tesisleri yaptırabilir.

(2) Eğitim öğretim tesislerindeki eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmet ve alanların işletilmesi yükleniciye bırakılabilir. Bu durumda kira bedelinin hesabı, yükleniciye bırakılan eğitim öğretim hizmetleri dışındaki alan ve hizmetler dikkate alınarak yapılır. Kira bedeli hesabında dikkate alınmak kaydıyla yaptırılacak eğitim öğretim tesislerindeki tüm eğitim öğretim ekipmanları, eğitim araç ve gereçleri ile mefruşatın yüklenici tarafından sağlanması ihale dokümanları ve sözleşme çerçevesinde öngörülebilir.

(3) Bakanlık mevcut eğitim öğretim tesislerinin ve eklentilerinin yenilenmesi işlerini, ön fizibilite raporu, yenileme projesi, ihale dokümanları ve sözleşmede belirlenecek hususlar doğrultusunda, eğitim öğretim tesislerindeki eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmet ve alanların yükleniciye bırakılması karşılığında yaptırabilir.

(4) Yenileme işleri yükleniciye herhangi bir kira bedeli ödenmeksizin ve yüklenici lehine üst hakkı tesisi yapılmaksızın, eğitim öğretim hizmet alanları dışındaki hizmet ve alanların işletilmesi karşılığında yaptırılabilir.

(5) İdare, eğitim öğretim tesislerinin yaptırılması veya yenilenmesi ile ilgili olarak yüklenici ile imzalanacak sözleşme süresini, hazırlanan ön fizibilite raporunun sonucuna göre ihale öncesinde belirler ve sözleşme süresini ihale dokümanında isteklilere duyurur. Sözleşme süresi yapım veya yenileme süreleri de dahil olmak üzere kırk dokuz yılı geçemez.

(6) Bakanlık gerek görmesi hâlinde birden fazla eğitim öğretim tesisi yapım ve/veya yenileme işini tek bir ihale ile yaptırabilir. Yapım ve yenileme işinin tek bir ihale ile yaptırılması durumunda bu Yönetmelikte belirtilen yapım işlerine ilişkin ihale usul ve esasları geçerlidir.

Ön hazırlıklar ve yetkilendirme

MADDE 7- (1) İdare, yaptırılması planlanan bir ve/veya birden fazla eğitim öğretim tesisi projesini Bakan onayına sunmadan önce, projenin ön fizibilite raporunu hazırlar veya hazırlatır.

(2) Bakanlık, ön fizibilite raporu hazırlanırken, her bir yapım projesi için öngörülen uygun nitelikte taşınmaz bulunup bulunmadığı ve bu taşınmazlar üzerinde yüklenici lehine bedelsiz olarak kırkdokuz yıla kadar üst hakkı tesis edilmesinin mümkün olup olmadığı hususunda Maliye Bakanlığının uygun görüşünü alır.

(3) Bu Yönetmelik kapsamında eğitim öğretim tesisi yapılmasına karar verilen yerde Hâzineye ait uygun şartlarda taşınmaz bulunamaması veya yatırım açısından gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine ait taşınmazların maliyet bakımından daha uygun olması durumunda, gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine ait taşınmazlar değerlendirilir.

(4) Bakanlık, imar planında eğitim öğretim tesisi alanı olarak ayrılmış ve mülkiyeti Hâzineye ait veya Bakanlığa tahsisli taşınmazlar üzerinde ihale ile belirlemek kaydıyla üst hakkı tesis ederek, eğitim öğretim tesisi yapılması ve süresi sonunda Hazine adına tescil edilmesi kaydıyla, ihtiyaç duyacağı başka taşınmazlarda eğitim öğretim tesisi yaptırabilir.

(5) Bakanlık, mülkiyeti gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine ait olan ve imar planında eğitim öğretim tesisi alanı olarak ayrılmış alanları, ilin ihtiyacının bulunmadığının Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslara uygun olarak tespit edilmesi ve eğitim öğretim amacı dışında kullanılmamak üzere idarece hazırlanacak ön fizibilite raporu çalışmalarından sonra, ihtiyacı olan yerlerde eğitim öğretim tesisi yapılması kaydıyla özel eğitim tesis alanı olarak teklif edebilir.

(6) Bakanlık, plan, program ve politikaları çerçevesinde belirlediği projeleri, ön fizibilite raporları ve taşınmazların teminine yönelik çözüm önerileri ile birlikte inceler ve karara bağlar.

(7) Bakanlık, yapılması onaylanan her bir proje için, ihale iş ve işlemlerinde kullanmak üzere, ön proje, fizibilite raporu, temel standartlar dokümanı ile ihale dokümanı hazırlar veya hazırlatır.

(8) Bu Yönetmelikteki danışmanlık hizmetleri için bu Yönetmelikte yer alan ihale usulleri uygulanır.

(9) Bakanlık bazı eğitim öğretim tesisleri için ön proje yaptırmak üzere, mimarlık, peyzaj mimarlığı ve mühendislik projeleri ile ilgili olarak, belirlenecek usul ve esaslar dâhilinde ödüllü proje veya tasarım yarışması açabilir veya bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslara göre ön proje için ihale düzenleyebilir. Yarışmayı veya ihaleyi kazanan projenin ya da tasarımın telif hakları Bakanlığa geçer. Bu husus ön proje temin ve proje yarışmaları şartnamelerinde belirtilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İhale Usul ve Esasları

İhale ilânı

MADDE 8- (1) Bu Yönetmelik çerçevesinde idare tarafından yaptırılmak istenen ihale ve ön yeterlik ilânı, Resmi Gazetede, Türkiye çapında yayımlanan yüksek tirajlı en az iki gazetede ve internette, belirlenen ihale tarihinden yapım işlerinde en az altmış gün diğer işlerde ise otuz gün önce en az birer defa ilân yapılarak duyurulur.

(2) İşin özelliğinin gerektirdiği durumlarda, yapım işlerinde yurt dışında yüksek tirajlı en az iki gazetede belirlenen ihale tarihinden en az altmış gün önce olmak üzere ve en az birer defa ilân yapılarak ihale duyurulur.

(3) Ön yeterlik değerlendirmesi sonucunda yeterliği belirlenen adaylara ihale gününden en az otuz gün önce davet mektubu gönderilir.

(4) Ön yeterlik değerlendirilmesi yapılmayacak ihalelerde yukarıda belirtilen süreler yarısına kadar kısaltılabilir.

İhale ilânlarında bulunması zorunlu hususlar

MADDE 9- (1) İlanlarda aşağıdaki hususların belirtilmesi zorunludur:

a) İhale konusu işin niteliği ve yeri,

b) Şartname ve eklerinin nereden ve hangi şartlarla temin edileceği,

c) İhalenin nerede, hangi tarih ve saatte, hangi usulle yapılacağı,

ç) İsteklilerde aranacak yeterlik kriterleri ile istenen belgelerin neler olduğu,

d) Tekliflerin hangi tarih ve saate kadar, nereye verileceği,

e) Konsorsiyumların teklif verip veremeyeceği.

İsteklilerde aranacak özellikler

MADDE 10- (1) Bu Yönetmelik kapsamında yapılacak ihalelere katılacak isteklilerin veya ortak girişimi oluşturan gerçek veya tüzel kişilerden her birinin sağlam bir mali yapıya sahip olduklarını, bağımsız denetçi veya yeminli mali müşavirlerce tasdik edilmiş mali tabloları ile kanıtlamaları zorunludur. İsteklilerin sağlaması gereken referanslara, tecrübeye, mali ve teknik yeterliğe ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir, ihale ilânında ve ihale dokümanında duyurulur.

(2) İhaleye katılacak isteklilerden, ekonomik ve mali yeterlik ile mesleki ve teknik yeterliklerinin belirlenmesine ilişkin olarak aşağıda belirtilen bilgi ve belgeler istenebilir.

a) Ekonomik ve mali yeterliğin belirlenmesi için;

1) Bankalardan temin edilecek isteklinin mali durumu ile ilgili belgeler,

2) İsteklinin, ilgili mevzuatı uyarınca yayımlanması zorunlu olan bilançosu veya bilançosunun gerekli görülen bölümleri, yoksa bunlara eşdeğer belgeleri,

3) İsteklinin iş hacmini gösteren toplam cirosu veya ihale konusu iş ile ilgili taahhüdü altındaki ve bitirdiği iş miktarını gösteren belgeler.

b) Mesleki ve teknik yeterliğin belirlenmesi için;

1) İsteklinin, mevzuatı gereği ilgili odaya kayıtlı olarak faaliyette bulunduğunu ve teklif vermeye yasal olarak yetkili olduğunu kanıtlayan belgeler,

2) İsteklinin üretim ve/veya imalat kapasitesine, araştırma-geliştirme faaliyetlerine ve kaliteyi sağlamasına yönelik belgeler,

3) İsteklinin organizasyon yapısına ve ihale konusu işi yerine getirmek için yeterli sayıda ve nitelikte personel çalıştırdığına veya çalıştıracağına ilişkin bilgi ve/veya belgeler,

4) İhale konusu hizmet veya yapım işlerinde isteklinin yönetici kadrosu ile işi yürütecek teknik personelinin eğitimi ve mesleki niteliklerini gösteren belgeler,

5) İhale konusu işin yerine getirilebilmesi için gerekli görülen tesis, makine, teçhizat ve diğer ekipmana ilişkin belgeler,

6) İstekliye doğrudan bağlı olsun veya olmasın, kalite kontrolden sorumlu olan ilgili teknik personel veya teknik kuruluşlara ilişkin belgeler,

7) İhale konusu işin ihale dokümanında belirtilen standartlara uygunluğunu gösteren, uluslararası kurallara uygun şekilde akredite edilmiş kalite kontrol kuruluşları tarafından verilen sertifikalar,

8) İdarenin talebi hâlinde doğruluğu teyit edilmek üzere, tedarik edilecek malların numuneleri, katalogları ve/veya fotoğrafları,

(3) İhale konusu işin niteliğine göre ikinci fıkrada belirtilen bilgi veya belgelerden hangilerinin yeterlik değerlendirmesinde kullanılacağı, ihale dokümanında, ihale veya ön yeterliğe ilişkin ilân veya davet belgelerinde belirtilir.

(4) Aşağıda belirtilen durumlardaki istekliler ihale dışı bırakılır:

a) İflas eden, tasfiye hâlinde olan, işleri mahkeme tarafından yürütülen, konkordato ilân eden, işlerini askıya alan veya kendi ülkesindeki mevzuat hükümlerine göre benzer bir durumda olanlar.

b) İflası ilân edilen, hakkında zorunlu tasfiye kararı verilen, alacaklılara karşı borçlarından dolayı mahkeme idaresi altında bulunan veya kendi ülkesindeki mevzuat hükümlerine göre benzer bir durumda olanlar.

c) Türkiye’nin veya kendi ülkesinin mevzuat hükümleri uyarınca kesinleşmiş sosyal güvenlik prim borcu bulunanlar.

ç) Türkiye’nin veya kendi ülkesinin mevzuat hükümleri uyarınca kesinleşmiş vergi borcu bulunanlar.

d) İhale tarihinden önceki beş yıl içinde, mesleki faaliyetlerinden dolayı yargı kararıyla hüküm giyenler.

e) İhale tarihinden önceki beş yıl içinde, ihaleyi yapan idareye yaptığı işler sırasında iş veya meslek ahlâkına aykırı faaliyetlerde bulunduğu bu idare tarafından ispat edilenler.

f) İhale tarihi itibarıyla mevzuatı gereği kayıtlı olduğu oda tarafından mesleki faaliyetten men edilmiş olanlar.

g) Bu maddede belirtilen bilgi ve belgeleri vermeyen veya yanıltıcı bilgi ve/veya sahte belge verdiği tespit edilenler.

ğ) 11 inci maddeye göre ihaleye katılamayacağı belirtildiği hâlde ihaleye katılanlar.

h) 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 17 nci maddesinde belirtilen yasak fiil veya davranışlarda bulundukları tespit edilenler.

İhaleye katılamayacak olanlar

MADDE 11 – (1) İhaleyi yapan idarenin;

a) İhale yetkilileri,

b) ihale işlemlerini hazırlamak, yürütmek, sonuçlandırmak ve denetlemekle görevli personeli,

c) (a) ve (b) bentlerinde belirtilen şahısların eşleri ve üçüncü derece dâhil olmak üzere bu dereceye kadar kan ve kayın hısımları,

ç) (a), (b) ve (c) bentlerinde belirtilen şahısların, yönetim kurullarında görevli olmadıkları veya sermayesinin yüzde onundan fazlasına sahip olmadıkları anonim ortaklıklar hariç ortakları,

d) 4734 sayılı Kanun ve diğer kanunlardaki hükümler gereğince geçici veya sürekli olarak kamu ihalelerine katılmaktan yasaklanmış olanlar, doğrudan veya dolaylı olarak veya alt yüklenici olarak ihalelere katılamaz.

(2) Ayrıca, ihale konusu işin danışmanlık hizmetlerini yapan yükleniciler bu işin ihalesine katılamaz. İhale konusu işin yüklenicileri de o işin danışmanlık hizmeti ihalelerine katılamaz. Bu yasaklar, bunların ortaklık ve yönetim ilişkisi olan şirketleri ile bu şirketlerin sermayesinin yarısından fazlasına sahip oldukları şirketleri için de geçerlidir.

Ortak girişim ve özel amaçlı şirket

MADDE 12- (1) Ortak girişim, birden fazla gerçek veya tüzel kişi tarafından iş ortaklığı veya konsorsiyum olarak oluşturulabilir. İş ortaklığı üyeleri, hak ve sorumluluklarıyla işin tümünü birlikte yapmak üzere, konsorsiyum üyeleri ise hak ve sorumluluklarını ayırarak işin kendi uzmanlık alanlarıyla ilgili kısımlarını yapmak üzere ortaklık yapar.

(2) Özel amaçlı şirket kurmak üzere bir araya gelen birden fazla gerçek veya tüzel kişilerde hak ve sorumluluklar, özel amaçlı şirket kurulana kadar tüm gerçek ve/veya tüzel kişilerine, özel amaçlı şirket kurulduktan sonra ise şirkete aittir.

(3) İş ortaklığı her türlü ihaleye teklif verebilir. İdare, konsorsiyumların ihaleye katılıp katılamayacağını ihale dokümanında belirtir. İhale aşamasında ortak girişimlerden ortaklıklarına dair anlaşma veya taahhütname istenir. İş ortaklığı anlaşmalarında pilot ortak, konsorsiyum anlaşmalarında koordinatör ortak belirtilir.

(4) İhalenin iş ortaklığı veya konsorsiyum üzerinde kalması hâlinde, sözleşme imzalanmadan önce noter tasdikli iş ortaklığı veya konsorsiyum sözleşmesinin verilmesi gerekir. İş ortaklığı anlaşma ve sözleşmesinde, iş ortaklığını oluşturan gerçek veya tüzel kişilerin taahhüdün yerine getirilmesinde müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları; konsorsiyum anlaşma ve sözleşmesinde, konsorsiyumu oluşturan gerçek veya tüzel kişilerin işin hangi kısmını taahhüt ettikleri ve taahhüdün yerine getirilmesinde koordinatör ortak aracılığıyla aralarındaki koordinasyonu sağlayacakları belirtilir.

(5) İhalenin ortak girişim veya gerçek veya tüzel kişi üzerinde kalması hâlinde sözleşme imzalanmadan önce özel amaçlı şirketin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanan şirket kuruluşuna ilişkin ticari sicil kaydının verilmesi gerekir. Bu yönetmelik kapsamında yapım işlerinden hangileri için özel amaçlı şirketin kurulacağı idare tarafından ihale dokümanında belirtilir.

Alt yükleniciler

MADDE 13- (1) İhale konusu işin özelliği nedeniyle ihtiyaç görülmesi hâlinde, ihale aşamasında isteklilerden alt yüklenicilere yaptırmayı düşündükleri işleri belirtmeleri, sözleşme imzalamadan önce de alt yüklenicilerin listesini idarenin onayına sunmaları istenebilir. Ancak bu durumda, alt yüklenicilerin yaptıkları işlerle ilgili sorumluluğu yüklenicinin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

İhale işlem dosyası

MADDE 14- (1) İhale suretiyle yapılacak işler için bir işlem dosyası düzenlenir. Bu dosyada onay belgesi, tahmin edilen yatırım ve ödenecek tahmini kira bedeli, bedele ilişkin hesap tutanağı, ihale dokümanı ve ekleri, ilâna ilişkin belge ve gazete nüshaları ile ihale sürecine ilişkin diğer belgeler bulunur.

(2) Şartnamelerde tekniğe uygun olmayan veya gerçekleşmesi mümkün bulunmayan kayıt ve şartların bulunduğunun anlaşılması hâlinde, komisyonlar ilgili idareye şartnameleri düzelttirmek üzere ihaleyi erteler. Bu durumda ihale, yeniden düzenlenecek şartnameye ve yapılacak ilâna göre yürütülür.

İhale dokümanları

MADDE 15- (1) İhaleye çıkılmadan önce, yapım veya yenileme işlerinin özelliklerini ve kapsamını belirleyen ihale dokümanları, isteklilere talimatlar, şartnameler ve sözleşme tasarısı Bakanlık tarafından hazırlanır veya hazırlatılır. Projeye bağlı olarak Bakanlıkça hazırlanan veya hazırlatılan ön proje ve ön fizibilite raporunun Bakanlıkça uygun görülen kısımları, temel standartlar dokümanı ile yenileme projeleri ihale dokümanları eki olarak isteklilere verilir.

(2) İhale dokümanlarında eğitim öğretim tesisinin mahiyetine göre konulacak özel ve teknik şartların yanında, genel olarak aşağıdaki hususların da yer alması zorunludur:

a) Yapılacak veya yenilenecek eğitim öğretim tesisinin adı, nev’i, niteliği, kapsamı ile yükleniciye bırakılacak olan eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmet ve alanların kapsamı,

b) İhale usulü, ihale tarih ve saati ile tekliflerin nereye verileceği,

c) İsteklilere talimatlar,

ç) İsteklilerde aranılan şartlar, belgeler ve yeterlik kriterleri,

d) ihale dokümanında açıklama isteme ve yapılma yöntemleri,

e) Tekliflerin geçerlilik süresi,

f) İhaleye ortak girişimlerin teklif verip veremeyeceği, ihale konusu işin tamamına veya bir kısmına teklif verilmesinin mümkün olup olmadığı,

g) Tekliflerin alınması, açılması ve değerlendirilmesinde uygulanması gereken ve bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar,

ğ) İhale kararının alınmasından sözleşmenin imzalanmasına kadar uygulanması gereken ve bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar,

h) İhalenin sadece yerli isteklilere açık olup olmadığı,

ı) Geçici ve kesin teminat oranları ile teminatlara ait şartlar,

i) İhale saatinden önce ihalenin iptal edilmesinde idarenin serbest olduğu,

j) Bütün tekliflerin reddedilmesi ve ihalenin iptal edilmesinde idarenin serbest olduğu,

k) İhale konusu yapım ve yenileme işlerinin başlama ve bitirme tarihi, teslim şartları ve gecikme halinde verilecek cezalar,

l) Kira bedelini belirleme yöntemleri, yüklenici tarafından ifa edilecek hangi hizmetler için idarenin vereceği hizmet garantileri, ödeme dönemleri ve şartları,

m) Vergi, resim ve harçlar ile sözleşme ile ilgili diğer giderlerin kim tarafından ödeneceği,

n) Yapım işlerinde iş ve işyerinin sigortalanması ile yapı denetimi ve sorumluluğuna ilişkin şartlar,

o) Denetim, muayene ve kabul işlemlerine ilişkin şartlar,

ö) Anlaşmazlıkların çözümü,

p) Değerlendirme yapmak üzere isteklilerden istenecek, ihale konusu eğitim öğretim tesisi ile ilgili istekli tarafından hazırlanan ön fizibilite raporu, yenileme veya yapım dönemi iş programı, yenileme/yapım ve işletme dönemlerine ait finansman ve nakit akım tabloları, işletme dönemi yönetim planı ve benzeri belgeler,

r) Eğitim öğretim tesisinin üzerinde inşa edileceği taşınmazlara ilişkin teslim etme ve teslim alma şekil ve şartları.

s) Projeye bağlı olarak, ön proje ve fizibilite raporunun ilgili kısımları, temel standartlar dokümanı ve yenileme projesi,

ş) Yenileme projelerinde yenileme işi karşılığında yükleniciye bırakılacak eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmet ve alanların neler olacağı, işletmeye bırakılma süreleri ile ödenecek hizmet bedeli hesaplama yöntemleri ve diğer hususlar,

t) Tekliflerin değerlendirilmesi sonrasında, nihai pazarlık görüşmeleri yapmak üzere, istekliler arasında kira bedeli ve sair kriterlere göre bir sıralama yapılıp yapılmayacağı, yapılacak ise bu sıralamadan kaç isteklinin nihai pazarlık görüşmelerine çağrılacağı,

u) Açık eksiltme usulü ile pazarlık yapılıp yapılmayacağı,

ü) Eğitim öğretim donanımı ile eğitim araç ve gereçleri dâhil projelerde ekipmanın özellikleri, temini, yenilenmesi, bakımı ve uygun görülen donanımın işletilmesine dair hususlar,

v) Kesin ve uygulama projelerinin hazırlanma, onay usul ve esasları.

İhale dokümanlarının verilmesi

MADDE 16- (1) İhale dokümanlarına ait şartnameler ve ekleri bedelsiz olarak Bakanlıkta veya idarelerde görülebileceği gibi, Bakanlık veya idare tarafından bunların maliyeti ile orantılı olarak belirlenecek bir bedel karşılığında isteklilere verilir.

Ön yeterlik

MADDE 17- (1) Bu Yönetmelik kapsamında gerçekleştirilecek eğitim öğretim tesisi yapım ihaleleri için istekliler arasında ön yeterlik değerlendirmesi yapılması esastır.

(2) Bakanlıkça, her yapım ihalesi için bir ön yeterlik komisyonu kurulur. Komisyon 18 inci maddede belirtilen kuruluş, çalışma usul ve esaslarına tâbidir. İsteklilerde işin gereği aranacak yeterlik kriterleri, işin niteliğine göre ve rekabeti engellemeyecek şekilde, Bakanlıkça belirlenir. Ön yeterlik dokümanında belirtilmeyen hususlara ilânlarda yer verilmez.

(3) Ön yeterlik ilânlarında asgari olarak aşağıdaki hususlar belirtilir:

a) İhalenin adı, niteliği ve türü.

b) Eğitim öğretim tesisinin yapılacağı yer.

e) Ön yeterlik değerlendirmesi şartları ve istenilen belgelerin neler olduğu,

ç) Ön yeterlik değerlendirmesinde uygulanacak kriterler.

d) Ön yeterlik dokümanının nerede görülebileceği ve hangi bedelle alınacağı.

e) Ön yeterlik değerlendirmesi başvurusunun sunulacağı yer ile son başvuru tarihi ve saati.

İhale komisyonu

MADDE 18- (1) İhale yetkilisi, biri başkan olmak üzere ikisinin ihale konusu işin uzmanı olması şartıyla, idare personelinden en az dört kişi ile muhasebe veya mali işlerden sorumlu bir personelin katılımıyla kurulacak en az beş ve tek sayıda kişiden oluşan ihale komisyonunu, yedek üyeler de dâhil olmak üzere görevlendirir. Komisyona yardımcı olmak üzere, ihale komisyonu kararlarına katılmamak şartıyla gereği kadar idari ve teknik eleman görevlendirilebilir.

(2) Gerekli incelemeyi yapmalarını sağlamak amacıyla ihale işlem dosyasının birer örneği, ilân veya daveti izleyen üç gün içinde ihale komisyonu üyelerine verilir.

(3) İhale komisyonu tüm üyelerinin katılımıyla toplanır. Asıl üyelerden katılamayanların yerine yedek üyelerin katılımı sağlanır. Komisyon kararları çoğunlukla alınır. Kararlarda çekimser kalınamaz. Komisyon başkanı ve üyeleri oy ve kararlarından sorumludur. Karşı oy kullanan komisyon üyeleri, gerekçesini komisyon kararına yazmak ve imzalamak zorundadır.

(4) İhale komisyonunca alınan kararlar ve düzenlenen tutanaklar, komisyon başkan ve üyelerinin adları, soyadları ve görev unvanları belirtilerek imzalanır.

İhale usulleri

MADDE 19- (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki eğitim öğretim tesislerinin yenileme, yapım ve danışmanlık işlerinde aşağıdaki usullerden biri uygulanır:

a) Açık ihale usulü.

b) Belli istekliler arasında ihale usulü.

c) Pazarlık usulü.

ç) Doğrudan kiralama usulü.

(2) Birinci fıkrada belirtilen usullerden hangisinin uygulanacağı bu Yönetmelik çerçevesinde, proje bazında Bakanlıkça belirlenir.

Açık ihale usulü

MADDE 20- (1) Açık ihale usulü bütün isteklilerin teklif verebildiği usuldür. Açık ihale usulünde, isteklilerin ihale konusu işi yapabilme kapasitesini belirleyen ve bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslara uygun olarak tespit edilen yeterlik kriterleri ile ihale dokümanında belirtilen şartlara uygun olup olmadığı incelenerek, uygun olmadığı belirlenen isteklilerin teklifleri değerlendirme dışı bırakılır.

Belli istekliler arasında ihale usulü

MADDE 21- (1) Belli istekliler arasında ihale usulü, yapılacak ön yeterlik değerlendirmesi sonucunda Bakanlık tarafından seçilerek davet edilen isteklilerin teklif verebildiği ihale usulüdür.

(2) İşin niteliğine göre ve rekabeti engellemeyecek şekilde, Bakanlık tarafından belirlenmiş ve ön yeterlik dokümanı ile ön yeterlik ilânında belirtilen değerlendirme kriterlerine göre adayların ön yeterlik değerlendirmesi yapılır. Belirtilen asgari ön yeterlik şartlarını sağlayamayanlar yeterli kabul edilmez. İhaleye en az üç veya daha fazla istekli davet edilmesine rağmen ikiden az teklif sunulması durumunda ihale iptal edilir.

(3) Bakanlığın uygun gördüğü ihalelerde, şartları ihale ilânında ve ihale dokümanında duyurulmak kaydıyla, ön yeterlik sonrası istekliler tarafından verilen tekliflerin değerlendirilmesinden sonra istekliler arasında kira bedeli ya da başka bir kritere göre bir sıralama yapılarak bu sıralamadan belli sayıda istekli nihai pazarlık görüşmelerine çağrılabilir. Açık eksiltme ile pazarlık usulü dâhil başka diğer kriterler ile uygulanacak usul ve yöntem isteklilere yazılı olarak nihai pazarlık görüşmelerinden en az on gün önce yazılı olarak bildirilmek şartıyla ihale neticelendirilir.

Pazarlık usulü

MADDE 22- (1) Açık ihale veya belli istekliler arasında ihale usulü ile yapılan ihale sonucunda teklif çıkmaması veya aşağıdaki hâllerde, Bakanlık pazarlık usulü ile ihale yapabilir:

a) Doğal afetler, salgın hastalıklar, can veya mal kaybı tehlikesi gibi ani ve beklenmeyen olayların ortaya çıkması üzerine ihalenin ivedi olarak yapılmasının zorunlu olması.

b) İhale konusu eğitim öğretim tesisinin özgün nitelikle ve karmaşık olması nedeniyle teknik ve mali özelliklerinin gerekli olan netlikte belirlenememesi.

c) İdarenin herhangi bir ödemede bulunmaması şartıyla, Hazineye ait birden fazla taşınmazda üst hakkı verilerek bir kısmı kendisi tarafından diğer kısmı yüklenici tarafından işletilecek ve süresi sonunda mülkiyeti idareye ait olacak, öngörülen toplam sabit yatırım tutarı onmilyon TL’nin alımda kalan bir ve/veya birden fazla eğitim öğretim tesisi yapım işi veya yapım-yenileme grubu.

ç)Öngörülen maliyeti beşmilyon TL’nin altında kalan yenileme işlerinin gerçekleştirilmesi.

d) Öngörülen maliyeti yediyüzellibin TL’nin altında kalan danışmanlık işleri.

(2) Birinci fıkraya göre yapılacak ihalelerde ilân yapılması zorunlu değildir. Ancak bu bentlere göre yapılacak ihalelere en az üç isteklinin davet edilmesi şarttır. İlan yapılmayan hâllerde en az üç istekli davet edilerek, yeterlik belgelerini ve fiyat tekliflerini birlikte vermeleri istenir. Bu madde kapsamında yapılacak ihalelerde, ilk fiyat tekliflerini aşmamak üzere isteklilerden ihale kararına esas olacak son yazılı fiyat teklifleri alınmak veya açık eksiltme usullerinden biri ile ihale sonuçlandırabilir. Birinci fıkranın (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen limit her yıl Bakanlıkça 1 Şubat tarihinden itibaren geçerli olmak üzere Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan yıllık ÜFE endeksine göre güncellenir.

(3) Pazarlık usulü ile yapılacak ihalelerde tekliflerin yazılı olarak alınması zorunludur. Teklifler, danışmanlık ihaleleri için en az maliyet bedeli, yapım ve yenileme ihaleleri için ihale dokümanında belirtilen kira bedeli ve/veya eğitim öğretim tesislerindeki yükleniciye bırakılacak bedelleri ve işletime bırakılma sürelerinin belirlenmesi esasına uygun olmak üzere değerlendirilir. Bu değerlendirmede ayrıca şartnamede yer alan diğer hususlar da dikkate alınır.

(4) İhale pazarlık ile neticelendirilir. Pazarlığın ne suretle yapıldığı, ne gibi tekliflerde bulunulduğu ve ihalenin verildiği yüklenicinin hangi nedenlerden dolayı tercih edildiği ihale kararında gösterilir.

Doğrudan kiralama usulü

MADDE 23- (1) Eğitim öğretim tesisi ihtiyacının gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine ait ve/veya imar planında eğitim tesis alanı olarak ayrılmasına rağmen henüz kamulaştırılamayan taşınmazlar dışında temin edilemediğinin Bakanlıkça tespit edilmesi hâlinde, Bakanlık gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerinden Bakanlığın ihtiyaç duyduğu eğitim öğretim tesisini yapması ve Bakanlıkça belirlenecek eğitim öğretim hizmeti dışındaki hizmet ve alanları işletmesi kaydıyla kırk dokuz yıla kadar kiralama yapabilir.

(2) Eğitim öğretim tesisi ihtiyacının gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine ait taşınmazlar dışında temin edilemediğinin Bakanlıkça tespit edilmesi hâlinde, Bakanlık gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerinden kendilerine ait mevcut bina ve tesisleri Bakanlıkça belirlenecek eğitim öğretim hizmeti dışındaki hizmet ve alanları işletmesi kaydıyla kırk dokuz yıla kadar kiralayabilir.

(3) Kira bedeli ve kiralama süresi, arsa veya mevcut binanın fiziki durumu, yükleniciye bırakılacak eğitim öğretim hizmeti dışındaki hizmet ve alanlar, eğitim öğretim tesisinin bulunduğu taşınmazın mülkiyetinin ve/veya irtifak hakkının sözleşme öncesi, devamı veya sonrasında Hâzineye devredilip devredilmeyeceği, yapılacak eğitim öğretim tesisine ait proje ve teknik dokümanlar ile eğitim öğretim araç ve gereçleriyle donanımının yüklenici tarafından sağlanıp sağlanmayacağı gibi hususlar sözleşmede düzenlenir.

(4) Bu madde kapsamındaki kiralamalarda yıllık kira artış oranı, Türk Lirası cinsinden bir önceki yıla ait yıllık “(TEFE+ÜFE)/22’ formülü üzerinden hesaplanır.

(5) Doğrudan kiralama usulüyle yapılacak kiralamalar, 17 nci maddede belirtilen ön yeterlik ve 10 uncu maddede sayılan yeterlik kurallarına tâbi olmaksızın yapılır. Eğitim öğretim tesisi ihtiyacının gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine ait taşınmazlardan temin edilme şartları, arazinin ve üzerine yapılacak binanın değer tespiti, kira rayiç değerinin belirlenmesi, kiralama süresi ve ödemelerinin nasıl belirleneceği gibi hususlar ile ihale komisyonunun kurulması ve çalışma şartları gibi hususlar Bakanlıkça düzenlenir.

Tekliflerin hazırlanması ve sunulması

MADDE 24- (1) Teklif mektubu da dâhil olmak üzere ihaleye katılabilme şartı olarak istenilen bütün belgeler bir zarfa veya seri sıra numaralan verilmiş paketlere konulur. Zarfın veya paketlerin üzerine isteklinin adı soyadı veya ticaret unvanı, tebligata esas açık adresi, teklifin hangi işe ait olduğu ve ihaleyi yapan idarenin açık adresi yazılır. Zarfın yapıştırılan yeri istekli tarafından imzalanır ve mühürlenir.

(2) Teklif mektupları yazılı ve imzalı olarak sunulur. Teklif mektubunda ihale dokümanının tamamen okunup kabul edildiğinin belirtilmesi; teklif edilen bedelin rakam ve yazı ile birbirine uygun olarak açıkça yazılması; üzerinde kazıntı, silinti, düzeltme bulunmaması ve teklif mektubunun ad soyad veya ticaret unvanı yazılmak suretiyle yetkili kişilerce imzalanmış olması zorunludur.

(3) Teklifler ihale dokümanında belirtilen ihale saatine kadar sıra numaralı alındılar karşılığında idareye verilir. Bu saatten sonra verilen teklifler kabul edilmez ve açılmaksızın iade edilir. Teklifler iadeli taahhütlü olarak da gönderilebilir. Posta ile gönderilecek tekliflerin ihale dokümanında belirtilen ihale saatine kadar idareye ulaşması şarttır. Postadaki gecikme nedeniyle işleme konulmayacak tekliflerin alınış zamanı bir tutanakla tespit edilir ve bu teklifler değerlendirmeye alınmaz.

(4) Zeyilname ile ihale dokümanlarının değiştirilmesi veya teklif verme süresinin uzatılması hâlinde, idare ve isteklilerin ilk teklif verme tarih ve saatine bağlı tüm hak ve yükümlülükleri süre açısından, tespit edilecek yeni teklif verme tarih ve saatine kadar uzatılmış sayılır.

(5) Verilen teklifler, zeyilname düzenlenmesi hâli hariç, herhangi bir sebeple geri alınamaz ve değiştirilemez.

Tekliflerin alınması ve açılması

MADDE 25- (1) Teklifler ihale dokümanında belirtilen ihale saatine kadar idareye verilir. İhale komisyonunca ihale dokümanında belirtilen saatte kaç teklif verilmiş olduğu bir tutanakla tespit edilerek hazır bulunanlara duyurulur ve hemen ihaleye başlanır. İhale komisyonu teklif zarflarını alınış sırasına göre inceler. Bu incelemede, zarfın üzerinde isteklinin adı, soyadı veya ticaret unvanı, tebligata esas açık adresi, teklifin hangi işe ait olduğu, ihaleyi yapan idarenin açık adresi ve zarfın yapıştırılan yerinin istekli tarafından imzalanması ve mühürlenmesi hususlarına bakılır. Bu hususlara uygun olmayan zarflar bir tutanakla belirlenerek değerlendirmeye alınmaz. Zarflar isteklilerle birlikte hazır bulunanlar önünde alınış sırasına göre açılır.

(2) İsteklilerin belgelerinin eksik olup olmadığı ve teklif mektubunun usulüne uygun olup olmadığı kontrol edilir. Belgeleri eksik veya teklif mektubu usulüne uygun olmayan istekliler tutanakla tespit edilir. İstekliler ile teklif fiyatları açıklanır. Bu işlemlere ilişkin hazırlanan tutanak ihale komisyonunca imzalanır. Bu aşamada hiçbir teklifin reddine veya kabulüne karar verilmez, teklifi oluşturan belgeler düzeltilemez ve tamamlanamaz. Teklifler ihale komisyonunca hemen değerlendirilmek üzere oturum kapatılır.

Tekliflerin değerlendirilmesi

MADDE 26- (1) İhale komisyonunun talebi üzerine idare, tekliflerin incelenmesi, karşılaştırılması ve değerlendirilmesinde yararlanmak üzere net olmayan hususlarla ilgili isteklilerden açıklama isteyebilir. Bu açıklama, hiçbir şekilde teklif fiyatında değişiklik yapılması veya ihale dokümanında öngörülen kriterlere uygun olmayan tekliflerin uygun hâle getirilmesi amacıyla istenilemez ve bu sonucu doğuracak şekilde kullanılamaz. İdarenin yazılı açıklama talebine, istekli tarafından yazılı olarak cevap verilir.

(2) Tekliflerin değerlendirilmesinde, öncelikle belgeleri eksik olduğu veya teklif mektubu ile geçici teminatı usulüne uygun olmadığı ilk oturumda tespit edilen isteklilerin tekliflerinin değerlendirme dışı bırakılmasına karar verilir.

(3) Teklifin esasını değiştirecek nitelikte olmaması kaydıyla belgelerin eksik olması veya belgelerde önemsiz bilgi eksikliği bulunması hâlinde, idarece belirlenen sürede isteklilerden bu eksik belge veya bilgilerin tamamlanması yazılı olarak islenir. Belirlenen sürede eksik belge veya bilgileri tamamlamayan istekliler değerlendirme dışı bırakılır. Bilgi eksikliklerinin tamamlatılmasına ilişkin olarak verilen süre içinde isteklilerce sunulan belgelerin ihale tarihinden sonraki bir tarihte düzenlenmesi hâlinde bu belgeler, isteklinin ihale tarihi itibarıyla ihaleye katılım şartlarını sağladığını tevsik etmesi durumunda kabul edilir.

(4) Bu ilk değerlendirme ve işlemler sonucunda belgeleri eksiksiz ve teklif mektubu ile geçici teminatı usulüne uygun olan isteklilerin tekliflerinin ayrıntılı değerlendirilmesine geçilir. Bu aşamada, isteklilerin ihale konusu işi yapabilme kapasitelerini belirleyen yeterlik kriterlerine ve tekliflerin ihale dokümanında belirtilen şartlara uygun olup olmadığı ile birim fiyat teklif cetvellerinde aritmetik hata bulunup bulunmadığı incelenir. Uygun olmadığı belirlenen isteklilerin teklifleri değerlendirme dışı bırakılır.

Kütün tekliflerin reddedilmesi ve ihalenin iptali

MADDE 27- (1) İhale komisyonunun kararı üzerine idare, verilmiş olan bütün teklifleri reddederek ihaleyi iptal etmekte serbesttir. İdare bütün tekliflerin reddedilmesi nedeniyle herhangi bir yükümlülük altına girmez. Ancak, idare isteklilerin talepte bulunması hâlinde, ihalenin iptal edilme gerekçelerini talep eden isteklilere bildirir.

İhalenin karara bağlanması ve onaylanması

MADDE 28- (1) İhale komisyonu 26 ncı maddeye göre teklifleri değerlendirdikten sonra 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi çerçevesinde gerekçeli kararını belirterek ihale yetkilisinin onayına sunar. Kararlarda isteklilerin adları veya ticaret unvanları, teklif edilen kira bedeli veya işletme süresi, ihalenin tarihi ve hangi istekli üzerine hangi gerekçelerle yapıldığı, ihale yapılmamış ise nedenleri belirtilir.

(2) Bakan, karar tarihini izleyen en geç beş işgünü içinde ihale kararını onaylar veya gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle iptal eder.

(3) ihale, kararın onaylanması hâlinde geçerli, iptal edilmesi hâlinde ise hükümsüz sayılır.

(4) İhale kararları Bakan tarafından onaylanmadan önce idareler, ihale üzerinde kalan isteklinin kamu ihalelerine girmekten yasaklı olup olmadığını teyit ettirerek buna ilişkin belgeyi ihale kararına eklemek zorundadır.

Kesinleşen ihale kararlarının bildirilmesi

MADDE 29- (1) Bakan tarafından onaylanan ihale kararları, onaylandığı günden itibaren en geç beş işgünü içinde, ihale üzerinde bırakılan dâhil, ihaleye teklif veren bütün isteklilere veya vekillerine, imzası alınmak suretiyle bildirilir veya iadeli taahhütlü mektupla tebligat adresine postalanır. Mektubun postaya verilmesini takip eden yedinci gün, kararın istekliye tebliğ tarihi sayılır.

(2) İhale kararlarının Bakan tarafından iptal edilmesi hâlinde de durum isteklilere aynı şekilde bildirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Sözleşmelerin Düzenlenmesi

Sözleşmenin imzalanması

MADDE 30- (1) Bütün ihaleler bir sözleşmeye bağlanır. Sözleşme, idare adına harcama yetkilisi tarafından imzalanır.

(2) İki kapsamda imzalanacak sözleşmelerin noterlikçe onaylanıp onaylanmayacağı, işin önem ve özelliği dikkate alınarak Bakanlık tarafından belirlenir ve buna ilişkin hususlar ihale dokümanında belirtilir.

Sözleşmede yer alacak hususlar

MADDE 31- (1) Sözleşmede aşağıdaki hususlar yer alır:

a) Taraflar,

b) Sözleşmenin konusu ve süresi,

c) Kesin projelerin ve uygulama projelerinin hazırlanma, onay usûl ve esasları,

ç) Yapım/yenileme ve hizmetlerin standart ve kalitesi,

d) Yapım veya yenileme işleri ile yükleniciye bırakılacak eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmet ve alanların kapsamı ve genel esasları,

e) Yapım ve yenileme işlerine başlama, bitirme süre ve şartları, gecikme hâlinde uygulanacak müeyyideler,

f) Eğitim öğretim tesisinin üzerinde inşa edileceği taşınmazlara ilişkin teslim etme ve teslim alma şekil ve şartları,

g) Kira bedeli ödemeleri ile yenileme projelerinde yükleniciye bırakılan eğitim öğretim hizmetleri dışındaki alanların hizmet bedellerinin ödenmesine ilişkin hususlar,

ğ) Yüklenici tarafından kullanılacak eğitim öğretim hizmetleri dışındaki alanların kullanım şart ve esasları,

h) Yüklenici tarafından yerine getirilecek olan hizmetlerin yerine getirilmesi usûl ve esasları,

ı) Yükleniciye bırakılan eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmet ve alanların, fiyatlandırma ölçütleri ile kira bedeli hesabında dikkate alınma usûl ve esasları,

i) Yapım işlemi tamamlama sürecinden üç ay önce, idare tarafından yapılacak piyasa araştırması sonucunda eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmetlerin tespit edilen bedellerinin, yüklenici tarafından teklif edilen hizmet bedellerinden daha aşağı olması hâlinde, bu hizmetlerin yine yükleniciye belirli bir komisyon oranı ödenerek, yüklenici aracılığı ile üçüncü hizmet sağlayıcılardan alınabileceği hususu,

j) Eğitim öğretim ekipmanı, eğitim araç ve gereçleri dâhil projelerde donanımın, araç ve gerecin özellikleri, temini, yenilenmesi, bakımı ve uygun görülen donanım, araç ve gerecinin işletilmesine dair hususlar,

k) Eğitim öğretim tesisinin yatırım ve işletme dönemlerinin finansmanı,

1) Eğitim öğretim tesisini işletmeye alma, kabul usul ve esasları,

m) Yatırım döneminde işin tamamlanmasındaki gecikme ve maliyet değişiklikleri,

n) Kesin teminat miktarı ile iadesine ait şartlar,

o) Aylık ve yıllık faaliyet raporları,

ö) Güvenlik, emniyet ve çevre önlemleri,

p) Yapım işlerinde iş ve işyerinin sigortalanması ile yapı denetimi ve sorumluluğuna ilişkin şartlar.

r) Bakım ve onarım,

s) Eğitim öğretim tesisinin, sözleşme süresi sonunda ve sözleşme süresinin sona ermesinden önce idareye devrine ilişkin usul ve esaslar,

ş) Diğer sözleşmelere ilişkin hükümler,

t) Sözleşme sonrası sağlanması hâlinde sabit yatırım dönemine ilişkin krediler veya diğer finansal araçlara ilişkin yüklenicinin yükümlülükleri,

u) Mücbir sebepler, sorumluluklar, tazminatlar, denetim, anlaşmazlıkların çözümü,

ü) Sözleşmenin devri ve sözleşmenin feshine ilişkin hususlar,

v) Vergi, resim ve sözleşme ile ilgili diğer masraflar,

y) Tebligat, sözleşme dili, sözleşmedeki değişiklikler ve sözleşmenin yürürlüğe girmesi ile ilgili hususlar,

z) Finans sağlayıcıların müdahale hakkı usûl ve esasları,

aa) İdarenin eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmetlere ilişkin belirli periyotlarla yapacağı piyasa araştırma hakkı usûl ve esasları,

bb) Yapım işlerinde yüklenicinin yer teslimi tarihinde öz kaynaklan hariç toplam sabit yatırım tutarının finansmanı için gerekli olan kredileri veya diğer finansal araçları sağlayamaması hâlinde idarenin; yükleniciye yapım işinin yüzde yirmisini karşılayarak özkaynakları ile yapım işine başlaması ve idareye sözleşme tutarının yüzde biri oranında ek teminat vermesi şartıyla finans sağlayıcılar ile kredileri veya diğer finansal araçlara ilişkin sözleşmenin imzalanması için bir yıl süre uzatımı verebileceği,

cc) İdarece öngörülecek diğer hususlar.

Taşınmazların yükleniciye devri ve yer feslimi

MADDE 32- (1) Bakanlığın talebi üzerine Maliye Bakanlığınca;

a) Bakanlıkça bu Yönetmelik kapsamında üzerinde eğitim öğretim tesisleri yapılmasına karar verilen Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlardan,

b) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunup tescili mümkün olan yerlerden,

Maliye Bakanlığınca uygun görülenler üzerinde, yüklenici lehine bedelsiz olarak kırkdokuz yıla kadar üst hakkı tesis edilebilir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen taşınmazlar, taşınmazların ve üzerindeki tesislerin, üst hakkı sözleşmesi süresince amacı dışında kullanılamayacağı yönündeki şart ile üst hakkına ilişkin diğer şartların yer aldığı bir resmi senet düzenlenerek yükleniciye üst hakkı süresince devredilir.

(3) Yüklenici lehine üst hakkı tesis edilecek taşınmazlara ilişkin mevzuata göre alınması gereken tüm izinler ile hazırlanması gereken tüm raporların sorumluluğu Bakanlığa aittir. Bu işlemler tamamlanarak sözleşmenin imzalanmasını müteakip Maliye Bakanlığınca yüklenici lehine bedelsiz olarak kırk dokuz yıla kadar üst hakkı tesis edilmek suretiyle taşınmazlar yükleniciye teslim edilir. Bu taşınmazların sözleşme süresince amacı dışında kullanılamayacağına ve yüklenici lehine tesis edilen üst hakkının Maliye Bakanlığı ile Bakanlıktan izin alınmaksızın devredilemeyeceğine dair tapu kütüğüne şerh konulur.

Sözleşmenin süresi

MADDE 33- (1) Sözleşme süresi, eğitim öğretim tesisinin özelliklerine ve ön fizibilite raporu sonuçlarına bağlı olarak idarece belirlenir ve ihale dokümanında belirtilir.

(2) Sözleşmede belirtilen yer teslim tarihinden başlamak üzere, projelendirme ve yapım süresi dâhil yatırım süresi ve işletme süresi, sözleşme süresidir.

(3) Eğitim öğretim tesisleri yapım süresi üç yılı geçemez.

Finansman ve idarenin mali yükümlülüğü

MADDE 34- (1) Yüklenici, ihale konusu eğitim öğretim tesisinin yenileme veya yapım işlerine ait yatırım tutarı ile hizmetlerin verilmesi ile ilgili gerekli tüm finansmanı sağlamakla yükümlüdür. Yüklenicilerin bu Yönetmelik kapsamında gerçekleştireceği yatırımlar için getireceği öz kaynak oranı, sözleşmede belirtilen toplam sabit yatırım tutarının yüzde yirmisinden az olamaz.

(2) Bakanlık, sözleşme süresi boyunca ilgili eğitim öğretim tesisinin periyodik kira bedellerinin ödenmesine yönelik olarak bütçesinde yeterli ödeneğin tahsisi konusunda her türlü tedbiri alır. Sözleşmelerde kira bedelinin zamanında ve tam olarak ödenmesinin Bakanlık yükümlülüğü altında olduğu ve ödemelerdeki gecikmelere uygulanacak cezai yaptırımlara ilişkin hükümlere de yer verilir.

Yükleniciye yapılacak ödemelerin hesaplanması ve ödeme usulleri

MADDE 35- (1) Yapım işleri ile ilgili olarak, yükleniciye ödenecek kira bedelinin hesaplanmasına ve ödenmesine ilişkin usûl ve esaslara ihale dokümanında ve sözleşmede yer verilir. Yapım projelerinde kira bedeli hesaplanmasında, yükleniciye bırakılan eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmet ve alanların değerleri de dikkate alınır.

(2) Yenileme projelerinde yükleniciye bırakılan eğitim öğretim hizmetleri dışındaki alanların değerleri yüklenici tarafından yapılan yenileme yatırımının karşılığının hesabında dikkate alınır. Yenileme projelerinde yenileme projesinin bedelinin hesabında yükleniciye bırakılan eğitim öğretim hizmet alanları dışındaki hizmetler ile eğitim öğretim hizmetleri dışındaki alanların yükleniciye bırakılma süreleri ana kriter olarak dikkate alınır.

(3) Yapım işlerinde kira bedelinin tespitinde:

a) Taşınmazların Hâzineye veya şahsa ait olup olmadığı,

b) Toplam sabit yalının tutarı,

e) Yüklenici tarafından sağlanan eğitim öğretim donanımı, eğitim araç ve gereçleri ile mefruşat,

ç) Sözleşme süresi,

d) Yükleniciye bırakılan eğitim öğretim hizmet alanları dışındaki hizmetler ile eğitim öğretim hizmetleri dışındaki alanlar,

c) Yüklenicinin kârı,

dikkate alınır.

(4) İhale dokümanında ve sözleşmede belirtilmek üzere değişik kira dönemleri tespit edilebilir. Yapılan peşin ödemeler ile ara ödemeler, toplam kira bedeli hesaplamasında dikkate alınır.

(5) ihale dokümanında ve sözleşmede kiralama süresi ve kira artış oranları belirtilir. Kira artış oranlarının tespitinde Türkiye istatistik Kurumu tarafından açıklanan bir önceki yıla ilişkin yıllık ÖFE ve TÜFE esas alınarak oluşturulan “(ÜFE+TÜFE)/2″ formülü kullanılır. Bununla birlikte, yüklenicinin projenin finansmanı için yabancı para birimi üzerinden kredi sözleşmesi yapması ve kira artışının yapılacağı tarihteki döviz kurundaki artışın “(ÖFE-TÜFE)/2’’ oranındaki artıştan yüksek olması hâlinde, sözleşmede belirlenecek döviz kurlarındaki artış idare tarafından ek-l’de yer alan formülün uygulanması sonucu hesaplanan düzeltme katsayısı marifetiyle yıllık kira artış oranına çarpan olarak eklenir.

(6) Sözleşmede tespit edilen kira dönemleri içerisindeki kira ödemeleri, eğitim öğretim tesisinin teslim alınmasından sonra, Bakanlık bütçesinden yükleniciye ödenir.

(7) Yüklenici tarafından verilen hizmetlerin karşılığı olarak kira bedeli içinde yükleniciye ödenecek bedellerin hesaplanmasına ve ödenmesine ilişkin usûl ve esaslara İhale dokümanında ve sözleşmede yer verilir.

(8) Bakanlık, yüklenici tarafından işletilecek eğitim öğretim hizmet alanları dışındaki hizmetler ile eğitim öğretim hizmetleri dışındaki alanların değer tespitleriyle kamu maliyet analizi çalışmalarını merkezi yönetim bütçesinden karşılanmak üzere bu konularda uzmanlaşmış kurum ve kuruluşlara yaptırabilir. Bu maddede geçen çalışmaların yaptırılmasında merkezi yönetim bütçesinin tâbi olduğu mevzuat hükümleri uygulanır.

İşin tamamlanmasındaki gecikme, maliyet değişiklikleri ve cezalar

MADDE 36- (1) Yapım veya yenileme işlerinin tamamlanmasında gecikme meydana gelmesi durumunda uygulanacak müeyyideler ile maliyet değişiklikleriyle ilgili hükümler ihale dokümanları ve sözleşmede yer alır.

(2) Bakanlık, eğitim Öğretim tesisinin yapımı aşamasında veya işletilmesi sırasında yükleniciden kaynaklanan nedenlerle meydana gelebilecek hata ve olumsuzluklara istinaden cezai müeyyideler koyma hakkını haizdir. Bu cezaî müeyyidelerin hangi durumlarda ve ne şekilde uygulanacağı sözleşmede belirtilir. Sözleşmenin, yüklenicinin herhangi bir kusuru olmaksızın Bakanlık tarafından feshedilmesi veya Bakanlığın kusurundan kaynaklanan nedenlerle sözleşmenin yüklenici tarafından feshi durumunda, yüklenicinin zararının tazmininde, ilgili bütçe kalemlerinde yeterli ödeneğin tahsisi konusunda Bakanlık her türlü tedbiri alır. Söz konusu zararın ne şekilde ve ne ölçüde telafi edileceği sözleşme ile düzenlenir.

Teminat

MADDE 37- (1) İsteklilerden, danışmanlık ihalelerinde teklif edilen bedelin, yapım ve yenileme işlerinde ise toplam sabit yatırım tutarının yüzde üçünden az olmamak üzere isteklilerce belirlenecek oranda geçici teminat alınır.

(2) Sözleşmenin imzalanmasından önce yükleniciden yapım ve yenileme işlerinde toplam sabit yatırım tutarının, danışmanlık ihalelerinde ise sözleşme bedelinin yüzde üçü tutarında kesin teminat alınır ve bu hususa ilişkin olarak ihale dokümanında gerekli açıklamalara yer verilir.

Teminat olarak kabul edilecek değerler

MADDE 38- (1) Teminat olarak kabul edilecek değerler şunlardır:

a) Tedavüldeki Türk parası,

b) Bankalar ve katılım bankaları tarafından verilen teminat mektupları,

c) Hazine Müsteşarlığınca ihraç edilen devlet iç borçlanma senetleri ve bu senetler yerine düzenlenen belgeler,

(2) İlgili mevzuatına göre Türkiye’de faaliyette bulunmasına izin verilen yabancı bankaların düzenleyecekleri teminat mektupları ile Türkiye dışında faaliyette bulunan banka veya benzeri kredi kuruluşlarının kontrgarantisi üzerine Türkiye’de faaliyette bulunan bankaların veya katılım bankalarının düzenleyecekleri teminat mektupları da teminat olarak kabul edilir.

(3) Birinci fıkranın (c) bendinde belirtilen senetler ve bu senetler yerine düzenlenen belgelerden nominal değere faiz dâhil edilerek ihraç edilenler, anaparaya tekabül eden satış değeri üzerinden teminat olarak kabul edilir.

(4) Teminatlar, teminat olarak kabul edilen diğer değerlerle değiştirilebilir.

(5) Her ne suretle olursa olsun, idarece alınan teminatlar haczedilemez ve üzerine ihtiyati tedbir konulamaz.

(6) İlgili mevzuatına aykırı olarak düzenlenmiş teminat mektupları kabul edilmez.

Denetim

MADDE 39- (1) Bakanlık, yüklenicinin sözleşme kapsamına giren faaliyetlerini bütün aşamalarda denetler veya denetletir. Bakanlık performans denetimi ve yönetimine ilişkin olarak denetim ve yönelim mekanizması kurabilir. Bu hususta ihtiyaç duyması hâlinde düzenleme yapabilir.

Mücbir sebep hâlleri

MADDE 40- (1) Mücbir sebep hâlleri ve bu hâllerde uygulanacak hükümler sözleşmede açıkça belirtilir.

Sözleşmenin devri

MADDE 41- (1) Yüklenici, yatırım ve işletme dönemlerinde sözleşmeden doğan tüm hak ve yükümlülüklerini, aynı şartlarla ve bu Yönetmelikte belirtilen şartları haiz başka bir gerçek kişiye veya özel hukuk tüzel kişilerine, Bakanlığın uygun görüşü ile devredebilir. Bu hâlde üst hakkı sözleşmesi de devralan gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi adına ayrıca devredilir. Sözleşmenin bu şekilde devri hâlinde diğer sözleşmeler de devralan gerçek kişiye veya özel hukuk tüzel kişilerine devredilmiş sayılır.

(2) Bakanlık da mevzuatta açıkça öngörülmesi hâlinde şartları da belirtilmek suretiyle sözleşmeleri devredebilir. Bakanlığın, sözleşmeyi devretmesi hâlinde, sözleşmede yer alan süre, kira bedeli, yüklenici tarafından üstlenilen hizmetlerin kapsamı ve benzeri hükümler, sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin rızası olmadan değiştirilemez.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Sözleşmenin Sona Ermesi

Sözleşmenin feshi

MADDE 42- (1) Sözleşme yapıldıktan sonra yüklenicinin taahhüdünden vazgeçmesi veya taahhüdünü ihale dokümanları ve sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi hâlinde, sözleşmede öngörülen ve sözleşmenin derhal fesih hâllerini belirleyen hâller hariç olmak üzere, idarenin noter aracılığı ile yapacağı yazılı ihtarla nedenleri açıkça belirtilerek gereğinin yapılması için yükleniciye belirli bir süre verilir. Bu süre, ivedi durumlar dışında, yazılı ihtarın yükleniciye tebliği tarihinden başlamak üzere altmış günden aşağı olamaz. Verilen bu süre, sözleşme süresini etkilemeyeceği gibi gecikmeden kaynaklanan cezai şartın uygulanmasını da engellemez.

(2) İdare tarafından verilen süre içinde yüklenicinin yazılı ihtardaki talimata uymaması hâlinde, ayrıca protesto çekmeye ve hüküm almaya gerek kalmaksızın idare sözleşmeyi feshetme hak ve yetkisine sahiptir.

(3) Sözleşmenin feshi hâlinde yüklenicinin kesin teminatı ile alınması hâlinde ek teminat Hâzineye gelir kaydedilir. Gelir kaydedilen kesin teminat yüklenicinin borcuna mahsup edilmez; yükleniciler kesin teminat için herhangi bir hak, bedel veya tazminat talebinde bulunamaz. Hazinece yüklenici lehine üst hakkı tesis edilmek suretiyle taşınmaz devredilmiş ise, üst hakkı kaldırılıp tapudan terkin edilerek, bu taşınmaz ile üzerinde bulunan yapı ve tesisler müştemilatı ile birlikte bedelsiz olarak Hâzineye intikal eder. Yükleniciler tarafından taşınmaza veya üzerinde bulunan yapı, tesis ve müştemilata zarar verilmesi hâlinde, zarar bedeli de ayrıca alınır.

(4) Feshedilen sözleşme konusu işlerin hesabı Türkiye Cumhuriyeti mevzuatının özel hukukta uygulanan genel hükümlerine göre yapılır ve yüklenicinin idare ile ilişkisi kesilir. Sözleşmenin feshine ait onay tarihinde işlerin mevcut durumu, idarece görevlendirilecek bir heyet tarafından yüklenici veya vekili ile birlikte tespit edilerek bir durum tespit tutanağı düzenlenir. Yüklenici veya vekili hazır bulunmadığı takdirde bu husus tutanakta belirtilir.

(5) Eğitim öğretim tesisinin yapıldığı taşınmazın yükleniciye ait olduğu hâllerde sözleşmenin feshi durumunda, Bakanlık bu taşınmazı ve üzerindeki tesisleri, tesisatı, yükleniciye ait olan ihzaratı, diğer malzemeyi, makine, araç ve yedek parçaları, yüklenicinin razı olması hâlinde satın alabilir. Sıhhi tesisat, elektrik tesisatı, ısıtma, soğutma ve havalandırma sistemleri, çamaşır yıkama ve yemek pişirme tesisatı ve benzeri tesisata ait ihzarat, yapılabilmesi mümkün olan her türlü inceleme ve denemesi yapıldıktan sonra montajlı ve her türlü yardımcı parçaları dâhil birim fiyatından, montaj bedeli çıkarılıp kalan montajsız fiyattan yüklenici kârı ve genel giderler düşüldükten sonra bulunan bedel üzerinden alınır. Ayrı bir birim fiyatı bulunmayan her türlü montaj malzemesi de piyasa rayiçleri dikkate alınarak yüklenici ile anlaşmaya varılacak fiyatlara göre değerlendirilip salın alınabilir. Bina, baraka şantiye ve benzeri tesisler, sözleşmenin feshedildiği yılda geçerli birim fiyat ve rayiçler ile değerlendirilerek bulunan bedel üzerinden; makine, araç ve yedek parçalar ise benzer piyasa değerleri dikkate alınarak tespit edilecek değer üzerinden, amortisman, işçilik ve malzeme nitelik farkları da dikkate alınarak devralınır.

Sözleşmenin tasfiyesi

MADDE 43- (1) Mücbir sebep hâllerinin ortaya çıkması veya yüklenici ile idarenin 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümleri çerçevesinde karşılıklı anlaşması hâlinde sözleşme tasfiye edilebilir.

(2) Tasfiye hâlinde Hazinece yüklenici lehine üst hakkı tesis edilmek suretiyle taşınmaz devredilmiş ise bu taşınmazın üzerinde bulunan yapı, tesis ve müştemilatın Hâzineye geçmesi gereken kısımları hakkında yüklenici herhangi bir hak ve tazminat talebinde bulunamaz ve bunlar için yükleniciye herhangi bir bedel ödenmez.

(3) Eğitim öğretim tesisinin yapıldığı taşınmazın yükleniciye ait olduğu sözleşmenin tasfiyesi hâlinde, Bakanlık bu taşınmazı ve üzerindeki tesisleri, tesisatı, yükleniciye ait olan ihzaratı, diğer malzemeyi, makine, araç ve yedek parçaları, yüklenicinin razı olması hâlinde satın alabilir. Sıhhi tesisat, elektrik tesisatı, ısıtma, soğutma ve havalandırma sistemleri, çamaşır yıkama ve yemek pişirme tesisatı ve benzeri tesisata ait ihzarat, yapılabilmesi mümkün olan her türlü inceleme ve denemesi yapıldıktan sonra montajlı ve her türlü yardımcı parçaları dâhil birim fiyatından, montaj bedeli çıkarılıp kalan montajsız fiyattan yüklenici kârı ve genel giderler düşüldükten sonra bulunan bedel üzerinden alınır. Ayrı bir birim fiyatı bulunmayan her türlü montaj malzemesi de piyasa rayiçleri dikkate alınarak yüklenici ile anlaşmaya varılacak fiyatlara göre değerlendirilip satın alınabilir. Bina, baraka şantiye ve benzeri tesisler, sözleşmenin tasfiye edildiği yılda geçerli birim fiyat ve rayiçler ile değerlendirilerek bulunan bedel üzerinden; makine, araç ve yedek parçalar ise benzer piyasa değerleri dikkate alınarak tespit edilecek değer üzerinden, amortisman, işçilik ve malzeme nitelik farkları da dikkate alınarak devralınır.

(4) Sözleşmenin tasfiyesi hâlinde evvelce alınmış bulunan kesin teminat mektubu iade edilir ve sözleşme konusu işlerin hesabı genel hükümlere göre yapılır.

Fesih ve tasfiye sonrası işlemler

MADDE 44- (1) Sözleşmenin feshi veya tasfiyesi hâlinde yüklenici, idarenin iznini almaksızın eğitim öğretim tesislerindeki tesisatın hiçbirini bozup yerinden kaldıramaz; eğitim öğretim tesislerinde bulunan ihzarat ve diğer malzeme, araç ve makinelerinden herhangi birini başka bir yere götüremez, herhangi bir şekilde başkasına devredemez veya eğitim öğretim tesisinde değişiklik yapamaz. Yüklenicinin bu hususlardaki eylemlerini önlemek için idare, gerekli gördüğü takdirde eğitim öğretim tesisine el koyarak yükleniciyi eğitim öğretim tesisinden uzaklaştırabilir.

Sözleşme süresi sonunda eğitim öğretim tesisinin Bakanlığa devri

MADDE 45- (1) Hazinece yüklenici lehine üst hakkı tesis edilmek suretiyle devredilen taşınmazlar ile üzerine inşa edilen eğitim öğretim tesisleri, üst hakkı süresi sonunda her türlü takyidat, yükümlülük, şerh, borç, taahhütlerden arî olarak, normal aşınma ve yıpranma hariç olmak üzere, bakımlı, çalışır ve kullanılabilir durumda bedelsiz olarak hazineye intikal eder. Eğitim öğretim tesisinin devir aşamasında sözleşmede yer alan şartları haiz olup olmadığı oluşturulacak bir devir-teslim komisyonunca tespit edilir. Bu komisyonun oluşturulması, çalışma usul ve esasları, komisyonca tespit edilen eksiklik ve hataların giderilmesi ve onarımların yapılması ile ilgili hükümler sözleşmede yer alır.

(2) Hazinece yüklenici lehine üst hakkı tesis edilen taşınmazlar ile ilgili üst hakkı sözleşmesinin sona ermesi hâlinde, Maliye Bakanlığınca yüklenici lehine tesis edilen üst hakkı tapudan terkin ettirilerek tapu kütüğündeki şerh, takyidat ve beyanlar kaldırılır.

(3) Gerçek kişilere veya özel hukuk tüzel kişilerine ait taşınmazların kullanılması durumunda projenin özelliğine göre taşınmazlar ile üzerindeki tüm yapı ve tesislerin devir şartları sözleşmede öngörülür.

(4) Eğitim öğretim tesislerinin her türlü devrinde, eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmet ve alanların yükleniciye bırakıldığı durumlarda devir tarihinde bu alanların da sözleşmeleri sona ermiş sayılır ve söz konusu eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmet ve alanlar Bakanlık hüküm ve tasarrufu altına girer.

(5) Taşınmazın üçüncü şahıslardan kiralanması hâlinde söz konusu taşınmaz, eğitim öğretim tesisleri içindeki donanımdan ari olarak veya 43 üncü maddenin üçüncü fıkrasına göre hesaplanacak aşınma bedelleri ve rayiç değerleri hesaplanarak ve idare tarafından ödenecek kiradan mahsup edilmek suretiyle sahibine iade edilir.

Sözleşme süresinin sona ermesinden önceki devir

MADDE 46- (1) Sözleşme süresinden önce, mücbir sebep veya Bakanlığın sözleşmeyi tek taraflı feshetmesi sebebiyle eğitim öğretim tesisinin ve diğer sözleşmelerin devralınmasına ilişkin hususlara sözleşmede yer verilir.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Sorumluluk ve tazminat

MADDE 47- (1) Yüklenici;

a) Eğitim öğretim tesisinin yenileme veya yapım işleri yatırımını sözleşme hükümlerine göre ve belirlenen süre içinde projelendirmek ve finansmanını sağlamak,

b) Eğitim öğretim tesisini tamamlamak,

e) Eğitim öğretim hizmetleri dışındaki hizmetleri yerine getirmek ve eğitim öğretim hizmetleri dışındaki alanları işletmek,

ç) Tüm eğitim öğretim tesisinin sözleşme hükümleri doğrultusunda ve sözleşmede öngörülen süre kadar bakım ve onarımını yapmak,

d) Hazinece yüklenici lehine üst hakkı tesis edilmek suretiyle taşınmazın devredilmesi hâlinde, üçüncü kişiler tarafından bu taşınmazda hak iddia edilmesi durumunda, durumu derhal Bakanlığa bildirmek,

e) Sözleşme süresi sonunda eğitim öğretim tesisini her türlü borç ve taahhütlerden ari, bakımlı, çalışır ve kullanılabilir durumda Bakanlığa devretmek ile yükümlüdür.

(2) Yüklenici yatırım ve işletme döneminde üçüncü kişilere vereceği her türlü zarardan sorumludur.

(3) Yüklenicinin yükümlülüğü, sorumluluğu ve zararların tazminine ilişkin hükümler ile uygulanacak cezai müeyyideler sözleşmede yer alır.

Anlaşmazlıkların çözümü

MADDE 48- (1) Sözleşmenin uygulanması sırasında taraflar arasında doğabilecek hukuki ihtilaflar Türkiye Cumhuriyeti mevzuatına tâbi olup, ihtilafların çözümünde Türkiye Cumhuriyeti mahkemeleri görevli ve yetkilidir. Ancak, taraflar sözleşmede ihtilafların tahkimle Türk hukukuna göre ve Türkiye’de çözümlenebileceğini kararlaştırabilir.

Sözleşme dili

MADDE 49- (1) Bakanlık ile yüklenici arasında imzalanacak sözleşme Türkçe olarak hazırlanır.

(2) Yüklenicinin talebi ve idarenin uygun görmesi hâlinde sözleşme, Türkçe ve İngilizce olarak iki dilde de hazırlanabilir. Ancak, metinler arasında herhangi bir farklılık bulunması hâlinde Türkçe metin esas alınır.

Diğer sözleşmeler

MADDE 50- (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki yatırım ve hizmetlerin niteliğine göre yüklenici ile üçüncü şahıslar arasında akdedilmesi gereken diğer sözleşmeler sözleşmede belirtilir.

Sözleşmenin yürürlüğe girme şartları

MADDE 51- (1) Sözleşmenin yürürlüğe girme şartları sözleşmede belirtilir.

Yürürlük

MADDE 52- (1) Sayıştay’ın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 53-(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Milli Eğitim Bakanı yürütür.

8 Ekim 2002 SALI Sayı : 24900

969 Sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının 867 ve 170 Sayılı Kanunlara Tabi İşletmeler Dışında Kalan Taşra Kuruluşlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanuna Bağlı

DÖNER SERMAYE İŞLETMELERİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Faaliyet Alanları

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı, 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının 867 ve 170 sayılı Kanunlara Tabi İşletmeler Dışında Kalan Taşra Kuruluşlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanuna göre kurulan veya kurulacak döner sermayeli işletmelerin mali ve idari işlemlerine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik, 969 sayılı Kanuna göre kurulan veya kurulacak döner sermayeli işletmelerin faaliyet alanlarını, gelirlerini, giderlerini, teşkilatlanmasını, personelin görev ve sorumluluklarını ve mali hükümlerini kapsar.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 8/3/2000 tarihli ve 4549 sayılı Kanunla değişik 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Kanun hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

Bakan: Tarım ve Köyişleri Bakanını,

Genel Müdürlük: Bakanlık ana hizmet birimlerini,

Başkanlık: İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanlığını,

Başkan: İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanını,

Şube Müdürlüğü: Döner Sermaye İşletmeleri Şube Müdürlüğünü,

Şube Müdürü: Döner Sermaye İşletmeleri Şube Müdürünü,

İşletme: Bakanlık merkez ve taşra birimlerinde kurulan döner sermaye işletmelerini,

İşletme Müdürü: Döner sermaye işletmesinin kurulu bulunduğu kuruluşun müdürünü,

ifade eder.

Faaliyet Alanları

Madde 5 — İşletmelerin faaliyet alanları şunlardır:

a) Öğretim, eğitim, yayım ve yayın yapmak,

b) Kontrol, muayene, deneme ve araştırma yapmak,

c) Tohum, su, bitki, ham veya mamul bitkisel madde, gübre, toprak ve ilaç analizleri yapmak, arazi ıslah etmek,

d) Bitki ve hayvan ürünlerini, çiftçiye örnek teşkil edecek şekilde değerlendirmek amacıyla imalatta bulunmak ve pazarlanmasını sağlamak,

e) Her çeşit tohum, damızlık, fide, fidan, çelik, faydalı böcek, hayvan yetiştirmek ve ıslah etmek ve bedeli karşılığında çiftçilere satmak,

f) Üretilen, yetiştirilen, ıslah ve imal edilen maddeleri satmak,

g) 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununun 23 ve 24 üncü maddeleri uyarınca, mücadele mecburiyeti konulan hallerde yapılacak mücadele tatbikatlarını, masrafları genel bütçeden karşılanmak üzere, bedeli karşılığında yapmak,

h) Zorunlu hallerde, mücadele alanlarına süratle ulaşmak amacıyla, gerçek veya tüzel kişi veya kuruluşlara ait araç, gereç ve ilaçların bedeli karşılığında nakillerini sağlamak,

ı) Topraklarında, ekilişlerinde, bitkilerinde veya bitki bulundurulan yahut işlenen yerlerinde meydana gelen hastalık ve zararlılarla, bedeli karşılığı mücadele yaptırmak isteyen gerçek ve tüzel kişilerin bu hizmetlerini yapmak,

j) Mücadele sonucunda, elde edilen bitkisel veya hayvansal ürünlerden değerlendirilmesi mümkün olanları değerlendirmek,

k) Gerçek ve tüzel kişiler tarafından ruhsat almak veya diğer amaçlarla gönderilen alet, makina ve ilaçların laboratuvar ve tarla deneme ve tahlillerini bedeli karşılığında yapmak,

l) Mücadele uygulamalarına esas olacak tarla muayeneleri ile ithal ve ihraç ürünlerinin muayenelerini bedeli karşılığında yapmak,

m) Gerçek ve tüzel kişilerin iç ve dış karantina ile ilgili, fümigasyon ve dezenfeksiyon işlerini bedeli karşılığında yapmak,

n) Bu faaliyetlerin ifasında, gereken hallerde gerçek ve tüzel kişilerle işbirliği yapmak,

o) Bakanlıkça belirlenecek esaslar dahilinde Bakanlığın diğer işletmeleriyle işbirliği yapmak,

p) İşletmelerin ihtiyaçları bulunan gübre, ilaç, makina, teçhizat, tohum, fidan, fide, yem ve benzeri her türlü girdileri satın almak, gerekli hallerde, çiftçilerin ve bu maddeleri kullanan kuruluşların bu ihtiyaçlarını bedeli karşılığında temin etmek,

r) İşletmelerin atölyelerinde öncelikle ziraat alet ve makinaları ile resmi kurum ve kuruluşlara, mümkün olan hallerde de gerçek ve tüzel kişilere ait araç ve gereçlerin bakım ve onarımlarını bedeli mukabilinde yapmak,

s) Kooperatifçilik ve el sanatlarıyla ilgili olarak üretim yapmak ve bunları pazarlamak,

t) Çalışma konularında gerçek ve tüzel kişilere bedeli karşılığında tarımsal danışmanlık yapmak,

u) Üretime yönelik alet, ekipman, tesis ve arazilerini, protokolle gerçek ve tüzel kişilere bedeli karşılığında kullandırmak,

v) Bakanlığın kuruluş ve görevleriyle ilgili mevzuatta belirtilen benzeri faaliyetlerde bulunmak,

y) Sözleşmeli üretim yapmak veya yaptırmak,

z) Bakanlığın kuruluş ve görevleriyle ilgili mevzuatta belirtilen; bitkisel üretim, hayvansal üretim, su ürünleri, gıda, yem, kooperatifçilik ve el sanatlarıyla ilgili olarak üretim, ıslah, araştırma, yetiştirme, koruma, muayene, analiz, kontrol, deneme, öğretim, eğitim, yayım, yayın ve karantina ile ilgili döner sermaye faaliyetlerinin yürütülmesi için gerekli olan her türlü ahır, ağıl, kümes, sera, imalathane, depo, ambar, hangar, işçi evi, atölye, tesis, bina yapmak, yaptırmak ve işletmek.

Sermaye

Madde 6 — Döner Sermaye İşletmelerinin sermaye limiti yirmibeş trilyon (25.000.000.000.000.-) liradır. Bu miktarı dört katına kadar artırmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Sermaye Kaynakları

Madde 7 — İşletmelerin sermaye kaynakları;

a) Bakanlığın bütçesine konulacak ödeneklerle Hazinece yapılacak aynî yardımlardan,

b) Döner sermaye faaliyetlerinden elde edilecek kârlardan,

c) Bağış ve yardımlardan,

oluşur.

Bağış ve yardımlar tahsis edilen sermaye miktarı ile sınırlı olmaksızın sermayeye eklenir. İşletmelerin ödenmiş sermaye tutarı işletmelere tahsis edilen sermaye tutarına ulaşıncaya kadar, elde edilen dönem sonu kârları ödenmiş sermayeye eklenir. Ödenmiş sermaye tutarı tahsis edilen sermayeye ulaştıktan sonra elde edilen kârlar, hesap dönemini izleyen Şubat ayının sonuna kadar genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere ilgili saymanlıklara yatırılır.

İşletmelerin zararları geçmiş yıllar zararları hesabında bekletilir ve ertesi yıllar kârları ile kapatılır.

Gelirler

Madde 8 — İşletmelerin gelirleri;

a) İşletmelerin faaliyet alanlarıyla ilgili mal ve hizmetlerin satışlarından elde edilen gelirlerden,

b) Faiz gelirlerinden,

c) Lüzumu kalmayan ve hurdaya ayrılan taşınır ve taşınmaz malların satış bedellerinden,

d) Müteahhitlerden kesilecek gecikme cezaları ile gelir kaydedilecek teminatlardan,

e) Makina-teçhizat, alet ve edevat kira bedellerinden,

f) Bağış ve diğer gelirlerden,

oluşur.

Giderler

Madde 9 — İşletmelerin giderleri;

a) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde yer alan hizmet ve faaliyetlerin gerektirdiği harcamalar,

b) İşletmeye ait kadrolara atanarak döner sermaye hizmetlerinde çalıştırılan personelin maaşları ve bunların kanunlarla sağlanan diğer özlük haklarının gerektirdiği giderler ile işletmede çalıştırılan işçilerin ücretleri, ihbar ve kıdem tazminatları ile bunların kanun ve sözleşmelerle sağlanan diğer haklarına ait giderler,

c) Döner sermaye hizmetlerine ilişkin vergi, resim, harç, haberleşme, ilan, ulaşım, kırtasiye, akaryakıt, tüketim malzemesi ve benzeri giderleri,

d) 237 sayılı Taşıt Kanunu hükümlerine göre alınacak taşıt giderleri,

e) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde yer alan hizmet ve faaliyetlerin gerektirdiği binaların yapımı, bakımı ve onarım giderleri,

f) İşletme tarafından kullanılan binalara ait bakım, küçük onarım, ısıtma, aydınlatma, demirbaş, mefruşat giderleri, hizmetin gerektirdiği makine-teçhizat alım giderleri ve benzeri giderler ile işletme tarafından kullanılan araç, gereçlerin işletme, bakım ve onarım giderleri,

g) Döner sermaye hizmetlerinde çalıştırılan personele ödenecek üretimi teşvik primi ödemeleri,

h) 969 sayılı Kanunun 11 inci maddesinde öngörülen harcamalar,

ı) İşletmelerin hizmetlerine ilişkin olarak görevlendirilecek personelin 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre ödenecek yol ve yevmiye giderlerinden,

oluşur.

İKİNCİ BÖLÜM

Yönetim ve Teşkilat

Yönetim

Madde 10 — İşletmeler, Başkanlık ve Şube Müdürlüğüne karşı sorumludur.

Şube Müdürlüğü; şube müdürü ve hesap işleri konusunda bilgili yeteri kadar memurdan oluşur.

Döner Sermaye İşletmeleri, işletme müdürü, döner sermaye saymanı, tahakkuk memuru, şef, veznedar, ambar memuru ve mutemetlerden oluşur.

Şube Müdürlüğünün Görevleri

Madde 11 — Şube Müdürlüğünün görevleri aşağıda belirtilmiştir.

a) İşletmelerce hazırlanan ve Başkanlığa gönderilen bütçeleri incelemek ve makam oluruna sunmak,

b) İşletmelerden alınan bilançoları incelemek,

c) 969 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinde belirtilen 4 aylık süre içerisinde, genel bilançoları hazırlayarak, Sayıştay Başkanlığına ve Maliye Bakanlığına göndermek,

d) İşletmelerin hesaplarını bütçe ve Döner Sermayeli İşletmeler Muhasebe Yönetmeliği esaslarına göre incelemek,

e) İşletme saymanlarının eğitimini sağlamak,

f) İşletmelerin, bütçe bölümleri arasındaki aktarma tekliflerini incelemek ve makam olurunu hazırlamak,

g) İşletmelerin ihale dosyalarını incelemek ve ihale olurlarını hazırlamak,

h) İşletmelerin yatırım program tekliflerini hazırlamak, değişikliklere ve ek programlara ait olur hazırlamak,

ı) İşletmelerin canlı ve cansız demirbaşların terkini için, makam olurunu hazırlamak,

j) İşletmeler ile gerçek ve tüzel kişiler arasında yapılacak sözleşme ve protokolleri makam oluruna sunmak,

k) İşletmelerin hesap planını hazırlamak ve makam oluruna sunmak,

l) İşletmelerin hesap planındaki değişiklikleri yapmak, makam oluruna sunmak,

m) İşletmelerin bütçe form ve cetvellerini hazırlamak, makam oluruna sunmak,

n) İşletmeler arasındaki borç para verme işine dair makam oluru hazırlamak,

o) İşletmelerdeki hizmetlerin icrası, koordinasyonu, takibi, değerlendirilmesi, yönlendirilmesi ve verimliliğin arttırılmasına ilişkin tedbirleri almak ve uygulamaya konulması ve gerçekleştirilmesiyle ilgili iş ve işlemleri yapmak.

İşletme Müdürünün Görevleri

Madde 12 — İşletme Müdürünün görevleri şunlardır:

a) İşletmenin idaresini ve ita amirliğini yapmak, işletmeyi temsil etmek,

b) İşletmenin, idari, mali ve teknik işlerini; ilgili mevzuat hükümleri, talimatlar, çalışma programları, bütçe esasları ve Bakanlığın direktifleri dahilinde ve verimli işletmecilik ilkelerine uygun bir şekilde yürütmek,

c) İdari işlerde yalnız, mali işlerde sayman ile ortaklaşa, teknik hususlarda ise varsa teknik müdür yardımcısı ve ilgili Şube Müdürü/Şef ile birlikte sorumluluk taşımak,

d) İşletmenin işlemleri ile ilgili her türlü evrakı ve yetkisi dahilindeki protokol ve sözleşmeleri imza etmek,

e) İşletmenin personel ve kadro ihtiyacını tespit ederek memur ve işçilerin görevlerini, işbölümü esasları dahilinde düzenlemek, izlemek ve denetlemek,

f) İşletmenin memur ve işçilerinin tayin, takdir, cezalandırma ve işten çıkarma gibi özlük işlerini yürütmek,

g) İşletmenin iş programlarının ve bütçe tasarılarının vaktinde hazırlanmasını ve Başkanlığa gönderilmesini sağlamak,

h) İşletmenin yıllık çalışma programları ve raporlarını zamanında düzenleyerek, bilanço ile birlikte Başkanlığa göndermek,

ı) Canlı ve cansız demirbaşlar ile malzemelerin iyi bir şekilde kullanılmaları, muhafaza edilmeleri ve yangından korunmaları için gerekli tedbirleri almak,

j) Ambar ve ayniyat işlerinin mevzuat çerçevesinde yürütülmesini sağlamak, gerekli denetimleri yapmak.

Tahakkuk Memuru

Madde 13 — İşletme tarafından yapılacak giderler ve tahsil edilecek gelirlerle ilgili tahakkuk işlemleri ita amiri tarafından görevlendirilen İşletme Müdür Yardımcısı tarafından yerine getirilir.

Tahakkuk Memurunun Görevleri

Madde 14 — Tahakkuk memuru gider ve gelirlere ilişkin tahakkuk belgeleri üzerinde aşağıda belirtilen;

a) Yeteri kadar ödenek bulunması,

b) Giderlerin bütçedeki tertiplere uygun olması,

c) Gelir ve giderlerin kanun, tüzük, yönetmelik ve kararnamelere uygun olması,

d) Verile emirlerine bağlanması gereken taahhüt ve tahakkuk belgelerinin tamam olması,

e) İstihdamın kadro dahilinde bulunması,

f) Tahakkuk belgelerinde maddi hata bulunmaması,

hususlarını aramakla yükümlüdür.

Müdür Yardımcısı

Madde 15 — Müdür Yardımcısının görevleri şunlardır:

a) İşletmenin satın alma ve satış komisyonu başkanlığını yapmak,

b) İşletmenin iç hizmetlerini yürütmek,

c) Müdürün vereceği diğer görevleri yapmak.

Döner Sermaye Saymanı

Madde 16 — Döner Sermaye İşletmelerinin saymanlık hizmetleri Maliye Bakanlığınca kurulacak Döner Sermaye Saymanlığınca yürütülür.

Döner Sermayenin mali işleri ve muhasebe işlemleri kadrosu Maliye Bakanlığınca tahsis edilerek atanacak sayman ile saymanlık personeli tarafından yürütülür. Saymanın geçici veya sürekli olarak görevinden ayrılması halinde, saymanlık görevi Maliye Bakanlığınca vekaleten görevlendirilecek personel tarafından yürütülür.

Döner Sermaye Saymanının Görevleri

Madde 17 — Saymanın görevleri şunlardır:

a) Mali işlemleri mevzuatta belirtilen usullere uygun yapmak ve yaptırmak,

b) Döner Sermayeli İşletmeler Muhasebe Yönetmeliğine göre muhasebe ve defter kayıtlarını tutmak, tutturmak,

c) Usulüne uygun olarak tahakkuk ettirilen istihkakları sahiplerine ödemek, gelirleri tahsil ettirmek,

d) Gelir ve gidere ilişkin her türlü belgeleri, defterleri ve makbuzları saklamak,

e) Ayniyat, ambar ve vezne işlerinin usulüne uygun biçimde yürütülmesini sağlamak,

f) Demirbaş ve ambar kayıtlarının esas deftere uygunluğunu sağlamak,

g) Banka ve kasada bulunan para ve bu mahiyetteki kıymetli evrakın kontrolünü yapmak,

h) İşletmenin bütün alacak ve borçlarının zamanında tahsil edilmesini veya ödenmesini sağlamak, bu yönde gerekli takibatı yapmak,

ı) Aylık mizanları, izleyen ayın 9 una kadar Maliye ve Tarım ve Köyişleri Bakanlıklarına göndermek,

j) Mali yılın bitimini izleyen iki ay içinde işletmenin envanterini, kesin mizanını ve bilançosunu düzenlemek ve asılları ile birlikte gelir, gider belgelerini Sayıştaya, bilanço ve eklerinin onaylı birer örneğini de aynı süre içinde Maliye ve Tarım ve Köyişleri Bakanlıklarına göndermek,

k) Veznedar, ayniyat memuru ve ambar memurlarını, 2489 sayılı Kefalet Kanunu esasları dahilinde kontrol etmek,

l) Sayman mutemetleri ile ita amiri mutemetlerinin hesaplarını kontrol etmek, Yönetmeliğe uymalarını sağlamak,

m) İşletmenin yapacağı sözleşmeleri mali mevzuat bakımından incelemek,

n) İşletmenin bütçesini şubelerden gelen teklifler doğrultusunda Bakanlığa tasdik için sunmak,

o) Muhasebe ile ilgili diğer işleri yapmak.

Saymanın Ödemeden Önce Yapacağı İşler

Madde 18 — Sayman, verile emirlerinde;

a) Bütçede yeterli miktarda ödenek bulunması,

b) Giderlerin bütçedeki tertibe uygun olması,

c) Giderlerin kanun, tüzük, yönetmelik ve kararnamelere uygun olması,

d) Maddi hata bulunmaması,

e) Verile emirlerine bağlanması gereken belgelerin tamam olması,

f) Hak sahibinin kimliği,

g) Atama ve istihdamın kadro dahilinde bulunması,

hususlarını aramak ve sağlamakla yükümlüdür.

Sayman, yaptığı inceleme sonunda yukarıda belirtilen hususlara uygun görmediği ödemeleri yapmayarak, ödemeye ilişkin belgeleri gerekçesiyle birlikte, tahakkuk memuruna geri gönderir.

Saymanın (a), (d), (e), (f) ve (g) bentlerinde yazılı hususlara aykırılık nedeniyle geri çevirmeleri kesin olup, ödemeye zorlanamaz.

Bu maddenin (b) ve (c) bentlerinde yazılı hususlara aykırılık nedeniyle geri çevirmelerde, sorumluluk ita amirince yazılı olarak üstlenildiği takdirde sayman ödemeyi yapar. Bu durumda üstlenme yazıları verile emirlerine eklenir ve sorumluluk emri veren ita amirlerine ait olur.

Saymanın Sorumlulukları

Madde 19 — Sayman, bu Yönetmeliğin 17 ve 18 inci maddelerinde sayılan görevlerinden, ilgisine göre tek başına veya tahakkuk memuru, ita amiri ve görevlendirilmiş olan ilgili memurlarla ortaklaşa sorumludur.

Birleşemeyecek Görevler

Madde 20 — İta amirliği, saymanlık ve tahakkuk memurluğu görevlerinden ikisi bir kimse üzerinde birleşemez.

Veznedar

Madde 21 — Döner sermaye saymanlığınca tahsil edilecek paralar ile kasadan yapılacak ödemelere ilişkin işlemler kefalete tabi veznedarlar tarafından yapılır.

Veznedarın izin, geçici görev veya hastalık gibi nedenlerle görevi başında bulunmadığı zamanlarda veznedarlık görevi saymanlığın kefalete tabi diğer memurları tarafından yerine getirilir.

Veznedarın Görevleri

Madde 22 — Veznedarın görevleri şunlardır:

a) Tamamlanmış belgelere dayanarak ve usulüne uygun olarak ödeme ve tahsilat yapmak,

b) Tahsil edilen paralarla ödemeleri günü gününe kasa defterine kaydetmek ve bu kayıtların belgelere ve muhasebe kayıtlarına uygunluğunu sağlamak,

c) Döner sermayeye ait para ve kıymetli evrakı işletmenin kasasında saklamak,

d) Tahsilata ve ödemeye ilişkin belgelerin dip koçanları ile kasa defteri ve diğer belgeleri saklamak,

e) Saymanın vereceği benzeri işleri yapmak.

Veznedarın Sorumlulukları

Madde 23 — Veznedar, vezne mevcudunun defter ve kayıtlara göre noksan olmasından, veznedeki kıymetlerin ziyan ve eksilmesinden doğrudan doğruya sorumludur.

Vezne İşlemleri

Madde 24 — Kasadan yapılacak ödeme miktarı ile ertesi günü yapılacak harcamaları karşılamak amacıyla kasada bulundurulacak nakit miktarı için Maliye Bakanlığınca genel ve katma bütçeli saymanlıklarda uygulanmak üzere yayımlanan genel tebliğlerdeki limitler uygulanır. Kasa fazlası Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasında, bu Bankanın bulunmadığı mahallerde muhabiri olan Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası şubelerinden birinde Saymanlık adına açılacak hesaba yatırılır.

Kasadan ödenebilecek miktarı aşan ödemeler, sayman tarafından imzalanan çek veya ödeme emri ile bankalardan yapılır.

Kasa mevcudunun kasa defterine uygunluğu her gün sayman tarafından kontrol edilerek, günlük hesap ve kasa defteri, veznedar ile sayman tarafından imzalanmak suretiyle kapatılır.

Giderlerin Ödenmesine İlişkin Belgeler

Madde 25 — Döner sermaye işletmesinden yapılacak giderler için Devlet Harcama Belgeleri Yönetmeliği uygulanır.

Ayniyat Memuru

Madde 26 — Döner sermaye işletmesinde ayniyat işleri saymana karşı sorumlu olan kefalete tabi ayniyat memuru tarafından yapılır. Ayniyat memuru Bakanlık tarafından atanır veya görevlendirilir.

Ayniyat memurunun izin, geçici görev veya hastalık gibi nedenlerle görevi başında bulunmadığı zamanlarda, bu görev işletmenin kefalete tabi diğer memurlarından birisine verilir.

Ayniyat Memurunun Görevleri

Madde 27 — Ayniyat memurunun görevleri şunlardır:

a) Ayniyat talimatnamesi gereğince ayniyat işlerini yürütmek, bunlarla ilgili kayıt ve defterleri tutmak,

b) Ayniyat kayıtlarına ilişkin defter ve belgeleri saklamak,

c) Saymana ayniyat hesabını vermek,

d) Ambar memuru bulunmadığı hallerde ambar memurunun görevlerini yapmak,

e) Ambar işlemlerini kontrol etmek,

f) Yetkililerce verilecek diğer işleri yapmak.

Ambar Memuru

Madde 28 — Döner sermaye işletmesinin çalışma konusu ve ambar işlemlerinin hacmi göz önünde tutularak, gerekli görülen hallerde Bakanlık tarafından kefalete tabi bir ambar memuru atanır veya görevlendirilir.

Ambar Memurunun Görevleri

Madde 29 — Ambar memurunun görevleri şunlardır:

a) Ambarın sevk ve idaresini sağlamak,

b) Gerek hariçten satın alınarak ve gerekse işletme tarafından üretilerek veya imal edilerek, ambara giren her türlü madde, eşya, makine, taşıt, malzeme ve benzeri şeylerin kaydını tutmak, muhafaza etmek, bunları yangın, çürüme, bozulma, akma gibi her türlü tehlike ve zararlardan korumak, kendilerinin alamayacakları koruma tedbirleri için ilgililere yazılı olarak bilgi vermek,

c) Ambar stok kayıtlarının tutulmasını sağlamak,

d) Ambara giren malzeme ve malları tasnifli, tertipli ve iyi bir durumda muhafaza etmek,

e) Ambara giren ve (b) bendinde sayılan malzeme ve eşyayı yetkililerin yazılı emirlerine dayanarak, belge karşılığında ilgililere vermek,

f) Başka yerlerden gelen veya satın alınan malları muayene komisyonlarına muayene ettirmek ve ambara girişlerini düzenlemek,

g) Ambardan sevk edilecek mal ve malzemenin sevk ve belgelerini düzenlemek,

h) Ambar mizanlarını çıkarmak ve bunların muhasebe ile uygunluğunu sağlamak,

ı) Ambarda saklanan malzeme ve eşyalarda meydana gelen hasarlar için gerekli tutanakları düzenlemek, kayıtlardan çıkarılacak veya imha edilecek malzeme ve eşya için gerekli işlemleri yaparak, ayniyat memuruna vermek,

j) Saymanın ve diğer yetkililerin verecekleri işleri yapmak.

Ambar Sayımı

Madde 30 — Döner sermaye işletmesinin ambarı, her mali yılın sonunda ita amirince görevlendirilecek en az üç kişilik bir komisyon tarafından sayılır ve sayım sonuçları cetvellere yazılır. Ambar noksanı, normal fireler göz önünde tutularak saptanır. Ambar fazlası gelir kaydedilir. Ayniyat ve ambar memurları ambar ve ambar işlerinden dolayı müteselsilen sorumludurlar. Ambar noksanları hakkında gerekli işlem yapılır.

Sayman Mutemetleri

Madde 31 — Saymanlıkça tahsilinde güçlük görülen döner sermaye gelirleri Döner Sermayeli İşletmeler Muhasebe Yönetmeliğinin 17 nci maddesinin (b) bendine göre mutemetliği onaylanan kefalete tabi sayman mutemetlerince tahsil edilir. Döner sermaye gelirlerinden hangilerinin sayman mutemetlerince tahsil edileceği, saymanın teklifi ve ita amirinin oluru ile saptanır.

Tahsil İşlemleri

Madde 32 — Sayman mutemetlerine uygun görülecek sayıda sayman mutemedi alındısı verilir. Sayman mutemetlerince tahsil edilen paralar, sayman mutemedi alındılarının tarih ve numarası itibariyle, kasa defterine kaydı yapılır.

Mutemetlerce yapılan tahsilat Maliye Bakanlığınca çıkarılan genel tebliğlerde belirtilen süre ve miktarlar dahilinde döner sermaye saymanlığına yatırılır. Tahsilat miktarının Maliye Bakanlığınca tespit edilen miktara ulaşması halinde tahsil edilen para en geç izleyen gün saymanlığa yatırılır.

Saymanlıkça para tahsil edildikten veya mutemetçe bankaya para yatırıldıktan sonra mutemetçe tutulan sayman mutemedi kasa defterine “…numaradan … numaraya kadar sayman mutemedi alındısı ile kasa defteri kayıtları karşılaştırılmış, defter kayıtlarının doğru olduğu görülmüş ve alındıların kapsamı olan … lira ….tarihli ve ….sayılı vezne/banka alındısı ile tahsil edilmiştir/ bankaya yatırılmıştır.” şeklinde kayıt konulur ve ilgililerce imzalanır. Ayrıca, son tahsilata ilişkin sayman mutemedi alındısının arkasına da “….numaradan …numaraya kadar olan alındılar kasa defterine tam ve hatasız kaydedilmiş ve bu alındılarla tahsil edilen toplam …. lira …. tarihli ve …. sayılı vezne/banka alındısı karşılığında saymanlığa/bankaya yatırılmıştır.” şeklinde kayıt konulur ve ilgililerce imzalanır.

Sayman her zaman sayman mutemetlerini kontrol edebilir ve iş yerlerinde bulunan paranın saymanlığa yatırılmasını isteyebilir.

Devir ve Teslim İşleri

Madde 33 — Sayman, veznedar, ayniyat ve ambar memuru gibi para ve mal işleriyle görevli memurlar arasındaki devir-teslim işlemlerinde Döner Sermayeli İşletmeler Muhasebe Yönetmeliği, devir-teslim süreleri yönünden de Devlet Memurlarının Çekilmelerinde Devir ve Teslim Süreleri Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Avans İşlemleri

Madde 34 — Tahakkuk ve ödeme belgeleri ile ilgili işlemlerin tamamlanmasını beklemeyecek kadar ivedi olan çeşitli giderler için ita amirlerince görevlendirilen mutemetlere her yıl Genel Bütçe Kanunu ile belirlenen miktarları geçmemek üzere avans verilebilir.

Her mutemet aldığı avansa ilişkin kanıtlayıcı belgeleri en çok 1 ay içinde Saymana vermekle yükümlü olup, işin tamamlanması halinde 1 aylık sürenin bitimini beklemeden saymanlığa vermek ve üzerinde kalan avans artığını nakden ödemek zorundadır. Aldığı avansı bu süre içerisinde, mali yılın son ayında alınan avansları ise 1 aylık süreye bakılmaksızın en geç mali yılın son günü tamamen kapatmak zorundadır.

Mali yılın bitimine kadar fiilen harcandığı halde belgeleri saymanlığa verilmeyen veya belgeleri saymanlığa verilmesine rağmen mali yılın sonuna kadar saymanlıkça incelenmemesi nedeniyle mahsubu yapılmayan avans tutarları, mali yılı izleyen 1 ay içinde mahsup edilir. Mahsuba ilişkin harcama belgeleri avansın verildiği tarih ile en geç ait olduğu bütçe yılının son günü arasındaki bir tarihi taşıması gerekir. Avans artıkları bu sürenin sonunda mutlaka tahsil edilir.

Kredi İşlemleri

Madde 35 — Belirlenen avans miktarını aşan belirli giderler için ita amirinden alınacak onaya dayanılarak mutemet adına milli bankalar nezdinde kredi açılabilir.

Adına kredi açılan mutemet, bu krediden kendi adına çek düzenleyerek para alamaz. Banka, mutemedin göstereceği istihkak sahibine doğrudan doğruya ödeme yapar. Krediden sadece mutemet tarafından düzenlenen çekler uyarınca banka ödeme yapabilir.

Adına kredi açılan mutemet, harcamalarından sonra artan paranın iadesi için bankaya talimat vermek zorundadır. Aynı şekilde kredi konusu ortadan kalktığında mutemet krediyi iptal ettirmek zorundadır.

Bu görevlerin mutemet tarafından yerine getirilmemesi halinde saymanlıkça ilgili bankaya talimat verilerek, açılan kredi saymanlığın banka cari hesabına aktarılır.

Adına kredi açılan mutemedin herhangi bir nedenle görevden ayrılması halinde birinci fıkrada belirtilen esaslara göre kredi, yeni mutemet adına aktarılır.

Her mutemet, adına açılan krediye ait harcama belgelerini en çok 3 ay içerisinde, yıl sonunda ise bu sürenin dolmasına bakılmaksızın en geç mali yılın son günü saymanlığa vermek zorundadır. Bu süre dolduğu halde verilmeyen harcama belgeleri, ita amiri kanalıyla mutemetten alınır ve hakkında kanuni takibat yapılır. Adına açılan kredinin mahsubu konusunda gerekli işlemleri süresinde yapmayan mutemet adına bir daha kredi açılamaz.

Kayıt Usulleri

Madde 36 — Döner sermaye saymanlığınca tutulacak defterler ve muhasebe kayıtları, Döner Sermayeli İşletmeler Muhasebe Yönetmeliği hükümlerine göre yürütülür.

Şube Müdürleri/Şube Şefleri

Madde 37 — İşletmelerdeki şube müdürleri /şube şeflerinin görevleri şunlardır:

a) Biriminin teknik ve yönetim işlerini ve çalışma programlarını, bütçe esaslarına göre yürütmek,

b) Biriminin yıllık çalışma programları ile bütçesini hazırlamak,

c) Birimindeki canlı ve cansız demirbaşların, malzemelerin muhafaza ve iyi kullanılmalarını sağlamak. Bunlarla ilgili imha ve terkin muamelelerinin teklifini yapmak ve lüzumlu defterleri tutmak,

d) Birimde çalışan personelin iş bölümü esasları dahilinde verimli bir şekilde çalışmalarını düzenlemek ve izlemek,

e) Personelin özlük hakları ile ilgili hususlarda müdürlüğe tekliflerde bulunmak,

f) Üretilen ve imal edilen ürün, materyal ve mamullerin kıymetlendirilmesi ve pazarlanması için gereken tedbirleri almak, gerektiğinde müdüre tekliflerde bulunmak,

g) Biriminin yazışmalarını yürütmek,

h) Kendi birimine ait bütün ihtiyaçların, bütçedeki ödenek dahilinde satın alınmasını yazılı olarak müdürün onayına sunmak,

ı) Yıllık çalışma programlarında belirtilen işlerden herhangi birinin tamamen veya kısmen gerçekleşmesine engel olan arıza, sebep ve olayların giderilmesini veyahut zararın hafifletilmesini mümkün kılacak tedbirlerle ilgili düşüncelerini müdüre yazılı olarak bildirmek,

j) Diğer birimlerle işbirliği yapmak,

k) Müdürün vereceği diğer görevleri yapmak.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Mali İşlemler

Hesap Dönemi

Madde 38 — Döner sermaye işletmesinin hesap dönemi, mali yıldır.

Proje Hazırlama

Madde 39 — Bütçelerin hazırlanmasından önce; işletmeler, kalkınma planına göre kendileri tarafından yapılması gereken yatırımlara ait mali, ekonomik ve teknik etütleri zamanında yaparak, projeleri hazırlamakla yükümlüdür.

İş Programı

Madde 40 — İşletmelerde, bir hesap dönemi içerisinde yapacakları iş ve faaliyetlerle üretim hedeflerini gösteren işletme müdürü, müdür yardımcısı, şube müdürleri/şube şefleri tarafından bir iş programı hazırlanır ve bunlar her mali yılın başından 4 ay önce faaliyet gösterdikleri alanlarla ilgili Genel Müdürlüğe gönderilir.

Bütçe ve Uygulama

Madde 41 — Döner sermaye işletmesinin bütçe tasarısı, ilgili Genel Müdürlüklerin tasdik ettiği iş programına göre, Saymanın önerisi alınarak İşletme Müdürü tarafından hazırlanarak her mali yılın başından iki ay önce Başkanlığa gönderilir ve Bakanlığın tasdiki üzerine yürürlüğe girer. Bütçelerin, mali yılın başından önce tasdik olunması şarttır.

Döner sermaye gelirleri bütçedeki harcama kalemleri ile iş programı hedefleri dışındaki amaçlara tahsis edilemez.

Bütçede maddeler arasında yapılacak aktarmalar, işletme müdürü tarafından doğrudan doğruya yapılır ve 1 ay içinde Başkanlığa bildirilir. Bütçede bölümden bölüme yapılacak aktarmalar ise, işletme müdürünün teklifi üzerine Başkanlıkça yapılır.

Bütçede yılı içinde yapılacak ek ve değişiklikler birinci fıkrada öngörülen usullere uygun olarak yapılır.

Mali Denetim

Madde 42 — 832 sayılı Sayıştay Kanununun 40 ıncı maddesi gereğince hazırlanan bilanço ve ekleri ile bütün gelir ve gider belgeleri, mali yılın bitiminden başlayarak iki ay içinde Sayıştaya, bilanço ve eklerinin onaylı birer örneği de aynı süre içinde Maliye ve Tarım ve Köyişleri Bakanlıklarına gönderilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Üretimi Teşvik Priminin Dağıtım ve Hesaplama Esasları

Üretimi Teşvik Primi

Madde 43 — İşletmenin mali yıl bilançosunda görülen kârın, var ise geçmiş yıllar zararı mahsup edildikten sonra kalan kısmının % 80’i, bu Yönetmelik esaslarına göre üretimi teşvik primi olarak dağıtılır.

Üretimi Teşvik Primi Dağıtım Esasları

Madde 44 — Üretimi Teşvik Primi Dağıtım Esasları aşağıda gösterilmiştir.

a) Döner sermaye hizmetlerinde fiilen çalışan personele verilecek üretimi teşvik priminin yıllık brüt tutarı, dağıtıma esas kârın elde edildiği yıla ait asgari ücretin yıllık brüt tutarının iki katını geçemez.

b) Kişi başına dağıtılacak primin brüt tutarı, asgari ücretin brüt tutarının iki katını geçmesi halinde geçen kısımla birlikte % 20 lik kâr, bu Yönetmeliğin 7 nci maddesine göre ödenmiş sermayeye ilave edilir. Ödenmiş sermaye tutarı tahsis edilen sermaye tutarına ulaştıktan sonra bu kâr tutarları hesap dönemini izleyen Şubat ayı sonuna kadar genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere ilgili Saymanlıklara yatırılır.

c) Üretimi teşvik primi, işletme bünyesinde görev yapan ve kârın elde edilmesinde katkıları olan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi personele katkıları oranında ödenir.

d)Bilançoların incelenmesi şube müdürlüğünce sonuçlandırılmadan ve bu hususta Başkanlıkça talimat verilmeden, hiçbir şekilde üretimi teşvik primi dağıtımı yapılamaz. Üretimi teşvik primi, işletme bilançolarının Başkanlıkça onaylandığı tarihi takip eden bir aylık müddet zarfında ödenir.

e)Üretimi teşvik priminin dağıtımında, primin esas olduğu yıl içinde, personelin fiilen yürüttüğü hizmetin unvanı esas alınacaktır.

f)Uhdesinde birden fazla unvanı bulunanlara, sadece bir unvan üzerinden üretimi teşvik primi ödenir.

g)Dağıtılacak prim miktarını ve personel sayısını gösteren listeler, işletme tarafından, iş yerinde personelin görebileceği bir şekilde, 10 işgünü süre ile ilan edilir. Bu sürenin sonunda listeler, tahakkuk memurunun teklifi ve işletme ita amirinin onayından sonra kesinleşir.

h) Onaylı listede yer almayan personele, o yıl üretimi teşvik primi ödemesi yapılmaz. Ancak, prim alması gerekli olup da, listede yer alamayanların talepleri halinde, bu hakkı takip eden yıl işletmece dağıtılacak üretimi teşvik primi tutarından düşülerek, Yönetmelik esasları dahilinde faizsiz olarak ödenir.

ı)Prim tutarı hesabında, yıl 360 gün olarak hesaplanır ve 15 günden az çalışmalar dikkate alınmaz.

j)Primi dağıtılacak yılda, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun;

1)119 uncu maddesi gereğince olumsuz sicil alan personel % 50,

2)125 inci maddesi uyarınca;

– Uyarma cezası alan personel %15,

– Kınama cezası alan personel %20,

– Aylıktan kesme cezası alan personel %30,

– Kademe ilerlemesinin durdurulması cezası alan personel aldığı ceza süresince %35, oranında, adına tahakkuk edecek üretimi teşvik priminden eksik faydalandırılır. Yılı içerisinde birden fazla disiplin cezası alan personele üretimi teşvik primi ödenmez.

k)İşletme dışında geçici veya sürekli görevlendirilen personele ve bir yılda toplam süresi 30 günü aşan yurt içinde veya yurt dışında açılan kurs, seminer ve benzeri faaliyetlere katılan personele, bu görevleri devam ettiği sürece ödeme yapılmaz.

l)Üretimi teşvik primi, mali yıl esasına göre 31 Aralık itibariyle hesaplanır.

m)Yıl içinde çeşitli sebeplerle işletmedeki görevinden ayrılan veya görev yeri değişen personelin üretimi teşvik primi payı, eski ve yeni görev yerindeki çalışma süreleri dikkate alınarak ödenir.

n)Personelin görevinin başında bulunduğu veya döner sermaye işleri ile ilgili göreve gönderildiği günler, fiilen çalışılan gün hesabında dikkate alınır. Her türlü izin, istirahat, görevden uzaklaştırma, gözaltına alınma, tutuklanma ve benzeri sebeplerle göreve gelinmeyen günler, fiilen çalışılan gün hesabında dikkate alınmaz.

Prim Hesaplama Esasları

Madde 45 — Prim Hesaplama Esasları:

a)Dağıtıma esas kârın % 80’ i işletme bünyesinde çalışan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi personele, aşağıdaki grup, unvan ve puanlar dikkate alınarak 44 üncü maddede belirtilen esaslar dahilinde dağıtılır.

GRUP	UNVANI	PUAN
1	İşletme Müdürleri	100
2	Müdür Yardımcıları, Sayman	95
3	Şube Müdürü, Şube Şefi	90
4	En az 4 yıllık Üniversite mezunu olan Teknik ve Sağlık Hizmetleri sınıfına dahil personelden Mühendis, Biyolog, Mimar, Kimyager, Veteriner, İstatistikçi, Ev Ekonomisti, Ekonomist ve Daire Tabibi	85
5	Yüksekokul ve lise dengi meslek okulu mezunu olup Teknik ve Sağlık Hizmetleri sınıfına dahil personelden Hemşire, Sağlık Teknikeri, Veteriner Sağlık Teknisyeni, Veteriner Sağlık Teknikeri, Laborant, Tekniker, Teknisyen, Ayniyat Saymanı, Veznedar, Ambar Memuru ve Saymanlık Memurları,	70
6	Sivil Savunma Uzmanı, Öğretmen, Araştırmacı, Programcı, Şef, Memur, Koruma ve Güvenlik Görevlisi, Santral Memuru, Mutemet, Daktilograf, Bilgisayar İşletmeni, Veri Hazırlama ve Kontrol İşletmeni, Teknisyen Yardımcısı, Hizmetli, Aşçı, Kaloriferci, Bahçıvan ve Diğer Personel	50

b)İşletme Müdürlüklerince ödenecek prim hesaplanırken, üretime katkıda bulunan her gruptaki personel sayısı, hizasındaki grup puanı ve o yıl içerisinde bu primden faydalanacak personelin çalıştığı gün ile çarpılarak, her grubun toplam puanı bulunur.

c)Her grubun puanı hesaplandıktan sonra, 6 grubun toplam puanı bulunur.

d)Dağıtılacak kâr, elde edilen toplam puana bölünerek, bir puana isabet eden prim miktarı hesaplanır. Elde edilen bu değer, her personel için öngörülen grup puanı ve personelin çalıştığı her gün ile çarpılarak o personele ödenecek toplam brüt prim miktarı bulunur.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Canlı ve Cansız Demirbaşların Terkini

Madde 46 — Ayniyat Talimatnamesinin 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmüne göre, değeri Maliye Bakanlığınca her yıl belirlenen tutara kadar canlı ve cansız demirbaşların terkini işletme müdürü, değeri daha fazla olan canlı ve cansız demirbaşların terkini ise, işletme müdürünün teklifi üzerine Bakanlık tarafından yapılır.

Demirbaşların Devri

Madde 47 — İşletmeler arasında canlı ve cansız demirbaşların devri, işletme müdürünün teklifi üzerine demirbaş bedeli üzerinden, Bakanlık tarafından yapılır.

Stokların Terkini

Madde 48 — Stoklarda bulunan varlıklarda, ambar ve ayniyat memurunun kusuru olmadan meydana gelen zayiat, normal fire üstündeki noksanlıklar ile, kısmen veya tamamen değer kaybına uğrayanlar; teknik raporlar doğrultusunda işletme müdürünün teklifi ve Bakanlığın izni ile kayıtlardan düşülür.

Fazla Çalışma Ücreti

Madde 49 — İşletmelerin faaliyetlerinin gereği olarak günlük çalışma saatleri dışında fiilen çalıştırılan, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi personele, aylık maaşının 1/3 ünü geçmemek ve bütçe kanunlarında yer alan fazla çalışma ücreti esas alınmak suretiyle ayda 80 saate kadar fazla çalışma yaptırılabilir.

Yapılacak fazla çalışmanın ücreti ve yaptırılmasına ilişkin diğer hususları tespit etmeye Bakan yetkilidir.

Mahsul ve Mamullerin Satışı

Madde 50 — Her türlü imal ve üretim maddeleri, toptan ve perakende olarak işletmelerde veya ticaret merkezlerinde satılacağı gibi, işletmeler tarafından açılacak özel satış yerlerinde de satılabilir. Fiyatlar piyasa ve kalite dikkate alınarak, Döner Sermayeli Kuruluşlar İhale Yönetmeliği hükümlerine göre oluşturulacak komisyon tarafından tespit edilir.

Bu fiyatlar maliyetin altında olamaz.

İşletme mahsul ve mamulleri, personele ihtiyacı oranında satış fiyatları üzerinden satılır.

İşletmelerin, her türlü imal ve üretim maddeleri, gerçek ve tüzel kişilere Bakan Oluru ile bayilik verilerek satılabilir.

Alım ve Satım İşlerinde Uygulanacak Hükümler

Madde 51 — Alım ve satım işleri, 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak çıkarılan Döner Sermayeli Kuruluşlar İhale Yönetmeliğinin hükümlerine göre yapılır.

Ürün borsalarında yapılan işlemler kendi mevzuatına tabidir.

Hüküm Bulunmayan Konular

Madde 52 — Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde Döner Sermayeli İşletmeler Muhasebe Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Muafiyet

Madde 53 — Döner sermaye işletmeleri, 1050 sayılı Muhasebe-i Umumiye ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi değildir.

Tasfiye ve Devir İşlemleri

Madde 54 — Çeşitli nedenlerle 5 yıl üst üste devamlı zarar eden ve birikmiş zararların tutarı ödenmiş sermaye limitinin iki katını aşmış bulunan işletmeler ile 2 yıl üst üste faaliyette bulunmayan işletmelerin durumları bir raporla tespit edilerek, faaliyetine Bakan Oluru ile son verilebilir.

Yürürlükten Kaldırılan Hükümler

Madde 55 — 9/1/1969 tarihli ve 13096 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “969 sayılı Kanunla Kurulan Döner Sermayeli İşletmelerin Muamele Yönetmeliği” yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1 — Kurulan saymanlığın personel ihtiyacının Maliye Bakanlığınca karşılanması, Maliye Bakanlığınca kadro tahsis edilerek atama yapılıncaya kadar saymanlık işlemlerinin herhangi bir aksamaya meydan verilmeden yürütülebilmesi için Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yeteri kadar (sayman dışında) personel görevlendirilerek, saymanlık hizmeti yürütülür.

Yürürlük

Madde 56 — Maliye Bakanlığı ile Sayıştayın görüşleri alınarak düzenlenen bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 57 — Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 12.11.2011 Resmi Gazete Sayısı: 28110

ELEKTRONİK ÜRÜN SENEDİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – 

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; basılı ürün senedi hükmünde olmak üzere depolamak amacıyla teslim ve kabul edilen ürünler için lisanslı depo işletmelerince bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak elektronik ortamda oluşturulan elektronik ürün senetlerinin kayden izlenmesi, devredilmesi, değiştirilmesi, iptali ve güvenliğine, bu hizmetleri yürütecek kuruluşun lisans alması, faaliyeti ile denetimine ve elektronik ürün senedine yönelik diğer işlemlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – 

(1) Bu Yönetmelik, depolanan ürünlerin mülkiyetini temsil ve rehnini temin eden, teminat olarak verilebilen kıymetli evrak hükmündeki elektronik ürün senetlerine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – 

(1) Bu Yönetmelik, 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununun 15 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) (Mülga: RG-18/1/2013-28532) 

b) (Değişik: RG-2/7/2019-30819) Bakanlık: Ticaret Bakanlığını,

c) (Değişik: RG-2/7/2019-30819) Borsa (TÜRİB): Elektronik ürün senetleri ile elektronik ürün senetlerine dayalı vadeli işlem sözleşmelerinin işlem gördüğü Türkiye Ürün İhtisas Borsası Anonim Şirketini,

ç) Elektronik Kayıt Kuralları: Elektronik ürün senetlerinin oluşturulmasına, bu senetlere bağlı tüm hak ve yükümlülükler ile işlemlerin ilgili taraflar itibariyle kayden izlenmesine ilişkin EKK'nın önerisi üzerine Bakanlıkça belirlenen usul ve esasları,

d) Elektronik kayıt kuruluşu-EKK: Bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde elektronik ürün senetlerinin Sistem üzerinden oluşturulmasını sağlamak, bu senetlere bağlı tüm hak ve yükümlülükler ile işlemleri ilgili taraflar itibariyle kayden izlemek amacıyla Bakanlıktan lisans almış anonim şirketi,

e) Elektronik ürün senedi (Ek ibare: RG-18/1/2013-28532) (ELÜS): Lisanslı depo işletmesince, Elektronik Kayıt Kurallarına uygun olarak Sistem üzerinde oluşturulan elektronik kaydı,

f) İlgili birim: Bakanlık İç Ticaret Genel Müdürlüğünü,

g) (Değişik: RG-2/7/2019-30819) İlgili taraflar: Mudi, Borsa, Tazmin Fonu, lisanslı depo işletmesi, yetkili sınıflandırıcı, aracılar ve elektronik ürün senedi karşılığında kredi veren bankalar, Bakanlıkça belirlenen kişi veya kuruluşlar ile Borsada alım satım yapan gerçek veya tüzel kişileri,

ğ) Kanun: 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununu,

h) (Mülga: RG-18/1/2013-28532) 

ı) Lisanslı depo işletmesi veya lisanslı depo işleticisi: Tarım ürünlerinin depolanmasıyla iştigal eden ve Kanun kapsamında geçerli bir lisans belgesine sahip anonim şirketi,

i) Mudi: Depolama hizmetleri için ürününü lisanslı depo işletmesine teslim eden veya lisanslı depo işletmesince düzenlenen basılı veya elektronik ürün senedini mevzuata uygun olarak elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,

j) Sistem: Elektronik ürün senetlerine ilişkin işlemlerin elektronik ortamda yapılmasını sağlamak üzere elektronik kayıt kuruluşu tarafından kurulan ve işletilen veri tabanını,

k) Tazmin Fonu: Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonunu,

l) Ürün senedi: Lisanslı depolara teslim edilen tarım ürünleri karşılığında nama veya emre düzenlenen, ürünlerin mülkiyetini temsil ve rehnini temin eden, teminat olarak verilebilen, ciro edilebilen veya edilemeyen ve Kanunda hüküm bulunmayan durumlarda Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlenen makbuz senedi hükümlerine tabi olan matbu kıymetli evrakı,

m) Yetkili sınıflandırıcı: Kanun kapsamında lisans almış olan ve tarım ürünlerini analiz eden, ürünün nitelik ve özelliklerini belirleyen, standartlara uygun olarak sınıflandıran ve bu durumu belgelendiren laboratuvarları işleten gerçek ve tüzel kişileri, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Elektronik Ürün Senedinin Düzenlenmesi ve İptali

Elektronik ürün senedinin düzenlenmesi ve iptali

MADDE 5 – 

(1) Elektronik ürün senetleri, sistem üzerinden, depolamak amacıyla teslim ve kabul edilen ürünler için lisanslı depo işletmesince oluşturulur. Depolamak amacıyla yapılan bu işlem, satış değil vediadır.

(2) Elektronik ürün senetleri, basılı ürün senedi hükmünde olup, bu ürün senediyle aynı hak ve yükümlülükleri doğurur. Elektronik ürün senedi veya dokuzuncu fıkrada belirtilen belge, aksi mevzuatta belirtilmedikçe, ürünün aynı miktar, cins, sınıf ve kalitede mudiye geri verilmesini garanti eder.

(3) Lisanslı depo işletmeleri, elektronik ürün senetlerine ilişkin işlemleri yürütmek üzere Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunca yetkilendirilmiş bir elektronik sertifika hizmet sağlayıcısından ilgili personeli için nitelikli elektronik sertifika alır.

(4) Aynı ürünü temsilen hem basılı hem de elektronik ürün senedi düzenlenemez. Bu maddeye göre düzenlenmiş ve iptal edilmemiş elektronik ürün senedinin temsil ettiği ürününün tümü veya bir bölümü için başka bir elektronik ürün senedi düzenlenemez.

(5) Elektronik ürün senedi kayıt ve işlemlerinde gizlilik esastır. Elektronik kayıt kuruluşu ve ilgili taraflar, Elektronik Kayıt Kuralları çerçevesinde elektronik ürün senedine ilişkin kayıt ve bilgilere erişebilir, işlem yapabilir ve kamuya açabilir. Ancak Bakanlık veya diğer yetkili mercilerin talebi halinde, gizlide olsa bu kayıt ve bilgilerin yetkililere verilmesi zorunludur.

(6) Lisanslı depo işletmesi, aksi mevzuatta belirtilmedikçe, düzenlenen elektronik ürün senedini değiştiremez, devir veya iptal edemez. Devir yetkisi, elektronik ürün senedi mudisine ya da yetki verdiği aracılara aittir. (Mülga üçüncü cümle: RG-18/1/2013-28532) (…) (Mülga dördüncü cümle: RG-18/1/2013-28532) (…) (Mülga beşinci cümle: RG-18/1/2013-28532) (…)

(7) (Mülga: RG-18/1/2013-28532) 

(8) Ürünlerin haczi, yetkili mercilerin talebi üzerine bu ürünleri temsil eden elektronik ürün senetlerinin haczi suretiyle olur. Bu işlemin, nasıl yapılacağı Elektronik Kayıt Kurallarında belirtilir.

(9) Talep üzerine, düzenlenen elektronik ürün senedinin temsil ettiği ürüne ilişkin bilgileri içeren matbu bir belge, sistem üzerinden lisanslı depo işletmesi tarafından mudiye verilir. Bu belge, delil niteliğini haiz olup, ürün senedi özelliğini taşımaz ve bu senet gibi işlem görmez.

(10) Lisanslı depo işletmesi, Bakanlıkça onaylı ücret tarifesi çerçevesinde verdiği hizmetlerden doğan alacakları karşılığında depoda bulunan ürünler üzerinde hapis hakkına sahiptir. Bu hakkın ne şekilde kullanılacağı Elektronik Kayıt Kurallarında belirtilir.

(11) Ürünün son depolama tarihine kadar geri alınması gerektiği, aksi takdirde (Değişik ibare: RG-25/5/2022-31846) son depolama tarihinden sonra ürünü temsil eden elektronik ürün senedinin iptal edilerek bu ürünün lisanslı depo işletmesince satılabileceği hususu, mudiye veya yetkili temsilcisine lisanslı depo işletmesi tarafından yazılı olarak azami depolama süresinden kırk beş gün önce bildirilir. Mudinin önceden onayının alınması durumunda, bu bildirim işlemi, sistem üzerinden mudinin (Ek ibare: RG-2/7/2019-30819) cep telefonuna ve kayıtlı elektronik adresine yapılır.

(12) Azami depolama süresinin sonunda geri alınmayan (Değişik ibare: RG-25/5/2022-31846) ürünler, lisanslı depo işletmesince satılabilir. Bu durumda, ücret ve masraflar satış bedelinden düşülerek geri kalan tutar yedi iş günü içinde ilgiliye ödenir. Satış işleminin ne şekilde yapılacağı Elektronik Kayıt Kurallarında belirtilir.

(13) Depodan teslim edilen ürünü temsil eden elektronik ürün senedi, sistem üzerinden lisanslı depo işletmesince iptal edilir.

(14) Elektronik ürün senetleri ile bu senetlerle ilgili her türlü işlemlere yönelik kayıtlar elektronik kayıt kuruluşu tarafından on yıl müddetle saklanır.

(15) Lisanslı depoya teslim edilmeyen ürün için veya teslim edilen ürün miktarının üzerinde veya altında elektronik ürün senedi düzenleyen, elektronik ürün senedini iptal etmeden bu senedin temsil ettiği ürünün depodan çıkışına izin veren veya mudinin izni olmaksızın söz konusu ürünü depodan çıkarma, satma, rehnetme gibi tasarruflarda bulunanlar hakkında Kanunda öngörülen idari, hukuki ve cezai yaptırımlar uygulanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Elektronik Kayıt Kuruluşunun Lisans Alması,

Görev ve Yetkileri ile Mali Sorumluluk Sigortası

Elektronik kayıt kuruluşu lisansı

MADDE 6 – 

(1) Elektronik kayıt kuruluşu lisansı almak için şirketin aşağıda belirtilen şartları haiz olması gerekir:

a) Anonim şirket şeklinde kurulması,

b) Hisse senetlerinin tamamının nama yazılı olması,

c) Ödenmiş sermayesinin bir milyon Türk Lirasından az olmamak üzere Bakanlıkça belirlenen miktarda ya da üzerinde olması,

ç) Esas sözleşmesinin Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine uygun olması,

d) Kurucuların, ortakların, yönetim kurulu üyelerinin ve denetçilerin Kanunun 7 nci maddesinde aranılan şartlara sahip olması ve bu kişiler ile şirketin mali ve ticari itibar bakımından engel bir durumunun bulunmaması,

e) Ekonomik ihtiyaç ve etkinlik şartlarının uygun olması,

f) Yeterli teknik donanım ve altyapıya sahip olması.

(2) Lisans almak için bir dilekçe ile Bakanlığa başvurulur. Dilekçeye aşağıdaki belgeler eklenir:

a) Şirketin ve sorumlu yöneticilerinin isim ve iletişim bilgileri ile Bakanlıkça gerekli görülecek diğer bilgilerin yer aldığı başvuru formu,

b) 15/1/2004 tarihli ve 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu ve bu Kanun uyarınca 6/1/2005 tarihli ve 25692 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Elektronik İmza Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yetkili bir elektronik sertifika sağlayıcısından ilgili personeli için nitelikli elektronik sertifika aldığını gösterir belge,

c) Ekonomik ihtiyaç ve etkinlik şartlarının uygun olduğuna ilişkin gerekçeli rapor,

ç) Esas sözleşmesi ve kayıtlı vergi dairesi adı ve vergi kimlik numarası beyanı,

d) Bina ve tesislerin mülk sahibi veya kiracısı olunduğuna ilişkin yazılı beyan,

e) Kurucuların, ortakların, yönetim kurulu üyelerinin ve denetçilerin Kanunun 7 nci maddesinde aranılan şartlara sahip olduğuna ve bu kişiler ile şirketin mali ve ticari itibar bakımından engel bir durumunun bulunmadığına ilişkin noter tasdikli beyanname,

f) Şirketin son bir yıla ait yeminli mali müşavirce onaylı bilanço, gelir tablosu ve varsa ek mali tabloları,

g) 8 inci maddede öngörülen sigorta veya teminat yükümlülüğünün yerine getirildiğine ilişkin sigorta poliçesi ya da Tazmin Fonunca düzenlenmiş belge,

ğ) Bakanlıkça belirlenen uluslararası geçerliliği haiz bilgi güvenliği sertifikası sureti,

h) Birinci fıkrada belirtilen sermayenin ödendiğine dair yeminli mali müşavir raporu,

ı) Bakanlıkça belirlenen lisans bedelinin ödendiğini gösterir belge,

i) Bakanlıkça gerekli görülen diğer belgeler.

(3) Yapılan inceleme sonucunda birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdığı anlaşılan şirketlere lisans verilir. Lisans iki yılda bir yenilenir.

(4) Bakanlık, lisans başvurusunda bulunanın, bu Yönetmelikte belirtilen görevleri yerine getirebilecek yeterli teknik donanım ve altyapıya sahip olup olmadığını oluşturacağı teknik bir heyete inceletebilir. Bu inceleme, uygun görülecek başka bir kuruluşa da yaptırılabilir.

(5) Bakanlık, bu maddede öngörülen şartların ve/veya belgelerin bir kısmını veya tamamını aramadan (Değişik ibare: RG-2/7/2019-30819) 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun (Değişik ibare: RG-2/7/2019-30819) 81 inci maddesi uyarınca kurulmuş olan kuruluşa lisans verebilir.

Elektronik kayıt kuruluşunun görev ve yetkileri

MADDE 7 – 

(1) Elektronik kayıt kuruluşunun görev ve yetkileri şunlardır:

a) Kanun ve bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde elektronik ürün senetlerinin sistem üzerinden oluşturulmasını sağlamak, bu senetlere bağlı tüm hak ve yükümlülükler ile işlemleri ilgili taraflar itibariyle kayden izlemek,

b) Kayıtların (Değişik ibare: RG-2/7/2019-30819) EKK üyeleri itibarıyla tutarlılığını izlemek, tutarsızlık veya Elektronik Kayıt Kurallarına aykırılık tespiti halinde (Değişik ibare: RG-2/7/2019-30819) EKK üyeleri nezdinde gerekli düzeltmelerin yapılmasını istemek ve durumu derhal Bakanlığa (Ek ibare: RG-25/5/2022-31846) , gerekli hallerde de Tarım ve Orman Bakanlığı ile Borsaya bildirmek,

c) Elektronik ürün senetlerini güvenli bir şekilde oluşturacak sistemi kurmak ve işletmek, sistemin güvenli bir şekilde çalışmasını sağlayacak önlemleri almak ve uygulamak,

ç) Hizmetleri karşılığında, Bakanlıkça onaylı ücret tarifesi çerçevesinde (Değişik ibare: RG-2/7/2019-30819) EKK üyelerinden ücret talep etmek,

d) Kayıtların ilgili mevzuatta öngörülen çerçevede gizliliğini sağlamak,

e) Elektronik ürün senetlerine bağlı tüm hak ve yükümlülükler ile işlemlere ilişkin kayıtları on yıl süre ile saklamak, talep edildiğinde bunları Bakanlığa ve diğer yetkili mercilere sunmak,

f) Sistem tarafından tutulan kayıt ve işlemlerin olağanüstü haller ve afetler için güvenli bir şekilde yedeklemesini yapmak,

g) Elektronik Kayıt Kurallarında öngörülen yetki çerçevesinde, ilgili tarafların sisteme güvenli bir şekilde erişmelerini ve işlem yapmalarını sağlamak,

ğ) Elektronik ürün senetlerine yönelik kayıt ve işlemleri, ilgili birimin erişimine ve incelemesine açık tutmak, talep edilecek bilgileri vermek ve raporları üretmek,

h) Kanun kapsamında faaliyet gösteren ilgili taraflarca verilen hizmetlere ilişkin ücretlerin, Elektronik Kayıt Kuralları ve Bakanlıkça onaylı ücret tarifeleri çerçevesinde, düzenli olarak tahsil edilerek bunların hesabına aktarılmasını sağlamak,

ı) Mevzuatla verilen diğer görevler ile Bakanlık tarafından Kanun ve ilgili mevzuat çerçevesinde verilen görevleri yapmak.

(2) (Ek: RG-18/1/2013-28532)  Bakanlık, akdedilecek protokoller çerçevesinde, teknik bilgi ve uzmanlık isteyen konularda EKK’dan her türlü desteği alabilir ve işbirliğinde bulunabilir.

(3) (Ek: RG-4/4/2015-29316)  Elektronik kayıt kuruluşu tarafından, elektronik ürün senetlerinin (Değişik ibare: RG-25/5/2022-31846) alım satım işlemlerinden takas hesapları üzerinden takası tamamlananlar için bir elektronik ürün senedi alım satım belgesi oluşturulur ve bu belge alıcı ve satıcı taraflara elektronik ortamda gönderilir. Elektronik ürün senedi alım satım belgesinde aşağıda yer alan bilgiler bulunur:

a) Alıcı ve satıcının adı soyadı/ticaret unvanı, T.C. kimlik numarası/vergi kimlik numarası ve adresi.

b) İşlem tarihi.

c) Alım satıma konu olan elektronik ürün senedinin temsil ettiği ürünün türü, tipi, hasat yılı, lisanslı depo işletmesinin unvanı ve ürünün depolandığı yer.

ç) Alım satıma konu ürün miktarı.

d) Alım satım bedeli.

(4) (Ek: RG-25/5/2022-31846) TÜRİB’in tabi olduğu aracılık faaliyetleri ve üyelik düzenlemeleri çerçevesinde üyelik yetkisi verilen kurumların aracılık yapmaya başladığı tarihten itibaren; yetkilendirilen kurumların Borsada alım satım işlemlerinde, kendi nam ve hesabına yapılanlar dahil, bu Yönetmelik kapsamında EKK tarafından düzenlenen ELÜS Alım Satım Belgesi yerine, TÜRİB üyeleri tarafından, Borsada yapılan alım satımların, verilen hizmetlerin ve bunlar için alınan nakdin mahiyetini göstermek ve gerektiğinde ibraz edilmek üzere en geç işlemin gerçekleştiği günü izleyen iş günü içerisinde müteselsil numaralı ELÜS İşlem Sonuç Belgesi mudilere elektronik ortamda iletilir. ELÜS İşlem Sonuç Belgesinde en az aşağıdaki bilgiler bulunur:

a) Borsa üyesi yetkili kurumun unvanı ve vergi kimlik numarası,

b) İşlemin tarafı alıcının veya satıcının adı soyadı/ticaret unvanı, T.C. kimlik numarası/vergi kimlik numarası ile işlemin karşı tarafı Borsa üyesinin unvanı ve vergi kimlik numarası,

c) Düzenleme tarihi ve belge sıra numarası,

ç) İşlem tarihi, işlem numarası ve işlem tipi,

d) ELÜS’e dayanak olan emtiaya ilişkin bilgileri içeren kod (ISIN), ELÜS’ün temsil ettiği ürünün türü, tipi, miktarı, hasat yılı ile lisanslı depo işletmesinin unvanı ve ürünün depolandığı yer,

e) Alım veya satım bedeli,

f) Komisyon tutarı ve diğer kesintiler.

Elektronik kayıt kuruluşunun yükümlülüğü ve bakanlık temsilcisi

MADDE 8 – 

(1) EKK; Kanun, bu Yönetmelik ve Elektronik Kayıt Kurallarından kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmemesi veya eksik olarak yerine getirmesi sonucu doğacak zararların karşılanması amacıyla, mali sorumluluk sigortası yaptırmakla yükümlüdür. Bakanlıkça belirlenen şekil ve tutardaki teminat, Tazmin Fonu nam ve hesabına yatırılmışsa sigorta yükümlülüğü aranmaz.

(2) (Değişik: RG-18/1/2013-28532) Elektronik kayıt kuruluşunun yönetim kuruluna ilgili birim personeli arasından Bakanlıkça bir asil ve bir yedek üye atanır. Bakanlıkça atanan yönetim kurulu üyesinin görev süresi iki yıl olup, süre bitiminde yeniden atanabilir. Elektronik kayıt kuruluşunun faaliyetine başlayabilmesi için, bu hususa ilişkin düzenlemenin esas sözleşmede yer alması zorunludur.

(3) Bakanlık tarafından atanan yönetim kurulu üyesinin en az dört yıllık örgün öğretim veren üniversitelerin iktisadi ve idari bilimler, siyasal bilgiler ve hukuk fakülteleri mezunu olması, ürün piyasaları hakkında bilgi sahibi ve bu alanda kamuda veya özel sektörde en az beş yıllık mesleki tecrübeye sahip (Mülga ibare: RG-18/1/2013-28532)  (…) gerekir. Ayrıca, atanacaklardan en az iki yıllık yöneticilik deneyimine sahip olanlara öncelik verilir.

Mali sorumluluk sigortasının kapsamı

MADDE 9 – 

(1) Mali sorumluluk sigortası, EKK’nın güvenli ürün ve sistemleri kullanma, hizmeti güvenilir bir biçimde yürütme ve ürün senetlerinin her türlü sahteciliği ile taklit ve tahrif edilmesini önlemekle ilgili yükümlülüklerini yerine getirmemesi dolayısıyla zarar görecek olanlara karşı doğacak hukuki sorumlulukların teminat altına alınmasını kapsar.

(2) Sigorta poliçesinde, poliçenin, ancak Bakanlığa yazılı olarak bildirildiği tarihten 30 gün sonra iptal edilebileceğine dair bir hüküm bulunur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Sır saklama yükümlülüğü

MADDE 10 – 

(1) Bakanlık personeli, EKK’nın yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile personeli, (Ek ibare: RG-25/5/2022-31846) lisanslı depo işletmesi ve yetkili sınıflandırıcı personeli görevlerinden ayrılmış olsalar bile, sıfat ve görevleri dolayısıyla ilgili taraflara ve üçüncü kişilere ait öğrendikleri bilgileri mevzuatla izin verilen haller dışında herhangi bir surette açıklayamazlar, doğrudan veya dolaylı olarak kendilerine veya üçüncü kişilere menfaat sağlama veya zarar verme amacıyla kullanamazlar. Bu yükümlülük görevden ayrılmalarından sonra da devam eder.

Elektronik kayıt kuruluşu ortaklık yapısı (Değişik başlık: RG-2/7/2019-30819)

MADDE 11 – 

(1) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, (Ek ibare: RG-2/7/2019-30819) Borsa, (Değişik ibare: RG-2/7/2019-30819) ticaret borsaları, lisanslı depo işletmeleri, yetkili sınıflandırıcılar, bankalar ve diğer kamu tüzelkişileri ile gerçek ve tüzel kişiler ilgili mevzuatta öngörülen koşulları taşımak kaydıyla kurulmuş veya kurulacak EKK anonim şirketine ortak olabilir veya aralarındaki sözleşme uyarınca bunlarla birlikte çalışabilir.

Elektronik kayıt kuralları ve hüküm bulunmayan haller

MADDE 12 – 

(1) Bakanlık, EKK'nın önerisi üzerine, elektronik ürün senetlerinin şekline, içeriğine, oluşturulmasına, alım satımına, devrine, iptaline, haczine, hapis hakkının kullanımına, ilgi tarafların kayıt ve bilgilere erişimine ve işlem yapmasına, kayıt ve işlemlerin saklanmasına, EKK üyeliğine ve ücret tarifesine, Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında faaliyet gösteren tarafların onaylı ücret tarifeleri çerçevesinde ücretlerin tahsil edilmesine ve bu Yönetmelikte öngörülen diğer hususlara ilişkin olarak Elektronik Kayıt Kurallarını çıkarmaya yetkilidir.

(2) Elektronik ürün senetlerine ilişkin bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde, basılı ürün senetlerine ilişkin Kanun ve ilgili yönetmelik hükümleri uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 13 – 

(1) 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Elektronik Ürün Senedi Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – 

(1) Elektronik ürün senedi oluşturmak üzere gerekli olan sistem, Elektronik Kayıt Kuruluşu tarafından kurulana kadar, depolanmak amacıyla teslim ve kabul edilen ürünler için lisanslı depo işletmelerince basılı ürün senedi düzenlenebilir (Ek ibare: RG-18/1/2013-28532) ve ürün senedi defteri tutulabilir. Düzenlenen bu ürün senetlerinin elektronik ortama aktarılması ile matbu olarak basılıp kullanılmayan ürün senetlerinin imhasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

GEÇİCİ MADDE 2 – (Ek: RG-18/1/2013-28532) 

(1) Elektronik ürün senedi işlemlerinde; alıcı karşısında satıcı, satıcı karşısında alıcı konumuna geçerek piyasa katılımcılarının hak ve yükümlülüklerini teminat altına alan, işlemlerin eşleştirilmesi, işlem gören elektronik ürün senedinin teslimatı gibi işleri yürütmek üzere, yetkilendirilen ticaret borsası bünyesinde bir takas merkezi oluşturulur veya bu borsanın takas işlemlerinden doğan sorumluluğu saklı kalmak kaydıyla takas hizmetleri konusunda faaliyet gösteren bir kuruluşla anlaşma yapılır.

GEÇİCİ MADDE 3 – (Ek: RG-18/1/2013-28532) 

(1) 13/1/2005 tarihli ve 25699 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ticaret Borsalarında Alım Satım Yapan Aracılar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre faaliyet gösteren borsa ajanları, yetkilendirilen ticaret borsalarında bu Yönetmelik kapsamında aracılık faaliyeti yürütmeye yetkilidir.

TÜRİB’de yapılan işlemler

GEÇİCİ MADDE 4 – (Ek: RG-2/7/2019-30819)

(1) TÜRİB’de yapılan işlemlerle ilgili emirler (Değişik ibare: RG-31/12/2020-31351) 31/12/2022 tarihine kadar doğrudan alım satım yapan gerçek veya tüzel kişiler tarafından verilebilir.

Yürürlük

MADDE 14 – 

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 15 – 

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Mülga ibare: RG-2/7/2019-30819) (…) Ticaret Bakanı yürütür.

 

 

Resmi Gazete Tarihi: 08.10.2005 Resmi Gazete Sayısı: 25960

YETKİLİ SINIFLANDIRICILARIN LİSANS ALMA, FAALİYET VE DENETİMİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; tarım ürünleri lisanslı depolarında muhafaza edilecek tarım ürünlerinin analizini yapmak, ürünün nitelik ve özelliklerini belirlemek, standartlara uygun olarak sınıflandırmak ve bu durumu belgelendirmek üzere, yetkili sınıflandırıcı olarak gerçek ve tüzel kişiler tarafından kurulan ve işletilen laboratuvarların lisans almalarına, faaliyet ve denetimlerine ilişkin usul ve esaslar ile buralarda çalıştırılacak personelin haiz olacağı şartları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2— Bu Yönetmelik; yetkili sınıflandırıcıların lisans almalarına, faaliyet ve denetimlerine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

Madde 3— Bu Yönetmelik; 10/2/2005tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununun 12 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4— Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,

İlgili bakanlık: (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ile Ekonomi Bakanlığını,

Kanun: 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununu,

Tarım ürünleri: Depolanmaya uygun nitelikteki (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…) standardize edilebilen temel ve işlenmiş tarım ürünlerini,

Lisanslı depo: Kanun kapsamında tarım ürünlerinin sağlıklı koşullarda muhafaza ve ticarî amaçla depolanması hizmetlerini sağlayan tesisleri,

Lisans: Bakanlıkça verilen faaliyet iznini gösterir belgeyi,

Mudi: Depolama hizmetleri için ürününü lisanslı depoya teslim eden veya lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senedini mevzuata uygun olarak elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,

Yetkili sınıflandırıcı: Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında lisans almış olan ve tarım ürünlerini analiz eden, ürünün nitelik ve özelliklerini belirleyen, standartlara uygun olarak sınıflandıran ve bu durumu belgelendiren laboratuvarları işleten gerçek ve tüzel kişileri,

Laboratuvar: Yetkili sınıflandırıcılarca tarım ürünlerinin analiz edilmesi, ürünün nitelik ve özelliklerinin belirlenmesi ve belgelendirilmesi amacıyla işletilen tesis ve donanımlar bütününü,

Yetkili sınıflandırıcı bölüm sorumlusu ve yöneticisi: Yetkili sınıflandırıcı tarafından iş ve faaliyet konusuna göre oluşturulan bölümlerde görev yapmak üzere, konusunda lisans düzeyinde eğitim almış veya yüksek lisans ya da doktora yapmış ziraat mühendisi, gıda mühendisi, kimya mühendisi veya kimyager yetkili sınıflandırıcı bölüm sorumluları ile yetkili sınıflandırıcının tüm bölüm, yönetim ve işletmesinden sorumlu bir yetkili sınıflandırıcı yöneticisini,

Yetkili sınıflandırıcı personeli: Yetkili sınıflandırıcının faaliyet ve görev alanına uygun olarak istihdam edilen; ziraat mühendisi, gıda mühendisi, kimya mühendisi, kimyager, biyolog gibi konusunda lisans eğitimi almış veya ihtiyaca göre konusunda iki yıllık ön lisans yapmış ya da gıda, laboratuvar ve kimya konularındaki liselerden diploma almış veya Bakanlıkça kabul edilen ilgili bakanlık ya da diğer kamu veya özel kuruluşlarca düzenlenen kursa, belli bir sertifika programına veya eğitime tabi tutularak yetkili sınıflandırıcının iş ve faaliyetlerine ilişkin bir sertifikaya hak kazanmış teknik personel ile diğer idari ve yardımcı personeli,

Hakem yetkili sınıflandırıcı: Bakanlıkça belirlenecek bir bölgede ya da aynı veya benzer ürün grubunda faaliyet gösteren yetkili sınıflandırıcıların yaptıkları ürün analiz ve sınıflandırma işlemlerine karşı bu Yönetmelik çerçevesinde bir itiraz yapılması durumunda, yeniden alınan temsili numuneyi analiz etmek ve bu itirazı sonuçlandırmak görevini de üstlenen, o bölge ya da grupta yer alan ve Bakanlıkça son iki yıldaki bu Yönetmelik hükümlerine uygunluk performansı da gözetilerek belirlenen bir yetkili sınıflandırıcıyı,

Referans yetkili sınıflandırıcı: Görev alanındaki yetkili sınıflandırıcıların kalibrasyon, uygunluk kontrol ve denetimini yürüten, ürün analiz yöntemlerinin geliştirilmesi ve standardizasyonunun sağlanması için ulusal ve uluslararası bilimsel kuruluşlar ile çalışma yapan, eğitim veren,şahit numuneler ile itiraz ve anlaşmazlıklarda istem üzerine veya Bakanlıkça görevlendirildiğinde tarım ürünlerini analiz eden ve görüş veren, analiz metotları konusunda TS EN ISO IEC 17025 “Deney ve Kalibrasyon Laboratuarlarının Yeterliliği için Genel Şartlar” standardına göre Türk Akreditasyon Kurumunca-TURKAK akredite edilmiş bulunan kamu veya özel laboratuvarları işleten ve Bakanlıktan lisans alan gerçek veya kamu ve özel tüzel kişileri,

Kalibrasyon : Belirli koşullar altında, bir ölçme cihazı veya bir ölçme sisteminin gösterdiği değerler veya bir ölçüm gereci veya bir referans malzemenin verdiği değerler ve ölçüm standartları ile, gerçekleştirilen ve bunlara karşılık gelen değerler arasındaki ilişkiyi kuran işlemler dizisini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yetkili Sınıflandırıcıda Bulunması Gereken Asgari Özellikler ile

Tesis ve Binaları

Laboratuvarın asgari özellikleri

Madde 5— Laboratuvarlar aşağıdaki asgari özellik ve nitelikleri taşımalıdır.

a) İdari bölüm ile sınıf ve standardı belirlenecek tarımsal ürün, ürün grubu veya gruplarının nitelik ve özelliklerine göre ihtiyaç duyulan fiziksel, kimyasal ve mikrobiyoloji analiz laboratuvar bölümleri, ayrı bölümler halinde planlanmalıdır.

b) Laboratuvarlar, yapılan analizin özelliğine uygun bir şekilde planlanmalı,analiz yapılan bölümler, çalışan personelin pratik ve rahat hareket etmesini sağlayacak şekilde tasarlanmalı ve uygun genişlikte olmalıdır.

c) Laboratuarlar, özel ortam ve çevre şartları gerektiren analizlerde, bu şartları kontrol etmeye yarayan alet ve ekipmanlarla donatılmalı ve ısı, sıcaklık, toz, nem, buhar, titreşim, elektromanyetik etkenler ve zararlı canlılar gibi olumsuz şartlardan korunmalıdır. Ayrıca laboratuvar çalışma koşullarının, 20 ±2 °C’da sabitlenmesi için gerekli önlemler alınmalıdır.

d) Çalışan personelin, iş güvenliği için uygun giysi ve donanım kullanması sağlanmalıdır.

e) Mikrobiyoloji laboratuvarı ile Bakanlıkça gerekli görülmesi durumunda fiziksel ve kimyasal laboratuvarlarda çalışan personelin, periyodik sağlık kontrolleri yapılmalı ve bulaşıcı bir hastalığı olan veya taşıyıcı olduğu belirlenen personel laboratuvarda çalıştırılmamalıdır.

f) Laboratuvarın her bölümünde temizlik, sanitasyon ve dezenfeksiyon işlemleri, periyodik olarak ve yazılı talimatlara göre yapılmalı ve kayıtları tutulmalıdır.

g) Duvar, tavan ve tabanları kolayca temizlenebilir ve gerektiğinde dezenfekteedilebilir özellikte malzemelerle kaplanmış olmalı, boru sistemleri, radyatörler, aydınlatma sistem ve bağlantıları ile diğer servis noktalarının temizlenmesi kolay olacak şekilde tasarlanmalı ve yerleştirilmelidir.

h) Aydınlatma, ısıtma ve havalandırma sistemleri ile diğer unsurlar, analiz işlemlerini etkilememeli ve doğrudan veya dolaylı olarak analiz sonuçlarını değiştirmemelidir.

i) Laboratuvarda kontrollü giriş çıkış uygulaması yapılmalı, analiz yapılan bölümlerine yetkili ve görevliler dışındakilerin girişine izin verilmemeli ve bunun için gerekli donanım ve güvenlik sağlanmalıdır.

j) Kimyasal maddeler risk gruplarına ve saklama koşullarına göre, havalandırma sistemli, ayrı oda, dolap veya depolarda bulundurulmalıdır. Kimyasal maddenin bulunduğu oda, dolap ve depolar kilitlenebilmeli ve anahtarı ilgili bölüm sorumlusunda bulunmalıdır.

k) Laboratuvarda ilk yardım için gerekli ilaç ve malzemelerin bulunduğu ilk yardım dolabı ve talimatı yer almalıdır.

l) Laboratuvarda yangına karşı gerekli önlemlerin alındığına dair itfaiyeden belge alınmalıdır.

m) Tuvaletler laboratuvar bölümlerine açılmamalıdır.

n) Binanın boya, badana ve diğer bakımları periyodik olarak yapılmalıdır.

o) Laboratuvarın çevresinde kirliliğe yol açacak çöp ve atık yığınları, su birikintileri ve zararlı canlıların yerleşmesine uygun ortamlar bulunmamalıdır.

p) Laboratuvarlarda ortaya çıkan atıklar direk alıcı ortama verilmemeli, tekniğine ve ilgili mevzuata uygun şekilde laboratuvar binasından uzaklaştırılmalıdır.

Laboratuvar binası

Madde 6— Laboratuvar binası ve diğer tesisler imar mevzuatına uygun olmalıdır. Ayrıca faaliyeti esnasında parlayıcıve patlayıcı maddeler kullanan laboratuvarların, insanların ikametine mahsus binalarda kurulması yasaktır.

Yetkili sınıflandırıcı tesislerinin bölümleri

Madde 7— Yetkili sınıflandırıcının tesisleri aşağıdaki bölümlerden oluşur:

a) İdari Bölüm:

1) Hizmet bölümlerinden ayrı olarak yönetici ve diğer personel için yeterli sayıda müstakil oda,

2) Laboratuvarda kullanılacak kimyasal maddeler ve yedek yardımcı malzemeler için depo,

3) Numune kabul bölümü,

4) Duş,tuvalet ve soyunma-giyinme odası.

b) Laboratuvar Hizmet Bölümleri:

1) Tartım odası.

2) Fiziksel analiz laboratuvarı; fiziksel analizlerde kullanılacak alet ve ekipmanlar ile numune hazırlık çalışmaları için en az 10m2 alana sahip olmalıdır.

3) Kimyasal analiz laboratuvarı; kimyasal analizlerde kullanılacak alet ve ekipmanlar ile numune hazırlık çalışmaları için en az 15m2 alana sahip olmalıdır.

4) Mikrobiyoloji analiz laboratuvarı; mikrobiyoloji analizlerinde kullanılacak alet ve ekipmanlar ile numune hazırlık çalışmaları için en az 20m2 alana sahip olmalıdır. Besiyeri hazırlama, sterilize etme, mikrobiyolojik ekim, inkübasyon işlemleri ve kullanılmış malzemelerin sterilizasyonu ile yıkanması için ayrı bölümleri içermelidir.

Ancak sınıf ve standardı belirlenecek tarımsal ürün, ürün grubu veya gruplarının nitelik ve özelliklerine göre; fiziksel, kimyasal ve mikrobiyoloji laboratuvarlarından ihtiyaç duyulmayanlar, laboratuvar hizmet bölümünde yer almayabilir.

İlgili ürün veya ürün grubuna dair halihazırda bir referans yetkili sınıflandırıcı faaliyet gösteriyorsa, onun da görüşü alınarak, İhtiyaç duyulan ve olması gereken bölümler yetkili sınıflandırıcı lisansında gösterilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yetkili Sınıflandırıcı Lisansıyla İlgili Usul ve Esaslar

Yetkili sınıflandırıcı lisansı

Madde 8— Lisanslı depoya tevdi edilen tarım ürünleri, Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında geçerli lisansa sahip yetkili sınıflandırıcılar tarafından analiz edilir ve sınıflandırılır.

Bakanlıktan lisans alınmadan yetkili sınıflandırıcılık faaliyetinde bulunulamaz, yetkili sınıflandırıcı izlenimini verecek hiçbir isim, unvan, işaret ve benzerleri kullanılamaz.

Bir ya da daha fazla ürün veya ürün grubunun analiz ve sınıflandırılmasını yapmak üzere bir lisans düzenlenebilir. Lisans kapsamında bulunan ürünler (Mülga ibare:RG-12/11/2011-28110) (…) gösterilir. Yetkili sınıflandırıcı, Kanun ve bu Yönetmelik hükümleri dışında da başka kurum veya konularda da yetkili kılınabilir, diğer analiz ve faaliyetlerde de bulunabilir.

Yetkili sınıflandırıcının ve/veya unvanının değiştiği hallerde lisans değişikliği yapılması zorunludur. Lisansın değiştirilmesi ve yenilenmesinden önce bu Yönetmelik hükümlerine uygunluk bakımından gerekli denetim Bakanlıkça yapılır ya da yaptırılır. Denetim sonucuna göre uygun görülenlerin lisansı yenilenir veya değiştirilir.

Yetkili sınıflandırıcının şubeleri

Madde 9— Yetkili sınıflandırıcının tüm şubeleri aynı lisans kapsamında çalışır, şubeler lisansta gösterilir.

Lisans başvurusunda ya da değişikliğinde şubeler de yerinde incelenir ve uygun olduğu ölçüde aynı koşullar aranır.

Şubeleri temsilen yetkileri belirlenmiş sorumlu personel, lisans başvurusunda veya değişikliğinde Bakanlığa bildirilmelidir.

Merkez ve şubelerde; standart ya da benzer bir yönetim sistemi, numune alma, numune nakil, laboratuar koşulları, analiz yöntemi, deney, cihaz, ölçüm raporları, belgelendirme ve personel düzeni olması esastır.

Lisanslı depo işletmeleriyle sözleşme yükümlülüğü ve bilgi işlem donanımı (Değişik madde başlığı:RG-18/1/2013-28532)

Madde 10— (Değişik fıkra:RG-18/1/2013-28532) Yetkili sınıflandırıcılar, lisanslı depolara tevdi olunan veya depodan teslim edilen tarımsal ürünlerin analiz, sınıflandırma ve belgelendirme işlemlerinin yürütülmesi için lisanslı depo işletmeleriyle sözleşme yapar. Bakanlık bu sözleşmeleri matbu olarak da düzenleyebilir

Yetkili sınıflandırıcılar sözleşme kapsamında çalıştığı lisanslı depoları listeleyerek yetkili sınıflandırıcı tesisinin görünecek bir yerine veya yerlerine asar.

(Ek fıkra:RG-18/1/2013-28532)Sözleşme ve sözleşmede yapılacak değişiklikler ancak Bakanlık onayından sonra geçerli olur. Sözleşmenin herhangi bir nedenle feshini doğuracak bir sebebin ortaya çıkması halinde bu durum taraflarca en geç beş işgünü içinde Bakanlığa bildirilir ve ayrıca mudilerin zarar görmemesi için gerekli tedbirler alınır. Sözleşmenin feshi, söz konusu bildirimin Bakanlığa ulaştığı tarihten itibaren otuz günlük sürenin dolmasından sonra hüküm ifade eder.

(Ek fıkra:RG-18/1/2013-28532)Yetkili sınıflandırıcılar, yetkili sınıflandırıcılık faaliyetine ilişkin gerekli bilgi işlem alt yapısını oluşturur ve sertifikaları temin eder. Oluşturulan bilgi işlem alt yapısına ilgili kuruluşlar nezdindeki sistemlerin entegrasyonu ve talep halinde Bakanlığın erişimi sağlanır.

Yetkili sınıflandırıcı olması yasaklananlar

Madde 11— Affa uğramış olsalar dahi, beş yıldan fazla hapis yahut basit veya nitelikli zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, sahtecilik, dolandırıcılık, inancı kötüye kullanma, hileli iflas, kaçakçılık gibi yüz kızartıcı suçlar ile resmî ihale ve alım satımlara fesat karıştırma suçları ile Kanuna aykırı davranışlardan dolayı hüküm giyenler yetkili sınıflandırıcı veya ortağı olamazlar, bunların yönetici ve denetçi görevlerinde bulunamazlar.

Yukarıdaki fıkra kapsamında hüküm giymemekle birlikte kendi isteği ve iradesi dışında yetkili sınıflandırıcı lisansı iptal edilenler de üç yıl süreyle yetkili sınıflandırıcı veya ortağı olamazlar, bunların yönetici ve denetçi görevlerinde bulunamazlar.

(Ek fıkra:RG-18/1/2013-28532)Lisanslı depo işletmeleri ve bunların ticaret borsaları haricindeki ortakları, yetkili sınıflandırıcılara ortak olamaz, bu işletmelerin ortakları ve yöneticileri de yetkili sınıflandırıcılarda yönetici olarak görev alamaz.

Lisans başvurusu ve aranılan belgeler

Madde 12— Bakanlıkça lisans verilirken aşağıdaki koşullar ve belgeler aranır:

a) Başvuru dilekçesi,

b) Yetkili sınıflandırıcılık için başvuranın unvanı veya adı ve soyadı, tesis ve laboratuvarının, varsa şubelerinin ve merkezinin açık adresi, telefon, faks numarası ve e-mail adresi,

c) Yetkili sınıflandırıcının faaliyet konusu ve yapılacak analizler,

d) Ekonomik gereklilik ile lisanslı depolarda muhafaza edilecek ürünlerin analiz ve sınıflandırması için ihtiyaç duyulan işlem hacminin ya da sınıflandırma hizmetinin nitelik ve kalitesinin mevcut bir yetkili sınıflandırıcıdan ayrı olarak yetkili sınıflandırıcı kurulmasını gerektirecek nitelik ve düzeyde olması,

e) Yetkili sınıflandırıcı ve/veya ortağının 11 inci maddede aranılan şartları taşıdığınıispatlar (Değişik ibare:RG-31/7/2009-27305) adli sicil kaydına ilişkin yazılı beyan,

f) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Kamu tüzel kişileri hariç lisans için başvuran tüzel kişi ortaklık ise, kuruluşun yayımlandığı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi, ortaklığın Ticaret Sicil Memurluğunca onaylı değişiklikleri de içeren ana sözleşmesi, kayıtlı vergi dairesi adı ve vergi kimlik numarası beyanı,

g) Bu Yönetmeliğin 20 nci maddesinde gösterilen referans yetkili sınıflandırıcıya verilecek taahhütname,

h) Laboratuvar yerleşim planı,

i) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Yetkili sınıflandırıcının, bina ve tesislerinin mülk sahibi veya kiracısı olduğuna dair yazılı beyanı,

j) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Yetkili sınıflandırıcı yöneticisi ile bölüm sorumlularının, varsa şube sorumlularının isimleri, sözleşme ve diploma suretleri ile T.C. Kimlik numaraları,

k) Personelin unvan, görev ve sorumlulukları ile iş tanımlarını da gösterir personel ve organizasyon şeması,

l) Valilik,(Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gümrük ve Ticaret İl Müdürlüğü veya referans yetkili sınıflandırıcı ya da noterce onaylı numune kayıt defteri ile analiz ve sınıflandırma defteri,

m) Laboratuvarda uygulanacak analizlerin listesi ile kaynaklarıyla birlikte orijinal ve Türkçe analiz yöntemleri,

n) Laboratuvarda kullanılacak cihaz, alet ve ekipmanların marka, model, üretim yılı ve kullanım talimatları,

o) (Değişik:RG-18/1/2013-28532)Yetkili sınıflandırıcının tesis ve cihazlarının hırsızlık, yangın, duman, infilak, deprem, dahili su basması, sel, grev-lokavt-kargaşalık, terör, fırtına, kar ağırlığı, yıldırım, yer kayması, kara, deniz veya hava araç çarpması ve benzeri diğer rizikolara karşı yapılmış sigorta poliçesi,

p) (Değişik:RG-18/1/2013-28532)Kanunda ve Kanuna istinaden çıkarılan ikincil düzenlemelerde öngörülen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi dolayısıyla meydana gelecek zararları karşılamak üzere, Kanunda öngörülen Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonu lehine düzenlenmiş Bakanlık tarafından belirlenen ve kabul edilen asgari 100.000 TL tutarında nakit ve nakde çevrilebilir teminat ile Fona bu teminatı alış, satış,düzenleme ve transfer gibi her türlü tasarrufta bulunma yetkisi veren bir gayri kabili rücu yetki belgesi,

r) Laboratuvarın niteliğine göre gerekli diğer bilgi ve belgeler.

Lisans başvurusu yukarıdaki fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen belgelerle birlikte Bakanlığa yapılır. Bakanlık bu başvuruyu yukarıdaki fıkranın (d) bendindeki koşullar bakımından en geç 20 işgünü içinde inceler ve değerlendirmeye tabi tutar. Bakanlığın başvuruyu bu süre içinde kabul edip uygun görüş vermesi durumunda, başvuru sahibince yukarıdaki fıkrada aranılan diğer belgeler de tamamlanarak Bakanlığa sunulur.

Bakanlık öncelikle, lisans başvurusu için sunulan belgelerin tam ve yeterli olup olmadığının tespitini yapar, varsa eksikliklerin giderilmesini talep eder. Sonra yetkili sınıflandırıcı lisansı için başvuranın laboratuvar ve diğer tesisleri; Kanun ve bu Yönetmelik hükümleri ile teknik yeterlilik bakımından Bakanlık tarafından oluşturulan bir Komisyona yerinde incelettirilir.

Komisyon, (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…) Bakanlık bünyesinden ve/veya dışarıdan, sayısı üçten az olmamak üzere teknik ve uzman kişilerden oluşturulur.Bakanlık Komisyonda görev yapmak üzere ilgili bakanlıktan da personel isteyebilir.

Bakanlık bu incelemeyi, komisyon yerine, ilgili referans yetkili sınıflandırıcıdan ve/veya Türk Akreditasyon Kurumundan ya da uygun göreceği başka bir kuruluştan da talep edebilir.

İnceleme sonucu gerekçeleriyle birlikte bir rapora bağlanarak Bakanlığa sunulur. Raporda lisans alması uygun görülenlere Bakanlıkça lisans belgesi verilir.

Bakanlık düzenlenen raporu yetersiz bulursa ya da ihtiyaç duyarsa, lisans belgesi verilmeden önce konuyla ilgili ek ya da yeni bir inceleme yapılmasına da karar verebilir.

Yapılan incelemeye ilişkin olarak, bir gider belgesine, bu mümkün olmazsa gideri yapanın beyanına dayalı giderler, (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…) inceleme sırasında, lisans bedeli ise, lisans verilmeden önce başvuru sahiplerince ödenir.

Bakanlık; lisans koşullarının tamamını veya bir kısmını aramadan, yetkili sınıflandırıcının bu Yönetmelikte öngörülen görev ve yetkilerini yürütmek ve ürün belgelendirmek üzere; bünyesinde uygun ve yeterli laboratuar bulunduran ve işleten ilgili bakanlıkların ya da kamu kurumlarının ilgili birimlerini veya Türk Akreditasyon Kurumunca-TURKAK TS EN ISO IEC 17025 “Deney ve Kalibrasyon Laboratuarlarının Yeterliliği için Genel Şartlar” standardına göre akredite edilmiş ve/veya Türk Standartları Enstitüsü-TSE ya da benzeri bir kuruluş tarafından ISO 17025 akreditasyon şartlarına haiz bulunduğu onaylanmış özel veya kamu kuruluşlarını yetkili sınıflandırıcı olarak lisanslandırabilir.

Bakanlık; lisans almış olan, ancak TS EN ISO IEC 17025 “Deney ve Kalibrasyon Laboratuarlarının Yeterliliği için Genel Şartlar” standardına göre Türk Akreditasyon Kurumunca-TURKAK akredite edilmemiş bulunan yetkili sınıflandırıcıların da, belli bir süre sonuna kadar akredite olmalarını ve/veya Türk Standartları Enstitüsü-TSE ya da benzeri bir kuruluş tarafından ISO 17025 akreditasyon şartlarına haiz bulunduğunun onaylanmasını zorunlu hale getirebilir.

(Ek fıkra:RG-18/1/2013-28532)Yetkili sınıflandırıcı teminatına ilişkin bu Yönetmelikte öngörülmeyen durumlarda, Kanuna istinaden çıkarılan ilgili yönetmeliklerdeki lisanslı depo teminatına ilişkin hükümler uygulanır.

Lisans talebinin reddi

Madde 13— Bakanlık tarafından yapılacak değerlendirme sonucunda; bu Yönetmelikte öngörülen şartları taşımadığı ya da sonradan kaybettiği veya eksiklerini gidermediği anlaşılan yetkili sınıflandırıcılar ile yetkili sınıflandırıcı olmak üzere başvuranlara lisans verilmesi, varsa lisansının geçerlilik süresinin uzatılması veya lisansta değişiklik yapılması talepleri reddedilir.

Lisansın geri verilmesi

Madde 14— Lisansın Bakanlıkça iptal edilmesi veya süresi dolan lisansın süresinin uzatılmaması durumunda lisans, Bakanlığa geri verilir.

Lisans belgesinin zayi olması

Madde 15— Lisans belgesi zayi olan yetkili sınıflandırıcı gerekçeleriyle birlikte Bakanlığa başvurur. Bu durumda Bakanlık, yetkili sınıflandırıcıya verilmek üzere yeni bir lisans belgesi tanzim eder.

Lisansın geçerlilik süresi ve uzatılması

Madde 16— Verilen lisanslar iki yıllık süre için geçerlidir. Süre bitiminde, bu Yönetmelikte ve lisansta belirtilen kurallara uygun olarak lisansların geçerlilik süresi Bakanlıkça aynı süreyle uzatılır.

Lisans bedelleri ve diğer ücretler

Madde 17— Verilen, süresi uzatılan, değiştirilen veya yeniden verilen yetkili sınıflandırıcı lisansına ilişkin bedeller, Bakanlıkça genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere peşin olarak tahsil edilir.

Lisans bedelleri her yıl 1 ocak tarihinden geçerli olmak üzere Bakanlıkça belirlenir. Lisans bedelleri belirlenirken yetkili sınıflandırıcının şube sayısı da dikkate alınır.

Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında yapacağı veya yaptıracağı (Ek fıkra:RG-18/1/2013-28532) her türlü inceleme ve denetimler ile verilen hizmetlere ilişkin ücret ve masrafların tamamının veya bir kısmının ilgili yetkili sınıflandırıcı tarafından karşılanmasını talep edebilir. Bu durumda ilgililer ücret ve masrafları en geç on iş günü içinde öder. Talep edilecek ödemenin, makul düzeyde ve yetkili sınıflandırıcı nezdinde yapılan denetimle ya da yetkili sınıflandırıcıya verilen hizmetle doğrudan ilişkili olması, bir gider belgesine, bu mümkün olmazsa gideri yapanın beyanına dayanması, kamu görevlileri açısından bunlar için ilgili mevzuatta öngörülen yolluk, gündelik ve konaklama bedelini aşmaması esastır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yetkili Sınıflandırıcının Görev, Sorumluluk ve Hakları

Yetkili sınıflandırıcının görev ve yetkisi

Madde 18— (Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110)Kanun ve bu Yönetmelik çerçevesinde; ilgili ürün yönetmeliğinde belirtilen standarda, ilgili ürün yönetmeliğinde belirtilmemiş ise Bakanlıkça ürünün yoğun olarak işlem gördüğü borsalar ile ilgili kuruluş ve sektör temsilcileri davet edilerek oluşturulan çalışma grubunca hazırlanan ve Bakanlıkça onaylanan ürün standardına, böyle bir standart da oluşturulmamışsa ilgili ürüne ilişkin yürürlükte bulunan Türk Standardına göre tarımsal ürünlerin analiz edilmesi, sınıf ve standardının belirlenmesi ve bunun belgelendirilmesi yetkili sınıflandırıcının görev ve yetkisi içerisindedir. Bakanlık, bu maddede belirtilen hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye yetkilidir.

Analiz, sınıflandırma veya standarda ilişkin bir itiraz olursa, itiraz sonucu yeniden belirlenen değerlere göre hareket edilir.

Yetkili sınıflandırıcılar tarafından sınıf ve standardı belirlenen tarım ürünleri, bunların ticaret ve pazarlanması ve/veya lisanslı depolarda muhafaza edilmesinin sağlanması gibi aynı veya benzeri amaçlarla başkaca bir zorunlu kontrole tâbi tutulmaz.

Yetkili sınıflandırıcının yükümlülükleri

Madde 19— Yetkili sınıflandırıcının yükümlülükleri şunlardır:

a) Lisans şartlarının korunması ve sürdürülmesi için gerekli tedbirleri almak ve bu şartların kaybolması hâlinde durumu derhal Bakanlığa bildirmek,

b) Numunelerin alımında, nakliyesinde, diğer numunelerle karıştırılmadan sıraya konmasında, gerekli görüldüğünde şartlara uygun hale getirilmesinde, analiz edilmesinde, ürün analiz ve sınıflandırma belgesinin hazırlanmasında ve diğer hizmetlerinde mevzuata uygun hareket etmek, itinalı davranmak ve kişiler arasında ayrım yapmamak,

c) Numunenin alınmasını takiben ürün analiz ve sınıflandırmasını mümkün olan en kısa sürede tamamlayarak, buna ilişkin belgeyi ürünün depolanacağı lisanslı depo işletmesine ve numune sahibine basılı belge olarak ve/veya ilgili mevzuata uygun şekilde elektronik ortamda sunmak, e-posta olarak göndermek,

d) Kullanılan cihaz, alet ve ekipmanların belirlenen hata sınırları içerisinde analizleri yapması için gerekli tüm kontrolleri, testleri, kalibrasyonu, işlemleri, bakımları uygun zaman aralıklarıyla kendiliğinden veya istem üzerine yapmak ve gerekli tedbirleri almak,

e) Referans yetkili sınıflandırıcı ile uyumlu ve işbirliği içinde faaliyetlerini sürdürmek, taahhütnameye uymak ve referans yetkili sınıflandırıcının denetim ve kontrollerinde her türlü yardımı sağlamak,

f) Doğrudan Bakanlıkça veya denetim sırasında istenecek bilgileri, analiz ve sınıflandırma belgelerini ve diğer belgeleri vermek, Bakanlıkça bu Yönetmelik çerçevesinde verilen diğer görevleri ve talimatları yerine getirmek,

g) Ücret tarifesine uygun davranmak ve numune sahipleri arasında ayrım yapmamak,

h) Numune ile analiz ve sınıflandırmaya ilişkin itirazlarda bu Yönetmelikte öngörülen hükümlere uygun davranmak,

i) Yasal olarak tutması gereken defterler ile bu Yönetmelikte öngörülen kayıt ve defterleri tutmak,

j) Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen diğer hükümlere uymak.

Referans yetkili sınıflandırıcıya taahhütname verme zorunluluğu

Madde 20— Yetkili sınıflandırıcılar, faaliyet gösterdiği sürece, referans yetkili sınıflandırıcı tarafından cihaz ve ekipmanlarının doğru analiz sonuçlarını üretip üretmediği, analiz yöntemleri ile diğer laboratuar faaliyetleri hususunda gerekli uygunluk kontrol ve denetimlerinin belli zaman aralıklarıyla yapılmasında; referans yetkili sınıflandırıcıların bu Yönetmeliğin 49 uncu maddesinde ve diğer hükümlerinde sayılan görev ve yetkilerinin yerine getirilmesinde her türlü kolaylığı göstereceğini, istenilen bilgi ve belgeleri doğru ve zamanında vereceğini, cihaz, alet ve ekipmanlar ile yetkili sınıflandırıcının tesislerinde ihtiyaç duyulan inceleme, test ve çalışmalara izin vereceğini ve gerekli işbirliğini sağlayacağını, lisans koşulu olarak kabul ve taahhüt etmek ve bu taahhüdüne uygun davranmak zorundadır.

Yetkili sınıflandırıcının unvan, mühür ve imzasını taşıyan taahhütname, üç nüsha olarak düzenlenir ve biri yetkili sınıflandırıcıda, biri ilgili referans yetkili sınıflandırıcıda, diğeri de Bakanlıkta muhafaza edilir.

Bakanlıkça matbu bir taahhütname düzenlenmemiş ve uygulamaya konulmamışsa, yetkili sınıflandırıcı tarafından düzenlenecek taahhütname ve taahhütnamede yapılacak değişiklikler Bakanlık onayından sonra geçerli olur.

Alet ve ekipman

Madde 21 — Laboratuvarlarda, yapılacak analizlerin amacına uygun olan ve ihtiyaç duyulan alet, ekipman, biyolojik ve kimyasal madde ve malzemelerin bulundurulması zorunludur.

Bütün alet ve ekipmanların periyodik olarak standart çalışma yöntemlerine göre bakım ve kalibrasyonu yapılır ve kayıtları düzenli olarak tutulur.

Kalibrasyon veya başka yollarla hatalı çalıştığı tespit edilen cihaz, alet ve ekipman ile özelliği değişmiş ve raf ömrü dolmuş maddelerle çalışılması ve bunların analizlerde kullanılması yasaktır.

Teşhir

Madde 22— Yetkili sınıflandırıcılık lisansının, yetkili sınıflandırıcı tesislerinde kolayca görünebilecek bir yere veya yerlere asılması zorunludur.

İlgililer bu Yönetmelikte belirtilen ve asılması zorunlu olan belge ve tarifelere uygun davranmak ve bunların uygulanmasında kişiler arasında ayrım yapmamak zorundadır.

Eğitim

Madde 23— Yetkili sınıflandırıcı, ürün analiz yöntemlerinin geliştirilmesi ve standardizasyonunun sağlanması ve benzeri konularda Türk Akreditasyon Kurumu, Türk Standartları Enstitüsü, Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu ile bu konularda faaliyet gösteren özel veya kamu, ulusal veya uluslararası bilimsel kuruluşların sağlayacakları eğitim programlarına, imkanları ölçüsünde personelinin katılımını ve bilimsel gelişmelerin takibini sağlar.

Ayrıca Bakanlık ve/veya referans yetkili sınıflandırıcı tarafından düzenlenen ve davet olunan eğitimlere de gerekli katkı ve katılımda bulunur.

Yetkili sınıflandırıcı kendi bünyesinde de yöneticisinin gözetiminde personelinin teknik bilgisini arttıracak eğitim programları düzenler.

Yapılan ve katılım sağlanan eğitim programlarıyla ilgili kayıtlar düzenli olarak tutulur.

Yapılacak değişikliklerin bildirimi

Madde 24— Yetkili sınıflandırıcı, aşağıdaki değişiklik hallerinde bunlar yapılmadan önce Bakanlığa başvurmak, Bakanlığın ihtiyaç görürse inceme ve lisansta değişiklik yapma ya da yeni bir lisans düzenlenmesi talebini yerine getirmek zorundadır.

a) Yetkili sınıflandırıcının faaliyetlerini geçici veya sürekli olarak durdurması, laboratuvarı kapatması, yönetici, adres, unvan, isim gibi bünyesinde, yönetimsel, ticari ve kurumsal değişiklikler olması.

b) Prosedürler ile faaliyet ve çalışma esaslarında önemli değişiklikler yapılması.

c) Laboratuvarda yeni bir bölüm açılması, analiz cihazlarında değişiklik yapılması, yerleşim planı ya da laboratuvarın yapısında önemli değişikliklerin veya tadilatların yapılması.

d) Lisans şartlarını etkileyen diğer değişiklikler.

Lisans verilirken aranılan şartların kaybedildiğinin anlaşılması halinde ise lisans iptal edilir.

Yukarıda sayılan ancak lisans verilmesi şartlarını etkilemeyen değişiklikler, değişikliğin gerçekleşmesini takibin de en geç 30 işgününde Bakanlığa bildirilebilir.

Yasak faaliyetler

Madde 25— Yetkili sınıflandırıcılar, bu Yönetmelikte öngörüldüğü şekilde tüm faaliyetlerinin durdurulması, lisanslarının askıya alınması veya iptali, analiz cihaz ve ekipmanlarının hata sınırları dışında sonuç vermesi, kalibrasyonlarının uygun olmaması durumlarında, ürün analiz ve sınıflandırması yapamaz.

Analiz sonuçlarını ve analiz belgelerini gerçeğe aykırı olarak düzenleyemez.

Kayıtlar ve defterler

Madde 26— Yetkili sınıflandırıcı, kanunen tutmakla yükümlü olduğu defterler ile aşağıda gösterilen ve laboratuvara gelen numunelere, bunların analizlerine ve diğer hususlara ilişkin defter, belge ve kayıtları tam ve doğru olarak tutmak zorundadır.

Yetkili sınıflandırıcıda aşağıdaki kayıtlar tutulur:

a) Personel bilgileri,

b) Numune kayıt defteri Ek-1,

c) Analiz ile ilgili çalışma detaylarını gösteren analiz defteri Ek-3,

d) Analiz ve sınıflandırma belgesi Ek-4,

e) Cihaz, alet ve ekipman listesi Ek-5,

f) Alet ve ekipmanların bakım, onarım ve kalibrasyon çizelgesi Ek-6,

g) Analiz yöntemlerinin kaynakları ile birlikte kayıtları,

h) Aylık faaliyet çizelgesi Ek-7,

i) Kimyasal madde kayıt defteri,

j) Personel eğitimi ile ilgili eğitim programları ve kayıtları.

Elektronik ortamda tutulanlar da dahil defterler, analiz ve sınıflandırma belgeleri, diğer tüm kayıt ve belgeler, güvenilirlik ve gizlilik esaslarına uygun bir kayıt ve arşiv sistemi kullanılarak yetkili sınıflandırıcı tarafından on yıl müddetle saklanır. İkinci fıkranın (a) ve (j) bendinde gösterilen belgeler, 10 yıl geçse bile personelin hizmeti süresince muhafaza edilir. Bu kayıtların, özellikle ürün analiz ve sınıflandırma belgelerinin, yangın, sel, çalınma, kaybolma, bozulma ve benzeri risklere karşı korunarak ve yedeklenerek muhafaza edilmesi esastır.

Yetkili sınıflandırıcı ücret tarifesi

Madde 27— Yetkili sınıflandırıcı, numune analiz ve sınıflandırması ile yapmış olduğu diğer hizmetler karşılığında önceden belirlenmiş ve bilinen yetkili sınıflandırıcı ücret tarifesi çerçevesinde ücret talep edebilir. (Mülga ikinci ve üçüncü cümleler:RG-18/1/2013-28532) (…)

Yetkili sınıflandırıcı tarafından hazırlanan ücret tarifesi ve tarifedeki değişiklikler, Bakanlıkça onaylandıktan sonra yürürlüğe girer.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Yetkili Sınıflandırıcı Yönetimi

Personel istihdamı

Madde 28— Yetkili sınıflandırıcı faaliyet ve hizmetlerini yürütmek üzere, bir yetkili sınıflandırıcı yöneticisi, bölümlerde bölüm sorumlusu ve yeterli sayıda laboratuvar personeli ile yardımcı personelin istihdamı zorunludur.

Personelin unvan, görev ve sorumlulukları, iş tanımları, yokluklarında yerine vekalet edecekler bir personel ve organizasyon şemasında gösterilir ve yetkili sınıflandırıcıda görünecek yer veya yerlere asılır. Bu şema ile bu şemadaki değişikliklerin onaylı bir nüshası da, değişikliği takiben en geç on iş gününde Bakanlığa gönderilir.

Yetkili sınıflandırıcı yöneticisi

Madde 29— Yetkili sınıflandırıcı ile yetkili sınıflandırıcı yöneticisi ve personeli bu Yönetmelik hükümlerini uygulamakla görevli ve yetkilidir.

Yetkili sınıflandırıcı yöneticisinin görev ve yetkileri şunlardır:

a) Yetkili sınıflandırıcı ve bölümlerinin işlevine uygun olarak çalışmasını sağlamak ve kontrol etmek,

b) Alet ve ekipmanların bakım, onarım ve kalibrasyonunu yaptırmak,

c) Numune kayıt defteri, analiz defteri ile diğer kayıt ve defterlerin düzenli tutulmasını sağlamak,

d) Laboratuvara giren numunenin tüm analizlerinin yöntemine uygun yapılarak, analiz ve sınıflandırma belgesinin düzenlenmesini sağlamak,

e) Analiz ve sınıflandırma belgesini onaylamak,

f) Denetim sırasında ya da sonrasında yetkililerce verilen talimatların yerine getirilmesini sağlamak, yapılan talimatları muhafaza ederek sonucundan Bakanlığa bilgi vermek,

g) Personelin eğitimi ile ilgili programlar düzenlemek,

h) Personelin periyodik sağlık kontrollerini yaptırmak,

j) Her yıl Mart ayında, yıllık faaliyet, öneri ve görüşlerini içeren bir rapor düzenleyerek Bakanlığına bildirmek,

k) Kayıt ile analiz ve sınıflandırma belgelerinde gizlilik esasına uyulmasını sağlamak.

Bölüm sorumluları

Madde 30— Bölüm sorumlularının görev ve yetkileri şunlardır:

a) İlgili bölüm ve birimin işlevine uygun olarak çalışmasını sağlamak,

b) Ekipmanların kontrolünü yapmak,

c) Analizlerin yöntemine uygun ve doğru yapılmasını sağlamak,

d) Analiz ve sınıflandırma belgesini imzalamak,

e) Analiz defterinin düzenli tutulmasını sağlamak,

f) Kayıtların düzenli tutulmasını sağlamak,

g) Analizleri yapmak.

Tanıtım belgesinin taşınması

Madde 31— Yetkili sınıflandırıcı personelinin ismini, unvan ve görevini ve varsa göreviyle ilgili aldığı lisans ya da sertifikaya ilişkin bilgileri içeren bir tanıtım belgesi, kolayca görünecek biçimde ve sürekli olarak personelin üzerinde taşınır.

ALTINCI BÖLÜM

Numune Alma, Analiz Yöntemleri ile Analiz ve Sınıflandırma Belgesi

Numune alma

Madde 32— (Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Numune alma usul ve yöntemlerinde; bu Yönetmelik ile ilgili ürün yönetmeliği hükümleri uygulanır. Bu yönetmeliklerde hüküm bulunmayan hallerde, sırasıyla Bakanlıkça ürünün yoğun olarak işlem gördüğü borsalar ile ilgili kuruluş ve sektör temsilcileri davet edilerek oluşturulan çalışma grubunca hazırlanan ve Bakanlıkça onaylanan yönteme, ilgili ürüne ilişkin yürürlükte bulunan Türk Standardına ve 14/10/2004 tarihli ve 25613 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Karantina Numune Alma ve Analiz Yönetmeliği hükümlerine göre hareket edilir. Bakanlık, bu maddede belirtilen hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye yetkilidir.

Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında lisanslı depolara konmak ya da lisanslı depolardan teslim edilmek veya test amacıyla, ürün numuneleri, bulunduğu yerden yetkili sınıflandırıcı gözetiminde alınır, etiketlenir, ambalâjlanıp mühürlenerek en seri şekilde analize gönderilir. Yetkili sınıflandırıcıya gelen numune, uygun ortam ve koşullarda analize hazır hale getirilerek analizi yapılır.

Numune etiketi, bu Yönetmeliğin Ek-2 sinde gösterildiği şekilde düzenlenir ve yetkili sınıflandırıcı ya da ilgili yetkili sınıflandırıcı ve lisanslı depo işletmesi tarafından birlikte bastırılır ve kullanılır.

Numunelerin alınması, taşınması ve yetkili sınıflandırıcıya teslimi bizzat yetkili sınıflandırıcı personeli tarafından yapılabileceği gibi, yetkili sınıflandırıcıların gözetim ve sorumluluğunda; bu konuda referans yetkili sınıflandırıcı ya da yetkili sınıflandırıcı tarafından eğitim ve yetki verilmiş lisanslı depo işletmesi ve personeli veya bir sözleşme çerçevesinde ürünün bulunduğu yer ya da işletmedeki kişi veya kuruluşlara veya üçüncü şahıslara yaptırılabilir.

Ancak ürünün özelliğine göre numunelerin alınma yöntemlerinde, tasnif edilecek kütlenin ve bunu temsil edecek numunenin etiketlenmesinde, muhafazasında, tasnif edilmesinde ve numuneye ilişkin diğer iş ve işlemlerde görev yapacak personelin referans yetkili sınıflandırıcı veya yetkili sınıflandırıcı tarafından önceden eğitime tabi tutulması ve başarılı olanlara sertifika verilmesi ya da mevcut eğitimi yeterli görülerek yetkilendirilmesi zorunludur.

Bu konuda kamu kurum ve kuruluşlarından ya da bunların gözetiminde düzenlenen eğitimlerde lisans veya sertifika alan kimseler, yetkili sınıflandırıcı tarafından eğitime tabi tutulma şartı aranmadan numune işlemlerinde görevlendirilebilir.

Numune alınması ve gönderilmesi işlemlerine, istemeleri halinde ürün sahibi ile lisanslı depo işletmesi veya bunların temsilcileri nezaret edebilir.

Özel istek üzerine yapılacak analizler için numuneler, yetkili sınıflandırıcının gözetimi dışında şahıslar tarafından alınmış ve getirilmişse, bu durum analiz ve sınıflandırma belgesinde belirtilir.

Alınan numuneler, numune sahibince iadesi istenmişse, analiz ve sınıflandırma belgesinin düzenlenmesini takiben 60 gün geçtikten sonra iade edilir. İadesi istenmemişse yetkili sınıflandırıcı tarafından satış, bağış ya da başka şekilde değerlendirilir.

Analiz yöntemleri

Madde 33— Yetkili sınıflandırıcı tarafından lisans alınması ya da lisans değişikliği sırasında Bakanlığa bildirilen ve Bakanlık tarafından yapılan veya yaptırılan inceleme sonrası lisans kapsamında kabul edilen, güvenilir ve uluslararası kabul edilebilir bir analiz metodu kullanılır.

Gelişen teknoloji ve bilimsel veriler paralelinde, yetkili sınıflandırıcılarca analiz yöntemleri geliştirilebilir, yeni yöntemler adapte edilebilir. Ancak yetkili sınıflandırıcı tarafından yeni yöntemlerin adapte edilmesi ve kullanılması,TURKAK, TÜBİTAK, TSE, Referans Yetkili Sınıflandırıcı veya benzeri bir kuruluşun onayını takiben Bakanlıkça verilecek izinle olur. Doğrudan Bakanlık tarafından da, daha doğru test ve analiz sonuçlarına ulaşmak üzere bu kuruluşların görüşü alınarak yeni analiz yöntemleri kabul edilebilir ve uygulamaya konabilir.

Laboratuvar şartlandırması

Madde 34— Laboratuvardaki sıcaklık, rutubet gibi atmosferik koşulların ölçüm değerlerini etkilememesi için, gerekli laboratuvar şartlandırması yapılır ve bunların çok sıkı kontrol altında tutulması sağlanır. Ayrıca bu verilerin kayıtları tutulur.

Numune şartlandırması

Madde 35— Numune, numunedeki rutubet oranı,ürün standardında veya analiz metodunda öngörülen aralığa getirilinceye kadarşartlandırma işlemine tabi tutulur. Numune şartlandırmasında pasif şartlandırma yöntemi uygulanabileceği gibi, numunenin uygun bir cihaz vasıtasıyla, normalden daha hızlı istenilen ve analize hazır hale getirilmesini sağlayan aktifşartlandırma yöntemi de kullanılabilir.

Bakanlık tarafından, referans yetkili sınıflandırıcının görüşü alınarak, ürünün niteliğine göre yetkili sınıflandırıcıda şartlandırma cihazları bulundurulması ve kullanılması zorunlu hale getirilebilir.

Ürün analiz ve sınıflandırma belgesi ve imzalamaya yetkili kişi

Madde 36— Bu Yönetmeliğin 18 inci maddesi çerçevesinde uygulamada olan ürün standardı esas alınarak, yetkili sınıflandırıcılar tarafından yapılacak analiz sonuçları doğrultusunda ürün analiz ve sınıflandırma belgesi, üç nüsha halinde Ek-4’e göre düzenlenir.

Ürün analiz ve sınıflandırma belgesi, analizi yapan sorumluyla birlikte yetkili sınıflandırıcı veya yetkili sınıflandırıcı yöneticisi ya da bölüm sorumlusunca, bunların yokluğunda bunlara vekalet edenlerce imzalanır. Ancak analizi yapan personel yerine vekaleten imza atılmaz. Yetkili sınıflandırıcı, imzası olmasa bile, analiz ve sınıflandırma belgesinin mevzuata uygun olarak düzenlenmesinden imzalayanlarla birlikte sorumludur.

Ürün analiz ve sınıflandırma belgesinin bir nüshası analizi talep edene, bir nüshası ürünün depolanacağı lisanslı depo işletmesine verilir. 3 üncü nüsha ise yetkili sınıflandırıcıda dosyalanarak muhafaza edilir.

Ürün analiz ve sınıflandırma belgesinin, ilgili mevzuata uygun olmak kaydıyla, elektronik ortamda üretilmesi, muhafazası ve aktarılması da mümkündür.

Yetkili sınıflandırıcıların düzenleyecekleri analiz ve sınıflandırma belgeleri ile diğer belgeler reklam amacıyla kullanılamaz.

Analiz ve sınıflandırma belgesinin hazırlanmasında aşağıdaki hususlara dikkat edilir:

a) Cihazla yapılan analizlerde cihazın hassasiyet sınırları (Ek ibare:RG-18/1/2013-28532) veya kalibrasyon kontrolünün yapıldığı belirtilmelidir.

b) Ürün standardının yazılması dışında analiz sonuçlarından çıkarılan herhangi bir yorum içermemelidir.

c) Aynı numunede yapılan bütün analizler aynı analiz ve sınıflandırma belgesinde belirtilmelidir.

d) Analiz ve sınıflandırma belgesinin kısmen kullanılamayacağına dair uyarıcı ifade yazılmalıdır.

Analiz ve sınıflandırma belgesinin şekli

Madde 37— Analiz ve sınıflandırma belgeleri, herkes tarafından daha kolay anlaşılır olması ve uygulama birliğinin sağlanması amacıyla Ek-4 formatında düzenlenir. Ancak Bakanlık, uygulamadaki ihtiyaçları gözeterek ve referans yetkili sınıflandırıcı ile diğer yetkili sınıflandırıcıların görüşünü alarak, yetkili sınıflandırıcılarca düzenlenen bu belge ile etiket, numune kayıt ve analiz defterlerinin şeklini ve bunlarda aranılan bilgileri değiştirebilir.

Analiz ve sınıflandırma belgesi, asgari aşağıdaki bilgileri içerir.

a) “Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu, Ürün Analiz ve Sınıflandırma Belgesi” başlığı,

b) Numune etiket no,

c) Analiz ve sınıflandırma belgesinin tarihi,

d) Analiz ve sınıflandırma belgesinin seri numarası,

e) Analiz ve sınıflandırma belgesine konu ürünün cinsi/(Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…) yıl olarak hasat tarihi,

f) Belgenin kaçıncı nüsha olduğu,

g) Numune sahibinin veya mudinin ismi ve adresi,

h) Analiz ve sınıflandırma belgesine konu ürünün kesin veya yaklaşık miktarı,

i) Ürünün depolandığı ya da depolanacağı lisanslı depo işletmesinin ticaret unvanı ve bulunduğu yer,

j) Giren ürüne mi yoksa çıkan ürüne mi ait olduğunu gösteren bir ibare,

k) Yetkili sınıflandırıcı tarafından saptanmış ürünün analiz değerleri, sınıfı veya standardı,

l) Analiz ve sınıflandırma belgesinin Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında yetkili sınıflandırıcı tarafından verildiğini belirtir ibare,

m) Ürünü analiz eden, sınıflandıran ve derecelendiren yetkili sınıflandırıcının unvanı ve yetkililerin imzaları.

YEDİNCİ BÖLÜM

Analiz ve sınıflandırmaya İlişkin itirazlar

İtiraz hakkı

Madde 38— Ürün sahibi ya da lisanslı depo işletmesi, depolanmak üzere getirilmiş veya depodan teslim edilecek ürünün numune ve analiz işlemleri sonuçlarına, hatalı olduğu veya gerçeği yansıtmadığı gerekçesiyle itiraz edebilir.

Numune işlemlerine ilişkin itiraz, numunenin etiket tarihini, analiz sonuçlarına ilişkin itiraz ise, analiz ve sınıflandırma belgesinin ürün sahibi veya lisanslı depo işletmesine veya temsilcilerine bildirilmesini veya verilmesini takiben en geç (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532) 1 işgünü içinde yapılır.

Ancak;

a) ürün diğer ürünlerle karıştırılabilen bir ürünse, lisanslı depoda ürününün diğer ürünlerle karıştırılmış olması,

b) ürünün lisanslı depodan mudi tarafından kabul ve teslim alınmış ve mudinin zilyetliği altına girmiş olması,

hallerinde,(Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…) itiraz süresi bitmese bile itiraz hakkı düşer.

Depolama öncesi itiraz

Madde 39— Lisanslı depoya depolanmak üzere ürün getiren şahıs ya da ürünün depolanacağı lisanslı depo işletmesi, yetkili sınıflandırıcı gözetiminde yapılan numune işlemleri veya analiz ve sınıflandırma belgesine itiraz edebilir.

Yazılı itiraz başvurusuna; itiraza ilişkin yeniden alınan temsili numuneyle birlikte, varsa itiraz edilen ürün analiz ve sınıflandırma belgesi ile yetkili sınıflandırıcı ücret tarifesi çerçevesinde analiz ve sınıflandırma bedelinin kabul edildiğini gösterir taraflarca imzalı yazılı muvafakat eklenir. Muvafakat belgesinde, varsa uzlaşılan veya tercih edilen yetkili sınıflandırıcı da belirtilir.

Bu durumda numune, tarafların üzerinde uzlaştığı bir yetkili sınıflandırıcı ya da böyle bir uzlaşmaya gitmeden tarafların birlikte ve doğrudan tercihiyle ilgili hakem veya referans yetkili sınıflandırıcıda analiz edilir ve sınıflandırılır. Taraflarca üzerinde uzlaşılan ya da doğrudan tercih edilen yetkili sınıflandırıcı olmaması halinde, numune, referans yetkili sınıflandırıcıya gönderilir.

Bu Yönetmeliğin 32 nci maddesinde gösterildiği şekilde üründen yeniden temsili numune alınması, paketlenmesi ve gönderilmesi işlemlerine, istemeleri halinde ürün sahibi ile lisanslı depo işletmesi veya bunların temsilcileri nezaret edebilir. Referans yetkili sınıflandırıcı, numune işlemlerini kendi yürütebileceği gibi, numune işlem ve analizine itiraz edilen yetkili sınıflandırıcı dışındaki bir yetkili sınıflandırıcıyı da görevlendirebilir.

Burada yapılan analiz sonucunu, lisanslı depo işletmesi kabul etmekle yükümlü olup, bu kalite ve sınıflandırma özellikleri üzerinden ürünün depolanmasını reddedemez.

Ürünün depodan tesliminde yapılacak analiz ve itiraz (Değişik madde başlığı:RG-18/1/2013-28532)

Madde 40— (Değişik fıkra:RG-18/1/2013-28532) Mudi, analiz ücretini ödemek kaydıyla ürünün lisanslı depodan tesliminde analiz edilmesini talep edebilir. Mudinin talebi üzerine veya doğrudan ürün, lisanslı depo işletmesi tarafından yetkili sınıflandırıcıya analiz ettirilir. Analiz sonucunda düzenlenen analiz ve sınıflandırma belgesine, mudi yazılı olarak itiraz edebilir.

Yazılı itiraz başvurusuna; itiraza ilişkin yeniden alınan temsili numuneyle birlikte, orijinal ürün analiz ve sınıflandırma belgesi ile yetkili sınıflandırıcı ücret tarifesi çerçevesinde analiz ve sınıflandırma bedelinin kabul edildiğini gösterir taraflarca imzalı yazılı muvafakat eklenir. Muvafakat belgesinde, varsa uzlaşılan veya tercih edilen yetkili sınıflandırıcı da belirtilir.

Bu durumda numune, tarafların üzerinde uzlaştığı bir yetkili sınıflandırıcı ya da böyle bir uzlaşmaya gitmeden tarafların birlikte ve doğrudan tercihiyle ilgili hakem veya referans yetkili sınıflandırıcıda analiz edilir ve sınıflandırılır. Taraflarca üzerinde uzlaşılan ya da doğrudan tercih edilen yetkili sınıflandırıcı olmaması halinde, numune, referans yetkili sınıflandırıcıya gönderilir.

Bu Yönetmeliğin 32 nci maddesinde gösterildiği şekilde ürün temsili numunesi, ürünün bulunduğu araç veya yerden yeterli miktarda yeniden alınır. Numune, orijinal durumunu muhafaza edecek ve tarafları tatmin edecek biçimde paketlenir. Numune alınması, paketlenmesi ve gönderilmesi işlemlerine, istemeleri halinde ürün sahibi ile lisanslı depo işletmesi veya bunların temsilcileri nezaret edebilir.

Alınan itiraz temsili numunesinin yetkili sınıflandırıcıya teslimi sırasında veya öncesinde taraflarca yetkili sınıflandırıcıya yazılı bir itiraz yapılmamışsa alınan numune üzerinde uzlaşılmış ve kabul edilmiş sayılır.

Burada yapılan analiz sonucunu taraflar kabul etmekle yükümlü olur.

İtiraza ilişkin analiz ve sınıflandırma belgesinin düzenlenmesi

Madde 41— Yetkili sınıflandırıcı tarafından, numunenin kendisine ulaştığı gün öncelikli ve ivedi olarak analiz edilmesi esastır. Ancak numune şartlandırması ve benzeri bir zorunluluk bulunuyorsa buna ihtiyaç duyulan süre ilave edilir.

İtiraza ilişkin temsili numunenin analizini takiben ilgili yetkili sınıflandırıcı tarafından ürüne yönelik yeni bir ürün analiz ve sınıflandırma belgesi düzenlenir. Bu belge nihai olarak ürünün kalite özelliklerini belirler ve önceki analiz ve sınıflandırma belgesini hükümsüz kılar. Yeni analiz ve sınıflandırma belgesinin birer nüshası ürün sahibine, lisanslı depo işletmesine, önceki analiz ve sınıflandırma belgesini düzenleyen yetkili sınıflandırıcıya gönderilir. Bir nüshası da, itiraza ilişkin diğer belgelerle birlikte, itiraz numunesini analiz eden yetkili sınıflandırıcıda itiraz dosyasında muhafaza edilir.

Önceki analiz ve sınıflandırma belgesi ile itiraz üzerine düzenlenen analiz ve sınıflandırma belgesi arasında, itiraz sahibini haklı çıkaracak şekilde, ürünün kalitesinde derece veya sınıf farkı varsa yetkili sınıflandırıcı tarafından itiraz sonucu düzenlenen belgede bu farka ve ayrıca ihtiyaç duyulursa ek açıklamaya yer verilir. Fark saptanmamışsa, “hiç veya kabul edilebilir düzeyde fark yoktur” ibaresi yazılır.

İtiraza ilişkin ücret

Madde 42— İtiraza ilişkin olarak temsili numunenin alınması ve numunenin ilgili yetkili sınıflandırıcı tarafından analizine ilişkin ücretler, (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…) lisanslı depo işletmesince karşılanır. Ürün sahibinin itiraz ettiği ancak itiraz sonucu yapılan analiz ve sınıflandırmanın öncekinden hiç veya ciddi farklılık göstermediği durumlarda, lisanslı depo işletmesi, bu Yönetmeliğin 27 nci maddesinde gösterilen yetkili sınıflandırıcı ücret tarifesi (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…) çerçevesinde belirlenmiş itiraza ilişkin numune ve analiz ücretini ilgiliden talep edebilir.

İtiraz sonucu ürün sahibinin hakkı, lisanslı depo işletmesinin yükümlülüğü

Madde 43 —Önceki analiz ve sınıflandırma belgesi ile itiraz üzerine düzenlenen analiz ve sınıflandırma belgesi arasında ürün sahibini haklı çıkaracak şekilde bir farklılık var ise, itiraz sahibi, varsa itirazına ilişkin masrafla birlikte teslim ettiği ürünün kalitesine uygun ürünü ya da her iki kalite arasındaki fiyat farkını lisanslı depo işletmesinden talep edebilir.

Ürün sahibinin, teslim ettiği kaliteye uygun ürünü talep etmesi durumunda, lisanslıdepo işletmesi bu talebi karşılamak zorundadır.

Ürün sahibinin, lisanslı depo işletmesinden, her iki kalite arasındaki fiyat farkını talep etme hakkını kullanmak istemesi durumunda ise; Kanunun 3 üncü maddesinde gösterilen borsaya başvurarak bu fiyat farkının belirlenmesini ister. Borsa, başvuru gününde borsada oluşan ortalama fiyatı, borsada fiyat oluşmamışsa Bakanlıkça ilgili ürün için belirlenen yurt içi ve/veya yurt dışı referans borsa veya borsalarda oluşan ortalama fiyatı esas alarak fiyat farkını belirler ve itiraz sahibine bildirir. İtiraz sahibi, borsadan aldığı belgeyle birlikte, noter aracılığıyla veya taahhütlü mektupla ya da lisanslı depo işletmesiyle ürün sahibi tarafından imzalı durum ve talebi gösterir bir tutanakla lisanslı depo işletmesine başvurarak, fiyat farkını % 10 ceza bedeli ile birlikte talep eder.

İtiraz sahibinin taleplerinin karşılanmaması durumunda, Kanunun 25 inci maddesi hükümleri uyarınca zarar tazmin edilir ve anlaşmazlık çözülür.

Zarar görenlerin yetkili sınıflandırıcıya müracaat hakkı

Madde 44— Yetkili sınıflandırıcının ürün analiz ve sınıflandırmasını hatalı veya gerçeğe aykırı yapmasından ya da bu Yönetmelikte öngörülen hükümlere aykırı davranışlarından kaynaklanan bir zarara uğradığını şikayet eden mudi, lisanslı depo işletmesi ya da diğer şahıslar, zararlarının tazmini için noter aracılığıyla veya taahhütlü mektupla veya talebi gösterir tutanakla öncelikle yetkili sınıflandırıcıya başvurabilir.

Başvurunun tebliğinden itibaren yedi iş günü içinde zararın tazmin edilmemesi ya da konunun sulh yoluyla çözülmemesi halinde, durum belgeleriyle birlikte zarar gören tarafından Bakanlığa intikal ettirilir. Bakanlık, görevlendirdiği denetim elemanları ile Bakanlığın talebi üzerine borsaca görevlendirilen (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…) iki bilirkişiden oluşan heyete gerekli incelemeyi yaptırır. (Ek cümle:RG-18/1/2013-28532)Yetkili sınıflandırıcı teminatının sorumluluk sigortası olarak verildiği durumlarda, borsaca heyete görevlendirilecek bilirkişilerden birinin ilgili mevzuata göre yetkilendirilen sigorta eksperi olması zorunludur. Heyet, Bakanlık denetim elemanlarının koordinasyonunda çalışmalarını en geç (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532)yirmi gün içinde tamamlayarak rapora bağlar. Gerekçeli talep üzerine bu süre, Bakanlıkça 10 gün daha uzatılabilir. Bakanlık denetim elemanları, ayrıca ilgililerin lisans şartları ve cezaî sorumluluğuna ilişkin tespit ve incelemeleri de yürütür.

Raporda, yetkili sınıflandırıcı tarafından ödenmesi gereken bir zarar veya yükümlülük tespiti yapılmışsa, Bakanlıkça ilgili yetkili sınıflandırıcıya gerekli tebligat yapılır ve tebligat tarihinden itibaren yedi iş gününde zararın ilgiliye ödenmesi ve yükümlülüklerin yerine getirilmesi istenir.

Belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmediğinin anlaşılması üzerine, durum belgeleriyle birlikte Bakanlıkça Kanunda öngörülen Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonuna aktarılır. Fon yetkili sınıflandırıcının (Değişik ibare:RG-18/1/2013-28532)teminatına başvurarak zarara uğrayanlara gerekli ödemeyi yapar.

Fon, işlemlerin sonucunu ve teminatın durumunu Bakanlığa bildirir.

Tarafların yargıya müracaat hakları saklıdır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Analizlerin Güvenilirliği, Referans Yetkili Sınıflandırıcılar

Analizlerin güvenilirliği

Madde 45— Yetkili sınıflandırıcılarca yapılan analizlerin güvenilirliği açısından; analiz ve test sonuçlarının aynı işlevi yapan yetkili sınıflandırıcılar arasında ve bir yetkili sınıflandırıcı bünyesindeki analiz cihazları arasında tekrarlanabilmesi ve yeniden yapılabilmesi, bu sonuçların referans yetkili sınıflandırıcı tarafından belli aralıklarla kontrol edilerek kalibrasyon, kalite güvenlik ve doğruluğunun yeniden test edilmesi ile yetkili sınıflandırıcılarda aynı ya da benzer analiz koşullarının oluşturulması esastır.

Analiz cihazlarının doğruluğu veya gerçekliği, o cihazın belli bir ölçümü ne kadar gerçek değerine yakın yapabildiğini; tutarlılığı veya kesinliği ise, o cihazın aynı ölçüm sonuçlarını çeşitli zamanlarda da tekrarlayabilme yeterliliğini gösterir. Bir yöntemin kesinliği, tekrarlanabilirlik ve yeniden yapılabilirlik değerleriyle ifade edilir.

Referans yetkili sınıflandırıcı lisansı

Madde 46 — Referans yetkili sınıflandırıcı lisansı için; ilgili tarım ürünlerinin standartlarına göre analizlerini ve bu Yönetmelikte öngörülen referans yetkili sınıflandırıcı görevlerini yürütebilecek olan, analiz metotları konusunda TS EN ISO IEC 17025 “Deney ve Kalibrasyon Laboratuarlarının Yeterliliği için Genel Şartlar” standardına göre Türk Akreditasyon Kurumunca-TURKAK akredite edilmiş bulunan kamu veya özel laboratuvarları işleten gerçek veya tüzel kişiler başvurabilir.

Bakanlık, 47 nci maddedeki lisans koşullarının tamamını veya bir kısmını aramadan, Bakanlık ile bu kurum arasında imzalanacak bir sözleşme çerçevesinde, referans yetkili sınıflandırıcının bu Yönetmelikte öngörülen görev ve yetkilerini yürütmek üzere Türk Standartları Enstitüsünü, Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu ile bu konularda faaliyet gösteren özel veya kamu kuruluşlarını referans yetkili sınıflandırıcı olarak belirleyip lisanslandırabilir. Bu tür lisanslandırmalar geçici veya belli bir süre için de yapılabilir. Ancak her durumda, iki yıllık süre dolmadan önce, bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesi gereğince verilen lisansın yenilenmesi zorunludur.

Bakanlık, referans yetkili sınıflandırıcıları esas itibariyle, tarımsal ürün veya ürün grupları bazında ve bu Yönetmeliğe göre ilgili ürün veya ürün grubunda faaliyet gösteren tüm yetkili sınıflandırıcıları kapsayacak şekilde sınıflandırır ve lisans verir.

Ancak ekonomik ihtiyaçlar veya uygulamaya dönük zaruretler ortaya çıkarsa, referans yetkili sınıflandırıcılar, belli bir ürün veya ürün grubunda faaliyet gösteren yetkili sınıflandırıcıların bir kısmını ya da faaliyet alanı belli bir bölgeyi kapsayacak şekilde sınıflandırma ve lisanslandırma işlemine de tabi tutulabilir.

Referans yetkili sınıflandırıcı lisansı başvurusu ve aranılan belgeler

Madde 47— Bakanlıkça referans yetkili sınıflandırıcı lisansı verilirken aşağıdaki koşullar ve belgeler aranır:

a) Başvuru dilekçesi,

b) Referans yetkili sınıflandırıcılık için başvuranın unvanı veya adı ve soyadı, tesis ve laboratuvarının, varsa şubelerinin ve merkezinin açık adresi, telefon, faks numarası ve e-mail adresi,

c) Referans yetkili sınıflandırıcının faaliyet göstereceği ve kapsayacağı ürün veya ürün grubu ve analiz listesi,

d) Ekonomik gereklilik ile ilgili ürün veya ürün grubunda referans yetkili sınıflandırıcıya ihtiyaç duyulması,

e) Türk Akreditasyon Kurumunca-TURKAK uygunluk değerlendirme kuruluşu olarak deney ve kalibrasyon sertifikaları düzenleme konusunda akredite edilmiş ve ilgili mevzuat doğrultusunda akredite kararı geçici veya devamlı olarak durdurulmamış, akreditasyon gözetimi ve denetimi altında bulunması,

f) Referans yetkili sınıflandırıcı ve/veya ortağının 11 inci maddede aranılan şartı taşıdığını ispatlar adli (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110)sicil kaydına ilişkin yazılı beyan,

g) Referans yetkili sınıflandırıcı yöneticisinin noter onaylı sözleşmesi, diploma sureti ve nüfus cüzdanı fotokopisi,

h) Lisans için başvuran tüzel kişi ortaklık ise, kuruluşun yayımlandığı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi, ortaklığın Ticaret Sicil Memurluğunca onaylı değişiklikleri de içeren ana sözleşmesi ve (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110)kayıtlı vergi dairesi adı ve vergi kimlik numarası beyanı,

i) (Değişik:RG-18/1/2013-28532)Referans yetkili sınıflandırıcının tesis ve cihazlarının hırsızlık, yangın, duman, infilak, deprem, dahili su basması, sel, grev-lokavt-kargaşalık, terör, fırtına, kar ağırlığı, yıldırım, yer kayması, kara, deniz veya hava araç çarpması ve benzeri diğer rizikolara karşı yapılmış sigorta poliçesi veya sureti,

j) (Değişik:RG-18/1/2013-28532)Kanunda ve Kanuna istinaden çıkarılan ikincil düzenlemelerde öngörülen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi dolayısıyla meydana gelecek zararları karşılamak üzere, Kanunda öngörülen Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonu lehine düzenlenmiş Bakanlık tarafından belirlenen ve kabul edilen asgari 200.000 TL tutarında nakit ve nakde çevrilebilir teminat ile Fona bu teminatı alış, satış,düzenleme ve transfer gibi her türlü tasarrufta bulunma yetkisi veren bir gayri kabili rücu yetki belgesi,

k) Bakanlıkça gerekli görülen diğer bilgi ve belgeler.

Lisans başvurusu yukarıdaki fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen belgelerle birlikte Bakanlığa yapılır. Bakanlık bu başvuruyu (d) bendindeki koşullar bakımından en geç 20 işgünü içinde inceler ve değerlendirmeye tabi tutar. Bakanlığın başvuruyu bu süre içinde kabul edip uygun görüş vermesi durumunda, başvuru sahibince yukarıdaki fıkrada aranılan diğer belgeler de tamamlanarak Bakanlığa sunulur.

Bakanlık öncelikle, lisans başvurusu için sunulan belgelerin tam ve yeterli olup olmadığının tespitini yapar, varsa eksikliklerin giderilmesini talep eder.İnceleme sonucunda lisans alması uygun görülenlere Bakanlıkça lisans belgesi verilir.

Yapılan incelemeye ilişkin bir gider belgesine, bu mümkün olmazsa gideri yapanın beyanına dayalı giderler, (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…) inceleme sırasında, lisans bedeli ise, lisans verilmeden önce başvuru sahiplerince ödenir.

(Ek fıkra:RG-18/1/2013-28532)Referans yetkili sınıflandırıcı teminatına ilişkin bu Yönetmelikte öngörülmeyen durumlarda, Kanuna istinaden çıkarılan ilgili yönetmeliklerdeki lisanslı depo teminatına ilişkin hükümler uygulanır.

Referans yetkili sınıflandırıcının görev ve yetkileri

Madde 48— Referans yetkili sınıflandırıcının görev ve yetkileri şunlardır:

a) Yetkili sınıflandırıcıların kalibrasyonu ile ilgili gerekli kriter ve önlemleri belirlemek, bunları uygulamak ve gerektiğinde değiştirmek, düzeltmek veya yürürlükten kaldırmak,

b) Çok kez test edilmiş ve yeknesaklığı sağlanmış kalibrasyon numuneleri hazırlayarak, yetkili sınıflandırıcıların analiz cihazlarını kalibrasyon kontrolüne tabi tutmak, bunları tesadüfi yöntemle seçerek ve 24 saat içinde kendisi tarafından da tekrar test ederek sonuçların karşılaştırma ve kontrollerini en az yılda (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) iki kez yapmak,

c) Bakanlıkça görevlendirildiğinde, yetkili sınıflandırıcı lisansı almak üzere başvuranların, bu Yönetmelik ve ilgili standartlara ve kriterlere göre inceleme ve değerlendirmesini yapmak ve buna ilişkin rapor düzenleyerek Bakanlığa sunmak,

d) Bakanlıktan lisans alan yetkili sınıflandırıcıları izlemeye almak ve gerektiğinde Bakanlığa, geçici veya devamlı olarak lisanslarının iptal edilmesini önermek,

e) İtiraz ve anlaşmazlıklarda, Bakanlıkça belirlenmişse veya tarafların tercihi üzerine, tarım ürünlerini analiz etmek ve görüş vermek,

f) Yetkili sınıflandırıcıların taahhütnameleri doğrultusunda, yetkili sınıflandırıcıların cihaz ve ekipmanlarının doğru analiz sonuçlarını üretip üretmediği, analiz yöntemleri ile diğer laboratuar faaliyetleri hususunda, şahit numuneleri analiz etmekte dahil, gerekli uygunluk kontrol ve denetimlerini belli zaman aralıklarıyla yapmak, ölçümlerdeki tolerans sınırlarını belirlemek,

g) Tolerans sınırları dışındaki ölçümlerle karşılaşıldığında, bu cihazları ve/veya yetkili sınıflandırıcıların faaliyetini durdurmayı, gerekli düzeltme ve diğer işlemleri yapmayı yetkili sınıflandırıcıdan talep etmek ve bunu ivedilikle Bakanlığa bildirmek,

h) Görev alanı kapsamındaki yetkili sınıflandırıcılar arasında işbirliği, uyum ve koordinasyonu sağlamak, onların mümkün olduğunca aynı ya da benzer analiz yöntemleri ile analiz cihaz ve ekipmanlarını kullanmalarını, labaratuvar koşullarını oluşturmalarını teşvik etmek ve önermek,

ı) Görev ve faaliyet konusu çerçevesinde; ulusal veya uluslararası, bölgesel ve diğer ülkelerin bilimsel ve benzer faaliyetleri yürüten kuruluşları ile ilişkiler kurmak, işbirliğinde bulunmak ve ortak çalışmalar yürütmek,

j) Yetkili sınıflandırıcı lisansı için başvuran ya da lisansı alan yetkili sınıflandırıcılar nezdinde yapılan incelemelerde elde edilmiş bilgilerin gizliliğini sağlamak, bu bilgileri yetkili merciler dışında kimseye vermemek,

k) Ürün analiz yöntemlerinin geliştirilmesi ve standardizasyonunun sağlanması ile kalite bilincinin artırılması faaliyetlerinde bulunmak,

l) Görev alanına giren konularda, eğitim, araştırma ve yayın faaliyetlerinde bulunmak,

m) Bu Yönetmelikte gösterilen diğer görevlerle, faaliyet alanına giren diğer işleri yapmak.

Referans yetkili sınıflandırıcı ücret tarifesi

Madde 49— Referans yetkili sınıflandırıcılar, bu Yönetmelik doğrultusunda yaptığı iş ve hizmetler karşılığında, önceden belirlenmiş ve bilinen referans yetkili sınıflandırıcı ücret tarifesi çerçevesinde ücret talep edebilir.

Referans yetkili sınıflandırıcı ücret tarifesi ve tarifedeki değişiklikler, Bakanlıkça onaylandıktan sonra yürürlüğe girer. Bakanlık tarifede yer alacak ücretlerin tavan tutarlarını, ilgili ürün veya ürün grubu bazında faaliyet gösteren referans yetkili sınıflandırıcının, yetkili sınıflandırıcıların ve lisanslı depo işletmelerinin görüşünü alarak belirleyebilir.

Referans yetkili sınıflandırıcılara uygulanacak diğer hükümler

Madde 50— Referans yetkili sınıflandırıcılar hakkında Yönetmeliğin bu ve diğer bölümlerinde düzenlenmeyen hususlarda, uygun olduğu ölçüde yetkili sınıflandırıcıların lisans alması, lisanslarının askıya alınması ve iptaline ilişkin hükümler de uygulanır.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Bakanlığın Görev ve Yetkileri, Denetim, Lisansın Askıya Alınması ve

İptali ile Hukuki ve Cezai Sorumluluk

Bakanlığın görev ve yetkileri

Madde 51— Bakanlık;

a) Kanun ve bu Yönetmelik çerçevesinde yetkili sınıflandırıcılık ve referans yetkili sınıflandırıcılık faaliyeti göstereceklere lisans vermeye, bu lisansları askıya almaya veya iptal etmeye, lisans sahiplerinin görev ve sorumluluklarını belirlemeye, bunları sınıflandırmaya, tüm işlem ve hesaplarını, varlıklarını denetlemeye veya denetletmeye,

b) Kanunun ve bu Yönetmeliğin uygulanması, laboratuvarların geliştirilmesi, işlem ve faaliyetlerin güven ve istikrar içinde sürdürebilmesi ile yetkili sınıflandırıcıların kendi aralarındaki ve referans yetkili sınıflandırıcıyla olan uyum ve koordinasyonun sağlanması amaçlarıyla gerekli gördüğü tedbirleri almaya, talimat vermeye ve tasarruflarda bulunmaya,

c) Kanunun 31 inci maddesi çerçevesinde ilgili bakanlıkları, kamu ve özel kuruluşları denetim, çalışma ve uygulamalara katılmaya, işbirliği ve katkı sağlamaya davet etmeye,

d) Kanun ve bu Yönetmelik kapsamında öngörülen diğer iş ve işlemleri yerine getirmeye,

görevli ve yetkilidir.

Bakanlık denetimi

Madde 52— Referans yetkili sınıflandırıcılar ile yetkili sınıflandırıcılar Bakanlığın gözetim ve denetimine tâbidir. Bakanlık, bunların işlemlerini, defterlerini, kayıtlarını, belgelerini, hesaplarını, denetler veya denetlettirir. Bakanlık ihtiyaca göre denetimlerde yardımcı olmak üzere teknik personel de görevlendirebilir, ilgili bakanlık ve kuruluşların denetime katılmalarını veya yardımcı olmalarını talep edebilir.

Bakanlık, Kanun ve bu Yönetmelik esasları dahilinde yetkili sınıflandırıcıları; kuruluşta, lisansın yenilemesinde veya değişikliğinde,şikayet ve özel hallerde, uygun gördüğü belli dönemlerde veya ani olarak denetleyebilir ya da denetlettirebilir. Lisans verilmesi aşamasında ilk kuruluş denetimi yapılır.

Bunların yönetici ve personeli; denetim amacıyla Bakanlıkça görevlendirilenlerin işletme ve tesislere girmesine engel olmamaya, varlıklarını, numuneleri, cihazları,belgeleri, kayıt ve defterleri gizli de olsa göstermeye, incelenmesine yardımcı olmaya, istenilen bilgileri eksiksiz ve gerçeğe uygun olarak vermeye ve diğer her türlü yardımı ve kolaylığı göstermeye mecburdur.

Bunlar denetim sonucunda Bakanlıkça verilecek talimata uymak zorundadırlar.

Bakanlık veya referans yetkili sınıflandırıcı tarafından yapılan denetim sırasında alınabilecek idari tedbirler

Madde 53— Hatalı analiz sonuçlarına yol açan ya da gecikilmesinde sakınca görülen durumlarda, hatalı ve yanlış işlemlerin önlenmesi ve eksiklerin giderilmesi amacıyla, Bakanlık veya referans yetkili sınıflandırıcı denetim görevlileri tarafından denetim sırasında yazılı talimat verilebilir.

Analiz sonuçlarının kabul edilebilir hata sınırları içerisinde olup olmadığının kontrolü amacıyla, ilgili referans yetkili sınıflandırıcı tarafından yılda en az (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) iki kez kendisince hazırlanan test numunesi yetkili sınıflandırıcı laboratuvarında analiz ettirilir. Analiz sonuçlarının, analiz yönteminin hata sınırları dışında çıktığının tespiti halinde, yetkili sınıflandırıcının faaliyeti bir bildirime gerek olmaksızın derhal geçici olarak durdurulur. 15 gün içerisinde tekrarlanacak yeni bir test numunesinin analiz sonucu olumlu çıkıncaya kadar geçici durdurma hali devam eder.

Denetimle görevli olanlar; analiz sonuçlarının kabul edilebilir hata sınırları içinde olup olmadığı, yapılan analizlerin gerçekliği ve kesinliği hususlarında şahit numunelerin analiz ettirilmesi de dahil gerekli inceleme ve kontrolleri yapar. Denetim sırasında ihtiyaç duyulan ve talep edilen analizler, ilgili yetkili sınıflandırıcı, hakem veya referans yetkili sınıflandırıcı tarafından mümkün olan en kısa sürede yapılır. Analiz sonuçları,analiz yönteminin hata sınırları içerisinde değilse, yetkili sınıflandırıcının faaliyeti, denetim görevlilerince verilecek yazılı talimatla 15 güne kadar geçici olarak durdurulur.

Böyle durumlarda yanlış ve eksiklikler bir tutanakla saptanır ve bir nüshası yetkili sınıflandırıcı yöneticisine verilir, bir nüshası da Bakanlığa gönderilir. Talimatta, o işlemlere ya da o bölüme ilişkin faaliyetlerin belirlenen süre içinde geçici olarak durdurulması ve eksikliklerin ivedi olarak giderilmesi talep olunur.

Denetim sırasında eksikliklerin giderilmesi mümkün olmamışsa, eksikliklerini gideren yetkili sınıflandırıcı yeniden inceleme yapılmak üzere denetimi yürüten Bakanlığa veya referans yetkili sınıflandırıcıya başvurmak zorundadır. Yetkili sınıflandırıcının eksiklerini tamamladığını bildirmesi ya da talimatta verilen sürenin dolmasını takiben Bakanlık veya referans yetkili sınıflandırıcı tarafından yeniden inceleme ve denetim yapılır.

Denetimde eksikliklerin giderildiğinin tutanakla tespiti sonrasında, o işlemlere ya da o bölüme ilişkin faaliyetlere yeniden başlanmasına denetim görevlilerince veya denetim sonrasında Bakanlıkça yazılı olarak izin verilir.

Yetkili sınıflandırıcının talimatta belirlenen süre içinde durdurulan faaliyet veya işlemlere devam ettiğinin ya da eksiklerini gidermediğinin tespiti halinde yetkili sınıflandırıcın tüm veya belirli faaliyetleri Bakanlıkça 6 aya kadar durdurulabilir.

Bakanlığın idarî tedbirleri, lisansın askıya alınması ve iptali

Madde 54— Yetkili sınıflandırıcıların;

a) Bu Yönetmeliğin 24 üncü maddesine göre belirlenen süre içerisinde bildirimlerde bulunulmaması ve 53 üncü maddesine göre durdurulan faaliyet veya işlemlerine devam ettiğinin ya da eksiklerini gidermediğinin tespit edilmesi,

b) Bakanlığın uyarı ve idarî tedbirlerine rağmen verilen sürede, başta lisans koşulları olmak üzere Kanuna ve bu Yönetmeliğe aykırı ya da eksik hususları gidermemesi,

c) Lisans sahiplerinin, ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda lisansa konu işlemleri yapmakta yetersiz hale gelmesi veya mücbir sebepler ortaya çıkması,

d) İflas etmesi, tasfiye kararı alması veya tasfiye sürecine girmesi,

e) Lisansa konu iş ve işlemlerle artık iştigal etmiyor olması, yetkili sınıflandırıcılık faaliyetini durdurması, lisansının askıya alınmasını ya da iptalini talep etmesi,

f) Yapılan denetimler sonucunda yetkili sınıflandırıcı lisans koşullarını kaybettiğinin veya Kanun gereğince cezaî sorumluluğunu gerektiren hususların saptanması,

g) Menfaat temin etmek üzere numune analiz ve sınıflandırmayı gerçeğe aykırı yapması, farklı göstermesi,

h) Numune analiz ve sınıflandırma işlemlerini usulüne ve ilgili mevzuatına aykırı yapması ve hatalı analiz sonuçları üretmesi,

ı) Kanun veya bu Yönetmeliğin diğer hükümlerine aykırı davranması veya bu hükümlerde bir idari tedbir veya tasarruf öngörülmesi,

durumlarında; ürün analiz ve sınıflandırmasının güven ve istikrar içinde sürdürülebilmesini teminen fiilin önem ve mahiyetine göre ilgililere uyarıda bulunmaya, talimat vermeye, faaliyetlerinin bir veya birkaçını geçici olarak durdurmaya, lisansı askıya almaya, lisansı iptal etmeye, diğer her türlü idarî tedbir ve tasarruflarda bulunmaya yetkilidir.

Uyarı veya talimat verilmesi durumlarında, verilen süre içinde gerekli önlemleri almayan ya da eksiklikleri gidermeyen yetkili sınıflandırıcıların faaliyetlerinin bir veya birkaçı durdurulabilir ya da azamî altı aya kadar lisansı askıya alınabilir. Aykırılık ve eksikliklerin bu sürenin sonunda da giderilmemesi halinde lisans iptal edilir.

Bakanlık, mevzuata aykırılığı belirlemesi durumunda fiilin önem ve mahiyetine göre yukarıdaki tedbir ve tasarruflardan bir veya birkaçını uygulamaya koyabilir ve yasal takip gerektiren durumları derhal ilgili mercilere bildirir.

Lisanslı depo işletmesi, yetkili sınıflandırıcıyla ilgili olarak, yukarıda belirtilen koşulların gerçekleştiğinden haberdar olur olmaz, bu durumdan Bakanlığı yazılı olarak haberdar eder.

Bir yetkili sınıflandırıcı lisansının askıya alınması ya da iptal edilmesi durumunda, bu lisans Bakanlığa geri verilir. Askı süresi içerisinde ya da askı süresinin bitiminde iptal edilmeyen lisanslar, sahibine iade olunur.

Yetkili sınıflandırıcının hukukî ve cezaî sorumluluğu

Madde 55— Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine uygun davranmayan, yükümlülüklerini yerine getirmeyen ya da analiz sonuçlarını hatalı düzenleyen yetkili sınıflandırıcı ile referans yetkili sınıflandırıcı,yöneticisi ve kusurlu personeliyle birlikte verdikleri zarardan müteselsilen sorumludur.

Kanunun 34 üncü maddesi gereğince, referans yetkili sınıflandırıcılar, yetkili sınıflandırıcılar ile bunların yönetici ve personeli, yaptıkları işlem ve faaliyetlerine, para ve mallarına, evrak, analiz ve sınıflandırma belgesi, hesap, kayıt ve defterlerine ilişkin işledikleri suçlardan dolayı Devlet memurları gibi ceza görürler. Bunlar tarafından düzenlenen evraklar, Türk Ceza Kanununun tatbiki bakımından resmî evrak olarak kabul edilir.

Kasıtlı olarak hatalı numune alan veya alınan numuneyi kasıtlı olarak tahrip eden veya ürünü temsil etme niteliğini bozan veya bu Kanun kapsamında depolanan veya depolanacak olan herhangi bir tarım ürününü kasten gerçeğe aykırı şekilde tartan, derecelendiren, sınıflandıran kişi hakkında Kanunun 34 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, Kanuna uygun olarak verilen bir lisansı, tahrif, taklit veya yanlış olarak temsil eden, üzerinde değişiklik veya sahtecilik yapan ya da Kanunen yetkisi olmaksızın lisans veya ürün senedini kredi veya herhangi bir şekilde menfaat temini amacıyla düzenleyen veya kullanan kişiler hakkında Kanunun 34 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi hükmü uygulanır.

ONUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Referans yetkili sınıflandırıcı dışında yapılan kalibrasyon

Madde 56— Yetkili sınıflandırıcı lisansına sahip olup da kalibrasyon denetimi ve işlemlerini referans yetkili sınıflandırıcı dışında başka kuruluşlardan sağlayanlar, referans yetkili sınıflandırıcının kalibrasyon denetim ve işlemlerine tabi olmaz. Referans yetkili sınıflandırıcı, bu tür yetkili sınıflandırıcılara yönelik kalibrasyon denetimi yapmaz.

Tebliğ çıkarma

Madde 57— Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulamasıyla ilgili olarak, uygulama birliği ve standardın oluşturulması ya da açıklık ve anlaşılabilirliğin artırılması amacıyla tebliğler çıkarmaya yetkili ve görevlidir.

Yürürlük

Madde 58— Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 59— Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
8/10/2005	25960
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	31/7/2009	28305
2.	12/11/2011	28110
3.	18/1/2013	28532

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

KENT KONSEYİ YÖNETMELİĞİ

İçişleri Bakanlığından:

Resmi Gazete Tarihi : 08/10/ 2006

Resmi Gazete Sayısı : 26313

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; kent yaşamında, kent vizyonunun ve hemşehrilik bilincinin geliştirilmesi, kentin hak ve hukukunun korunması, sürdürülebilir kalkınma, çevreye duyarlılık, sosyal yardımlaşma ve dayanışma, saydamlık, hesap sorma ve hesap verme, katılım, yönetişim ve yerinden yönetim ilkelerini hayata geçirmeye çalışan kent konseylerinin çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 –

(1) Bu Yönetmelik; kent konseylerinin oluşumunu, yönetim ilkelerini, organlarını, görev ve yetkileri ile çalışma usul ve esaslarını kapsar.

Dayanak

Madde 3 –

(1) Bu Yönetmelik; 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 76 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) Belediye:

Kent konseyi oluşumuna yardım ve destek sağlayan belediyeyi,

b) Kent konseyi:

Merkezi yönetimin, yerel yönetimin, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının ve sivil toplumun ortaklık anlayışıyla, hemşehrilik hukuku çerçevesinde buluştuğu; kentin kalkınma önceliklerinin, sorunlarının, vizyonlarının sürdürülebilir kalkınma ilkeleri temelinde belirlendiği, tartışıldığı, çözümlerin geliştirildiği ortak aklın ve uzlaşmanın esas olduğu demokratik yapılar ile yönetişim mekanizmalarını,

c) Meclisler ve çalışma gurupları:

Kadın ve gençlik meclisleri başta olmak üzere kent konseyinin görev alanlarında, yönetişim anlayışına dayalı ve sürdürülebilir kalkınma içinde çeşitli toplum kesimlerinin kent yönetimine katkıda bulunmalarını, kaliteli ve yaşanabilir bir kentin yönetiminde aktif rol almalarını hedefleyen ve gönüllülük esasında oluşmuş ortak yapıları,

ç) Yerel gündem 21 programı:

Birleşmiş Milletler Rio Yeryüzü Zirvesinde 1992 yılında kabul edilen ve 21 inci yüzyılın gündemini belirleyen Gündem 21 başlıklı Eylem Planının 28 inci bölümü uyarınca, yerel yönetimlerin öncülüğünde, sivil toplumun ve diğer ortakların, birlikte kendi sorunlarını ve önceliklerini belirleyerek, kentleri için Yerel Gündem 21 olarak adlandırılan 1997 yılından itibaren uygulanan Türkiye Yerel Gündem 21 Programını,

d) Yönetişim:

Saydamlık, hesap verebilirlilik, katılım, çalışma uyumu, yerindenlik ve etkinlik gibi kriterlere dayanan, çok aktörlü ve toplumsal ortaklıklara dayalı yönetim anlayışını,

e) YG21:

Yerel Gündem 21’i, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Kent Konseyinin Kuruluşu, Görevleri ve Çalışma İlkeleri

Kent konseyinin kuruluşu

Madde 5 –

(1) Kent konseyleri belediye teşkilatı olan yerlerde, mahalli idareler seçimlerinin sonuçlarının ilanını takip eden üçüncü ayının ilk haftasının ilk mesai günü, 8 inci maddede belirtilen kişi ve kuruluş temsilcilerinin katılımı ile kurulur.

(2) Kent konseyi genel kurulu ilk toplantısını, belediye başkanının çağrısı üzerine belediye başkanının başkanlığında yapar ve bu toplantıda, genel kurul dışındaki organların seçimi yapılır.

Kent konseyinin görevleri

Madde 6 –

(1) Kent konseyinin görevleri;

a) Yerel düzeyde demokratik katılımın yaygınlaştırılmasını, hemşehrilik hukuku ve ortak yaşam bilincinin geliştirilmesini, çok ortaklı ve çok aktörlü yönetişim anlayışının benimsenmesini sağlamak,

b) Sürdürülebilir gelişme sorunlarının çözümüne yönelik uzun dönemli bir planın hazırlanması ve uygulanmasını sağlamak,

c) Kente ilişkin temel stratejiler ve faaliyet planlarının belirlenmesinde, uygulama ve izleme süreçlerinde tüm kenti kapsayan ortak bir aklın oluşturmasına katkıda bulunmak,

ç) Yerellik ilkesi çerçevesinde katılımcılığı, demokrasiyi ve uzlaşma kültürünü geliştirmek,

d) Kentin kimliğine ilişkin tarihi, kültürel, doğal ve benzeri değerlere sahip çıkmak ve geliştirmek,

e) Kent kaynaklarının etkili, verimli ve adil kullanımına katkıda bulunmak,

f) Sürdürülebilir kalkınma anlayışına dayalı kentin yaşam kalitesini geliştiren, çevreye duyarlı ve yoksulluğu giderici programları desteklemek,

g) Sivil toplumun gelişmesine ve kurumsallaşmasına katkıda bulunmak,

ğ) Çocukların, gençlerin, kadınların ve engellilerin toplumsal yaşamdaki etkinliklerini arttırmak ve yerel karar alma mekanizmalarında aktif rol almalarını sağlamak,

h) Kent yönetiminde saydamlık, katılım, hesap verebilirlik, öngörülebilirlik ilkelerinin uygulanmasına katkıda bulunmak,

ı) Kent konseyinde oluşturulan görüşlerin değerlendirilmek üzere ilgili belediyeye gönderilmesini sağlamaktır.

Çalışma ilkeleri

Madde 7 –

(1) Kent konseyi, aşağıdaki ilkeler temelinde çalışmalarını sürdürür.

a) YG21 süreci kapsamında, kentine sahip çıkma, aktif katılım ve çözümde ortaklık ilkelerinin bütünlüğünde, kentlerin yaşanabilir bir geleceğe taşınmasına katkıda bulunmak,

b) Türkiye Cumhuriyeti Devletinin imzaladığı ve onayladığı Birleşmiş Milletler Zirveleri ile diğer uluslar arası sözleşmelerde kent ve kent yaşamına yönelik temel ilkeleri hayata geçirmek,

c) Kent vizyonunun ve hemşehrilik bilincinin geliştirilmesi, kentin hak ve hukukunun korunması, sürdürülebilir kalkınma, çevreye duyarlılık, sosyal yardımlaşma ve dayanışma, saydamlık, hesap sorma ve hesap verme, katılım ve yerinden yönetim ilkelerini ön planda tutmak,

ç) Kent konseyi, uluslararası gelişmeleri ve ülke koşullarını gözeterek, tarafsız bir yaklaşımla görüş ve önerilerini oluşturmak,

d) Katılımcılığı ve ortak akla dayanan uzlaşmayı esas almak,

e) Değişimi ve yenilikleri önceden fark ederek sonuç odaklı çalışma kültürünü benimsemektir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kent Konseyinin Oluşumu ve Organları

Kent konseyinin oluşumu

Madde 8 –

(1) Kent konseyi, aşağıda belirtilen kişi, kurum ve kuruluş temsilcilerinden oluşur.

a) Mahallin en büyük mülki idare amiri veya temsilcisi,

b) Belediyenin içinde bulunduğu seçim bölgesi veya bölgelerinin milletvekilleri,

c) Belediye başkanı veya temsilcisi,

ç) Sayısı onu geçmemek üzere illerde valiler, ilçelerde kaymakamlar tarafından belirlenecek kamu kurum ve kuruluşlarının temsilcileri,

d) Meclis üye tam sayısının yüzde 30’unu geçmemek üzere, belediye meclisinin kendi üyeleri arasından seçeceği temsilcileri,

e) Meclis üye tam sayısının yüzde 30’unu geçmemek üzere, il genel meclisinin kendi üyeleri arasından seçeceği temsilcileri,

f) Belediye başkanının çağrısı üzerine toplanan muhtarların, kendi aralarından seçecekleri en fazla 10 temsilci,

g) Beldede teşkilatını kurmuş olan siyasi partilerin temsilcileri,

ğ) Varsa üniversiteden bir temsilci, birden fazla olması durumda her birine temsilen bir üye,

h) Kamu Kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları, sendikalar, noterler, baro, kooperatifler, birlikler, konuyla ilgili dernek ve vakıf temsilcileri,

ı) Kent konseyince kurulan meclis ve çalışma guruplarının birer temsilcisi katılır.

(2) Büyükşehir kent konseyine (g) bendinde belirtilen siyasi partilerden TBMM de üyesi bulunanların ve (h) bendinde belirtilenlerin varsa en üst kuruluşlarının birer temsilcisi katılır.

Organları

Madde 9 –

(1) Kent konseyi aşağıdaki organlardan oluşur:

a) Genel Kurul

b) Yürütme Kurulu

c) Meclisler ve çalışma grupları

Genel kurul

Madde 10 –

(1) Genel kurul, kent konseyinin en yetkili organı olup yılda iki kez toplanır. Genel kurul belediye meclisi birinci başkan vekilinin, bulunmaması halinde ikinci başkan vekilinin başkanlığında 8 inci maddede belirtilen kent konseyi üyelerinin katılımı ile toplanır.

(2) Genel kurul; genel kurulun, yürütme kurulunun, meclislerin ve çalışma gruplarının seçim ve çalışma esaslarını, bu Yönetmelik hükümlerine aykırı olmamak kaydıyla, çalışma yönergesi ile belirler.

Yürütme kurulu

Madde 11 –

(1) Yürütme Kurulu, genel kurul tarafından iki yıllık süre için seçilen, en az beş kişiden oluşur. Yürütme kuruluna belediye meclisi birinci başkan vekili, bulunmaması halinde ikinci başkan vekili başkanlık eder.

(2) Yürütme Kurulu, genel kurulun gündemini tespit eder ve genel kurul tarafından oluşturulan görüşleri ilgili belediyeye sunar ve uygulamayı izler.

Meclisler ve çalışma grupları

Madde 12 – (1) Kent konseyleri, görev alanına giren konularda meclis ve çalışma gurupları oluşturabilir.

(2) Meclislerin ve çalışma gruplarının çalışma usul ve esasları genel kurulca belirlenir.

(3) Meclislerde ve çalışma guruplarında oluşturulan görüşler, kent konseyi genel kurulunda görüşülerek kabul edildikten sonra değerlendirilmek üzere ilgili belediye meclisine sunulur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Toplantı ve görüşme usulü

Madde 13 –

(1) Kent konseyi organları, çalışma yönergelerinde belirlenen yer ve zamanlarda üye tam sayısının salt çoğunluğu ile olağan olarak toplanır ve katılanların salt çoğunluğu ile karar alır. Oylamada eşitlik çıkması halinde başkanın bulunduğu taraf çoğunluk sayılır.

(2) Genel kurul, yürütme kurulu başkanı tarafından doğrudan veya 8 inci maddede öngörülen katılımcı sayısının üçte birinin teklifi üzerine olağan üstü toplantıya çağırılabilir.

Görüşlerin ilanı

Madde 14 –

(1) Kent konseyi genel kurulunca oluşturulan görüşler, belediye meclisinin ilk toplantısında değerlendirildikten sonra belediye tarafından kent konseyine bildirilir ve uygun araçlarla kamuoyuna duyurulur.

Sekreterya hizmetleri

Madde 15 –

(1) Kent konseyinin sekreterya hizmetleri, ilgili belediye tarafından önerilecek ve yürütme kurulu tarafından kabul edilecek görevliler tarafından yerine getirilir.

(2) Sekreterya hizmetlerini yürüten personel, bu çalışmalarında yürütme kurulu başkanına karşı sorumludur.

Yönerge çıkarma

Madde 16 –

(1) Kent konseyi genel kurulu bu Yönetmeliğe aykırı olmamak kaydıyla uygulama yönergeleri çıkarabilir.

Geçici Madde –

(1) YG21 Programının uygulandığı yerlerde, kent konseyi veya benzeri adlarla oluşturulmuş yapılanmalar bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirilir. Kent konseyi bulunmayan belediyelerde ilk toplantı, belediye başkanının çağırısı ile yapılır.

(2) Kent konseyi ve benzeri adlarla oluşturulmuş mevcut yapılanmalara ve ilk toplantıya ilişkin işlemler bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç bir yıl içerisinde tamamlanır.

(3) Kent konseyi ilk toplantısını, belediye başkanının çağrı yazısında bildirilen gündemle, ilan edilen yer ve tarihte yapar. Bu toplantıda yürütme kurulu oluşturulur.

Yürürlük

Madde 17 –

(1) Bu Yönetmelik, yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 18 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı yürütür.

8 Ekim 2011 CUMARTESİ  Resmî Gazete     Sayı : 28078

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

EV VE SÜS HAYVANLARININ ÜRETİM, SATIŞ, BARINMA VE EĞİTİM YERLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; ev ve süs hayvanlarının üretildikleri, alınıp satıldıkları, barındırıldıkları ve eğitim gördükleri yerlerin gerekli teknik ve sağlık şartları ile açılma, çalışma ve denetlenmelerine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, gerçek ve tüzel kişiler tarafından ev ve süs hayvanları için açılacak olan üretim, satış ve eğitim yerleri ile belli süreler barındırılacağı yerleri kapsar.

(2) Sahipsiz ve güçten düşmüş hayvanlar için yerel yönetimler tarafından açılan bakımevleri ile hiçbir kazanç ve menfaat sağlamamak kaydıyla sadece insanî ve vicdanî amaçlarla sahipsiz ve güçten düşmüş hayvanlara bakan veya bakmak isteyen ve 24/6/2004 tarihli ve 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanununda öngörülen şartları taşıyan gerçek ve tüzel kişilerin açacağı bakımevlerini kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanun ile 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen,

a) Amfibik hayvan: Karada ve suda hareket ve yaşam yeteneğine sahip hayvanı,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) Barınma yeri: Ev ve süs hayvanlarının, geçici süreler için barındırıldıkları konukevi, pansiyon ve otel gibi yerleri,

ç) Çalışma izin belgesi: İl müdürlüğü tarafından kuruluş izni verilmiş üretim, satış, barınma ve eğitim yerlerinin faaliyete geçmesi için verilen belgeyi,

d) Denetim elemanı: Bu Yönetmelikte belirtilen denetimleri yapmaya ve kabahat teşkil eden fiilleri işleyenler hakkında işlem yapmaya, Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı ve/veya mahallin en büyük mülki idare amirince görevlendirilen veteriner hekim personeli,

e) Dezenfeksiyon: Hastalık yapıcı mikroorganizmaların fiziki, kimyevi yöntemler ve ultraviyole ışınları ile yok edilmesi işlemini,

f) Eğitim sertifikası: 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanununa göre, ev ve süs hayvanı satış yeri sahibi veya sorumlu yöneticilerinin, yerel yönetimler tarafından düzenlenen eğitim programına katılarak, almakla yükümlü oldukları belgeyi,

g) Eğitim yeri: Hayvan sahibinin isteği veya ilgili makamların gerekli görmesi durumunda, hayvanların itaat, tuvalet terbiyesi, hırçın hayvanların sakinleştirilmesi, koruma, bekçilik, sportif ve avcılık gibi özelliklerin kazandırılması amacıyla, veteriner hekim denetiminde faaliyet gösteren yerleri,

ğ) Ev ve süs hayvanı: Sahiplerinin ya da sahipleri adına sorumluluğunu almış kişilerin yanında bulunan, üçüncü bir şahsa satışı ya da devredilmesi amaçlanmayan arılar, kabuklu hayvanlar, suda yaşayan hayvanlar ve kümes hayvanları hariç olmak üzere, omurgasızlar, amfibik hayvanlar, köpek, kedi, gelincik, süs balıkları, sürüngen, kemirgen, evcil tavşan ve tüm kuşları,

h) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

ı) Hizmet içi eğitim belgesi: Ev ve süs hayvanları üretim, satış, barınma ve eğitim yerlerinde görev alacak olan veteriner hekimlerin, bölge veteriner hekimler odaları tarafından yapılan bilgilendirme eğitimine katılması suretiyle aldıkları belgeyi,

i) İl müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüklerini,

j) İş yeri: Ev ve süs hayvanlarının üretildikleri, alınıp satıldıkları, geçici süreler barındıkları ve eğitildikleri il müdürlüğünce çalışma izni verilen yerleri,

k) İş yeri veteriner hekimi: Ev ve süs hayvanları üretim, satış, barınma ve eğitim yerleri ile buralardaki hayvanların her türlü hijyenik ve sağlık sorunları ile koruyucu önlem ve aşılamalardan sorumlu veteriner hekimi,

l) Kimlik belgesi: Hayvan için düzenlenmiş içerisinde hayvana ve sahibine ait bilgileri içeren Bakanlıkça belirlenen belgeyi,

m) Kuruluş izni: Kurulacak yer ve projelerinin uygun görülmesi durumunda işyeri kurulması için il müdürlüğü tarafından verilen izni,

n) Satış yeri: Ev ve süs hayvanlarının satıldığı yerleri,

o) Üretim belgesi: İl müdürlüğü tarafından çalışma izni almış üretim yerlerinde üretilen hayvanlar için düzenlenen belgeyi,

ö) Üretim yeri: Ev ve süs hayvanlarının türlerine uygun ihtiyaçları sağlanarak, hayvan sağlığı ve hayvan refahı başta olmak üzere ilgili mevzuat çerçevesinde üretildikleri yerleri,

p) Veteriner sağlık ürünleri: Veteriner tıbbî ürünleri ile tıbbî olmayan veteriner ürünlerini,

r) Yer seçim komisyonu: İş yeri kurulacak yerlere uygunluk onayı veren Bakanlık hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şube müdürü, Orman ve Su İşleri Bakanlığı il müdürlüğü ve ilgili belediye başkanlığından konuyla ilgili bir temsilciden oluşacak üç kişilik bir komisyonu, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Müracaat ve İzin İşlemleri

Kuruluş izni almak için gerekli belgeler

MADDE 5 – (1) İş yeri açmak isteyen gerçek ve tüzel kişiler bir dilekçe ile aşağıdaki bilgi ve belgeleri eksiksiz tamamlayarak il müdürlüğüne müracaat etmeleri gerekir.

a) Bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 Başvuru Dilekçesine uygun olarak işyeri sahibi tarafından doldurulmuş başvuru dilekçesi,

b) İş yerinin, yerleşim yeri ve çevresine ait bilgileri gösteren teknik resim kurallarına göre hazırlanmış vaziyet ya da hâlihazır planı,

c) İş yerinin tüm bölümleri ve ne amaçla kullanıldığını gösterir, teknik resim kurallarına göre hazırlanmış bir adet plan örneği ve adresi,

ç) Bağlı bulunduğu belediyeden su kullanma belgesi; şehir şebeke suyu bulunmayan yerlerde içme ve kullanma suyu temin projesi ile resmi kurumlarca usulüne uygun olarak alınmış su numunelerinin bakteriyolojik ve kimyasal analiz sonuçlarını gösterir rapor; derin kuyulardan suyun temin edilmesi halinde ise, Devlet Su İşlerinden alınacak kuyu suyu kullanma belgesi ve analiz raporu,

d) Tüzel kişiler için ticaret sicil gazetesi, imza sirküleri ve yönetim kurulu kararı.

(2) Birinci fıkrada belirtilen bilgi ve belgeler, il müdürlüğü hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şubesince incelenir. Belgelerin uygun bulunması halinde; yer seçim komisyonu tarafından yerinde inceleme yapılır. Yer seçim raporuna ait esaslar Bakanlıkça belirlenir.

(3) Yer seçim raporuna göre uygun bulunan yerlere, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-2 Kuruluş İzin Belgesi’ne uygun olarak Kuruluş izni verilir. Kuruluş izni üç ay için geçerlidir. Bu süre içinde iş yerlerini hazır hale getiremeyenlere, Bakanlıkça uygun görüldüğü takdirde, üç ay daha ek süre verilebilir. Ancak, ilave süre uzatımı yapılamaz.

Çalışma izni almak için gerekli belgeler

MADDE 6 – (1) İş yeri açacak gerçek ve tüzel kişiler, çalışma izni alabilmek için ekinde aşağıdaki belgelerin yer aldığı bir dilekçe ile il müdürlüğüne müracaat ederler.

a) Muayenehane, poliklinik veya hayvan hastanelerinde çalışan ve hizmet içi eğitim belgesi olan veteriner hekimle yapılmış en az bir yıllık bölge veteriner hekimler odası onaylı noter tasdikli veteriner hekim sözleşmesi,

b) Eğitim yerlerinde görev yapacak uzman eğitimcinin çalışma izni verecek kurumca onaylı uzmanlık belgesinin aslı veya il müdürlüğünce onaylı fotokopisi,

c) Satış yerleri için 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanununa göre yerel yönetimler tarafından düzenlenen eğitim sertifikasının aslı veya il müdürlüğünce onaylı fotokopisi,

ç) Belediyeden alınmış işyeri ruhsatı.

(2) Başvuru, il müdürlüğü hayvan sağlığı, yetiştiriciliği ve su ürünleri şubesi müdürlüğünce incelenir. Belgelerin uygun bulunması halinde; mahallinde yapılan inceleme sonunda bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-3 İş Yeri Açma Raporu düzenlenir. İş yeri açma raporuna istinaden mevzuata uygun bulunan yerlere, mülki idare amirinin onayı alındıktan sonra il müdürlüğünce çalışma izni verilir. Gerçek ve tüzel kişiler adına, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-4 İş Yeri Çalışma İzin Belgesi düzenlenir. Çalışma izni verilmiş iş yerlerine ait bilgiler bölge veteriner hekimler odasına bir yazı ile bildirilir.

Çalışma iznine ilişkin genel şartlar

MADDE 7 – (1) Çalışma izni verilmesi için iş yerlerinde aşağıdaki asgari teknik ve sağlık şartlarının bulunması zorunludur.

a) İş yerleri, insan gıdası imal edilen iş yerlerini olumsuz etkileyecek mesafelere kurulamaz.

b) İş yeri zemini ve duvarları kolay yıkanabilen ve dezenfekte edilebilen su geçirmez açık renkli fayans, mermer veya benzeri bir malzeme ile kaplanır.

c) İş yeri zemini eğimli olur ve zeminde kanalizasyon veya fosseptiğe bağlı ızgaralı veya sifonlu yer süzgeci bulundurulur.

ç) İş yerlerinde, şehir şebekesine bağlı su tesisatı veya bu amaca yönelik yeterli kapasitede su deposu bulundurulur.

d) Zeminin ve duvarların temizlik ve dezenfeksiyonu için basınçlı su, musluk ve hortum düzeneği bulundurulur.

e) Hayvanları rahatsız edecek kadar güçlü veya yetersiz aydınlatma ile hayvanları doğrudan etkileyecek ışıklandırma yapılamaz.

f) İş yerlerinin dışarıya açılan pencere kanatları her türlü haşerenin girmesini engelleyecek tarzda kapatılır.

g) İş yerinin havasını, iklim, hayvan sayısı ve hayvan türü gibi koşullara bağlı olarak temizleyebilen havalandırma tesisatı bulundurulur.

ğ) Kafes ve ekipmanlar ile malzemeler, dezenfektanlara dayanıklı, paslanmaz ve kolay temizlenebilir malzemeden yapılır.

h) İş yeri, hastalık yapan mikroorganizmalara ve parazitlere karşı haftada bir olmak üzere, hastalık şüphesi durumu ile gerekli görülen zamanlarda da dezenfekte edilir.

ı) Her kafeste barındırılan hayvan türüne uygun yemlik, suluk ve altlık bulundurulur. Kafes, suluk ve yemlik gibi malzemeler her gün ve her hayvan değişiminden önce temizlenip dezenfekte edilir. Altlıklar her gün, gerekli durumlarda daha sık ve hayvan değişimlerinde mutlaka değiştirilir ve her değiştirilmede kafes dezenfekte edilir.

i) Hayvanların yaşam alanları ve standartlarının minimum ölçüleri, Bakanlıkça belirlenir.

j) Hayvanların türüne özgü şartlarda bakılması, beslenmesi ve barındırılması sağlanır.

k) İş yerlerinde bulunan hayvanlar ayrı ayrı kafes veya bölümlerde bulundurulur. Aynı türden dahi olsa, birbirine zarar verebilecek hayvanlar bir arada tutulamaz.

l) İş yerlerinde bulunan hayvanların, türü, ırkı, yaşı ve diğer bilgilerini içeren etiketler, hayvanın tutulduğu ünite ya da kafes üzerine asılır.

m) İş yerlerinde çevreye rahatsızlık verecek hayvan seslerinin veya kötü kokunun yayılmaması için gerekli önlemler alınır.

n) Temizlik artıkları, kullanılmış altlıklar ve dışkılar, dayanıklı, ağzı bağlanabilen naylon torbalar içinde muhafaza edilir ve işyeri dışına bırakılamaz.

o) İş yerinde ölen hayvanlar, işyeri veteriner hekimine bildirilir. Ölen hayvanlar tıbbi atık torbalarına konularak, uygun şartlarda muhafaza edilip, usulüne uygun şekilde bertaraf edilir.

ö) Bu Yönetmeliğe tabi iş yerlerinde, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa tabi ihbarı mecburi bir hastalık çıktığında, veteriner hekim durumu en ivedi şekilde resmi makamlara haber vermek ve yetkililerce alınacak yasal tedbirleri uygulamakla yükümlüdür.

p) Bu Yönetmeliğe tabi iş yerlerinde bulunan hayvanlar, salgın hayvan hastalığı şüphesi durumunda il veya ilçe müdürlükleri tarafından sahiplerinin sorumluluğunda karantinaya aldırılır. Karantina süresince yapılan her türlü masraflar işyeri sahibine aittir.

r) İş yerlerinde ürün satışı yapılacak ise, ürünler zeminden en az 10 cm yükseklikte, hayvanların temas edemeyeceği, kolay temizlenebilir raflarda satışa sunulur.

s) İş yerlerinde hasta, yaralı veya sakat hayvanlar ayrı bir bölümde barındırılır.

ş) Altlık malzemesi, kuru, emici özellikte ve tozsuz olur.

t) İş yerinde, Bakanlıkça satışına izin verilen veteriner sağlık ürünleri bulundurulabilir. İş yerleri, bu ürünlerin bulunması ile ilgili usul ve esaslara uymak zorundadır.

u) İş yeri sahibi, iş yerine bu Yönetmelikte belirtilen şartları sağlamaktan sorumludur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Üretim ve Satış Yerleri

Kedi ve köpek üretim yerleri

MADDE 8 – (1) Kedi ve köpek üretim yerlerinin, aşağıdaki özelliklere sahip olması zorunludur.

a) Üretim yerlerinde; idari büro, veteriner hekim odası, duş, depo, tuvalet ve hayvan karantina ünitesi, hayvanların yiyeceklerinin hazırlandığı bölüm, temizlik ünitesi, kapalı ve açık gezdirme alanı bulunur.

b) Tüm açık bölümler rüzgar yönüne dönük olmayacak şekilde yapılır.

c) Kapalı bölümlerde, hayvanlara güneş ışığı gelebilecek büyüklükte, dışarıdan kemirgen, sinek ve benzeri haşerenin girmesine engel olacak tel ile kapatılmış pencereler bulunur.

ç) Toprak zeminli gezdirme alanları bulunur.

d) Hayvanların barındığı açık ve kapalı bölümlerin zemini ve duvarları, yıkanabilir ve dezenfekte edilebilir malzeme ile kaplanır.

e) Hayvanların yatabileceği ırklarına ve boyutlarına uygun, yerden en az 10 cm yükseklikte platformlar bulunur.

f) Üretim yerlerinde, diğer ünitelerden bağımsız, kapalı bir bölümde hayvanın ırkına uygun boyutta doğum ünitesi ve karantina ünitesi bulunur.

g) Üretim ünitelerinin kapalı bölümlerinin çatısı izolasyonlu uygun bir çatı malzemesi, açık alandaki kafesli bölümün yarısı yağmur ve güneşi engelleyen bir çatı malzemesi ile kapatılır.

ğ) Tüm kafeslerde, dezenfekte edilebilir su ve mama kapları bulundurulur.

h) Üretim yerlerinde hayvanlar ayrı ayrı bölümlerde bulundurulur.

ı) Üretim yerine koyulan hayvanların türü, ırkı, yaşı ve diğer bilgileri, ıslanmaz pvc gibi bir muhafaza ile her bir ünite üzerinde görünen bir yere asılır.

i) Kedi üretim yerinin içine, kedilerin yatabilmesi için yatak, yüksekliklere tırmanabilmesi ve oyun oynayabilmesi için oyun ve tırmanma platformları ve benzeri malzemeler konulur.

j) Üretim yerlerinde kimliklendirilmiş kedi ve köpek yavrularına, Bakanlık tarafından belirlenen zamanlarda aşı ve iç-dış parazit ilaçlaması yapılır. En son yapılan aşılama tarihi üzerinden on beş gün geçmiş yavrular satış yerine gönderilir.

Kemirgen ve evcil tavşan üretim yerleri

MADDE 9 – (1) Kemirgen üretim yerlerinin, aşağıdaki özelliklere sahip olması zorunludur.

a) Üretim yerlerinde; veteriner hekim odası, duş, depo, tuvalet, hayvan karantina ünitesi, üretim üniteleri, hayvanların yiyeceklerinin hazırlandığı bölüm ve temizlik ünitesi bulunur.

b) Üretim için kafesler zeminden ve tavandan 30 cm uzaklıkta ve kafes düzenekleri arasında koridor şeklinde en az 100 cm mesafe bulundurulur.

c) Yeterli havalandırma sağlanır. Bölüm ısı, ses ve ışık yalıtımına uygun şekilde düzenlenir. Ayrıca insekt ve rodentlerin içeri girmesini engelleyecek önlemler alınır.

ç) Üretim yerindeki hayvan odaları türün ihtiyaçlarına uygun olarak yapılır.

d) Giriş bölümlerinde dezenfektan ya da antibakteriyel paspaslar kullanılır.

e) Hayvanlar türlerine uygun odalarda ve kafeslerde barındırılır.

f) Odaların zemin ve duvarları darbelere dayanıklı, su geçirmez, dezenfektan ve yüzey temizleyicilerine dayanıklı materyalden yapılır.

g) Kapılarda gözlem pencereleri bulundurulabilir ve bu pencereler ışık geçirmeyecek şekilde kapatılır.

ğ) Hayvanlara ait yiyecek, içecek, ilaç ve diğer malzemeler hayvanların bulunduğu odalarda depolanmaz.

h) Hayvanlara kafes içerisinde güvenli bir ortam sağlanır.

ı) Hayvanların yem ve suya sürekli ulaşabilmesi sağlanır.

i) Kafeslerin kenar, köşe ve birleşim yerleri yuvarlatılmış ve aşınmaya dayanıklı malzemeden yapılır.

j) Farelerin barındırıldıkları kafes kapaklarının tel aralığı 6 mm, ratların 12 mm’den daha geniş olamaz.

Kuş üretim yerleri

MADDE 10 – (1) Kuş üretim yerlerinin, aşağıdaki özelliklere sahip olması zorunludur.

a) Üretim yerlerinde; veteriner hekim odası, duş, depo, tuvalet, hayvan karantina ünitesi, üretim üniteleri, hayvanların yiyeceklerinin hazırlandığı bölüm ve temizlik ünitesi bulunur.

b) Üretim için kafesler zeminden ve tavandan 30 cm uzaklıkta ve kafes düzenekleri arasında koridor şeklinde en az 100 cm mesafe bulunur.

Süs balıkları, sürüngen ve diğer hayvanların üretim yerleri

MADDE 11 – (1) Süs balıkları, sürüngen ve diğer hayvanların üretim yerlerinde, 7 nci maddede belirtilen şartlara uyulması zorunludur.

Ev ve süs hayvanı satışı

MADDE 12 – (1) Ev ve süs hayvanlarının satışında, aşağıdaki hususlara uyulması esastır.

a) Ev ve süs hayvanı satışları, sahipsiz hayvanların bulundukları barınaklarda, üretim yerlerinde ve yer seçim komisyonu tarafından uygun görülen yerlerde yapılır.

b) Kimliklendirilmiş kedi ve köpek yavrularına Bakanlık tarafından talimatla belirtilen zamanlarda aşı ve iç-dış parazit ilaçlaması yapılır. En son yapılan aşılama tarihi üzerinden on beş gün geçmiş yavruların satışı yapılabilir.

c) İthali yasak hayvanların satışı yasaktır.

ç) Onaltı yaşından küçük kişilere ev ve süs hayvanı satılamaz.

d) Müşterilerin kafeste bulunan hayvanlara direk teması ve ulaşmasını önleyecek gerekli tedbirler alınır.

e) Satış yerinde gebe veya yeni doğum yapmış hayvanlar ile tüylenmemiş kanatlı yavruları ve iki aylıktan küçük kedi ve köpek yavrusu bulundurulamaz.

f) Satış yerindeki tüm hayvanlara periyodik aşılar, iç ve dış parazit ilaçlar işyeri veteriner hekimi tarafından bir program dahilinde gününde yapılarak kayıt defterine işlenir.

g) Hayvan satış yerlerindeki hayvanların türü, ırkı, yaşı ve diğer bilgilerini içeren etiketler hayvanın bulunduğu ünite ya da kafes üzerine asılır.

ğ) Çevreden ve doğadan alınan veya izinli kuruluştan alınmayan hayvanların satışı yapılamaz.

h) Yuvadan erken alınmış veya tüylenmesini tamamlamamış yavru kuşlar satışa sunulmaz.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Barınma ve Eğitim Yerleri

Kedi ve köpek barınma ve eğitim yeri

MADDE 13 – (1) Hayvanların barınma ve eğitim yerlerinde aşağıdaki şartlara uyulması zorunludur.

a) Aynı arazi içinde idari büro, veteriner hekim odası, personel odası, duş, depo, tuvalet, hayvan karantina ünitesi, hayvanların yiyeceklerinin hazırlandığı mutfak ünitesi, temizlik ünitesi, kapalı ve açık gezdirme alanı ile bunlara ek olarak kapalı ve açık eğitim yeri bulundurulur.

b) Barınma ve eğitim yerlerinin kurulacağı alan, hayvan sayısına ve hayvan türleri için verilecek minimum ölçülere göre belirlenir. Hayvan türleri için verilecek minimum ölçüler, Bakanlıkça belirlenir.

c) Hayvanların gezdirileceği gezdirme alanlarının zemini toprak olur.

ç) Hayvanların barındığı yerlerin zemini, duvarları ve diğer kullanılabilen malzemelerin yıkanabilir ve dezenfekte edilebilir nitelikte olması şarttır. Barınma yerlerine bitişik egzersiz alanlarının kenarları en az 150 cm yüksekliğinde duvarla, ön ve üst kısımları ise paslanmaz kafes telle kapatılır.

d) Hayvanların yatacağı yerlerde hayvanın türüne uygun altlıklar kullanılır.

e) Kapalı bölümlerin çatısı izolasyonlu uygun bir çatı malzemesi ile kaplanır.

f) Kolay temizlenebilir su ve mama kapları bulundurulur.

g) Barınma ve eğitim yerlerine bırakılan hayvanların yiyecek ihtiyaçları hayvan sahibi tarafından veya iş yerince temin edilir. Yiyeceğin kimin tarafından karşılanacağı ve özellikleri hayvan teslim tutanağında belirlenir.

ğ) Barınma ve eğitim yerlerine iki aylıktan küçük ve aşısı tamamlanmamış yavru köpekler kabul edilemez.

h) Barınma ve eğitim yerlerine kabul edilecek hayvanların aşı ve parazit ilaçlamalarının yapılmış olması şarttır.

ı) Eğitim yerlerinde, hayvanlara hangi eğitimin verileceği bir tutanağa yazılır. Bu tutanak eğitim yeri sorumlusu ve/veya sahibi ile hayvan sahibi tarafından imzalanır.

i) Barınma ve eğitim yerlerine bırakılan hayvanların hastalanması durumunda, hayvan sahibine bilgi verilerek tedavisi yapılır. Hayvan sahibine ulaşılamıyorsa işyeri veteriner hekiminin kararı uygulanır. Masraflar hasta hayvan sahibi tarafından karşılanır.

j) Barınma ve eğitim yerlerine bırakılan hayvanın ölmesi durumunda hayvan sahibine bilgi verilir ve talep etmesi halinde masraflar kendisine ait olmak üzere resmi kurumlarda otopsi ve laboratuvar analizleri yaptırılabilir.

k) Hayvan eğitim yerlerinde yeterli sayıda eğitim uzmanı ve bakıcı istihdam edilir.

l) Yabancı uyruklu eğitim uzmanlarına ait eğitimci belgelerinin resmi makamlara onaylatılması şarttır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Kayıt, Kapatma ve Denetime İlişkin Hükümler

Hayvanların kimliklendirilmesi ve kayıt altına alınması

MADDE 14 – (1) İş yerlerinde bulundurulan hayvanların kimliklendirilmesi ve kayıt altına alınması zorunludur. Hayvanlara ait kimliklendirme işlemlerine dair esaslar Bakanlıkça belirlenir.

(2) İş yerlerinde bulunan ve iki aylık olan kedi ve köpek yavruları, veteriner hekim denetiminde kimliklendirilir.

(3) Kedi ve köpek üretim ve satış yerlerinde bulunan her bir hayvan için ayrı ayrı kimlik belgesi tanzim edilir. Kimlik belgesine ait vasıf ve şartlar Bakanlıkça belirlenir.

İş yerinde tutulacak kayıtlar

MADDE 15 – (1) İş yerlerinde, ithal edilmiş hayvanlar için ithal edildiklerini gösteren gümrük belgelerinin, sağlık ve orijin sertifikalarının birer suretinin bulundurulması zorunludur.

(2) Üretim ve satış yerleri ile barınma ve eğitim yerlerinde bulunan hayvanlar, kayıt defterine işlenerek kayıt altına alınır.

(3) Satılan her hayvan için hayvan satış belgesi doldurulur. Hayvan satış belgesi iki nüsha halinde düzenlenerek bir nüshası hayvan sahibine verilir.

(4) Barınma ve eğitim yerlerinde bulunan hayvanlar için, hayvan teslim tutanağının bulunması şarttır. Teslim tutanaklarında hayvana, hayvanı teslim edene ve teslim alana ait bilgiler bulunur.

(5) İş yerlerinde denetim tutanağına göre denetim yapılır. Yapılan denetim sonucu tespit edilen konular denetim defterine kaydedilir.

(6) İş yerlerinde yapılan dezenfeksiyon işlemleri dezenfeksiyon defterine işlenir.

(7) Üretim yerlerinde üretilen hayvanlar için üretim belgesi düzenlenir.

(8) Barınma ve eğitim yerlerine getirilen hayvanlar için, taraflarca taahhütname düzenlenebilir.

(9) Bu Yönetmelik hükümlerine göre iş yerlerinde bulundurulması gereken defterlerin her bir sayfasının, il müdürlüğü hayvan sağlık şube müdürlüğüne numaralandırılarak, mühürletilmesi ve onaylatılması şarttır.

(10) İş yeri sahibi ya da sorumluları, çalışmaları ile ilgili faaliyet raporlarını altı ayda bir il/ilçe müdürlüğüne bildirir.

Denetim

MADDE 16 – (1) İş yerlerinin denetimleri, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu ile bu Kanuna dayanılarak çıkarılan alt düzenleyici işlemlere uyulup uyulmadığı yönüyle ve yılda en az bir kez olmak üzere iki denetim elemanı tarafından yapılır. Denetim elemanları, denetim sonunda tespit edilen hususları denetim defterine kaydedip, denetim tutanağını iki nüsha halinde hazırlar. Tutanağın bir nüshasını iş yeri sahibine ya da iş yeri veteriner hekimine verir.

(2) İş yeri veteriner hekimi, meslek icrası yönünden kayıtlı oldukları bölge veteriner hekimleri odası tarafından, 13/9/2006 tarihli ve 26288 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği kapsamında denetime tabi tutulur.

Veteriner hekim istihdamı

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında kurulan, iş yerlerinde veteriner hekim istihdamı zorunludur.

(2) Veteriner hekimlik hizmetleri kamuda çalışanlar hariç, muayenehane, poliklinik veya hayvan hastanesinde görevli veteriner hekimler tarafından verilir.

(3) İş yeri veteriner hekiminin çalışma gün ve saatleri ile alacağı ücret bölge veteriner hekimler odası tarafından belirlenir. Belirlenen şartların, veteriner hekim ve iş yeri sahibi arasında yapılacak sözleşmede bulunması zorunludur.

(4) İş yeri sahibi, iş yeri veteriner hekiminin görevlerini yerine getirmesinde kullanacağı araç, gereç ve personel dahil her türlü imkanı sağlamak zorundadır.

(5) İş yeri veteriner hekimi işten ayrılmak istediği takdirde; bu isteğini bir ay önceden işyeri sahibine, Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne ve bağlı bulunduğu veteriner hekimler odasına bir dilekçe ile bildirmek zorundadır.

(6) İşveren, iş yeri veteriner hekiminin işine son vermek istemesi halinde, bir ay önceden veteriner hekime, veteriner hekimin bağlı bulunduğu veteriner hekimler odasına ve Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne bildirmek ve yeni bir işyeri veteriner hekimi istihdam edilene kadar bir önceki veteriner hekimle çalışmak zorundadır.

(7) İş yeri veteriner hekiminin bu Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket etmesi halinde, ilgili husus bölge veteriner hekimler odasına bir yazı ile bildirilir.

İş yeri veteriner hekiminin görev ve sorumlulukları

MADDE 18 – (1) İş yeri veteriner hekiminin görev ve sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir.

a) İş yeri veteriner hekimi, bu Yönetmelikte belirlenen tüm görev ve sorumluluklarında, mesleki hizmete yönelik mevzuata, bağlı bulunduğu veteriner hekimler odasının almış olduğu kararlara ve tüm mesleki etik kurallara uymak zorundadır.

b) İş yeri veteriner hekimi, işyerlerinin sağlık ve teknik yönünden mevzuata uygun bir şekilde faaliyet göstermesinden; iş yerine sağlıklı hayvanların kabul edilip uygun şartlarda alınıp satılmasından; iş yerlerindeki hayvanların tür ve cinslerine göre aşılama ve ilaçlamalarının yapılmasından ve buradaki alet ve malzemelerin temizlik ve dezenfeksiyonlarının yaptırılmasından; atık ve artıklarının çevre ve toplum sağlığına zarar vermesini önleyecek tedbirlerin alınmasından işveren ile birlikte sorumludur.

c) İş yeri veteriner hekimi, iş yerine gelen ve satılan hayvanların miktarları, geliş ve çıkış tarihleri, tür ve cinslerine göre aşılama, ilaçlama tarihleri gibi kayıtları tutar. Kendilerine bildirilen zaman ve şekilde il veya ilçe müdürlüklerine gerekli bilgileri verir.

ç) İş yeri veteriner hekimi, iş yerlerini amacı dışında muayene, tedavi, ilaç ve aşı uygulaması gibi amaçlarla kullanamaz.

d) İş yerlerinde, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa göre ihbarı mecburi bir hastalık çıktığında, işyeri veteriner hekimi durumu en ivedi vasıta ile resmi makamlara haber vermek ve ilgililerce alınacak yasal tedbirleri uygulamakla yükümlüdür.

e) İş yerinde ölen hayvanların ölüm nedeni, iş yeri veteriner hekimi tarafından kayıt defterine işlenir. Varsa yapılan tahlil, uygulanan tedavi ve laboratuvar teşhisleri rapor halinde deftere işlenip iş yerinde muhafaza edilir.

Kapatma, değişiklik ve ilaveler

MADDE 19 – (1) Çalışma izni almış hayvan üretim, satış, barınma ve eğitim yerlerinde, Bakanlığın müsaadesi olmadan herhangi bir değişiklik veya ilave yapılamaz. Verilen çalışma izni, gerçek veya tüzel kişiler için olup, üzerinde yazılı olan adres için geçerlidir. Bunlardan herhangi birinin değişmesi halinde çalışma izni geçerliliğini kaybeder. Çalışma izninde belirtilen sahip veya unvanın değişmesi hallerinde, durum en az bir ay önceden bir dilekçe ile il müdürlüğüne bildirilir. Dilekçeye, değişikliklerle ilgili bilgi ve belgeler ile çalışma izninin aslı eklenir. Bakanlık il müdürlüğü çalışma izni üzerinde gerekli düzeltmeyi yapar veya yeniden çalışma izin belgesi düzenler.

(2) Çalışma izin belgesinin kaybolması veya okunamayacak şekilde tahrip olması halinde, gazete ilanı veya tahrip olmuş çalışma izin belgesinin aslı, bir dilekçeye eklenerek il müdürlüğüne müracaat edilir. Bakanlık il müdürlüğünün uygun görmesi halinde yeniden eski tarih ve sayı ile gerekli açıklama yapılarak çalışma izin belgesi düzenlenir.

(3) Bu Yönetmeliğe tabi iş yeri faaliyetinin sahibi tarafından durdurulması veya kapatılması hallerinde, bu durum bir ay öncesinden bir yazı ile il müdürlüğüne bildirilir.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari yaptırımlar

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelikte belirtilen hükümlere aykırılık halinde 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu ve ilgili diğer mevzuat hükümlerine göre işlem yapılır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce, ruhsatlı veya ruhsatsız olarak faaliyet gösteren iş yeri sahipleri, 31/12/2012 tarihine kadar bu Yönetmeliğe uygun olarak çalışma izni almak zorundadır.

Yürürlük

MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

EK-1

BAŞVURU DİLEKÇESİ

1) Kurulacak işyerinina) Sahibinin adı ve soyadıb) Ticari adıc) Adresiç) Telefon numarasıd) Faks numarası 2) İşyerinin faaliyet alanıEv ve süs hayvanları üretim yeriEv ve süs hayvanları satış yeriEv ve süs hayvanları barınağıEv ve süs hayvanları eğitim yeri 3) İşyerinde çalışacak personel sayısı ve görevleri 4) İşyerinin faaliyete başlama tarihi

::::: ::::: : :

İşyeri Sahibinin

Adı Soyadı- İmza

Tarih

EK-2

KURULUŞ İZİN BELGESİ

1) İşyerinina) Sahibinin adı ve soyadıb) Ticari adıc) Faaliyet alanıç) Adresid) Telefon numarasıe) Faks numarasıf) Ada pafta ve parsel numarası

:::::::

Bu belge ile yukarıda adı ve adresi yazılı ………………………………………………………………………………….. kuruluş izni verilmiştir.

İl Müdürü

Tarih-İmza

EK-3

İŞ YERİ AÇMA RAPORU

1) İşyerinina) Sahibinin adı ve soyadıb) Ticari adıc) Faaliyet alanıç) Adresid) Telefon numarasıe) Faks numarasıf) Ada pafta ve parsel numarası

:::::::

2) İşyerinin bu Yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olup olmadığı:

a)         Uygun                           b) Uygun değil

3) Mahallinde yapılan inceleme sonucundaki tespit ve gözlemler:

Veteriner Hekim  Veteriner Hekim             Şube Müdürü

Tarih

İl Müdürü

EK-4

İŞ YERİ ÇALIŞMA İZİN BELGESİ

İşyeri sahibinin adı ve soyadı        İşyerinin ticari adıAdresiFaaliyet alanıİzin tarihiİzin numarası

::::::

Yukarıda adı ve adresi belirtilen işyerine, Ev ve Süs Hayvanlarının Üretim, Satış, Barınma ve Eğitim Yerleri Hakkında Yönetmelik hükümlerinde belirtilen şartların taşınması nedeniyle bu izin belgesi verilmiştir.

…./…./…..

İl Müdürü

8 Kasım 2010 PAZARTESİ  Resmî Gazete     Sayı : 27753

YÖNETMELİK

Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünden:

KORUMA BAKIM VE REHABİLİTASYON MERKEZLERİ YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

4/9/2009 tarihli ve 27339 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Koruma Bakım ve Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliğinin adı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Koruma Bakım ve Rehabilitasyon Merkezleri ile Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliği”

MADDE 2 –

Aynı Yönetmeliğin 1 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, suça sürüklenen veya ceza infaz kurumundan salıverilen çocuklar ile duygusal, cinsel ve/veya fiziksel istismara uğramış ve sosyal rehabilitasyona ihtiyaç duyduğu tespit edilen çocuklardan haklarında bakım tedbiri/korunma kararı verilen çocukların rehabilitasyonu amacıyla oluşturulacak koruma bakım ve rehabilitasyon merkezleri ile bakım ve sosyal rehabilitasyon merkezlerinin; çalışması, hizmet standardı, ilgili kişi ve kurumlar arasında eşgüdümü ve hizmetin etkin ve verimli yürütülmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.”

MADDE 3 –

Aynı Yönetmeliğin 2 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) Bu Yönetmelik, suça sürüklenen veya ceza infaz kurumundan salıverilen çocuklar ile duygusal, cinsel ve/veya fiziksel istismara uğramış ve sosyal rehabilitasyona ihtiyaç duyduğu tespit edilen çocuklardan haklarında bakım tedbiri/korunma kararı verilen çocukların; temel gereksinimlerini karşılamak, fiziksel, duygusal, psikolojik ve sosyal ihtiyaçlarını belirleyerek gerekli müdahaleleri gerçekleştirmek, aile ve yakın çevrelerine dönmelerini veya bir sonraki sosyal hizmet modeline hazır hâle gelmelerini sağlamak amacıyla oluşturulan ve/veya işbirliği protokolü ile işletilen koruma bakım ve rehabilitasyon merkezleri ile bakım ve sosyal rehabilitasyon merkezlerinin, kuruluş, teşkilat ve işleyişi ile ilgili iş ve işlemleri kapsar.”

MADDE 4 –

Aynı Yönetmeliğin 3 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 24/5/1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (13) ve (14) numaralı alt bentleri, 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi ile 3/7/2005 tarihli ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 10 uncu maddesi, 42 nci maddesinin birinci fıkrası ve 45 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.”

MADDE 5 –

Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve aynı fıkraya aşağıdaki bent eklenmiştir.

“j) Merkez: Koruma bakım ve rehabilitasyon merkezleri ile bakım ve sosyal rehabilitasyon merkezlerini,”

“ş) Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezi: Duygusal, cinsel ve/veya fiziksel istismara uğramış çocukların olumsuz yaşam deneyimlerinden kaynaklanan travma ve/veya davranış bozukluklarını gidermek amacıyla rehabilitasyon süreci tamamlanıncaya kadar geçici süre bakım ve korunmalarının sağlandığı, bu süre içerisinde aile, yakın çevre ve toplum ile ilişkilerinin düzenlenmesine yönelik çalışmaların yürütüldüğü, 7-18 yaş kız ve erkek çocuklara yönelik ayrı ayrı yapılandırılan yatılı sosyal hizmet kuruluşunu,”

MADDE 6 –

Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“d) Mahkemece verilen aksi yönde bir karar bulunmadıkça, çocuğun aile ile bağlarının sürdürülmesi ve güçlendirilmesine, çocuğun en kısa zamanda aileye döndürülmesine azami çaba gösterilir.”

MADDE 7 –

Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile aynı fıkranın (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Merkez, çocukların yoğun olduğu veya rehabilitasyonlarının sağlanabilmesi için öncelikle çocuk ve ergen psikiyatrisi bölümlerinin bulunduğu illerde, bütçe imkânları çerçevesinde Genel Müdürlüğün onayı ile hizmete açılır.”

“a) Merkezde, çocukların geliş nedenleri, gelişim özellikleri, yaşları ve cinsiyetleri dikkate alınarak farklı birimlerde 7-18 yaş aralığında farklı gruplandırmalar yapılabilir. Merkezin kapasitesinin birden fazla hizmet grubu için altmış kişilik kapasiteyi aşmaması esastır.”

MADDE 8 –

Aynı Yönetmeliğin 28 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 28 – (1) Merkezde yirmi dört saat esasına göre hizmetler yürütülür. Mesai ve nöbet hizmetleri buna göre belirlenir.

(2) Merkezlerde, millî ve dini bayramlarda, diğer tatil günlerinde ve mesai saatleri dışındaki zamanlarda hizmetin sürekliliğini sağlamak amacıyla nöbet hizmeti yürütülür.

(3) Nöbet hizmetlerinde yurt yönetim memurunun mesai yapması esastır.

(4) Merkezin yurt yönetim memuru kadrosunda yeterli personel bulunmaması hâlinde bir personel nöbetçi amir olarak görevlendirilir. Görevlendirilen nöbetçinin çalışma esasları kuruluş müdürlüğünce düzenlenip, il müdürlüğünün teklifi, Valilik makamının onayından sonra uygulanır.

(5) Nöbet hizmetlerine ilişkin diğer hususlar Genel Müdürlüğün mevzuat ve talimatlarına uygun olarak yürütülür.”

MADDE 9 –

Aynı Yönetmeliğin eki Ek-1, Ek-2 ve Ek-3’ün başlıkları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Merkezden Yararlanan 7-12 Yaş Çocuklar İçin Yıllık Giyim-Kuşam İstihkakları”

“Merkezden Yararlanan 13-18 Yaş Kız Çocukları İçin Yıllık Giyim-Kuşam İstihkakları”

“Merkezden Yararlanan 13-18 Yaş Erkek Çocukları İçin Yıllık Giyim-Kuşam İstihkakları”

MADDE 10 –

Maliye Bakanlığı ve Sayıştayın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 11 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürü yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
4/9/2009	27339

8 Kasım 2012 PERŞEMBE                      Resmî Gazete                                    Sayı : 28461

YÖNETMELİK

Karar Sayısı : 2012/3832

Ekli “Taşınır Mal Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik”in yürürlüğe konulması; Maliye Bakanlığının 27/8/2012 tarihli ve 9112 sayılı yazısı üzerine, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kanunun 44 üncü maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 8/10/2012 tarihinde kararlaştırılmıştır.

TAŞINIR MAL YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 28/12/2006 tarihli ve 2006/11545 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Taşınır Mal Yönetmeliğinin 2 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “savunma ve güvenlik amaçlı” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının sonuna aşağıdaki cümle, ikinci fıkrasının (b) bendinin sonuna aşağıdaki ibare eklenmiştir.

“Kamu idarelerince ihtiyaç duyulması halinde birden fazla harcama biriminin taşınır kayıtları harcama birimleri itibarıyla ayrı ayrı tutulmak kaydıyla, bir taşınır kayıt ve kontrol yetkilisi tarafından yürütülebilir.”

“(Ancak, özellikleri nedeniyle kesin kabulleri belli bir dönem kullanıldıktan sonra yapılabilen sarf malzemelerinin kullanıma verilmesinde kesin kabul şartı aranmaz.)”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine aşağıdaki alt bent, (b) bendine ikinci cümleden sonra gelmek üzere aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“5) Bütçenin temsil ve tanıtma giderleri tertibinden makam için alınan yiyecek ve içecekler.”

“Sorumlu yönetici, kendisine zimmetlenen taşıt veya iş makinesi ile kullanıcısını ayrıca tutulacak kayıtlarda izler.”

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasına “Taşınır kayıtları,” ibaresinden sonra gelmek üzere “harcama birimleri itibarıyla” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) Alımı bir merkezden yapılarak birden fazla birime doğrudan teslim edilen taşınırlar için, taşınırın teslim edildiği birimlerce iki nüsha Taşınır Geçici Alındısı düzenlenir ve bir nüshası alımı yapan birime gönderilir. Alımı yapan birim, bu alındıya dayanarak, ödemeye ve kendi giriş kayıtlarına esas olmak üzere Taşınır İşlem Fişi düzenler. Diğer birimlerden alınan geçici alındılar, düzenlenen bu fişin idarede kalan nüshasına bağlanır. Alımı yapan birimce giriş kayıtları yapıldıktan sonra düzenlenecek Taşınır İşlem Fişiyle de ilgili diğer birimler adına çıkış kaydedilir.”

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 20 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 20 – (1) 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanununun 178 inci maddesi gereğince yürürlüğe konulan tasfiye işlemlerine ilişkin yönetmelik hükümleri çerçevesinde kamu idarelerince temin edilen taşınırlar için Taşınır İşlem Fişi düzenlenir ve giriş kaydı yapılır. Fişin birinci nüshası, taşınırı teslim eden ilgili idare yetkilisine verilir.”

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 27 nci maddesine aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.

“(4) Garanti veya sigorta taahhütnamesi kapsamında yenisi ile değiştirilmek üzere yüklenicisine iade edilen taşınırlar Kayıttan Düşme Teklif ve Onay Tutanağına dayanılarak düzenlenecek Taşınır İşlem Fişiyle kayıtlardan çıkarılır ve yenisi kayıtlara alınır.

(5) Kamu idaresi ile yüklenici arasında imzalanan mal alımına ilişkin sözleşmede hüküm bulunması ve fiyat farkı veya ek bir maliyet talep edilmemesi kaydıyla; kullanım süresi dolan veya dolmak üzere olan taşınırlardan daha uzun miadlı olanlarla değiştirilenler, Kayıttan Düşme Teklif ve Onay Tutanağına dayanılarak düzenlenecek Taşınır İşlem Fişiyle kayıtlardan çıkarılır ve yenisi kayıtlara alınır.”

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Ancak, aynı muhasebe biriminden hizmet alan harcama birimleri arasında yapılan taşınır devirlerinde, devreden harcama birimince düzenlenen Taşınır İşlem Fişi muhasebe birimine gönderilmez.”

MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, aynı maddeye beşinci fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiş ve mevcut altıncı fıkra yedinci fıkra olarak teselsül ettirilmiştir.

“(3) Aşağıda sayılan taşınırların diğer kamu idarelerine bedelsiz devrinde beş yıl şartı aranmaz:

a) Kamu idarelerince yürütülen veya desteklenen projelerin gerçekleştirilmesi için edinilen araştırma ve geliştirme amaçlı taşınırlar.

b) Kamu idarelerince yürütülen ve yönetilen ulusal otomasyon sistemleri çerçevesinde edinilerek sisteme dâhil idarelerin kullanımına tahsis edilen taşınırlar.

c) Uluslararası organizasyonların gerçekleştirilmesi için alınan taşınırlar.

ç) İlgili mevzuatla verilen görev ve yetkiye dayanılarak diğer idarelere verilmek üzere temin edilen taşınırlar.

d) Devredilmediği takdirde kullanım imkânı kalmayacak olan veya zorunlu sebeplerle devredilmesi gereken tüketim malzemeleri.”

“(6) Devredilmeleri halinde daha etkin, verimli ve ekonomik kullanılacağı veya görev ve yetki alanları itibarıyla devirlerinin daha faydalı olacağı anlaşılan taşınırlar, devreden ve devralmak isteyen kamu idarelerinin müşterek talebi üzerine Maliye Bakanının uygun görüşü ile herhangi bir şarta bağlı kalmaksızın bedelsiz devredilebilir.”

MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 34 üncü maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, üçüncü fıkrasında yer alan “ve ilgili yerlere gönderilir” ibaresi yürürlükten kaldırılmış, aynı fıkranın (a) bendinde yer alan “üç” ibaresi “iki” şeklinde ve (ç) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) Kanunun kaynakların kullanılması ve yönetilmesi konusunda harcama birimi ve harcama yetkililerine yüklediği sorumluluğun gereği olarak taşınır yönetim hesabı, taşınır kayıt ve kontrol yetkilisi tarafından harcama birimleri itibarıyla hazırlanır. Taşınır yönetim hesabında; önceki yıldan devredilen, yılı içinde giren, çıkan ve ertesi yıla devredilen taşınırlar ile yıl sonu sayımında bulunan fazla ve noksanlar gösterilir.”

“ç) Taşınır yönetim hesabı; yetkili mercilerce istenildiğinde ibraz edilmek veya gönderilmek üzere harcama biriminde, yurt dışı teşkilatının taşınır yönetim hesabı ise merkez teşkilatında muhafaza edilir.”

MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 35 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 35 – (1) Kamu idarelerinin taşınır kesin hesabı merkezde, dış temsilcilikler ile merkez ve taşra harcama birimleri itibarıyla düzenlenen Harcama Birimi Taşınır Yönetim Hesabı Cetvelleri konsolide edilmek suretiyle taşınır konsolide görevlilerince hazırlanır.

(2) Taşınır Kesin Hesap Cetveli ile Taşınır Kesin Hesap İcmal Cetvelinin bir nüshası, genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerince Sayıştayın ilgili mevzuatında belirlenen süre içinde Sayıştay Başkanlığına gönderilir.

(3) Ayrıca, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerince, Taşınır Kesin Hesap Cetveli ile Taşınır Kesin Hesap İcmal Cetvelinin bir nüshası, incelenmek ve üzerinde mutabakat sağlanmak üzere Nisan ayının sonuna kadar Bakanlığa gönderilir. Bakanlıkla mutabakat sağlanan ve ilgili bakan ve üst yönetici tarafından imzalanan Taşınır Kesin Hesap Cetvelleri ile Taşınır Kesin Hesap İcmal Cetvelleri, Mayıs ayının onbeşine kadar bütçe kesin hesap cetvelleri ile birlikte yeniden Bakanlığa gönderilir.

(4) Sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idareler, Taşınır Kesin Hesap Cetvelleri ile Taşınır Kesin Hesap İcmal Cetvellerinin bir nüshasını bütçelerinin uygulama sonuçlarını kesin hesaba bağlayacak mercilere gönderirler.”

MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“Kayıt hatalarının düzeltilmesi

EK MADDE 1 – (1) Taşınırın kodunda, birim maliyet bedelinde veya miktarında hata yapılması durumunda, harcama yetkilisinin onayı üzerine düzenlenecek yeni Taşınır İşlem Fişiyle hatalı kaydın çıkış işlemi yapılır. Daha sonra düzenlenecek Taşınır İşlem Fişiyle de doğru verinin girişi yapılmak suretiyle hata düzeltilir. Muhasebe kayıtlarını etkileyen düzeltmelere ilişkin Taşınır İşlem Fişlerinin bir nüshası muhasebe birimine gönderilir.

(2) Mahsup dönemi sonuna kadar tespit edilen kayıt hataları, ilgili olduğu yılın hesaplarına; daha sonra tespit edilen kayıt hataları ise cari yıl hesaplarına mâledilerek düzeltilir.”

MADDE 13 – Sayıştayın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 14 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
18/1/2007	26407
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
1-	19/6/2010	27616
2-	22/3/2012	28241

KAMU KURUM VE KURULUŞLARINCA AÇILACAK ÇOCUK BAKIMEVLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi : 12.10.1987, No: 87/12197

Dayandığı Kanunun Tarihi : 14.7.1965, No: 657

Yayımlandığı R. Gazetenin Tarihi : 8.12.1987, No: 19658

Yayımlandığı Düsturun Tertibi : 5, Cildi: 27, S.1247

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Kuruluş

Amaç-Kapsam

Madde 1 – Bu Yönetmelik, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun değişik 1 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren Devlet memurlarının çocukları için açılacak olan bakımevlerinin kuruluş, işleyiş ve denetimine ilişkin esas ve usulleri belirlemek amacıyla düzenlenmiştir.

Kuruluş

Madde 2 – Bakımevleri kurumun bağlı veya ilgili olduğu bakanın onayı alınmak suretiyle kurumca istihdam edilen memurların 0-6 yaş grubuna giren enaz 50 çocuğu için kurumun idari ve mali işlerle ilgili birimine bağlı olarak açılabilir.

(Ek: 25/1/1996 – 96/7840 K.) Kurumlar açtıkları çocuk bakımevi ile ilgili bilgi ve belgeleri açtıkları tarihten itibaren en geç 30 gün içinde bir rapor halinde Milli Eğitim Bakanlığı ile Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Genel Müdürlüğüne gönderirler.

Bu raporda;

a) Bağlı bulunduğu kurumun adı ve açık adresi,

b) Kurumda çalıştırılan toplam personel sayısı,

c) Kuruma alınan kız-erkek çocuk sayısı belirtilir.

Açılma Şartları

Madde 3 – Bakımevlerinin;

1) Müstakil tek veya çok katlı bir binada veya bir apartmanın zemin katı veya bu katla bağlantılı olarak bir kaç katında,

2) Çocuklar için özellikle trafik yönünden tehlike yaratmayan, sakin, her türlü oyun aracıyla rahatlıkla oynamalarına imkân veren, ulaşıma elverişli yerlerde,

3) Hava kirliliğinin söz konusu olmadığı veya zarar vermeyecek bir düzeyde bulunduğu yörelerde, olmasına özen gösterilir.

Bakımevi olarak kullanılacak binaların;

1) Yangından korunma ve ısıtma sistemi bakımından uygun nitelikleri taşıması,

2) Süt çocukları için emzirme, emekleme ve bez değiştirmeye, oyun yaşındaki çocuklar için oyuna tahsis edilebilecek nitelikte ayrı bölümleri kapsaması,

3) Odalarının bol ışıklı, kolaylıkla havalandırılabilir, her çocuk için en az 2 m2 alan ile 6 m3 hava düşecek hacimde ve taban ve duvarlarının çocuklara zarar vermeyecek kaplama ve boya ile kaplanmış olması,

4) Mutfak bölümünün mama ve yiyeceklerin sağlıklı bir şekilde hazırlanıp muhafaza edilmelerini sağlayacak düzeyde olması,

5) Her 10 çocuğa bir klozet ve bir lavabo tahsis edilmesine imkân verecek teşkilata sahip bulunması, şarttır.

Bakımevlerinin tefrişinde eşyaların basit ve kolay temizlenebilir nitelikte olmasına, lüzumu halinde kullanılacak tıbbi araç ve gereçlerin ve ilaçların çocukların ulaşamayacağı ayrı bir bölümde bulundurulmasına dikkat edilir.

İKİNCİ BÖLÜM

Görevli Personel ve Bakımevlerindeki Çocukların Gruplandırılması

Bakımevi Görevlileri

Madde 4 – Bakımevlerinde bir müdür ile çocukların yaş grupları göz önünde tutularak çocuk gelişimcisi veya çocuk eğitimcisi, hemşire veya sağlık memuru ile yeterli sayıda memur ve hizmetli görevlendirilir. Kurum tabibinden çocuk bakımevinde de faydalanılır.

Bakımevi Müdürü

Madde 5 – Bakımevinin amacına uygun olarak işleyişi ile ilgili her türlü işinden ve çocukların sevgi ve şefkate dayanan, sağlık kurallarına uygun bir ortam içinde yaşama, yetişme ve gelişmelerinin sağlanmasından birinci derecede sorumlu bir bakımevi müdürü görevlendirilir.

Bakımevi müdürleri sosyal hizmetler, çocuk gelişimi ve eğitimi, Psikoloji ve çocuk sağlığı alanlarında yükseköğrenim yapmış veya yüksek öğretmen okulundan veya benzeri öğrenim kuruluşundan mezun olup okul öncesi öğretmeni unvanı almış bulunanlar arasından atanırlar.

Bakımevi Müdürünün Görevleri

Madde 6 – Bakımevi müdürünün görevleri şunlardır:

a) Bakımevinin işletilmesinde ve yönetilmesinde kurum ile koordinasyonu sağlamak,

b) Bakımevinin yıllık ihtiyaçlarını tespit etmek,

c) Kaliteli hizmet verilebilmesi için gerekli tedbirleri almak,

d) Görevli personelin eğitimi ile ilgili tedbirleri almak ve bunun için gerekli çalışmaları yapmak,

e) Bakımevinin temizlik ve sağlık şartlarına uygunluğunu, beslenme ve eğitim hizmetlerinin yeterli olup olmadığını kontrol etmek,

f) Hizmetle ilgili harcama ve kayıtların düzenli olarak tutulmasını sağlamak ve harcamaları kontrol etmek,

g) Mevzuatın gerektirdiği diğer kayıt ve evrakların düzenli olarak tutulmasını ve saklanmasını sağlamak,

h) Bakımevine alınacak çocuklarla ilgili değerlendirmeleri yaparak ilgili birime tekliflerde bulunmak.

Çoçuk Gelişimcisi veya Eğitimcileri

Madde 7 – (Değişik: 25/1/1996 – 96/7840 K.) Çocuk gelişimcisi ve eğitimcileri, çocukların fiziksel, ruhsal ve sosyal gelişimlerini sağlamak üzere gerekli faaliyetlerde bulunmak, Milli Eğitim Bakanlığınca hazırlanan eğitim programlarını çocukların yaş gruplarına göre uygulamak, onların beslenme ve temizliklerinin sağlıklı bir biçimde yerine getirilmesini sağlamakla görevlidirler.

Çocuk gelişimcisi ile çocuk eğitimcileri Milli Eğitim Bakanlığına bağlı eğitim-öğretim kurumlarına atanabilmek için gerekli nitelik ve şartları taşıyanlar arasından atanır.

Hemşire ve Sağlık Memurları

Madde 8 – Hemşire veya sağlık memurları sorumlu oldukları bölümün tüm sağlık şartlarını yerine getirmek, muayene, tedavi ve diğer sağlık hizmetlerinde tabibe yardım etmek, çocukları periyodik muayene ve sağlık kontrollerine hazırlamak, kiloları, boyları ve dişleri ile ilgili bilgileri sağlık izleme defterine işlemekle görevlidirler.

Diğer Personel

Madde 9 – Kurumlar bakımevlerinde idari personelin yanı sıra, temizlik, bulaşık ve benzeri işlerde çalıştırmak üzere yeteri kadar personel istihdam edebilirler.

Çocukların Gruplandırılması

Madde 10 – (Değişik: 25/1/1996 – 96/7840 K.)

Bakımevine kabul edilen çocuklar yaşları itibariyle üç gruba ayrılır ve buna göre eğitim programı uygulanır.

a) Birinci Grup: 0-3 yaş grubunda (0-36 aylık çocuklar) bulunan en çok 10 çocuk bir grup oluşturur ve her grup için bir çocuk bakıcısı görevlendirilir.

b) İkinci Grup: 4-5 yaş grubunda (37-60 aylık çocuklar) bulunan en çok 20 çocuk bir grup oluşturur ve her grup için çocuk gelişimcisi veya eğitimcisi niteliklerini haiz bir personel ile bir çocuk bakıcısı görevlendirilir.

c) Üçüncü Grup: 6 yaş grubunda (61-72 aylık çocuklar) bulunan en çok 20 çocuk bir grup oluşturur ve her grup için çocuk gelişimcisi veya eğitimcisi niteliklerini haiz bir personel ile bir çocuk bakıcısı görevlendirilir.

Bu gruplardan birinci grup çocuklar, iki ve üçüncü grup çocuklardan ayrı bulundurulur. İkinci ve üçüncü grup çocuklar uygun fiziki mekân ve personel bulunmaması halinde birlikte bulundurulabilir. Yaş gruplarına uygun oyuncaklar ve eğitim faaliyetleri için gerekli araçlar çocuk velisi tarafından temin edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Bakımevine Kabul ve Ücretler

Kabul

Madde 11 – Bakımevine, yazılı müracaatı bulunan kurum memurlarının çocukları kabul edilir. Ancak aynı kurumda çalışan anne ve babanın çocuğuna öncelik tanınır. Anne ve babanın ayrı kurumlarda çalışmaları halinde ise çocuk annenin çalıştığı kuruma bağlı bakımevine kabul edilir. Annenin çalıştığı kurumda bakımevi açılamamış ise babanın çalıştığı kuruma kabul edilir.

Müracaat sayısının bakımevi kapasitesinin üzerinde olması halinde kurumda geçen hizmet süreleri itibariyle veliler arasında yapılan sıralamaya göre kabul işlemi yapılır. Hizmet sürelerinin eşitliği halinde ise bakımevine alınacak çocuklar kura ile tespit edilir.

Bakımevlerine, bulaşıcı hastalığı (hastalık süresince), ağır ruhsal, zihinsel ve bedensel sakatlıkları olan çocuklar alınmaz.

Kayıt İçin İstenecek Belgeler

Madde 12 – Çocukların bakımevine kaydının yapılmasında aşağıdaki belgeler istenir.

1) Velinin dilekçesi,

2) Çocuğun nüfus cüzdanı sureti,

3) Çocuğun ve memur olmayan ana veya baba ile kardeşlerinin sağlık raporu (sağlık raporu, varsa kurum doktoru tarafından düzenlenir),

4) Çocuğun aşı kartı.

Belgeler her çocuk için tutulacak dosyalarda muhafaza edilir.

Belgelerdeki bilgilerin doğru olmadığının anlaşılması halinde çocuğun bakımevinden kaydı silinir.

Ücret

Madde 13 – (Değişik birinci fıkra: 25/1/1996 – 96/7840 K.) Çocuk bakımevi hizmetleri ücretlidir. Her çocuk için alınacak aylık ücret, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü görüşü de alınmak suretiyle, her mali yılbaşında Maliye Bakanlığınca belirlenir. Belirlenen ücreti gerektiğinde yıl içinde değiştirmeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.

Ücretin tespitinde çocukların beslenme ve eğitim giderleri göz önünde bulundurulur.

Tespit edilen ücret, devlet memurları ile diğer kamu görevlilerin aylıklarının ödenmesi tarihinden itibaren en geç üç gün içinde çocuk velisinden, muhasebe kayıtlarını tutmakla görevli bir memur tarafından makbuz mukabilinde tahsil edilerek gelir defterine işlenir. Tahsil edilen miktar Devlet bankalarından birinde bakımevi adına açılacak hesaba yatırılır. Yatırılan paralar, muhasebe işleriyle görevli memur ve bakımevi müdürünün müşterek imzalarıyla, çocuğun beslenmesi ve eğitimi ile ilgili hususlarda kullanılabilir.

Hesaplar, kurumun tabi olduğu denetime tabidir.

Toplu ulaştırma giderleri çocuk velileri tarafından ayrıca karşılanır.

Çocuk velisinden aylık ücret dışında kira, ısıtma, aydınlatma, personel ve demirbaş giderleri için ayrıca ücret alınmaz.

Ayrılma

Madde 14 – Veliler, bakımevi idaresine bilgi vermek şartıyla kanunen izinli bulundukları süre zarfında veya çocuğun sağlık durumu sebebiyle çocuklarını bakımevine geçici olarak göndermeyebilirler.

Bu süreler için ücret talep edilmez ve peşin alınmış olan ücret müteakip ay ücretinden kıstelyevm usulü ile mahsup edilir.

Birinci fıkradaki haller dışında aralıksız 10 gün veya daha fazla süre ile devam etmeyen çocuğun kaydı silinir. Kaydı silinen çocuk için ödenmiş olan ücret iade edilmez.

Altı yaşını tamamlayan veya ilkokula kaydedilen çocukların bakımevi ile ilişikleri kesilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Sağlık Kontrolleri

Madde 15 – Bakımevinde kalan çocuklar ile burada görevli personel altı ayda bir genel sağlık kontrolünden geçirilir ve düzenlenen raporları dosyalarına konulur.

Çocukların periyodik olarak aşı ve sağlık kontrolleri yapılır ve “sağlık izleme defterine” kaydedilir.

Bulaşıcı hastalık tespit edilen çocuk iyileşinceye kadar bakımevinden uzaklaştırılır.

Çocukların Beslenmesi

Madde 16 – Bakımevlerinde çocuklara öğle yemeği ile sabah ve öğleden sonra olmak üzere iki kahvaltı verilir.

Bakımevi Binalarının Kullanımı

Madde 17 – Bakımevleri için ayrılan bölüm veya binalar asli amaçları dışında işletilemez ve konut veya misafirhane olarak kullanılamaz.

Bakımevinin Çalışma Saatleri

Madde 18 – Bakımevleri kurumun çalışma saatlerinin başlamasından yarım saat önce ve çalışma saatinin bitiminden yarım saat sonrasına kadar hizmet verirler.

Diğer Kurumların Bakımevlerinden Yararlanması

Madde 19 – Bakımevlerinin kapasitesinin % 20 oranında eksilmesi halinde diğer kurum personelinin çocukları da bakımevi hizmetlerinden istifade ettirilebilir. Bu istifadenin usul ve esasları kurumların en üst yöneticisince belirlenir.

İl ve İlçe Merkezlerinde Bakımevi Açılması

Madde 20 – İl ve ilçe merkezlerinde bu Yönetmelik kapsamındaki memurların 0-6 yaş grubuna giren en az 50 çocuğunun bulunması halinde, giderlerin ilgili kurumlarca bakımevinden yararlanacak çocuk sayısıyla orantılı olarak müştereken karşılanması şartıyla, mülki idare amirinin denetim ve gözetiminde çocuk bakımevi açılabilir. Bu şekilde açılacak çocuk bakımevlerinin yönetim ve diğer hizmetleri il veya ilçe özel idare müdürlüklerince yürütülür. Bakımevleri için gerekli personelin kadroları ilgili özel idare müdürlüğü teşkilat kadrolarında yer alır.

Bakımevlerinde Bulunacak Defter ve Dosyalar

Madde 21 – Bakımevlerinde, aşağıda gösterilen defter ve dosyaların bulunması zorunludur:

a) Çocuk kayıt defteri,

b) Her çocuk için bir dosya (çocuğa ait belgelerin konulduğu dosya),

c) Sağlık izleme defteri (çocuk ve personelin sağlık durumlarını gösteren defter),

d) Evrak kayıt defteri,

e) Gerekli muhasebe defter ve kayıtları.

Denetim

Ek Madde 1 – (Ek: 25/1/1996 – 96/7840 K.)

Kamu kurum ve kuruluşlarınca açılacak Çocuk Bakımevlerinin Yönetmelik Esaslarına uygunluğu, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü, Eğitim faaliyetleri ise Milli Eğitim Bakanlığı tarafından denetlenir.

Milli Eğitim Bakanlığı ile Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğüne bildirilmeyen veya denetim sonunda Yönetmelik esaslarına uygun olmadığı tespit edilen veya uygun eğitim ortamı ve niteliği taşımadıkları tespit edilen kurumlar gereği için ilgili kurumuna bildirilir.

Geçici Madde 1 – Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce kamu kurum ve kuruluşları bünyesinde kreş, gündüz bakımevi, çocuk bakımevi olarak faaliyet gösteren teşekküller mevcut yapılarını 6 ay içinde bu Yönetmelik hükümlerine uydurmak zorundadırlar.

Geçici Madde 2 – 657 sayılı Kanuna 1327 sayılı Kanunla eklenen ek geçici 9, 12, 13 üncü maddeler ile 2802 sayılı Kanun kapsamına giren kurum personelinin çocukları için bu Yönetmelik hükümlerine göre çocuk bakımevleri açılabilir.

Yürürlük

Madde 22 – 832 sayılı Sayıştay Kanununun 105 inci maddesi gereğince incelenmiş olan bu yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 23 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

12/10/1987 TARİHLİ VE 87/12197 SAYILI ANA YÖNETMELİĞE İŞLENEMEYEN HÜKÜMLER:

25/12/1996 tarih ve 96/7840 sayılı Yönetmeliğin Geçici Maddesi

Geçici Madde 1 – Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce kamu kurum ve kuruluşları bünyesinde kreş, gündüz bakımevi, çocuk bakımevi olarak faaliyet gösteren teşekküller mevcut yapılarını altı ay içinde bu Yönetmelik hükümlerine uydurmak ve Milli Eğitim Bakanlığı ile Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğüne bildirmek zorundadırlar.