Resmi Gazete Tarihi: 21.11.2008 Resmi Gazete Sayısı: 27061

ÇEVRE DENETİMİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, çevrenin korunması için tesis veya faaliyetin çalışmaya başlamasından sona erdirilmesine kadar olan süreçte çevre denetiminin usul ve esaslarını; denetim yapacak personelin, çevre yönetim birimi/çevre görevlisinin, çevre hizmeti konusunda yetkilendirilmiş firmaların nitelikleri ile yükümlülüklerini düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;

a) Çevre denetimiyle ilgili iş ve işlemleri, çevre denetim görevlisi niteliklerini, faaliyet veya tesis sahiplerinin yükümlülükleri ile denetimle ilgili birimlerin görev ve yetkilerini,

b) (Mülga:RG-16/8/2011-28027)

c) (Mülga:RG-16/8/2011-28027)

ç) Çevre gönüllüsünün nitelik ve görevlerini

kapsar.

(2) Bu Yönetmelik, askeri işyerleri, askeri bölgelerin ve tatbikatların, 9/7/1982 tarihli ve 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu uyarınca Atom Enerjisi Kurumunun yetki alanına giren kurum, kuruluş ve işletmelerin denetimi ile 11/1/1974 tarihli ve 14765 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü kapsamına giren konuların denetiminde uygulanmaz.

(3) Atom Enerjisi Kurumunun yetki alanına giren kurum, kuruluş ve işletmelerin denetiminde ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü kapsamına giren konularda Bakanlık ve ilgili kuruluş arasında bir protokol yapılması durumunda bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen konularda bu Yönetmelik hükümleri uyarınca ilgili kuruluşla ortak denetim yapılabilir.

Dayanak

MADDE 3 – (Değişik:RG-16/8/2011-28027)

(1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 12 ve 15 inci maddeleri ile Ek 2 nci ve Ek 3 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakan: Çevre ve Orman Bakanını,

b) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,

c) Birleşik denetim: Tesis veya faaliyetlerin, çalışmalarının Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren hava, su, toprak, atık, kimyasallar, deniz ve gürültüye ilişkin tüm yönetmeliklere uygunluğunun bir arada ele alındığı denetimleri,

ç) Çevre baş denetim görevlisi: Çevreyle ilgili denetimleri yapabilecek, yönetebilecek özelliklere sahip olup 35 inci maddede yer alan eğitim programını tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan 80 ve üzeri puana sahip bakanlıkça görevlendirilen kişiyi,

d) Çevre denetim görevlisi: Çevre ile ilgili denetim yapabilecek ve 35 inci maddede yer alan eğitim programını tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan 70 ve üzeri puana sahip bakanlıkça görevlendirilen kişiyi,

e) Çevre denetim görevlisi adayı: Bakanlık merkez veya taşra teşkilatında çalışmakta olup 35 inci maddede yer alan eğitim programına katılan kişiyi,

f) Çevre denetimi: Tesis veya faaliyetlerin çalışmasının Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere uygunluğunu kontrol etmek için, bu mevzuatın yetkili kıldığı kurum ve kuruluşlarla işbirliği ve koordinasyon sağlanarak, faaliyetlere ilişkin bilgilerin tarafsız bir şekilde toplanmasını, değerlendirilmesini, rapor haline getirilmesini ve idari yaptırım kararı ile yetkilendirilmiş makama bildirilmesini,

g) Çevre gönüllüsü: Bakanlıkça, uygun niteliklere sahip kişiler arasından seçilen ve Çevre Kanunu ve bu Kanuna göre yürürlüğe konulan düzenlemelere aykırı faaliyetleri Bakanlığa iletmekle görevli ve yetkili kişiyi,

ğ) Çevre görevlisi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik programları düzenleyen tesiste veya çevre yönetim hizmeti veren firmada çalışan görevliyi,

h) Çevre yönetim birimi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik programları düzenleyen birimi,

ı) Denetim planı: Denetim otoritesinin önceliklerini ve hedeflerini belirleyen stratejik ve halka açık dokümanı,

i) Denetim programı: Denetim planı çerçevesinde gerçekleştirilecek operasyonel faaliyetleri içeren içsel dokümanı,

j) İç tetkik: Tesis veya faaliyetlerin, Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere uygunluğunun, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığının çevre yönetim birimi, çevre görevlisi veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları aracılığı ile değerlendirilmesini ve rapor haline getirilmesini,

k) İzleme: Havaya, suya, toprağa verilen kirletici unsur taşıyan her türlü proses çıktısının ölçüm ve analizlerinin yapılmasını/yaptırılmasını,

l) Kanun: 2872 sayılı Çevre Kanununu,

m) Ortam bazlı denetim: Tesis veya faaliyetlerin Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren hava, su, toprak ortamları ile atıklara, kimyasallara ve gürültüye ilişkin mevzuattan birinin uygunluğunun ele alındığı denetimleri,

n) (Değişik:RG-22/10/2009-27384) Belge: Çevre görevlisi eğitimi sonrasındaki sınavda başarılı olanlara verilecek belgeyi,

o) Uygunsuzluk: Çevre mevzuatında belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesini

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Denetime Tabi Tesis veya Faaliyetler ve Yükümlülükleri

Denetime tabi tesisler veya faaliyetler

MADDE 5 – (Değişik:RG-16/8/2011-28027)

(1) Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde kalan serbest ve münhasır ekonomik bölgeler dâhil egemenlik ve yargılama sahaları içerisindeki tüm kara ve deniz alanlarında 2872 sayılı Çevre Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri kapsamındaki her türlü kirlilik kaynağı ve ihlaller denetime tabidir.

Denetime tabi tesislerin veya faaliyetlerin yükümlülükleri

MADDE 6 – (1) Denetime tabi tesis veya faaliyetler;

a) (Mülga:RG-16/8/2011-28027)

b) İlgili mevzuat kapsamında gerekli ölçüm ve analizleri, Bakanlığa ya da Bakanlıkça yetkilendirilmiş özel veya kamu kurum ve kuruluşların laboratuvarlarına yaptırmakla,

c) Denetim sırasında çevre denetim görevlisinin tesis veya faaliyetlerin alanlarına girmesini, güvenliğini ve denetim için gerekli görülen personel ve her türlü ekipmanı sağlamakla,

ç) Çevre denetim görevlisinin gerekli gördüğü hallerde ve/veya itiraz durumunda ölçüm ve analizlerin giderlerini karşılamakla,

d) Denetim sırasında çevre mevzuatı kapsamında istenilen bilgi ve belgeleri öngörülen sürede ve eksiksiz olarak sağlamakla,

e) (Mülga:RG-16/8/2011-28027)

f) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre danışmanlığı hizmet satın alımı sözleşmesi yapılması durumunda en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,

g) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarıyla yapılmış olan çevre danışmanlığı hizmet satın alım sözleşmelerinin iptal edilmesi durumunda en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,

ğ) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarıyla yapılmış olan çevre danışmanlığı hizmet alım sözleşmelerinin iptal edildiği tarihten itibaren en geç iki ay içerisinde diğer bir yetkilendirilmiş firma ile yeni bir anlaşma yapmakla veya çevre yönetim birimi kurmak ya da çevre görevlisi istihdam etmekle,

yükümlüdür.

Tesis veya faaliyetlerin kendini izlemesi ve iç tetkik

MADDE 7 – (1) Tesis veya faaliyetlerin kendini izlemesi ve iç tetkikin gerçekleştirilmesi çevre yönetim birimi veya çevre görevlisi tarafından yapılır. Çevre yönetim birimi kurmayan ya da çevre görevlisi istihdam etmeyen tesis veya faaliyetler bu amaçla Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş firmalardan hizmet satın alır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çevre Yönetim Birimi ve Çevre Görevlisinin Nitelikleri ve Görevleri

Tesis veya faaliyetlerde, tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimlerinde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlisinde aranacak nitelikler

MADDE 8 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)

Çevre yönetim birimi ya da tesis veya faaliyette çalışan çevre görevlisinin görevleri

MADDE 9 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çevre Yönetim Birimi Kurma veya Çevre Görevlisi Çalıştırma Kriterleri

Tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimi kurma veya çevre görevlisi çalıştırma kriterleri

MADDE 10 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)

Belediyelerin ve mahalli idare birliklerinin çevre yönetim birimi kurma ve çevre görevlisi çalıştırma kriterleri

MADDE 11 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)

Sağlık kuruluşları ve hastanelerde çevre yönetim birimi kurma ve çevre görevlisi çalıştırma kriterleri

MADDE 12 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çevre Yönetim Hizmeti Verecek Yetkilendirilmiş Çevre Danışmanlık

Firmalarının Yükümlülükleri ve Yeterlik Belgesi

Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının nitelikleri

MADDE 13 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)

Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının yükümlülükleri

MADDE 14 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)

Çevre danışmanlık firmaları için yeterlik belgesi yükümlülüğü

MADDE 15 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)

Eğitim

MADDE 16 – (Mülga:RG-12/11/2010-27757)

ALTINCI BÖLÜM

Çevre Gönüllüsünün Nitelikleri ve Görevleri

Çevre gönüllüsünde aranacak nitelikler

MADDE 17 – (1) Çevre gönüllüsünün:

a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olması,

b) Kamu hizmetlerinden yasaklı olmaması,

c) En az dört yıllık yükseköğretim kurumlarından mezun olması,

ç) Kurum, kuruluş ve işletmelerde en az beş yıl süreyle çevre konularında çalışmış olması,

d) Bakanlık tarafından düzenlenecek çevre mevzuatı eğitimine katılmış olması,

e) Bakanlık tarafından açılacak sınavda başarılı olması

gerekmektedir.

(2) Bu maddenin birinci fıkrasına ek olarak, Çevre ve Orman Bakanlığında Müsteşar ve Müsteşar Yardımcısı olarak görev yapmış olan kişiler çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre gönüllüsü olurlar.

(3) Çevre ve Orman Bakanlığının Teftiş Kurulu Başkanlığı, Hukuk Müşavirliği, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Planlama Genel Müdürlüğü, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünde ve Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığında, kamu kurum ve kuruluşların çevre birimi bünyesinde en az beş yıl süre ile çalışmış ve üniversitelerin dört yıllık fakülte ve yüksek okullarından mezun olan personel çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre gönüllüsü olurlar.

(4) Çevre Mühendisliği bölümlerinden doktor ve üzeri akademik unvan almış kişiler de Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre mevzuatı eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın çevre gönüllüsü olurlar.

Çevre gönüllüsünün görevleri

MADDE 18 – (1) Çevre gönüllüsü, Kanuna ve ilgili mevzuata aykırı faaliyetleri Bakanlığın merkez veya taşra teşkilatına iletmekle yükümlüdür.

(2) Görevini kötüye kullandığı tespit edilen çevre gönüllülerinin bu görevleri sona erdirilir; bu kişiler yeniden çevre gönüllüsü olarak başvuruda bulunamazlar.

Çevre gönüllüsünün bildirimde bulunma yetkisi

MADDE 19 – (1) Çevre gönüllülerinin tesis veya faaliyetlere giderek denetleme yapma yetkisi olmayıp bildirim yapma yetkisi bulunmaktadır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çevre Denetiminin Usul ve Esasları

Yetkili birimler

MADDE 20 – (1) Bakanlığın tesis veya faaliyetleri denetlemekle yetkili birimleri, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Planlama Genel Müdürlüğü, İl Çevre ve Orman Müdürlükleridir.

(2) 3/3/2005 tarihli ve 5312 sayılı Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanuna dayanılarak hazırlanmış olan ve 21/10/2006 tarihli ve 26326 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanunun Uygulama Yönetmeliğinin 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen hususlarda Bakanlık denetim yapmaya yetkilidir.

(3) Çevre Kanunu ve bu Kanun uyarınca yürürlüğe konulan yönetmeliklerin yetkili kıldığı kurum ve kuruluşların denetim yetkileri saklıdır.

(4) Kanun uyarınca yetki devri yapılacak kurum ve kuruluşlarda aranacak nitelikler tebliğ ile belirlenir.

Denetim planı

MADDE 21 – (1) Ülkenin çevre politikası ve stratejisi çerçevesinde Bakanlığın çevre denetimi konusundaki önceliklerini, genel amaç ve hedeflerini belirlemek üzere Bakanlık Denetim Birimi tarafından Denetim Planı hazırlanır. Bu plan veya planlar ulusal, bölgesel ve yerel ölçekte oluşturulabilir. Denetim planı hazırlanırken, önceki denetim faaliyetlerinden elde edilen verilerlerden yararlanılır.

(2) Her çevre denetimi planı en azından:

a) Kapsadığı coğrafi alanı tanımlar,

b) Belli bir süreyi kapsar,

c) Gerektiğinde değiştirilebilir,

ç) Kapsanan sahaların ve kontrol edilecek tesislerin türünü tanımlar,

d) Çevresel riskleri dikkate alarak rutin çevre denetimleri için bir program belirlenir, bu programlar, farklı tür tesisler veya belirlenmiş tesisler için saha ziyaretlerinin sıklığını içerir,

e) Şikayet, kaza, uygunsuzluk ve izin verme amacı gibi durumlarda yapılan, rutin olmayan denetimlerin usulünü de içerir.

Yıllık denetim programı

MADDE 22 – (1) Birleşik denetimler için yıllık denetim programı, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü ve il çevre ve orman müdürlüklerinin işbirliği ile bir önceki yılın Aralık ayında hazırlanır ve Bakan tarafından onaylanarak yürürlüğe girer.

(2) Bu programla, yıl içinde Bakanlığın merkez ve taşra teşkilatınca birleşik denetim gerçekleştirilecek tesis veya faaliyetler belirlenir.

(3) Ortam bazlı denetimler konusunda Bakanlık ve Bakanlığın yetki verdiği kurum ve kuruluşlar, denetimleri kendilerinin belirlediği programlar çerçevesinde gerçekleştirir.

(4) Kaza, ihbar, şikâyet gibi durumlarda veya Bakanlıkça gerek görüldüğü hallerde denetim programına bağlı olmaksızın birleşik ve/veya ortam bazlı denetim yapılır.

Bildirim

MADDE 23 – (1) Yıllık denetim programına alınan tesis veya faaliyetlere, denetimlerin haberli yapılacak olması durumunda en az bir hafta önce yıllık denetim programına alındıkları bildirilir.

(2) Kaza, ihbar, şikâyet gibi durumlarda, ortam bazlı denetimlerde veya Bakanlığın program dışı denetime gerek gördüğü hallerde denetimin haberli yapılması zorunlu değildir.

Görevlendirme onayı

MADDE 24 – (1) Bakanlık çevre denetim görevlilerini, bağlı bulundukları denetimle yetkili birimin en üst amiri görevlendirir.

(2) Bakanlıkça, belirli bir denetim görevinin yapılması için en az iki çevre denetim görevlisi görevlendirilir.

(3) Birleşik denetimlerde, denetim ekibinde bir çevre baş denetim görevlisi bulunması zorunludur. Denetim ekibinde bulunan çevre denetim görevlilerinin puanı çevre baş denetim görevlisi olmaya yetmediği durumda denetim ekibi kendi içinde bir çevre denetim görevlisini, çevre baş denetim görevlisi olarak belirler.

(4) Gerekli durumlarda denetim ekibine çevre denetim görevlisi adayları da dâhil edilebilir. Denetim ekibinde yer alan çevre denetim görevlisi adayları gözlemci konumundadır.

Çevre baş denetim görevlilerinin görev ve sorumlulukları

MADDE 25 – (1) Çevre baş denetim görevlisinin görev ve sorumlulukları şunlardır;

a) Denetim öncesinde denetlenecek tesis veya faaliyet ile ilgili denetim ekibi içinde koordinasyonu ve işbölümünü sağlamak,

b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin prosesi, ürünleri, hizmetleri, daha önce yapılan denetim varsa bulguları toplamak, toplatmak ve değerlendirmek,

c) Denetim esnasında ve sonrasında denetim ekibiyle gerekli koordinasyonu sağlamak ve belgeleri istemek,

ç) Denetimin bitiminde, yerinde denetim tutanağının düzenlenmesini sağlamak,

d) Denetim sonunda her çevre denetim görevlisinden kendi göreviyle ilgili denetim sonuçlarını toplamak ve denetim raporunu hazırlamak,

e) Denetimin sonucuna göre İdari Yaptırım Karar Tutanağını hazırlamak ve onaylanmak üzere ilgili makama sunmak,

f) Denetim raporunu, 32 nci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen yerlere göndermek,

g) Gerektiğinde mahalli mülki amirinden kolluk kuvveti görevlendirilmesini talep etmek,

h) Denetimini gerçekleştireceği kamu, özel sektör kurumları veya tüzel kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.

Çevre denetim görevlisinin görev ve sorumlulukları

MADDE 26 – (1) Çevre (Değişik ibare:RG-22/10/2009-27384) denetim görevlisinin görev ve sorumlulukları şunlardır;

a) Denetim öncesinde çevre baş denetim görevlisinin koordinasyon çalışmalarına destek olmak,

b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin prosesini incelemek, daha önce yapılan denetim varsa bulguları toplamak, değerlendirmek ve sonucunu çevre baş denetim görevlisine sunmak,

c) Denetim esnasında yapılan işbölümü kapsamında kendisine verilen görevi tarafsız, etkin ve verimli bir şekilde planlayıp gerçekleştirmek,

ç) Denetim sırasında etkin görüşme, gözlem ve kayıtlar da dahil olmak üzere dokümanların gözden geçirilmesi yoluyla bilgi toplamak,

d) Denetim sonunda kendi göreviyle ilgili denetim bulgularını çevre baş denetim görevlisine sunmak ve denetim tutanağının düzenlenmesinde çevre baş denetim görevlisine yardımcı olmak,

e) Denetim raporunda yer alacak görüşlerini denetim tarihinden sonra on iş günü içinde çevre baş denetim görevlisine vermek,

f) Denetimini gerçekleştireceği kamu, özel sektör kurumları veya tüzel kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.

Tanıtım kartı

MADDE 27 – (Değişik:RG-22/10/2009-27384)

(1) 35 inci maddede yer alan koşulları sağlayan Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı personeli için şekli ve içeriği Bakanlıkça belirlenecek tanıtım kartı düzenlenir. Çevre denetim görevlileri yaptıkları denetimler sırasında bu tanıtım kartlarını ve görevlendirme onaylarını tesis veya faaliyet sahibine ya da tesis veya faaliyet sorumlusuna göstermek zorundadır. Denetim görevinden herhangi bir nedenle süresiz ayrılanlar, tanıtım kartlarını, Bakanlığa gönderilmek üzere il çevre ve orman müdürlüklerine, Bakanlık merkezinde de Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğüne teslim eder.

Ölçüm ve analizler

MADDE 28 – (1) Bakanlık çevre denetim görevlilerince, ölçüm ve analiz gerektiren hususlara uyulup uyulmadığı; firma tarafından Bakanlığa veya Bakanlıkça yetki verilmiş özel veya kamu kurum ve kuruluş laboratuarlarına yaptırılacak ölçüm ve analiz sonuçlarına göre değerlendirilir.

Denetim tutanağı

MADDE 29 – (1) Denetim ekibi, denetimin bitiminde, 3/4/2007 tarihli ve 26482 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununa Göre Verilecek İdarî Para Cezalarında İhlalin Tespiti ve Ceza Verilmesi ile Tahsili Hakkında Yönetmelikte özellikleri verilen ve Ek-3’te yer alan çevre denetim tutanağını üç nüsha olarak düzenler.

(2) Düzenlenen bu nüshalardan biri denetimin gerçekleştirildiği tesis veya faaliyet sahibine verilir.

İdari yaptırım kararı

MADDE 30 – (1) Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen gerekliliklere uyulmadığının veya yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin saptanması durumunda Kanunun 20 nci maddesinde belirtilen cezalar uygulanır.

(2) Söz konusu idari yaptırım kararına yol açan uygunsuzluk, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile diğer kanunlara göre suç oluşturuyor ise kovuşturma yapılması için Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

Süre verilmesi ve faaliyetin durdurulması

MADDE 31 – (1) Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen yasaklara uyulmadığının veya yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin saptanması durumunda, idari para cezasının yanı sıra, yetkili makamca tesis veya faaliyetlere, yasaklara aykırı faaliyetin düzeltilmesi ve Kanunda belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için denetim ekibi tarafından;

a) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,

b) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,

c) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin ikinci alt bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için üç aya kadar,

ç) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için lisans almış tesislere yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,

d) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için bir aya kadar,

e) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için fabrika, şantiye ve eğlence yerlerine uygulanacak kontrol tedbirlerine bağlı olarak en fazla bir yıla kadar,

f) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinin dokuzuncu alt bendinde belirtilen yükümlülüğe uymayan işletmeye taşıdığı kirlilik yükü ve atık su debisine bağlı olarak iki aya kadar,

g) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinin birinci alt bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için altı aya kadar,

ğ) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (m) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için altı aya kadar,

h) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (n) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için işletmelerin taşıdığı kirlilik yükü ve atık su debisine göre iki aya kadar,

ı) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (r) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için lisans almış işletmeler hakkında yürürlükteki mevzuat hükümleri ve sınır değerler değerlendirilerek bir yıla kadar,

i) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (v) bendinde belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmesi için;

1) Lisans almış geri kazanım/bertaraf tesislerine aksaklıklarını giderecek termin planı için on iş gününe ve yatırımlarını tamamlamak için ise altı aya kadar,

2) Tehlikeli atık üreten tesislerde uygunsuzluk tespit edilirse, bu uygunsuzluğu gidermek üzere bir aya kadar, uygunsuzluğun giderilmesi için yatırım gerekmesi halinde termin planı verilmesi için on iş gününe ve yatırımın tamamlanması için de altı aya kadar,

3) Kaza durumunda tehlikeli atıkların ve tehlikeli kimyasalların döküldüğü yerde kirliliğin ortadan kaldırılması için bir aya kadar,

süre verilebilir.

(2) Bu süreler sonunda yasaklara uymayan veya yükümlülüğünü yerine getirmeyen tesis veya faaliyetin çalışması, yasağın veya yerine getirilmeyen yükümlülüğün çeşit ve niteliğine göre kısmen veya tamamen süreli veya süresiz olarak durdurulur.

(3) Çevre kirliliğinin toplum sağlığı yönünden tehlike yarattığı hallerde tesis veya faaliyet, süre verilmeksizin kısmen veya tamamen durdurulur ve Sağlık Bakanlığına bildirilir.

Denetim raporu

MADDE 32 – (1) Bakanlık denetim ekibi, denetimin tamamlanmasını takip eden kırk iş günü içinde denetim raporunu hazırlar. Bu raporda;

a) Denetim sırasında tespit edilen eksiklikler ve uygunsuzluklar,

b) Cezai müeyyide uygulanmasını gerektiren durumlarda önerilen cezalar ile yasal dayanakları,

yer alır.

(2) Bakanlık denetim ekibi, denetim esnasında tespit ettikleri cezai müeyyide gerektiren durumları ve uygunsuzluğun giderilmesi için önerdikleri süreleri Kanunda belirtilen idari ceza vermeye yetkili amirlere bildirirler.

(3) Denetim raporlarının bir nüshası tesis veya faaliyetlere gönderilir ve diğer nüshaları Bakanlık ve/veya il müdürlüğünün ilgili birimince gereği yapıldıktan sonra muhafaza edilir.

Denetim sonuçlarının değerlendirilmesi

MADDE 33 – (1) Denetim sonuçları, Bakanlıkça hazırlanan yıllık denetim programlarının sona ermesini müteakip denetimle yetkili birim amirlerince değerlendirilir. Değerlendirme sonuçları ile öneriler Bakanlık makamına sunulur; denetim planlarının ve yıllık denetim programlarının hazırlanmasında dikkate alınır.

Gizliliğe riayet

MADDE 34 – (1) Bakanlık çevre denetim görevlileri, denetim esnasında öğrendikleri ticari sır mahiyetindeki bilgileri açıklayamazlar.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çevre Denetim Görevlileri

Çevre denetim görevlilerinde aranacak nitelikler

MADDE 35 – (Değişik:RG-16/8/2011-28027)

(1) En az dört yıllık yükseköğretim kurumu mezunu Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı personelinden aşağıda belirtilen eğitim programlarına katılarak eğitim belgesi alanlar bu madde uyarınca yapılacak puanlamaya göre Çevre Denetim Görevlisi olarak görevlendirilirler.

a) Kapsamı Bakanlıkça belirlenen çevre denetimi eğitimi; (60 puan).

b) Çevre mevzuatı kapsamında yapılan her bir çevre denetimi bir puan; (en fazla 25 puan).

c) Çevre bilim ve teknolojisi, çevre işlem ve etkileri, çevre mevzuatı, çevre yönetim sistem ve standartları, çevre denetim işlem usul ve teknikleri ile cihazların teknik yönleri konularından herhangi birini kapsayan iş tecrübesi her bir yıl için bir puan; (en fazla 15 puan).

(2) Çevre Denetim Görevlilerinin en az 70 puan, Çevre Baş Denetim Görevlilerinin ise en az 80 puan almaları zorunludur.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Denetim bilgilerinin bildirimi

MADDE 36 – (1) Bakanlık merkez birimleri, il çevre ve orman müdürlükleri ile yetki devri yapılan kurum ve kuruluşlar tarafından Kanuna göre yapılan tüm çevre denetimlerine dair bilgiler, ceza ile sonuçlanıp sonuçlanmamasına bakılmaksızın Bakanlıkça belirlenen şekilde Bakanlığa bildirilir.

İdari yaptırım karar defteri

MADDE 37 – (1) Bakanlık merkez teşkilatı birimleri, il çevre ve orman müdürlükleri ile yetki devri yapılan kurum ve kuruluşlar, Kanuna göre yaptıkları çevre denetimleri sonucunda ceza uygulamışlarsa bu cezalar İdari Yaptırım Karar Defterine işlenir.

(2) İdari Yaptırım Karar Defteri Bakanlık merkez teşkilatında her genel müdürlükte ve il çevre ve orman müdürlüklerinde bir adet bulunacak şekilde tutulur.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 38 – (1) 5/1/2002 tarihli ve 24631 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Denetimi Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Çevre yönetim birimi kurma, çevre görevlisi istihdam etme veya çevre yönetimi hizmeti alma süresi

GEÇİCİ MADDE 1 – (Değişik:RG-22/10/2009-27384)

(1) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden itibaren;

a) Ek-1 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler en geç 18 ay içerisinde; Ek-2 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler ise en geç 24 ay içerisinde,

b) Altyapı çalışmalarına başlayan Organize Sanayi Bölgeleri, 11 inci maddede belirtilen tesislere sahip belediyeler ve mahalli idare birlikleri, 12 nci maddede belirtilen sağlık kuruluşları veya hastaneler, 24 ay içerisinde,

Çevre yönetim birimlerini kurar veya çevre görevlisi istihdam eder ya da çevre yönetimi hizmeti alırlar.

Yürürlük

MADDE 39 – (1) Bu Yönetmelik 1/1/2009 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 40 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

21 Kasım 2009 CUMARTESİ           Resmî Gazete Sayı : 27413

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİNİN UYGULAMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmelik, bitki ve bitkisel ürünlere arız olan zararlı organizmalarla mücadelede kullanılan bitki koruma ürünlerinin tarla, bahçe veya bağlar ile ürünlerin saklandığı yerlerde uygulanmasında kullanıcıların, bitkilerin, hayvanların ve çevrenin korunması amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, bitki koruma ürünlerini zirai mücadele amaçlı tarla, bahçe veya bağlar ile depolarda kullanan kişiler ile bunların eğitimi, belgelendirilmesi, yetki ve sorumluluklarının belirlenmesi, denetimi ile çalışma usul ve esaslarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Ziraî Mücadele ve Ziraî Karantina Kanununun 32 ve 38 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Bitki koruma ürünü: Bitkileri veya bitkisel ürünleri tüm zararlı organizmalara karşı korumak veya bu tür organizmaların etkilerini engellemek, büyüme düzenleyicileri gibi maddelerin besin öğesi olarak fonksiyonu hariç, bitkilerin yaşam fonksiyonlarını etkilemek, kendisine ait özel düzenlemesi bulunmayan ancak bitkisel ürünleri koruyucu olarak kullanılan, istenmeyen bitki veya bitki kısımlarını yok etmek, istenmeyen bitki gelişimini kontrol etmek veya önlemek amacıyla kullanıcıya bir veya daha fazla aktif madde içeren bir formülasyon halinde sunulan aktif madde ve preparatları,

c) Bitki koruma ürünü uygulama aksesuarları: Bitki koruma ürünü uygulama aletine, bu aletin iyi çalışması için monte edilmiş meme, manometre, süzgeç ve tank temizleme aygıtlarını,

ç) Bitki koruma ürünü uygulama aleti: Bitki koruma ürünü veya bitki koruma ürünü içeren ürünlerin uygulanması için özel olarak tasarlanmış herhangi bir aleti,

d) Bitkisel üretim yapan kişi: Aile ziraatı dışında bitkisel üretim yapan ve bunları ticari amaçlı pazarlayan kişiyi,

e) Bitkisel ürün: Bitkisel orijinli, işlem görmemiş veya basit bir işlemden geçmiş, bitki tanımına girmeyen ürünleri,

f) Genel müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

g) İl/ilçe müdürlüğü: Bakanlık İl ve İlçe Müdürlüklerini,

ğ) Kalibrasyon: Zirai mücadele uygulamaları için preparat olarak verilen bir dozun en iyi etkiyi gösterecek şekilde ve bitki sahasına üniform olarak uygulanması için ekipmanlardaki püskürtme sisteminin ayar edilmesini,

h) Kullanım: Bir bitki koruma ürünü ile yapılan depolama, temas, seyreltme, karıştırma ve uygulama gibi tüm faaliyetleri,

ı) Profesyonel kullanıcı: Bakanlıktan bitki koruma ürünü uygulama yetkisi almış ziraat mühendisleri, ziraat teknikerleri ve ziraat teknisyenlerini,

i) Uygulama: Zirai mücadelede kullanılan bitki koruma ürünleri ile tarla, bahçe veya bağda zararlı organizmalara karşı yapılan mücadeleyi,

j) Zararlı organizma: Bitki veya bitkisel ürünlere zarar veren bitki, hayvan veya patojenik ajanların tür, streyn veya biyotiplerini,

k) Zirai mücadele: Bitki ve bitkisel ürünlerde ürün kayıplarına neden olan zararlı organizmaların zararını önlemek amacı ile yapılan her türlü faaliyeti ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

İzin Alma ve Başvuru Şartları

Bitki koruma ürünü uygulaması yapacak kişiler

MADDE 5 –

(1) Bitki koruma ürünü uygulamaları aşağıda belirtilen kişilerce yapılır.

a) Profesyonel kullanıcılar,

b) Bitkisel üretim yapan kişiler.

İzin alma zorunluluğu

MADDE 6 –

(1) Bitkisel üretim yapılan alanlarda, bitki koruma ürünü uygulamalarının, Bakanlıktan Ek–1 ve Ek–2 de yer alan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almış olan yetkili kişiler tarafından yapılması zorunludur.

Profesyonel kullanıcılara bitki koruma ürünleri uygulama yetkisinin verilmesi

MADDE 7 –

(1) Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almak isteyen 5 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen kişiler, aşağıdaki bilgi ve belgelerle bulundukları il veya ilçe müdürlüğüne müracaat eder.

a) Başvuru sahibinin TC kimlik numarası, adı ve soyadı, yazışma adresi ve telefonu,

b) Son öğrenim durumunu gösterir belgenin aslı veya il/ilçe müdürlüğünce onaylı sureti,

c) Bakanlığın tavsiye ve direktiflerine uyacağına, Bakanlıkça ruhsatlandırılmış bitki koruma ürünlerini tavsiyesine uygun olarak kullanacağına, ruhsatsız ve tavsiye dışı bitki koruma ürünlerini kullanmayacağına ve uygulamada kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptıracağına dair başvuru sahibi tarafından verilecek taahhütname,

ç) Astım gibi kronik solunum yolu rahatsızlıkları, alerjik rahatsızlıklar, cilt hastalıkları ve nörolojik rahatsızlıklarının bulunup bulunmadığının ve kanda kolinesteraz enzim seviyesinin ölçülmesi ve sağlık kontrollerinin yapılması sonucu bu işi yapmaya uygun olduklarının belirlendiği sağlık raporu,

d) 2 adet fotoğraf.

(2) Yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerin uygun bulunması halinde Ek–1 de yer alan “Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi” il veya ilçe müdürlüğünce iki nüsha düzenlenir. Başvuru dosyası ile düzenlenen belgenin bir örneği il veya ilçe müdürlüğünce saklanır, diğer nüshası başvuru sahibine imza karşılığında verilir.

Bitkisel üretim yapan kişilere bitki koruma ürünleri uygulama yetkisinin verilmesi

MADDE 8 –

(1) Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almak isteyen, 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişiler, aşağıdaki bilgi ve belgelerle bulundukları il veya ilçe müdürlüğüne müracaat eder.

a) Başvuru sahibinin TC kimlik numarası, adı ve soyadı, yazışma adresi ve telefonu,

b) Bitkisel üretim yapacağı alan ve yetiştirilen bitkisel ürün ile ilgili bilgi,

c) Bakanlık tarafından verilen eğitim ve yapılan değerlendirme sonucunda Ek-4 de yer alan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Eğitimi Yeterlilik Belgesi,

ç) Bakanlığın tavsiye ve direktiflerine uyacağına, Bakanlıkça ruhsatlandırılmış bitki koruma ürünlerini tavsiyesine uygun olarak kullanacağına, ruhsatsız ve tavsiye dışı bitki koruma ürünlerini kullanmayacağına ve uygulamada kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptıracağına, kendi üretim alanı dışında başka bir yerde ilaçlama yapmayacağına dair başvuru sahibi tarafından verilecek taahhütname,

(2) Yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerin uygun bulunması halinde Ek-2 de yer alan “Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi”  il veya ilçe müdürlüğünce iki nüsha düzenlenir. Başvuru dosyası ile düzenlenen belgenin bir örneği il veya ilçe müdürlüğünce saklanır, diğer nüshası başvuru sahibine imza karşılığında verilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çalışma Usul ve Esasları

Bitki koruma ürünlerinin uygulanması

MADDE 9 –

(1) Zirai mücadele amaçlı yapılacak bitki koruma ürünü uygulamalarında Bakanlıktan ruhsat almış ve reçete karşılığı satılan bitki koruma ürünlerinin, uygulama dozu ve zamanı ile teknik talimatlarda belirtilen tavsiyelerine ya da Bakanlık tarafından hazırlanan yayınlara uygun kullanılması zorunludur. Çelişkili durumlarla karşılaşıldığında ise Bakanlık tarafından yayımlanan Zirai Mücadele Teknik Talimatları esas alınır.

(2) Bitki koruma ürünleri daima orijinal ambalajlarında bulundurulur.

(3) Sürüklenmeye sebep olacak derecede rüzgârlı havalarda, öğle sıcağında ve yağışlı havalarda bitki koruma ürünleri uygulaması yapılmaz.

(4) Çevrenin korunması için bitki koruma ürünlerinin akarsulara, göllere, otlaklara ve hayvanların yaşadığı yerlere bulaşmasını önlemek amacıyla gerekli önlemler alınır.

(5) Boş bitki koruma ürünlerinin ambalajları çevreye atılmaz, bitki koruma ürünlerinin atıkları akarsu ve göllere dökülmez ve uygulama aletleri bu sularda yıkanmaz.

(6) Uygulama Bakanlıktan ruhsat almış alet ve makinelerle yapılır.

Çalışma şartları

MADDE 10 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin hazırlama ve uygulama işlerinde; hamile kadınlar, onsekiz yaşından küçük çocuklar, hasta ve hastalıklı olanlar çalıştırılamaz.

(2) Bitki koruma ürünlerinin uygulanması sırasında koruyucu elbise, eldiven, gözlük kullanılması zorunludur.

(3) Bitki koruma ürünlerinin hazırlanması ve uygulanması sırasında herhangi bir şey yenilmemesi ve içilmemesi zorunludur.

(4) Çalışma esnasında iş kıyafetlerinin ve koruyucu malzemelerin amacına ve talimatına uygun olarak kullanılması zorunludur.

Çalışanların sağlık kontrolleri

MADDE 11 –

(1) Bitki koruma ürünleri hazırlama ve uygulama işlerinde fiilen çalışacak olanların işe başlamadan önce sağlık raporu alması zorunludur. Bu raporda; astım gibi kronik solunum yolu rahatsızlıkları, alerjik rahatsızlıklar, cilt hastalıkları ve nörolojik rahatsızlıklarının bulunup bulunmadığı ile kanda kolinesteraz enzim seviyesinin ölçülmesi ve sağlık kontrollerinin yapılarak bu işi yapmaya uygun olduklarının belirlenmesi zorunludur.

(2) Bitki koruma ürünü uygulaması yapan yetkili kişilerin bu işte çalışmaları süresince de yılda bir defa genel sağlık kontrolünden geçirilerek, nörolojik muayenelerinin yapılması ve kanlarında kolinesteraz enzim seviyelerinin ölçülmesi zorunludur.

(3) Yapılan muayene ve ölçümler sonucunda sağlığının bozuk olduğu tespit edilenler ile bozulma eğilimi gösterenler, gerekli tedaviler yapılıp sağlıklarına kavuşuncaya kadar bitki koruma ürünleri hazırlama ve uygulama işlerinde çalıştırılamaz.

Tutulacak kayıt ve raporlar

MADDE 12 –

(1) Bitki koruma ürünleri uygulaması yapan, Bakanlıktan yetki almış kişiler tutacakları bir dosyada;

a) Göreve başlarken bu işte çalışmasında sakınca olmadığını gösterir sağlık raporunu,

b) Yıllık sağlık kontrollerine ait raporlarını, muhafaza eder.

(2) Bakanlıktan yetki almış kişiler, bitki koruma ürünleri uygulaması yapılan yerlerle ilgili bilgileri, uygulama tarihlerini, uygulamalarda kullanılan bitki koruma ürünleri ile ilgili bilgileri ve varsa meydana gelen kaza ve zehirlenmeleri Ek–3 de yer alan Zirai Mücadele İşlem Formunu doldurarak ayrı bir dosyada muhafaza eder.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yetki ve Sorumluluklar

Profesyonel kullanıcıların sorumlulukları

MADDE 13 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin uygulamasında kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptırır. Bu konuda il ve ilçe müdürlükleri yardımcı olur.

(2) Bitki koruma ürünü uygulamalarını kendileri yapar.

(3) Bitki koruma ürünleri uygulama işlerini bırakması halinde veya adres değişikliği durumunda il müdürlüklerine 30 gün içerisinde bilgi vermek zorundadır.

(4) Yapılan uygulamaların kayıtlarını tutar.

(5) Gerektiğinde yaptıkları uygulamaların denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi il/ilçe müdürlüklerince görevlendirilen denetleyici kişilere göstermek zorundadır.

(6) Bitki koruma ürünlerinin bulundurulması, uygulama öncesi hazırlanması, uygulanması, yapılan uygulama sonrası kullanılan alet ve ekipmanın temizlenmesi ve uygulama sonrası kalan karışımla ilgili insan ve çevre sağlığını tehlikeye atmayacak şekilde istenmeyen bulaşmaları önlemek amacıyla gerekli önlemleri alır.

Bitkisel üretim yapan kişilerin sorumlulukları

MADDE 14 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin uygulamasında kullanılacak alet ve ekipmanın bakım, onarım ve kalibrasyonunu her yıl yaptırır. Bu konuda il ve ilçe müdürlükleri yardımcı olur.

(2) Yapılan uygulamaların kayıtlarını tutar.

(3) Sadece kendisine ait olan üretim alanında bitki koruma ürünü uygulaması yapar.

(4) Gerektiğinde yaptıkları uygulamaların denetlenmesi ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi il/ilçe müdürlüklerince görevlendirilen denetleyici kişilere göstermek zorundadır.

(5) Bitki koruma ürünlerinin bulundurulması, uygulama öncesi hazırlanması, uygulanması, yapılan uygulama sonrası kullanılan alet ve ekipmanın temizlenmesi ve uygulama sonrası kalan karışımla ilgili insan ve çevre sağlığını tehlikeye atmayacak şekilde istenmeyen bulaşmaları önlemek amacıyla gerekli önlemleri alır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Sulak Alanların Korunması, Hassas Bölgeler

Sulak alanların korunması

MADDE 15 –

(1) Su kaynakları civarında bitki koruma ürünü kullanılması halinde;

a) Sulak alanlar için tehlikeli olmayan bitki koruma ürünleri kullanılır.

b) Düşük hızlı sürüklenmeli uygulama aleti kullanımı dahil olmak üzere en etkin uygulama teknikleri kullanılır.

Hassas bölgeler

MADDE 16 –

(1) Gerekli hijyen ve halk sağlığı gereksinimlerini göz önünde bulundurmak suretiyle parklar, halka açık bahçeler, spor sahaları, okul ve anaokulu bahçeleri gibi kamusal alanlar veya hassas nüfusun kullandığı alanlarda bitki koruma ürünlerinin kullanımı il/ilçe müdürlüklerince ya minimum düzeye indirilir ya da yasaklanır.

(2) Özel olarak korunmaya alınmış alanlar veya gerekli koruma önlemleri alınmak üzere belirlenmiş alanlarda bitki koruma ürünü kullanımı kısıtlanır ya da yasaklanır.

ALTINCI BÖLÜM

Eğitim ile İlgili Hükümler

Eğitim

MADDE 17 –

(1) Bitki koruma ürünü uygulamaları ile ilgili olarak il ve ilçe müdürlüklerinde eğitici olarak eğitim vermek üzere görevlendirilecek İl Müdürlükleri Bitki Koruma Şube Müdürlüğünde veya İlçe Müdürlükleri Bitki Koruma Hizmetlerinde görevli ziraat mühendisleri için yapılacak eğitim, eğiticilerin eğitimi şeklinde Bakanlıkça yapılır. Daha sonraki yıllarda ihtiyaç duyulması halinde bu eğitim tekrarlanır.

(2) Eğiticilerin eğitimi şeklinde yapılacak eğitimler, üniversite öğretim elemanları veya araştırma enstitüsü uzmanları tarafından Genel Müdürlükçe sağlanır.

(3) Eğiticilerin eğitimine katılan ziraat mühendisleri, 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişilere eğitim vermek üzere görevlendirilecek İl Müdürlüğü Bitki Koruma Şube Müdürlüğü ile İlçe Müdürlüklerinde görevli ziraat mühendisi, ziraat teknikeri ve ziraat teknisyenlerine aldıkları eğitim programına göre Ocak ve Temmuz aylarında eğitim verir.

(4) Eğiticilerin eğitimine katılan ziraat mühendislerine ve eğiticilerce yapılacak eğitime katılan İl Müdürlüğü Bitki Koruma Şube Müdürlüğü ile ilçe müdürlüklerinde görevli ziraat mühendisi, ziraat teknikeri ve ziraat teknisyenlerine eğitim sonunda Ek–5 de yer alan Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Eğitici Belgesi verilir.

(5) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişiler Bitki Koruma Ürünü Uygulama Belgesi almak için Bakanlıkça düzenlenecek kısa süreli bitki koruma ürünü uygulama eğitimine katılmak zorundadır.

(6) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kişiler için düzenlenecek eğitimlere katılmak amacıyla başvurular il/ilçe müdürlüklerine yapılır.

(7) Yapılacak eğitimlerin yeri ve tarihi, il/ilçe müdürlüklerince en az 15 gün önce ilan edilir.

Eğitim konuları

MADDE 18 –

(1) Bitki koruma ürünlerinin uygulanması ile ilgili olarak yapılacak eğitimler aşağıda listelenen konular hakkında yeterli bilgiyi sağlayacak şekilde düzenlenir.

a) Bitki koruma ürünleri ve kullanımları hakkında mevzuat,

b) Bitki koruma ürünleri ile ilgili olarak uygulayıcı, sakinler, seyredenler, uygulama yapılan alana girenler ve uygulama yapılan maddeleri yiyen veya bu maddelere temas eden kişiler için riskler ve tehlikeler, bunların sigara içme gibi faktörlerle nasıl kötüleşeceği,

c) Bitki koruma ürünü zehirlenme belirtileri ve ilk yardım önlemleri,

ç) Hedef alınmayan bitkilere, faydalı böceklere, yaban hayatına, biyo-çeşitlilik ve genel olarak çevre için olmak üzere bu riskler ve tehlikelerin nasıl tanımlanacağı ve kontrol edileceği,

d) Uygulayıcıya, diğer insanlara, hedef dışı hayvan ve bitki türlerine, biyo çeşitlilik ve çevreye minimum riskle sunulacak olan uygulama aletinin kalibrasyonu ve hazırlanma prosedürleri,

e) Uygulama aletinin kullanımı ve bakımı, düşük hacimli püskürtme, düşük akıntılı meme gibi özel püskürtme teknikleri ile kullanırken püskürtme kalitesini artırma yolları,

f) Kazara dökülme ve bulaşma halinde insan sağlığını ve çevreyi korumak için acil eylem,

g) İlgili mevzuat uyarınca herhangi bir bitki koruma ürünü kullanımı hakkında kayıt tutulması.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Bitki koruma ürünleri uygulama belgesinin kaybolması veya tahrip olması

MADDE 19 –

(1) Bitki koruma ürünleri uygulama belgesinin herhangi bir nedenle kaybolması veya okunmayacak ve yanlış anlamalara neden olacak şekilde tahrip olması halinde, yeniden belge alınması gerekir. Bu durumda gerekli açıklama yapılarak, eski tarih ve sayısı ile uygulama belgesi yeniden düzenlenir.

Belgenin iptal edilmesi ve cezai hükümler

MADDE 20 –

(1) Verilen iznin dışında faaliyet gösteren, bu Yönetmelik hükümlerine ve Bakanlık talimatlarına aykırı hareket eden kişiler yazılı olarak ikaz edilir. İkaza rağmen durumunu düzeltmeyen veya talimatlara uymamakta ısrar edenlerin belgeleri il/ilçe müdürlüğü tarafından iptal edilir.

(2) Uygulama yetkisi iptal edilen kişilere yeniden bitki koruma ürünleri uygulama belgesi düzenlenmez.

(3) Yapılan bitki koruma ürünü uygulamalarında yanlış uygulamadan dolayı bir olumsuzluğun meydana gelmesi halinde sorumluluk uygulamayı yapan kişiye aittir. Herhangi bir sebepten kaynaklanan zararın hukuken sabit görülmesi halinde zarar, bitki koruma uygulamasını yapan kişiden tazmin edilir.

(4) Bu Yönetmelik hükümlerine uymayanlar hakkında, 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Ziraî Mücadele ve Ziraî Karantina Kanununun cezaya ilişkin hükümleri, 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıda Kanununun cezaya ilişkin hükümleri ve 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili hükümlerine göre işlem yapılır.

Belgesiz olarak faaliyet gösterenler

MADDE 21 –

(1) Yönetmelik hükümlerine göre gerekli izni almadan faaliyet gösterenler hakkında 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanunun cezalara ilişkin ilgili hükümleri gereğince yasal işlem yapılır.

Denetim

MADDE 22 –

(1) Bitki koruma ürünleri uygulama belgesi alan kişiler, il/ilçe müdürlüğünün denetimi altındadır. İl/ilçe müdürlüğünce görevlendirilen denetim elemanları bu kişilerin işyerini, uygulama ekipmanlarını, uygulama işlemlerini denetler. Gerekli gördüklerinde kullanılan bitki koruma ürünlerinden kalite kontrol amaçlı numune alabilir. Uygulama yetkisine sahip kişiler denetimlerde gerekli kolaylığı göstermek ve yapılan uyarılara uymak zorundadır.

(2) İl/ilçe müdürlüğü, kullanımda olan bitki koruma ürünü uygulama aleti ve aksesuarlarının yılda en az bir kez denetime tabi tutulmasını sağlar.

(3) Denetimler, bitki koruma ürünü uygulama alet ve ekipmanlarının etkinlik, çevre, sağlık ve güvenlik açısından yeterli olup olmadığını belirlemek için yapılır.

(4) İl/ilçe müdürlüğü, denetimleri yürütmek ve Genel Müdürlüğe bildirmekle sorumludur.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 23 –

(1) 19/3/1993 tarihli ve 21529 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele İşlerini Ücret Karşılığında Yapmak İsteyenler Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Uygulama yetkisi için yapılacak başvurular

GEÇİCİ MADDE 1 –

(1) Bitki Koruma Ürünleri Uygulama Belgesi almak için, bu Yönetmeliğin yayımından üç ay sonra il veya ilçe müdürlüklerince başvurular kabul edilir.

Yürürlük

MADDE 24 –

(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinden 6 ay sonra yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 25 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ekler için tıklayınız

Resmi Gazete Tarihi: 21.12.2005 Resmi Gazete Sayısı: 26030

LİSANSLI DEPOCULUK TAZMİN FONU YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; lisanslı depo işletmesinin, 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu ve mudilerle yapacağı sözleşmede öngörülen yükümlülüklerini yerine getirmemesinden dolayı ortaya çıkan mudi zararlarını tazmin etmek ve ilgili yönetmelikler çerçevesinde verilen diğer görevleri yerine getirmekle görevli ve yetkili kılınan tüzel kişiliği haiz Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonuna ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik; Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonunun idare ve temsili ile Fon alacak ve gelirlerinin tahsiline, Fon mevcudunun kullanılışına, Fon adına ve lehine düzenlenen teminatların muhafazasına, yeterliliğinin sağlanmasına, nakde çevrilmesine, zarar görenlere ödenmesine ve iadesine ilişkin usul ve esaslar ile Fonla ilgili diğer hususları kapsar.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununun 24 ve 38 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 —(Değişik:RG-12/11/2011-28110)

Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,

b) Başkan: Yönetim Kurulu Başkanını,

c) Borsa: Aralarındaki sözleşme çerçevesinde lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senetlerinin kota ettirildiği, alım satımının yapıldığı ve hareketlerinin kontrol ve takip edildiği ürün ihtisas borsasını veya Bakanlıktan ürün senedi alım satımı konusunda izin alan ticaret borsasını,

ç) Fon: Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonunu,

d) Genel Sekreter: Fon Genel Sekreterini,

e) İlgili yönetmelik: Kanuna istinaden çıkarılan, bu Yönetmelik dışındaki diğer yönetmelikleri,

f) Kanun: 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununu,

g) (Mülga:RG-18/1/2013-28532)

ğ) Lisans: Bakanlıkça verilen faaliyet iznini gösterir belgeyi,

h) Lisanslı depo: Kanun kapsamında tarım ürünlerinin sağlıklı koşullarda muhafaza ve ticari amaçla depolanması hizmetlerini sağlayan tesisleri,

ı) Lisanslı depo işletmesi veya lisanslı depo işleticisi: Tarım ürünlerinin depolanmasıyla iştigal eden ve Kanun kapsamında geçerli bir lisans belgesine sahip anonim şirketi,

i) Mudi: Depolama hizmetleri için ürününü lisanslı depoya teslim eden veya lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senedini mevzuata uygun olarak elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,

j) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Teminat: Kanunda ve Kanuna istinaden çıkarılan ikincil düzenlemelerde öngörülen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi dolayısıyla meydana gelecek zararları karşılamak üzere ilgili mevzuata göre Fona verilen nakit ve nakde çevrilebilir güvenceleri,

k) Yönergeler: Fon tarafından hazırlanıp Bakanlıkça onaylanan yönergeleri,

l) Yönetim Kurulu: Fon Yönetim Kurulunu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Fonun Görev ve Yetkileri

Fonun görev ve yetkileri

Madde 5 — Fonun görev ve yetkileri aşağıda belirtilmiştir:

a) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Fon gelirlerini toplamak ve yönergelerde belirlenen usul ve esaslara göre değerlendirmek,

b) Bakanlığın talebi üzerine veya ihtiyaç görüldüğünde Fon kaynaklarının yeterliliğini değerlendirerek, fon gelirlerinin oranlarının değiştirilmesi konusunda Bakanlığa öneride bulunmak,

c) İlgili yönetmeliklerde belirlenen esaslara göre verilen teminatları almak, teminatların doğruluğunu ve geçerliliğini araştırmak, alınan teminatların sağlam ve güvenli şekilde muhafazasını sağlamak ve teminat olarak gösterilen gayrimenkullerin değerini tespit etmek veya ettirmek,

d) Lisanslı depolarda muhafaza edilen ürünlere ilişkin fiyat hareketlerini takip ederek teminatların yeterliliği konusunda değerlendirme yapmak ve değerlendirme sonuçlarını Bakanlığa bildirmek,

e) (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Nakit ve döviz teminatları, bu Yönetmelik ve yönergelerde belirlenen usul ve esaslara göre değerlendirmek,

f) Depoculuk lisansının iptali durumunda, Bakanlığın görüşünü alarak, lisanslı depo işletmesinin veya ilgili yönetmelik kapsamında teminat verenlerin yerine getirmesi gereken bir tazmin ve yükümlülüğün bulunmadığının tespiti sonucunda alınan teminatları iade etmek,

g) Lisanslı depo işletmesinin, Kanun ve mudiler ile yapacağı sözleşmede öngörülen yükümlülüklerini yerine getirmemesinden dolayı ortaya çıkan ve sigorta kapsamında karşılanamayan mudi zararlarını tazmin etmek ve bu amaçla lisanslı depo işletmesinin verdiği nakit ve nakde kolayca dönüştürülebilir teminatları paraya çevirmek; bu teminatların zararın tazminine yetmediği durumlarda kalan kısmı (Ek ibare:RG-12/11/2011-28110) ile sigorta mevzuatından kaynaklanan zorunlu muafiyetler nedeniyle sigorta kapsamında karşılanamayan zararları Fon kaynaklarından ödemek,

h) Fon kaynaklarından karşılanıp belirlenen sürede lisanslı depo işletmesi tarafından Fona yatırılmayan mudi zarar ödemelerini, teminat olarak verilen ipotekleri nakde çevirerek tahsil etmek,

ı) İlgili Yönetmelik çerçevesinde verilen görevleri yerine getirmek,

i) Alınan, süresi biten ve paraya çevrilen teminatlar ile mudi zararlarının karşılanması ve Fon ödemelerinin tahsili işlemlerinin sonuçlarını Bakanlığa bildirmek,

j) Fonun menfaatlerini ve varlıklarını koruyucu hukuki tedbirleri zamanında almak, süresi içinde ödenmeyen Fon alacaklarının; dava açmak dahil, adli ve idari merciler ile icra dairelerinde takibi, savunulması, çözümlenmesi ve tahsili amacıyla gerekli işlemleri yapmak,

k) Fon dışındaki alacaklılar tarafından yapılan takip sonucu iflas eden lisanslı depo işletmesinden olan Fon alacağının, iflas masasına imtiyazlı alacak olarak kaydedilmesini sağlamak,

l) Kanunun uygulanması ve lisanslı depoculuğun geliştirilmesi için; Bakanlık Makamı onayı çerçevesinde Bakanlıkça yapılacak talep veya Yönetim Kurulunun alacağı karar üzerine, ihtiyaç duyulan faaliyet, eğitim ve denetime ilişkin giderleri karşılamak,

m) Fonun faaliyetleri için gereksinim duyulacak araç, gereç ve malzeme ile gayrimenkulü satın almak veya kiralamak, ihtiyaç fazlasını elden çıkarmak, ihtiyaç duyduğu hizmetleri almak ve (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Yönergelerde belirlenen usul ve esaslara göre personel istihdam etmek,

n) Kanunda ve bu Yönetmelikte verilen diğer görevleri yerine getirmek ve yetkileri kullanmak.

(Ek fıkra:RG-18/1/2013-28532) Bakanlık, akdedilecek protokoller çerçevesinde, teknik bilgi ve uzmanlık isteyen konularda Fondan her türlü desteği alabilir ve işbirliğinde bulunabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Fonun İdare ve Temsili

Fonun teşkilatı

Madde 6 — (Değişik:RG-12/11/2011-28110)

Fon, tüzel kişiliği haiz ve Kanunla düzenlenmemiş bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabidir. Fonun çalışma merkezi Ankara’dır.

Fon teşkilatı, Yönetim Kurulu, Başkan ve Genel Sekreterlikten oluşur. Fonun icra organı olan Genel Sekreterlik, Genel Sekreter, Genel Sekreter Yardımcıları ve hizmet birimlerinden oluşur.

Fonun teşkilat yapısı ve çalışmalarına ilişkin usul ve esaslar yönerge ile düzenlenir.

Fonun idare ve temsili

Madde 7 —(Değişik:RG-12/11/2011-28110)

Fonun karar organı Yönetim Kuruludur. Fon, Başkan tarafından idare ve temsil olunur. Başkan, Fonun idaresini Genel Sekterlik eliyle yürütür.

Fona ilişkin işlemler; Başkanın imzasıyla veya bulunmadığı zamanlarda vekili ile Genel Sekreter veya yetkili kılınan yardımcısının müşterek imzasıyla yapılır ve bu işlemler Fonu bağlar. Ancak, Fona yükümlülük getirmeyen, resmi makamlarla veya gerçek ve tüzel kişilerle yapılan yazışmalarda Genel Sekretere Yönetim Kurulu kararıyla tek başına imza yetkisi verilebilir.

Yönetim kurulu

Madde 8 — Yönetim Kurulu; lisanslı depoculukla ilgili birimden Bakanlığı temsilen iki, lisanslı depoları, borsaları ve üreticileri temsilen birer olmak üzere toplam beş kişiden oluşur. Aynı sayıda da yedek üye belirlenir. Borsaların temsilcisi, bunların yönetim kurulu üyeleri arasından Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından, lisanslı depo temsilcisi kendi aralarından oy çokluğu ile, üreticileri temsilen bir üye ise (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından atanır. Yönetim kurulu üyelik süresi iki yıldır. Üyeler yeniden seçilebilirler. (Ek cümle:RG-12/11/2011-28110) Yeni üyeler atanıncaya veya seçilinceye kadar, mevcut üyelerin görevleri devam eder.

Bakanlık ve (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından atanan yönetim kurulu üyelerinin en az dört yıllık örgün öğretim veren üniversitlerin hukuk, iktisadi ve idari bilimler, siyasal bilgiler veya ziraat fakülteleri mezunu; diğer üyelerin ise asgari lise ya da dengi okul mezunu olması ve tüm yönetim kurulu üyelerinin ürün piyasaları hakkında bilgi sahibi ve bu alanda kamuda veya özel sektörde en az beş yıl mesleki tecrübeye sahip bulunması şartı aranır.(Ek cümle:RG-12/11/2011-28110) (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…)Ayrıca, bu Bakanlıklarca yapılacak atamalarda en az iki yıl yöneticilik deneyimine sahip olanlara öncelik verilir.

Yönetim Kurulu üyeleri kendi aralarından çoğunluğun oyu ile bir başkan ve bir başkan vekili seçerler. Yönetim Kurulu Başkanı, Fonun da başkanıdır.

Başkan, Yönetim Kurulunca alınan kararların ve mevzuatla verilen görevlerin yürütülmesini, Fonun görev alanına giren konularda Bakanlık ile diğer kurum ve kuruluşlarla işbirliğini sağlamakla görevlidir. Başkan, Fonla ilgili tüm faaliyetleri, işlemleri ve hesapları denetlemek, değerlendirmek ve Fon faaliyetleri ile ilgili olarak Bakanlığı ve gerektiğinde kamuoyunu bilgilendirmekle görevli ve yetkilidir.

Başkanın görevde bulunmadığı izin, hastalık, seyahat ve diğer hallerde; Kanun ve bu Yönetmelik çerçevesinde Başkana verilmiş olan görev ve yetkiler, başkan vekili tarafından yerine getirilir ve kullanılır.

Yönetim Kurulu başkan ve üyelerine, sanayi kesiminde çalışan 16 yaşından büyükler için öngörülen, aylık brüt asgari ücret tutarı kadar (Ek ibare:RG-12/11/2011-28110) net aylık ücret ödenir. Bunlara, görevleri ile ilgili yapacakları seyahatler için en yüksek Devlet memuru harcırahına kadar günlük harcırah (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) ödenir.

Lisanslı depo işletmeleri temsilcisi yönetim kurulu üyesinin seçimi

Madde 9 — Yönetim Kurulu, toplantı ve karar nisabını yitirdiği durumlarda Bakanlık; her lisanslı depo işletmesini taahhütlü mektup veya imza karşılığı yazılı davet ile boşalan veya görev süresi biten lisanslı depo işletmelerinin temsilcisi Yönetim Kurulu üyesi ve yedeğini seçmek üzere toplantıya çağırır. Davette; toplantı yeri, tarihi ve saatine yer verilir ve davet tarihi ile toplantı tarihi arasındaki süre 30 günü geçemez.

Her lisanslı depo işletmesi, kendi yönetim kurulu üyeleri arasından belirlediği bir temsilcisinin imzalı temsil yetki belgesiyle birlikte toplantıya katılımını sağlar.

Toplantıda, tüm lisanslı depo işletmesi temsilcilerinin en az 2/3 çoğunluğu aranır. İlk toplantıda gerekli çoğunluğun sağlanamaması durumunda, toplantı bir hafta sonra aynı yer ve saatte yarıdan bir fazlasının katılımıyla gerçekleştirilir. Yönetim Kurulundaki lisanslı depo temsilcisi üye ve yedeği, toplantıda gizli oyla ve katılanların yarıdan fazlasının oyuyla, ilk oylamada gerekli çoğunluk sağlanamazsa, ilk oylamada en çok oy alan iki adayın katılacağı ikinci oylamada katılanların çoğunluğunun oyuyla seçilir.

Toplantı, Fonun ve Fonun talebi üzerine Bakanlıkça görevlendirilen bir temsilcinin gözetiminde gerçekleştirilir. Seçim sonuçlarını gösteren tutanak, Bakanlık ve Fon temsilcisi tarafından imzalanır. Seçim tutanağının birer nüshası Bakanlığa ve Fona gönderilir.

Seçime ilişkin tüm giderler, Fondan karşılanır.

Yönetim kurulu üyeliğinin sona erme halleri

Madde 10 — Yönetim Kurulu Başkan ve üyelerinin görevlerine, süreleri dolmadan son verilemez.

Ancak, Yönetim Kurulu Başkanı ve üyelerinin; istifa etmesi, geçerli bir mazereti olmaksızın arka arkaya üç veya bir yılda beş Yönetim Kurulu toplantısına katılmaması, lisanslı depo işletmesi ve Borsa temsilcisinin yönetim kurulu üyeliğinin sona ermesi veya Kanunun 34 üncü maddesinde öngörülen hukuki veya cezai sorumluluğu gerektiren bir fiili işlediklerinin mahkeme kararıyla sabit görülmesi hallerinde Yönetim Kurulu üyeliği kendiliğinden sona erer.

Görevi sona eren üyenin yerine, Başkan tarafından en geç beş işgünü içinde ilgili yedek üye çağrılır. Yönetim Kurulu üyeliklerinin tamamının boşalması halinde, yedek üyelerin çağrılması Bakanlıkça yapılır. Bu şekilde göreve başlayan üye, yerine atandığıüyenin görev süresini tamamlar.

Yedek üyelerin çağrılmasına rağmen, üyeliklerdeki boşalma nedeniyle Yönetim Kurulu toplantı nisabını yitirmişse bu Yönetmeliğin 8 inci maddesine göre iki yıl görev yapmak üzere asil ve yedek üyeliklere atama veya seçim süreci yeniden başlatılır.

Herhangi bir nedenle boşalan Yönetim Kurulu asil ve yedek üyeliklerine, boşalmayı takiben atama ve seçim süreci en geç 30 gün içinde tamamlanır. Bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin 3 üncü fıkrasındaki koşulların oluşması durumunda lisanslı depo işletmesi temsilcisinin seçimi için 30 günlük süre en fazla 1 hafta uzatılabilir.

Yönetim kurulu toplantı ve kararları

Madde 11 — Yönetim Kurulu, ayda bir defadan az olmamak üzere, ihtiyaç duyulduğunda her zaman Başkanın çağrısı üzerine üyelerin çoğunluğu ile toplanır. Yönetim Kurulu kararları en az üç üyenin aynı yöndeki oyu ile alınır.

Yönetim Kurulunun toplantı gündemi Başkan tarafından belirlenir ve toplantıdan en az üç gün önce üyelere bildirilir. Üyeler de, toplantı öncesinde veya toplantı sırasında uygun gördükleri hususları en az üç üyenin olumlu oyuyla gündeme aldırabilirler.

Toplantıya çağrı, toplantı yer ve saati bir önceki toplantıda kararlaştırılmamış ise Başkan tarafından yazılı olarak yapılır. Yönetim Kurulu, gerekli durumlarda merkez dışında da toplantı yapabilir.

Başkan ve üyelerin bütün toplantılarda bulunmaları esastır. Toplantıya katılamayacak üyeler geçerli mazeretlerini toplantıdan önce Başkana yazılı olarak bildirirler.

Başkan ve üyeler; kendisinin, alt ve üst soyundan biri ile eşi ve üçüncü derece dahil bu dereceye kadar olan kan ve sıhri hısımlarının çıkarlarını ilgilendiren hususların görüşülmesine ve bu konuda yapılacak oylamalara katılamazlar.

Başkan ve üyelerin yurtiçi görevlendirilmeleri ile izin ve süreleri, toplantı ve karar yeter sayısı bakımından sakınca yaratmamak koşuluyla Başkan tarafından düzenlenir. Kamu görevlisi kurul üyelerinin durumları, kurumları ile koordineli olarak belirlenir.

(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Yönetim Kurulu toplantılarında alınan kararlar ile bu kararlara karşı olan üyelerin karşı oy yazıları, satır aralarında açık ve çıkıntı bırakmamak kaydıyla, noterden onaylanmış birbirini izleyen sayfa numaralı karar defterine tarih ve numara sırasıyla yazılır. Kararlar bir tutanak ile tespit edilmişse, tutanağın aslı veya bir fotokopisi karar defterine yapıştırılır ve kenarları üyelerce imzalanır. Kararlar, toplantıya katılanlar tarafından imzalanır. İmza işlemi, isimlerin bulunduğu sayfanın imzalanması ve diğer sayfaların paraflanması suretiyle yapılır.

(Ek fıkra:RG-12/11/2011-28110) Yönetim Kurulu toplantılarına her atama ve seçim devresinde bir numaradan başlamak üzere teselsül eden numaralar verilir. Yönetim Kurulu kararlarına ise, her takvim yılında bir numaradan başlamak üzere numara verilir. Alınan kararlara, her toplantıda bir numaradan başlamak üzere de sırayla numara verilebilir. Karar defteri ve tutanaklar üzerinde silinti, karalama ve kazıntı yapılmaz. Kararların yazılmasında yapılan hataların okunacak şekilde üzeri çizilir, doğrusu yazılır ve toplantıya katılan üyeler tarafından da paraflanır.

Yönetim kurulu üyelerinin sorumlulukları ve yasaklar

Madde 12 — Yönetim Kurulu üyeleri ve Fon personeli, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar.

Kanunun 34 üncü maddesi uyarınca Yönetim Kurulu üyeleri ve Fon personeli, Fonun işlem ve faaliyetlerine, para ve mallarına, evrak, rapor, hesap, kayıt ve defterlerine ve diğer başka belgelere ilişkin işledikleri suçlardan dolayı Devlet memurları gibi ceza görürler. Bunlar tarafından düzenlenen evrak, Türk Ceza Kanununun tatbiki bakımından resmi evrak olarak kabul edilir.

Yönetim Kurulu üyeleri ve Fon personeli, görevleri nedeniyle elde ettikleri bilgileri, görevlerinden ayrılmış olsalar bile, yetkili merciler dışındaki kurum, kuruluş ve kişilere aktaramazlar ve kendilerinin veya başkalarının menfaatine kullanamazlar. Yetkilendirilmeksizin Fonun çalışmaları ve görevleriyle ilgili olarak 9/6/2004 tarihli ve 5187 sayılı Basın Kanununda belirtilen basın araçlarına ya da radyo, televizyon, video, internet, kablolu yayın ya da elektronik bilgi iletişim araçları ve benzeri yayın araçlarına açıklama yapamazlar.

Yönetim kurulunun görev ve yetkileri

Madde 13 — Yönetim Kurulu;

a- Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen görevleri yerine getirir ve yetkileri kullanır.

b- Kanun (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) , bu Yönetmelik ve yönergeler çerçevesinde; Fonun faaliyetleri için gereksinim duyulacak cari ve yönetim giderleri ile Yönetim Kurulu üyeleri ve Fon personeline yapılacak ücret, harcırah ve diğer muhtelif ödemelere; araç, gereç ve malzeme ile gayrimenkul satın alınmasına ve elden çıkarılması ile kiralanmasına ve ihtiyaç duyulan hizmetlerin alımına karar verir ve bu konularda Başkan veya yönetim kurulu üyeleri ile Fon personeline verilecek yetkileri belirler.

c- (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Yönergeleri hazırlar ve Bakanlığın onayına sunar.

d- (Değişik:RG-12/11/2011-28110) Bu Yönetmelik ve yönergeler çerçevesinde, hizmet birimlerini oluşturur ve personel istihdam eder.

e- Fonun; yıllık faaliyet raporu ile bilanço, gelir ve giderlere ilişkin hesapları ve sonraki yılın tahmini bütçesini görüşerek karara bağlar.

f- Takibinde ya da üst dereceli yargı mercilerine intikalinde yarar görülmeyen dava ve icra takipleri ile Fon alacaklarından vazgeçilmesini veya ihtilafın sulhen çözümünü değerlendirir ve gerekçesiyle karara bağlar.

g- Fonla ilgili verilen diğer görevleri yerine getirir.

Fon hizmetlerinin yürütülmesi

Madde 14 — (Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fona ilişkin hizmetler Genel Sekreterlik eliyle yürütülür. Genel Sekreterlik, Fonun icra organıdır.

(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fon bünyesinde bu Yönetmelik ve yönergelere göre personel istihdam edilir. Bu Yönetmelik ve yönergelerde hüküm bulunmayan durumlarda, 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre hareket edilir.

(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) İstihdam edilecek personelin hizmet şartlarına, niteliklerine, atanmalarına, görev, hak ve yükümlüklerine, disiplin ve çalışma şartlarına, taltif ve tecziyelerine, mali ve sosyal hakları ile diğer özlük işlerine ilişkin usul ve esaslar yönerge ile düzenlenir.

İstihdam edilecek personelin sayısı,niteliği, görev tanımları ve bunlara yapılacak ücret ve diğer ödemelerin üst sınırı Bakanlıkça onaylanır.

Fon faaliyetlerinin gerekli kıldığı ve özel uzmanlık isteyen konularda firma ve bireysel danışman ve uzmanlardan hizmet satın alınabilir.

Fonun denetimi

Madde 15 — Fon, Bakanlığın gözetim ve denetimine tâbidir. Bakanlık, Fonun tüm varlık ve işlemlerini, defterlerini, kayıtlarını,belgelerini, hesaplarını, denetim elemanları aracılığıyla denetler (Mülga ibare:RG-12/11/2011-28110) (…). Bakanlık ihtiyaca göre denetimlerde yardımcı olmak üzere teknik personel de görevlendirebilir.

Fonun yönetici ve personeli; denetim amacıyla Bakanlıkça görevlendirilenlerin Fona ait para, mal ve para hükmündeki kâğıtları, ürünleri, kıymetli evrakı, kayıt ve defterleri gizli de olsa göstermeye, incelenmesine yardımcı olmaya, istenilen bilgileri eksiksiz ve gerçeğe uygun olarak vermeye ve diğer her türlü yardımı ve kolaylığı göstermeye mecburdur. Bunlar denetim sonucunda Bakanlıkça verilecek talimata uymak zorundadırlar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Fon Gelir ve Giderleri

Fonun gelirleri

Madde 16 — Fonun gelirleri şunlardır:

a) Lisanslı depo işletmesinin, lisanslı depoculuk hizmetleri karşılığında her takvim yılında tahsil ettiği ücretlerin binde beşi,

b) Borsalarda işlem gören ürün senedi alım satımından tahsil edilen borsa tescil ücretlerinin yüzde onu,

c) Borsalarda işlem gören ürün senedi alım satım bedelinin binde yarımı,

d) Tahsilat ve faiz gelirleri,

e) Bağış, yardım ve diğer gelirler.

Yönetim Kurulu, Fon kaynaklarının yeterliliği konusunda yapacağı değerlendirme sonucuna göre, gerekçeleriyle birlikte, Fon gelirlerinin oranlarının değiştirilmesi için Bakanlığa başvurabilir. Bakanlık, bu başvuruyu uygun görürse, Bakanlar Kuruluna oranların değiştirilmesi teklifinde bulunur. Kanun uyarınca Bakanlar Kurulu birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen Fon gelirlerinin oranlarını sıfıra kadar indirmeye veya bir katına kadar artırmaya yetkilidir.

Birinci fıkranın (a) bendi uyarınca tahsil edilen Fon gelirleri; lisanslı depo işletmelerinin faaliyet gösterdiği ürün veya ürün grubu esas alınarak açılan alt hesaplarda ve her ürün grubu bazında ayrı ayrı takip edilir. Yönetim Kurulu, Fon kaynaklarının yeterliliği konusundaki değerlendirmelerini ve birinci fıkranın (a) bendinde gösterilen oranın değiştirilmesi teklifini, ürün veya ürün grupları bazında farklılaştırarak yapabilir.

Lisanslı depo işletmesi, birinci fıkranın (a) bendinde yer verilen Fon payını, lisanslı depo hizmet ücretlerinin tahsil edildiği yılı takip eden takvim yılının Mart ayı sonuna kadar; Borsalar ise, birinci fıkranın (b) ve (c) bentlerinde belirtilen ve tahsil edilen Fon paylarını, aylık bazda, takip eden ay içerisinde Fon hesabına aktarırlar.

Fonun gelirleri genel bütçeye veya diğer fonlara aktarılamaz, amacı dışında kullanılamaz.

Fonun giderleri

Madde 17 — Fonun giderleri şunlardır:

a) Mudîlerin zararlarına ilişkin ödemeler,

b) Kanunun uygulanması ve lisanslı depoculuğun geliştirilmesi için ihtiyaç duyulan faaliyet, eğitim ve denetime ilişkin giderler,

c) Kanunda verilen görevleri yerine getirebilmek ve bunlarla sınırlı kalmak kaydıyla ihtiyaç duyulan Fon carî ve yönetim giderleri.

ç) (Ek:RG-12/11/2011-28110) Bu Yönetmelik ve yönergelerde öngörülen diğer giderler.

Fon mevcudunun yönetimi

Madde 18 — (Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fonun mevcudu ve teminatlar, yönergelere uygun olarak değerlendirilir. Fon mevcudu ve teminatların değerlendirilmesi, ödeme ve tahsilat işlemlerinin yürütülmesi amacıyla Yönetim Kurulunca uygun görülecek bankalar nezdinde hesaplar açılabilir.

Fon kasasında bulundurulacak para tutarı, ihtiyaçlar dikkate alınarak yönetim kurulunca belirlenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Lisanslı Depo Teminatı

Teminat tutarı ve yeterliliği

Madde 19 — Kanuna göre lisanslı depo işletmek üzere lisans almak için müracaat edenler, depo kapasitesinin ürün rayiç bedelinin %15’inden az olmamak üzere Bakanlıkça belirlenen tutarda lisanslı depo teminatı vermek zorundadır. Toplam teminat tutarı içerisinde gayrimenkul rehni oranı, ilgili Yönetmelikte düzenlenir.

Ürün rayiç bedeli ve teminat tutarı, ilgili Yönetmelikte yer verilen kriterlere göre belirlenir ve hesaplanır.

Teminatlar, Fon adına ve lehine düzenlenir. Gayrimenkul teminatlarında, Fon ad ve lehine birinci dereceden ipotek kurulur.

(Değişik:RG-18/1/2013-28532) Fon adına ve lehine düzenlenerek teslim edilen teminatlar, Fon ve ilgili lisanslı depo işletmesi yetkililerinin imzalayacağı bir tutanağa bağlanır. Teminat tutanağı, Fonca hazırlanan formatta, müteselsil sıra numaralı ve üç nüsha olarak düzenlenir. Fon, tutanağın birer nüshasını Bakanlığa ve müracaat sahibine verir ve bir nüshasını da ilgili dosyasında muhafaza eder.

Bakanlık, Kanun kapsamında lisans verirken, süresini uzatırken, değiştirirken veya yeniden verirken ya da gerekli gördüğü durumlarda, lisanslı depo işletmesinin teminat durumunu, teminatın yeterliliğini ve teminatla ilgili diğer hususları kontrol eder ve bu hususlarla ilgili görüş, bilgi ve belgeleri Fondan talep edebilir.

Bakanlık, lisanslı depo teminat tutarlarını tamamlatmaya yetkilidir. Fon, Bakanlığın eksik kalan teminatların tamamlatılması veya fazla teminatların iadesi işlemlerini yerine getirerek, bununla ilgili tutanağı (Mülga ibare:RG-18/1/2013-28532) (…)Bakanlığa gönderir. Fon, bu işlemleri yürütürken veya gerekli gördüğü durumlarda, mevcut teminatların durumunu ve yeterliliğini araştırır, görüşüyle birlikte bilgi ve belgeleri ivedilikle Bakanlığa iletir.

Fon verilen teminatların doğruluğunu ve geçerliliğini kontrol eder ve araştırır. Fona teminat olarak teslim edilen menkul kıymetlerin yasaklı, çalıntı, sahte veya iptal edilmiş, geçersiz, eksik, yıpranmış olmaması ve üzerinde diğer her türlü tedavül yasağının bulunmaması gereklidir. Yukarıda belirtilen durumlardan herhangi birinin mevcudiyeti halinde sorumluluk bunları teslim eden lisanslı depo işletmesine aittir.

Lisanslı depo işletmesinin, depoculuk faaliyetleri dışında üçüncü şahıslara olan borçları, lisanslı depoculuk işlemlerinden kaynaklanan tüm yükümlülükleri yerine getirilmeden, lisanslı depo teminatından tahsil ve mahsup edilemez.

Ayni teminatların değer tespiti

Madde 20 — (Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fonca, teminat gösterilen gayrimenkullerin değer tespitinin yapılması veya görevlendirilecek bir gayrimenkul ekspertiz ve değerlendirme firmasına yaptırılması zorunludur. Değer tespit işlemi ve raporu, on beş gün içinde tamamlanır. Bu süre, ihtiyaç halinde on gün uzatılabilir.

(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Değer tespit raporuna itiraz edilmesi ya da gerçeği yansıtmadığı yönünde bir kanaat oluşması halinde, yapılan işlem yeniden gözden geçirilir ve gerekli görülmesi halinde yeni bir değer tespiti yapılır ya da yaptırılır. İtiraz belirli konularda yapılmış ise, çalışmalar o hususlarla sınırlandırılır. Yeni değer tespiti, görevlendirilecek başka bir gayrimenkul ekspertiz ve değerlendirme firmasına da yaptırılabilir. Gözden geçirme ya da yeni bir değer tespiti yapma veya yaptırma işlemi on beş gün içinde tamamlanır.

(Ek ibare:RG-12/11/2011-28110) İki ayrı gayrimenkul ekspertiz ve değerlendirme firmasına yaptırılan değer tespitlerinde, İki rapor arasında tespit edilen değerde ciddi fark olması durumunda, iki firmadan ortak tespit raporu istenir. Fon tarafından, teminat hesaplamasında, gayrimenkul teminat tutarı için ortak tespit değeri, ortak tespit yapılamamışsa düşük değer esas alınır.

Ekspertiz ücreti, ipotek masrafı ve diğer giderler müracaat sahibince karşılanır. Ücret ve giderler karşılanmadıkça teminat tutanağı düzenlenmez.

Gayrimenkul ekspertiz ve değerlendirme hizmeti verecek firmalar ile Fon arasında bir protokol düzenlenir. Protokolde, gayrimenkullerin değerinin cari değerlerinden yüksek gösterilmesi nedeniyle ortaya çıkacak Fon zararlarının ilgili firma, ortak tespit yapılması halinde ortak rapor düzenleyen firmalar tarafından karşılanacağına ilişkin taahhütlere de yer verilir.

Fiyat hareketlerinin izlenmesi ve teminatların yeterliliği

Madde 21 — Fon tarafından, lisanslı depoculuğa konu ürünlerin borsa fiyatları izlenir. Fiyatlarda ciddi artış oluşmuş ve lisanslı depo işletmesi tarafından verilen teminatların asgari teminat şartını karşılamakta yetersiz kaldığı tespit edilmişse, Fon, Bakanlığa durumu ortaya koyan bir rapor sunar.

Teminatların muhafaza ve değerlendirilmesi

Madde 22 — (Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fon mevcudu ve teminatlar, 18 inci maddeye göre değerlendirilir. Teminatların değerlendirilmesinden elde edilen net gelirler, ilgililerin hesabına gelir olarak kaydedilir.

(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Fon mevcudu ve teminatlar, yönergelere uygun olarak, Fonun bünyesinde ya da bankalarda muhafaza edilir. Menkul ve gayrimenkul teminatlar, Yönetim Kurulunca ihtiyaç görülmesi halinde, teminatı verenlere sigorta ettirilebilir. Bu takdirde, düzenlenen sigorta poliçesinin bir nüshası Fona teslim edilir.

Fon ad ve lehine düzenlenen teminatlar, noter tastikli ve müteselsil sıra numaralı fon kayıt defterine kaydedilir. Her teminat veren adına bir teminat kayıt numarası verilir ve teminatlar bu numaralarla ayrı ayrı takip edilir. Teminatlara ilişkin kayıtlar elektronik ortamda da tutulabilir. Ancak, elektronik ortamda tutulan kayıtların, noter tastikli ve müteselsil sıra numaralı formlara çıktıları alınarak muhafaza edilir.

(Mülga fıkra:RG-12/11/2011-28110)

Teminatların yenilenmesi

Madde 23 — Süresi dolmuş, güncelliğini yitirmiş, değer kaybına uğramış veya vadesinin dolması nedeniyle nakde dönüştürülmesi gereken teminatlar, Fon tarafından takip olunarak Bakanlığa bildirilir. Bakanlık, belirlediği süre içinde, bu teminatların geri alınarak yerlerine kabul edilebilir ve yeterli tutarda yeni teminatın Fon adına ve lehine düzenlenerek verilmesini, ilgililerden yazılı olarak talep eder. Talep yazısının bir nüshasını da Fona gönderir.

Verilen süre içerisinde teminatını yenilemeyenler hakkında Kanunun 27 nci maddesi gereğince Bakanlıkça gerekli idari tedbir ve tasarruflar uygulanır.

Teminatların iadesi

Madde 24 — Lisansın iptali durumunda lisans sahibinin yerine getirmesi gereken bir tazmin veya yükümlülüğün bulunup bulunmadığı Fon tarafından araştırılır. Lisans sahibinin tazmin veya yükümlülüğü ile ilgili olarak başvuru olup olmadığı hususunda Bakanlıktan ve gerekli görülürse ilgili borsadan bilgi ve görüş talep edilir. Ayrıca ihtiyaç duyulması halinde mudiler, mahkemeler veya diğer merciler nezdinde de araştırma yapılır.

Araştırma ve incelemeler sonucunda bir tazmin veya yükümlülük bulunmadığının tespiti üzerine, teminatlar, bir tutanakla sahiplerine iade edilir. Ancak, teminatlar her halukarda lisansın iptalinden itibaren bir yıl geçmedikçe iade edilmez.

Lisanslı depo işletmesinin yerine getirmesi gereken tazmin veya yükümlülüğün ya da alacak takibatının bulunduğu durumlarda, bunları karşılamaya yetecek tutarda teminat, tazmin veya yükümlülükler yerine getirilene ya da takibat sonuçlandırılıncaya kadar iade edilmez.

Diğer yandan, ilk defa lisans için müracaat edip de faaliyete geçmeden lisans talebi red edilenlerin önceden Fona verdikleri teminatlar, bir araştırmaya tabi tutulmadan kendilerine iade edilir.

İade edilen teminatlar, buna ilişkin düzenlenen tutanağın bir nüshasıyla birlikte Bakanlığa gönderilir.

Geçerli para birimi

Madde 25 — Lisanslı depoculuk teminatına ilişkin tüm işlemler Yeni Türk Lirası üzerinden yapılır. Ancak Bakanlıkça belirlenen ya da uluslararasında yaygın işlem gören yabancı para cinsinden güvenceler de teminat olarak kabul edilebilir. Bu durumda, alınan teminatlar kayıtlarda yabancı para cinsinden gösterilir. Yeni Türk Lirası karşılıklarının hesaplanmasında, Merkez Bankası Döviz Alış kuru esas alınır.

ALTINCI BÖLÜM

Mudi Zararının Karşılanması

Mudi zararının karşılanma usul ve esasları

Madde 26 — Lisanslı depo işletmesinin Kanunda öngörülen yükümlülüklerinin herhangi bir nedenle yerine getirilmemesinden dolayı ortaya çıkan ve sigorta kapsamında ödenemeyen mudi zararları, aşağıda gösterilen usûle göre gerekli müracaatların yapılması suretiyle tazmin edilir:

a) Zarar görenler, noter aracılığıyla veya taahhütlü mektupla ya da lisanslı depo işleticisiyle mudî tarafından imzalı durumu gösterir bir tutanakla, zararın tazmini için lisanslı depo işletmesine başvurur.

b) Başvurunun tebliğinden itibaren yedi iş günü içinde zararın tazmin edilmemesi ya da sulh yoluyla çözülmemesi halinde, durum belgeleriyle birlikte zarar gören tarafından Bakanlığa ve borsaya intikal ettirilir.

c) Borsa, kendisine başvuruyu takiben en geç yedi iş gününde bir ön inceleme ile tarafların sulh imkânını araştırır ve sonucundan Bakanlığı haberdar eder.

d) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Sulh mümkün olmamışsa veya gerekli görülmesi durumunda Bakanlık, görevlendirdiği en az üç denetim elemanı ile Bakanlığın talebi üzerine borsaca görevlendirilen iki bilirkişiden oluşan heyete gerekli incelemeyi yaptırır. Lisanslı depo teminatının sorumluluk sigortası olarak verildiği durumlarda, borsaca heyete görevlendirilecek bilirkişilerden birinin ilgili mevzuata göre yetkilendirilen sigorta eksperi olması zorunludur. Heyet, Bakanlık denetim elemanlarının koordinasyonunda çalışmalarını en geç yirmi gün içinde tamamlayarak rapora bağlar. Gerekçeli talep üzerine bu süre, Bakanlıkça on gün daha uzatılabilir.

e) Raporda, lisanslı depo işletmesi tarafından ödenmesi gereken bir zarar veya yükümlülük tespiti yapılmışsa, Bakanlıkça işletmeye gerekli tebligat yapılır ve tebligat tarihinden itibaren yedi iş gününde zararın ilgiliye ödenmesi ve yükümlülüklerin yerine getirilmesi istenir.

f) (Değişik:RG-18/1/2013-28532) Belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmediğinin anlaşılması üzerine, durum belgeleriyle birlikte Fona intikal ettirilir. Fon, gecikmeksizin lisanslı depo işletmesinin mudi zararını karşılamaya yeterli tutardaki teminatlarını çözerek mudîye öder. Bu teminatların, zararın tazminine yetmediği takdirde, kalan kısım mudi zararlarını karşılamak üzere Fon bünyesinde ayrılan kaynaklardan ödenir. Fon kaynaklarından yapılan ödeme, lisanslı depo işletmesince Fon tarafından belirlenen sürede yatırılmazsa, varsa teminat olarak verilen ipotekler Fon tarafından nakde çevrilerek Fona gelir kaydedilir. Fon, işlemlerin sonucunu ve teminatın durumunu Bakanlığa bildirir.

Teminatların paraya çevrilmesi nedeniyle Fon hiçbir sorumluluk altına girmez.

Lisanslı depo işleticisi veya mudî, yapılan işleme karşı borsaya başvurarak sorunun hakem heyeti tarafından karara bağlanmasını talep edebilir. Bu durumda borsa öncelikle yine tarafların sulh imkânını araştırır, sulh mümkün olmazsa konuyu incelemesi için hakem heyetini görevlendirir.

Hakem heyeti, görevlendirilmesinden sonra azamî üç ay içinde incelemesini bitirerek kararını Bakanlığa ve Fona bildirir. Hakem heyetinin nihaî kararı Fon yönetimince yerine getirilir.

Tarafların yargıya müracaat hakları saklıdır.

(Ek fıkra:RG-12/11/2011-28110) Sigorta kapsamına girmesine rağmen, mudisi tespit edilemediğinden ödenemeyen zararlara ilişkin meblağlar, Fona emanet olarak ilgili sigorta firmasınca teslim edilebilir. Bu meblağlar, daha sonra zarar gördüğü tespit edilen mudiye ödenir.

Fon alacağının tahsili ve temerrüt

Madde 27 — Teminatlar, Fon kaynaklarından yapılan ödemeleri karşılamaya yetmezse, aradaki farkın lisanslı depo işletmesi tarafından, verilen süre içerisinde, Fona yatırılması yazılı olarak istenir. Gerekli tutarı süresi içinde yatırmayan lisanslı depo işleticisi başka bir ihbara gerek kalmaksızın temerrüde düşmüş sayılır.

Temerrüt halinde uygulanacak müeyyideler ve uygulamaya ilişkin esaslar Yönetim Kurulu tarafından belirlenir.

Fon, ödediği tutarın ilgililerden tahsili için dava açma da dahil kanuni takibat yapar.

İlgili yönetmelikler çerçevesinde alınan teminatların çözülmesi

Madde 28 — Lisanslı depoculuk teminatı dışında, ilgili Yönetmelikler çerçevesinde Fon adına ve lehine düzenlenen teminatlar da, Fon tarafından bir tutanakla alınır ve muhafaza edilir.

İlgili Yönetmelik çerçevesinde Fona intikal ettirilen bir zarar tazmini talebinde, Fon ilgilinin teminatlarına başvurarak zarara uğrayanlara gerekli ödemeyi yapar.

Fon, işlemlerin sonucunu ve teminatın durumunu Bakanlığa bildirir.

Tarafların yargıya müracaat hakları saklıdır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Fonun Mal ve Hizmet Tedariki

Mal ve hizmet tedarik usul ve esasları

Madde 29 — Fon adına her türlü alım, satım, hizmet, yapım, kira, mülkiyet, mülkiyetin gayri ayni hak tesisi ve taşıma işleri bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yerine getirilir.

Bu işlemleri yürütmeye, ihaleye çıkmaya, ihale usulünü belirlemeye, ihale komisyonu kurmaya, ihale kararlarını onaylamaya ve sözleşme yapmaya veya bu konularda Başkan veya Fon personeline verilecek görev ve yetkileri belirlemeye Yönetim Kurulu yetkilidir.

Fon adına alınacak veya kiralanacak mal ve hizmetlerin en iyi şekilde, uygun şartlarla ve zamanında karşılanması ve ihalede açıklık ve rekabetin sağlanması esastır.

Yönetim Kurulu Başkan ve üyeleri, Fon personeli ve bunların eşleri ve ikinci dereceye kadar (ikinci derece dahil) kan ve yansoy hısımları ile bu şahısların % 51 inden fazla hissesine sahip oldukları ortaklıklar ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ile diğer kanunlardaki hükümler gereğince geçici veya sürekli olarak kamu ihalelerine katılmaktan yasaklanmış olanlar, Fon adına alınacak mal ve hizmetlere ilişkin ihalelere katılamazlar.

(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Birinci fıkrada yazılı işlerin ihalelerinde, açık ihale usulü, belli istekliler arasında ihale usulü, pazarlık usulü ve doğrudan alım usulü uygulanır. İşin gereğine göre bu usullerden hangisinin uygulanacağına Yönetim Kurulunca karar verilir.

(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Ancak, tahmini bedeli en çok on bin Türk Lirasına kadar olan mal ve hizmet alımları,doğrudan alım usulüyle gerçekleştirilebilir. Bu tutar, Bakanlığın uygun görüşü üzerine iki katına kadar artırılabilir.

İhale şartnamesi, ilan ve duyuru, alınacak teminatlar ve ihale sonucunun bildirilmesi

Madde 30 — İhale konusu işlerin her türlü özelliğini belirten şartname ve varsa ekleri Fon tarafından hazırlanır. Şartname ve eklerinin onaylı suretleri bedelsiz veya Fonun belirleyeceği bir bedel karşılığında isteklilere verilir.

İşin tahmini bedeli ihale öncesinde Fon tarafından belirlenir. Bu bedel, gerektiğinde ihale komisyonu tarafından da değerlendirilir.

Fon tarafından, ihalesi yapılacak her işiçin bir onay belgesi hazırlanır. Onay belgesinde; ihale konusu olan işin nev’i, niteliği, miktarı, varsa proje numarası, tahmin edilen bedeli, kullanılabilir ödenek tutarı, avans ve fiyat farkı verilecekse şartları,ihalede uygulanacak usul, yapılacaksa ilanın şekli ve adedi, alınacaksa geçici teminat miktarı belirtilir. Onay belgesinde ayrıca, şartname ve eklerinin bir bedel karşılığında verilip verilmeyeceği, bedel karşılığı verilecekse bedelin ne olacağı gösterilir.

Yönetim Kurulu veya yetkili kılındığı hususlarda Başkan tarafından; (Mülga ibare:RG-12/11/2011-28110) (…)Fon personeli arasından en az üç, en fazla beş kişilik ihale komisyonu oluşturulur. Teknik veya uzmanlık gerektiren işlerde, giderleri Fondan karşılanmak suretiyle, Fon dışından da görevlendirme yapılabilir. İhale komisyonları eksiksiz olarak toplanır. Komisyon Kararları çoğunlukla alınır. Oyların eşit olması halinde ihale komisyonu başkanının bulunduğu taraf çoğunlukta kabul edilir. Kararlarda çekimser kalınamaz. Muhalif kalan üye karşı oy gerekçesini kararın altına yazarak imzalamak zorundadır. Komisyon başkan ve üyeleri, oy ve kararlarından sorumludurlar.

İhalelerde, uygun mal ve hizmet tedarikini, açıklık ve rekabeti sağlayacak şekilde gerekli ilan ve duyurular yapılır. Yönetim Kurulu, ihale tutarı marjlarına ve ihale usullerine göre yapılması gereken ilan ve duyuruların usul ve esaslarını belirler.

İsteklilerden, ihale konusu olan işin tahmin edilen bedelinin Yönetim Kurulunca saptanan oranında geçici ve sözleşme yapılmadan önce de kesin teminat alınır. Teminat olarak kabul edilebilecek değerler ile pazarlık usulüyle yapılacak ihalelerde geçici veya kesin teminat alınıp alınmayacağı Yönetim Kurulunca belirlenir.

Onaylanan ihale kararları, onaylandığı günden itibaren en geç 5 işgünü içinde, ihaleyi kazanana veya vekiline, imzası alınmak suretiyle bildirilir veya iadeli taahhütlü mektupla tebligat adresine postalanır. Mektubun postaya verilmesini takip eden yedinci gün, kararın istekliye tebliğ tarihi sayılır. İhale kararlarının iptal edilmesi halinde de, durum istekliye aynı şekilde bildirilir.

(Değişik fıkra:RG-12/11/2011-28110) Mal ve hizmet tedarikine ilişkin diğer usul ve esaslar bu konuda çıkarılacak bir yönerge ile düzenlenir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler, Yürürlük ve Yürütme

Fonun belge kayıt ve defterleri

Madde 31 — Fonun işleyiş ve işlemlerine ilişkin olarak alınacak kararlar için bir karar defteri tutulur. Fona ilişkin belge ve yazışmalar usulü dairesinde ayrı ayrı dosyalanır ve saklanır. Fonun muhasebe ve kayıtları (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Yönergelere uygun olarak tutulur.

Bilanço faaliyet raporu ve bilgilendirme

Madde 32 — Fonun hesap dönemi takvim yılıdır. Fon, yıllık bilanço ile gelir ve gider tablosunu, hesap dönemine ilişkin faaliyetlerini, sonraki dönem hakkında görüş ve önerilerini ve alınması gereken önlemleri içeren faaliyet raporunu düzenleyerek takip eden yılın Mart ayı sonuna kadar Bakanlığa gönderir. Fon, yıl içerisinde de ara raporlar düzenleyerek faaliyetleri, görüş ve önerileri hakkında Bakanlığı bilgilendirebilir.

Devir teslim ve inceleme yükümlülüğü

Madde 33 — Görevleri sona eren Yönetim Kurulu üyeleri, Başkan ve Fon personeli yetki ve sorumlulukları altında bulunan Fona ait para, kıymetli evrak, demirbaş eşya, belge ve defterleri bir tutanakla devir ve teslim etmek zorundadırlar. Tutanakla devir-teslim işlemi gerçekleştiriline kadar, ilgili şahısların sorumluluğu devam eder.

Devir-teslimden kaçınanlar hakkında gecikmeksizin gerekli kanuni yollara başvurulur.

Fona ait para, kıymetli evrak, demirbaş eşya, belge ve defterleri tutanakla teslim alanlar, gecikmeksizin bunların doğruluğunu inceler ve saptadıkları eksiklikleri yazıyla yönetim kuruluna bildirirler.

Yetki devri

Madde 34 —(Değişik:RG-12/11/2011-28110)

Sınırları açıkça yazılı olarak belirtilmek şartıyla, haiz olunan yetkilerden bir kısmı Yönetim Kurulu tarafından Başkana, Başkan tarafından Genel Sekretere, Genel Sekreter tarafından ise Genel Sekreter Yardımcılarına devredilebilir. Yetki devri, sorumluluğu ortadan kaldırmaz.

Tebliğ ve Yönergeler

Madde 35 — (Başlığı ile birlikte değişik:RG-12/11/2011-28110)

Bakanlık, lisanslı depo teminatı ve mudi zararının karşılanması hususlarında uygulama birliği ve standardın oluşturulması ve açıklığın sağlanması amacıyla tebliğ çıkarmaya yetkilidir.

Fonun teşkilat ve çalışmalarına, personeline, bütçe ve muhasebesi ile satınalma ve ihalelerine ilişkin usul ve esaslar yönergelerle düzenlenir. Bu Yönergeler, Fon tarafından hazırlanır ve Bakanlığın onayı ile yürürlüğe girer.

Borsa temsilcisi

GEÇİCİ MADDE 1 –(Ek:RG-12/11/2011-28110)

Ürün ihtisas borsası kuruluncaya ya da ürün senedi alım satımı konusunda bir ticaret borsası yetkilendirilinceye kadar, 8 inci maddeye göre Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından atanan borsa temsilcisi, ticaret borsalarının yönetim kurulu üyeleri arasından atanır.

İhale komisyonunda görev alma

GEÇİCİ MADDE 2 – (Ek:RG-12/11/2011-28110)

Fon personeli yeterli sayıya ulaşıncaya kadar, 30 uncu maddede öngörülen ihale komisyonunda, Yönetim Kurulu Başkan ve üyeleri görev alabilir.

Fonun bütçesi ve faaliyet raporu

GEÇİCİ MADDE 3 – (Ek:RG-12/11/2011-28110)

(Değişik fıkra:RG-18/1/2013-28532) Fonun ilk bütçesi ve faaliyet raporu, bu Yönetmelik ve ilgili yönergeler uyarınca yeterli düzeyde teşkilatlanmanın oluşturulmasını müteakip düzenlenmeye başlanır.

GEÇİCİ MADDE 4 – (Ek:RG-18/1/2013-28532)

Ürün ihtisas borsası faaliyete geçinceye kadar 26 ncı maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında öngörülen usul uygulanmaz.

Yürürlük

Madde 36 — Sayıştay ve Maliye Bakanlığı’nın görüşü alınan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 37 — Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare:RG-12/11/2011-28110) Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
21/12/2005	26030
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	12/11/2011	28110
2.	18/1/2013	28532

21 Aralık 2010 SALI         Resmî Gazete     Sayı : 27792

YÖNETMELİK

Çevre ve Orman Bakanlığından:

ÖMRÜNÜ TAMAMLAMIŞ ARAÇLARIN KONTROLÜ HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 30/12/2009 tarihli ve 27448 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ömrünü Tamamlamış Araçların Kontrolü Hakkında Yönetmeliğin 11 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 11 – (1) Ek 2’de yer alan parça ve malzemeler 10 uncu maddede belirtilen yasaklamadan muaftır. Ek 2’de işaretlenmiş olan parça ve malzemeler etiketlenerek tanınır hale getirilir veya bunların araç üzerindeki yerleri söküm bilgisinde gösterilir.”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(5) Geçici depolama ve işleme tesisleri tarafından yeniden kullanım amacıyla satışa sunulacak ön ve arka kapılar, bagaj kapağı, motor kaputu, torpido ve iç göstergelerin bulunduğu konsül, motor bloğu, diferansiyel, tavan sacı, patlamamış hava yastıkları, vites kutusu, ön ve arka tamponlar Bakanlığın veri sistemi doğrultusunda barkodlanır.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 18 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) İşleme tesisleri tarafından 16 ncı maddede belirtilen oranlara ulaşılabilmesi için üreticiler, tip onayı aldıkları her tip yeni aracın söküm bilgisini aracın piyasaya sürülmesinden en geç altı ay içerisinde işleme tesislerine sağlar. Söküm bilgisinde plastik, kauçuk gibi farklı türdeki parça ve malzemeler ile tehlikeli maddelerin araçtaki yerleri açık olarak belirtilir.”

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 19 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 19 – (1) Araç ve parça üreticileri; geri kazanım ve geri dönüşüm açısından araç tasarım bilgileri ile ömrünü tamamlamış araçların çevreyle uyumlu arındırma ve söküm bilgilerini el kitapçığı olarak veya elektronik ortamda ulaşılabilecek şekilde yayımlarlar.”

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’in 1 inci maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki (ğ) bendi eklenmiştir.

“ğ) Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre yeniden kullanım amaçlı satışa sunulacak aksam parçaların barkodlanması işlemi için barkodlama cihazı,”

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin Ek-2’si ekteki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 7 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 8 – Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
30/12/2009	27448

Eki için tıklayınız.

21 Aralık 2011 ÇARŞAMBA Resmî Gazete     Sayı : 28149

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

AFRİKA AT VEBASI HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Afrika at vebası hastalığına karşı hazırlıklı olmak, hastalıktan korunmak ve hastalıkla mücadele etmek için alınması gereken tedbirlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; hastalığın bildirimi, şüpheli hastalık mihraklarında ve hastalık teyidinde mihrak işletmelerde alınacak önlemler ile buralarda yapılacak kapsamlı epidemiyolojik araştırmaları, mihrak etrafında koruma ve gözetim bölgelerinin oluşturulmasını ve bu bölgelerde alınacak olan tedbirleri, hayvan hareketlerinin kontrolü, temizlik ve dezenfeksiyon uygulamalarını, hastalığın teşhisinden sorumlu laboratuvarlar ile referans laboratuvarının görevlerini, aşılama ve aşılı hayvanların tanımlanması için hükümleri ve hastalığın yayılmasını önleyen tedbirleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Acil eylem planı: Afrika at vebası hastalığı ile ilgili oluşacak acil durumlarda devreye sokulacak ve ihtiyaç duyulması hâlinde güncellenecek planı,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) Enfeksiyon teyidi: Laboratuvar sonuçlarına dayalı olarak veya bir salgın halinde klinik ve/veya epidemiyolojik sonuçlara da dayalı olarak yetkili otorite tarafından Afrika at vebasının varlığının ilanını,

ç) Enstitü Müdürlüğü: Afrika at vebası hastalığının teşhisinden, mücadelesinden ve gözetim programlarından sorumlu olan doğrudan Bakanlığa bağlı Enstitü Müdürlüğünü,

d) Hayvan sahibi veya bakıcı: Hayvanların mülkiyetine haiz veya ücret karşılığında veya ücretsiz, muhafaza etmek ve bakımlarını yapmakla görevlendirilen, gerçek veya tüzel kişi veya kişileri,

e) İl müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı il müdürlüğünü,

f) İlçe müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ilçe müdürlüğünü,

g) İşletme: İçinde hayvanların yetiştirildiği veya muhafaza edildiği yeri,

ğ) Karantina: Resmi veteriner hekim tarafından belirlenen hayvanların belirlenen bir süre boyunca zorunlu olarak diğer hayvanlardan doğrudan veya dolaylı şekilde izole edilerek gözlem ve kontrol altında tutulmasını,

h) Kayıt altına alınmış tek tırnaklı hayvan: Yetkili otorite tarafından ya da herhangi bir uluslararası birlik, örgüt veya resmi yarış otoritesi tarafından verilen bir tanımlama belgesi aracılığıyla tanımlanmış olan tek tırnaklı hayvanı,

ı) Mihrak: Yetkili otorite tarafından Afrika at vebası hastalığı varlığının doğrulandığı, hastalığın seyri, yerleşim yerinin topoğrafik yapısı, tek tırnaklı hayvanların kapalı alanlarda tutulup tutulmadığı dikkate alınarak belirlenen işletme veya yerleşim yeri veya bölgeyi,

i) Resmi veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

j) Şüpheli mihrak: Resmî veteriner hekimin Afrika at vebası hastalığının varlığından şüphelendiği, hastalığın seyri, yerleşim yerinin topoğrafik yapısı, tek tırnaklı hayvanların kapalı alanlarda tutulup tutulmadığı dikkate alınarak belirlenen işletme veya yerleşim yeri veya bölgeyi,

k) Tek tırnaklı hayvan (Equidae): At türünden (zebralar dahil) ya da eşek türünden olan vahşi ya da evcilleştirilmiş hayvanlar ya da bu hayvanların yavruları ya da söz konusu türlerin melezleri,

l) Ulusal referans laboratuvarı: Afrika at vebası olarak adlandırılan hastalık ile ilgili olarak fonksiyon ve görevleri 18 inci maddenin ikinci fıkrasında açıklanan ve Bakanlıkça yetkilendirilen laboratuvarı,

m) Vektör: Culicoidesimicola ve Afrika at vebasını nakletme olasılığı olan Culicoides türleri,

n) Yetkili otorite: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatında görev yapan 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu ve/veya bu Yönetmelik çerçevesinde fiziksel kontrolleri ve idari işleri yerine getirmekle yükümlü olan yetkiliyi veya bu yetkilerin devredildiği otoriteyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hastalık Bildirimi ve Şüpheli Mihraklarda Alınacak Önlemler ve Epidemiyolojik Araştırma

Hastalığın bildirimi

MADDE 5 – (1) Afrika at vebasının varlığı ya da varlığından şüphe edilmesi durumunda derhal yetkili otoriteye bildirilmesi zorunludur.

Şüpheli mihraklarda alınacak önlemler

MADDE 6 – (1) Bir işletmede Afrika at vebası ile enfekte olduğundan şüphe duyulan bir ya da daha fazla sayıda tek tırnaklı hayvanın olması durumunda, resmi veteriner hekim derhal hastalığın teyit edilmesine ya da söndürülmesine yönelik epidemiyolojik araştırmaları yapar.

(2) Bir enfeksiyon şüphesi ile ilgili bildirimde bulunulduğu andan itibaren, resmi veteriner hekim aşağıdaki önlemleri alır:

a) Şüpheli işletme veya işletmeler karantina altına alınır.

b) Hastalık şüphesinin bulunduğu işletme veya işletmelerde resmi veteriner hekim aşağıdaki çalışmaları yapar:

1) Hastalık şüphesinin bulunduğu işletme veya işletmelerde hastalıktan ölen, hastalıkla enfekte veya enfekte olması ihtimali bulunan bütün tek tırnaklı hayvanların sayısı tespit edilir. Hastalık şüphesinin devam ettiği süre boyunca doğan ya da ölen hayvanlarda dikkate alınarak sayımın güncellenmesi yapılır.

2) Hastalık etkenini taşıyan vektörlerin yaşamasını ya da yerleşmesini kolaylaştıran yerlerin tespiti yapılır, hastalığın yayılmasını engellemek amacıyla söz konusu yerlerde vektör mücadelesi yapılır.

3) 9 uncu maddeye uygun olarak bir epidemiyolojik araştırma yapılır.

c) Düzenli aralıklar ile işletme veya işletmeler ziyaret edilir ve ziyaretler sırasında:

1) İşletmede bulunan tek tırnaklı hayvanlar muayene edilir.

2) Şüpheli hayvanların klinik muayenesi yapılır. Ölü hayvanlara otopsi yapılır. Hastalığın kesin teşhisi için marazi madde alınır.

ç) Hastalık şüphesi bulunan işletme veya işletmelerde aşağıdaki hususlar temin edilmelidir:

1) Tek tırnaklı hayvanlar hastalığı nakleden vektörlere karşı muhafazalı bölümlerde barındırılır.

2) Hastalığa duyarlı türden hiçbir hayvanın işletmeye girmesine veya çıkmasına izin verilmez. Bunu temin için, resmi veteriner hekimler tarafından ilgili köy muhtarı ve azaları ile belediye görevlileri ile köy veya mahalle halkı, işletme sahibi ve hayvan bakıcılarının, Afrika at vebası hastalığı hakkında genel olarak ve özellikle hijyen konusunda bilgilendirilmeleri sağlanır.

3) Tek tırnaklı hayvanların barındırıldığı binaların içinde ve çevresinde vektörmücadelesi yapılır.

4) İşletmede ölen tek tırnaklı hayvanların karkasları yerinde yakılır veya iki metre derinliğinde bir çukura resmi veteriner hekim gözetiminde gömülerek üzeri kireçle örtülür. Bu işlemler, hastalık virüsünün yayılma riskini en aza indirecek şekilde yapılmalıdır.

(3) İkinci fıkrada belirtilen resmi önlemlerin uygulanmasına başlanana kadar, ikinci fıkranın (ç) bendinde belirtilen hükümlerin uygulanmasında hastalıktan şüphe duyulan hayvanların sahibi ya da bakıcısı gerekli olan tüm tedbirleri alır.

(4) Resmi veteriner hekim, yerleşimlerini, coğrafi konumlarını veya şüpheli işletme ile temaslarını dikkate alarak hastalığın diğer işletmelere de bulaştığından şüphe ederse, ikinci fıkrada belirtilen resmi önlemlerden herhangi birini diğer işletmelere de uygular.

(5) İkinci fıkrada belirtilen hükümlerin yanı sıra, sahipsiz olarak yaşayan tek tırnaklı hayvanların bulunduğu, korumaya alınmış doğal araziler için özel hükümler Bakanlıkça tespit edilir.

(6) Bu maddenin kapsadığı önlemler hastalık şüphesi ortadan kalkana kadar devam eder.

Aşılama

MADDE 7 – (1) Afrika at vebasına karşı aşılama, sadece bu Yönetmelik ile ortaya konan hükümlere uygun olarak, hastalık çıktığında alınan önlemleri desteklemek amacıyla yapılır.

Hastalık tespit edilen işletmelerde alınacak önlemler

MADDE 8 – (1) Afrika at vebasının resmi olarak teyit edilmesi durumunda resmi veteriner hekim hastalık çıkan yere gelir ve hastalık çıkış raporunu düzenler. Yetkili otorite hükümet veteriner hekiminin raporunu inceler ve hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder. Hastalık tespit edilen işletmelerde aşağıdaki önlemler alınır.

a) Hastalık tespit edilen işletmede bulunan Afrika at vebası ile enfekte olmuş veya bu hastalığın kliniksemptomlarını (yüksek ateş, ödem, ağız ve burun akıntısı) gösteren tüm tek tırnaklı hayvanlar resmi kontrol altında tazminatlı olarak itlaf edilir.

b) Hastalığa duyarlı türden hiçbir hayvanın işletmeye girmesine veya çıkmasına izin verilmez. Bunu temin için, resmi veteriner hekimler tarafından ilgili köy muhtarı ve azaları ile belediye görevlileri ile köy veya mahalle halkı, işletme sahibi ve hayvan bakıcılarının, Afrika at vebası hastalığı hakkında genel olarak ve özellikle hijyen konusunda bilgilendirilmeleri sağlanır.

c) İşletmede ölen veya itlaf edilen tek tırnaklı hayvanların karkasları yerinde yakılır veya iki metre derinliğinde bir çukura resmi veteriner hekim gözetiminde gömülerek üzeri kireçle örtülür. Bu işlemler, hastalık virüsünü yayılma riskini en aza indirecek şekilde yapılır.

ç) 6 ncı maddede belirtilen önlemler, enfekte işletmenin 20 km. yarı çapındaki bir alanda (koruma bölgesine dahilolan) bulunan diğer işletmelerde de uygulanır.

d) (ç) bendinde ortaya konan bölgede, yetkili otorite tarafından izin verilmiş olan bir aşı kullanılarak tüm tek tırnaklı hayvanlar sistematik bir şekilde aşılanır. Aşılanan hayvanlar onaylanmış bir yöntem kullanılarak işaretlenir. Ancak, epidemiyolojik, meteorolojik, coğrafi ya da iklimsel koşullara dayanarak, aşılama şartları yetkili otorite tarafından değiştirilebilir.

e) Tek tırnaklı hayvanlar hastalığı nakleden vektörlere karşı muhafazalı bölümlerde barındırılır.

f) Tek tırnaklı hayvanların barındırıldığı binaların içinde ve çevresinde vektör mücadelesi yapılır.

g) At vebası hastalığını bulaştıran sokucu sinekler su birikintileri ve bataklıkların bulunduğu yerlerde yaşadıklarından buralara tek tırnaklı hayvanların girmesine müsaade edilmez, mümkünse buralar ilaçlanır.

ğ) Yurdumuza sınır olan devletlerde veya başka ülkelerde at vebası hastalığı çıktığında tesis edilecek tampon bölgeler ve aşı uygulamaları Bakanlıkça belirlenir.

h) Afrika at vebası hastalığında, hastalığın açık belirtisini göstermesi sebebiyle veya laboratuvar muayenesi sonunda teşhis konularak öldürülen hayvanlar için takdir edilecek kıymetlerin tamamı ödenir.

ı) Yabancı ülkelerden yurdumuza gelen ve geri çevrilmesi mümkün olmayan tek tırnaklı hayvanlarda Afrika at vebası hastalığı tespit edildiği takdirde, hasta, hastalıktan şüpheli ve bunlarla temas eden hassas hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Bu hastalıkların bulaşmasına vasıta olabilecek diğer hayvanların ise, karantina süresi sonunda tazminat verilmeden sahipleri hesabına kestirilerek etlerinin tüketimine ve satışına müsaade edilir.

i) At vebası hastalığında konulan karantina tedbirleri son ölüm/öldürülmeden ve hastalığın tamamen söndüğünden emin olunduktan itibaren oniki ay sonra dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır. Resmi veteriner hekim hastalık sönüş raporu düzenleyerek Bakanlığa bildirir.

(2) Yetkili otorite, birinci fıkrada öngörülen önlemleri; coğrafi, ekolojik ya da meteorolojik durum ya da hastalığın teyit edildiği işletme ya da hastalığın bulunduğu işletmeden tüm hareketleri dikkate alarak Afrika at vebasının yayılmasından şüphelenilen durumlarda, birinci fıkranın (ç) bendinde değinilen bölgenin dışına da genişletebilir.

Epidemiyolojik araştırmalar

MADDE 9 – (1) Epidemiyolojik araştırma aşağıdaki bilgileri kapsamalıdır:

a) Afrika at vebası hastalığının işletmede ne zamandan beri bulunduğu,

b) İşletmede Afrika at vebasının muhtemel kökeni ve aynı kökenden enfekte olmuş olabilecek ya da kontamine olmuş olabilecek tek tırnaklı hayvanların bulunduğu diğer işletmelerin tespit edilmesi,

c) Hastalık vektörlerinin mevcudiyeti ve dağılımı,

ç) Tek tırnaklı hayvanların, enfekte işletmeye veya söz konusu işletmeden dışarıya hareketi ya da enfekte işletmeden uzaklaştırılan tüm tek tırnaklı karkasları.

(2) Mümkün olan en kısa zamanda Afrika at vebası hastalığının eradikasyonunu sağlamak için gerekli olan önlemlerin alınmasında tam anlamıyla koordinasyonun sağlanması ve epidemiyolojik araştırma yürütülmesi amacıyla, bir kriz merkezinin oluşturulması sağlanır. Ulusal kriz merkezine ilişkin genel kurallar Bakanlık tarafından ortaya konur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Koruma ve Gözetim Bölgeleri ve Temizlik

Koruma bölgesi ve gözetim bölgesi

MADDE 10 – (1) 6 ncı maddede ortaya konan önlemlere ilaveten, yetkili otorite bir koruma bölgesi ile bir gözetim bölgesi oluşturur. Söz konusu bölgelerin oluşturulmasında, Afrika at vebası ile ilişkili coğrafi, idari, ekolojik ve epidemiyolojik faktörler ile kontrol yapıları dikkate alınmalıdır.

(2) Koruma ve gözetim bölgesinin sınırları aşağıdaki şekilde belirlenir.

a) Koruma bölgesi enfekte işletmenin çevresinde en az 100 km yarıçaplı bir alanı içine alır.

b) Gözetim bölgesi, koruma bölgesinin en az 50 km ötesine genişletilmiş olan ve son on iki ayda Afrika at vebası hastalığına karşı aşılamanın yürütülmemiş olduğu alanı kapsamalıdır.

(3) Yetkili otorite aşağıdaki hususları dikkate alarak söz konusu bölgelerin sınırlarını değiştirebilir:

a) Bölgelerin coğrafi konumları ve ekolojik faktörler,

b) Meteorolojik koşullar,

c) Afrika at vebası hastalığı etkenini nakleden vektörün mevcudiyeti ve dağılımı,

ç) 6 ncı maddeye uygun olarak yürütülen epizootiyolojik çalışmaların sonuçları,

d) Laboratuvar incelemelerinin sonuçları,

e) Özellikle vektör mücadelesi olmak üzere kontrol önlemlerinin uygulanması.

Koruma bölgesi içerisinde alınması gereken kontrol önlemleri

MADDE 11 – (1) Yetkili otorite koruma bölgesinde aşağıdaki önlemleri alır.

a) Koruma Bölgesi içerisindeki tek tırnaklı hayvan işletmelerinin tanımlanarak kayıt altına alınmalarını sağlar.

b) Resmi veteriner hekim tarafından tek tırnaklı hayvan işletmeleri periyodik olarak ziyaret edilir. Ziyaretler sırasında, gerekli gördüğü taktirde laboratuvar incelemesi için marazi madde alınması da dahil, tek tırnaklı hayvanların klinik muayenesi yapılır ve ziyaretler kayıt altına alınır.

c) Tek tırnaklı hayvanların, karantina altında o bölge içerisinde bulunan bir mezbahaya ya da söz konusu bölgede bir mezbaha yok ise yetkili otorite tarafından gözetim bölgesi içerisinde tayin edilen bir mezbahaya doğrudan nakledilmeleri için bulundukları işletmeden yalnızca acil kesim amacıyla ayrılmalarına müsaade edilir.

(2) Birinci fıkrada öngörülen önlemlere ilaveten, resmi veteriner hekim tek tırnaklı hayvanlarda Afrika at vebasına karşı sistematik aşılama ve koruma bölgesi içerisinde tanımlanmalarını yapar.

Gözetim bölgesinde alınması gereken kontrol önlemleri

MADDE 12 – (1) Yetkili otorite aşağıdaki hususların gerçekleştirilmesini temin eder.

a) Gözetim bölgesinde 11 inci maddenin birinci fıkrasında öngörülen önlemler uygulanmalıdır. Ancak, gözetim bölgesinde mezbaha yoksa, tek tırnaklı hayvanların kesimi yetkili otorite tarafından gözetim bölgesi dışında tayin edilen bir mezbahada yapılabilir,

b) Gözetim bölgesi içinde Afrika at vebasına karşı tüm aşılamalar yasaklanır.

Kontrol önlemlerinin uygulandığı ve sürdürüldüğü dönemler

MADDE 13 – (1) 8, 10, 11 ve 12 nci maddelerde belirtilen önlemlerin uygulandığı ve sürdürüldüğü süre, 8 inci maddenin birinci fıkrası ile 11 inci maddenin ikinci fıkrasına uygun olarak aşılama yapılması durumunda, on iki aydan daha kısa olmamalıdır.

(2) 11 inci maddenin birinci fıkranın (c) bendi ile 12 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen hükümler dışında;

a) Koruma bölgesindeki ve gözetim bölgesindeki tek tırnaklı hayvanlar aşağıdaki şartlar altında yetkili otoritenin nezaretinde nakledilir;

1) Hayvanlar ancak, vektörlerin etkinliğine göre yılın belirlenen belli dönemlerinde nakledilirler,

2) Hayvanlar muayene gününde Afrika at vebasının klinik semptomlarından herhangi birini göstermemelidir ve muayene yükleme ve boşaltmadan önceki kırk sekiz saat içinde yürütülür,

3) Hayvanlar Afrika at vebasına karşı aşılanmamışlarsa yirmi bir ila otuz gün aralıkla ve ikincisi nakil gününden 10 gün önce olmak şartıyla iki defa, C-ELISA testine sokulmalı ve negatif reaksiyon vermelidirler,

4) Hayvanlar aşılanmışlarsa, önceki iki ay boyunca aşılama yapılmaz ve sözü geçen aralıklarda ve antikor sayılarında artış kaydedilmeksizin C-ELISA testi tatbik edilmez,

5) Hayvanlar nakilden önce en az kırk gün boyunca karantina istasyonunda tutulur,

6) Hayvanlar karantina dönemi boyunca ve karantina istasyonundan nakil bölgesine taşıma esnasında vektörlere karşı korunur.

b) Tek tırnaklı hayvanların aynı statüye sahip bölgeler içindeki hareketi aşağıdaki kurallar temelinde yetkili otoritenin iznine tabidir:

1) Nakilden önce klinik muayenesi yapılır. Nakil esnasında beraberinde tek tırnaklı hayvanlara ait kimlik belgesi bulunan hayvanlar için resmi veteriner hekimlerce veteriner sağlık raporu düzenlenir ve hareketine izin verilir.

2) Yetkili otorite, her durumda, altmış günden daha kısa bir zaman önce aşılanan tek tırnaklı hayvanların, aşılamanın yapıldığı sırada bulundukları işletmelerinden ayrılmalarına müsaade etmez.

Temizlik ve dezenfeksiyon

MADDE 14 – (1) Yetkili otorite tarafından, temizlik ve dezenfeksiyon için aşağıdaki önlemler alınır.

a) Dezenfeksiyonda kullanılacak dezenfektanlar ve konsantrasyonları yetkili otorite tarafından belirlenir.

b) Temizleme, dezenfeksiyon ve arındırma işlemleri, resmi veteriner hekim tarafından hastalık etkeninin yayılma ve hayatta kalma riskini yok edecek şekilde resmi gözetim altında yürütülür.

c) Dezenfeksiyon işleminden önce, barınaklar ve çevresinin mekanik temizliği tam olarak yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İlave Önlemler, Bilgilendirme ve Acil Eylem Planı

İlave önlemler

MADDE 15 – (1) Afrika at vebası hastalığı belirli bir bölgede salgın özelliği kazanırsa Bakanlık ilave önlemler alabilir.

Bilgilendirme

MADDE 16 – (1) Yetkili otorite koruma ve gözetim bölgelerinde ikamet eden yetiştiricilerin, yürürlükteki kısıtlamalar ve söz konusu önlemlerin uygun biçimde yerine getirilmesi hakkında tam olarak bilgilendirilmeleri için gerekli tüm önlemleri alır.

Acil eylem planı

MADDE 17 – (1) Bakanlık, bu Yönetmelikte sayılan önlemlerin ne şekilde yerine getirileceğini gösteren bir Acil Eylem Planı hazırlar. Bu plan hastalığın hızlı ve etkili eradikasyonu için gerekli tüm kurumlar, ekipman, personel ve diğer uygun materyalin kullanımını kapsar. Plan hazırlanırken uygulanacak kriterler aşağıda belirtilmiştir.

a) Ülkedeki tüm kontrol önlemlerini koordine etmesi gereken ulusal seviyede bir kriz merkezi oluşturulur.

b) Yerel seviyede hastalık kontrol önlemlerini koordine etmek üzere uygun donanıma sahip yerel hastalık kontrol merkezlerinin bir listesi hazırlanır.

c) Kontrol önlemlerinde yer alan personel ile ilgili olarak, yetenekleri ve sorumlulukları gibi ayrıntılı bilgi verilir.

ç) Her bir yerel hastalık kontrol merkezi, bir salgında doğrudan ya da dolaylı olarak yer almış olan kişiler/kuruluşlar ile hızlı bir şekilde temasa geçer.

d) Hastalık kontrol önlemlerinin düzgün bir şekilde yürütülebilmesine imkan tanıyan alet ve materyaller hazır olur.

e) Enfeksiyon ya da kontaminasyondan şüphelenilmesi ya da teyit edilmesi durumunda, karkasların imha edilme yolları da dahil, alınması gereken önlemlerle ilgili ayrıntılı talimatlar hazırlanır.

f) Sahada ve idari prosedürlerde becerilerin edinilebilmesi ve geliştirilebilmesi için eğitim programları oluşturulur.

g) Teşhis laboratuvarları kesim sonrası muayene için gerekli donanıma ve seroloji, histoloji, vb. için gerekli kapasiteye sahip olur ve hızlı teşhis için becerilerini sürdürür (bu kapsamda numunelerin hızlı nakli için gerekli düzenlemeler yapılır).

ğ) Acil aşılama yapılması gereken durumlarda tahmini ne kadar Afrika at vebası aşısı gerekeceğine ilişkin detaylar sunulur.

h) Acil eylem planının uygulanması için gereken yasal yetkilerin sağlanmasına ilişkin hükümler getirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Ulusal referans laboratuvarı

MADDE 18 – (1) Ulusal referans laboratuvarı Bakanlıkça belirlenir.

(2) Ulusal referans laboratuvarı, teşhis materyallerinin kullanımı ve aşıların denenmesi için standartları ve teşhis metotlarını koordine etmekten sorumludur. Bu amaçla ulusal referans laboratuvarı:

a) Ülkede kullanılan teşhis materyallerinin kalitesini kontrol eder.

b) Düzenli aralıklarla karşılaştırmalı testler yapar.

c) Ülkede teyit edilmiş vakalardan alınan Afrika at vebası virüsünün izolatlarını saklar.

ç) Bölgesel teşhis laboratuvarlarında elde edilen pozitif sonuçların teyit edilmesini

sağlar.

(3) Afrika at vebasının teşhisi, teşhiste bir örnekliliği sağlamak amacıyla örnekleme, teşhis yöntemleri ve laboratuvar testleri Bakanlıkça uygulamaya konulan teşhis kılavuzuna uygun olarak gerçekleştirilir.

Yürürlük

MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

21 Aralık 2011 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 28149

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

BAL ARILARININ AMERİKAN YAVRU ÇÜRÜKLÜĞÜ HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; Amerikan Yavru Çürüklüğü olarak adlandırılan hastalıktan korunmak ve hastalıkla mücadele etmek için alınması gereken tedbirlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;

a) Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığına karşı koruyucu önlemlerin alınması, hastalığın erken tespit edilerek izlenmesi ve yetkililerin ve yetiştirici birliklerinin bilgilendirilmesi için alınması gereken koruyucu önlemleri,

b) Bal arılarında Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığı salgını olduğunda uygulanacak asgari kontrol önlemlerini,

kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Amerikan Yavru Çürüklüğü: Yavru arılarda Paenibacilluslarvae tarafından oluşturulan infeksiyöz ve oldukça bulaşıcı hastalığı,

b) Arılık: Arılı kovan ve ekipmanların bulunduğu açık ya da kapalı tesis ve alanları,

c) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ç) Gezginci arıcı: Bitkilerdeki farklı çiçeklenme döneminden üst düzeyde faydalanmak ve kış koşullarından arılarını korumak maksadıyla kolonilerinin yerini değiştiren arıcıyı,

d) İmha: İtlaf edilen arı ailesi ile çerçevelerin petekleri ile birlikte yakılarak, çukura gömülme yöntemi ile yok edilmesini,

e) İşletme: Arıların beslendiği ve korunduğu üretme çiftliklerini,

f) İtlaf: Hastalığın teyidinden sonra resmî veteriner hekim nezaretinde gerçekleştirilen hayvanların öldürülme işlemini,

g) Karantina: Hastalık veya zararlı organizmaların ülkeye girişini veya ülke içinde yayılmasını önlemek amacıyla, hayvan, hayvansal ürün, bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile bulaşma ihtimali bulunan madde ve malzemelerin kontrol altına alınmasını,

ğ) Koloni: Yumurtlayan ana arısı bulunan ve arı faaliyetlerinin sürdürüldüğü arı ailesini,

h) Kordon: Hayvan hastalığı görülen alanın gözetim altında tutulması, giriş ve çıkışların kontrol altına alınmasını,

ı) Kovan: Taşınabilir arı ailesi barınağını,

i) Resmî veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

j) Temel petek: Ham maddesi saf balmumu olan, mekanik olarak tekniğine göre sterilize edilerek imal edilen levhaları,

k) Teşhis kılavuzu: Hastalığa ait teşhis rehberini,

l) Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğü: Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığının teşhisinden, mücadelesinden ve gözetim programlarından sorumlu olan doğrudan Bakanlığa bağlı enstitü müdürlüğünü,

m) Yetkili otorite: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hastalık Bildirimi ile Hastalık Şüphesi ve Resmî Teyit

Hastalık bildirimi

MADDE 5 – (1) Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığından şüphe eden veya bu hastalığın varlığından haberdar olan hayvan sahipleri ve bakıcıları, veteriner hekimler ile muhtarlar, köy korucuları, celepler, çobanlar, gemi kaptanları, istasyon ya da gümrük memur veya idarecileri gibi ilgililer tarafından yetkili otoritelere bildirim yapılır; durum yetkili otoriteler tarafından ise derhal Bakanlığa bildirilir.

Hastalık şüphesi

MADDE 6 – (1) Resmî veteriner hekim hastalık şüphesi olan yere gelinceye kadar o yerdeki idari makamlar, belediye yahut köy muhtarı hastalıktan şüpheli kovanları muayene ve teşhis için muhafaza altına aldırır.

(2) Kordon konularak hastalıklı kovanların bulunduğu yere giriş ve çıkışlar önlenir. Hastalıklı yerden kovan çıkarılmasına, bu bölgeye başka yerden kovan girmesine ve hastalıklı kovanlarda kullanılan malzemelerin, hastalık mahallinin dışına çıkışına izin verilmez.

(3) Hastalıklı kovanların bakımı için bir kişi görevlendirilir. Görevli kişinin dışında tecrit mahalline hiç kimsenin girmesine izin verilmez.

(4) Bu hastalığın teşhisi için resmî veteriner hekim tarafından marazi madde alınmadan, herhangi bir işlem yapılmaz.

(5) Alınan tedbirlerin uygulanmasından köylerde muhtarlar ve arı sahipleri, kasabalarda belediyeler, mahalle muhtarı ve arı sahipleri, gezginci arılarda ise arı bakıcısı ve arı sahipleri sorumludur.

(6) Hastalık ihbarını alan resmî veteriner hekim, en seri vasıta ile en geç yirmidört  saat içinde hastalık yerine gider.

(7) Resmî veteriner hekim hastalık mahallinde hastalığa el koyar, kovanlardaki yavru gözlü petekleri muayene ve kontrol eder, karantina tedbirlerini alır. Gerekli marazi maddeyi sekizinci fıkrada belirtilen esaslar kapsamında alır ve EK-1’de yer alan protokolü doldurarak bağlı bulunduğu veteriner kontrol enstitüsü müdürlüğüne gönderir.

(8) Marazi madde alımında ve gönderilmesinde dikkat edilecek hususlar aşağıda gösterilmiştir.

a) Petek numunesi en az 10 x 10 cm ebadında ve mümkün olduğu kadar renk değişikliğine sahip ve ölü larva içerir şekilde olur.

b) Numunede hiç bal olmaz ya da çok az bal içerir.

c) Numune gevşek şekilde ambalajlanır ve ambalaj işleminde plastik çanta, alüminyum folyo, yağlı kağıt, teneke veya cam gibi malzemeler kesin teşhisi imkansız hale getirdiği için kullanılmaz.

ç) Eğer peteğin bir kısmı gönderilemiyorsa herhangi bir test için yeterince materyal içeren petek gözü de yeterli olabilir.

(9) Hastalığın çıkışı ve seyri hakkında aşağıda belirtilen bilgiler toplanır.

a) Hastalığın çıkış tarihi,

b) Hastalığın başlangıcından bugüne kadar kaç kovanda larva ölümlerinin olduğu,

c) Hastalıklı kovanların diğer arılıklardaki arılarla temasının olup olmadığı,

ç) Arılığa yabancı kovan getirilip getirilmediği,

d) Kordon konmadan önce başka herhangi bir yere koloni nakli yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa kime, nerelere, ne zaman ve ne kadar yapıldığı,

e) İlaç kullanılıp kullanılmadığı, eğer kullanıldıysa hangi ilaçların kullanıldığı.

Resmî teyit

MADDE 7 – (1) Laboratuar raporu ile hastalık teyit edildiğinde hastalık çıkan yerde yarıçapı 6 kilometre olan bir saha kordon altına alınarak bulaşmaya vasıta olabilecek her türlü alet, malzeme ve ekipmanlar ruhsatlı ve Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığına etkili olan dezenfektan maddelerle dezenfekte edilir. Kordon altındaki bölgede hastalık görülmeyen işletmelerde resmî veteriner hekimin kontrolünde gerekli tedbirler alındıktan sonra koloni hareketine izin verilir.

(2) Hastalığın varlığı laboratuar raporu ile teyit edildikten sonra mahallin Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonu toplanarak resmî veteriner hekimin düzenlediği Amerikan Yavru Çürüklüğü Hastalık Çıkış Raporunu görüşür. Alınan tedbirleri gözden geçirir, önerileri değerlendirir ve o mahaldeki Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığına karşı yürütülecek mücadele esaslarını karara bağlar.

(3) Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyon kararlarında aşağıda belirtilen hususlar yer alır.

a) Hastalıklı kovanların bulunduğu yerler,

b) Kordon altına alınacak yerler,

c) Komşu köy, kasaba, ilçe, şehir veya arıcılara haber verme şekli,

ç) Hastalık olduğuna dair levhaların dikileceği yerler,

d) Toplanan bilgilerin nasıl değerlendirileceği,

e) Yeni hastalanan ve ölen larvalı kovanlar için yapılacak işlemler,

f) Kordon altındaki bölgede serbest, şartlı serbest veya yasak olan hususlar,

g) Transit geçişlere yapılacak işlemler,

ğ) Kordon bölgesinde zirai mücadele yapılacağı zaman kolonilerin hangi bölgeye taşınacağı.

(4) Üçüncü fıkrada belirtilen kararlar alınırken, birinci fıkradaki önlemlere ek olarak aşağıdaki hususlar yerine getirilir.

a) Kordon altına alınan bölgenin sınırlarına büyük harflerle “Burada Arılarda Amerikan Yavru Çürüklüğü Hastalığı Vardır!”  levhaları asılır.

b) Kordon yerinden çıkarken alınan tedbirler resmî veteriner hekim tarafından kontrol edilir, noksan olanlar tamamlattırılır.

(5) Hastalığı takip eden resmî veteriner hekim bölgeyi kontrol eder ve hastalık ile ilgili konularda arı yetiştiricilerini bilgilendirir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Arıların İtlafı ve İmha İşlemleri, Hastalığın Sönüşü

Arıların itlafı ve imha işlemleri

MADDE 8 – (1) Hastalığın tespit edildiği koloniler ve çerçeveleri petekleri ile birlikte  yakılarak hepsi imha edilir.

(2) Arıların itlafında aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) İtlaf akşamüzeri gerçekleştirilir.

b) İtlaf işlemine kovanın uçma deliği kapatılarak başlanır.

c) Çerçevelerin üzerine kalsiyum siyanid, etilasetat ya da herhangi bir insektisit uygulanarak arılar itlaf edilir.

(3) İmha işleminde aşağıdaki hususlara dikkat edilir.

a) Kazılan çukura, petekleri ile birlikte çerçeveler ve ölmüş arılar toplanır; daha sonra bunlar benzin veya benzeri maddeler  dökülerek yakılır.

b) Yakma işi tamamlandıktan sonra çukur toprakla kapatılır ve bütün bu işlemler arılıktan uzak bir yerde yapılır.

c) Isıya dayanıklı kovanın gövde, kapak ve dip tahtası ile işletmede kullanılan her türlü malzeme, ruhsatlı ve Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığına etkili olan dezenfektan maddelerle dezenfekte edilir ve yüzeyler iyice kazındıktan sonra pürmüzle yakılır. Bunların kullanımına iki gün güneşte kurutulduktan sonra izin verilir.

ç) Strofor kovanların kullanımına ise çamaşır suyu ile yıkandıktan ve iki gün güneşte kurutulduktan sonra izin verilir.

Hastalığın sönüşü

MADDE 9 – (1) Kordon kaldırılmadan önce hastalık görülen koloniler son bir kez daha kontrol edilerek, marazi madde alınır ve bölge veteriner kontrol enstitüsü müdürlüğüne gönderilir.

(2) Laboratuvar muayeneleri ile hastalığın tamamen ortadan kalktığı teyit edilir.

(3) Hastalığın ortadan kalkmasının teyidinden ve hastalık belirtilerinin ortadan kalkmasından iki ay sonra, ruhsatlı ve Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığına etkili olan dezenfektan maddelerle dezenfeksiyon yapılarak kordon ve karantina kaldırılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Temel Petek Üretim Yerleri, Teşhis Yöntemleri ile Teşhis Kılavuzu,

Referans Laboratuvarları

Temel petek üretim yerleri

MADDE 10 – (1) Hastalığın yayılmasını engellemek için temel petek üretimi yapan petek üreticileri, bal mumlarını 120 °C’de 1 atmosfer basınç altında 10-15 dakika süreyle sterilize ettikten sonra piyasaya sürer.

(2) Yetkili otorite tarafından temel petek üretimi yapan yerler belirlenerek her yılın Ocak ayı sonuna kadar Bakanlığa bildirilir.

(3) Üretim izni alan tüm yerlerden, imalatın yoğun olduğu Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran ayları olmak üzere yılda en az iki kez, özellikle renklerinde değişim olan veya görünümü, kokusu hoş olmayan üç bütün temel petek numune olarak alınır ve hastalık açısından incelenmek üzere bölge veteriner kontrol enstitüsü müdürlüğüne gönderilir.

(4) Bal mumu numunelerinin, laboratuvarda yapılan analizleri sonucunda hastalık etkeninin tespit edilmesi durumunda; imalathanenin üretimi durdurulur, mevcut stoklara el konularak satışı engellenir.

(5) İmalathanedeki tüm stokun birinci fıkrada belirtilen sterilazasyon işlemine tabi tutulmasından ve üretimde kullanılan kazan ve ekipmanların dezenfeksiyonundan sonra tekrar numune alınarak bölge veteriner kontrol enstitüsü müdürlüğüne gönderilir.

(6) Laboratuvar muayenelerinin hastalık etkeni yönünden menfi çıkmasından sonra imalathanenin tekrar üretim ve satışına izin verilir.

(7) Temel petek üretim yerlerinden alınan numune sonuçları ve yapılan işlemleri gösteren EK-2’de yer alan Temel Petek Üretim Yerleri Faaliyet Raporu her yılın Temmuz ayı sonuna kadar Bakanlığa gönderilir.

Teşhis yöntemleri ile teşhis kılavuzu

MADDE 11 – (1) Arılarda, Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığının varlığını tespit etmek amacıyla örnekleme, teşhis yöntemleri ve laboratuvar testleri Bakanlıkça uygulamaya konulan teşhis kılavuzuna uygun olarak gerçekleştirilir.

Referans laboratuvarları

MADDE 12 – (1) Ulusal referans laboratuvarı Bakanlıkça belirlenir.

BEŞİNCİBÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız.

21 Aralık 2011 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 28149

YÖNETMELİK

İçişleri Bakanlığından:

BELEDİYE ZABITA YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 –11/4/2007 tarihli ve 26490 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Belediye Zabıta Yönetmeliğinin 15 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 15 –(1) İlk defa zabıta memurluğu kadrolarına atanacaklardan;

a) Atama başvuru formu,

b) Diplomanın aslı veya Kurumca onaylı sureti,

istenir. Atama başvuru formunda başvuru sahiplerinin T.C. kimlik numaraları, sabıka kaydı olup olmadığına dair beyanları, askerlikle ilişiği olmadığına dair beyanları ve görevini devamlı olarak yapmaya engel bir sağlık durumu olmadığına dair beyanları yer alır.”

MADDE 2 –Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 –Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
11/4/2007	26490

21 Aralık 2011 ÇARŞAMBA Resmî Gazete     Sayı : 28149

YÖNETMELİK

Sağlık Bakanlığından:

BİYOSİDAL ÜRÜNLER YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 31/12/2009 tarihli ve 27449 dördüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan BiyosidalÜrünler Yönetmeliğinin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesinde geçen “noter” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya yeminli tercüman tarafından” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 36 ncı maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 5 inci maddesi altında yer alan özelliklere sahip biyosidal ürünler insan sağlığı ve çevre açısından tehlikeli olarak kabul edilir. Bu kapsamdaki ürünlerin etiketlenmesinde Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınır.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 38 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde geçen “bilgilerden farklı bilgileri taşıyan,” ibaresi, “bilgilere ters düşecek şekilde” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin geçici 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasında geçen “bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden sonraki altı ay içerisinde” ibaresi, “1/2/2012 tarihine kadar” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin geçici 8 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde geçen “bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesini takiben altı ay içerisinde” ibaresi “1/2/2012 tarihine kadar” şeklinde değiştirilmiş, birinci cümlesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki cümleler eklenmiş ve mevcut ikinci cümlesindeki “formun” ibaresi “form” olarak değiştirilmiştir.

“İthalatçı ya da üretici tarafından bu süre zarfında envantere bildirimi yapılamayan biyosidal ürünlerin ruhsatları iptal edilir. Ruhsatları iptal edilen biyosidal ürünlerin yeniden piyasaya arz edilebilmesi için bu Yönetmelik gereğince izin alınması zorunludur.”

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan EK: XII’de geçen “Brüt ağırlığı: (kg)” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 7 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 8 – Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
31/12/2009	27449 (4. Mükerrer)

21 Aralık 2011 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 28149

YÖNETMELİK

İçişleri Bakanlığından:

DERNEKLER YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 31/3/2005 tarihli ve 25772 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Dernekler Yönetmeliğinin 96’ncı maddesinde değişiklik yapan ve 30/10/2011 tarihli ve 28100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmeliğin 26’ncı maddesinde yer alan “yayımı tarihinden itibaren bir ay sonra,” ibaresi “31/1/2013 tarihinde,” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 2 – Bu Yönetmelik 30/11/2011 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı yürütür.

21 Aralık 2011 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 28149

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

DURİN HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; tek tırnaklı hayvanlarda durin hastalığına karşı hastalıktan korunma ve hastalıkla mücadele edilmesini sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; tek tırnaklı hayvanlarda, durin hastalığından şüphe edilmesi durumunda hastalığın bildirimi, şüphe edilen ve hastalık teyidi yapılan işletmelerde hastalığın kontrolü ve hastalıktan korunmak için alınması gereken önlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Durin hastalığı: Trypanosoma Equiperdum isimli protozoon tarafından oluşturulan, tek tırnaklı hayvanların bulaşıcı hastalığını,

c) Enfeksiyon teyidi: Laboratuar sonuçlarına dayalı olarak yetkili otorite tarafından hastalık varlığının ilanını,

ç) Gözetim: Herhangi bir hayvancılık işletmesinin, işletmecisinin veya bunların faaliyetlerinin dikkatli bir şekilde gözlemlenmesini,

d) Hayvan sahibi veya bakıcı: Hayvanların mülkiyetini haiz veya ücret karşılığında veya ücretsiz, muhafaza etmekle görevlendirilen, gerçek veya tüzel kişi veya kişileri,

e) İl/ilçe müdürlüğü:  Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı il müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerini,

f) İmha: Öldürülen hayvanların veya hayvansal ürünlerinin çukura gömülerek veya yakma ünitelerinde yakılarak yok edilmesini,

g) İşletme: İçinde hayvanların yetiştirildiği veya muhafaza edildiği herhangi bir kuruluşu,

ğ) Karantina: Bulaşıcı bir hayvan hastalığına yakalanmış hayvanların, hastalığın yayılmasının önlenmesi için geçici olarak diğerlerinden ayrılması biçiminde alınan önlemi,

h) Mihrak işletme: Yetkili otorite tarafından hastalık varlığının doğrulandığı işletmeyi,

ı) Resmî veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

i) Serbest veteriner hekim: 9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Kanuna göre mesleğini serbest olarak icra etme yeteneğine sahip veteriner hekimi,

j) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında, verilecek resmî görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

k) Yetkili otorite: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hastalık Bildirimi, Hastalıktan Şüphe Edilmesinde ve Hastalığın Tespitinde Alınacak Önlemler, Epidemiyolojik Araştırma

Hastalığın bildirimi

MADDE 5 – (1) Durin hastalığının varlığı ya da varlığından şüphelenildiğinde hayvan sahibi, bakıcısı veya hastalığı takip eden serbest veteriner hekim tarafından yetkili otoriteye bildirilmesi zorunludur.

Hastalıktan şüphe edilmesi halinde alınacak önlemler

MADDE 6 – (1) Hastalıktan şüpheli tek tırnaklı hayvan cinsi temastan alıkonur ve ayrı bir yerde karantina altına alınır.

(2) Şüpheli hayvanlardan resmi veteriner hekim veya yetkilendirilmiş veteriner hekimler tarafından alınan numunelerde yapılan incelemeler sonuçlanana kadar yetkili otorite, işletmeyi gözetim altında bulundurur.

(3) Şüpheli hayvanların bulunduğu işletmeye tek tırnaklı hayvan giriş çıkışı yasaklanır.

(4) Şüpheli hayvanların bulunduğu işletmede alınan önlemler durin hastalığının varlığının veya şüpheli durumunun ortadan kalktığının resmi olarak tespit edilmesine kadar devam eder.

Hastalık tespit edilmesi halinde alınacak önlemler

MADDE 7 – (1) Resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim tarafından alınan numunelerin Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüklerince yapılan inceleme sonuçlarına göre durin hastalığı tespit edildiğinde, hastalığı haber alan resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim hastalık çıkış raporunu düzenler.

(2) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekimin raporunu inceleyerek hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

(3) Enfeksiyonun teyid edildiği mihrak işletme karantina altına alınır.

(4) Durin hastalığına yakalanan aygır ve kısraklarda, hastalık tedavi edilemeyecek derecede ilerlemiş ise bu hayvanlar, hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı ile öldürülür ve imha edilir.

(5) Durin hastalığının tespit edildiği işletmenin bulunduğu yerleşim birimindeki tüm tek tırnaklı hayvanlar resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekimce muayene edilir. Yapılan muayenede hastalıktan şüphe edilen hayvanlardan numune alınarak Veteriner Kontrol Enstitüsüne gönderilir.

(6) Durin hastalığına yakalanmış aygırlar kastre edilir, kısrakların tedavi edilmiş olsalar bile damızlıkta kullanılması yasaklanır.

(7) Durin hastalığına yakalanmış veya hastalıktan şüpheli hayvanlar iki haftada bir resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekimce muayene edilir. Bunların bulundukları yerden ayrılmaları yasaklanır.

(8) Hastalığın bulaşmasından şüphe edilen tek tırnaklı hayvanlar bulundukları yerden çıkarılmaz ve yavru almak için çiftleşmede kullanılmaz.

(9) Hasta hayvanların bir yıl içerisinde cinsi temasta bulunduğu aygır veya kısraklar da hastalık yönünden kontrol edilir.

Epidemiyolojik araştırma

MADDE 8 – (1)  Epidemiyolojik araştırma aşağıda belirtilen hususları sağlamalıdır:

a) Hastalığın işletmede farkına varılmadan veya kuşkulanılmadan önce mevcut olabileceği sürenin uzunluğu,

b) İşletmede hastalığın muhtemel kaynağı ve enfekte olmuş veya bulaşmış olabilecek hastalığa duyarlı türden hayvanların bulunduğu diğer işletmelerin belirlenmesi.

Karantinanın kaldırılması

MADDE 9 – (1) Enfeksiyonun teyit edildiği mihrak işletmelerde bir yıl süre ile müşahedeye alınan hayvanlardan, hasta ve hastalıktan şüpheli erkekler kastre edilip, kısraklar öldürüldükten sonra dezenfeksiyon yapılarak karantina tedbirleri kaldırılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.