10 Ekim 2006 SALI         Resmî Gazete     Sayı : 26315YÖNETMELİKMaliye Bakanlığından:KAMU İDARELERİNE AİT TAŞINMAZLARIN TAHSİS VE DEVRİ HAKKINDA YÖNETMELİKBİRİNCİ BÖLÜMAmaç, Kapsam, Dayanak ve TanımlarAmaç ve kapsamMADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin amacı; kamu idarelerinin mülkiyetlerindeki taşınmazların birbirlerine bedelsiz olarak tahsis ve devri ile; Hazineye ait taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin kamu idarelerine tahsis ve devir işlemlerinin usul ve esaslarını belirlemektir.DayanakMADDE 2 –(1) Bu Yönetmelik, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 45, 47 ve geçici 12 nci maddeleri ile 13/12/1983 tarihli ve 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.TanımlarMADDE 3 –(1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;a) Bakanlık: Maliye Bakanlığını,b) Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler: Türk Medeni Kanunu ile belirlenen ve diğer kanunlarda Devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerleri,c) Devir: Düzenleyici ve denetleyici kurumlar hariç kamu idarelerinin, görmekle yükümlü olduğu kamu hizmetlerinde kullanılacağına ve amacına uygun kullanılmaması hâlinde geri alınacağına dair tapu kütüğüne şerh konulması kaydıyla, taşınmazların mülkiyetinin diğer kamu idarelerine bedelsiz olarak devredilmesini,ç) Hazine: Genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin tüzel kişiliğinin adını, Hazineye ait taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin, bu Yönetmeliğe göre tahsis ve devri ile tahsisin kaldırılması ve devir edilen yerin geri alınması açısından Maliye Bakanlığı (Millî Emlâk Genel Müdürlüğü) ile defterdarlıklar ve malmüdürlüklerini,d) Hazineye ait taşınmaz: Tapuda Maliye Hazinesi adına kayıtlı taşınmazları,e) Kanun: 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununu,f) Kamu idaresi: Tahsis açısından, Yönetmelik ekindeki idareler ile kendilerine tahsis yapılması açısından köy tüzel kişiliklerini; devir açısından, Yönetmelik ekindeki idarelerden, düzenleyici ve denetleyici kurumlar hariç, diğer idareleri,g) Kamu idarelerinin özel mülkiyetindeki taşınmaz: Taşınmazın tapu sicilinde kamu idaresi adına tescilli olma durumunu,ğ) Tahsis: Mülkiyeti kendilerinde kalması koşuluyla kamu idarelerince, kanunlarında belirtilen kamu hizmetlerinin yerine getirilebilmesi amacıyla mülkiyetlerindeki taşınmazların, birbirlerine veya köy tüzel kişiliklerine; Hazineye ait taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin ise, Maliye Bakanlığınca hizmetin devamı süresince kamu idarelerinin veya köy tüzel kişiliklerinin bedelsiz olarak kullanımına bırakılmasınıh) Yönetmelik: Bu Yönetmeliğiifade eder.İKİNCİ BÖLÜMTahsis İşlemleriTahsis yetkisiMADDE 4 –(1) Özel bir hüküm olmaması durumunda kamu idareleri, tahsis işlemini Kanunun 47 nci maddesine dayanarak yapabilirler. Ancak mülkiyetlerinde bulunan taşınmazların tahsisini; belediyeler, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin (h) bendine, il özel idareleri ise, 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 64 üncü maddesinin (d) bendine göre yaparlar.(2) Özel hükümler, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 47 nci maddesine göre, öncelikle uygulanır.(3) Özel kanunları uyarınca, amacı belirtilerek kamu idarelerine tahsis edilmiş sayılan taşınmazlar hakkında ayrıca tahsis işlemi yapılmaz ve bu taşınmazların tahsisi, hizmetin devamı süresince devam eder. Ancak bu taşınmazların tahsis amacının ortadan kalkması veya amacı dışında kullanılması halinde, genel hükümlere göre maliki kamu idaresince tahsisleri kaldırılabilir veya tahsis amacı değişikliği yapılabilir.(4) Hazineye ait taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin tahsis yetkisi özel bir hüküm olmadıkça Bakanlık ve taşra birimlerine aittir.(5) İlgili kanunlarında tahsis yetkisine ilişkin özel hüküm bulunduğu hallerde tahsis işlemi, yetki verilen kurum, kuruluş veya kamu idaresi tarafından yapılır.(6) 26/6/1939 tarihli ve 3653 sayılı Yalova Termal Kaplıcalarının İdaresi ve işletilmesi Hakkında Kanunun 1 inci maddesi gereğince Yalova Kaplıcaları bölgesinde, Yalova Kaplıcaları İşletme İdaresine arazi tahsisi ile 30/4/1992 tarihli ve 3796 sayılı İstanbul Kentinde Yapılacak Olimpiyat Oyunları Kanununun 6 ncı maddesi gereğince Olimpiyat Köyü düzenlenmesi için, İstanbul’da Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne arazi tahsisine Bakanlığın teklifi ile Bakanlar Kurulu yetkilidir.(7) 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanununun 6 ncı maddesi gereğince mera, yaylak ve kışlakların belediye veya köylere tahsisine Tarım ve Köyişleri Bakanlığı yetkilidir.(8) 15/5/1959 tarihli ve 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanunun ek 10 uncu maddesi uyarınca afetzedelerin iskânı amaçlarında kullanılmak üzere, orman sınırları içinde veya dışına çıkarılmış ya da çıkarılacak yerlerin Bayındırlık ve İskân Bakanlığına tahsisine Çevre ve Orman Bakanlığı yetkilidir.(9) 9/5/1985 tarihli ve 3202 sayılı Köye Yönelik Hizmetler Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin (e) bendi gereğince, köylere ve askerî garnizonlara su tahsisine İstanbul İlinde İstanbul Büyük Şehir Belediye Başkanlığı, Kocaeli İlinde İzmit Büyük Şehir Belediye Başkanlığı, diğer illerde ise İl Özel İdareleri yetkilidir.(10) Hazineye ait taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden çıkan kaynak suları ile umuma ait suların belediyelere tahsisine Bakanlık yetkilidir.Paylı taşınmazların tahsisiMADDE 5 –(1) Kamu idarelerinin paydaş bulunduğu taşınmazların tahsisi yapılmaz.(2) (Değişik: RG: 14.08.2014-29088) Ancak, diğer paydaş veya paydaşlar tarafından uygun görülmesi halinde taşınmazın tahsisi yapılabilir.Ön ve kesin tahsis ile süresiMADDE 6 –(1) Kamu idareleri, üzerinde tesis yapılması plânlanan ve tahsis talebinde bulunulan taşınmazları, talepte bulunan kamu idarelerine, tahsis amacına yönelik olarak yatırım projesinin hazırlanması, yatırım programına alınması ve tesis/ bina inşaatına başlanması amacıyla iki yıla kadar ön tahsis yapabilirler. Adına ön tahsis yapılan kamu idaresi tarafından, ön tahsis süresi içerisinde bu iş/işlemlerin yapılması ve buna ilişkin belgeler ile mahallinde düzenlenen tespit tutanağının gönderilerek talepte bulunulması halinde ön tahsis, hizmetin devamı süresince olmak üzere kesin tahsise dönüştürülür. Ancak, tahsise konu taşınmazın aynen kullanılmak üzere tahsisi durumunda ön tahsis işlemi yapılmaksızın doğrudan kesin tahsis işlemi yapılabilir.(2) Birinci fıkrada yer alan koşulların yerine getirilerek kesin tahsis talebinde bulunulmaması, süresiz tahsis edilen taşınmazın iki yıl süre ile tahsis amacına uygun olarak kullanılmaması veya tahsis amacı dışında kullanılması halinde, tahsis işlemi herhangi bir yazışmaya gerek kalmaksızın kendiliğinden kalkmış sayılır.Tahsisli taşınmaza ilişkin giderlerMADDE 7 –(1) Tahsisli taşınmazlarla ilgili olarak harcamalara katılma payı da dâhil olmak üzere her türlü malî yükümlülükler ve diğer giderler, tahsis yapılan kamu idaresi tarafından ödenir.İşgallere karşı korumaMADDE 8 –(1) Adına tahsis yapılan kamu idaresi, tahsisli taşınmazın işgal ve tecavüzlere karşı korunması ile ilgili her türlü tedbiri almak, işgal ve tecavüz halinde yasal yollara başvurmak ve durumu; Hazineye ait taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler için defterdarlık veya malmüdürlüklerine, diğerlerinde taşınmaz maliki kamu idaresine bildirmek zorundadır.Tahsisin kaldırılmasıMADDE 9 –(1) Tahsis işlemi;a) Kamu hizmetinin sona ermesi,b) Taşınmazın tahsis amacı dışında kullanılması veya maliki kamu idaresinin izni olmaksızın üçüncü kişilere kullandırılması,c) Taşınmazın en az iki yıl boş bırakılması veya hiç kullanılmaması,ç) Taşınmazın tahsis amacının değişmesi,d) İmar plânıyla, taşınmazın başka bir amaca ayrılması,e) Yönetmeliğin 8 inci maddesinde belirtilen tedbirleri alma ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi,f) Tahsis amacının ortadan kalkması halinde,durumlarında, tahsis yapılan kamu idaresinin görüşü alınmaksızın tahsisi yapan kamu idaresinin merkez veya taşra birimlerince resen kaldırılabilir.(2) Birinci fıkranın (d) bendine göre tahsisin kaldırılması işlemlerinde, imar planının yapımı aşamasında tahsisli kamu idaresinin uygun görüşünün alınmamış olması durumunda ilgili kamu idaresinin görüşü alınır.(3) Birinci fıkranın (f) bendine göre tahsisin kaldırılması işlemi, adına tahsis yapılan idarenin isteği üzerine de, tahsisi yapan malik kamu idaresi tarafından yapılabilir.Tahsissiz kullanımlarda harcamalarMADDE 10 –(1) Tahsis işlemi yapılması gerektiği hâlde, tahsis işlemi yapılmamış taşınmazlar için, kullanmakta olan kamu idaresi bütçesinden 11 inci maddede belirtilen tazminat ve ecrimisil hariç ödeme yapılmaz.(2) Ancak; hükümet konaklarında olduğu gibi bir kamu idaresine tahsis edilip birden fazla kamu idaresi tarafından kullanılmakta olan binalarda, hizmet vermekte olan kamu idarelerinin kullanımlarındaki mahallerin küçük onarım ve bakım giderlerine ilişkin harcamalar kullanan kamu idaresince yapılır.İzinsiz kullanımlarda bedel alınmasıMADDE 11 –(1) Kamu idaresine ait bir taşınmazın tahsis işlemi yapılmadan bir başka kamu idaresi tarafından kullanımı hâlinde, taşınmazın maliki olan kamu idaresince, kendi taşınmaz kira ihalesi komisyonunca belirlenen tutardaki tazminat taşınmazı kullanan kamu idaresinden alınır. Bu tazminat, tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde taşınmazı kullanan kamu idaresince ödenir. Bu sürenin geçmesi ile tazminat kesinleşir. Bu tazminatlar, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu hükümlerine göre icra dairelerince tahsil olunur.(2) Hazineye ait taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler için ise; Maliye Bakanlığı yerel birimince ilgili mevzuatına göre tespit edilen ecrimisil alınır. Rızaen ödenmeyen ecrimisil, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edilir. Ancak, Hazineye ait taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler için (Değişik: RG: 14.08.2014-29088) genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinden ecrimisil alınmaz.ÜÇÜNCÜ BÖLÜMDevir İşlemleriDevir ve geri almaMADDE 12 –(1) Özel bir hüküm olmaması durumunda, düzenleyici ve denetleyici kurumlar hariç olmak üzere kamu idareleri, Kanunun 45 inci maddesine göre, mülkiyetlerinde bulunan taşınmazları, görmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinde kullanılacağına ve amacına uygun kullanılmaması halinde geri alınacağına dair tapu kütüğüne şerh konulması kaydıyla bedelsiz olarak birbirlerine devredebilirler.(2) Özel hükümler, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 45 inci maddesine göre, öncelikle uygulanır.(3) Kamu idarelerine devredilen bu taşınmazlar, hizmetin devamı süresince kullanılabilir. Ancak bu taşınmazların devir amacının ortadan kalkması veya amacına uygun kullanılmaması halinde, maliki kamu idaresince geri alınabilir.(4) Devir amacının ortadan kalkması halinde geri alma işlemi, adına devir yapılan idarenin isteği üzerine de, devreden malik kamu idaresi tarafından yapılabilir.(5) Devir yetkisi taşınmazın maliki kamu idaresine aittir. Hazineye ait taşınmazların devir yetkisi ise, özel bir hüküm olmadıkça Bakanlığa aittir.Tapu kütüğüne konulacak şerhMADDE 13 –(1) Bedelsiz devredilen taşınmazın tapu kütüğüne; “Bu taşınmazın mülkiyeti …………. (bu boşluğa, devir eden kamu idaresinin ismi yazılır)’e/a ait iken, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 45 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince; ……….… (bu boşluğa, taşınmazın hangi kamu hizmetinde kullanılacağı yazılır)’de/da kullanılmak kaydı ile ……….… (bu boşluğa, kendisine devir yapılan kamu idaresinin adı yazılır)’e/a bedelsiz olarak devredilmiştir. Bu taşınmaz devir amacı dışında kullanılamaz ve aynı amaçla dahi olsa üçüncü kişilere devredilemez. Devir amacına uygun olarak kullanılmadığının tespiti veya üçüncü kişilere devredilmesi hâlinde, eski maliki kamu idaresinin talebi üzerine, devralan kamu idaresinin muvafakatına veya her hangi bir hükme gerek olmaksızın tapu idaresince devreden kamu idaresi adına resen tescil edilir.” şeklinde şerh konulur.DÖRDÜNCÜ BÖLÜMTahsis ve Devir Talepleri ile İstenilecek Bilgi ve BelgelerTahsis veya devir talebinin yapılmasıMADDE 14 –(1) Tahsis yapılması veya devredilmesi istenilen taşınmaz hakkında;a) Hazineye ait veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında ise, bulunduğu yer defterdarlığı veya malmüdürlüğüne ya da Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğüne,b) Belediyeler ve il özel idareleri ile bunların kurdukları veya üye oldukları birlik ve idarelere ait ise, ilgili belediye ve il özel idaresi ile bunların kurdukları veya üye oldukları birlik ve idareye,c) Diğer kamu idarelerine ait ise, maliki kamu idarelerinin merkez birimine, müracaat edilerek tahsis veya devir talebinde bulunulur.Tahsis veya devir talebine eklenecek bilgi ve belgelerMADDE 15 –(1) Tahsis veya devir talebinde bulunan kamu idaresi, taşınmazı hangi kamu hizmetinde kullanacağını talep yazısında açık olarak belirtir.(2) Talep yazılarında aşağıdaki bilgilere yer verilir ve belgeler yazıya eklenir:Taşınmazın;a) Tapuda kayıtlı olduğu ili, ilçesi, mahallesi veya köyü, mevkii, pafta, ada ve parsel numarası veya cilt, sayfa ve sıra numarası, cinsi, yüzölçümü,b) Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer ise, bulunduğu ili, ilçesi, mahallesi veya köyü, mevkii, sınırlarını ve yüzölçümünü gösterir ölçekli kroki,c) Tamamının mı, bir kısmının mı istendiği, bir kısmı isteniyorsa, miktarı ile paftası üzerinde yeri işaretlenmiş basit krokisi,ç) İmar planı içinde olması halinde, onaylı plan örneği, planda ayrıldığı amaç,d) Üzerinde inşaat yapılacak ise, avan projesi, yatırım programına alınıp alınmadığı, alınmış ise proje numarası ve proje için gerekli arazi veya arsa miktarı.Yerel birimlerce merkez birimlerine gönderilecek bilgi ve belgelerMADDE 16 –(1) Tahsis veya devir yetkisi; kamu idarelerinin il biriminde ise, ilçe birimi tarafından il birimine, merkez biriminde ise, il birimi tarafından merkez birimlerine yazılacak talep yazılarında, istenilen taşınmazla ilgili aşağıdaki bilgilere yer verilir ve belgeler yazıya eklenir:Taşınmazın;a) Yönetmeliğin 20 nci maddesi gereğince, tahsisine veya devrine engel bir durumunun olup olmadığı, varsa neler olduğu,b) İmar planı içinde kalıp kalmadığı, plan içinde ise, plan türünün (çevre düzeni planı, nazım plan, uygulama imar planı gibi) ne olduğu, planda ne kadarının hangi amaca ayrıldığı,c) 4/4/1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalıp kalmadığı,ç) Hangi amaçlarda kullanılmak için istenildiği,d) Herhangi bir kamu hizmetine tahsisli olup olmadığı,e) Halen hangi amaçta ve ne şekilde kullanıldığı,f) Üzerinde muhdesat varsa, cinsi ve kime ait olduğunu da belirleyen mahallinde düzenlenmiş tespit tutanağı,g) Üzerinde inşaat yapılacak ise, yatırım programına alınıp alınmadığı, alınmış ise yatırım proje numarası,ğ) Kısmen talep ediliyor ise, istenen kısmın ifrazının mümkün olup olmadığı,h) Hazineye ait veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında ise genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerine, diğer kamu idarelerine ait ise malik kamu idaresine gerekli olup olmadığı,ı) Merkezde dosyasının olup olmadığı, varsa dosya numarası ile en son yapılan yazışmanın tarih ve sayısı,i) Tapuda kayıtlı olması halinde, en son durumu gösteren, beyanlar ve şerhleri de içeren tapu kayıt örneği ile tapu senedi veya çaplı tasarruf vesikası,j) Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer ise, bulunduğu ili, ilçesi, mahallesi veya köyü ve mevkii, sınırlarını ve yüzölçümünü gösterir ölçekli krokisi,k) İmar planı içinde kalması halinde plan örneği,l) 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalması halinde, kıyı kenar çizgisi işlenmiş pafta örneği,m) Tahsisini veya devrini talep eden kamu idaresinin mahallî birimlerinin, merkez birimlerinden alacağı uygun görüş yazısının örneği,n) Tahsisi veya devri konusunda yerel birimin görüşü.(2) Taşınmazın tahsis ya da devrine engel bir durum varsa, yukarıdaki bilgi ve belgeler yerine bunu tespit eden bilgi ve belge yeterli olup diğer bilgi ve belgeler gönderilmez.Su tahsisi taleplerinde gönderilecek bilgi ve belgelerMADDE 17 –(1) Su tahsis taleplerinde, Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde belirtilen bilgi ve belgeler yerine, aşağıdaki bilgi ve belgeler gönderilir:a) Tahsis talebine konu edilen su kaynağının litre/saniye olarak debisi,b) Talep sahibi kamu idaresinin, su kaynağının ne kadar litre/saniye debilik kısmına ihtiyacının olduğu,c) Çevrede bulunan diğer yerleşim birimlerinin, tahsisi talep edilen su kaynağına ihtiyacının bulunup bulunmadığı, ihtiyaçları var ise litre/saniye olarak ihtiyaç miktarı,ç) İstanbul ve Kocaeli illerinde büyükşehir belediyelerinin, diğer illerde il özel idarelerinin uygun görüşü ile Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün uygun görüşü.Tahsis veya devir değişikliğinde gönderilecek bilgi ve belgelerMADDE 18 –(1) Adına tahsis yapılan veya devredilen kamu idaresi tarafından tahsise veya devre konu taşınmazın tahsis veya devir amacının değiştirilmesinin istenilmesi halinde, taşınmaz hakkında bu Yönetmeliğin 15 inci maddesinin (ç) ve (d) bentleri ile 16 ncı maddesinin (ç), (e), (k), (m) ve (n) bentlerinde belirtilen bilgi ve belgelerle birlikte, taşınmazın özelliklerinde değişiklik olmuş ise buna ilişkin bilgi ve belgeler gönderilir.(2) Bir kamu idaresine tahsis edilen veya devredilen bir taşınmazın başka bir kamu idaresi tarafından tahsisinin veya devrinin talep edilmesi halinde, bu Yönetmeliğin 15 ve 16 ncı maddelerinde belirtilen bilgi ve belgeler yeniden gönderilir. Ayrıca, taşınmazın tahsisli olduğu veya devir edilmiş bulunduğu kamu idaresinin, değişiklik konusunda uygun görüşünün olup olmadığı bildirilir.Tahsisin kaldırılması veya devredilen yerin geri alınması halinde gönderilecek bilgi ve belgelerMADDE 19 –(1) Tahsis edilen veya devredilen taşınmazın tahsis veya devir amacının ortadan kalkması halinde, taşınmazın tahsisinin kaldırılması veya geri alınması amacıyla, adına devir veya tahsis yapılan kamu idaresi tarafından, taşınmazın tahsisini ve devrini yapan malik kamu idaresine; taşınmazın maliki kamu idaresi tarafından, tahsisi yapılan veya devredilen taşınmaz hakkında yapılacak periyodik kontrollerde, bu Yönetmeliğin 9 ve 12 nci maddelerinde belirtilen sebeplerle, tahsis veya devir edilen taşınmazın tahsisinin resen kaldırılmasının veya geri alınmasının gerekmesi halinde, malik kamu idaresinin bu işle görevli alt birimleri tarafından, tahsise veya devre yetkili birimlerine aşağıdaki bilgiler gönderilir.Taşınmazın;a) Tahsis veya devir yazısının tarih ve sayısı,b) Tahsisinin kaldırılması veya geri alınması talebinin gerekçesi ve en son kullanım durumu,c) Tahsisinin kaldırılması veya geri alınmasına ilişkin yerel birimin görüşü.BEŞİNCİ BÖLÜMOrtak HükümlerTahsis yapılamayacak ve bedelsiz devredilemeyecek taşınmazlarMADDE 20 –(1) Aşağıda belirtilen taşınmazların tahsis ve devri yapılamaz;a) Tapu kayıtlarında devredilemeyeceğine ilişkin şerh veya tedbir bulunan taşınmazlar,b) Kadastro Mahkemesinde mülkiyeti ihtilaflı olan taşınmazlar,c) İmar planı ve imar düzenleme işlemi davalı olan taşınmazlar,ç) (Değişik: RG: 14.08.2014-29088) Diğer paydaş veya paydaşları tarafından tahsisine veya devrine muvafakat edilmeyen paylı taşınmazlar,d) Devir durumunda elbirliği mülkiyetinde bulunan taşınmazlar,e) Tapu tahsis belgesi şerhi bulunan taşınmazlar,f) Kamu idarelerince üzerinde irtifak hakkı tesis edilmiş taşınmazlar,g) İmar planında öngörülen amaç dışındaki kullanımlar için talep edilen taşınmazlar,ğ) İmar planlarında meydan, yol, park, yeşil saha, otopark, toplu taşıma istasyonu ve terminal gibi umumi hizmetlere ayrılan ve tapudan terkin edilecek olan ve başka kullanımlar için talep edilen taşınmazlar,h) Kıyı tanımına giren ve tapu kayıtlarının, kıyı mevzuatına göre terkini gereken taşınmazlar,ı) Özel kanunları gereğince, gerçek kişilerle kamu ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsisi, devri, emirlerine ve kullanımlarına bırakılması, satışı, irtifak hakkı veya trampa yoluyla verilmesi gereken taşınmazlar,i) Kullanımı, tahsisi, devri, tasarrufu ve benzeri işlemleri özel düzenlemelere veya ilgili kurum ve kuruluşların iznine tabi olan taşınmazlar.Tahsis ve devre engel olmayan durumlarMADDE 21 –(1) Taşınmazların tapu kütüğünde bulunan ve aşağıda belirtilen şerhler, tahsis ve devir işlemi yapılmasına engel değildir:a) Vakıf şerhi,b) Kamulaştırma şerhi,c) İşgal ve zilyetlik şerhi,ç) Muhdesat şerhi,d) İpotek şerhi,e) Kamu idareleri lehine konulan “… intifaı … aittir” biçimindeki şerhler,f) Mülga Arsa Ofisi Genel Müdürlüğünce veya Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca konulan şuf’a (ön alım) hakkı şerhleri.Yetki devriMADDE 22 –(1) Kamu idareleri tahsis ve devir yetkilerini sınırlarını açıkça belirtmek suretiyle alt birimlerine veya yerel birimlerine devredebilirler. Tahsis veya devir yetkisi yerel birimlere devredilmiş ise; tahsis, devir, tahsis kaldırma ve geri alma talepleri merkeze gönderilmeksizin mevcut mevzuata göre yerel birimlerce değerlendirilerek sonuçlandırılır.Tahsis ve devirde öncelikMADDE 23 –(1) Aynı taşınmaz hakkında birden fazla kamu idaresinin tahsis ve devir talebinin bulunması halinde;a) Taşınmazın imar planı ile kullanım durumu belli ise, planda belirtilen kamu hizmetini yapacak kamu idaresinin,b) Taşınmaz plansız alanda veya plandaki kullanım amacı “kamu hizmet alanı” olarak belirlenip ayrıntılı bilgi verilmemiş ise, sırasıyla genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, özel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, devir talepleri hariç düzenleyici ve denetleyici kurumlar, sosyal güvenlik kurumları, belediyeler, il özel idareleri, köy tüzel kişilikleri, belediyelere bağlı ve belediyelerin kurdukları veya üye oldukları birlik ve idarelerin, il özel idarelerine bağlı ve il özel idarelerinin kurdukları ve üye oldukları birlik ve kamu idarelerin, talepleri öncelikle değerlendirilir.Taşınmazın teslimi, tahsisin kaldırılması ve geri almanın sonuçlarıMADDE 24 –(1) Tahsisi yapılan taşınmaz, maliki kamu idaresi tarafından tahsis işleminden sonra adına tahsis yapılan kamu idaresine, devredilen taşınmaz ise, maliki kamu idaresi tarafından tapudaki devir işleminden sonra devralan kamu idaresine, bir tutanak düzenlenmek suretiyle teslim edilir. Tutanakta; teslim tarihi, taşınmazın durumu, varsa üzerindeki bina ve tesisler, özelliklerinin neler olduğu ayrıntılı biçimde belirtilir.(2) Tahsisi kaldırılan taşınmaz, maliki kamu idaresi tarafından tahsisin kaldırılması işleminden sonra, geri alınan taşınmaz ise, maliki kamu idaresi tarafından tapudaki geri alma işleminden sonra, bir tutanak düzenlenmek suretiyle teslim alınır. Tutanakta, teslim alınma tarihi ile teslim tarihindeki durumuna göre, noksanlıklar ve fazlalıklar ayrıntılı biçimde belirtilir.(3) Tahsisi kaldırılan veya geri alınan taşınmazın üzerine adına tahsis yapılan veya devralan kamu idaresi tarafından yapılan bina ve tesisler, bedelsiz olarak maliki kamu idaresine geçer. Bunlar için malik kamu idaresince her hangi bir bedel veya tazminat ödenmez.Devir yerine tahsisMADDE 25–(1) Görmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinde kullanılmak amacıyla Kamu idarelerince devralınması istenilen taşınmazların devri yerine tahsisinin yapılması suretiyle kamu hizmetlerinin görülmesi sağlanabiliyor ise, taşınmazın devri yerine tahsisi yapılır.MasraflarMADDE 26 –(1) Tahsise veya devre konu taşınmazın ifraz, tevhit, tescil, tespit ve benzeri tüm işlemlerin masrafları tahsis veya devir talebinde bulunan kamu idaresi tarafından karşılanır.ALTINCI BÖLÜMÇeşitli ve Son HükümlerGörüş alınmasıMADDE 27 –(1) Bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili olarak ortaya çıkacak tereddütlerde, Maliye Bakanlığının görüşü alınır.İzinsiz kullanımlarda bedel alınmasının istisnasıTahsis yapılmadan kullanılan taşınmazlarda ecrimisilGEÇİCİ MADDE 1 –(Ekli: RG: 14.08.2014-29088)(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce genel bütçe kapsamındakiler hariç genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri tarafından tahsis işlemi yapılmadan kullanılan Hazineye ait taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden, görmekle yükümlü oldukları kamu hizmetleri için kullanılanlar hakkında bir yıl içinde Bakanlığa tahsis talebiyle başvuruda bulunulması ve Bakanlık tarafından da tahsisin uygun görülmesi halinde, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra ecrimisil alınmaz, ancak bu taşınmazlardan belirtilen amaç dışında ve gelir getirici faaliyetlerde kullanılanlardan ecrimisil alınır.”GEÇİCİ MADDE 1 –(1) Bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinde belirtilen tazminat ve ecrimisil bedelleri, taşınmazı tahsis işlemi yapılmadan kullanan kamu idaresinin, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren üç ay içerisinde tahsis talebinde bulunması ve taşınmazın tahsisinin mümkün olması halinde alınmaz.YürürlükMADDE 28 –(1) Sayıştayın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik, yayımı tarihinde yürürlüğe girer.YürütmeMADDE 29 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerini, ekinde yer alan kamu idareleri yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
10/10/2006	26315

EK-1:CETVELLER(I) SAYILI CETVELGENEL BÜTÇE KAPSAMINDAKİ KAMU İDARELERİ1) Türkiye Büyük Millet Meclisi2) Cumhurbaşkanlığı3) Başbakanlık4) Anayasa Mahkemesi5) Yargıtay6) Danıştay7) Sayıştay8) Adalet Bakanlığı9) Millî Savunma Bakanlığı10) İçişleri Bakanlığı11) Dışişleri Bakanlığı12) Maliye Bakanlığı13) Millî Eğitim Bakanlığı14) Bayındırlık ve İskân Bakanlığı15) Sağlık Bakanlığı16) Ulaştırma Bakanlığı17) Tarım ve Köyişleri Bakanlığı18) Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı19) Sanayi ve Ticaret Bakanlığı20) Enerji ve Tabiî Kaynaklar Bakanlığı21) Kültür ve Turizm Bakanlığı22) Çevre ve Orman Bakanlığı23) Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği24) Millî İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı25) Jandarma Genel Komutanlığı26) Sahil Güvenlik Komutanlığı27) Emniyet Genel Müdürlüğü28) Diyanet İşleri Başkanlığı29) Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı30) Hazine Müsteşarlığı31) Dış Ticaret Müsteşarlığı32) Gümrük Müsteşarlığı33) Denizcilik Müsteşarlığı34) Avrupa Birliği Genel Sekreterliği35) Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu36) Devlet Personel Başkanlığı37) Özürlüler İdaresi Başkanlığı38) Türkiye İstatistik Kurumu39) Gelir İdaresi Başkanlığı40) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü41) Karayolları Genel Müdürlüğü42) Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü43) Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü44) Tarım Reformu Genel Müdürlüğü45) Petrol İşleri Genel Müdürlüğü46) Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü47) Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü48) Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü49) Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü50) Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü (II) SAYILI CETVELÖZEL BÜTÇELİ İDARELERA) YÜKSEKÖĞRETİM KURULU, ÜNİVERSİTELER VE YÜKSEK TEKNOLOJİ ENSTİTÜLERİ 1) Yükseköğretim Kurulu 2) Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi 3) İstanbul Üniversitesi 4) İstanbul Teknik Üniversitesi 5) Ankara Üniversitesi 6) Karadeniz Teknik Üniversitesi 7) Ege Üniversitesi 8) Atatürk Üniversitesi 9) Orta Doğu Teknik Üniversitesi10) Hacettepe Üniversitesi11) Boğaziçi Üniversitesi12) Dicle Üniversitesi13) Çukurova Üniversitesi14) Anadolu Üniversitesi15) Cumhuriyet Üniversitesi16) İnönü Üniversitesi17) Fırat Üniversitesi18) Ondokuz Mayıs Üniversitesi19) Selçuk Üniversitesi20) Uludağ Üniversitesi21) Erciyes Üniversitesi22) Akdeniz Üniversitesi23) Dokuz Eylül Üniversitesi24) Gazi Üniversitesi25) Marmara Üniversitesi26) Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi27) Trakya Üniversitesi28) Yıldız Teknik Üniversitesi29) Yüzüncü Yıl Üniversitesi30) Gaziantep Üniversitesi31) Abant İzzet Baysal Üniversitesi32) Adnan Menderes Üniversitesi33) Afyon Kocatepe Üniversitesi34) Balıkesir Üniversitesi35) Celal Bayar Üniversitesi36) Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi37) Dumlupınar Üniversitesi38) Gaziosmanpaşa Üniversitesi39) Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü40) Harran Üniversitesi41) İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü42) Kafkas Üniversitesi43) Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi44) Kırıkkale Üniversitesi45) Kocaeli Üniversitesi46) Mersin Üniversitesi47) Muğla Üniversitesi48) Mustafa Kemal Üniversitesi49) Niğde Üniversitesi50) Pamukkale Üniversitesi51) Sakarya Üniversitesi52) Süleyman Demirel Üniversitesi53) Zonguldak Karaelmas Üniversitesi54) Eskişehir Osmangazi Üniversitesi55) Galatasaray Üniversitesi56) Ahi Evran Üniversitesi57) Kastamonu Üniversitesi58) Düzce Üniversitesi59) Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi60) Uşak Üniversitesi61) Rize Üniversitesi62) Namık Kemal Üniversitesi63) Erzincan Üniversitesi64) Aksaray Üniversitesi65) Giresun Üniversitesi66) Hitit Üniversitesi67) Bozok Üniversitesi68) Adıyaman Üniversitesi69) Ordu Üniversitesi70) Amasya Üniversitesi B) ÖZEL BÜTÇELİ DİĞER İDARELER 1) Savunma Sanayi Müsteşarlığı 2) Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu 3) Türkiye ve Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsü 4) Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu 5) Türkiye Bilimler Akademisi 6) Türkiye Adalet Akademisi 7) Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu 8) Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü 9) Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü10) Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü11) Orman Genel Müdürlüğü12) Vakıflar Genel Müdürlüğü13) Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü14) Elektrik İşleri Etüd İdaresi Genel Müdürlüğü15) Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü16) Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü17) Türk Akreditasyon Kurumu18) Türk Standartları Enstitüsü19) Millî Prodüktivite Merkezi20) Türk Patent Enstitüsü21) Ulusal Bor Araştırma Enstitüsü22) Türkiye Atom Enerjisi Kurumu23) Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı24) İhracatı Geliştirme Etüt Merkezi25) Türk İşbirliği ve Kalkınma İdaresi Başkanlığı26) Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı27) GAP Bölge Kalkınma İdaresi28) Özelleştirme İdaresi Başkanlığı29) Ceza ve İnfaz Kurumları ile Tutukevleri İş Yurtları Kurumu (III) SAYILI CETVELDÜZENLEYİCİ VE DENETLEYİCİ KURUMLAR1) Radyo ve Televizyon Üst Kurulu2) Telekomünikasyon Kurumu3) Sermaye Piyasası Kurulu4) Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu5) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu6) Kamu İhale Kurumu7) Rekabet Kurumu8) Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkiler Piyasası Düzenleme Kurumu (IV) SAYILI CETVELSOSYAL GÜVENLİK KURUMLARI1) Sosyal Güvenlik Kurumu2) Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü (V) SAYILI CETVELMAHALLÎ İDARELER1) Belediyeler2) Belediyelere bağlı ve belediyelerin kurdukları ve üye oldukları birlik ve idareler3) İl özel idareleri4) İl özel idarelerine bağlı ve il özel idarelerinin kurdukları ve üye oldukları birlik ve idareler.

10 Kasım 2009 SALI           Resmî Gazete     Sayı : 27402

YÖNETMELİK

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:

TARIMA DAYALI İHTİSAS ORGANİZE SANAYİ BÖLGELERİ UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı, Tarıma Dayalı İhtisas Organize Sanayi Bölgeleri için iletilen talepleri değerlendirmek ve bu bölgelerin yer seçimi, kuruluşu, imar planı onayı, faaliyeti ve işletilmesi ile denetlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

(2) Bu Yönetmelik, bitkisel ve hayvansal üretimin ve bunlara dayalı sanayinin desteklenmesi, geliştirilmesi, ürünlerin paketlenmesi, işlenmesi, muhafaza edilmesi ile pazarlama yöntemleri konusunda teknik destek verilmesi, rekabet edebilirliğini artırıcı nitelikte uygun ve kaliteli hammaddenin temini için tarım-sanayi entegrasyonunun geliştirilmesini kapsar.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, 8/1/1985 tarihli ve 3143 sayılı Sanayi ve Ticaret Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun, 9/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanunu ile 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun 26/A maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Alternatif alan: TDİOSB proje teklifinde önerilen TDİOSB’nin kurulabileceği bir ya da birden fazla alanı,

b) Banka: STB bütçesinden tahsis edilen kredilerin ödenmesi ile geri alınması ve bu konu ile ilişkili işlemleri yürüten 5411 sayılı Bankacılık Kanunu gereğince Türkiye’de faaliyet gösteren bir bankayı,

c) Bitki koruma ürünü: Tüm zararlı organizmalara karşı bitkileri ve bitkisel ürünleri korumak veya bu tür organizmaların etkilerini engellemek, besin maddesi dışında bitkilerin yaşam fonksiyonlarını etkilemek (büyüme düzenleyicileri gibi), istenmeyen bitki veya bitki kısımlarını yok etmek, istenmeyen bitki gelişimini kontrol etmek veya önlemek amaçları çerçevesinde, bir veya daha fazla aktif madde içeren bir formülasyon halinde kullanıcıya sunulan, aktif madde ve preparatları,

ç) Genel yerleşim planı: İmar planına esas olmak üzere hazırlanan TDİOSB arazi kullanım durumunu gösteren TKB’ce onaylı planı,

d) Özel TDİOSB: 4562 sayılı Kanunun 26/A maddesi hükümleriyle uyumlu olarak özel hukuk tüzel kişilerince veya gerçek kişilerce kurulması talep edilen TDİOSB’yi,

e) STB: Sanayi ve Ticaret Bakanlığını,

f) TDİOSB (Tarıma Dayalı İhtisas Organize Sanayi Bölgesi): Tarım ve sanayi sektörünün entegrasyonunu sağlamaya yönelik tarıma dayalı sanayi girdisini oluşturan bitkisel ve hayvansal üretimin ve bunların işlenmesine yönelik sanayi tesislerinin yer aldığı mal ve hizmet üretim bölgesini,

g) TDİOSB Proje Değerlendirme Komisyonu: TKB İl Müdürlüğü bünyesinde, ilgili birimlerden konu uzmanı elemanların katılımı ile en az üç üyeden valilik oluru ile oluşturulan komisyonu,

ğ) TDİOSB Proje İnceleme ve Onay Komisyonu: Bitkisel ve hayvansal üretim ile ilgili TDİOSB projelerinin incelenmesi ve onaylanması amacıyla, TKB’nin ilgili Genel Müdürlüklerinin ihtisas daire başkanlıkları temsilcilerinden oluşan komisyonu,

h) TDİOSB proje teklifi: İçeriği Ek-1’e göre hazırlanan proje teklifini,

ı) TKB: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

i) Üst yapı modül projesi: Parsel iç kullanımını gösteren ve ihtisas konusuna göre hazırlanan tip projeyi,

j) Yer Seçimi Komisyonu: Ek-2’de yer alan kurumlardan oluşan komisyonu, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yer Seçimi

Müracaat

MADDE 4 –

(1) TDİOSB kurmak isteyen gerçek ve tüzel kişilerce dört nüsha olarak TDİOSB proje teklifi hazırlanarak, teklifte yer alan alternatif alanlar hakkında il özel idaresinin, belediye sınırları veya mücavir alan sınırları içerisinde olması halinde ilgili belediyenin uygun görüşü ile birlikte Valilik kanalıyla Tarım İl Müdürlüğüne müracaat edilir. Söz konusu proje teklifi proje değerlendirme komisyonunca değerlendirilir.

(2) Hayvancılık konulu proje teklifi, konu uzmanı ziraat mühendisleri tarafından veteriner hekim ve çevre mühendisinin görüşü alınarak proje tekniğine göre hazırlanır.

(3) Seracılık konulu proje teklifi, konu uzmanı ziraat mühendisleri tarafından mimar veya inşaat mühendisi görüşü alınarak proje tekniğine göre hazırlanır.

(4) Yeni bir TDİOSB ve ilave alan yer seçimi taleplerinin değerlendirmeye alınabilmesi için, il genelindeki aynı sektör grubunu içeren TDİOSB’lerde bulunan toplam parsellerin en az %75’inde üretim ve/veya inşaata başlanmış olması gerekmektedir. Ancak, özel TDİOSB’ler ve Yatırım Destek ve Tanıtım Ajansının yatırımcı temin edeceği projelerde bu oran aranmaz.

Proje teklifinin incelenmesi

MADDE 5 – (1)

TKB İl Müdürlüğü bünyesinde kurulan TDİOSB proje değerlendirme komisyonunca, TDİOSB proje teklifi ve teklifte yer alan alternatif alanlar için TKB görev alanına giren mevzuat ile projenin il/ilçe için gerekliliği ve uygulanabilirliliği açısından ön inceleme yapılır.

a) Ön incelemede, süt ve besi sığırcılığı faaliyeti yapacak TDİOSB’ler için aşağıdaki şartlar aranır:

1) İl/ilçe belediye mücavir alanları içerisinde insan sağlığını tehdit eder şekilde hayvancılık yapılması ve bu işletmelerle ilgili mülki ve mahalli idarelerce veya diğer bakanlıklarca yerleşim alanı dışına çıkarılmasına ilişkin karar alınması,

2) Belediye mücavir alan içerisinde hayvancılık yapmakta olan ticari amaçlı işletmelerden en az 50 işletmenin kurulacak olan bölgeye taşınmayı yazılı olarak taahhüt ettiğine dair belgenin bulunması,

3) TDİOSB’lerinde kurulacak hayvancılık işletmelerinin, süt sığırcılığı için her bir işletmede en az 25 baş, besi sığırcılığı için en az 50 baş olarak planlanması,

4) Süt sığırcılığı ve besi sığırcılığı faaliyetinin aynı TDİOSB içerisinde yer alması halinde TKB’ce mevzuat ile belirlenen gerekli sağlık, teknik ve idari tedbirlerin alınması,

5) TKB’ce kuruluş izni verilmiş kanatlı damızlık ve kuluçkahane işletmelerine bir km’den yakın mesafede TDİOSB kurulmaması,

6) Her işletmede 9/8/2006 tarihli ve 26254 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş Çalışma Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik hükümlerine uyulması,

7) Mevsim, yağış durumu ve yapılacak ahır şeklinin de göz önüne alınarak; TDİOSB’de süt sığırcılığı veya besicilik hangi tip ahırlarda yapılırsa yapılsın, hayvanlardan elde edilen gübrelerin bölgenin uygun bir yerinde seçilen ve tüm işletmelerin ortaklaşa kullanacakları merkezi gübre toplama deposunda biriktirilmesi ve ayrıca gübrenin toplanma işlemi ile değerlendirilmesi işlerinin nasıl yapılacağının ve bölgeden hangi sıklıkla uzaklaştırılacağının projede belirtilmesi,

8) Sıvı atıkların, sıvılara karşı geçirgen olmayan zemin ve kapalı kanallardan geçirilerek ahırların dışında kapalı konteynırlarda veya eşdeğer emisyon azaltma tedbirleri alınmış merkezi yerlerde bertaraf edilecek şekilde projelendirilmesi,

9) TDİOSB’de kurulacak sanayi tesisleri kapasitelerinin, bölgenin üretim kapasitesinden fazla planlanmaması ve TDİOSB dışından bu bölgeye süt, kesim amaçlı hayvan, işleme amaçlı et ve et ürünleri vb. girişinin planlarda yer almaması,

10) Her bir hayvancılık işletmesinin günlük su ve elektrik sarfiyatı, nasıl ve ne şekilde temin edileceği, yerleşim biriminin mevcut kaynaklarının yeterlilik durumu ile ilgili yetkili kurum/kuruluşların yerel teşkilatlarının görüşlerinin alınarak müracaat dosyasında bulundurulması,

11) Çiftlik gübresi hariç olmak üzere hayvancılık işletme atıkları ve imhası gereken hayvan ve hayvansal ürünlerin diğer alanlara bulaşmadan imha edilebileceği mevzuata uygun özel bir alanın ayrılması ve projesinde belirtilmesi.

b) Ön incelemede, bitkisel üretim olarak seracılık faaliyeti yapacak TDİOSB’ler için aşağıdaki şartlar aranır:

1) Seracılık için öngörülen TDİOSB alanının en az 500 dekar olması ve en az 30 farklı müteşebbisin yazılı olarak proje kapsamında yer alacağına dair taahhüdünün bulunması,

2) Su deposu, alet ekipman deposu, bitki koruma ürünleri deposu, ön soğutma ünitesi ve soğuk hava deposu, ürün işleme tasnif ve ambalajlama ünitesi, işletme binası, laboratuar binaları gibi işletme tesisleri vb. için TDİOSB alanının en fazla % 10’ unun kullanılması,

3) Geriye kalan % 90’lık alanda ise her bir sera işletmesinin sahip olacağı arazi büyüklüğünün en az 10 dekar olması ve işletmelere ayrılan sera parsel büyüklüğünün de en az 3 dekar olacak şekilde planlanması,

4) Her bir sera işletmesinin günlük su ve elektrik sarfiyatı, nasıl ve ne şekilde temin edileceği, yerleşim biriminin mevcut kaynaklarının yeterlilik durumu ile ilgili yetkili kurum/kuruluşların yerel teşkilatlarının görüşlerinin alınması,

5) Jeotermal kaynakların ısıtma amaçlı kullanılması halinde, kullanımdan dönen suyun deşarj ve reenjeksiyon işleminin, 5686 sayılı Jeotermal Kaynaklar ve Doğal Mineralli Sular Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin ilgili hükümleri çerçevesinde yapılması, ayrıca TDİOSB’nin kurulacağı alana yakın jeotermal kaynağının debisi, sıcaklığı ve proje için yeterliliği konularında, ilgili Bakanlığın görüşünün alınması, kullanılan suyun reenjekte yöntemiyle tekrar yeraltına verilebilmesi için yeraltında uygun kırıkların ve boşlukların bulunması, ayrıca TDİOSB’nin kurulacağı alana yakın jeotermal kaynağının debisi, sıcaklığı ve proje için yeterliliği konularında, ilgili bakanlığın görüşünün alınması,

6) Bitkisel atıklar ile zararlı organizmalarla bulaşık olan ve imhası gereken bitki ve bitkisel materyalin diğer alanlara bulaşmadan imha edilebileceği mevzuata uygun özel bir alanın ayrılması ve projesinde belirtilmesi,

7) Sera tesis edilecek alanlarda, toprakların nematod yönü ile tahlil ettirilmesi ve proje teklif formu ekine tahlil sonucuna ilişkin belgenin konulması.

c) Her iki ihtisas konusunda kurulacak TDİOSB’lerde ortak olarak aşağıdaki şartlar aranır:

1) TKB’ce mevzuat ile belirlenen gerekli sağlık, teknik ve idari tedbirlerin alınması,

2) Toplam alanın en az %5’inde faaliyet gösterecek sanayi tesislerine ilişkin potansiyel araştırması ve yatırım taahhütnamesi alınması,

3) Bölgede kurulacak sanayi tesislerinin, bölgenin kuruluş amacından farklı olmaması,

4) TDİOSB yeri olarak önerilen alan/alanların büyüklük olarak en az %75’inin mülkiyetinin Maliye Hazinesine ait olması, zorunludur.

ç) Proje teklifi üzerinde yapılan incelemelerde bulunan eksiklikler başvuru sahibi tarafından giderilir.

d) Ön inceleme sonucu uygun bulunmayan TDİOSB proje teklifi müracaatları Valilik kanalıyla Tarım İl Müdürlüğünce başvuru sahibine bildirilir.

e) TDİOSB proje teklifinin TDİOSB proje değerlendirme komisyonunca uygun bulunması halinde, iki nüshası onaylanan proje teklifi, il özel idaresi, ilgili belediyenin olumlu görüşü ve Valiliğin uygunluk görüşü ile birlikte Valilikçe TKB’ye intikal ettirilir.

f) TKB’de ilgili Genel Müdürlüğün bünyesindeki konu ile ilgili daire başkanlığı koordinatörlüğünde, TDİOSB proje inceleme ve onay komisyonu oluşturulur.

g) Söz konusu TDİOSB proje teklifinin ve teklifte yer alan alternatif alanların, TKB bünyesinde kurulan TDİOSB proje inceleme ve onay komisyonunca uygun görülmesi halinde, TKB’nin uygunluk görüşünü de içeren yazı ile STB’ye bildirilmesini takiben, STB ve TKB’ce yer seçimi çalışmalarına başlanır. Değerlendirme sonucunda uygun görülmeyen müracaatlar gerekçesi ile birlikte TKB’ce Valiliğe bildirilir.

Mahallinde yapılan inceleme çalışması

MADDE 6 –

(1) TDİOSB proje teklifinde yer alan alternatif alanlar TKB ile STB’ce mahallinde incelenir. Diğer kurum ve kuruluşların yatırım ve proje alanına girmeyen alternatif alanların, özellikleri belirlenir ve yerlerini gösterir 1/25000 ölçekli topoğrafik haritası, 1/5000 ölçekli kadastral paftası ve TDİOSB yeri olarak uygun olup olmadığını içeren tutanak, TKB İl Müdürlüğü ve STB teknik elemanlarınca mahallinde imza altına alınır.

(2) Mahallinde yapılan inceleme sırasında alan/alanların özellikleri;

a) Mevkii,

b) Şehir merkezine uzaklığı ve hangi yönde kaldığı,

c) Çevresinde bulunan diğer yerleşim merkezlerinin neler olduğu, uzaklıkları ve hangi yönde kaldığı,

ç) Büyüklüğü,

d) Karayolu, havaalanı, liman ve demiryolu bağlantısı, uzaklığı,

e) Mülkiyet durumu,

f) Kadastro durumu,

g) Belediye ya da mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı,

ğ) Mevcut imar planına ve varsa çevre düzeni planına göre durumu,

h) Mevcut arazi kullanım durumu,

ı) Çevresindeki alanların mevcut ve planlama durumu,

i) Eğimi ve yönü,

j) Bulunduğu deprem kuşağı,

k) Su ihtiyacının nereden sağlanabileceği,

l) Enerji ihtiyacının nereden sağlanabileceği,

m) Atık su ve yağmur suyu deşarj ortamı,

n) Hâkim rüzgâr yönü,

o) Gelişme ve genişleme olanağının bulunup bulunmadığı,

ö) Çevresinde konut ve yan sanayi yerleşimine imkân olup olmadığı,

p) Bölgedeki flora ve fauna özellikleri,

r) Varsa özel çevre koruma bölgeleri, 1/12/1984 tarihli ve 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu kapsamındaki alanlar, sit alanları, milli parklar, sulak alanlar, yaban hayatı koruma ve geliştirme sahaları, doğal anıtlar gibi koruma alanları ile uluslararası sözleşmeler gereği korunması gereken alanlara göre konumu,

s) Drenaj durumu,

ş) Taşkına maruz kalma durumu,

t) Önceden belirlenmiş jeolojik sakıncalı bir alan olup olmadığı,

u) Varsa yeraltı ve yüzeysel içme ve kullanma suyu kaynaklarına göre konumu,

ü) Varsa katı atık depolama alanlarına göre konumu,

v) Mevcut ya da planlanan havaalanları ile varsa askeri alanlara, askeri güvenlik yasak bölgelerine, havaalanı mania planına göre konumu,

y) Su ürünleri üreme ve istihsal sahalarına olan konumu,

z) Doğal kaynak potansiyeli ve jeotermal kaynak durumu, reenjeksiyon olanakları, başlıkları kapsamında belirlenir.

(3) TKB ve STB’ce mahallinde tutulan tutanakta incelenen alternatif alanların TDİOSB yeri olarak uygun görüldüğünün belirtilmesi halinde, söz konusu alternatif alanlar incelenmek üzere STB’ce yer seçimi komisyonu toplantıya çağırılır.

(4) Yapılan inceleme neticesinde alternatif alanların uygun görülmediğinin tutanakta belirtilmesi halinde yer seçimi komisyonu toplanmaz ve bu durum TKB’ce ilgili valiliğe bir yazı ile bildirilir.

Yer seçimi komisyonunun oluşturulması

MADDE 7 –

(1) STB tarafından tespit edilen yer seçimi tarihi ve her iki Bakanlıkça mahallinde incelenen alternatif alanlara ait haritalar ve bilgiler, Ek-2’deki kurum ve kuruluşlara, yeterli süre verilerek önceden gönderilir. Bu kurum ve kuruluşların yetki ve görev alanlarına giren konular hakkında kurum ve kuruluşları adına nihai görüş vermek üzere komisyona yetkili temsilcilerini göndermeleri istenir.

(2) STB tarafından gerekli görülmesi durumunda, komisyona üye gönderecek kurum ve kuruluşlar listesinin kapsamı genişletilebilir.

(3) Ek-2’deki listede belirtilen kurum ve kuruluşların temsilcileri dışında hiç kimse yer seçimi komisyonuna katılamaz. Ancak talep olması halinde STB tarafından belirlenecek sivil toplum kuruluş temsilcileri gözlemci olarak yer seçimi komisyonuna katılabilir.

Yer seçimi komisyonunun görevi ve işleyişi

MADDE 8 –

(1) Komisyonun Başkanlığını ve sekretarya işlerini STB yürütür.

(2) Ek-2’de yer alan kurum ve kuruluş temsilcilerinden oluşan yer seçimi komisyonu, belirlenen tarih ve yerde toplanır. İlgili kurum ve kuruluş temsilcileri komisyon toplantısına katılır, alternatif alanlarla ilgili tüm araştırmaları yapar, toplantı sonuçlanıncaya kadar toplantı yerinde kalır, kurum ve kuruluşu adına görüş bildirir.

Alternatif alanların incelenmesi

MADDE 9 –

(1) Yer seçimi komisyonu, alternatif alanları yerinde inceler.

(2) STB ve TKB’ce incelenmemiş alanlar yer seçimi komisyonunca değerlendirmeye alınmaz.

Yer seçimi komisyon raporu

MADDE 10 –

(1) Yer seçimi komisyonu, incelediği alanlardan birini komisyona katılan üyelerin oy birliği kararı ile TDİOSB yeri olarak belirler. Yer seçimi komisyon toplantısı sırasında, alan ya da alanların özelliklerini, kurum ve kuruluş görüşlerini ve sonuç bölümünü içeren yer seçimi komisyon raporu yazılır. Rapora, TDİOSB yeri olarak seçilen alanın 1/25000 ölçekli haritası ve kadastral pafta sureti eklenir.

(2) Yer seçimi komisyonuna temsilcisi katılmayan ve komisyonda daha sonra görüş bildireceğini ifade eden kurum ve kuruluşların komisyon toplantısından sonra en geç otuz gün içinde nihai görüşlerini STB’ye bildirmeleri zorunludur. Bu süre içerisinde görüşünü bildirmeyen kurum ve kuruluşların görüşü STB tarafından olumlu kabul edilir.

Uygun alan bulunamaması durumu

MADDE 11 –

(1) Yer seçimi komisyonu çalışmaları sırasında incelenen alternatif alanlar, komisyonca TDİOSB yeri olarak uygun bulunmayabilir. Bu durum raporun sonucunda belirtilir ve komisyon kararı ilgili valiliğe STB tarafından bildirilir. Olumsuz görüş veren kurum ve kuruluşların olumlu görüşlerinin, daha sonra Valilikçe STB’ye gönderilmesi halinde işlemlere devam edilir ve bilgisi TKB’ye STB tarafından iletilir.

TDİOSB yerinin kesinleşmesi

MADDE 12 –

(1) Hazırlanan yer seçimi komisyon raporu ve varsa STB’ye sonradan gönderilen kurum ve kuruluş görüşleri doğrultusunda TDİOSB yeri;

a) Bayındırlık ve İskan Bakanlığının ilgili alt düzenleyici işlemleri doğrultusunda gözlemsel jeolojik etüt raporunun hazırlanmasını,

b) Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) gerekli değildir ya da ÇED olumlu belgesinin alınmasını,

c) Seçilen arazi içerisinde mera vasfında parsel olması durumunda ilgili kuruma yapılacak başvuru ile vasıf değişikliğinin yapılarak hazine adına tescil edilmesini,

ç) Seçilen arazi içerisinde devletin hüküm ve tasarrufunda tescil harici yerler bulunması halinde hazine adına tescilinin yapılmasını, müteakip STB tarafından kesinleştirilir.

(2) Kesinleşen TDİOSB yerinin uygun bulunduğu, yer seçimi komisyon raporu ve varsa STB’ye sonradan gönderilen kurum ve kuruluş görüşlerinde belirtilen şartlarla birlikte, TKB’ye, ilgili valiliğe ve ilgili kurum ve kuruluşlara bildirilir.

(3) TDİOSB yerinin kesinleştirilememesi durumunda, bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinde belirtilen alternatif alanlar değerlendirmeye alınır.

(4) Yer seçiminin sonuçlandırılmasına kadar olan faaliyet, başvuru sahibi tarafından en az bir ziraat mühendisi danışmanlığında Valilik kanalıyla yürütülür.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kuruluş

Kuruluş ve tüzel kişilik

MADDE 13 –

(1) TDİOSB; kurulması öngörülen yerde varsa sanayi odası, yoksa ticaret ve sanayi odası, o da yoksa ticaret odasından en az biri ile talepleri halinde ihtisas konusuna göre mesleki kuruluş ve teşekküller ile il özel idaresi veya TDİOSB’nin içinde bulunacağı il, ilçe veya belde belediyesinin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyesinin temsilcilerince imzalı ve valinin olumlu görüşünü içeren kuruluş protokolünün STB’ce onaylanması ve sicile kaydı ile tüzel kişilik kazanır.

(2) Özel TDİOSB’nin tüzel kişilik kazanabilmesi için bölgeyi kuracak gerçek ve tüzel kişilerin, adlarına kayıtlı tapularını ibraz etmeleri ve yer seçiminin kesinleştirilmesini takiben TDİOSB kuruluş protokolünü onaylatmaları gerekmektedir.

Kuruluş protokolü

MADDE 14 –

(1) Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliğinde içeriği belirlenen kuruluş protokolü üç nüsha olarak tanzim edilir, onaylandıktan sonra STB’ce OSB Sicil Defterine kaydedilerek sicil numarası verilir, bir nüshası STB’de muhafaza edilir, bir nüshası TKB’ye, diğer nüshası da TDİOSB’ ye gönderilir.

(2) Kuruluş protokolü değişiklik talepleri ise mevcut kuruluş protokolü ile birlikte STB’ye yapılır. Kuruluş protokolü ilk genel kurulda ana sözleşme olarak değiştirilir ve STB onayından sonra yürürlüğe girer. Onaylanan ana sözleşmenin birer nüshası TKB’ye ve TDİOSB’ye gönderilir.

Kamu yararı kararı

MADDE 15 –

(1) Kamu yararı kararı, TDİOSB’nin tüzel kişiliğini kazanmasını müteakip müteşebbis heyetin, yer seçimi kesinleşen alan ile onaylı sınırda TDİOSB’nin gerçekleşebilmesi için zorunlu olan ve STB ile TKB’nin uygun gördüğü teknik altyapılarla ilgili alanlar için 1/5000 veya 1/2000 ölçekli mahalli kadastro müdürlüğünce onaylı kadastral pafta ve 1/25000 ölçekli topoğrafik harita ile birlikte başvurusu üzerine STB tarafından verilir.

(2) Kamulaştırma işlemleri 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümlerine göre yürütülür.

Temsil ve ilzam

MADDE 16 –

(1) TDİOSB’nin temsil ve ilzam yetkisi yönetim kuruluna aittir.

(2) TDİOSB’ler Yönetim Kurulu Başkanı veya başkan vekili tarafından temsil edilir. TDİOSB’yi ilzam edici her türlü işlem ve yazılar, yönetim kurulu başkanı veya vekili ile birlikte bir yönetim kurulu üyesi veya yetkilendirilmiş ise TDİOSB bölge müdürü tarafından imzalanır.

(3) Yönetim Kurulu tarafından belirlenen temsil ve ilzama yetkili üyelerin işlem yapma yetkisi, noter onaylı imza sirkülerinin çıkarılmasıyla yürürlüğe girer. Noter onaylı imza sirkülerinin bir örneği, en geç 7 gün içinde TKB ve STB’ ye gönderilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İmar Planı Onayı

Üst yapı modül projeleri ve genel yerleşim planı

MADDE 17 –

(1) TKB tarafından belirlenen kriterlere göre, talep sahibi tarafından, TDİOSB proje teklifinde yer alan esaslar dahilinde, Serbest Müşavirlik Mühendislik Bürosu Büro Tescil Belgesine sahip, bünyesinde aşağıdaki meslek disiplinlerini barındıran kurum ya da kuruluşlar detaylı TDİOSB projesi ile parsel bazında üst yapı modül projesi ve alanın büyüklüğüne göre 1/5000 veya 1/2000 ölçekli genel yerleşim planı hazırlatırlar.

(2) TDİOSB Projesinin hazırlanmasında;

a) Hayvancılık projelerinde; konu uzmanı ziraat mühendisleri, şehir plancısı, veteriner hekim, çevre mühendisi, mimar ve/veya inşaat mühendisi,

b) Seracılık projelerinde; konu uzmanı ziraat mühendisleri, şehir plancısı, mimar ve/veya inşaat mühendisi, yer alır.

(3) TDİOSB, projeye ilişkin TKB İl Müdürlüğünün görüş ve onayını alarak TKB’ye gönderir. Projeyi hazırlayanlara ait son dört aylık Sosyal Güvenlik Kurumu bildirgeleri veya hizmet satın alma sözleşmeleri ile projeye ilişkin gerekli tüm bilgi ve belgeler dosyasına eklenir. Projeler, TKB bünyesinde kurulan TDİOSB proje inceleme ve onay komisyonunca değerlendirilir. Yapılan değerlendirmelerde görülen eksiklikler TDİOSB’ce giderilir. Uygun görülen projeler onaylanarak STB’ye gönderilir.

Genel yerleşim planı hazırlama çalışması

MADDE 18 –

(1) Genel yerleşim planlarının hazırlama sürecinde;

a) STB tarafından onaylanmış TDİOSB sınırı,

b) TDİOSB Yer seçimi komisyonuna katılan kurumların verdiği şartlı görüşler,

c) TDİOSB’ye ait ilgili kurumca onaylı jeolojik ve jeoteknik etüt raporu,

ç) Mülkiyet durumu,

d) Varsa onanlı üst ölçekli plan,

e) TDİOSB alanında mevcut altyapı ve enerji durumu,

f) TDİOSB alanına erişilebilirlik,

g) ÇED raporu,

ğ) Arazinin topoğrafik yapısı,

h) Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen sağlık koruma bandı,

ı) Proje teklif formatında yer alan kriterler, esas alınır.

(2) Genel yerleşim planında TDİOSB proje özelliğine göre toplam alanın en az %5’inin sanayi alanı olarak ayrılması zorunludur.

(3) Hayvancılık konulu TDİOSB’lerde hayvancılık alanına giriş ile sanayi alanına giriş noktaları ayrı olarak planlanır.

Planlama sınırı

MADDE 19 –

(1) TDİOSB imar planı sınırı, kesinleşen yer seçimi sınırlarına uygun olarak hazırlanan ve TKB tarafından onaylanan genel yerleşim planı sınırlarına uygun olarak belirlenir.

(2) Bölge içinde uygun alan bulunmaması veya arada bırakılması gereken tampon mesafeler nedeniyle büyük arazi kayıpları oluşarak işletme ve sanayi alanlarına bölgenin % 40’ından daha az yer ayrılabilmesi durumunda; karantina alanı, gübre bertaraf tesisi, atık su arıtma tesisi, trafo merkezi gibi bölgenin gerçekleşmesi için zorunlu altyapı tesisleri, yer seçimi komisyonu tarafından belirlenen alan dışında, konusuna göre TKB veya STB tarafından teknik olarak uygun görülen yerde kurulabilir. Bu alanlar onaylı sınır içine dâhil edilir.

İmar planlarının ölçeği

MADDE 20 –

(1) TDİOSB imar planı, TKB tarafından onaylı genel yerleşim planı ölçeğine uygun olarak 1/5000 veya 1/2000 ölçeğinde nazım imar planı ve 1/1000 ölçeğinde uygulama imar planı olmak üzere iki aşamada hazırlanır. İmar planları, plan açıklama raporu ile bir bütündür. Genel yerleşim planı, 1/1000 ölçekli imar planı ile birlikte uygulamaya esastır.

İmar planı yapımı ve onayı

MADDE 21 –

(1) TKB tarafından onaylı genel yerleşim planına göre plan müellifi tarafından hazırlanan imar planı, TDİOSB’yi ilzama yetkili en az iki kişi tarafından imzalanarak STB onayına sunulur.

(2) İmar planları ve değişiklikleri STB tarafından onaylanarak, İl İdare Kurulu kararı ile yürürlüğe girer. Planlar, Valilikçe tespit edilen ilan yerinde bir ay süre ile ilan edilir. Bu süre içinde itirazlar Valiliğe yapılır. Valilik varsa itirazları ve planları STB’ye iletir. STB itirazları inceleyerek ve gerekçeleri de belirterek kesin karara bağlar ve bu tarihten itibaren on beş gün içinde ilgiliye yazı ile bildirir. Kesinleşmiş TDİOSB imar planlarının birer kopyası bilgi için ilgili kurumlara gönderilir.

(3) Plan ana kararlarını bozucu plan değişikliği yapılamaz. Uygulamadaki aksaklıkların giderilmesi amacıyla yapılması zorunlu değişikliklerde, gerekçeli teknik rapor hazırlanarak öncelikle konunun genel yerleşim planı kapsamında TKB tarafından değerlendirilmesi, genel yerleşim planında değişikliğin uygun görülmesi halinde, imar planının da değiştirilmesi esastır.

Parselasyon planı yapımı ve onayı

MADDE 22 –

(1) Onaylı TDİOSB imar planı sınırı esas alınarak gerekli hallerde uygulama bütünlüğünü sağlayacak şekilde etaplar halinde de düzenleme sınırı belirlenebilir.

(2) Seçilen alan içerisinde özel mülkiyete konu alanlar bulunması halinde, söz konusu yerler rızaen satın alınarak veya kamulaştırılarak TDİOSB adına iktisap edilmeden imar uygulaması aşamasına geçilemez. Düzenleme sınırı içinde kalan kadastral yolların ihdası herhangi bir bedel ödenmeksizin TDİOSB adına yapılır.

(3) Düzenleme sahasına ait uygulama haritaları yapılırken veya revize edilirken, güncel tapu kayıtları, teknik rapor, kadastral durum haritası, düzenleme saha krokisi, koordinat ve alan hesabı cetvelleri, aplikasyon özet çizelgesi, röleve ölçü krokileri, ada anahtarı, tescil bildirimi ve gerekli görülen diğer bilgi ve belgeler, 15/7/2005 tarihli ve 25876 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Büyük Ölçekli Harita ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği ve 6/8/1973 tarihli ve 14617 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tescile Konu Harita ve Planlar Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenir.

(4) Parselasyon planı, düzenleme işlerine ait belgelerle beraber TKB’nin görüşünün alınmasına müteakip, STB onayı alındıktan sonra, İl İdare Kurulu kararı ile yürürlüğe girer. Kesinleşen parselasyon planı tescil işlemi için bilgi ve belgelerle beraber mahalli tapu ve kadastro müdürlüklerine gönderilir.

(5) TDİOSB imar planı hudutları içinde kalan imar yolları ve parklar terk edilir, idari ve sosyal tesis alanları, sağlık koruma bandı, karantina alanı gibi ortak yerlerin TDİOSB adına tescili yapılır.

(6) Tescili tamamlanan parselasyon planlarının bir nüshası STB’ye bir nüshası da TKB’ye gönderilir.

Parselasyon planı değişiklikleri

MADDE 23 –

(1) İki veya daha fazla parselin tevhidi ya da onaylı imar planındaki TKB tarafından belirlenen minimum parsel büyüklüğü korunmak şartıyla ifrazı taleplerinde, öncelikle talebin genel yerleşim planı esasında TKB tarafından değerlendirilerek uygun görülmesi halinde değişikliğin STB tarafından onaylanması esastır.

(2) Parsel ifraz ve tevhit işlemlerinde gerekçeli yönetim kurulu kararı ile STB onayı alınır ve İl İdare Kurulu kararı ile yürürlüğe girer.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Faaliyet

Temel faaliyet alanları

MADDE 24 –

(1) TDİOSB’ler ilgili mevzuat ile belirlenmiş görevleri yerine getirmek üzere oluşturdukları organları marifetiyle; teşkilatlanır, ruhsat verir, kredi kullanır ve geri öder, arsa tahsisi ve satışını gerçekleştirir, altyapı tesislerini kurar, kullanır ve işletir.

Ruhsat ve izin yetkisi

MADDE 25 –

(1) Yürürlüğe giren imar planına göre arazi kullanımı, yapı ve tesislerinin projelendirilmesi, inşası ve kullanımıyla ilgili ruhsat ve izinler TDİOSB tarafından verilir ve denetlenir.

(2) TDİOSB’lerinde ayrılmış olan sanayi alanlarına kurulacak tesisler için TDİOSB tarafından TKB’den olumlu görüş alınır.

İşyeri açma ve çalışma izni

MADDE 26 –

(1) TDİOSB içinde kurulacak işletmelere işyeri açma ve çalışma ruhsatları ile çalışma izni, ilgili kanun ve yönetmelik hükümleri çerçevesinde TDİOSB tarafından verilir.

(2) İlgili mevzuatı gereği TKB’den alınacak ruhsat ve izin hükümleri saklıdır.

Yatırım programına alınma

MADDE 27 –

(1) STB yatırım programında yer alan TDİOSB projelerinin sayısı, TDİOSB hariç, mevcut OSB proje stokunun %10’unu geçemez. Yılı yatırım programına alınacak yeni TDİOSB projeleri bu kapsamda değerlendirilir. Ancak, Yatırım Destek ve Tanıtım Ajansının yatırımcı temin edeceği projeler de bu oran aranmaz.

Kredi kullanımı ve koşulları

MADDE 28 –

(1) Yatırım programında yer alan TDİOSB’lere talepleri halinde arsa, altyapı ve genel idare giderleri kredisi STB bütçesinde yer alan ödeneklerden karşılanır. Kredinin teminatı birinci derece ve sırada gayrimenkul ipoteği olarak, tapuya “kredinin kullanım amacına uygun olarak” şerhi verilerek ve TDİOSB’ye yıllar itibariyle yapılan kredi tahsisini karşılayacak miktarda banka tarafından STB adına tesis edilir.

(2) Kredinin güvencesini oluşturacak arsa ve arazilerin, kredi lehdarı tarafından detaylı bir dökümü, bankaya onaylı listelerle bildirilir. Banka listelerde belirtilen arsa ve araziler üzerinde STB adına gerekli teminatı oluşturur.

(3) Henüz mülkiyetinde arsa bulunmayan TDİOSB’lerde teminat, TDİOSB’yi oluşturan kurum ve kuruluşlara ait gayrimenkuller üzerine ipotek tesisi veya bankalardaki nakitleri üzerine bloke konularak da tesis edilebilir.

(4) Arsa ve arazilerden üzerinde ihtilaf olanlar teminat kapsamı dışında bırakılır, ihtilaf bitince teminat kapsamı içine alınır.

(5) Banka, peşin veya teminat mektubuna bağlanarak satılan araziler üzerindeki ipoteklerin kaldırılması için, STB’nin talimatına göre gerekli işlemi yapar.

(6) Kredinin zamanında geri ödenmemesi veya sözleşme hükümlerinin yerine getirilmemesi halinde, gerekli işlemler yapılır.

(7) TDİOSB, STB’den almış olduğu kredinin dışında üstyapı, altyapı, işletme ve diğer ihtiyaç duyulacak işler için TKB ile diğer kurum ve kuruluşlardan kaynak kullanabilir.

Temel vasıflar

MADDE 29 –

(1) TDİOSB kuruluş protokolü şartlarına uygun katılımcılara arsa tahsisi yapılır.

İhale

MADDE 30 –

(1) TDİOSB’lerin; altyapı etüt mühendislik ve yapım işleri Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliğinin ihale ile ilgili maddelerine göre STB tarafından yürütülür. TKB kaynaklarından veya yönlendireceği diğer kurum ve kuruluş kaynaklarından yapılacak harcamalarda ise ilgili kurum ve kuruluşun tabii olduğu mevzuat hükümleri uygulanır.

ALTINCI BÖLÜM

İşleyiş ve Denetim

İşleyiş

MADDE 31 –

(1) TDİOSB’lerdeki iş ve işlemler, TKB tarafından onaylanan TDİOSB projesi ile birlikte aşağıda belirlenen şartlarla yürütülür.

a) Bölge faaliyete geçtiğinde atanacak bölge müdürünün, süt ve besi faaliyeti yapacak olan TDİOSB’lerde asgari beş yıl mesleki tecrübeye sahip ziraat mühendisi veya veteriner hekim, seracılık faaliyeti yapacak olan TDİOSB’lerde ise asgari beş yıl mesleki tecrübeye sahip ziraat mühendisi olması zorunludur.

b) Bölgeye girecek olan sığırların yurt içi veteriner sağlık raporu veya menşei şahadetnamesi ve hayvan pasaportu aranır, ayrıca karantina merkezi faaliyete geçmeden TDİOSB’ye hayvan girişi yapılamaz.

c) TDİOSB tarafından hayvan giriş ve çıkışı bilgisayar kayıtları tutulmak suretiyle kayıt altına alınır, bilgi işlem merkezi faaliyete geçmeden TDİOSB’ye hayvan girişi yapılamaz.

ç) Süt sığırcılığı yapılan TDİOSB’lerde sığırların Ulusal Hayvan Kayıt Sistemine ve Soykütüğü-Önsoykütüğü Sistemine kayıtlı olmaları, besi sığırcılığı yapılan TDİOSB’lerde ise sığırların Ulusal Hayvan Kayıt Sistemine kayıtlı olmaları ve TKB hayvan hastalıkları ile mücadele programında belirtilen aşıların ve/veya TKB’nin belirleyeceği aşıların yapılması zorunludur.

d) Seralarda kullanılacak bitki koruma ürünleri uygulamalarının; 15/5/1957 tarihli 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanunu kapsamında Zirai Mücadele Teknik Talimat ve Tavsiyeleri ile Bitki Koruma Program ve Prensipleri doğrultusunda, 4/11/2008 tarihli ve 27044 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitkisel Üretimde Kullanılan Kimyasalların Kayıt Altına Alınması ve İzlenmesi Hakkında Yönetmelik ile 12/2/2009 tarihli ve 27139 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünlerinin Reçeteli Satış Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik kapsamında yapılması zorunludur.

e) TDİOSB tarafından her türlü faaliyet TKB’nin belirlediği kriterler esas alınarak elektronik ortamda kayıt altına alınır. Hayvancılık TDİOSB’lerinde kayıtların tutulacağı bilgisayar programında;

1) Uygulanan ve uygulanacak aşıların tarihleri, isimleri, aşının menşei, kim tarafından yapıldığı gibi bilgiler,

2) Suni tohumlama,

3) Her bir işletme için çalışma izni ve Turkvet veri tabanından alınan işletme tescil belgesi, işletme numarası, gibi bilgiler bulunmalıdır.

f) Teknik işlerin yürütülmesi amacıyla, seracılık konusunda, her 100 dekar sera üretim alanı için konu uzmanı en az bir ziraat mühendisi, hayvancılık konusunda; salgın nitelikli ve ihbarı mecburi hayvan hastalıklarının önlenmesi amacı ile koruyucu hekimlik hizmetlerinin yürütülmesi için besi sığırcılığı için 1000 baş hayvan için en az bir veteriner hekim ve 500 baş sağmal süt sığırcılığı için en az bir veteriner hekim istihdam edilir.

g) Bölgede yer alacak işletmeler işletme içi kararlarında bağımsız olmakla birlikte, hayvan sağlığı ve veteriner hekimlik hizmetleri, mühendislik hizmetleri, güvenlik hizmetleri, idari hizmetler, arıtma tesisi yapımı ve işletme masrafları, gübre ve atık toplama ve işlenmesi gibi ortak hizmetler TDİOSB tarafından yerine getirilir.

ğ) Tüm katılımcılar, ortak olarak yürütülmesi gereken iş ve işlemlere maddi katkıda bulunmak ve TDİOSB’ce alınan önlemleri yerine getirmek zorundadırlar.

h) Bölgede açılan ahırlar ve seralar amacı dışında başka bir iş yeri olarak kullanılamaz.

Denetim

MADDE 32 –

(1) TDİOSB’nin her türlü hesap ve işlemleri, STB tarafından denetlenir. TDİOSB’deki işletmelerin denetimi ise, kuruluş kanunları ve görev alanları gereği STB ve TKB tarafından kendi mevzuatları çerçevesinde yerine getirilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Bölge müdürlüğü tip teşkilat şeması

MADDE 33 –

(1) Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliğinde yer alan tip teşkilat şemasında belirtilen sayıları geçmemek kaydıyla OSB’nin ihtisas konusuyla ilgili STB ve TKB’nin uygun gördüğü yeterli sayıda nitelikli personel istihdam edilir. İstihdam edilecek personelin unvanı, sayıları, nitelikleri ve gerekçeleri belirtilmek şartıyla müteşebbis heyetin teklifi ve STB’nin onayı ile oluşturulur ve değiştirilir. Tip teşkilat şemasında aşağıda belirtilen;

a) Hayvancılık işletmelerinde, sorumlu en az iki veteriner hekim ile en az iki konu uzmanı ziraat mühendisi,

b) Seracılık işletmelerinde sorumlu konu uzmanı en az üç adet ziraat mühendisi, personelin istihdamı zorunludur.

Sorumluluklar

MADDE 34 –

(1) Çalıştırılan personelden;

a) Sorumlu veteriner hekim; bu Yönetmelik hükümlerine uygun sağlıklı üretim yapılmasından, çalışan personelin sağlık kontrolü ve hayvan hastalıklarının yayılmasının engellenmesi ve toplum sağlığına zarar vermesini önleyecek doğru tedbirlerin alınmasından,

b) Hayvancılıkla ilgili sorumlu konu uzmanı ziraat mühendisi; TDİOSB’de kayıtların düzenli tutulmasının sağlanması, yetiştiricilere hayvancılığa ilişkin teknik destek verilmesi gibi mesleki konuların yürütülmesinden,

c) Seracılıkla ilgili sorumlu ziraat mühendisi; TDİOSB’de kayıtların düzenli tutulmasının sağlanması, yetiştiricilere teknik destek verilmesi gibi mesleki konuların yürütülmesinden, sorumludur.

(2) TDİOSB, sorumlu veteriner hekim ve ziraat mühendislerinin öneri ve görüşleri doğrultusunda gereğini yapmakla mükelleftir. Yerine getirilmeyen görüş ve öneriler sonucu meydana gelen her türlü aksaklık ve doğacak zararların tazmininden TDİOSB sorumludur.

Diğer hususlar

MADDE 35 –

(1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği ve diğer ilgili mevzuat hükümleri uygulanır. STB ile TKB tarafından gerekli görülmesi halinde TDİOSB kuruluş ve işleyişlerine ilişkin olarak alt düzenleme yapılabilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 36 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 37 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı ile Tarım ve Köyişleri Bakanı birlikte yürütür.

Ekler için tıklayınız.

11 Şubat 2012 CUMARTESİ                Resmî Gazete                                    Sayı : 28201

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

YEMLERİN RESMÎ KONTROLÜ İÇİN NUMUNE ALMA VE ANALİZ METOTLARINA DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

MADDE 1 – 27/12/2011 tarihli ve 28155 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yemlerin Resmî Kontrolü İçin Numune Alma ve Analiz Metotlarına Dair Yönetmeliğin 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Laboratuvara gönderilmek üzere, Ek-1’in A.4 satırında ya da Ek-1’in B.4 satırında belirtilen miktarda eşit ve aynı özellikleri taşıyacak şekilde en az üç numune oluşturulur.”

MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
27/12/2011	28155

Resmi Gazete Tarihi: 23.09.2004 Resmi Gazete Sayısı: 25592

ARAÇ MUAYENE İSTASYONLARININ AÇILMASI, İŞLETİLMESİ VE ARAÇ MUAYENESİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1-

Bu Yönetmeliğin amacı, karayolunda seyreden motorlu ve motorsuz araçlarının teknik muayenelerini daha etkin ve sağlıklı bir şekilde yapmak, bu suretle araçlar bakımından karayolu trafik güvenliğini sağlamaktır.

Kapsam

Madde 2-

Bu Yönetmelik motorlu ve motorsuz araçların muayenesini yapacak olan gerçek veya tüzel kişilere ait muayene istasyonlarını ve bunların açılması, işletilmesi, işletme belgesi ile yetki verilmesini ve muayene istasyonlarında bulunacak makine, araç/gereç, personel ve bunların niteliklerini, işletme, çalışma ve denetlenmelerine dair usul ve esasları kapsar.

Dayanak

Madde 3-

Bu Yönetmelik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun değişik 35 inci maddesine dayanılarak çıkarılmıştır.

Tanımlar

Madde 4-

Bu Yönetmelikte geçen;

a) (Değişik: RG-15/1/2019-30656 Mükerrer) Bakanlık: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığını,

b) İdare: Özelleştirme İdaresi Başkanlığını,

c) (Değişik: RG-16/4/2016-29686) Genel Müdürlük: Genel Müdürlük: Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğünü,

d) (Değişik: RG-18/08/2007-26617) İşletici: İdare tarafından 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun çerçevesinde yapılan ihaleyi kazanan ve Bakanlık tarafından geçici işletme yetki belgesi veya işletme yetki belgesi ile yetki verilen gerçek ve tüzel kişileri,

e) (Değişik: RG-18/08/2007-26617)  Alt İşletici: Bakanlığın onayı ve aynı standart ve şartların sağlanması kaydıyla; İşletici tarafından yetki devri yapılabilecek gerçek ve tüzel kişileri,

f) İhale: Özelleştirme Yüksek Kurulunun araç muayene istasyonlarının/hizmetinin özelleştirilmesine ilişkin kararlarına istinaden, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından yapılacak olan ihaleyi,

g) Araç Muayene İstasyonu: Araçların niteliklerinin tespit ve kontrol edildiği, bunun için gerekli cihaz ve personeli bulunan ve araç muayenesinin yapıldığı ve muayene kanallarının olduğu sabit yapıdaki tesisleri,

h) Seyyar Muayene İstasyonu: Taşınabilir/mobil nitelikte olan ve üzerinde fren, far, egzoz emisyon ölçüm cihazları ile diğer ölçü alet ile cihazların bulunduğu ve araçların muayenesinin yapıldığı muayene araçlarını,

i) Muayene Kanalı: Muayeneye gelen araçların bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar dahilinde tüm muayenelerinin yapıldığı, muayene araç ve gereçleri ile donatılan peronu,

j) Muayene İstasyonu Amiri: Her muayene istasyonunda bulunması zorunlu olan; araçların muayenesinden, muayene istasyonu işleteni ile birlikte sorumlu olan ve nitelikleri bu Yönetmeliğin 12 inci maddesinde belirtilen personeli/kişiyi,

k) Muayene İstasyonu Amir Yardımcısı: Her muayene istasyonunda bulunması zorunlu olan; araçların muayenesinden, muayene istasyonu işleteni ile birlikte sorumlu olan ve nitelikleri bu Yönetmeliğin 12 inci maddesinde belirtilen personeli/kişiyi,

l) Muayene İstasyonu Teknisyeni: Her muayene istasyonunda bulunması zorunlu olan ve nitelikleri bu Yönetmeliğin 12 inci maddesinde belirtilen personeli/kişiyi,

m) Muayene Bölgesi: Bu Yönetmelik kapsamındaki hizmetlerin etkin ve verimli bir şekilde yürütüleceği, Türkiye’nin il ve ilçeler itibarı ile Güney ve Kuzey olmak üzere iki bölgeye ayrılmış ekte yer alan halini,

n) Araç Muayene Raporu: Karayolu araçlarının özellikleri ve teknik bilgiler ile muayene sonuçlarının yer aldığı/işlendiği belgeyi,

o) (Ek: RG-18/08/2007-26617) İmtiyaz Sözleşmesi: Bakanlık, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ve İşletici arasında imzalanan araç muayene istasyonlarının yapımı, bakımı ve işletilmesi hizmetlerine ilişkin sözleşmeyi,

p) (Ek: RG-18/08/2007-26617) Geçici İşletme Yetki Belgesi: Her bir araç muayene istasyonu için bu Yönetmelikte ve İmtiyaz Sözleşmesinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi halinde Bakanlık tarafından işleticiye verilecek bir yıl süre ile geçerli belgeyi,

r) (Ek: RG-18/08/2007-26617) İşletme Yetki Belgesi: Her bir araç muayene istasyonu için işleticinin geçici işletme yetki belgesini almasını müteakip en geç bir yıl içinde ilgili muayene istasyonunun bir akreditasyon kurum/kuruluşuna akredite ettirilmesi halinde verilecek belgeyi,

İfade eder.

Bu Yönetmelikle ilgili diğer terimlerin tanımları için 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, Karayolları Trafik Yönetmeliği, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, Karayolu Taşıma Yönetmeliği ve Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmelik ile diğer ilgili mevzuatlarda belirtilen tanımlar esas alınır.

(Değişik başlık: RG-18/08/2007-26617)

İKİNCİ BÖLÜM

Araçların Muayeneleri

Araçların Muayeneleri

MADDE 5 – (Başlığı ile birlikte değişik: RG-18/08/2007-26617) (Değişik: RG-9/9/2008-26992)

Araçların muayeneleri; Bakanlığa ait araç muayene istasyonlarında veya Bakanlıkça yetkilendirilmesi halinde işletici veya alt işleticilere ait araç muayene istasyonlarında veya seyyar muayene istasyonlarında yapılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İşletme Şartları, İşletme Süresi ve Muayene Esasları

İşletme Şartları

Madde 6-

İşletici ve Alt İşletici, aşağıdaki hususlara uymakla yükümlüdür. İşleticinin yetkilerini Alt İşleticiye devretmesi halinde dahi sorumluluğu devam eder.

Araç muayene istasyonlarının (Değişik ibare: RG-18/08/2007-26617)  TS EN ISO/IEC 17020 “Çeşitli Tipteki Muayene Kuruluşlarının Çalıştırılmaları İçin Genel Kriterler” (A tipi muayene kuruluşu) standardına uygun olması ve işletmeye açılış tarihinden itibaren en geç 1 yıl içinde yetkili(Değişik ibare: RG-18/08/2007-26617)  akreditasyon kurum/kuruluşu arafından akredite edilmesi şarttır. Akreditasyon şartı faaliyet süresince aranır.

a) Araç Muayene İstasyonlarında ve/veya seyyar muayene istasyonlardaki araç muayenelerinde kullanılacak kontrol cihazları devamlı hizmet verecek şekilde faal bulundurulur, cihazlardan herhangi birinin arızalanması halinde, bu arıza giderilmeden muayeneye cihazsız devam edilmez.

b) Araç Muayene İstasyonları ve/veya seyyar muayene istasyonları her türlü aracın muayenesini model, marka ve tür gözetmeksizin yapmak zorundadırlar.

c) Araç Muayene İstasyonları ve muayene kanalları, kurulu bulunduğu arazi üzerinde ayrı bir bölüm halinde yer alır. Bu bölüm araç muayenesi dışında başka bir amaç veya ticari faaliyet için kullanılamaz.

d) Araç Muayene İstasyonlarında ve istasyonlara ait alanlardaki işçilerin sağlığı ve iş güvenliği ile çalışma şartları, ilgili mevzuata uygun olarak muayene istasyonu işleteni tarafından sağlanır. İstasyonlarda kullanılabilir durumda ilk yardım dolabı ve yeterli sayıda yangın söndürme cihazı bulundurulması şarttır.

e) Her muayene istasyonunca; gerekli olan her türlü açıklayıcı/yönlendirici panolar ve levhalar, işletmenin niteliğine göre istasyonun uygun yerlerine asılmak zorundadır.

f) (Değişik: RG-18/08/2007-26617) İşletici, işletmeye açılan araç muayene istasyonunun plan ve projesinde yapılacak her türlü tadilat için Bakanlıktan önceden onay almak zorundadır.

g) Araç Muayene İstasyonlarında her türlü güvenlik önlemi, İşletici veya Alt İşletici tarafından alınacaktır.

İşletme Süresi

Madde 7- (Değişik: RG-18/08/2007-26617)

6 ncı maddede belirtilen şartlara uygun faaliyet göstermek kaydıyla, işletme süresi  İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine tabidir. Yetki  iptaline ilişkin hükümler saklıdır.

Muayene Esasları

Madde 8-

Araç muayeneleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, Karayolları Trafik Yönetmeliği, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca yürürlüğe konulan Tip Onay Yönetmelikleri, Araçların İmal Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelik ile bu Yönetmelikte yapılan düzenlemeler dikkate alınarak Ek-1’de belirtilen sınıflara göre ve asgari Ek-2’de verilen cetveldeki hususları kapsayan kontrol ve testleri içerir. Bu kontrol ve testlerin yapılması zorunludur.

Araçların muayenelerinde Ek-1’de belirtilen sınıflar esas alınır. Bakanlık bu sınıflar ile muayene kurallarında düzenleme ve değişiklikler yapabilir. Yapılan değişiklikler ve düzenlemeler genelgelerle İşletici veya Alt İşleticilere duyurulur.

Araçlarda kullanılan lastiklerin dış yüzeylerinin ana yivlerindeki (oluklar) diş derinlikleri, 4 adetten az tekerlekli araçlarda en az 1 mm, 4 ve daha fazla tekerlekli araçlarda en az 1,6 mm olacaktır. Ana yivler, lastiklerin yer ile temas eden yüzeyinin yaklaşık ¾ ünü kapsayan, lastiklerin yer ile temas eden yüzeyinin merkezi kısmındaki yivlerdir.

(Değişik fıkra: RG-16/4/2016-29686) İşletici veya alt işletici egzoz emisyon ölçümü yapmak isterse; egzoz emisyon ölçümleri, 30/11/2013 tarihli ve 28837 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Egzoz Gazı Emisyonu Kontrolü ile Benzin ve Motorin Kalitesi Yönetmeliği esasları doğrultusunda yapılır. Bu durumda, işletici veya alt işletici söz konusu Yönetmeliğe göre ayrıca yetki almak zorundadır. Egzoz emisyon ölçümleri ücreti, bu konu ile ilgili mevzuat hükümlerine göre uygulanır.

Muayene sonuçları bilgisayar ağında da yer alacak bir Araç Muayene Raporuna işlenir.

Araç muayene sonuçları dört grupta değerlendirilecektir :

1- KUSURSUZ: Muayene edilen araçta herhangi bir eksikliğin bulunmaması halidir. Bu durumda Araç Trafik Belgesinin ilgili kısmına bir sonraki muayene tarihi yazılarak istasyon amiri veya yardımcısı tarafından imzalanmak ve mühürlenmek suretiyle onaylanır.

2- HAFİF KUSUR: Aracın yapılan muayenesi sonrasında yeniden muayenesine gerek duyulmayan bir eksikliğin bulunması halinde, eksiklikler Araç Muayene Raporunda gösterilip raporun bir örneği araç sahibine veya aracı muayeneye getirene, söz konusu eksikliklerin giderilmesi için verilir. Araç Trafik Belgesinin ilgili kısmına bir sonraki muayene tarihi yazılarak istasyon amiri veya yardımcısı tarafından imzalanmak ve mühürlenmek suretiyle onaylanarak muayenesi bitirilir.

3- (Değişik: RG-16/4/2016-29686) AĞIR KUSUR: Aracın muayenesi sonucunda tamirine ihtiyaç duyulacak derecede eksiklikler tespit olunması halinde, söz konusu eksiklikler Araç Muayene Raporuna, ağır kusur olarak işlenir. Bu eksikliklerin giderilerek aracın yeniden muayeneye tekrarına gelmesi amacıyla, muayenenin yapıldığı tarihten itibaren Araç Muayene Raporunda bir aylık süre tanındığı belirtilerek aracın muayenesi ve Araç Trafik Belgesi onaylanmaz. Söz konusu Raporun bir örneği aracı getirene verilir ve verilen rapordaki eksikliklerin giderilip giderilmediği muayene tekrarı esnasında kontrol edilir. Bir aylık süre içinde muayenenin yapıldığı istasyona veya aynı ilde yer alan diğer sabit muayene istasyonlarına gelinen muayene tekrarından muayene ücreti alınmaz. Muayenenin yapıldığı tarihten itibaren, bir aylık sürenin dolmasından sonra gelinen muayeneden veya bir aylık süre dolmadan gelinen muayene tekrarından sonraki muayeneden muayene ücreti tam olarak alınır. Eksiklikler tamamlanmadığı sürece muayene işlemi tamamlanmış sayılmaz.

4- (Değişik: RG-16/4/2016-29686) EMNİYETSİZ: Aracın, can ve mal emniyeti ile trafik güvenliği açısından tehlikeli olacak derecede kusurlarının/eksikliklerinin tespiti halinde muayenesi onaylanmaz. Emniyetsiz araçların muayene tekrarı ve muayene ücretleri hakkında ağır kusurlu araçlar için bu maddenin altıncı fıkrasının (3) numaralı bendinde belirtilen hükümler uygulanır.

Araçların muayeneleri sonucunda tespit edilen eksikliklerden nelerin hafif kusur, ağır kusur ve emniyetsiz grubuna girdiği Bakanlık tarafından belirlenir.

Araç Muayene Raporlarının İşleticide veya Alt İşleticide kalan nüshaları İşletici tarafından bilgisayar ağına girilir ve ayrıca arşivlenip saklanır.

Muayeneleri süresi içinde yaptırılmayan veya geç yaptırılan araçlara ilişkin bilgiler, şekli ve içeriği Maliye Bakanlığınca belirlenecek bir tutanak ile en yakın trafik kuruluşuna bildirilir. Bu tutanaklar gerektiğinde/imkanlar ölçüsünde elektronik ortamda da bildirilebilir.

Yurt dışında ikamet eden veya ticari faaliyet nedeni ile sürekli yurt dışında bulunan araçların yasal süresi içinde muayenesinin yapılamaması durumunda, bu durumun belgelendirilmesi halinde, yurda giriş tarihinden itibaren bir ay içinde muayenesini yaptıran araçlara 2918 sayılı Kanunun 35 inci maddesinde yer alan %5 fazla ücret tahsili hususu uygulanmaz.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yetki verilmesi

Yetki Verme

Madde 9-

Yapılan ihale sonucunda yetki verilmesi uygun görülen gerçek veya tüzel kişiler, (Değişik ibare: RG-18/08/2007-26617) imtiyaz sözleşmesinin imza tarihinden itibaren bir ay içinde; kuracakları istasyonlar için ihale ilanına, idari ihale şartları belgesine, tesis ve işletme teknik şartnamesine uygun olarak yapacakları iş programını işletmeye hazır hale geliş sıra ve süresini de içerecek şekilde Bakanlığa verirler. Bakanlık programı 15 gün içinde değerlendirerek cevaplar. Söz konusu gerçek veya tüzel kişiler Bakanlığın bu programı değiştirerek onaylaması halinde de buna uymak durumundadırlar.

(Değişik: RG-18/08/2007-26617) Yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler, İmtiyaz Sözleşmesinin imzalanmasının ardından, onaylanan iş programına göre İmtiyaz Sözleşmesinin imza tarihinden itibaren 18 (on sekiz) ay içinde bölgesindeki tüm istasyonları şartnamelere, İmtiyaz Sözleşmesine ve bu Yönetmeliğe uygun şekilde yapmak/açmak ve araç muayenesine başlayacak hale getirmek zorundadırlar.

(Değişik: RG-18/08/2007-26617) İşletici muayene istasyonu açma ve işletme yetkisini, Bakanlığın onayı ve aynı standart ve şartları sağlamak kaydıyla Alt İşleticilere devredebilir, ancak İşleticinin sorumluluğu aynen devam eder.

Bu Yönetmelikte ve (Değişik ibare: RG-18/08/2007-26617)  imtiyaz sözleşmesinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi halinde İşletici Bakanlık tarafından “Geçici İşletme Yetki Belgesi” ile yetkilendirilir. Geçici İşletme Yetki Belgesi verilen İşleticiler ve alt işleticiler en geç 1 (bir) yıl içinde muayene istasyonlarını akredite ettirmek durumundadır. Akredite edilen istasyonların “Geçici İşletme Yetki Belgesi”, “İşletme Yetki Belgesi”ne dönüştürülür. Yetki verilen işleticinin ve varsa alt işleticinin adı, soyadı, ticari unvanı ve diğer ilgili bilgiler muayene istasyonunda herkesin görebileceği bir yere asılır.

Yetki Belgeleri Bakanlıkça 50 (Değişik ibare: RG-18/08/2007-26617) Yeni Türk Lirası ücret alınarak verilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Muayene İstasyonunda Bulundurulacak Araç ve Gereçler

Bulundurulacak Araç ve Gereçler

Madde 10-

Araç Muayene İstasyonlarında;

a) Fren, far, lastik diş derinliği, gürültü kontrol, gaz kaçağı kontrol ve ölçüm cihazları ile gerekli diğer alet ve edevatın bulundurulması, (egzoz emisyon ölçümü yapılmak istenmesi halinde egzoz emisyon ölçüm cihazı)

b) Her muayene istasyonunda, yeterli kapasitede, uygun bir ortama kayıt yapan bilgi işlem sistemi kurulması, ana merkez bağlantısı olan bilgisayar ağının oluşturulması,

c) Muayene kanalında muayene çukuru bulunmaması halinde, araç kaldırıcı lift bulundurulması, (hem çukur hem de lift olabilir)

d) Seyyar muayene istasyonunda en azından; fren, far, lastik diş derinliği, gürültü kontrol, gaz kaçağı kontrol ve ölçüm cihazları ile gerekli diğer alet ve edevatın bulunması,

zorunludur.

Bakanlık tarafından gerekli görülmesi halinde ön düzen kontrol cihazının bulundurulması İşleticiden istenebilir.

Teknik gelişmelere bağlı olarak, gerekli görülecek diğer ölçü ve kontrol cihazlarını belirlemeye Bakanlık yetkilidir.

ALTINCI BÖLÜM

Personel ve Nitelikleri İle İlgili Hükümler

Çalıştırılacak Personel

Madde 11- (Değişik: RG-9/9/2008-26992) Araç muayene istasyonunda,  en az bir istasyon amiri ve bir yardımcısı ile her muayene kanalı için en az bir olmak üzere yeterli sayıda muayene teknisyeni bulundurulur. Ayrıca, teknolojik gelişmelere bağlı olarak Bakanlıkça belirlenecek yeterli sayıda gerekli diğer personel çalıştırılır.

Muayene istasyonu işleteni ile istasyon amirinin farklı kişiler olması halinde, muayene istasyonu amiri veya yardımcısı işletenin bu istasyonla ilgili tüm sorumluluklarını üstlenmiş sayılır.

Seyyar muayene istasyonlarında araç muayeneleri, ilgili araç muayene istasyonlarında görevli istasyon amiri, istasyon amir yardımcısı veya teknisyenler tarafından yapılır.

Personelde Aranacak Nitelikler

Madde 12- Araç muayene istasyonlarında çalıştırılacak personelde aşağıdaki şartlar aranır.

a) (Değişik: RG-16/4/2016-29686)  Öğrenim şartları:

1. Muayene istasyonu amiri: Mühendislik veya teknoloji fakültelerinin makine, endüstri, mekatronik, elektrik, elektronik, elektrik-elektronik, otomotiv bölümü veya teknik eğitim fakültelerinin makine, makine eğitimi, otomotiv öğretmenliği, otomotiv teknik öğretmenliği, otomotiv teknolojisi öğretmenliği bölümü veya otomotiv eğitimi ana bilim dalı veya otomotiv ana bilim dalı mezunu olmaları.

2. Muayene istasyonu amiri yardımcısı: Mühendislik veya teknoloji fakültelerinin makine, endüstri, mekatronik, elektrik, elektronik, elektrik-elektronik otomotiv bölümü veya teknik eğitim fakültelerinin makine, makine eğitimi, otomotiv öğretmenliği, otomotiv teknik öğretmenliği, otomotiv teknolojisi öğretmenliği bölümü veya otomotiv eğitimi ana bilim dalı veya otomotiv ana bilim dalı mezunu veya meslek yüksekokullarının makine, motor, mekatronik, motor teknolojileri, otomotiv teknolojisi, iş makineleri, elektrik, elektronik, elektrik-elektronik, otomotiv bölümü mezunu olmaları.

3. Muayene Teknisyeni:

3.1 Meslek yüksekokullarının makine, motor, mekatronik, motor teknolojileri, otomotiv teknolojisi, iş makineleri, otomotiv bölümü mezunu veya teknik lise, endüstri meslek lisesi, mesleki ve teknik eğitim merkezi, mesleki açık öğretim lisesi veya dengi meslek liselerinin makine, motor, tesviye, otomotiv bölümü, motorlu araç teknolojisi (otomotiv, eletromekanik) alanı, makine teknolojisi (makine bakım onarım, bilgisayarlı makine imalatı) alanı  mezunu olmaları veya,

3.2 Meslek yüksekokullarının elektrik, elektronik, elektrik-elektronik bölümü mezunu veya teknik lise, endüstri meslek lisesi, mesleki ve teknik eğitim merkezi, mesleki açık öğretim lisesi veya dengi meslek liselerinin metal işleri, elektrik, elektronik, elektrik-elektronik bölümü, elektrik-elektronik teknolojileri alanı veya motorlu araç teknolojisi alanı veya makina teknolojisi alanı mezunu olmaları,

şarttır.

3.3 Bir muayene istasyonunda bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) numaralı alt bendinin (3.2) numaralı alt bendi kapsamında çalıştırılacak muayene teknisyeni sayısı, (3.1) numaralı alt bendi kapsamında çalıştırılan muayene teknisyeni sayısının yarısını geçemez. Hesaplamalarda ortaya çıkan yarım değerler bir üst tam sayıya dönüştürülür.

b) (Değişik: RG-16/4/2016-29686)  Sürücü belgesine sahip olma şartları:

1. Muayene istasyonu amirleri ve amir yardımcılarının (B) sınıfı sürücü belgesine,

2. Hafif vasıta muayene teknisyenlerinin (B) sınıfı, ağır vasıta muayene teknisyenlerinin (C) ve (D) sınıfı sürücü belgelerine sahip olmaları,

gerekir.

c) (Değişik: RG-16/4/2016-29686) Mesleki Eğitim Şartları: Muayene istasyonu amiri, yardımcısı, muayene teknisyenleri ve diğer çalışanların; Bakanlığın şekli, içeriği, zamanı ve süresini belirterek düzenleyeceği veya düzenleteceği eğitimleri almaları gerekir.

d) (Mülga: RG-18/08/2007-26617)

d) (Teselsül: RG-18/08/2007-26617) Resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, kaçakçılık, dolandırıcılık, dolanlı iflas, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, uyuşturucu ve silah kaçakçılığı, hırsızlık, rüşvet, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununa giren suçlardan hürriyeti bağlayıcı ceza ile hükümlü bulunmamaları şarttır.

Çalışma Süresi

Madde 13- Muayene istasyonları günde en az 7 saat 30 dakika, haftada en az 45 saat açık ve hizmete hazır halde bulundurulur. Çalışma gün ve saatlerini gösteren panolar istasyon girişinde uygun yerlerde asılır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Araçların Muayeneleri ile İlgili Hükümler

Muayene Süresi

Madde 14-

Araçlar cinslerine, kullanma amaç ve şekillerine uygun olarak periyodik muayeneye tabidir. Buna göre;

a) Hususi otomobiller ile bunların her türlü römorkları ilk üç yaş sonunda ve devamında her iki yılda bir,

b) Resmi otomobiller ile bunların her türlü römorkları (Değişik ibare: RG-7/1/2010-27455) ilk üç yaş sonunda ve devamında iki yılda bir,

c) Lastik tekerlekli traktörler ile bunların her türlü römorkları ilk üç yaş sonunda ve devamında üç yılda bir,

d) İki veya üç tekerlekli araçlar ve bunların her türlü römorkları, ilk üç yaş sonunda ve devamında iki yılda bir,

e) Diğer bütün motorlu araçlar ile bunların her türlü römorkları ilk bir yaş sonunda ve devamında yılda bir, periyodik muayeneye tabi tutulur.

Askeri araçlarla, iş makinesi türünden araçların muayeneleri, tescilini yapan kuruluşlarca yapılır.

Muayene süresi dolmasa bile kazaya karışması sonucu yetkili zabıtaca muayenesi gerekli görülenler ile üzerinde değişiklik yapılan araçların ayrıca özel muayenesi zorunludur.

Karayoluna çıkmış olan araçların, teknik şartlara uyup uymadığı trafik zabıtasınca kontrol edilerek uygunsuzluk tespit edilenler, her an muayene istasyonlarına sevk edilip muayeneleri yaptırılabilir. Bu durumda trafik zabıtasınca bir “Uygunsuzluk Tespit Tutanağı” düzenlenir. Bu tutanak olmaksızın muayene istasyonuna sevk yapılamaz.

Muayene Ücreti

Madde 15-

Araç muayeneleri için 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 35 inci maddesi hükmünce tespit ve ilan olunan ücretler alınır. Tespit edilmiş olan muayene ücret tarifesi, araç muayene istasyonunun herkesçe görülebilecek uygun yerlerine asılır.

Bu madde ile 9 uncu maddede belirtilen ücretler, her yıl Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranlarında arttırılır.

Muayenelerin Kaydı

Madde 16-

Araçların muayeneleri bir Araç Muayene Raporuna işlenir. Bu rapor sonucuna göre, Araç Trafik Belgesi onaylanır veya onaylanmaz.( Ayrıca aracın uygun bir kısmında seyir halinde en iyi görülebilecek şekilde belli bir tarihe kadar araç muayenesinin yapıldığını gösteren bir muayene işareti yer alır. Bu muayene işaretinin şekli ve niteliği Bakanlık, Emniyet Genel Müdürlüğü ve İşleticinin mutabakatı ile belirlenir.)

Araç Muayene Raporuna işlenen muayene sonuçları bilgisayar ortamına geçirilir. Bu araç muayene raporu ana merkez bilgisayar ağının yanı sıra,Bakanlık, Maliye Bakanlığı ve Emniyet Genel Müdürlüğü bilgisayar ağlarına on line olarak elektronik ortamda aktarılır.

Seyyar muayene istasyonlarında yapılan muayene sonuçları da araç muayene raporuna işlendikten sonra aynı şekilde söz konusu olan bütün bilgisayar ağlarına aktarılır.

Muayene Raporuna her işleten kendi logosunu koyacaktır.

Bilgisayar sistemlerinde muayenelerin kaydı hususunda aşağıdaki şartlar aranır.

1) Bilgisayar sisteminin /ağının bilgilerin doğruluğunu, gizliliğini ve güvenliğini her seviyede sağlayacak nitelikte olması şarttır.

2) Bilgisayar sistemlerinde meydana gelebilecek arızalar en fazla iki iş gününde giderilir.

3) Bütün muayene işlemleri kayıtlarının, bilgisayar ortamında olması şarttır.

4) Kullanılacak yazılımda girilecek bilgiler, Bakanlık, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Maliye Bakanlığınca belirlenecek formdaki tüm bilgileri içermesi şarttır.

5) Muayene Raporuna işlendikten sonra kaydedilen bilgiler üzerinde değişiklik <ı>yapılmaz.

6) Bilgilerin aktarım formatı; Bakanlık, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Maliye Bakanlığınca belirlenecek bilgi dosyası şeklinde olmalı ve bu dosya muayene istasyonunda muayenesi gerçekleştirilen araçlara ilişkin tüm bilgilerin yanı sıra, muayene istasyonunu tanımlayan gerekli bilgileri de içermelidir.

Yola Elverişlilik Muayene Belgesi Verilmesi

Madde 17-

Araç Muayene İstasyonları İşleticileri, muayene istasyonunun Akredite edilmesi ve ayrıca Bakanlıktan gerekli izinin alınması şartıyla motorlu taşıt ve römork/yarı römorklar için Yola Elverişlilik Muayene Belgesi de düzenleyebilirler.

Aracın muayenesi sonucunda yola elverişlilik belgesi düzenlenmesinin istenilmesi halinde, araç muayene ücreti ve egzoz emisyon ölçüm ücretinden ayrı olarak muayene ücretinin %50 si (yüzde elli) karşılığında bir ücret alınarak bu belge verilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Denetim, Yetkinin iptali ve İdari Müeyyide

Denetim (Değişik: RG-18/08/2007-26617)

Madde 18-

Muayene istasyonları, (Değişik ibare: RG-18/08/2007-26617) TS EN ISO/IEC 17020, “Çeşitli Tipteki Muayene Kuruluşlarının Çalıştırılmaları İçin Genel Kriterler”de yer alan A tipi muayene istasyonları olarak faaliyet gösterir ve tüm istasyonların işetmeye açılışından itibaren en geç bir yıllık süre içinde yetkili bir (Değişik ibare: RG-18/08/2007-26617) akreditasyon kurum/kuruluşu tarafından akredite edilmesi şarttır ve faaliyet süresince akreditasyon sağlanır.

Araç muayene istasyonlarının;

a) Bu Yönetmelikte yer alan araç muayenelerinin yapılmasıyla ilgili teknik ve idari koşulları sağlayıp sağlamadığı,

b) Buralarda bu Yönetmeliğe uygun muayene yapılıp yapılmadığı,

c) Buralardaki makine ve teçhizatı ile çalıştırılan personelin nitelik ve niceliğinin uygun olup olmadığı,

d) Her türlü araç muayene kayıtlarının usulüne uygun tutulup tutulmadığı,

e) Mevzuat kapsamına giren diğer hususların yerine getirilip getirilmediği,

Bakanlığın belirleyeceği periyotlarla, Bakanlığın yetkilendireceği kendi personeli veya yine Bakanlığın yetkilendireceği başka kurum/kuruluşların personeli tarafından yapılacak denetimler ile belirlenir.

Bakanlıkça gerekli görülmesi halinde, muayene istasyonlarında periyodik denetimlerin dışında da her zaman denetim yapılabilir.

Araç muayene istasyonu amiri veya yardımcısı; denetime gelen yetkililere her türlü kolaylığı sağlar, istenen bütün bilgi ve belgeleri verir.

Denetim sonucu Bakanlıkça, işletme belgesiyle yetki verildiği halde bu Yönetmelikte belirtilen işletme şartlarına uymayan veya muayeneleri gerektiği şekilde yapmayan muayene istasyonu işletenleri hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 35 inci maddesi ile bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Yetkinin İptali

Madde 19 — (Değişik: RG 18/12/2004 – 25674)

İşleticinin veya Alt İşleticinin yükümlülüklerini yerine getirmemesi, infisahı veya iflası hallerinde verilen yetki iptal edilir ve yeni yetkilendirme Bakanlık tarafından ihale ile yapılır. Ayrıca, İşletici veya Alt İşleticinin herhangi bir araç muayene istasyonunda işletme şartlarına uymaması ve araç muayenelerini 8 inci maddeye uygun şekilde yapmaması halinde, İşleticiye ilk seferinde bu istasyon için 3 (Değişik ibare: RG-18/08/2007-26617) bin TL para cezası ile 15 gün eksikliklerini düzeltme müddeti verilir. İkinci tekrarında aynı istasyon için 5 (Değişik ibare: RG-18/08/2007-26617) bin TL para cezası ile 15 gün eksikliklerini düzeltme müddeti verilir. 1 yıl içinde üçüncü tekrarında 10 (Değişik ibare: RG-18/08/2007-26617) bin TL para cezası verilir ve bu istasyonun işletme belgesi iptal edilir. Bu halde muayene istasyonu İşletici tarafından yeni işletme izni alınıncaya kadar Bakanlık gözetiminde çalıştırılır. Bu durumda muayene istasyonunun personel giderleri dahil her türlü işletme masrafı işletici tarafından karşılanır. Bu istasyondan elde edilen gelirin tamamı hazine payı olarak ilgili vergi dairesine yatırılır.

Alt İşleticinin yükümlülüklerini yerine getirmemesinden İşletici de sorumludur.

Herhangi bir bölgede bulunan istasyonların dört yıllık bir süre içinde % 20 sinin  işletme belgesi iptal edildiği taktirde o bölgeye ait yetkilendirme tamamen iptal edilir. Bu durumda yeni yetkilendirme Bakanlık tarafından ihale ile yapılır. Bu takdirde İşletici veya Alt İşletici/İşleticiler hiçbir talepte bulunamaz.

İdari Müeyyide

Madde 20-

İşletme şartlarına uyulmaması ve/veya araç muayenelerinin 8 inci maddeye uygun bir şekilde yapılmaması durumunda üçüncü şahısların uğrayacağı zararlar konusunda emniyeti suiistimal veya kasıt yönünden ilgili mevzuat ve kanun hükümleri uygulanır.

Bilgilerin Gizliliği (Ek: RG-18/08/2007-26617)

MADDE 20/A – Araçlara ve muayene raporuna ilişkin İşletici veya Alt İşletici tarafından oluşturulan veri tabanında yer alan her türlü veriler ve bilgiler ile Bakanlık, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Maliye Bakanlığı tarafından İşletici veya Alt İşleticinin kullanımına açılan araçlara ilişkin veriler ve bilgiler, Bakanlığın onayı alınmadan üçüncü kişilere açıklanamaz, verilemez ve kullandırılamaz.

Bakanlık, İşletici veya Alt İşleticinin Maliye Bakanlığı ve Emniyet Genel Müdürlüğünden aldığı bilgilerin açıklanmasına ilişkin taleplerde adı geçen kurumlardan izin alır.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Geçici Hükümler, Yürürlük ve Yürütme

Karayolları Genel Müdürlüğünce Yapılmakta Olan Araç Muayene İşlemleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (Değişik: RG-18/08/2007-26617)

Bu Yönetmelik hükümlerine göre herhangi bir ilde kurulması gereken araç muayene istasyonlarının tamamına “Geçici İşletme Yetki Belgesi” verildiği tarihten itibaren, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun geçici 18 inci maddesi uyarınca, söz konusu ilde Karayolları Genel Müdürlüğünce yapılmakta olan araç muayene işlemlerine son verilir.

GEÇİCİ MADDE 2 – (Ek: RG-3/4/2020-31088)

Dünya Sağlık Örgütü tarafından pandemi ilan edilen COVID-19 salgını nedeniyle, bu Yönetmeliğin 14 üncü maddesi gereğince muayene süresi gelen araçlarının muayenesini bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içerisinde gerçekleştiremeyen motorlu taşıt sahipleri, araç muayene işlemlerini bu sürenin bitiminden itibaren 45 gün içerisinde gerçekleştirebilirler. Bu süreler gerektiğinde Bakanlıkça uzatılabilir.

Yürürlük

Madde 21- Bu Yönetmelik 1/1/2005 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 22- (Değişik: RG-15/1/2019-30656 Mükerrer)

Bu Yönetmelik hükümlerini Ulaştırma ve Altyapı Bakanı yürütür.

Ek-1

TAŞIT SINIFLARI:

1) (Değişik: RG-16/4/2016-29686) Yolcu taşımacılığında kullanılan, sürücüsü dahil dokuzdan fazla oturma yeri olan motorlu taşıtlar, ( Sürücüsü dahil oturma yeri on yediyi aşmayan otobüslere minibüs denir.)

2) Yük taşımak için kullanılan ve azami müsaade edilebilir ağırlığı 3500 kg’dan fazla olan motorlu taşıtlar,

3) Azami müsaade edilebilir ağırlığı 3500 kg’dan fazla olan römorklar ve yarı römorklar,

4) Taksiler ve ambulanslar,

5) (Değişik: RG-16/4/2016-29686) Normal olarak karayolunda yük taşımak için kullanılan ve azami yüklü ağırlığı 3500 kilogramı geçmeyen tarım ve orman traktörleri haricindeki en az dört tekerlekli motorlu taşıtlar ve tarım traktörleri haricindeki en az iki tekerlekli motorsuz taşıtlar,

6) (Değişik: RG-16/4/2016-29686) Yapısı itibarıyla, Sürücüsü dahil en fazla dokuz oturma yeri olan ve insan taşımak için imal edilmiş bulunan motorlu taşıtlar,

7) Traktörler,

8) Motosikletler, Motorlu Bisikletler,

1, 2 ve 3 numarada yer alan taşıtlar ağır araçlar, 4, 5, 6, 7 ve 8 numarada yer alan taşıtlar hafif araçlar sınıfına girer.

Ek-2 (Değişik: RG-19/12/2007-26735)

ZORUNLU OLARAK TESTE TABİ TUTULACAK PARÇALAR
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflardaki Taşıtlar
1.	Fren sistemleri
Kontrol Edilecek/Deneye Tabi Tutulacak Parçalar	Kusur Kabul Edilecek Durumlar
1.1.	Mekanik Durum ve Çalışma
1.1.1.	Ayak freni pedal mili (Sınıf 3 hariç)	– Çok sıkı
– Yatak aşınması
– Aşırı aşınma/oynama
1.1.2.	Pedaldurumu ve fren çalıştırma cihazı hareketi (Sınıf 3 ve 8 hariç)	– Aşırı veya yetersiz geri dönüş hareketi
– Tam serbest bırakmayan fren kumandası
– Fren pedalı üzerinde kaymayı önleyici kaplama yok, bozulmuş veya aşınarak düzleşmiş
1.1.3.	Vakum pompası veya kompresör ve rezervuar	– Frenlerin etkin çalışması için gerekli hava basıncının / vakumun oluşturulması için geçen zamanın aşırı/uzun/geç olması
–    İkaz cihazı çalıştıktan sonra freni en az iki kere uygulamak için gerekli hava basıncının / vakumun yetersiz olması (veya bu durumu ölçen ölçme cihazının güvensiz değer göstermesi)
– Basıncın fark edilir şekilde düşmesine neden olan hava kaçağı veya duyulabilir derecede kaçaklar
1.1.4.	Düşük basınç ikaz göstergesiveya ölçme aygıtı (Sınıf 7 ve 8 hariç)	– Düşük basınç göstergesi/hava basınç ölçme aygıtı hatalı çalışıyor veya arızalı
1.1.5.	El freni kontrol/kumanda valfi/elektrikli kumanda devresi	– Çatlamış veya hasar görmüş valf, aşırı aşınma
– Kontrol valfinin hatalı çalışması
– Valf milinde güvensiz kumanda veya kumanda birimi güvensiz
– Sistemdeki bağlantılar gevşek veya sızdırıyor
– Yetersiz çalışma, işlevsiz
1.1.6.	El freni, kumanda levyesi, el freni mandalı (Sınıf 8 hariç)	– El freni mandalının tam tutmaması
– Levye milinde veya mandal mekanizmasında aşırı aşınma
– Ayar bozukluğunu gösteren aşırı levye hareketi
1.1.7.	Fren Valfleri (Ayak valfleri, boşaltıcılar, düzenleyiciler, vs.)	– Hasarlı, aşırı hava kaçağı
– Kompresörden aşırı yağ akması
– Güvensiz /uygun olmayan montaj
– Hidrolik fren yağının akması
1.1.8.	Römork frenleri için bağlantılar (Sınıf 8 hariç)	– Kusurlu yalıtım tıpaları veya kendiliğinden kapanan valf
– Güvensiz/uygun olmayan montaj
– Aşırı sızdırma
1.1.9.	Basınç tankı enerji depolama rezervuarı (Sınıf 8 hariç)	– Hasarlı, çürümüş, hava kaçırıyor
– Tahliye cihazı çalışmıyor
– Güvensiz/uygun olmayan montaj
1.1.10.	Fren yardımcı üniteleri ana silindir  (Hidrolik sistemlerde)	– Yardımcı ünite kusurlu veya etkin değil
– Ana silindir kusurlu veya sızdırıyor
– Ana silindir güvensiz
– Yetersiz miktarda fren sıvısı
– Ana silindir rezervuar kapağı yok
– Fren sıvısı ikaz lambası yanıyor veya kusurlu
– Fren sıvısı seviye ikaz cihazı düzgün çalışmıyor
1.1.11.	Katı/sert fren boruları	– Yetersizlik veya kırılma riski
– Borulardan veya aktarma bağlantılarından sızdırma
– Hasarlı veya aşırı çürümüş
– Yerinden oynamış
1.1.12.	Esnek fren hortumları	– Yetersizlik veya kırılma riski
– Hasarlı , sürtünme ile yaralanmış , çok kısa veya burkulmuş fren hortumları
– Hortumlardan veya bağlantı parçalarından sızdırma
– Basınç altında hortum sişkinliği
– Geçirgen
1.1.13.	Fren baskı pabuçları	– Aşırı aşınma
– Kirlenmiş (Yağ, gres yağı, vs.)
1.1.14.	Fren kampanaları, fren diskleri	– Aşırı aşınma, aşırı yarılma, çatlama, güvensiz veya kırılmış
– Kirlenmiş (Yağ,gres yağı,vs.)
– Arka plaka güvensiz, koruma sacı güvensiz veya yok
1.1.15.	Fren kabloları, rotları, levye bağlantıları	– Hasarlı veya birbirine dolaşmış kablolar
– Aşırı aşınmış veya çürümüş
– Kablo veya rot bağlantıları güvensiz
– Fren teli klavuzu arızalı
– Fren sisteminin serbest hareketinin herhangi bir şekilde engellenmesi
– Levye / rot / bağlantıları hatalı ayarlanmış
1.1.16.	Fren tahrik birimleri (Körükleri),  (Yaylı frenler veya hidrolik tekerlek frenleri dahil olmak üzere)	– Çatlak veya hasarlı
– Sızdırıyor
– Güvensiz / uygun olmayan montaj
– Aşırı çürümüş
– Çalıştırma pistonu veya diyafram mekanizmasının aşırı hareketi (kursu)
– Toz koruyucu muhafaza yok veya aşırı hasarlı
1.1.17.	Fren kuvveti algılayıcı valf  (Sınıf 7 ve 8 hariç)	– Kusurlu bağlantı
– Hatalı ayar
-Yatak sarmış, paslanmış, yağ kaçırıyor, çalışmıyor
– Yok
1.1.18.	Otomatik gevşeklik ayarının gösterimi  (Sınıf 7 ve 8 hariç)	-Yatak sarmış veya normal olmayan hareket, aşırı aşınmış veya hatalı ayarlanmış
– Kusurlu
1.1.19.	Yavaşlatıcı sistemler  (takılmış veya gerekli ise) (Sınıf 7 ve 8 hariç)	– Güvensiz bağlayıcılar veya montaj
– Kusurlu, çalışmıyor
1.2.	Servis freni etkinliği veverimi
1.2.1.	Etkinlik  (Azami güce kademeli olarak ulaşma)	– Bir veya daha fazla tekerlekte uygunsuz frenleme kuvveti
– Herhangi bir tekerlekteki frenleme kuvveti, aynı dingildeki bir başka tekerlekte kaydedilen en yüksek değerin %70 inden daha az ise karayolunda yapılan frenleme deneyi sırasında taşıtın düz bir çizgiden aşırı sapması
– Fren kuvvetinde hiçbir kademeli değişiklik olmaması (kızaklama)
– Herhangi bir tekerlekte frenin çalışmasının normal olmayan gecikmesi
– Şekli bozulmuş diskler veya oval kampanalar nedeniyle fren kuvvetindeki aşırı dalgalanma
1.2.2.	Verim	Azami müsaade edilen kütleye göre veya yarı römorklarda uygulanabilirse, müsaade edilen dingil yüklerinin toplamına göre frenleme oranı aşağıdaki değerlerden az olması: Asgari  Frenleme Verimliliği: Sınıf 1 : % 50(1)Sınıf 2 : % 43(2)Sınıf 3 : % 40(3)Sınıf 4 : % 50Sınıf 5 : % 45(4)Sınıf 6 : % 50Sınıf 7 : % 40Sınıf 8 : % 50veyaTaşıt imalatçısı taşıt dingil için referans değerler belirtmişse, bu değerlerden daha az  bir frenleme kuvveti olması.(5)(1) ABS ile donatılmamış sınıf 1 araçları veya tip onayı 1 Ekim 1991 tarihinden önce onaylanan taşıtlar için %48(2) 1988 tarihinden sonra tescil edilmiş taşıtlar için %45(3) 1988 tarihinden sonra tescil edilmiş yarı römorklar ve çekme çubuklu römorklar için %43(4) 1988 tarihinden sonra tescil edilmiş sınıf 5 taşıtlar için %50(5) Araç aksı için referans değeri, aracın sunulduğu belirli ağırlıkta öngörülen minimum frenleme gücünü elde etmek üzere gerekli frenleme kuvveti (Newton cinsinden)’ dir
1.3.	İkincil (acil durum) fren etkinliği ve verimliliği (farklı bir sistem kullanılıyorsa)
1.3.1.	Etkinlik	– Bir tarafta frenin çalışmaması
– Herhangi bir tekerlekteki frenleme kuvveti aynı dingildeki bir başka tekerlekle kaydedilen en yüksek değerin %70’inden daha az olması
– Verimlilikte hiçbir kademeli değişiklik olmaması (kızaklama)
– Römorklarda otomatik fren sisteminin çalışmaması
1.3.2.	Verim	– Bütün taşıt sınıfları için Madde 1.2.2 ‘de azami müsaade edilebilir kütleye göre veya yarı römorklarda müsaade edilen dingil yüklerinin toplamına göre, belirtilen servis fren etkinliğinin %50 (6) sinden az bir frenleme oranı olması (6)Asgari fren etkinliği Sınıf 2 ve Sınıf 5 taşıtlar için 2.2 m/sn2,Sınıf 7 taşıtlar için 1.2 m/sn2, Sınıf 8 taşıtlar için 2.2 m/sn2olmalıdır.
1.4.	El freni etkinliği ve verimliliği
1.4.1.	Etkinlik (Sınıf 8 hariç)	Bir tarafta fren çalışmaması
1.4.2.	Verim (Sınıf 8 hariç)	Bütün taşıt sınıfları için ,azami müsaade edilebilir kütleye göre %16’sından az veya motorlu taşıtlar için,taşıtın azami müsaade edilebilir kütle kombinasyonuna göre %12’sinden az (hangisi büyükse) bir frenleme oranı
1.5.	Yavaşlatıcı veya egzoz freni sistemi etkinliği	– Verimlilikte hiçbir kademeli değişiklik olmaması (yavaşlatıcı)
– Kusurlu
1.6.	Anti-Blokaj (ABS) frenleme (Kilitlemeyen frenleme) (Sınıf  7 hariç)	– Anti-Blokaj ikaz cihazının hatalı çalışması
– Kusurlu

ZORUNLU OLARAK KONTROL EDİLECEK PARÇALAR
1, 2, 3. Sınıflarındaki Taşıtlar	4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflarındaki Taşıtlar
2.	Direksiyon ve Direksiyon Simidi (Sınıf 3 hariç)	2.	Direksiyon
2.1.	Mekanik durum	2.1.	Mekanik durum
2.2.	Direksiyon simidi	2.2.	Direksiyon boşluğu
2.3.	Direksiyon boşluğu	2.3.	Direksiyon sistemi bağlantısı
2.4.	Direksiyon simidi yatağı
3.	Görüş Özellikleri (Sınıf 3 hariç)	3.	Görüş Özellikleri
3.1.	Görüş alanı	3.1.	Görüş alanı (Sınıf 8 hariç)
3.2.	Camın durumu	3.2.	Camın durumu (Sınıf 7 ve 8 hariç)
3.3.	Dikiz aynası	3.3.	Dikiz aynası
3.4.	Ön cam silecekleri	3.4.	Ön cam silecekleri (Sınıf 7 ve 8 hariç)
3.5.	Cam yıkayıcılar	3.5.	Cam yıkayıcılar (Sınıf 7 ve 8 hariç)
4.	Lambalar, Yansıtıcılar ve Elektrik Teçhizatı (Sınıf 3 hariç)	4.	Aydınlatma teçhizatı
4.1.	Uzun ve kısa hüzmeli farlar	4.1.	Uzun ve kısa hüzmeli farlar
4.1.1.	Durum ve çalışma	4.1.1.	Durum ve çalışma
4.1.2.	Ayar	4.1.2.	Ayar
4.1.3.	Düğmeler	4.1.3.	Düğmeler
4.1.4.	Görüş yeterliliği

ZORUNLU OLARAK KONTROL EDİLECEK PARÇALAR
1, 2, 3. Sınıflarındaki Taşıtlar	4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflarındaki Taşıtlar
4.2.	Yan lambalar ve dış hat uç işaret lambaları	4.2.	Aşağıdaki lambaların durum ve çalışması, merceklerin durumu, renk ve görüş yeterliliği
4.2.1.	Durum ve çalışma	4.2.1.	Yan ve arka lambalar
4.2.2.	Renk ve görüş yeterliliği	4.2.2.	Stop (fren) lambaları
		4.2.3.	Yön belirtme lambaları
		4.2.4.	Geri vites lambaları (Sınıf 7 ve 8 hariç)
		4.2.5.	Sis lambaları
		4.2.6.	Plaka lambaları
		4.2.7.	Geri yansıtıcılar
		4.2.8.	Tehlike ikaz lambaları
4.3.	Stop (fren) lambaları
4.3.1.	Durum ve çalışma
4.3.2.	Renk ve görüş yeterliliği
4.4.	Yön belirtme lambaları
4.4.1.	Durum ve çalışma
4.4.2.	Renk ve görüş yeterliliği
4.4.3.	Düğmeler
4.4.4.	Yanıp sönme sıklığı
4.5.	Ön ve arka sis lambaları
4.5.1.	Konum
4.5.2.	Durum ve çalışma
4.5.3.	Renk ve görüş yeterliliği

ZORUNLU OLARAK KONTROL EDİLECEK PARÇALAR
1, 2, 3. Sınıflarındaki Taşıtlar	4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflarındaki Taşıtlar
4.6.	Geri vites lambası
4.6.1.	Durum ve çalışma
4.6.2.	Renk ve görüş yeterliliği
4.7.	Plaka lambaları
4.8.	Geri yansıtıcılar
4.9.	İkaz düzenleri
4.10.	Çekici taşıt römork veya yarı römork arasındaki elektrik bağlantıları
4.11.	Elektrik kabloları
5.	Dingiller, tekerlekler, lastikler, süspansiyon	5.	Dingiller, tekerlekler, lastikler, süspansiyon
5.1.	Dingiller	5.1.	Dingiller
5.2.	Tekerlekler, lastikler	5.2.	Tekerlekler, lastikler
5.3.	Süspansiyon	5.3.	Süspansiyon
6.	Şasi ve şasi bağlantıları	6.	Şasi ve şasi bağlantıları
6.1.	Şasi veya çerçeve ve bağlantıları	6.1.	Şasi veya çerçeve ve bağlantıları
6.1.1.	Genel durum	6.1.1.	Genel durum
6.1.2.	Egzoz boruları ve susturucular (Sınıf 3 hariç)	6.1.2.	Egzoz boruları ve susturucular
6.1.3.	Yakıt tankı ve borular (Sınıf 3 hariç)	6.1.3.	Yakıt tankı ve borular
6.1.4.	Ağır kamyonlardaki arka koruyucular tertibatın geometrik özellikleri ve durumu	6.1.4.	Yedek tekerlek taşıyıcı (Sınıf 7 ve 8 hariç)
6.1.5.	Yedek tekerlek taşıyıcısı	6.1.5.	Varsa, bağlantı mekanizmasının güvenliği (Sınıf 8 hariç)
6.1.6.	Çekici taşıtlar,römorklar ve yarı römorklar üzerindeki bağlantı mekanizması
ZORUNLU OLARAK KONTROL EDİLECEK PARÇALAR
1, 2, 3. Sınıflarındaki Taşıtlar	4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflarındaki Taşıtlar
6.2.	Kabin ve karoser	6.2.	Karoser
6.2.1.	Genel durum	6.2.1.	Yapısal durum
6.2.2.	Montaj	6.2.2.	Kapılar ve kilitler (Sınıf 7 ve 8 hariç)
6.2.3.	Kapılar ve kilitler	6.2.3	Kumanda panelleri
6.2.4.	Taban
6.2.5.	Sürücü koltuğu (Sınıf 3 hariç)
6.2.6.	Kumanda panelleri (Sınıf 3 hariç)
7.	Diğer teçhizat	7.	Diğer teçhizat
7.1.	Emniyet kemerleri (Sınıf 3 hariç)	7.1.	Sürücü koltuğunun montajı
7.2.	Yangın söndürücü (Sınıf 3 hariç)	7.2.	Akümülatörün montajı
7.3.	Kilitler ve hırsızlığa karşı tertibatlar	7.3.	Sesli ikaz cihazı
7.4.	İkaz üçgeni (reflökter)	7.4.	İkaz üçgeni (reflökter)
7.5.	İlkyardım çantası (Sınıf 3 hariç)	7.5.	Emniyet kemerleri (Sınıf 7 ve 8 hariç)
7.5.1.	Montajın güvenliği	7.6	İlk yardım çantası (Sınıf 7 ve 8 hariç)
7.5.2	Kullanılabilirlik Durumu	7.7	Yangın söndürme cihazı (Sınıf 7 ve 8 hariç)
		7.8	Hız göstergesi
7.6.	Tekerlek takozu (Takozlar)
7.7.	Sesli ikaz cihazı (Sınıf 3 hariç)
7.8.	Hız göstergesi (Sınıf 3 hariç)

ZORUNLU OLARAK KONTROL EDİLECEK PARÇALAR
1, 2, 3. Sınıflarındaki Taşıtlar	4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflarındaki Taşıtlar
7.9. (Değişik: RG-9/9/2008-26992)	Takograf (Mühürlerin varlığı ve bütünlüğü)(Karayolları Trafik Yönetmeliğine göre bulundurulması zorunlu olan araçlar için)
– Takograf plakasının uygunluğunun kontrolü
– Şüphe varsa, takograf plakasının üzerinde bulunan verilerin tekerleğin anma çevresi veya büyüklüğü ile aynı olup olmadığının kontrolü
– Mümkünse takograf mühürlerinin veya varsa bağlantıları yanıltıcı müdahalelere karşı koruyan diğer başka araçların olup olmadığının kontrolü
7.10.	Hız sınırlayıcı tertibat
* Mümkünse hız sınırlayıcı tertibatın 92/6/AT sayılı yönetmelikte istenildiği şekilde takılıp takılmadığının kontrolü
* Hız sınırlayıcı plakasının geçerliliğinin kontrolü
* Uygulanabilirse, hız sınırlayıcının mühürlerinin veya varsa bağlantıları yanıltıcı müdahalelere karşı koruyan diğer başka araçların yerinde olup olmadığının kontrolü

ZORUNLU OLARAK KONTROL EDİLECEK PARÇALAR
1, 2, 3. Sınıflarındaki Taşıtlar	4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflarındaki Taşıtlar
8.	Gürültü Kirliliği (Sınıf 3 hariç)	8.	Gürültü Kirliliği
8.1	Motor gürültüsü	8.1	Gürültü şiddeti
8.2	Egzoz gürültüsü
8.3	Sesli ikaz cihazları gürültüsü
8.4.	Radyo girişiminin önlenmesi (Elektronik frekans karışımının önlenmesi)
9.	Sınıf 1’deki taşıtlar için ilave kontroller
9.1.	Acil çıkış (çıkışlar) cam kırmaya yarayan çekiçler, acil çıkış (çıkışları) gösteren işaretler
9.2.	Isıtma sistemi
9.3.	Havalandırma sistemi
9.4.	Koltuk düzeni
9.5.	İç aydınlatma
10.	Taşıt tanıtımı	10.	Taşıt tanıtımı
10.1.	Tescil plakası	10.1.	Tescil plakası
10.2.	Şasi numarası	10.2.	Şasi numarası
10.3	Motor numarası	10.3	Motor numarası

11 Temmuz 2002 Tarihli Resmi Gazete

Dış Proje Kredilerinin Dış Borç Kaydı, Bütçeleştirilmesi ve

Muhasebeleştirilmesine İlişkin Esas ve

Usuller Hakkında Yönetmelik

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmelik, herhangi bir dış finansman kaynağından sağlanarak ikraz veya tahsis yoluyla, genel ve katma bütçeli kuruluşlar ile genel ve katma bütçe dışı kuruluşlara, dış proje kredisi olarak kullandırılacak kredilerin dış borç kaydı, bütçeleştirilmesi ve muhasebeleştirilmesine ilişkin esas ve usulleri düzenler.

Kapsam

Madde 2 — Genel, katma ve özerk bütçeli kurum ve kuruluşlar kamu iktisadi teşebbüsleri, özel hukuk hükümlerine tabi olmakla beraber sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait olan kuruluşlar, fonlar, kamu bankaları, yatırım ve kalkınma bankaları, büyükşehir belediyeleri, belediyeler ve bunlara bağlı kuruluşlarla sair yerel yönetim kuruluşları bu Yönetmeliğe tabidir.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 28/3/2002 tarihli ve 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesi uyarınca hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte yer alan;

Bakan: Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanı,

Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,

Akreditif : Akreditifleri ve akreditif dışı sonradan ödeme taahhütlerini,

Aktarım: Herhangi bir dış finansman kaynağından, anlaşma hükümlerine göre, doğrudan veya Müsteşarlık veya kullanıcı kuruluşların talebi üzerine Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdindeki proje özel hesaplarına ve Hazine hesaplarına aktarılan tutarları,

Borçlanma limiti: Yılı bütçe kanununda belirtilen başlangıç ödenekleri toplamı ile tahmin edilen gelirler arasındaki fark kadar net iç ve dış borçlanma yapılabileceğini,

Bütçeleştirme : Yılı içinde kullanılacak dış proje kredisi tutarlarının;

a) İlgili bütçe tertiplerinde gerekli ödeneğin tefrik edilmesini ve/veya yılı içinde ortaya çıkacak zorunlu sebeplerle ve borçlanma limiti dahilinde Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığınca yapılacak proje ödeneği revizyonlarına istinaden ödenek eklenmesini ve ödeneğinin serbest bırakılmasını, ödeme emri işlemlerini, kullanıcı kuruluş saymanlığı tarafından Bütçeye gider kaydedilmesini, doğrudan dış proje kredilerinden ve Proje Özel Hesabından kullanımlarında yılı ödeneği saklı tutulmak kaydıyla, avans verilen tutar ile açılmış akreditiflerde cari yıl içerisinde mal ve hizmet sağlayana ödenecek tutarın ilgili hesaba kaydını,

b) Genel ve katma bütçe dışı kuruluşlarca kullanılacak dış proje kredileri karşılığında, bütçe ve muhasebe sistemleri içerisinde ödenek ayrılmasını ve ilgili hesaplarla ilişkilendirilerek, gerekli muhasebe kayıtlarının yapılmasını,

Dış borcun ikrazı: Müsteşarlık tarafından herhangi bir dış finansman kaynağından sağlanan dış finansman imkanlarının ekonominin çeşitli sektörlerinde gelişmeyi sağlamak ve/veya finansman ihtiyacını karşılamak üzere genel ve katma bütçe dışındaki kamu kurum ve kuruluşları ile yatırım ve kalkınma bankalarına gerektiğinde anlaşmanın mali şartlarına bağlı kalmaksızın aktarılmasını,

Dış borcun tahsisi: Müsteşarlık tarafından herhangi bir dış finansman kaynağından sağlanan dış finansman imkanlarının ekonominin çeşitli sektörlerindeki gelişmeyi sağlamak ve/veya finansman ihtiyacını karşılamak üzere, genel ve katma bütçeli kamu kurum ve kuruluşlarına anlaşmadaki amaca sadık kalınarak kullandırılmasını,

Dış finansman kaynağı: Dış finansman sağlayan yabancı ülkeler, ülkelerce oluşturulan birlikler, resmi finansman fonları, uluslararası ve bölgesel kuruluşlar ile uluslararası sermaye ve finans piyasalarında faaliyet gösteren yatırım bankaları da dahil olmak üzere bankalar, satıcı ve alıcı kredisi sağlayan kuruluşlar ile firmalar veya münferiden bunların herbirini,

Dış finansman kod numarası : Kullanıcı kuruluşun kodu, Proje kodu ve Dış Finansman Numarasının belirtildiği numaralar dizinini,

Dış proje kredisi: Projelerin gerçekleşmesi için herhangi bir dış finansman kaynağından sağlanan finansman imkanını,

Hazine hesabı : Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Ankara Şubesi nezdinde yer alan 85 76..000 nolu döviz hesabını ve 33 01 08 001 nolu Türk Lirası hesabı ile açılacak yeni hesapları,

Kullanım:

a) Kullanıcı ve/veya uygulayıcı kuruluşlarca, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdindeki proje özel hesaplarından ve Hazine hesaplarından yapılan kredi çekişlerini,

b) Kullanıcı ve /veya uygulayıcı kuruluşlarca Hazine hesapları ile ilişkilendirilen kredi çekişlerini,

c) (a) ve (b) bendinde belirtilen kullanımlar dışındaki, Hazine hesaplarına girmeden doğrudan dış finansman kaynağına başvurmak suretiyle gerçekleştirilen (kullanım tutarı üzerinden hesap edilerek dış finansman kaynağı tarafından kullanıma ilave edilen her türlü komisyon, prim ve ücretler bu tutara dahildir) kredi çekişlerini,

Kullanıcı kuruluş: Herhangi bir dış finansman kaynağından sağlanan imkanların tahsis veya ikraz yoluyla kullandırıldığı kuruluşu,

Net borç kullanımı: Yılı içinde yapılan iç ve dış borçlanmalardan yıl içinde vadesi gelen anapara ödemelerinin düşülmesi ile elde edilen tutarı,

Proje özel hesabı: İlgili anlaşmalara göre, Hazine Müsteşarlığı tarafından Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasında veya uygun görülen diğer bankalarda açtırılan, dış proje kredilerine ilişkin her türlü harcamaların karşılanabildiği her bir proje hesabını,

Saymanlık: Kullanıcı kuruluş merkez saymanlık müdürlüğünü veya saymanlık yetkisi bulunan bütçe dairesi başkanlıklarını,

Uygulayıcı kuruluş : Projenin yürütülmesinden ve uygulanmasından sorumlu kuruluşu,

ifade eder.

İlkeler

Madde 5 — Dış proje kredisi kullanacak genel ve katma bütçeli kuruluşlarla, genel ve katma bütçe dışı kuruluşların dış kredi kullanımlarında aşağıda belirtilen ilkelere uymaları esastır.

a) Genel ve katma bütçeli kuruluşlarca kullanılacak dış proje kredilerinde;

– Dış proje kredilerinden kullanılacak tutarlar için, kredi anlaşmalarında öngörülen kullanım dönemleri ve tutarları da dikkate alınarak kurum bütçelerinin ilgili tertiplerinde yeterli ödenek tahsis edilir.

– Dış proje kredilerinin kullanılması, dış borç kaydının yapılması ve bütçeleştirilmesi işlemleri, yıllık yatırım programı ile ilişkisi kurulmak suretiyle yürütülür.

– Kullanıcı kuruluşlarca mali yıl içerisinde kullanılacak dış proje kredisi tutarları için yılı yatırım programında yeterli ödeneğin önceden tahsis edilmesi esas olmakla birlikte, mali yıl içerisinde gündeme gelebilecek dış proje kredileri kapsamındaki yeni ve/veya ek kullanımlar ile kur farklarından kaynaklanan miktarlar, Devlet Planlama Teşkilatınca yapılacak proje ödeneği revizyonlarını takiben gerçekleştirilebilecektir. Revizyon işlemini takiben bütçeleştirme işlemi yapılır.

– Devlet Planlama Teşkilatınca yapılacak dış proje ödeneği revizyonlarında borçlanma limit dikkate alınır.

– Dış proje kredilerinde bütçeleştirilme işlemi tamamlanmadan kullanım yapılamaz. Ancak, yeterli ödenek mevcut olmasına rağmen gider kaydı yapılmadan gerçekleşen kredi kullanımlarında, dış finansman kaynağına kullanım emrini verenlerin idari ve mali sorumlulukları saklı kalmak üzere kullanımın gider kaydı sonradan yapılabilir. Kullanım emri Müsteşarlık tarafından verileceği hallerde, kullanıcı kuruluş Müsteşarlığa müracatı esnasında söz konusu kullanımın bütçeleştirildiğini yazılı olarak bildirir.

– Kullanılacak dış proje kredileri için bütçede tertiplenen toplam ödeneğin ve her bir proje için öngörülen yatırım ödeneğinin aşılmaması gerektiğinden kurum ve kuruluşlar bu konuda gerekli tedbirleri alırlar.

– Dış proje kredileri ile satın alınacak malzeme ve hizmetlere ait taahhüt ve sözleşme tasarıları kapsamındaki harcamalar, mevzuatında aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde Maliye Bakanlığınca vize edilmeden yapılmayacaktır. Sözkonusu her türlü sözleşme ve bağıtlar kayıt ve tescil için Sayıştay Başkanlığına gönderilir.

– Dış kredi kullanımlarında, dış borç kaydı ve bütçeleştirme işlemleri tamamlanan tutarların tamamının ilgili mali yıl içerisinde harcanarak kullanılması esas olmakla birlikte, hakediş hesabından doğan ihtilaflar veya işlemlerin yılın son günlerinde talep edilmesi gibi gecikmelere neden olan hallerle sınırlı olarak harcanamayan tutarlar, Devlet Planlama Teşkilatınca yılı yatırım programı ile ilişkilendirilmesi kaydıyla gelecek yıla devredilir.

– Dış proje kredileri ile finansmanı sağlanan savunma harcamaları kapsamında yapılan kullanımlar Savunma Amaçlı Dış Proje Kredisi Kullanım İzleme Formu (Ek:5) ile Müsteşarlık Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğüne gönderilir.

b) Genel ve katma bütçe dışındaki kuruluşlar tarafından proje kredisi olarak kullanılacak her türlü imkanın, kuruluşların kendi bütçe ve muhasebe sistemleri içinde bütçeleştirme ve muhasebeleştirme işlemleri yapıldıktan sonra kullanılmaları zorunludur.

c) Kullanıcı ve/veya uygulayıcı kuruluşlar, dış proje kredisi ile ilgili işlemlerde ve bildirimlerde, Müsteşarlıkça belirlenen “Dış Finansman Kod Numarası”nı temin etmek ve kullanmak zorundadır.

İKİNCİ BÖLÜM

Dış Borç Kaydı Yapılması Esas ve Usulleri

Dış Proje Kredi Anlaşmaları

Madde 6 — Dış finansman kaynağı ile yapılan anlaşma üzerine, Hazine Müşteşarlığı Dış Ekonomik İlişkiler Genel Müdürlüğünce Genel ve Katma Bütçeli Kuruluşlar ve Genel ve Katma Bütçe Dışı Kurum ve Kuruluşlar Dış Finansman Bildirim Formu (Ek:1) düzenlenip, Devlet Borçları Saymanlığı’na iletilmek üzere Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğüne ve örneği de genel ve katma bütçeli veya ilgili genel ve katma bütçe dışı kuruluşlara gönderilir.

Dış finansman kaynağından sağlanan krediler ile bu kredilerden yapılan kullanımlar ilgili hesaplara kaydedilir.

Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları

Madde 7 — Genel ve katma bütçeli kuruluşlar ile bunların dışındaki kurum ve kuruluşların doğrudan dış proje kredisi kullanımlarında; dış finansman kaynağından gelen kullanım bilgisi üzerine, Devlet Borçları Saymanlığınca dış borç kaydının yapılması esas olup, mali yükümlülük karşılığı kullanıcı kuruluş tarafından edinilen mal veya sağlanan hizmet karşılığının ise, bütçeleştirildiğinin teyit edilmesi zorunludur.

a) Genel ve katma bütçeli kullanıcı kuruluşlarca, Genel ve Katma Bütçeli Kuruluşlar Doğrudan Dış Proje Kredisi Kullanım İzin/Bildirim Formu’nun (Ek:2) kendilerine ilişkin bölümü Dış Finansman Bilgi Formunda yer alan bilgiler de esas alınarak düzenlenir. Saymanlığa bütçeleştirme kaydına esas belgelerle birlikte gelen form, muhasebe kaydını takiben ilgili bölümü doldurulduktan sonra, kullanıcı kuruluşa ve Devlet Borçları Saymanlığı’na iletilmek üzere Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğüne gönderilir.

b) Genel ve Katma Bütçe Dışı Kurum ve Kuruluşların kullanımlarına ilişkin dış borç kaydı dış finansman kaynağından gelen kullanım bilgisi üzerine yapılır. Genel ve Katma Bütçe Dışı Kurum ve Kuruluşlar Dış Proje Kredisi Kullanım İzleme Formunu (Ek:4) teyit amacıyla Devlet Borçları Saymanlığına iletilmek üzere Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğüne gönderilir.

Proje Özel Hesabına Aktarım

Madde 8 — Dış finansman kaynağından, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdindeki Proje Özel Hesaplarına yapılan aktarıma ilişkin hesap özetinin Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğüne gelmesi üzerine dış borç kaydı yapılır. Genel ve Katma Bütçe Dışı Kurum ve Kuruluşlarda ise dış borç kaydı kurum borçlandırılarak yapılır.

Genel ve Katma Bütçeli kuruluşlar ve Genel ve Katma Bütçe Dışı Kurum ve Kuruluşlarda Proje Özel Hesabı kullanımları, Genel ve Katma Bütçeli Kuruluşlar ile Genel ve Katma Bütçe Dışı Kurum ve Kuruluşlar için Proje Özel Hesabı Kullanım Emri (Ek:3) ile yapılır.

Hazine Hesaplarına Aktarım

Madde 9 — Dış finansman kaynağından hazine hesabına yapılan aktarım üzerine, Devlet Borçları Saymanlığınca dış borç kaydı yapılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Devlet Borçları Saymanlığınca Dış Proje Kredi

Anlaşmalarının Muhasebeleştirme İşlemleri

Kredi Anlaşmaları Muhasebe Kayıt ve İşlemleri

Madde 10 — Dış proje kredisi olarak dış finansman kaynağıyla yapılan anlaşma ve ek taahhüt üzerine düzenlenen Dış Finansman Bilgi Formu esas alınarak, anlaşma tarihi itibariyle Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden Kullanılacak Dış Krediler Hesabına borç, Kredi Anlaşmaları Hesabına alacak kaydı yapılır.

Dış finansman kaynağından gelen aktarım veya kullanım bilgisi esas alınarak dış borç kaydedilen tutarlar aynı kur üzerinden, Kredi Anlaşmaları Hesabına borç, Kullanılacak Dış Krediler Hesabına alacak kaydedilir.

Krediden yapılan kısmi iptaller veya anlaşma veya kredi iptalleri halinde, iptal tarihindeki, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden Kredi Anlaşmaları Hesabına borç, Kullanılacak Dış Krediler Hesabına alacak kaydedilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Genel ve Katma Bütçeli Kuruluşlarda Dış Proje Kredi

Kullanımlarının Muhasebeleştirme İşlemleri

Devlet Borçları Saymanlığınca Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Muhasebe Kayıt ve İşlemleri

Madde 11 — Saymanlıklardan alınan Doğrudan Dış Proje Kredisi Kullanım Bilgi/İzin Formunda (Ek:2) yer alan bütçeleştirilen tutara eşit miktarda dış finansman kaynağı kullanım bilgisi geldiğinde, saymanlıkça muhasebe kaydının yapılmasında esas alınan kur üzerinden, Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirim Hesabına borç, Dış Borçlar Hesabına alacak kaydı yapılır.

Dış finansman kaynağı kullanım bilgisi gelmesine rağmen, saymanlıkça bütçeleştirme yapılmadığının anlaşılması üzerine kullanım tarihi itibariyle, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru esas alınarak Teyitsiz Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Hesabına borç, Dış Borçlar Hesabına alacak kaydolunur. Kullanım bilgisi kuruluşa gönderilerek, Doğrudan Dış Proje Kredisi Kullanım Bilgi/İzin Formunun doldurulup, bir örneğinin saymanlığa verilmesi istenir. Kullanım tarihi kuru esas alınarak, bütçeleştirme bilgisi geldiğinde, anılan kur üzerinden Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirim Hesabına borç, Teyitsiz Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Hesabına alacak kaydolunur.

Saymanlıktan anılan form geldiğinde, dış finansman kaynağı kullanım bilgisi, bildirilen tutardan fazla ise; saymanlık muhasebeleştirme kuru üzerinden, bütçeleştirilmiş tutar, Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirim Hesabına, bütçeleştirilmeyen fark Teyitsiz Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Hesabına borç, Dış finansman kaynağı kullanım bilgisi tutarı, Dış Borçlar Hesabına alacak kaydedilir. Anılan farkın bütçeleştirilmediğinin anlaşılması halinde, kullanım bilgisi kuruluşa gönderilerek, Doğrudan Dış Proje Kredisi Kullanım Bilgi/İzin Formunun (Ek:2) doldurularak, bir örneğinin saymanlığa verilmesi istenir. Bütçeleştirilmeyen kısmı içeren form saymanlıktan geldiğinde ise Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirim Hesabına borç, Teyitsiz Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Hesabına alacak kaydedilir.

Saymanlıkça bütçeleştirildiği bildirilen tutar dış finansman kaynağından gelen kullanım tutarından fazla ise bu tutar dış finansman kaynağından gelen kullanım bilgisi esas alınarak, saymanlıkça muhasebe kaydının yapılmasında esas alınan kur üzerinden Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirim Hesabına borç, Dış Borçlar Hesabına alacak kaydedilip, durum saymanlığa bildirilir.

Devlet Borçları Saymanlığınca Proje Özel Hesabından Kullanımların, Muhasebe Kayıt ve İşlemleri

Madde 12 — Dış finansman kaynağından, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdindeki özel hesaba aktarım yapıldığında, hesap özetinin Devlet Borçları Saymanlığına gelmesini takiben, aktarım tarihindeki döviz kuru üzerinden Proje Özel Hesabına borç, Dış Borçlar Hesabına alacak kaydedilir.

Proje Özel Hesabı kullanımına ilişkin hesap özetleri geldiğinde, ay sonu itibariyla, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden, Proje Özel Hesabından Kullanımlar Hesabına borç, Proje Özel Hesabına alacak kaydedilerek aynı kur üzerinden Proje Özel Hesabı borç bakiyesinin değerlemesi yapılır.

Kullanıcı kuruluşun talebi üzerine, Proje Özel hesabından, kullanım yapılmayıp Dış finansman kaynağına geri gönderilmesi talep edilen tutarlar, gönderme tarihindeki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden Dış Borçlar Hesabına borç, Proje Özel Hesabına alacak kaydolunur.

Kullanıcı kuruluşun gerçekleştirdiği kullanımdan Proje Özel Hesabına yaptığı iadeler Proje Özel Hesabına borç, Proje Özel Hesabından Kullanımlar Hesabına alacak kaydedilir.

Devlet Borçları Saymanlığınca Hazine Hesaplarından Kullanımların Muhasebe Kayıt ve İşlemleri

Madde 13 — Dış proje kredisi olarak Dış finansman kaynağıyla yapılan anlaşma gereği Hazine hesabına yapılan aktarım üzerine Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden Döviz veya Banka Hesabına borç, Dış Borçlar Hesabına alacak kaydı yapılır.

Proje Özel Hesabından Hazine hesaplarına aktarılarak yapılan kullanımlarda Banka/Döviz Hesabı borç, Proje Özel Hesabına alacak kaydı yapılır.

Kullanıcı Kuruluşlarca Yapılacak İşlemler

Madde 14 — a) Doğrudan kullanımlarda, Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bilgi/İzin Formunun (Ek:2) bütçeleştirme işleminden sonra, ilgili bölümü onaylanıp örneğinin kullanıcı kuruluşa verilmesi üzerine, kredi anlaşmaları ile belirlenen görevlilerce dış finansman kaynağına kullanım emri verilir.

Mal ve hizmet teslim alınmadan kullanım sözkonusu ise; bütçeleştirme işlemi, ödeneği saklı kalmak üzere, Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Avans ve Akreditif hesabına kayıtla gerçekleşir. Açılan akreditiflerde, akreditif tutarının tamamı yerine, cari yıl içerisinde kullanılacak tutar, (Ek:2) de yer alan form ve mevcutsa proforma fatura ve benzeri belgeler eklenerek, ödeneği karşılığında bütçeleştirme yapılır.

b) Proje Özel Hesabından kullanımlarda, muhasebeleştirme işleminden önce, Proje Özel Hesabından Kullanım Emri (Ek:3) düzenlenip, saymanlığa ilgili belgelerle birlikte verilir.

Proje Özel Hesabından kullanımlarda, mal ve hizmet teslim alınmadan kullanıcı kuruluş tarafından kullanım sözkonusu ise; bütçeleştirme işlemi, ödeneği saklı kalmak üzere, Proje Özel Hesabından Avans ve Akreditif Hesabına kayıtla gerçekleşir. Açılan akreditiflerde, akreditif tutarının tamamı yerine, cari yıl içerisinde kullanılacak tutar, (Ek:3) de yer alan form ve mevcutsa proforma fatura ve benzeri belgeler eklenerek, ödeneği karşılığında bütçeleştirme yapılır.

c) Avrupa Konseyi Kalkınma Bankası Kredileri kapsamında hazine hesaplarından yapılan kullanımlarda Müsteşarlık Makamından alınan onayda belirlenen kur esas alınır.

Saymanlıklarca Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Muhasebe Kayıt ve İşlemleri

Madde 15 — Mal ve hizmet sağlanması sonucu verile emrine bağlanmış, kanıtlayıcı belgeler saymanlığa verildiğinde tahakkuka esas alınan tarihteki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden Bütçe Giderleri Hesabına borç, Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirimleri Hesabına alacak kaydedilir.

Mal ve hizmetin teslim alınmadan kullanıcı kuruluş tarafından kullanımı söz konusu ise, muhasebeleştirmeye esas alınan tarihteki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Avans ve Akreditifleri Hesabına borç, Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirim Hesabına alacak kaydedilir. Mal ve hizmet teslimi üzerine kullanıcı kuruluş tarafından mahsup işlemi için, belgeler verile emrine bağlanarak saymanlığa gönderildiğinde aynı kur üzerinden, Bütçe Giderleri Hesabına borç, Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Avans ve Akreditif Hesabına alacak kaydı yapılarak ertesi mali yıl sonuna kadar mahsup işlemi yapılır. Yılı içerisinde mahsup edilemeyen avans ve akreditif karşılığı ödenek ertesi yıla devredilir.

Gider ve ödeneği karşılığı avans ve akreditif kaydı yapılmasını takiben, Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bilgi/İzin Formu (Ek:2) onaylanarak, Devlet Borçları Saymanlığına verilmek üzere Kamu Finasmanı Genel Müdürlüğüne gönderilir.

Saymanlıklarca Proje Özel Hesabından Kullanımların Muhasebe Kayıt ve İşlemleri

Madde 16 — Muhasebeleştirme işlemini takiben Proje Özel Hesabından Kullanım Emrinin (Ek:3) ilgili bölümü sayman tarafından onaylanarak mal ve hizmet sağlayana ödeme yapılması için Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasına gönderilir.

Mal ve hizmet sağlanması sonucu, verile emrine bağlanmış kanıtlayıcı belgeler saymanlığa verildiğinde tahakkuk tarihindeki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden Bütçe Giderleri Hesabına borç, Proje Özel Hesabından Kullanımlar Hesabına alacak kaydedilir.

Proje Özel Hesabından avans verilmesi veya akreditif açılması şeklinde yapılan kullanımlar muhasebeleştirme tarihine esas Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden, Proje Özel Hesabından Avans ve Akreditif Hesabına borç, Proje Özel Hesabından Kullanımlar hesabına alacak kaydedilir. Kullanıcı kuruluş tarafından belgeler mahsup için saymanlığa gönderildiğinde, saymanlıkça muhasebe kaydının yapıldığı tarihteki kur üzerinden, Bütçe Giderleri Hesabına borç, Proje Özel Hesabından Avans ve Akreditifler Hesabına alacak kaydı yapılarak ertesi mali yıl sonuna kadar mahsup işlemi yapılır. Yılı içerisinde mahsup edilemeyen avans ve akreditifler karşılığı ödenek ertesi yıla devredilir.

Hesap özetleri, Proje Özel Hesabından Kullanım Emri (Ek:3) ile birlikte saymanlığa geldiğinde ay sonu itibariyle, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden, Proje Özel Hesabından Kullanımlar Hesabının alacak bakiyesi değerlenir.

Saymanlıklarca Hazine Hesaplarından Kullanımların Muhasebe Kayıt ve İşlemleri

Madde 17 — Saymanlıkça Hazine Hesabından yapılan kullanımlar dış finansman kaynağından Hazine Hesabına aktarıldığı tarihdeki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru esas alınarak bütçeleştirilir. Saymanlıkça Hazine Hesabından yapılan kullanımlarda Bütçe Giderleri Hesabı borç, Ödenecek Çekler Hesabına alacak kaydedilerek bütçeleştirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Genel ve Katma Bütçe Dışı Kuruluşlara İlişkin Dış Proje Kredi

Kullanımlarında Muhasebe Kayıt ve İşlemleri

Devlet Borçları Saymanlığı Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Muhasebe Kayıt ve İşlemleri

Madde 18 — Genel ve katma bütçe dışı kurum ve kuruluşlara ilişkin, dış finansman kaynağından gelen kullanım bilgisi üzerine, kullanım tarihi itibariyle Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden, Genel ve Katma Bütçe Dışı Daire ve Kurum Borçları Hesabına borç, Dış Borçlar Hesabına alacak kaydedilir. Genel ve Katma Bütçe Dışı Doğrudan Dış Proje Kredisi Kullanım İzleme Formu (Ek:4) kullanıcı kuruluştan gelene kadar kullanım tarihi kuru üzerinden Genel ve Katma Bütçe Dışı Kuruluşlar Teyitsiz Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Hesabına borç, Genel ve Katma Bütçe Dışı Kuruluşlar Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirim Hesabına alacak kaydedilerek, anılan form ile kullanım doğrulandığında, kullanım tarihi döviz kuru üzerinden, Genel ve Katma Bütçe Dışı Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirimleri Hesabına borç, Genel ve Katma Bütçe Dışı Teyitsiz Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Hesabına alacak kaydedilir.

Devlet Borçları Saymanlığınca Proje Özel Hesabından Kullanımların Muhasebe Kayıt ve İşlemleri

Madde 19 — Dış finansman kaynağıyla yapılan anlaşma gereği, Proje Özel Hesaplarına yapılan aktarımın, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası tarafından gönderilen hesap özeti üzerine, aktarım tarihindeki, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden, Genel ve Katma Bütçe Dışı Daire ve Kurum Borçları Hesabına borç, Dış Borçlar Hesabına alacak kaydolunur.

Kullanıcı kuruluşun talebi üzerine, Proje Özel Hesabından, kullanım yapılmayıp dış finansman kaynağına geri gönderilmesi talep edilen tutarlar, iade tarihi döviz alış kuru üzerinden Dış Borçlar Hesabına borç, Genel Katma Bütçe Dışı Daire Kurum ve Kuruluşlar Hesabına alacak kaydedilir.

Devlet Borçları Saymanlığınca Hazine Hesaplarından Kullanımların Muhasebe Kayıt ve İşlemleri

Madde 20 — Dış finansman kaynağından, Hazine Hesabına yapılan aktarım, aktarım tarihindeki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden, Döviz veya Banka Hesabına borç, Dış Borçlar Hesabına alacak kaydedilir. Kullanıcı kuruluş başvurusu üzerine kuruluş hesabına gönderme yapıldığında, Genel ve Katma Bütçe Dışı Daire ve Kurum Borçları Hesabına borç, Döviz veya Banka Hesabına alacak kaydedilir.

Genel ve Katma Bütçe Dışı Kuruluşlarca Yapılacak İşlemler

Madde 21 — Genel ve katma bütçe dışı kuruluşlarca kullanılacak dış proje kredileri karşılığında, bütçe sistemleri içerisinde ödenek ayrılması ve kullanımdan önce muhasebe sistemleri içerisinde mevcut hesaplara, ihtiyaç bulunması halinde, alt hesaplara veya yeni açılacak hesaplara kayıtların yapılarak, mali tablolara yansıtılması zorunludur. Yerel idare bütçelerinde İçişleri Bakanlığı onayında, diğerlerinde ise mevzuatı çerçevesinde bütçeleri onaylayan ve denetleyen makamlarca bu hususlar aranır.

ALTINCI BÖLÜM

Diğer Hususlar

Süre

Madde 22 — Kanunun 14 üncü maddesi gereğince;

Bütçeleştirme işlemini takiben genel ve katma bütçeli kuruluşlar/saymanlıkları (Ek:2) de yer alan formu, genel ve katma bütçe dışı kurum ve kuruluşlar ise (Ek:4) de yer alan formu 10 iş günü içinde göndermekle yükümlüdür.

Bütçeleştirilmeden Yapılan Kullanımlar

Madde 23 — Yıl sonu itibarıyla, Devlet Borçları Saymanlığında kaydedilen, Teyitsiz Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Hesabının borç bakiyesi, Genel ve Katma Bütçe Dışı Kuruluşlar Teyitsiz Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Hesabının borç bakiyesi, genel ve katma bütçeli kuruluşlar ile genel ve katma bütçe dışı kurum ve kuruluşlar için bütçeleştirilmeden yapılan kullanımları ifade eder. Yıl sonu itibarıyla bütçeleştirilmeden yapılan kullanımlar için düzenlenecek cetveller, tüm kurum ve kuruluşlarla ilgili olarak Sayıştay’a, genel ve katma bütçeli kuruluşlarla ilgili olarak da Maliye Bakanlığına gönderilir.

Bütçeleştirme bilgisi gelmeyen kullanımlar için, genel ve katma bütçeli kuruluşlar ve saymanlıkları ile genel ve katma bütçe dışı kurum ve kuruluşlara, belirli dönemler itibarıyla (Ek:6) da yer alan form gönderilir. Genel ve katma bütçeli kuruluşlar saymanlıkları vasıtasıyla, diğer kullanıcı kuruluşlar ise doğrudan cevaplarını 15 iş günü içinde Devlet Borçları Saymanlığına iletilmek üzere Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğüne göndermekle yükümlüdürler.

Katma Bütçeli Kuruluşlarda Hazine Yardımı ile İlişkilendirme

Madde 24 — Katma bütçeli kuruluş saymanlıklarınca, doğrudan dış proje kredi kullanımlarında; Bütçe Giderleri Hesabı veya ödeneği karşılığı Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Avans ve Akreditifleri Hesabına kaydedilerek bütçeleştirilen tutarları gösteren Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirim Hesabı alacak bakiyesi ile Proje Özel Hesabından kullanımlarda; Bütçe Giderleri Hesabı veya ödeneği karşılığı Proje Özel Hesabından Avans ve Akreditif Hesabına kaydedilerek bütçeleştirilen tutarları gösteren, Proje Özel Hesabından Kullanımlar Hesabı alacak bakiyesi tutarları Hazine Yardımı ile ilişkilendirilir.

Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımlarında, Devlet Borçları Saymanlığınca teyit amaçlı gönderilen listeler de dikkate alınarak, sözkonusu kullanımlara ilişkin ilgili saymanlıklarca üçer aylık dönemler itibarıyla cetvel hazırlanır ve Devlet Borçları Saymanlığına gönderilir. Devlet Borçları Saymanlığınca doğrudan dış proje kredi kullanımları için, Saymanlıklar Arası İşlemler Hesabına borç, Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirim Hesabına alacak, Proje Özel Hesabından kullanımlar için Saymanlıklar Arası İşlemler Hesabına borç, Proje Özel Hesabından Kullanımlar Hesabına alacak kaydedilerek, Hazine İç Ödemeler Saymanlığına bildirilir. Hazine İç Ödemeler Saymanlığı tarafından, Maliye Bakanlığınca hazine yardımı ile ilişkilendirildiğine ait verile emri geldiğinde her kullanım için ayrı ayrı Bütçe Giderleri Hesabına borç, Saymanlıklar Arası İşlemler Hesabına alacak kaydedilir.

Katma bütçeli kuruluşlarda ise, hazine yardımı ile ilişkilendirilen tutar kuruluş saymanlıklarınca; doğrudan dış proje kredi kullanımlarında Doğrudan Dış Proje Kredi Kullanımları Bildirim Hesabına borç Bütçe Geliri Hesabına alacak, Proje Özel Hesabından kullanımlarda ise Proje Özel Hesabından Kullanımlar Hesabına borç Bütçe Gelirleri Hesabına alacak kaydedilir.

Hazine hesabından kullanımlarda ise; kuruluş saymanlığına gönderim esnasında Hazine İç Ödemeler Saymanlığınca hazine yardımı ile ilişkilendirilir.

Sorumluluk ve Denetim

Madde 25 — a) Dış borç kaydına, bütçeleştirilmesine ve muhasebeleştirilmesine ilişkin belgelerin doğru, düzenli ve zamanında gönderilmesinden kuruluşların dış proje kredisi ile ilgili birimleri, tahakkuk memurlukları, saymanlıklar ve ilgili işlemleri onaylayanlar sorumludur.

b) Kuruluşlar kullandıkları dış kredilere ait bütün belgeleri, ilgili kredinin geri ödemesi tamamlanıncaya kadar muhafaza etmekle yükümlüdürler.

c) Bu Yönetmelik ekinde yer alan formların doğru, düzenli ve zamanında gönderilmemesi halinde, ilgili kurum ve projenin değerlendirilerek gerekli denetim mekanizmasının harekete geçirilmesi ve buna bağlı olarak kredi kullanımının devamına karar verme yetkisi Hazine Müsteşarlığına aittir.

Madde 26 — Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesi ile birlikte 28/4/1999 tarihli ve 23679 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Dış Proje Kredilerinde Dış Borç Kaydı ve Muhasebeleştirme İşlemlerinde Uygulanacak Esas ve Usullere İlişkin Tebliğ” ile 30/12/1999 tarihli ve 23922 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan “Dış Proje Kredilerinde Genel ve Katma Bütçeli Kuruluşlar Dışındaki Kurumların Dış Borç Kaydı ve Muhasebeleştirme İşlemlerinde Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkındaki Tebliğ” yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1 — Dış proje kredilerinin muhasebeleştirilmesine ilişkin oluşturulan hesapların ayrıntılı tanımları ve diğer hususlar Devlet Muhasebesi Yönetmeliğinde düzenlenir.

Yürürlük

Madde 27 — Bu Yönetmelik 1/1/2003 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 28 — Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan ile Maliye Bakanı birlikte yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 11.07.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28350

HAL HAKEM HEYETİ VE TOPTANCI HAL KONSEYİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 − (1) Bu Yönetmeliğin amacı, hal hakem heyeti ile Toptancı Hal Konseyinin kuruluş ve çalışmalarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

(2) Bu Yönetmelik, hal hakem heyetinin kuruluşunu, görev ve yetkilerini, kararlarını, bu kararlara karşı yapılacak itirazların şekil ve süresini, üyelerinin belirlenmesi ile bunların nitelikleri ve görev süresini, üyeliğin sona ermesini, Toptancı Hal Konseyinin oluşumunu, görevlerini, toplantı ve çalışma esaslarını, üyelerinin sayı ve niteliklerini ve hal hakem heyeti ile Toptancı Hal Konseyine ilişkin diğer hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 − (1) Bu Yönetmelik, 11/3/2010 tarihli ve 5957 sayılı Sebze ve Meyveler ile Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi Hakkında Kanunun 10 ve 15 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 − (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,

b) Hakem heyeti: İl merkezlerinde veya Bakanlıkça gerekli görülen ilçe merkezlerinde oluşturulan hal hakem heyetlerini,

c) İlgili birim: İç Ticaret Genel Müdürlüğünü,

ç) İlgili yönetmelik: Kanuna istinaden çıkarılan bu Yönetmelik dışındaki diğer yönetmelikleri,

d) İl müdürlüğü: Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Ticaret İl Müdürlüğünü,

e) İl müdürü: Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Ticaret İl Müdürünü,

f) Kanun: 5957 sayılı Sebze ve Meyveler ile Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi Hakkında Kanunu,

g) Konsey: Toptancı Hal Konseyini,

ğ) Mal: Organik ve iyi tarım uygulamaları kapsamında üretilen sertifikalı ürünler dâhil ticarete konu sebze ve meyveleri,

h) Meslek mensubu: Malların ticaretiyle iştigal eden ilgili meslek odalarına kayıtlı kişileri,

ı) Pazar yerleri: Belediyelerce tespit edilecek yer ve günlerde kurulan üretici ve semt pazarlarını,

i) Sistem: Bakanlık bünyesinde elektronik ortamda kurulan ve internet tabanlı çalışan merkezi hal kayıt sistemini,

j) Toptancı hali: İlgili yönetmelikte belirtilen asgarî koşulları taşıyan projeler çerçevesinde belediyeler ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından kurulan, malların toptan alım ve satımı ile kaydının yapıldığı yerleri,

k) Tüketici örgütü: Tüketicinin korunması amacıyla kurulan dernekleri,

l) Üretici: Malları üretenleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hal Hakem Heyeti

Kuruluş ve yetki alanı

MADDE 4 − (1) Hakem heyeti il merkezlerinde kurulur. Bakanlıkça gerekli görülen ilçe merkezlerinde de hakem heyeti kurulabilir.

(2) İlçe merkezlerinde hakem heyeti kurulmasında, o yerdeki toptancı hali ve pazar yeri adedi, üretici ve meslek mensubu sayısı, işlem hacmi, uyuşmazlık sayısı ile bütçe imkânları gibi hususlar dikkate alınır.

(3) İl hakem heyetinin yetki alanı il, ilçe hakem heyetinin yetki alanı ilçe sınırlarıdır. İlçe hakem heyetinin yetki alanı, bulunduğu il sınırları içindeki diğer ilçeleri kapsayacak şekilde il müdürlüğünün görüşü alınarak Bakanlıkça genişletilebilir veya daraltılabilir.

Görev ve yetkileri

MADDE 5 − (1) Hakem heyeti, üreticiler ile meslek mensupları arasında veya meslek mensuplarının kendi aralarında Kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak ortaya çıkan uyuşmazlıklara çözüm bulmakla görevli ve yetkilidir.

(2) Kanunun 14 üncü maddesinde öngörülen idari para cezası dışındaki tüm uyuşmazlıklar, hakem heyetinin görev ve yetkisi kapsamındadır. Toptancı hali yönetimi veya personelinin uygulamalarından veyahut toptancı hallerinin ve pazar yerlerinin yönetim ve işleyişinden kaynaklanan uyuşmazlıklar da bu kapsama dâhildir.

Hakem heyeti başkanı ve üyeler

MADDE 6 − (1) Hal hakem heyeti, mülki idare amirinin onayı ile başkan ve ikinci fıkrada belirtilen üyelerden oluşur. Heyetin başkanlığı, illerde il müdürü veya en az şube müdürü seviyesinde görevlendirilecek bir müdürlük personeli, ilçelerde ise kaymakam veya görevlendireceği bir kamu görevlisi tarafından yürütülür.

(2) Hakem heyetinin başkan dışındaki üyeleri şunlardır:

a) Gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün görevlendirdiği konuyla ilgili bir müdürlük personeli,

b) Belediyenin görevlendirdiği konuyla ilgili bir belediye personeli,

c) Baronun görevlendirdiği baroya kayıtlı bir avukat,

ç) Ziraat odasının görevlendirdiği odaya kayıtlı bir sebze veya meyve üreticisi,

d) İlgili mühendis odasının görevlendirdiği odaya kayıtlı bir mühendis,

e) Ticaret ve sanayi odasının görevlendirdiği sebze veya meyve ticaretiyle uğraşan odaya kayıtlı bir meslek mensubu,

f) Esnaf ve sanatkârlar odaları birliğinin görevlendirdiği sebze veya meyve ticaretiyle uğraşan odaya kayıtlı bir meslek mensubu,

g) En fazla üyeye sahip tüketici örgütünün üyeleri arasından seçtiği bir temsilci,

ğ) Komisyoncu veya tüccarların ayrı ayrı ya da birlikte oluşturduğu, federasyonlara üye derneklerden en fazla üyeye sahip olan derneğin üyeleri arasından seçtiği bir temsilci.

(3) Ticaret ve sanayi odalarının ayrı ayrı kurulduğu yerlerde, her iki odadan da birer üye görevlendirilir.

(4) Esnaf ve sanatkârlar odaları birliği tarafından heyete yapılacak görevlendirmeler ihtisas odalarından, ihtisas odası bulunmayan yerlerde ise karma odalardan yapılır.

(5) İlgili mühendis odasınca heyete yapılacak görevlendirmeler, en fazla üyeye sahip ziraat mühendisleri ya da gıda mühendisleri odası tarafından yapılır.

(6) Tüketici örgütü bulunmayan yerlerde tüketiciler, tüketim kooperatifleri tarafından temsil edilir. Aynı yerde birden fazla tüketim kooperatifi bulunması durumunda, en fazla ortağa sahip kooperatif tarafından görevlendirme yapılır.

(7) Hakem heyetinin, o yerde ilgili kuruluşun bulunmamasından kaynaklanan noksan üyelikleri, ilgili kuruluş kurulana kadar il müdürlüğü veya kaymakamlığın yazılı talebi üzerine belediye encümenince resen doldurulur.

(8) En fazla üyeye sahip komisyoncu ve/veya tüccar derneğinin belirlenmesinde toptancı halindeki işyerlerinde faaliyet gösteren sisteme kayıtlı üye sayıları dikkate alınır.

(9) Hakem heyetine üye seçecek veya görevlendirecek tüketici örgütü, mühendis odası ile komisyoncu ve/veya tüccar derneğinin belirlenmesinde, bu kuruluşların o yerdeki üye sayıları esas alınır.

(10) Hakem heyeti başkanı dışında, bu maddeye göre yapılacak seçim ve görevlendirmelerde, asıl üye ile birlikte yedek üye de belirlenir.

Üyelerde aranacak şartlar

MADDE 7 − (1) Hakem heyeti üyelerinin 6 ncı maddede belirtilenlerin yanı sıra aşağıda belirtilen şartları taşımaları zorunludur:

a) T.C. vatandaşı olmak,

b) Kamu haklarından mahrum bulunmamak,

c) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak,

ç) Askerlikle ilgisi bulunmamak, askerlik çağına gelmemiş bulunmak, askerlik çağına gelinmiş ise muvazzaf askerlik hizmetini yapmış yahut erteletmiş veya yedek sınıfa geçirilmiş olmak,

d) Görevini devamlı yapmasına engel olabilecek akıl hastalığı bulunmamak,

e) On sekiz yaşından küçük, altmış beş yaşından büyük olmamak,

f) En az ön lisans mezunu olmak.

(2) Ön lisans mezunu bulunamaması halinde, illerde en az lise, ilçelerde ise en az ilköğretim okulu veya denkliği Milli Eğitim Bakanlığınca kabul edilen eğitim kurumlarından birini bitirmiş olanlar da hakem heyeti üyesi olabilir.

Üyelerin görev süresi ve üyeliğin sona ermesi

MADDE 8 − (1)(Değişik cümle:RG-7/2/2016-29617) Başkan dışındaki hakem heyeti üyelerinin görev süresi iki yıldır.Üyeler, aynı hakem heyetinde üst üste en fazla iki dönem görev yapabilir.

(2) İstifa veya vefat eden, mazeretsiz olarak üst üste üç toplantıya ya da mazeretli veya mazeretsiz bir takvim yılında altı toplantıya katılmayanlar ile 7 nci maddede belirtilen şartları taşımadığı veya sonradan kaybettiği anlaşılanların hakem heyeti üyeliği kendiliğinden sona erer.

(3) Belediye encümenince resen görevlendirilenlerin üyeliği, ilgili kuruluşça yerine seçim veya görevlendirme yapıldığında kendiliğinden sona erer.

(4) Üyeliği sona erenin yerine, hakem heyeti başkanı tarafından beş iş günü içinde ilgili yedek üye çağırılır.

(5) Üçüncü ve dördüncü fıkraya göre göreve başlayan üye, yerine geçtiği üyenin görev süresini tamamlar.

Hakem heyeti başkanının görev ve yetkileri

MADDE 9 − (1) Başkanın görev ve yetkileri şunlardır:

a) Hakem heyetini temsil ve idare etmek,

b) Hakem heyeti toplantılarına başkanlık etmek ve toplantıyı yönetmek,

c) Toplantı gündemini belirlemek ve gündemin toplantıdan önce üyelere dağıtılmasını sağlamak,

ç) İhtiyaç duyulduğunda, hakem heyeti üyelerini olağanüstü toplantıya çağırmak,

d) Toplantı katılım çizelgesinin tutulmasını sağlamak ve bunu muhafaza etmek,

e) Görevi sona eren hakem heyeti üyesinin yerine ilgili yedek üyeyi çağırmak,

f) Karar defterini muhafaza etmek,

g) Heyetin faaliyetlerine ilişkin olarak Bakanlıkça istenecek raporların düzenlenmesini sağlamak,

ğ) İlgili mevzuatla verilen diğer görevleri yerine getirmek ve yetkileri kullanmak.

(2) Başkanın görevde bulunamadığı izin, hastalık ve diğer hallerde bu Yönetmelik çerçevesinde başkana verilmiş olan görev ve yetkiler, başkan vekili tarafından yerine getirilir ve kullanılır. Başkan vekili, hakem heyetinin yapacağı ilk toplantıda kendi üyeleri arasından toplantıya katılanların çoğunluğuyla seçilir.

Raportör

MADDE 10 − (1) Hakem heyetinde, heyetin çalışma ve kararlarına yönelik olarak bu maddede belirtilen görevleri yürütmek üzere bir raportör görevlendirilir. İşlem yoğunluğu fazla olan hakem heyetlerinde, Bakanlığın izni ile birden fazla raportör görevlendirilebilir.

(2) İl hakem heyetinde görev yapacak raportör, müdürlük personeli arasından il müdürünce, ilçe hakem heyetinde görev yapacak raportör ise ilçedeki kamu görevlileri arasından kaymakamca görevlendirilir. Raportörün, 7 nci maddedeki şartları taşıması zorunludur.

(3) Raportörün görevde bulunamadığı izin, hastalık ve diğer hallerde bu maddede belirtilen görevleri yapmak üzere yedek bir kişi de ikinci fıkraya göre görevlendirilir.

(4) Raportörün görevleri şunlardır:

a) Uyuşmazlığa ilişkin dosya ve raporu hazırlamak,

b) Toplantı gündemine ilişkin hazırlık yapmak ve gündemi heyet başkanının onayına sunmak,

c) Oy kullanmamak şartıyla toplantılara katılmak,

ç) Toplantı katılım çizelgesini tutmak ve heyet başkanının onayına sunmak,

d) Karar defterini tutmak ve kararlara ilişkin bilgileri sisteme aktarmak,

e) Hakem heyeti üyelerine ilişkin bilgileri sisteme aktarmak ve bu bilgileri güncellemek,

f) Hakem heyeti veya başkanca uygun görülen diğer iş ve işlemleri yapmak.

(5) İl müdürlüğü veya kaymakamlık bünyesinde, hakem heyetine ilişkin diğer iş ve işlemleri yürütmek üzere yeterli sayıda personel görevlendirilir.

Başvuru ve karar süresi

MADDE 11 − (1) Hakem heyetine, uyuşmazlık konusunu içeren bir dilekçe ile başvurulur. Uyuşmazlığa ilişkin delil teşkil eden belgeler de dilekçeye eklenir.

(2) Değeri elli bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda, hakem heyetine başvuru zorunludur.

(3) Başvurular, mal alım satım işlemlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda malı alan ya da satanın faaliyet gösterdiği, diğer uyuşmazlıklarda ise müracaat sahibinin faaliyet gösterdiği veya ikamet ettiği yerdeki hakem heyetine yapılır.

(4) Tarafları ve konusu aynı olan uyuşmazlıklarla ilgili olarak farklı hakem heyetlerine ya da aynı hakem heyetine birden fazla başvuru yapılamaz. Aksi takdirde diğer taraf lehine derdestlik itirazında bulunma hakkı doğar.

(5) Başvurular, müracaat tarih ve sırasına göre en geç dört ay içinde görüşülüp karara bağlanır.

(6) Yetki alanı dışında kaldığı raportörün tespiti ve heyet başkanının onayı ile belirlenen uyuşmazlıklara ilişkin başvurular, ilgili hakem heyetine intikal ettirilir ve başvuru sahibine yazılı olarak bilgi verilir.

Toplantı zamanı ve yeri

MADDE 12 − (1) Toplantılar, her ayın birinci ve on altıncı gününde yapılır. Bu günlerin resmi tatil günlerine rastlaması durumunda toplantı, takip eden ilk iş günü yapılır.

(2) Gündemde görüşülecek uyuşmazlık konusu bulunmadığı takdirde toplantı yapılmaz.

(3) Hakem heyeti başkanının çağrısı üzerine olağanüstü toplantı yapılabilir. Bu durumda, toplantı tarihi iki gün önceden üyelere yazılı olarak bildirilir.

(4) Toplantılar, illerde il müdürlüğü, ilçelerde ise kaymakamlık binasında veya hakem heyetine tahsis edilen uygun bir yerde yapılır.

Toplantı gündemi

MADDE 13 − (1) Toplantı gündemi, raportör tarafından yapılacak hazırlık üzerine hakem heyeti başkanı tarafından belirlenir.

(2) İvedi olarak sonuçlandırılması gereken başvurular, hakem heyeti başkanının veya en az dört üyenin talebi üzerine öncelikle gündeme alınabilir.

(3) Toplantı gündemi, toplantı başlamadan önce üyelere dağıtılır.

Katılım çizelgesi

MADDE 14 − (1) Toplantı yeter sayısını ve üyelerin toplantılara katılımını tespit etmek amacıyla, tüm üyelerin isim ve imza bölümlerini içeren katılım çizelgesi tutulur ve hakem heyeti başkanı tarafından muhafaza edilir.

(2) Katılım çizelgesi, toplantıya katılan üyeler tarafından imzalanır. Toplantıya katılmayan üyelerin isimlerinin karşısına toplantıya katılmadığı yazılır.

Toplantılara katılım

MADDE 15 − (1) Hakem heyeti başkan ve üyelerinin bütün toplantılarda bulunmaları esastır. Toplantıya katılamayacak üyeler, hukuken geçerli mazeretlerini toplantıdan önce hakem heyeti başkanına yazılı olarak bildirir.

(2) Hakem heyeti üyeleri, münhasıran kendileri, eşleri, ikinci derece dâhil kan veya kayın hısımları ve evlatlıkları ile bunların ortak veya üyesi oldukları tüzel kişiliklerini ilgilendiren işlere ilişkin gündem maddesi görüşülürken toplantılara katılamaz ve oy kullanamaz. Aksi halde, bu gündem maddesine ilişkin alınan karar ve bu karar uyarınca yapılan işlemler hükümsüz kalır.

(3) Bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerden dolayı toplantı yeter sayısının sağlanamaması halinde yedek üyeler münhasıran bu toplantı için çağırılır. Üyenin bu şekilde toplantının bir bölümüne katılmamış olması toplantının tamamına katılamayacağı veya katılmadığı sonucunu doğurmaz.

Toplantı ve karar yeter sayısı

MADDE 16 − (1) Hakem heyeti en az altı üye ile toplanır ve katılanların yarısından bir fazlasının oyu ile karar alır. Oyların eşitliği durumunda heyet başkanının bulunduğu taraf çoğunluk sayılır. Toplantılarda çekimser oy kullanılamaz.

İnceleme şekli

MADDE 17 − (1) Uyuşmazlığa ilişkin inceleme, raportör tarafından hazırlanan rapor ve ilgili belgelerin yer aldığı dosya üzerinden yapılır. Gerekli görülen durumlarda uyuşmazlıklar birleştirilerek incelenebilir.

(2) Hakem heyeti, tarafları dinleyebilir veya uyuşmazlığa ilişkin konularla sınırlı olmak kaydıyla heyet başkanı aracılığıyla ilgili kişi veya kuruluşlardan yazıyla bilgi ve belge isteyebilir. Bu istekler gecikmeksizin yerine getirilir. Bu süre, on beş iş gününü geçemez.

Heyetin kararları

MADDE 18 − (1) Değeri elli bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklara ilişkin hakem heyetinin vereceği kararlar ilam hükmündedir. Bu kararlar, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir.

(2) Hakem heyetinin, 5 inci maddenin ikinci fıkrası kapsamındaki uyuşmazlıklar ile değeri elli bin Türk Lirası ve üstündeki uyuşmazlıklar hakkında vereceği kararlar, ilgili mahkemelerde delil olarak ileri sürülebilir.

(3) Hakem heyetinin kararları, yalnızca bu karara esas teşkil eden uyuşmazlıklar için hüküm ifade eder.

(4) Bu maddede yer alan parasal sınırlar her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında arttırılır. Artırılan parasal sınırlar, her yıl Aralık ayı içinde Bakanlıkça Resmî Gazete’de ilan edilir.

Kararların bildirimi

MADDE 19 − (1) Kararlar, alındığı tarihten itibaren yedi gün içinde taraflara yazılı olarak bildirilir. Bu bildirimde, kararın tarihi, gerekçesi ve sonucu belirtilir. 18 inci maddenin birinci fıkrası kapsamında verilen kararlara ilişkin bildirimde, itirazın süresi ve itiraz mercii de belirtilir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen kararlardan toptancı halinde faaliyet gösterenlerin teminatlarından kesilmesine ilişkin olanlar, gereği için ayrıca ilgili toptancı hali yönetimine de bildirilir.

(3) Bu Yönetmelik hükümlerine göre ilgililere yapılması gereken her türlü bildirim, yazılı olarak ilgilinin bizzat kendisine imza karşılığı elden teslim veya iadeli taahhütlü mektup ya da Bakanlıkça uygun görülecek diğer yöntemlerle adresine tebligat şeklinde yapılır.

(4) Bu maddede hüküm bulunmayan hallerde 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uygulanır.

Karara itiraz

MADDE 20 − (1) Taraflar, değeri elli bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklara ilişkin hakem heyeti kararlarına karşı Kanunun 10 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tebellüğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hakem heyetinin bulunduğu yerde ticarî davalara bakmakla görevli asliye ticaret mahkemesine itiraz edebilir.

(2) İtiraz, hakem heyeti kararının icrasını durdurmaz. Ancak, talep edilmesi şartıyla hâkim, hakem heyeti kararının icrasını tedbir yoluyla durdurabilir.

(3) Hakem heyeti kararlarına yapılan itiraz üzerine asliye ticaret mahkemesinin vereceği karar kesindir.

Karar defteri ve tutanaklar

MADDE 21 − (1) Hakem heyeti toplantıları için bir karar defteri tutulur. Bu defter, kullanılmaya başlanmadan önce sayfa numaraları verilmek ve kaç sayfadan ibaret olduğu belirtilmek suretiyle illerde il müdürü, ilçelerde kaymakamca onaylanır. Karar defterinin her sayfası mühürlenerek hakem heyeti başkanınca paraflanır ve bu defter başkanca muhafaza edilir.

(2) Hakem heyeti toplantılarına ve toplantılarda alınan kararlara her yıl (1) numaradan başlamak üzere yıl sonuna kadar teselsül eden numaralar verilir.

(3) Toplantıda alınan kararlar, en az iki nüsha olarak düzenlenen tutanakla tespit edilir. Bu nüshalardan biri dosyasında muhafaza edilir, diğeri ise karar defterinin sayfalarına ayrı ayrı yapıştırılarak il müdürlüğü veya kaymakamlık mührü ile köşelerinden mühürlenir. Tutanaklar, toplantıya katılan üyeler tarafından imzalanır. İmza işlemi, isimlerin bulunduğu sayfanın imzalanması ve diğer sayfaların paraflanması suretiyle yapılır.

(4) Karar tutanaklarının her sayfasına toplantı tarihi ve numarası yazılır. Ayrıca, alınan kararlara ilişkin oy sayısı ve varsa ret oyu veren üyelerin muhalefet şerhi de belirtilir. Bu tutanaklarda, istemin özeti, yapılan inceleme ve alınan kararlar ile dayanılan mevzuat hükümleri ve delillere de yer verilir.

(5) Kararlara ilişkin bilgiler sisteme aktarılır. Kararlara ilişkin Bakanlıkça uygun görülen bilgiler, uygun vasıtalarla ilan edilebileceği gibi, sistem üzerinden herkes tarafından da incelenebilir.

(6) Karar defteri süresiz, karar tutanaklarının bir örneği ile kararlara ilişkin ekler beş yıl süreyle muhafaza edilir ve bunlar idari ve adlî mercilerin talepleri dışında hizmet binası dışına çıkarılamaz. Diğer mevzuatla daha uzun bir süre belirlenmesi halinde bu sürelere uyulur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Toptancı Hal Konseyi

Kuruluş

MADDE 22 − (1) Malların ticaretinin Kanunun amacına uygun olarak yapılmasının sağlanması hususunda karşılıklı bilgi ve görüş alışverişinde bulunmak, sorunları incelemek ve önlemleri tespit etmek, uygulamayla ilgili kurum ve kuruluşlar arasında işbirliğini sağlamak üzere Toptancı Hal Konseyi oluşturulmuştur.

Konseyin üyeleri

MADDE 23 – (1) Konsey, Bakanlık Müsteşarının başkanlığında;

a) Bakanlıktan iki,

b) İçişleri Bakanlığından bir,

c) Maliye Bakanlığından bir,

ç) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından bir,

d) Ekonomi Bakanlığından bir,

e) Türk Standardları Enstitüsü Başkanlığından bir,

f) Türk Akreditasyon Kurumundan bir,

g) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinden bir,

ğ) Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonundan bir,

h) Türkiye Ziraat Odaları Birliğinden bir,

ı) Türkiye Belediyeler Birliğinden bir,

i) Komisyoncu veya tüccarların ayrı ayrı ya da birlikte oluşturduğu derneklerin mensup olduğu en fazla üyeye sahip federasyondan bir,

j) Tüketici örgütlerinin mensup olduğu en fazla üyeye sahip federasyondan bir,

k) En fazla üyeye sahip üretici örgütünden bir

temsilci olmak üzere on altı kişiden oluşur.

(2) Birinci fıkranın; (a), (b), (c), (ç) ve (d) bentlerinde sayılan temsilciler en az genel müdür seviyesindeki idareciler arasından, diğer bentlerinde sayılan temsilciler ise başkan, başkan yardımcıları veya genel sekreterler arasından belirlenir.

(3) Birinci fıkranın (i) bendinde belirtilen federasyonun belirlenmesinde ülke genelinde bu federasyona bağlı derneklere kayıtlı toptancı hali içinde faaliyet gösteren toplam üye sayısı, (j) bendinde belirtilen federasyonun belirlenmesinde ülke genelinde bu federasyona bağlı derneklere kayıtlı toplam üye sayısı, (k) bendindeki üretici örgütünün belirlenmesinde ise kayıtlı üretici sayısı dikkate alınır.

Konseyin görevleri

MADDE 24 – (1) Konseyin görevleri şunlardır:

a) Malların ticaretinin Kanunun amacına uygun olarak yapılmasının sağlanması hususunda bilgi ve görüş alışverişinde bulunmak,

b) Sektörün gelişmesine ilişkin araştırma ve çalışmalar yapmak,

c) Sektördeki gelişmeleri izlemek ve değerlendirmek,

ç) Sektörde yaşanan sorunları incelemek ve alınacak önlemleri tespit etmek,

d) Bakanlıkça uygun görülmesi halinde, toptancı halleri ve pazar yerleri ile Kanun kapsamındaki diğer konulara ilişkin başarılı uygulamaları olduğu tespit edilen kişi, kurum ve kuruluşları ödüllendirmek,

e) Kuruluş amaçları doğrultusunda diğer görevleri yapmak.

Konsey başkanı

MADDE 25 − (1) Konsey başkanının görev ve yetkileri şunlardır:

a) Konseyi temsil etmek,

b) Konsey toplantılarına başkanlık etmek ve toplantıyı yönetmek,

c) Konseyin toplantı gündemini belirlemek,

ç) İhtiyaç duyulduğunda, Konsey üyelerini olağanüstü toplantıya çağırmak,

d) İlgili mevzuatla verilen diğer görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak.

(2) Başkanın bulunmadığı durumlarda, bu Yönetmelik çerçevesinde başkana verilmiş olan görev ve yetkiler, görevlendirilen ilgili müsteşar yardımcısı tarafından yerine getirilir ve kullanılır.

Sekretarya

MADDE 26 − (1) Konseyin sekretarya hizmetleri, ilgili birim tarafından yerine getirilir.

(2) Sekretaryanın görevleri şunlardır:

a) Toplantı gündemine ilişkin hazırlık yapmak ve Konsey başkanının onayına sunmak,

b) Toplantı davetiyelerini ve gündemini üyelere göndermek,

c) Konseyin raportörlük, dosyalama, evrak ve arşiv işlerini yürütmek,

ç) Başkanın veya Konseyin uygun göreceği diğer iş ve işlemleri yapmak.

Toplantı ve kararlar

MADDE 27 − (1) Konsey, Başkanın çağrısı üzerine yılda bir kez Ankara’da toplanır. Başkanın uygun görmesi halinde Ankara dışında da toplantı yapılabilir. Konsey ihtiyaç halinde Başkanın çağrısı üzerine olağanüstü olarak da toplanabilir.

(2) Toplantı gündemi başkan tarafından belirlenir ve toplantıdan en az iki hafta önce üyelere bildirilir. Toplantı sırasında uygun görülen hususlar, toplantıya katılanların çoğunluğunun oyuyla gündeme alınabilir.

(3) Konsey kararları, toplantıya katılanların yarısından bir fazlasının oyu ile alınır. Oyların eşitliği durumunda başkanının bulunduğu taraf çoğunluk sayılır.

(4) Konsey toplantılarında alınan kararlar tavsiye niteliğinde olup, öncelikle ele alınmak üzere ilgili mercilere iletilir.

(5) Diğer kurum ve kuruluş temsilcileri ile uzman kişiler, gündemdeki konularla ilgili olarak toplantılara katılmak ve görüş bildirmek üzere davet edilebilir.

Komisyonlar

MADDE 28 − (1) Konsey, araştırma ve çalışmalarda bulunmak üzere, gerekli görülen hallerde geçici olarak çalışma komisyonları kurabilir. Bu komisyonların çalışma usul ve esasları, Konsey tarafından belirlenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Huzur hakkı ve diğer giderler

MADDE 29 − (1) Hakem heyeti üyeleri ile raportörlere, katıldıkları her toplantı için huzur hakkı ödenir. Ancak, huzur hakkı ödenecek toplantı sayısı bir ayda ikiden fazla olamaz.

(2) Toplantı başına ödenecek huzur hakkının hesaplanmasında, (1.500) gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucunda bulunacak miktar esas alınır.

(3) Hakem heyeti üyeleri ve raportörlerine yapılacak huzur hakkı ödemeleri ile hakem heyetine ilişkin bu Yönetmeliğin uygulanmasından kaynaklanacak diğer bütün giderler, Bakanlık il müdürlükleri bütçesine konulacak ödenekten karşılanır.

(4) Toptancı Hal Konseyine ilişkin bu Yönetmeliğin uygulanmasından kaynaklanacak bütün giderler, Bakanlık ilgili birim bütçesine konulacak ödenekten karşılanır.

Denetim

MADDE 30 − (1) Bakanlık, hakem heyetinin çalışmaları ile ilgili olarak her türlü araştırma, inceleme ve denetim yapmaya yetkilidir. Uyuşmazlıklara ilişkin hakem heyeti kararları, denetim kapsamı dışındadır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 31 – (1) 26/8/1998 tarihli ve 23445 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Toptancı Hal Hakem Kurulları Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 − (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir ay içinde hakem heyetinin oluşturulması ve faaliyete geçmesine yönelik iş ve işlemler il müdürlüklerince tamamlanır.

(2) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kanuna göre oluşturulan hakem heyetlerinin üyelerine ve raportörlere, 29 uncu madde hükümleri çerçevesinde huzur hakkı ödenir.

(3) 6 ncı maddenin sekizinci fıkrasında belirtilen, sisteme kayıtlı üye sayılarının dikkate alınma zorunluluğu 1/1/2014 tarihine kadar aranmaz.

(4) Hakem heyeti üyelerine ilişkin bilgiler ile heyet kararlarının, 10 uncu maddenin dördüncü fıkrası ile 21 inci maddenin beşinci fıkrası uyarınca sisteme aktarılma zorunluluğu 1/1/2014 tarihine kadar aranmaz.

(5) Bakanlığın il müdürlüklerinin teşkilatlanması tamamlanıncaya kadar, bu Yönetmeliğe göre Bakanlık il müdürlüklerince yapılması gereken iş ve işlemler, 3/6/2011 tarihli ve 640 sayılı Gümrük ve Ticaret Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 4 üncü maddesine istinaden Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının il müdürlükleri tarafından yerine getirilir.

Yürürlük

MADDE 32 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 33 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
11/7/2012	28350
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1	7/2/2016	29617
2
3

DOĞAL ÇİÇEK SOĞANLARININ SÖKÜMÜ, ÜRETİMİ VE İHRACATINA AİT YÖNETMELİK

Resmi Gazete Tarihi: 11/08/1995

Resmi Gazete Sayısı: 22371

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç

Madde 1 –

Bu Yönetmeliğin amacı, Ülkemiz florasının korunması amacıyla, doğada bulunan soğanlı çiçek neslinin tahrip edilmeden ve tüketilmeden, tohum, soğan veya diğer aksamının doğadan toplanması, üretilmesi, büyütülmesi, depolanması ile ihracatına ait esasları düzenlemektir.

Hukuki Dayanak

Madde 2 –

Bu Yönetmelik 07/08/1991 tarih ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 3 –

Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

TÜGEM: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

İl Müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl Müdürlüklerini,

Orman İşletme Müdürlüğü: Orman Bakanlığı’nın mahalli Orman İşletme Müdürlüklerini,(*)

CITES : “Convention on the International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora”, 1973 yılında Amerika Birleşik Devletleri Washington DC.’de imzalanan, “Nesilleri Tehlikede Olan Doğal Bitki ve Hayvan Türlerinin Uluslararası Ticaretinin Düzenlenmesine Dair Anlaşma”yı,

CITES İdari Kurulu: CITES anlaşması uyarınca, Bakanlık adına TÜGEM, Orman Bakanlığı ve Çevre Bakanlığı temsilcilerinden oluşan yetkili İdari Otoriteyi,

CITES Flora Bilimsel Kurulu: Çevre Bakanlığınca 443 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre oluşturulan Kurulu,(*)

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu: CITES Flora Bilimsel Kurulunca oluşturulan Alt Komiteyi,

Danışma Kurulu: Bu Yönetmeliğin 7 inci maddesinde belirtilen kuruluş temsilcilerinden oluşan Kurulu,

Teknik Komite: Bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinde belirtilen kuruluş temsilcilerinden oluşan “Doğal Çiçek Soğanı Teknik Komitesi” ni,

Dernekler: Doğal çiçek soğanlarının sökümü, üretimi, ihracatı ile ilgilenen kişi ve özel kuruluşların oluşturduğu dernekler ile doğal yaşam ve doğal kaynakların korunmasını amaçlayan dernekleri,

Gönüllü Kuruluşlar: Doğal çiçek soğanları ile ilgili çalışmalarda bulunan gönüllü Kuruluşları,

Firma: Çiçek soğanını ve/veya soğanlı doğal çiçeklerin diğer aksamını yetiştirerek veya doğadan elde ederek ihraç eden Kuruluşu,

Çiçek Soğanı: Doğada bulunan bazı bitkilerin yumru, rizom, pençe ve soğanlarını,

Ön Depo: Çiçek soğanlarının, Teknik Komitenin uygun gördüğü tarihte doğadan sökümünü müteakip, bölgesindeki ekolojik şartların sağlanabildiği yakınlıkta tesis edilen, çeşit, miktar ve menşe kayıtlarının tutulduğu, hastalık ve zararlılara karşı karantina önlemlerinin alındığı ve ana depoya gidinceye kadar ürünün muhafaza edildiği, gerekli şartlara haiz depoları,

Ana Depo: Bünyesinde ısı, nem ayarı, ventilasyon ve sirkülasyon gibi donanımı bulunan iklim odaları ile çiçek soğanlarının ihracata hazırlanması için gerekli temizleme, kurutma, boylandırma ve ilaçlama alet ve ekipmanlarına sahip özel depoları, ifade eder.

NOT : (*) 01/05/2003 kabul tarihli, 08/05/2003 tarih ve 25102 sayılı R.G.de yayımlanan 4856 sayılı “Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun”nun Geçici 4. Maddesi gereğince, mevzuatta “Orman Bakanlığı ve Çevre Bakanlığı”na yapılmış olan atıflar, 4856 sayılı Kanuna yapılmış sayılır.

İKİNCİ BÖLÜM:

Doğal Çiçek Soğanlarının Sınıflandırılması

Doğal Çiçek Soğanlarının Üretim Yönünden Sınıflandırılması

Madde 4 –

Doğal çiçek soğanları üretim yönünden aşağıda belirtildiği gibi üç gruba ayrılır.

a) Anaç Çiçek Soğanları

Sadece tohum veya yavru soğan elde etmek için yetiştirilen çiçek soğanlarıdır.

b) Üretme Çiçek Soğanları

Menşei anaç çiçek soğanları olup, tohum veya doku kültürü, kesme bölme, çizme gibi uygun çoğaltma teknikleri kullanılmak suretiyle elde edilen çiçek soğanlarıdır.

c) Büyütme Çiçek Soğanları

Doğa menşeli olup, ihraç edilmemiş çiçek soğanlarının uygun alanlara dikilmesi suretiyle elde edilen çiçek soğanlarıdır.

Doğal Çiçek Soğanlarının İhracat Yönünden Sınıflandırılması

Madde 5 –

Doğal çiçek soğanları ihracat yönünden, üç gruba ayrılır.

a) İhracatı Serbest Olan Çiçek Soğanları

Türkiye doğasında mevcut olan, ancak doğadan sökülmeyerek tarla veya uygun alanlarda üretilmek suretiyle elde edilen çiçek soğanlarının ihracatı, İl Müdürlükleri tarafından üretim alanlarında, hasat ve ihracat safhalarında kontrol edilmek kaydıyla serbest bırakılmıştır.

Doğal olmayıp, Türkiye’de üretilmek veya büyütülmek suretiyle elde edilen çiçek soğanlarının ihracatı ise, ekilişin bulunduğu İl Müdürlüklerine ihracatçı firma tarafından bilgi verilmek kaydı ile serbesttir.

b) İhracatı Kontenjanla veya Başka Herhangi Bir Kayıtla Sınırlandırılan Çiçek Soğanları

Doğadan elde edildiği gibi ihraç edilecek türlere ait çiçek soğanlarının sökümü ve ihracatı kontenjana tabidir.

Materyali doğadan temin edilerek üretilen veya büyütülen çiçek soğanlarının ihracatı da kontenjana tabidir.

Ayrıca üretim ve araştırmalarda kullanılmak üzere doğadan sökülecek çiçek soğanları da kontenjana tabidir.

Çiçek soğanlarının doğadan sökümü ve ihracatı, bunlardan başka bu Yönetmelikte adları geçen organların önerileri ile de sınırlandırılabilir.

Bütün bunların hangi cins ve tür çiçek soğanı oldukları ve kontenjanı Teknik Komite tarafından tesbit edilir ve bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesi gereği Resmi Gazetede tebliğ olunur.

c) Doğadan Toplanarak İhracatı Yasak Olan Çiçek Soğanları

Yukarıda (a) ve (b) bentlerinde belirtilen çiçek soğanları dışındakilerin ihracatı yasaktır. Bunların ihraç amaçlı olmayıp, üretim ve araştırma çalışmaları için dahi doğadan sökülmesi, Teknik Komitenin iznine tabidir.

Bu sınıflama kapsamı dışındaki türden çiçek soğanlarının ihracatı ile ilgili talepler, Teknik Komite tarafından değerlendirilip karara bağlanır.

İhracat Listesinin Resmi Gazetede Tebliği

Madde 6 –

CITES Bilimsel Kurulu ve Teknik Komitenin, ihracat amacıyla üretilmesini veya büyütülmesini uygun gördüğü ve doğadan elde edilmesini kontenjanla veya başka herhangi bir kayıtla sınırlandırdığı çiçek soğanlarının cinsleri, türleri, ihracat miktarları ve çevre ölçüleri, ayrıca ihracatı yasak olan çiçek soğanlarının cins ve türleri, Bakanlık tarafından her yıl Ekim ayı sonuna kadar Resmi Gazetede “Doğal Çiçek Soğanlarının İhracat Listesi” adı altında tebliğ olunur. Tebliğde belirtilen miktarlara ilave olarak herhangi bir ek kontenjan verilemez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM:

Organlar ve Görevleri

Danışma Kurulunun Kuruluşu

Madde 7 –

Danışma Kurulu, aşağıda belirtilen oy hakkı sahibi 28 temsilciden oluşur. Kurul Başkanı, Kuruldaki temsilciler arasından oy çokluğu ile seçilir. Kurulun Sekreteryası TÜGEM tarafından yürütülür.

Kuruluşun Adı	Temsilci Sayısı
TÜGEM	2
CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu	8
TAGEM	2
Koruma ve Kontrol Gn. Md.	1
Orman Bakanlığı(*)	1
Orman Genel Müdürlüğü	1
Çevre Bakanlığı(*)	1
Özel Çevre Koruma Kurumu	1
Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı İhracat Genel Müdürlüğü	1
İhracatı Geliştirme ve Etüd Merkezi	1
Konu ile ilgili İl Müdürlükleri	5
İhracatçı Birlikleri	2
Dernekler ve/veya Gönüllü Kuruluşlar	2

NOT : (*) 01/05/2003 kabul tarihli, 08/05/2003 tarih ve 25102 sayılı R.G.de yayımlanan 4856 sayılı “Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun”nun Geçici 4. Maddesi gereğince, mevzuatta “Orman Bakanlığı ve Çevre Bakanlığı”na yapılmış olan atıflar, 4856 sayılı Kanuna yapılmış sayılır.

Danışma Kurulunun Toplanması

Madde 8 –

Danışma Kurulu, Bakanlığın çağrısı üzerine yılda en az bir defa toplanır.

Danışma Kurulunun Görevleri

Madde 9 –

Danışma Kurulunun görevleri aşağıda belirtilmiştir.

a) Ülkemiz doğasının bozulmaması, soğanlı doğal çiçeklerin; hem doğadaki varlığının korunması, hem de en ekonomik bir biçimde değerlendirilmesi amacıyla makro düzeyde görüş, prensip ve esasları belirleyerek Bakanlığa ve Teknik Komiteye tavsiyelerde bulunmak,

b) Doğada incelemelerde bulunmak ve çiçek soğanlarının üretim ile büyütme faaliyetlerini kontrol etmek üzere, bölgeler itibari ile Bakanlığın mahalli temsilcisinin de yer alacağı bu Yönetmeliğin 21 ve 22 inci maddelerinde belirtilen işleri yapacak Alt Komiteleri oluşturmak,

c) Firmaların İhracat Yeterliliklerinin tesbiti için bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde belirtilen Bilirkişi Kurulunu oluşturmak.

Danışma Kurulunda Karar Alma ve Kararların Yürürlüğe Konması

Madde 10 –

Danışma Kurulunda kararlar oy çokluğu ile alınır, oyların eşit çıkması halinde Başkanın oyu iki oy sayılır. Bu kararlar önce Teknik Komitenin görüşüne sunulur. Teknik Komitede onaylandığı takdirde Bakanlık tarafından yürürlüğe konur.

Teknik Komitenin Kuruluşu

Madde 11 –

Teknik Komite, aşağıda belirtilen 10 temsilciden oluşur. Komitenin Başkanlığı TÜGEM Genel Müdürü veya Genel Müdür Yardımcısı, Sekretarya hizmetleri ise aynı Genel Müdürlük tarafından yürütülür.

Kuruluşun Adı	Temsilci Sayısı
Bakanlık/TÜGEM Genel Müdürü veya Yardımcısı, ile ilgili Daire Başkanı ve Şube Müdürü	3
CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu	3
Çevre Bakanlığından ilgili Dai. Bşk. veya Şb. Md.(*)	1
Orman Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğünden ilgili Daire Başkanı veya Şube Müdürü(*)	1
Başbakanlık Dış. Tic. Müst. İhracat Genel Müdürlüğünden İlgili Daire Başkanı veya Şube Müdürü	1
İhracatı Geliştirme ve Etüd Merkezi	1

NOT : (*) 01/05/2003 kabul tarihli, 08/05/2003 tarih ve 25102 sayılı R.G.de yayımlanan 4856 sayılı “Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun”nun Geçici 4. Maddesi gereğince, mevzuatta “Orman Bakanlığı ve Çevre Bakanlığı”na yapılmış olan atıflar, 4856 sayılı Kanuna yapılmış sayılır.

Teknik Komitenin Toplanması

Madde 12 –

Teknik Komite, Bakanlığın çağrısı üzerine yılda en az bir defa toplanır.

Teknik Komitenin Görevleri

Madde 13 –

Teknik Komitenin görevleri aşağıda belirtilmiştir.

Teknik Komite; CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu ve Danışma Kurulu tarafından yapılan önerileri ve raporları, Üniversitelerin ilgili Fakülteleri ve Araştırma Kuruluşları tarafından sonuçlandırılan araştırmaları, Dernekler ve diğer ilgili kuruluşların görüşlerini değerlendirerek;

a) İhracat amacıyla doğadan sökülmesi kontenjanla sınırlandırılan, üretim materyali doğadan temin edilmek suretiyle üretilerek veya büyütülerek elde edilen, başka herhangi bir nedenle doğadan sökülerek ihraç edilmesinin sınırlandırılması gerekli görülen, sadece araştırma amacıyla kullanılmak üzere doğadan sökülecek olan çiçek soğanlarının cinslerini, türlerini, miktarlarını, söküm takvimlerini ve gerektiğinde çevre ölçülerini belirlemek,

b) Materyali doğadan elde edilmeyen, kültüre alınmış olan ve ihraç amacıyla Türkiye’de üretilmek ve büyütülmek suretiyle elde edilen çiçek soğanlarının cinslerini ve türlerini tesbit etmek,

c) Doğadan sökümü ve ihracatı yasak olan çiçek soğanlarının cinslerini, türlerini ve yasaklama nedenlerini belirlemek,

d) Bu belirlemelere göre söküm taleplerini değerlendirip, uygun olanlara söküm izni vermek,

e) Derneklere görev vermek ve bu çalışmaları değerlendirmek,

f) Firmaların ihracat kontenjanlarını, ilgili derneğin görüşlerini alarak tespit etmek üzere, kendi üyeleri arasından bir Alt Komisyon oluşturmak, bu Komisyonun aldığı kararları inceleyip onaylamak,

g) Bilirkişi Kurulunun ve Alt Komitelerin raporlarını incelemek ve uygun bulduklarını onaylamak,

h) CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu ve Danışma Kurulu tarafından alınan diğer kararları incelemek, uygun bulduklarını onaylamak.

Teknik Komitede Karar Alma ve Kararların Yürürlüğe Konması

Madde 14 –

Teknik Komitede kararlar oy çokluğu ile alınır, oyların eşit olması halinde Başkanın oyu iki oy sayılır. Bu kararlar Bakanlığa sunulur, uygun görülmesi halinde Bakanlık tarafından yürürlüğe konulur. Uygun görülmemesi halinde Teknik Komiteye iade edilir.

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunun Kuruluşu

Madde 15 –

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu; Çevre Bakanlığınca 443 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre oluşturulan CITES Flora Bilimsel Kurulu tarafından bölgeler dikkate alınarak oluşturulur.(*)

NOT : (*) 01/05/2003 kabul tarihli, 08/05/2003 tarih ve 25102 sayılı R.G.de yayımlanan 4856 sayılı “Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun”nun Geçici 4. Maddesi gereğince, mevzuatta “Çevre Bakanlığı” yapılmış olan atıflar, 4856 sayılı Kanuna yapılmış sayılır.

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunun Toplanması

Madde 16 –

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu bu Yönetmelikle verilen görevler için, TÜGEM’in çağrısı ile yılda en az bir kez toplanır.

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunun Görevleri

Madde 17 –

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunun bu Yönetmelik kapsamındaki görevleri aşağıda belirtilmiştir:

a) Ülkemiz doğasında incelemelerde bulunmak ve bu Yönetmeliğin 22 inci maddesinde belirtilen Alt Komitelere iştirak ederek firmaların üretim faaliyetlerini kontrol etmek, bu inceleme sonuçlarına göre, doğal çiçek soğanı potansiyelini dikkate alarak ihracatı serbest olacak, kontenjanla veya başka herhangi bir kayıtla sınırlandırılacak ve yasaklanacak çiçek soğanlarının cinslerini, türlerini belirlemek, ayrıca bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin (b) bendinde belirtilen çiçek soğanlarının; miktarlarını, söküm bölgelerini, toplama zamanlarını ve çevre ölçülerini tesbit etmek, gerekli raporu hazırlayarak Teknik Komiteye sunmak,

b) Firmaların Söküm Planlarını incelemek ve uygun gördüklerini onaylamak,

c) Doğal çiçek soğanlarının ihracatı için kullanılacak etiketlerin hangi esaslar dahilinde hazırlanacağını ve verileceğini belirlemek,

d) Yabancı ülkelerin benzer kurulları ile gerekli koordinasyonu sağlamak, CITES’in faaliyetleri konusunda Bakanlığı, Danışma Kurulunu ve Teknik Komiteyi bilgilendirmek,

e) Teknik Komite için kendi aralarından üç temsilci seçmek,

f) Bakanlığın ve Teknik Komitenin vereceği diğer görevleri yapmak.

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunda Karar Alma ve Kararların Yürürlüğe Konması

Madde 18 –

CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunda kararlar oy çokluğu ile alınır ve üyelerin imzalandığı bir protokol ile tespit edilir. Bu protokol Teknik Komitede görüşülmek üzere TÜGEM’e sunulur. Teknik Komitenin onayladığı kararlar, Bakanlık tarafından da uygun görülmesi halinde yürürlüğe konur. Uygun görülmemesi halinde gerekçesi ile birlikte Teknik Komiteye iade edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM:

Çiçek Soğanlarının Elde Edilmesi ve İhracat Esasları

Firmaların İhracat Yeterliklerinin Tesbiti

Madde 19 –

Firmaların çiçek soğanı ihraç edilmesi için yeterlik almaları gereklidir. Yeterlik tespit esasları aşağıda belirtilmiştir:

a) Çiçek soğanı ihraç etmek üzere Bakanlığa yeni başvuran firmaların “İhracat Yeterlikleri”; Danışma Kurulunun teklifi ve Bakanlığın görevlendirmesi ile geçici olarak teşekkül ettirilecek, aşağıda üyeleri belirtilen “Bilirkişi Kurulu” tarafından bu maddenin (b), (c) ve (d) bentlerine uygunluğu esas alınarak yerinde yapılan inceleme sonucunda tespit edilir, uygun bulunursa önce bu kurul tarafından onaylanır.

KURULUŞUN ADI	TEMSİLCİ SAYISI
TÜGEM	1
CITES Bilimsel Kurulu	2
Atatürk Bahçe Kültürleri Merkezi Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü	1
Türkiye Makine Mühendisleri Odası	1

Bilirkişi Kurulu, Bakanlıkça görevlendirildikten sonra en geç 1 ay içerisinde gerekli incelemeyi yaparak raporunu hazırlamak durumundadır. Bu rapor, ihracat yeterliğini onaylayacak ve kontenjanı belirleyecek olan Teknik Komitede görüşülmesini sağlamak üzere TÜGEM’e verilir. Teknik Komitede onaylandığı takdirde Bakanlık, yeterlik alan firmaya ve ilgililere durumu bildirilir.

Yeterlik alan firma, doğal çiçek soğanı ihracatı için kontenjan almaya hak kazanır. Yeterlik alamayan firmaya ihracat kontenjanı verilemez.

b) Firmanın, bu Yönetmeliğin 3 üncü maddesindeki tanıma uygun ana depoya sahip olması gereklidir.

c) Firmaların ihracat amacıyla doğadan elde ettikleri çiçek soğanlarını, her söküm bölgesinde bu Yönetmeliğin 3 üncü maddesindeki tanıma uygun olarak bulundurulacak ön depodan geçirmeleri gerekir. Söküm bölgesinde sadece 1 adet ön depoya müsaade edilir ve bütün firmalar tarafından müştereken kullanılır.

d) Firmaların üretim, değerlendirme ve pazarlama konularında ihtisaslaşmış teknik personel istihdam etmesi gerekir.

Firmaların İhracat Kontenjanlarının Tesbiti

Madde 20 –

Firmaların ihracat kontenjanları, Teknik Komitece oluşturulan Alt Komisyon tarafından tespit edilir ve Teknik Komitenin onayı ile kesinleşir.

Bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde belirtilen Bilirkişi Kurulu tarafından ihracat yeterliği tespit edilmiş ve Teknik Komite tarafından onaylanmış olan firmaların o yıla ait toplam kontenjanları aşağıda (a), (b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen hükümlerin birbirlerinden bağımsız olarak değerlendirilmesi sonucu elde edilen puanların toplanması ile tespit edilir. Bu puanlama sonucunda firmalar arasında oluşacak orana göre, her bir firmanın o yıl bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesi uyarınca Resmi Gazetede tebliğ edilen İhracat Listesinde yer alan cins ve türlerden ihraç edebileceği çiçek soğanlarının miktarları belirlenir. Yapılan değerlendirme sonucu hazırlanan kontenjan cetveli, firmalara ve ilgili kuruluşlara Bakanlıkça duyurulur. Yeni bir firmanın bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesine göre ihracat yeterliğini alması halinde, bu firma bir sonraki yılın kontenjan dağılımına dahil edilir.

a) İhracat ve Pazarlama Durumu: 60 Puan

Bu değerlendirme, firmaların son 5 yılda yaptığı Galanthus, Eranthis, Anemone, Cyclamen ve Leucojum ihracatına ait olan TÜGEM’deki mevcut verilere istinaden yapılır. Değerlendirmede aşağıdaki (1) inci ve (2) nci alt bentlerde belirtilmiş olan hususlar esas alınır. Bunların her biri için 30’ar puan üzerinden verilen puanların aritmetik ortalaması alınarak her bir firmanın puanı hesaplanır.

1 – Yukarıda belirtilen soğanların adet olarak fiili ihracat miktarı: 30 Puan

2 – Yukarıda belirtilen soğanların Hollanda Florini olarak ihracat geliri: 30 Puan

b) Kontenjan Oranı: 20 Puan

Firmaların son 5 yıllık kontenjanlarının aritmetik ortalamasına göre belirlenir.

c) Yeterlik: 10 Puan

Bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinin (a) bendine göre yeterlik almış olan firmalara 10 puan eşit olarak paylaştırılır.

d) Değerlendirme: 10 Puan

Doğal çiçek soğanlarını ihraç eden firmaların konu ile ilgili üretim faaliyetleri, organizasyonu, tesis ve arazinin amaca uygun kullanımı, Yönetmelik kuralarına uyumu ve benzeri hususlar dikkate alınarak firma bazında puan belirlenir.

Doğadan Çiçek Soğanı Elde Edilmesi

Madde 21 –

İhracatı kontenjanla veya başka herhangi bir kayıtla sınırlandırılan doğal çiçek soğanları için, Danışma Kurulu tarafından bölgelere göre oluşturulan ve bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinde de tanımlanan Alt Komitelerin firmalar üzerinden tespit ettiği ve Teknik Komitenin onaylandığı kontenjan ve söküm takvimine göre, firmalar söküm planı hazırlar, bu planı CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulu Başkanlığına onaylatır ve TÜGEM’e gönderir. Bu plan Teknik Komite kararlarına uygun ise, Bakanlık tarafından ilgili kuruluşlara duyurulur. Devlet ormanlarından elde edilecek doğal çiçek soğanlarına ihracat müsaadesi verilebilmesi için mahallin Orman İşletme Müdürlüklerince düzenlenen Menşe Belgesi aranır. Devlet ormanları dışında kalan yörelerden sökülen türler için de, Firma tarafından İl veya İlçe Müdürlüklerine, o bölgedeki Orman İşletme Müdürlüklerinin tespit ettiği tarife bedeli üzerinden bedel ödenerek Bakanlıkça Menşe Belgesi verilir.

2873 sayılı Milli Parklar Kanununda yer alan milli park, tabiat parkı, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanları ve muhafaza ormanları ile özel çevre koruma bölgeleri, sit alanları dahilinde ve orman doğal gençleştirme alanları ile biyolojik bağımsızlığını kazanmamış suni gençleştirme ve ağaçlandırma alanlarından çiçek soğanı sökümü yasaktır.

Üretim ve Büyütme Alanlarından Çiçek Soğanı Hasadı

Madde 22 –

Üretim ve büyütme alanlarından çiçek soğanı elde edilebilmesi için; bunların üretme, büyütme ve hasat safhalarında kontrol edilmesi gerekir. Üretme ve büyütme safhalarındaki kontrol, Danışma Kurulu tarafından bölgeler için ayrı ayrı oluşturulacak Alt Komitelerce yapılır. Bu görevin yerine getirilmesi için gerekli koordinasyon TÜGEM tarafından sağlanır. Bu kontrol sırasında Alt Komite; üretimden veya büyütmeden elde edilerek ihraç kontenjanı verilebilecek çiçek soğanlarının cins, tür ve miktarlarını belirleyerek bir Rapor hazırlar ve birer kopyasını bulunduğu İl’deki İl Müdürlüğüne ve TÜGEM’e verir. Bu raporlar Teknik Komite tarafından değerlendirilir ve onaylandığı takdirde TÜGEM tarafından ilgili kuruluşlara bildirilir. Onaylanmadığı takdirde ise ihraç izni verilmez. Hasat, İl Müdürlüğü ve Firma arasında yapılacak hasat programına göre, Alt Komitenin raporundaki miktarı geçmemek üzere, İl Müdürlüğü denetiminde gerçekleştirilir. Neticede Firmaya, elde edilen çiçek soğanlarının büyütme veya üretme olduğunu belirten tasdikli “Hasat Belgesi” İl Müdürlüğünce verilir.

İhraç Müsaadesi

Madde 23 –

Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin (a) ve (b) bentlerinde belirtilen çiçek soğanlarının ihraç müsaadelerinin verilebilmesi için; firmaların bu Yönetmeliğin 21 ve 22 inci maddelerinde de belirtilen Menşe ve Hasat Belgelerine sahip olmaları gerekir. Firma, ihraç müsaadesi almak üzere bu belgelerle TÜGEM’e müracaat eder. Bakanlık uygun gördüğü takdirde 3 nüsha İhraç Müsaadesi düzenler. Bir nüshasını firmaya, bir nüshasını Gümrük Müdürlüğüne, bir nüshasını İl Müdürlüğüne intikal ettirir.

Ayrıca bazı türler için CITES tarafından istenen belgeler Bakanlık tarafından tasdik edilerek firmaya verilir.

İhracat

Madde 24 –

İhraç müsaadesi alan Firma, ihracat için yüklemenin yapılacağı İlin, İl Müdürlüğüne durumu bildirir. İl Müdürlüğü denetimlerini yaparak “Bitki Sağlık Sertifikası” düzenler ve gümrükten çıkacak çiçek soğanlarının fiziki kontrollerini yapar.

İhraç edilecek çiçek soğanlarının Teknik Komite tarafından kabul edilmiş esaslar uyarınca doğadan toplanmış, büyütülmüş veya üretilmiş olduğunu gösteren etiketler ihraç paketlerine yapıştırılır. Bu etiketler CITES Doğal Çiçek Soğanları Uzman Kurulunun belirleyeceği esaslara göre aynı Kurul tarafından verilir.

İhracatçı firma, gerçekleşen ihracat sonucunda, ilgili Fatura, Çeki Listesi ve Gümrük Çıkış Beyannamesinin birer örneğini her yıl Aralık ayı sonuna kadar topluca TÜGEM’e gönderir.

BEŞİNCİ BÖLÜM:

Çeşitli Hükümler

Kontenjan Devri

Madde 25 –

Yıllık kontenjanlar firmalar arasında devredilemez.

Kontenjan İptali

Madde 26 –

Yönetmelikte belirtilen hususlardan herhangi birine uymadığı veya kendi söküm planı dışındaki yerlerden söküm yaptırdığı tespit edilen firmalara; üretimi olsa bile, ertesi yıl Bakanlıkça üretimden ihraç müsaadesi verilmez ve o türe ait doğa kontenjanı da 3 yıl süre ile iptal edilir.

İhtilaflar

Madde 27 –

Yönetmelik uygulamalarından dolayı çıkabilecek ihtilaflarda Mahalli Mahkemeler yeterlidir.

Yürürlükten Kaldırma

Madde 28 –

9 Ekim 1991 tarih ve 21016 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Doğal Çiçek Soğanlarının Sökümü, Üretimi ve İhracatına Ait Yönetmelik” yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

Madde 29 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 30 –

Bu Yönetmeliği Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

DOĞAL ÇİÇEK SOĞANLARININ SÖKÜMÜ, ÜRETİMİ VE TİCARETİNE İLİŞKİN YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 —

24/8/2004 tarihli ve 25563 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Doğal Çiçek Soğanlarının Sökümü, Üretimi ve Ticaretine İlişkin Yönetmeliğin 21 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Millî park, tabiat parkı, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanları ve muhafaza ormanları, yaban hayatı koruma, yaban hayatı geliştirme sahaları ve yaban hayatı üretme istasyonları ile özel çevre koruma bölgeleri, sit alanları dahilinde ve orman doğal gençleştirme alanları, biyolojik bağımsızlığını kazanmamış suni gençleştirme ve ağaçlandırma alanlarından doğal çiçek soğanı sökümü yasaktır. Bu alanlarda yapılacak üretim çalışmaları için ilgili kuruluş ve kurullardan izin alınır.”

Yürürlük

MADDE 2 —

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 3 —

Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür

HAZİNEYE, KATMA BÜTÇELİ KURULUŞLARA, BELEDİYELERE VEYA İL ÖZEL İDARELERİNE AİT ARAZİ VEYA ARSALARIN GERÇEK VEYA TÜZEL KİŞİLERE BEDELSİZ DEVRİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

Amaç ve kapsam

Madde 1 – Bu Yönetmeliğin amacı, kalkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ile Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayri safi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan illerde istihdam yaratan yeni yatırımlara bedelsiz arazi veya arsa sağlanmasına ilişkin esas ve usulleri tespit etmektir.

Dayanak

Madde 2 – Bu Yönetmelik, 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 5 inci maddesine istinaden hazırlanmıştır.

Taşınmazın devrinden bedelsiz olarak yararlanacak kişiler

Madde 3 – K alkınmada öncelikli yöreler kapsamındaki iller ile Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığınca 2001 yılı için belirlenen fert başına gayri safi yurt içi hasıla tutarı 1500 ABD Doları veya daha az olan illerde yatırım yapmak isteyen, fiili ve sürekli olarak en az 10 kişilik istihdamı öngören gerçek veya tüzel kişiler; Hazineye, katma bütçeli kuruluşlara, belediyelere veya il özel idarelerine ait taşınmazların bedelsiz devrinden yararlanabilirler.

Organize sanayi bölgelerine taşınmaz devri

Madde 4 – Üzerlerine organize sanayi bölgesi kurulacak olan taşınmazların düzenlenecek bir protokol (Ek-4) ile organize sanayi bölgesine ön tahsisleri yapılabilir. Tahsisi yapılan taşınmazların imar planları, parselasyon planları ve alt yapı uygulama projelerinin yapılmasında 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Kanuna, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca belirlenecek esas, usul ve sürelere uyulması zorunludur.

Plan ve projeleri taahhüt edilen sürelerde tamamlanan söz konusu taşınmazlar, 5084 sayılı Kanundaki ve bu Yönetmelikteki şartları taşıyan yatırımcılara, bedelsiz olarak devredilebilir. Ancak yatırımcı, devredilecek parselin imar ve altyapı uygulama projelerine ilişkin tüm giderlerini devir işleminden önce karşılamak mecburiyetindedir. Bu şekilde bedelsiz devredilen taşınmazların her biri üzerine, tapuda bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde belirtilen ve (Ek-7)’de yer alan şerh konulur.

Bedelsiz devre konu edilemeyen parseller kalmış ise, bu taşınmazlar 5084 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikteki şartları taşımayan diğer yatırımcılara bedeli karşılığında verilmek üzere, satışın yapılacağı tarihteki 492 sayılı Harçlar Kanununun 63 üncü maddesine göre belirlenen harca esas değer üzerinden organize sanayi bölgesine satılabilir.

Devredilecek arazi veya arsalar

Madde 5 – Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesindeki istisnalar dışında kalan arazi veya arsalar devre konu yapılabilirler. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da tescili mümkün olan yerler tescilden sonra devre konu edilebilir.

Yapılacak yatırımın organize sanayi veya endüstri bölgelerinde yapılabilecek nitelikte bir yatırım olması ve talep edilen il veya ilçede organize sanayi veya endüstri bölgesi bulunması halinde, bu bölgelerde boş parsel olmaması durumunda devir talebi değerlendirilir.

Bedelsiz devre konu taşınmaz üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatın bulunması durumunda bunlar, devir tarihi itibarıyla 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca binalar için arsa payı hariç hesaplanan vergi değeri üzerinden devredilir.

Devredilemeyecek arazi veya arsalar

Madde 6 – Aşağıdaki yerler devredilemez.

a) Üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatı bulunan yerler hariç, kullanıma uygun bina veya tesis bulunan arazi veya arsalar,

b) Kamu hizmetine tahsisli yerler,

c) İmar planlarında konut veya kamu hizmetleri için ayrılmış olan yerler,

d) 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamında kalan yerler,

e) 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları ile bunlara ait koruma alanları dahilindeki yerlerden Kültür ve Turizm Bakanlığınca uygun görülmeyenler,

f) 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununa göre, askeri yasak bölgeleri ile güvenlik bölgelerinde kalan taşınmazlar,

g) Teferruğ yoluyla edinilip de edinme tarihinden itibaren bir yıl geçmemiş olan taşınmazlar,

h) Kamulaştırma yoluyla edinilip de amacına uygun kullanılmadığı için boş kalan yerlerden 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 23 üncü maddesinde yazılı süresi dolmamış olan yerler,

i) Üzerinde irtifak hakkı kurulmuş ve hak süresi dolmamış bulunan yerler,

j) 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirler ile Yapılacak Yardımlara Dair Kanun gereğince, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı emrine verilmesi veya tahsis edilmesi gereken taşınmazlar,

k) 6831 sayılı Orman Kanununun 2 nci maddesine göre, orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar,

l) 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamında kalan yerler,

m) 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan yerler,

n) 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlemesine Dair Tarım Reformu Kanununa göre, uygulayıcı kuruluş tasarrufuna geçen yerlerden uygulayıcı kuruluş tarafından tahsisi uygun görülmeyenler ile tarım dışına çıkarılması mümkün olmayan tarım arazileri,

o) Mülkiyeti ihtilaflı olan taşınmazlar,

p) 2872 sayılı Çevre Kanunu uyarınca içme ve kullanma sularının koruma alanları,

r) Özel çevre koruma alanlarında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,

s) 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan taşınmazlardan uygun görülmeyenler,

t) Tabi olduğu diğer mevzuat hükümlerine göre devri mümkün olmayan veya uygun görülmeyen taşınmazlar,

u) Maliye Bakanlığınca, katma bütçeli kuruluşlarca, belediyelerce veya il özel idarelerincekorunmasında kamu yararı görülen diğer yerler.

Yatırıma elverişli yerlerin yatırımcılara duyurulması

Madde 7 – Yatırım yapmaya uygun arazi veya arsalar, ilgili idarelerce tüm nitelikleri belirlenerek, taşınmazın bulunduğu yerdeki ticaret odası, sanayi odası ve ziraat odasına bildirilir. Bu taşınmazlar, valilikler ve ilgili idarelerce de mutat yollarla duyurulur.

Ayrıca, yatırımcılar tarafından talep edilen yerler de değerlendirmeye tabi tutulur.

İmar planlarının yaptırılması

Madde 8 – Devir konusu arazi veya arsalardan imar planı bulunmayan yerlerin planları, belediyeler veya valiliklerce öncelikle yapılır veya bu idarelerin denetiminde yatırımcı tarafından yaptırılır.

Yatırımlar; varsa, bölge ve çevre düzeni planları ile nazım ve uygulama imar planlarına uygun olmak zorundadır.

Başvuru ve istenecek bilgi ve belgeler

Madde 9- Yatırımcı; (Ek-1)’de yer alan form dilekçeyi doldurup, (Ek-2)’de yer alan belgeler ile birlikte, taşınmazın bulunduğu yerdeki ilgili idareyebaşvurur.

Komisyon

Madde 10 – Yatırımcıya verilecek arazi veya arsanın devri ile ilgili olarak; vali veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, taşınmazın sahibi olan ilgili idarenin mahalli en büyük memuru (defterdar, özel idare müdürü, belediye başkanı, bölge müdürü veya il müdürü) ile taşınmazdan sorumlu birim amiri (milli emlak müdürü, emlak-istimlak müdürü),bayındırlık ve iskan il müdürü, belediye ve mücavir alan sınırları içindeki taşınmazlar için ayrıca belediye imar müdürü ve yatırımın türüne göre ilgili bakanlığın il müdüründen oluşan bir komisyon kurulur. Komisyonun raportörlüğü, ilgili idarenin taşınmazdan sorumlu birim amirliğince yapılır. Komisyonda kararlar oy çokluğu ile alınır.

Komisyon; bedelsiz arazi veya arsa devri için başvuranların taleplerini değerlendirir ve başvuranların öncelik sırası ile yatırım türü ve işçi sayısını dikkate alarak talep edilen arazi veya arsa miktarının uygunluğunu belirler, yatırım türünün değiştirilmesi hususunda görüş bildirir.

Yatırım türünün değiştirilmesinde, ilk yapılan tercihin etkilenmemesi açısından, bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinde belirtilen başvurularda öncelik sırasına aynen uyulması zorunludur.

Başvurularda öncelik sırası

Madde 11 – Aynı taşınmazı talep eden yatırımcılar arasında değerlendirme aşağıdaki öncelik sırasına göre yapılır:

a) En fazla istihdam sağlayacak proje,

b) Yatırım tutarı en yüksek olan proje,

c) Kooperatifler,

d) Sermaye piyasası mevzuatına göre halka açık anonim ortaklık sayılan şirketler (Halka açılma oranlarına göre sınıflandırmada önde gelen),

e) Diğerleri.

Bilgi ve belgelerin komisyona gönderilmesi

Madde 12 – İlgili idarelerce, devre konu taşınmazlara 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre bedel takdiri yapılarak, gerekli bilgi ve belgelerle birlikte oluşturulacak dosyanın aslı komisyona gönderilir.

İstihdam koşulları

Madde 13 – İstihdamın fiili, sürekli ve üretime katkı sağlayıcı olması gerekir. Yatırımın faaliyete geçmesinden itibaren beş yıl süresince bu şekilde sağlanan istihdam on kişinin altına düşemez. İstihdam edilecek kişi sayısı fazla gösterilerek bedelsiz devredilen arazinin büyütülmüş veya daha fazla istihdam gösterilerek öncelik hakkının kazanılmış olması halinde, istihdam edilecek kişi sayısında yıl içinde geçici olarak meydana gelebilecek % 10’a kadar olan (% 10 dahil) azalmalar dikkate alınmaz.

Taahhütname alınması

Madde 14 – Arazi veya arsanın devrinden önce, bu Yönetmelik ekinde yer alan taahhütname (Ek-3) yatırımcı tarafından notere tasdik ettirilerek ilgili idareye verilir. Taahhütnamenin bir örneği dosyasında muhafaza edilir, bir örneği de dosyasında saklanmak üzere devir sırasında tapu sicil müdürlüğüne gönderilir.

Devir işlemleri

Madde 15- İlgili idarelerce, devrin uygun görülmesi üzerine tapu sicil müdürlüklerinden bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde yer alan şerhin konulması suretiyle, taşınmazın mülkiyetinin yatırımcı adına devri talep edilir ve tapu sicil müdürlüğünce resmi senet düzenlenmeksizin edinme sebebine “tahsis” yazılıp, tashihen tescil işlemi yapılarak gerekli şerh verilir.

Ancak, devre konu taşınmazın üzerinde kamuya ait bina ve müştemilatın bulunması durumunda, bunların, devir tarihi itibarıyla 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca binalar için arsa payı hariç, hesaplanan vergi değeri tahsil edildikten sonra taşınmaz yatırımcı adına tescil edilerek devredilir.

Tapu kaydına konulacak şerh

Madde 16 – Bedelsiz devredilen taşınmaza ait tapu kütüğünün beyanlar hanesine devir işlemi sırasında (Ek-7)’ deki şerh konulur.

Teminat

Madde 17 – Devredilen taşınmaz, yatırımın faaliyete geçmesinden önce ve 5084 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen 5 yıllık süre içerisinde ayni veya şahsi kredi karşılığında teminat olarak gösterilemez.

Devredilen yerlerin başkalarına devri

Madde 18 – Yatırımcı, yatırımın faaliyete geçmesinden önce taşınmazı başkasına devredemez.

Yatırımın faaliyete geçmesinden sonra, ilgili idarenin izni ile taşınmaz yatırımcı tarafından başkasına devredilebilir. Ancak, arazi veya arsanın mülkiyetini devralanlar, 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) tüm şartlara uyacakları hususunda noter tasdikli yeni bir taahhütnameyi (Ek-3) ilgili idareye vermek zorundadırlar.

Yatırımın başlaması ve tamamlanması

Madde 19 – Yapılacak yatırımın türüne göre söz konusu yatırımın yapılabilirlik süresine ilişkin yatırımcı tarafından hazırlanan ve yatırımla ilgili bilgileri içeren yatırım bilgi formunda (Ek-6) belirlenen süreler göz önünde bulundurularak devreden idarece öngörülen sürede yatırıma başlanılması ve faaliyete geçilmesi zorunludur.

Belirlenen süreler içerisinde tamamlanamayan yatırımlar için yatırımcının talep etmesi ve idarece uygun görülmesi halinde ek süre verilebilir.

Mücbir sebepler

Madde 20 – 5084 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen sürelerin hesabında yangın, deprem, su basması gibi mücbir sebepler nedeniyle geçen süreler dikkate alınmaz.

Yatırımın denetlenmesi ve şerhin kaldırılması

Madde 21 – Yapılan yatırım, devir tarihinden itibaren tapu kaydındaki şerh kaldırılıncaya kadar her yıl yatırımın devamı, faaliyetin durumu, istihdam koşulları, tercih edilme şartları, 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütname (Ek-3) hükümlerine uyulup uyulmadığı gibi hususlar yönünden yatırımcı tarafından istenirse, 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Kanun hükümlerine göre yeminli mali müşavirliklere denetletilir ve denetim sonucu bir rapora bağlanır veya aynı hususlar ilgili idarelerindenetim elemanlarınca denetlenir. İlgili idarelergerekli gördüğü takdirde her zaman denetim yaptırabilir.

Ayrıca, yatırımın aşamalarının izlenmesi amacıyla, 6 aylık dönemler itibarıyla yatırımcı tarafından hazırlanan yatırım takip formu (Ek-5) eksiksiz olarak doldurularak idareye verilir.

Yatırımcı; 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamedeki (Ek-3) şartlara uygun olarak yatırımın faaliyete geçmesi tarihinden itibaren beş yıl sonra tapu kayıtlarındaki şerhin kaldırılmasını devir yapan idareden isteyebilir. Denetim sonucunda, şartlara uyulduğunun anlaşılması halinde ilgili idarelerin izni ve istemi üzerine tapu kayıtlarındaki şerh kaldırılır.

Devredilen arazi veya arsa üzerindeki toplam yatırımın yarısından fazlasının tamamlandığının bayındırlık ve iskan il müdürlüğü ve yatırımla ilgili bulunan idarece düzenlenecek bir raporla belirlenmesi ve yatırımcının talep etmesi halinde, devredilen arazi veya arsanın, 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 13 üncü maddesi uyarınca oluşturulacak komisyonca, aynı Kanunun 9 uncu maddesindeki esaslara göre takdir edilecek bedeli tahsil olunarak tapu kayıtlarındaki şerh terkin edilir.

Devredilen taşınmazın tahliyesi ve geri alınması

Madde 22- Yatırımcının, iflas dahil, yatırıma devam etmediğinin, ilgili idarelerce öngörülen sürede yatırımı tamamlamadığının veya devredilen arazi veya arsalarla ilgili olarak yapılan denetimler ve düzenlenen raporlar sonucunda; 5084 sayılı Kanun, bu Yönetmelik ve taahhütnamede (Ek-3) öngörülen şartlara uymadığının belirlenmesi halinde, ilgili idarelerce tapu kaydının adlarına düzeltilmesi tapu sicil müdürlüğünden istenir. Tapu sicil müdürlüğünce bu istem doğrultusunda taşınmazın ilgili idare adına resen tescili yapılır. Bu düzeltme sırasında, taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın da ilgili idareye ait olduğu belirtilir. Ancak, devre konu taşınmaz üzerindeki kamuya ait bina ve müştemilatına ilişkin tahsil edilen bedel, devir tarihindeki mevcut durumunu koruması koşuluyla faizsiz olarak aynen iade edilir.

Yatırımcı, tahliye kararının bildirim tarihinden itibaren bedelsiz devredilen taşınmazı 30 gün içinde tahliye ederek boşaltmak zorundadır. Taşınmazın zemininin ilgili idareye devredilmesinin yanı sıra, tebligat tarihine kadar yapılmış bütünleyici parçaları ile birlikte muhdesatı da ilgili idarenin mülkiyetine geçer.

Masraflar

Madde 23 – Devir ve tapuya ilişkin diğer işlemlerle ilgili her türlü vergi, resim, harç, katılma payı ve diğer masraflar yatırımcı tarafından karşılanır.

Yürürlük

Madde 24 – Sayıştay’ın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 25 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. 

Resmi Gazete Tarihi: 11.11.2008 Resmi Gazete Sayısı: 27051

ÇEVRE DÜZENİ PLANLARINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, ülkemizin sahip olduğu doğal, tarihi ve kültürel zenginliğin korunarak kalkınma planları ve varsa bölge planları temel alınarak, ekonomik kararlarla ekolojik kararların bir arada düşünülmesine imkan veren, genel arazi kullanım kararları ile bunlara ilişkin strateji ve politikaları oluşturmak ve çevre kirliliğini önlemek amacıyla nazım ve uygulama imar planlarına esas teşkil etmek üzere bölge ve havza bazında 1/50.000-1/100.000 ölçekteki çevre düzeni planlarının hazırlanmasına, hazırlattırılmasına, onaylanmasına, izlenmesine, denetlenmesine ve bu planlar üzerinde yapılacak değişikliklere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, planlama alanı bütününde 1 inci maddede tanımlanan amaç doğrultusunda hazırlanacak 1/50.000-1/100.000 ölçekteki çevre düzeni planı, revizyon, ilave ve değişikliklerinin hazırlanması, hazırlatılması, onaylanması, uygulanmasının izlenmesi ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 2 nci ve 10 uncu maddesi ile 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 9 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Alt ölçekli plan: Çevre düzeni planı sınırları içerisinde çevre düzeni planına uygun olarak ilgili idarelerince hazırlanacak ve onaylanacak olan planları,

b) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,

c) Çevre düzeni planı: Ülke ve bölge plan kararlarına uygun olarak konut, sanayi, tarım, turizm, ulaşım gibi yerleşme ve arazi kullanılması kararlarını belirleyen planı,

ç) Çevre düzeni planı açıklama raporu: Çevre düzeni planının vizyonunun, amacının, hedeflerinin, stratejilerinin, ilkelerinin ve politikalarının açıklandığı ve bunlar doğrultusunda belirlenen projeksiyon nüfusuna, sektörel yapıya, alan büyüklüklerine, plan kararlarına, plan uygulama araçlarına, kurumsal yapıya ve denetime ilişkin gerekçeli açıklamaların yapıldığı ve çevre düzeni planı ile bütün olan raporu,

d) Çevre düzeni planı araştırma raporu: Planlama alanına ilişkin geleceğe yönelik projeksiyonların yapılabilmesi, plan kararlarının, koruma ve gelişme politika ve stratejilerinin ve plan hükümlerinin belirlenebilmesi için 7 nci madde kapsamında toplanan verilerin planlama çalışmasında kullanılacak biçimde analiz ve sentezinin yapıldığı, alana yönelik fırsatların, tehditlerin, güçlü yönler ve zayıflıkların belirlenerek ilgisine göre farklı disiplinlerden uzmanlarca hazırlanan raporu,

e) Çevre düzeni planı plan hükümleri: Plan kararlarının uygulanmasını sağlamak üzere planlama alanının özelliklerine göre oluşturulan hükümleri,

f) İlave plan: Yürürlükte bulunan mevcut plana bitişik ve mevcut planın genel arazi kullanım kararları ile süreklilik, bütünlük ve uyum sağlayacak biçimde 9 uncu maddede belirtilen gerekçelere dayalı olarak hazırlanan planı,

g) İlgili idare: Alt ölçekli plan yapma, yaptırma ve onaylama yetkisine sahip idareleri,

ğ) İmar planı: 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu ile 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nda tanımlanan nazım ve uygulama imar planlarını,

h) Müellif: 7/1/2006 tarihli ve 26046 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Plân Yapımını Yükümlenecek Müelliflerin Yeterliliği Hakkında Yönetmelikte belirtilen niteliklere sahip plan yapımını üstlenen gerçek veya tüzel kişiyi,

ı) Plan değişikliği: Çevre düzeni planı ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü bozmayacak nitelikte, 9 uncu maddede belirtilen gerekçelere dayanarak yapılan kısmi değişikliği,

i) Plan revizyonu: Çevre düzeni planının ihtiyaca cevap vermediği veya 9 uncu maddede belirtilen gerekçelerin planın vizyonu, amacı, hedefleri, stratejileri, ilke ve politikaları açısından plan ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü etkilemesi halinde çevre düzeni planı bütününde yapılan değişikliği,

j) Havza: Bir akarsu kaynağını besleyen yüzey ve yeraltı su kaynaklarının tabii su toplama alanını kapsayacak biçimde, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce belirlenmiş olan alanları,

k) Bölge: Coğrafi, sosyal, ekonomik, fiziksel nitelikleri açısından benzerlik gösteren alanları ve/veya Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığınca belirlenmiş olan istatistiki bölge (düzey 2) birimlerini,

l) Planlama alanı: Havza ve/veya bölge sınırlarını kapsayan alanı veya mekânsal, yönetsel ve kentsel fonksiyonlar açısından bütünlük gösteren alanlar dikkate alınarak belirlenen alanı,

m) Yetkili idare: İlgili mevzuatı uyarınca çevre düzeni planı yapma, yaptırma, onaylama ve izleme ve denetleme yetkisine sahip idareleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Çevre Düzeni Planının Niteliği

Planın niteliği

MADDE 5 – (1) Çevre düzeni planı;

a) Kalkınma planları ve varsa bölge planlarını temel alarak rasyonel doğal kaynak kullanımını sağlayan,

b) Kirliliğin oluşmadan önce önlenebilmesi, sağlıklı çevrenin oluşturulmasına yönelik hedef, ilke, strateji ve politikaları ve bunu sağlayacak arazi kullanım kararlarını belirleyen,

c) Tarihi, kültürel ve doğal çevrenin korunması ve geliştirilmesine yönelik genel hedefleri, ilkeleri, stratejiyi ve politikaları belirleyen,

ç) Karar ve hükümleriyle alt ölçekli planları yönlendiren,

d) Plan kararları açısından ekosistem bütünlüğü, arazi kullanım sürekliliğini sağlayan,

e) Planlamaya temel oluşturan verilerin farklılığından dolayı farklı mesleklerden uzmanların fiili katılımı ile hazırlanan,

f) Planlama sürecinin her aşamasında bir önceki aşamalara geri dönerek değerlendirilmelerin yapılabildiği geri beslemeli sürece sahip olan,

g) Karşılaştırılabilir, değerlendirilebilir, sorgulanabilir, geliştirilebilir ve güncellenebilir standart veri tabanına sahip olan,

ğ) Sürdürülebilir kalkınma amacına uygun olarak ekolojik ve ekonomik kararların bir arada düşünülmesini sağlamak üzere, korunması gereken alanlara ilişkin politika ve stratejileri belirleyen üst ölçekli plan niteliğini taşır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çevre Düzeni Planı Planlama Alanının Tespitine, Hazırlanmasına,

Hazırlatılmasına İlişkin İdari ve Teknik Usuller ve Esaslar

Planlama alanının tespiti

MADDE 6 – (1) Planlama alanı;

a) Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ve Çevre Kanunu kapsamında; Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından belirlenen büyük akarsu havzaları veya Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı tarafından belirlenmiş istatistikî bölge birimleri (düzey 2) ile birlikte idari sınırları da dikkate alınarak, en az iki il sınırını içerecek şekilde,

b) İl özel idareleri ve belediye sınırı il sınırı olan büyükşehir belediyeleri, 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu kapsamında yetki alanlarını aşmayacak şekilde

belirlenir.

Bilgi toplanması

MADDE 7 – (1) Çevre düzeni planlarının hazırlanması sürecinde, planlama alan sınırları kapsamında veriler 1/25.000 ölçekli harita hassasiyetinde asgari;

a) Türkiye ve bölgesindeki yeri,

b) Ülke ulaşım ağındaki yeri,

c) İdari bölünüş ve sınırlar,

ç) Doğal yapı;

1) Jeolojik yapı (depremsellik ve fay hatları vb),

2) Jeomorfolojik yapı (topografya, eğim durumu vb),

3) Hidrolojik- hidrojeolojik yapı (Göller, barajlar, akarsular, taşkın alanları, yeraltı ve yüzeysel su kaynakları, havza sınırları),

4) İklimsel özellikler,

5) Toprak niteliği ve tarımsal arazi kullanımı,

6) Ekolojik yapı (ekosistem tipleri, flora ve fauna varlığı),

d) Koruma statüsü verilmiş alanlar (sit alanları, uluslararası sözleşmelerle korunan alanlar, sulak alanlar, RAMSAR alanları, özel çevre koruma alanları, milli park, tabiat parkı, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanı, mesire yerleri, yaban hayatı geliştirme alanı, yaban hayatı koruma alanı, tür koruma alanı, yüzeysel içme suyu kaynakları koruma alan ve diğerleri)

e) Orman alanları, mera, yaylak, kışlak alanları,

f) Kültür ve turizm gelişim ve koruma bölgeleri, turizm merkezleri,

g) Genel peyzaj öğeleri,

ğ) Demografik yapı,

h) Sosyal yapı,

ı) Ekonomik yapı

i) Teknik altyapı;

1) Ulaşım,

2) Enerji,

3) Atık geri kazanım ve bertaraf tesisleri,

4) İçme suyu ve atık su arıtma tesisleri,

5) Atık su deşarj yerleri,

6) Tarımsal sulama alanları,

j) Kamu mülkiyetindeki alanlar,

k) Ruhsatlı maden sahaları,

l) Askeri alanlar, askeri yasak bölgeler ve güvenlik bölgeleri,

m) Mania planları,

n) Mevcut arazi kullanımı,

o) Yerleşme alanlarının karakteristik özellikleri ve mekânsal gelişme eğilimleri ve potansiyelleri,

ö) Planlama alanına yönelik bölgesel ölçekli kamu projeleri ve yatırım kararları,

p) Onanlı imar planları,

r) Çevre sorunları

konularına ilişkin ilgili kurum ve kuruluşlardan, uydu görüntülerinden ve/veya hava fotoğraflarından ve arazi çalışmalarından veriler elde edilerek sayısal veri tabanı oluşturulur. Kurum ve kuruluşlar planlama çalışmasında kullanılacak bilgi ve belgeleri sağlamakla sorumludur. Milli güvenlik ve savunma faaliyetlerine konu alanlar için Milli Savunma Bakanlığı ile koordinasyon sağlanır.

Uyulacak temel esaslar

MADDE 8 – (1) Çevre düzeni planı sınırları içinde kalan alanlarda;

a) Kalkınma planı ve varsa bölge planlarının esas alınması,

b) Sürdürülebilir kalkınma yaklaşımının gözetilmesi,

c) Birbirine bitişik planlama alanlarında ekosistem bütünlüğünün ve arazi kullanım kararlarının sürekliliğinin sağlanması,

ç) İlgili kurum ve kuruluşların, meslek ve sivil toplum kuruluşlarının görüşlerinin alınarak, planlama sürecine katılımının sağlanması,

d) Doğal, tarihi ve kültürel çevre değerlerinin korunması,

e) Ekolojik dengeyi bozucu plan kararlarının getirilmemesi,

f) Alt ölçekli planlara esas olacak koruma ve gelişme politika ve stratejilerinin oluşturulması,

g) Ekonomik kararlar ile mekânsal kullanım kararlarının çevresel kaynakların sürdürülebilirliğini sağlayacak şekilde düzenlenmesi,

ğ) Çevre sorunlarına neden olan kaynaklara yönelik önleyici strateji ve politikaların belirlenmesi,

h) Projeksiyon nüfusunun, doğal kaynakların sürdürülebilir kullanımı dikkate alınarak belirlenmesi,

ı) İçme suyu, katı ve sıvı atık miktarlarına ilişkin mevcut ve projeksiyon değerlerinin belirlenmesi,

i) Arazi kullanım kararlarının ekolojik, jeolojik, hidrolojik riskler göz önüne alınarak belirlenmesi,

j) Teknolojiden en üst düzeyde faydalanılması

esastır.

Revizyon, ilave ve değişikliklerin yapılması

MADDE 9 – (1) Çevre düzeni planlarının revizyon, ilave ve değişiklikleri;

a) Nüfusun yerleşim ihtiyaçlarının karşılanamamasına,

b) Kamu yatırımlarına,

c) Çevre düzeni planı üzerinde mekânsal yer seçimi yapılmamış ancak; planın temel strateji ve politikalarını değiştirecek bölgesel ölçekli yatırımların ortaya çıkmasına,

ç) Yeni verilere bağlı olarak, sonradan ortaya çıkabilecek ve bölgesel etkiye yol açabilecek arazi kullanım taleplerinin oluşmasına,

d) Değişen verilere bağlı olarak planların güncellenmesine,

e) Çevre kirliliğinin önlenmesine,

f) Çevrenin korunmasına,

g) Mevzuat gereği düzenlemelere,

ğ) Maddi hataların düzeltilmesine

dair yeterli, geçerli ve gerekçeleri belirli teklif ve talepler, yetkili idarece çevre düzeni planının temel hedef, ilke, strateji ve politikaları kapsamında teknik, yasal ve bilimsel çerçevede değerlendirmeye alınarak sonuçlandırılır.

(2) Teklif ve talepler başvuru tarihinden itibaren en fazla altmış gün içinde cevaplanır. Plana ilişkin teklif ve talepler, yetkili idarelerce kabul edileceği gibi reddedilebilir. Kabul edilmeyen teklif ve talepler reddetme gerekçeleri belirtilerek sahibine bildirilir.

(3) Türk boğazlar bölgesinde, can ve mal kaybı ile deniz ve çevre kirliliği yaratacak, kültür ve tabiat varlıklarına zarar verecek doğal afetlere ve deniz kazalarına karşı önlem alınması, boğazlarda güvenli geçişin sağlanması amacıyla kurulacak tesislerin ve inşaatların projelendirilmesi ve yapımında çevre düzeni planı değişikliği, gerekçe aranmaksızın yapılır.

Planların hazırlanması, hazırlatılması ve incelenmesine ilişkin idari ve teknik usuller

MADDE 10 – (1) Çevre düzeni planlarının yetkili idarelerce hazırlanması, hazırlattırılması ve incelenmesi aşağıdaki usullere göre yapılır;

a) İdari usuller;

1) Çevre düzeni planı ile revizyon, ilave ve değişiklikleri mevzuatları uyarınca yetkili idarelerce hazırlanır veya hazırlatılır ve onaylanır.

2) Yetkili idare çevre düzeni planı ile revizyon, ilave ve değişikliklerini ihale yöntemiyle hazırlatabileceği gibi protokol ile de ilgili idarelere hazırlatabilir.

3) Kamu kurum ve kuruluşları ile ilgili idarelerin çevre düzeni planları ve 9 uncu maddede belirtilen gerekçelere uygun revizyon, ilave ve değişiklik teklifleri incelenmek üzere yetkili idareye sunulur.

4) Çevre düzeni planlarının hazırlanma sürecine katılımın sağlanmasıyla ilgili yöntem yetkili idarece belirlenir. Yetkili idare planlama aşamasında etkin katılımı sağlamak üzere; yazışma, anket uygulaması, toplantı, internet ortamı veya çalıştay yöntemlerini kullanabilir.

5) Yetkili idarelerce onaylanan çevre düzeni planları, revizyon, ilave ve değişiklikleri Bakanlığa ve ilgili kurumlara gönderilmek üzere yetkili idarelerce yeterli sayıda çoğaltılarak dağıtımı yapılır.

b) Teknik usuller;

1) Analiz ve sentez çalışmalarında; arazi çalışmaları yapılarak bilimsel yöntemlere dayalı yeterli nitelikte ve kapsamda 7 nci maddede tanımlanan verilerden, uydu görüntülerinden veya hava fotoğraflarından faydalanılır.

2) Sentez çalışmasında güçlü ve zayıf yönler ile fırsatlar ve tehditler belirlenir.

3) Elde edilen verilerin kullanıldığı analiz ve sentez çalışmaları sonuçları doğrultusunda planın hedefleri ile birlikte strateji ve politikaları belirlenerek plan karar ve hükümleri oluşturulur. Ayrıca uygulama araçları ve denetim konularına dair ilkeler belirlenir.

4) Çevre düzeni planı; “plan paftasından’’, plan kararlarının açıklandığı “Plan Açıklama Raporundan’’ ve plan kararlarının uygulama hükümlerini tanımlayan “Plan Hükümleri”nden oluşur.

5) Plan paftasında yer alacak kararlara ilişkin olarak Ek-1’de yer alan gösterim esas alınır. Ek-1’de gösterimi yer almayan arazi kullanım biçimleri için ilave gösterim geliştirilir.

Koordinasyon

MADDE 11 – (1) Birden fazla ili kapsayan ve Bakanlıkça hazırlanan, hazırlattırılan çevre düzeni planlarına ilişkin çalışmalarda koordinasyon Bakanlığa aittir. Planlama alanı içinde yer alan idarelerin planlama sürecine katılımı, planlama çalışmasındaki görev, katkı ve sorumlulukları ile ilgili esaslar gerektiğinde protokol ile belirlenebilir.

(2) Yetkili idareler, mevzuatları doğrultusunda, planlama bölgelerinde kalan diğer ilgili idareler ile koordinasyonu sağlarlar.

(3) Milli güvenlik ve savunma faaliyetlerine konu alanlar için Milli Savunma Bakanlığı ile koordinasyon kurulur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Planların Onaylanması, Yürürlüğe Girmesi, İlanı, Dağıtımı ve Uygulamaların İzlenmesi

Planların onaylanması, yürürlüğe girmesi ve ilanı

MADDE 12 – (1) Çevre düzeni planları ilgili mevzuatları doğrultusunda yetkili idarelerce onaylanır.

(2) İlgili mevzuatları doğrultusunda onaylanan çevre düzeni planları onama tarihinde yürürlüğe girer.

(3) Onaylanan çevre düzeni planları onay tarihinden itibaren yetkili veya ilgili idarece planlama bölgesindeki herkesin görebileceği şekilde ilan yerlerinde asılmak ve nerede nasıl görülebileceği mahalli haberleşme araçları ile duyurulmak sureti ile otuz gün süre ile ilan edilir. Aynı zamanda, çevre düzeni planı, yetkili veya ilgili idarenin internet sayfasında da ayrıca yayımlanır.

(4) Otuz günlük ilan süresinde çevre düzeni planlarına itiraz, askıya çıkaran yetkili veya ilgili idareye yapılır.

(5) Askıya çıkarıldığına ve askıdan indirildiğine dair askı tutanakları yetkili amir dahil iki imzalı olarak hazırlanır.

(6) Planlama alanındaki taşra teşkilatında veya diğer ilgili idarelerde askıya çıkarılan çevre düzeni planları için; askı süresinde yapılan itirazlar, askı tutanakları ile birlikte askı süresini takip eden on gün içinde yetkili idareye gönderilir. Çevre düzeni planlarına yapılan itirazlar, çevre düzeni planlarının yürürlüğünü durdurmaz.

(7) (Değişik:R.G.-4/2/2009-27131) Yetkili idare çevre düzeni planlarına yapılan itirazları bu Yönetmelik hükümleri kapsamında değerlendirir ve sonuçlandırır. Uygun bulunan itirazlar plan veya plan hükümlerinde düzeltme yapılarak onaylanır ve yeniden yetkili veya ilgili idarece planlama bölgesindeki herkesin görebileceği şekilde ilan yerlerinde asılmak ve nerede nasıl görülebileceği mahalli haberleşme araçları ile duyurulmak sureti ile otuz gün süre ile ilan edilerek kesinlik kazanır. İtirazlara ilişkin değerlendirme ve sonuçları itiraz sahiplerine bildirilir.

(8) Planlara askı süresi içinde itiraz edilmemesi veya itirazların tamamının uygun görülmemesi durumunda ise, yeniden dağıtıma gerek olmaksızın yazı ile bildirim yapılarak onaylı planlar kesinlik kazanır.

(9) Kesinleşen çevre düzeni planlarının revizyonu, ilave ve değişiklikleri de aynı usullere tabidir.

Onaylanan planların dağıtımı

MADDE 13 – (1) Çevre düzeni planları alenidir. Bu aleniyeti sağlamak yetkili idarelerin görevidir. Yetkili idare çevre düzeni planlarının tamamını veya bir kısmını kopyalayarak veya kitapçıklar halinde çoğaltarak bedel karşılığında isteyenlere verebilir.

(2) Yetkili idarelerce onaylanan çevre düzeni planları Bakanlığa gönderilir.

(3) Onaylanan çevre düzeni planları yetkili idare tarafından çoğaltılarak, alt ölçekli planlara esas olmak üzere, uygulamadan sorumlu ilgili idarelere dağıtımı yapılır.

Planlara ilişkin uygulamaların izlenmesi ve denetlenmesi

MADDE 14 – (1) Alt ölçekli planlar çevre düzeni planına uygun olmak zorundadır. Yetkili idareler, alt ölçekli planların çevre düzeni planına uygunluğunu sağlamak, izlemek ve denetlemekle yetkilidir.

(2) Bakanlık, onaylanan planları izler ve denetler.

(3) Kamu kurum ve kuruluşları, gerçek ve tüzel kişiler çevre düzeni planına aykırı imar planı uygulamalarını tespit ve delilleri ile birlikte yazılı olarak yetkili idareye bildirmekle yükümlüdür.

(4) Yetkili idarece yapılan inceleme sonucunda çevre düzeni planına aykırı alt ölçekli plan kararlarının veya uygulamalarının tespiti halinde, alt ölçekli planların çevre düzeni planı kararlarına uygun hale getirilmesi yetkili idarece ilgili idaresinden istenir. Aykırı kararların ilgili idaresince altmış gün içinde giderilmemesi halinde yetkili idarenin dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla, ilgilisi hakkında inceleme yapılmak üzere idarenin ilgili olduğu bakanlığa bildirilir. Bununla birlikte onaylı çevre düzeni planına aykırı imar planı hazırlayan müellif, hakkında ilgili mevzuat uyarınca gerekli işlemler yapılmak üzere, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile ilgili meslek odasına bildirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Diğer hükümler

MADDE 15 – (1) 3194 sayılı İmar Kanununun 9 uncu maddesi çerçevesinde yapılacak yatırımlara ilişkin 1/50.000 – 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planlarına ilişkin değişiklikler Çevre ve Orman Bakanlığının uygun görüşü alınmak suretiyle Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yapılır.

Yürürlük

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17– (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

Eki(1) görmek için tıklayınız

(1) : Değişik:RG-17/2/2009-27144

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
11/11/2008	27051
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Mevzuatın Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
1.	4/2/2009	27131
2.	17/2/2009	27144

11 Aralık 2010 CUMARTESİ           Resmî Gazete     Sayı : 27782

YÖNETMELİK

Başbakanlık(Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı)’tan:

KALKINMA AJANSLARI BÜTÇE VE MUHASEBE YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –

28/9/2006 tarihli ve 26303 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kalkınma Ajansları Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğinin 28 inci maddesinin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(4) Mali yıl içerisinde ilan edilen ancak uygulaması ertesi yıllara sarkan proje ve faaliyet desteklerine dair toplam tutar, bütçesinde ödeneği bulunmak kaydıyla, yılı bütçesi kapsamında hazırlanacak ilgili üç aylık harcama programında gider tahmini olarak gösterilir ve kaynak aktarımı buna göre gerçekleştirilir.”

MADDE 2 –

Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –

Bu Yönetmelik hükümlerini Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
28/9/2006	26303