SU ÜRÜNLERİ YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK
MADDE 1 –
10/3/1995 tarihli ve 22223 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Ürünleri Yönetmeliğinin 31 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Su ürünlerinden hazırlanan insan gıdaları ile sanayi maddelerinin bu Yönetmelik hükümlerine, 16/11/1997 tarihli ve 23172 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğine ve Türk Standartlarında belirtilen usul ve esaslara göre hazırlanması zorunludur.”
“Su ürünlerinden hazırlanan gıdalar kendine özgü renk, görünüş, koku ve tadında olmalı, yabancı madde ihtiva etmemeli, ürünlerin hazırlanmasında kullanılan hammadde, yardımcı madde, katkı maddeleri bu Yönetmelik hükümlerine ve renklendiriciler, 25/8/2002 tarihli ve 24857 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıdalarda Kullanılan Renklendiriciler Tebliğine; tatlandırıcılar, 21/9/2006 tarihli ve 26296 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Gıda Maddelerinde Kullanılan Tatlandırıcılar Tebliğine; renklendirici ve tatlandırıcılar haricindeki katkı maddeleri ise 22/5/2008 tarihli ve 26883 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksinin Renklendiriciler ve Tatlandırıcılar Dışındaki Gıda Katkı Maddeleri Tebliğine uygun olmalıdır.”
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan, Ek-7 sayılı Çift Kabuklu Yumuşakçalarda Kimyasal, Toksikolojik ve Mikrobiyolojik Kabul Edilebilir Üst Sınır Değerler, Ek-8 sayılı Kabuklular ve Yumuşakçalarda (Kafadan Bacaklılar, Karından Bacaklılar) Kimyasal, Mikrobiyolojik ve Organoleptik Kabul Edilebilir Değerler ve Ek-9 sayılı Balıklarda Organoleptik, Kimyasal ve Mikrobiyolojik Kabul Edilebilir Değerler tabloları bu Yönetmeliğin ekindeki şekilde değiştirilmiştir.
MADDE 3 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 4 – Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
(1) Bu Yönetmeliğin amacı, çevrenin korunması için tesis veya faaliyetin çalışmaya başlamasından sona erdirilmesine kadar olan süreçte çevre denetiminin usul ve esaslarını; denetim yapacak personelin, çevre yönetim birimi/çevre görevlisinin, çevre hizmeti konusunda yetkilendirilmiş firmaların nitelikleri ile yükümlülüklerini düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;
a) Çevre denetimiyle ilgili iş ve işlemleri, çevre denetim görevlisi niteliklerini, faaliyet veya tesis sahiplerinin yükümlülükleri ile denetimle ilgili birimlerin görev ve yetkilerini,
b) Çevre yönetimi hizmeti konusunda çalışacak çevre danışmanlık firmalarının yetkilendirilme, hizmet verme usul ve esaslarını,
c) Çevre yönetim biriminin, çevre görevlisinin ve çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının görev, sorumluluk ve yetkilerini,
ç) Çevre gönüllüsünün nitelik ve görevlerini kapsar.
(2) Bu Yönetmelik, askeri işyerleri, askeri bölgelerin ve tatbikatların, 9/7/1982 tarihli ve 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu uyarınca Atom Enerjisi Kurumunun yetki alanına giren kurum, kuruluş ve işletmelerin denetimi ile 11/1/1974 tarihli ve 14765 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü kapsamına giren konuların denetiminde uygulanmaz.
(3) Atom Enerjisi Kurumunun yetki alanına giren kurum, kuruluş ve işletmelerin denetiminde ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü kapsamına giren konularda Bakanlık ve ilgili kuruluş arasında bir protokol yapılması durumunda bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen konularda bu Yönetmelik hükümleri uyarınca ilgili kuruluşla ortak denetim yapılabilir.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 12 ve 15 inci maddeleri ile Ek Madde 2 ve Ek Madde 3 ile 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 nci ve 9 uncu maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakan: Çevre ve Orman Bakanını,
b) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
c) Birleşik denetim: Tesis veya faaliyetlerin, çalışmalarının Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren hava, su, toprak, atık, kimyasallar, deniz ve gürültüye ilişkin tüm yönetmeliklere uygunluğunun bir arada ele alındığı denetimleri,
ç) Çevre baş denetim görevlisi: Çevreyle ilgili denetimleri yapabilecek, yönetebilecek özelliklere sahip olup 35 inci maddede yer alan eğitim programını tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan 80 ve üzeri puana sahip bakanlıkça görevlendirilen kişiyi,
d) Çevre denetim görevlisi: Çevre ile ilgili denetim yapabilecek ve 35 inci maddede yer alan eğitim programını tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan 70 ve üzeri puana sahip bakanlıkça görevlendirilen kişiyi,
e) Çevre denetim görevlisi adayı: Bakanlık merkez veya taşra teşkilatında çalışmakta olup 35 inci maddede yer alan eğitim programına katılan kişiyi,
f) Çevre denetimi: Tesis veya faaliyetlerin çalışmasının Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere uygunluğunu kontrol etmek için, bu mevzuatın yetkili kıldığı kurum ve kuruluşlarla işbirliği ve koordinasyon sağlanarak, faaliyetlere ilişkin bilgilerin tarafsız bir şekilde toplanmasını, değerlendirilmesini, rapor haline getirilmesini ve idari yaptırım kararı ile yetkilendirilmiş makama bildirilmesini,
g) Çevre gönüllüsü: Bakanlıkça, uygun niteliklere sahip kişiler arasından seçilen ve Çevre Kanunu ve bu Kanuna göre yürürlüğe konulan düzenlemelere aykırı faaliyetleri Bakanlığa iletmekle görevli ve yetkili kişiyi,
ğ) Çevre görevlisi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik programları düzenleyen tesiste veya çevre yönetim hizmeti veren firmada çalışan görevliyi,
h) Çevre yönetim birimi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik programları düzenleyen birimi,
ı) Denetim planı: Denetim otoritesinin önceliklerini ve hedeflerini belirleyen stratejik ve halka açık dokümanı,
i) Denetim programı: Denetim planı çerçevesinde gerçekleştirilecek operasyonel faaliyetleri içeren içsel dokümanı,
j) İç tetkik: Tesis veya faaliyetlerin, Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere uygunluğunun, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığının çevre yönetim birimi, çevre görevlisi veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları aracılığı ile değerlendirilmesini ve rapor haline getirilmesini,
k) İzleme: Havaya, suya, toprağa verilen kirletici unsur taşıyan her türlü proses çıktısının ölçüm ve analizlerinin yapılmasını/yaptırılmasını,
l) Kanun: 2872 sayılı Çevre Kanununu,
m) Ortam bazlı denetim: Tesis veya faaliyetlerin Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren hava, su, toprak ortamları ile atıklara, kimyasallara ve gürültüye ilişkin mevzuattan birinin uygunluğunun ele alındığı denetimleri,
n) Sertifika: Çevre görevlisi eğitimi sonrasındaki sınavda başarılı olanlara verilecek belgeyi,
o) Uygunsuzluk: Çevre mevzuatında belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesini ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Denetime Tabi Tesis veya Faaliyetler ve Yükümlülükleri
Denetime tabi tesisler veya faaliyetler
MADDE 5 –
(1) Ek-1 ve Ek-2 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler çevre denetimi kapsamındadır.
Denetime tabi tesislerin veya faaliyetlerin yükümlülükleri
MADDE 6 –
(1) Denetime tabi tesis veya faaliyetler;
a) Geçici 1 inci maddede belirtilen süreler içinde tesis veya faaliyetler, en az üç çevre görevlisinden oluşan çevre yönetim birimi kurmak ve/veya çevre görevlisi çalıştırmak veya Bakanlıkça yetkilendirilmiş firmalardan bu amaçla çevre yönetim hizmeti satın almakla,
b) İlgili mevzuat kapsamında gerekli ölçüm ve analizleri, Bakanlığa ya da Bakanlıkça yetkilendirilmiş özel veya kamu kurum ve kuruluşların laboratuvarlarına yaptırmakla,
c) Denetim sırasında çevre denetim görevlisinin tesis veya faaliyetlerin alanlarına girmesini, güvenliğini ve denetim için gerekli görülen personel ve her türlü ekipmanı sağlamakla,
ç) Çevre denetim görevlisinin gerekli gördüğü hallerde ve/veya itiraz durumunda ölçüm ve analizlerin giderlerini karşılamakla,
d) Denetim sırasında çevre mevzuatı kapsamında istenilen bilgi ve belgeleri öngörülen sürede ve eksiksiz olarak sağlamakla,
e) Yıllık iç tetkik programları düzenlemekle ve kendi faaliyet alanına uygun niteliklere sahip bir çevre görevlisi veya çevre yönetim birimi aracılığı ile tesis içi tetkikin faaliyet veya tesisin çalışma ömrü süresince en az yılda bir defa yapılmasını sağlamak, iç tetkik ve analizlerin sonuçlarını dosyalamak ve beş yıl süre ile muhafaza etmekle,
f) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre danışmanlığı hizmet satın alımı sözleşmesi yapılması durumunda en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,
g) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarıyla yapılmış olan çevre danışmanlığı hizmet satın alım sözleşmelerinin iptal edilmesi durumunda en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,
ğ) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarıyla yapılmış olan çevre danışmanlığı hizmet alım sözleşmelerinin iptal edildiği tarihten itibaren en geç iki ay içerisinde diğer bir yetkilendirilmiş firma ile yeni bir anlaşma yapmakla veya çevre yönetim birimi kurmak ya da çevre görevlisi istihdam etmekle, yükümlüdür.
Tesis veya faaliyetlerin kendini izlemesi ve iç tetkik
MADDE 7 –
(1) Tesis veya faaliyetlerin kendini izlemesi ve iç tetkikin gerçekleştirilmesi çevre yönetim birimi veya çevre görevlisi tarafından yapılır. Çevre yönetim birimi kurmayan ya da çevre görevlisi istihdam etmeyen tesis veya faaliyetler bu amaçla Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş firmalardan hizmet satın alır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çevre Yönetim Birimi ve Çevre Görevlisinin Nitelikleri ve Görevleri
Tesis veya faaliyetlerde, tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimlerinde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlisinde aranacak nitelikler
MADDE 8 –
(1) Tesis veya faaliyetlerde, tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimlerinde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlisinin en az dört yıllık yükseköğretim kurumlarının mühendislik, fizik, kimya veya biyoloji bölümlerinden mezun olması zorunludur.
(2) Yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlilerinin Bakanlıkça düzenlenecek çevre görevlisi eğitimine katılıp, sonunda yapılacak sınavda başarılı olması zorunludur.
(3) Tesis veya faaliyetlerde çalışacak çevre görevlilerinin eğitime katılmadan Bakanlıkça açılacak sınavda başarılı olması zorunludur.
(4) Sınavda başarılı olanlara Çevre Görevlisi Sertifikası verilir.
(5) Üniversitelerin Çevre Mühendisliği bölümlerinden mezun olanlar veya çevre mühendisliği alanında yüksek lisans ve/veya doktora eğitimi almış olanlar sınav şartı aranmaksızın Çevre Görevlisi Sertifikası alırlar.
(6) Çevre Görevlisi Sertifikası olmayanlar, faaliyet veya tesislerde, çevre yönetim biriminde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çevre görevlisi olarak çalışamazlar.
(7) Çevre yönetim biriminde en az bir tane çevre mühendisi veya çevre mühendisliği alanında yüksek lisans ve/veya doktora eğitimi almış personel çalıştırılması zorunludur.
Çevre yönetim birimi ya da tesis veya faaliyette çalışan çevre görevlisinin görevleri
MADDE 9 –
(1) Çevre yönetim birimi ya da tesis veya faaliyette çalışan çevre görevlisi;
a) Tesis veya faaliyeti düzenli aralıklarla kontrol ederek Kanun ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren mevzuatta belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilip getirilmediğini tespit etmekle,
b) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin yılda bir defadan az olmamak üzere ilgili mevzuat hükümlerine göre iç tetkikini gerçekleştirmekle ve iç tetkikin sonucunda bir İç Tetkik Raporu hazırlamakla, bu raporu tesis veya faaliyet sahibine/sorumlusuna sunmakla ve bir örneğini yönetim biriminde bulundurmakla,
c) Uygunsuzluk tespit edildiğinde tesis veya faaliyetin sahibine/sorumlusuna uygunsuzluğun giderilmesi için önerilerde bulunmakla ve uygunsuzlukların giderilip giderilmediğinin takibini yapmakla,
ç) Bakanlıkça yapılacak denetimler sırasında tesis veya faaliyette hazır bulunmakla,
d) Bakanlıkça yapılacak denetimler sırasında istenen bilgi ve belgeleri sağlamakla,
e) Öğrendikleri ticari sır mahiyetindeki bilgileri açıklamamakla yükümlüdür.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çevre Yönetim Birimi Kurma veya Çevre Görevlisi Çalıştırma Kriterleri
Tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimi kurma veya çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 10 –
(1) Tesis veya faaliyetlerden;
a) Ek-1’de yer alan tesis veya faaliyetler, özellikleri 8 inci maddede belirtilmiş olan en az iki çevre görevlisini çalıştırmak veya en az üç çevre görevlisinden oluşan Çevre Yönetim Birimlerini kurmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre yönetimi hizmeti almak zorundadır.
b) Ek-2’de yer alan tesis veya faaliyetler öncelikle çevre görevlisi istihdam etmek veya en az üç çevre görevlisinden oluşan çevre yönetim birimini kurmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre yönetimi hizmeti almak zorundadır.
(2) Organize Sanayi Bölgeleri yönetimleri bünyesinde en az üç çevre görevlisinden oluşan Çevre Yönetim Biriminin kurulması veya en az iki çevre görevlisinin çalıştırılması ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevresel faaliyetlerin yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmetinin alınması zorunludur.
(3) Belediyeler, mahalli idare birlikleri, sağlık kuruluşları veya hastanelerde çevre yönetim birimleri en az bir çevre görevlisinden oluşabilir.
Belediyelerin ve mahalli idare birliklerinin çevre yönetim birimi kurma ve çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 11 – (1) Belediyeler, atıksu arıtma, katı atık bertaraf, asfalt üretimi gibi çevreye etkisi olan tesislerini ve Bakanlar Kurulu kararıyla kurulan mahalli idare birlikleri, kendi bünyelerinde işlettikleri çevresel etkiye sahip tesislerini çevresel açıdan yönetmek üzere; çevre yönetim birimi kurmak veya çevre görevlisi çalıştırmakla ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevresel faaliyetlerin yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmeti almakla yükümlüdürler.
(2) Çalıştırılacak çevre görevlisi sayısı, 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 49 uncu maddesi ve 22/2/2007 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmelik hükümleri göz önünde bulundurularak bu kurum ve kuruluşlar tarafından belirlenir.
Sağlık kuruluşları ve hastanelerde çevre yönetim birimi kurma ve çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 12 –
(1) Hastane ve sağlık kuruluşlarından yatak kapasitesi 20 ve üzerinde olanlar, çevre yönetim birimi kurmak veya çevre görevlisi çalıştırmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından işletmesindeki çevresel faaliyetlerin yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmeti almakla yükümlüdür.
(2) Çalıştırılacak çevre görevlisi sayısı, ihtiyaç ve kadro standartları göz önünde bulundurularak bu kurum ve kuruluşlar tarafından belirlenir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Çevre Yönetim Hizmeti Verecek Yetkilendirilmiş Çevre Danışmanlık
Firmalarının Yükümlülükleri ve Yeterlik Belgesi
Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının nitelikleri
MADDE 13 –
(1) Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları;
a) Kamu veya özel sektörde mesleği ile ilgili olarak en az iki yıl çalışmış çevre mühendisi veya çevre mühendisliği alanında yüksek lisans ve/veya doktora eğitimi almış bir çevre görevlisini sürekli ve koordinatör olarak istihdam etmekle,
b) Ayrıca kamu veya özel sektörde çevre ile ilgili olarak en az iki yıl çalışmış olan en az üç çevre görevlisini istihdam etmekle yükümlüdür.
Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının yükümlülükleri
MADDE 14 –
(1) Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları;
a) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin yılda bir defadan az olmamak üzere, ilgili mevzuat hükümleri de dikkate alınarak iç tetkikini gerçekleştirmekle,
b) Uygunsuzluk tespit edildiğinde tesis veya faaliyet sahibine uygunsuzluğun giderilmesi için yazılı önerilerde bulunmak, uygunsuzlukların giderilip giderilmediğinin takibini yapmak ve uygunsuzluğun giderilmediği durumda en geç onbeş gün içerisinde yetkili makama bildirmekle,
c) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin ya da belediyenin, çevre yönetimi faaliyetlerini koordine etmekle,
ç) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin çevresel konularda alması gerekli izin, lisans ve belgeleri alma ve/veya yenileme çalışmalarını yürütmekle,
d) Bakanlıkça ve il çevre ve orman müdürlüğünce istenecek bilgi ve belgeleri zamanında ve eksiksiz olarak iletmekle,
e) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyet ya da belediye adına belediyeler ve il çevre ve orman müdürlüğü ve Bakanlık ile gerektiğinde çevresel konular hakkında yazışmalar ve görüşmeler yapmakla,
f) Firma, tesis ve faaliyet çalışanlarına çevresel konularda bilgilendirici eğitim çalışmaları yapmak ve özendirici faaliyetler düzenlemekle,
g) Bakanlıkça veya il çevre ve orman müdürlüklerince yapılacak denetimler sırasında tesiste en az bir çevre görevlisini hazır bulundurmakla,
ğ) Hizmet verdiği tesis ve faaliyetlerde ilgili çevre görevlisinin ayda en az iki tam gün çalışmasını sağlamakla,
h) Hizmet verdiği tesis veya faaliyetlerin çalışmaları esnasında öğrenilen ticari sır niteliğindeki bilgileri saklı tutmakla,
ı) Hizmet alımı sözleşmesi yapılması durumunda, hizmet verdiği tesis veya faaliyeti en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,
i) İhtiyaç duyulan bilgi ve verileri öngörülen formatta ve zamanında Bakanlığa bildirmekle görevlidir.
(2) Bu maddenin birinci fıkrasının (ç), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen görevlerin yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firması tarafından yerine getirilmemesi, çevre yönetimi hizmet alan tesisi, faaliyeti, belediyeyi ve hastaneyi sorumluluktan muaf tutmaz.
Çevre danışmanlık firmaları için yeterlik belgesi yükümlülüğü
MADDE 15 –
(1) Çevresel konularda tesis ve faaliyetlere çevre yönetimi hizmeti verecek olan çevre danışmanlık firmaları Bakanlıktan Yeterlik Belgesi almakla yükümlüdürler. Yeterlik Belgesinin verilmesi ve iptali ile ilgili hususlar bir tebliğ ile belirlenir.
Eğitim
MADDE 16 –
(1) Yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çevre görevlisi olarak hizmet verecek kişiler Bakanlık tarafından ya da Bakanlıkça yetki verilmiş kurum ve kuruluşlarca açılacak eğitime katılırlar.
(2) Eğitim sonrasında bir sınav düzenlenerek sınavda başarılı olanlara “Çevre Görevlisi” Sertifikası verilir.
(3) Çevre görevlisi eğitimi programı, çevre görevlisi adaylarına eğitim vermeye ve sınav yapmaya yetkili kurum ve kuruluşların ve bu kurum ve kuruluşlarda eğitim verecek personelin nitelikleri ile sertifikalandırma işlemleri bir tebliğ ile belirlenir.
ALTINCI BÖLÜM
Çevre Gönüllüsünün Nitelikleri ve Görevleri
Çevre gönüllüsünde aranacak nitelikler
MADDE 17 –
(1) Çevre gönüllüsünün:
a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olması,
b) Kamu hizmetlerinden yasaklı olmaması,
c) En az dört yıllık yükseköğretim kurumlarından mezun olması,
ç) Kurum, kuruluş ve işletmelerde en az beş yıl süreyle çevre konularında çalışmış olması,
d) Bakanlık tarafından düzenlenecek çevre mevzuatı eğitimine katılmış olması,
e) Bakanlık tarafından açılacak sınavda başarılı olması gerekmektedir.
(2) Bu maddenin birinci fıkrasına ek olarak, Çevre ve Orman Bakanlığında Müsteşar ve Müsteşar Yardımcısı olarak görev yapmış olan kişiler çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre gönüllüsü olurlar.
(3) Çevre ve Orman Bakanlığının Teftiş Kurulu Başkanlığı, Hukuk Müşavirliği, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Planlama Genel Müdürlüğü, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünde ve Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığında, kamu kurum ve kuruluşların çevre birimi bünyesinde en az beş yıl süre ile çalışmış ve üniversitelerin dört yıllık fakülte ve yüksek okullarından mezun olan personel çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre gönüllüsü olurlar.
(4) Çevre Mühendisliği bölümlerinden doktor ve üzeri akademik unvan almış kişiler de Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın çevre gönüllüsü olurlar.
Çevre gönüllüsünün görevleri
MADDE 18 –
(1) Çevre gönüllüsü, Kanuna ve ilgili mevzuata aykırı faaliyetleri Bakanlığın merkez veya taşra teşkilatına iletmekle yükümlüdür.
(2) Görevini kötüye kullandığı tespit edilen çevre gönüllülerinin bu görevleri sona erdirilir; bu kişiler yeniden çevre gönüllüsü olarak başvuruda bulunamazlar.
Çevre gönüllüsünün bildirimde bulunma yetkisi
MADDE 19 –
(1) Çevre gönüllülerinin tesis veya faaliyetlere giderek denetleme yapma yetkisi olmayıp bildirim yapma yetkisi bulunmaktadır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çevre Denetiminin Usul ve Esasları
Yetkili birimler
MADDE 20 –
(1) Bakanlığın tesis veya faaliyetleri denetlemekle yetkili birimleri, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Planlama Genel Müdürlüğü, İl Çevre ve Orman Müdürlükleridir.
(2) 3/3/2005 tarihli ve 5312 sayılı Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanuna dayanılarak hazırlanmış olan ve 21/10/2006 tarihli ve 26326 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanunun Uygulama Yönetmeliğinin 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen hususlarda Bakanlık denetim yapmaya yetkilidir.
(3) Çevre Kanunu ve bu Kanun uyarınca yürürlüğe konulan yönetmeliklerin yetkili kıldığı kurum ve kuruluşların denetim yetkileri saklıdır.
(4) Kanun uyarınca yetki devri yapılacak kurum ve kuruluşlarda aranacak nitelikler tebliğ ile belirlenir.
Denetim planı
MADDE 21 –
(1) Ülkenin çevre politikası ve stratejisi çerçevesinde Bakanlığın çevre denetimi konusundaki önceliklerini, genel amaç ve hedeflerini belirlemek üzere Bakanlık Denetim Birimi tarafından Denetim Planı hazırlanır. Bu plan veya planlar ulusal, bölgesel ve yerel ölçekte oluşturulabilir. Denetim planı hazırlanırken, önceki denetim faaliyetlerinden elde edilen verilerlerden yararlanılır.
(2) Her çevre denetimi planı en azından:
a) Kapsadığı coğrafi alanı tanımlar,
b) Belli bir süreyi kapsar,
c) Gerektiğinde değiştirilebilir,
ç) Kapsanan sahaların ve kontrol edilecek tesislerin türünü tanımlar,
d) Çevresel riskleri dikkate alarak rutin çevre denetimleri için bir program belirlenir, bu programlar, farklı tür tesisler veya belirlenmiş tesisler için saha ziyaretlerinin sıklığını içerir,
e) Şikayet, kaza, uygunsuzluk ve izin verme amacı gibi durumlarda yapılan, rutin olmayan denetimlerin usulünü de içerir.
Yıllık denetim programı
MADDE 22 –
(1) Birleşik denetimler için yıllık denetim programı, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü ve il çevre ve orman müdürlüklerinin işbirliği ile bir önceki yılın Aralık ayında hazırlanır ve Bakan tarafından onaylanarak yürürlüğe girer.
(2) Bu programla, yıl içinde Bakanlığın merkez ve taşra teşkilatınca birleşik denetim gerçekleştirilecek tesis veya faaliyetler belirlenir.
(3) Ortam bazlı denetimler konusunda Bakanlık ve Bakanlığın yetki verdiği kurum ve kuruluşlar, denetimleri kendilerinin belirlediği programlar çerçevesinde gerçekleştirir.
(4) Kaza, ihbar, şikâyet gibi durumlarda veya Bakanlıkça gerek görüldüğü hallerde denetim programına bağlı olmaksızın birleşik ve/veya ortam bazlı denetim yapılır.
Bildirim
MADDE 23 –
(1) Yıllık denetim programına alınan tesis veya faaliyetlere, denetimlerin haberli yapılacak olması durumunda en az bir hafta önce yıllık denetim programına alındıkları bildirilir.
(2) Kaza, ihbar, şikâyet gibi durumlarda, ortam bazlı denetimlerde veya Bakanlığın program dışı denetime gerek gördüğü hallerde denetimin haberli yapılması zorunlu değildir.
Görevlendirme onayı
MADDE 24 –
(1) Bakanlık çevre denetim görevlilerini, bağlı bulundukları denetimle yetkili birimin en üst amiri görevlendirir.
(2) Bakanlıkça, belirli bir denetim görevinin yapılması için en az iki çevre denetim görevlisi görevlendirilir.
(3) Birleşik denetimlerde, denetim ekibinde bir çevre baş denetim görevlisi bulunması zorunludur. Denetim ekibinde bulunan çevre denetim görevlilerinin puanı çevre baş denetim görevlisi olmaya yetmediği durumda denetim ekibi kendi içinde bir çevre denetim görevlisini, çevre baş denetim görevlisi olarak belirler.
(4) Gerekli durumlarda denetim ekibine çevre denetim görevlisi adayları da dâhil edilebilir. Denetim ekibinde yer alan çevre denetim görevlisi adayları gözlemci konumundadır.
Çevre baş denetim görevlilerinin görev ve sorumlulukları
MADDE 25 –
(1) Çevre baş denetim görevlisinin görev ve sorumlulukları şunlardır;
a) Denetim öncesinde denetlenecek tesis veya faaliyet ile ilgili denetim ekibi içinde koordinasyonu ve işbölümünü sağlamak,
b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin prosesi, ürünleri, hizmetleri, daha önce yapılan denetim varsa bulguları toplamak, toplatmak ve değerlendirmek,
c) Denetim esnasında ve sonrasında denetim ekibiyle gerekli koordinasyonu sağlamak ve belgeleri istemek,
ç) Denetimin bitiminde, yerinde denetim tutanağının düzenlenmesini sağlamak,
d) Denetim sonunda her çevre denetim görevlisinden kendi göreviyle ilgili denetim sonuçlarını toplamak ve denetim raporunu hazırlamak,
e) Denetimin sonucuna göre İdari Yaptırım Karar Tutanağını hazırlamak ve onaylanmak üzere ilgili makama sunmak,
f) Denetim raporunu, 32 nci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen yerlere göndermek,
g) Gerektiğinde mahalli mülki amirinden kolluk kuvveti görevlendirilmesini talep etmek,
h) Denetimini gerçekleştireceği kamu, özel sektör kurumları veya tüzel kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.
Çevre denetim görevlisinin görev ve sorumlulukları
MADDE 26 –
(1) Çevre denetçisinin görev ve sorumlulukları şunlardır;
a) Denetim öncesinde çevre baş denetim görevlisinin koordinasyon çalışmalarına destek olmak,
b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin prosesini incelemek, daha önce yapılan denetim varsa bulguları toplamak, değerlendirmek ve sonucunu çevre baş denetim görevlisine sunmak,
c) Denetim esnasında yapılan işbölümü kapsamında kendisine verilen görevi tarafsız, etkin ve verimli bir şekilde planlayıp gerçekleştirmek,
ç) Denetim sırasında etkin görüşme, gözlem ve kayıtlar da dahil olmak üzere dokümanların gözden geçirilmesi yoluyla bilgi toplamak,
d) Denetim sonunda kendi göreviyle ilgili denetim bulgularını çevre baş denetim görevlisine sunmak ve denetim tutanağının düzenlenmesinde çevre baş denetim görevlisine yardımcı olmak,
e) Denetim raporunda yer alacak görüşlerini denetim tarihinden sonra on iş günü içinde çevre baş denetim görevlisine vermek,
f) Denetimini gerçekleştireceği kamu, özel sektör kurumları veya tüzel kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.
Tanıtım kartı
MADDE 27 –
(1) 35 inci maddede yer alan koşulları sağlayan Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı personeli için şekli ve içeriği Bakanlıkça belirlenecek tanıtım kartı düzenlenir. Çevre denetim görevlileri yaptıkları denetimler sırasında bu tanıtım kartlarını ve görevlendirme onaylarını tesis veya faaliyet sahibine göstermek zorundadır. Denetim görevinden herhangi bir nedenle süresiz ayrılanlar, tanıtım kartlarını, Bakanlığa gönderilmek üzere il çevre ve orman müdürlüklerine, Bakanlık merkezinde de Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğüne teslim eder.
Ölçüm ve analizler
MADDE 28 –
(1) Bakanlık çevre denetim görevlilerince, ölçüm ve analiz gerektiren hususlara uyulup uyulmadığı; firma tarafından Bakanlığa veya Bakanlıkça yetki verilmiş özel veya kamu kurum ve kuruluş laboratuarlarına yaptırılacak ölçüm ve analiz sonuçlarına göre değerlendirilir.
Denetim tutanağı
MADDE 29 –
(1) Denetim ekibi, denetimin bitiminde, 3/4/2007 tarihli ve 26482 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununa Göre Verilecek İdarî Para Cezalarında İhlalin Tespiti ve Ceza Verilmesi ile Tahsili Hakkında Yönetmelikte özellikleri verilen ve Ek-3’te yer alan çevre denetim tutanağını üç nüsha olarak düzenler.
(2) Düzenlenen bu nüshalardan biri denetimin gerçekleştirildiği tesis veya faaliyet sahibine verilir.
İdari yaptırım kararı
MADDE 30 –
(1) Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen gerekliliklere uyulmadığının veya yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin saptanması durumunda Kanunun 20 nci maddesinde belirtilen cezalar uygulanır.
(2) Söz konusu idari yaptırım kararına yol açan uygunsuzluk, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile diğer kanunlara göre suç oluşturuyor ise kovuşturma yapılması için Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.
Süre verilmesi ve faaliyetin durdurulması
MADDE 31 –
(1) Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen yasaklara uyulmadığının veya yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin saptanması durumunda, idari para cezasının yanı sıra, yetkili makamca tesis veya faaliyetlere, yasaklara aykırı faaliyetin düzeltilmesi ve Kanunda belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için denetim ekibi tarafından;
a) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
b) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
c) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin ikinci alt bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için üç aya kadar,
ç) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için lisans almış tesislere yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
d) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için bir aya kadar,
e) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için fabrika, şantiye ve eğlence yerlerine uygulanacak kontrol tedbirlerine bağlı olarak en fazla bir yıla kadar,
f) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinin dokuzuncu alt bendinde belirtilen yükümlülüğe uymayan işletmeye taşıdığı kirlilik yükü ve atık su debisine bağlı olarak iki aya kadar,
g) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinin birinci alt bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için altı aya kadar,
ğ) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (m) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için altı aya kadar,
h) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (n) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için işletmelerin taşıdığı kirlilik yükü ve atık su debisine göre iki aya kadar,
ı) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (r) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için lisans almış işletmeler hakkında yürürlükteki mevzuat hükümleri ve sınır değerler değerlendirilerek bir yıla kadar,
i) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (v) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için;
1) Lisans almış geri kazanım/bertaraf tesislerine aksaklıklarını giderecek termin planı için on iş gününe ve yatırımlarını tamamlamak için ise altı aya kadar,
2) Tehlikeli atık üreten tesislerde uygunsuzluk tespit edilirse, bu uygunsuzluğu gidermek üzere bir aya kadar, uygunsuzluğun giderilmesi için yatırım gerekmesi halinde termin planı verilmesi için on iş gününe ve yatırımın tamamlanması için de altı aya kadar,
3) Kaza durumunda tehlikeli atıkların ve tehlikeli kimyasalların döküldüğü yerde kirliliğin ortadan kaldırılması için bir aya kadar, süre verilebilir.
(2) Bu süreler sonunda yasaklara uymayan veya yükümlülüğünü yerine getirmeyen tesis veya faaliyetin çalışması, yasağın veya yerine getirilmeyen yükümlülüğün çeşit ve niteliğine göre kısmen veya tamamen süreli veya süresiz olarak durdurulur.
(3) Çevre kirliliğinin toplum sağlığı yönünden tehlike yarattığı hallerde tesis veya faaliyet, süre verilmeksizin kısmen veya tamamen durdurulur ve Sağlık Bakanlığına bildirilir.
Denetim raporu
MADDE 32 –
(1) Bakanlık denetim ekibi, denetimin tamamlanmasını takip eden kırk iş günü içinde denetim raporunu hazırlar. Bu raporda;
a) Denetim sırasında tespit edilen eksiklikler ve uygunsuzluklar,
b) Cezai müeyyide uygulanmasını gerektiren durumlarda önerilen cezalar ile yasal dayanakları, yer alır.
(2) Bakanlık denetim ekibi, denetim esnasında tespit ettikleri cezai müeyyide gerektiren durumları ve uygunsuzluğun giderilmesi için önerdikleri süreleri Kanunda belirtilen idari ceza vermeye yetkili amirlere bildirirler.
(3) Denetim raporlarının bir nüshası tesis veya faaliyetlere gönderilir ve diğer nüshaları Bakanlık ve/veya il müdürlüğünün ilgili birimince gereği yapıldıktan sonra muhafaza edilir.
Denetim sonuçlarının değerlendirilmesi
MADDE 33 –
(1) Denetim sonuçları, Bakanlıkça hazırlanan yıllık denetim programlarının sona ermesini müteakip denetimle yetkili birim amirlerince değerlendirilir. Değerlendirme sonuçları ile öneriler Bakanlık makamına sunulur; denetim planlarının ve yıllık denetim programlarının hazırlanmasında dikkate alınır.
Gizliliğe riayet
MADDE 34 –
(1) Bakanlık çevre denetim görevlileri, denetim esnasında öğrendikleri ticari sır mahiyetindeki bilgileri açıklayamazlar.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Çevre Denetim Görevlileri
Çevre denetim görevlilerinde aranacak nitelikler
MADDE 35 –
(1) En az dört yıllık yükseköğretim kurumu mezunu Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı personelinden aşağıda belirtilen eğitim programlarına katılarak eğitim belgesi alanlar bu madde uyarınca yapılacak puanlamaya göre Çevre Denetim Görevlisi olarak görevlendirilirler.
a) Kapsamı Bakanlıkça belirlenen çevre denetimi eğitimi; (35 puan)
b) Uluslararası yetkili kılınmış ve belgelendirilmiş kişi veya kuruluşlarca düzenlenen eğitim programları; (30 puan)
1) ISO 14001 Çevre Yönetim Sistemleri – Özellikler ve Kullanım Kılavuzu,2) ISO 14001 Çevre Tetkik Görevlisi Eğitimi.
30
c) Denetim Deneyimi (en fazla 20 puan)
Çevre Mevzuatı Kapsamında Yapılan Her Çevre Denetimi
1
d) Unvan Kadroları (en fazla 5 puan)
Daire Başkanı ve üzeri
5
Şube Müdürü
4
Çevre ve Orman Uzmanları
4
Çevre ve Orman Uzman Yardımcıları
3
Diğer Teknik Personel
2
e) İş Tecrübesi (en fazla 15 puan)
Çevre bilim ve teknolojisi, çevre işlem ve etkileri, çevre mevzuatı, çevre yönetim sistem ve standartları, çevre denetim işlem usul ve teknikleri ile cihazların teknik yönleri konularından herhangi birini kapsayan iş tecrübesi.Her yıl için 1 puan
1
(2) Çevre Denetim Görevlilerinin en az 70 puan, Çevre Baş Denetim Görevlilerinin ise en az 80 puan almaları zorunludur.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Denetim bilgilerinin bildirimi
MADDE 36 –
(1) Bakanlık merkez birimleri, il çevre ve orman müdürlükleri ile yetki devri yapılan kurum ve kuruluşlar tarafından Kanuna göre yapılan tüm çevre denetimlerine dair bilgiler, ceza ile sonuçlanıp sonuçlanmamasına bakılmaksızın Bakanlıkça belirlenen şekilde Bakanlığa bildirilir.
İdari yaptırım karar defteri
MADDE 37 –
(1) Bakanlık merkez teşkilatı birimleri, il çevre ve orman müdürlükleri ile yetki devri yapılan kurum ve kuruluşlar, Kanuna göre yaptıkları çevre denetimleri sonucunda ceza uygulamışlarsa bu cezalar İdari Yaptırım Karar Defterine işlenir.
(2) İdari Yaptırım Karar Defteri Bakanlık merkez teşkilatında her genel müdürlükte ve il çevre ve orman müdürlüklerinde bir adet bulunacak şekilde tutulur.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 38 –
(1) 5/1/2002 tarihli ve 24631 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Denetimi Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Çevre yönetim birimi kurma, çevre görevlisi istihdam etme veya çevre yönetimi hizmeti alma süresi
GEÇİCİ MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren bu Yönetmeliğin Ek-1 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler en geç 18 ay içerisinde; bu Yönetmeliğin Ek-2 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler ise en geç 24 ay içerisinde Çevre Yönetim Birimlerini kurar veya çevre görevlisi istihdam eder ya da çevre yönetimi hizmeti alırlar.
Yürürlük
MADDE 39 –
(1) Bu Yönetmelik 1/1/2009 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 40 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
30/7/2006 tarihli ve 26244 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bakıma Muhtaç Özürlülere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (ğ) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“b) Bakıcı Personel: Bakıma muhtaç özürlülere bakım hizmeti sunabileceğine ilişkin Millî Eğitim Bakanlığı onaylı sertifikası veya başarı belgesi olan ya da sağlık meslek lisesi, kız meslek lisesi çocuk gelişimi ve eğitimi bölümü, meslek lisesi özürlü-yaşlı bakımı bölümü mezunu veya bu bölümlerden en az önlisans mezunu olan, merkezde veya merkeze bağlı olarak bakıma muhtaç özürlünün ikametgâhında bakım hizmeti sunan kişiyi,”
“ğ) Sağlık Personeli: Bu Yönetmeliğin uygulanmasında hemşire, ebe, sağlık teknisyeni veya sağlık memuru unvanına sahip olan personeli,”
MADDE 2 –
Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(3) Genel Müdürlük ambleminin merkez tabelasında kullanılması zorunludur. Amblem, merkez tabelası haricinde kullanılmaz.”
MADDE 3 –
Aynı Yönetmeliğin 17 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 17 – (1) Merkezden ayrılan, vefat eden, görevine son verilen, yıllık veya sağlık iznine ayrılan personel en geç yedi iş günü içinde il müdürlüğüne yazılı olarak bildirilir.”
MADDE 4 –
Aynı Yönetmeliğin 28 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(1) Merkezde sorumlu müdürün haricinde zorunlu çalıştırılması gereken personel sayısı aşağıda belirtilmiştir.
a) Gündüzlü hizmet veren merkezde; bakılan her otuzaltı bakıma muhtaç özürlü için bir mesleki personel ve her kırksekiz bakıma muhtaç özürlü için bir sağlık personeli, her altı bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı olmak üzere personel çalıştırılır.
b) Yatılı hizmet veren merkezde; ulusal bayram ve genel tatil günleri haricindeki haftanın altı iş gününde gündüz postasında bakılan her otuzaltı bakıma muhtaç özürlü için bir mesleki personel ve her kırksekiz bakıma muhtaç özürlü için bir sağlık personeli çalıştırılır. Ulusal bayram ve genel tatil günleri ile gündüz postası haricindeki çalışma saatlerinde ise nöbet sorumlusu olarak bir mesleki personel veya sağlık personeli çalıştırılır. 00.00-08.00 saatleri arasında her yirmidört bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel, 08.00-16.00 saatleri arasında her altı bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel, 16.00-24.00 saatleri arasında her oniki bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel çalıştırılır.”
“(4) Personelin habersiz ayrılması, yeni personel bulunamaması, doğal afet hâllerinde, personelin çalışma saatleri en fazla dört saat kadar ileriye veya geriye alınabilir ya da uzatılabilir veya kısaltılabilir. Merkezde personel çalıştırılması, merkez sorumluluğunda 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri doğrultusunda yürütülür.”
MADDE 5 –
Aynı Yönetmeliğin 41 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(3) Merkezde bakıma muhtaç özürlü bireyin beslenme ihtiyacı, sağlık durumu ve merkezde kalış süresi dikkate alınarak, bir diyetisyen tarafından hazırlanacak veya satın alınacak ya da var ise Genel Müdürlüğün belirlediği gıda rasyonuna göre; yatılı merkezlerde asgari üç ana ve iki ara öğün, gündüzlü merkezlerde asgari bir ana ve bir ara öğün olmak üzere karşılanır. Bakıma muhtaç özürlülere verilen yemek numuneleri yirmi dört saat muhafaza edilir. Yemek listelerinin bir örneği her türlü denetimde gösterilmek üzere dosyasında muhafaza edilir.
(4) Bakıma muhtaç özürlünün her türlü geliri ile taşınır ve taşınmaz mal varlığı, müstakil düzenleme yapılmadıkça, 3/9/2010 tarihli ve 27691 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü Özürlülerin Bakımı, Rehabilitasyonu ve Aile Danışmanlığı Hizmetlerine Dair Yönetmelik hükümlerine göre idare edilir.”
“(6) Merkezde personelin ve nöbet sorumlularının çalışma günleri ve saatleri sorumlu müdür tarafından belirlenir ve liste hâlinde merkezin görünür bir yerinde gösterilir. Bu listeye göre çalışan tüm personelin görev yaptığı gün ve saatler için imza cetveli düzenlenir.”
MADDE 6 –
Aynı Yönetmeliğin 43 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 43 – (1) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ücretinin ailesi veya kendisi tarafından ödenmesi ya da merkez tarafından ücretsiz bakılması hâlinde, 44 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen belgeler ile birlikte il müdürlüğüne müracaat edilir. Özürlünün veya yasal temsilcisinin talep ettiği merkezin de kabul etmesi hâlinde il müdürlüğü yerleştirme onayını verir. Merkez, bakıma muhtaç özürlüyü değerlendirme kurulunda değerlendirir ve bireysel bakım planını hazırlar.”
MADDE 7 –
Aynı Yönetmeliğin 44 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“d) Merkeze kabul edilen her bakıma muhtaç özürlü ve bunun kabul tarihi il müdürlüğüne bildirilir. Her bakıma muhtaç özürlü için bir dosya açılır ve belgeleri saklanır.”
MADDE 8 –
Aynı Yönetmeliğin 55 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“d) Verilen süre içinde aksaklıklarını gidermeyen merkez hakkında il müdürlüğünün teklifi ve valilik makamının onayı ile 57 nci ve 59 uncu maddelerde belirtilen işlemler yapılır.”
MADDE 9 –
Aynı Yönetmeliğin 56 ncı maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Merkezin geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinde kesinti yapılması nedenleri
MADDE 56 – (1) Merkezin beş iş günü geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinde beş günlük kesinti yapılması, aşağıda belirtilen hususlardan birisinin tespiti hâlinde ve uyarıya rağmen verilen süre içinde gerekli düzenleme yapılmadığı veya eksikliğin giderilmediği durumlarda yerine getirilir.
a) Merkeze açılış izin belgesinde yer almayan özür grubunun kabul edilmesi.
b) Personel için çalışma izninin alınmaması.
c) Eksik personel çalıştırılması.
ç) İl müdürlüğünce istenen bilgi ve belgelerin gönderilmemesi.
d) Sorumlu müdürün görevden ayrılmasının bildirilmemesi ve yeni sorumlu müdürün görevlendirilmesinin teklif edilmemesi.
e) Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edilmesi.
f) Bakılması gereken oranda ücretsiz bakıma muhtaç özürlüye bakılmaması.
(2) Birinci fıkranın uygulanmasında öncelikle hak edişlerden kesinti yapılır. Ancak üç kez hak edişlerden kesinti yapılmasına rağmen gerekli düzenlemelerin yapılmaması veya eksikliklerin giderilmemesi halinde geçici kapatma işlemi yapılır.”
MADDE 10 –
Aynı Yönetmeliğin 57 nci maddesinin başlığı ile birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Merkezin geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinin kesilmesi”
“(1) Merkezin 56 ncı madde gereğince geçici kapatılması, il müdürlüğünün teklifi ve valilik makamının onayı ile kolluk kuvvetleri nezaretinde gerçekleştirilir. Kapatılan merkezler bağlı bulundukları resmî kurum veya kuruluşlara bildirilir.”
“(4) Merkezin 56 ncı madde gereğince hak edişlerinin kesilmesi, il müdürünün teklifi ve valilik makamının onayı ile gerçekleştirilir.”
MADDE 11 –
Aynı Yönetmeliğin 58 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 58 – (1) Merkez;
a) Uyarılara rağmen tespit edilen eksikliklerin giderilmemesi ve üçüncü kez geçici kapatma cezası almasına rağmen aynı konularda eksikliğin tespit edilmesi,
b) Açılış izin onayı olmadan hizmete başlaması,
c) İzinsiz devir ve nakil işlemi yapılması,
durumunda kapatılır.”
MADDE 12 –
Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü, Özürlüler İdaresi Başkanlığı, Maliye Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığınca ve müştereken hazırlanan ve Sayıştayın görüşü alınan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 13 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Bakan yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
30/7/2006
26244
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
30/7/2006 tarihli ve 26244 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bakıma Muhtaç Özürlülere Yönelik Resmi Kurum ve Kuruluşlar Bakım Merkezleri Yönetmeliğinin 1 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; resmî kurum ve kuruluşların bünyesinde açılacak bakıma muhtaç özürlülere yönelik bakım merkezlerinin açılış izni, çalışma şartları, personel standardı, denetlenmeleri ile ücret tespiti ve ödemelerine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.”
MADDE 2 –
Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“a) Bakıcı Personel: Bakıma muhtaç özürlülere bakım hizmeti sunabileceğine ilişkin Millî Eğitim Bakanlığı onaylı sertifikası veya başarı belgesi olan ya da sağlık meslek lisesi, kız meslek lisesi çocuk gelişimi ve eğitimi bölümü, meslek lisesi özürlü-yaşlı bakımı bölümü mezunu veya bu bölümlerden en az önlisans mezunu olan, merkezde veya merkeze bağlı olarak bakıma muhtaç özürlünün ikametgâhında, bakım hizmeti sunan kişiyi,”
“h) Sağlık Personeli: Bu Yönetmeliğin uygulanmasında; hemşire, ebe, sağlık teknisyeni veya sağlık memuru unvanına sahip olan personeli,”
MADDE 3 –
Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(3) Genel Müdürlük ambleminin merkez tabelasında kullanılması zorunludur. Amblem, merkez tabelası haricinde kullanılamaz.”
MADDE 4 –
Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 16 – (1) Merkezden ayrılan, vefat eden, görevine son verilen, yıllık veya sağlık iznine ayrılan personel en geç yedi iş günü içinde il müdürlüğüne yazılı olarak bildirilir.”
MADDE 5 –
Aynı Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(1) Merkezde müdürün haricinde zorunlu çalıştırılması gereken personel sayısı aşağıda belirtilmiştir.
a) Gündüzlü hizmet veren merkezde; bakılan her otuzaltı bakıma muhtaç özürlü için bir mesleki personel ve her kırksekiz bakıma muhtaç özürlü için bir sağlık personeli, her altı bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı olmak üzere personel çalıştırılır.
b) Yatılı hizmet veren merkezde; ulusal bayram ve genel tatil günleri haricindeki haftanın altı iş gününün gündüz postasında bakılan her otuzaltı bakıma muhtaç özürlü için bir mesleki personel, her kırksekiz bakıma muhtaç özürlü için bir sağlık personeli çalıştırılır. Ulusal bayram ve genel tatil günleri ile gündüz postası haricindeki çalışma saatlerinde ise nöbet sorumlusu olarak bir mesleki personel veya sağlık personeli çalıştırılır. 00.00-08.00 saatleri arasında her yirmidört bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel, 08.00-16.00 saatleri arasında her altı bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel, 16.00-24.00 saatleri arasında her oniki bakıma muhtaç özürlü için bir bakıcı personel görev yapacak şekilde personel çalıştırılır.”
“(4) Personelin habersiz ayrılması, yeni personel bulunamaması, doğal afet hâllerinde, personelin çalışma saatleri en fazla dört saat kadar ileriye veya geriye alınabilir ya da uzatılabilir veya kısaltılabilir. Merkezde personel çalıştırılması, merkez sorumluluğunda personelin tabi olduğu mevzuat hükümleri doğrultusunda yürütülür.”
MADDE 6 –
Aynı Yönetmeliğin 37 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (g) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, fıkraya aşağıdaki (h) ve (ı) bentleri eklenmiştir.
“f) Merkezde bakıma muhtaç özürlü bireyin beslenme ihtiyacı, sağlık durumu ve merkezde kalış süresi dikkate alınarak, bir diyetisyen tarafından hazırlanacak veya satın alınacak ya da var ise Genel Müdürlüğün belirlediği gıda rasyonuna göre; yatılı merkezlerde asgari üç ana ve iki ara öğün, gündüzlü merkezlerde asgari bir ana ve bir ara öğün olmak üzere karşılanır. Bakıma muhtaç özürlü bireye verilen yemek numuneleri yirmidört saat muhafaza edilir. Yemek listelerinin bir örneği her türlü denetimde gösterilmek üzere dosyasında muhafaza edilir.
g) Bakıma muhtaç özürlünün her türlü geliri ile taşınır ve taşınmaz mal varlığı, müstakil düzenleme yapılmadıkça, 3/9/2010 tarihli ve 27691 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü Özürlülerin Bakımı, Rehabilitasyonu ve Aile Danışmanlığı Hizmetlerine Dair Yönetmelik hükümlerine göre idare edilir.”
“h) Merkezlere, ücreti Genel Müdürlükçe ödenen bakıma muhtaç özürlüler ile ücreti kendisi veya ailesi tarafından ödenen bakıma muhtaç özürlüler, bakım hizmeti sunulmak üzere kabul edilir.
ı) Merkezde personelin ve nöbet sorumlularının çalışma gün ve saatleri müdür tarafından belirlenir ve liste hâlinde merkezin görünür bir yerinde gösterilir. Bu listeye göre çalışan tüm personelin görev yaptığı gün ve saatler için imza cetveli düzenlenir.”
MADDE 7 –
Aynı Yönetmeliğin 38 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 38 – (1) Bakıma muhtaç özürlülerden, her ne ad altında olursa olsun her türlü gelirleri toplamı esas alınmak suretiyle; kendilerine ait veya bakmakla yükümlü olunan birey sayısına göre kendilerine düşen ortalama aylık gelir tutarı bir aylık net asgari ücret tutarının 2/3’ünden daha az olanların bakım ücreti Genel Müdürlükçe karşılanacak olup müracaat ve işlemleri aşağıdaki şekilde yapılır.
a) Bakıma muhtaç özürlünün bakım talebine ilişkin müracaat, bakıma muhtaç özürlü bireyin kendisi veya yasal temsilcisi tarafından il/ilçe müdürlüğüne yapılır.
b) Bakıma muhtaç özürlünün bakım talebine ilişkin olarak 30/7/2006 tarihli ve 26244 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bakıma Muhtaç Özürlülerin Tesbiti ve Bakım Hizmeti Esaslarının Belirlenmesine İlişkin Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen belgeler istenir ve bu belgeler il müdürlüğünce değerlendirilir.
c) İl müdürlüğünce bakıma muhtaç özürlü ve ailesinin psiko-sosyal ve ekonomik durumu ile yararlanılabilecek hizmetler hakkında bakım raporu hazırlanır.
ç) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ihtiyacına göre alması gereken bakım hizmetleri, (b) bendinde belirtilen Yönetmelik çerçevesinde bakım raporu ile belirlenir.
d) Bakıma muhtaç özürlünün ihtiyaç duyduğu bakım hizmetlerinin belirlenmesini müteakiben, bakım hizmetinin verileceği merkez, bakıma muhtaç özürlünün veya yasal temsilcisinin talebi doğrultusunda merkezin kapasitesi dikkate alınarak belirlenir. Konu il müdürlüğünce belirlenen merkeze bildirilir.
e) Belirlenen merkezin bakım hizmetini vermeyi kabul etmesi hâlinde, bakıma muhtaç özürlüye belirlenen merkezde bakım hizmetinin verilmesi il müdürlüğünce onaylanır.
f) Bakıma muhtaç özürlü veya yasal temsilcisi, merkezde verilen bakım hizmetinden memnun olmaması hâlinde, merkezin değiştirilmesini talep edebilir. İl müdürlüğü talebi değerlendirerek gerekli işlemi yapar.
(2) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ücretinin ailesi veya kendisi tarafından ödenmesi ya da merkez tarafından ücretsiz bakılması hâlinde 39 uncu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen belgeler ile birlikte il müdürlüğüne müracaat edilir. Özürlünün veya yasal temsilcisinin talep ettiği merkezin de kabul etmesi hâlinde il müdürlüğü yerleştirme onayını verir. Merkez, bakıma muhtaç özürlüyü değerlendirme kurulunda değerlendirir ve bireysel bakım planını hazırlar.”
MADDE 8 –
Aynı Yönetmeliğin 39 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 39 – (1) Merkeze bakıma muhtaç özürlü kabulü aşağıda belirtilen şekilde yapılır.
a) Bakım ücreti bakıma muhtaç özürlü veya ailesi tarafından ödenecek ya da merkez tarafından ücretsiz bakılacak ise merkeze kabul edilecek bakıma muhtaç özürlüden, ailesinden veya yasal temsilcisinden dilekçe, bakıma muhtaç özürlüye ait T.C. Kimlik Numarası, veliye veya vasiye ait ikametgâh beyanı, bakıma muhtaç özürlü için sağlık kurulu raporu ve iki adet fotoğraf istenir (Nüfus cüzdanı örneği ve ikametgâh belgesi merkez tarafından elektronik ortamda temin edilir).
b) Bakım ücreti Genel Müdürlük tarafından ödenecek ise 38 inci maddede belirtilen belgelerden oluşan dosyanın bir nüshası il müdürlüğünce resmî yazı ekinde merkeze gönderilir.
c) Merkezde, bakıma muhtaç özürlü ve ailesi hakkında ayrıntılı ilk görüşme formu düzenlenir.
ç) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ihtiyacı merkez değerlendirme kurulunda değerlendirilir ve bireysel bakım planı oluşturulur.
d) Merkeze kabul edilen her bakıma muhtaç özürlü ve kabul tarihi il müdürlüğüne bildirilir. Her bakıma muhtaç özürlü için bir dosya açılarak belgeleri saklanır.
(2) Merkez hizmetlerinden yararlanmak üzere aşağıda belirtilen esaslar dâhilinde ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kabul edilir.
a) Merkeze il müdürlüğünün veya merkezin önereceği bakıma muhtaç özürlüler arasından, il müdürlüğünde görevli sosyal çalışmacı tarafından hazırlanacak sosyal inceleme raporu sonucuna göre ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kabul edilir.
b) Merkeze hizmet verdiği bakıma muhtaç özürlü sayısının yüzde üçü oranında ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kabul edilir.
c) Merkeze ücretsiz kabul edilecek bakıma muhtaç özürlüler, sosyal ve ekonomik yoksunluk içerisinde bulunan bakıma muhtaç özürlüler arasından il müdürlüğünce belirlenir.
ç) Merkez, her ay sonunda kapasitesini, hizmet verdiği bakıma muhtaç özürlü sayısını, ücretsiz hizmet verdiği bakıma muhtaç özürlü sayısını ve varsa açık olan ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kapasitesini il müdürlüğüne bildirir.
d) İl müdürlüğü ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kapasitesinin doldurulmasını takip eder. İl müdürlüğünün teklifine rağmen ücretsiz bakıma muhtaç özürlü kapasitesini doldurmayan merkeze 50 nci maddedeki hükümler uygulanır.
MADDE 9 –
Aynı Yönetmeliğin 43 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 43 – (1) Bakım ücretleri uygulaması, Genel Müdürlük tarafından ödenecekler hariç olmak üzere, merkezde sunulacak hizmetler karşılığında ücret alınmasına veya alınmamasına ya da alınacak ücretin tutarına ilişkin esaslar, resmî kurum veya kuruluşların tabi olduğu genel hükümler çerçevesinde, bu kurum veya kuruluşlar tarafından belirlenir.”
MADDE 10 –
Aynı Yönetmeliğin 44 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 44 – (1) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ücretinin kendisi veya ailesi tarafından ödenmesi hâlinde; bakım ücreti, bakım hizmetlerin sunulmasını müteakiben aylık olarak alınır. Ücretin tahsiline ilişkin olarak belge düzenlenir.
(2) Bakıma muhtaç özürlünün bakım ücretinin Genel Müdürlükçe ödenecek olması hâlinde; bakım ücreti Bakıma Muhtaç Özürlülerin Tesbiti ve Bakım Hizmeti Esaslarının Belirlenmesine İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre ödenir.
(3) Merkezin eksik personel çalıştırdığının tespit edilmesi hâlinde; Genel Müdürlükçe ödenecek bakım ücreti, eksik çalıştırılan personel sayısının çalıştırılması gerekli toplam personel sayısına oranı ölçüsünde eksik ödenir. Geçmiş aylarda eksik personel çalıştırdığı tespit edilen merkez için de aynı şekilde hesaplama yapılarak yapılacak yeni ödemelerde kesinti yapılır.
MADDE 11 –
Aynı Yönetmeliğin 49 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“d) Verilen süre içinde aksaklıklarını gidermeyen merkez hakkında il müdürlüğünün teklifi ve valilik makamının onayı ile 51 inci ve 53 üncü maddelerde belirtilen işlemler uygulanır.”
MADDE 12 –
Aynı Yönetmeliğin 50 nci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Merkezin geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinde kesinti yapılması nedenleri
MADDE 50 – (1) Merkezin beş iş günü geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinde beş günlük kesinti yapılması, aşağıda belirtilen hususlardan birisinin tespiti hâlinde ve uyarıya rağmen verilen süre içinde gerekli düzenlemenin yapılmaması veya eksikliğin giderilmemesi durumlarında yerine getirilir.
a) Merkezin açılış izin belgesinde yer almayan özür grubunun kabul edilmesi.
b) Çalışma izni gereken personel için çalışma izninin alınmaması.
c) Eksik personel çalıştırılması.
ç) İl müdürlüğünce istenen bilgi ve belgelerin gönderilmemesi.
d) Müdürün görevden ayrılmasının bildirilmemesi ve yeni müdürün görevlendirilmemesi.
e) Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edilmesi.
f) Bakılması gereken oranda ücretsiz bakıma muhtaç özürlüye bakılmaması.
(2) Birinci fıkranın uygulanmasında öncelikle hak edişlerden kesinti yapılır. Ancak üç kez hak edişlerden kesinti yapılmasına rağmen gerekli düzenlemelerin yapılmaması veya eksikliklerin giderilmemesi halinde geçici kapatma işlemi yapılır.”
MADDE 13 –
Aynı Yönetmeliğin 51 inci maddesinin başlığı aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Merkezin geçici olarak kapatılması veya hak edişlerinin kesilmesi”
“(4) Merkezin 50 nci madde gereğince hak edişlerinin kesilmesi, il müdürünün teklifi ve valilik makamının onayı ile gerçekleştirilir.”
MADDE 14 –
Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü, Özürlüler İdaresi Başkanlığı, Maliye Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığınca müştereken hazırlanan ve Sayıştayın görüşü alınan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 15 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Bakan yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
30/7/2006
26244
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
30/7/2006 tarihli ve 26244 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bakıma Muhtaç Özürlülerin Tesbiti ve Bakım Hizmeti Esaslarının Belirlenmesine İlişkin Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“h) Bakmakla yükümlü olunan bireyler: Bu Yönetmeliğin uygulanmasında, üveyler de dâhil olmak üzere bakıma muhtaç özürlünün kendisi ve kendisi ile birlikte aynı evde yaşayan eşi, çocukları ile ana ve babası, çocuklarının eşleri, evli olmayan torunları, ana ve babasının ana ve babası, evli olmayan kardeşleri, eşinin ana ve babası, eşinin evli olmayan kardeşleri; başka bir adreste bulunsa dahi evli olmayan ve eğitimini devam ettiren çocukları ile aynı durumdaki kardeşleri ve eşinin kardeşleri ile aynı evde yaşamakta iken er veya erbaş olarak askere gitmiş olan babası, çocuğu ve kardeşi; ayrı adreslerde ikamet etse dahi özürlü üzerinde velayeti devam eden anne ve babası veya kanunen bakmakla yükümlü kimsesi bulunamayan özürlü ile aynı evde yaşayan ve bakım hizmeti vermeyi yazılı olarak taahhüt eden akraba, vasi ve bunlarla birlikte aynı evde yaşayan kişileri,”
MADDE 2 –
Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(3) İl müdürlüklerince, beyan edilen T.C. Kimlik Numarası üzerinden elde edilecek nüfus cüzdanı sureti, aile nüfus kayıt örneği ve ikametgâh adres belgesi dosyaya eklenecektir.”
MADDE 3 –
Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“c) Bakım hizmetleri değerlendirme heyeti, bakıma muhtaç özürlüye il dışında özel veya Genel Müdürlüğün dışındaki resmî bakım merkezinde bakım hizmeti verilmesini öngörmüş ise dosya ilgili il müdürlüğüne gönderilir. Dosyanın gönderildiği il müdürlüğü öngörülen bakım hizmeti doğrultusunda gerekli işlemi yaparak onay verir veya öngörülen bakım hizmetinin verilemeyeceğini tespit etmesi hâlinde dosyayı iade eder.”
MADDE 4 –
Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“a) Bakım hizmetleri değerlendirme heyeti; il müdürlüğü onayıyla sosyal çalışmacı, psikolog, çocuk gelişimci, tabip, fizyoterapist, hemşire, sağlık memuru, ebe, sağlık teknisyeni unvanına sahip kişiler arasından farklı mesleki unvanlara sahip en az üç kişiden oluşturulur. Personelin farklı kurum ve kuruluşlardan heyette görevlendirilmesi durumunda valilikten onay alınır.”
MADDE 5 –
Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(2) Bakım ücreti il müdürlüğünce ödenen bakıma muhtaç özürlünün vefat etmesi hâlinde, bakım hizmetini üstlenen bakım merkezi veya akrabası en geç onbeş gün içinde durumu il müdürlüğüne bildirmek zorundadır. Aksi takdirde sorumlular hakkında hukuki ve idari işlem yapılır.
(3) Bakım ücreti il müdürlüğünce ödenen ve ikametgâhında bakılan bakıma muhtaç özürlünün ikametgâh adresinin değişmesi hâlinde, yeni ikametgâh adresinin bakımını üstlenen bakım merkezi veya akrabası tarafından en geç onbeş gün içinde il müdürlüğüne bildirilmesi zorunludur. Aksi takdirde sorumlular hakkında hukuki veya idari işlem yapılır.”
MADDE 6 –
Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (ç) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“b) Bakım hizmetlerinin Genel Müdürlüğün izni ile açılmış olan diğer resmî kurum ve kuruluşlara ait bakım merkezlerinde verilmesi: Bakıma muhtaç özürlünün veya yasal temsilcisinin talep etmesi ve merkezin kabul etmesi hâlinde, bakım hizmeti Genel Müdürlüğün izni ile açılmış olan diğer resmî kurum ve kuruluşlara ait bakım merkezlerinden alınabilir. Bu durumda bakıma muhtaç özürlülere sunulan bakım hizmeti ücreti, sözkonusu merkeze il müdürlüğü tarafından aylık olarak ödenir.”
“ç) Bakım hizmetlerinin bakıma muhtaç özürlünün akrabası veya bakıcı personel tarafından ikametgâhında verilmesi: Bakıma muhtaç özürlünün veya yasal temsilcisinin talep etmesi hâlinde, bakım hizmeti Genel Müdürlüğün denetim ve rehberliğinde bakıma muhtaç özürlünün akrabası veya bakıcı personel tarafından bakıma muhtaç özürlünün veya akrabasının ikametgâhında verilebilir. Bu durumda bakıma muhtaç özürlülere sunulan bakım hizmeti ücreti, bakıma muhtaç özürlünün akrabasına veya bakıcı personeli istihdam eden bakım merkezine il müdürlüğü tarafından aylık olarak ödenir.”
MADDE 7 –
Aynı Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“b) Bakıma muhtaç özürlüye bakım merkezinde veya merkezin görevlendirdiği bakıcı personel tarafından ikametgâhında bakım hizmetinin verilmesi durumunda, bakım ücreti aşağıdaki belgelere istinaden merkeze, bakım hizmetinin verilmesini takip eden ay içinde il müdürlüğü tarafından ödenir. Aşağıdaki belgelerde eksik olması hâlinde ödeme yapılmaz.
1) Merkezin bakım ücretinin yatırılmasını istediği banka hesap bilgilerini içeren dilekçesi.
2) Merkezin açılış izin onayının fotokopisi.
3) 8 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendine istinaden alınmış olan onay.
4) Merkezin hizmet verdiği tüm bakıma muhtaç özürlülerin isim listesi.
5) Merkezde görevli personele ilişkin aylık sosyal sigorta prim bildirgeleri.
6) Hak edişe esas ödeme tutarlarını da içeren zorunlu çalıştırılması gerekli personel sayıları ile fiili olarak bakımı gerçekleştirilen özürlü sayılarının karşılaştırılmalı çizelgesi.
7) Çalışma onayı verilen tüm personelin ödeme yapılacak aya ilişkin maaşlarının ilgili bankaya yatırıldığına ilişkin bankadan alınacak onaylı belge.”
“(2) Bakıma muhtaç özürlünün herhangi bir nedenle yasal temsilcisi veya akrabası tarafından izinli alınması halinde, durum bakım hizmetini fiilen yürüten tarafından il müdürlüğüne en geç yedi işgünü içinde yazılı olarak bildirilir.”
MADDE 8 –
Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü, Özürlüler İdaresi Başkanlığı, Maliye Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığınca müştereken hazırlanan ve Sayıştayın görüşü alınan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 9 –
Bu Yönetmelik hükümlerini Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Bakan yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
30/7/2006
26244
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
MADDE 1 – 7/12/2010 tarihli ve 27778 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmeliğin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (d), (f) ve (h) bentlerine” ibaresi “3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“a) Bakan: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanını,
b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,”
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(1) Komite; Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünden bir genel müdür yardımcısı, ilgili daire başkanının da olduğu üç üye, Hayvancılık Genel Müdürlüğünden bir üye, Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürlüğünden bir üye, Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünden bir üye, Bakanlık Hukuk Müşavirliğinden bir hukuk müşaviri ve Bakanlık Rehberlik ve Teftiş Başkanlığından bir müfettiş olmak üzere toplam sekiz üyeden oluşturulur. İyi Tarım Uygulamaları Komitesine, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünden genel müdür yardımcısı veya ilgili daire başkanı başkanlık eder.”
“(3) Raportörlük, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü ilgili daire başkanlığı tarafından yürütülür.”
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“b) Komite sekretaryası, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü ilgili daire başkanlığı tarafından yürütülür.”
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde geçen “en az iki yıllık” ibaresi “en az bir yıllık” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 34 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 34 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.”
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek–1 ve Ek–2 ekteki şekilde değiştirilmiştir.
MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin Ek–3, Ek–5 ve Ek-6’sının başlığında yer alan “T.C. TARIM VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞINA (Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü)” ibareleri “T.C. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANLIĞINA (Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü)” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin Ek-4’ünde yer alan taahhütnamenin ilk cümlesinde yer alan “Tarım ve Köyişleri Bakanlığı” ibaresi “Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 10 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 11 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
Resmi Gazete Tarihi: 21.11.2008 Resmi Gazete Sayısı: 27061
ÇEVRE DENETİMİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, çevrenin korunması için tesis veya faaliyetin çalışmaya başlamasından sona erdirilmesine kadar olan süreçte çevre denetiminin usul ve esaslarını; denetim yapacak personelin, çevre yönetim birimi/çevre görevlisinin, çevre hizmeti konusunda yetkilendirilmiş firmaların nitelikleri ile yükümlülüklerini düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;
a) Çevre denetimiyle ilgili iş ve işlemleri, çevre denetim görevlisi niteliklerini, faaliyet veya tesis sahiplerinin yükümlülükleri ile denetimle ilgili birimlerin görev ve yetkilerini,
b) (Mülga:RG-16/8/2011-28027)
c) (Mülga:RG-16/8/2011-28027)
ç) Çevre gönüllüsünün nitelik ve görevlerini
kapsar.
(2) Bu Yönetmelik, askeri işyerleri, askeri bölgelerin ve tatbikatların, 9/7/1982 tarihli ve 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu uyarınca Atom Enerjisi Kurumunun yetki alanına giren kurum, kuruluş ve işletmelerin denetimi ile 11/1/1974 tarihli ve 14765 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü kapsamına giren konuların denetiminde uygulanmaz.
(3) Atom Enerjisi Kurumunun yetki alanına giren kurum, kuruluş ve işletmelerin denetiminde ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü kapsamına giren konularda Bakanlık ve ilgili kuruluş arasında bir protokol yapılması durumunda bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen konularda bu Yönetmelik hükümleri uyarınca ilgili kuruluşla ortak denetim yapılabilir.
Dayanak
MADDE 3 – (Değişik:RG-16/8/2011-28027)
(1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 12 ve 15 inci maddeleri ile Ek 2 nci ve Ek 3 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakan: Çevre ve Orman Bakanını,
b) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
c) Birleşik denetim: Tesis veya faaliyetlerin, çalışmalarının Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren hava, su, toprak, atık, kimyasallar, deniz ve gürültüye ilişkin tüm yönetmeliklere uygunluğunun bir arada ele alındığı denetimleri,
ç) Çevre baş denetim görevlisi: Çevreyle ilgili denetimleri yapabilecek, yönetebilecek özelliklere sahip olup 35 inci maddede yer alan eğitim programını tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan 80 ve üzeri puana sahip bakanlıkça görevlendirilen kişiyi,
d) Çevre denetim görevlisi: Çevre ile ilgili denetim yapabilecek ve 35 inci maddede yer alan eğitim programını tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan 70 ve üzeri puana sahip bakanlıkça görevlendirilen kişiyi,
e) Çevre denetim görevlisi adayı: Bakanlık merkez veya taşra teşkilatında çalışmakta olup 35 inci maddede yer alan eğitim programına katılan kişiyi,
f) Çevre denetimi: Tesis veya faaliyetlerin çalışmasının Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere uygunluğunu kontrol etmek için, bu mevzuatın yetkili kıldığı kurum ve kuruluşlarla işbirliği ve koordinasyon sağlanarak, faaliyetlere ilişkin bilgilerin tarafsız bir şekilde toplanmasını, değerlendirilmesini, rapor haline getirilmesini ve idari yaptırım kararı ile yetkilendirilmiş makama bildirilmesini,
g) Çevre gönüllüsü: Bakanlıkça, uygun niteliklere sahip kişiler arasından seçilen ve Çevre Kanunu ve bu Kanuna göre yürürlüğe konulan düzenlemelere aykırı faaliyetleri Bakanlığa iletmekle görevli ve yetkili kişiyi,
ğ) Çevre görevlisi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik programları düzenleyen tesiste veya çevre yönetim hizmeti veren firmada çalışan görevliyi,
h) Çevre yönetim birimi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik programları düzenleyen birimi,
ı) Denetim planı: Denetim otoritesinin önceliklerini ve hedeflerini belirleyen stratejik ve halka açık dokümanı,
i) Denetim programı: Denetim planı çerçevesinde gerçekleştirilecek operasyonel faaliyetleri içeren içsel dokümanı,
j) İç tetkik: Tesis veya faaliyetlerin, Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere uygunluğunun, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığının çevre yönetim birimi, çevre görevlisi veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları aracılığı ile değerlendirilmesini ve rapor haline getirilmesini,
k) İzleme: Havaya, suya, toprağa verilen kirletici unsur taşıyan her türlü proses çıktısının ölçüm ve analizlerinin yapılmasını/yaptırılmasını,
l) Kanun: 2872 sayılı Çevre Kanununu,
m) Ortam bazlı denetim: Tesis veya faaliyetlerin Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren hava, su, toprak ortamları ile atıklara, kimyasallara ve gürültüye ilişkin mevzuattan birinin uygunluğunun ele alındığı denetimleri,
n) (Değişik:RG-22/10/2009-27384) Belge: Çevre görevlisi eğitimi sonrasındaki sınavda başarılı olanlara verilecek belgeyi,
o) Uygunsuzluk: Çevre mevzuatında belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesini
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Denetime Tabi Tesis veya Faaliyetler ve Yükümlülükleri
Denetime tabi tesisler veya faaliyetler
MADDE 5 – (Değişik:RG-16/8/2011-28027)
(1) Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde kalan serbest ve münhasır ekonomik bölgeler dâhil egemenlik ve yargılama sahaları içerisindeki tüm kara ve deniz alanlarında 2872 sayılı Çevre Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri kapsamındaki her türlü kirlilik kaynağı ve ihlaller denetime tabidir.
Denetime tabi tesislerin veya faaliyetlerin yükümlülükleri
MADDE 6 – (1) Denetime tabi tesis veya faaliyetler;
a) (Mülga:RG-16/8/2011-28027)
b) İlgili mevzuat kapsamında gerekli ölçüm ve analizleri, Bakanlığa ya da Bakanlıkça yetkilendirilmiş özel veya kamu kurum ve kuruluşların laboratuvarlarına yaptırmakla,
c) Denetim sırasında çevre denetim görevlisinin tesis veya faaliyetlerin alanlarına girmesini, güvenliğini ve denetim için gerekli görülen personel ve her türlü ekipmanı sağlamakla,
ç) Çevre denetim görevlisinin gerekli gördüğü hallerde ve/veya itiraz durumunda ölçüm ve analizlerin giderlerini karşılamakla,
d) Denetim sırasında çevre mevzuatı kapsamında istenilen bilgi ve belgeleri öngörülen sürede ve eksiksiz olarak sağlamakla,
e) (Mülga:RG-16/8/2011-28027)
f) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre danışmanlığı hizmet satın alımı sözleşmesi yapılması durumunda en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,
g) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarıyla yapılmış olan çevre danışmanlığı hizmet satın alım sözleşmelerinin iptal edilmesi durumunda en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,
ğ) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarıyla yapılmış olan çevre danışmanlığı hizmet alım sözleşmelerinin iptal edildiği tarihten itibaren en geç iki ay içerisinde diğer bir yetkilendirilmiş firma ile yeni bir anlaşma yapmakla veya çevre yönetim birimi kurmak ya da çevre görevlisi istihdam etmekle,
yükümlüdür.
Tesis veya faaliyetlerin kendini izlemesi ve iç tetkik
MADDE 7 – (1) Tesis veya faaliyetlerin kendini izlemesi ve iç tetkikin gerçekleştirilmesi çevre yönetim birimi veya çevre görevlisi tarafından yapılır. Çevre yönetim birimi kurmayan ya da çevre görevlisi istihdam etmeyen tesis veya faaliyetler bu amaçla Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş firmalardan hizmet satın alır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çevre Yönetim Birimi ve Çevre Görevlisinin Nitelikleri ve Görevleri
Tesis veya faaliyetlerde, tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimlerinde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlisinde aranacak nitelikler
MADDE 8 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)
Çevre yönetim birimi ya da tesis veya faaliyette çalışan çevre görevlisinin görevleri
MADDE 9 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çevre Yönetim Birimi Kurma veya Çevre Görevlisi Çalıştırma Kriterleri
Tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimi kurma veya çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 10 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)
Belediyelerin ve mahalli idare birliklerinin çevre yönetim birimi kurma ve çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 11 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)
Sağlık kuruluşları ve hastanelerde çevre yönetim birimi kurma ve çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 12 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)
BEŞİNCİ BÖLÜM
Çevre Yönetim Hizmeti Verecek Yetkilendirilmiş Çevre Danışmanlık
Firmalarının Yükümlülükleri ve Yeterlik Belgesi
Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının nitelikleri
MADDE 13 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)
Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının yükümlülükleri
MADDE 14 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)
Çevre danışmanlık firmaları için yeterlik belgesi yükümlülüğü
MADDE 15 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)
Eğitim
MADDE 16 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)
ALTINCI BÖLÜM
Çevre Gönüllüsünün Nitelikleri ve Görevleri
Çevre gönüllüsünde aranacak nitelikler
MADDE 17 – (1) Çevre gönüllüsünün:
a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olması,
b) Kamu hizmetlerinden yasaklı olmaması,
c) En az dört yıllık yükseköğretim kurumlarından mezun olması,
ç) Kurum, kuruluş ve işletmelerde en az beş yıl süreyle çevre konularında çalışmış olması,
d) Bakanlık tarafından düzenlenecek çevre mevzuatı eğitimine katılmış olması,
e) Bakanlık tarafından açılacak sınavda başarılı olması
gerekmektedir.
(2) Bu maddenin birinci fıkrasına ek olarak, Çevre ve Orman Bakanlığında Müsteşar ve Müsteşar Yardımcısı olarak görev yapmış olan kişiler çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre gönüllüsü olurlar.
(3) Çevre ve Orman Bakanlığının Teftiş Kurulu Başkanlığı, Hukuk Müşavirliği, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Planlama Genel Müdürlüğü, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünde ve Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığında, kamu kurum ve kuruluşların çevre birimi bünyesinde en az beş yıl süre ile çalışmış ve üniversitelerin dört yıllık fakülte ve yüksek okullarından mezun olan personel çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre gönüllüsü olurlar.
(4) Çevre Mühendisliği bölümlerinden doktor ve üzeri akademik unvan almış kişiler de Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın çevre gönüllüsü olurlar.
Çevre gönüllüsünün görevleri
MADDE 18 – (1) Çevre gönüllüsü, Kanuna ve ilgili mevzuata aykırı faaliyetleri Bakanlığın merkez veya taşra teşkilatına iletmekle yükümlüdür.
(2) Görevini kötüye kullandığı tespit edilen çevre gönüllülerinin bu görevleri sona erdirilir; bu kişiler yeniden çevre gönüllüsü olarak başvuruda bulunamazlar.
Çevre gönüllüsünün bildirimde bulunma yetkisi
MADDE 19 – (1) Çevre gönüllülerinin tesis veya faaliyetlere giderek denetleme yapma yetkisi olmayıp bildirim yapma yetkisi bulunmaktadır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çevre Denetiminin Usul ve Esasları
Yetkili birimler
MADDE 20 – (1) Bakanlığın tesis veya faaliyetleri denetlemekle yetkili birimleri, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Planlama Genel Müdürlüğü, İl Çevre ve Orman Müdürlükleridir.
(2) 3/3/2005 tarihli ve 5312 sayılı Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanuna dayanılarak hazırlanmış olan ve 21/10/2006 tarihli ve 26326 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanunun Uygulama Yönetmeliğinin 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen hususlarda Bakanlık denetim yapmaya yetkilidir.
(3) Çevre Kanunu ve bu Kanun uyarınca yürürlüğe konulan yönetmeliklerin yetkili kıldığı kurum ve kuruluşların denetim yetkileri saklıdır.
(4) Kanun uyarınca yetki devri yapılacak kurum ve kuruluşlarda aranacak nitelikler tebliğ ile belirlenir.
Denetim planı
MADDE 21 – (1) Ülkenin çevre politikası ve stratejisi çerçevesinde Bakanlığın çevre denetimi konusundaki önceliklerini, genel amaç ve hedeflerini belirlemek üzere Bakanlık Denetim Birimi tarafından Denetim Planı hazırlanır. Bu plan veya planlar ulusal, bölgesel ve yerel ölçekte oluşturulabilir. Denetim planı hazırlanırken, önceki denetim faaliyetlerinden elde edilen verilerlerden yararlanılır.
(2) Her çevre denetimi planı en azından:
a) Kapsadığı coğrafi alanı tanımlar,
b) Belli bir süreyi kapsar,
c) Gerektiğinde değiştirilebilir,
ç) Kapsanan sahaların ve kontrol edilecek tesislerin türünü tanımlar,
d) Çevresel riskleri dikkate alarak rutin çevre denetimleri için bir program belirlenir, bu programlar, farklı tür tesisler veya belirlenmiş tesisler için saha ziyaretlerinin sıklığını içerir,
e) Şikayet, kaza, uygunsuzluk ve izin verme amacı gibi durumlarda yapılan, rutin olmayan denetimlerin usulünü de içerir.
Yıllık denetim programı
MADDE 22 – (1) Birleşik denetimler için yıllık denetim programı, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü ve il çevre ve orman müdürlüklerinin işbirliği ile bir önceki yılın Aralık ayında hazırlanır ve Bakan tarafından onaylanarak yürürlüğe girer.
(2) Bu programla, yıl içinde Bakanlığın merkez ve taşra teşkilatınca birleşik denetim gerçekleştirilecek tesis veya faaliyetler belirlenir.
(3) Ortam bazlı denetimler konusunda Bakanlık ve Bakanlığın yetki verdiği kurum ve kuruluşlar, denetimleri kendilerinin belirlediği programlar çerçevesinde gerçekleştirir.
(4) Kaza, ihbar, şikâyet gibi durumlarda veya Bakanlıkça gerek görüldüğü hallerde denetim programına bağlı olmaksızın birleşik ve/veya ortam bazlı denetim yapılır.
Bildirim
MADDE 23 – (1) Yıllık denetim programına alınan tesis veya faaliyetlere, denetimlerin haberli yapılacak olması durumunda en az bir hafta önce yıllık denetim programına alındıkları bildirilir.
(2) Kaza, ihbar, şikâyet gibi durumlarda, ortam bazlı denetimlerde veya Bakanlığın program dışı denetime gerek gördüğü hallerde denetimin haberli yapılması zorunlu değildir.
Görevlendirme onayı
MADDE 24 – (1) Bakanlık çevre denetim görevlilerini, bağlı bulundukları denetimle yetkili birimin en üst amiri görevlendirir.
(2) Bakanlıkça, belirli bir denetim görevinin yapılması için en az iki çevre denetim görevlisi görevlendirilir.
(3) Birleşik denetimlerde, denetim ekibinde bir çevre baş denetim görevlisi bulunması zorunludur. Denetim ekibinde bulunan çevre denetim görevlilerinin puanı çevre baş denetim görevlisi olmaya yetmediği durumda denetim ekibi kendi içinde bir çevre denetim görevlisini, çevre baş denetim görevlisi olarak belirler.
(4) Gerekli durumlarda denetim ekibine çevre denetim görevlisi adayları da dâhil edilebilir. Denetim ekibinde yer alan çevre denetim görevlisi adayları gözlemci konumundadır.
Çevre baş denetim görevlilerinin görev ve sorumlulukları
MADDE 25 – (1) Çevre baş denetim görevlisinin görev ve sorumlulukları şunlardır;
a) Denetim öncesinde denetlenecek tesis veya faaliyet ile ilgili denetim ekibi içinde koordinasyonu ve işbölümünü sağlamak,
b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin prosesi, ürünleri, hizmetleri, daha önce yapılan denetim varsa bulguları toplamak, toplatmak ve değerlendirmek,
c) Denetim esnasında ve sonrasında denetim ekibiyle gerekli koordinasyonu sağlamak ve belgeleri istemek,
ç) Denetimin bitiminde, yerinde denetim tutanağının düzenlenmesini sağlamak,
d) Denetim sonunda her çevre denetim görevlisinden kendi göreviyle ilgili denetim sonuçlarını toplamak ve denetim raporunu hazırlamak,
e) Denetimin sonucuna göre İdari Yaptırım Karar Tutanağını hazırlamak ve onaylanmak üzere ilgili makama sunmak,
f) Denetim raporunu, 32 nci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen yerlere göndermek,
g) Gerektiğinde mahalli mülki amirinden kolluk kuvveti görevlendirilmesini talep etmek,
h) Denetimini gerçekleştireceği kamu, özel sektör kurumları veya tüzel kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.
Çevre denetim görevlisinin görev ve sorumlulukları
MADDE 26 – (1) Çevre (Değişik ibare:RG-22/10/2009-27384) denetim görevlisinin görev ve sorumlulukları şunlardır;
a) Denetim öncesinde çevre baş denetim görevlisinin koordinasyon çalışmalarına destek olmak,
b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin prosesini incelemek, daha önce yapılan denetim varsa bulguları toplamak, değerlendirmek ve sonucunu çevre baş denetim görevlisine sunmak,
c) Denetim esnasında yapılan işbölümü kapsamında kendisine verilen görevi tarafsız, etkin ve verimli bir şekilde planlayıp gerçekleştirmek,
ç) Denetim sırasında etkin görüşme, gözlem ve kayıtlar da dahil olmak üzere dokümanların gözden geçirilmesi yoluyla bilgi toplamak,
d) Denetim sonunda kendi göreviyle ilgili denetim bulgularını çevre baş denetim görevlisine sunmak ve denetim tutanağının düzenlenmesinde çevre baş denetim görevlisine yardımcı olmak,
e) Denetim raporunda yer alacak görüşlerini denetim tarihinden sonra on iş günü içinde çevre baş denetim görevlisine vermek,
f) Denetimini gerçekleştireceği kamu, özel sektör kurumları veya tüzel kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.
Tanıtım kartı
MADDE 27 – (Değişik:RG-22/10/2009-27384)
(1) 35 inci maddede yer alan koşulları sağlayan Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı personeli için şekli ve içeriği Bakanlıkça belirlenecek tanıtım kartı düzenlenir. Çevre denetim görevlileri yaptıkları denetimler sırasında bu tanıtım kartlarını ve görevlendirme onaylarını tesis veya faaliyet sahibine ya da tesis veya faaliyet sorumlusuna göstermek zorundadır. Denetim görevinden herhangi bir nedenle süresiz ayrılanlar, tanıtım kartlarını, Bakanlığa gönderilmek üzere il çevre ve orman müdürlüklerine, Bakanlık merkezinde de Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğüne teslim eder.
Ölçüm ve analizler
MADDE 28 – (1) Bakanlık çevre denetim görevlilerince, ölçüm ve analiz gerektiren hususlara uyulup uyulmadığı; firma tarafından Bakanlığa veya Bakanlıkça yetki verilmiş özel veya kamu kurum ve kuruluş laboratuarlarına yaptırılacak ölçüm ve analiz sonuçlarına göre değerlendirilir.
Denetim tutanağı
MADDE 29 – (1) Denetim ekibi, denetimin bitiminde, 3/4/2007 tarihli ve 26482 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununa Göre Verilecek İdarî Para Cezalarında İhlalin Tespiti ve Ceza Verilmesi ile Tahsili Hakkında Yönetmelikte özellikleri verilen ve Ek-3’te yer alan çevre denetim tutanağını üç nüsha olarak düzenler.
(2) Düzenlenen bu nüshalardan biri denetimin gerçekleştirildiği tesis veya faaliyet sahibine verilir.
İdari yaptırım kararı
MADDE 30 – (1) Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen gerekliliklere uyulmadığının veya yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin saptanması durumunda Kanunun 20 nci maddesinde belirtilen cezalar uygulanır.
(2) Söz konusu idari yaptırım kararına yol açan uygunsuzluk, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile diğer kanunlara göre suç oluşturuyor ise kovuşturma yapılması için Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.
Süre verilmesi ve faaliyetin durdurulması
MADDE 31 – (1) Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen yasaklara uyulmadığının veya yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin saptanması durumunda, idari para cezasının yanı sıra, yetkili makamca tesis veya faaliyetlere, yasaklara aykırı faaliyetin düzeltilmesi ve Kanunda belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için denetim ekibi tarafından;
a) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
b) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
c) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin ikinci alt bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için üç aya kadar,
ç) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için lisans almış tesislere yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
d) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için bir aya kadar,
e) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için fabrika, şantiye ve eğlence yerlerine uygulanacak kontrol tedbirlerine bağlı olarak en fazla bir yıla kadar,
f) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinin dokuzuncu alt bendinde belirtilen yükümlülüğe uymayan işletmeye taşıdığı kirlilik yükü ve atık su debisine bağlı olarak iki aya kadar,
g) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinin birinci alt bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için altı aya kadar,
ğ) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (m) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için altı aya kadar,
h) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (n) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için işletmelerin taşıdığı kirlilik yükü ve atık su debisine göre iki aya kadar,
ı) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (r) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için lisans almış işletmeler hakkında yürürlükteki mevzuat hükümleri ve sınır değerler değerlendirilerek bir yıla kadar,
i) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (v) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için;
1) Lisans almış geri kazanım/bertaraf tesislerine aksaklıklarını giderecek termin planı için on iş gününe ve yatırımlarını tamamlamak için ise altı aya kadar,
2) Tehlikeli atık üreten tesislerde uygunsuzluk tespit edilirse, bu uygunsuzluğu gidermek üzere bir aya kadar, uygunsuzluğun giderilmesi için yatırım gerekmesi halinde termin planı verilmesi için on iş gününe ve yatırımın tamamlanması için de altı aya kadar,
3) Kaza durumunda tehlikeli atıkların ve tehlikeli kimyasalların döküldüğü yerde kirliliğin ortadan kaldırılması için bir aya kadar,
süre verilebilir.
(2) Bu süreler sonunda yasaklara uymayan veya yükümlülüğünü yerine getirmeyen tesis veya faaliyetin çalışması, yasağın veya yerine getirilmeyen yükümlülüğün çeşit ve niteliğine göre kısmen veya tamamen süreli veya süresiz olarak durdurulur.
(3) Çevre kirliliğinin toplum sağlığı yönünden tehlike yarattığı hallerde tesis veya faaliyet, süre verilmeksizin kısmen veya tamamen durdurulur ve Sağlık Bakanlığına bildirilir.
Denetim raporu
MADDE 32 – (1) Bakanlık denetim ekibi, denetimin tamamlanmasını takip eden kırk iş günü içinde denetim raporunu hazırlar. Bu raporda;
a) Denetim sırasında tespit edilen eksiklikler ve uygunsuzluklar,
b) Cezai müeyyide uygulanmasını gerektiren durumlarda önerilen cezalar ile yasal dayanakları,
yer alır.
(2) Bakanlık denetim ekibi, denetim esnasında tespit ettikleri cezai müeyyide gerektiren durumları ve uygunsuzluğun giderilmesi için önerdikleri süreleri Kanunda belirtilen idari ceza vermeye yetkili amirlere bildirirler.
(3) Denetim raporlarının bir nüshası tesis veya faaliyetlere gönderilir ve diğer nüshaları Bakanlık ve/veya il müdürlüğünün ilgili birimince gereği yapıldıktan sonra muhafaza edilir.
Denetim sonuçlarının değerlendirilmesi
MADDE 33 – (1) Denetim sonuçları, Bakanlıkça hazırlanan yıllık denetim programlarının sona ermesini müteakip denetimle yetkili birim amirlerince değerlendirilir. Değerlendirme sonuçları ile öneriler Bakanlık makamına sunulur; denetim planlarının ve yıllık denetim programlarının hazırlanmasında dikkate alınır.
Gizliliğe riayet
MADDE 34 – (1) Bakanlık çevre denetim görevlileri, denetim esnasında öğrendikleri ticari sır mahiyetindeki bilgileri açıklayamazlar.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Çevre Denetim Görevlileri
Çevre denetim görevlilerinde aranacak nitelikler
MADDE 35 – (Değişik:RG-16/8/2011-28027)
(1) En az dört yıllık yükseköğretim kurumu mezunu Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı personelinden aşağıda belirtilen eğitim programlarına katılarak eğitim belgesi alanlar bu madde uyarınca yapılacak puanlamaya göre Çevre Denetim Görevlisi olarak görevlendirilirler.
a) Kapsamı Bakanlıkça belirlenen çevre denetimi eğitimi; (60 puan).
b) Çevre mevzuatı kapsamında yapılan her bir çevre denetimi bir puan; (en fazla 25 puan).
c) Çevre bilim ve teknolojisi, çevre işlem ve etkileri, çevre mevzuatı, çevre yönetim sistem ve standartları, çevre denetim işlem usul ve teknikleri ile cihazların teknik yönleri konularından herhangi birini kapsayan iş tecrübesi her bir yıl için bir puan; (en fazla 15 puan).
(2) Çevre Denetim Görevlilerinin en az 70 puan, Çevre Baş Denetim Görevlilerinin ise en az 80 puan almaları zorunludur.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Denetim bilgilerinin bildirimi
MADDE 36 – (1) Bakanlık merkez birimleri, il çevre ve orman müdürlükleri ile yetki devri yapılan kurum ve kuruluşlar tarafından Kanuna göre yapılan tüm çevre denetimlerine dair bilgiler, ceza ile sonuçlanıp sonuçlanmamasına bakılmaksızın Bakanlıkça belirlenen şekilde Bakanlığa bildirilir.
İdari yaptırım karar defteri
MADDE 37 – (1) Bakanlık merkez teşkilatı birimleri, il çevre ve orman müdürlükleri ile yetki devri yapılan kurum ve kuruluşlar, Kanuna göre yaptıkları çevre denetimleri sonucunda ceza uygulamışlarsa bu cezalar İdari Yaptırım Karar Defterine işlenir.
(2) İdari Yaptırım Karar Defteri Bakanlık merkez teşkilatında her genel müdürlükte ve il çevre ve orman müdürlüklerinde bir adet bulunacak şekilde tutulur.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 38 – (1) 5/1/2002 tarihli ve 24631 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Denetimi Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Çevre yönetim birimi kurma, çevre görevlisi istihdam etme veya çevre yönetimi hizmeti alma süresi
GEÇİCİ MADDE 1 – (Değişik:RG-22/10/2009-27384)
(1) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden itibaren;
a) Ek-1 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler en geç 18 ay içerisinde; Ek-2 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler ise en geç 24 ay içerisinde,
b) Altyapı çalışmalarına başlayan Organize Sanayi Bölgeleri, 11 inci maddede belirtilen tesislere sahip belediyeler ve mahalli idare birlikleri, 12 nci maddede belirtilen sağlık kuruluşları veya hastaneler, 24 ay içerisinde,
Çevre yönetim birimlerini kurar veya çevre görevlisi istihdam eder ya da çevre yönetimi hizmeti alırlar.
Yürürlük
MADDE 39 – (1) Bu Yönetmelik 1/1/2009 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 40 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİNİN UYGULAMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmelik, bitki ve bitkisel ürünlere arız olan zararlı organizmalarla mücadelede kullanılan bitki koruma ürünlerinin tarla, bahçe veya bağlar ile ürünlerin saklandığı yerlerde uygulanmasında kullanıcıların, bitkilerin, hayvanların ve çevrenin korunması amacıyla hazırlanmıştır.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik, bitki koruma ürünlerini zirai mücadele amaçlı tarla, bahçe veya bağlar ile depolarda kullanan kişiler ile bunların eğitimi, belgelendirilmesi, yetki ve sorumluluklarının belirlenmesi, denetimi ile çalışma usul ve esaslarını kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Ziraî Mücadele ve Ziraî Karantina Kanununun 32 ve 38 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
b) Bitki koruma ürünü: Bitkileri veya bitkisel ürünleri tüm zararlı organizmalara karşı korumak veya bu tür organizmaların etkilerini engellemek, büyüme düzenleyicileri gibi maddelerin besin öğesi olarak fonksiyonu hariç, bitkilerin yaşam fonksiyonlarını etkilemek, kendisine ait özel düzenlemesi bulunmayan ancak bitkisel ürünleri koruyucu olarak kullanılan, istenmeyen bitki veya bitki kısımlarını yok etmek, istenmeyen bitki gelişimini kontrol etmek veya önlemek amacıyla kullanıcıya bir veya daha fazla aktif madde içeren bir formülasyon halinde sunulan aktif madde ve preparatları,
c) Bitki koruma ürünü uygulama aksesuarları: Bitki koruma ürünü uygulama aletine, bu aletin iyi çalışması için monte edilmiş meme, manometre, süzgeç ve tank temizleme aygıtlarını,
ç) Bitki koruma ürünü uygulama aleti: Bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü içeren ürünlerin uygulanması için özel olarak tasarlanmış herhangi bir aleti,
d) Bitkisel üretim yapan kişi: Aile ziraatı dışında bitkisel üretim yapan ve bunları ticari amaçlı pazarlayan kişiyi,
e) Bitkisel ürün: Bitkisel orijinli, işlem görmemiş veya basit bir işlemden geçmiş, bitki tanımına girmeyen ürünleri,
f) Genel müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,
g) İl/ilçe müdürlüğü: Bakanlık İl ve İlçe Müdürlüklerini,
ğ) Kalibrasyon: Zirai mücadele uygulamaları için preparat olarak verilen bir dozun en iyi etkiyi gösterecek şekilde ve bitki sahasına üniform olarak uygulanması için ekipmanlardaki püskürtme sisteminin ayar edilmesini,
h) Kullanım: Bir bitki koruma ürünü ile yapılan depolama, temas, seyreltme, karıştırma ve uygulama gibi tüm faaliyetleri,
ı) Profesyonel kullanıcı: Bakanlıktan bitki koruma ürünü uygulama yetkisi almış ziraat mühendisleri, ziraat teknikerleri ve ziraat teknisyenlerini,
i) Uygulama: Zirai mücadelede kullanılan bitki koruma ürünleri ile tarla, bahçe veya bağda zararlı organizmalara karşı yapılan mücadeleyi,
j) Zararlı organizma: Bitki veya bitkisel ürünlere zarar veren bitki, hayvan veya patojenik ajanların tür, streyn veya biyotiplerini,
k) Zirai mücadele: Bitki ve bitkisel ürünlerde ürün kayıplarına neden olan zararlı organizmaların zararını önlemek amacı ile yapılan her türlü faaliyeti ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
İzin Alma ve Başvuru Şartları
Bitki koruma ürünü uygulaması yapacak kişiler
MADDE 5 –
(1) Bitki koruma ürünü uygulamaları aşağıda belirtilen kişilerce yapılır.
a) Profesyonel kullanıcılar,
b) Bitkisel üretim yapan kişiler.
İzin alma zorunluluğu
MADDE 6 –
(1) Bitkisel üretim yapılan alanlarda, bitki koruma ürünü uygulamalarının, Bakanlıktan Ek–1 ve Ek–2 de yer alan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almış olan yetkili kişiler tarafından yapılması zorunludur.
Profesyonel kullanıcılara bitki koruma ürünleri uygulama yetkisinin verilmesi
MADDE 7 –
(1) Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almak isteyen 5 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen kişiler, aşağıdaki bilgi ve belgelerle bulundukları il veya ilçe müdürlüğüne müracaat eder.
a) Başvuru sahibinin TC kimlik numarası, adı ve soyadı, yazışma adresi ve telefonu,
b) Son öğrenim durumunu gösterir belgenin aslı veya il/ilçe müdürlüğünce onaylı sureti,
c) Bakanlığın tavsiye ve direktiflerine uyacağına, Bakanlıkça ruhsatlandırılmış bitki koruma ürünlerini tavsiyesine uygun olarak kullanacağına, ruhsatsız ve tavsiye dışı bitki koruma ürünlerini kullanmayacağına ve uygulamada kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptıracağına dair başvuru sahibi tarafından verilecek taahhütname,
ç) Astım gibi kronik solunum yolu rahatsızlıkları, alerjik rahatsızlıklar, cilt hastalıkları ve nörolojik rahatsızlıklarının bulunup bulunmadığının ve kanda kolinesteraz enzim seviyesinin ölçülmesi ve sağlık kontrollerinin yapılması sonucu bu işi yapmaya uygun olduklarının belirlendiği sağlık raporu,
d) 2 adet fotoğraf.
(2) Yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerin uygun bulunması halinde Ek–1 de yer alan “Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi” il veya ilçe müdürlüğünce iki nüsha düzenlenir. Başvuru dosyası ile düzenlenen belgenin bir örneği il veya ilçe müdürlüğünce saklanır, diğer nüshası başvuru sahibine imza karşılığında verilir.
Bitkisel üretim yapan kişilere bitki koruma ürünleri uygulama yetkisinin verilmesi
MADDE 8 –
(1) Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almak isteyen, 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişiler, aşağıdaki bilgi ve belgelerle bulundukları il veya ilçe müdürlüğüne müracaat eder.
a) Başvuru sahibinin TC kimlik numarası, adı ve soyadı, yazışma adresi ve telefonu,
b) Bitkisel üretim yapacağı alan ve yetiştirilen bitkisel ürün ile ilgili bilgi,
c) Bakanlık tarafından verilen eğitim ve yapılan değerlendirme sonucunda Ek-4 de yer alan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Eğitimi Yeterlilik Belgesi,
ç) Bakanlığın tavsiye ve direktiflerine uyacağına, Bakanlıkça ruhsatlandırılmış bitki koruma ürünlerini tavsiyesine uygun olarak kullanacağına, ruhsatsız ve tavsiye dışı bitki koruma ürünlerini kullanmayacağına ve uygulamada kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptıracağına, kendi üretim alanı dışında başka bir yerde ilaçlama yapmayacağına dair başvuru sahibi tarafından verilecek taahhütname,
(2) Yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerin uygun bulunması halinde Ek-2 de yer alan “Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi” il veya ilçe müdürlüğünce iki nüsha düzenlenir. Başvuru dosyası ile düzenlenen belgenin bir örneği il veya ilçe müdürlüğünce saklanır, diğer nüshası başvuru sahibine imza karşılığında verilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çalışma Usul ve Esasları
Bitki koruma ürünlerinin uygulanması
MADDE 9 –
(1) Zirai mücadele amaçlı yapılacak bitki koruma ürünü uygulamalarında Bakanlıktan ruhsat almış ve reçete karşılığı satılan bitki koruma ürünlerinin, uygulama dozu ve zamanı ile teknik talimatlarda belirtilen tavsiyelerine ya da Bakanlık tarafından hazırlanan yayınlara uygun kullanılması zorunludur. Çelişkili durumlarla karşılaşıldığında ise Bakanlık tarafından yayımlanan Zirai Mücadele Teknik Talimatları esas alınır.
(2) Bitki koruma ürünleri daima orijinal ambalajlarında bulundurulur.
(3) Sürüklenmeye sebep olacak derecede rüzgârlı havalarda, öğle sıcağında ve yağışlı havalarda bitki koruma ürünleri uygulaması yapılmaz.
(4) Çevrenin korunması için bitki koruma ürünlerinin akarsulara, göllere, otlaklara ve hayvanların yaşadığı yerlere bulaşmasını önlemek amacıyla gerekli önlemler alınır.
(5) Boş bitki koruma ürünlerinin ambalajları çevreye atılmaz, bitki koruma ürünlerinin atıkları akarsu ve göllere dökülmez ve uygulama aletleri bu sularda yıkanmaz.
(6) Uygulama Bakanlıktan ruhsat almış alet ve makinelerle yapılır.
Çalışma şartları
MADDE 10 –
(1) Bitki koruma ürünlerinin hazırlama ve uygulama işlerinde; hamile kadınlar, onsekiz yaşından küçük çocuklar, hasta ve hastalıklı olanlar çalıştırılamaz.
(2) Bitki koruma ürünlerinin uygulanması sırasında koruyucu elbise, eldiven, gözlük kullanılması zorunludur.
(3) Bitki koruma ürünlerinin hazırlanması ve uygulanması sırasında herhangi bir şey yenilmemesi ve içilmemesi zorunludur.
(4) Çalışma esnasında iş kıyafetlerinin ve koruyucu malzemelerin amacına ve talimatına uygun olarak kullanılması zorunludur.
Çalışanların sağlık kontrolleri
MADDE 11 –
(1) Bitki koruma ürünleri hazırlama ve uygulama işlerinde fiilen çalışacak olanların işe başlamadan önce sağlık raporu alması zorunludur. Bu raporda; astım gibi kronik solunum yolu rahatsızlıkları, alerjik rahatsızlıklar, cilt hastalıkları ve nörolojik rahatsızlıklarının bulunup bulunmadığı ile kanda kolinesteraz enzim seviyesinin ölçülmesi ve sağlık kontrollerinin yapılarak bu işi yapmaya uygun olduklarının belirlenmesi zorunludur.
(2) Bitki koruma ürünü uygulaması yapan yetkili kişilerin bu işte çalışmaları süresince de yılda bir defa genel sağlık kontrolünden geçirilerek, nörolojik muayenelerinin yapılması ve kanlarında kolinesteraz enzim seviyelerinin ölçülmesi zorunludur.
(3) Yapılan muayene ve ölçümler sonucunda sağlığının bozuk olduğu tespit edilenler ile bozulma eğilimi gösterenler, gerekli tedaviler yapılıp sağlıklarına kavuşuncaya kadar bitki koruma ürünleri hazırlama ve uygulama işlerinde çalıştırılamaz.
Tutulacak kayıt ve raporlar
MADDE 12 –
(1) Bitki koruma ürünleri uygulaması yapan, Bakanlıktan yetki almış kişiler tutacakları bir dosyada;
a) Göreve başlarken bu işte çalışmasında sakınca olmadığını gösterir sağlık raporunu,
b) Yıllık sağlık kontrollerine ait raporlarını, muhafaza eder.
(2) Bakanlıktan yetki almış kişiler, bitki koruma ürünleri uygulaması yapılan yerlerle ilgili bilgileri, uygulama tarihlerini, uygulamalarda kullanılan bitki koruma ürünleri ile ilgili bilgileri ve varsa meydana gelen kaza ve zehirlenmeleri Ek–3 de yer alan Zirai Mücadele İşlem Formunu doldurarak ayrı bir dosyada muhafaza eder.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Yetki ve Sorumluluklar
Profesyonel kullanıcıların sorumlulukları
MADDE 13 –
(1) Bitki koruma ürünlerinin uygulamasında kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptırır. Bu konuda il ve ilçe müdürlükleri yardımcı olur.
(2) Bitki koruma ürünü uygulamalarını kendileri yapar.
(3) Bitki koruma ürünleri uygulama işlerini bırakması halinde veya adres değişikliği durumunda il müdürlüklerine 30 gün içerisinde bilgi vermek zorundadır.
(4) Yapılan uygulamaların kayıtlarını tutar.
(5) Gerektiğinde yaptıkları uygulamaların denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi il/ilçe müdürlüklerince görevlendirilen denetleyici kişilere göstermek zorundadır.
(6) Bitki koruma ürünlerinin bulundurulması, uygulama öncesi hazırlanması, uygulanması, yapılan uygulama sonrası kullanılan alet ve ekipmanın temizlenmesi ve uygulama sonrası kalan karışımla ilgili insan ve çevre sağlığını tehlikeye atmayacak şekilde istenmeyen bulaşmaları önlemek amacıyla gerekli önlemleri alır.
Bitkisel üretim yapan kişilerin sorumlulukları
MADDE 14 –
(1) Bitki koruma ürünlerinin uygulamasında kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptırır. Bu konuda il ve ilçe müdürlükleri yardımcı olur.
(2) Yapılan uygulamaların kayıtlarını tutar.
(3) Sadece kendisine ait olan üretim alanında bitki koruma ürünü uygulaması yapar.
(4) Gerektiğinde yaptıkları uygulamaların denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi il/ilçe müdürlüklerince görevlendirilen denetleyici kişilere göstermek zorundadır.
(5) Bitki koruma ürünlerinin bulundurulması, uygulama öncesi hazırlanması, uygulanması, yapılan uygulama sonrası kullanılan alet ve ekipmanın temizlenmesi ve uygulama sonrası kalan karışımla ilgili insan ve çevre sağlığını tehlikeye atmayacak şekilde istenmeyen bulaşmaları önlemek amacıyla gerekli önlemleri alır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Sulak Alanların Korunması, Hassas Bölgeler
Sulak alanların korunması
MADDE 15 –
(1) Su kaynakları civarında bitki koruma ürünü kullanılması halinde;
a) Sulak alanlar için tehlikeli olmayan bitki koruma ürünleri kullanılır.
b) Düşük hızlı sürüklenmeli uygulama aleti kullanımı dahil olmak üzere en etkin uygulama teknikleri kullanılır.
Hassas bölgeler
MADDE 16 –
(1) Gerekli hijyen ve halk sağlığı gereksinimlerini göz önünde bulundurmak suretiyle parklar, halka açık bahçeler, spor sahaları, okul ve anaokulu bahçeleri gibi kamusal alanlar veya hassas nüfusun kullandığı alanlarda bitki koruma ürünlerinin kullanımı il/ilçe müdürlüklerince ya minimum düzeye indirilir ya da yasaklanır.
(2) Özel olarak korunmaya alınmış alanlar veya gerekli koruma önlemleri alınmak üzere belirlenmiş alanlarda bitki koruma ürünü kullanımı kısıtlanır ya da yasaklanır.
ALTINCI BÖLÜM
Eğitim ile İlgili Hükümler
Eğitim
MADDE 17 –
(1) Bitki koruma ürünü uygulamaları ile ilgili olarak il ve ilçe müdürlüklerinde eğitici olarak eğitim vermek üzere görevlendirilecek İl Müdürlükleri Bitki Koruma Şube Müdürlüğünde veya İlçe Müdürlükleri Bitki Koruma Hizmetlerinde görevli ziraat mühendisleri için yapılacak eğitim, eğiticilerin eğitimi şeklinde Bakanlıkça yapılır. Daha sonraki yıllarda ihtiyaç duyulması halinde bu eğitim tekrarlanır.
(2) Eğiticilerin eğitimi şeklinde yapılacak eğitimler, üniversite öğretim elemanları veya araştırma enstitüsü uzmanları tarafından Genel Müdürlükçe sağlanır.
(3) Eğiticilerin eğitimine katılan ziraat mühendisleri, 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişilere eğitim vermek üzere görevlendirilecek İl Müdürlüğü Bitki Koruma Şube Müdürlüğü ile İlçe Müdürlüklerinde görevli ziraat mühendisi, ziraat teknikeri ve ziraat teknisyenlerine aldıkları eğitim programına göre Ocak ve Temmuz aylarında eğitim verir.
(4) Eğiticilerin eğitimine katılan ziraat mühendislerine ve eğiticilerce yapılacak eğitime katılan İl Müdürlüğü Bitki Koruma Şube Müdürlüğü ile ilçe müdürlüklerinde görevli ziraat mühendisi, ziraat teknikeri ve ziraat teknisyenlerine eğitim sonunda Ek–5 de yer alan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Eğitici Belgesi verilir.
(5) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişiler Bitki Koruma Ürünü Uygulama Belgesi almak için Bakanlıkça düzenlenecek kısa süreli bitki koruma ürünü uygulama eğitimine katılmak zorundadır.
(6) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişiler için düzenlenecek eğitimlere katılmak amacıyla başvurular il/ilçe müdürlüklerine yapılır.
(7) Yapılacak eğitimlerin yeri ve tarihi, il/ilçe müdürlüklerince en az 15 gün önce ilan edilir.
Eğitim konuları
MADDE 18 –
(1) Bitki koruma ürünlerinin uygulanması ile ilgili olarak yapılacak eğitimler aşağıda listelenen konular hakkında yeterli bilgiyi sağlayacak şekilde düzenlenir.
a) Bitki koruma ürünleri ve kullanımları hakkında mevzuat,
b) Bitki koruma ürünleri ile ilgili olarak uygulayıcı, sakinler, seyredenler, uygulama yapılan alana girenler ve uygulama yapılan maddeleri yiyen veya bu maddelere temas eden kişiler için riskler ve tehlikeler, bunların sigara içme gibi faktörlerle nasıl kötüleşeceği,
c) Bitki koruma ürünü zehirlenme belirtileri ve ilk yardım önlemleri,
ç) Hedef alınmayan bitkilere, faydalı böceklere, yaban hayatına, biyo-çeşitlilik ve genel olarak çevre için olmak üzere bu riskler ve tehlikelerin nasıl tanımlanacağı ve kontrol edileceği,
d) Uygulayıcıya, diğer insanlara, hedef dışı hayvan ve bitki türlerine, biyo çeşitlilik ve çevreye minimum riskle sunulacak olan uygulama aletinin kalibrasyonu ve hazırlanma prosedürleri,
e) Uygulama aletinin kullanımı ve bakımı, düşük hacimli püskürtme, düşük akıntılı meme gibi özel püskürtme teknikleri ile kullanırken püskürtme kalitesini artırma yolları,
f) Kazara dökülme ve bulaşma halinde insan sağlığını ve çevreyi korumak için acil eylem,
g) İlgili mevzuat uyarınca herhangi bir bitki koruma ürünü kullanımı hakkında kayıt tutulması.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Bitki koruma ürünleri uygulama belgesinin kaybolması veya tahrip olması
MADDE 19 –
(1) Bitki koruma ürünleri uygulama belgesinin herhangi bir nedenle kaybolması veya okunmayacak ve yanlış anlamalara neden olacak şekilde tahrip olması halinde, yeniden belge alınması gerekir. Bu durumda gerekli açıklama yapılarak, eski tarih ve sayısı ile uygulama belgesi yeniden düzenlenir.
Belgenin iptal edilmesi ve cezai hükümler
MADDE 20 –
(1) Verilen iznin dışında faaliyet gösteren, bu Yönetmelik hükümlerine ve Bakanlık talimatlarına aykırı hareket eden kişiler yazılı olarak ikaz edilir. İkaza rağmen durumunu düzeltmeyen veya talimatlara uymamakta ısrar edenlerin belgeleri il/ilçe müdürlüğü tarafından iptal edilir.
(2) Uygulama yetkisi iptal edilen kişilere yeniden bitki koruma ürünleri uygulama belgesi düzenlenmez.
(3) Yapılan bitki koruma ürünü uygulamalarında yanlış uygulamadan dolayı bir olumsuzluğun meydana gelmesi halinde sorumluluk uygulamayı yapan kişiye aittir. Herhangi bir sebepten kaynaklanan zararın hukuken sabit görülmesi halinde zarar, bitki koruma uygulamasını yapan kişiden tazmin edilir.
(4) Bu Yönetmelik hükümlerine uymayanlar hakkında, 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Ziraî Mücadele ve Ziraî Karantina Kanununun cezaya ilişkin hükümleri, 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıda Kanununun cezaya ilişkin hükümleri ve 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili hükümlerine göre işlem yapılır.
Belgesiz olarak faaliyet gösterenler
MADDE 21 –
(1) Yönetmelik hükümlerine göre gerekli izni almadan faaliyet gösterenler hakkında 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanunun cezalara ilişkin ilgili hükümleri gereğince yasal işlem yapılır.
Denetim
MADDE 22 –
(1) Bitki koruma ürünleri uygulama belgesi alan kişiler, il/ilçe müdürlüğünün denetimi altındadır. İl/ilçe müdürlüğünce görevlendirilen denetim elemanları bu kişilerin işyerini, uygulama ekipmanlarını, uygulama işlemlerini denetler. Gerekli gördüklerinde kullanılan bitki koruma ürünlerinden kalite kontrol amaçlı numune alabilir. Uygulama yetkisine sahip kişiler denetimlerde gerekli kolaylığı göstermek ve yapılan uyarılara uymak zorundadır.
(2) İl/ilçe müdürlüğü, kullanımda olan bitki koruma ürünü uygulama aleti ve aksesuarlarının yılda en az bir kez denetime tabi tutulmasını sağlar.
(3) Denetimler, bitki koruma ürünü uygulama alet ve ekipmanlarının etkinlik, çevre, sağlık ve güvenlik açısından yeterli olup olmadığını belirlemek için yapılır.
(4) İl/ilçe müdürlüğü, denetimleri yürütmek ve Genel Müdürlüğe bildirmekle sorumludur.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 23 –
(1) 19/3/1993 tarihli ve 21529 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele İşlerini Ücret Karşılığında Yapmak İsteyenler Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
Uygulama yetkisi için yapılacak başvurular
GEÇİCİ MADDE 1 –
(1) Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almak için, bu Yönetmeliğin yayımından üç ay sonra il veya ilçe müdürlüklerince başvurular kabul edilir.
Yürürlük
MADDE 24 –
(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinden 6 ay sonra yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 25 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
Resmi Gazete Tarihi: 21.12.2005 Resmi Gazete Sayısı: 26030
LİSANSLI DEPOCULUK TAZMİN FONU YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; lisanslı depo işletmesinin, 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu ve mudilerle yapacağı sözleşmede öngörülen yükümlülüklerini yerine getirmemesinden dolayı ortaya çıkan mudi zararlarını tazmin etmek ve ilgili yönetmelikler çerçevesinde verilen diğer görevleri yerine getirmekle görevli ve yetkili kılınan tüzel kişiliği haiz Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonuna ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
Madde 2 — Bu Yönetmelik; Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonunun idare ve temsili ile Fon alacak ve gelirlerinin tahsiline, Fon mevcudunun kullanılışına, Fon adına ve lehine düzenlenen teminatların muhafazasına, yeterliliğinin sağlanmasına, nakde çevrilmesine, zarar görenlere ödenmesine ve iadesine ilişkin usul ve esaslar ile Fonla ilgili diğer hususları kapsar.
Dayanak
Madde 3 — Bu Yönetmelik, 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununun 24 ve 38 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4 —(Değişik:RG-12/11/2011-28110)
Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,
b) Başkan: Yönetim Kurulu Başkanını,
c) Borsa: Aralarındaki sözleşme çerçevesinde lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senetlerinin kota ettirildiği, alım satımının yapıldığı ve hareketlerinin kontrol ve takip edildiği ürün ihtisas borsasını veya Bakanlıktan ürün senedi alım satımı konusunda izin alan ticaret borsasını,
ç) Fon: Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonunu,
d) Genel Sekreter: Fon Genel Sekreterini,
e) İlgili yönetmelik: Kanuna istinaden çıkarılan, bu Yönetmelik dışındaki diğer yönetmelikleri,
f) Kanun: 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununu,
g) (Mülga:RG-18/1/2013-28532)
ğ) Lisans: Bakanlıkça verilen faaliyet iznini gösterir belgeyi,
h) Lisanslı depo: Kanun kapsamında tarım ürünlerinin sağlıklı koşullarda muhafaza ve ticari amaçla depolanması hizmetlerini sağlayan tesisleri,
ı) Lisanslı depo işletmesi veya lisanslı depo işleticisi: Tarım ürünlerinin depolanmasıyla iştigal eden ve Kanun kapsamında geçerli bir lisans belgesine sahip anonim şirketi,
i) Mudi: Depolama hizmetleri için ürününü lisanslı depoya teslim eden veya lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senedini mevzuata uygun olarak elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,
j) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Teminat: Kanunda ve Kanuna istinaden çıkarılan ikincil düzenlemelerde öngörülen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi dolayısıyla meydana gelecek zararları karşılamak üzere ilgili mevzuata göre Fona verilen nakit ve nakde çevrilebilir güvenceleri,
k) Yönergeler: Fon tarafından hazırlanıp Bakanlıkça onaylanan yönergeleri,
l) Yönetim Kurulu: Fon Yönetim Kurulunu,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Fonun Görev ve Yetkileri
Fonun görev ve yetkileri
Madde 5 — Fonun görev ve yetkileri aşağıda belirtilmiştir:
a) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Fon gelirlerini toplamak ve yönergelerde belirlenen usul ve esaslara göre değerlendirmek,
b) Bakanlığın talebi üzerine veya ihtiyaç görüldüğünde Fon kaynaklarının yeterliliğini değerlendirerek, fon gelirlerinin oranlarının değiştirilmesi konusunda Bakanlığa öneride bulunmak,
c) İlgili yönetmeliklerde belirlenen esaslara göre verilen teminatları almak, teminatların doğruluğunu ve geçerliliğini araştırmak, alınan teminatların sağlam ve güvenli şekilde muhafazasını sağlamak ve teminat olarak gösterilen gayrimenkullerin değerini tespit etmek veya ettirmek,
d) Lisanslı depolarda muhafaza edilen ürünlere ilişkin fiyat hareketlerini takip ederek teminatların yeterliliği konusunda değerlendirme yapmak ve değerlendirme sonuçlarını Bakanlığa bildirmek,
e) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Nakit ve döviz teminatları, bu Yönetmelik ve yönergelerde belirlenen usul ve esaslara göre değerlendirmek,
f) Depoculuk lisansının iptali durumunda, Bakanlığın görüşünü alarak, lisanslı depo işletmesinin veya ilgili yönetmelik kapsamında teminat verenlerin yerine getirmesi gereken bir tazmin ve yükümlülüğün bulunmadığının tespiti sonucunda alınan teminatları iade etmek,
g) Lisanslı depo işletmesinin, Kanun ve mudiler ile yapacağı sözleşmede öngörülen yükümlülüklerini yerine getirmemesinden dolayı ortaya çıkan ve sigorta kapsamında karşılanamayan mudi zararlarını tazmin etmek ve bu amaçla lisanslı depo işletmesinin verdiği nakit ve nakde kolayca dönüştürülebilir teminatları paraya çevirmek; bu teminatların zararın tazminine yetmediği durumlarda kalan kısmı (Ek ibare:RG-12/11/2011-28110) ile sigorta mevzuatından kaynaklanan zorunlu muafiyetler nedeniyle sigorta kapsamında karşılanamayan zararları Fon kaynaklarından ödemek,
h) Fon kaynaklarından karşılanıp belirlenen sürede lisanslı depo işletmesi tarafından Fona yatırılmayan mudi zarar ödemelerini, teminat olarak verilen ipotekleri nakde çevirerek tahsil etmek,
ı) İlgili Yönetmelik çerçevesinde verilen görevleri yerine getirmek,
i) Alınan, süresi biten ve paraya çevrilen teminatlar ile mudi zararlarının karşılanması ve Fon ödemelerinin tahsili işlemlerinin sonuçlarını Bakanlığa bildirmek,
j) Fonun menfaatlerini ve varlıklarını koruyucu hukuki tedbirleri zamanında almak, süresi içinde ödenmeyen Fon alacaklarının; dava açmak dahil, adli ve idari merciler ile icra dairelerinde takibi, savunulması, çözümlenmesi ve tahsili amacıyla gerekli işlemleri yapmak,
k) Fon dışındaki alacaklılar tarafından yapılan takip sonucu iflas eden lisanslı depo işletmesinden olan Fon alacağının, iflas masasına imtiyazlı alacak olarak kaydedilmesini sağlamak,
l) Kanunun uygulanması ve lisanslı depoculuğun geliştirilmesi için; Bakanlık Makamı onayı çerçevesinde Bakanlıkça yapılacak talep veya Yönetim Kurulunun alacağı karar üzerine, ihtiyaç duyulan faaliyet, eğitim ve denetime ilişkin giderleri karşılamak,
m) Fonun faaliyetleri için gereksinim duyulacak araç, gereç ve malzeme ile gayrimenkulü satın almak veya kiralamak, ihtiyaç fazlasını elden çıkarmak, ihtiyaç duyduğu hizmetleri almak ve (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Yönergelerde belirlenen usul ve esaslara göre personel istihdam etmek,
n) Kanunda ve bu Yönetmelikte verilen diğer görevleri yerine getirmek ve yetkileri kullanmak.
(Ek fıkra:RG-18/1/2013-28532) Bakanlık, akdedilecek protokoller çerçevesinde, teknik bilgi ve uzmanlık isteyen konularda Fondan her türlü desteği alabilir ve işbirliğinde bulunabilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Fonun İdare ve Temsili
Fonun teşkilatı
Madde 6 — (Değişik:RG-12/11/2011-28110)
Fon, tüzel kişiliği haiz ve Kanunla düzenlenmemiş bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabidir. Fonun çalışma merkezi Ankara’dır.
Fon teşkilatı, Yönetim Kurulu, Başkan ve Genel Sekreterlikten oluşur. Fonun icra organı olan Genel Sekreterlik, Genel Sekreter, Genel Sekreter Yardımcıları ve hizmet birimlerinden oluşur.
Fonun teşkilat yapısı ve çalışmalarına ilişkin usul ve esaslar yönerge ile düzenlenir.
Fonun idare ve temsili
Madde 7 —(Değişik:RG-12/11/2011-28110)
Fonun karar organı Yönetim Kuruludur. Fon, Başkan tarafından idare ve temsil olunur. Başkan, Fonun idaresini Genel Sekterlik eliyle yürütür.
Fona ilişkin işlemler; Başkanın imzasıyla veya bulunmadığı zamanlarda vekili ile Genel Sekreter veya yetkili kılınan yardımcısının müşterek imzasıyla yapılır ve bu işlemler Fonu bağlar. Ancak, Fona yükümlülük getirmeyen, resmi makamlarla veya gerçek ve tüzel kişilerle yapılan yazışmalarda Genel Sekretere Yönetim Kurulu kararıyla tek başına imza yetkisi verilebilir.
Yönetim kurulu
Madde 8 — Yönetim Kurulu; lisanslı depoculukla ilgili birimden Bakanlığı temsilen iki, lisanslı depoları, borsaları ve üreticileri temsilen birer olmak üzere toplam beş kişiden oluşur. Aynı sayıda da yedek üye belirlenir. Borsaların temsilcisi, bunların yönetim kurulu üyeleri arasından Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından, lisanslı depo temsilcisi kendi aralarından oy çokluğu ile, üreticileri temsilen bir üye ise (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından atanır. Yönetim kurulu üyelik süresi iki yıldır. Üyeler yeniden seçilebilirler. (Ek cümle:RG-12/11/2011-28110) Yeni üyeler atanıncaya veya seçilinceye kadar, mevcut üyelerin görevleri devam eder.
Bakanlık ve (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından atanan yönetim kurulu üyelerinin en az dört yıllık örgün öğretim veren üniversitlerin hukuk, iktisadi ve idari bilimler, siyasal bilgiler veya ziraat fakülteleri mezunu; diğer üyelerin ise asgari lise ya da dengi okul mezunu olması ve tüm yönetim kurulu üyelerinin ürün piyasaları hakkında bilgi sahibi ve bu alanda kamuda veya özel sektörde en az beş yıl mesleki tecrübeye sahip bulunması şartı aranır.(Ek cümle:RG-12/11/2011-28110) (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…)Ayrıca, bu Bakanlıklarca yapılacak atamalarda en az iki yıl yöneticilik deneyimine sahip olanlara öncelik verilir.
Yönetim Kurulu üyeleri kendi aralarından çoğunluğun oyu ile bir başkan ve bir başkan vekili seçerler. Yönetim Kurulu Başkanı, Fonun da başkanıdır.
Başkan, Yönetim Kurulunca alınan kararların ve mevzuatla verilen görevlerin yürütülmesini, Fonun görev alanına giren konularda Bakanlık ile diğer kurum ve kuruluşlarla işbirliğini sağlamakla görevlidir. Başkan, Fonla ilgili tüm faaliyetleri, işlemleri ve hesapları denetlemek, değerlendirmek ve Fon faaliyetleri ile ilgili olarak Bakanlığı ve gerektiğinde kamuoyunu bilgilendirmekle görevli ve yetkilidir.
Başkanın görevde bulunmadığı izin, hastalık, seyahat ve diğer hallerde; Kanun ve bu Yönetmelik çerçevesinde Başkana verilmiş olan görev ve yetkiler, başkan vekili tarafından yerine getirilir ve kullanılır.
Yönetim Kurulu başkan ve üyelerine, sanayi kesiminde çalışan 16 yaşından büyükler için öngörülen, aylık brüt asgari ücret tutarı kadar (Ek ibare:RG-12/11/2011-28110) net aylık ücret ödenir. Bunlara, görevleri ile ilgili yapacakları seyahatler için en yüksek Devlet memuru harcırahına kadar günlük harcırah (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) ödenir.
Lisanslı depo işletmeleri temsilcisi yönetim kurulu üyesinin seçimi
Madde 9 — Yönetim Kurulu, toplantı ve karar nisabını yitirdiği durumlarda Bakanlık; her lisanslı depo işletmesini taahhütlü mektup veya imza karşılığı yazılı davet ile boşalan veya görev süresi biten lisanslı depo işletmelerinin temsilcisi Yönetim Kurulu üyesi ve yedeğini seçmek üzere toplantıya çağırır. Davette; toplantı yeri, tarihi ve saatine yer verilir ve davet tarihi ile toplantı tarihi arasındaki süre 30 günü geçemez.
Her lisanslı depo işletmesi, kendi yönetim kurulu üyeleri arasından belirlediği bir temsilcisinin imzalı temsil yetki belgesiyle birlikte toplantıya katılımını sağlar.
Toplantıda, tüm lisanslı depo işletmesi temsilcilerinin en az 2/3 çoğunluğu aranır. İlk toplantıda gerekli çoğunluğun sağlanamaması durumunda, toplantı bir hafta sonra aynı yer ve saatte yarıdan bir fazlasının katılımıyla gerçekleştirilir. Yönetim Kurulundaki lisanslı depo temsilcisi üye ve yedeği, toplantıda gizli oyla ve katılanların yarıdan fazlasının oyuyla, ilk oylamada gerekli çoğunluk sağlanamazsa, ilk oylamada en çok oy alan iki adayın katılacağı ikinci oylamada katılanların çoğunluğunun oyuyla seçilir.
Toplantı, Fonun ve Fonun talebi üzerine Bakanlıkça görevlendirilen bir temsilcinin gözetiminde gerçekleştirilir. Seçim sonuçlarını gösteren tutanak, Bakanlık ve Fon temsilcisi tarafından imzalanır. Seçim tutanağının birer nüshası Bakanlığa ve Fona gönderilir.
Seçime ilişkin tüm giderler, Fondan karşılanır.
Yönetim kurulu üyeliğinin sona erme halleri
Madde 10 — Yönetim Kurulu Başkan ve üyelerinin görevlerine, süreleri dolmadan son verilemez.
Ancak, Yönetim Kurulu Başkanı ve üyelerinin; istifa etmesi, geçerli bir mazereti olmaksızın arka arkaya üç veya bir yılda beş Yönetim Kurulu toplantısına katılmaması, lisanslı depo işletmesi ve Borsa temsilcisinin yönetim kurulu üyeliğinin sona ermesi veya Kanunun 34 üncü maddesinde öngörülen hukuki veya cezai sorumluluğu gerektiren bir fiili işlediklerinin mahkeme kararıyla sabit görülmesi hallerinde Yönetim Kurulu üyeliği kendiliğinden sona erer.
Görevi sona eren üyenin yerine, Başkan tarafından en geç beş işgünü içinde ilgili yedek üye çağrılır. Yönetim Kurulu üyeliklerinin tamamının boşalması halinde, yedek üyelerin çağrılması Bakanlıkça yapılır. Bu şekilde göreve başlayan üye, yerine atandığıüyenin görev süresini tamamlar.
Yedek üyelerin çağrılmasına rağmen, üyeliklerdeki boşalma nedeniyle Yönetim Kurulu toplantı nisabını yitirmişse bu Yönetmeliğin 8 inci maddesine göre iki yıl görev yapmak üzere asil ve yedek üyeliklere atama veya seçim süreci yeniden başlatılır.
Herhangi bir nedenle boşalan Yönetim Kurulu asil ve yedek üyeliklerine, boşalmayı takiben atama ve seçim süreci en geç 30 gün içinde tamamlanır. Bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin 3 üncü fıkrasındaki koşulların oluşması durumunda lisanslı depo işletmesi temsilcisinin seçimi için 30 günlük süre en fazla 1 hafta uzatılabilir.
Yönetim kurulu toplantı ve kararları
Madde 11 — Yönetim Kurulu, ayda bir defadan az olmamak üzere, ihtiyaç duyulduğunda her zaman Başkanın çağrısı üzerine üyelerin çoğunluğu ile toplanır. Yönetim Kurulu kararları en az üç üyenin aynı yöndeki oyu ile alınır.
Yönetim Kurulunun toplantı gündemi Başkan tarafından belirlenir ve toplantıdan en az üç gün önce üyelere bildirilir. Üyeler de, toplantı öncesinde veya toplantı sırasında uygun gördükleri hususları en az üç üyenin olumlu oyuyla gündeme aldırabilirler.
Toplantıya çağrı, toplantı yer ve saati bir önceki toplantıda kararlaştırılmamış ise Başkan tarafından yazılı olarak yapılır. Yönetim Kurulu, gerekli durumlarda merkez dışında da toplantı yapabilir.
Başkan ve üyelerin bütün toplantılarda bulunmaları esastır. Toplantıya katılamayacak üyeler geçerli mazeretlerini toplantıdan önce Başkana yazılı olarak bildirirler.
Başkan ve üyeler; kendisinin, alt ve üst soyundan biri ile eşi ve üçüncü derece dahil bu dereceye kadar olan kan ve sıhri hısımlarının çıkarlarını ilgilendiren hususların görüşülmesine ve bu konuda yapılacak oylamalara katılamazlar.
Başkan ve üyelerin yurtiçi görevlendirilmeleri ile izin ve süreleri, toplantı ve karar yeter sayısı bakımından sakınca yaratmamak koşuluyla Başkan tarafından düzenlenir. Kamu görevlisi kurul üyelerinin durumları, kurumları ile koordineli olarak belirlenir.
(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Yönetim Kurulu toplantılarında alınan kararlar ile bu kararlara karşı olan üyelerin karşı oy yazıları, satır aralarında açık ve çıkıntı bırakmamak kaydıyla, noterden onaylanmış birbirini izleyen sayfa numaralı karar defterine tarih ve numara sırasıyla yazılır. Kararlar bir tutanak ile tespit edilmişse, tutanağın aslı veya bir fotokopisi karar defterine yapıştırılır ve kenarları üyelerce imzalanır. Kararlar, toplantıya katılanlar tarafından imzalanır. İmza işlemi, isimlerin bulunduğu sayfanın imzalanması ve diğer sayfaların paraflanması suretiyle yapılır.
(Ek fıkra:RG-12/11/2011-28110) Yönetim Kurulu toplantılarına her atama ve seçim devresinde bir numaradan başlamak üzere teselsül eden numaralar verilir. Yönetim Kurulu kararlarına ise, her takvim yılında bir numaradan başlamak üzere numara verilir. Alınan kararlara, her toplantıda bir numaradan başlamak üzere de sırayla numara verilebilir. Karar defteri ve tutanaklar üzerinde silinti, karalama ve kazıntı yapılmaz. Kararların yazılmasında yapılan hataların okunacak şekilde üzeri çizilir, doğrusu yazılır ve toplantıya katılan üyeler tarafından da paraflanır.
Yönetim kurulu üyelerinin sorumlulukları ve yasaklar
Madde 12 — Yönetim Kurulu üyeleri ve Fon personeli, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar.
Kanunun 34 üncü maddesi uyarınca Yönetim Kurulu üyeleri ve Fon personeli, Fonun işlem ve faaliyetlerine, para ve mallarına, evrak, rapor, hesap, kayıt ve defterlerine ve diğer başka belgelere ilişkin işledikleri suçlardan dolayı Devlet memurları gibi ceza görürler. Bunlar tarafından düzenlenen evrak, Türk Ceza Kanununun tatbiki bakımından resmi evrak olarak kabul edilir.
Yönetim Kurulu üyeleri ve Fon personeli, görevleri nedeniyle elde ettikleri bilgileri, görevlerinden ayrılmış olsalar bile, yetkili merciler dışındaki kurum, kuruluş ve kişilere aktaramazlar ve kendilerinin veya başkalarının menfaatine kullanamazlar. Yetkilendirilmeksizin Fonun çalışmaları ve görevleriyle ilgili olarak 9/6/2004 tarihli ve 5187 sayılı Basın Kanununda belirtilen basın araçlarına ya da radyo, televizyon, video, internet, kablolu yayın ya da elektronik bilgi iletişim araçları ve benzeri yayın araçlarına açıklama yapamazlar.
Yönetim kurulunun görev ve yetkileri
Madde 13 — Yönetim Kurulu;
a- Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen görevleri yerine getirir ve yetkileri kullanır.
b- Kanun (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) , bu Yönetmelik ve yönergeler çerçevesinde; Fonun faaliyetleri için gereksinim duyulacak cari ve yönetim giderleri ile Yönetim Kurulu üyeleri ve Fon personeline yapılacak ücret, harcırah ve diğer muhtelif ödemelere; araç, gereç ve malzeme ile gayrimenkul satın alınmasına ve elden çıkarılması ile kiralanmasına ve ihtiyaç duyulan hizmetlerin alımına karar verir ve bu konularda Başkan veya yönetim kurulu üyeleri ile Fon personeline verilecek yetkileri belirler.
c- (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Yönergeleri hazırlar ve Bakanlığın onayına sunar.
d- (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Bu Yönetmelik ve yönergeler çerçevesinde, hizmet birimlerini oluşturur ve personel istihdam eder.
e- Fonun; yıllık faaliyet raporu ile bilanço, gelir ve giderlere ilişkin hesapları ve sonraki yılın tahmini bütçesini görüşerek karara bağlar.
f- Takibinde ya da üst dereceli yargı mercilerine intikalinde yarar görülmeyen dava ve icra takipleri ile Fon alacaklarından vazgeçilmesini veya ihtilafın sulhen çözümünü değerlendirir ve gerekçesiyle karara bağlar.
g- Fonla ilgili verilen diğer görevleri yerine getirir.
Fon hizmetlerinin yürütülmesi
Madde 14 — (Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fona ilişkin hizmetler Genel Sekreterlik eliyle yürütülür. Genel Sekreterlik, Fonun icra organıdır.
(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fon bünyesinde bu Yönetmelik ve yönergelere göre personel istihdam edilir. Bu Yönetmelik ve yönergelerde hüküm bulunmayan durumlarda, 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre hareket edilir.
(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) İstihdam edilecek personelin hizmet şartlarına, niteliklerine, atanmalarına, görev, hak ve yükümlüklerine, disiplin ve çalışma şartlarına, taltif ve tecziyelerine, mali ve sosyal hakları ile diğer özlük işlerine ilişkin usul ve esaslar yönerge ile düzenlenir.
İstihdam edilecek personelin sayısı,niteliği, görev tanımları ve bunlara yapılacak ücret ve diğer ödemelerin üst sınırı Bakanlıkça onaylanır.
Fon faaliyetlerinin gerekli kıldığı ve özel uzmanlık isteyen konularda firma ve bireysel danışman ve uzmanlardan hizmet satın alınabilir.
Fonun denetimi
Madde 15 — Fon, Bakanlığın gözetim ve denetimine tâbidir. Bakanlık, Fonun tüm varlık ve işlemlerini, defterlerini, kayıtlarını,belgelerini, hesaplarını, denetim elemanları aracılığıyla denetler (Mülga ibare:RG-12/11/2011-28110) (…). Bakanlık ihtiyaca göre denetimlerde yardımcı olmak üzere teknik personel de görevlendirebilir.
Fonun yönetici ve personeli; denetim amacıyla Bakanlıkça görevlendirilenlerin Fona ait para, mal ve para hükmündeki kâğıtları, ürünleri, kıymetli evrakı, kayıt ve defterleri gizli de olsa göstermeye, incelenmesine yardımcı olmaya, istenilen bilgileri eksiksiz ve gerçeğe uygun olarak vermeye ve diğer her türlü yardımı ve kolaylığı göstermeye mecburdur. Bunlar denetim sonucunda Bakanlıkça verilecek talimata uymak zorundadırlar.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Fon Gelir ve Giderleri
Fonun gelirleri
Madde 16 — Fonun gelirleri şunlardır:
a) Lisanslı depo işletmesinin, lisanslı depoculuk hizmetleri karşılığında her takvim yılında tahsil ettiği ücretlerin binde beşi,
b) Borsalarda işlem gören ürün senedi alım satımından tahsil edilen borsa tescil ücretlerinin yüzde onu,
c) Borsalarda işlem gören ürün senedi alım satım bedelinin binde yarımı,
d) Tahsilat ve faiz gelirleri,
e) Bağış, yardım ve diğer gelirler.
Yönetim Kurulu, Fon kaynaklarının yeterliliği konusunda yapacağı değerlendirme sonucuna göre, gerekçeleriyle birlikte, Fon gelirlerinin oranlarının değiştirilmesi için Bakanlığa başvurabilir. Bakanlık, bu başvuruyu uygun görürse, Bakanlar Kuruluna oranların değiştirilmesi teklifinde bulunur. Kanun uyarınca Bakanlar Kurulu birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen Fon gelirlerinin oranlarını sıfıra kadar indirmeye veya bir katına kadar artırmaya yetkilidir.
Birinci fıkranın (a) bendi uyarınca tahsil edilen Fon gelirleri; lisanslı depo işletmelerinin faaliyet gösterdiği ürün veya ürün grubu esas alınarak açılan alt hesaplarda ve her ürün grubu bazında ayrı ayrı takip edilir. Yönetim Kurulu, Fon kaynaklarının yeterliliği konusundaki değerlendirmelerini ve birinci fıkranın (a) bendinde gösterilen oranın değiştirilmesi teklifini, ürün veya ürün grupları bazında farklılaştırarak yapabilir.
Lisanslı depo işletmesi, birinci fıkranın (a) bendinde yer verilen Fon payını, lisanslı depo hizmet ücretlerinin tahsil edildiği yılı takip eden takvim yılının Mart ayı sonuna kadar; Borsalar ise, birinci fıkranın (b) ve (c) bentlerinde belirtilen ve tahsil edilen Fon paylarını, aylık bazda, takip eden ay içerisinde Fon hesabına aktarırlar.
Fonun gelirleri genel bütçeye veya diğer fonlara aktarılamaz, amacı dışında kullanılamaz.
Fonun giderleri
Madde 17 — Fonun giderleri şunlardır:
a) Mudîlerin zararlarına ilişkin ödemeler,
b) Kanunun uygulanması ve lisanslı depoculuğun geliştirilmesi için ihtiyaç duyulan faaliyet, eğitim ve denetime ilişkin giderler,
c) Kanunda verilen görevleri yerine getirebilmek ve bunlarla sınırlı kalmak kaydıyla ihtiyaç duyulan Fon carî ve yönetim giderleri.
ç) (Ek:RG-12/11/2011-28110) Bu Yönetmelik ve yönergelerde öngörülen diğer giderler.
Fon mevcudunun yönetimi
Madde 18 — (Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fonun mevcudu ve teminatlar, yönergelere uygun olarak değerlendirilir. Fon mevcudu ve teminatların değerlendirilmesi, ödeme ve tahsilat işlemlerinin yürütülmesi amacıyla Yönetim Kurulunca uygun görülecek bankalar nezdinde hesaplar açılabilir.
Fon kasasında bulundurulacak para tutarı, ihtiyaçlar dikkate alınarak yönetim kurulunca belirlenir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Lisanslı Depo Teminatı
Teminat tutarı ve yeterliliği
Madde 19 — Kanuna göre lisanslı depo işletmek üzere lisans almak için müracaat edenler, depo kapasitesinin ürün rayiç bedelinin %15’inden az olmamak üzere Bakanlıkça belirlenen tutarda lisanslı depo teminatı vermek zorundadır. Toplam teminat tutarı içerisinde gayrimenkul rehni oranı, ilgili Yönetmelikte düzenlenir.
Ürün rayiç bedeli ve teminat tutarı, ilgili Yönetmelikte yer verilen kriterlere göre belirlenir ve hesaplanır.
Teminatlar, Fon adına ve lehine düzenlenir. Gayrimenkul teminatlarında, Fon ad ve lehine birinci dereceden ipotek kurulur.
(Değişik:RG-18/1/2013-28532) Fon adına ve lehine düzenlenerek teslim edilen teminatlar, Fon ve ilgili lisanslı depo işletmesi yetkililerinin imzalayacağı bir tutanağa bağlanır. Teminat tutanağı, Fonca hazırlanan formatta, müteselsil sıra numaralı ve üç nüsha olarak düzenlenir. Fon, tutanağın birer nüshasını Bakanlığa ve müracaat sahibine verir ve bir nüshasını da ilgili dosyasında muhafaza eder.
Bakanlık, Kanun kapsamında lisans verirken, süresini uzatırken, değiştirirken veya yeniden verirken ya da gerekli gördüğü durumlarda, lisanslı depo işletmesinin teminat durumunu, teminatın yeterliliğini ve teminatla ilgili diğer hususları kontrol eder ve bu hususlarla ilgili görüş, bilgi ve belgeleri Fondan talep edebilir.
Bakanlık, lisanslı depo teminat tutarlarını tamamlatmaya yetkilidir. Fon, Bakanlığın eksik kalan teminatların tamamlatılması veya fazla teminatların iadesi işlemlerini yerine getirerek, bununla ilgili tutanağı (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…)Bakanlığa gönderir. Fon, bu işlemleri yürütürken veya gerekli gördüğü durumlarda, mevcut teminatların durumunu ve yeterliliğini araştırır, görüşüyle birlikte bilgi ve belgeleri ivedilikle Bakanlığa iletir.
Fon verilen teminatların doğruluğunu ve geçerliliğini kontrol eder ve araştırır. Fona teminat olarak teslim edilen menkul kıymetlerin yasaklı, çalıntı, sahte veya iptal edilmiş, geçersiz, eksik, yıpranmış olmaması ve üzerinde diğer her türlü tedavül yasağının bulunmaması gereklidir. Yukarıda belirtilen durumlardan herhangi birinin mevcudiyeti halinde sorumluluk bunları teslim eden lisanslı depo işletmesine aittir.
Lisanslı depo işletmesinin, depoculuk faaliyetleri dışında üçüncü şahıslara olan borçları, lisanslı depoculuk işlemlerinden kaynaklanan tüm yükümlülükleri yerine getirilmeden, lisanslı depo teminatından tahsil ve mahsup edilemez.
Ayni teminatların değer tespiti
Madde 20 — (Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fonca, teminat gösterilen gayrimenkullerin değer tespitinin yapılması veya görevlendirilecek bir gayrimenkul ekspertiz ve değerlendirme firmasına yaptırılması zorunludur. Değer tespit işlemi ve raporu, on beş gün içinde tamamlanır. Bu süre, ihtiyaç halinde on gün uzatılabilir.
(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Değer tespit raporuna itiraz edilmesi ya da gerçeği yansıtmadığı yönünde bir kanaat oluşması halinde, yapılan işlem yeniden gözden geçirilir ve gerekli görülmesi halinde yeni bir değer tespiti yapılır ya da yaptırılır. İtiraz belirli konularda yapılmış ise, çalışmalar o hususlarla sınırlandırılır. Yeni değer tespiti, görevlendirilecek başka bir gayrimenkul ekspertiz ve değerlendirme firmasına da yaptırılabilir. Gözden geçirme ya da yeni bir değer tespiti yapma veya yaptırma işlemi on beş gün içinde tamamlanır.
(Ek ibare:RG-12/11/2011-28110) İki ayrı gayrimenkul ekspertiz ve değerlendirme firmasına yaptırılan değer tespitlerinde, İki rapor arasında tespit edilen değerde ciddi fark olması durumunda, iki firmadan ortak tespit raporu istenir. Fon tarafından, teminat hesaplamasında, gayrimenkul teminat tutarı için ortak tespit değeri, ortak tespit yapılamamışsa düşük değer esas alınır.
Ekspertiz ücreti, ipotek masrafı ve diğer giderler müracaat sahibince karşılanır. Ücret ve giderler karşılanmadıkça teminat tutanağı düzenlenmez.
Gayrimenkul ekspertiz ve değerlendirme hizmeti verecek firmalar ile Fon arasında bir protokol düzenlenir. Protokolde, gayrimenkullerin değerinin cari değerlerinden yüksek gösterilmesi nedeniyle ortaya çıkacak Fon zararlarının ilgili firma, ortak tespit yapılması halinde ortak rapor düzenleyen firmalar tarafından karşılanacağına ilişkin taahhütlere de yer verilir.
Fiyat hareketlerinin izlenmesi ve teminatların yeterliliği
Madde 21 — Fon tarafından, lisanslı depoculuğa konu ürünlerin borsa fiyatları izlenir. Fiyatlarda ciddi artış oluşmuş ve lisanslı depo işletmesi tarafından verilen teminatların asgari teminat şartını karşılamakta yetersiz kaldığı tespit edilmişse, Fon, Bakanlığa durumu ortaya koyan bir rapor sunar.
Teminatların muhafaza ve değerlendirilmesi
Madde 22 — (Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fon mevcudu ve teminatlar, 18 inci maddeye göre değerlendirilir. Teminatların değerlendirilmesinden elde edilen net gelirler, ilgililerin hesabına gelir olarak kaydedilir.
(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fon mevcudu ve teminatlar, yönergelere uygun olarak, Fonun bünyesinde ya da bankalarda muhafaza edilir. Menkul ve gayrimenkul teminatlar, Yönetim Kurulunca ihtiyaç görülmesi halinde, teminatı verenlere sigorta ettirilebilir. Bu takdirde, düzenlenen sigorta poliçesinin bir nüshası Fona teslim edilir.
Fon ad ve lehine düzenlenen teminatlar, noter tastikli ve müteselsil sıra numaralı fon kayıt defterine kaydedilir. Her teminat veren adına bir teminat kayıt numarası verilir ve teminatlar bu numaralarla ayrı ayrı takip edilir. Teminatlara ilişkin kayıtlar elektronik ortamda da tutulabilir. Ancak, elektronik ortamda tutulan kayıtların, noter tastikli ve müteselsil sıra numaralı formlara çıktıları alınarak muhafaza edilir.
(Mülga fıkra:RG-12/11/2011-28110)
Teminatların yenilenmesi
Madde 23 — Süresi dolmuş, güncelliğini yitirmiş, değer kaybına uğramış veya vadesinin dolması nedeniyle nakde dönüştürülmesi gereken teminatlar, Fon tarafından takip olunarak Bakanlığa bildirilir. Bakanlık, belirlediği süre içinde, bu teminatların geri alınarak yerlerine kabul edilebilir ve yeterli tutarda yeni teminatın Fon adına ve lehine düzenlenerek verilmesini, ilgililerden yazılı olarak talep eder. Talep yazısının bir nüshasını da Fona gönderir.
Verilen süre içerisinde teminatını yenilemeyenler hakkında Kanunun 27 nci maddesi gereğince Bakanlıkça gerekli idari tedbir ve tasarruflar uygulanır.
Teminatların iadesi
Madde 24 — Lisansın iptali durumunda lisans sahibinin yerine getirmesi gereken bir tazmin veya yükümlülüğün bulunup bulunmadığı Fon tarafından araştırılır. Lisans sahibinin tazmin veya yükümlülüğü ile ilgili olarak başvuru olup olmadığı hususunda Bakanlıktan ve gerekli görülürse ilgili borsadan bilgi ve görüş talep edilir. Ayrıca ihtiyaç duyulması halinde mudiler, mahkemeler veya diğer merciler nezdinde de araştırma yapılır.
Araştırma ve incelemeler sonucunda bir tazmin veya yükümlülük bulunmadığının tespiti üzerine, teminatlar, bir tutanakla sahiplerine iade edilir. Ancak, teminatlar her halukarda lisansın iptalinden itibaren bir yıl geçmedikçe iade edilmez.
Lisanslı depo işletmesinin yerine getirmesi gereken tazmin veya yükümlülüğün ya da alacak takibatının bulunduğu durumlarda, bunları karşılamaya yetecek tutarda teminat, tazmin veya yükümlülükler yerine getirilene ya da takibat sonuçlandırılıncaya kadar iade edilmez.
Diğer yandan, ilk defa lisans için müracaat edip de faaliyete geçmeden lisans talebi red edilenlerin önceden Fona verdikleri teminatlar, bir araştırmaya tabi tutulmadan kendilerine iade edilir.
İade edilen teminatlar, buna ilişkin düzenlenen tutanağın bir nüshasıyla birlikte Bakanlığa gönderilir.
Geçerli para birimi
Madde 25 — Lisanslı depoculuk teminatına ilişkin tüm işlemler Yeni Türk Lirası üzerinden yapılır. Ancak Bakanlıkça belirlenen ya da uluslararasında yaygın işlem gören yabancı para cinsinden güvenceler de teminat olarak kabul edilebilir. Bu durumda, alınan teminatlar kayıtlarda yabancı para cinsinden gösterilir. Yeni Türk Lirası karşılıklarının hesaplanmasında, Merkez Bankası Döviz Alış kuru esas alınır.
ALTINCI BÖLÜM
Mudi Zararının Karşılanması
Mudi zararının karşılanma usul ve esasları
Madde 26 — Lisanslı depo işletmesinin Kanunda öngörülen yükümlülüklerinin herhangi bir nedenle yerine getirilmemesinden dolayı ortaya çıkan ve sigorta kapsamında ödenemeyen mudi zararları, aşağıda gösterilen usûle göre gerekli müracaatların yapılması suretiyle tazmin edilir:
a) Zarar görenler, noter aracılığıyla veya taahhütlü mektupla ya da lisanslı depo işleticisiyle mudî tarafından imzalı durumu gösterir bir tutanakla, zararın tazmini için lisanslı depo işletmesine başvurur.
b) Başvurunun tebliğinden itibaren yedi iş günü içinde zararın tazmin edilmemesi ya da sulh yoluyla çözülmemesi halinde, durum belgeleriyle birlikte zarar gören tarafından Bakanlığa ve borsaya intikal ettirilir.
c) Borsa, kendisine başvuruyu takiben en geç yedi iş gününde bir ön inceleme ile tarafların sulh imkânını araştırır ve sonucundan Bakanlığı haberdar eder.
d) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Sulh mümkün olmamışsa veya gerekli görülmesi durumunda Bakanlık, görevlendirdiği en az üç denetim elemanı ile Bakanlığın talebi üzerine borsaca görevlendirilen iki bilirkişiden oluşan heyete gerekli incelemeyi yaptırır. Lisanslı depo teminatının sorumluluk sigortası olarak verildiği durumlarda, borsaca heyete görevlendirilecek bilirkişilerden birinin ilgili mevzuata göre yetkilendirilen sigorta eksperi olması zorunludur. Heyet, Bakanlık denetim elemanlarının koordinasyonunda çalışmalarını en geç yirmi gün içinde tamamlayarak rapora bağlar. Gerekçeli talep üzerine bu süre, Bakanlıkça on gün daha uzatılabilir.
e) Raporda, lisanslı depo işletmesi tarafından ödenmesi gereken bir zarar veya yükümlülük tespiti yapılmışsa, Bakanlıkça işletmeye gerekli tebligat yapılır ve tebligat tarihinden itibaren yedi iş gününde zararın ilgiliye ödenmesi ve yükümlülüklerin yerine getirilmesi istenir.
f) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmediğinin anlaşılması üzerine, durum belgeleriyle birlikte Fona intikal ettirilir. Fon, gecikmeksizin lisanslı depo işletmesinin mudi zararını karşılamaya yeterli tutardaki teminatlarını çözerek mudîye öder. Bu teminatların, zararın tazminine yetmediği takdirde, kalan kısım mudi zararlarını karşılamak üzere Fon bünyesinde ayrılan kaynaklardan ödenir. Fon kaynaklarından yapılan ödeme, lisanslı depo işletmesince Fon tarafından belirlenen sürede yatırılmazsa, varsa teminat olarak verilen ipotekler Fon tarafından nakde çevrilerek Fona gelir kaydedilir. Fon, işlemlerin sonucunu ve teminatın durumunu Bakanlığa bildirir.
Teminatların paraya çevrilmesi nedeniyle Fon hiçbir sorumluluk altına girmez.
Lisanslı depo işleticisi veya mudî, yapılan işleme karşı borsaya başvurarak sorunun hakem heyeti tarafından karara bağlanmasını talep edebilir. Bu durumda borsa öncelikle yine tarafların sulh imkânını araştırır, sulh mümkün olmazsa konuyu incelemesi için hakem heyetini görevlendirir.
Hakem heyeti, görevlendirilmesinden sonra azamî üç ay içinde incelemesini bitirerek kararını Bakanlığa ve Fona bildirir. Hakem heyetinin nihaî kararı Fon yönetimince yerine getirilir.
Tarafların yargıya müracaat hakları saklıdır.
(Ek fıkra:RG-12/11/2011-28110) Sigorta kapsamına girmesine rağmen, mudisi tespit edilemediğinden ödenemeyen zararlara ilişkin meblağlar, Fona emanet olarak ilgili sigorta firmasınca teslim edilebilir. Bu meblağlar, daha sonra zarar gördüğü tespit edilen mudiye ödenir.
Fon alacağının tahsili ve temerrüt
Madde 27 — Teminatlar, Fon kaynaklarından yapılan ödemeleri karşılamaya yetmezse, aradaki farkın lisanslı depo işletmesi tarafından, verilen süre içerisinde, Fona yatırılması yazılı olarak istenir. Gerekli tutarı süresi içinde yatırmayan lisanslı depo işleticisi başka bir ihbara gerek kalmaksızın temerrüde düşmüş sayılır.
Temerrüt halinde uygulanacak müeyyideler ve uygulamaya ilişkin esaslar Yönetim Kurulu tarafından belirlenir.
Fon, ödediği tutarın ilgililerden tahsili için dava açma da dahil kanuni takibat yapar.
İlgili yönetmelikler çerçevesinde alınan teminatların çözülmesi
Madde 28 — Lisanslı depoculuk teminatı dışında, ilgili Yönetmelikler çerçevesinde Fon adına ve lehine düzenlenen teminatlar da, Fon tarafından bir tutanakla alınır ve muhafaza edilir.
İlgili Yönetmelik çerçevesinde Fona intikal ettirilen bir zarar tazmini talebinde, Fon ilgilinin teminatlarına başvurarak zarara uğrayanlara gerekli ödemeyi yapar.
Fon, işlemlerin sonucunu ve teminatın durumunu Bakanlığa bildirir.
Tarafların yargıya müracaat hakları saklıdır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Fonun Mal ve Hizmet Tedariki
Mal ve hizmet tedarik usul ve esasları
Madde 29 — Fon adına her türlü alım, satım, hizmet, yapım, kira, mülkiyet, mülkiyetin gayri ayni hak tesisi ve taşıma işleri bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yerine getirilir.
Bu işlemleri yürütmeye, ihaleye çıkmaya, ihale usulünü belirlemeye, ihale komisyonu kurmaya, ihale kararlarını onaylamaya ve sözleşme yapmaya veya bu konularda Başkan veya Fon personeline verilecek görev ve yetkileri belirlemeye Yönetim Kurulu yetkilidir.
Fon adına alınacak veya kiralanacak mal ve hizmetlerin en iyi şekilde, uygun şartlarla ve zamanında karşılanması ve ihalede açıklık ve rekabetin sağlanması esastır.
Yönetim Kurulu Başkan ve üyeleri, Fon personeli ve bunların eşleri ve ikinci dereceye kadar (ikinci derece dahil) kan ve yansoy hısımları ile bu şahısların % 51 inden fazla hissesine sahip oldukları ortaklıklar ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ile diğer kanunlardaki hükümler gereğince geçici veya sürekli olarak kamu ihalelerine katılmaktan yasaklanmış olanlar, Fon adına alınacak mal ve hizmetlere ilişkin ihalelere katılamazlar.
(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Birinci fıkrada yazılı işlerin ihalelerinde, açık ihale usulü, belli istekliler arasında ihale usulü, pazarlık usulü ve doğrudan alım usulü uygulanır. İşin gereğine göre bu usullerden hangisinin uygulanacağına Yönetim Kurulunca karar verilir.
(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Ancak, tahmini bedeli en çok on bin Türk Lirasına kadar olan mal ve hizmet alımları,doğrudan alım usulüyle gerçekleştirilebilir. Bu tutar, Bakanlığın uygun görüşü üzerine iki katına kadar artırılabilir.
İhale şartnamesi, ilan ve duyuru, alınacak teminatlar ve ihale sonucunun bildirilmesi
Madde 30 — İhale konusu işlerin her türlü özelliğini belirten şartname ve varsa ekleri Fon tarafından hazırlanır. Şartname ve eklerinin onaylı suretleri bedelsiz veya Fonun belirleyeceği bir bedel karşılığında isteklilere verilir.
İşin tahmini bedeli ihale öncesinde Fon tarafından belirlenir. Bu bedel, gerektiğinde ihale komisyonu tarafından da değerlendirilir.
Fon tarafından, ihalesi yapılacak her işiçin bir onay belgesi hazırlanır. Onay belgesinde; ihale konusu olan işin nev’i, niteliği, miktarı, varsa proje numarası, tahmin edilen bedeli, kullanılabilir ödenek tutarı, avans ve fiyat farkı verilecekse şartları,ihalede uygulanacak usul, yapılacaksa ilanın şekli ve adedi, alınacaksa geçici teminat miktarı belirtilir. Onay belgesinde ayrıca, şartname ve eklerinin bir bedel karşılığında verilip verilmeyeceği, bedel karşılığı verilecekse bedelin ne olacağı gösterilir.
Yönetim Kurulu veya yetkili kılındığı hususlarda Başkan tarafından; (Mülga ibare:RG-12/11/2011-28110) (…)Fon personeli arasından en az üç, en fazla beş kişilik ihale komisyonu oluşturulur. Teknik veya uzmanlık gerektiren işlerde, giderleri Fondan karşılanmak suretiyle, Fon dışından da görevlendirme yapılabilir. İhale komisyonları eksiksiz olarak toplanır. Komisyon Kararları çoğunlukla alınır. Oyların eşit olması halinde ihale komisyonu başkanının bulunduğu taraf çoğunlukta kabul edilir. Kararlarda çekimser kalınamaz. Muhalif kalan üye karşı oy gerekçesini kararın altına yazarak imzalamak zorundadır. Komisyon başkan ve üyeleri, oy ve kararlarından sorumludurlar.
İhalelerde, uygun mal ve hizmet tedarikini, açıklık ve rekabeti sağlayacak şekilde gerekli ilan ve duyurular yapılır. Yönetim Kurulu, ihale tutarı marjlarına ve ihale usullerine göre yapılması gereken ilan ve duyuruların usul ve esaslarını belirler.
İsteklilerden, ihale konusu olan işin tahmin edilen bedelinin Yönetim Kurulunca saptanan oranında geçici ve sözleşme yapılmadan önce de kesin teminat alınır. Teminat olarak kabul edilebilecek değerler ile pazarlık usulüyle yapılacak ihalelerde geçici veya kesin teminat alınıp alınmayacağı Yönetim Kurulunca belirlenir.
Onaylanan ihale kararları, onaylandığı günden itibaren en geç 5 işgünü içinde, ihaleyi kazanana veya vekiline, imzası alınmak suretiyle bildirilir veya iadeli taahhütlü mektupla tebligat adresine postalanır. Mektubun postaya verilmesini takip eden yedinci gün, kararın istekliye tebliğ tarihi sayılır. İhale kararlarının iptal edilmesi halinde de, durum istekliye aynı şekilde bildirilir.
(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Mal ve hizmet tedarikine ilişkin diğer usul ve esaslar bu konuda çıkarılacak bir yönerge ile düzenlenir.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler, Yürürlük ve Yürütme
Fonun belge kayıt ve defterleri
Madde 31 — Fonun işleyiş ve işlemlerine ilişkin olarak alınacak kararlar için bir karar defteri tutulur. Fona ilişkin belge ve yazışmalar usulü dairesinde ayrı ayrı dosyalanır ve saklanır. Fonun muhasebe ve kayıtları (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Yönergelere uygun olarak tutulur.
Bilanço faaliyet raporu ve bilgilendirme
Madde 32 — Fonun hesap dönemi takvim yılıdır. Fon, yıllık bilanço ile gelir ve gider tablosunu, hesap dönemine ilişkin faaliyetlerini, sonraki dönem hakkında görüş ve önerilerini ve alınması gereken önlemleri içeren faaliyet raporunu düzenleyerek takip eden yılın Mart ayı sonuna kadar Bakanlığa gönderir. Fon, yıl içerisinde de ara raporlar düzenleyerek faaliyetleri, görüş ve önerileri hakkında Bakanlığı bilgilendirebilir.
Devir teslim ve inceleme yükümlülüğü
Madde 33 — Görevleri sona eren Yönetim Kurulu üyeleri, Başkan ve Fon personeli yetki ve sorumlulukları altında bulunan Fona ait para, kıymetli evrak, demirbaş eşya, belge ve defterleri bir tutanakla devir ve teslim etmek zorundadırlar. Tutanakla devir-teslim işlemi gerçekleştiriline kadar, ilgili şahısların sorumluluğu devam eder.
Devir-teslimden kaçınanlar hakkında gecikmeksizin gerekli kanuni yollara başvurulur.
Fona ait para, kıymetli evrak, demirbaş eşya, belge ve defterleri tutanakla teslim alanlar, gecikmeksizin bunların doğruluğunu inceler ve saptadıkları eksiklikleri yazıyla yönetim kuruluna bildirirler.
Yetki devri
Madde 34 —(Değişik:RG-12/11/2011-28110)
Sınırları açıkça yazılı olarak belirtilmek şartıyla, haiz olunan yetkilerden bir kısmı Yönetim Kurulu tarafından Başkana, Başkan tarafından Genel Sekretere, Genel Sekreter tarafından ise Genel Sekreter Yardımcılarına devredilebilir. Yetki devri, sorumluluğu ortadan kaldırmaz.
Tebliğ ve Yönergeler
Madde 35 — (Başlığı ile birlikte değişik:RG-12/11/2011-28110)
Bakanlık, lisanslı depo teminatı ve mudi zararının karşılanması hususlarında uygulama birliği ve standardın oluşturulması ve açıklığın sağlanması amacıyla tebliğ çıkarmaya yetkilidir.
Fonun teşkilat ve çalışmalarına, personeline, bütçe ve muhasebesi ile satınalma ve ihalelerine ilişkin usul ve esaslar yönergelerle düzenlenir. Bu Yönergeler, Fon tarafından hazırlanır ve Bakanlığın onayı ile yürürlüğe girer.
Borsa temsilcisi
GEÇİCİ MADDE 1 –(Ek:RG-12/11/2011-28110)
Ürün ihtisas borsası kuruluncaya ya da ürün senedi alım satımı konusunda bir ticaret borsası yetkilendirilinceye kadar, 8 inci maddeye göre Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından atanan borsa temsilcisi, ticaret borsalarının yönetim kurulu üyeleri arasından atanır.
İhale komisyonunda görev alma
GEÇİCİ MADDE 2 –(Ek:RG-12/11/2011-28110)
Fon personeli yeterli sayıya ulaşıncaya kadar, 30 uncu maddede öngörülen ihale komisyonunda, Yönetim Kurulu Başkan ve üyeleri görev alabilir.
Fonun bütçesi ve faaliyet raporu
GEÇİCİ MADDE 3 –(Ek:RG-12/11/2011-28110)
(Değişik fıkra:RG-18/1/2013-28532) Fonun ilk bütçesi ve faaliyet raporu, bu Yönetmelik ve ilgili yönergeler uyarınca yeterli düzeyde teşkilatlanmanın oluşturulmasını müteakip düzenlenmeye başlanır.
GEÇİCİ MADDE 4 –(Ek:RG-18/1/2013-28532)
Ürün ihtisas borsası faaliyete geçinceye kadar 26 ncı maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında öngörülen usul uygulanmaz.
Yürürlük
Madde 36 — Sayıştay ve Maliye Bakanlığı’nın görüşü alınan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 37 — Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
21/12/2005
26030
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
MADDE 1 – 30/12/2009 tarihli ve 27448 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ömrünü Tamamlamış Araçların Kontrolü Hakkında Yönetmeliğin 11 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 11 – (1) Ek 2’de yer alan parça ve malzemeler 10 uncu maddede belirtilen yasaklamadan muaftır. Ek 2’de işaretlenmiş olan parça ve malzemeler etiketlenerek tanınır hale getirilir veya bunların araç üzerindeki yerleri söküm bilgisinde gösterilir.”
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(5) Geçici depolama ve işleme tesisleri tarafından yeniden kullanım amacıyla satışa sunulacak ön ve arka kapılar, bagaj kapağı, motor kaputu, torpido ve iç göstergelerin bulunduğu konsül, motor bloğu, diferansiyel, tavan sacı, patlamamış hava yastıkları, vites kutusu, ön ve arka tamponlar Bakanlığın veri sistemi doğrultusunda barkodlanır.”
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 18 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(2) İşleme tesisleri tarafından 16 ncı maddede belirtilen oranlara ulaşılabilmesi için üreticiler, tip onayı aldıkları her tip yeni aracın söküm bilgisini aracın piyasaya sürülmesinden en geç altı ay içerisinde işleme tesislerine sağlar. Söküm bilgisinde plastik, kauçuk gibi farklı türdeki parça ve malzemeler ile tehlikeli maddelerin araçtaki yerleri açık olarak belirtilir.”
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 19 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 19 – (1) Araç ve parça üreticileri; geri kazanım ve geri dönüşüm açısından araç tasarım bilgileri ile ömrünü tamamlamış araçların çevreyle uyumlu arındırma ve söküm bilgilerini el kitapçığı olarak veya elektronik ortamda ulaşılabilecek şekilde yayımlarlar.”
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’in 1 inci maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki (ğ) bendi eklenmiştir.
“ğ) Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre yeniden kullanım amaçlı satışa sunulacak aksam parçaların barkodlanması işlemi için barkodlama cihazı,”
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin Ek-2’si ekteki şekilde değiştirilmiştir.
MADDE 7 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 8 – Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
furkanlardanismanlik.com 