İYİ LABORATUVAR UYGULAMALARI PRENSİPLERİ, TEST BİRİMLERİNİN UYUMLAŞTIRILMASI, İYİ LABORATUVAR UYGULAMALARININ VE ÇALIŞMALARIN DENETLENMESİ HAKKINDA YÖNETMELİK

9 Mart 2010 SALI                                   Resmî Gazete                                                  Sayı : 27516

YÖNETMELİK

Çevre ve Orman Bakanlığından:

İYİ LABORATUVAR UYGULAMALARI PRENSİPLERİ, TEST BİRİMLERİNİN UYUMLAŞTIRILMASI, İYİ LABORATUVAR UYGULAMALARININ VE ÇALIŞMALARIN DENETLENMESİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; iyi laboratuar uygulamaları prensipleri ile test birimlerinin uyumlaştırılmasına ve iyi laboratuar uygulamaları ile çalışmaların denetlenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik;

a) Kozmetik ürünler, pestisitler, beşeri ve veteriner tıbbi ürünleri, gıda katkı maddeleri, yem katkı maddeleri ve sanayi kimyasalları ve müstahzarları ile bunların içinde yer alan doğal ya da sentetik kimyasallar, biyolojik kökenli madde veya organizmaların fiziko-kimyasal, toksikolojik ve ekotoksikolojik testleri ile ilgili çalışmaları,

b) Test çalışmalarının planlandığı, yapıldığı, kayıt ve rapor edildiği test birimi şartları ile kurumsal işlemlerin iyi laboratuvar uygulamaları prensiplerine uygunluğunun denetlenmesi ve çalışmaların kontrolünü kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 ve 9 uncu maddelerine, 24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 3 üncü maddesine, 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun, 8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanunu, 29/5/1973 tarihli ve 1734 sayılı Yem Kanunu, 22/3/1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu, 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ana çalışma planı: Test biriminin iş yükünün değerlendirilmesine ve çalışmaların izlenmesine yardımcı olacak bilgilerin derlenmesine ilişkin programı,

b) Baş sorumlu: Birden fazla yerde yapılan çalışmalarda çalışma yöneticisini temsil eden ve görevlendirildiği çalışma aşamalarının her biri için belirlenmiş yetkiye sahip olan kişiyi,

c) Çalışma: Hem bu Yönetmelik kapsamında yer alan madde ve müstahzarların sorumlusu yetkili mercie hem de bu madde ve müstahzarların fiziko kimyasal, toksikolojik ve ekotoksikolojik testlerinin yapılacağı test birimlerinin uygunluğunu değerlendiren yetkili kurum ve kuruluşlara sunmak için tasarlanmış test maddelerinin özellikleri veya güvenilirlikleri ile ilgili veriler elde etmek için laboratuvar şartlarında, arazide veya serada yapılan test ya da test dizilerini,

ç) Çalışma başlangıç tarihi: Çalışma yöneticisinin çalışma planını imzaladığı tarihi,

d) Çalışma bitiş tarihi: Çalışma yöneticisinin sonuç raporunu imzaladığı tarihi,

e) Çalışma planı: Çalışmanın amacını, test planını açıklayan ve yapılan değişiklikleri içeren dokümanı,

f) Çalışma planı değişiklikleri: Çalışma planı onaylandıktan sonra çalışma planında yapılması tasarlanmış değişiklikleri,

g) Çalışma planı sapmaları: Çalışma planı onaylandıktan sonra çalışma planında yapılması tasarlanmamış değişiklikleri,

ğ) Çalışma yöneticisi: Klinik dışı sağlık ve çevre güvenliği çalışmalarının tamamının yürütülmesinden sorumlu olan kişiyi,

h) Denetim görevlisi: Ulusal İLU İzleme Mercii adına test birimlerini ve çalışmaları denetlemekle görevli olan kişiyi,

ı) Deney başlangıç tarihi: Çalışmaya özgü ilk verinin alındığı tarihi,

i) Deney bitiş tarihi: Çalışmada son verinin alındığı tarihi,

j) Ham veri: Çalışmada elde edilen orijinal gözlemler ve faaliyetlerin sonuçlarını içeren orijinal laboratuvar kayıtları ve dokümantasyonları veya bunların onaylı kopyalarını veya fotoğraflar, mikrofilm kopyaları, mikrofişkopyaları, bilgisayar kayıtları, gözlemler, otomatik cihazlarda elde edilen kayıtlar gibi verileri;

k) İyi laboratuar uygulamaları (İLU): Klinik çalışmalar dışındaki sağlık ve çevre güvenliği çalışmalarının planlanması, yapılması, izlenmesi, kaydedilmesi, arşivlenmesi ve rapor edilmesi şartları ve yönetim usulleri ile ilgili kalite sistemini,

l) İLU uygunluk durumu: Ulusal İLU İzleme Merci tarafından belirlenen test birimlerinin İLU prensiplerine uygunluk derecesini,

m) İLU uygunluk izlemesi: İLU prensiplerine uygunluğun doğrulanması amacı ile test birimlerinin veya çalışmaların denetimini,

n) Kalite güvence programı: Çalışmaların yürütülmesinden bağımsız olarak, personelin de dâhil olduğu test birimi yönetiminin İLU prensiplerine uygunluğunu sağlamak için planlanmış ve tanımlanmış sistemi,

o) Kısa süreli çalışmalar: Geniş çapta kullanılan rutin teknikler ile yapılan kısa süreli çalışmaları,

ö) Komisyon: Avrupa Komisyonunu,

p) Kontrol maddesi: Test maddesinin karşılaştırılmasında kullanılan maddeyi,

r) Müsteşarlık: Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığını,

s) Örnek: İnceleme, analiz veya muhafaza amacıyla test edilecek maddeden alınan ve onu temsil eden maddeyi,

ş) Seri: Belirli üretim aşamasında üretilen test maddesi veya referans maddesinden alınan ve bütününü temsil eden belirli miktarı veya lotu,

t) Sponsor: Klinik dışı sağlık ve çevre güvenliği çalışmalarını başlatan, destekleyen veya sunan kurum veya kuruluşu,

u) Standart çalışma prosedürleri (SÇP): Çalışma planı veya test rehberlerinde detaylı olarak açıklanmayan faaliyetlerin veya testlerin nasıl yapılacağını açıklayan yazılı dokümanları,

ü) Taşıyıcı: Test sisteminin uygulanabilirliğini kolaylaştırmak için test veya kontrol maddelerinin karıştırılmasında veya çözülmesinde veya dağıtılmasında taşıyıcı olarak kullanılan herhangi bir maddeyi,

v) Test birimi: Klinik dışı sağlık ve çevre güvenliği çalışmaları için gerekli olan kişileri, işyerlerini ve işletim birimini veya birimlerini, birden fazla merkezdeki çalışmaların yürütüldüğü çok merkezli çalışmalar için test birimini, çalışma yöneticisinin bulunduğu merkez ile tek tek ya da toplu olarak tüm bireysel test merkezlerini,

y) Test birimi yönetimi: Test biriminin İLU prensiplerine uygun olarak düzenlenmesi ve yürütülmesinde yetkili ve yasal olarak sorumlu kişi veya kişileri,

z) Test maddesi: Çalışmaya konu olan maddeyi,

aa) Test yeri: Çok merkezli çalışmalarda çalışma aşamasının veya aşamalarının yürütüldüğü yeri veya yerleri,

bb) Test yeri yönetimi: Çalışmanın kendi sorumluluğunda olan aşamasının veya aşamalarının İLU prensiplerine uygun olarak yürütülmesini sağlamakla sorumlu kişi veya kişileri,

cc) Test sistemleri: Çalışmalarda kullanılan biyolojik, kimyasal veya fiziksel sistemler veya bunların bileşimini,

çç) Ulusal İLU izleme mercii: Yetkili merciin sorumluluğunda olan madde ve müstahzarların fiziko kimyasal, toksikolojik ve ekotoksikolojik testlerinin yapılacağı test laboratuarlarında uygunluk denetlemesini ve belgelendirmesini yapmak üzere Türk Akreditasyon Kurumunu (TÜRKAK),

dd) Ulusal İLU uygunluk izlemesi programı: Test birimlerinin İLU’ ya uygunluğunun izlenmesi için Ulusal İLU İzleme Mercii tarafından oluşturulan denetim ve çalışma denetimleri ayrıntılı programı,

ee) Uygunluk: Test birimlerinin İLU prensiplerine ve SÇP’ ye uygun olduğunun yazılı olarak belirlenmesi faaliyetlerini,

ff) Uygunluk denetlemesi: Test birimlerinin bu Yönetmelik hükümlerine ve ilgili SÇP’ ye uygun olup olmadığının tespit edilebilmesi için yapılan her türlü tetkik ve faaliyeti,

gg) Üye Devletler: Avrupa Birliğine üye olan devletleri,

ğğ) Yetkili Merci: Kozmetik ürünler ve beşeri tıbbi ürünler ile biyosidallerin kontrolü için Sağlık Bakanlığını, veteriner tıbbi ürünler, pestisitler, gıda katkı maddeleri ve yem katkı maddelerinin kontrolü için Tarım ve Köyişleri Bakanlığını, sanayi kimyasalları ve müstahzarların kontrolü için Çevre ve Orman Bakanlığını ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler, Bildirimler ve Belgelendirme Usulleri

Genel hükümler

MADDE 5 – (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki test birimleri, Ek 1’de belirtilen kriterlere uygun olarak çalışır.

(2) Test birimi denetlemesi; İLU prensiplerine uygunluk derecesinin değerlendirilmesi için test birimi işlem ve uygulamalarının yerinde incelenmesini, bu amaçla denetim süresince test birimi yönetim yapısı ve işletime yönelik uygulamaların incelenmesini, teknik personelle görüşme yapılmasını, verilerin bütünlüğünü ve kalitesinin değerlendirilmesini ve rapor edilmesini içerir.

(3) Çalışmaların denetimi; ham verilerin doğru olarak rapor edilip edilmediğinin belirlenmesini, testlerin çalışma planı ve SÇP’ ye göre gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin belirlenmesini, raporda yer almayan bilgilerin tespit edilmesini, verilerin elde edilmesi için yapılan uygulamaların verilerin geçerliliğini olumsuz yönde etkileyip etkilemediğinin saptanması amacıyla ham veriler ve ilgili kayıtların ara kayıtlar veya sonuç raporu ile karşılaştırılmasını içerir.

(4) İLU prensiplerine uygun olarak testleri gerçekleştirilen kozmetik ürünlerin, pestisitlerin, beşeri ve veteriner tıbbi ürünlerin, gıda katkı maddelerinin, yem katkı maddelerinin, kimyasal madde ve müstahzarların, İLU prensipleri ile ilgili sebeplere istinaden piyasaya arz edilip hizmete sunulmasına engel, sınırlama ve yasaklama getirilemez.

Ulusal İLU izleme mercii bildirimi

MADDE 6 – (1) Test birimlerini değerlendirmekle yetkili kılınan Ulusal İLU İzleme Mercii, Müsteşarlık tarafından Komisyona bildirilir.

Uygunsuzluklar ve önlemlerin bildirimi

MADDE 7 – (1) Ulusal İLU İzleme Mercii, denetlediği test biriminin Ek 1’deki kriterleri karşılamadığını veya karşılamanın sona erdiğini tespit ederse verilen uygunluk geri alınır. Ulusal İLU İzleme Mercii bu konuda ilgili tarafları derhal haberdar eder ve uygunluğun tamamen ya da belirli testler için geri alınıp alınmadığını belirtir.

(2) Testlerin İLU prensiplerine ve bu Yönetmelik şartlarına uygun olarak gerçekleştirilmesine ve doğrulanmasına rağmen sonuçlar, test edilen maddenin insan ve çevreye zararlı olduğunu gösteriyor ise ve bu konuda bulgular mevcut ise madde veya maddelerin satışa sunulması geçici olarak yetkili merci tarafından yasaklanabilir ya da özel şartlara bağlanabilir. Bu karar yetkili merci tarafından gerekçeleriyle beraber Müsteşarlık tarafından Komisyona vakit geçirmeden bildirilir.

Test birimlerinin tespit edilmesi

MADDE 8 – (1) Yetkili merci test birimlerini tespit ederken Ek 1’deki İLU kriterlerini esas alır.

Denetleme ve çalışmaların denetimi

MADDE 9 – (1) Test birimlerinin uygunluk ve çalışmaların denetlenmesi bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılır.

Belgelendirme usulleri

MADDE 10 – (1) Test birimlerinin uygunluk denetlemesi, belgelendirilmesi, uygunluğun geri alınması ve sınırlandırılması yetkisi Ulusal İLU İzleme Merciine aittir.

(2) Test birimlerinin uygunluk denetlemesi Ulusal İLU İzleme Mercii tarafından hazırlanan ulusal izleme programı çerçevesinde gerçekleştirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Ulusal İLU İzleme Merciinin Görevleri, Yetkileri ve Denetimleri

Ulusal İLU izleme merciinin görev ve yetkileri

MADDE 11 – (1) Ulusal İLU İzleme Merciinin görev ve sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir.

a) İLU uygunluk izleme programına uygun nitelikte personel istihdam edilmiş ve belirlenmiş yönetim yapısı altında çalışan yasal olarak tanımlanabilir izleme sistemi kurar.

b) Gerekli teknik ve bilimsel uzmanlığa sahip denetim görevlilerinden bir denetim görevlileri havuzu kurar ve faaliyetlerinin sürdürülebilirliliğini sağlar.

c) İLU uygunluk izleme programının detaylarını veren ve programın yürütüldüğü idari ve yasal çerçeve yapısına ilişkin ilgili bilgileri yayımlar. Yayımlanan kanunlara, düzenlemeler ve uygulama kodları gibi normatif dokümanlara, denetleme kılavuzlarına, rehber notlara, denetleme periyotlarına veya denetleme programları için kriterlere atıflar içeren dokümanlar ile, İLU prensiplerine uyum ile ilgili dokümanlar yayımlar.

ç) Test biriminin ve çalışmaların denetimini yapar.

d) Ulusal ve uluslararası amaçlarla denetlenen test birimlerinin ve çalışma denetlemelerinin kayıtlarını muhafaza eder.

e) İLU uygunluk izleme faaliyetleri sonucunda gizli bilgilere ulaşma yetkisi olan denetim görevlilerinin ve diğer personelin, gizliliği korumaları için gerekli önlemleri alır.

f) Test biriminin ve çalışmalarının denetimi ile ilgili raporların, bu raporlardan ticari hassasiyeti ve gizliliği olan tüm bilgiler çıkarılmadıkça, sadece yetkili mercie ve uygun olduğunda, denetlenen veya çalışmaların denetimi ile ilgili test birimine veya sponsora verilmesini sağlar.

g) İLU uygunluk izleme programı kapsamında çalışan test birimlerinin ve bunların laboratuarlarında yapılan testlerin sayısı ile zorluğu ve yapılan denetlemenin sayı ve sıklığı ile yetkili merci tarafından özel olarak talep edilen test birimleri veya çalışmalarının denetim sayısını dikkate alarak denetim görevlisi görevlendirir.

ğ) İLU prensiplerinden sapmalar olduğundan şüphelenmesi durumunda test birimi çalışma veya çalışmaların denetimi talebinde bulunur.

h) Test birimleri ve Ulusal İLU İzleme Mercii arasında olabilecek anlaşmazlıkların giderilmesi ve itiraz başvurusu yapılma esasları ile ilgili usul ve esasları tespit eder.

ı) İLU prensiplerinin uygulanması ve uygunluğunun izlenmesinde, uluslararası uyumu sağlamak için İktisadi İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatı (OECD) ülkelerinin Ulusal İLU İzleme Mercii personelleri ile işbirliği ve bilgi alışverişini teşvik eder.

i) Ticari değeri olan bilgilere ulaşabilir ve ticari duyarlılığı olan dokümanları laboratuardan alabilir veya raporlarında detaylı şekilde yazabilir.

j) Test birimi yönetiminin isteği dışında halk sağlığı ve çevrenin korunması açısından önemli verilere ulaşma ihtiyacı olduğunda, yetkili merciin denetim görevlileri laboratuarı inceleme ile görevlendirebilir.

Denetim görevlisinin görev, yetki ve özellikleri

MADDE 12 – (1) Denetim görevlileri test birimlerini ve çalışmaları Ek 2’de belirtilen kriterlere uygun olarak denetimle görevlidir.

(2) Test biriminin veya çalışmaların denetimi tamamlandığında, denetim görevlisi rapor hazırlar ve Ulusal İLU İzleme Merciine sunar.

(3) Denetim görevlilerinin;

a) Kimyasalların testleri ile ilgili bilim dallarında kamu veya özel sektörde en az beş yıl teknik deneyime sahip olmaları,

b)Yürütülen çalışmalarla ilgili alanlarda yurt içi veya yurt dışında eğitim veren en az dört yıllık bir yüksek öğrenim kurumundan mezun olmaları,

c) Denetlenen ve çalışma denetimleri yapılan test birimleriyle veya sponsorlarla menfaat ilişkilerinin bulunmaması gerekir.

Uygunsuzluklar

MADDE 13 – (1) Test birimi veya çalışmalarının denetimi sonucunda İLU prensiplerine göre sadece minör bir uygunsuzluk tespit edilmişse; bu uygunsuzlukların test birimi tarafından düzeltilmesi istenir. Denetim görevlisi yapılan düzeltmeleri onaylamak için tekrar test birimine gidebilir.

(2) Uygunsuzlukların olmadığı veya raporlanan minör veya majör uygunsuzlukların giderildiği durumlarda Ulusal İLU İzleme Mercii denetlenen test birimi denetleme bulgularına göre İLU prensiplerine uygun olarak işletildiklerini rapor eder. Rapor; denetleme tarihini ve test birimlerinde denetlenen test çeşitlerini de içerir. Ulusal İLU İzleme Mercii yetkili mercie bu raporu sunar.

(3) Majör ve minör uygunsuzluklar bulunduğunda, Ulusal İLU İzleme Mercii test birimlerinde gerçekleştirilen çalışmaların geçerliliğini etkileyebilecek hatalar ve eksiklikler hakkında detaylı bilgi veren durum raporu hazırlar ve bu raporu test birimine sunar. Denetim görevlisi yapılan düzeltmeleri onaylaması için uygun bir zamanda test birimine gidebilir. Uygunsuzluklar giderilemediği takdirde yetkili mercie rapor sunulur.

(4) Uygunluk değerlendirmesinden sorumlu Ulusal İLU İzleme Mercii, test biriminin İLU belgelerini askıya alabilir veya iptal edebilir. Durumu yetkili mercie bildirir.

İtiraz durumları

MADDE 14 – (1) Test biriminin veya çalışmaların denetimi süresince denetim görevlisi veya Ulusal İLU İzleme Mercii ile test birimi yönetimi arasındaki problemler veya görüş ayrılıkları Ulusal İLU İzleme Mercii tarafından oluşturulan usul ve esaslara uygun olarak ele alınır ve sonuçlandırılır.

Uygunluk denetimleri

MADDE 15 – (1) Test birimlerinin ve çalışmaların denetimi Ek 2’de belirtilen işlemlere göre yapılır.

Raporlama

MADDE 16 – (1) Ulusal İLU İzleme Mercii her yıl İLU’ nun faaliyetleri ile ilgili bir rapor hazırlar. Bu rapor denetlenen test birimlerinin listesini, denetleme tarihlerini ve denetlemelerin sonuçlarının kısa bir özetini içerir. Bu rapor her yılın 31 Mart gününden önce Müsteşarlık kanalıyla Komisyona iletilir.

(2) Ulusal İLU İzleme Mercii uygunluk izleme faaliyetleri sonucunda elde edilen ticari hassasiyeti ve gizliliği olan bilgileri Komisyona, gerektiğinde yetkili mercie denetleme ve çalışmaların denetimi ile doğrudan ilgili olan test birimi ve sponsorlara verir.

(3) Denetlenen test birimlerinin adı, denetlenen test çeşitleri, İLU uygunluk durumu, denetleme ve çalışmaların denetiminin yapıldığı tarihler gizli bilgi değildir.

Komisyona bildirim

MADDE 17 – (1) Ulusal İLU İzleme Mercii test birimi çalışmalarının İLU’nın bütünlüğü ve güvenilirliği açısından İLU’ ya uymadığı konusunda bulgulara sahip ise verilen belge askıya alınır. Bu durumda Ulusal İLU İzleme Mercii derhal Müsteşarlık kanalıyla Komisyonu bilgilendirir.

(2) Ulusal İLU İzleme Mercii diğer bir Üyesi Devlet topraklarında faaliyet gösteren bir test biriminin, testleri İLU prensiplerine uygun olarak gerçekleştirmediği hususunda yeterli delile sahipse üye devletten daha detaylı bilgi talebinde bulunabilir ve özel olarak çalışmaların denetimi ile birlikte yeni bir denetim isteyebilir.

(3) İlgili üye devlet ile bir anlaşmaya varılması mümkün olmazsa, Ulusal İLU İzleme Mercii karar nedenlerini de belirterek üye devletleri, Dış İşleri Bakanlığını ve Komisyonu Müsteşarlık kanalıyla derhal bilgilendirir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler

MADDE 18 – (1) 25/6/2002 tarihli ve 24796 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Laboratuvar Uygulamaları Prensipleri ve Test Laboratuvarlarının Belgelendirilmesine Dair Yönetmelik ile 25/6/2002 tarihli ve 24796 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Laboratuar Uygulamalarının Denetlenmesi ve Çalışmaların Kontrolüne Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı, Tarım ve Köyişleri Bakanı, Çevre ve Orman Bakanı ve Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan müştereken yürütür.

Ek-1

İYİ LABORATUVAR UYGULAMALARI PRENSİPLERİ

1. Test Birimi Yönetimi ve Personel

1.1. Test Birimi Yönetiminin Sorumlulukları

1.1.1. Her test birimi yönetimi test birimlerinin İLU prensiplerine uygunluğunu sağlamaktan sorumludur.

1.1.2. Aşağıdaki görevleri yerine getirir:

a) İLU prensipleriyle belirlenen, test kalitesine doğrudan etkisi olan, yönetme ve uygulama görevini yerine getiren bütün personelin sorumluluklarını yerine getirmesini sağlar.

b) Çalışmaların İLU prensiplerine uygun ve zamanında gerçekleştirilmesinde gerekli olan, kalifiye ve yeterli sayıda personel, ekipman, malzemeleri ve diğer uygun şartları sağlar.

c) Bütün uzman ve teknik personelin nitelik, eğitim, tecrübe ve görev tanım kayıtlarını muhafaza eder.

ç) Personelin gerçekleştirilecek çalışmalardaki görevlerini açıkça anlamasını sağlar, gerektiğinde bu yönde eğitim verir.

d) Uygun ve teknik olarak geçerli SÇP’ nin kullanılmasını sağlar, izler, orijinal ve güncelleştirilmiş SÇP’ yi onaylar.

e) Kalite güvence programı oluşturur ve gerekli yetki ile sorumluluğa sahip ve yeterli sayıda personel görevlendirilerek Kalite Güvence Programı sorumluluğunu İLU prensipleri doğrultusunda uygular.

f) Çalışma başlama tarihinden önce her çalışma için uygun nitelik, eğitim ve tecrübeye sahip çalışma yöneticisi görevlendirir.

g) Çalışma yöneticisinin görevlendirilmesi, görevden alınması ve görev yerinin değiştirilmesini oluşturulan ilgili prosedürlere uygun olarak yapar ve dokümante eder.

ğ) Birden fazla yerde yapılan çalışmalarda, eğer gerekli ise, çalışmanın bütün safhalarını denetleyebilecek tecrübe, eğitim ve niteliğe sahip bir baş sorumlu görevlendirir.

h) Baş sorumlunun görevlendirilmesi, görev yerinin değiştirilmesi ve görevden alınmasını oluşturulan ilgili prosedürlere uygun olarak yapar ve dokümante eder.

ı) Dokümante edilmiş çalışma planının çalışma yöneticisi tarafından onaylanmasını sağlar.

i) Çalışma yöneticisinin, onaylanmış çalışma planını kalite güvence personeline ulaştırmasını sağlar.

j) Bütün SÇP’ nin dosyalanmasını ve muhafaza edilmesini sağlar.

k) Arşivden sorumlu personel görevlendirir.

l) Düzeltici Faaliyet Programının muhafazasını sağlar.

m) Test birimlerinin çalışma gereksinimlerinin karşılanmasını sağlar.

n) Birden fazla yerde yapılan çalışmalarda, çalışma yöneticisi, baş sorumlu, kalite güvence programı ve çalışma personeli arasındaki haberleşme sistemini oluşturur.

o) Test ve referans maddelerinin uygun şekilde kimliğinin belirlenmesini sağlar.

ö) Amaca uygun bilgisayarlı sistemlerin kurulması ve geçerliliğinin sağlanması, çalıştırılması ve muhafazası için İLU prensiplerine uygun prosedürler oluşturur.

1.1.3 Çalışma safhaları tek test yerinde gerçekleştiriliyorsa ve test yeri yönetimi atanmışsa 1.1.2. numaralı maddenin (f), (g), (ı) ve (n) bentleri hariç olmak üzere diğer sorumluluklara sahiptir.

1.2. Çalışma Yöneticisinin Sorumlulukları

1.2.1. Çalışma yöneticisi çalışmaların denetiminde çalışmaların tamamının yürütülmesinden ve sonuç raporunun hazırlanmasından sorumludur.

1.2.2. Bu sorumluluklar aşağıdaki faaliyetleri içerir, ancak sadece bu faaliyetlerle sınırlandırılmaz. Çalışma yöneticisi;

a) Çalışma planını ve bu planda yapılan değişiklikleri yazılı olarak onaylar.

b) Çalışma planının kalite güvence personeline iletilmesini ve çalışmaların gerçekleştirilmesi esnasında yapılan değişikliklerin derhal kalite güvence personeline bildirilmesini sağlar.

c) Çalışma planının, yapılan değişikliklerin ve SÇP’ nin çalışma personeline iletilmesini sağlar.

ç) Birden fazla yerde yapılan çalışmalarda, çalışma planı ve final raporunda baş sorumlunun görevi, çalışmaların gerçekleştirildiği test yeri ve test şartlarının belirtilmesini ve tanımlanmasını sağlar.

d) Çalışma planında belirlenen prosedürlerin izlenmesi, çalışma planında sapmaların çalışmaların bütünlüğü ve kalitesine etkisinin değerlendirilmesi ve dokümante edilmesi, gerekli ise düzeltici faaliyetlerin uygulanması ve çalışmaların yürütülmesi esnasında SÇP’ de meydana gelen sapmaların kabul edilmesini sağlar.

e) Elde edilen tüm ham verilerin dokümante ve kayıt edilmesini sağlar.

f) Çalışmalarda kullanılan bilgisayarlı sistemlerin geçerliliğini sağlar.

g) Verilerin geçerliliğinin ve doğruluğunun sorumluluğunu kabul ettiğini göstermek için final raporunu imzalar ve tarihini atarak, çalışmanın İLU prensipleriyle uygunluk derecesini belirtir.

ğ) Çalışma tamamlandıktan sonra, çalışma planının, final raporunun, ham verilerin ve yardımcı malzemelerin arşivlenmesini sağlar.

h) Çalışma yöneticisinin tüm çalışmadaki sorumluluklarının tamamı baş sorumluya devredilemez, bu sorumluluklar; çalışma planı, değişikliklerin, final raporunun onaylanması ve İLU uygulanabilirliğinin izlenmesini sağlar.

1.3. Baş Sorumlunun Sorumlulukları

Baş sorumlunun görevlendirildiği çalışma aşamalarının İLU prensiplerine uygun olarak yürütülmesini sağlar.

1.4. Çalışma Personelinin Sorumlulukları

1.4.1. Çalışmanın yürütülmesinde görevli tüm personel İLU prensiplerini bilmek ve çalışmalarında uygulamak zorundadır.

1.4.2. Çalışma personeli, ilgili çalışma planına ve uygun SÇP’ ye sahip olur. Bu dokümanlarda belirtilen talimatlara uyar. Talimatlarda oluşabilecek sapmalar dokümante eder ve çalışma yöneticisine veya uygunsa baş sorumluya iletir.

1.4.3. Tüm çalışma personeli, ham verileri anında ve tam olarak İLU prensiplerine uygun şekilde kaydeder ve kaliteli veri oluşmasını sağlar.

 1.4.4. Çalışma personeli, sağlık önlemlerini uygulayarak kendileri için oluşan riski en aza indirir ve çalışmanın bütünlüğünü sağlar.

 1.4.5. Çalışmayı olumsuz yönde etkileyen sağlık ve tıbbi şartları ilgili kişiye bildirerek çalışmalarda gerekli önlemlerin alınmasını sağlar.

 2. Kalite Güvence Programı

 2.1. Genel

 2.1.1. Test birimleri, çalışmaların İLU prensiplerine uygun olarak gerçekleşmesini sağlamak için dokümante edilmiş kalite güvence programına sahip olur.

 2.1.2. Kalite güvence programı, yönetim tarafından görevlendirilen ve doğrudan yönetime karşı sorumlu olan, test prosedürlerini bilen kişi ya da kişilerce yürütülür.

 2.1.3. Bu kişi veya kişiler çalışmaların yürütülmesinde görevlendirilmez.

 2.2. Kalite Güvence Personelinin Sorumlulukları ve Denetimleri

 2.2.1 Kalite güvence personelinin sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir.

 a) Test birimlerinde kullanılan onaylanmış SÇP ve çalışma planlarının kopyalarını muhafaza eder ve güncelleştirilmiş faaliyet programına ulaşabilir.

 b) Çalışma planının İLU prensiplerini karşılayacak bilgileri içerdiğini doğrular, bu doğrulamayı dokümante eder.

 c) Bütün çalışmaların İLU prensiplerine uygun olarak yürütüldüğünü belirlemek için denetlemeleri yapar.

 ç) Denetlemelerde ayrıca çalışma planları ve SÇP’ nin çalışma personeline iletilip iletilmediği ve çalışmaların bu prosedürlere göre yürütülüp yürütülmediğini belirler. Denetimler kalite güvence programı SÇP’ de belirlendiği gibi;

 i) Çalışma temelli denetimleri,

 ii) Süreç temelli denetimleri,

 iii) Test birimi temelli denetimleri,

 içerir.

 d) Bu denetlemelerin kayıtlarını muhafaza eder.

 e) Metotların, prosedürlerin ve gözlemlerin tam olarak açıklandığını, rapor edilen sonuçların doğru ve tam olarak ham verileri yansıttığını doğrulamak için sonuç raporunu denetimle görevlidir.

 f) Denetleme raporlarını hazırlar ve hemen yönetime, çalışma yöneticisine, eğer varsa baş sorumlu ve diğer yöneticilere de iletir.

 g) Final raporu ile birlikte denetleme şekli ve tarihi, denetlenen çalışma aşamaları, yönetime, çalışma yöneticisine ve varsa baş sorumluya belirli tarihlerde yapılan denetlemelerin sonucunu da içerecek şekilde belge hazırlar ve yönetime, çalışma yöneticisine ve varsa baş sorumluya sunar. Bu belge, sonuç raporunun ham verileri yansıttığını doğrular.

 3. Test Birimi

 3.1. Genel Hükümler

 3.1.1. Test birimleri, çalışmanın geçerliliğini ve güvenilirliğini tehlikeye sokacak etkileri en aza indirgeyecek ve çalışmanın gereksinimlerini karşılayacak uygun büyüklüğe, yapıya ve yerleşime sahip olur.

 3.1.2. Çalışmaların uygun olarak yürütülmesini sağlamak üzere farklı faaliyetler için test birimleri uygun şekilde planlanır.

 3.2.Test Sistemi

 3.2.1. Test birimleri, tehlikeli olduğu bilinen veya şüphelenilen madde ve organizmalarla ilgili test sistemlerinin ve projelerin izolasyonunu sağlamak için, yeterli sayıda oda veya alanlara sahip olur.

 3.2.2. Test sistemlerinin bozulması kabul edilebilir seviyede tutmak amacıyla, hastalıkların teşhisi, tedavisi ve kontrolü için uygun odalar veya alanlar olur.

 3.2.3. Malzemelerin ve teçhizatların muhafazası için uygun depolar olur. Bu depolar, test sistemleri için ayrılan odalar veya alanlardan ayrı olur ve kirlenmeye veya bozulmaya karşı uygun koruma sağlayacak şekilde düzenlenir.

 3.3. Test ve Referans Maddeleri

 3.3.1. Test ve referans maddelerinin kabulü, depolanması ve test maddelerinin bir taşıyıcı ile karıştırılması için ayrı odalar veya alanlar düzenlenir.

 3.3.2. Test maddelerinin depolandığı odalar veya alanlar test sistemlerinin bulunduğu oda veya alanlardan ayrı olur.

 3.3.3. Depolar tehlikeli maddelerin güvenli muhafazasının temini ve kimliğinin, derişiminin, saflık ve kararlılığının korunmasını sağlayacak şekilde düzenlenir.

 3.4. Arşiv

 3.4.1. Arşiv, test ve referans maddelerinin, final raporunun, ham verilerinin ve çalışma planının ve çalışma ile ilgili her türlü dokümanın depolanması güvenli, kontrollü giriş-çıkışı da sağlayacak şekilde düzenlenir. Arşiv, içindekileri zamansız bozulmadan koruyacak şekilde planlanır.

 3.5. Atık Bertarafı

 3.5.1. Atık bertarafı ve muamelesi, çalışmaların bütünlüğünü tehlikeye atmayacak şekilde yapılır. Atıkların uygun bir şekilde toplanması, depolanması, bertaraf şartları, temizlenmesi ve taşınması için talimatlar bulundurulur.

 4. Cihazlar, Malzemeler ve Reaktifler

 4.1. Çalışmalarla ilgili çevresel faktörlerin denetimi, verilerin elde edilmesi, saklanması ve tekrar kullanılması için kullanılan cihazlar, bilgisayarlı sistemler dâhil, uygun şekilde yerleştirilir, yeterli kapasite ve tasarıma da sahip olacak şekilde planlanır.

 4.2. Çalışmalarda kullanılan cihazlar SÇP’ ye göre periyodik olarak denetlenir, temizlenir, bakımı ve kalibrasyonu yapılır. Bu faaliyetlerin kayıtları muhafaza edilir. Eğer mümkünse kalibrasyon, ulusal ve uluslararası ölçüm standartlarıyla izlenebilirliği sağlayacak şekilde olur.

 4.3. Çalışmada kullanılan cihazların ve malzemelerin test sistemini olumsuz yönde etkilememesi sağlanır.

 4.4. Kimyasallar, reaktifler ve çözeltiler, mümkünse derişimi de belirtilerek, son kullanma tarihi ve özel depolama şartlarını içerecek şekilde tanımlanır ve etiketlenir. Kaynağı, hazırlanma tarihi ve kararlılığı ile ilgili bilgilerin mevcut olması sağlanır. Son kullanma tarihi dokümante edilen değerlendirme ve analiz sonuçlarına dayalı olarak uzatılabilir.

 5.Test Sistemleri

 5.1. Fiziksel / Kimyasal

 5.1.1. Fiziksel ve kimyasal verilerin elde edilmesinde kullanılan cihazlar uygun şekilde yerleştirilir, yeterli kapasite ve uygun tasarıma sahip olması sağlanır.

 5.1.2. Fiziksel ve kimyasal testlerin bütünlüğü sağlanır.

 5.2. Biyolojik

 5.2.1. Verilerin kalitesini sağlamak için biyolojik test sistemlerinin bakımı, kontrolü, muhafazası ve depolanması için uygun şartlar oluşturulur ve sürdürülür.

 5.2.2. Yeni alınan hayvan ve bitki test sistemleri, sağlık durumları değerlendirilene kadar mevcut sistemlerden ayrı yerlerde tutulur. Eğer normal olmayan ölüm veya hastalıklar olursa bu sistemler çalışmalarda kullanılmaz ve mümkünse insancıl yollardan yok edilir. Test başlama tarihinde, test sistemlerinde çalışmanın gerçekleştirilmesini olumsuz etkileyebilecek koşulların ve hastalıkların olmaması sağlanır. Çalışma süresince test sisteminde meydana gelen hastalıklar veya yaralanmalar, eğer çalışmaların bütünlüğünün sürdürülebilmesi için gerekli ise izole edilir ve tedavisi yapılır. Çalışmadan önce ve çalışma süresince, meydana gelen hastalıkların teşhis ve tedavisi kayıt edilir.

 5.2.3. Test sistemlerinin kaynağı, geliş tarihi, geliş koşulları kayıt ve muhafaza edilir.

 5.2.4. Biyolojik test sistemleri, test ve referans maddelerine ilk uygulamadan önce uygun bir süre test çevresine uyum sağlaması için bekletilir.

 5.2.5. Test sistemlerini uygun bir şekilde tanımlamak için, gerekli bütün bilgiler test sisteminin barınak veya konteynerler üzerinde bulunur. Çalışma süresince barınak veya konteynerlerden alınan test sistemlerinin uygun kimliği taşıması sağlanır.

 5.2.6. Kullanım süresince test sistemlerine ait, barınaklar veya konteynerler uygun aralıklarla temizlenir ve sağlık koruma tedbirleri alınır. Test sistemi ile temas eden bütün malzemelerin çalışmaya engel olacak seviyede kirlilik taşımaması sağlanır. Hayvan yatakları uygun tarım uygulamalarına göre değiştirilir. Kullanılan haşere ilaçları dokümante edilir.

 5.2.7. Sahada kullanılan test sistemleri çalışmaları engelleyebilecek, önceden kullanılmış pestisit ve toz sürüklenmesine maruz kalmayacak şekilde yerleştirilir.

 6. Test ve Referans Maddeleri

 6.1. Kabul, Muamele, Örnekleme ve Depolama

 6.1.1. Test ve referans maddelerinin özellikleri, kabul tarihi, son kullanma tarihi, alınan orijinal miktarı, çalışmalarda kullanılan miktarı kayıt edilir ve kayıtlar muhafaza edilir.

 6.1.2. Test ve referans maddelerinin saflığını ve kararlılığını temin etmek kirlenmeye ve karışmaya meydan vermemek için muamele, örnekleme ve depolama şartları tanımlanır.

 6.1.3. Depolama kaplarında kimlik bilgileri, son kullanma tarihi ve özel depolama talimatları bulundurulur.

 6.2. Karakterizasyon

 6.2.1. Bütün test ve referans maddeleri kod, kimyasal kod numarası (CAS No), adı ve biyolojik parametreler gibi ifadeleri içererek uygun şekilde tanımlanır.

 6.2.2. Her çalışmada, her bir test veya referans maddesi için tanım seri numarası, saflık, bileşim, derişim ve diğer belirleyici özellikleri içerir.

 6.2.3. Test maddelerinin sponsor tarafından sağlanması durumunda, çalışmaya konu olan test maddesinin kimliğinin doğrulanması için test birimi ve sponsor arasında işbirliği ile oluşturulan bir mekanizma oluşturulur.

 6.2.4. Tüm çalışmalar için test ve referans maddelerinin test koşullarında ve depolama şartlarında kararlılığının bilinmesi sağlanır.

 6.2.5. Test maddesi bir taşıyıcı ile uygulanıyorsa bu taşıyıcı içindeki kararlılığı, derişimi ve homojenliği belirlenir. Saha çalışmalarında test maddelerinin kararlılığı, derişimi ve homojenliği, laboratuvar deneyleriyle belirlenebilir.

 6.2.6. Her bir test maddesi serisinden analitik amaçlarla alınan örnekler kısa süreli çalışmalar hariç bütün çalışmalar için muhafaza edilir.

 7. Standart Çalışma Prosedürleri

 7.1. Test birimleri tarafından üretilen verilerin kalitesini ve bütünlüğünü temin etmek için test birimleri yönetimi tarafından onaylanmış yazılı SÇP bulundurulur. SÇP’ de yapılan güncelleştirmeler test birimleri yönetimi tarafından onaylanır.

 7.2. Her bir test birimi veya alanında, laboratuvarda gerçekleştirilen faaliyetlerle ilgili geçerli SÇP bulundurur. SÇP’ ye ilave olarak, basılı test kitapları, analitik metotlar, makale ve kullanım kitapçıkları kullanılabilir.

 7.3. Yapılan çalışma ile ilgili SÇP’ de meydana gelen sapmalar dokümante edilir ve çalışma yöneticisi, varsa baş sorumlu tarafından kabul edilir.

 7.4. Aşağıda belirtilen test birimleri faaliyet kategorileri ile ilgili SÇP’ nin mevcut olması sağlanır, ancak sınırlandırılamaz. Bu faaliyetler;

 a) Test ve referans maddeleri; kabul, kimlik, etiketleme, muamele, örnekleme ve depolamayı,

 b) Cihazlar, malzemeler ve reaktiflerinin;

 i) Cihazların kullanım, bakım, temizlik ve kalibrasyonunu,

 ii) Bilgisayarlı sistemlerin geçerlilik, çalıştırma, bakım, güvenlik, değişiklik kontrolü ve yedeklenmesini,

 iii) Malzemeler, reaktifler ve çözeltilerin hazırlanma ve etiketlenmesini,

 c) Kayıtların korunması, rapor hazırlama, depolama ve tekrar kullanımı, bilgisayarlı sistemlerin kullanımı dâhil çalışmaların kodlanması, veri toplama, raporların hazırlanması, indeksleme sistemleri, verilerin kullanımını,

 ç) Mevcut ise test sisteminin;

 i) Test sistemi için yer ve çevresel koşullarının hazırlanmasını,

 ii) Test sisteminin kabulü, nakli, uygun bir şekilde yerleştirilmesi, karakterizasyonu, tanımlanması ve bakımı ile ilgili prosedürlerin sağlanmasını,

 iii) Çalışmadan önce, çalışma süresince ve çalışmanın sonucunda test sisteminin hazırlanması, gözlemler ve incelemeleri,

 iv) Çalışma süresi içinde ölmek üzere veya ölü bulunan test sistemleri için uygulanacak işlemleri,

 v) Otopsi ve histopatolojilerini de kapsayacak şekilde örneklerin toplanması, tanımlanması ve muamele edilmesini,

 vi) Test sisteminin test planına göre yerleştirilmesini,

 d) Kalite güvence prosedürlerini,

 e) Kalite güvence personelinin, planlama, program yapma, yerine getirme, dokümante etme ve raporlama denetleme çalışmalarını, içerir.

 8. Çalışma Performansı

 8.1. Çalışma Planı

 8.1.1. Her çalışma için, çalışma başlama tarihinden önce yazılmış çalışma planı bulundurulur. Çalışma planı çalışma yöneticisi tarafından onaylanır ve Ek-1’in 2.2.1. numaralı maddesinin (b) bendinde açıklandığı gibi kalite güvence personeli tarafından İLU’ ya uygunluğu doğrulanır.

 8.1.2. Çalışma planında yapılan değişiklikler, çalışma yöneticisi tarafından doğrulanır, onaylanır ve çalışma planı ile birlikte muhafaza edilir.

 8.1.3. Çalışma planında olan sapmalar çalışma yöneticisi veya baş sorumlu tarafından tanımlanır, açıklanır, kabul edilir ve tarihi belirtilerek çalışma ham verileri ile birlikte muhafaza edilir.

 8.1.4. Kısa süreli çalışmalarda, genel çalışma planını desteklemek için çalışmaya özgü ilaveler kullanılabilir.

 8.2. Çalışma Planının İçeriği

 8.2.1. Çalışma planı en az aşağıdaki bilgileri içerir; ancak sadece bu bilgilerle sınırlandırılamaz. Bu bilgiler;

 a) Çalışma, test maddesi ve referans maddenin tanımını,

 b) Tanımlayıcı başlığı,

 c) Çalışmanın amacını ve niteliğini açıklayan ifadeyi,

 ç) Test maddesinin IUPAC, CAS NO, biyolojik parametreler gibi kod veya isimle tanımını,

 d) Kullanılan referans maddeleri,

 içerir.

 8.2.2. Test birimleri ve sponsor ile ilgili bilgiler;

 a) Sponsor’un adı ve adresi,

 b) Test birimleri ve test yerlerinin adı ve adresi,

 c) Çalışma yöneticisinin adı ve adresi,

 ç) Baş sorumlunun adı ve adresi, çalışma yöneticisi tarafından sorumluluğuna verilen çalışma sahalarını,  içerir.

 8.2.3. Tarih;

 a) Çalışma planının çalışma yöneticisi tarafından imzalanarak onaylandığı tarih. Çalışmanın yapıldığı ülkede, eğer ulusal yönetmelik ve kanunlarla zorunlu ise, çalışma planının sponsor ve test birimleri yönetimi tarafından imzalanarak onaylandığı tarihi,

 b) Teklif edilen test başlama ve tamamlama tarihleri, ifade eder.

 8.2.4. Test metotları, kullanılan İktisadi İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatı (OECD) test kılavuzları veya diğer test kılavuzları veya metotların referansları belirtir.

 8.2.5. Çalışma ile ilgili konular:

 a) Test sisteminin seçilme nedenleri,

 b) Test sisteminin karakterizasyonu, tür, suş, alt suş, kaynağı, sayısı, vücut ağırlık aralığı, cinsiyet, yaş ve diğer ilgili bilgileri,

 c) Uygulama metodu ve seçilme nedenlerini,

 ç) Doz seviyesi veya derişim, sıklık ve uygulamanın süresini,

 d) Çalışma prosedürlerinin kronolojik açıklaması, bütün metotlar, malzeme ve şartlar, analiz çeşidi ve sıklığı, ölçümler, gözlemler ve yapılan incelemeler ile eğer kullanılıyorsa istatistiksel metotları içerecek şekilde test planı hakkında ayrıntılı bilgileri,

 içerir.

 8.2.6. Kayıtlar, muhafazası gereken kayıtların listesini içerir.

 8.3. Çalışmaların Yürütülmesi

 8.3.1. Her çalışma farklı tanımlanır. Çalışma ile ilgili bütün maddeler bu tanımı taşır. Çalışmalardan alınan örnekler orijinin doğrulanması için tanımlanır. Bu tanım, çalışma ve örnek için izlenebilirliği sağlayacak şekilde olur.

 8.3.2. Çalışma, çalışma planına uygun olarak yürütülür.

 8.3.3. Çalışmalar süresince üretilen veriler anında, doğru ve okunaklı olarak kayıt edilir. Bu veriler imzalanır veya paraflanır ve tarih atılır.

 8.3.4. Ham verilerde yapılan herhangi bir değişiklik önceki kaydın okunmasını engellemeyecek şekilde yapılır değişikliği yapan kişi tarafından değişikliğin nedeni belirtilerek tarihi atılır, imzalanır veya paraflanır.

 8.3.5. Bilgisayarlı sistemlerde üretilen veriler, veriyi girmekten sorumlu kişi tarafından, veri girişi sırasında tanımlanır. Tasarımı verilerde yapılan değişikliklerin orijinal verilerin okunmasını engellemeyecek şekilde verilerin, muhafazasına, izlenmesine ve denetlenmesine olanak sağlayacak bilgisayarlı sistemler seçilir. Sistemler, verilerde yapılan değişikliklerin, değişikliği yapan kişi tarafından tarih, elektronik imza, kod gibi bir usul ile belirtilmesine olanak sağlar. Yapılan değişikliklerin nedenleri açıklanır.

 9. Çalışma Sonuçlarının Rapor Edilmesi

 9.1. Genel hükümler

 9.1.1. Her bir çalışma için sonuç raporu hazırlanır. Kısa süreli çalışmalarda, standart sonuç raporuna çalışmaya özgü özel eklemeler yapılabilir.

 9.1.2. Çalışmada görevli baş sorumlular veya araştırmacılar, raporlarını imzalar ve tarihini atar.

 9.1.3. Verilerin geçerliliğinin sorumluluğunun kabul edildiğini belirtmek için sonuç raporu çalışma yöneticisi tarafından imzalanır ve tarihi atılır. İLU prensiplerine uygunluk derecesi belirtilir.

 9.1.4. Sonuç raporunda yapılan ilave ve değişiklikler, nedenleri açık bir şekilde düzeltme formunda belirtilerek çalışma yöneticisi tarafından imzalanır, tarihi atılır ve rapora dâhil edilir.

 9.1.5. Ulusal tescil veya düzenleyici merciin istekleri ile uyumlu bir sonuç raporu yeniden düzenlenirken, yetkililer sonuç raporunda değişiklik, ekleme ve düzeltme yapamaz.

 9.2. Sonuç Raporunun İçeriği

 9.2.1. Sonuç raporu en az aşağıdaki bilgileri içerir:

 a) Çalışma, test ve referans maddelerinin tanımını,

 b) Tanımlayıcı başlığı,

 c) Test maddesinin kod veya isimle tanımlanması; IUPAC numarası, CAS numarası, Biyolojik parametreler gibi bilgileri,

 ç) Referans maddesinin isimle tanımlanması,

 d) Test maddesinin, saflık, kararlılık ve homojenliği içerecek şekilde özelliklerinin belirtilmesi.

 9.2.2. Sonuç raporu sponsor ve test birimleri ile ilgili aşağıdaki bilgileri içerir:

 a) Sponsorun adı ve adresi,

 b) Test birimleri ve test yerlerinin adı ve adresi,

 c) Çalışma yöneticisinin adı ve adresi,

 ç) Baş sorumlu mevcut ise ve çalışma yerinin adı ve adresi,

 d) Sonuç raporuna katkı sağlayan araştırmacıların adı ve adresi.

 9.2.3. Sonuç raporu test başlama ve bitiş tarihini içerir.

 9.2.4. Sonuç raporunda yer alan belge; yapılan denetlemelerin listesi ve tarihleri, denetlenen aşamalar, denetleme sonuçlarının yönetime, çalışma yöneticisine ve varsa baş sorumluya rapor edildiği tarihleri içeren kalite güvence programı belgesidir. Bu belge sonuç raporunda ham verilerin yansıtıldığının doğrulanmasına hizmet eder.

 9.2.5. Malzemelerin ve test metotlarının tanımlanması;

 a) Kullanılan metot ve malzemelerin tanımlanmasını,

 b) İktisadi İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatı (OECD) test kılavuzu veya diğer test kılavuzu veya metodun referans gösterilmesini,

 içerir.

 9.2.6. Sonuçlar;

 a) Sonuçların özetini,

 b) Çalışma planınca gerekli olan bütün bilgi ve verileri,

 c) İstatistikî anlamlılığın belirlenmesi ve hesaplamaları da içerecek şekilde sonuçların sunumunu,

 ç) Sonuçların değerlendirilmesi, tartışılması ve uygun olduğunda sonuca bağlanmasını,

 içerir.

 9.2.7. Depolama; çalışma planı, test ve referans madde numuneleri, örnekler, ham veri ve sonuç raporunun muhafaza edildiği yerleri ifade eder.

 10. Kayıtların ve Malzemelerin Saklanması ve Depolanması

 10.1. Aşağıda belirtilenler, yetkililerin uygun gördüğü sürede arşivde saklanır:

 a) Her bir çalışma ile ilgili çalışma planı, ham veriler, test ve referans madde numuneleri, örnekler ve sonuç raporu,

 b) Kalite güvence programı kapsamında gerçekleştirilen bütün denetlemelerin kayıtları ve düzeltici faaliyet programlarının kayıtları,

 c) Personelin nitelikleri, eğitim, tecrübe ve görev tanımları,

 ç) Cihazların kalibrasyon ve bakım ile ilgili raporlar ve kayıtlar,

 d) Bilgisayarlı sistemlerin geçerliliği ile ilgili dokümanlar,

 e) Bütün SÇP ile ilgili geçmişten bugüne tüm dosyalar,

 f) Çevresel izleme kayıtları.

 10.2. Gerekli saklama süresinin belirli olmadığı durumda, herhangi bir çalışma malzemesinin son durumu dokümante edilir. Her hangi bir nedenle gerekli saklama süresinden önce elden çıkarılan örnekler, test ve referans maddeleri için gerekçeleri belirtilerek dokümante edilir. Test ve referans madde numuneleri ve örnekler kalitesi bozulana kadar saklanır.

 10.3. Arşivde muhafaza edilen malzemeler, düzenli depolama ve tekrar kullanılabilmeleri için indekslenir.

 10.4. Arşiv, sadece yönetim tarafından yetki verilen kişiler tarafından kullanılır. Arşive giren ve çıkan malzemeler uygun bir şekilde kayıt edilir.

 10.5. Eğer anlaşmalı test birimi veya arşiv birimi kapanırsa ve yasal olarak işi devir alan herhangi bir kurum ya da kuruluş yoksa mevcut arşiv çalışma sponsorunun arşivine taşınır.

Ek-2

TEST BİRİMİ VE ÇALIŞMALARIN DENETİMİ İLE TEST BİRİMİ VE ÇALIŞMALARIN DENETİMİNİN TAMAMLANMASI

 1. Test Birimi Denetimi:

 1.1. Ön Denetim

 1.1.1. Denetimi yapılacak test biriminin yönetim yapısı, binaların yerleşim planı ve çalışmaların kapsamı ile ilgili bilgiler denetim görevlisine verilir.

 1.1.2. Denetim görevlisi test birimine ait önceki denetim raporlarını, yerleşim planlarını, personelin öz geçmişlerini, organizasyon şemalarını ve protokoller gibi mevcut dokümanları inceler.

 1.1.3. Bu dokümanlar;

 a) Test biriminin türü, boyutu ve yerleşim planı,

 b) Denetlenilecek çalışmaların kapsamı,

 c) Test birimi yönetim yapısı,

 hakkında bilgi sağlar.

 1.1.4. Denetim görevlileri; özellikle önceki denetim raporlarında belirtilen olumsuzlukları dikkate alır. Test biriminin daha önce denetlenmemiş olduğu durumlarda ön ziyaret yaparak gerekli bilgileri toplar. Gerekli personel ve ilgili dokümanların hazır bulundurulması için denetim görevlileri denetim tarihi, saati, amacı ve süresi konusunda test birimini bilgilendirebilir.

 1.1.5. Başlangıç toplantısında aşağıdaki hususlara dikkat edilir:

 a) Toplantıda yönetime ve personele yapılacak denetimlerin nedenleri hakkında bilgi verilir. Denetlenecek alanlar ve çalışmalar, gerekli personel ve dokümanlar belirlenir. Başlangıçta test birimi, denetim veya çalışmaların denetimi ile ilgili idari ve uygulamaya yönelik ayrıntılar test birimi yönetimi ile tartışılır.

 b) Denetim görevlileri:

 i) Denetimin amacı ve kapsamını ana hatları ile ortaya koyar.

 ii) Test birimi denetimi için gerekli olacak, tamamlanmış veya devam eden çalışmaların listesi, çalışma planı, SÇP ve çalışma raporları gibi dokümanları ister.

 iii) İlgili dokümanlara ulaşabilmesi ve gerektiğinde çoğaltılması konusunda anlaşma sağlar.

 iv) Test birimi idari yapısı ve personeli ile ilgili bilgileri ister.

 v) İLU çalışmalarının yürütüldüğü test alanlarında İLU kapsamı dışında yürütülen çalışmalar ile ilgili bilgi ister.

 vi) Yapılacak denetimde test biriminin hangi bölgelerinin denetleneceği konusunda ilk belirlemeyi yapar.

 vii) Denetimi yapılmak üzere seçilen, tamamlanmış veya devam eden çalışmalar için gerekli doküman ve belirlenen örnekleri açıklar.

 viii) Denetimin bitiminde bir kapanış toplantısı düzenleyeceğini bildirir.

 ix) Test birimi denetimi süresince kalite güvence personelinin kendisine eşlik etmesini isteyebilir.

 x) Dokümanların incelenmesini ve diğer çalışmalar için oda tahsis edilmesini isteyebilirler.

 1.2. Teşkilat ve Personel

 1.2.1. Test biriminin, yapılmakta olan çalışmaların özelliklerine uygun, yeterli sayıda kalifiye personel, insan kaynakları ve destek hizmetlerini bulundurup bulundurmadığı, teşkilat yapısının uygun olup olmadığı ve yönetimin bu alanda yapılan çalışmalara uygun şekilde personelin eğitiminin ve sağlık takibinin yapılıp yapılmadığını belirlemek için gerekli olan dokümanları ister. Bu dokümanlar;

 a) Yerleşim planlarını,

 b) Teşkilat şemalarını,

 c) İlgili personellerin öz geçmişlerini,

 ç) Tamamlanmış veya devam eden çalışmalar için, çalışmanın türü, başlangıç-bitiş tarihleri, test sistemi, uygulanan metot ve çalışma yöneticisinin ismini içeren listelerini,

 d) Personel sağlığı takip politikalarını,

 e) Personel görev tanımı, personel eğitim programları ve kayıtlarını,

 f) Test birimi SÇP’ nin listesini,

 g) Denetlenen çalışmalara özgü SÇP’ yi,

 ğ) Denetlenen çalışmalar ile ilgili yöneticiler ve sponsorların listesini,

 içerir.

 1.2.2. Denetim görevlisi özellikle;

 a) Çalışma yöneticileri, kalite güvence sorumlusu ve diğer personelin kimlik ve vasıflarını,

 b) İlgili test alanları için SÇP’ nin mevcudiyetini,

 c) Test biriminin iş yükünü belirlemek için tamamlanmış veya devam eden çalışmaların listesini,

 gözden geçirir.

 1.3. Kalite Güvence Programı

 1.3.1. Çalışmaların, İLU prensiplerine uygun yürütüldüğünü yönetim kademesine kanıtlayan mekanizmaların yeterli olup olmadığını belirlemek üzere; kalite güvence sorumlusu, kalite güvence denetim sistemi ve metotlarını kalite güvence izleme kayıt sistemini ve gözlemlerin kayıt edildiği sistemi göstermesi istenir.

 1.3.2. Denetim görevlileri;

 a) Kalite güvence sorumlusu ve tüm kalite güvence personelinin vasıflarını,

 b) Kalite güvence biriminin çalışmalara katılan personelden bağımsız olarak çalışıp çalışmadığını,

 c) Kalite güvence biriminin denetimleri nasıl programlandığı ve yönettiği çalışmalarda kritik aşamaların nasıl izlendiği, kalite güvence denetimleri ve izleme faaliyetleri için hangi kaynakların mevcut olduğunu,

 ç) Her bir çalışmanın kısa sürede izlenmesinin mümkün olmadığı durumlarda, örnek bazında izlemeye yönelik düzenlemelerin bulunup bulunmadığını,

 d) Çalışmanın pratik aşamalarında kalite güvence denetimlerinin kapsamı ve ayrıntılarını,

 e) Test birimi rutin çalışmalarında kalite güvencenin kapsam ve ayrıntılarını,

 f) Sonuç raporunun ham verilerle uygunluğunun denetimi için kalite güvence işlemlerini,

 g) Çalışmanın kalite ve bütünlüğünü etkileyecek sorunlara ilişkin raporların kalite güvence birimi tarafından yönetime verildiğini,

 ğ) Sapmalar tespit edildiğinde kalite güvence birimi tarafından uygulanan işlemleri,

 h) Çalışmalar veya çalışmaların bir kısmının anlaşmalı test birimleri veya laboratuvarlar tarafından yapıldığında kalite güvence biriminin rolünü,

 ı) SÇP ’nin gözden geçirilmesi, düzeltilmesi ve denetiminde kalite güvence biriminin katkısını,

 denetimle görevlidir.

 1.4. Test Birimleri

 1.4.1. Test birimleri yürütülen çalışmaların gereksinimlerini karşılayacak büyüklükte, tasarımda ve yerleşimde olup olmadığını tayin etmek üzere denetim görevlisi;

 a) Tasarımın farklı çalışmalar için ve benzerlerinin karışmaması için kullanılan test malzemesi, hayvanlar, yiyecekler, patolojik örnekler gibi hususlar için yeterli ayırım sağlanıp sağlanmadığını,

 b) Çevre kontrolü ve izleme prosedürlerinin bulunup bulunmadığı ve hayvan, diğer biyolojik deney sistemi odaları, depolar ve test birimi gibi kritik alanlarda işlevsel olup olmadığını,

 c) Test birimlerinde genel temizlik ve bakım, gerekiyorsa haşere mücadele yöntemlerinin yeterli olup olmadığını,

 denetimle görevlidir.

 1.5. Biyolojik Deney Sistemleri, Barındırma ve Korunma

 1.5.1. Deney hayvanları ve diğer biyolojik test sistemleri ile çalışıldığında test birimlerinin test sistemi ve verilerin kalitesini etkileyebilecek sorunları önlemeye yeterli bakım, barındırma ve koruma şartlarını sağlayıp sağlamadığını belirlemek için denetim görevlisi;

 a) Kullanılan test sistemleri ve test gereksinimleri için uygun birimlerin olup olmadığını,

 b) Laboratuvara gelen hayvan ve bitkileri karantinaya almak için düzenlemelerin mevcut olup olmadığı ve düzgün işleyip işlemediğini,

 c) Hasta ve taşıyıcı olduğu bilinen veya şüphelenilen hayvanların gerekirse sistemdeki diğer elemanlar için izolasyon sistemlerinin bulunup bulunmadığını,

 ç) Test sistemine uygun sağlık, davranış veya diğer konularla ilgili yeterli izleme ve kayıt olup olmadığını,

 d) Her bir test sistemi için çevre koşullarını koruyacak yeterli, iyi korunmuş ve etkili malzemelerin olup olmadığını,

 e) Diğer malzemelerin yeteri kadar temiz tutulup tutulmadığını,

 f) Çevre koşullarını ve destek sistemlerini denetlemek üzere gerekli analizlerin yapılıp yapılmadığını,

 g) Hayvan ve test sistemi atıklarının ortamdan uzaklaştırılması ve bertarafı için düzenlemelerin bulunup bulunmadığı ve bunların çevresel kirlenmeyi, hastalık, koku ve zararlı istilasını en aza indirecek şekilde uygulanıp uygulanmadığını,

 ğ) Bütün test sistemlerinde hayvan yemleri ve diğer eşdeğer malzeme için muhafaza alanlarının bulunup bulunmadığı, bu alanların test maddeleri, haşere kontrol kimyasalları veya dezenfektanlar gibi malzemelerin muhafazası için kullanılıp kullanılmadığı; hayvanların barındırıldığı veya diğer biyolojik test sistemlerinin muhafaza edildiği alanlardan ayrı olup olmadığını,

 h) Depo edilen yem ve yatak malzemelerinin kötü çevre koşulları, haşere istilası ve kirlenmeden kaynaklanan bozulmaya karşı korunup korunmadığını,

 denetimle görevlidir.

 1.6. Cihaz, Malzeme, Reaktif ve Örnek

 1.6.1. Test birimlerinde yürütülen çalışmalar için gerekli cihazların kapasite, sayı ve yerleşimlerinin; malzeme, reaktif ve örnekleri etiketleme, kullanma ve depolama şartlarının uygunluğunu belirlemek için denetim görevlisi;

 a) Cihazın temiz ve iyi durumda çalışır halde olup olmadığını,

 b) Malzeme ve kimyasal reaktiflerin uygun bir şekilde etiketlendiğini, uygun koşullarda depolandığını ve son kullanma tarihinin dikkate alındığını, reaktif etiketlerinde menşeini, derişimini, kimliğini ve diğer ilgili bilgilerin bulunup bulunmadığını,

 c) Bilgisayarlı sistemler dâhil ölçüm cihaz ve ekipmanların geçerlilik, kalibrasyon, doğrulama, bakım ve çalışma kayıtlarının korunup korunmadığını,

 ç) Test sistemi çalışma, alınma tarihi ve alınma şekli bakımından iyi tanımlanmış olup olmadığını,

 d) Kullanılan cihaz ve malzemelerin test sistemini fark edilir bir düzeyde değiştirip değiştirmediğini,

 denetimle görevlidir.

 1.7. Test Sistemleri

 1.7.1.Test biriminde yürütülen çalışmaların gerektirdiği değişik test sistemlerinin denetimi ve muamelesi için uygun işlemlerin bulunup bulunmadığını belirlemeye yönelik denetim görevlisi;

 a) Fiziksel ve kimyasal sistemlerde;

 i) Çalışma planları gerektirdiğinde, test ve referans maddelerinin kararlılığının tayin edildiği ve test planında belirtilen referans maddelerinin kullanıldığını,

 ii) Otomatik sistemlerde, grafik olarak oluşturulmuş verilerin, kayıtların ve bilgisayar çıktılarının ham veri olarak dokümante edilmesi ve arşivlenmesini,

 b) Biyolojik test sistemlerde;

 i) Test sistemlerinin çalışma planlarında belirtildiği gibi olduğunu,

 ii) Test sistemlerinin çalışma süresince yeterli ve uygun olarak tanımlandığı ve kabul kayıtlarının mevcut olduğu kabul edilen, kullanılan, değiştirilen ve atılan test sistemlerinin sayısının tam olarak dokümante edildiğini,

 iii) Test sistemlerinin barınak ve kaplarının bütün gerekli bilgilerle uygun bir şekilde tanımlandığını,

 iv) Aynı hayvan cinsleri veya aynı biyolojik test sistemleri ile fakat farklı maddelerle yürütülen çalışmaların yeterli ayrımının olduğunu,

 v) Hayvan türleri ve diğer biyolojik test sistemlerinde yer ve zaman bakımından yeterli ayırımının olduğunu,

 vi) Biyolojik test sistemi çevresinin sıcaklık, aydınlık/karanlık döngüsü gibi özellikler bakımından çalışma planına veya SÇP’ ye uygun olduğunu,

 vii) Kabul belgesi, muamele, barındırma, bakım ve sağlık değerlendirme kayıtlarının test sistemlerine uygun olduğunu,

 viii) Hayvan ve bitki test sistemlerinin muayene, karantina, hastalık oranı, ölüm oranı, davranış, teşhis ve tedavileri veya diğer biyolojik test sistemlerine de uygun benzer verilerle ilgili kayıtların korunduğunu,

 ix) Testlerin sonunda test sistemlerinin uygun bertarafı ile ilgili talimatların bulunup bulunmadığını,

 c) Test ve referans maddelerde;

 i) Test ve referans maddelerinin sorumlu personelin kimliğini de belirtecek şekilde kabulü, muamelesi, örneklemesi, kullanımı ve depolanmasına ait kayıtları,

 ii) Test ve referans madde kaplarının uygun olarak etkilenmesini,

 iii) Saklama koşullarının test ve referans maddelerinin konsantrasyonu, saflığı ve kararlılığının korunmasına uygunluğunu,

 iv) Test ve referans maddelerinin tanımı, saflığı, bileşimi, kararlılığının belirlenmesi ve bulaşmanın önlenmesi ile ilgili kayıtları,

 v) Test ve referans maddelerini içeren karışımların homojenliği ve kararlılığını belirten prosedürleri,

 vi) Test ve referans maddelerinin karışımını bulunduran kapların etiketleri ve içeriklerinin homojenlik ve kararlılığına ilişkin kayıtları,

 vii) Dört haftadan uzun süren testlerde test ve referans maddelerinin her bir serisinden analitik amaçla örnek alınmış ve uygun bir süre saklanmış olmasını,

 viii) Maddeleri tanıma ya da çapraz bulaşmadaki hataları önleyecek şekilde maddeleri karıştırma prosedürlerinin bulunmasını,

 denetimle görevlidir.

 1.8. Standart Çalışma Prosedürleri

 1.8.1. Test birimlerindeki çalışmaların denetlenmesi için en önemli yönetim tekniklerinden birisi yazılı SÇP’ dir. Bunlar doğrudan test birimi tarafından yürütülen rutin test elamanları ile ilgilidir. Test birimlerinin çalışmasına yönelik tüm önemli konular ile ilgili yazılı SÇP’ nin bulundurulup bulundurulmadığını belirlemek için denetim görevlisi;

 a) Her bir test birimi alanı ile ilgili onaylı SÇP kopyalarının mevcudiyetini,

 b) SÇP’ nin gözden geçirilmesi ve güncelleştirilmesi ile ilgili prosedürlerin mevcudiyetini,

 c) SÇP’ deki herhangi bir düzeltme ya da değişikliğin onaylı ve tarihli olmasını,

 ç) SÇP’ nin eski dosyalarının muhafaza edilmesini,

 denetimle görevlidir.

 1.8.2. Test birimlerinde aşağıdaki faaliyetlerle ilgili SÇP bulundurulur fakat bunlarla sınırlandırılmaz. Bu faaliyetler;

 a) Test ve referans maddelerinin kabul belgesi, tanımı, saflığı, bileşim ve kararlılığın tayini, etiketleme, muamele, depolanması, örnekleme, kullanımını,

 b) Ölçüm cihazları, bilgisayarlı sistemler ve çevre kontrol ekipmanlarının kullanımı, bakımı, temizlenmesi, kalibrasyonu ve geçerliliğini,

 c) Reaktif ve doz formülasyonlarının hazırlanmasını,

 ç) Kayıt tutma, rapor etme, muhafaza, kayıt ve raporların tekrar kullanılmasını,

 d) Test sistemlerini içeren alanların hazırlanması ve çevresel kontrolünü,

 e) Test sistemlerinin kabul, nakil, konum, niteliklerin belirlenmesi, tanımı ve bakımını,

 f) Çalışma öncesinde, sırasında ve bitiminde test sistemlerine yapılan muamelesini,

 g) Test sistemlerinin bertarafını,

 ğ) Haşere kontrol ve temizleme maddelerinin kullanımını,

 h) Kalite güvence programı işlemlerini,

 içerir.

 2. Çalışma Denetimi

 2.1. Çalışma Planı

 2.1.1. Çalışma planlarının mevcudiyeti, bu planların ve çalışmaların İLU prensiplerine uygunluğunun doğrulanması için denetim görevlisi;

 a) Çalışma planının çalışma yöneticisi tarafından imzalanmış olduğunu,

 b) Çalışma planında yapılan herhangi bir değişiklik çalışma yöneticisi tarafından imzalanmış ve tarih atılmış olduğunu,

 c) Sponsorun çalışma planını kabul tarihinin bulunduğunu,

 denetimle görevlidir.

 2.2. Ölçümler, Gözlemler ve Ham Veriler

 2.2.1. Denetim görevlisi;

 a) Ölçümler, gözlemler ve incelemelerin çalışma planına ve ilgili SÇP’ ye uygunluğunu,

 b) Ölçümlerin, gözlemlerin ve incelemelerin sonuçlarının doğrudan, hemen, tam ve okunaklı olarak kayıt edilmiş, imzalanmış veya paraflanmış ve tarihi atılmış olduğunu,

 c) Bilgisayarda saklanan bilgilerde dâhil olmak üzere ham verilerde yapılan herhangi bir değişiklik önceki kaydın okunmasını engellemediği, değişikliği yapan kişi tarafından nedeni belirtilerek, tarih atıldığı, imzalandığı veya paraflandığı,

 ç) Bilgisayarda elde edilmiş veya kayıt edilmiş verilerin tanımlanmış olması ve bu bilgilerin yetkisiz kişilerce değiştirilmesine veya kaybına karşı prosedürlerin bulunmasını,

 d) Çalışma sırasında kullanılan bilgisayarın güvenilir, yeterli ve geçerli olmasını,

 e) Ham verilerde kaydedilmiş olan herhangi bir beklenmedik olayın incelenmiş ve değerlendirilmiş olmasını,

 f) Sonuç ve ara çalışma raporlarında sunulan sonuçların uyumlu ve tam olması, ham verileri doğru olarak yansıtıyor olmasını,

 denetimle görevlidir.

 2.3. Çalışma Sonuçlarının Rapor Edilmesi

 2.3.1. Sonuç raporlarının İLU prensiplerine uygun olarak hazırlandığını belirlemek için denetim görevlisi;

 a) Çalışmaların geçerliliğinin, sorumluluğunun kabul edildiğini belirtmek ve çalışmanın İLU prensiplerini uygunluğunu doğrulamak için sonuç raporunun çalışma yöneticisi tarafından imzalandığını ve tarih atıldığını,

 b) Sonuç raporuna işbirliği yapılan diğer bölümlerden gelen raporlar dâhil edilmişse ilgili baş sorumlu tarafından da imzalanmış ve tarih atılmış olduğunu,

 c) Raporda, imzalı tarihli kalite güvence belgesinin bulunduğunu,

 ç) Sonuç raporunda yapılan herhangi bir değişikliğin sorumlu kişi tarafından yapılmış olduğunu,

 d) Tüm numune ve ham verilerin arşivdeki yerlerini belirten listelerin var olduğunu,

denetimle görevlidir.

 2.4. Kayıtların Muhafazası

 2.4.1. Test birimlerinin gerekli kayıt ve raporları oluşturup oluşturmadığı ve bunların uygun muhafazası için yeterli önlemlerin alınıp alınmadığını belirlemek üzere denetim görevlisi;

 a) Arşivden sorumlu bir kişinin görevlendirilmiş olmasını,

 b) Çalışma planları, ham veriler, final raporu, numune ve örnekler, personelin eğitim kayıtlarının muhafazası için arşiv şartlarını,

 c) Arşivlendirilmiş bilgilere yeniden ulaşma prosedürlerini,

 ç) Arşiv bilgilerine ulaşımın yetkili kişilerle sınırlandırılması ve yetki verilen kişi ve alanlarla ilgili kayıt prosedürlerini,

 d) Arşivden alınan ve iade edilen malzemelerle ilgili bir listenin olmasını,

 e) Kayıtlar ve malzemelerin ihtiyaç duyulan veya uygun bir süre saklanıp saklanmadığı ve yangın, olumsuz çevre koşulları gibi nedenlerle kaybı ve zarar görmesine karşı önlemlerin bulunup bulunmadığını,

 denetimle görevlidir.

 2.5. Çalışmanın Denetimi

 2.5.1. Test birimi denetimi genellikle çalışmaların denetimi vasıtasıyla devam eden veya tamamlanmış çalışmaların incelenmesini içerir. Yetkili merci tarafından özel çalışmaların denetimi istenildiğinde çalışmalar test birimi denetiminden bağımsız olarak yürütülebilir. Bazı durumlarda denetim görevlileri çalışmaların denetiminin daha etkin yürütülebilmesi için diğer uzmanların yardımına ihtiyaç duyabilir.

 2.5.2. Denetim görevlisi;

 a) Çalışma yöneticisi ve baş sorumlu gibi çalışmada görevli personelin isim, iş tanımlaması, eğitim ve tecrübe bilgilerini,

 b) Yürütülen çalışmalar için ilgili alanlarda eğitilmiş yeterli personel olduğunu,

 c) Çalışmada kullanılan cihaz ve ekipmanın kalibrasyon, bakım ve servis raporlarını,

 ç) Test maddesinin kararlılığı, test maddesi ve test formülasyonlarının ve hayvan yemlerinin analizleri ile ilgili kayıtları,

 d) Çalışmada görevli personelin çalışma planı veya raporlarda belirlenen görevleri yerine getirmek için yeterli zamanlarının olup olmadığını,

 e) Kontrol prosedürleri veya çalışmaların temel unsurları ile ilgili dokümanları temin edildiğini,

 denetimle görevlidir.

 2.5.3. Kontrol prosedürleri veya çalışmaların temel unsurları ile ilgili dokümanlar;

 a) Çalışma planı,

 b) Çalışma sırasında kullanılan SÇP’ yi,

 c) Çalışma notları, defterleri, dosyalar, çalışma verileri, bilgisayar çıktıları ve hesaplamaların denetimini,

 ç) Sonuç raporunu,

 içerir.

 2.5.4. Hayvanların kullanıldığı çalışmalarda denetim görevlisi hayvanların belli bir yüzdesini test ortamına geldikleri andan otopsiye kadar izler. Bunun için;

 a) Hayvanın vücut ağırlığı, gıda/su alımı, doz formülasyonu ve uygulanması,

 b) Klinik gözlem ve otopsi bulguları,

 c) Klinik kimya,

 ç) Patoloji,

 ile ilgili konulara ilişkin kayıtların denetimine özel önem verilir.

 3. Test Birimi veya Çalışma Denetiminin Tamamlanması

 3.1.1. Test biriminin denetimi, gözlenmesi veya çalışma denetimi tamamlandığı zaman denetim görevlisi kendi bulgularını kapanış toplantısında test birimi temsilcileri ile değerlendirir ve denetleme raporunu hazırlar.

 3.1.2. Büyük bir test biriminin denetimi sırasında İLU prensiplerinden küçük sapmalar gözlemlenebilir, fakat bunlar test biriminde yapılan çalışmaların geçerliliğini etkileyebilecek boyutta olamaz. Bu gibi durumlarda denetim görevlisi bu test biriminin İLU kriterlerine göre İLU prensiplerine uygun çalıştığı yönünde rapor verebilir. Bununla birlikte tespit edilen uygunsuzlukların detayları test birimi yönetimine sunularak bunların düzeltilmesine yönelik çalışmalar yapılması sağlanır. Denetim görevlisi bir süre sonra test biriminde düzeltmelerin yapılıp yapılmadığını denetleyebilir.

 3.1.3. Test birimi denetimi veya çalışma denetiminde bu çalışmaların veya test biriminde yapılan diğer çalışmaların geçerliliğini etkileyebilecek İLU prensiplerinden majör sapmalar tespit edildiğinde denetim görevlisi Ulusal İLU İzleme Merciine rapor eder. Test birimi veya yetkili merci tarafından uygulanacak işlem uygunsuzluğun boyutuna ve İLU uygunluk programı içerisindeki yasal veya idari şartlara bağlı olarak yürütülür. Yetkili merciinin isteği üzerine yürütülen çalışma denetimleri,  Ulusal İLU İzleme Merci tarafından yapılır ve bulguların tam bir raporu hazırlanarak ilgili yetkili mercie gönderilir.

GIDALARIN ÜRETİLMESİ, TÜKETİLMESİ VE DENETLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

K.H.K. Tarihi, No : 560 S.K.H.K.

Yayımlandığı R.Gazete : 9 Haziran 1998/ 23367

GIDALARIN ÜRETİLMESİ, TÜKETİLMESİ VE DENETLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Yasal Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1-

Bu yönetmeliğin amacı; gıda maddelerinin teknik ve hijyenik şekilde üretim, işleme muhafaza, depolama, pazarlama ve halkın gereği gibi beslenmesini sağlamak, üretici ve tüketici menfaatleri ile, halk sağlığını korumak üzere, gıda maddelerinin üretiminde kullanılan her türlü ham ve yardımcı maddeler, mamul ve yarı mamul gıda maddeleri ile yan ürünlerinin özelliklerinin tespit edilmesi, gıda maddelerinin Gıda Kodeksine uygunluğunun Bakanlıkça kontrol ve denetlenmesi, böylece tüketiciye güvenilir gıdanın arzı, tüketicinin daha iyi bilgilendirilmesi, gıda endüstrisinin geliştirilmesi ve ticaretinin iyileştirilmesi ile ilgili hizmetlere dair esas ve usulleri belirlemektir.

Kapsam

Madde 2-

Bu Yönetmelik; gıda maddelerinin hijyenik ve uygun kalitede üretimi, tasnifi, işlenmesi, gıda imalinde kullanılan hammadde ve yardımcı madde ile katkı, aroma maddeleri, vitaminler, mineral maddeler ve ambalajlama ile ilgili; sicil, tescil ve izin, istihdam, kontrol ve denetim, reklam, ithalat, ihracat ve gümrük merkezlerine dair esas ve usulleri kapsar.

Yasal Dayanak

Madde 3-

Bu Yönetmelik 560 sayılı “Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair KHK’ nin 5, 6, 7, 9, 11, 12, 13, 15 ve 19. Maddelerine göre hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4- Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

İl Müdürlüğü: Bakanlık İl Müdürlüğünü,

Laboratuar Müdürlüğü: Bakanlık İl Kontrol Laboratuar Müdürlüğünü, Gıda Teknolojisi Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünü,

Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

Kararname: 560 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyi,

Ambalaj: Gıda maddelerini dış etkenlerden koruyan, taşıma, depolama, dağıtım, tanıtma ve reklam gibi pazarlama işlemlerini kolaylaştıran işleme tekniğinin de gerektirdiği gıda kodeksine uygun çeşitli materyalleri,

Aroma maddesi: Gıda maddesinde tat ve kokuyu geliştirmek içim kullanılan maddeleri ve bunların üretiminde kullanılan kaynak materyallerini,

Denetim: Bakanlık tarafından gıda kontrol hizmetlerinin yürütülmesi ve/veya doğrulanması için yapılan işlemleri,

Denetim defteri: Gıda kontrolörleri tarafından gıda işyerlerinde gerçekleştirilen gıda kontrol işlemi sonucunda tespit edilen hususlara dair kayıtların tutulduğu defteri,

Denetim programı: Denetime esas olan kriterleri ve denetim sıklığını belirlemek üzere hazırlanan yıllık programı,

Doğrulama: Kontrol sisteminin önceden planlanan sisteme uygun olarak gerçekleşip gerçekleşmediği belirlemek üzere numune alma ve analiz metotları da dahil izleme, deney, işlem ve metotların kullanılmasını,

Gıda güvenirliği: Gıda maddelerinin insan tüketimine uygun ve her türlü kontaminasyondan Ari olmasını,

Gıda maddesi: Tütün ve sadece ilaç olarak kullanılanlar hariç olmak üzere, içkiler ve çikletler ile hazırlama ve işleme gereği kullanılan maddeler dahil, insanlar için tüketime sunulan ham, yarı veya tam işlenmiş her türlü maddeyi,

Gıda Kodeksi: Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğini,

Gıda Kontrolörü: Gıda kontrol işlemlerini yerine getirmek üzere Bakanlık tarafından yetkilendirilen, gıda konusunda en az lisans düzeyinde eğitim almış kişileri,

İşyeri: Gıda maddelerinin hammaddeden başlayarak tasnif, işleme, değerlendirme, dayanıklı hale getirme işlemlerinin yapıldığı ve gıda maddeleri satış yerlerine gönderilmek üzere depolandığı tesisler ile bu tesislerin tamamlayıcısı sayılacak yerlerin tamamını,

Gıda Sicili: Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünleri üreten işyerlerinin ürettikleri ürünlerin ve bu ürünlerin bileşiminde bulunan maddelerin kaydedildiği ve Bakanlık nezdinde tutulan sicili,

Gıda Sicil numarası: Gıda maddeleri üreten işyerlerine verilen numarayı,

Gıda üretim zinciri: Perakende satış noktaları hariç olmak üzere gıda maddelerinin üretiminde, hammaddeden başlayarak hazırlama, işleme, imalat, paketleme, depolama, taşıma safhalarının tümünü,

Hammadde: Gıda maddelerinin üretiminde kullanılan hasat, kesim, sağım, avlama, toplama sonucu elde edilen ürün, yarı mamul veya mamul maddeleri elde etmek için kullanılan ana maddelerden her birini,

Hijyen: Gıda maddelerinin güvenilir olarak tüketime sunulması için gıda üretim zincirinin tüm aşamalarında alınan önlemleri,

İzleme: Kritik kontrol noktalarının kontrol edilip edilmediğinin bir plan dahilinde gözlenmesi,

Katkı maddesi: Normal şartlarda tek başına gıda olarak tüketilmeyen veya gıda ham veya yardımcı maddesi olarak kullanılmayan, tek başına besleyici değeri olan veya olmayan, seçilen teknoloji gereği kullanılan işlem veya imalat sırasında kalıntı veya türevleri mamul maddede bulunabilen gıdanın üretilmesi, tasnifi, hazırlanması, işlenmesi, ambalajlanması, taşınması, depolanması sırasında gıda maddesinin tat, koku, görünüş, yapı ve diğer niteliklerini korumak, düzeltmek veya istenmeyen değişikliklere engel olmak ve gıdanın biyolojik değerini düzeltmek amacıyla kullanılmasına izin verilen maddeleri,

Kontrol: Gıda maddelerinin gıda kodeksine uygun olarak üretimi için kalite, teknoloji ve sağlığa uygunluğu yönünden yapılan işlemleri,

Kritik kontrol noktası: Gıda üretim safhalarında oluşabilecek tehlikelerin tespit edilerek önlenmesi, ortadan kaldırılması yada kabul edilebilir seviyelere indirilmesi amacıyla kontrol uygulanabilen bir nokta yada aşamayı,

Laboratuar: Kamu, gerçek veya tüzel kişilerin açacağı gıda maddeleri ile ilgili muayene ve analizleri yapan yeri,

Mamul madde: Belli bir teknoloji kullanılarak elde edilen tüketime hazırlanmış gıda maddesini,

Mübadele konusu yapmak: Satmak veya sair şekilde devretmek üzere depolama, satış maksadıyla teşhir etme ve her ne suretle olursa olsun devretmeyi,

Ön üretim izni: Bakanlığa bildirimde bulunulan ürünlerin değerlendirme sonucu üretimine başlanılması iznini,

Özel beslenme amaçlı gıda: Bebek mamaları ve çocuk mamaları dahil özel fizyolojik koşullar ve/veya hastalıklar nedeniyle ortaya çıkan özel beslenme ihtiyacını karşılamak amacıyla hazırlanan veya formüle edilen, kendilerine ait özel bileşimine veya üretim basamaklarına bağlı olarak tüketim için üretilen gıda maddelerinden açıkça ayrılabilen, bildirimindeki beslenme amaçlarına ve bu uygunluğu işaret edici şekilde pazara sunulan gıda maddelerini,

Raf ömrü: Gıda maddelerinin üretim tarihinden itibaren, uygun şartlarda spesifik özelliklerini muhafaza edebildiği süreyi,

Reklam: Gıda maddelerinin ambalajlanması, etiketlenmesi ve satış noktalarında kullanılan malzeme de dahil olmak üzere hizmet ve ürünün satışını artırmak amacıyla ve belli bir bedel karşılığında hangi vasıtayla olursa olsun yapılan tanıtma şekillerini,

Risk: Gıda maddesinde oluşması muhtemel tehlikeler ve oluşabilecek zararların etkisinin tahmin edilmesi,

Sorumlu Yönetici: Bu Yönetmeliğin 7. maddesinde belirtilen esaslara göre işyerinde ürün üretiminden sorumlu tutulan işveren veya tarafından görevlendirilen bir yetkiliyi,

Tağşiş: Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlerin mevzuata veya izin verilen özelliklerine aykırı olarak üretilmesi halini,

Taklit: Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlerin şekil, bileşim ve nitelikler itibariyle evsafında olmayan özellikleri haiz gibi göstermeyi,

Tehlike: Gıda maddesinde fiziksel, kimyasal veya biyolojik olarak ortaya çıkabilen potansiyel zararı,

Tescil: Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlerin bileşimindeki maddelerin uygun olmaları halinde onaylanmasını,

Usta: Bir mesleğin gerektirdiği bilgi, beceri ve iş alışkanlıklarını kazanmış ve bunları mal ve hizmet üretiminde iş hayatınca kabul edilebilecek standartlarda uygulayabilen usta belgesi almış kişiyi,

Ustalık belgesi: Mesleki eğitimden geçen ustalara verilen mesleki yeterlilik belgesini,

Üretim izin belgesi: Üretimine izin verildiğine dair belgeyi,

Yardımcı madde: Yarı mamul veya mamul maddeleri elde etmek için kullanılan hammadde ve katkı maddeleri dışında kalan maddelerin her birini,

Yetkili laboratuar: Gıda maddelerinin özelliğine ve yapılacak analizin türüne göre yeterli cihaz, alet, ekipman ve personele sahip Bakanlıkça yetki verilen konularda faaliyet gösteren laboratuar ve kamu laboratuarlarını, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sicil, Tescil ve İzin İşleri

Gıda Sicili

Madde 5-

Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünleri üreten işyerleri, Bakanlığın düzenleyeceği gıda siciline kaydolmak ve sicil numarası almak üzere Bakanlığa başvurmak zorundadırlar.

Bu amaçla işyerleri;

Ek 1’de belirtilen bilgi ve belgeleri üç nüsha dosya halinde hazırlar ve iki nüshasını İl Müdürlüğü kanalıyla Bakanlığa ibraz eder. Diğer nüsha gerektiğinde yetkililere sunulmak üzere işyerinde muhafaza edilir. İllerdeki ticaret, sanayi, ticaret ve sanayi odaları, esnaf ve küçük sanatkar odaları ile diğer meslek kuruluşları üyelerini gıda siciline kaydettirmekle yükümlüdür. Gıda sicili için Bakanlıkça belirlenen yer ve hesaba belirlenen ücreti yatırır ve buna dair banka makbuzunu dosya ile birlikte Bakanlığa ibraz eder. Başvuru dosyası, Bakanlıkta konu uzmanlarından teşekkül edecek komisyon tarafından incelemeye alınır. İnceleme sonucu uygun bulunan işyeri gıda sicil kütüğüne kaydedilir ve gıda sicil numarası verilir. Gıda sicil numarası verilen işyerlerinde sadece Bakanlık tarafından üretim izin belgesi verilen maddeler üretilir.

Tescil ve İzin İşleri

Madde 6-

Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünleri üreten işyerleri, üretime başlamadan önce, imal edecekleri bileşimleri birbirinden farklı her ürünü Bakanlığa tescil ettirerek izin almak zorundadırlar.

Bu amaçla:

Gıda Kodeksinde yer alan ürünler için işyeri yetkilisi ve/veya sorumlu yöneticisi, imal edecekleri ürünlerin bileşiminde bulunan maddeler için üretim izin başvurusunu Ek 2’ye göre; gıda ile temasta kullanılacak madde ve gıda ambalajı için üretim izin başvurusunu ise Ek 3’e göre; gerekli bilgi ve belgelerle birlikte üç nüsha dosya halinde hazırlar ve iki nüshasını (d) bendinde belirtilen ücretin ödendiğine dair makbuz ile birlikte İl Müdürlüğü kanalı ile Bakanlığa teslim eder. Diğer nüsha gerektiğinde yetkililere sunulmak üzere işyerinde muhafaza edilir.

Başvuru dosyasının Bakanlıkça incelenmesi sırasında gerektiğinde, Bakanlık gıda kontrolörlerinden oluşturulan bir ekip ürünü, üretime uygunluk açısından Gıda Kodeksine göre kontrol etmek üzere mahalline gönderilir. Ancak, aynı işyerindeki aynı ürün gruplarında, Bakanlıkça daha önce yapılan kontrol ve denetim, mahallinde yeniden tekrarlanmayabilir. Bakanlıkça yapılan inceleme sonuçlarının uygun olması halinde üretim izin belgesi verilir.

Gıda Kodeksinde yer almayan ürünler için işyeri yetkilisi ve/veya sorumlu yöneticisi imal edecekleri ürünlerin bileşiminde bulunan maddeler için gerekli bilgi ve belgeleri Ek 4’e göre üç nüsha dosya halinde hazırlar. İki nüshasını (d) bendinde belirtilen ücretin ödendiğine dair makbuz ile birlikte İl Müdürlüğü kanalıyla Bakanlığa teslim eder. Diğer nüsha gerektiğinde yetkililere sunulmak üzere işyerinde muhafaza edilir.

Başvuru dosyası, Bakanlık tarafından incelemeye alınır. İnceleme esnasında, Bakanlık gıda kontrolörlerinden oluşturulan bir ekip ürünü, üretime uygunluk açısından Gıda Kodeksine göre kontrol etmek üzere mahalline gönderilir.

İşyeri yetkilisi ve/veya sorumlu yöneticisi, ön üretim izni alınan ürünlerin üretimine başlandığında konuyu Bakanlığa bildirir. Bakanlıkça yapılan denetimde üründen numune alınır ve laboratuara sevk edilir. Ürünün muayene ve analizleri sonucunda düzenlenen raporun başvuru belgelerine uygun olması halinde ürün için üretim izin belgesi verilir.

İşyeri yetkilisi ve/veya sorumlu yöneticisi, ürünlerin bileşimi değiştiğinde tekrar Bakanlığa baş vurur. Ancak Gıda Kodeksinde yer alan ve üretim izni alınmış ürünlerdeki bileşim değişikliğinin veya kullanılan katkı maddeleri ile aromaların Gıda Kodeksindeki esas ve sınırlar içinde kalması, aynı ürünün, aynı işyeri tarafından, aynı zamanda birden fazla marka veya ad ile üretilmesine yol açmaması koşuluyla değişik ad veya marka altında piyasaya arz edilmesi yeniden başvuru yapılmasını gerektirmez. Bu hallerde bakanlığa bilgi verilir. Üretim izin belgesi için başvuracak işyerleri, Kararnamenin 5. maddesi gereğince yatırılması gereken ücreti, Bakanlıkça duyurulacak yer ve hesaba yatırarak makbuzunu başvuru dosyasına eklerler. Bakanlıkça üretim izin belgesi verilmeyen ürünler piyasaya arz edilmez. İşyeri yetkilisi ve/veya sorumlu yöneticisi, ürettikleri ürünlere ilişkin üretim miktarlarını altışar aylık dönemler itibariyle İl Müdürlükleri kanalıyla Bakanlığa gizlilik içinde bildirmek zorundadır. Gıda Bilimi ve teknolojisindeki gelişmelere paralel olarak Bakanlıkça yapılan düzenlemeler gereği ve/veya işyerinin Bakanlığa ibraz ettiği bileşim formüllerine ve hijyenik şartlara uygun olarak ürünü imal etmemesi halinde geçerlilik süresine bakılmaksızın daha önce alınan üretim izin belgeleri Bakanlıkça iptal edilir. Bakanlıkça verilen üretim izin belgelerinin geçerlilik süreleri 10 yıl olup, bu sürenin sonunda işyerleri, üretim izin belgelerinin yenilenmesi için Bakanlığa başvurur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İstihdam

Sorumlu Yönetici ve Eleman İstihdamı

Madde 7-

Gıda ve gıda ambalajı üreten işyerlerinde, sorumlu yönetici ve eleman aşağıdaki esaslara göre istihdam edilir.

a) 5590 sayılı Ticaret ve Sanayi Odaları, Ticaret Odaları, Sanayi Odaları, Deniz Ticaret Odaları ve Ticaret Borsaları Birliği Kanununa göre ticaret siciline kayıtlı gıda maddesi üreten 60 Beygir gücünün üzerinde motor gücü bulunan işyerlerinde, en az 4 yıllık lisans eğitimi almış ziraat, gıda, kimya mühendisleri, kimyagerler, veteriner hekimler, su ürünleri mühendisleri ve biyologlar ile gıda bilimi konusunda en az yüksek lisans yapmış diğer meslek gruplarına mensup kişilerin eğitim dallarına uygun sorumlu yönetici olarak istihdamı zorunludur.

Gıda ambalajı üreten işyerlerinde ise sorumlu yönetici olarak ziraat, gıda, kimya mühendisleri, kimyager veya makine, petrol ve endüstri mühendislerinin istihdamı zorunludur.

Sorumlu yöneticinin atanması, kayıtlı bulunulan meslek odasından alınacak belge üzerine Noter onaylı sözleşme yapılır.

b) 507 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanunu Hükümlerine göre, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı işyerleri ile (a) bendi dışında kalan işyerleri, (a) bendine uygun olarak azami 5 işyeri için tek sorumlu yönetici İstihdam edebilecekleri gibi, üretimin nevine göre gıda bilimi konusunda eğitim görmüş tekniker ve teknisyen seviyesindeki elemanlar, her bir işyeri için sorumlu yönetici istihdam edilebilir.

Gıda üretim zincirinin uygun görülen aşama ve/veya aşamalarında istihdam edilecek olan ve gıda bilimi konusunda eğitim görmemiş usta seviyesindeki elemanların Tarım ve Köyişleri Bakanlığı koordinasyonunda sağlık Bakanlığı; illerdeki ticaret, sanayi, ticaret ve sanayi odaları ile esnaf ve sanatkarlar odalarının birlikte açacağı kurslardan “ustalık belgesi” almaları zorunludur. Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde daha önce Bakanlık ve Milli Eğitim Bakanlığı tarafından verilmiş ustalık belgeleri geçerlidir. (a) bendi için, işyeri yetkilisi ile sorumlu yöneticisi gıda üretim zincirinden birlikte sorumludur, (b) bendi için işyeri yetkilisi, sorumlu yöneticisi ile ustalar gıda üretim zincirinden birlikte sorumludur. Sadece üretildiği mekanda satılan gıda maddelerini üreten işyerleri ile (a) ve (b) betleri dışında kalan mevsimlik gıda maddesi üreten işyerlerinde üretim konusunda eğitim görmüş ustalar sorumlu yönetici olarak istihdam edilebilir.

Madde 2- Aynı yönetmeliğe aşağıdaki Ek Madde eklenmiştir.

Ek Madde 1-

9/6/1998 tarihli ve 23367 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce gıda işletmelerinde sorumlu yönetici olarak çalışan ve halen bu görevi yürütmekte olan aynı yönetmeliğin 7. Maddesinin (a) bendinde belirtilen meslekler dışındaki meslek gruplarına ait kişilerin bu görevlerini devam ettirmeleri Bakanlık iznine tabidir.

Geçici Madde –

Gıda Maddeleri üreten işyerlerinin, bu yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren 6 ay içerisinde durumlarını bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirmeleri zorunludur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kontrol ve Denetim

Kontrol ve Denetim Esasları

Madde 8-

Bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünlerin teknik ve hijyenik düzenlemeler yönünden kontrol ve denetimlerinde aşağıdaki esaslara uyulur.

Denetim, gıda kontrolörleri tarafından; Gıda üretim zincirinin tüm aşamalarında, işlemeyle ilgili olarak kullanılan alet, ekipman, makine ve taşıma araçları, Gıda maddelerinin üretimi ve hazırlanmasında kullanılan hammadde, yardımcı madde ve katkı, aroma ile diğer teknolojik yardımcılar, Yarı mamuller, Mamuller, Gıda maddeleri ile temas eden madde ve malzemeler ile temizleme ve bakım ürünleri, Gıda maddelerinin perakende satış noktaları hariç dağıtım safhaları, İşleme ve muhafaza teknikleri, Gıda maddelerinin etiketleme, taşıma ve depolanması, konularında yapılır.

Denetim, gıda üretim zincirinin tüm aşamalarında veya uygun görülen aşama ve/veya aşamalarında denetim programına uygun olarak yılda en az iki kez; ayrıca gerekli görüldüğü zamanlarda veya şüphe ve şikayet üzerine yapılır. Denetim, önceden uyarı yapılmaksızın gerçekleştirilir.

İşyeri Sorumlulukları

Madde 9-

İşyeri yetkilisi ve/veya sorumlu yöneticisi aşağıdaki hususları yerine getirmekle sorumludur:

Gıda üretim zincirinin tüm aşamalarında Gıda Kodeksinin 7. Bölümündeki Gıda Hijyenine uygun hijyenik kuralları sağlamak zorundadır. Gıda üretim zincirinde gıda güvenirliğini sağlamak ve gıda kontrol sistemlerini geliştirmek amacıyla öncelikle yüksek risk grubunda olan et, süt ve su ürünleri üreten işyerleri başta olmak üzere diğer gıda üreten işyerleri, aşağıdaki prensipleri periyodik olarak üretimin her aşamasında yerine getirir: Ürünle ilgili spesifik bilgi ve deneyime sahip bir kontrol grubu oluşturulmalıdır. Ürünün tam ve doğru bir tanımı yapılmalıdır. Gıdanın planlanan tüketim şekli v tüketicileri tanımlanmalıdır. Kontrol grubu tarafından bir akış şeması yapılmalıdır. Akış şemasının tüm basamakları ve süreleri kontrol grubu tarafından işlemlerle karşılaştırılmalı ve gerektiğinde akış şemasına ilaveler yapılmalıdır. Gıda üretiminin tüm basamaklarında; yetiştirme ve hasattan başlayarak işleme, imalat, depolama, dağıtım ve tüketim noktasına ulaşıncaya kadar olabilecek tehlikeler belirlenmeli ve bu tehlikelere karşı etkili olabilecek tedbirler saptanmalıdır. Muhtemel tehlikeyi engellemek veya en aza indirmek için üretim zincirinde “kritik kontrol noktaları” belirlenmelidir. Kritik kontrol noktalarına ait kritik limitler tespit edilmelidir. Kritik kontrol noktalarının belirlenen program doğrultusunda denetlenmesi için izleme sistemi oluşturulmalıdır. İzleme sisteminde belirli bir kontrol noktasında istenmeyen bir durum gözlendiği zaman etkin düzeltici önlemler alınmalıdır. Kontrol sisteminin etkili bir biçimde çalıştığı, ilave testler ve işlemlerle desteklenmelidir. Tüm bu aşamalarla ilgili kayıtların ve uygulanan işlemlerin yer aldığı bir dokümantasyon sistemi oluşturulmalıdır. Gıda maddelerini denetlemek üzere işyerine gelen gıda kontrolörlerine, denetim esnasında yardımcı olmak zorundadır. İşyerinin kapatılması veya sahip değiştirmesi halinde en geç 30 gün içerisinde bu durumu İl Müdürlüğüne bildirmek zorundadır.

İşyeri yetkilisi ve/veya sorumlu yöneticisinin bu Yönetmeliğin 10. maddesinin 1. fıkrasına göre yapılan denetim sonuçlarına karşı itiraz hakkı bulunur.

Kontrol ve Denetim İşlemleri

Madde 10-

Kontrol ve denetim işlemleri aşağıdaki esaslara göre yapılır.

Gıda kontrolörleri; Gıda üretim zincirinin tüm aşamalarında bu yönetmeliğin amacına uygun olarak kontrol yapar ve bir denetim raporu düzenler, İşyerlerince yapılan izleme ve doğrulama kontrollerinin yerine getirilip getirilmediğini denetler, Gıda üretim zincirinin tüm aşamaları veya uygun görülen aşamaları ile ilgili olarak işyerinde tutulan üretim kontrolü ve laboratuar kayıtlarını inceler, gerektiğinde Bakanlıktaki dosyasında saklanmak üzere bunların birer fotokopisini alır ve bunu denetim defterine işler. Denetim işlemlerini mesleki bir gizlilik içinde yerine getirir. Denetim esnasında herhangi bir engelleme ile karşılaştığında durumu bir tutanak ile tespit eder ve işlem yapılmak üzere tutanağı İl Müdürlüğüne tevdi eder. Denetim esnasında, hammaddeden başlayarak hazırlama, işleme, imalat, paketleme, depolama, taşıma ve dağıtım aşamalarının herhangi birinde Gıda Kodeksine aykırılık gördükleri zaman durumu bir tutanak ile tespit eder, müsadereyi gerektirecek bir aykırılık var ise, aykırılık oluşturan ürün partisini yediemin sıfatıyla işyeri yetkilisine ve/veya sorumlu yöneticisine aynı tutanakla teslim eder. Denetim, gıda kontrolörünün gerektiğinde işyerinin sorumlu yöneticisi ve/veya çalışanlarıyla görüşmesi, işyerindeki ölçüm araçlarına göre kaydedilen değerleri okuması, ve/veya bu değerleri kendi araçlarıyla doğrulaması ile desteklenir. Denetim esnasında muayene ve analiz amacıyla gıda kontrolörü tarafından gerektiğinde numune alınır ve numune alma tutanağı ile numune alma etiketi hazırlanarak numuneye iliştirilir. Denetim esnasında üç takım halinde alınan numunelerden bir takımı işyerinde bırakılır, bir takım şahit numune olarak İl Müdürlüğünde ve ürünün yapısını bozmayacak şekilde tekniğine uygun muhafaza edilir, bir takım numune ise muayene ve analiz yapılmak üzere usulüne uygun olarak en kısa zamanda Bakanlık laboratuarına resmi prosedür ile gönderilir. Gıda maddelerinin laboratuar da muayene ve analizi sonucunda üç nüsha halinde muayene ve analiz raporu düzenlenir. Muayene ve analiz raporlarının biri laboratuar da kalır, diğer ikisi değerlendirme yapmak üzere ilgili İl Müdürlüğüne gönderilir. Gıda kontrolörleri, muayene ve analiz raporu ile denetim raporunu mevcut mevzuat kapsamında taklit, tağşiş ve sağlığa zararlı hususları da içerecek şekilde değerlendirir. Değerlendirme sonuçları olumlu yada olumsuz bulunduğunda her halükarda işyerine bildirilir. İşyeri sahibi ve/veya sorumlu yöneticisi denetim sonuçlarının olumlu olması halinde, bu durumun kendilerine bildirilme tarihinden itibaren 15 gün içerisinde şahit numuneyi alabilir veya aldırabilir. İşyeri sahibi ve/veya sorumlu yöneticisinin denetim sonuçlarına, kendilerine tebliğden itibaren azami 15 gün içerisinde itiraz hakkı mevcuttur. Raf ömrü 15 günden az olan ürünlerde işyeri sahibi ve/veya sorumlu yöneticinin ürünün raf ömrü süresince itiraz hakkı mevcuttur. Denetim sonuçlarına itiraz edildiğinde, şahit numunenin Bakanlığın görevlendirdiği diğer yetkili laboratuar da muayene ve analizi yaptırılır. Bu sonuçlar kesin olup, verilecek karara esas teşkil eder. İtiraz durumunda, şahit numunenin analiz ücreti işyerince ilgili laboratuara ödenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Kısıtlamalar

Sağlığın Korunması

Madde 11-

İnsan sağlığının korunması amacıyla, bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlerde aşağıdaki hususlara uyulur.

Gıda Kodeksine uyulmaksızın imal edilemez, muameleye tabi tutulamaz, mübadele konusu yapılamaz, İnsan sağlığına zarar verecek muhteviyatta olamaz, içerisine zararlı bir madde katılamaz, böyle bir maddenin kalıntısı bulundurulamaz ve gıdaya zararlı özelliğe yol açacak herhangi bir işlem uygulanamaz. 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Karantina Kanunu kapsamında bulunan, yetiştirmeden muhafazaya kadar bitki hastalık ve haşerelerine karşı kullanılan zirai mücadele ilaçlarını, koruma maddelerini, bitki gelişmesini düzenleyici maddeleri, veya bunların artık ve reaktif ürünlerini izin verilen miktarlardan fazla ihtiva eden gıda maddeleri her ne surette olursa olsun mübadele konusu yapılamaz. İzin verilen sınırları aşan miktarda bulunan zirai ilaç, hormon, radyoaktif madde, plastik madde migrasyonu, herhangi bir kimyasal madde kalıntısı veya bu maddelerin değişimi sonucunda hasıl olan ürünleri dış veya iç kısımlarında taşıyan hayvan menşeli gıda maddeleri mübadele konusu yapılamaz.

İlaç olarak tescil edilmiş veya hayvan yemleri bakımından katkı maddesi olarak kabul edilmiş maddelerin canlı hayvana verilmiş olması halinde, bahse konu hayvanlardan elde edilen gıda maddeleri tespit edilen bekleme sürelerinin nazarı itibara alınmasından sonra mübadele konusu yapılabilir. Bu maddelerin ilaç olarak kullanılmaları halinde, henüz bekleme süreleri tespit edilmemişse tatbik edilmeleri 1734 sayılı Yem Kanunundaki hükümlere göre cereyan etmeyen farmakolojik etkileri bulunan maddelerin uygulanması halinde, bu maddelerin tatbik edilmesini müteakip belirlenen bekleme süresi geçmeden önce elde edilen hayvan menşeli gıda maddeleri mübadele konusu yapılamaz.

Bu kısıtlamaların uygulanmasından üreticiler, imalatçılar ve sanayiciler birlikte sorumludur.

Denetim sonucunda, bu maddedeki yasakları ihlal ettiği belirlenen gerçek ve tüzel kişilere Kararnamenin 4128 sayılı Kanunla eklenen 18/A ve 18/B maddelerine göre idari para cezası uygulanır ve Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

ALTINCI BÖLÜM

İhracat, İthalat, Gümrük Merkezleri

İhracat Kontrolleri

Madde 12-

Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlerin ihracat kontrolleri Bakanlıkça yapılır.

Kontrole ilişkin esaslar şunlardır:

İhracat kontrolü, alıcı ülke talepleri doğrultusunda ihracatının veya temsilcisinin malın denetlenmesini isteyen bir beyanname vermesi üzerine en seri şekilde üretim, depo antrepo veya işyerinden denetlemeye en uygun olanında ihracatçı veya temsilci de hazır bulunmak suretiyle yapılır.

Denetim esnasında muayene ve analiz etmek üzere gerektiğinde numune alınır. Denetim raporu ve analiz sonuçlarının değerlendirilmesinde alıcı ülke talebi ve/veya Gıda Kodeksi esas alınır.

Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlerin gıda güvenirliği açısından ihracat kontrolleri sadece Bakanlık tarafından yapılır.

İhracattan vazgeçilmesi halinde verilen belgeler Bakanlığa iade edilir.

Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlere ihracatçının veya temsilcisinin bir beyanname vermesi üzerine Bakanlıkça; İhracata konu ham, yarı mamul veya mamul maddelere kimyasal, fiziksel ve biyolojik yönden insan tüketimine uygun olduğuna dair gıda sertifikaları düzenlenir. Sertifikanın özellikleri ve geçerlilik süresi ürünün özelliğine ve ihraç edildiği ülkeye göre Bakanlıkça belirlenir. İhraç amacıyla üretimi yapılan ancak Gıda Kodeksine uygun olmayan ürünlerin yurt içinde mübadele konusu yapılması Bakanlığın iznine tabidir.

Mübadele konusu ürünler gıda güvenirliği açısından Bakanlıkça kontrol edilir. Kontrol sonucu uygun bulunan ürünler Gıda Kodeksinin ambalajlama ve etiketleme-işaretleme ile ilgili hükümlerine uygun olması halinde piyasaya arz edilir.

İhracatı kontrol sonucu uygun bulunan ürünlere belge düzenlenir.

İthalat Kontrolleri

Madde 13-

Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlerin ithalat kontrollerinde;

a) Bu Yönetmeliğin kontrol ve denetim ile ilgili hükümleri uygulanır ve Gıda Kodeksine uygunluk aranır.

b) Gıda Kodeksinde yer almayan ürünlerin ithalatında uluslararası mevzuata uygunluk aranır veya ikili ve/veya çoklu anlaşmalar dikkate alınır.

c) İthal edilen herhangi bir gıda maddesi, Gıda Kodeksine uygun etiketleme ve ambalaj yapılması ve satışa hazır hale getirilmesi şartıyla yurt içinde mübadele edilebilir.

Ambalajlama ve etiketleme işlemleri, raf ömrü ile kısıtlı olmak kaydıyla, ithalattan sonraki iki ay ve lüzum halinde Bakanlığın belirleyeceği ek süre içinde tamamlanmadığı takdirde ürünlerin yurt içinde satışına izin verilmez.

Ancak bu yasaklar;

Gümrük nezareti altında gümrük depoları ile antrepolarına konulan veya transit nakledilen, Yabancı devlet başkanları ile refakatindekiler tarafından bulundukları süre içinde kullanılmak üzere veya tüketilmek üzere getirilen, Diplomatik veya konsüler temsilciliklerine ait, Bilimsel amaçlar, sergiler veya benzer maksatlar için getirilen, Olağanüstü hallerde hibe olarak gönderilen, Ürün cinsine göre Bakanlıkça uygun görülen miktarda numune olarak gelen, Gemilerde bulunup açık denizlerde tüketilecek olan, gıda maddelerine uygulanmaz.

Gümrüklerde yapılan kontrollerde Gıda Kodeksine veya uluslararası standartlara uygun bulunmayan ürünler mahrecine iade edilir. Bakanlıkça gümrüklerde yapılan kontrollerde mevzuata veya uluslararası gıda standartlarına uymayan gıda maddelerinin serbest bölgeler hariç, yurt içine sokulması, dağıtılması ve satışı yasaktır.

Gümrük Merkezleri

Madde 14-

Gümrük merkezlerine ilişkin işlemlerde;

Gümrük teşkilatı olan yerlerde ithal ve ihraç edilecek gıda maddelerinin kontrolü için bakanlık, ilgili kurumların görüşünü alarak giriş ve çıkış kapılarını tespit ve ilan eder. Gıda endüstrisinin ve/veya gıda maddeleri dış ticaretinin yoğun olduğu yerlerde açılan kapılarda Bakanlıkça gıda ihtisas kontrol merkezleri kurulabilir. Bu kontrol merkezlerinde ithale ve ihraca konu gıda maddeleri gıda güvenirliği açısından denetlenir ve gıdalarda potansiyel tehlikelere karşı gerekli önlemler alınır. Kapılarda, transit geçecek gıda maddelerinin gıda güvenirliğini gösteren belgeler üzerinden kontrolü yapılır ve vize edilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Reklam

Reklam Yayınlama İlkeleri

Madde 15-

Gıdaların etiketlenmesi ve sunumuna ilişkin tüm reklamlar;

Yasal, ahlaki, dürüst ve doğru olmalıdır. Bu reklamlar gıdaya ilişkin düzenlemelere ve Gıda Kodeksine uygun olmalıdır. Aynı zamanda iş hayatında genel kabul gören rekabet ilkelerine de uygun olmalıdır. Hiçbir reklam yada talep kamuoyunun reklama olan güvenini sarsacak nitelikte olmamalıdır.

Tüketicilerin gıda konusundaki duyarlılığın yada bu alandaki olası bilgisizliğini istismar edecek biçimde tasarlanmamalıdır.

b) Gıdaların ambalajlanması, etiketlenmesi ve işaretlenmesi Gıda Kodeksine uygun olmalı ve içerdikleri istisnaların belirtilmesi zorunludur.

Etiketleme ve etiketlemede kullanılan yöntemler, gıda maddesinin fiyatı, bileşimi, özellikleri, miktarı, dayanıklılığı, orijin veya kökeni ve üretim tarihi, yöntemi ve koşulları, amaç için uygunluğu, kullanımı, onun kullanımından beklenen sonuçlar, yapılan test ve kontrollerin önemli özellikleri, resmi onayı, madalya, ödül ve diplomalar hakkında; yanıltıcı, gıda maddesinin sahip olmadığı etkileri veya özellikleri atfederek veya tüm benzer gıda maddeleri aynı karakteristiklere sahip olduğu halde, gıda maddesinin özel karaktere sahip olduğunu ileri sürecek şekilde olmamalıdır. Özel beslenme amaçlı gıdalar dahil herhangi bir gıda maddesinin hastalıkları önleme, iyileştirme ve tedavi özellikleri olduğunu bildirmek veya bu özellikleri ima etmek yasaktır. Yukarıdaki (c) ve (d) bendlerinde belirtilen yasaklama ve sınırlamalar; gıda maddesinin şekil, görünüm ve paketlenmiş olarak sunumuna kullanılan paketleme materyali ve düzenlemelerine, vitrinde yerleşimine ve reklamlarına da uygulanacaktır. Gıdaya ilişkin reklamlar araştırma sonuçlarını veya teknik ve bilimsel yayınlardan yapılan alıntıları çarpıtmamalıdır. İstatistikler gerçekte olduklarından daha fazla geçerlilik taşıyormuş gibi sunulmamalıdır. Bilimsel terimler yanıltıcı biçimde kullanılmamalıdır. Reklamlarda iddiaları, gerçekte sahip olmadıkları bir bilimsel temele sahipmiş gibi göstermek üzere bilimsel terminoloji ve yersiz bilimsel ifadeler kullanılmamalıdır. Gıda karşılaştırmalarını içeren reklamlarda karşılaştırma yanıltıcı olmamalı ve rekabet ilkelerine uyulmalıdır. Karşılaştırma konuları doğrulanabilir gerçeklere dayanmalıdır. Gerçek olmayan ve tanıklığına başvurulan kişinin tecrübesine dayanmayan hiçbir tanıklık yada onay ifadesine yer vermemeli veya atıfta bulunmamalıdır. Gerçekliğini yitiren yada başka nedenlerle uygulanamaz duruma gelen tanıklık yada onay ifadeleri kullanılmamalıdır.

ı) Doğrudan doğruya yada ima yoluyla hiçbir firmayı, hiçbir firmayı, hiçbir endüstriyel veya ticari faaliyeti, mesleği, hiçbir ürünü küçümseyerek veya alay konusu ederek yada benzer şekilde kötülememelidir.

Reklamlar bir başka firma, şirket yada kurumun adını, patent, marka veya amblem, logo ve diğer özgün kurumsal kimlik unsurlarını haksız biçimde kullanmamalıdır. Rakip firma, yada firmalar, yanıltıcı olduğu gerekçesiyle, bir gıda reklamının önlenmesini istediği hallerde yargı yollarına başvurabilir. Gıda reklamlarında genel ahlaki kurallara aykırı beyanlar, kelimeler, resim yada görüntüler bulunmamalıdır. Gıda reklamları başka reklamların genel kompozisyonunu, metnini, sloganını, görüntü düzenini, müzik ve ses efektlerini tüketiciyi yanıltacak yada karışıklığa yol açacak biçimde taklit etmemelidir. Gıda satışlarını teşvik için tüketiciyi çelişkilere yada yarışmalara katılmaya davet eden reklamlar tüketiciye indirimler yada armağanlar teklif eden reklamlar, pul, kupon ve bunlardan birkaçının bir arada sunulduğu reklamlar, teşvik kampanyalarında bütün şartları açıkça belirtmelidir. Böyle reklamlarda yapılan teklifler, ürünü, tüketicinin olduğundan daha çekici görmesine yol açmamalıdır. Esaslara ters düşen bir gıda reklamı, reklam verenin yada reklam veren adına harekat eden bir başka kişinin daha sonra tüketiciye doğru bilgi verdiği gerekçesiyle savunulamaz. Yanıltıcı reklam teşkil eden bazı haller şunlardır; Abartma, Mukayeseli reklamlarda, mukayesesi yapılan malın kime ait olduğunun belirtilmediği haller veya mukayesesi yapılan malın kime ait olduğunun belirtildiği ve en iyi kaydıyla yapılan reklamlar, Hatalı bilimsel araştırma sonuçlarına ve tanık beyanlarına dayandırılan reklamlar, Reklamlarda fiyatların kullanılması durumlarında özel indirim iddiaları, hediyeli satışlar, toptan satış fiyatına satışlar, tahliye dolayısıyla satış iddiaları, Gıdanın belli bir ödül kazandığını belirten reklamlar, Reklamlarda yanlış unvan veya mesleki adların kullanılması, Yukarıdaki (p) bendinde belirtilen hususlara birlikte reklamın yanıltıcı olmaması için ayrıca gıda reklamında; İfadenin vaadi desteklemesi, İfade ile gösteri arasındaki ilişkinin birbirini desteklemesi, Önemli noktaların açıklanması, İfadenin birden fazla anlamının olmaması, Belirsiz ifadeler kullanılmaması gerekir.

Bakanlığın ilgili Genel Müdürlüğüne bağlı Olarak bir “Gıda Reklamları Denetleme Komisyonu” kurulur. Bu komisyon ayda bir toplanarak bu Yönetmeliğe uygunluğunu denetler. Bu komisyonun çalışma esas ve usulleri Bakanlıkça belirlenir. Bu maddedeki hususlara uyulmaması durumunda Kararnamenin 4128 sayılı Kanunla eklenen 18/A ve 18/B maddelerine göre işlem yapılır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

İzin ve Tescil Ücretleri

Madde 16-

Bu Yönetmelik kapsamında ürünleri imal eden kamu,gerçek veya tüzel kişilere ait işyerleri,gıda sicil numarası ve üretim izin belgesi almak üzere Bakanlığı başvuru esnasında,Bakanlık gıda hizmetlerinde kullanılmak üzere Kararnamenin 5inci maddesine göre izin ve tescil ücretini öderler.

Müeyyideler

Madde 17-

Bu Yönetmelik hükümlerine uymayanlara Kararnamenin 4128 sayılı Kanunla eklenen 18/A ve 18/B maddelerine göre para cezası uygulanır.

Geçici Madde 1- Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünlerin üretimini yapan kamu, gerçek veya tüzel kişilere ait işyerleri bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren;

Bu Yönetmeliğin 9. madde (b) hükümlerinde belirtilen esas ve usuller hariç olmak üzere, durum ve çalışmalarını en geç bir yıl içinde Yönetmelikte belirlenen esas ve usullere uydurmak, Gıda siciline kaydolmak, gıda sicil numarası almak ve ilgili ürün kodeksi yayınlandıktan sonra imal ettikleri ürünlerin bileşiminde bulunan maddeleri tescil ettirerek üretim izin belgesi almak üzere en geç bir yıl içinde bakanlığa başvurmak, Et, süt ve su ürünleri işleyen işyerlerinden bu Yönetmeliğin 7. maddesinin (a) bendi hükümlerine uyanlar en geç iki yıl içerinde; aynı maddenin (b) bendi hükümlerine uyanlar ise en geç dört yıl içerisinde; üretim koşullarını bu Yönetmeliğin 9. maddesi 1. fıkrasının (b) bendinde belirtilen esas ve usullere uydurmak, (c) bendi dışında kalan işyerlerinden; bu Yönetmeliğin 7. madde (a) bendi hükümlerine uyanlar en geç üç yıl içerisinde; (b) bendi hükümlerine uyanlar ise en geç altı yıl içerisinde üretim koşullarını bu Yönetmeliğin 9. maddesi 1. fıkrasının (b) bendinde belirtilen esas ve usullere uydurmak, zorundadırlar.

Geçici Madde 2-

Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde üretim izin belgesi alınmış olan ürünler için işyerleri bu Yönetmeliğin geçici 1. maddesi (c) bendi hükmüne tabi değildir.

Talimat, Tebliğ

Madde 18-

Bu Yönetmeliğin uygulanmasıyla ilgili diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanacak tebliğ ve talimatlarla belirlenir.

Yürürlük

Madde 19-

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 20-

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

EK: 1

Gıda Sicili Başvurusu

İşyeri ve ürün ile ilgili bilgiler

1- İşyerinin adı, adresi, tel-faks numarası.

2- İşyeri sahibinin ve sorumlu yöneticinin adı ve soyadı.

3- Sorumlu Yöneticinin noter onaylı sözleşmesi ve diploma sureti.

4- İşyeri çalışma izin belgesi.

5- Kapasite raporu.

6- Marka tescil belgesi.

7- İllerdeki ticaret,sanayi,ticaret ve sanayi odaları,esnaf ve küçük sanatkar odaları ve/veya diğer meslek kuruluşlarına üyelik belgesi.

8- Bakanlık adına açtırılan hesaba ücretin yatırıldığına dair makbuz sureti.

9- İşyerinde üretilen veya üretilecek ürünler veya ürün gruplarının adı.

10-Aşağıda yer alan ifadenin doğrulanması.

İşyerimizden imal etmek istediğimiz tüm ürünler için bakanlığınıza başvuruda bulunarak üretim izni alınacaktır. Aksi takdirde Bakanlıkça tarafımıza verilen gıda sicil numarasının iptal edileceğini taahhüt ederiz. İşyeri Yöneticinin Sorumlu Yöneticinin

Adı-Soyadı Adı- Soyadı

İmza Mesleği

İşyeri Kaşesi İmza

EK: 2

Türk Gıda Kodeksinde Yer Alan Ürünler İçin Üretim İzin Başvurusu

İşyeri ve ürün ile ilgili bilgiler

1- İşyerinin adı, adresi, tel-faks numarası.

2- İşyeri sahibinin ve sorumlu yöneticinin adı ve soyadı.

Sorumlu Yöneticinin noter onaylı sözleşmesi ve diploma sureti. Gıda sicil numarası Bakanlık adına açtırılan hesaba ücretin yatırıldığına dair makbuz sureti. (x) maddesi ile ilgili bilgiler. (xx) maddenin adı, % tam bileşimi. Gıda maddesi ile temasta bulunan ambalajın türü, ambalaj izni ve tarihi. Aşağıda yer alan ifadenin doğrulanması.

İşyerimizden imal etmek istediğimiz tüm ürünler için bakanlığınıza başvuruda bulunarak üretim izni alınacaktır. Aksi takdirde Bakanlıkça tarafımıza verilen gıda sicil numarasının iptal edileceğini taahhüt ederiz. İşyeri Yöneticinin Sorumlu Yöneticinin

Adı-Soyadı Adı- Soyadı

İmza İşyeri Kaşesi Mesleği İmza

Açıklamalar

Üretim bildiriminde bulunulan her ürün için gıda-katkı-aroma-ambalaj vb. ifadelerden biri yazılmalıdır.

Örneğin

Üretim bildiriminde bulunulan ürünün spesifik adı belirtilmelidir. (Örneğin: Sitrik asit)

EK: 3

Gıda ile Temasta Olan Ambalaj Üretim İzin Başvurusu

İşyeri ve ürün ile ilgili bilgiler

1- İşyerinin adı, adresi, tel-faks numarası.

2- İşyeri sahibinin ve sorumlu yöneticinin adı ve soyadı.

Sorumlu Yöneticinin noter onaylı sözleşmesi ve diploma sureti. Marka tescil belgesi. Bakanlık adına açtırılan hesaba ücretin yatırıldığına dair makbuz sureti. Noter onaylı gayri sıhhi müessese ruhsatı. Sanayi kapasite raporu. Üretim akış şeması. Üretilecek maddenin hangi gıda ile temasta kullanılacağı. Hammaddenin ticari ve kimyasal adı. Katkı maddesi kullanılacaksa kullanım amacı ve yüzde miktarı. Boyar madde uygulaması yapılacaksa kullanılacak boyaların ticari ve kimyasal adı ile uluslararası endeks numarası, masterbach boyada ayrıca yüzde miktarı ve taşıyıcısı. Hammadde ve katkı maddelerine ait fatura fotokopisi. Analiz raporları ( son ürüne göre migrasyon, toksikolojik, boya geçirgenlik, VCM vs. ) Kullanılmadan önce kontaminasyona meydan vermemek için konulduğu dış ambalajdaki etiket örneği.

Dış ambalaj etiket örneğinde en az aşağıdaki bilgiler bulunacaktır:

Ürünün ticari ve kimyasal adı :

Üretim Tarihi :

Ambalaj içindeki ürün miktarı :

Parti ve seri numarası :

Üretildiği firma adı ve adresi :

Depolama koşulları :

“Tarım ve Köyişleri Bakanlığının . . . . . . . . . tarih ve . . . . . . . .sayılı izni ile üretilmiştir” ifadesi.

EK: 4

Türk Gıda Kodeksinde Yer Almayan Ürünler İçin Üretim İzin Başvurusu

İşyeri ve ürün ile ilgili bilgiler

1- İşyerinin adı, adresi, tel-faks numarası.

2- İşyeri sahibinin ve sorumlu yöneticinin adı ve soyadı.

Sorumlu Yöneticinin noter onaylı sözleşmesi ve diploma sureti. Marka tescil belgesi Gıda sicil numarası Bakanlık adına açtırılan hesaba ücretin yatırıldığına dair makbuz sureti. (x) maddesi ile ilgili bilgiler. (xx) maddenin adı, % tam bileşimi. Üretiminde kullanılan hammadde, yardımcı madde, katkı, aroma maddelerinin spesifikasyonları, aroma maddelerinin klasifikasyonları. Üretim teknolojisi, üretim akım şeması (kısaca) İlgili mevzuata uygun etiket örneği. Gıda maddesi ile temasta bulunan ambalajın türü, ambalaj izni ve tarihi. Gıda maddesi ile ilgili besin öğesi tablosu. Çalışma izin belgesi. Kapasite raporu. “Tarım ve Köyişleri Bakanlığının . . . . . . . . . tarih ve . . . . . . . .sayılı izni ile üretilmiştir” ifadesi.

Açıklamalar:

Üretim bildiriminde bulunulan ürün grubuna göre gıda-katkı-aroma-ambalaj vb. ifadelerden biri yazılmalıdır.

Örneğin: Aroma maddesi

Üretim bildiriminde bulunulan ürünün spesifik adı belirtilmelidir.

Örneğin: Doğala özdeş çilek aroması

HAYVANCILIK İŞLETMELERİNİN KURULUŞ, ÇALIŞMA, DENETLEME USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

9 Ağustos 2006 ÇARŞAMBA           Resmî Gazete     Sayı: 26254

HAYVANCILIK İŞLETMELERİNİN KURULUŞ, ÇALIŞMA, DENETLEME USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; hayvancılık işletmelerinin asgari teknik, sağlık ve hijyenik şartlara uygun olarak kurulmasını, orta ve büyük ölçekli ekonomik hayvancılık işletmelerinin yaygınlaştırılmasını ve bu işletmelerin verimli çalışmasını, hayvan sağlığı, hayvan refahı ve halk sağlığının korunarak hayvansal gıda güvenliğini sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, gerçek ve tüzel kişilere ait ticari ve zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmelerinin kuruluş, çalışma ve denetleme esaslarını kapsar.

(2) Bu Yönetmelik, özel mevzuatla düzenleme getirilen gerçek ve tüzel kişilere ait kuluçkahane ve damızlık kanatlı hayvan işletmeleri ile deney hayvanları ve balık işletmelerini kapsamaz.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 8/5/1986 tarihli ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 32/A maddesi, 28/2/2001 tarihli ve 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanunu ve 24/6/2004 tarihli ve 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık:

Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Çalışma izni:

Bu Yönetmelikte belirtilen bilgi ve belgeler ile asgari teknik ve hijyenik şartları uygun işletmelere faaliyet yapabilmeleri için Mülki İdare Amirliğince verilen izni,

c) Genel müdürlük:

Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

ç) Hayvancılık işletmesi:

Aynı adreste bir tür veya değişik türlerdeki hayvanların barındırıldığı, yetiştirildiği, bakım ve beslemesinin yapıldığı gerçek ve tüzel kişilere ait ticari ve/veya zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmelerini,

d) İl müdürlüğü:

Tarım ve Köyişleri Bakanlığına bağlı il müdürlüklerini,

e) İlçe müdürlüğü:

Tarım ve Köyişleri Bakanlığına bağlı ilçe müdürlüklerini,

f) İl/ilçe tespit komisyonu:

Kadastro geçmemiş yerler için il ve ilçelerde; il/ilçe müdürlüğü teknik elemanının başkanlığında, tapu ve kadastro teşkilatının teknik elemanı, ziraat odasının olduğu yerlerde ziraat odasının yetkili temsilcisi, ormanlık veya ormanla ilişkili alanlarda çevre ve orman ile orman genel müdürlüğü mahalli teşkilatlarının teknik elemanından ve köy/mahalle muhtarından oluşan komisyonu,

g) Komisyon:

Mülki idare amirince il/ilçe müdürlükleri bazında bir hükümet veteriner hekimi başkanlığında; zootekni, tarımsal yapılar veya kültür teknik bölümü mezunu bir ziraat mühendisi ve bir veteriner hekim veya bir veteriner sağlık teknikeri/inşaat teknikeri veya veteriner sağlık teknisyeni/inşaat teknisyeni ile kurulacak işletmenin yeri, özelliği ve kapasitesi dikkate alınarak ve gerektiğinde ilgili belediye veya il özel idare müdürlüğü gibi yerel mahalli idareler, Sağlık Bakanlığı, Çevre ve Orman Bakanlığı, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğünün mahalli teşkilat yetkilileri ile gerektiğinde diğer ilgili kurum ve kuruluşları oluşturulan en az 3 kişilik heyeti,

ğ) Kuruluş izni:

Yer seçim raporu ile hayvancılık işletmesine ait bilgi ve belgelerin komisyonca uygun bulunması durumunda hayvancılık işletmesinin kurulması için Mülki İdare Amirliğince verilen izin yazısını,

h) Muvafakat belgesi:

Birden fazla kişiye ait arazide kurulu veya kurulacak olan hayvancılık işletmelerinde diğer hissedarlarla yapılmış muhtar onaylı olan ve bu Yönetmeliğin Ek-1’inde yer alan belgeyi, eğer arazinin mülkiyeti eş ve/veya anne, baba ve çocuklara ait hayvancılık işletmelerinde ise maliklerin onaylarının bulunduğu bu Yönetmeliğin Ek-2’sinde yer alan belgeyi,

ı) Sağlık koruma bandı:

Hayvancılık işletmesinin çevreye olan zararlı etkisini önlemek, işletmede yetiştirilen hayvanları dışarıdan gelecek hastalık ve zararlılar ile diğer tehlikelere karşı korumak ve hayvanların sağlıklı yetiştirilmesini sağlamak amacıyla, işletmenin özelliğine ve kapasitesine göre işletme arazisi içinde veya dışında bırakılması gereken asgari uygun koruma mesafesini,

i) Taahhütname:

Kurulu veya kurulacak hayvancılık işletmesini kullanan veya kullanacak olan hissedarların söz konusu muvafakat nameye sahip olmaması durumunda vereceği noter onaylı tek taraflı bu Yönetmeliğin Ek-3’ünde yer alan belgeyi,

j) Ticari amaçlı hayvancılık işletmesi:

Zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmesi tanımı dışında kalan ve ticari amaç için faaliyet gösteren hayvancılık işletmelerini,

k) Yer seçim raporu:

Kurulacak olan hayvancılık işletmesi yerinin komisyonca inceleme ve değerlendirilmesi sonucunda düzenlenen raporu,

l) Zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmesi:

Ticari amaç dışında ailenin zatî ihtiyaçları veya hobi için beslenen en fazla 4 baş sığır ve/veya tek tırnaklı gibi büyükbaş, ve/veya 10 baş koyun-keçi ve/veya 2 baş domuz ve/veya 350 adet tavuk, horoz, ördek, kaz, bıldırcın, keklik, sülün ve benzeri kanatlı hayvan ve/veya 4 adet devekuşu ve/veya 50 adet tavşan kapasitesi bulunduran hayvancılık işletmelerini, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yeni Kurulacak Ticari Amaçlı Hayvancılık İşletmelerinin Yer Seçimi, Kuruluşu ve Çalışma İzinleri

Yer seçim raporu için müracaat

MADDE 5 – (1) Yeni kurulacak ticari amaçlı hayvancılık işletmeleri için yer seçim raporu alınması zorunludur. Bu amaçla aşağıdaki belgelerle birlikte Mülki İdare Amirliğine müracaat edilir.

a) Dilekçe.

b) Bu Yönetmeliğin Ek-4’üne uygun olarak doldurulmuş beyanname.

c) Hayvancılık işletmesi kurulacak arazinin plan krokisi ve çapı.

ç) İşletmenin kurulacağı arazinin aidiyetini gösteren bu Yönetmeliğin Ek-5’indeki belgelerden biri.

(2) İşletmenin kurulacağı yer birden fazla kişiye ait ise ve işletme arazisini hissedarlardan birinin kullanması durumunda diğer hissedarlarla yapılmış muhtar onaylı bu Yönetmeliğin Ek-1’ine uygun olarak doldurulan muvafakat belgesi veya hayvancılık işletmesini kullanacak hissedarın söz konusu muvafakatnameye sahip olmaması durumunda vereceği noter onaylı tek taraflı bu Yönetmeliğin Ek-3’üne uygun olarak doldurulan taahhütname istenir. Ticari hayvancılık işletmesinin kurulacağı yerin mülkiyeti eş ve/veya akrabaları olan anne, baba ve çocuklara ait ise maliklerin onaylarının bulunduğu bu Yönetmeliğin Ek-2’sine uygun muvafakat belgesi istenir.

(3) Vesayet altındaki kişiler için de mahkeme kararının onaylı sureti istenir. Vesayet altındaki kişiler vasileri aracılığı ile başvurabilirler. Gerekli bilgiler vasi tarafından sağlanır ve verilecek izinler vesayet altındaki kişi adına düzenlenir.

Yer seçim raporunun verilmesi

MADDE 6 –

(1) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde belirtilen bilgi ve belgeleri tamam olan ticari hayvancılık işletmelerinin yer tespitinin yapılabilmesi için; öncelikle kurulacak işletme arazisinin belediye veya mücavir alan içinde bulunması durumunda yerel belediye, sağlık ile çevre ve orman teşkilatlarından, mücavir alan dışında bulunması durumunda ise; ilgili il özel idare müdürlüğü, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Çevre ve Orman Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü ve varsa Orman Genel Müdürlüğünün mahalli teşkilatları ile ilgili yerel kurumlardan, işletme arazisinin özelliği, özel bir koruma alanı içinde olup olmadığı, özel mevzuatları gereği yer seçiminin uygunluğu, imar planı kararı gerekip gerekmediği veya komisyonda görev alıp almayacakları konusunda görüşleri alınır.

(2) Bakanlıkça daha önce çalışma izni verilmiş kuluçkahane ve kanatlı damızlık işletmelerinin 1 km. yakınında kurulacak ticari hayvancılık işletmeleri için; yürürlükte bulunan kuluçkahane ve damızlık işletmelerine çalışma izni verilmesi ile ilgili mevzuat gereği oluşturulan komisyondan da uygun olduğuna dair görüş alınır.

(3) Ayrıca yer seçimi komisyonuna il müdürlüklerinden tarım arazilerinin korunması ve kullanılmasına dair mevzuat kapsamında çalışmalarda bulunan ve bu konuda eğitim almış bir personelin de katılımı sağlanır

(4) 3285 sayılı Hayvan Sağlığı Zabıtası Kanunu ve 22/2/1989 tarih ve 89/13838 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Hayvan Sağlığı Zabıtası Yönetmeliği ile yürürlükteki diğer ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda kurulacak ticari hayvancılık işletmesinin yeri, özelliği ve kapasitesi de dikkate alınarak; komisyon tarafından sağlık koruma bandı mesafesi tespit edilir. Sağlık koruma bandı için uygun mesafe tespitinde; hayvancılık işletmesinin çevre ve halk sağlığına yapacağı zararlı etkiler, kirletici unsurlar ve hayvan hastalıklarının yayılışını en aza indirecek hususlar dikkate alınır. Uygun mesafe tespitinde hayvancılık işletmesinin kendi arazisi içerisinde diğer komşu arazilere, karayoluna uygun mesafe uzaklıkta olması ve komşu arazide başka bir hayvancılık işletmesinin bulunması durumunda ise arazide kurulacak hayvan barınağının önceden kurulu hayvan barınağından en uzak noktada olacak şekilde kurulması veya işletmelerin özelliğine ve kapasitesine göre işletme dışında uygun mesafe tespitinin yapılması esastır.

(5) Sanayi bölgeleri etrafındaki sağlık koruma bandı, sanayi bölgesi sınırı esas alınarak tespit edilir. Çevresel etki değerlendirme raporu düzenlenmesi gereken tesislerde bu rapordaki mesafeler dikkate alınır.

(6) Yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda komisyonca bu Yönetmeliğin Ek-6’sında yer alan yer seçim raporu düzenlenir. Bu raporun bir nüshası yazı ile başvuru sahibine bildirilir. Usulüne uygun olarak gerekli bilgi ve belgeler ile yapılan müracaat üzerine, il/ilçe müdürlükleri tarafından yer seçim raporunun bir nüshası yazı ile en geç 30 gün içinde başvuru sahibine bildirilir. Uygun yer seçim raporu 1 yıl süre için geçerlidir.

Kuruluş izni için müracaat

MADDE 7 –

(1) Ticari amaçlı hayvancılık işletmesi kuracak olanlar uygun yer seçim raporunun düzenleme tarihinden itibaren 1 yıl içinde kuruluş izni almak için müracaat etmek zorundadır. Bu tür işletmeleri kurmak isteyenler aşağıdaki belgelerle birlikte Mülki İdare Amirliğine müracaat ederler.

a) Dilekçe.

b)Yer seçimi raporuna göre imar planı kararı gereken işletmelerin 2/11/1985 tarihli ve 18916 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Plan Yapımına Ait Esaslara Dair Yönetmeliğe uygun olarak hazırlanan onaylı imar planı.

c) İşletmenin yerini belirleyen; yerleşim yeri ve çevresini gösteren, ilgili imar kuruluşunca tasdik edilmiş 1/500 veya 1/1000 ölçekli vaziyet planı.

ç) İşletmeye ait tüm bölümleri içeren detaylı, teknik resim kurallarına göre hazırlanmış plan, kesit ve görünüşleri içeren 1/50 veya 1/100 ölçekli il müdürlüğü’nün proje birimleri tarafından teknik yönden incelenerek, uygun bulunduğu onaylanan bir adet mimari proje.

d) Kuruluş işlemlerine ilişkin iş akım şeması-termin planı ve bu konudaki açıklama raporu.

(2) 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 27 nci maddesi kapsamında kalanlar hariç bütün yapıların yapı ruhsatı ve yapı kullanma izni alması zorunludur. İmar Kanununun 27 nci maddesine göre, belediye ve mücavir alanlar dışında planı bulunmayan köy ve mezraların yerleşik alanları ve civarında sadece köy nüfusuna kayıtlı ve köyde sürekli oturanlarca yapılacak hayvancılık amaçlı yapılar için yapı ruhsatı ve yapı kullanma izni aranmaz. Ancak, yapı projelerinin fen ve sağlık kurallarına uygun olduğuna dair valilik görüşü alınmasından sonra, muhtarlıkça izin verilmesi ve bu izne uygun olarak yapının yapılması şarttır. Ayrıca yapının fen ve sağlık kurallarına uygunluğu İmar Kanununun 30 uncu maddesine göre valilikçe belirlenir.

Kuruluş izni verilmesi

MADDE 8 –

(1) Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinde belirtilen bilgi ve belgeleri tamam olan ve komisyonca uygun görülen ticari amaçlı hayvancılık işletmelerine kuruluş izni verilmeden önce il/ilçe müdürlükleri tarafından özel izin vermekle yetkili ve görevli kurumlardan ilgili imar kuruluşlarınca vaziyet planları tasdik edilmiş olanlardan yeniden görüş istenmez. Ancak belediye veya mücavir alan içinde kurulacak ticari hayvancılık işletmeleri için yerel sağlık, çevre ve orman teşkilatlarından, mücavir alan dışında kurulacak ticari hayvancılık işletmeleri için de il özel idare müdürlüğünden, çevre ve orman ile varsa orman genel müdürlüğünün mahalli teşkilatları gibi diğer ilgili yerel kuruluşlardan kuruluş izni verilmesi için uygun olduğuna dair görüş alındıktan sonra işletmelere Mülki İdare Amirliğince yazı ile kuruluş izni verilir.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımından sonra yeni kurulacak hayvan barınakları mesken altında veya üstünde kurulamaz. Bu tip işletmeler için kuruluş izni verilmez.

(3) Hastalık nedeniyle bakanlıkça belirlenerek illere bildirilen riskli sulak alanlar çevresindeki en az 1 km. mesafeli alanda kaz, ördek gibi suda yaşamaya ihtiyaç duyan kümes hayvanları için kümes kurulmasına izin verilmez.

(4) Ticari amaçlı kanatlı işletmelerinde, suda yaşamaya ihtiyaç duymayan tavuk, horoz, hindi gibi kümes hayvanlarını barındıracak olan ve bu kanatlı hayvanlarını açıkta gezdirmek isteyen ticari hayvancılık işletmelerinin plan ve projelerinde kümes hayvanlarının gezinti yeri olarak belirledikleri gezinti yerlerinin etrafını ve devekuşu gezinti yerleri hariç diğer kümes hayvanları gezinti yerlerinin üstü, kümes hayvanlarının yabani kuşlarla irtibatını kesecek şekilde kuş teli, ağ veya uygun başka bir yapı malzemesi ile örtülmüş olarak gösterilmesi zorunludur.

(5) Kuruluş izni yazısı bir yıl için geçerlidir. Bu süre içinde ticari hayvancılık işletmesini tamamlayamayan gerçek ve tüzel kişilere uygun görüldüğü taktirde bir yıla kadar ek süre verilebilir. Müracaatlar en geç bir ay içerisinde cevaplandırılır.

Çalışma izni için müracaat

MADDE 9 –

(1) Kuruluş izni alarak onaylı projelerine göre inşa edilmiş ticari amaçlı hayvancılık işletmesi için çalışma izni almak zorunludur. Çalışma izni için aşağıdaki bilgi ve belgelerle birlikte Mülki İdare Amirliğine müracaat edilir.

a) Dilekçe.

b) Çalışma izni alacak işletmenin bir şirkete ait olması halinde şirketin kuruluşunu gösterir Ticaret Sicil Gazetesi.

c) Çalışma izni alacak işletmede çalışacak teknik personelin ilgili meslek odasına kayıtlı olduğuna dair meslek odasınca verilen belge, yabancı uyrukluların ise ilgili meslek odasına geçici üyelik belgesi.

ç) Domuz işletmelerindeki hayvanların nerede kestirileceği, etlerinin bütün ve yarım gövde, parçalanmış karkas, kemikli, kemiksiz, yağlı ve yağsız etlerin pazarlama şekli ve nerelere pazarlanacağına ilişkin yazılı belge.

d) Domuz etlerinin kıyma halinde pazarlanması ve sucuk, salam, sosis, kavurma ve benzeri işlenmiş ürünlerde kullanılması izne tabi olduğundan bu doğrultuda alınan izin belgesi.

Çalışma izni verilmesi

MADDE 10 –

(1) Bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinde belirtilen bilgi ve belgeleri tamam olan ticari amaçlı hayvancılık işletmesinin kurulduğu yer asgari teknik, hijyenik ve sağlık şartları ile aşağıda belirtilen şartlar yönünden komisyon tarafından mahallinde incelenir.

a) İşletme çevresinin yeterli yükseklikte çit, duvar veya tel örgü ile çevrili olması gerekir.

b) Ticari amaçlı kanatlı işletmelerinde, suda yaşamaya ihtiyaç duymayan tavuk, horoz, hindi gibi kümes hayvanlarını barındıracak olan ve bu kanatlı hayvanlarını açıkta gezdirmek isteyen ticari hayvancılık işletmelerinde projede gösterilen yerde veya gezinti yerlerinin seyyar olma durumunun da ise projeye uygun şartlarda gezinti yerlerinin etrafı ile üstünün, kümes hayvanları ile yabani kuşların temas etmesini önleyecek şekilde kuş teli, ağ veya başka bir yapı malzemesi ile sınırlandırılmış olması gerekir.

c) İşletmenin büyüklüğüne veya kapasitesine bağlı olarak, işletme arazisinin uygun bir yerinde, üzeri kapalı, çevre, toplum ve hayvan hayatı için tehlike arz etmeyecek şekilde gerekli önlemler alınarak, işletmeden çıkacak olan atık, kirli su ve sıvıların toplanacağı, sızdırmayan, uygun derinlik ve büyüklükte projeye uygun fosseptik çukurunun bulunmasına, eğer işletmede kullanılan içme ve kullanma suyu şebeke suyundan değil de kuyu artezyen, kaynak suyu gibi bir su kaynağından getiriliyorsa, fosseptik çukurunun bu su kaynağından en az 15 metre uzakta olması gerekir.

ç) İşletmede birikecek olan hayvan dışkıları ve benzeri atık katı maddelerin çevre ve toplum sağlığına zarar vermeyecek şekilde ve çevreyi rahatsız edici mahiyette olmaması bakımından, işletmenin büyüklüğü veya kapasitesine bağlı olarak yeterli büyüklükte, çevresi beton duvar ile çevrili bir katı atık deposu tesis edilerek katı atıkların burada muhafaza edilmesi gerekir.

(2) Komisyonda yer almayan yerel mahalli idarelerden, sağlık, çevre ve orman, bayındırlık ve iskan ile orman genel müdürlüğünün mahalli teşkilatları gibi ilgili diğer yerel kuruluşlardan çalışma izni verilmesinde sakınca olup olmadığı konusunda görüş alınır. Bu kurumlardan gelen görüşlerin uygun olması durumunda bu Yönetmeliğin Ek-7’sinde yer alan Çalışma İzni Raporu düzenlenir.

(3) Düzenlenen çalışma izni raporunun uygun olması ve işletmeye ait dosyanın komisyon tarafından son kontrolünün yapılmasından sonra 5 gün içinde bu işletmeye Mülki İdare Amirliğince bu Yönetmeliğin Ek-8’inde yer alan çalışma izni verilir.

(4) Komisyonca uygun bulunmayan işletmelere de uygun bulunmama nedenleri açıklanarak düzenlenen çalışma izni raporunun bir nüshası yazı ile müracaat sahibine bildirilir. Tespit edilen eksikliklerin verilen süre içerisinde işletme tarafından giderilmesi durumunda bu işletme komisyon tarafından mevcut yönetmelik kapsamında tekrar değerlendirmeye alınır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yeni Kurulacak Zatî İhtiyaç Amaçlı Hayvancılık İşletmelerinin Yer Seçimi, Kuruluşu ve Çalışma İzinleri

Yer seçim raporu için müracaat

MADDE 11 –

(1) Yeni kurulacak zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmeleri için yer seçim raporu alınması zorunludur. Bu amaçla aşağıdaki belgelerle birlikte Mülki İdare Amirliğine müracaat edilir.

a) Dilekçe.

b) Bu Yönetmeliğin Ek-4’üne uygun olarak doldurulmuş beyanname.

c) Zatî ihtiyaç hayvancılık işletmesi kurulacak arazinin plan krokisi ve çapı.

ç) İşletmenin kurulacağı arazinin aidiyetini gösteren Yönetmeliğin Ek-5’inde açıklanan belgelerden biri,

(2) İşletmenin kurulacağı yer birden fazla kişiye ait ise ve işletme arazisini hissedarlardan birinin kullanması durumunda diğer hissedarlarla yapılmış muhtar onaylı bu Yönetmeliğin Ek-1’ine uygun olarak doldurulan muvafakat belgesi veya hayvancılık işletmesini kullanacak hissedarın söz konusu muvafakatnameye sahip olmaması durumunda vereceği noter onaylı tek taraflı bu Yönetmeliğin Ek-3’üne uygun olarak doldurulan taahhütname istenir. Zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmesinin kurulacağı yerin mülkiyeti eş ve/veya anne, baba ve çocuklara ait ise maliklerin onaylarının bulunduğu bu Yönetmeliğin Ek-2’sine uygun muvafakat belgesi istenir.

(3) Vesayet altındaki kişiler için de mahkeme kararının onaylı sureti istenir. Vesayet altındaki kişiler vasileri aracılığı ile başvurabilirler. Gerekli bilgiler vasi tarafından sağlanır ve verilecek izinler vesayet altındaki kişi adına düzenlenir.

Yer seçim raporunun verilmesi

MADDE 12 –

(1) Bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinde belirtilen, bilgi ve belgeleri tamam olan zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmelerinin yer tespitinin yapılabilmesi için; öncelikle kurulacak işletme arazisinin belediye veya mücavir alan içinde bulunması durumunda yerel belediye, Sağlık Bakanlığı ile Çevre ve Orman Bakanlığının yerel teşkilatlarından, mücavir alan dışında bulunması durumunda ise ilgili il özel idare müdürlüğü, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Çevre ve Orman Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü ve varsa Orman Genel Müdürlüğünün mahalli teşkilatları gibi ilgili diğer kurumlardan işletme arazisinin özelliği, özel bir koruma alanı içinde olup olmadığı, özel mevzuatları gereği yer seçiminin uygunluğu, imar planı kararı gerekip gerekmediği veya komisyonda görev alıp almayacakları konusunda görüşleri alınır.

(2) Bakanlığımızca daha önce çalışma izni verilmiş kuluçkahane ve kanatlı damızlık işletmelerinin 1 km. yakınında kurulacak zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmeleri için; yürürlükte bulunan kuluçkahane ve damızlık işletmelerine çalışma izni verilmesi ile ilgili yönetmelik gereği oluşturulan komisyondan da uygun olduğuna dair görüş alınır.

(3) Ayrıca yer seçimi komisyonuna il müdürlüklerinden tarım arazilerinin korunması ve kullanılmasına dair mevzuat kapsamında çalışmalarda bulunan ve bu konuda eğitim almış bir elemanın da katılımı sağlanır.

(4) Yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda komisyonca bu Yönetmeliğin Ek-6’sında yer alan yer seçim raporu düzenlenir. Bu raporun bir nüshası yazı ile başvuru sahibine bildirilir. Usulüne uygun olarak gerekli bilgi ve belgeler ile yapılan müracaat üzerine, il/ilçe müdürlükleri tarafından yer seçim raporunun bir nüshası yazı ile en geç 30 gün içinde başvuru sahibine bildirilir. Uygun yer seçim raporu 1 yıl süre için geçerlidir.

Kuruluş izni için müracaat

MADDE 13 –

(1) Zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmesi kuracak olanlar uygun yer seçim raporunun düzenleme tarihinden itibaren 1 yıl içinde kuruluş izni almak için müracaat etmek zorundadır. Bu tür işletmeleri kurmak isteyenler aşağıdaki belgelerle birlikte Mülki İdare Amirliğine müracaat ederler.

a) Dilekçe.

b) Yer seçimi raporuna göre imar planı kararı gereken işletmelerin 2/11/1985 tarihli ve 18916 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Plan Yapımına Ait Esaslara Dair Yönetmeliğe uygun olarak hazırlanan onaylı imar planı.

c) İşletmenin yerini belirleyen; yerleşim yeri ve çevresini gösteren, ilgili imar kuruluşunca tasdik edilmiş 1/500 veya 1/1000 ölçekli vaziyet planı.

ç) İşletmeye ait tüm bölümleri içeren detaylı, teknik resim kurallarına göre hazırlanmış plan, kesit ve görünüşleri içeren 1/50 veya 1/100 ölçekli il müdürlüğü’nün proje birimleri tarafından teknik yönden incelenerek, uygun bulunduğu onaylanan, zootekni, tarımsal yapılar veya kültür teknik bölümü mezunu bir ziraat mühendisi tarafından yapılarak imzalanan bir adet proje.

(2) İmar Kanununun 27 nci maddesi kapsamında kalanlar hariç bütün yapıların yapı ruhsatı ve yapı kullanma izni alması zorunludur. İmar Kanununun 27 nci maddesine göre, belediye ve mücavir alanlar dışında planı bulunmayan köy ve mezraların yerleşik alanları ve civarında sadece köy nüfusuna kayıtlı ve köyde sürekli oturanlarca yapılacak hayvancılık amaçlı yapılar için yapı ruhsatı ve yapı kullanma izni aranmaz. Ancak, yapı projelerinin fen ve sağlık kurallarına uygun olduğuna dair valilik görüşü alınmasından sonra, muhtarlıkça izin verilmesi ve bu izne uygun olarak yapının yapılması şarttır. Ayrıca yapının fen ve sağlık kurallarına uygunluğu İmar Kanununun 30 uncu maddesine göre valilikçe belirlenir.

Kuruluş izni verilmesi

MADDE 14 –

(1) Bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesinde belirtilen bilgi ve belgeleri tamam olan ve komisyonca uygun görülen zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmelerine kuruluş izni verilmeden önce il/ilçe müdürlükleri tarafından özel izin vermekle yetkili ve görevli kurumlardan ilgili imar kuruluşlarınca vaziyet planları tasdik edilmiş olanlardan yeniden görüş istenmez. Ancak belediye veya mücavir alan içinde kurulacak ticari hayvancılık işletmeleri için Sağlık Bakanlığı ile Çevre ve Orman Bakanlığının yerel teşkilatlarından, mücavir alan dışında kurulacak ticari hayvancılık işletmeleri için de il özel idare müdürlüğünden, Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğünün mahalli teşkilatları gibi diğer ilgili yerel kuruluşlardan kuruluş izni verilmesi için uygun olduğuna dair görüş alındıktan sonra işletmelere Mülki İdare Amirliğince yazı ile kuruluş izni verilir.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımından sonra yeni kurulacak hayvan barınakları mesken altında veya üstünde kurulamaz. Bu tip işletmeler için kuruluş izni verilmez. 

(3) Hastalık nedeniyle Bakanlıkça belirlenerek illere bildirilen, riskli sulak alanlar çevresindeki yaklaşık 1 km. mesafeli alanda kaz, ördek gibi suda yaşamaya ihtiyaç duyan kümes hayvanları için kümes kurulmasına izin verilmez.

(4) Zatî ihtiyaç amaçlı kanatlı işletmelerinde, suda yaşamaya ihtiyaç duymayan tavuk, horoz, hindi gibi kümes hayvanlarını barındıracak olan ve bu kanatlı hayvanlarını açıkta gezdirmek isteyen hayvancılık işletmelerinin plan ve projelerinde kümes hayvanlarının gezinti yeri olarak belirledikleri gezinti yerlerinin etrafını ve devekuşu gezinti yerleri hariç diğer kümes hayvanları gezinti yerlerinin üstü, kümes hayvanlarının yabani kuşlarla irtibatını kesecek şekilde kuş teli, ağ veya uygun başka bir yapı malzemesi ile örtülmüş olarak gösterilmesi gerekir.

(5) Kuruluş izni yazısı bir yıl için geçerlidir. Bu süre içinde zatî ihtiyaç hayvancılık işletmesini tamamlayamayan gerçek ve tüzel kişilere uygun görüldüğü taktirde bir yıla kadar ek süre verilebilir. Müracaatlar en geç bir ay içerisinde cevaplandırılır.

Çalışma izni için müracaat

MADDE 15 –

(1) Kuruluş izni alarak onaylı projelerine göre inşa edilmiş zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmesi için çalışma izni almak zorunludur. Çalışma izni için aşağıdaki bilgi ve belgelerle birlikte Mülki İdare Amirliğine müracaat edilir.

a) Dilekçe.

b) Çalışma izni alacak işletmenin bir şirkete ait olması halinde şirketin kuruluşunu gösterir Ticaret Sicil Gazetesi.

Çalışma izni verilmesi

MADDE 16 –

(1) Bu Yönetmeliğin 15 inci maddesinde belirtilen bilgi ve belgeleri tamam olan zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmesinin kurulduğu yer asgari teknik, hijyenik ve sağlık şartlar ile aşağıda belirtilen şartlar yönünden komisyon tarafından mahallinde incelenir.

a) İşletme çevresinin yeterli yükseklikte çit, duvar veya tel örgü ile çevrili olması gerekir.

b) Zatî ihtiyaç amaçlı kanatlı işletmelerinde, suda yaşamaya ihtiyaç duymayan tavuk, horoz, hindi gibi kümes hayvanlarını barındıracak olan ve bu kanatlı hayvanlarını açıkta gezdirmek isteyen hayvancılık işletmelerinde projede gösterilen yerde veya gezinti yerlerinin seyyar olma durumunda ise projeye uygun şartlarda gezinti yerlerinin etrafı ile üstünün devekuşu gezinti yerleri hariç, kümes hayvanları ile yabani kuşların temas etmesini önleyecek şekilde kuş teli, ağ veya başka bir yapı malzemesi ile örtülerek sınırlandırılmış olmalıdır.

c) İşletmenin büyüklüğüne veya kapasitesine bağlı olarak, işletme arazisinin uygun bir yerinde, üzeri kapalı, çevre, toplum ve hayvan hayatı için tehlike arz etmeyecek şekilde gerekli önlemler alınarak, işletmeden çıkacak olan atık, kirli su ve sıvıların toplanacağı, sızdırmayan, uygun derinlik ve büyüklükte projeye uygun fosseptik çukurunun bulunmasına, eğer işletmede kullanılan içme ve kullanma suyu şebeke suyundan değil de kuyu artezyen, kaynak suyu gibi bir su kaynağından getiriliyorsa, fosseptik çukurunun bu su kaynağından en az 15 metre uzakta olması gerekir.

ç) İşletmede birikecek olan hayvan dışkıları ve benzeri atık katı maddelerin çevre ve toplum sağlığına zarar vermeyecek şekilde ve çevreyi rahatsız edici mahiyette olmaması bakımından, işletmenin büyüklüğü veya kapasitesine bağlı olarak yeterli büyüklükte, çevresi beton duvar ile çevrili bir katı atık deposu tesis edilerek katı atıklar burada muhafaza edilmelidir.

(2) Ayrıca komisyonda yer almayan yerel mahalli idarelerden, sağlık, çevre ve orman, bayındırlık ve iskan ile orman genel müdürlüğünün mahalli teşkilatları gibi ilgili diğer yerel kuruluşlardan çalışma izni verilmesinde sakınca olup olmadığı konusunda görüş alınır. Bu kurumlardan gelen görüşlerin uygun olması durumunda bu Yönetmeliğin Ek-7’sinde yer alan çalışma izni raporu düzenlenir.

(3) Düzenlenen çalışma izni raporunun uygun olması ve işletmeye ait dosyanın komisyon tarafından son kontrolünün yapılmasından sonra 5 gün içinde bu işletmeye Mülki İdare Amirliğince bu Yönetmeliğin Ek-8’inde yer alan çalışma izni verilir.

(4) Komisyonca uygun bulunmayan işletmelere de uygun bulunmama nedenleri açıklanarak düzenlenen çalışma izni raporunun bir nüshası yazı ile müracaat sahibine bildirilir. Tespit edilen eksikliklerin verilen süre içerisinde işletme tarafından giderilmesi durumunda bu işletme komisyon tarafından mevcut yönetmelik kapsamında tekrar değerlendirmeye alınır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Hali Hazırda Kurulu Olan Ticari Amaçlı Hayvancılık İşletmelerinin Çalışma İzni

Ticari amaçlı hayvancılık işletmeleri için müracaat

MADDE 17 –

(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce kurulmuş olan ticari amaçlı hayvancılık işletmeleri için kuruluş izni aranmaz. Bu işletmelerin sahipleri çalışma izni almak için aşağıdaki bilgi ve belgelerle Mülki İdare Amirliğine müracaat ederler.

a) Dilekçe.

b) Bu Yönetmeliğin Ek-4’üne uygun olarak doldurulmuş beyanname.

c) Bu Yönetmeliğin yayımından önce kurulduğunu kanıtlayan tapu kaydı, yapı ruhsatı veya yapı kullanma izni gibi bir belge, bunlar bulunmadığı takdirde muhtar, belediye, özel idare veya bayındırlıktan alınan resmi bir yazı.

ç) Çalışma izni alacak işletmenin bir şirkete ait olması halinde şirketin kuruluşunu gösterir Ticaret Sicil Gazetesi.

d) İşletmenin kurulduğu yerin aidiyetini gösteren bu Yönetmeliğin Ek-5’inde yer alan belgelerden biri.

e) Domuz işletmelerindeki hayvanların nerede kestirileceği, etlerinin bütün ve yarım gövde, parçalanmış karkas, kemikli, kemiksiz, yağlı ve yağsız etlerin pazarlama şekli ve nerelere pazarlanacağına ilişkin bilgi.

f) Domuz etlerinin kıyma halinde pazarlanması ve sucuk, salam, sosis, kavurma ve benzeri işlenmiş ürünlerde kullanılması izne tabi olduğundan bu doğrultuda alınan izin belgesi.

Çalışma izni verilmesi

MADDE 18 –

(1) Ticari amaçlı hayvancılık işletmesinin mücavir alan içinde bulunması durumunda yerel belediye, sağlık ile çevre ve orman teşkilatlarından, mücavir alan dışında bulunması durumunda ise ilgili il özel idare müdürlüğü, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Çevre ve Orman Bakanlığı, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü ve varsa Orman Genel Müdürlüğünün mahalli teşkilatları gibi diğer ilgili kurumlardan hayvancılık işletmesinin bulunduğu yerin özelliği ve özel mevzuatları gereği komisyonda görev alıp almayacakları konusunda görüşleri alınır.

(2) Çalışma izni için müracaat eden ve 17 nci maddede belirtilen bilgi ve belgeleri tamam olan ticari hayvancılık işletmesi asgari teknik ve hijyenik şartlar ile işletme çevresinin yeterli yükseklikte çit, duvar veya tel örgü ile çevrili olması bakımından komisyonca mahallinde incelenir.

(3) Ayrıca ticari amaçlı kanatlı işletmelerinde ise;

a) Farklı tür ve yaştaki kümes hayvanlarının bir kümeste bir arada bulundurulmaması,

b) Suda yaşamaya ihtiyaç duymayan tavuk, horoz, hindi gibi kümes hayvanları barındıran ve bu kanatlı hayvanları açıkta gezdirmek isteyen hayvancılık işletmesinin kümes hayvanlarını gezdirmek istedikleri gezinti yerlerinin, etrafı ve üstünü devekuşu gezinti yerleri hariç kümes hayvanları ile yabani kuşların temas etmesini önleyecek şekilde kuş teli, ağ veya başka bir yapı malzemesi ile örtülerek sınırlandırılmış olması gerekir.

(4) Hastalık nedeniyle bakanlıkça belirlenerek illere bildirilen, riskli sulak alanlar çevresindeki en az 1 km. mesafeli alanda kaz, ördek gibi suda yaşamaya ihtiyaç duyan kümes hayvanlarının bulundurulmaması yönünden incelemeler yapılır.

(5) Komisyonda yer almayan yerel mahalli idarelerden, sağlık, çevre ve orman, bayındırlık ve iskan ve varsa orman genel müdürlüğünün mahalli teşkilatları gibi ilgili diğer yerel kuruluşlardan çalışma izni verilmesinde sakınca olup olmadığı konusunda görüş alınır. Yapılan inceleme sonucunun ve alınan görüşlerin uygun olmasından sonra da bu Yönetmeliğin Ek-7’sinde yer alan çalışma izni raporu düzenlenir. Çalışma izni raporu uygun bulunan ticari amaçlı hayvancılık işletmelerine de 5 gün içerisinde Mülki İdare Amirliğince bu Yönetmeliğin Ek-8’inde yer alan çalışma izni verilir.

(6) Komisyonca uygun bulunmayan işletmelere de uygun bulunmama nedenleri açıklanarak düzenlenen çalışma izni raporunun bir nüshası yazı ile müracaat sahibine bildirilir. Ticari amaçlı hayvancılık işletmelerinde bir tadilat yapılması gerekiyorsa, tadilat planı komisyonca ek olarak istenir. Tadilat planının komisyonca uygun bulunarak onaylanmasından sonra ve tespit edilen eksikliklerin verilen süre içerisinde işletme tarafından giderilmesi durumunda bu işletme komisyon tarafından mevcut Yönetmelik kapsamında tekrar değerlendirmeye alınır.

(7) Bu Yönetmelik hükümlerine uygun bulunan hayvancılık işletmelerine çalışma izni verilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Hali Hazırda Kurulu Olan Zatî İhtiyaç Amaçlı Hayvancılık İşletmelerinin Çalışma İzni

Zatî ihtiyaç işletmeler için müracaat

MADDE 19 –

(1) Hali hazırda kurulu olan ve zatî ihtiyaç amaçlı olarak faaliyet gösteren hayvancılık işletmeleri ise aşağıdaki bilgi ve belgeler ile Mülki İdare Amirliğine müracaat ederler.

a) İşletme sahibinin adı soyadı, açık adresi, telefon numarası, faaliyet alanı ve kapasitesini belirten dilekçe.

b) Bu Yönetmeliğin yayımından önce kurulduğunu kanıtlayan tapu kaydı, yapı ruhsatı veya yapı kullanma izni gibi bir belge veya muhtar, belediye, özel idare veya bayındırlıktan alınan resmi bir yazı.

c) İşletmenin kurulduğu yerin aidiyetini gösteren bu Yönetmeliğin Ek-5’inde belirtilen belgelerden en az biri.

Çalışma izni verilmesi

MADDE 20 –

(1) Zatî ihtiyaç amaçlı kanatlı hayvancılık işletmeleri dışındaki diğer hayvancılık işletmelerinde komisyona gerek olmaksızın il/ilçe müdürlüğünce gerekli bilgi ve belgeler dikkate alınarak, gerektiğinde yerel mahalli idarelerden, sağlık, çevre ve orman, bayındırlık ve iskan ile orman genel müdürlüğünün mahalli teşkilatları gibi ilgili diğer yerel kuruluşlardan çalışma izni verilmesinde sakınca olup olmadığı konusunda görüş alınarak ve mahallinde kontroller yapılarak Mülki İdare Amirliğince çalışma izni verilir.

(2) Zatî ihtiyaç amaçlı kümes hayvanı bulunduran hayvancılık işletmeleri ise komisyonca aşağıdaki şartlar yönünden mahallinde kontrolleri yapılarak ve gerektiğinde yerel mahalli idarelerden, Sağlık Bakanlığı, Çevre ve Orman Bakanlığı, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ve varsa Orman Genel Müdürlüğünün mahalli teşkilatları gibi ilgili diğer yerel kuruluşlardan çalışma izni verilmesinde sakınca olup olmadığı konusunda görüş alınarak uygun görülenlere Mülki İdare Amirliğince çalışma izni verilir.

a) Kümes hayvanlarının barındırıldığı kümeslerin temizlik ve dezenfeksiyona uygun olması,

b) Kümeslerde yeterli havalandırma ve aydınlatma olması,

c) Kümeslerde, kümes hayvanları ile yabani kuşların temas etmesini önleyecek gerekli tedbirlerin alınmış olması,

ç) Suda yaşamaya ihtiyaç duymayan tavuk, horoz, hindi gibi kümes hayvanları barındıran ve bu kanatlı hayvanları açıkta gezdirmek isteyen hayvancılık işletmesinin kümes hayvanlarını gezdirmek istedikleri gezinti yerlerinin, etrafı ve üstünü (devekuşu gezinti yerleri hariç), kümes hayvanları ile yabani kuşların temas etmesini önleyecek şekilde kuş teli, ağ veya başka bir yapı malzemesi ile örterek sınırlandırmış olması,

d) Kaz, ördek gibi suda yaşamaya ihtiyaç duyan kümes hayvanları ile tavuk, horoz, hindi gibi suda yaşamaya ihtiyaç duymayan hayvanların aynı kümeste bulundurulmaması gerekir.

(3) Hastalık nedeniyle bakanlıkça belirlenerek illere bildirilen, riskli sulak alanlar çevresindeki en az 1 km. mesafeli alanda kaz, ördek gibi suda yaşamaya ihtiyaç duyan kümes hayvanlarının bulundurulmaması yönünden mahallinde kontroller yapılır.

(4) Gerektiğinde yapılan inceleme sonucunun ve alınan görüşlerin uygun olmasından sonra da bu Yönetmeliğin Ek-7’sinde yer alan çalışma izni raporu düzenlenir. Çalışma izni raporu uygun bulunan zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmelerine de 5 gün içerisinde Mülki İdare Amirliğince bu Yönetmeliğin Ek-8’inde yer alan çalışma izni verilir.

(5) Uygun bulunmayan zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmelerine de uygun bulunmama nedenleri açıklanarak düzenlenen çalışma izni raporunun bir nüshası yazı ile müracaat sahibine bildirilir. Zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmelerinde bir tadilat yapılması gerekiyorsa, tadilat planı il/ilçe müdürlüğü veya komisyonca ek olarak istenir. Tadilat planının il/ilçe müdürlüğü veya komisyonca uygun bulunarak onaylanmasından sonra ve tespit edilen eksikliklerin verilen süre içerisinde işletme tarafından giderilmesi durumunda bu işletme komisyon tarafından mevcut Yönetmelik kapsamında tekrar değerlendirmeye alınır.

İlgili diğer kuruluşlardan görüş alınması

MADDE 21 –

(1) Hayvancılık işletmelerine kuruluş ve çalışma izni verilmesi safhalarında, işletmenin yerinin özelliğine göre belediye veya il özel idare gibi mahalli idareler ile Sağlık Bakanlığı, Çevre ve Orman Genel Müdürlüğü, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ve varsa Orman Genel Müdürlüğünün mahalli teşkilatları gibi komisyonda yer almayan diğer ilgili kuruluşlardan kuruluş veya çalışma izni verilmesinde sakınca olmadığına dair görüş alınır. İşletmenin diğer mevzuatlardan kaynaklanan yükümlülükleri, beyan sahibine ve ilgili gerçek ve tüzel kişiye aittir.

ALTINCI BÖLÜM

Hayvancılık İşletmelerinin Çalışmaları Esnasında Uyacakları Hususlar ve Çalışma İzni Belgesinin Düzenlenmesi

Hayvancılık işletmelerine diğer kuruluşlarca izin verilmesi durumu

MADDE 22 –

(1) Hayvancılık işletmelerine diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından özel mevzuatına göre çeşitli isimler altında izin verilmiş olması bu Yönetmelik hükümlerine göre izin alma mükellefiyetini ortadan kaldırmaz.

Tutulacak kayıt ve belgeler

MADDE 23 –

(1) Çalışma izni verilen hayvancılık işletmelerinde en az 5 yıl süreyle aşağıda belirtilen asgari kayıt ve belgelerin tutulması ve saklanması zorunludur.

a) İşletmedeki hayvanlarla ilgili alım, satım, kesim, doğum, ölüm, uygulanan ilaç, aşılama, yedirilen yem ile süt ve yumurta verimleri gibi faaliyetlerin kayıtları.

b) İşletmedeki hayvanların giriş ve çıkışlarını gösteren resmi sevk belgeleri.

c) Kestirilen hayvanların kesim yerlerinin isim, adres ve telefon bilgileri ile kesilen hayvanın cinsi ve miktarı.

ç) Haşere, kemirici ve diğer zararlılara karşı yapılan mücadelenin kayıtları.

(2) Hayvan türlerine göre kayıtların nasıl tutulacağı bakanlıkça belirlenir.

Alınması gereken önlemler

MADDE 24 –

(1) Çalışma izni verilen hayvancılık işletmelerinde işletme sahiplerince, işletmelerinde asgari, teknik ve hijyenik şartlarının sağlanması ve aşağıdaki önlemlerin alınması zorunludur.

a) Hayvanların bakımı, beslenmesi, nakliyesi esnasında hayvanlara iyi muamele edilmesi,

b) İşletmede kullanılan araç ve gereçlerin tamamen temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir nitelikte olması,

c) Hayvan barınaklarında yeterli havalandırma ve aydınlatma olması,

ç) Hayvan barınaklarında temizlik ve dezenfeksiyona dikkat ediliyor olması,

d) İşletme girişlerinde ve/veya hayvan barınaklarının girişlerinde dezenfeksiyon yapılabilecek bir düzenleme olması,

e) Barınak içerisinde giyilmek üzere özel kıyafet bulundurulması,

f) Haşere, kemirici ve diğer zararlılara karşı mücadele yapılması,

g) Oluşan katı ve sıvı atıkların çevre kirliliğine yol açmadan bertaraf edilmesi,

ğ) Ölen hayvanların bekletilmeden yakma fırını, imha çukuru, ölen hayvanların veya kanatlı gübrelerinin biyogüvenlik ve hijyen kuralları çerçevesinde tekniğine uygun olarak doğal kimyevi gübreye çeviren sistemlerle veya rendering tesisleri gibi uygun yerlerde imha edilmesi,

h) Suda yaşamaya ihtiyaç duymayan tavuk, horoz, hindi gibi kümes hayvanları barındıran hayvancılık işletmelerinin kümes hayvanlarını yabani kuşlarla temas etmeyecek şekilde gerekli tedbirlerin alındığı özel gezinti yerlerinde gezdirilmesi,

ı) Hastalık nedeniyle bakanlıkça belirlenerek illere bildirilen riskli sulak alanlar çevresindeki en az 1 km. mesafeli alanda kaz, ördek gibi suda yaşamaya ihtiyaç duyan kümes hayvanlarının, hayvan barınaklarında bulundurulmaması,

i) Ticari amaçlı kanatlı hayvancılık işletmelerinde farklı tür ve yaşlardaki kümes hayvanlarının aynı kümeste bulundurulmaması, zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmelerinde ise kaz, ördek gibi suda yaşamaya ihtiyaç duyan kümes hayvanları ile tavuk, horoz, hindi gibi suda yaşamaya ihtiyaç duymayan kümes hayvanlarının aynı kümeste bulundurulmaması,

j) Salgın bir hastalık çıkması veya sebebi bilinmeyen bir hayvan ölümü olması halinde Sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa göre hastalık ihbarının yapılması gerekir.

Çalışma izni belgesinin düzenlenmesi

MADDE 25 –

(1) Ticari ve zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmelerine, 28/7/2002 tarihli ve 24829 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliğine göre tahsis edilmiş işletme tanımlama numarası verilmiş ise bu işletmelere ayrı bir işletme tanımlama numarası verilmeden bu işletme numarası kullanılır.

(2) Hayvancılık işletmesi kayıt altına alınmamış ise il müdürlüğünce, Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması Tescili ve İzlenmesi Yönetmelik hükümlerine göre yeni bir işletme numarası tahsis edilir. Verilen işletme numarası o işletmenin aynı zamanda çalışma izni numarası olarak kullanılır. Çalışma izni; gerçek ve tüzel kişi adına, işletmenin bulunduğu adres için düzenlenir. Çalışma izni verilen işletmeler, il/ilçe müdürlüklerince, Genel Müdürlüğün web sayfasındaki ilgili bölüme işlenir.

Kapatma, değişiklik ve ilaveler

MADDE 26 –

(1) Çalışma izni almış hayvancılık işletmelerinde il/ilçe müdürlüğünün izni olmadan herhangi bir değişiklik ve ilave yapılamaz. Değişiklik için bir ay içerisinde çalışma izninin aslı ve bir dilekçe ile Mülki İdare Amirliğine başvurulur. İl/ilçe müdürlükleri gerekli hallerde ilave bilgi ve belgeleri isteyerek çalışma izni üzerinde gerekli düzeltmeyi yapar veya yeniden Mülki İdare Amirliğince çalışma izni verilir. Yeni çalışma izni verilirken işletme numarası değiştirilmeden yeni tarih ve sayı ile verilir.

(2) Çalışma izninin kaybolması durumunda bir dilekçeyle veya okunmayacak şekilde tahrip olması halinde, tahrip olmuş çalışma izninin eklendiği bir dilekçeyle Mülki İdare Amirliğine müracaat edilir. Uygun görülmesi halinde gerekli açıklama yapılarak yeniden çalışma izni düzenlenir.

(3) Hayvancılık işletmesinin el değiştirmesi veya faaliyeti, sonlandırılmak istendiğinde bu durum işletme sahibi tarafından bir dilekçe ile Mülki İdare Amirliğine bildirilir.

(4) Çalışma izninde yapılan değişiklikler Genel Müdürlüğün web sayfasındaki ilgili bölüme işlenir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Denetim ve Yaptırımlar

Denetim

MADDE 27 –

(1) Bakanlık ve/veya il/ilçe müdürlüklerince; hayvancılık işletmeleri gerekli durumlarda asgari teknik, hijyen ve sağlık şartları, işletmelerde tutulması zorunlu olan kayıtlar ve belgeler ile çalışmaları esnasında uyacakları hususlar yönünden denetlenir. Denetimlerde tespit edilen eksiklikler ve yanlış uygulamalar tutanakla belirlenir. Eksikliklerin giderilmesi için en fazla altı ay süre verilerek, durum yazılı olarak işletme sahibine bildirilir. Verilen süre sonunda hayvancılık işletmesi yeniden denetlenir. Yapılan yanlış uygulamalar konusunda da 28 inci maddede belirtilen yaptırımlara göre uygulama yapılır.

Yaptırımlar

MADDE 28 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini yerine getirmeyen hayvancılık işletmeleri il/ilçe müdürlüklerince süre verilerek önce uyarılır. Hastalık, ölüm gibi mücbir sebep dışında verilen süre içerisinde yönetmelik hükümlerini yerine getirmeyen hayvancılık işletmeleri ise Mülki İdare Amirliğince faaliyetten men edilir.

(2) Aşağıda belirtilen uygulamaları yaptığı tespit edilen hayvancılık işletmeleri uyarı yapılmadan Mülki İdare Amirliğince faaliyetten men edilir.

a) Hastalık nedeniyle bakanlıkça belirlenerek illere bildirilen riskli sulak alanlar çevresindeki en az 1 km. içerisinde yer alan ve çalışma izni almış olan hayvancılık işletmelerinde yapılan denetimlerde kaz, ördek gibi suda yaşamaya ihtiyaç duyan kümes hayvanlarını barındıran işletmeler.

b) Suda yaşamaya ihtiyaç duymayan tavuk, hindi gibi kanatlı türlerini bu Yönetmelikte belirtildiği şekilde gezinti yerlerinde değil de, tamamıyla açıkta gezdiren işletmeler.

c) Farklı tür ve yaşlardaki kümes hayvanlarını aynı kümeste bulundurduğu tespit edilen ticari amaçlı kanatlı hayvancılık işletmeleri.

ç) Kaz, ördek gibi suda yaşamaya ihtiyaç duyan kümes hayvanları ile tavuk, horoz, hindi gibi suda yaşamaya ihtiyaç duymayan kümes hayvanlarını aynı kümeste bulundurduğu tespit edilen zatî ihtiyaç amaçlı hayvancılık işletmeleri.

d) Zatî ihtiyaç için başvuruda bulunan işletmelerin ticari anlamda işletmecilik yaptıklarının tespit edilmesi.

(3) Faaliyetten men edilen işletmelerdeki hayvanların, insan ve hayvan sağlığı açısından tehlike oluşturduklarının veteriner hekimce düzenlenecek bir raporla tespiti halinde, hayvanların gerekli muayene ve tedavileri masrafları işletme sahibince karşılanmak üzere il/ilçe müdürlüklerince yapılarak hayvanlar zorunlu kesime tabi tutulur. Sağlık açısından risk taşımayan hayvanlar ise çalışma izni verilmiş başka bir işletmede barındırılmak üzere işletme sahibine yediemin olarak teslim edilir veya pazarlama taahhüdü doğrultusunda hayvanların kontrollü kesimi yaptırılır.

(4) Faaliyetten men edilen işletmelerde, eksikliklerin giderilmesine yönelik işlemler dışında il/ilçe müdürlüklerince işlem yapılmaz.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Kuruluş izni

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin yayımından önce inşaatına başlanılmış, ancak tamamlanmamış ve bu durumu ilgili resmi kurumdan alınacak tapu kaydı, yapı ruhsatı veya yapı kullanma izni, muhtar, belediye, il özel idare veya bayındırlıktan alınan resmi bir belge ile belgeleyen işletmeler için kuruluş izni aranmaz. Ancak bu tür işletme sahipleri kuruluş izni için gerekli diğer belgeleri Mülki İdare Amirliğine bir dilekçe ile vermek zorundadır.

Hâlihazırda kurulu işletmelerin izinleri

GEÇİCİ MADDE 2 –

(1) Hâlihazırda Kurulu hayvancılık işletmelerinin izin alma işlemleri bu Yönetmeliğin yayımından itibaren 5 yıl içerisinde tamamlanır ve üç yıl içerisinde bir dilekçe ile Mülki İdare Amirliğine müracaat edilmesi zorunludur. Ancak domuz işletmeleri bir yıl içerisinde müracaat ederek izin almak zorundadır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 29 –

(1) 5/3/2004 tarihli ve 25393 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 30 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 31 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ekleri İçin Tıklayınız

MEMURLARA YAPILACAK GİYECEK YARDIMI YÖNETMELİĞİ

MEMURLARA YAPILACAK GİYECEK YARDIMI YÖNETMELİĞİ

(14.9.1991 tarih ve 91/2268 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kararlaştırılmış ve 9.10.1991 tarih ve 21016 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe konulmuştur.)

I. BÖLÜM

Genel Hükümler

Madde 1 – 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 211 inci maddesi gereğince verilmesi öngörülen giyecek yardımı ile ilgili hususlarda bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Madde 2 – Bu Yönetmelik hükümleri 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi personel ile bu Kanunun ek geçici 21 nci maddesinde belirtilen personel ve diğer kanunlarda giyecek yardımı konusunda 657 sayılı Kanuna göre işlem yapılacağına ilişkin hüküm bulunan personel hakkında uygulanır.

II.BÖLÜM

Giyecek Yardımından Yararlanacak Olanlar

Madde 3 – 2 nci maddede belirtilen personelden giyecek eşyası verilecek olanlar, kadro unvanları ve hizmet sınıfları itibariyle ekli I ve II sayılı cetvellerde gösterilmiştir. Bu cetvellerde yer almayanlar her ne suretle olursa olsun bu yardımdan yararlandırılmazlar.

Giyecek yardımından yararlanılacak bir göreve aday memur olarak atananlar, bu yardımdan memurlar gibi yararlanırlar.

III. BÖLÜM

Giyecek Yardımından Yararlanma Şekli

Madde 4 – Giyecek yardımı kurum tarafından temin edilir ve ayni olarak verilir. Bu yardım karşılığında çek, kupon veya benzeri kâğıtlar verilemez ve nakdi bir ödemede bulunulamaz. Ayrıca, bu yardım için memura fatura karşılığı bir ödeme yapılamaz.

Giyim eşyası standart beden ölçülerine göre yaptırılır. Gerektiğinde beden ölçüsüne göre kurumca diktirilir.

(Değişik:6/12/1993 tarih ve 93/5103 sayılı B.K.K., R.G.14.1.1994-21818)

Ancak, Emniyet Hizmetleri Sınıfında sivil olarak görev yapanlarla Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı personeline giyecek yardımı bedeli ve Emniyet Hizmetleri Sınıfında resmi kıyafet taşıyanlarla çarşı ve mahalle bekçilerine dikiş bedeli, ilgili kurumun teklifi üzerine Maliye Bakanlığınca tespit edilerek nakden ödenir.

Verilecek giyecek eşyasının rengi ve biçimi ilgili kurumca tespit edilir.

Madde 5 – Giyim ve kullanma süresi bakımından beraberliği sağlamak amacıyla;

a) Kışlık kıyafete ait giyecek eşyaları Eylül-Ekim aylarında,

b) Yazlık kıyafete ait giyecek eşyaları Nisan-Mayıs aylarında,

c) Mevsimle ilgili olmayan giyecek eşyaları ise Nisan-Mayıs aylarında,

verilir.

Göreve ilk başlayışta yukarıda belirtilen aylar beklenmeden giyim eşyası verilir. Ancak, giyim eşyasının verildiği tarih ile bu tip eşyaların genel olarak verilmesi gereken tarih arasında kalan süre, o eşya için tespit edilen kullanma süresinin 1/4’ünden az ise, ilk giyim eşyası verilmez.

Herhangi bir nedenle bir dönem için verilmeyen giyim eşyası sonraki döneme ait giyecek yardımı ile birlikte de verilemez.

Madde 6 – Giyim eşyalarının kullanma süreleri ekli cetvellerde gösterilmiştir. Bu süre eşyanın verildiği tarih esas alınmak suretiyle hesaplanır.

Bir giyim eşyası için belirlenen kullanma süresi dolmadan yeni giyim eşyası verilemez. Ancak giyim eşyası görev nedeniyle kullanılamaz hale gelir ve bu durum bir tutanakla tespit edilirse, yetkili kurum amirinin onayı alınmak suretiyle genel veriliş zamanı beklenmeksizin yenisi verilebilir. Bu takdirde 5 inci maddenin ikinci fıkrası gereğince işlem yapılır.

Sık sık temizlenmesi gereken giyim eşyası (beyaz önlük v.b.) o eşya için belirtilen kullanma süresinin iki katı zamanda kullanılmak üzere iki adet verilir.

Madde 7 – Emeklilik, ölüm, istifa, sicilen emekli, memuriyetten ihraç v.s. gibi bir nedenle görevinden ayrılanlar veya çıkarılanlar veya bu Yönetmelik uyarınca giyim eşyası verilmesi gerekmeyen bir göreve nakledilenlerden, giyim eşyaları veya bedelleri geri alınmaz.

Ancak, giyim eşyası aldıktan sonra aynı kurumda görev değişikliği sebebiyle yeni giyim eşyaları verilmesi gerekli olanlara kullanma süreleri sona erinceye kadar önceden almış bulundukları aynı cins giyim eşyaları mükerreren verilmez.

Madde 8 – Giyecek yardımından yararlanan bir memurun, aynı görevi yapmak üzere bu Yönetmeliğin uygulandığı başka bir kuruma geçmesi ve orada aynı eşyayı kullanmasının mümkün olması halinde, o kişiye verilmiş eşyaların neler olduğu ve veriliş tarihi, ayrıldığı kurumca gittiği kuruma bildirilir. Verilmiş olan giyim eşyalarından her birinin kullanma süresi doluncaya kadar yeni kurumca ilgiliye o cins eşya verilmez.

IV. BÖLÜM

Giyecek Yardımının Verilmesinde Uyulacak Esaslar

Madde 9 – Kurumlar tarafından giyim eşyalarının verilmesinde ekli cetveller esas alınarak personelin kadro unvanı, sınıfı, sayısı ve hizmet yerlerine göre dağıtım listeleri düzenlenir.

Bu dağıtım listeleri:

a) Genel ve katma bütçeli kurumlar ile bağlı kuruluşlarında atamaya yetkili amirler,

b) Belediyelerde belediye başkanı, il özel idarelerinde vali,

c) Kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarında ilgili yönetim kurulu,

tarafından onaylandıktan sonra süresi içinde kurumun ilgili birimlerine intikal ettirilir. Giyecek yardımı bu listelere göre yapılır.

(a) ve (c) bentlerinde belirtilen kurumlara ait dağıtım listelerinin birer örneği ilgili bakanlık tarafından bağlı ve ilgili kuruluşları da kapsayacak şekilde onayı izleyen bir ay içerisinde Maliye Bakanlığı ile Devlet Personel Başkanlığına gönderilir.

Madde 10 – Kurum tarafından temin edilen giyim eşyaları bu amaçla tutulacak bir zimmet defterine kaydedildikten sonra örneği ekli “Giyim Eşyası Teslim Tutanağı”nda gösterilerek ilgililere zimmet karşılığı verilir. Teslim tutanağı, personelin özlük dosyasında saklanır. Giyim eşyası, kullanma süresinin sonuna kadar alanın zimmetinde kalır. Kullanma süresi sona erdiği veya 6 ncı madde gereğince yenisi verildiği takdirde eskisi zimmetten düşülür.

Personelin zimmetinde bulunmasına gerek olmayan, belirli zaman ve hallerde kullanılacak giyim eşyaları 9 uncu maddede belirtilen mercilerin uygun görüşü üzerine demirbaş olarak alınır. Bu giyim eşyaları ayniyat sorumluları tarafından muhafaza edilir ve gerektiğinde yalnız o işin görüldüğü sırada giyilmek ve geri toplatılmak üzere kullanacaklara verilir.

Madde 11 – Kurum ve kuruluşlar, verilecek giyim eşyalarını Maliye Bakanlığınca belirlenecek standart fiyatları göz önünde bulundurmak suretiyle tabi oldukları ihale mevzuatına göre karşılarlar.

V. BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Madde 12 –

a) Bu Yönetmelik kapsamında yer alan kurum ve kuruluşlar giyecek yardımı konusunda ayrı bir yönetmelik çıkaramazlar. Sözleşmeli olarak çalışan personel bu Yönetmelik hükümlerinden yararlanamaz.

b) Üst yönetim, bölge müdürü, il müdürü, şube müdürü ve müdür unvanlı diğer görevlilerle bunların yardımcılarına kariyerleri (teknik, sağlık vb.) dikkate alınmak suretiyle hiç bir şekilde giyecek yardımı yapılmaz.

Madde 13 –

a) Giyim eşyaları verildiği maksada uygun olarak ve görev yapılırken kullanılır. Verilen giyim eşyasının iyi kullanılması zorunludur. Bu eşyanın tamiri ve bakımı kullanana aittir.

b) Kendisine teslim edilmiş bulunan giyim eşyasını satanlar ile kullanmadıkları tespit edilenler hakkında ilgili mevzuat gereğince disiplin cezası uygulanır. Ayrıca bu eşyaların bedeli kendilerinden alınır.

Madde 14 – Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulamasıyla ilgili hususlarda Maliye Bakanlığı Devlet bütçe uzmanları ile Devlet Personel Başkanlığı Devlet Personel uzmanları kapsama dâhil kurumlarda gerektiğinde, her türlü incelemeleri yapmaya ve evrakı tetkik etmeye yetkilidir.

Tetkik, inceleme ve denetleme sonucunda bu Yönetmeliğe aykırı uygulama yapılmasına sebep olduğu tespit edilenlerden usulsüz verilen giyim eşyalarının bedeli tahsil edilir ve haklarında ilgili mevzuat gereğince disiplin hükümleri uygulanır.

Madde 15 – 31/10/1972 tarihli ve 7/5314 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Memurlara Yapılacak Giyecek Yardımı Yönetmeliği ve bu Yönetmeliğin ek ve değişiklikleri ile diğer Yönetmelik ve Kararnamelerin bu Yönetmeliğe aykırı hükümleri yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde – Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren geçecek bir yıl içerisinde doğabilecek tereddütleri gidermeye Devlet Personel Başkanlığının görüşü üzerine Maliye Bakanlığı yetkilidir.

Madde 16 – Sayıştay’ın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik hükümleri 1/1/1992 tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 17 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. 

BİNALARDA ISI YALITIMI YÖNETMELİĞİ

9 Ekim 2008 PERŞEMBE    Resmî Gazete     Sayı : 27019

YÖNETMELİK

Bayındırlık ve İskân Bakanlığından:

BİNALARDA ISI YALITIMI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Dayanak

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; binalardaki ısı kayıplarının azaltılmasına, enerji tasarrufu sağlanmasına ve uygulamaya dair usul ve esasları düzenlemektir.

(2) Bu Yönetmelik, 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu kapsamındaki belediyeler dahil olmak üzere, bütün yerleşim birimlerindeki binalarda uygulanır.

(3) Münferit olarak inşa edilen ve ısıtılmasına gerek duyulmayan depo, cephanelik, ardiye, ahır, ağıl ve benzeri binalarda bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanması zorunlu değildir.

(4) 180 sayılı Bayındırlık ve İskân Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin 32 nci maddesi kapsamına giren kamu kurum ve kuruluşları, il özel idareleri ve belediyeler, bu Yönetmeliğe uymak ve bu Yönetmeliği uygulamakla yükümlüdürler.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 13/12/1983 tarihli ve 180 sayılı Bayındırlık ve İskân Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 30/A maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

İKİNCİ BÖLÜM

Projelendirme Genel Esasları

Isı bölgeleri

MADDE 3 – (1) Türkiyede binalarda ısı yalıtımı uygulamaları bakımından oluşturulan dört bölgede yer alan il ve ilçeler EK 1-A’da listede ve EK 1-B’de harita üzerinde gösterilmiştir. Listede yer almayan belediyeler, bağlı oldukları ilçe değerlerini esas alır.

(2) Birinci bölgede yapılacak olan binalarda, merkezi klima sistemi uygulanacak ise, bu binalarda yapılacak olan ısı yalıtımı projesinde, EK-2/C’de yer alan tabloda tavsiye edilen “U” değerlerinden, ikinci bölge için olan “U” değerleri geçerli olur.

Yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı

MADDE 4 – (1) Binalar, ısı kayıpları bakımından çevre şartlarına ve ihtiyaçlarına uygun olarak yalıtılır. Binaların hesaplanan yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı, EK 2-A ve EK 2-B’de bölgelere göre verilen yıllık ısıtma enerjisi sınır değerlerini aşamaz.

İç sıcaklık değerleri

MADDE 5 – (1) Farklı amaçlarla kullanılan binalar için TS 825 hesaplamalarında kullanılacak aylık ortalama iç sıcaklık değerleri [0i (°C)], aşağıdaki tablodan alınır.

 Istılacak binanın türüSıcaklığı (°C)
  1Konutlar19
  2Yönetim binaları
  3İş ve hizmet binaları
  4Otel, motel ve lokantalar20
  5Öğretim binaları
  6Tiyatro ve konser salonları
  7Kışlalar
  8Ceza ve tutuk evleri
  9Müze ve galeriler
10Hava limanları
11Hastaneler22
12Yüzme havuzları26
13İmalat ve atölye mahalleri16

Isı geçirgenlik katsayıları

MADDE 6 – (1) Isı yalıtımı hesabı yapılan yeni binalarda, ısıtılan hacimleri ayıran duvar, döşeme ve/veya taban ile tavan ve/veya çatılar için alınacak “U” değerlerinin EK 2-C de yer alan tablodaki tavsiye edilen değerlerden büyük olmaması tercih edilir. Ancak bunlardan herhangi biri veya birkaçının, EK 2-C’de yer alan tablodaki tavsiye edilen değerlerden % 25 daha büyük olması durumunda, binanın ısı balansının korunması amacıyla, diğer “U” değerlerinden bir ya da birkaçı için seçilecek olan değerler, EK 2-C de yer alan tablodaki tavsiye edilen değerlerin % 25’inden daha küçük olamaz. Ancak bu durumda yapılacak olan hesaplamalar neticesinde hesaplanan (Q) Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacının, EK-2/A ve B’de verilen (Q’) Sınırlandırılan Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacından küçük olduğu (Q’>Q) gösterilmelidir.

Proje zorunluluğu

MADDE 7 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca TS 825 Standardında belirtilen hesap metoduna göre yetkili makina mühendisi tarafından mimari proje sistem detaylarına uygun olarak hazırlanan “ısı yalıtımı projesi” imar mevzuatı gereğince yapı ruhsatı verilmesi safhasında ısıtma/soğutma tesisat projesi ile birlikte ilgili idarelerce istenir.

Özel durumlar

MADDE 8 – (1) Belediye sınırları ve mücavir alanlar içindeki mevcut binalarda, ısı yalıtımı yapılacaksa, TS 825’de belirtilen hesap metodu kullanılarak binanın ısı yalıtımı projesi hazırlanmalıdır. Bunun dışındaki özel durumlar için dikkat edilecek hususlar aşağıdaki gibidir.

a) Belediye hudutları ve mücavir alan sınırları dışında, köy nüfusuna kayıtlı ve köyde sürekli oturanların köy yerleşik alanları civarında ve mezralarda 2 kat’a kadar olan ve toplam döşeme alanı 100 m2’den küçük (dış havaya açık balkon, teras, merdiven, geçit, aydınlık ve benzerleri hariç olmak üzere) yeni binalar ile bu alanlardaki mevcut binalarda;

1) Yapı bileşenlerinin, ısı geçirgenlik katsayılarının (U) EK 2/C’deki tavsiye edilen “U” değerlerine eşit veya daha küçük olması,

2) Toplam pencere alanının, ısı kaybeden dış duvar alanının %12’sine eşit veya daha küçük olması şartlarını sağlayan konstrüksiyonlar ve detayların mimari projede gösterilmesi halinde, 7’nci maddede belirtilen “Isı Yalıtımı Projesi” yapılması şartı aranmaz. Bu durumda, yukarıdaki şartların sağlandığını gösteren bir “Isı Yalıtımı Raporu” düzenlenmesi yeterlidir. Ancak, herhangi bir “U” değerinin EK 2/C’deki tavsiye edilen “U” değerlerinden daha büyük olması halinde, bu binalar için ısı yalıtımı projesi hazırlanır.

b) Binanın ısı kaybeden düşey dış yüzeyleri toplam alanının % 60’ı ve üzerindeki oranlarda camlama yapılan binalarda, pencere sisteminin ısı geçirgenlik katsayısının (Up) 2,1 W/m2K veya bundan daha düşük değerde tasarımlanması ve diğer ısı kaybeden bölümlerinin ısı geçirgenlik katsayılarının EK 2/C’deki tavsiye edilen “U” değerlerinden % 25 daha küçük olmasının sağlanması halinde, bu binalar standarda uygun kabul edilir.

Bu tür cam yüzeyi fazla olan binalar için ısı yalıtımı projesi ve hesaplamalar aynen yapılmalı ve bu hesaplamalar içerisinde, yukarıdaki belirtilen şartların yerine getirildiği ayrıca gösterilmelidir. Bununla birlikte, yaz aylarındaki istenmeyen güneş enerjisi kazançları da tasarım sırasında dikkate alınır.

c) Çok katlı olarak inşa edilecek ve bağımsız veya merkezi sistemle ısıtılacak olan binalardaki bağımsız bölümlerin ara döşemeleri ile komşu duvarları; ısıtılmayan iç hacimlere bitişik taban ve duvar gibi düşünülerek, Isı geçirgenlik direnci en az R=0,8 m2K/ W olacak şekilde hesaplanır ve yalıtılır. Bu hesaplama, binanın iç ısı alışverişi kapsamında değerlendirileceğinden ısıtma enerjisi ihtiyacı (Q) hesaplamalarında dikkate alınmaz.

ç) Merkezi sistem ile ısıtılan binalardaki sıcak akışkanı ileten ana dağıtım (tesisat) boruları ve kolonlar, ekonomik yalıtım kalınlığı hesaplanarak uygun şekilde yalıtılır.

d) Kolon kalınlıklarının hesaplanmasında kolonun bağlı bulunduğu kiriş ile birleştiği yerdeki betonarme kiriş kalınlığı aynı zamanda kolon kalınlığı olarak alınır ve kolon kalınlığının kiriş kalınlığından daha fazla olması dikkate alınmaz.

e) Dış yüzeylerde yer alan bütün betonarme elemanlar (kolon, kiriş, hatıl ve perde duvar) yalıtılır. Dolgu duvarlar ise, hesap sonuçlarına göre gerekiyorsa yalıtılır.

Projede bulunması istenilen belgeler

MADDE 9 – (1) Isı yalıtımı projesinde aşağıda belirtilen bilgiler bulunmalıdır.

a) Isı kayıpları, ısı kazançları, kazanç/kayıp oranı, kazanç kullanım faktörü ve aylık ve yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacının büyüklükleri, TS 825’de verilen “Binanın Özgül Isı Kaybı” ve “Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacı” çizelgelerindeki örneklerde olduğu gibi çizelgeler halinde verilir ve hesaplanan yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacının (Q), EK 2-B’deki sınırlandırılan yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı (Q’) formülünden elde edilecek olan sınır değerden büyük olmadığı gösterilir.

b) Konutlar dışında farklı amaçlarla kullanılan binalar için yapılacak hesaplamalarda, binadaki farklı bölümler arasındaki sıcaklık farkı 4°K’den daha fazla ve bu binada birden fazla bölüm için yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı hesabı yapılacak ise, bu bölümlerin sınırları şematik olarak çizilir, sınırların ölçüleri ve bölümlerin sıcaklık değerleri üzerinde gösterilir.

c) Binanın ısı kaybeden yüzeylerindeki dış duvar, tavan, taban/döşemelerde kullanılan malzemeler, bu malzemelerin eleman içindeki sıralanışı ve kalınlıkları, duvar, tavan, taban/döşeme elemanlarının alanları ve “U” değerleri belirtilir.

ç) Pencere sistemlerinde kullanılan cam ve çerçevenin tipi, bütün yönler için ayrı ayrı pencere alanları ve “U” değerleri ile çerçeve sistemi için gerekli olan hava değişim sayısı (nh) belirtilir.

d) Duvar-pencere, duvar-tavan, taban-döşeme-duvar birleşim yerlerine ait mimari proje kesit detayları verilmelidir.

e) Havalandırma tipi ve mekanik havalandırma sözkonusu ise, hesaplamalar ve sonuçları gösterilmelidir.

f) Isı yalıtımı projesinde, binanın ısı kaybeden yüzeylerinde meydana gelebilecek olan yoğuşma TS 825-EK F’de belirtilen şekilde tahkik edilir.

g) Mevcut binaların tamamında veya bağımsız bölümlerindeki yapılacak olan esaslı tamir, tadil ve eklemelerdeki uygulama yapılacak olan bölümler için, TS 825’te verilen ısı geçirgenlik katsayılarının EK-2/C’deki tavsiye edilen en yüksek “U” değerlerine eşit ya da bu değerlerden daha küçük değerde olması sağlanmalıdır.

ğ) TS 825’te belirtilen hesap metodunun kullanılması sırasında gerekli olan bilgiler, (yoğuşma hesabı da dâhil olmak üzere) TS 825 standardından (EK A – EK J) temin edilir.

h) Bitişik nizam olarak (sıra evler, ikiz evler) projelendirilmiş olan binaların, ısıtma enerjisi ihtiyacı (Q) hesabı yapılırken, komşu bina ile bitişik duvar olan bölümleri de dış duvar gibi değerlendirilir ve hesaba katılır.

ı) Bu maddede belirtilmeyen diğer hususlar hakkında TS 825 Mayıs 2008’e uyulur.

Isı yalıtımı detayları

MADDE 10 – (1) Mimari proje düzenlenirken, ısı yalıtımı detaylarının hazırlanmasında yol gösterici olması amacıyla ısı yalıtımı detayları EK 4’te verilmiştir.

(2) Yapılacak hesaplar sonunda bulunacak yapı malzemesi kalınlıklarına göre detaylar kesinleştirilir.

(3) Yapı ve yalıtım malzemelerinin temasında (detayda) farklı “U” değerlerinden kaynaklanan ısı köprülerinin meydana gelmemesi için, yalıtım sırasında gereken tedbirler alınır.

(4) Teknolojik gelişmelere göre standartlarda yer alacak yeni malzemeler de detaylarda kullanılabilir.

Mimari uygulama projesi

MADDE 11 – (1) Mimari uygulama projesi; sistem detaylarını, nokta detaylarını ve çatı-duvar, duvar-pencere ve taban-döşeme-duvar bileşim detaylarını ihtiva etmelidir. Isı yalıtımı projesi, mimari uygulama projesindeki detaylarda belirtilen malzemeler ve kalınlıklarına (yalıtım malzemesi hariç) göre hazırlanmalıdır.

Isı ihtiyacı kimlik belgesi

MADDE 12 – (1) EK 3’te örneği verilen “Isı İhtiyacı Kimlik Belgesi”, yetkili ısı yalıtımı projecisi ve uygulamayı yapan makina mühendisleri tarafından doldurulup imzalandıktan ve Belediye veya Valilik tarafından onaylandıktan sonra yapı kullanma izin belgesine eklenmelidir. Bu belge, bina yöneticisinin dosyasında bulundurulur ve bir kopyası da bina girişine asılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kaloriferli Binalara Dair Uygulama Esasları

Kazan daireleri

MADDE 13 – (1) Kazan dairesi yapımında aşağıdaki hususlara uyulur:

a) Kazan dairelerinin boyutları, yakıt cinsine göre belirlenir.

b) Kazan daireleri, bir adet bina içine ve bir adet direkt bina dışına açılan, olmak üzere iki adet kapısı olacak şekilde düzenlenmelidir.

c) Kazan dairesinin kapıları yanmaz malzemeden yapılır ve doğrudan merdiven boşluğuna açılmamalıdır. Koku, sızıntı ve yangın halinde, dumanın bina içine girmesini engellemek üzere arada küçük bir giriş odası yapılır ve bu odanın kapıları sızdırmaz özellikte olur ve alta eşik konulmalıdır.

ç) Kazanların önü ve arkası ile sağ ve sol yanında, her türlü bakım onarım ve müdahalenin yapılmasına imkan sağlayacak açıklık bulunur.

d) Kazan dairesinde, yakıt türüne göre gereken temiz havayı temin etmek ve egzoz havasını atmak üzere uygun havalandırma sağlanır.

e) Kazan dairesinin dış duvarının olması veya ısı merkezinin ayrı bir binada bulunması halinde, doğal havalandırmanın sağlanabilmesi için kazan dairesi taban alanının en az 1/12’si kadar dış duvarlara pencere konulur.

f) Temiz hava giriş menfezi zemin düzeyinde ve Egzoz (pis hava atma) bacası ağzının ise tavan düzeyinde olması sağlanır.

g) Katı ve sıvı yakıt kullanılan tesiste taze hava giriş menfezi kesiti, duman bacası kesitinin % 50’sinden az olmamak üzere 50 kW (43000 kcal/h)’a kadar 300 cm2, sonraki her kW için 2,5 cm2 ilave edilerek bulunur. Egzoz bacası kesiti ise duman bacası kesitinin % 25’i kadar olmalıdır.

ğ) Gaz yakıtlı kazanlarda temiz hava giriş menfezi, duman bacası ve egzoz bacası kesitleri gaz firmaları ve ilgili gaz dağıtım kuruluşlarının istediği usul ve hesap değerlerine göre belirlenir. Kazan dairelerinde doğal havalandırma yapılamayan hallerde cebri havalandırma uygulanır. Bu durumda;

1) Sıvı yakıtta bu havalandırma kapasitesi kazanın her kW’ı için 0,5 m3/h olmalı.

2) Cebri havalandırmalı sıvı yakıtlı kazan dairelerinde;

Vantilatör kapasitesi = (Brülör fan kapasitesi + aspiratör kapasitesi) x 1,1

olmalı ve fanın brülör ile aynı anda birlikte çalışması sağlanmalıdır.

3) Katı yakıt kullanılan teshin merkezlerinde mutlaka doğal havalandırma yapılır.

4) Gaz yakıtlı kazan dairelerinde havalandırma seçimi, gaz firmaları ile gaz dağıtım kuruluşlarının kriterlerine göre yapılır. Sadece emiş veya egzoz yapılan yarı cebri havalandırmalı kazan dairelerinde negatif basınç oluşacağından bu tür sistemler uygulanmaz.

h) Kazan dairesinde farklı yakıtlı kazanlar var ise, en yüksek değerdeki baca ve havalandırma kriterleri esas alınır.

ı) Soğuk bölgelerde ve sürekli kullanılmayan kazan dairelerinde donmaya karşı tedbir olarak havalandırma panjurlarını otomatik kapayan donanım yapılır.

i) Kazan dairesi yüksekliği TS 2192′ ye göre hesaplanır.

j) Kazan kullanıcılarının kullanılan yakıt cinsine göre eğitimleri yaptırılarak sertifikalandırılmaları sağlanır.

k) Sıvı veya gaz yakıt kullanılan kazan olması durumunda, gerekli tedbirleri almak koşuluyla, kazan daireleri çatıda tesis edilebilir. Bu durumda;

1) Statik hesaplarda kazan dairesi etkisi dikkate alınmalıdır. (Yaklaşık 1000-2000 kg/m2)

2) Çatının altında ve yanındaki mahallere rahatsızlık verebilecek etkileri aktarmamak için yeterli ses yalıtımı uygulanmalıdır. Kazanların altına titreşim izoleli kaide yapılmalıdır.

3) Kazan dairesinden çıkış için uygun merdiven yapılmalıdır. Kapı ve pencereler kaçış yönünde, kilitsiz ve kolay açılabilecek şekilde düzenlenmelidir.

4) Yakıt boru hattı, doğal havalandırmalı, kolay müdahale edilebilen bir dikey tesisat kanalı veya merdiven boşluğunda duvara yakın olacak şekilde düzenlenmelidir.

5) Havalandırma ve diğer hususlardaki kriterler, bodrum katındaki kazan daireleri ile aynı olmalıdır.

Bacalar

MADDE 14 – (1) Bacaların yapımında aşağıdaki hususlara uyulur:

a) Her kazan için standardına uygun ayrı bir baca yapılır. Ancak, gaz yakıtlı kazan bacalarında, gaz firmaları veya gaz dağıtım kuruluşlarınca önerilen kriterlere göre ortak baca uygulanabilir.

b) Kazan bacalarına, şofben, kombi, kat kaloriferi ve jeneratör gibi başka cihaz bacalarının bağlantısı yapılmaz.

c) Bacalar, mümkünse bina içinde olmalıdır. Zorunlu hallerde, bacanın bina dışında yapılması halinde, soğumaması için gerekli ısı yalıtımı ve dış koruması yapılmalıdır.

ç) Katı ve sıvı yakıtlı kazanlarda bacalar dolu tuğla (içi sıvalı) veya ateş tuğlası ile, gaz yakıtlı kazanlarda ise baca ısıya, yoğuşma etkilerine dayanıklı malzemelerden ve uygun üretim teknikleri ile yapılmalıdır. Metal bacalarda yanma sesinin yukarılara iletilmemesi için gerekli tedbirler alınmalı ve baca topraklaması yapılmalıdır.

d) Bacaların en altında bir temizleme kapağı bulunmalıdır.

e) Gaz yakıtlı kazanlarda, temizleme kapağına ek olarak drenaj düzeni yapılır.

f) Bacalar, yanlarındaki bina ve engellerden etkilenmeyecek şekilde tesis edilir; bu engellerin en üst noktasından veya münferit binalarda mahya kotundan en az 1 m yükseklikte olur ve üzerine şapka yapılır.

g) Bacalar, mümkün olduğunca dik yapılmalı, zorunlu hallerde ise yatayla en az 60° açıda tek sapmaya izin verilmelidir.

ğ) Duman kanalları, çelik malzemeden yapılır ve izole edilir. Gaz yakıtlı kazanlarda paslanmaz çelik tercih edilir. Kanallar, kolayca temizlenecek şekilde düzenlenir ve gaz analizi için üzerinde ölçüm delikleri bırakılır. Duman kanallarının yatay uzunluğu dikey bacanın 1/4’ünden daha fazla olmaz; kanal ana bacaya direkt ve % 5’lik yükselen eğimle bağlanır, 2 adet 45°’lik dirsekten fazla sapma olmaz ve 90°’lik dirsek kesinlikle kullanılamaz.

h) Baca ve duman kanallarında uygun yalıtım malzemeleri kullanılır.

ı) Yüksek binaların bacalarında, genleşme ve bacanın kendini taşıması için gerekli tedbirler alınır.

i) Baca kesiti zorunlu olmadıkça dairesel olması gerekir.

Radyatörler

MADDE 15 – (1) Dış duvarlara monte edilen radyatörlerin arkasına, üzeri yansıtıcı levha veya film kaplanmış yalıtım panelleri konulur.

Otomatik kontrol

MADDE 16 – (1) Yakıt tasarrufu için sıvı ve gaz yakıtlı kazanlarda otomatik kontrol sistemi tercih edilir. Gaz firmaları ve ilgili gaz dağıtım kuruluşlarınca belirlenen esaslara göre, ayrıca gaz kaçak kontrol sistemi tesis edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yapı ve yalıtım malzemelerinin standarda uygunluğu

MADDE 17 – (1) Yapı ve yalıtım malzemelerinin ısıl iletkenlik hesap değerleri TS 825 EK – E’de verilmiş olup, Isı yalıtımı projesi burada verilen değerlere göre hesaplanır. Bina yapımında kullanılacak yapı ve yalıtım malzemeleri için 8/9/2002 tarihli ve 24870 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yapı Malzemeleri Yönetmeliği çerçevesinde, yapı ve yalıtım malzemelerinin CE veya G uygunluk işareti ve uygunluk beyanı veya belgesi olması zorunludur.

(2) Birinci fıkra hükümleri çerçevesinde beyan edilen ısıl iletkenlik hesap değerlerinin TS 825 EK-E’deki değerlerden daha küçük olması ve bu değerin hesaplamalarda kullanılmak istenmesi halinde, bu tür malzemelerin değerleri için aynı hesap yöntemi kullanılır. Bu tür malzemelerin, beyan edilen ısıl iletkenlik hesap değerlerinin hesaplamalarda kullanılabilmesi için, Bayındırlık ve İskân Bakanlığınca bu amaç için özel olarak görevlendirilmiş bir kuruluş tarafından, malzemenin beyan edilen ısıl iletkenlik hesap değerlerinin belgelendirilmesi şarttır. Eğer bu belgelendirme yapılmamışsa, hesaplamalarda, söz konusu malzemenin beyan edilen ısıl iletkenlik hesap değeri yerine TS 825 EK-E ’deki değerler alınır. Bu kuruluşun çalışma usul ve esasları Bayındırlık ve İskân Bakanlığınca belirlenir.

Isı yalıtımı denetimi

MADDE 18 – (1) İnşaatın her safhasında ısı yalıtımı ile ilgili denetimler 29/6/2001 tarihli ve 4708 sayılı Yapı Denetim Hakkında Kanun kapsamındaki illerde, yapı denetim kuruluşları ile beraber belediye sınırları ve mücavir alanlarda belediyeler; belediye ve mücavir alan sınırları dışında il özel idareleri ve ruhsat verme yetkisine sahip diğer idarelerce yapılır.

(2) Binanın ısı yalıtımının kontrolü ile ilgili teknik sorumlu; inşaatın taban, döşeme, duvar ve tavan yapımı safhalarında uygulanan yalıtımın, projede verilen detaylara uygunluğunun kontrolünü yaparak, belediye veya il özel idarelerine rapor verir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 19 – (1) 8/5/2000 tarihli ve 24043 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Binalarda Isı Yalıtım Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yapım işi ihalesi ilan edilmiş olan kamu binaları ve yapı ruhsatı alınmış özel binalar

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden önce yapım işi ihalesi ilan edilmiş olan kamu binaları ve yapı ruhsatı alınmış özel binalar hakkında bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.

Yürürlük

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik 1/11/2008 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bayındırlık ve İskân Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

RÜZGÂR ENERJİSİNE DAYALI LİSANS BAŞVURULARININ TEKNİK DEĞERLENDİRİLMESİ HAKKINDA YÖNETMELİK

Resmi Gazete Tarihi: 09.11.2008 Resmi Gazete Sayısı: 27049

RÜZGÂR ENERJİSİNE DAYALI LİSANS BAŞVURULARININ TEKNİK DEĞERLENDİRİLMESİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; elektrik enerjisi üretiminde rüzgar enerjisinin etkin ve verimli kullanımını sağlamak amacıyla kaynak alanlarının belirlenmesi ve kullanımı ile, Elektrik İşleri Etüt İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından lisans başvuruları hakkında verilecek teknik görüşün oluşturulmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; rüzgar enerjisi kaynak alanlarının belirlenmesini ve bu alanlara yapılacak başvuruları, lisans başvurularının teknik değerlendirmesini, proje kontrolünü, inşaat dönemi denetimini ve destek hizmetlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 19/2/1985 tarihli ve 3154 sayılı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ile 14/6/1935 tarihli ve 2819 sayılı Elektrik İşleri Etüt İdaresi Teşkiline Dair Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendine ve 20/2/2001 tarihli ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 – (Değişik:R.G.17/5/2009-27231)

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığını,

b) EİE: Elektrik İşleri Etüt İdaresi Genel Müdürlüğünü,

c) EPDK: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu,

ç) Güç yoğunluğu: Yer seviyesinden elli metre yükseklikte serbest olarak esen rüzgarın birim kesit alanındaki, bu Yönetmeliğin Ek-1’indeki yöntem kullanılarak hesaplanan yıllık ortalama gücünü,

d) Referans türbin: Teknik özellikleri bu Yönetmeliğin Ek-5’inde tanımlanan türbini,

e) REPA: EİE İnternet sayfasında yayımlanan Türkiye rüzgar enerjisi potansiyeli atlasını,

f) RES: Rüzgar enerjisine dayalı elektrik üretim santralını,

g) Santral sahası: Sınır UTM koordinatları; EPDK’ya yapılan lisans başvurusunda yer alan ve EİE’nin teknik görüşü ile lisansa dercedilen, üzerinde rüzgar türbinleri ve şalt merkezinin bulunduğu ve EİE’nin resmi internet sayfasında (www.eie.gov.tr) duyurulacak yönteme göre belirlenecek alanı,

h) Santral sahası güç yoğunluğu: Başvuru gücünün varsa lisans gücünün (MW) santral sahası yüzölçümüne (km2) bölünmesi ile elde edilen değeri,

ı) TEİAŞ: Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketini,

i) UTM Koordinatı: “Universal Transversal Mercator” izdüşümünde altı derecelik dilim esasına göre verilen koordinatı (ED 50 Datum)

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Rüzgar Enerjisi Kaynak Alanlarının Belirlenmesi, Başvurularının Teknik Değerlendirilmesi, Proje Kontrolu, İnşaat Dönemi Denetimleri, Destek Hizmetleri

Lisans başvurusu yapılmamış rüzgar enerjisi kaynak alanlarının belirlenmesi

MADDE 5 – (1) EİE, rüzgar enerjisine dayalı lisans başvurusunda bulunulmamış, lisans başvurusu reddedilmiş, lisansı iptal edilmiş olan RES kurmaya elverişli kaynak alanları üzerinde; en az bir yıl süreyle rüzgar ölçümü yapmak ve referans türbin özelliklerine göre türbin koordinatlarını belirlemek suretiyle güç yoğunluğu sınıflarına göre gruplandırılmış RES alanları oluşturur.

(2) EİE, bu RES alanlarının pafta adını, UTM koordinatlarını, güç yoğunluğunu, referans kurulu gücünü ve bu güçte üretilebilecek yıllık elektrik enerjisi miktarını internet üzerinden yayımlar.

(3) EİE, bu madde kapsamında belirlenen RES alanlarını kullanarak EPDK’ya lisans başvurusu yapmak isteyen tüzel kişilere, alanın topoğrafik özelliklerini, rüzgar özelliklerini, türbin koordinatlarını, çevre, mülkiyet, kullanım ve ulaşım durumunu, alanın yakın çevresi ile ilgili bilgileri verir. Bu hizmet için bir MW’lık referans kurulu güç başına uygulanacak fiyat her yıl Ocak ayında EİE’nin internet sayfasında yayınlanır.

(4) 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunun 4 üncü maddesi uyarınca Kamu veya Hazine arazileri üzerinde rüzgar enerjisi kaynak alanlarının kullanımını ve verimliliğini olumsuz yönde etkileyici imar planları düzenlenemez. Bakanlık bu doğrultuda, ilgili merciler nezdinde gerekli girişimde bulunur.

Başvuruların teknik değerlendirilmesi

MADDE 6 – (1) (Değişik:R.G.17/5/2009-27231) Türbin koordinatları; lisans almış, uygun bulma kararı alınmış ve uygun bağlantı görüşü oluşmuş ancak uygun bulma kararı almamış tüzel kişilerin santral sahası içerisinde bulunan başvuruların teknik değerlendirmesi yapılmaz ve başvuru EPDK’ya iade edilir.

(2) EİE, 5 inci madde kapsamındaki başvurular arasından, santral sahası diğer başvuruların sahası ile çakışmayan, kullanacağı türbinin kurulu gücü referans türbin gücüne eşit veya ondan fazla olan ve türbin koordinatları santral sahası dışına taşmayan başvuruları uygun teknik görüşle EPDK’ya bildirir.

(3) RES kurmak isteyen tüzel kişilerin EPDK’ya lisans başvuruları kapsamında sundukları belgeler arasından bu Yönetmeliğin Ek-2’sinde tanımlanan belgeler, teknik görüş oluşturulmak üzere EİE’ye gönderilir.

(4) Bu Yönetmeliğin Ek-2’sindeki istekleri karşılamayan ve santral sahası güç yoğunluğu 0,6 MW/km2 den küçük olan başvurular değerlendirmeye alınmayarak EPDK’ya iade edilir.

(5) 5 inci madde kapsamı dışındaki başvurular EİE tarafından aşağıdaki şekilde değerlendirilir:

a) Türbin koordinatlarının bulunduğu yerlerdeki güç yoğunlukları ve birbirlerinin rüzgarını engelleyen türbin koordinatları bu Yönetmeliğin Ek-1’indeki ve Ek-3’ündeki yöntem kullanılarak belirlenir.

b) (Değişik:R.G.17/5/2009-27231) Aynı trafo merkezine bağlanması planlanan başvurular aşağıdaki formüller ile sıralanır.

OGYi = ∑ GYj / n

n: Başvurunun santral sahasındaki türbin koordinatı sayısı.

GYj: Başvurunun santral sahasındaki her bir türbin koordinatının bulunduğu yerin bu Yönetmeliğinin Ek-1’indeki yöntem kullanılarak hesaplanan güç yoğunluğu (W/m2)

OGYi: Başvurunun santral sahasındaki ortalama güç yoğunluğu (W/m2)

BSPi = 0,8 x Gi + 0,2 x SSGYi

Gi: Aynı trafo merkezi için sıralamaya alınan başvurular arasından en yüksek ortalama güç yoğunluğuna (OGY) göre normalize edilmiş güç yoğunluğu puanı (Her bir başvuruya ait ortalama güç yoğunluğunun en yüksek ortalama güç yoğunluğuna bölünmesi ile elde edilen değer).

SSGYi: Aynı trafo merkezi için sıralamaya alınan başvurular arasından en yüksek santral sahası güç yoğunluğuna göre normalize edilmiş santral sahası güç yoğunluğu puanı (Herbir başvuruya ait ortalama santral sahası güç yoğunluğunun en yüksek santral sahası güç yoğunluğuna bölünmesi ile elde edilen değer). En yüksek santral sahası güç yoğunluğu 1,0 MW/km2 den fazla olması durumunda 1,0 MW/km2 olarak kabul edilir.

BSPi: Başvurunun sıralama puanı.

c) Teknik değerlendirme sonuçları, bu Yönetmeliğin Ek-4’ünde tanımlanan formata uygun olarak 60 gün içinde EİE’nin teknik görüşü olarak EPDK’ya gönderilir.

(6) (Değişik:R.G.17/5/2009-27231) Aynı trafo merkezine bağlanması planlanan başvurular; komşusundaki türbinlerin rüzgarını engelleyebilecek türbin koordinatları bulunmaması ve türbin koordinatları lisans almış, uygun bulma kararı alınmış ve uygun bağlantı görüşü oluşmuş ancak uygun bulma kararı almamış tüzel kişilerin santral sahaları içerisinde yer almaması halinde; bu başvurular, EİE tarafından öncelikle değerlendirilir. Santral sahası ve bağlanacağı trafo merkezine birden fazla başvuru bulunmayan başvurular öncelikle değerlendirilerek bildirilir.

(7) Lisans kapsamındaki tesislerin, santral sahası içerisindeki türbin koordinatı değişikliğine, komşu sahalardaki türbin koordinatlarının etkilenmediği yönünde EİE’den uygunluk belgesi alınır.

(8) Lisans kapsamındaki tesislerden, geçici kabul protokolu imzalanmış olanlar için, santral sahası içerisindeki kapasite artışı, modernizasyon, yenileme yatırımları ve tadilat taleplerine, komşu sahalardaki türbin koordinatlarının etkilenmediği yönünde EİE’den uygunluk belgesi alınması halinde, ilgili mevzuat kapsamında işlem tesis edilir.

Proje kontrolü

MADDE 7 – (Değişik:R.G.17/5/2009-27231)

(1) Bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihten sonra EPDK’dan lisans alan tüzel kişiler projelerini, inşaat dönemi başlamadan doksan gün önce EİE’ye sunar.

(2) (Değişik:R.G.12/6/2009-27256)(1) Projesi, aşağıdaki şartları sağlayan tüzel kişiye kırkbeş gün içerisinde proje uygunluk yazısı verilir:

a) Projesindeki toplam kurulu gücün lisansındaki kurulu güç ile aynı olması veya ilgili mevzuata göre belirlenecek tolerans sınırları içinde olması,

b) Türbinlerinin, diğer başvuruların veya lisans almış tüzel kişilerin türbinlerinin rüzgarını engelleyebilecek koordinatlara yerleştirilmemiş olması,

c) Elektrik Tesisleri Proje Yönetmeliğindeki kriterleri karşılaması.

(3) Proje kontrol raporu ve uygunluk yazıları Bakanlığa gönderilir.

İnşaat dönemi denetimleri

MADDE 8 – (1) Projelerine; proje uygunluk yazısı alan tüzel kişiler, inşaata başlama tarihini projelerinde belirttikleri başlama tarihinden en az otuz gün önce EİE’ye bildirir. RES projelerinin inşaat dönemi denetimleri, EİE tarafından yapılır.

(2) Bu denetimler sonucunda onaylı projesinden farklı işlem tesis eden tüzel kişiler EPDK’ya bildirilir.

Destek hizmetleri

MADDE 9 – (1) EİE, RES yatırımı yapmak isteyen kamu tüzel kişilerine talebe bağlı olarak rüzgar ölçümü, zemin etüdü ve fizibilite desteği sağlar. Bu hizmetlerle birlikte, tüzel kişilere verilecek REPA bilgileri için uygulanacak fiyat cetveli her yıl Ocak ayında EİE’nin internet sayfasında yayınlanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İstisnalar

GEÇİCİ MADDE 1 – (Değişik:R.G.30/12/2008-27096)

(1) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce EPDK’ya yapılmış rüzgar enerjisine dayalı lisans başvuruları arasından, uygun bulma kararı alınmış olan başvurular ile uygun bağlantı görüşü oluşmuş ancak uygun bulma kararı almamış olan başvurular için EİE tarafından aşağıdaki kriterlerin sağlanmasına ilişkin teknik değerlendirme yapılarak EPDK’ya bildirilir:

a) Başvurusundaki türbin koordinatlarının komşusundaki türbinlerin rüzgarını engellememesi,

b) Santral sahası güç yoğunluğunun 0,6 MW/km2 den büyük olması.

Santral sahası bildirimi

GEÇİCİ MADDE 2 – (Değişik:R.G.17/5/2009-27231)

(1) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce lisans almış, uygun bulma kararı alınmış ve uygun bağlantı görüşü oluşmuş ancak uygun bulma kararı almamış tüzel kişiler, santral sahalarının ve türbinlerinin UTM koordinatlarını gösteren 1/25000 ölçekli orijinal boyutlu ve renkli basılı harita paftaları ile bu koordinatların elektronik ortamdaki değerlerini ve türbinlerinin kurulu güçlerini, bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden itibaren altmış gün içerisinde EİE’ye bildirir. Bu tüzel kişilerin santral sahası alanının uygunluğu ile ilgili teknik değerlendirme sonuçları, bildirim tarihinden itibaren altmış gün içerisinde, EİE tarafından EPDK’ya gönderilir.

Proje onayı

GEÇİCİ MADDE 3 – (Mülga:R.G.17/5/2009-27231)

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yürütür.

___________

(1) 12/6/2009 tarihli ve 27256 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmelik değişikliği 17/5/2009 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Ekleri için tıklayınız

 Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
9/11/200827049
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Mevzuatın Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
TarihiSayısı
1.30/12/200827096
2.17/5/200927231
312/6/200927256

ELEKTRİK ENERJİ TESİSLERİ PROJE YÖNETMELİĞİ

09.12.1978 tarihinde 16484 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.

ELEKTRİK ENERJİ TESİSLERİ PROJE YÖNETMELİĞİ

I. YÖNETMELİĞİN KAPSAMI

KAPSAM

MADDE 1 –

Bu yönetmelik elektrik kuvvetli akım üretim, iletim ve dağıtımına ilişkin yeni kurulacak, değiştirilecek ya da genişletilecek tesislerin yapılabilirlik raporu, gerekçe raporu ve projelerin hazırlanması esaslarını kapsar.

Aşağıdaki tesisler özel durumları nedeniyle bu yönetmeliğin kapsamına girmez:

Devlet Demiryolları İşletmesi tesislerinde kullanılan demiryolu elektriklendirme cet hava hattına (kataner) ilişkin yüksek gerilim tesisleri, demiryolu sinyalizasyon tesislerine kablo ya da hava hattı ile enerji sağlayan düzenler, demiryolu sinyalizasyonu ile istasyon ve demiryollarının özel haberleşme tesislerinin beslenmesi için kurulacak elektrojen grupları.

Ancak elektrikle ilgili öteki yönetmeliklerde karşıt bir hüküm bulunmadıkça bu yönetmelik hükümleri uygulanır.

Herhangi bir tesisin bu yönetmelik kapsamına girip girmeyeceği konusunda bir kararsızlık ortaya çıkarsa, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının bu konuda vereceği karar geçerlidir.

II. YÖNETMELİĞİN UYGULANMASI

UYGULAMA

MADDE 2 –

Bu yönetmelik kamu görevi yapan devlet, il, belediye ve köyler ile gerçek ve tüzel kişiler tarafından elektrik enerjisi üretmek iletmek ve dağıtmak amacı ile yapılacak tesislerle bunlara ilişkin yapı kanal baraj gibi inşaatla ilgili projelerin düzenlenmesine ilişkindir.

Bu projeler Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile yasaların yetkili kıldığı kuruluşların onayından sonra geçerlidir.

III. TANIMLAR

TANIMLAR

MADDE 3 –

Bu yönetmelikte kullanılacak başlıca terimlerin tanımları aşağıda verilmiştir.

a) Yapılabilirlik (fizibilite) raporu:

Çeşitli olanaklarla enerji sağlanması ya da üretilmesi durumlarında

ekonomik ve teknik bakımından yapılabilir en uygun çözümü gösteren rapordur.

b) Gerekçe raporu:

Genel olarak, hazırlanacak projenin esaslarına ilişkin açıklamaları, bu

esasların kabulü için zorunlu nedenlerle teknik ve ekonomik hesapları gösteren

rapordur.

c) Ön proje:

İhaleye çıkarılmasını sağlamak amacı ile bir tesis ya da inşaatın hangi

tesis gereçleri ile ve nasıl yapılacağını gösteren açıklama, şema, plan ve

resimlerle bunların düzenlenmesine dayanak olan hesap, keşif ve şartnamelerden

oluşur.

d) Uygulama projesi:

İhaleden sonra yüklenici ya da iş veren tarafından hazırlanacak olan bu

proje, ön projede belirtilen tesis gereçleri ve kabul edilmiş ilkelere uygun

nitelikteki ayrıntılı açıklama, şema, plan ve resimlerle bunların

düzenlenmesine dayanak olan hesap, keşif ve şartnamelerden oluşur.

e) Elektrik santralları (Elektrik üretim tesisleri).

Elektrik enerjisi üretmek amacı ile kurulan tesislerdir. Elektrik

santralları aşağıda tanımlanmıştır.

e.1 – Su santralları (Hidrolik santrallar):

Su enerjisinden elektrik üretilen santrallardır.

e.2 – Termik santrallar:

Isı enerjisinden elektrik üretilen santrallardır.

i) Buhar santralları:

Fosil, gaz ya da öteki yakıtlarla elde edilen buhardan elektrik üretilen

santrallardır.

ii) Gaz türbinli santrallar:

Gaz türbinleri ile elektrik üretilen santrallardır.

iii) Dizel santralları:

Dizel – Generatör grupları ile elektrik üretilen santrallardır.

iv) Nükleer santrallar (atom santralları):

Nükleer enerjiden elektrik üretilen santrallardır.

v) Jeotermal santrallar:

Jeotermal kaynaklardan elde edilen buhar ile elektrik üretilen

santrallardır.

f) Enerji iletim hatları:

Üretilen elektrik enerjisini dağıtım şebekelerine ya da tekil tüketim

tesislerine iletmek için kullanılan hatlardır. Bunlar hava hattı ya da kablo

hattı olarak kurulurlar.

g) Bağlama tesisleri (şalt tesisleri):

Elektrik devrelerindeki gerilimleri alçaltmak, yükseltmek ya da devreleri

açmak ve kapamak için kurulan transformatör, kumanda (ayırıcı, kesici vb.)

koruma (röle, parafudr vb.) ve ölçü aletleri, ölçü transformatörleri vb.)

aygıtlarının tamamını ya da bir bölümünü içine alan tesislerdir.

g.1 – Transformatör merkezleri:

Güç transformatörü bulunan bağlama tesisleridir. Bu tesisler açık hava,

bina ya da direk tipinde olabilir.

g.2 – Ölçü ve/veya kumanda merkezleri:

Güç transformatörü bulunmayan bağlama tesisleridir. Örneğin ayırıcı ve

kesici ya da yalnız ayırıcı bulunan ölçü merkezleri ya da aynı biçimdeki ölçü

yapılmayan bağlama tesisleri gibi.

g.3 – Tekil tüketim tesisleri:

Şahıslara ya da kuruluşlara ilişkin tesisleri elektrikle beslemek için

kurulan bağlama tesisleridir. Bu tesisler teknik bakımdan g 1`de tanımlanan

tesislere girerler.

Örneğin bir fabrika, benzin istasyonu, sulama pompa tesisi vb. tesislere

elektrik enerjisi sağlamak için kurulan tesisler tekil tüketim tesisleridir.

h) Dağıtım şebekeleri:

Elektrik enerjisini tüketicilere dağıtmak için kurulan ve dağıtım

transformatör merkezleri, hava ve/veya kablo hatlarından oluşan tesislerdir.

Gerilimleri 1000 volta kadar ve 1000 volt olanlara alçak gerilim (li) dağıtım

şebekeleri, gerilimleri 1000 voltun üzerinde olanlara yüksek gerilim (li)

dağıtım şebekeleri denir.

i) Şebeke güçlerinin hesaplanmasında kullanılan bazı katsayıların ve

terimlerin tanımları:

i.1 – Güç yoğunluğu:

Şebekelerde yüklenme derecesi farklı hat bölümlerinde aynı zamanda çekilen

yüklerin hesaplanmasında kullanılan bir katsayıdır. Bu katsayı çeşitli hesap

yöntemleri ile bulunabilir. Şebekelerdeki bağlı güçler belli ise güç yoğunluğu

kullanılmaz; bağlı güç, eşzamanlılık katsayısı ile çarpılarak yük hesabı

yapılır.

i.2 – İstek katsayısı (talep faktörü):

Bir şebekenin ya da şebeke bölümünün çalışma süresi içinde çektiği en büyük

gücün şebekenin ya da şebeke bölümünün toplam bağlı gücüne oranıdır ve yüzde

olarak verilir.

i.3 – Farklı zamanlılık katsayısı (diversite faktörü):

Bir gurup tüketicinin istek güçleri toplamının bu tüketicilerin en büyük

ortak istek gücüne oranıdır ve genel olarak birden büyük bir sayıdır.

i.4 – Eşzamanlılık katsayısı:

Farklı zamanlılık katsayısının tersidir.

i.5 – Bağlı güç:

Bir şebeke ya da şebeke bölümünün bağlı gücü tüketicinin bir şebeke ya da

şebeke bölümüne bağlı elektrikle çalışan tüm aygıtlarının toplam gücüdür.

i.6 – Kurulu güç:

Bir sistemi besleyen kurulu makinelerin (elektrik üreten makineler) anma

güçlerinin toplamıdır.

i.7 – Kullanma süresi:

Bir yılda üretilen enerjinin, santralın tepe gücüne (puvant güç) bölünmesi

ile bulunan süredir.

i.8 – Amortisman:

İşletmede bir yıldan fazla kullanılan, eskiyen ve değerden düşen maddesel

ve maddesel olmayan değerlerin ve hakların karşılıklarının

kullanılabilecekleri süre içinde ödenmesidir.

IV. GENEL HÜKÜMLER

PROJEYİ YAPANLARIN YETKİ VE SORUMLULUKLARI

MADDE 4 – Elektrik tesislerine ilişkin yapılabilirlik raporlarını gerekçe

raporlarını, ön projeleri ve uygulama projelerini yüksek elektrik mühendisleri

ya da elektrik mühendisleri hazırlayacaklar ve tüm proje nüshalarındaki

açıklama yazılarını, keşif özetlerini, raporları, şemaları, resimleri,

planları ve hesapları imzalayacaklardır.

Projeleri hazırlayan mühendisler imzaları bulunan yerlere adlarını, bağlı

bulundukları mühendis odalarının kayıt numaralarını ve diploma numaralarını

yazacaklardır. Resmi daire ve kurumların görevli mühendislerine yaptıracakları

projelerde de bu kurala uyulacaktır.

Projeleri hazırlayanlar serbest çalışan, yüksek elektrik mühendisi ya da

elektrik mühendisi iseler projede imzaları bulunan yerlere adlarını, bağlı

bulundukları mühendis odalarının kayıt numaralarını ve diploma numaralarını

yazacaklar; ayrıca 657 ve 6235 sayılı yasalar gereğince serbest çalışan

mühendis olduklarını belirten belgeyi projeye ekleyeceklerdir.

Projeyi hazırlayan mühendisler, hazırladıkları projelerin amaca ve teknik

kurallara uygun olmamasından ve projeye esas alınan bilgilerin yanlış

olmasından sorumludurlar.

Projeler yerlerinde yapılacak incelemelere göre hazırlanacaktır.

Projelerin Bakanlık`ta ya da yetkili kuruluşlarda incelenmesi sırasında

gerekli görüldüğünde yerinde incelemeler yaptırılabilir.

PROJELERİN ONANMASI

MADDE 5 – Bu Yönetmeliğin kapsamına giren elektrik tesisleri projelerini

yüksek elektrik mühendisleri ya da elektrik mühendisleri inceler ve onaylar.

Bir elektrik tesisine ilişkin ve elektrik mühendisliği konusu dışındaki öteki

proje bölümlerini uzmanlık konularına göre ilgili mühendisler, elektrik

mühendisleri ile birlikte inceler ve onaylar.

YAPILABİLİRLİK RAPORU

MADDE 6 – Büyük elektrik tesislerinin projeleri ele alınmadan önce bunlara

ilişkin yapılabilirlik raporları hazırlatılacak ve Bakanlığa sunulacaktır.

Yıllık yatırım programlarına girmiş projeler için böyle bir raporun

düzenlenmesi gerekmez.

GEREKÇE RAPORU

MADDE 7 – Yüksek elektrik mühendisleri ya da elektrik mühendisleri

tarafından hazırlanacak olan gerekçe raporları gerekli durumlardan projeden

ayrı olarak daha önce Bakanlığa onaylatılabilir.

Projenin hazırlanmasında, gerekçe raporunun ya da gerekçeli uygulama

projesinin onaylatılmasından doğacak olan her türlü sorumluluk ve giderler

projeyi hazırlayanlara ilişkin olacaktır.

ÖN PROJE

MADDE 8 – Ön projeler ihaleden önce Bakanlığa onaylatılacaktır.

UYGULAMA PROJESİ

MADDE 9 – Bakanlık ya da Bakanlıkça yetki verilen kuruluşlar, gerekli

gördüğünde uygulama projelerinin onaylanmasını isteyebilirler.

Yerindeki koşul ve zorunluluklara göre ön projede besleme yeri, gerilim,

yüksek gerilim tesisindeki değişiklikler gibi proje esasına etki eden herhangi

bir değişiklik yapmak gerektiğinde bunun nedenleri bildirilecek ve değişiklik

yeniden onaylatılacaktır.

PROJEDE SEÇİLEN GEREÇLER

MADDE 10 – Bu gereçlerin sağlanmasında nitelik (kalite) belgesi aranması ve

gereçlerin varsa TSE standartlarına, yoksa tanınan yabancı ülke standartlarına

uygun olması zorunludur.

Projeler rekabeti sağlayacak biçimde hazırlanmış olacak ve yalnız bir

fabrikanın yapımlarının özelliğini taşımayacak biçimde düzenlenecektir.

V. GEREKÇE RAPORUNUN VE PROJENİN İÇİNDEKİLER

GEREKÇE RAPORUNUN İÇİNDEKİLER:

MADDE 11 – a) Gerekçe raporları projeden ayrı olarak onaylatılacaksa,

hazırlanacak projenin özelliğine göre içerisinde aşağıdaki yazı belge, şema,

plan, resim ve hesaplar bulunacaktır:

a.1 – İçindekiler listesi,

a.2 – Projenin yapılma amacını açıklayan yazı,

a.3 – Enerji verecek kuruluştan alınacak olan enerji verilebileceğini

gösterir olur yazısı,

a.4 – İmar Kanunun Ek 7. ve Ek 8. maddelerine ilişkin yönetmelik uyarınca

Belediye sınırları dışında Valilikten (İl İmar Müdürlüğü), Belediye sınırları

içinde ise Belediyeden alınacak (inşaat ruhsatı) ve bununla ilgili Valiliğin

(İl İmar Müdürlüğü) görüşünü kapsayacak ön olurun (plan izni) aslı ya da

onanmış sureti,

a.5 – Besleme bölgelerine göre kurulu ve kurulması ön görülen sanayi

tesislerinin güçlerini ve yerlerini belirten plan,

a.6 – Proje konusu olan yere ilişkin genel bilgiler (yönetimsel, coğrafi,

kültürel ve ekonomik durum),

a.7 – Proje konusu tesisin tek hat şeması ve genel konum planları,

a.8 – Proje konusu tesisin kurulması için öngörülen gereç ve aygıtların

teknik nitelikleri ve bunların seçilmesine ilişkin hesaplar,

a.9 – Tahmini keşifler ve amortisman tutarı.

b) Gerekçe raporları projelerle birlikte onaylatılacaksa gerekçe raporu

içerisinde

a.1 – a.8`de açıklanan yazı, belge, şema, resim ve hesaplardan başka ayrıca

aşağıdaki bilgiler de bulunacaktır:

b.1 – Kurulu elektrik tesisleri

i) Santral tesisleri:

Santraldaki grupların sayısı, işletme durumları ve teknik özellikleri,

santraldaki alçak gerilim ve yüksek gerilim donatısının özellikleri ve durumu,

ayrıca santral yapısının durumu, dizelli tesislerde soğutma suyu ve tesisleri,

buhar santrallarında yakıtın cinsi, mal oluş fiyatı ve santralın çevresinde

işletmeye uygun yakıt bulunup bulunmadığına ilişkin bilgi verilmesi.

ii) Yüksek gerilim şebekesi:

Yüksek gerilim iletim hatları ve kablolarının durumu, gerilimi ve kesitinin

belirtilmesi.

iii) Bağlama tesisleri:

Kurulu transformatörlerin donatısı ile bağlama tesislerinin teknik

özelliklerinin belirtilmesi.

iv) Alçak gerilim şebekesi:

Şebekenin durumuna ilişkin genel bilgi verilmesi.

b.2 – Güç gereksinmesinin saptanması:

Güç gereksinmesi en az 10 yıllık gelişme ya da enerji tüketim artışı göz

önüne alınacak biçimde saptanacaktır.

i) Abone ve sokak aydınlatma gücü gereksinmesi:

Hesap için gerekiyorsa, aboneler, için kişi başına en az 50 W`tan az

olmayacak biçimde abone aydınlatma gücü saptanacak, sokak aydınlatma gücü buna

eklenecektir.

ii) Kurulu sanayi güç gereksinmesi:

Kurulu sanayinin enerji tüketimi, bağlı güçleri, bağlı tepe güçleri ve

eşzamanlılık katsayılarının verilmesi,

iii) Gelecekteki sanayi güç gereksinmesi:

Kurulacağı kesinlikte bilinen ve kurulması düşünülen sanayi tesisleri

güçlerinin eşzamanlılık katsayısı ile verilmesi.

iv) Şebeke hesaplarında yukarıdaki, i), ii) ve iii) maddeleri ile saptanan

toplam güce % 10 güç kaybı eklenerek genel güç gereksinmesi bulunacaktır.

b.3 – Kurulacak yeni elektrik tesislerinden enerji alabilecek öteki şehir,

kasaba, köy ve büyük tüketicilerin belirtilmesi ve tesislerin planlanmasında

gözönüne alınması.

b.4 – Halen sistemden enerji alan şehir ve şehir özelliğini taşıyan büyük

kasabalarda güç tahmininin, yük eğrileri verilerek incelenmesi.

b.5 – Enerji araştırmaları:

i) Kurulu santrallardan yararlanma durumu:

Santralın gereksinme için yeterli olup olmadığının, genişleme ve değiştirme

olanağı bulunup bulunmadığının belirtilmesi.

ii) Başka santrallardan beslenme durumu:

Çevrede kurulu, projelendirilmiş ya da yapılmakta olan tesislerin bulunup

bulunmadığı, varsa beslenme olanaklarının en iyi biçiminin belirtilmesi.

iii) Akaryakıtla çalışan tesis durumu:

iii.1 – Dizelli tesis durumu:

Mazotun maliyeti, santral yeri, gücü, grup sayısı ve soğutma suyunu sağlama

olanaklarının belirtilmesi.

iii.2 – Buharlı tesis durumu:

Çevrede işletilen ya da işletilmeyen maden kömür ocaklarının, petrol

kuyularının bulunup bulunmadığı, varsa cinsi, çıktığı yerin santrala uzaklığı,

yedeği, ısıl değeri, santrala mal oluşu, santral yeri, bulunan suyun buhar

üretimine elverişli ve yeterli olup olmadığı ve düşünülen soğutma şeklinin

belirtilmesi.

iv) Su enerjisi olanaklarından yararlanma durumu:

Enerji üretimine elverişli sular, kurulacak tesisin yeri, gücü, grup

sayısı, o bölgedeki yeraltı ve yeryüzü su durumlarının incelenmesi, sulamada

kullanılıp kullanılmadığı, sulama mevsimindeki durumu, donup donmadığı,

kurulması öngörülen yardımcı tesisler ve brüt düşü, cebri boru uzunluğu ile

seçilecek türbin tipine ilişkin gerekli bilgilerin verilmesi.

v) Birleşik (enterkonnekte) sistem ya da bölge sistemlerinden beslenme

durumu:

Enerjinin ne şekilde sağlanacağı, hattın geçtiği yer ve yol durumlarına

ilişkin bilgi verilmesi.

vi) Öteki enerji kaynaklarından beslenme durumu:

Kaynağın cinsi, kaynağa ilişkin bilgiler ve bu kaynaktan ne şekilde

yararlanılacağının belirtilmesi.

Bu santralların kuruluşunda, yürürlükte bulunan “Belediye ve Genel

Hıfzıssıhha Kanunu`na göre halkın sağlık ve dinlenmesini bozmayacak ve

özellikle çıkaracağı gürültü ile halkı rahatsız etmeyecek ve çevre

kirlenmesine neden olmayacak çözüm biçimleri düşünülmelidir. Aynı zamanda,

yürürlükte bulunan Orman Kanununa göre, yakıtla çalışan santralların, ormanlık

bölgeye 4 Km`den daha yakın yerlere kurulmamasına dikkat edilmelidir.

Santralın 4 Km`den daha yakın yerlere kurulması zorunlu ise Orman

Bakanlığından izin alınması gerekir.

b.6 – Güç ve enerji gereksinmelerini karşılayacak kaynakların ekonomik

bakımdan incelenmeleri.

i) Tesislerin tahmini maliyetleri hesaplanırken planlama incelemesi yapılan

yerden, çevredeki tüketicilere enerji verilecekse yeni yapılacak bu tesislerin

tahmini maliyetinin de hesaplarda gözönüne alınması.

ii) Tesis tutarı:

Kurulu tesiste yapılacak düzeltme, değişiklik ve genişletme tutarı ile yeni

tesisin değeri, bağlama tesisleri, yüksek gerilim hava hattı, yüksek gerilim

kablosu, transformatör postaları, elektrik donatısı, alçak gerilim şebekesi,

dizel-generatör ya da türbin-generatör grupları, santralın yüksek gerilim

donatısı vb. nin tutarlarından oluşur.

Su santrallarında bent ve priz, besleme kanalı ve çeşitli yapımlar,

biriktirme havuzu, yükleme odası, cebri boru ve dayanakları, santral binası,

boşaltma kanalı, işçi ve memur konutları, kumanda binası, transformatör

binaları tutarları vb. gözönüne alınacaktır.

Yukarıda sayılan tesis bölümlerine ilişkin tutarlara madde 12 -a.8.i`de

gösterilen oranlarda beklenmedik giderler eklenecektir.

iii) Proje tutarı:

Tesis tutarına madde 12 – a.8.ii ve a.8.iii`de gösterilen inceleme, proje

ve kontrolluk görevleri ile yönetim giderleri, kamulaştırma, servis yolu,

demiryolu ve yararlanma payı (irtifak hakkı) giderleri eklenerek bulunacaktır.

iv) Yıllık giderler:

iv.1. – Değişmeyen giderler:

iv.1.1. – Faiz:

Senelik % 9,5 alınacaktır.

iv.1.2 – Amortisman:

55 sayılı vergi usul yasası genel tebliği gereğince uygulanacak düz

amortisman oranları aşağıdaki kadar olacaktır.

– Yapılar, barajlar, su alma tesisleri, su besleme tesisleri (su

santralları) % 2

– Su türbinleri ve cebri borular % 3,5

– Buhar türbinleri, ısıtıcı ve soğutucular, buhar yoğunlaştırma (kodanse)

tesisleri, kazan besleme tesisleri ve öteki tesisler, generatörler, kumanda,

ölçü ve koruma.tesisleri, kömür alma, hazırlama ve taşıma tesisleri, akar

yakıt tesisleri % 5

– Dizel – generatör tesisleri (150 kW`tan büyük), yardımcı kuvvet tesisleri

% 7

– Dizel – generatör tesisleri (150 kW`tan küçük) % 8

– Transformatör tesisleri, bağlama tesisleri, doğru akım tesisleri şehir

şebekeleri ve aydınlatma tesisleri % 4

– Enerji iletim tesisleri % 3

– Buhar boruları, vanalar, pompalar, su besleme tesisleri (buhar

santralları), depolar, dinlendirme havuzu tesisi, soğutma suyu tesisleri,

basınçlı hava birimleri, su çıkarma ve iletme tesisleri, atelyelerin makine ve

tesisleri, hareketli vinçler, kanallar, bacalar, dayanma ve kuşatma duvarları

% 6

– Bentler ve setler (pekiştirilmiş) % 10

– Bentler ve setler (pekiştirilmemiş) % 20

iv.2 – Değişen giderler:

iv.2.1 – Bakım, onarım ve öteki işletme giderleri:

Su santrallarında, enerji iletim hatlarında ve transformatör merkezlerinde

proje tutarının % 1,5`u, buhar ve dizel santrallarında % 2,5`u alınacaktır.

iv.2.2 – Personel giderleri:

Tesiste çalışacak olan mühendis, tekniker, makinist, elektrikçi,

muhasebeci, tahsildar vb. personelin bir yıl içinde alacakları aylık ücret ve

gündelikler ile öteki giderleri içine alır.

iv.2.3 – Yakıt ya da enerji satın alma giderleri:

Bu giderler, bir yılda üretilecek ya da satın alınacak kWh miktarı tahmin

edilerek hesaplanacaktır.

v) kWh tutarı:

Proje tutarı, üretilen ya da satın alınan enerjiye bölünerek hesaplanır. Bu

değer bir çok seneler için hesaplanacaktır. Bu hesap yapılırken kullanma

süresi olarak, su santrallarında 3000 saat ya da duruma göre daha fazla,

yakıtla çalışan santrallarda yaklaşık 2000 saat, birleşik sistemden beslenme

durumunda ise yerel koşullara göre ve en az 3000 saat alınacaktır.

vi) Karşılaştırma ve sonuç:

Yapılacak tesis için yukarıda verilen bilgiler gözönünde tutularak en uygun

çözüm biçiminin seçilme nedenlerinin açıklanması ve sonuç.

b.7 – Kurulacak tesislere ilişkin verilmesi gerekli bilgiler:

Gerekçe raporunda kurulacak tesislerle ilgili olarak aşağıdaki bilgiler

verilecektir:

i) Enerji sağlama biçimi:

Enerji kaynağında yapılacak değişiklik, enerji alış yeri ve şekli, yeni

tesis kurulacak ise gücü, grup sayısı ve teknik özelliklerinin bildirilmesi,

ayrıca yardımcı ve ilgili öteki tesislere ilişkin bilgi verilmesi.

ii) Yüksek gerilim tesisleri:

Kurulu yüksek gerilim tesislerinde yapılacak değişiklik, yeni kurulacak

transformatör merkezlerinin yerleri ve saptanılan güçleri, yeraltı kabloları,

iletim hatlarının devre sayısı, iletkenlerin düzenlenme biçimi ile iletken

cinsi ve kesitleri, kullanılacak gerilim, izolatör ve direk tipleri, direk

açıklıkları, iletken gerilmesi, toprak iletkeni kullanılıp kullanılmayacağı,

buz yükü bölgesi, büyük şebekelerde normal ve arızalı durumlarda beslenme

biçimleri ile sistemin koruma biçimine ilişkin gerekli teknik bilgilerin

verilmesi.

iii) Alçak gerilim tesisleri:

Ayrı sanayi hattının çekilip çekilmeyeceği ve kullanılmak istenilen iletken

cinsi ve direk tiplerinin belirtilmesi.

PROJENİN İÇİNDEKİLER

MADDE 12 – a) Projenin içinde aşağıda açıklanan yazı, belge, hesap, şema,

plan, resim ve şartnameler bulunacaktır:

a.1 – İçindekiler Listesi

a.2 – Projenin yapılma amacını ve varsayımları açıklayan yazı

a.3 – Madde 11 a.3`de açıklanan belge

a.4 – Madde 11 a.4`de açıklanan belge

Not: a.3 ve a.4`de istenilen belgeler, gerekçe raporu bulunmayan projelerin

onanması durumunda proje dosyasına konulacak aksi durumda gerekçe raporuna

eklenilecektir.

a.5 – Gerekçe raporu

a.6 – Hesaplar:

i) Santral projelerinde bulunacak hesaplar:

i.1 – Su santrallarında:

Bent, priz, çökeltme havuzu, kanal, yükleme odası, boşaltma kanalları,

cebri boru ve santral yapısına ilişkin gerekli öteki hesaplar yapılacaktır.

i.2 – Termik santrallarda:

Yakıt taşıma ve depolama sistemi, buhar kazanı (kızdırıcılar, hava ve su

ısıtıcıları, vb.), türbin, kondanser, besleme suyu hazırlama tesisleri,

soğutma sistemi ve ısı hesapları yapılacaktır.

ii) Enerji iletim hattı projelerinde bulunacak hesaplar:

Alçak ve yüksek gerilim tesislerinde, Bakanlıkça onaylanmış direk projeleri

varsa bunlar proje dosyasına eklenerek kullanılacak, onaylanmış projeler yoksa

yürürlükteki “Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği” ne göre direk

hesapları yapılacaktır.

iii) Bağlama tesisi projelerinde bulunacak hesaplar:

iii.1 – Transformatör merkezleri ve transformatör postalarında:

iii.1.1 – Transformatör merkezlerinde:

Demir konstrüksiyon, bağlama aygıtları ve öteki aygıtlara ilişkin

dayanaklar ve tabanlar, yangın duvarları, basınçlı hava tesisleri, kumanda

binası inşaat hesapları, özellikle 60 kV`un üstündeki gerilimlerde topraklama

hesapları ve kesici güçlerini saptamak için kısa devre hesapları yapılacaktır.

iii.1.2 – Transformatör postalarında:

Bu tesisler bina ya da saç köşk tipinde iseler a.6 iii.1.1`deki ilgili

hesaplar, direk tipinde iseler direk hesapları yapılacaktır.

iii.2 – Ölçü ve/veya kumanda merkezlerinde:

Bu merkezler de bina saç köşk ya da direk tipinde olabilirler. Bu tiplere

göre a.6 iii.1.2`deki hesaplar yapılacaktır.

iii.3 – Tekil tüketim tesislerinde:

Bu tesisler de bina, saç köşk ya da direk tipinde olabilirler. Bu tiplere

göre a.6 iii.1.2`deki hesaplar yapılacaktır.

iv) Dağıtım Şebekesi projelerinde bulunacak hesaplar:

iv.1 – Yüksek gerilim hesapları:

iv.1.1 – Gerilim düşümü hesabı:

Yüksek gerilim şebekesinde gerilimleri 34,5 kV`a kadar olan hatlarda yalnız

hattın omik direnci ve selfi, daha büyük gerilimli hatlarda ise hattın

kapasitif direnci de gözönüne alınarak gerilim düşümü hesabı yapılacaktır.

Zorunlu olmadıkça 15 kV`tan küçük gerilim kullanılmayacak ve seçilecek

gerilimin Türk Standartlarına uygun olmasına dikkat edilecektir.

60 kV ve daha büyük gerilimli hatlarda çeşitli yükleme durumlarında boyuna

ve enine gerilim düşümü hesaplanacaktır.

Yüksek gerilim hatlarındaki gerilim düşümü, üretim merkezi ya da yükseltici

transformatör ile indirici transformatörün primer sargısı arasında % 7`den

fazla olmamalıdır.

Gerilim düşümü hesabında, var olan ve beklenen güçler gözönüne alınmalıdır.

iv.1.2 – Güç kaybı ve ısınma kontrolu hesabı:

Hava hattı ve kablo şebekesinin güç kaybı hesabı ve kabloların ısınmaya

karşı kontrolu yapılmalıdır.

Güç kaybı, izole su santrallarında üretilen enerjinin iletilmesinde % 10`u

yakıtla çalışan santrallarda üretilen enerjinin iletilmesinde % 6`yı öteki

iletim ve dağıtım hat bölümlerinde ise % 5`i aşmamalıdır.

iv.1.3 – Kısa devre hesabı:

Beslenme noktasına en yakın olan kesiciler için kısa devre akımları ve

kesme güçleri hesaplanacaktır.

Projeyi onaylayacak kuruluş tarafından istenildiğinde öteki tüm

transformatör merkezlerinin yüksek gerilim baralarında da yukarıda açıklanan

hesaplar yapılacaktır.

Kabloların seçilmesinde, kısa devre zorlanmalarına karşı dayanma durumu

doğrulanacaktır.

iv.1.4 – Yüksek gerilim direk hesapları:

a.6 ii)`ye uygun olarak direk hesapları yapılacaktır.

iv.2 – Alçak gerilim hesapları:

iv.2.1 – Güç yoğunluğu hesabı:

Güç yoğunlukları madde 3 i.1`deki açıklamalara göre saptanacaktır.

iv.2.2. – İletken kesitlerinin hesabı:

Alçak gerilim şebekesinde iletken kesitleri uygun bir yöntemle

hesaplanacaktır. İletken kesintilerinin saptanmasında gerilim düşümü, indirici

transformatör çıkışı ile gerilim düşümü bakımından en elverişsiz alıcı

bağlantı noktası arasında % 5`den fazla olmayacaktır.

Şebekede kullanılacak iletkenlerin kesitleri Türk Standartlarına, bu

bulunmadığında tanınan yabancı ülke standartlarına uygun olacaktır. Ekonomik

hesap yapılarak bakır ya da alüminyum iletken seçilecek, zorunluluk olmadıkça

özellikle 50 mmı`den büyük kesitlerde bakır iletken kullanılmayacaktır.

iv.2.3 – Transformatör güçlerinin hesabı:

Transformatör güçlerinin hesaplanmasında, söz konusu transformatörden

çekilecek var olan beklenen bütün güçler eşzamanlılık katsayısı gözönünde

tutularak hesaplanacaktır. Bulunan güç için güç katsayısı 0,8 varsayılarak

transformatör gücü hesaplanacak ve ilgili Türk Standartlarında bu güce en

yakın üst değer transformatör gücü olarak seçilecektir.

iv.2.4 – Alçak gerilim direk hesapları:

a.6 il)`ye uygun olarak direk hesapları yapılacaktır.

a.7 – Proje keşif listeleri:

Elektrik tesisleri ve bunlara ilişkin inşaat işleri için gerekli olan

gereçlerin dökümü yapılacak ve bunlar ayrı yarı fiyatlandırılacaktır.

Hazırlanan döküm listeleri, varsa Bakanlıkça onaylanmış birim fiyat

çizelgelerine göre değerlendirilecektir. Her bölüme ilişkin keşif listelerinin

sonunda (santral, transformatör merkezi iletim hattı, şebeke vb.) ayrı ayrı

toplam verilecektir.

Birim fiyat çizelgelerinde bulunmayan gereç tutarları, piyasa fiyatına,

montaj, taşıma, öteki giderler, ve yüklenici kazancı için % 25 eklenerek

bulunacaktır.

Keşif listeleri (TL.) para birimine göre düzenlenecek ve en son birim fiyat

çizelgeleri kullanılacaktır.

a.8 – Keşif özeti:

Tesis bölümleri için hazırlanan keşif listeleri keşif özetinde ayrı

kalemler halinde gösterilecek, ayrıca keşif tutarlarına aşağıda belirtilen

eklemeler yapılacaktır:

i.i) Beklenmedik giderler:

i.1 – Santral, transformatör postaları vb. nin yapı bölümü için, bu bölüme

ilişkin keşif tutarlarının yaklaşık % 5`i,

i.2 – Santral, transformatör postası, iletim hattı ve şebekeler için bu

bölüme ilişkin keşif tutarlarının yaklaşık % 3`ü,

ii) İnceleme, projelendirme, denetim ve yönetim giderleri:

Çeşitli bölümlerdeki keşif tutarlarına beklenmedik giderlerin eklenmesiyle

bulunan genel toplamın % 10`u alınacaktır.

iii) Kamulaştırma, servis yolu, demiryolu ve yararlanma (irtifak hakkı)

giderleri:

Bu giderlerin tutarı, keşif özetinde gösterilecektir.

a.9 – Plan ve resimler:

i) Santral projelerinde:

i.1 – Yapı bölümüne ilişkin plan ve resimler:

i.1.1 – Genel durum planı:

Bu planda santral binası bent, kanal, biriktirme havuzu, yükleme odası,

cebri borunun geçtiği yerler, boşaltma kanalı; su havuzu, su soğutma kulesi,

yakıt tankı ya da depoları, atelyeler ve santral personeline ilişkin konutlar

uygun ölçekli bir harita üzerinde toplu olarak gösterilecektir.

i.1.2 – Santral binasının plan ve kesintileri (1/50, 1/100 ölçekli).

i.1.3 – Transformatör binalarının ve bağlama tesislerinin plan ve kesitleri

(1/20, 1/50, 1/100 ölçekli).

i.1.4 – Cebri boruların plan, profil ve kesitleri:

i.1.5 – Yükleme odası ile denge bacasının plan ve kesitleri (1/100, 1/200

ölçekli).

i.1.6 – Büğet (bent) ya da su alma yerinin plan ve kesitleri ile kapak

resimleri (1/100, 1/200, 1/20 ölçekli).

i.1.7 – Su götürme kanalı ile tünel geçeğinin (güzergah) planı, enine ve

boyuna kesitleri (1/1000, 1/2000 ve 1/25, 1/5 ölçekli).

i.1.8 – İşçi ve memur konutlarının plan ve kesitleri (1/50, 1/20 ölçekli).

i.1.9 – Servis yolunun profili, enine kesit ve gerekli yapım projeleri.

i.1.10 – Soğutma havuzunun ya da kulesinin plan ve kesitleri.

i.1.11 – Yakıt tankı ya da depolarının plan ve kesitleri.

i.1.12 – Yakıt taşıma düzeninin plan ve kesitleri.

i.2 – Elektrik ve makine bölümüne ilişkin plan ve resimler.

i.2.1 – Genel durum şeması ya da planı.

i.2.2 – Santralın tek kutuplu şeması.

i.2.3 – Santral binasındaki elektrik ve makine aygıtlarının yerleştirme

plan ve kesitleri (1/50, 1/100 ölçekli).

i.2.4 – Santralda bulunan generatör, türbin, pompa, gezer köprü, vinç,

soğutma ve havalandırma tesisleri, besleme suyu ve buhar yoğunlaştırma

tesisleri, buhar kazanı, yakıt depolama ve taşıma vb. tesislere ilişkin makine

ayrıntı (detay) resimleri.

i.2.5 – Santralda bulunan generatör çıkışına ilişkin bağlama hücreleri,

kumanda tabloları, transformatör ve bağlama tesisleri, kablo kanalları,

aydınlatma tesisleri ile yardımcı tesislere ilişkin elektrik ayrıntı resimleri

(1/50, 1/20 ölçekli).

ii) Enerji iletim hattı projelerinde:

ii.1 – Yüksek gerilim enerji iletim hattının geçtiği yerlerin genel durum

planı ve profil resimleri (1/2000, 1/500, 1/400, 1/200 ölçekli).

Yüksek gerilim enerji hattı engebesiz araziden geçtiğinde yalnızca hattın

geçtiği yerlerin 1/1000 ölçekli bir durum planı üzerinde gösterilmesi

yeterlidir, ayrıca arazi profilinin çizilmesi gerekmez. Fakat bu durumda da

iletkenlerin direkler üzerindeki durumları şablonla çizilmiş olarak

gösterilecektir. Karayolu, demiryolu elektrik iletim hatları vb. gibi

tesislerle kesişme (atlama) durumlarında söz konusu hattın bu tesislere göre

konumu yatay ve dikey kesit planlarında gösterilecektir.

ii.2 – Direk, travers, izolatör, parafudr ve topraklama resimleri ile

ayırıcı, kablo çıkışı, parafudr vb. aygıtların bulunduğu direklerin kurgu

(montaj) resimleri.

ii) Bağlama tesisi projelerinde:

iii.1 – Transformatör merkezlerinde ve transformatör postalarında:

iii.1.1 – Transformatör merkezlerinde:

iii.1.1.1 – Yapı bölümleri için:

Yapı resimleri, çelik yapı resimleri, tesis gereçlerine ilişkin dayanak

resimleri, transformatör tabanı ve yangın duvarı resimleri, bağlama

aygıtlarının yerleştirilmesini gösteren genel konumu planları (üst görünüş ve

kesitler), kumanda binasının mimari ve inşaat resimleri, kumanda binasındaki

tesis gereçlerine ilişkin genel konum planı.

iii.1.1.2 – Elektrik tesisleri için:

Tek kutuplu şema, akım yolu şemaları, kablo döşenmesine ilişkin resimler,

çeşitli tesis ve aygıtlara ilişkin kurgu resimleri, pano resimleri, topraklama

ve aydınlatma tesislerine ilişkin resimler vb.

iii.1.2 – Transformatör postalarında:

Genel konum planı (transformatörler ve çekilen güçler bu plan üzerinde

yerleri ile gösterilecek), mimari ve inşaat resimleri (üstten görünüş ve

kesitler), transformatör tabanının resmi, tesis direk tipi ise genel konum

planı, tesis aygıtları (transformatör, ayırıcı vb.) ile birlikte direk resmi

ve tek kutuplu şema.

iii.2 – Ölçü ve/veya kumanda merkezlerinde:

iii.1.2`de transformatörler ve bunlara ilişkin olanların dışında öteki

resim ve şemalar.

iii.3 – Tekil tüketim tesislerinde:

iii.1.2`deki resim ve şemalar.

iv) Dağıtım şebekelerinde:

iv.1 – Alçak ve yüksek gerilimli şebeke planı (varsa harita üzerinde olacak

ve bu plan üzerinde kablolar, hava hatları, direkler, sokak lambaları,

sigortalar, parafudrlar, topraklamalar, transformatör merkezleri ya da

postaları, santrallar vb. işaretlenecek) (1/1000, 1/2000, 1/5000 ölçekli).

iv.2 – Alçak ve yüksek gerilimli şebekede kullanılacak sokak lambası,

izolatör, parafudr, yüksek gerilim sigortası, koruma ağı, topraklama tesisi ve

pano resimleri.

iv.3 – Alçak ve yüksek gerilimli şehir şebekesi tek kutuplu şeması (bu şema

üzerinde dağıtım şebekesini oluşturan transformatör merkezleri ya da postaları

ile ölçü ve kumanda merkezleri arasındaki ayırıcı ve kesiciler üzerinden

yapılan bağlantılar ve transformatörler gösterilecek).

iv.4 – Transformatör merkezleri, transformatör postaları ve kumanda

binalarının mimari ve inşaat resimleri, topraklama, aydınlatma ve iç tesis

resimleri, bu binalar içinde, bulunan aygıtlara ilişkin kurgu resimleri

Bakanlıkça onanmış bina tipi transformatör merkezi projeleri bu amaçla ya da

başka bir amaçla hazırlanan elektrik tesisi projelerinde kullanılabilir.

Yalnız onanmış projelerdeki elektrik gereç ve aygıtlarının onaylatılacak

projedeki tek kutuplu şemaya uygun olarak yerleştirilmiş olması zorunludur. Bu

uygunluk yoksa ya da bunu sağlayacak yeni yerleştirme planları verilmemişse

onaylı proje işlem görmez.

Bakanlığa onaylatılacak olan transformatör merkezi projelerine, bunlara

ilişkin yapıların inşaat hesapları ile mimari projelerinin de eklenmesi

gerekir.

a.10 – Teknik şartnameler:

Üretim, iletim ve dağıtım tesislerinde kullanılacak tüm makine, elektrik

gereç ve aygıtları ile inşaat bölümlerine ilişkin açıklamalı teknik

şartnameler düzenlenecektir. Bakanlıkça onanmış şartnameler bu amaçla

kullanılabilir.

VI. PROJELERİN HAZIRLANMASINDA GÖZÖNÜNE ALINACAK HUSUSLAR

PLAN, ŞEMA VE RESİMLERİN DÜZENLENMESİ:

MADDE 13 – Şema, plan ve resimler ilgili Türk Standartlarına uygun olarak

düzenlenmelidir. Mimari resimleri ve planları ile harita ve şehir planı

paftaları üzerine işlenen planlarla da projeyi yapan, çizen ve varsa kontrol

edenler açıkça belirtilmelidir.

PROJEDE KULLANILACAK İŞARETLER:

MADDE 14 – Bu yönetmeliğe göre hazırlanacak projelerde, Türk Standartlar

Enstitüsünce hazırlanmış olan TS-630, TS-631, TS-632, TS-633, TS-634 ve ilgili

öteki standartlarda verilmiş olan sembol şekiller kullanılacaktır.

PROJEDEKİ PLAN, RESİM VE YAZILAR

MADDE 15 – Plan ve resimler, iyi cinsten aydınger kağıdı üzerine çini

mürekkebi ile, teknik kurallarına göre çizilecektir. Resim ve plan üzerine

hesaplar yazılmayacaktır. Plan ve resimlerde kesinlikle köşelik bulunacaktır.

Genel durum planları, üst kenarı kuzey yönünü gösterecek biçimde

düzenlenecek, yazılar teknik resim kurallarına uygun olarak yazılacaktır.

Proje yazıları ve hesapları 297×210 mm boyutunda parşömen kağıdına daktilo

makinesi ile yazılacaktır. Yazı ve hesaplar hiç bir şekilde aydınger kağıdı

üzerine yazılmayacaktır.

Ozalite çekilmiş plan ve resimler Türk Standartlarına ya da DİN normlarına

uygun biçimde katlanacaktır.

Gerekçe raporu, keşif özeti, plan ve resimler, hazırlayan mühendisler

tarafından, adı, soyadı, ünvanı, diploma numarası yazılarak imzalanacaktır.

PROJELERİN DOSYALANMASI

MADDE 16 – a) Ana dosya (klasör): Projeler uygun görülecek ana dosyalar

içinde en az üç takım olarak tesis sahipleri ya da bunların vekaletname ile

yetkili kıldıkları kimselerin imzalı yazıları ile Bakanlığa teslim

edilecektir. Bu dosyalar üzerine aşağıdakiler yazılacaktır:

Ortaya: Proje adı,

Sol alta: Projeyi yapan firma ya da mühendislerin ünvanı, adı, soyadı ve

diploma nosu

Sağ alta: Projenin hazırlanma tarihi ve yeri

b) Zımbalı dosyalar: 17. maddede açıklanan bilgiler ayrı ayrı zımbalı

dosyalar içerisine aşağıda belirtildiği gibi yerleştirilecek ve bu dosyalar

aynı maddede bildirilen sıraya göre ana dosyaya konulacaktır. Her zımbalı

dosyanın üzerine içindekiler kısaca yazılacaktır.

Bilgi dosyalarının sıralanmasını gösteren içindekiler listesi, ana dosyanın

iç kapağına yapıştırılacaktır.

Bilgi dosyalarında ise içindekileri gösteren liste dosyanın başına

konulacaktır.

PROJE DOSYALARININ DÜZENLENMESİ

MADDE 17 – Ana dosya içine konulacak zımbalı bilgi dosyalarının sıralanması

aşağıdaki gibi olacaktır:

– Gerekçe raporu

– Proje hesapları

– Keşif listeleri ve keşif özeti

– Yapı bölümlerine ilişkin plan ve resimler

– Elektrik ve makine bölümlerine ilişkin plan ve resimler

– Teknik şartnameler

– Kamulaştırma planları (üretim tesisleri projeleri için)

– Fotoğraf ve jeolojik durumu gösteren belgeler (dokümanlar)

– Keşiflere esas olan ölçmeler.

VII. YÜRÜRLÜĞE İLİŞKİN HÜKÜMLER

MADDE 18 – 9 Haziran 1960 tarih ve 10521 sayılı Resmi Gazete`de yayımlanmış

olan “Elektrik Tesislerine Ait Projelerin Tanzimine Dair Talimatname”

yürürlükten kalkmıştır.

MADDE 19 – Bu yönetmelik Resmi Gazete`de yayımlandığı tarihte yürürlüğe

girer.

MADDE 20 – Bu yönetmelik hükümlerini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı

yürütür.

GIDA GÜVENLİĞİ VE KALİTESİNİN DENETİMİ VE KONTROLÜNE DAİR YÖNETMELİK

9 Aralık 2007 PAZAR            Resmî Gazete                            Sayı : 26725

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

GIDA GÜVENLİĞİ VE KALİTESİNİN DENETİMİ VE KONTROLÜNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, gıda güvenliğinin ve kalitesinin temini için gıda işyerlerinin asgari teknik ve hijyenik şartları ile gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin gıda mevzuatına uygunluğunun denetim ve kontrol hizmetleri ile işyeri sorumluluklarınadair usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1)Bu Yönetmelik; gıda güvenliğinin ve kalitesinin temini için gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin birincil üretim aşaması dâhil olmak üzere üretim, işleme ve dağıtım aşamalarında asgari teknik ve hijyenik şartları gözeterek, gıda denetim ve kontrol hizmetleri ile izlenebilirlik, işyeri sorumluluğu ve itiraz hakkına ilişkin usul ve esasları kapsar.

(2) 23/7/2004 tarihli ve5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu, 13/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu, 04/3/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunlarıyla yetkilendirilen Belediye/İl Özel İdaresi/Organize Sanayi Bölgesi veya diğer kuruluşlar tarafından gıda işyerlerine verilen İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatına ilişkin hususları kapsamaz.

(3) İl Özel İdaresi, Büyükşehir Belediyesi ve Belediyelerin, 14/7/2005 tarihli ve 2005/9207 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre ruhsatlandırdığı işyerlerini, ruhsatlandırmadaki ilke ve esaslar yönünden denetim hakları saklıdır.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 3 üncü4 üncü7 nci16 ncı17 nci18 inci23 üncü25 inci29 uncu ve 30 uncu maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1)Bu Yönetmelikte geçen;

a) Akış şeması: Belirli bir gıda maddesinin hazırlanması, işlenmesi, üretimi, ambalajlanması, depolanması, nakliyesi, dağıtımı, satışa sunulması veya arzında kullanılan aşamalar ya da işlemler dizisinin sistematik olarak gösterilmesini,

b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını

c) Denetim: Bakanlık tarafından gıda kontrol hizmetlerinin yürütülmesi ve/veya doğrulanması için yapılan işlemleri,

ç) Doğrulama: Belirtilen şartların karşılandığına ilişkin objektif kanıtların incelenerek veya göz önünde bulundurularak yapılan denetim ve kontrolü,

d) Düzeltici faaliyet: HACCP planında kritik kontrol noktasında kritik limitin dışına çıkıldığı saptandığında uygulanması gereken işlemi, yapılacak faaliyeti,

e) Geçerli kılma: Özel kullanım amacına veya uygulamasına yönelik gerekliliklerin karşılandığına ilişkin objektif kanıtlar doğrultusunda yapılan kontrolü,

f) Gıda/Gıda maddesi: Tütün ve sadece ilaç olarak kullanılanlar hariç olmak üzere; içkiler ve sakızlar ile hazırlama ve işleme gereği kullanılan maddeler dahil, insanlar tarafından yenilen ve/veya içilen ham, yarı mamul veya mamul her türlü maddeyi,

g) Gıda güvenliği: Gıdalarda olabilecek fiziksel, kimyasal, biyolojik ve her türlü zararların bertaraf edilmesi için alınan tedbirler bütününü,

ğ) Gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler: Gıda ile temasta bulunan veya bulunmak üzere imal edilen her türlü madde ve malzemeleri,

h) Gıda işletmecisi: İthal ettikleri, ürettikleri, işledikleri, imal ettikleri, depoladıkları nakil veya dağıtımını yaptıkları, satışa ve tüketime sundukları gıda maddelerinin Türk gıda mevzuatı şartlarına uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişileri,

ı) Gıda İşyeri: Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu veya özel kişi veya kuruluşlar tarafından gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin üretimi, işlenmesi ve dağıtımı faaliyetlerinin herhangi bir aşamasında faaliyet gösteren işyerini,

i) Gıda kodeksi: Türk Gıda Kodeksini,

j) Gıda kontrolörü/Gıda denetçisi: Gıda kontrol ve gıda denetim iş ve işlemlerini yerine getirmek üzere ilgili konuda asgari lisans düzeyinde eğitim almış, Bakanlık tarafından eğitim verilerek yetkilendirilmiş olan kişileri,

k) Gıda kontrolör yardımcısı/Yardımcı denetim elemanı: Gıda kontrolörü/gıda denetçisine gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin denetim ve kontrol işlemlerinde yardımcı olmak üzere Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce gıda kontrolörüne yardımcı eleman olarak Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş kişiler ile Sağlık Bakanlığından Bakanlığa atamaları yapılarak Bakanlıkça hizmet içi eğitimi verilmiş Çevre Sağlığı Teknisyenlerini,

l) Gıda maddesi etiketi: Gıda maddesini tanıtıcı her türlü yazılı veya basılı bilgi, marka, damga ve işaretleri içeren ve gıda ile birlikte sunulan veya ambalajında basılı bulunan tanıtım bilgilerini,

m) Gözetim: Bir veya daha fazla sayıda gıda işletmesinin, gıda işletmecisinin ve faaliyetlerinin dikkatli bir şekilde incelenmesi,

n) HACCP: Tehlike Analizi ve Kritik Kontrol Noktaları olarak tanımlanan, gıda güvenliği için önemli olan tehlikeleri tanımlayan, değerlendiren ve kontrol eden sistemi,

o) HACCP planı: İlgili ürünün üretim sürecinde gıda güvenliği açısından önemli olan tehlikelerin kontrol altında tutulduğundan emin olmak amacıyla HACCP ilkelerine uygun olarak hazırlanmış dokümanı,

ö) HACCP sistemi: HACCP planı veya planlarını yürütmek ve amaçlarını yerine getirmek için gereken organizasyon yapısı, prosedürleri, süreçleri ve kaynakları,

p) HACCP izleme: Kritik Kontrol Noktasının kontrol altında olup olmadığının değerlendirilmesi amacıyla kontrol parametrelerinin gözlem veya ölçümlerinin planlı bir sırada yürütülmesini,

r) HACCP tetkiki: HACCP planı ve buna ilişkin sonuçlar dahil, HACCP sisteminin planlanmış düzenlemelere uyup uymadığını, etkili biçimde uygulanıp uygulanmadığını ve amaçlarının yerine getirilmesi için uygun olup olmadığını saptamak üzere yapılan denetim ve kontrolü,

s) Hijyen: Tehlikelerin kontrolü ve amaçlanan kullanımını hesaba katarak, bir gıda maddesinin insan tüketimine uygunluğunun sağlanması için gerekli önlemler ve koşulları,

ş) İlgili merci: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı/Bakanlık İl Müdürlüğünü,

t) İmha etmek: İnsan sağlığına veya tüketimine uygun olmayan ya da son tüketim tarihi geçmiş gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin usulüne uygun olarak imhasını,

u) İnceleme: Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler ile ilgili konuların, Kanun ve ilgili Yönetmelik şartlarına uyumunun doğrulanması için yapılan incelemeyi,

ü) İşleme: Isıtma, tütsüleme, tuzlama, olgunlaştırma, yumuşatma, ekstrüzyon, kurutma, salamura, pulp üretimi veya bunların kombinasyonunu kapsayan, başlangıçtaki ürünü önemli ölçüde değiştiren ve muhafaza eden her hangi bir faaliyeti,

v) İşlenmemiş gıdalar: Bölünen, parçalanan, koparılan, dilimlenen, kemiklerinden ayrılan, doğranan, kabuğu-zarından ayrılan, kıyılan, kesilen, temizlenen, dış kabuğundan ayrılan, öğütülen, soğutulan, dondurulan, derin dondurulan veya çözündürülen ürünleri kapsayan, işlenmemiş gıda maddelerini,

y) İşlenmiş gıdalar: Ham maddelerin işlenmesi sonucu elde edilen ve üretimleri için gerekli olan veya özeliklerini kazandıran bileşenleri içerebilen gıda maddelerini,

z) İyi uygulama rehberleri: Birincil üretim dahil olmak üzere ürüne ait üretim, işleme ve dağıtım aşamalarında, bulaşan kontrolü, su, organik atıklar ve gübrelerin kullanımı, bitki koruma ürünleri ve veteriner ilaçların kullanımı, haşere kontrolü, izlenebilirlik, geri toplama, atık yönetimi, kayıt tutma, iyi üretim uygulamaları, iyi hijyen uygulamaları, HACCP esaslarının uygulanışı, gıda işletmecisinin çalışacağı idari sistemler, gıdaların fiziksel, kimyasal ve mikrobiyolojik güvenliği gibi gıda güvenliğini sağlamaya yardımcı olan rehber niteliğindeki yayınları,

aa) İzleme: Kanuna uygunluk durumu ile ilgili genel bir fikir elde etmek amacıyla, planlı olarak yürütülen bir dizi gözlem veya ölçümleri,

bb) İzlenebilirlik: Üretim, işleme ve pazarlama ile ilgili sürecin her aşamasında, gıda maddesine karıştırılması tasarlanan veya muhtemelen ortaya çıkabilecek istenilmeyen herhangi bir maddenin izlenmesini,

cc) Kalite kontrolü: Tüketime arz edilen gıda maddelerinin mevzuata uygunluğunun tespitini,

dd) Kalite: Gıda maddelerinin mevzuatla belirlenmiş kriterlere uygunluğunu tayin eden özelliklerinin toplamını,

ee) Kanun: 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunu,

ff) Kontrol planı: Uygulanan gıda denetim ve kontrol sisteminin yapısı ve organizasyonu konusunda genel bilgi içeren ve Bakanlık tarafından hazırlanan planı,

gg) Kontrol: Gıda maddeleri ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten ve satan işyerlerinin, asgari teknik ve hijyenik şartları ile bu yerlerde üretilen ve satılan gıda maddelerinin ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin mevzuata uygunluğunun tespitini,

ğğ) Kritik Kontrol Noktası (KKN): Bir gıda güvenliği tehlikesini önlemek, ortadan kaldırmak ya da riski kabul edilebilir bir düzeye indirgemek için belirli bir kontrol önleminin uygulanmasının gerekli olduğu bir aşamayı,

hh) Kritik limit: Bir koşulun, parametrenin kabul edilebilir veya kabul edilemez olma durumunu belirleyen kriteri,

ıı) Muayene ve analiz: Numune alma işlemi ile başlayan ve o partinin istenilen özelliklere uygunluğunu kontrol etmek için yapılan işlemlerin tümünü,

ii) Mübadeleye konu gıda maddeleri: Satmak veya sair şekilde devretmek üzere depolama, satış maksadıyla teşhir etme ve her ne surette olursa olsun devredilen gıda maddelerini,

jj) Nihaî tüketici: Gıdayı herhangi bir ticarî amaçla kullanmayan en son gıda maddesi tüketicisini,

kk) Numune alma: Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin Kanuna uygunluğunun denetlenmesinde, çevreden toplanması da dahil, üretim, işleme, dağıtım aşamalarından numune alınmasını,

ll) Numune: İmal tarihi, parti/kod/seri numarası aynı ve alındığı kitleyi, partiyi her yönüyle temsil edebilecek miktar ve nitelikte olan, muayene ve analiz amacıyla alınan gıda veya gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeyi,

mm) Önleyici faaliyet: Olası uygunsuzluk, hata yada diğer istenmeyen durumların nedenlerinin ortadan kaldırılması ve oluşmasını önlemek için yapılan işlemi,

nn) Piyasaya arz: Gıda maddelerinin tedarik veya tüketim amacıyla bedelli veya bedelsiz olarak piyasada yer alması için yapılan faaliyeti,

oo) Risk: Gıda maddesinde sağlığa zararlı olabilecek şiddetteki muhtemel tehlikeyi,

öö) Sanitasyon: Halk sağlığını korumak amacı ile yüzeylerden gıda kalıntıları, mikroorganizmalar, yabancı maddeler ve temizlik maddeleri kalıntıları gibi kirlerin uzaklaştırılması için alınan önlemlerin tümünü,

pp) Sapma: Kritik limite uygunsuzluk halini,

rr) Sorumlu yönetici: Gıda mevzuatına uygun üretim yapılmasında, işveren ve/veya tüzel kişilik yasal temsilcisi ile birlikte sorumlu olan yöneticiyi,

ss) Şahit numune: Numunenin alındığı parti ve kitleden, numune ile birlikte alınan, itiraz ve ihtilaflı durumlar için ayrılan numuneyi,

şş) Tağşiş: Gıda maddelerinin ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin, mevzuata veya izin verilen özelliklerine aykırı olarak üretilmesi halini,

tt) Taklit: Gıda maddesini ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerini; şekil, bileşim ve nitelikleri itibariyle evsafında olmayan özellikleri haiz gibi göstermeyi,

uu) Tehlike: Gıda maddesinde olan ve oluşabilecek fiziksel, kimyasal ve biyolojik olarak sağlık yönünden ortaya çıkabilecek potansiyel zararı,

üü) Tehlike analizi: Tehlike ve tehlikeye yol açan koşulların, hangilerinin gıda güvenliği açısından önemli olduğuna karar verebilmek için, bu tehlikeler ve koşullar konusunda bilgi toplama ve değerlendirme sürecini,

vv) Tetkik: Faaliyetlerin ve ilgili sonuçlarının planlanan düzenlemelere uygunluğunun, bu düzenlemelerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığının ve amaçları sağlamaya yönelik uygunluğunun, bir sistem dahilinde ve bağımsız olarak incelenmesini,

yy) Türk gıda mevzuatı: Gıda maddeleri ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri; özellikle gıda güvenliğini ve kalitesini düzenleyen, gıda maddeleri ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin üretimi, işlenmesi, dağıtımı ve satışı ile her aşamayı kapsayan tüm mevzuatı,

zz) Üretim, işleme ve dağıtım aşamaları: Bir ürünün ithalatı dahil, birincil üretimden başlayarak, işlenmesi, depolanması, nakliyesi, nihai tüketiciye satışı veya arzını, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Gıda Güvenliği Şartları ve İyi Uygulama Rehberleri

Gıda güvenliği şartları

MADDE 5–

(1)Gıda güvenliği şartları aşağıdaki hususları kapsar.

a) Piyasaya arz edilecek gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin Türk gıda mevzuatına uygun olması zorunludur. Güvenli olmayan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler piyasaya arz edilemez.

b) Gıda;

1) Sağlığa zararlı olması,

2) Tüketime uygun olmaması durumlarında, güvenli sayılmaz.

c) Herhangi bir gıdanın güvenli olup olmadığının saptanmasında;

1) Gıdanın tüketici açısından; üretim, işleme, depolama, dağıtım ve satış aşamalarının her birinde normal kullanım koşullarına uygun olup olmadığına,

2) Etiket bilgilerine ve/veya gıdanın içeriğinin sağlığa zararlı olabilecek etkilerine dair tüketiciye verilen bilgiye, bakılır.

d) Herhangi bir gıdanın sağlığa zararlı olup olmadığının saptanmasında;

1) Gıdayı tüketen tüketicinin sağlığına hemen ve/veya kısa ve/veya uzun vadede yapacağı olası etkiler ile onu izleyecek nesiller üzerindeki etkilerine,

2) Olası toplam toksik etkilerine,

3) Gıdanın belirli bir tüketici grubu için üretilmesi durumunda, tüketicinin o gıdaya karşı biyolojik duyarlılığına, bakılır.

e) Herhangi bir gıdanın insan tüketimi için uygun olup olmadığının belirlenmesinde; gıdanın, yabancı maddeler ile bulaşmış veya kokuşmuş, bozulmuş, çürümüş olup olmadığına, toksin içerip içermediğine bakılır.

f) Güvenli olmayan gıda, aynı sınıf veya nitelikte bir parti, yığın veya kümenin parçası olması durumunda, ayrıntılı bir değerlendirme sonucunda parti, yığın veya kümenin güvenli olduğuna dair hiçbir kanıt bulunmaması durumunda, tüm parti, yığın veya kümenin güvenli olmadığı varsayılır.

g) Gıda güvenliği ile ilgili Türk gıda mevzuatı hükümlerine uygun olan gıda, mevzuat hükümlerinin kapsadığı ölçüde güvenli sayılır.

h) Bir gıdanın mevzuat hükümlerine uygun olduğu halde, gıdanın güvenli olmadığına dair nedenlerin bulunması durumunda, Bakanlık, o gıdanın piyasaya arzına sınırlamalar getirecek uygun önlemleri alır veya piyasadan geri toplatır.

İyi uygulama rehberleri

MADDE 6–

(1)İyi uygulama rehberleri aşağıdaki özellikleri taşır.

a) Bakanlık veya Bakanlık gözetiminde ilgili kurum ve kuruluşlar tarafından hijyen uygulamaları dahil, iyi uygulama rehberleri hazırlanarak, Bakanlık onayından sonra yayımlanır.

b) Hazırlanan iyi uygulama rehberleri, bilimsel ve teknolojik gelişmeler göz önünde bulundurularak gerektiğinde güncelleştirilir ve ilgili sektör için uygulanabilir olması göz önünde tutulur.

c) İyi Uygulama Rehberleri ihtiyari nitelik taşır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İşyeri Sorumlulukları

Birincil üretim

MADDE 7–

(1)Birincil üretime dair işyeri sorumlulukları aşağıda yer almaktadır.

a) Birincil üretim ve aşağıdaki faaliyetleri gerçekleştiren işletmeler; (Ek-1)’de belirtilen Birincil Üretim ve İlgili İşletmeler için Genel Hijyen Kuralları hükümlerini yerine getirmekle yükümlüdür.

1) Niteliklerini önemli ölçüde değiştirmemek kaydıyla, birincil ürünlerin üretim yerinde taşınması, depolanması ve işlenmesi.

2) İzlenebilirliğin sağlanması amacıyla gerekli olduğu takdirde, canlı hayvanların taşınması.

3) Bitkisel kökenli ürünler, su ürünleri ve av hayvanları için, niteliklerinin önemli ölçüde değiştirilmemesi şartıyla, birincil ürünlerin üretim yerinden başka bir tesise taşınması.

b) Ek 1’de belirtilen genel hijyen hükümlerine dair denetim ve kontroller ilgili kanunlar kapsamında Bakanlık tarafından yürütülür.

Üretim, işleme, dağıtım aşamalarına dair işyeri sorumlulukları

MADDE 8 –

(1) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin üretim, işleme, dağıtım aşamalarına dair işyerleri aşağıda belirtilen sorumlulukları yerine getirir.

a) İthal ettikleri, ürettikleri, işledikleri, imal ettikleri, depoladıkları, dağıttıkları, satışa sundukları tüm gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerde gıda güvenliğinin ve kalitesinin sağlanmasından müteselsilen sorumludur.

b) Gıda denetçisine denetim ve kontrol sırasında yardımcı olmakla yükümlüdür.

c) Sunduğu bilgi, belge ve kayıtların doğruluğundan sorumludur.

d) İyi hijyen uygulamalarının takip edilmesiyle birlikte, aşağıda 7 temel prensibi belirtilen HACCP ilkelerine dayanan prosedürleri uygulamak ve sürdürmekle yükümlüdür;

1) Önlenmesi, elimine edilmesi veya kabul edilebilir düzeylere düşürülmesi gereken tehlikelerin belirlenmesi,

2) Bir tehlikenin önlenmesi veya elimine edilmesi veya kabul edilebilir düzeylere düşürülmesi için kontrolün temelini oluşturan aşama veya aşamalarda kritik kontrol noktalarının belirlenmesi,

3) Belirlenen kritik kontrol noktalarında, tanımlanan tehlikenin önlenmesi, elimine edilmesi veya azaltılması için, kabul edilebilir kritik limitlerin oluşturulması,

4) Kritik kontrol noktalarında etkin izleme prosedürlerinin oluşturulması ve uygulanması,

5) Yapılan izlemede kritik kontrol noktasının kontrol altında olmadığını gösterdiği durumlar için düzeltici faaliyet prosedürlerinin oluşturulması ve uygulanması,

6) (1), (2), (3), (4) ve (5) numaralı alt bentlerde belirtilen tedbirlerin etkin olarak uygulandığının doğrulanması için düzenli olarak yürütülen prosedürlerin oluşturulması,

7) (1), (2), (3), (4), (5) ve (6) numaralı alt bentlerde belirtilen tedbirlerin etkin olarak uygulandığının kanıtlanması için işyerinin yapısı ve büyüklüğüne uygun belge ve kayıtların oluşturulması. Üretilen gıda veya gıda ile temasta bulunan madde ve malzemede, işleme yöntemi veya üretimin herhangi bir aşamasında bir değişiklik yapıldığı zaman, prosedürün gözden geçirilmesi, üzerinde gerekli değişikliklerin yapılması ve bu değişikliklerin kayıt altına alınması zorunludur.

e) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten işyerleri, aşağıda belirtilen hijyen tedbirlerini uygulamakla yükümlüdür;

1) Gıdalar için ilgili mevzuatında belirtilen mikrobiyolojik kriterlere uymak,

2) Bu Yönetmelik çerçevesinde ilgili prosedürleri uygulamak,

3) Gıdalar için sıcaklık kontrolü gerekliliklerine uymak,

4) Ürünün özelliğine göre gerekli olan soğuk zinciri korumak ve kayıt altına almak,

5) Yeterli sıklıkta numune almak ve analiz etmek/ettirmek.

f) İyi hijyen uygulamalarının takip edilmesiyle birlikte, HACCP ilkelerine dayanan prosedürleri uygulamak ve sürdürmekle yükümlüdür.

g) HACCP ile ilgili belgeleri güncelleştirmek, uygulamak, kayıt ve dokümanları saklamak, denetim ve kontrol sırasında gıda kontrolörlerine göstermekle yükümlüdür.

h) Çalışan personele yönelik hijyen kuralları ve teknik bilgileri içeren eğitimler düzenlemek ve personelin bu eğitimleri başarılı bir şekilde uygulamasını sağlamak ile yükümlüdür.

ı) Uygun numune alma ve analiz metotları kullanarak aldığı numunelere ait kontrol, denetim ve/veya analiz sonuçlarını en az iki yıl muhafaza etmek ile yükümlüdür.

i) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler için geri toplama ve şikayet değerlendirme prosedürlerini bulundurmakla yükümlüdür.

j) Kamu-özel kurum ve kuruluşları, ile mahallinde üretilerek toplu tüketime sunan işyerleri ve yemek fabrikaları, ürettiği yemek partisinin her çeşidinden alınan bir örneği 72 saat uygun koşullarda saklamakla yükümlüdür.

k) İlgili İl Özel İdaresi/Belediye/Organize Sanayi Bölgesinden veya ilgili kurumdan işyeri açma ve çalışma ruhsatını almak ve bunu takiben gıda maddeleri ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten işyerleri, bu yönetmeliğin Ek-2’sinde öngörülen asgarî teknik ve hijyenik şartlara ve ürettikleri gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin özelliğine göre Bakanlıkça belirlenen kriterlere uyarak Bakanlıktan sicil numarası ve ürettikleri ürünler için üretim izni almakla yükümlüdür.

l) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten işyerleri, üretimin niteliğine ve kapasitesine göre sorumlu yönetici istihdam etmek ile yükümlüdür.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İşyerlerinin Taşıması Gereken Özellikler

Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten işyerleri

MADDE 9 –

(1) Gıda maddeleri ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten işyerleri, bu Yönetmeliğin Ek-2’sinde öngörülen asgarî teknik ve hijyenik şartlara ve ürettikleri gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin özelliğine göre Bakanlıkça belirlenen kriterlere uyarak Bakanlıktan gıda işyeri sicil numarası ve ürettikleri ürünler için üretim izni almak zorundadır.

Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin satış yerleri ve toplu tüketim yerleri ile çadır, büfe ve hareketli araçlar gibi taşınabilir ve/veya geçici tesislerin taşıması gereken genel özellikler

MADDE 10 –

(1)Tüm gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin satış yerleri ile toplu tüketim yerleri Bakanlıkça kayıt altına alınır.

(2) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin satış yerleri ile toplu tüketim yerleri bu Yönetmeliğin Ek-3’ünde öngörülen asgarî teknik ve hijyenik şartlara uymak zorundadır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Denetim ve Kontrol

Denetim ve kontrol usul ve esasları

MADDE 11 –

(1)Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler, Türk gıda mevzuatına uygun olmaksızın üretilemez, mübadele konusu yapılamaz ve muameleye tâbi tutulamaz, halk sağlığına zarar verecek muhteviyatta olamaz, içerisine zararlı bir madde katılamaz, böyle bir maddenin kalıntısı bulundurulamaz ve gıdada zararlı özelliğe yol açacak herhangi bir işlem uygulanamaz.

(2) Denetim ve kontrol usul ve esasları aşağıdaki gibidir;

a) Bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde, gıda işletmelerinin denetim ve kontrolleri Bakanlıkça görevlendirilen ve adlarına kimlik kartı düzenlenen personel tarafından yapılır.

b) İl Müdürlüğünce il genelinde uygulanmak üzere hazırlanan rutin denetim programının yanında Bakanlıkça da ürün veya risk bazında yıllık denetim ve izleme programları hazırlanır, hazırlanan programlar her yıl güncelleştirilir. Denetim ve izlemeler uygun sıklıkta ve gıda maddesinin taşıdığı riskle orantılı olmalıdır. Yıllık olarak hazırlanan kontrol programlarında, gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler grubunun risk durumu, önceki kontrollerden edinilen bilgi ve deneyimler, gıda işletmecilerinin uyguladıkları incelemelerin sonuçları göz önünde bulundurulur.

c) Bakanlık, halk sağlığını ilgilendiren gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzeme kaynaklı risklerin kontrolüne yönelik acil eylem planları ile çok yıllık ulusal kontrol planlarını hazırlar. Planlar gelişmeler ışığında düzenli olarak güncelleştirilir.

d) Çok yıllık ulusal kontrol planları, gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelere dair kontrol sisteminin yapısı ve düzenlenmesi ile ilgili olarak aşağıdaki hususlara dair genel bilgileri içermelidir;

1) Planın stratejik hedefleri, kontrollerin ve kaynakların bu hedeflere tahsis edilmesinin neden öncelik arz ettiği,

2) İlgili faaliyetlerin risk sınıflandırması,

3) Yetkili kurumların merkezi, bölgesel veya yerel düzeyde görevlerinin belirlenmesi ve bu kurumların kullanımına açık kaynaklar,

4) İşletmelerde yapılan denetim ve kontroller dahil, ulusal, bölgesel veya yerel düzeyde denetim ve kontrollerin genel olarak düzenlenmesi ve idaresi,

5) Farklı sektörlere uygulanan kontrol sistemleri ile bu sektörlerde denetim ve kontrolden sorumlu farklı birimler arasındaki koordinasyon,

6) Denetim ve kontrolün kriterlerinin uygulanmasını sağlamaya yönelik metotlar,

7) Denetim ve kontrolleri gerçekleştiren gıda kontrolörü/gıda denetçisi, gıda kontrolörü yardımcısı ve yardımcı denetim elemanlarının eğitimi,

8) Denetim ve kontrollere ait yazılı prosedürler ile denetim ve kontrol formu ile raporu,

9) Hayvan ve gıda kaynaklı acil durumlar, yem ve gıda bulaşması olayları veya insan sağlığını ilgilendiren riskler için acil eylem planlarının düzenlenmesi ve işleyişi,

10) İlgili kurumlar arasında işbirliği ve karşılıklı yardımlaşmanın sağlanması.

e) Çok yıllık ulusal kontrol planları aşağıdaki hususlar dikkate alınarak değiştirilebilir ve güncelleştirilir.

1) Yeni mevzuat,

2) Yeni bir hastalığın ya da diğer sağlık risklerinin ortaya çıkması,

3) Yetkili kurumların yapısında, idaresinde veya işleyişinde belirgin değişikliklerin olması,

4) Denetim ve kontrol sonuçları,

5) Avrupa Topluluğu tetkik raporlarının sonuçları,

6) Çok yıllık ulusal kontrol planlarının hazırlanmasında faydalanılan Avrupa Birliği Komisyonunca hazırlanan rehberlerdeki değişiklikler,

7) Bilimsel bulgular,

8) Ülkede diğer ülkeler tarafından gerçekleştirilen denetimlerin sonuçları.

f) Denetim ve kontroller; kontrol programları ile çok yıllık ulusal kontrol planlarının yanı sıra şüphe, şikâyet, inceleme, izlenebilirliğin sağlanması, izleme, gözetim ve tetkik amaçları ile de gerçekleştirilir.

g) Bakanlık tarafından yürütülen denetim ve kontroller, gerektiğinde numune alma ve analiz gibi uygun denetim ve kontrol metotları ve teknikler kullanılarak yürütülür. Denetim ve kontrollerde, Türk gıda mevzuatı şartlarını karşılamak üzere gıda işletmecisi tarafından uygulanan HACCP gibi kontrol programları ve/veya gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin kalite kontrolüne yönelik sonuçlar dikkate alınır ve tetkiki yapılır.

h) Gıda ile ilgili denetim ve kontroller aşağıdaki faaliyetleri ihtiva etmelidir;

1) Gıda işletmecilerinin yürüttüğü herhangi bir kontrol sistemi ve bu denetim ve kontrollerin neticelerinin incelenmesi.

2) Aşağıda yer alan hususların denetim ve kontrollerinin yapılması;

– Gıda ile işyerinin çevresi, tesisler, ofisler, ekipman, donanım ve makineler, nakil ve gıda maddeleri üreten, satan işyerine ait temel donanımlar,

– Ham madde, bileşen, ara ürünler ve diğer maddeler ile işletmede kullanılan alet ve ekipmanlar,

– Gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler,

– Temizleme, bakım malzemeleri ve işlemleri ile pestisitler,

– Etiketleme, sunum, reklam.

3) Gıda maddeleri üreten, satan işyerlerine ait hijyen koşullarının denetim ve kontrolü.

4) İyi Üretim Uygulamaları ve İyi Hijyen Uygulamalarının, hazırlanan rehberler doğrultusunda değerlendirilmesi.

5) Türk gıda mevzuatına uygunluğun değerlendirilmesi için yazılı bilgi, belge ve diğer kayıtların incelenmesi.

6) Gıda işletmecisi ve çalışan personel ile yapılan görüşmeler.

7) Gıda işletmesinde bulunan ölçüm aletlerinin kayıtlarının okunması.

8) Gıda işletmecisi tarafından kayıt edilen ölçümlerin doğrulanması için denetimde kullanılan ölçüm araçları ile yürüttüğü denetim ve kontroller.

9) Bu Yönetmelikle getirilen diğer şartlara uyulup uyulmadığının tespiti.

ı) Yıllık kontrol programları ile çok yıllık olarak hazırlanan ulusal kontrol planlarının ve diğer amaçlarla yapılan tüm denetim ve kontrollerin hazırlanacak raporlara esas teşkil eden genel değerlendirilmesi Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, denetim ve kontrol sonuçlarını değerlendirerek, yıllık kontrol programlarına ve gerektiğinde diğer amaçlarla yapılan denetim ve kontrollere dair raporunu/raporlarını hazırlar.

i) Kontrol, denetim ve tetkiklerin doğru bir şekilde uygulanması için denetim ve kontrolleri yürüten gıda kontrolörü/gıda denetçileri ile gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanlarının eğitimleri Bakanlıkça yapılır.

j) Gıda işyerlerinin denetim ve kontrolü ile numune alma işlemi, gıda kontrolörü/ gıda denetçisinin başkanlığında gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanından oluşan en az iki kişilik ekip tarafından yapılır.

k) 8 inci maddenin (d) bendinde belirtilen esasların tetkiki, Bakanlık tarafından bu konuda eğitilmiş en az iki gıda kontrolörü/ gıda denetçisi tarafından yapılır.

l) Denetim ve kontroller, gıda işletmecisine haber vermeksizin, özel durumlar hariç çalışma saatleri içinde gerçekleştirilir.

m) Denetim ve kontrol işlemlerinin etkili ve verimli bir biçimde sürdürülmesini sağlamak için, bakımı yapılmış, uygun donanım ve ekipmanın İl Müdürlüklerince temin edilmesi zorunludur.

n) Analiz ve şahit numunelerinin uygun koşullarda Bakanlıkça yetkilendirilmiş laboratuvarlara taşınması ile şahit numunenin gereği gibi muhafaza edilmesini sağlamak için İl Müdürlüklerince uygun koşullar temin edilir.

o) Numune alma, muhafaza, taşıma ve şahit numune ile ilgili özel mevzuatında düzenleme bulunması durumunda bu mevzuat hükümleri uygulanır.

ö) Bakanlık, her türlü denetim ve kontrol sırasında alınan numune ve şahit numunelerin analizini yürütebilecek olan laboratuvar ve referans laboratuvarları belirler ve yetkilendirir.

p) Pazaryerleri, cadde ve sokaklarda, yaş meyve ve sebze hariç her türlü gıdanın açıkta satışı yasaktır.

r) Bakanlıkça yapılan izleme, gözetim, inceleme, bildirim ve acil durumlarda birincil üretime dair denetim ve kontroller gerektiğinde gıda kontrolörleri/gıda denetçileri tarafından yapılır.

s) Bakanlık, gıda güvenliği ve kalitesi konusunda, kontrol, denetim ve işyeri sorumluluklarına dair her türlü idari tedbiri alır.

ş)Bakanlık, gıda güvenliği ve kalitesine dair denetim ve kontrol hizmetini yapan Bakanlık denetim birimlerinin ISO 17020 gerekliliklerine göre akreditasyona hazırlanması çalışmalarını yürütür.

MADDE 12 –

(1)Gıda kontrolörü/gıda denetçisi ve gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanı tarafından denetim ve kontroller aşağıdaki esaslara göre yapılır. Gıda kontrolörü/gıda denetçisi ve gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanı;

a) Bu Yönetmelik ekinde yer alan denetim ve kontrol formlarına ve Bakanlıkça bildirilen formlara göre denetim ve kontrol yapmak zorundadır.

b) Gıda üretim, işleme ve dağıtım aşamalarında bu Yönetmelik hükümlerine uyulup uyulmadığının denetim ve kontrolünü yapar, denetim sonuçlarını işyeri denetim defterine işler, denetim ve kontrol formu ile raporunu düzenler. İki nüsha halinde düzenlenen formun bir nüshasını işyerinde bırakır, diğer nüshasını dosyasında muhafaza eder.

c) Gıda üretim, işleme, depolama, nakil, dağıtım, satış ve tüketim zincirinin tüm aşamaları veya uygun görülen aşamaları ile ilgili olarak işyerinde tutulan üretim kontrolü ve denetimi ve/veya laboratuvar kayıtlarını inceler, gerektiğinde dosyasında saklanmak üzere bunların birer fotokopisini alır ve bunu denetim ve kontrol defterine işler.

d) Halk sağlığının korunması gerekliliği saklı kalmak kaydıyla, denetim ve kontrol işlemlerini yerine getirirken elde edecekleri bilgiler konusunda gizlilik kurallarına uymak zorundadır.

e) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten işyerlerinin denetim ve kontrollerinde, denetim ve kontrol raporu ile Gıda ve Gıda ile Temasta Bulunan Madde ve Malzemeleri Üreten İşyerlerine Ait Denetim ve kontrol Formu (EK-2)’yi düzenler.

f) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri satan işyerleri ile toplu tüketim yerlerinin denetim ve kontrollerinde, denetim ve kontrol raporu ile Gıda Satış ve Toplu Tüketim Yerlerine Ait Denetim ve Kontrol Formu (EK-3)’ü düzenler.

g) Gıda maddeleri üreten ve satan işyerleri ile toplu tüketim yerlerinin denetim ve kontrollerinde; üretim yeri kontrollerini 13 üncü maddenin (e) bendine göre, üretim yeri hariç toplu tüketim ve satış yeri kontrollerini ise aynı maddenin (f) bendine göre yapar.

h) HACCP sistemini uygulayan gıda maddeleri ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten ve/veya satan işyerleri ile toplu tüketim yerlerinin HACCP sistemi tetkiklerinde, HACCP Sistem Tetkikine Ait Resmi Formu (EK-4)’ü düzenler.

ı) Gerektiğinde gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten işyerinin sorumlu yöneticisi ve/veya çalışanlarıyla görüşülmesi, işyerindeki ölçüm araçlarınca kaydedilen değerlerin okunması ve/veya bu değerleri kendi araçlarıyla doğrulanması ile denetim ve kontrolünü destekler.

i) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzeme satış yerlerinin denetim ve kontrollerinde, Türk gıda mevzuatı şartlarını karşılamak üzere gıda işletmecisi tarafından uygulanan HACCP gibi kontrol programları ve/veya gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin kalite kontrolüne yönelik sonuçları dikkate alır ve tetkikini yapar.

j) Denetim ve kontrol sırasında muayene ve analiz amacıyla, gerektiğinde Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği veya özel mevzuatına uygun olarak, yeterli miktarda numune/numuneleri alır. Bakanlıkça hazırlanacak “Numune Alma Tutanağı” ile “Numune Alma Etiketini” doldurarak, numuneye iliştirir. Özel mevzuatı olan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler hariç olmak üzere, denetim ve kontrol sırasında iki takım halinde alınan numunelerden bir takım şahit numune olarak, numuneyi alan Bakanlık İl Müdürlüğünde numunenin yapısını bozmayacak şekilde tekniğine uygun muhafaza eder, bir takım numuneyi ise muayene ve analiz yapılmak üzere usulüne uygun olarak en kısa zamanda Bakanlık tarafından yetkilendirilen kamu veya özel laboratuvara resmi prosedür ile gönderir.

k) Düzenlenen “Muayene ve Analiz Raporu”, laboratuvar tarafından ilgili Bakanlık İl Müdürlüğüne ulaştırılır.

l) “Muayene ve Analiz Raporu” ile “Denetim ve kontrol Raporu”nu, mevcut mevzuat dahilinde özellikle taklit, tağşiş ve sağlığa zararlı hususları da içerecek şekilde değerlendirir.

m) Değerlendirme sonuçları hakkında işyeri bilgilendirilir.

n) Numuneye ait muayene ve analiz sonuçlarının olumlu olması halinde, sonuç raporunun kendilerine bildirilme tarihinden itibaren raf ömrü ile sınırlı olmak koşulu ile en geç yedi gün içerisinde, işyeri sahibi ve/veya sorumlu yöneticisi tarafından numune hazırlama yöntemi ile özellikleri değişmemiş olması şartıyla şahit numune geri alınabilir. Süresi içinde geri alınmayan şahit numune ile ilgili olarak işyeri herhangi bir hak talebinde bulunamaz.

o) Denetim ve kontrol sırasında herhangi bir engelleme ile karşılaştığında durumu bir tutanak ile tespit ederek Kanunun ilgili maddesi uyarınca işlem yapılmasını sağlar. O yerin en büyük mülki amiri tarafından görevlendirilen polis, jandarma, muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden en az birinin katılımı ile denetim ve kontrol tekrarlanır.

ö) Muayene ve Analiz Raporu/Denetim ve kontrol Raporu/tetkik değerlendirme sonuçlarının olumsuz bulunması halinde, Kanun gereğince işyeri sahibi, yasal temsilcisi ve/veya sorumlu yöneticisi hakkında yasal işlem uygulanır.

El koyma ve imha

MADDE 13 –

(1) Kanunun 29 uncu maddesinin (a), (d), (f), (ı) ve (n) bentleri gereği el konulan ve toplatılan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler için;

a) Üretim izni ve sicil numarası alma işlemlerini yaptırmadan üretime geçen ve/veya bu ürünleri mübadele konusu yapan işyerlerinde üretilen ve/veya satılan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelereel konulur ve yedi emin tutanağı ile gıda işletmecisine teslim edilir. İşyeri, Bakanlık İl Müdürlüğü tarafından üretimden ve satıştan men edilir. Tekniğine göre muhafaza edilmiş ve üretimde kullanılan her türlü ham, yardımcı madde ve katkı maddelerinin mevzuata uygun olması durumunda gıda işletmecisine iade edilir. Bu işletmelerin, üretim izni ve sicil numarası alma işlemleri tamamlandıktan sonra Bakanlık İl Müdürlüğü tarafından üretimine ve el konulan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin Türk gıda mevzuatına uygun olması halinde satışına izin verilir ve Kanuna göre işlem yapılır.

b) Denetim ve kontrol sonucu gıda güvenliği ve halk sağlığı açısından tüketilmesinin uygun olmadığı tespit edilen ve/veya raf ömrünü doldurmuş gıda maddeleri ile Türk gıda mevzuatına uygun olmayan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeler, usulüne uygun olarak işyeri tarafından Bakanlık İl Müdürlüğü gözetiminde imha edilir. Bu durum iki nüsha halinde düzenlenen imha tutanağı ile tespit edilir. İmha tutanağının bir nüshası Bakanlık İl Müdürlüğünde, diğer nüshası da işyerinde saklanır. İşyeri tarafından imhası gerçekleştirilmeyen gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin imhası Bakanlık İl Müdürlüğü tarafından usulüne uygun olarak gerçekleştirilir. Ayrıca, Kanuna göre işlem yapılır. İmha ile ilgili tüm masraflar işyeri tarafından karşılanır.

c) İşyerinde üretilen ürünle ilgisi olmayan taklit ve tağşiş amacıyla kullanılabilecek maddelerin bulunması halinde, bu madde ve malzemelereel konulur ve yedi emin tutanağı ile gıda işletmecisine teslim edilir. Üretilen ürünler analize alınarak taklit ve tağşiş yapılıp yapılmadığı yönünden incelenir. Türk Gıda Mevzuatına uygunsuzluk durumunda Kanuna göre yasal işlem uygulanır.

İtiraz hakkı

MADDE 14 –

(1)İşyeri yetkilisi aşağıdaki esaslar dâhilinde itiraz eder.

a) İşyeri sahibi ve/veya sorumlu yöneticisinin numuneye ait muayene ve analiz sonuçlarına, kendilerine tebliğden itibaren 15 gün içerisinde itiraz hakkı mevcuttur. Raf ömrü 15 günden az olan gıdalar için, işyeri sahibi ve/veya sorumlu yöneticisinin denetim ve kontrol raporunda belirtilen süre içerisinde itiraz hakkı bulunmaktadır. Bu süre, ürünün denetim tarihi itibariyle geriye kalan raf ömrü, numunenin laboratuvara gönderilme ve analiz süreleri göz önünde bulundurularak belirlenir. İşyeri sahibi ve/veya sorumlu yöneticisinin numune alımı sırasında yazılı başvurusu olması durumunda, birinci analiz numunesi ile eş zamanlı olarak şahit numune de analiz yaptırmak üzere yetkili laboratuvara gönderilir.

b) Numuneye ait muayene ve analiz sonuçlarına itiraz edildiğinde, şahit numunenin muayene ve analizi, Bakanlığın yetkilendirdiği laboratuvarda yaptırılır. Şahit numune muayene ve analizinde birinci muayene ve analiz sonuçlarında mevzuata uygun olmayanların analizi yaptırılır. Bu sonuçlar kesin olup, verilecek karara esas teşkil eder. İtiraz durumunda, şahit numune ile ilgili tüm masraflar işyerince ödenir.

c) Özel mevzuatı bulunan ürün ve uygulamalar için itiraz şekli özel mevzuat hükümleri doğrultusunda yapılır.

Denetim ve kontrol sonuçlarının değerlendirilmesi

MADDE 15 –

(1)Denetim ve kontrol sonuçlarının değerlendirilmesi aşağıdaki gibidir.

a) Bu Yönetmeliğin Gıda ve Gıda ile Temasta Bulunan Madde ve Malzemeleri Üreten İşyerlerine Ait Denetim ve Kontrol Formu (EK-2) ve Gıda Satış ve Toplu Tüketim Yerlerine Ait Denetim ve Kontrol Formu (EK-3)’de yer alan denetim ve kontrol ile ilgili olarak her maddenin karşısında konunun önem derecesine göre 1, 2, 3 ve 4 puan olmak üzere ağırlık puanlar tespit edilmiştir. Denetim ve kontrolü yapılan husus, denetim ve kontrol formundaki koşullara uymuyorsa verilen puan (VP) hanesine ağırlık puanı eksi olarak işaretlenir. Ağırlık puanları sabittir, daha az veya daha çok olarak işaretlenemez.

b) Bu Yönetmeliğin EK-2’sinde yer alan denetim ve kontrol formlarında;

1) Ağırlık puanının (4) veya ağırlık puanı (3) olarak tespit edilen hususlardan puan toplamının 60 veya daha yukarı olması durumunda, üretilen gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelereel konulur ve yedi emin tutanağı ile gıda işletmecisine teslim edilir. İşyeri, Bakanlık İl Müdürlüğü tarafından üretimden men edilir ve Kanuna göre yasal işlem uygulanır. Yeniden yapılan denetim ve kontrol sonucunda mevcut durumlarını düzelttiği tespit edilen gıda işletmelerinin faaliyetlerinin devamına Bakanlık İl Müdürlüğünce izin verilir. Raf ömrü dikkate alınmak kaydıyla, el konulan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin Türk gıda mevzuatına uygunluğu denetlendikten sonra gıda işletmecisine iade edilir veya 13 üncü maddenin (b) bendi uyarınca imha edilir.

2) Ağırlık puanı (3) olarak tespit edilen hususlardan puan toplamının 60’dan az olması veya ağırlık puanı (2) ve (1) olarak tespit edilen hususlarda eksikliğin giderilmesi için iş yerine en fazla 30 gün süre tanınır. Bu süreler sonunda, tespit edilen hususlar düzeltilmediği takdirde denetim ve kontrolü yapılan işyeri hakkında Kanuna göre işlem yapılır.

c) Bu Yönetmeliğin EK-3’ünde yer alan denetim ve kontrol formlarında;

1) Ağırlık puanının (4) olarak tespit edilen hususlarda, tüketime ve satışa sunulan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelere el konulur, raf ömrü dikkate alınarak yedi emin tutanağı ile gıda işletmecisine teslim edilir. Gıda mevzuatına uygun olmayan ürünler, 13 üncü maddenin (b) bendi uyarıca imha edilir.Gıda mevzuatına uygun faaliyet göstermeyen ve sıhhi müesseseler kapsamında yer alan işyerlerinin ilgili faaliyetinin durdurulması hususu, İl Özel İdaresi/ Belediye’ye bildirilir. Mevcut durumlarını düzelterek faaliyetine yeniden izin verilen işyerleri İl Özel İdaresi/ Belediye tarafından Bakanlık İl Müdürlüğüne bildirilir. El konulan gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin Türk gıda mevzuatına uygunluğu denetlendikten sonra gıda işletmecisine iade edilir veya 13 üncü maddenin (b) bendi uyarınca imha edilir.

2) Ağırlık puanı (3), (2) ve (1) olarak tespit edilen hususlarda eksikliğin giderilmesi için iş yerine en fazla 30 gün süre tanınır. Bu süreler sonunda, tespit edilen hususlar düzeltilmediği takdirde denetim ve kontrolü yapılan işyeri hakkında Kanuna göre işlem yapılır.

d) HACCP sistemini uygulayan işletmelerde HACCP Sistem Tetkikine Ait Resmi Form (EK-4)’e göre yapılan HACCP tetkik işlemleri sonucunda belirlenen tüm sapma, eksiklik ve uygunsuzlukların giderilmesi ve durumun düzeltilmesi için, Bakanlığın uygun gördüğü düzeltici ve önleyici faaliyetlerin uygulama zamanı kadar süre tanınır. Asgarî teknik ve hijyenik şartlara dair eksikliklerin tespit edilmesi durumunda ise eksikliğin giderilmesi için iş yerine en fazla 30 gün süre tanınır. Bu süreler sonunda, tespit edilen hususlar düzeltilmediği takdirde işyeri hakkında Kanuna göre işlem yapılır.

Gıda kontrolörü/ gıda denetçisi ve gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanı eğitimi

MADDE 16 –

(1)Denetim ve kontrol hizmetlerinde görevlendirilmesi Bakanlık tarafından uygun görülen personel Bakanlıkça düzenlenen gıda denetçi kursuna alınır, kursu başarıyla tamamlayanlara gıda kontrolörü/ gıda denetçisi ve gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanı kimlik kartları düzenlenerek yetkilendirilir.

a) Bakanlıkça düzenlenen gıda denetçi kursu aşağıdaki konuları kapsar.

1) Denetim ve kontrol, izleme, gözetim, tetkik ve numune alma, doğrulama gibi çeşitli denetim ve kontrol teknikleri,

2) Denetim ve kontrol prosedürleri,

3) Türk gıda mevzuatı,

4) Üretim, işleme, dağıtım, depolama ve satışın çeşitli aşamaları ile gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin, insan sağlığı açısından ve gerekli görüldüğü taktirde hayvan ve bitki sağlığı ile çevre açısından taşıyabileceği riskler,

5) Türk gıda mevzuatına uyumsuzluğun değerlendirilmesi,

6) Gıda üretimindeki tehlikeler,

7) Tehlike Analizi ve Kritik Kontrol Noktası (HACCP) prosedürleri ve HACCP uygulamasının değerlendirilmesi,

8) Gıda sektöründe uygulanan kalite kontrol programları gibi yönetim sistemleri ve bunların Türk gıda mevzuatı gereklerine uygunluğunun değerlendirilmesi,

9) Sertifikasyon sistemleri,

10) Acil durumlar için beklenmedik durum düzenlemeleri,

11) Kanunda yer alan yasal işlemler ile ilgili konular,

12) Türk gıda mevzuatına uygunluğun değerlendirilmesi bakımından gerekli olabilecek yeterlilik testi, akreditasyon ve risk değerlendirmesi belgeleri de dahil olmak üzere yazılı belgelerin ve mali ve ticari konuları da içerebilen diğer kayıtların incelenmesi,

13) Denetim ve kontrollerin bu yönetmeliğe göre yapılmasını sağlamak için gerekli görülen, hayvan sağlığı ve hayvan refahı da dahil olmak üzere diğer alanlar.

b) Gıda kontrolörü/gıda denetçisi ve gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanına Bakanlık tarafından teknik bilgi ve becerilerinin geliştirilmesi ve güncelleştirilmesi amaçlarıyla diğer hizmet içi eğitimler düzenlenir.

c) Gıda kontrolörü/gıda denetçisi ve gıda kontrolör yardımcısı/yardımcı denetim elemanına eğitim vermek üzere uzman bakanlık personelinden, gerekli görüldüğü durumlarda ise yurt içi ve yurt dışındaki kurum/ kuruluş ve üniversitelerin uzmanlarından yararlanılır.

İzlenebilirlik

MADDE 17 –

(1) Gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin üretimi, işlenmesi ve dağıtımı aşamalarındaki işyerleri;

a) Gıda, gıdanın elde edildiği hayvan, bitki ya da gıda maddesinde öngörülen veya ortaya çıkması beklenen herhangi bir maddenin tespit edilmesi için hammadde temini, üretim, işleme, depolama, dağıtım, satış ve tüketim ile ilgili tüm aşamalarda izlenebilirliği tesis etmek,

b) Gıda, gıdanın elde edildiği hayvan, bitki ya da gıdanın içeriğinde bulunabilecek herhangi bir madde ile gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeyi temin ettiği kaynağı, dağıtım ve satışını yaptığı yerleri belirleyebilecek ve takibini yapabilecek sisteme sahip olmak, konu ile ilgili tüm bilgileri kayıt altına almak ve bu bilgileri talep üzerine Bakanlığa vermek,

c) En az yılda bir kez izlenebilirlik sistemini gözden geçirerek, sistemin çalıştığını doğrulamak ve kayıt altına almak,

d) Piyasaya arz ettiği gıda ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemelerin izlenebilirliğini kolaylaştırmak amacıyla, Türk gıda mevzuatına uygun olmak koşulu ile parti no ve/veya seri no ve/veya/üretim no ve/veya kod no ve diğer bilgileri içerecek şekilde etiketlemek ve tanımlamak ile yükümlüdür.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Diğer düzenleyici işlemler

MADDE 18 –

(1) Bakanlık bu Yönetmeliğin uygulamasına ilişkin hususlarda düzenleme yapmaya yetkilidir.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 19 –

(1)30/3/2005 tarihli ve 25771 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Gıda ve Gıda ile Temasta Bulunan Madde ve Malzemelerin Piyasa Gözetimi, Kontrolü ve Denetimi ile İşyeri Sorumluluklarına Dair Yönetmelik, 25/11/1994 tarihli ve 22122 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Sofralık Zeytinlerin Nitelikleri ile Zeytin Salamurahanelerinin ve Yarı Mamul Zeytin Muhafaza Ünitelerinin Teknik Şartları, Teknolojik Kontrol ve Muayeneleri ile İlgili Yönetmelik ve 9/6/1998 tarihli ve 23367 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Gıdaların Üretimi Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Yönetmeliğin 8 inci, 9 uncu, 10 uncu, 11 inci, 17 nci ve 18 inci maddeleri ile geçici 1 inci ve 2 nci maddeleri yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 20 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 21 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür

EK-1

Birincil Üretim ve İlgili İşletmeler için Genel Hijyen Kuralları

I. Hijyen kuralları

Birincil üretimden sorumlu üretici;

a) Birincil ürünlerin sonradan herhangi bir işlemeye tabi tutulacağını göz önünde bulundurarak, birincil ürünlerin mümkün olduğu kadar bulaşmaya karşı korunmasını sağlamak ile yükümlüdür.

b) Birincil ürünler ve ilgili işletmelerde tehlike kontrolüne ilişkin, aşağıdaki kapsam çerçevesinde ilgili mevzuatında belirtilen hükümlere uymak;

1) Hava, su, toprak, yem, gübre, veteriner ilaçları, bitki koruma ürünleri ve biyositler, depolama, işleme ve atıklardan kaynaklanan bulaşmanın kontrolüne ilişkin tedbirler,

2) Zoonozların ve zoonotik bulaşma kaynaklarının izlenmesi ve kontrolüne dair programlar dahil, halk sağlığına etkisi olan, hayvan sağlığı ve refahı ile bitki sağlığına ilişkin tedbirler, ile yükümlüdür.

c) Hayvan yetiştiren, avlayan veya hayvansal kökenli birincil ürünleri üreten üretici;

1) Birincil üretim ile ilgili işletmeler ve bağlantılı bütün tesislerin temiz tutulması ve gerekli hallerde dezenfekte edilmesi,

2) Ekipman, kap, sandık, araç ve teknelerin temiz tutulması ve gerekli hallerde temizlendikten sonra uygun bir biçimde dezenfekte edilmesi,

3) Kesimevine giden hayvanların ve gerektiğinde diğer hayvanların temizliğinin mümkün olan en iyi biçimde sağlanması,

4) Bulaşmanın önlenmesi için gerektiğinde içme suyu veya temiz su kullanılması,

5) Gıda ile temas eden personelin sağlıklı olmasının ve sağlık riskleri konusunda eğitime katılmasının sağlanması,

6) Hayvanların ve haşerelerin bulaşmaya sebep olmalarının mümkün olduğunca önlenmesi,

7) Atıkların ve zararlı maddelerin bulaşmayı önleyecek biçimde ele alınması ve mevzuatına uygun olarak uzaklaştırılması,

8) Gıdalardan insanlara geçen hastalıkların ortaya çıkması ve yayılmasının önlenmesi amacıyla, yeni hayvanlar getirildiğinde hastalıklara karşı önleyici tedbirlerin alınması ve salgın şüphesi durumunda ilgili makamlara bildirilmesi,

9) Hayvanlardan alınan veya diğer numunelerde yapılan analiz sonuçlarının halk sağlığını ilgilendirmesi durumunda gerekli tedbirlerin alınması,

10) Yem katkı maddelerinin ve veteriner ilaçlarının, ilgili mevzuatında belirtildiği şekilde kullanılması ile yükümlüdür.

d) Bitkisel ürünleri üreten veya hasat eden üretici;

1) Ekipman, kap, sandık, araç ve teknelerin temiz tutulması ve gerekli hallerde temizlendikten sonra uygun bir biçimde dezenfekte edilmesi,

2) Bitkisel ürünler için, gerekli hallerde, bitkisel ürünlerin temizliği ile üretim, taşıma ve depolama şartlarının hijyenik olmasının sağlanması,

3) Bulaşmanın önlenmesi için gerektiğinde içme suyu veya temiz su kullanılması,

4) Gıda ile temasta bulunan personelin sağlıklı olmasının ve sağlık riskleri konusunda eğitime katılmasının sağlanması,

5) Hayvanların ve haşerelerin bulaşmaya sebep olmalarının mümkün olduğunca önlenmesi,

6) Atıkların ve zararlı maddelerin bulaşmayı önleyecek biçimde ele alınması ve muhafaza edilmesi,

7) Bitkilerden alınan veya diğer numunelerde yapılan analiz sonuçlarının halk sağlığını ilgilendirmesi durumunda gerekli tedbirlerin alınması,

8) Bitki koruma ürünlerinin ve biyositlerin, ilgili mevzuatında belirtildiği şekilde kullanılması ile yükümlüdür.

e) Resmi denetim ve kontroller sırasında tespit edilen problemlere yönelik düzeltici faaliyetleri uygulamak ile yükümlüdür.

II. Kayıt tutulması

Birincil üretimden sorumlu üretici;

a) Tehlikelerin kontrolüne yönelik, üretim yeri ve büyüklüğüne bağlı olarak alınan tedbirlere ilişkin kayıtları tutmak ve talep edildiğinde bu bilgileri kontrolü yapan Bakanlık İl Müdürlüğüne ve alıcıya ibraz etmek ile yükümlüdür.

b) Hayvanları yetiştiren veya hayvansal kökenli birincil ürünleri üreten üretici;

1) Hayvan yeminin niteliği ve orijini,

2) Veteriner ilaçların veya hayvanlara uygulanan diğer tedavilerin uygulanış ve bitiş dönemlerinin tarihleri,

3) Hayvansal kökenli gıdaların güvenliğini etkileyebilecek nitelikteki ortaya çıkan hastalıklara ait kayıtlar,

4) Hayvanlardan tanı amacıyla alınmış ve halk sağlığı için önemli olan analiz sonuçları,

5) Hayvanlar ve hayvansal kökenli ürünlere uygulanan kontrollere ilişkin ilgili tüm raporlar ile ilgili konularda kayıt tutmak ile yükümlüdür.

c) Bitkisel ürünleri üreten veya hasat eden üretici;

1) Bitki koruma ürünleri ve biyositlerin her türlü kullanımı,

2) Bitkisel kökenli gıdaların güvenliğini etkileyebilecek zararlı veya hastalıkların ortaya çıkması,

3) Bitkilerden tanı amacıyla alınmış ve halk sağlığı için önemli olan analiz sonuçları ile ilgili konularda kayıt tutmak ile yükümlüdür.

d) Yukarıda belirtilen kayıtların tutulması konusunda, veteriner, agronomist, ziraat mühendisi, veteriner sağlık teknisyeni ve ziraat teknisyeni gibi konu ile ilgili eğitim almış kişilerden yardım alabilir.

Devamı İçin Tıklayınız

KÖY KORUCULARI YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

10 Ocak 2012 SALI Resmî Gazete Sayı : 28169

YÖNETMELİK

İçişleri Bakanlığından:

KÖY KORUCULARI YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 1/7/2000 tarihli ve 24096 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Köy Korucuları Yönetmeliğinin 6’ncı maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“İhtiyar meclisince belirlenen korucuların isimleri muhtar tarafından kaymakama bildirilir. İhtiyar meclisi kararına; T.C. Kimlik numarası yazılı beyanı, öğrenim durumunu gösterir belge, sağlık raporu ve 4 adet fotoğraf eklenir. Kaymakam konuyu değerlendirerek, uygun görmesi halinde onaylar ve işe alınma işlemini tamamlar. Sonuçtan, köy muhtarına bilgi verilir.”

MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı yürütür.

ZİRAİ KARANTİNA YÖNETMELİĞİ

10 Şubat 2009 SALI         Resmî Gazete     Sayı : 27137

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

ZİRAİ KARANTİNA YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, ülkemizi bitki ve bitkisel ürünlerdeki zararlı organizmalardan korumak amacıyla, bu organizmalar yönünden bitkiler, bitkisel ürünler ve diğer maddelerin ithali ve transit geçişi, serbest bölgelere yurt dışından getirilen, buralardan ülkemize ithal edilen veya transit geçişlere konu edilen bitki ve bitkisel ürünler ile ithale mani teşkil eden zararlı organizmalarla ilgili hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ahşap ambalaj materyali: Belli bir ürüne veya eşyaya bağlı olmaksızın, bir malın desteklenmesi, korunması veya taşınmasında kullanılan; palet, sandık, tahta kasa, kablo makarası, silindir kasa, ambar rafı, yükleme tahtası gibi odundan mamul, kalınlığı 6 mm’nin üzerindeki ambalaj veya ambalaj destek malzemelerini,

b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

c) Bitki: Her türlü dikim amaçlı bitki ile bunların ürünleri, tohum, fide, fidan, çelik, aşı kalemi, yumru, kök, soğan, meyve, çiçek, yaprak, doku ve diğer her türlü parçalarını,

ç) Bitki Sağlık Sertifikası: Bir örneği Ek-6’ da yer alan ve 1951 Roma Uluslararası Bitki Koruma Anlaşmasında kabul edilen standart forma göre veya IPPC (International Plant Protection Convention – Uluslararası Bitki Koruma Birliği) sertifika örneğine göre hazırlanmış  (FAO, 1990),  ihraç bitki ve bitkisel ürünleri için düzenlenen belgeyi,

d) Bitkisel ürün: Tane dâhil bitkisel orijinli işlenmemiş materyal ve işlendiği halde doğası ve işleme şekli nedeniyle zararlı organizmaların girişi ve yayılması açısından risk taşıyan işlenmiş ürünü,

e) Dikim amaçlı bitki: Dikili olarak veya dikilmek üzere getirilen bitkileri,

f) Doku kültürü: Bitkinin herhangi bir dokusundan alınan canlı bir parçasının, kapalı ve şeffaf bir kapta bulunan sıvı veya katı steril ortamda yetiştirilmesini,

g) Endüstriyel odun: Tomruk, tel direği, maden direği ve sırık ile yuvarlak ya da yarılmış haldeki sanayi odunu, lif-yonga odunu ve kâğıtlık odunu,

ğ) Faydalı organizma: Biyolojik evresinin herhangi bir dönemini zararlı organizma üzerinde geçiren ve bu organizmanın populasyonunu sınırlayabilen parazitoit, parazit, predatör ve antogonist organizmaları,

h) Fümigasyon: Zararlı organizmaları imha etmek amacıyla, belirli sıcaklıktaki kapalı bir ortama, gaz halinde etki eden bir fumigantı belirli miktarda verme ve belirli bir süre ortamda tutma işlemini,

ı) Isıl işlem (HT): Ahşap malzemenin öz (iç) sıcaklığının 56 derecede 30 dakika süreyle ısıtılması işlemini,

i) İnspektör: İthal, ihraç ve transit geçişi yapılan, serbest bölgelere getirilen, bu bölgelerden çıkartılan; bitki, bitkisel ürün ve orman ürünleri ile ahşap ambalaj malzemelerinin zirai karantina amaçlı her türlü kontrollerle denetimlerini yaparak gerekli belgeleri düzenlemek ve yurt içinde yetiştirilen bitkilerde bitki sağlığı denetimlerini, resmi sürvey programlarını gerçekleştirmek üzere yetkilendirilmiş teknik personeli,

j) İthalat: Geri gelen eşya dâhil gümrük mevzuatı hükümlerine göre serbest dolaşımda olmayan ürünün gümrük mevzuatının serbest dolaşıma giriş, antrepo, geçici ithalat, dâhilde işleme ve gümrük kontrolü altında işleme rejimlerine tabi tutulmasını,

k) İthal permisi: Bir örneği Ek–8’ de yer alan, dış ülkelerden ekim, dikim ve çoğaltmada kullanılmak üzere bitki ithal edeceklerin, ithalattan önce Bakanlıktan veya yetkilendirilmiş Müdürlüklerden alacağı izin belgesini,

l) Kereste: Odunların biçilmesi, kesilmesi veya yontulması suretiyle elde edilen kalınlığı 6 mm’ yi geçen parçayı,

m) Lif-yonga odunu: Lif, levha ve yonga levha üretiminde kullanılan odunu,

n) Müdürlük: Zirai Karantina Müdürlüğünü, bu Müdürlüğün olmadığı yerlerde Bakanlık İl Müdürlüğünü,

o) Odun: Endüstriyel odun ve yakacak odun dâhil kabuklu ve kabuksuz tüm odunları,

ö) Rizom: Kısmen veya tamamen toprak altında gelişen ve üst kısmında sürgün, alt kısmında kök oluşturan yatay, genellikle kalınlaşmış köke benzeyen toprak altı gövdeyi,

p) Soğan: Uygun olmayan iklim koşulları süresince bitkisel özelliğini koruyan, altında kökleri olan, tabakalar halinde üst üste dizilmiş kalın, etli yapraklara sahip olan toprak altı bitki parçasını,

r) Tohum: Üretim amacı taşımayan tohumlar hariç, etrafı çimlenmesi için gerekli besin dokusuyla kaplı olgunlaşmış embriyoya sahip üretim amaçlı generatif bitki parçasını,

s) Toprak: Yeryüzünün hava ile teması sonucu değişikliğe uğrayan, içerisinde bitkilerin yetişebildiği mineral ve organik maddeler ile bitkisel materyal içeren en üst tabakasını,

ş) Torf: Yosunların ve bazı bitkilerin su içerisinde kısmen çürüyerek ayrışması sonucunda meydana gelen, bir ölçüde kömürleşmiş bitkisel dokuların oluşturduğu, yerine göre gübre ya da yetiştirme ortamı olarak yararlanılan organik kökenli maddeleri,

t) Transit: Yabancı bir ülkeden Türkiye gümrük bölgesine getirilen bitki, bitkisel ürünler ve diğer maddelerin gümrük gözetimi altında Türkiye Gümrük Bölgesi içinde bir noktadan diğerine taşınarak ülke dışına çıkarılmasını,

u) Yakacak odun: Boyut ve görünüş özellikleri itibariyle endüstriyel odun standartlarında aranan özellikleri taşımayan ve ısınma ya da başka şekilde enerji üretimi amacıyla kullanılan yuvarlak ve yarılmış haldeki odunu,

ü) Yeniden İhracat (Re-Export) Bitki Sağlık Sertifikası: Bir örneği Ek–7’ de yer alan; uluslararası kabul edilmiş forma göre orijin ülkeden ithal edilen bitki ve bitkisel ürünleri tekrar ihraç eden ülke tarafından düzenlenen Bitki Sağlık Sertifikasını,

v) Yetiştirme ortamı: İçinde kısmen toprak, bitki parçaları gibi katı organik maddeler, turba veya ağaç kabuğu içeren humus ya da herhangi bir katı inorganik madde bulunan, bitkilerin canlılığını sürdürmelerini sağlayan ortamı,

y) Yonga: Farklı yöntemlerle odundan küçük parçacıklar haline getirilmiş ürünleri,

z) Yumru: Üzerinde uygun şartlarda yeni bitkiler meydana getirebilme yeteneği olan, dikim amaçlı toprak altı bitki parçasını,

aa) Zararlı organizma: Bitki veya bitkisel ürünlere zarar veren bitki, hayvan veya patojenik ajanların tür, streyn veya biyotiplerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

İthali Yasak ve Şarta Bağlı Bitkiler ile İlk Defa İthal Edilecek Bitkiler

İthali yasak bitkiler ve maddeler

MADDE 4 – (1) Ek–3’te yer alan bitki ve bitkisel ürünlerin ülkeye girmesi veya transit olarak geçmesi yasaktır.

İthali şarta bağlı bitki ve bitkisel ürünler

MADDE 5 – (1) İthal edilmek istenen bitki ve bitkisel ürünler;  Ek–1’de ve Ek–2’de yer alan zararlı organizmalardan arî olmak ve Ek–4’ te belirtilen şartlara uygun olmak zorundadır. Ancak, Ek–1 ve Ek–2’de yer almayan ve ülkemizde varlığı bilinmeyen bir zararlı organizmanın tespiti halinde Bakanlıkça gerekli tedbirler alınır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Araştırma Amaçlı İthalat

Bitki ithalatı

MADDE 6 – (1) Araştırma, deneme ve çeşit ıslahı amacıyla yapılacak bitki ve bitkisel ürünlerin ithalatı Bakanlığın belirleyeceği esaslar dâhilinde yapılır.

Faydalı organizma ithalatı

MADDE 7 – (1) Araştırma amacıyla ithal edilecek faydalı organizmaların canlı olarak ithalatı Bakanlığın belirleyeceği esaslar dâhilinde yapılır.

Zararlı organizma ithalatı

MADDE 8 – (1) Yasak olmasına rağmen, araştırma amacıyla mukayese materyali olarak kullanılmasına ihtiyaç duyulan zararlı organizmaların ithalatı Bakanlığın iznine tabidir.

(2) Zararlı organizma ve kültürleri taşınma esnasında parçalanmayacak, açılmayacak tarzda sağlam ve özel hazırlanmış ambalaj içerisinde, ambalaj üzerine organizmanın bilimsel ismi yazılı olarak ve araştırma kuruluşunun sorumlu personeli tarafından bitki ve bitkisel ürün ithalatına yetkili ithal kapılarında teslim alınarak organizmanın ithaline ilişkin işlemler tekemmül ettirilir.

(3) Zararlı organizma ve kültürleri araziye çıkarılmaz, yalnızca kontrol edilebilen kapalı ortamlarda kullanılır.

(4) Bakanlık, araştırma amaçlı zararlı organizma ithalatında gerektiği hallerde ilave şartlar getirebilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Transit Geçiş

Transit olarak geçecek bitkiler ve bitkisel ürünler

MADDE 9 – (1)Yurt dışından gelerek Türkiye toprakları üzerinden yurt dışına gidecek bitki ve bitkisel ürünlerin gümrük kapılarında aktarılması, karaya çıkarılması, bir süre kalması, serbest bölgelere getirilmesi veya bu bölgelerden çıkarılması transit işlemine tabidir.

(2) Bitkiler ve bitkisel ürünler, zararlı organizmaların dışarıya bulaşmasını önleyecek şekilde gerekli tedbirler alınmış ve nakil vasıtalarının kapısı mühürlenmiş olmak kaydıyla, Müdürlüğün izni ile transit geçer.

Kontrol ve muayene

MADDE 10 – (1) İnspektörler, gerektiği hallerde transit geçen nakil vasıtalarını gümrük görevlileri ile birlikte açarak kontrol ve muayene ederler.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Bitki Sağlık Sertifikası

Bitki sağlık sertifikası ve yeniden ihracat bitki sağlık sertifikası

MADDE 11 – (1) Bitki ve bitkisel ürün ithalinde orijin ülkenin resmi bitki koruma servisince verilen ve bir örneği Ek-6’da yer alan Bitki Sağlık Sertifikası veya bu sertifikada yer alan bilgileri kapsayan başka formatta düzenlenmiş Bitki Sağlık Sertifikası Türkçe, İngilizce, Fransızca veya Almanca dillerinden biriyle yazılmış olmalıdır. Diğer dillerden biriyle yazılmış olan Bitki Sağlık Sertifikalarına, Yeminli Tercüman onaylı Türkçe tercümesi eklenir.

(2) Bitki Sağlık Sertifikaları, ihracatçı ülkenin ilgili servisinin mührü ile yetkilinin adı, soyadı ve imzasını içerir.

(3) Bitki ve bitkisel ürünlerin ithalinde Ek–4’te yer alan ve Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmesi istenen özel şartlar, Bitki Sağlık Sertifikasının ilgili bölümüne ek bildirim şeklinde açık olarak yazılır veya ilgili madde ve fıkralara atıfta bulunulur.

(4) Bitki Sağlık Sertifikası üzerinde herhangi bir silinti ve kazıntı bulunamaz, bir düzeltme yapılması durumunda ilgili resmi karantina servisince onaylanır.

(5) Bitki Sağlık Sertifikası sevkiyat tarihinden en fazla on dört gün önce düzenlenir.

(6) Bitki Sağlık Sertifikasının aslı olmadan getirilen bitki ve bitkisel ürünlerin ithalatına izin verilmez, ürünler ilgili ülkeye iade edilir veya imha edilir.

(7) İthal edilecek ürün ihracatı yapan ülkede üretilmemiş üretim materyali veya yetiştirilme devreleri ile ilgili bilgilere ihtiyaç duyulan bitkisel ürün ise, ürün beraberinde Re-Export (yeniden ihracat) Bitki Sağlık Sertifikası ile orijin ülkece verilmiş bitki sağlık sertifikasının aslı veya tasdikli bir sureti de bulunur.

(8) Beraberinde Bitki Sağlık Sertifikası taşıması gerekli bitki ve bitkisel ürünlerin listesi Bakanlıkça düzenlenerek yayınlanır. Gerekli görüldüğü hallerde değişiklikler yapılır.

Bitki sağlık sertifikasının aranmayacağı durumlar

MADDE 12 – (1) Aşağıda belirtilen durumlarda;

a) Yolcu beraberinde tüketim amacıyla getirilen ve üç kilogramı geçmeyecek miktardaki taze ve kuru meyve ve sebzelerden,

b) Ticari amaç dışında gelen çiçek buketleri ile çelenklerden,

c) Türkiye sınırları dışında arazisi olup da özel izinle gidip gelenlerin beraberinde getirecekleri tüketim amaçlı bitkiler ve bitkisel ürünlerin yurda girişinde,

ç) Gümrük kapılarına veya postahanelere ekim, dikim veya çoğaltmada kullanılmamak üzere gelen en çok bir kilo ağırlığındaki bitki ve bitkisel ürünlerden,

d) Yurt dışından ülkeye gelen taşıtlarda yolcu ve mürettebatın yiyeceği için bulundurulan bitki ve bitkisel ürünlerden,

e) Mülteci ve göçmenlerin beraberinde getirdikleri bitki ve bitkisel ürünlerden,

f) Yabancı memleketlerdeki gerçek ve tüzel kişiler tarafından resmi daire ve kurumlara veya hayır kurumlarına tüketim amacıyla bağış olarak gönderildiği Bakanlıkça kabul edilen bitki ve bitkisel ürünlerden,

Bitki Sağlık Sertifikası aranmadan giriş kapılarında bitki sağlığı kontrolüne tabi tutularak temiz olanların girişine izin verilir.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Bitki ithal kapıları

MADDE 13 – (1) Bitki ve bitkisel ürünler, Ek–5’te belirtilen giriş gümrüklerinden ithal edilir, ihtiyaç duyulduğunda yeni ithal kapıları açılır.

Posta veya kargo ile ithalat

MADDE 14 – (1) Posta veya kargo ile gelen bitki ve bitkisel ürünler, bu Yönetmelik hükümlerine göre kontrol edilerek ithal edilir.

(2) İçerisinde bitki ve bitkisel ürünler bulunan kolilerin üzerine koyu ve büyük harflerle Türkçe’ye ilave olarak İngilizce, Fransızca, Almanca dillerinden biriyle de “BİTKİ” kelimesi yazılır.

Bitki ithal permisi için başvuru

MADDE 15 – (1) İthali yapılacak üretim amaçlı bitkiler için bir örneği Ek–9’da yer alan “Bitki İthal Permisi Başvuru Formu” ile başvurularak, Bakanlıktan veya ilgili Müdürlükten Ek–8’de verilen örneğe uygun “Bitki İthal Permisi ” alınır.

Giriş ve ithal kapısında kontrol

MADDE 16 – (1) Giriş kapısında inspektörlerce yapılacak ön zirai karantina kontrolleri sonunda ithal kapısına kadar yurda girişine izin verilen bitki ve bitkisel ürünlerin fiili ithalatın yapılacağı ithal kapısında, Ek–1 ve Ek–2’ de yer alan zararlı organizmaları taşımaması, Ek–4’te yer alan ve Bitki Sağlık Sertifikasında belirtilmesi istenen özel şartların da Bitki Sağlık Sertifikasında bulunması durumunda ithaline izin verilir. Gerekli görüldüğünde laboratuvar testleri de yapılır.

(2) İthal materyalinin laboratuvar testleri, özelliklerine göre Zirai Karantina Müdürlükleri, Zirai Mücadele Araştırma Enstitüleri, Bakanlık İl Kontrol Laboratuvar Müdürlükleri veya Bakanlıkça görevlendirilmiş diğer araştırma enstitülerince yapılır.

(3) Yapılan kontroller sonucunda ithal edilmek istenen bitki ve bitkisel ürünler bu Yönetmelik hükümlerine uygun değilse imha edilir veya gönderici ülkeye iade edilir. İade ve/veya imhaya karar verilmesinden itibaren iki gün içinde gönderici ülkenin resmi bitki sağlık servisi, Bakanlıkça Ek–10’da yer alan iade formu ile bilgilendirilir.

Serbest bölgelerle ilgili hükümler

MADDE 17 – (1) Serbest bölgelere yurt dışından getirilen, buralardan Türkiye’ye ithal edilen veya transit geçişlere konu edilen bitki ve bitkisel ürünler bu Yönetmelik hükümlerine tabidir.

Yürürlükten kaldırılan Yönetmelik

MADDE 18 – (1) 6/7/2003 tarihli ve 25160 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Karantina Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik ile yürürlükten kaldırılan Zirai Karantina Yönetmeliğinin ekinde yer alan Ek-3’ün bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren 6 ay uygulanmasına devam edilir.

GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Bu Yönetmeliğin Ek–4’ünde yer alan 1.2, 1.3, 1.4, 1.6, 1.8, 2.2, 2.3, 2.4, 2.5, 2.7 numaralı şartlar, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren üç ay sonra; 60 numaralı şart, yayımı ile birlikte; diğer şartlar yayımı tarihinden itibaren altı ay sonra yürürlüğe girer. Bu süre içerisinde Zirai Karantina Yönetmeliğinin Ek–3’ ünde yer alan özel şartlar uygulanır.

(2) 11 inci maddenin beşinci fıkrası yayımı tarihinden itibaren altı ay sonra yürürlüğe girer.

Yürürlük

MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.