23 Aralık 2011 CUMA Resmî Gazete Sayı : 28151

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

ŞARBON HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; şarbon hastalığına karşı hazırlıklı olunması, hastalıktan korunma ve hastalıkla mücadele edilmesini sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; şarbon hastalığından şüphe duyulması durumunda hastalığın bildirimi, şüphe duyulan ve hastalık teyidi yapılan işletmelerde hastalığın kontrolü ve hastalıktan korunmak için alınması gereken önlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Enfeksiyon teyidi: Laboratuvar sonuçlarına dayalı olarak yetkili otorite tarafından hastalık varlığının ilanını,

c) Gözetim: Herhangi bir hayvancılık işletmesinin, işletmecisinin veya bunların faaliyetlerinin dikkatli bir şekilde gözlemlenmesini,

ç) Hayvan sahibi veya bakıcı: Hayvanların mülkiyetini haiz veya ücret karşılığında veya ücretsiz, muhafaza etmekle görevlendirilen, gerçek veya tüzel kişi veya kişileri,

d) İl/ilçe müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerini,

e) İmha: İtlaf edilen hayvanların veya hayvansal ürünlerinin toplanması, nakil edilmesi, depolanması ve çukura gömülerek veya yakma ünitelerinde yakılarak yok edilmesini,

f) İşletme: İçinde hayvanların yetiştirildiği veya muhafaza edildiği herhangi bir kuruluşu,

g) Kordon: Hayvan hastalığı görülen alanın gözetim altında tutulması, giriş ve çıkışların kontrol altına alınmasını,

ğ) Mihrak: Yetkili Otorite tarafından hastalık varlığının doğrulandığı, hastalığın seyri, dikkate alınarak belirlenen işletmeyi,

h) Resmî Veteriner Hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

ı) Serbest Veteriner Hekim: 9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanuna göre mesleğini serbest olarak icra etme yetkisine sahip veteriner hekimi,

i) Şarbon Hastalığı (Anthrax): Bacillus anthracis isimli bakteri tarafından oluşturulan, insanlara da bulaşabilen, memeli hayvanların bulaşıcı hastalığını,

j) Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğü: Hastalığın teşhisinden, mücadelesinden ve gözetim programlarından sorumlu olan doğrudan Bakanlığa bağlı Enstitü Müdürlüğünü,

k) Yetkilendirilmiş Veteriner Hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında verilecek resmî görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

l) Yetkili Otorite: İl ve ilçe müdürlüğünü, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hastalık Bildirimi, Hastalıktan Şüphe Edilmesinde ve Hastalığın Tespitinde Alınacak Önlemler, Epidemiyolojik Araştırma

Hastalığın bildirimi

MADDE 5 – (1) Şarbon hastalığının varlığı ya da varlığından şüphelenildiğinde hayvan sahibi, bakıcısı veya hastalığı takip eden serbest veteriner hekim tarafından yetkili otoriteye bildirilmesi zorunludur.

Hastalıktan şüphe edilmesi halinde alınacak önlemler

MADDE 6 – (1) Hayvanlarda şarbon hastalığından şüphe edilmesi durumunda hastalıktan şüpheli ve sağlıklı hayvanlar birbirlerinden ayrılır.

(2) Şüpheli hayvanlardan resmi veteriner hekim veya yetkilendirilmiş veteriner hekimler tarafından alınan numunelerde, Veteriner Kontrol Enstitüsü tarafından yapılan incelemeler sonuçlanana kadar yetkili otorite, işletmeyi gözetim altında bulundurur.

(3) İşletmeye hastalığa duyarlı türden hiçbir hayvanın girmesine veya çıkmasına izin verilmez.

(4) Şüpheli hayvanların bulunduğu işletmede alınan önlemler, şarbon hastalığının varlığının veya şüphe durumunun ortadan kalktığının resmi olarak tespit edilmesine kadar devam eder.

Hastalık tespit edilmesi halinde alınacak önlemler

MADDE 7 – (1) Resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim tarafından alınan numunelerin Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüklerince yapılan inceleme sonuçlarına göre şarbon hastalığı tespit edildiğinde, hastalığı haber alan resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim hastalık çıkış raporunu düzenler.

(2) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim raporuna göre hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

(3) Şarbon hastalığının tespit edildiği hayvanların kullandığı mera ve su kaynakları dahil olmak üzere tüm yerleşim birimi kordon altına alınır.

(4) Şarbon hastalığından ölen hayvanların imha edilmesi veya en az iki metre derinliğindeki çukurlara, üzerlerine sönmemiş kireç dökülerek, derileri ile birlikte gömülmesi zorunludur.

(5) Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların yem ve su kapları bulundukları yerden dışarı çıkarılamaz ve diğer hayvanlar için kullanılmaz.

(6) Şarbon hastalığına yakalanmış hayvanlar öldürülür ve imha edilir. Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların kesilmesi ve etlerinin tüketilmesi yasaktır. Deri, kıl, yapağı, süt, boynuz ve tırnaklarına el konulur, yakılarak ya da gömülerek imha edilir.

(7) Nakil sırasında şarbon hastalığının tespit edilmesi durumunda hastalıksız hayvanlar izlemeye alınır. Beş gün içinde hastalıksız hayvanlardan yeni bir hasta tespit edilmez ise sürünün yer değiştirmesine izin verilir.

(8) Şarbon hastalığından ölen hayvanlara otopsi yapılmaz. Ancak marazi madde almak için kadavralar gömülecek çukurun içinde açılır ve marazi madde alımından sonra üzerine sönmemiş kireç dökülerek çukur kapatılır.

(9) Şarbon hastalığının sönüşüne kadar kordon altına alınan bölgeye aşısız tektırnaklı, sığır, koyun, keçi ve domuzların girmesi yasaktır. Şarbon hastalığına karşı aşılanmalarının üzerinden en az onbeş gün geçmiş hayvanların girişine izin verilir.

(10) Kordon altına alınan bölgeden mezbahaya sevk edilmek istenen büyük ve küçükbaş hayvanlar resmi veteriner hekim tarafından muayene edilir. Hastalıksız oldukları tespit edilen hayvanlar kesilmek üzere kapalı vasıtalarla en yakın mezbahaya gönderilir. Resmi veteriner hekim durumu mezbaha veteriner hekimine bildirir.

(11) Resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim şarbon hastalığı insanlara da bulaşabileceğinden, hastalık hakkında, hayvan sahiplerine ve mahalli sağlık teşkilatına bilgi verir. Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların bulunduğu yere çıplak ayakla girilmez. Hayvan bakıcılarının ellerinde ve açık yerlerinde yara bulunmamalıdır.

(12) Laboratuvar sonuçlarına göre şarbon mikrobu ile bulaştığı tespit edilen hayvan yemleri imha edilir.

(13) Şarbon hastalığı çıkan veya hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların muhafaza edildiği işletmelere temizlik ve dezenfeksiyon yapıldıktan sonra hayvan girişine müsaade edilir. Hasta ve hastalıktan şüpheli hayvanların bakım ve beslenmesinde kullanılan malzemeler temizlik ve dezenfeksiyonu yapılmadan sağlıklı hayvanlar için kullanılmaz.

Epidemiyolojik araştırma

MADDE 8 – (1) Epidemiyolojik araştırma aşağıda belirtilen hususları sağlar.

a) Hastalığın işletmede farkına varılmadan veya kuşkulanılmadan önce mevcut olabileceği sürenin uzunluğu,

b) İşletmede hastalığın muhtemel kaynağı ve enfekte olmuş veya bulaşmış olabilecek hastalığa duyarlı türden hayvanların bulunduğu diğer işletmelerin belirlenmesi.

(2) Bakanlık tarafından bu Yönetmelikte yer alan önlemlere benzer ek kontrol önlemlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ve bu Yönetmelikteki istisnai durumların uygulanmasına karar verilirken yapılan epidemiyolojik araştırmalar dikkate alınır.

Kordon kaldırılması

MADDE 9 – (1) Şarbon hastalığında konulan kordon son ölüm veya iyileşmeden onbeş gün sonra resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim tarafından verilen talimata uygun olarak gerçekleştirilen temizlik ve dezenfeksiyondan sonra kaldırılır.

Aşılama

MADDE 10 – (1) Hastalık görülen mihraklarda bulunan büyükbaş, küçükbaş, tektırnaklı ve domuzların tamamı beş yıl boyunca aşılanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

11 Temmuz 2012 ÇARŞAMBA               Resmî Gazete                                    Sayı : 28350

YÖNETMELİK

Orman Genel Müdürlüğünden:

ORMANLARDA VE ORMAN İÇİNDE BULUNAN OTLAK, YAYLAK VE KIŞLAKLARDA HAYVAN OTLATILMASINA İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, ormanlar ile bu ormanların içindeki otlak, yaylak ve kışlaklarda olmak üzere;

a) Hangi tür hayvanların ne gibi şartlarla, bu yerlere zarar vermeden otlatılmasına izin verilmesine,

b) Bu yerler ile sulama yerlerinde hakları olanların giriş ve çıkış esaslarının belirlenmesine,

c) Yangına hassas orman alanlarında yangın riskini azaltmak amacıyla yanıcı madde miktarının otlatma yöntemiyle azaltılmasına yönelik planlama esaslarının belirlenmesine,

ç) Ülke genelinde ormanlık alanlarda yaptırılacak planlı otlatma ile kamu yararı gereklerine uygun olarak ormanlardan düzenli faydalanmanın sağlanmasına,

d) Orman içi, orman kenarı ve orman üst sınırı mera, yaylak, kışlak ve otlakların koruma, bakım, tanzim ve ıslahına,

ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu ile 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanununun 28 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Orman ve Su İşleri Bakanlığını,

b) BDy veya BMak: Eski ve yeni amenajman planlarında rumuzu ile belirtilen tipik akdeniz florası olup kapalılığı %40 ve aşağısı olan, içerisinde Q.ilex, Q.coccifera, akçakesme, sandal ve tespih ağacı gibi fazla boylanmayan ağaç ve ağaçcıklardan oluşan alanları,

c) (b) çağı: 1,30 m. göğüs yüzeyinde 8-19,9 cm. arasındaki çaplara haiz ağaçları,

ç) Bölge Müdürlüğü: Orman Bölge Müdürlüğünü,

d) Çoban: Sorumluluğundaki koyun, keçi, sığır ve manda gibi farklı türden hayvanların, barınaklarında veya otlama alanlarındaki bakım ve beslenmesini yapan, genel sağlık durumlarını gözeten, sevk-idaresinden sorumlu olan, gerektiğinde sağım yapabilen kişiyi,

e) Geçici çevirme: Otlatma planı yapılan alanlarda hayvanlara zarar vermeksizin planlı bir şekilde otlatılmasını sağlayan, gecelemelerini emniyet altına alan, dağılmalarını engelleyen, içerisinde süt sağım alanı ile hayvan sahiplerinin çadırlarının da bulunduğu alanı çevrelemeyi,

f) Geçiş izni: Otlatma planında belli otlak alanlarına ulaşmak için orman alanlarından geçiş veya otlak alanlarından sulaklara geçiş için orman işletme şefliğinden alınan izni,

g) Gençleştirme alanı: Ormanlardan sürdürülebilir bir şekilde yararlanmayı emniyet altına almak amacıyla ormanın son hâsılatını oluşturan ve kesimlik çağa ulaşmış ağaç, ağaç toplulukları ve maktalı koru ormanında meşcerelerin devamlılığının sağlanması ile yanan ve yenilenmesi zorunlu hale gelen ormanların yerine yeni genç jenerasyonun getirilmesi çalışmasının uygulandığı alanı,

ğ) Genel Müdürlük: Orman Genel Müdürlüğünü,

h) İşletme Müdürlüğü: Orman İşletme Müdürlüğünü,

ı) İşletme Şefliği: Orman İşletme Şefliğini,

i) Koruma ekibi: Orman Genel Müdürlüğünde ormanların korunması ile ilgili kolluk görevlilerinden orman muhafaza memurlarının görevli olduğu ekibi,

j) Muhafaza ormanı: 6831 sayılı Orman Kanununun 23 üncü ve 24 üncü maddelerine göre ilan edilmiş ormanları,

k) Orman: Devlet ormanlarını,

l) Ormancılık bürosu: Orman mühendisi veya orman yüksek mühendisi unvanına sahip, ruhsatlı serbest meslek mensubu veya ruhsatlı serbest yeminli meslek mensuplarının, 8/4/2009 tarihli ve 27194 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ormancılık ve Orman Ürünleri Bürolarının Kuruluş ve Çalışma Esasları Yönetmeliği hükümlerine göre kurdukları serbest ormancılık veya serbest yeminli ormancılık bürolarını,

m) Orman yangınlarına hassasiyet derecesi: İşletme Müdürlüğü bazında orman alanlarında en az son yirmi yılda çıkan orman yangınlarının yıllık yangın adedi ve yanan alan miktarları ile işletmenin toplam alanı ve ormanlık alanı dikkate alınarak hesaplanmakta olan ve çok yüksek, yüksek, orta, düşük ve çok düşük olarak beş tehlike sınıfından oluşan yangın riski derecesini,

n) Otlak/Mera: Üstünde hayvan otlayan, otsu bitkilerin tabii olarak yetiştiği açık alanlar olup, bir veya daha fazla köy ve belde halkına ait hayvanların ot ihtiyacını temin etmek maksadı ile tahsis edilmiş veya kadimden beri bu amaçla kullanılan arazileri,

o) Otlatma kapasitesi: Belli bir alanda ve eşit zaman aralıkları ile uzun yıllar bitki örtüsüne, toprak, su ve diğer tabii kaynaklara zarar vermeden otlatılabilecek büyükbaş – küçükbaş hayvan birimi miktarını,

ö) Otlatma izni: Otlatma planında, otlatma amacıyla belirtili orman alanlarında ve orman içi otlak, yaylak ve kışlaklarda verilen izni,

p) Otlatma alt zonu: 0-400 metre rakımı,

r) Otlatma orta zonu: 400-1000 metre rakımı,

s) Otlatma üst zonu: 1000 metre üzeri rakımı,

ş) Otlatmaya konu yanıcı madde: Orman alanlarında alt florada mevcut otsu ve odunsu bitkileri,

t) Öncelikli otlatma alanı: Plan dâhilinde öncelikli olarak otlatmaya izin verilecek ormanlık sahayı,

u) Serbest otlatma alanı: Plan dâhilinde otlatmaya izin verilecek ormanlık sahayı,

ü) Sulaklar: Hayvanların arazide su ihtiyaçlarını giderdikleri akarsu, göl, gölet ve çeşme gibi doğal veya yapay su kaynaklarının bulunduğu alanları,

v) Yangın önleme alanları: Yangın Durdurma Zonu, Yangın Emniyet Yolu, Yangın Emniyet Yolu ve Şeridi, Yangın Emniyet Şeridi, Yerleşim Yeri ile Orman Alanını Ayırma Tesisi, Ziraat Arazileri ile Orman Arazilerini Ayırma Tesisini ve Yangın Müdahale Cephesini,

y) YARDOP: Yanan alanların rehabilitasyonu ve yangına dirençli ormanlar tesisi projesini,

z) Yasak otlatma alanı: Hiçbir surette otlatmaya izin verilmeyecek ormanlık sahayı,

aa) Yaylak ve kışlak: 6831 sayılı Orman Kanununun 17 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamı dışında orman içi açıklıkları ile orman sınırı üzerinde kalan ve bir veya birkaç köy veya belde ahalisinin hayvanları ile birlikte geçici olarak çıkıp, hayvanlarını otlatmak üzere kadimden beri kullanılan ağaçsız, otlu, orman içi veya orman dışı münferit yerleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Temel İlkeler, Otlatma Kapasitesi, Otlatma Şekilleri ve Otlatma Planları ile Geçiş İzni

Temel ilkeler

MADDE 4 – (1) Otlatma izni verilmeyecek alanlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Yangın görmüş ve ormanların yenilenmesini veya erozyon tedbirlerinin alınmasını gerektiren alanlar,

b) Doğal veya yapay olarak gençleştirmeye ayrılan alanlar,

c) Rehabilitasyon ve YARDOP kapsamında tesis edilen yangın durdurma zonlarındaki ekim ve dikim yoluyla gençleştirmeye ayrılan alanlar,

ç) Ağaçlandırılmış olan sahalar,

d) Toprak muhafaza tedbirleri alınan havzalar ve erozyon kontrolü çalışmaları henüz başlamamış olmakla birlikte toprak taşınmasına ve sele hassas olan dere havzaları,

e) Koruya tahvil, verimli baltalık olarak işletilen ve canlandırma kesimleri ile rehabilitasyon çalışmalarına konu edilen yerlerde hayvanların zarar veremeyeceği boya ulaşmamış ve ilgili işletme şefliğince hayvanların ağaçlara zarar verebileceği tespit edilen ormanlar,

f) Seçme işletmeciliği uygulanan alanlarla, devamlı orman olarak işletilen ormanlardaki gençleştirme nüveleri,

g) Özel ağaçlandırma sahaları,

ğ) Birinci derece arkeolojik sit alanları ile milli park ve tabiat parklarının mutlak koruma, hassas koruma bölgelerinin yanı sıra tabiatı koruma alanları ve tabiat anıtları, sulak alan mutlak koruma bölgeleri, yaban hayvanı üretme istasyonları, yaban hayatı koruma sahaları, yaban hayatı geliştirme sahalarının mutlak koruma bölgeleri ve yaban hayatı geliştirme sahalarından yönetim planlarında otlatmanın yasaklandığı diğer zonlar,

h) Nesli tehlike altına girmiş, endemik bitki türleri açısından, korumada öncelikli ve önemli sahalar,

ı) Çam pamuklu koşnili bulunan basralı ormanlar hariç, arıcılığı desteklemek amacıyla tesis edilen ormanlık alanlar.

(2) Kısıtlı alan olma gerekçelerine aykırı olmaması, gençleştirme veya yenileme çalışmaları tamamlanmış olması, ilgili birimden muvafakat alınması ve planlarına uygun olması kaydıyla; birinci fıkranın (ç), (g), (ğ) ve (h) bentlerinde belirtilen alanların dışında kalan yerler, muhafaza ormanları, avlak alanlar, tohum meşcereleri, gen koruma ormanları ve odun dışı ürün planlaması yapılan orman alanlarında otlatma izni verilebilir.

(3) Mülki hudutlarında Devlet ormanı bulunan köyler halkı ile orman sınırları dışında yaşayıp kadimden beri hayvancılıkla uğraşanlara tayin edilecek saha ve otlatmaya uygun bitki kapasitesi dahilinde yılı içerisinde belirlenecek sürelerde otlatma izni verilebilir.

(4) Birinci fıkrada belirtilen hükümler saklı kalmak kaydıyla, Devlet ormanlarında beslenme özellikleri dikkate alınarak koyun, keçi, sığır ve manda gibi besi hayvanları için otlatma izni verilebilir.

(5) Gençleştirme veya ağaçlandırma çalışmaları tamamlanmış olan sahalar ile birinci fıkranın (c) ve (e) bentlerinde belirtilen ormanlık alanlarda koyun için otlatma planı yapılabilir.

(6) Amenajman planlarında meşçere tipi BDy veya BMak olarak gösterilen alanlarda otlatma planı dahilinde otlatmaya izin verilebilir.

(7) Sınır ihtilafı olan yerlerde hak belirleme yetkisi ilçelerde kaymakamlıklara, birden fazla ilçeyi ilgilendirmesi halinde valiliklere aittir.

Otlatma kapasitesi

MADDE 5 – (1) Ormanlardaki otlatma izni verilen otlatma planlarında hektardaki hayvan adedi bu maddenin ikinci fıkrasında belirlenen değerlerin 1/5 oranından çok olamaz. Ancak; alt ve orta zonlarda hektardaki otlatılacak hayvan sayısı, yanıcı madde miktarı ve otlatma alanının kapasitesi göz önünde bulundurularak belirlenir.

(2) Kışlak ve yaylaklarda otlatılacak hayvanların tür, yaş ve adedi:

a) Islahı yapılmamış otlaklarda;

1) Hektarda; 1 yaşından büyük ise en fazla 2 büyükbaş hayvan, küçükbaş hayvanlarda koyun ve keçi en fazla 10 adet hesap edilir.

2) Hektarda; Hayvanların yavrularında ise; büyükbaş hayvanlarda 4, küçükbaş hayvanların yavrularında 10 hayvan hesap edilir.

b) Islahı yapılmış otlaklarda, projesinde belirtilen hayvan miktarı göz önünde bulundurulur.

Otlatma şekilleri

MADDE 6 – (1) Yangın riski I inci, II nci ve III üncü derece olan orman alanlarında:

a) Alt zonda otlatma: Orman yangınları itibari ile en riskli olan bu zonda yapılacak otlatma planları, temel ilkelerdeki esaslar dikkate alınmak kaydıyla yangın önleme alanları öncelikli olmak üzere bu zondaki ormanlık alanların tamamını kapsayabilir. Öncelikle otlatma bu zonda yapılır.

b) Orta zonda otlatma: Bu zonda yangın önleme alanlarında temel ilkelerdeki esaslar dikkate alınmak kaydıyla otlatma planlamasına öncelik verilir, ormanın durumuna göre diğer alanlarda serbest otlatma alanları belirlenerek plan yapılabilir.

c) Üst zonda otlatma: Bu zonda yapılacak otlatma planlarında temel ilkelerdeki esaslar dikkate alınır. Bu zonda yapılacak rehabilitasyon çalışmalarında eskiden beri otlatma alanı olarak kullanılan alanlardaki otlatma ihtiyacı ve potansiyeli dikkate alınarak planlama yapılabilir.

(2) Yangın riski IV üncü ve V inci derece olan orman alanlarında otlatma planları ormanın mevcut durumu göz önünde bulundurularak temel ilkelerdeki esaslar dikkate alınmak kaydıyla yapılır.

Devlet ormanlardaki otlatma planları

MADDE 7 – (1) Ormanlardaki otlatma için yapılacak otlatma planında aşağıda yer alan hususlar bulunur.

a) Otlatmanın planlanacağı orman işletme şefliği,

b) Otlatma planlanmasının amacı,

c) Otlatmaya konu olan otsu veya maki formunda hangi bitkilerin olduğu,

ç) Otlatma planı yapılan Orman İşletme Şefliğindeki Amenajman Planında belirtilen işletme sınıf veya sınıfları,

d) Meşçere tipleri olarak amenajman planı verisi ve aktüel durumu,

e) Otlatma alanının alt ve üst rakımları,

f) Milli park, muhafaza ormanı gibi kısıtlı alan olup olmadığı,

g) Otlatma alanlarının sınırlarını belirten 1/25.000 ölçekli sayısal meşçere haritasında; otlatma sınırını kırmızı, geçiş yollarını yeşil, su kaynaklarını mavi renkte gösteren harita,

ğ) Otlatma alanındaki ırmak, dere, pınar gibi su kaynakları ile bunların otlatma mevsimi boyunca su ihtiva edip etmedikleri,

h) Otlatılması planlanan hayvanın türü ve adedi,

ı) Yöresel şartlara zonlara göre belirlenen süre ve mevsimi,

i) Sulakların bulunduğu yerler, ormanlara giriş ve çıkışlar ile hayvanların su ihtiyaçlarının temini için kullanacakları yollar ve yolların durumu,

j) Otlatma Planında kademeli olarak yaptırılacak otlatmanın nasıl yapılacağı,

k) Otlatmanın başlangıç ve bitiş zamanı,

l) Otlatma alanında ihtiyaç duyulan sıvat ve yol gibi alt yapı tesisleri ile ihtiyaç miktarı,

m) Otlatma sahasında uyulması gereken diğer hususlar.

Devlet ormanları içindeki otlak, yaylak ve kışlaklarda otlatma planları

MADDE 8 – (1) Devlet ormanları içindeki otlak, yaylak ve kışlaklarda, otlatmanın belirli bir esas içinde uygulanması için, alanı beş hektarı geçen her otlak sahası yapılan otlatma planında ayrı ayrı değerlendirilir.

(2) Otlatma planında otlak, yaylak ve kışlaklar için aşağıda yer alan hususlar bulundurulur.

a) Otlatma alanlarının sınırlarını belirten 1/25.000 ölçekli sayısal meşçere haritasında; otlatma sınırını kırmızı, geçiş yollarını yeşil, su kaynaklarını mavi renkte gösteren harita,

b) Aşağıda belirtilen otlak, yaylak ve kışlaklarda otlak durumu ve sınıfları;

1) Çok iyi; Bitki örtüsünün ağırlıklı olarak % 76-100’ü kaliteli bitkilerden oluşan otlak, yaylak ve kışlakları,

2) İyi; Bitki örtüsünün ağırlıklı olarak % 51-75’i kaliteli bitkilerden oluşan otlak, yaylak ve kışlakları,

3) Orta; Bitki örtüsünün ağırlıklı olarak % 26-50’si kaliteli bitkilerden oluşan otlak, yaylak ve kışlakları,

4) Zayıf; Bitki örtüsünün ağırlıklı olarak % 0-25’i kaliteli bitkilerden oluşan otlak, yaylak ve kışlakları.

c) Otlatma alanında ihtiyaç duyulan bitki örtüsü, sıvat ve çit gibi tesisler ile gerektiğinde ihtiyaç duyulan yol miktarı,

ç) Mevcut ise üç veya daha fazla otlağı veya otlak parselini birbirini takiben otlatma ve sonra yine ilk bölümden başlayarak otlatmaya devam etme şeklinde bir münavebeli otlatma sistemi,

d) Otlatmanın başlangıç ve bitiş zamanı,

e) Sulakların bulunduğu yerler, otlaklara giriş ve çıkışlar ile hayvanların su ihtiyaçlarının temini için kullanacakları güzergah belirleyen yollar,

f) Otlatma sahasında gerekli görülen diğer hususlar.

Planların süresi ve onayı

MADDE 9 – (1) Otlatma planları orman işletme müdürlüklerince amenajman plan süresi için şeflik bazında tek plan olarak yapılır veya ormancılık bürolarına yaptırılır. Yıllık otlatma dönemi sonunda plan verilerinde değişiklik olup olmadığı yerinde tespit edilerek gerekirse planda düzeltmeler yapılabilir. Amenajman plan sürelerinin bitip avans dönemi oluşması halinde otlatma planları revize edilir.

(2) Otlatma planları, orman işletme müdür yardımcısı başkanlığında, ilgili işletme şefi, teknik eleman ve ilgili toplu koruma ekibinde görevli orman muhafaza memurundan oluşan en az dört kişilik komisyon tarafından EK-1’de yer alan dispozisyona uygun olarak hazırlanarak orman işletme müdürünün onayı ile yürürlüğe girer.

(3) Ormancılık bürolarına yaptırılan otlatma planları, orman işletme şefinin tetkiki, işletme müdürünün onayı ile yürürlüğe girer.

Ormanda otlatma ve geçiş izinleri

MADDE 10 – (1) Ormanlarda, orman içerisindeki otlak, kışlak, yaylak ve sulaklara planda belirtilen geçiş yolundan izin verilir. Geçiş izni ve orman içinde yapılacak otlatma için orman işletme şefliğine dilekçe ile müracaat edilerek izin alınır. Otlatma planı dahilinde otlatma alanlarında belirlenen hayvan kapasitesi dolduktan sonraki müracaatlar değerlendirmeye alınmaz.

(2) Devlet ormanları dahilindeki orman içi otlaklara işletme müdürlüğü sınırları dışından toplu olarak veya sürü halinde hayvan sokulup otlatılmasına ilgili yöresel şartlar dikkate alınarak işletme müdürlüğünce izin verilebilir.

(3) Otlatma ve geçiş izni için dilekçelerinde; otlatılacak hayvanların türü, adedi, nerede ve ne kadar süre otlatılacağı ile sürü sahibi ve çobanın ismi, hangi geçiş yolundan geçmek istedikleri belirtilir.

(4) Orman işletme şefi, otlatma izin belgesi ve geçiş izin belgesini düzenler.

(5) Otlatma ve ormandan geçiş izni belgesinde;

a) Sürü sahibinin ve çobanların kimlik bilgileri,

b) Otlatmanın başlangıç ve bitiş tarihleri,

c) Hayvanların türü ve adedi,

ç) İznin dayanağı olan otlatma planının tarih ve numarası,

d) Otlatma sahası ve ormandan geçiş yolları,

ile gerekli görülen diğer hususlar bulunur.

(6) Sürü sahibine otlatma sahasının haritası veya basit krokisi verilir.

(7) Çobanlar otlatma ve/veya geçiş izin belgelerini her zaman yanında bulundurmak ve yapılacak kontrollerde göstermek zorundadır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Otlatmanın Takibi, Riskleri ve Koruma

Otlatmanın takibi

MADDE 11 – (1) Yapılan otlatma planları ve bunlara müsteniden verilen otlatma izinleri köyler ve beldeler itibariyle dosyalanır. Otlatmadan doğan olumlu ve olumsuz etkilere ilişkin raporlar ilgili orman işletme şefliğince yıllık otlatma dönemleri sonunda hazırlanarak muhafaza edilir.

Otlatma risklerinin değerlendirilmesi

MADDE 12 – (1) Yapılan gözlemler sırasında otlatma yapılan alanlarda zararların tespitine özel bir önem verilerek, ormana zarar verilmeden otlatmanın yapılması sağlanır.

(2) İzin verilen ormanlık alanın zarar görmesi durumunda, 9 uncu maddenin ikinci fıkrasında yazılı komisyon tarafından düzenlenen rapora istinaden bu alanlar işletme müdürlüğünce otlatma kapsamından çıkartılır. Rehabilite edildikten sonra bu alanlar yeniden otlatma planına konu edilebilir.

Koruma işleri

MADDE 13 – (1) Verilen otlatma ve ormandan geçiş izin belgeleri ile bu yerlere ait haritanın bir nüshası ilgili koruma ekiplerine verilir.

(2) İzin verilen otlatma alanlarında; plana ve verilen izne ne derece uyulduğu, otlatmadan doğan toprak ve ot durumu, kabuk soyulması, dal budanması, uç sürgün tahribatı ve benzeri etkileri ile planda belirtilen hayvanların tür ve adedi gibi hususlar kontrol edilir.

(3) Öncelikli otlatma alanlarında geçici çevirme yapılmadan münavebeli otlatmaya izin verilmez.

(4) Otlatma planına uygun olarak alınacak otlatma izni doğrultusunda yapılacak otlatma faaliyetlerinde, otlatma süresince hayvanların geçici olarak barınmalarına izin verilir.

Sürü sahipleri ve çobanların bilgilendirilmesi

MADDE 14 – (1) Otlatma planının onaylanmasını takip eden bir ay içerisinde mahalli orman işletme müdürlüğünce yöredeki sürü sahipleri ile çobanların katıldığı bir toplantı düzenlenir. Bu toplantıda otlatmaya yasak alanlar, otlatma yapılacak alanlar ve plan uygulaması ile ilgili; mahalli yöresel mevki isimleri ile ova, dere, tepe, düzlük ve benzeri yerleri belirtmek suretiyle bilgilendirme yapılır.

(2) Otlatmada çoban başına en fazla 200 adet keçi veya 250 adet koyun veya 50 adet büyükbaş hayvan hesap edilir. 0-6 ay arası oğlak, kuzu ve buzağı bu rakamlara dahil edilmez.

İzinsiz otlatma

MADDE 15 – (1) İzin almadan ormana hayvan sokan veya Devlet ormanı içindeki otlak, yaylak, kışlak ve sulama yerlerine izinsiz yahut izin verilmeyen yollardan hayvanlarıyla girenler hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu ve ilgili diğer mevzuat hükümleri gereğince yasal işlem yapılır.

Özel ormanlarda otlatma

MADDE 16 – (1) Özel ormanlarda yaptırılacak otlatmalarda bu Yönetmelik hükümlerine göre otlatma planı özel orman sahibince yaptırılıp orman işletme müdürlüğünce onaylanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 17 – (1) 13/8/1984 tarihli ve 18488 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ormanlarda ve Orman İçinde Bulunan Otlak Yaylak ve Kışlaklarda Hayvan Otlatma Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Orman Genel Müdürü yürütür.

11 Ekim 2007 PERŞEMBE  Resmî Gazete     Sayı : 26670

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİNİN TOPTAN VE PERAKENDE SATILMASI İLE DEPOLANMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, bitki koruma ürünlerinin toptan veya perakende olarak satılması ve depolanması ile bu ürünleri, toptan ve perakende satacaklar ile depolayacakların uyması gereken esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, ruhsatlı bitki koruma ürünlerinin toptan ve perakende olarak satışında kimlerin yetkili olduğunu, bayi ve toptancıların sorumluluklarını, depolanmasını ve satışlarının kontrolü ile bunlarla ilgili usul ve esaslarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununun 40 ve 64 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Bayi: Bitki koruma ürünlerini, perakende satan izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşları,

c) Bitki koruma ürünü: Bitkileri ve bitkisel ürünleri, tüm zararlı organizmalara karşı korumak veya bu tür organizmaların etkilerini engellemek, bitki aktivatörleri ve büyüme düzenleyicileri dışındaki diğer besin maddeleri hariç, bitkilerin yaşam fonksiyonlarını engellemek amacıyla kullanılan, özel başka hükümlere tabi olmadığı sürece bitkisel ürünleri korumak amacıyla kullanılan koruyucu maddelerle istenmeyen bitki veya bitki kısımlarını yok etmek, istenmeyen bitki gelişimini kontrol etmek veya önlemek amacıyla kullanıcıya bir veya daha fazla aktif madde içeren bir formülasyon halinde sunulan, aktif madde ve preparatları,

ç) Genel müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

d) İzin belgesi: Bitki Koruma Ürünleri Bayilik İzin Belgesi veya Bitki Koruma Ürünleri Toptancı İzin Belgesi veya Bitki Koruma Ürünleri Depo İzin Belgesini,

e) İl müdürlüğü: Bakanlık İl Müdürlüğünü,

f) Perakende satış: Bitki koruma ürünlerinin, tüketicinin istek ve ihtiyaçları oranında yapılan satış şeklini,

g) Toptancı: Bitki koruma ürünlerini, toplu olarak ve büyük miktarlarda yalnızca Bitki Koruma Ürünü Bayilik İzin Belgesi sahiplerine satışını yapan izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlarını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yetki, Bayi ve Toptancı İzin Belgeleri

Yetki

MADDE 5 – (1) Bitki koruma ürünlerinin toptan ve perakende satışları, bitki koruma ürünleri bayilik izin belgesi veya bitki koruma ürünleri toptancı izin belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar tarafından yapılır.

(2) Kamu iktisadi kuruluşlar, iktisadi devlet teşekküller, kooperatifler, üretici birlikleri, çiftçi birlikleri ve ziraat odaları gibi kuruluşlar, bünyelerinde 6 ncı maddede belirtilen özellikleri taşıyan bir kişiyi istihdam etmek şartıyla bitki koruma ürünlerinin perakende veya toptan satışlarını yapabilirler.

Bayi veya toptancı izin belgesi alabilecekler ve sınav

MADDE 6 – (1) Bitki koruma ürünleri bayilik veya toptancı izin belgesi verilecek kişilerde aranacak şartlar şunlardır;

a) Türk vatandaşı olmak,

b) Bitki koruma bölümü mezunu ziraat mühendisi olmak,

c) Bitki koruma bölümü mezunu ziraat mühendisi dışında, kamu kurum ve kuruluşlarında veya özel kuruluşlarda zirai mücadele hizmetlerinde en az üç yıl çalışmış ziraat mühendisi olmak,

ç) Kamu kurum ve kuruluşlarında veya özel kuruluşlarda zirai mücadele hizmetlerinde en az on yıl çalışmış ziraat teknisyeni veya meslek yüksekokullarından bitki sağlığı ile ilgili dersleri alarak mezun olmuş tekniker olmak,

d) Bakanlıkça veya Milli Eğitim Bakanlığınca veya Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığınca yılda bir kez yapılacak olan sınavda 80 ve üzeri puan almak.

(2) Yabancı ülkelerde, bu maddede yer alan unvanlardan birini almış olanların, eşdeğerliliklerinin belgelendirilmesi ve yetkili idarelerce onaylanması zorunludur.

(3) Sınav tarihi, Bakanlık tarafından il müdürlüğü aracılığı ile en az üç ay önce ilan edilir.

(4) Sınav için müracaatlar, sınavın yapılacağı tarihten en az 45 gün önce il müdürlüğüne yapılır. İl müdürlüğü bu müracaatları 15 gün içerisinde Bakanlığa bildirir.

(5) Birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen sınavın konuları, aşağıda belirtilmiştir.

a) Bitki koruma ürünleri hakkında mevzuat,

1) Bitki Koruma Ürünlerinin Toptan ve Perakende Satılması İle Depolanması Hakkında Yönetmelik,

2) 22/6/1995 tarihli ve 22321 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele İlaçları Kontrol Yönetmeliği,

3) 21/9/1984 tarihli ve 18495 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele İlaçları Etiket Yönetmeliği,

4) 28/6/2000 tarihli ve 24093 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele Alet ve Makinaları Hakkında Yönetmelik,

5) Zirai Mücadele İlaçlarının Toksikolojik Sınıflandırılmasına Ait Yönerge,

6) Zirai Mücadele İlaçları Prospektüs Yönergesi,

b) Bitki koruma ürünlerinin çevreye ve insan sağlığına etkileri ve korunma yolları,

c) Bitki koruma ürünlerinin uygulamaya hazırlanması, formülasyon şekilleri ve karışabilirlikleri,

ç) Tarım ürünlerinde bitki koruma ürünlerinin kalıntı sebepleri ve kalıntının önlenmesi,

d) Bitki koruma ürünlerinde direnç ve yönetimi,

e) Bitki koruma ürünlerinin satışında barkod uygulamaları,

f) Bitki hastalık ve zararlıları ile yabancı otlar,

g) Toksikoloji ve ekotoksikoloji,

ğ) Entegre zararlı yönetimi, Entegre ürün yönetimi ve organik tarım,

h) Zirai mücadele ve Entegre mücadele teknik talimatları,

ı) Mesleki diğer konular.

Gerekli belgeler

MADDE 7 – (1) 6 ncı maddede belirtilen şartları taşıyan, bayilik veya toptancı izin belgesi almak isteyenler, başvuru dilekçesi ekinde bayilik veya toptancılık yapacakları ildeki il müdürlüğüne aşağıdaki belgelerle birlikte müracaat ederler.

a) Diploma veya mezuniyet belgesi onaylı sureti.

b) Sınav sonuç belgesi.

c) Bayilik veya toptancılık yapılacak yerin veya deponun açık adresi.

ç) Nüfus cüzdanı sureti ve ikametgah belgesi.

d) İki adet vesikalık fotoğraf.

e) 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen hizmet süresini gösterir belge.

f) Ziraat mühendisleri için Ziraat Mühendisleri Odasına, üye olduklarını gösteren belge.

İzin belgesi

MADDE 8 – (1) Müracaatlar ve üçüncü bölümde belirtilen satış yerleri ve depo ile ilgili hususlar il müdürlüğünce incelenir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen inceleme sonucunda uygun görülenlere; faaliyet konusuna göre bu Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1 sayılı Bitki Koruma Ürünleri Bayilik İzin Belgesi veya EK-2 sayılı Bitki Koruma Ürünleri Toptancı İzin Belgesi veya EK-3 sayılı Bitki Koruma Ürünleri Depo İzin Belgesi il müdürlüğünce iki nüsha olarak düzenlenir. Valilikçe onaylanan belgelerin birinci nüshası ilgiliye verilir, ikinci nüshası il müdürlüğünce muhafaza edilir.

Bayilik veya toptancı izin belgesinin geçerliliği

MADDE 9 – (1) İzin belgesi alan bayi ve toptancıların, bayilik veya toptancı izin belgeleri beş yıl süre ile geçerlidir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen süre sonunda Bakanlıkça aralık ayında yapılacak sınavda altmışbeş ve üzeri puan alan bayi ve toptancıların izin belgelerinin geçerlilik süreleri, il müdürlüğünce beş yıllık süreler için uzatılır. Yapılacak olan sınavın konuları, 6 ncı maddenin beşinci fıkrası çerçevesinde sınav ilanı ile ilgililere duyurulur.

(3) Bakanlıkça her yıl bir defaya mahsus olmak üzere yapılacak sınava beş yılını doldurarak izin belgelerinin geçerlilik süreleri sona eren bayi ve toptancılar katılırlar.

(4) İkinci fıkrada belirtilen sınavda yeterli puanı alamayan bayi ve toptancıların, bayilik veya toptancı izin belgesi iptal edilir.

Bayinin veya toptancının nakli

MADDE 10 – (1) Bayinin veya toptancının;

a) Bulunduğu il içerisinde bir başka adrese,

b) Bulunduğu ilden bir başka ile,

nakli durumunda, nakil olunacak yerin adresini gösterir dilekçe ve izin belgesi ile birlikte il müdürlüğüne müracaat etmesi zorunludur.

(2) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumda izin belgesi nakil olunacak ilin il müdürlüğüne gönderilir.

(3) Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen durumda, yeni adres bilgileri dikkate alınarak 8 inci madde kapsamında il müdürlüğünce düzenlenen ve Valilikçe onaylanan izin belgesi verilerek eski izin belgesi iptal edilir.

Bayi ve toptancılıktan vazgeçme

MADDE 11 – (1) Bayilikten veya toptancılıktan vazgeçmek isteyenler, il müdürlüğüne dilekçe ile başvurmak zorundadırlar.

(2) Birinci fıkrada belirtilen durumda Valilikten alınacak bayilik veya toptancı izin belgesi iptal oluru ile izin belgesi iptal edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Satış ve Depo Yerleri

Perakende satış yerlerinde aranan şartlar

MADDE 12 – (1) Bitki koruma ürünlerinin perakende satışının yapılacağı yerlerde aşağıdaki şartlar aranır.

a) Satış yerleri, en az yirmi metrekare büyüklüğünde, tabanı su geçirmeyen, kolayca temizlenebilen, nem, yağmur ve güneşin etkilerinden korunmuş, temiz, gerektiğinde ısıtma ve havalandırma imkanına sahip olmalıdır.

b) Bitki koruma ürünlerinin olumsuz etkilerine maruz kalınmaması için satış yerlerinde muhafazalı bir oda bulundurulur.

c) Satış yerlerinde, zararlı kokuların giderilmesi için havalandırma düzeni, el ve yüz yıkanabilecek su ve lavabo tertibatı ve yeterli oranda yangın söndürme cihazı bulundurulur.

ç) Satış yerlerinde, bitki koruma ürünlerini muhafazaya elverişli, yeterli miktarda raf, dolap, kapalı bölme veya vitrin bulundurulur.

d) Satış yerleri, apartman katlarında, çevresine zarar verebilecek ev ve işyerleri arasında olamaz.

e) Satış yerlerinde, ilk bakışta görülebilecek ve okunabilecek şekilde ‘‘Bitki Koruma Ürünleri İnsan, Hayvan ve Çevre İçin Zehirli ve Tehlikelidir’’ ifadesi asılı bulunur.

f) Çok zehirli bitki koruma ürünleri için özel raf ve bölmeler yapılır, bu raf ve bölmelere ‘‘Çok Zehirli Bitki Koruma Ürünleri’’ ifadesi asılır.

g) Yabancı ot ilaçları mutlaka ayrı bir bölmede muhafaza edilir, bölmelere ‘‘Yabancı Ot İlaçları’’ ifadesi asılır.

ğ) Bayiler her ne suretle olursa olsun insan ve hayvan ilaçları ile gıdalarını satamazlar ve bitki koruma ürünleri ile bir arada bulunduramazlar.

Toptan satış yerlerinde aranan şartlar

MADDE 13 – (1) Bitki koruma ürünlerinin toptan satışının yapılacağı yerlerde aşağıdaki şartlar aranır.

a) 12 nci maddenin birinci fıkrasının (b), (c), (ç), (d), (e), (f), (g) ve (ğ) bentleri, toptan satış yerleri için de uygulanır.

b) Satış yeri, tabanı su geçirmeyen, kolay temizlenebilen, nem, yağmur ve güneşin etkilerinden korunur.

c) Satış yeri dışında, o yerin bitki koruma ürünü toptancısı olduğunu belirten bir levha bulundurulur.

ç) Satış yerinde, temizlikte kullanılan suların tahliyesi için, atık su deposu veya kanalizasyona irtibatlı bir kanal bulundurulur.

Depolarda aranan şartlar

MADDE 14 – (1) Bitki koruma ürünlerinin depolanacağı yerlerde aşağıdaki şartlar aranır.

a) Depo yeri, tüm belediye hizmetlerinin ulaşabildiği, su baskınlarının olmayacağı yerlerde, yangına karşı korunmuş, bitki koruma ürünü yükleme ve boşaltmaya uygun, trafiğe engel teşkil etmeyecek şekilde hakim rüzgarlara ters yönde olur.

b) Depo zemini, yağmur ve sel sularının depo içine girmeyecek şekilde toprak yüzeyinden yüksek ve tabanı en az yirmi metrekare alanında beton, kalebodur, parke gibi uygun malzeme ile kaplanmış, kolay temizlenebilen, sürekli kuru tutulabilen nitelikte olmalıdır. Temizlikte kullanılan suların tahliyesini sağlayan atık su deposu veya kanalizasyona irtibatlı bir kanal bulundurulur.

c) Depo tavanı ve duvarları, sıcak ve soğuğu geçirmeyen, su ve nemi çekmeyen malzemelerden yapılır.

ç) Pencereler, güneş ışınlarının doğrudan ilaçlar üzerine gelmesine engel olacak şekilde yapılmış veya camlar içten kalınca yağlı boya ile boyanmış, pencerelerin dış kısmında ise kafes teli veya kapak bulundurulur.

d) Kapılar, bitki koruma ürünlerinin depoya taşınmasına uygun büyüklükte, dayanıklı ve sağlam olmalıdır.

e) Raflar, radyatörlerden ve pencere önlerinden, her türlü ısı kaynaklarından uzak olarak yerleştirilir, çelik veya sağlam ahşap iskeletli, yeterli miktarda ve bitki koruma ürünlerinin ambalaj büyüklüklerine uygun ölçülerde olur.

f) Depoda, yeteri kadar lavabo, musluk ve temizlik malzemesi, sıcaklık kontrolü için ısı ölçer alet bulundurulur, ısının 5-35 °C arasında olması sağlanır.

g) Depo, yeterli kapasitede havalandırma, yangın söndürme cihazına sahip ve elektrik tesisatı yönünden yangına karşı korunma tedbirleri alınır.

ğ) Depoda çalıştırılan işçi ve görevliler, bitki koruma ürünlerinin zehirlilikleri, korunma tedbirleri ile zehirlenme belirtileri hakkında bilgilendirilir.

h) Depoda, mevcut bitki koruma ürünleri ile girişi ve çıkışı yapılan bitki koruma ürünlerinin miktar ve imal tarihlerinin kaydedildiği bir defter ve deponun kapılarının dış kısımları üzerinde “Bitki Koruma Ürünü Deposudur” yazısı bulunan levhalar yerleştirilir.

ı) Depoda, döküntü, akıntı ve sızıntı yapan ambalajlar bulundurulmaz.

i) Depoda sadece bitki koruma ürünleri muhafaza edilir. Bu ürünler tohum ve yemlerle bir arada bulundurulmaz.

(2) Bitki koruma ürünleri; etkili madde guruplarına, formülasyon şekillerine, kullanım yerlerine ve ambalaj, cins, şekil ve büyüklüklerine göre tasnif edilir, son kullanma tarihi en yakın olan ürünler, depodan ilk önce çıkarılabilecek şekilde yerleştirilir.

a) Sıvı formülasyonlu bitki koruma ürünleri; raflarda istif edilmeli, raflarda istifin mümkün olmadığı durumlarda zemin üzerine ızgaralar yerleştirilerek, ızgaralar üzerine istifin altında kalan ambalajların delinmesine, kırılmasına veya yırtılmasına yol açmayacak şekilde, usulüne uygun olarak yerleştirilir.

b) Islanabilir toz formülasyonlu bitki koruma ürünleri; fiber, sac veya kontrplak fıçı ambalajların dışında jüt, polietilen kağıt, torba ve benzeri ambalajlarına konulduğunda en alttaki ambalaja yüzelli kilogramdan fazla ağırlık yüklenmeyecek şekilde istiflendirilir.

c) Toz formülasyonlu bitki koruma ürünleri; raflarda istif edilir, raflarda istifin mümkün olmadığı durumlarda zemin üzerine ızgaralar yerleştirilerek, ızgaralar üzerine duvardan yirmi santimetre, tavandan en az elli santimetre mesafe boşluk bırakılacak şekilde yerleştirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Bayilerin ve Toptancıların Sorumlulukları

Bayilerin yetki ve sorumlulukları

MADDE 15 – (1) Bayiler aşağıdaki hususlardan sorumludurlar.

a) Bitki koruma ürünleri perakende satışlarının, izin belgesi sahibi kişiler nezaretinde yapılması esastır.

b) Bayiler, ilaçlamalarda kullanılan koruyucu araç ve gereçleri satışa hazır bulundurmaktan sorumludurlar.

c) Bayiler, her mevsimde bölgeleri için gerekli bitki koruma ürünlerini, yeterli miktarda bulundurmaktan sorumludurlar.

ç) Bitki koruma ürünleri, Bakanlık teknik talimatlarında, reçetesinde ve etiketinde belirtilen esaslar ve konular dışında tavsiye edilemez.

d) Bayiler, sağlık engeli ve yasal zorunluluk dışında faaliyetlerini otuz günden daha fazla bir süre durduramazlar.

e) Bayiler, sayfaları il müdürlüğünce numaralanmış ve mühürlenmiş kontrol defteri tutmak zorundadırlar.

f) Bayiler, kükürt ve göztaşı dahil bitki koruma ürünlerinin orijinal ambalajlarını bozamaz ve açık olarak satamazlar.

g) Bayiler, kontrolle görevli elemanlara işyerlerini ve depolarını gezdirmek, bitki koruma ürünlerini, kontrol defterlerini göstermek ve istenilen bilgileri zamanında ve eksiksiz olarak temin etmek ve Bakanlıkça görevlendirilen elemanların isteyeceği çeşit ve miktarda bitki koruma ürünü numunesini vermek zorundadırlar.

ğ) Bayiler, yeri ve zamanı il müdürlüğünce belirlenen, yeni bilgilerin verilmesi için gerektiğinde düzenlenen kısa süreli kurslara katılırlar.

h) Bayiler, Bakanlıkça yed-i emine alınan bitki koruma ürünlerini ikinci bir emre kadar uygun depolama şartlarında muhafaza ederler.

ı) Bayiler, işyerleri ve depoları dışında ve gezici olarak bitki koruma ürünü, etiketsiz ve kullanma süresi geçmiş bitki koruma ürünleri, Bakanlıkça kullanma ruhsatı verilmiş bulunmayan bitki koruma ürünleri ile sahte ve kaçak bitki koruma ürünleri satamazlar.

i) Bayiler, bitki koruma ürünlerinin etiketleri üzerinde sürşarj etiketi dışında herhangi bir değişiklik yapamazlar. Bayiler firmalarınca Bakanlığa bildirilen fiyattan bitki koruma ürününü satarlar.

j) Bayiler, reçete veya belirli şartlara bağlı olarak satılması Bakanlıkça belirlenen bitki koruma ürünlerini reçetesiz veya belirtilen şartlar dışında satamazlar. Reçete ile satılan bitki koruma ürünleri, sayfaları il müdürlüğünce numaralanmış ve mühürlenmiş ayrı bir deftere, alıcının adı, bitki koruma ürününün adı, satış tarihi ve miktarı belirtilerek yazılır. Reçete üç yıl süre ile saklanır.

k) Bayiler, Bakanlıktan izin almış bayi, toptancı ve firmaların bitki koruma ürünlerini satın alırlar.

l) Bayiler, ilgili meslek kuruluşlarının talebi halinde, il müdürlüğü ile işbirliği içerisinde belirlenecek mesai saatlerine uymak zorundadırlar.

Toptancıların sorumlulukları

MADDE 16 – (1) Toptancılar aşağıdaki hususlardan sorumludurlar.

a) Toptancılar, doğrudan doğruya çiftçilere veya tüketiciye perakende olarak bitki koruma ürünü satamazlar.

b) Toptancılar, bitki koruma ürünü alıp satmaya yetkili olmayan yerlere bitki koruma ürünü satamazlar, ancak bitki koruma ürünleri bayilik izin belgesi alan bayilere bitki koruma ürünü satabilirler.

c) 15 inci maddenin, birinci fıkrasının (d), (e), (f), (g), (ğ), (h), (ı), (i), (k) ve (l) bentleri toptancılar hakkında da uygulanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Kontrol

MADDE 17 – (1) Bayi ve toptancılar, Genel Müdürlük veya il müdürlüğünce yetkilendirilen elemanlar tarafından kontrol edilir.

(2) Kontroller, en az iki teknik eleman tarafından yapılır. Tespit edilen eksiklikler kontrol defterine yazılır ve imzalanır.

Yaptırımlar

MADDE 18 – (1) Genel Müdürlük veya il müdürlüklerince yapılan kontrollerde;

a) 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (d), (e), (ğ) ve (l) bentlerine aykırı davrandıkları tespit edilen bayiler, yazılı olarak uyarılırlar, tekrarı halinde bayilerin işyerleri, kontrolle görevli elemanların düzenlediği ve il müdürlüğünün onayladığı tutanak ile,

b) 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç), (f), (g), (h), (ı), (i), (j), (k) ve (l) bentlerine aykırı davrandıkları tespit edilen bayilerin işyerleri, kontrolle görevli elemanların düzenlediği ve il müdürlüğünün onayladığı tutanak ile,

c) 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen hususlar ile 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (d), (e), (ğ) ve (l) bentlerine aykırı davrandıkları tespit edilen toptancılar yazılı olarak uyarılırlar, tekrarı halinde toptancıların işyerleri, kontrolle görevli elemanların düzenlediği ve il müdürlüğünün onayladığı tutanak ile,

ç) 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen hususlar ile 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (f), (g), (h), (ı) ve (i) bentlerine aykırı davrandıkları tespit edilen toptancıların iş yerleri, kontrolle görevli elemanların düzenlediği ve il müdürlüğünün onayladığı tutanak ile,

Valilikçe bir ay süre ile kapatılır.

(2) 12, 13 ve 14 üncü maddelerde belirtilen hususlara uymadıkları tespit edilen bayi veya toptancıların, kontrol defterine bu hususlar işlenir ve Valilikçe yazılı olarak ihtar cezası verilir. İhtarı gerektiren hususların, tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde düzeltilmesi şarttır. Bu süre sonunda eksikliklerini tamamlamayan bayi ve toptancılar, kontrolle görevli elemanların düzenlediği ve il müdürlüğünün onayladığı tutanak gereğince eksiklikleri giderilinceye kadar Valilikçe kapatılır.

(3) İki yıl içerisinde, üçüncü defa bir ay süre ile kapatılan bayi veya toptancının, bitki koruma ürünleri bayilik veya toptancı izin belgesi Valilikçe iptal edilir.

(4) Bayilik veya toptancı izin belgesi iptal edilenler, iptal tarihini takip eden beşinci yılın sonunda yeniden bitki koruma ürünleri bayilik veya toptancı izin belgesi almak için müracaat edebilirler.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 19 – (1) 21/8/1996 tarihli ve 22734 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Zirai Mücadele İlaçlarının Toptan ve Perakende Satılması ile Depolanması Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Bayi ve toptancıların mevcut izin belgeleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce;

a) Bitki koruma ürünleri bayilik veya toptancı izin belgesi almış olan, 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (b), (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen şartları taşımayan bayi veya toptancıların izin belgeleri,

b) Bayilik veya toptancılık faaliyetlerini sorumlu müdür nezaretinde yürüten bayi ve toptancıların izin belgeleri

1/1/2009 tarihine kadar geçerlidir.

Yürürlük

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ekleri görmek için tıklayınız

24 Ocak 2012 SALI Resmî Gazete Sayı : 28183

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

ÜRÜNLERİN ÜLKEYE GİRİŞİNDE VETERİNER KONTROLLERİNİN DÜZENLENMESİNE DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ürünlerin Ülkeye Girişinde Veteriner Kontrollerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmeliğin 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(3) Merkezi yetkili makam tarafından yapılan incelemeler sonucunda, veteriner sınır kontrol noktasının, 31/12/2010 tarihli ve 27802 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Veteriner Sınır Kontrol Noktası Müdürlüklerinin Görev ve Çalışma Esaslarına Dair Yönetmelikte belirlenen şartları taşımadığı tespit edildiğinde veya halk veya hayvan sağlığı ile ilgili önemli risklerin bulunması halinde veteriner sınır kontrol noktalarının yetkileri askıya alınır. Yetkileri askıya alınan veteriner sınır kontrol noktaları sadece bu maddenin ikinci fıkrası uyarınca yeniden listeye dâhil edilir.”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumlarda, ürünler veteriner sınır kontrol noktasında 6 ncı maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen belge, kimlik ve fiziksel kontrollere tabi tutulur. Ancak, derisi yüzülmeden ithal edilen kürklü yabani av hayvanları, üçüncü fıkranın (a) bendine uygun olarak ve 7 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belge ile birlikte gümrük gözetiminde varış işletmesine gönderilerek kimlik kontrolü ile sağlık kontrolü ve 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Canlı Hayvanlar ve Hayvansal Ürünlerde Belirli Maddeler ile Bunların Kalıntılarının İzlenmesi İçin Alınacak Önlemlere Dair Yönetmeliğe uygun olarak kalıntı aranması dışındaki fiziksel kontrolü varış işletmesinde gerçekleştirilir. Kontrollerin sonuçları ürünlerin giriş yaptığı veteriner sınır kontrol noktası müdürlüğüne gönderilir. Kontrollerin sonuçlarına bağlı olarak gerektiğinde, 23 üncü maddede belirtilen önlemler alınır.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 18 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (ç) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) İthalatın yasak olmadığı bir ülkeden veya bölgeden gelmesi ve Bakanlıkça belirlenen miktarı aşmaması koşuluyla, yolcu beraberinde gelen ve kendi kişisel tüketimlerine yönelik ürünlere uygulanmaz.

b) İthalatın yasak olmadığı bir ülkeden veya bölgeden gelmesi, Bakanlıkça belirlenen miktarı aşmaması ve ticari olarak ithalatı amaçlanmamış olması koşuluyla, özel kişilere küçük sevkiyatlar halinde gönderilen ürünlere uygulanmaz.”

“ç) Ürünlerin miktarının Bakanlıkça belirlenen miktarı aşmadığı durumlarda, hermetik olarak kapatılmış kaplarda en az 121 oC’de 3 dakikaya eşdeğer ısıl işleme tabi tutulmuş aşağıdaki ürünlere uygulanmaz:

1) Yolcu beraberinde gelen ve kendi kişisel tüketimleri için amaçlanan ürünler.

2) Ticari olarak ithalatı amaçlanmamış olması koşuluyla, özel kişilere küçük sevkiyatlar halinde gönderilen ürünler.”

MADDE 4 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 5 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 12.10.2011 Resmi Gazete Sayısı: 28082

ELEKTRİK PİYASASINDA FAALİYET GÖSTEREN ÜRETİM VE DAĞITIM ŞİRKETLERİNİN LİSANSLARI KAPSAMINDAKİ FAALİYETLERİNİN İNCELENMESİNE VE DENETLENMESİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve Kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, Kurumdan elektrik üretim ve dağıtım lisansı almış olan şirketlerin lisansları kapsamındaki faaliyetlerinin, 10/5/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun ile 20/2/2001 tarihli ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve elektrik piyasası ile ilgili mevzuat kapsamında Kurum adına denetim şirketleri tarafından incelenmesine ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunun 6/C maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığını,

b) Başkan: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Başkanını,

c) Birim denetim hizmet bedeli teklif listesi: Yeterlilik sahibi denetim şirketleri tarafından denetim bölgeleri bazında birim denetim hizmet bedelinin, unvanlarına bakılmaksızın Denetim Elemanı/Gün esasına göre KDV hariç TL olarak belirtileceği ve denetim hizmeti alım ilanıyla birlikte yayımlanacak olan listeyi,

ç) Denetim bölgesi: 17/3/2004tarihli ve 2004/3 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı ile belirlenen yirmi bir adet dağıtım bölgesinin her birini,

d) Denetim ekibi: Kurum adına inceleme ve denetim yapmak üzere görevlendirilen, denetim şirketinin bünyesinde bulunan ve her biri Kurum tarafından verilen sertifika ile yeterli görülen, en az bir üyesi elektrik, elektronik, elektrik-elektronik, inşaat, endüstri veya makine mühendisi ve en az bir üyesi Siyasal Bilgiler, Hukuk, İktisadi ve İdari Bilimler, İktisat, İşletme Fakültelerinin birinden mezun olmak üzere baş denetçi başkanlığında çalışan toplam üç kişiden müteşekkil ekibi,

e) Denetim elemanı: Bu Yönetmelik kapsamındaki inceleme ve denetim hizmetlerini yerine getirmek üzere Kurumdan sertifika almış baş denetçi, denetçi ve denetçi yardımcısının her birini,

f) Denetim hizmeti alım ilanı: İnceleme ve denetim hizmeti alımına ilişkin başvuru şartları ve diğer hususları içeren Resmî Gazete ve Kurum internet sitesinde yayımlanan ilanı,

g) Denetim hizmeti alım sözleşmesi: Kurum tarafından düzenlenen ve Kurum ile denetim şirketi arasında imzalanacak olan inceleme ve denetim hizmetine ilişkin hususları içeren sözleşmeyi,

ğ) Denetim şirketi: Bu Yönetmelik kapsamındaki inceleme ve denetim hizmetlerini yerine getirmek üzere Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş ve Kurumdan yetki belgesi almış sermaye şirketini,

h) Denetlenen şirket: Elektrik üretim veya dağıtım faaliyeti göstermek üzere Kurumdan lisans alan tüzel kişiyi,

ı) Görevlendirme belgesi: Denetimin kapsamı ve konusu, denetim yeri, denetime katılacak denetim elemanlarının sayısı, denetim süresi ve benzeri bilgileri içeren ve Kurum tarafından denetim şirketine verilen resmi belgeyi,

i) İlgili mevzuat: Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun ve elektrik piyasasına ilişkin kanun, yönetmelik, tebliğ, genelge ve Kurul kararları ile ilgili tüzel kişilerin sahip olduğu lisans veya lisansları,

j) Kanun: 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanunu,

k) Kurul: Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunu,

l) Kurum: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu,

m) Sertifika: Bu Yönetmelik kapsamındaki inceleme ve denetim hizmetlerini yerine getirmek üzere Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalamış olan denetim şirketinde çalışan denetim elemanlarına, unvanlarına göre Kurum tarafından verilecek belgeyi,

n) Yetki belgesi: Bu Yönetmelik kapsamındaki inceleme ve denetim hizmetlerini yerine getirmek üzere Kurul tarafından yeterli görülen ve Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalamış olan denetim şirketine Kurum tarafından verilecek belgeyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Denetim Konuları ve Denetim Yetkisi

Denetim konuları

MADDE 4 – (1) Kurumdan elektrik piyasasında faaliyet göstermek üzere lisans alan dağıtım ve üretim şirketlerinin aşağıdaki iş ve işlemleri ile ilgili olarak inceleme ve denetim yapılır:

a) İlgili mevzuata aykırı eylem ve işlemleri olup olmadığı,

b) Elektrik dağıtım tesislerinin kapasitelerinin arttırılması, genişletilmesi, iyileştirilmesi ve yenilenmesi amacıyla yapılan yatırımların Kurum tarafından onaylanan yatırım planlarına uygun olarak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği,

c) Dağıtım şirketlerince yapılan yapım işleri ile mal ve hizmet alım ve satışlarının, eşitlik, şeffaflık ve rekabet koşullarında yapılıp yapılmadığının ve/veya alım veya satış fiyatlarının piyasa koşullarında oluşan fiyat, ücret veya bedellerden belirgin olarak farklı olup olmadığı,

ç) Dağıtım şirketlerinin 10/7/2009 tarihli ve 27284 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Aydınlatma Yönetmeliği yükümlülüklerini yerine getirip getirmediği,

d) Üretim şirketlerinin arz güvenliğini veya piyasa işleyişini olumsuz yönde etkileyecek fiillerde bulunup bulunmadığı,

e) Üretim şirketlerinin tesis tamamlanma tarihine kadar gerçekleştirdikleri faaliyetlere ilişkin ilgili mevzuat kapsamında Kuruma sundukları ilerleme raporlarının gerçeği yansıtıp yansıtmadığı.

(2) Yukarıda sayılanların dışında Kurum tarafından belirlenecek ve bu Yönetmeliğin kapsamı dahilinde olan diğer hususlar hakkında da inceleme ve denetim yapılır.

Denetim yetkisi

MADDE 5 – (1) İnceleme ve denetim yetkisi Kuruma aittir. Kurum bu yetkisini, Kurum personeli ve/veya Kurum tarafından yetkilendirilmiş olan denetim şirketi vasıtasıyla kullanabilir. Kurumun, aynı kapsamda yapılacak denetimi, Kurum personeline yaptırmasına ilişkin yetkisi saklıdır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Denetim Şirketlerinin Yeterliliklerine ve Yetki Belgesine İlişkin Hususlar

Denetim şirketlerinin yeterliliklerinin belirlenmesi

MADDE 6 – (1) Kurum adına inceleme ve denetim faaliyeti yapmak üzere başvurmak isteyen şirketlerin yeterliliklerinin belirlenmesine ilişkin şartların belirlendiği ilan metni Kurum internet sitesinde yayımlanır.

(2) Kurumdan yeterlilik almak isteyen şirketler, aşağıdaki belgeleri tamamlayarak Kurumun ilan edeceği başvuru süresi içinde Kuruma yazılı olarak başvurur.

a) (Değişik:RG-9/1/2012-28168) Yurtiçinde veya yurtdışında doğrudan veya dolaylı olarak hisselerinin yarısından fazla kısmı borsada işlem gören şirketlerin inceleme, denetim, gözetim, kontrol ve benzeri faaliyetlerde bulunabileceklerini ve asgari 400.000 TL sermayeye sahip olduklarını gösteren ana sözleşmenin yayımlanmış olduğu Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi ile yukarıda sayılanlar dışında kalan şirketlerin faaliyet sahasıyla ilgili “Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan (EPDK) elektrik üretim veya dağıtım lisansı almış olan şirketlerin lisansları kapsamındaki faaliyetlerinin, 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun ile 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve elektrik piyasası ile ilgili mevzuat kapsamında EPDK adına incelemek ve denetlemek” ifadesinin yer aldığı ve asgari 400.000 TL olmak üzere şirketin sermayesinin ve varsa nama yazılı hisselerinin yarısından fazla kısmının denetim elemanı niteliğinde olan ortak/ortaklara ait olduğunu gösteren son ortaklık yapısı ile paylarını gösterir şekilde ana sözleşmenin yayınlanmış olduğu Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi,

b) Ticaret ve/veya Sanayi Odası kayıt belgesinin onaylı örneği,

c) Yeterlilik başvuru dosyasındaki belgelerde imzası bulunanların temsil ve ilzama yetkili olduğunu gösteren ve başvuru tarihinden önceki son bir ay içinde düzenlenmiş, noter tasdikli belgenin aslı veya onaylı sureti,

ç) Şirkette % 10 ve üzerinde doğrudan ve/veya dolaylı pay sahibi olan gerçek kişilerin; taksirli suçlar hariç olmak üzere, ağır hapis veya beş yıldan fazla hapis, basit veya nitelikli zimmet, cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, hileli iflas gibi yüz kızartıcı suçları, resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, kara para aklama, Devlet sırlarını açığa vurma veya vergi kaçakçılığı suçlarından dolayı hüküm giymediğini gösterir, son altı ay içinde alınmış adli sicil belgeleri, adli sicil kaydı varsa, kesinleşmiş mahkeme kararları aslı veya onaylı suretleri,

d) En az bir denetim ekibi oluşturmak üzere, bu Yönetmelikte öngörülen yeterliliğe sahip denetim elamanlarının, şirkette çalıştığına ilişkin SGK kaydı veya çalıştırılacağına dair taahhütname ile denetim elemanlarının yeterliliklerine ilişkin sertifikalandırmaya esas belgeler,

e) Yeterliliğe ilişkin başvuru ilanında belirtilen miktarda başvuru ücretinin yatırıldığına ilişkin dekont.

(3) Kurul tarafından yeterli görülen şirketlere Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalanmasına müteakip altmış gün içinde Kurum tarafından yetki belgesi verilir.

(4) İlgili mevzuata uygun olarak yapılmadığı tespit edilen yeterlilik başvurularındaki eksiklik veya yanlışlıklar, tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde Kuruma teslim edilmek suretiyle giderilmediği takdirde başvuru yapılmamış sayılır ve başvuru evrakı iade edilir.

(5) Yeterlilik ve yetki belgesi verilen denetim şirketlerinin unvanları Kurum internet sitesinde duyurulur.

(6) Denetim şirketi Kurumdan aldığı yetki belgesini başka bir şirkete devredemez.

(7) Denetim şirketlerinin hak ve yükümlülükleri yetki belgesinde belirtilen tarihten itibaren geçerlilik kazanır.

(8) Yetki belgesi verilmesini müteakip Kurum tarafından her denetim şirketi için ayrı bir sicil dosyası açılır ve ilgili mevzuat hükümlerine göre kayıtları tutulur.

(9) Denetim şirketleri Kuruma ibraz ettikleri bilgi ve belgelerde herhangi bir değişiklik olması halinde, bu değişikliği Kuruma on beş gün içinde yazılı olarak bildirir.

(10) (Ek:RG-9/1/2012-28168) Denetim şirketi olmak üzere Kuruma yeterlilik almak için başvuran şirketlerin anonim şirket olmaları halinde, sermaye piyasası mevzuatına göre borsada işlem görenler dışındaki hisselerinin tamamının nama yazılı olması şarttır.

Yetki belgesinin süresi

MADDE 7 – (1) Yetki belgesinin süresi Kurum ile imzalanan denetim hizmeti alım sözleşmesinin süresi ile sınırlıdır.

Yetki belgesinin tadili

MADDE 8 – (1) Yetki belgesi; ilgili mevzuat kapsamındaki uygulamaların gerektirdiği durumlarda ve denetim şirketinin uyması gereken mevzuatta gerçekleşen değişiklikler paralelinde tadil edilir.

(2) Denetim şirketinin gerekçelerini de belirterek yazılı bir yetki belgesi tadil talebinde bulunması durumunda da tadil edilir. Bu talebi incelemek için ihtiyaç duyulabilecek, varsa diğer bilgi ve belgeleri de tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Kuruma sunar. Tadil başvurusu ile ilgili olarak tespit edilen eksiklik veya yanlışlıklar tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde giderilmediği takdirde tadil başvurusu yapılmamış sayılır ve başvuru evrakı iade edilir.

Yetki belgesinin iptali

MADDE 9 – (1) Denetim hizmeti alım sözleşmesi feshedilen ve bu Yönetmelik ile belirlenen koşulları kaybeden veya ilgili mevzuata aykırı davrandığı, yasaklara, denetim ilke ve kurallarına uymadığı ya da düzeltilebilir nitelikteki aykırılıkları, yapılan uyarıya rağmen verilen süre içinde düzeltmediği tespit edilen denetim şirketinin yetki belgesi Kurul kararı ile iptal edilir ve teminat mektubu irat kaydedilir.

(2) Denetim şirketinin yetki belgesinin iptali halinde, yeni bir denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalanmasına kadar verilen hizmetin aksamaması için Kurul gerekli önlemleri alır.

(3) Yetki belgesi iptal edilen denetim şirketi, Kurum internet sitesinde ilan edilir. Yetki belgesi iptal edilen şirket ilan edilmesini müteakip en geç on beş gün içerisinde yetki belgesini Kuruma iade eder.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Denetim Elemanlarının Sertifikalandırılması ve

Sertifikalandırmaya İlişkin Hususlar

Denetim elemanlarının sertifikalandırılması

MADDE 10 – (1) Sertifika almak isteyen yetki belgesi sahibi denetim şirketi çalışanları bu Yönetmelik hususları çerçevesinde yeterli olduklarına dair belgeleri tamamlayarak denetim şirketi aracılığı ile Kuruma başvurur.

(2) Kuruma yapılacak sertifika başvuruları otuz gün içinde değerlendirilir ve yeterli görülen denetim şirketi çalışanlarına unvanlarına göre sertifika verilir.

(3) İlgili mevzuata uygun olarak yapılmadığı tespit edilen sertifika başvurularındaki eksiklik veya yanlışlıklar, tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde Kuruma teslim edilmek suretiyle giderilmediği takdirde başvuru yapılmamış sayılır ve başvuru evrakı iade edilir.

(4) Sertifika sahibi denetim elemanlarının hak ve yükümlülükleri sertifikada belirtilen tarihten itibaren geçerlilik kazanır.

(5) Sertifika sahibi denetim elemanları aynı anda bir denetim şirketinde görev alabilir.

(6) Sertifika sahibi denetim elemanlarının denetim şirketinden ayrıldığı veya başka bir denetim şirketinde göreve başlamaları hususu ilgili denetim şirketleri tarafından Kuruma bildirilir.

(7) Sertifika sahibi denetim elemanları Kuruma ibraz ettikleri bilgi ve belgelerde herhangi bir değişiklik olması halinde, bu değişikliği Kuruma on beş gün içerisinde yazılı olarak bildirir.

Sertifika türleri

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki sertifika türleri aşağıda yer almaktadır:

a) Baş Denetçi Sertifikası: Kamu ve özel sektörde olmak üzere, mesleğinde toplam on yıl ve bu sürenin en az beş yılında elektrik üretim, iletim veya dağıtım tesislerinin etüt, planlama, proje, tesis, işletme, bakım, onarım, denetim veya yönetim faaliyetlerinin en az birinde çalışmış elektrik, elektronik, elektrik-elektronik, inşaat, endüstri veya makine mühendisi unvanına sahip olan kişilere veya en az beş yıl süreyle üretim tesisleri veya dağıtım tesisleri denetçi sertifikasıyla fiilen görev yapan denetim elemanları ile Kurumda uzman veya üstü görevlerde en az üç yıl çalışmış olan kişilere verilecek belgedir.

b) Üretim Tesisleri Denetçi Sertifikası: Kamu ve özel sektörde olmak üzere, mesleğinde toplam beş yıl ve bu sürenin en az üç yılını elektrik üretim tesislerinin etüt, planlama, proje, tesis, işletme, bakım, onarım veya denetim faaliyetlerinin en az birinde çalışmış elektrik, elektronik, elektrik-elektronik, inşaat, endüstri veya makine mühendisi unvanına sahip olan kişilere veya en az üç yıl süreyle denetçi yardımcısı sertifikasıyla fiilen görev yapan denetim elemanlarına verilecek belgedir.

c) Dağıtım Tesisleri Denetçi Sertifikası: Kamu ve özel sektörde olmak üzere, mesleğinde toplam beş yıl ve bu sürenin en az üç yılını elektrik dağıtım ve iletim tesislerinin etüt, planlama, proje, tesis, işletme, bakım, onarım veya denetim faaliyetlerinin en az birinde çalışmış, elektrik, elektronik, elektrik-elektronik, inşaat, endüstri veya makine mühendisi unvanına sahip olan kişilere veya en az üç yıl süreyle denetçi yardımcısı sertifikasıyla fiilen görev yapan denetim elemanlarına verilecek belgedir.

ç) Denetçi Yardımcısı Sertifikası: En az 4 yıllık eğitim veren üniversitelerin Mühendislik Fakültelerinin elektrik, elektrik-elektronik, elektronik, çevre, harita, inşaat, makine, endüstri, bilgisayar mühendisliği bölümlerinin birinden veya en az 4 yıllık eğitim veren üniversitelerin Siyasal Bilgiler, Hukuk,İktisadi ve İdari Bilimler, İktisat, İşletme Fakültelerinin birinden veya bunlara denkliği Yüksek Öğretim Kurulu tarafından onaylanmış yabancı fakülte veya yüksek okulların yukarıda belirtilen bölümlerinden mezun ve mesleğinde en az üç yıl tecrübeye sahip olan kişilere verilecek belgedir.

(2) Yukarıda sayılan sertifika türlerine göre yeterliliğe ilişkin aşağıdaki belgeler sertifika başvurusu sırasında Kuruma sunulur:

a) Diploma veya mezuniyet belgesinin Noter veya Kurum tarafından onaylı sureti,

b) T.C. Kimlik numarasını içeren kimlik fotokopisi,

c) Mühendisler için meslek odasına kayıtlı olduğuna dair belge,

ç) Taksirli suçlar hariç olmak üzere, ağır hapis veya beş yıldan fazla hapis, basit veya nitelikli zimmet, cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, hileli iflas gibi yüz kızartıcı suçları, resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, kara para aklama, Devlet sırlarını açığa vurma veya vergi kaçakçılığı suçlarından dolayı hüküm giymediğini gösterir, son altı ay içinde alınmış adli sicil belgeleri, adli sicil kaydı varsa, kesinleşmiş mahkeme kararları aslıveya onaylı suretleri,

d) Denetim elemanının çalıştığı kamu kurum veya kuruluşlarınca onaylanmış mesleki deneyim belgeleri,

e) Denetim elemanının çalıştığı özel sektör firmalarınca onaylanmış mesleki deneyim belgeleri ile özel sektörde yapılan çalışmaları teyit etmek üzere, Sosyal Güvenlik Kurumundan alınan belgeler.

Sertifika süresi

MADDE 12 – (1) Sertifikanın süresi, denetim elemanının çalıştığı denetim şirketi ile Kurum arasında imzalanan denetim hizmeti alım sözleşmesinin süresi kadardır.

Sertifika tadili

MADDE 13 – (1) Sertifika; ilgili mevzuat kapsamındaki uygulamaların gerektirdiği durumlarda ve denetim elemanının uyması gereken mevzuatta gerçekleşen değişiklikler paralelinde tadil edilir.

(2) Denetim elemanının gerekçelerini de belirterek yazılı bir sertifika tadil talebinde bulunması durumunda da tadil edilir. Bu talebi incelemek için ihtiyaç duyulabilecek bilgi ve belgeleri ve varsa diğer bilgi ve belgeleri de tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Kuruma sunar. Tadil başvurusu ile ilgili olarak tespit edilen eksiklik veya yanlışlıklar tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde giderilmediği takdirde tadil başvurusu yapılmamış sayılır ve başvuru evrakı iade edilir.

Sertifikanın sona ermesi veya iptali

MADDE 14 – (1) Sertifika; süresinin bitiminde, denetim şirketindeki görevinden ayrılması durumunda kendiliğinden sona erer.

(2) Denetim elemanının sertifikasından vazgeçmek istemesi halinde Kurum onayı ile sertifika sona erer.

(3) İlgili mevzuata aykırı davrandığı tespit edilen denetim elemanlarının sertifikaları Kurum tarafından iptal edilir.

(4) Mevzuata aykırılık gerekçesiyle sertifikası iptal edilen denetim elemanına tekrar sertifika verilmez.

(5) Denetim elemanı, sertifikanın sona ermesi veya iptal edilmesi halinde, sertifikanın sona erme tarihinden veya iptal kararının kendisine yazılı olarak tebliğinden itibaren en geç on beş gün içinde sertifikayı Kuruma iade eder.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Denetim Şirketi, Denetim Elemanı ve Denetlenen Şirketin Yükümlülükleri

Denetim şirketinin yükümlülükleri

MADDE 15 – (1) Kurumdan yetki belgesi almış ve Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalamış denetim şirketleri aşağıdaki hususlarla yükümlüdür:

a) Denetim elemanı olarak çalıştıracağı personelinin bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülükler çerçevesinde görev yapmasını sağlamak.

b) Kurum tarafından gerekli görülen her türlü belge ve iddiaları değerlendirerek inceleme ve denetim konusu ile ilgili rapor hazırlamak.

c) Denetlenen şirketlerin işletme faaliyetlerini ilgili mevzuat kapsamında denetlemek ve bununla ilgili rapor hazırlamak.

ç) Denetim görevini yerine getirirken, gerekmesi ve/veya Kurumca talep edilmesi halinde (dijital) fotoğraf ve/veya (dijital) video çekimleri yapıp, bunları elektronik ortamda kaydederek hazırlayacağı raporların ekinde Kuruma sunmak.

d) Görevlendireceği denetim elemanlarının sebep olabileceği her türlü kusur ve hatadan ve yükümlülüklerini kısmen veya tamamen yerine getirmemesinden Kuruma karşı doğrudan sorumlu olmak ve bunun sonucunda ortaya çıkacak zararı tazmin etmek.

e) Çalıştırılacak denetim elemanı sayısını Kurumun talep etmesi durumunda iki katına kadar arttırmak ve talep edilen ilave personeli sertifika alması için zorunlu süreler hariç otuz gün içinde sağlamak.

f) Denetim elemanı olarak görev vereceği personelin denetim şirketindeki görevinden herhangi bir nedenle ayrılması halinde ayrılış tarihinden itibaren iki yıl süreyle denetlediği sermaye grubunun bünyesinde görev almayacağına dair yazılı taahhüt almak ve başvuru dosyasında Kuruma sunmak.

Denetim elemanının yetki ve sorumlulukları

MADDE 16 – (1) Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalamış denetim şirketinde çalışan denetim elemanları; gerekli görülen yazılı ve sözlü her türlü bilgi ve belgeyi istemek, her türlü proje, pafta, harita, çizim, üretim tesisi, dağıtım şebekesi ile ilgili olarak kullanılan bilgisayar programı, yasal defter, kayıt, her türlü iş ve işlemleri bilgisayar kaydı, aslı ve/veya basılı kopyası üzerinden inceleme yapmak, bunların örneklerini almak, yapılmış veya yapılan iş ve işlemlerle ilgili olarak yerinde inceleme yapmak, fotoğraf ve/veya video kayıtlarını almak ve yazılı tutanakları düzenlemek ile yetkili olup aşağıdaki hususlarla da yükümlüdür:

a) Denetlenen şirket tarafından kendilerine tevdi edilen defter, kayıt ve her türlü belgeyi işlerinin gerektirdiği süre içinde incelemek ve işin bitiminde iade etmek.

b) Her ne suretle olursa olsun faaliyetleri sırasında edindikleri bilgileri açıklamamak ve kendi menfaatlerine veya kendileriyle ilişkili kişiler veya başkaları lehine veya aleyhine kullanmamak ve bu tür bilgileri ancak Kuruma vermek.

c) Defter, kayıt ve belgeler üzerinde şerh, ilave ve düzeltme yapmamak.

ç) Denetim yaptıkları yerlerde, görev ve sıfatlarının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak nitelikte davranışlarda bulunmamak ve icraya müdahale etmemek.

d) Kurum tarafından verilecek talimatları tam ve zamanında yerine getirmek.

e) Denetimle görevlendirildiği gerçek veya tüzel kişilerden her ne ad altında olursa olsun hiçbir menfaat temin etmemek ve çıkar çatışması yaratabilecek hiçbir ilişki içerisinde olmamak.

f) Denetim görev süresince asgari olarak denetim yaptığı üretim ve dağıtım şirketinin çalışma saatlerine uymak, bu sürenin tamamında ve gerekli hallerde mesai saatleri dışında, hafta tatili ve resmi tatil günlerinde çalışmak sureti ile denetim görevini yerine getirmek.

g) Çalışmakta olduğu denetim şirketinin Kurum ile imzalamış olduğu denetim hizmeti alımına ilişkin sözleşmesinin feshi durumunda, faaliyetleri nedeniyle elde etmiş olduğu tüzel kişilere ve Kuruma ait bilgileri gizli tutmak.

ğ) Herhangi bir nedenle denetim şirketinin bünyesinden ayrılmaları halinde ayrılış tarihinden itibaren asgari olarak iki yıl süreyle denetiminde görev aldığı sermaye grubunun bünyesinde herhangi bir görevde çalışmamak.

h) Denetim faaliyeti sırasında, sonuçların değerlendirilmesinde ve denetim raporunun hazırlanmasında tarafsız bir bakış açısına sahip olmak.

ı) Dürüstlük ve tarafsızlığını etkileyebilecek hiçbir müdahaleye imkan vermemek.

i) Denetim faaliyetine ilişkin çalışmaların her aşamasında, gereken özen ve titizliği göstermek.

j) Denetim sırasında sistem işleyişini olumsuz yönde etkileyebilecek derecede önem arz eden ya da ilgili mevzuata açıkça aykırılık teşkil eden hususların tespit edilmesi halinde, denetim faaliyetinin sonuçlanmasını beklemeksizin Kurumu derhal bilgilendirmek.

k) Denetim faaliyetinin gerektirmesi durumunda konuyla ilgili diğer kişilerle de görüşmeler yapmak.

l) (Ek:RG-9/1/2012-28168) Geçmişte görev yaptığı sermaye grubunun doğrudan veya dolaylı olarak pay sahibi olduğu şirketlerin denetiminde, ayrılış tarihinden itibaren iki yıl süreyle görev almamak.

Denetlenen şirketlerin yükümlülükleri

MADDE 17 – (1) Denetim kapsamındaki şirketler ve/veya bu şirketler adına iş yapan her türlü alt yükleniciler ve/veya denetlenen şirketin lisans kapsamında hizmet aldığı gerçek veya tüzel kişiler aşağıdaki hususlarla yükümlüdür:

a) İşletme, tesis ve yatırımları ile yasal defter, kayıt ve belgelerini Kurum tarafından görevlendirilen denetim şirketinin elemanlarının incelemesine sunmak.

b) Denetim elemanları tarafından gerekli görülen her türlü bilgi, belge, pafta, harita, proje, doküman ve defterin aslı ve/veya örneklerini zamanında vermek.

c) İstenildiğinde yazılı ve sözlü bilgi vermek ve düzenlenen tutanakları varsa görüşlerini de belirterek imzalamak.

ç) Denetim elemanlarının gerekli gördüğü tüm bilgi, belge ve kayıtlara zamanında erişmelerini sağlamak.

d) Denetim elemanlarının bilgisine ihtiyaç duyduğu üretim ve dağıtım şirketi yetkili personeli ile görüşülmesini ivedilikle sağlamak.

e) Denetim elemanlarının gerek duyması halinde mesai saatlerine bakılmaksızın faaliyetin gerektirdiği çalışma ortamını, bilgi ve belgeleri ve ihtiyaç duyulan personelin işyerinde olmasını sağlamak.

f) Kurum tarafından bildirilmesine müteakip on iş günü içerisinde denetim hizmeti bedelini katma değer vergisini de ekleyerek denetimi yapan denetim şirketinin banka hesabına yatırmak.

g) Denetim şirketleri bünyesinde görev alan denetim elemanlarının, herhangi bir nedenle denetim şirketinin bünyesinden ayrılması halinde ayrılış tarihinden itibaren asgari olarak iki yıldan önce bünyesinde görev vermemek.

ğ) Bağlı bulundukları sermaye gruplarıda dahil olmak üzere hiçbir şekilde Denetim şirketlerinde pay sahibi olmamak.

(2) Denetlenen şirketler, yasal bir engel bulunması haricinde teknik imkansızlık, gizlilik ve sır saklama hükümlerini ileri sürerek veya her ne sebeple olursa olsun bilgi ve belge vermekten imtina edemez.

ALTINCI BÖLÜM

Denetim Hizmeti Alım İlanına ve Denetim Hizmeti Alım

Sözleşmesine İlişkin Hususlar

Denetim hizmeti alım ilanı

MADDE 18 – (1) Denetim hizmeti alımına ilişkin başvuru şartları,süresi, Kuruma sunulacak teminatın miktarı, şekli ve süresi, birim denetim hizmet bedeli teklif listesi, bir yılda çalışılacak asgari gün sayısı ile diğer hususları içeren denetim hizmeti alım ilanı Resmî Gazete ile Kurum internet sitesinde yayımlanır.

(2) Denetim hizmeti alınacak denetim bölgeleri, üretim ve dağıtım şirketleri için yirmi bir adet dağıtım bölgesi esas alınarak münferit veya denetim bölgelerinden oluşacak gruplar halinde ilan edilir.

(3) Denetim şirketleri Kurum tarafından ilan edilen şekliyle birim denetim hizmet bedeli teklif listesini doldurup denetim hizmeti alım ilanında gerekli görülen diğer belgeler ile birlikte istenen süre içerisinde Kuruma sunar.

(4) Kuruma denetim şirketleri tarafından sunulan teklif listeleri, sunulan tüm fiyat tekliflerinin mukayesesi ile piyasa koşulları da dikkate alınarak Kurul tarafından değerlendirilir ve denetim bölgeleri veya denetim bölgelerinden oluşacak gruplar bazında denetim hizmet bedelleri ilan edilir.

Denetim hizmeti alım sözleşmesi

MADDE 19 – (1) Denetim faaliyetinin kapsamı, Kurum ile denetim şirketi arasında imzalanacak denetim hizmeti alım sözleşmesi hükümleri çerçevesinde belirlenir.

(2) Kurul tarafından ilan edilen denetim hizmet bedelleri üzerinden denetim hizmeti vermek isteyen denetimşirketleri denetim hizmeti alım sözleşmesi düzenlenmesi talebi ile başvuru süresi içinde Kuruma müracaat eder.

(3) Denetim hizmeti alımına ilişkin ilanda, Kurul tarafından belirlenen ve ekonomik, mali, teknik, mesleki deneyim değerlendirme kriterleri ile denetim şirketlerinin birim denetim hizmet bedeli teklif listesinden müteşekkil olan puanlama kriterleri yayımlanır. Belirlenen puanlara göre sıralanacak şirketlerden ihtiyaç duyulan sayıda denetim şirketiyle puan üstünlüğü gözetilerek, denetim hizmeti alım ilanında belirtilen miktarda teminat sunulmasını müteakip, denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalanır.

(4) Denetim hizmeti alım sözleşmesi, birim denetim hizmet bedeli esaslı olacaktır. Birim Sözleşme bedeli unvanına bakılmaksızın ortalama Denetim Elemanı/Gün esasına göre KDV hariç TL olarak belirtilen bedeldir. Bu bedel denetim hizmet alım sözleşmesi imzalanmasından itibaren bir yıl süresince geçerli olacak, müteakip yıllar Türkiye İstatistik Kurumu tarafından yayımlanan Tüketici Fiyatları Endeksi oranında artırılacaktır.

(5) Denetim hizmeti alım sözleşmesi kapsamındaki denetim görevi devredilemez ve denetim şirketi Kurum tarafından verilen denetim görevini alt yüklenicilere veya taşeronlara yaptıramaz.

(6) Denetim hizmeti alım sözleşmesinin süresi en az bir en çok üç yıl olacaktır.

(7) (Ek:RG-9/1/2012-28168) Kurum ile “Denetim Hizmeti Alım Sözleşmesi” imzalayan denetim şirketi sözleşme süresince elektrik enerjisi sektöründe münhasıran inceleme, denetim, gözetim ve kontrol faaliyetlerinde bulunabilecektir.

Denetim hizmeti alım sözleşmesinin içeriği

MADDE 20 – (1) Denetim hizmeti alım sözleşmesinde asgari olarak aşağıdaki unsurların bulunması zorunludur:

a) Denetimde görevlendirilecek denetim elemanlarının unvanları ve sayısı ile unvanlarına bakılmaksızın ortalama Denetim Elemanı/Gün esasına göre KDV hariç TL cinsinden birim denetim bedeli,

b) Denetimin amacı, kapsamı,

c) Denetim şirketi tarafından sözleşme kapsamında sunulacak hizmetler,

ç) Tarafların yetki ve sorumlulukları,

d) Sözleşmenin süresi,

e) Denetim şirketi tarafından sunulacak teminat miktarı, şekli ve süresi,

f) Sözleşmenin feshine ilişkin hususlar.

Denetim hizmeti alım sözleşmesinin sona erdirilmesi

MADDE 21 – (1) Denetim şirketinin bu Yönetmelik kapsamındaki yükümlülüklerinden herhangi birini yerine getirmemesi veya denetim hizmeti alım sözleşmesi hükümlerine aykırı eylem ve fiillerde bulunması halinde denetim hizmeti alım sözleşmesi Kurum tarafından sona erdirilerek denetim şirketinin teminatı irat kaydedilir ve yetki belgesi iptal edilir. Bu durumda, denetim şirketinin çalışma belgeleri ve gerekli tüm bilgileri, yerine geçecek olan denetim şirketine devredilmek üzere Kuruma vermesi zorunludur.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Tarafların sorumlulukları

MADDE 22 – (1) Faaliyetlerinin mevzuata uygunluğu, hata ve hilelerin önlenmesi ve ortaya çıkarılması denetlenen şirketin sorumluluğundadır. Ancak denetim elemanları, denetimin planlama ve uygulama aşamasında, mevzuata aykırılık, hata ve hile durumunda olası bir aykırılığı sorgulayacak bir yaklaşım göstermek zorundadır.

(2) Denetim faaliyeti sırasında ilgili mevzuat hükümlerine aykırı işlemlerin, hata ve hilelerin tespit edilmesi durumunda, bu husus denetim elemanları tarafından ivedilikle Kuruma bildirilir ve denetim elemanı görüşü bu çerçevede oluşturulur. Adli yargıya intikali gerekli olan ve suç teşkil eden hallerin de Kuruma yazılı olarak bildirilmesi zorunludur.

(3) Denetim işlemini ilgilendiren tüm bilgi ve belgelerin denetlenen şirket tarafından denetim şirketine verilmemesi halinde, durum ivedilikle Kuruma bildirilir.

(4) (Değişik:RG-9/1/2012-28168) Denetim şirketi, denetim elemanlarının ilgili mevzuatı sürekli olarak takip etmelerini ve bilgilerini güncelleştirmelerini sağlar. Kurum tarafından gerek görülmesi halinde denetim elemanlarının ilgili mevzuata ilişkin eğitim almaları hususunu denetim şirketine bildirir. Denetim şirketi, denetim elemanlarına Kurum tarafından bildirilen eğitimin verilmesinden sorumludur.

(5) Denetim faaliyeti nedeniyle doğacak zararların hukuki sorumluluğu denetim şirketine aittir. Denetim şirketi ortaklarının, yöneticilerinin ve çalışanlarının hukuki ve cezai sorumlulukları ise genel hükümlere tabidir.

Yasaklar

MADDE 23 – (1) Bu Yönetmelik uyarınca yetki belgesi sahibi denetim şirketleri, bunların denetim elemanları ile diğer personeli aşağıdaki hükümlere uymak zorundadırlar:

a) Denetim hizmeti verdikleri dönem ve dönemin bitimini takip eden iki yıl boyunca, denetim şirketinin yönetim ve sermaye bakımından doğrudan ya da dolaylı olarak hakim bulunduğu bir şirket veya denetim şirketinin gerçek kişi ortakları veya yöneticileri, denetim hizmeti verdikleri denetlenen şirket ve denetlenen şirketin bağlı bulunduğu sermaye grubu ve iştirakleri nezdinde bedelli veya bedelsiz olarak;

1) Yapım işi ile mal ve hizmet alım-satımı,

2) Yönetim, danışmanlık, belge düzenleme ve rapor hazırlama,

3) Borç-alacak ve ortaklık

faaliyetlerinde bulunamazlar.

b) Meslek ve meslek onuruyla bağdaşmayan işlerle uğraşamazlar.

c) Üçüncü dereceye kadar (üçüncü derece dahil) kan ve ikinci dereceye kadar (ikinci derece dahil) sıhri hısımları ile eşlerinin; ortağı, yönetim kurulu başkanı, üyesi, genel müdür, genel müdür yardımcısı veya şirketin benzeri isimler altında faaliyet gösteren birimlerinin müdürü bulundukları firmalarda denetleme faaliyetinde bulunamazlar.

ç) Denetim faaliyetleri dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları kanunen yetkili kılınanlardan başkasına açıklayamaz ve doğrudan veya dolaylı şekilde kendi ya da başkası yararına kullanamazlar.

Raporların sunulması ve denetim hizmeti bedelinin ödenmesi

MADDE 24 – (1) Kurum ile denetim hizmeti alım sözleşmesi imzalamış denetim şirketince Kurum tarafından istenen formatta hazırlanan raporlar, görevlendirme belgesinde belirtilen sürenin bitiminden sonra en geç on iş günü içinde Kuruma sunulur.

(2) (Değişik:RG-9/1/2012-28168) Kuruma sunulan raporlar otuz işgünü içerisinde incelenir, eksiklikler ve/veya düzeltilmesi gereken hususlar var ise denetim şirketine bildirilir. Denetim şirketi on işgünü içerisinde Kurum tarafından bildirilen eksiklikleri giderip gerekli düzeltmeleri yaptıktan sonra raporu tekrar Kuruma sunar. Kuruma sunulan raporlar on beş iş günü içerisinde incelenerek uygun görülmesine müteakip denetlenen şirkete denetim hizmeti bedelini on iş günü içerisinde denetim şirketinin banka hesabına yatırması hususu bildirilir.

Kapsam dışı olan hükümler

MADDE 25 – (1) 19/2/1985 tarihli ve 3154 sayılı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanundan kaynaklı denetimler bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır.

(2) 29/6/2001tarihli ve 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde yapılacak denetimlere ilişkin hususlar bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır.

(3) 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve 26/6/2003 tarihli ve 25150 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Elektrik Piyasasında Üretim Faaliyetinde Bulunmak Üzere Su Kullanım Hakkı Anlaşması İmzalanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde elektrik enerjisi üretmek maksadıyla yapılacak olan üretim tesislerinin su yapısıyla ilgili kısımları ile gerçek ve tüzel kişiler tarafından inşa edilecek suyla ilgili yapıların inşasının inceleme ve denetimi bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır.

Yürürlük

MADDE 26 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 27 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Başkanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
12/10/2011	28082
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
	9/1/2012	28168

24 Nisan 2005 Pazartesi    Resmî Gazete     Sayı: 25795

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:

KÜÇÜK VE ORTA ÖLÇEKLİ SANAYİ GELİŞTİRME VE DESTEKLEME İDARESİ BAŞKANLIĞI (KOSGEB) DESTEKLERİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 —

Bu Yönetmeliğin amacı; ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında, küçük ve orta ölçekli sanayi işletmelerinin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek, ekonomik gelişmelere uygun bir şekilde sanayide entegrasyonu gerçekleştirmek üzere, Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı tarafından gerekli geri ödemeli ve geri ödemesiz desteklerin sağlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

Madde 2 —

Bu Yönetmelik, 1 ila 150 arasında işçi çalıştıran ve imalat sanayi sektöründe faaliyet gösteren İşletmelere, Yeni Girişimcilere, Girişimcilere, KOSGEB tarafından işbirliği yapılan Meslek Kuruluşlarına, İşletici Kuruluşlara ve Sektörel Kuruluşlara KOSGEB tarafından verilecek olan; Danışmanlık, Eğitim, Teknoloji Araştırma ve Geliştirme, Sınai Mülkiyet Hakları, Bilgisayar Yazılımı, E-Ticarete Yönlendirme, Genel Test-Analiz, Kalibrasyon ve CE İşaretlemesine İlişkin Test-Analiz, Tanıtım, Yurtiçi Sanayi Fuarlarına Katılım, Yurtiçi Uluslararası Sanayi İhtisas Fuarlarına Katılım, Milli Katılım Düzeyindeki Yurtdışı Fuarlara Katılım, Milli Katılım Dışındaki Yurtdışı Fuarlara Katılım, Markaya Yönlendirme, İhracat Amaçlı Yurtdışı İş Gezisi Programına Katılım (İYİG), Eşleştirme, Yerel Ekonomik Araştırma, Ortak Kullanım Amaçlı Makine-Teçhizat, Altyapı ve Üstyapı Uygulama Projesi, Nitelikli Eleman, Yeni Girişimci ve İş Geliştirme Merkezleri Desteklerinin amacı, kapsamı, destek miktarı, destek oranı ve destek unsurları ile ilgili hususları kapsamaktadır.

Dayanak

Madde 3 —

Bu Yönetmelik, 12/04/1990 tarihli ve 3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunu’nun 4 ve 12’nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 —

Bu Yönetmelikte geçen;

KOSGEB: Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresini,

İcra Komitesi: KOSGEB İcra Komitesini,

Başkanlık: KOSGEB İdaresi Başkanlığını,

KOSGEB Birimleri: KOSGEB taşra teşkilatında yer alan birimleri,

KOSGEB Veri Tabanı: KOSGEB hizmet ve desteklerinin etkinliğinin ve verimliliğinin ölçülebilmesi ve desteklerden yararlanan işletmeler, yeni girişimciler, girişimciler, meslek kuruluşları, işletici kuruluşlar ve sektörel kuruluşlar ile tedarikçilerin izlenmesi amacı ile oluşturulan veri tabanını,

Sinerji Odakları: KOSGEB tarafından verilen hizmet ve destekleri yaygınlaştırmak ve KOSGEB birimlerinin faaliyetlerine destek sağlamak amacı ile, TOBB’a bağlı oda/borsalar, kamu kuruluşu niteliğindeki meslek kuruluşları, organize sanayi bölgesi yönetimleri, küçük sanayi sitesi yönetimleri, İşletmeler ile ilgili dernek ve vakıflar, belediyeler ve üniversiteler gibi kurum ve kuruluşlarla yapılan işbirliği protokolleri sonucunda oluşturulan birimleri,

İşletme: İmalat sanayi sektöründe faaliyette bulunan 1 ila 150 arası işçi çalıştıran küçük ve orta ölçekli sanayi işletmelerini,

Girişimci: Bir iş fikrine dayalı olarak kendi işini kurmak isteyen gerçek kişileri,

Yeni Girişimci:

a) KOSGEB tarafından üniversitelerde gerçekleştirilen genç girişimci geliştirme programından mezun olan,

b) KOSGEB tarafından verilen iş kurma danışmanlığı desteğini alan,

c) İş geliştirme merkezlerinde (İŞGEM) yer alan girişimcilerden son bir yıl içinde işletmesini kuranları,

TOBB: Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği’ni,

TESK: Türkiye Esnaf ve Sanatkarları Konfederasyonunu,

ORTKA: Aynı iş kolunda ve/veya birbirini tamamlayıcı iş kollarında faaliyet gösteren İşletmelerin veya meslek kuruluşlarının işletmeler ile müştereken kuracakları bir işletici kuruluş marifeti ile tek başlarına veya topluca alamadıkları üretimin ve/veya tasarımın bir/birkaç işlemini gerçekleştirecekleri, seri üretime geçişi veya yeni ürünleri geliştirmeyi sağlayıcı nitelikteki makine/teçhizatın satın alınarak kuracakları ve müştereken yararlanacakları ortak kullanım atölyelerini,

ORTLAB: Aynı iş kolunda ve/veya birbirini tamamlayıcı iş kollarında faaliyet gösteren İşletmelerin veya meslek kuruluşlarının işletmeler ile müştereken kuracakları bir işletici kuruluş marifeti ile test, analiz ve kalite geliştirmeyi sağlayıcı nitelikteki makine-teçhizatın satın alınarak kuracakları ve müştereken yararlanacakları ortak kullanım laboratuarlarını,

İŞGEM: İşletmelere işyeri mekanı, ortak kullanım donanımı, danışmanlık ve benzeri hizmetleri sunarak, işletmelerin başarısını artırmayı sağlamak amacı ile faaliyet gösteren işletici kuruluşlar marifeti ile kurulan ve işletilen iş geliştirme merkezlerini,

Teknoloji Geliştirme Merkezi: Yeni bir ürün ve üretim teknolojilerini geliştiren işletmelerin araştırma ve gelişmelerini sağlamak ve bu çerçevede destek vermek amacıyla KOSGEB, üniversiteler ve odalar ile yapılan işbirliği ile kurulan, işletmelere işlik tahsis edilerek KOSGEB tarafından işletilen teknoloji geliştirme merkezlerini,

Duvarsız Teknoloji İnkübatörleri (DTİ): Yeni bir ürün ve üretim teknolojisi geliştiren işletmelere teknoloji araştırma ve geliştirme desteği vermek amacıyla KOSGEB ve üniversite yanı sıra odalar, teknoloji geliştirme bölgesi kurucu ve işleticisi anonim şirketleri arasında işbirliği protokolleri ile yürütülen duvarsız teknoloji inkübatörlerini,

Teknoloji Yenilik Merkezi: Yeni bir ürün veya üretim teknolojisi geliştiren işletmelere teknoloji araştırma ve geliştirme desteği vermek amacıyla KOSGEB ve üniversitelerin yanı sıra odalar, teknoloji geliştirme bölgesi kurucu ve işleticisi anonim şirketleri arasında işbirliği ve destekleme şartlarını düzenleyen protokoller ile oluşturulan, teknoloji geliştirme bölgelerinde yerleşik ve işletmeciliği KOSGEB dışındaki kuruluşlarca yapılan merkezleri,

İşlik Tahsisi: Yeni bir ürün veya üretim teknolojisi geliştiren işletmelere, yetkili kurullarda alınan karara istinaden sadece Ar-Ge çalışmalarını yürütmek üzere ve proje süresi ile sınırlı olmak kaydıyla KOSGEB birimleri binalarında mekan tahsis edilmesi,

İşletici Kuruluş:

a) İşletmelerin bir araya gelerek KOSGEB desteklerinden ve hizmetlerinden yararlanmak üzere kurdukları şirketleri,

b) İmalat sanayindeki işletmelere yönelik hizmet veya faaliyetleri gerçekleştirmek üzere, meslek kuruluşlarının işletmeler ve/veya diğer kurum/kuruluşlar ile kurdukları şirketler ile İŞGEM’leri kuran ve işleten şirketleri,

Meslek Kuruluşu:

a) TOBB, TESK ve bünyelerindeki odalar, borsalar, birlikler ve bunların katılımları ile kurulan şirket, dernek ve vakıfları,

b) Küçük sanayi siteleri ve organize sanayi bölgeleri yönetimleri,

c) Sektörel/bölgesel bazda işletmelere yönelik faaliyet gösteren dernek, birlikler, vakıf ve kooperatifleri,

Sektörel Kuruluş: Aynı iş kolunda faaliyet gösteren İşletmelerin oluşturduğu kuruluşları, (kooperatif, vakıf, dernek, birlik ve benzeri)

Organizatör Kuruluş: Pazar araştırma ve ihracatın geliştirilmesi konusunda faaliyet gösteren ve ilgili kurumun yetki belgesine haiz kurum/kuruluşları,

Teknoloji Geliştirme Bölgesi (TGB): Yüksek/ileri teknoloji kullanan ya da yeni teknolojilere yönelik işletmelerin belirli bir üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü ya da araştırma geliştirme (Ar-Ge) merkez veya enstitülerinin imkanlarından yararlanarak teknoloji veya yazılım ürettikleri/geliştirdikleri, teknolojik bir buluşu ticari bir ürün, yöntem veya hizmet haline dönüştürmek için faaliyet gösterdikleri ve bu yol ile bölgenin kalkınmasına katkıda bulundukları, aynı üniversite, yüksek teknoloji enstitüsü ya da Ar-Ge merkez veya enstitülerinin alanı içerisinde veya yakınında, akademik ve sosyal yapının bütünleştiği siteyi veya bu özelliklere sahip teknoparkı,

Yöre: Devlet Planlama Teşkilatı (DPT) tarafından belirlenen gelişmiş (G.Y), normal (N.Y) ve kalkınmada öncelikli yöreleri (K.Ö.Y),

CE İşaretlemesi: Avrupa Birliği ile teknik mevzuat uyum çalışmaları çerçevesinde ilgili bakanlıklar tarafından çıkarılan ve Resmî Gazete’de yayımlanan, ürünlere CE işareti iliştirilmesine ilişkin yönetmelikler kapsamındaki ürünlerin güvenlik, sağlık, çevre ve tüketicinin korunması ile ilgili temel gerekleri yerine getirmesi için yapılan uygunluk değerlendirme ve işaretleme faaliyetlerini,

E-Ticaret: Bilgisayar ağları aracılığı ile ürünlerin tanıtımının, satışının, ödemesinin ve dağıtımının yapılmasını,

Eşleştirme Merkezi: İşletmelerin; dış ticaret, ortak üretim/yatırım ve benzeri uluslararası işbirliğine yönelmeleri, uluslararası pazarlarda rekabet edebilmeleri ve pay alabilmeleri için hizmet vermek üzere; KOSGEB eşleştirme merkezi modelleri kapsamında yurtdışında açılan ve KOSGEB tarafından onaylanan merkezleri,

Geri Ödemeli Destek: İşletme, yeni girişimci ve işletici kuruluşlara teminat karşılığı verilen ve süresi sonunda geri tahsil edilen desteği,

Geri Ödemesiz Destek: İşletmelerin, yeni girişimcilerin, girişimcilerin ve işletici kuruluşların, sektörel kuruluşların ve meslek kuruluşlarının KOSGEB destekleri kapsamında tedarikçilerden satın alacakları mal veya hizmetlerin belirli bir kısmı için verilen ve geri tahsil edilmeyen desteği,

Tedarikçi: KOSGEB destekleri kapsamında işletmeler/yeni girişimciler/ girişimciler/meslek kuruluşları/sektörel kuruluşlar/işletici kuruluşlar tarafından mal/hizmet satın alınan gerçek veya tüzel kişileri, ifade eder.

İKİNCİ KISIM

Destekler

BİRİNCİ BÖLÜM

Danışmanlık ve Eğitim Destekleri

Danışmanlık desteği

Madde 5 —

İşletmelerin, yeni girişimcilerin, girişimcilerin ve işletici kuruluşların, yatırım yönlendirme, atıl kapasitelerini değerlendirme, kalite ve verimliliklerini artırma, idari ve teknik mevzuat uygulaması, ürün – yöntem geliştirme ve benzeri hususlarda yapacakları çalışmalar kapsamında planlama, yatırım, modernizasyon, teknolojik araştırma – geliştirme ve teknoloji adaptasyonu, üretim, pazarlama, enformasyon, yönetim ve benzeri konulardaki bilgi ve becerilerini geliştirmek, yurtiçi – yurtdışı pazarlarda rekabet edebilir düzeye gelmelerini temin etmek, istihdamın ve katma değerin arttırılabilmesi için yeni işletmelerin kurulmasını sağlamak amacı ile gerekli danışmanlık ihtiyaçlarına destek verilmesidir.

Bu amaçla, işletmelerin, girişimcilerin, yeni girişimcilerin ve işletici kuruluşların, KOSGEB veri tabanında bulunan yerli veya yabancı her türlü şirket statüsündeki danışmanlık kuruluşları, serbest meslek erbabı ve bu alanda faaliyet gösteren üniversiteler, kamu kuruluşları ile vakıf ticari işletmelerinden satın alacakları danışmanlık hizmetine verilen destekleri kapsar.

Yeni girişimcilerin, girişimcilerin ve işletmelerin, gruplandırılarak ortak nitelik gösteren sorunlarının çözümüne yönelik olarak, verilecek danışmanlık hizmetleri, KOSGEB tarafından organize edilir ve hizmet alımı gerçekleştirilir.

Bu kapsamda aynı danışmanlık konusunda bir kez destek verilir, başvuruları uygun bulunan farklı konulardaki danışmanlık taleplerine verilecek desteğin üst limiti toplam 15.000 (on beş bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranlarda desteklenir.

Eğitim destekleri

Madde 6 —

İşletmelerin, yeni girişimcilerin, girişimcilerin ve işletici kuruluşların, yurtiçi – yurtdışı pazarlarda rekabet edebilir düzeye gelmelerini temin etmek, istihdamı ve katma değeri artırabilmek için; planlama, yatırım, modernizasyon, teknolojik araştırma geliştirme, teknoloji adaptasyonu, üretim, pazarlama, finansman, enformasyon, yönetim, mevzuat, girişimcilik gibi konulardaki bilgi ve becerilerini geliştirmek amacı ile eğitim ihtiyaçlarının karşılanması için destek verilmesidir.

İşletmelere, yeni girişimcilere, girişimcilere ve işletici kuruluşlara, KOSGEB tarafından organize edilen eğitim programlarına katılımları için verilen destekler ile İşletmelerin, KOSGEB veri tabanında yer alan yurtiçi özel/kamu eğitim kurum/kuruluşlarından satın alacakları özel eğitim hizmetlerine verilen destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limiti;

a) Genel eğitim programları: İşletmelerin eğitim ihtiyaç ve talepleri doğrultusunda KOSGEB tarafından düzenlenen programları olup, katılımcılar için konu ve katılım sayısı sınırı aranmaz.

b) Genel girişimcilik ve genç girişimci geliştirme eğitim programları: Kendi işini kurmak isteyen veya kurulu işletmelerini geliştirmek isteyen girişimcilere, iş planı hazırlama ve iş planına dayalı işletme yönetimine geçişlerini sağlamak ve orta öğretim sonrası örgün/yaygın öğretim kurumları ve üniversite öğrencileri ile bu kurumlardan yeni mezun olan kişilere yönelik olarak KOSGEB tarafından organize edilen programlardır.

c) Özel eğitim desteği: İşletmelerin, KOSGEB veri tabanında yer alan yurtiçi özel/kamu eğitim kurum/kuruluşlarınca düzenlenen ve KOSGEB tarafından uygun görülen eğitim programları için, KOSGEB’in belirlediği kriterler doğrultusunda özel eğitim desteği verilir.

Bu kapsamda aynı eğitim konusunda bir kez destek verilir, başvuruları uygun bulunan işletmelerin farklı konulardaki eğitim taleplerine verilecek desteğin üst limiti toplam 6.000 (altı bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranlarda desteklenir.

İKİNCİ BÖLÜM

Teknoloji Geliştirme ve Yenilik Destekleri

Teknoloji araştırma ve geliştirme desteği

Madde 7 —

Bilim ve teknolojiye dayalı yeni fikir ve buluşlara sahip işletmelerin, ulusal ve uluslararası platformlarda rekabet edebilecek teknolojik düzeyde kurulması, gelişmesi ve yeni ürün üretilmesi veya geliştirilmesi amacı ile bu işletmelere teknolojik araştırma ve geliştirme desteği verilmesidir.

Teknoloji geliştirme merkezleri, duvarsız teknoloji inkübatörleri, teknoloji yenilik merkezleri ve benzeri nitelikteki Ar-Ge projelerine yönelik işbirliği protokolleri çerçevesinde kurullarda desteklenmesine karar verilen işletmelere; malzeme, teçhizat ve prototip üretimi ile ilgili giderler ve deneme amaçlı hammadde temini, kalite geliştirme, teknolojik donanım satın alma, danışmanlık, Ar-Ge sonuçlarını yayınlama, teknopark kira desteği, işlik tahsisi, yurtdışı kongre, konferans, panel, sempozyum ve teknoloji fuarlarına katılım için verilen destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Malzeme, teçhizat ve prototip üretimi ile ilgili giderler ve deneme amaçlı hammadde temini için;

(1) Teçhizat ve demirbaşların teminat karşılığı satın alınması halinde; verilecek desteğin üst limiti 200.000 (iki yüz bin) YTL,

(2) Teçhizat ve demirbaşların finansal kiralama yolu ile alınması halinde; teçhizat ve demirbaşların faturada yer alan peşin bedeli ve KDV dışında kalan finansal kiralama giderlerine verilecek desteğin üst limiti 50.000 (elli bin) YTL,

b) Projesi KOSGEB tarafından desteklenerek başarı ile tamamlanan İşletmelere verilecek olan kalite geliştirme ve teknolojik donanım temini için;

(1) Kalite geliştirme ve teknolojik donanım için gerekli demirbaşların teminat karşılığı satın alınması halinde; verilecek desteğin üst limiti 50.000 (elli bin) YTL,

(2) Kalite geliştirme ve teknolojik donanım için gerekli demirbaşların finansal kiralama yolu ile alınması halinde; teçhizat ve demirbaşların faturada yer alan peşin bedeli ve KDV dışında kalan finansal kiralama giderlerine verilecek desteğin üst limiti 15.000 (on beş bin) YTL,

c) Danışmanlık desteği; teknoloji araştırma ve geliştirme desteğinden yararlanan işletmelerin danışmanlık ihtiyacının karşılanabilmesini teminen; işbirliği yapılmış olan üniversitelerden sağlanacak danışmanlık hizmetinden, ilgili üniversitelerin belirlediği usul ve esaslar çerçevesinde yararlanılır. İşletmelerin yurtiçi ve yurtdışındaki üniversitelerden alacağı danışmanlık hizmeti desteği üst limiti 20.000 ( yirmi bin) YTL,

d) Ar-Ge sonuçlarını yayınlama desteği; Ar-Ge çalışmasının sonuçlarının tanıtımı ve duyurulması amacı ile işletme tarafından kitap, broşür, CD ve benzeri doküman yayınlanması giderleri desteği üst limiti 3.000 (üç bin) YTL,

e) Teknopark kira desteği üst limiti 20.000 (yirmi bin) YTL,

f) İşlik tahsisi; işletmelere, Ar-Ge projelerini gerçekleştirebilmeleri için KOSGEB birim binalarında 24 (yirmi dört) aya kadar işlik tahsisi,

g) İşletmelerin, Ar-Ge konusuna ilişkin yurtdışı kongre, konferans, panel, sempozyum, teknoloji fuarları ile teknoloji transfer amaçlı yurtdışı toplantılara katılım ve ziyaret desteği üst limiti 5.000 (beş bin) YTL, olup ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Bu destekteki (a) ve (b) bentlerinde yer alan iki seçenekten sadece birisi tercih edilir, (f) bendinde yer alan işlik tahsisi süresi kurul kararı ile mevcut işletmeler için en fazla 12 (on iki) ay, yeni kurulan işletmeler için 24 (yirmi dört) ay uzatılabilir.

Sınai mülkiyet hakları desteği

Madde 8 —

İşletmeler tarafından yapılan çalışmalar neticesinde, patent belgesi, faydalı model belgesi veya endüstriyel tasarım tescili ile sonuçlanan bir buluş veya tasarımın ortaya çıkması durumunda, yurtiçi ve yurtdışından; patent, faydalı model belgesi, endüstriyel tasarım tescili belgesi ve entegre devre topografyaları tescil belgesi alınması için yapılan giderlere destek verilmesidir.

İşletmeler tarafından patent belgesi, faydalı model belgesi, endüstriyel tasarım tescil belgesi ve entegre devre topografyaları tescil belgesi alınmasından sonra, bu amaçla yapılan harcamalar için bir yıllık süre içerisinde verilecek destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Patent belgesi desteği; Türk Patent Enstitüsü (TPE)’den alınacak olan patent belgesi desteği üst limiti 6.000 (altı bin) YTL,

b) Faydalı model belgesi desteği üst limiti 6.000 (altı bin) YTL,

c) Endüstriyel tasarım tescil belgesi desteği üst limiti 6.000 (altı bin) YTL,

d) Entegre devre topografyaları tescil belgesi desteği üst limiti 6.000 (altı bin) YTL’dir. Bu belgelerin yurtdışındaki kuruluşlardan alınması durumunda her bir desteğin üst limiti 10.000 (on bin) YTL olup ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Bilişim Destekleri

Bilgisayar yazılımı desteği

Madde 9 —

İşletmelerin ulusal ve uluslararası platformlarda rekabet güçlerini artırmak ve kalite düzeylerini yükseltmek amacı ile bilgisayar yazılımı temini için destek verilmesidir.

İşletmelere, bilgisayar destekli tasarım/üretim, üretim planlama takip ve kontrolü, kurumsal kaynak planlaması, bakım-onarım yazılımları satın almaları için verilen bilgisayar yazılım desteklerini kapsar.

Desteğin üst limiti 8.000 (sekiz bin) YTL olup, ekteki KOSGEB Destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Destek limiti içinde olmak şartı ile bir işletmeye birden fazla yazılım ihtiyacı için destek verilebilir, ancak bir işletmeye aynı konu/yazılım için bir kez destek sağlanır. İşletmede mevcut bir yazılımın yeni versiyonu veya aynı türde yazılımın temini için destek verilmez.

E-Ticarete yönlendirme desteği

Madde 10 —

İşletmelerin dünya pazarlarına açılmaları ve rekabet düzeylerini yükseltmeleri amacı ile, e-ticarete yönelmelerine destek verilmesidir.

İşletmelere hizmet vermek üzere kurulan sinerji odaklarının altyapısı ve işletmelerin e-ticarete yönelmelerine ilişkin giderlerine verilecek destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Altyapı desteği: KOSGEB’in işbirliği yaptığı kurum ve kuruluşlar bünyesinde kurulan sinerji odaklarına; işletmelere hizmet vermek üzere alınacak olan bilgi işlem donanımı ve yazılımları için, KOSGEB’in işbirliği yaptığı kurum ve kuruluşlara verilecek olan bu desteğin üst limiti 3.000 (üç bin) YTL,

b) E-ticaret desteği: İşletmelerin e-ticaret yapmalarını ve e-dış ticarete geçmelerini teminen verilen bu desteğin üst limiti; e-dış ticaret portallarında yer almaları için 4.000 (dört bin) YTL, ulusal e-ticaret portallarında yer almaları için ise 2.000 (iki bin) YTL, olup ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kalite Geliştirme Destekleri

Genel test-analiz, kalibrasyon ve CE işaretlemesine ilişkin test-analiz desteği

Madde 11 —

İşletmelerin ürün kalitelerinin artırılması, yeni ürün geliştirmeleri, uluslararası pazarlarda talep edilen ürün belgelerinin temini için; KOSGEB laboratuarları dışında belirlenen kriterler çerçevesinde KOSGEB tarafından uygun bulunan yurtiçi/yurtdışı kamu veya özel sektör kurum/kuruluş laboratuarlarına yaptırdığı test-analiz, kalibrasyon hizmetleri ve CE işaretlemesi uygunluk değerlendirme faaliyetleri kapsamındaki test-analiz ve denetim giderlerine destek verilmesidir.

İşletmelerin, KOSGEB laboratuarları dışında; test, analiz ve kalibrasyon hizmeti veren akredite olmuş veya yeterliliği ilgili bakanlıklar tarafından kabul edilmiş veya Avrupa Birliği resmi gazetesinde yayınlanarak onaylanmış kuruluş statüsü almış yurtiçi/yurtdışı kamu/özel sektör kuruluşlarına ait laboratuarlar veya akreditasyon uygulamaları yaygınlaşıncaya kadar geçici bir süre ile sınırlı olmak üzere KOSGEB tarafından uygun bulunan yurtiçi kamu veya özel sektör kuruluşlarına ait laboratuarlar ve CE işaretlemesi uygunluk değerlendirme faaliyetleri kapsamında hizmet veren akredite olmuş veya yeterliliği ilgili bakanlıklar tarafından kabul edilmiş KOSGEB veri tabanında bulunan laboratuarlardan aldıkları hizmetlere verilen destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Genel test, analiz ve kalibrasyon için işletme başına sağlanacak desteğin üst limiti 10.000 (on bin) YTL,

b) CE işaretlemesi test ve analizleri için işletme başına sağlanacak desteğin üst limiti 20.000 (yirmi bin) YTL, olup ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Pazar Araştırma ve İhracatı Geliştirme Destekleri

Yurtiçi sanayi fuarlarına katılım desteği

Madde 12 —

İşletmelerin; pazar paylarını artırma, rakiplerini tanıma, yeni ürünler ve teknolojiler hakkında bilgi edinme ve ürünleri için marka imajı oluşturmalarını teminen, yetkili mercii tarafından Resmî Gazete’de yayınlanan yıllık yurtiçi fuar takvimi tebliğinde yer alanlar içerisinden KOSGEB tarafından belirlenen yurtiçi sanayi ihtisas ve genel sanayi fuarlarına katılımlarına destek verilmesidir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

Her işletmeye verilecek olan ürün sergileme desteği en az 6 (altı) m² ve en fazla 24 (yirmi dört) m² için metre kare başına olmak üzere;

a) Yurtiçi sanayi ihtisas fuarları: Gelişmiş, normal ve kalkınmada öncelikli yörelerde düzenlenecek bu nitelikteki fuarlara katılacak her işletmeye boş alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, fuar katılımcı kataloğu, fuar alanının genel düzenlemesi ile ilgili hostes, genel tanıtım, genel güvenlik, genel temizlik ile gerekli olabilecek diğer hizmet maliyet giderlerini içerecek kapalı alan için, metre kare ücreti 100 (yüz) YTL’yi, geçmeyen fuarlara KOSGEB destek üst limiti 60 (altmış) YTL/m²; metre kare ücreti 67 (altmış yedi) YTL’yi geçmeyen açık alanlara katılımları için ise, KOSGEB destek üst limiti 40 (kırk) YTL/m²’dir.

Bu fuarlar için, fuar toplam ürün sergileme alanının % 30’unu aşmamak kaydı ile ve toplam stand alanı 1.000 (bin) YTL/ m² ’yi geçmeyecektir.

b) Yurtiçi genel sanayi fuarları: Sadece kalkınmada öncelikli yörelerde düzenlenecek bu nitelikli fuarlara katılacak her işletmeye boş alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, fuar katılımcı kataloğu, fuar alanının genel düzenlemesi ile ilgili hostes, genel tanıtım, genel güvenlik, genel temizlik ile gerekli olabilecek diğer hizmet maliyet giderlerini içerecek kapalı alan metre kare ücreti 60 (altmış) YTL’ yi geçmeyen fuarlara KOSGEB destek üst limiti 30 (otuz) YTL/m², metre kare ücreti 40 (kırk) YTL’ yi geçmeyen açık alanlara katılımları için ise, KOSGEB destek üst limiti 20 (yirmi) YTL’dir.

Bu fuarlar için, fuar toplam ürün sergileme alanının % 20’sini aşmamak kaydı ile ve toplam stand alanı 600 (altı yüz) YTL/m² yi geçmeyecek şekilde destek sağlanır.

Yurtiçi sanayi fuarlarına katılım için, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Yurtiçi uluslararası sanayi ihtisas fuarlarına katılım desteği

Madde 13 —

İşletmelerin; yurtiçi ve yurtdışı pazar paylarını artırma, rakiplerini tanıma, yeni ürünler ve teknolojiler hakkında bilgi edinme ve ürünleri için marka imajı oluşturmalarını teminen, yetkili mercii tarafından Resmî Gazete’de yayınlanan yıllık yurtiçi fuar takvimi tebliğinde yer alanlar içerisinden KOSGEB tarafından belirlenen yurtiçi uluslararası sanayi ihtisas fuarlarına ve İzmir Enternasyonal Fuarına katılımlarına destek verilmesidir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

Her işletmeye ürün sergileme desteği olarak en az 6 (altı) m² ve en fazla 24 (yirmi dört) m² için boş kapalı alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, fuar alanının genel düzenlemesi ile ilgili genel güvenlik, genel temizlik hizmetleri giderlerinden oluşan metre kare ücreti 143 (yüz kırk üç) YTL’yi geçmeyen fuarlara katılımları için, KOSGEB destek üst limiti 100 (yüz) YTL/m²’yi,

Bu nitelikteki fuarlar için; fuarın toplam ürün sergileme alanının % 40’ını aşmamak kaydı ile ve toplam stand alanı 1.500 (bin beş yüz) m²’yi geçmeyecek şekilde destek sağlanır. Ancak, İzmir Enternasyonal Fuarı için bu koşul aranmaz ve açık alanda da metre kare ücreti 80 (seksen) YTL’yi geçmeyecek şekilde KOSGEB tarafından en fazla 56 (elli altı) YTL/m²’yi, geçmemek üzere ürün sergileme desteği verilecek olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Milli katılım düzeyindeki yurtdışı fuarlara katılım desteği

Madde 14 —

İşletmelerin; uluslararası pazarlara giriş, yurtdışı pazar paylarını artırma, rakiplerini tanıma, yeni ürünler ve teknolojiler hakkında bilgi edinme ve ürünleri için marka imajı oluşturmalarını teminen, ülkemiz milli katılımının gerçekleştirileceği ve kendileri için hedef pazar olarak öngördükleri ülkelerde düzenlenen milli katılım düzeyindeki yurtdışı fuarlar arasından, KOSGEB tarafından yıllık olarak belirlenen yurtdışı fuarlara katılımlarına destek verilmesidir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

Her işletmeye ürün sergileme desteği olarak en az 6 (altı) m² ve en fazla 30 (otuz) m² için destek verilir. KOSGEB tarafından destek sağlanacak metrekare başına fuar katılım ücretine verilecek desteğin üst limiti 300 YTL’dir. Bu fuar katılım ücretine; boş kapalı alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, fuar alanının genel düzenlemesi ile ilgili genel güvenlik, genel temizlik hizmetleri, fuarın yurtdışı tanıtım giderleri, ürünlerin organizatör kuruluşun bildireceği yurtiçindeki depo ile fuar stand alanı arası gidiş-dönüş nakliyesi, ürünlerin yurtdışı indirme-depolama-yükleme giderleri, ürünlerin gümrük işlem giderleri ile yurtdışı nakliye sigortası giderleri dahildir.

İşletmeler; bu destekten aynı takvim yılı içerisinde, aynı ülkeye bir defa olmak üzere en fazla iki defa yararlanabilir. Ancak, aynı yurtdışı fuara katılım için başka bir kamu kuruluşu tarafından destek alması halinde KOSGEB’in bu desteğinden faydalanamayacak olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranlarda destek verilir.

Milli katılım dışındaki yurtdışı fuarlara katılım desteği

Madde 15 —

İşletmelerin, uluslararası pazarlara girme ve yurtdışı pazar paylarını artırma, rakiplerini tanıma, yeni ürünler ve teknolojiler hakkında bilgi edinme ve ürünleri için marka imajı oluşturmalarını sağlamak amacı ile kendileri için hedef pazar olarak öngördükleri ülkelerde organizatör kuruluşlar tarafından düzenlenen milli katılım dışında kalan yurtdışı fuarlara katılımlarına destek verilmesidir.

İşletmeler, milli katılım düzeyindeki yurtdışı fuarlara bu destekten yararlanmak üzere katılamazlar.

İşletmeler, bu destekten aynı takvim yılı içerisinde; aynı ülkeye bir defa olmak üzere en fazla iki defa faydalanabilir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

Her işletmeye ürün sergileme desteği olarak en az 6 (altı) m² ve en fazla 30 (otuz) m² için destek verilir. Metrekare başına verilecek desteğin üst limiti 300 (üç yüz) YTL olmak üzere KOSGEB tarafından destek sağlanacak fuar katılım ücretine; boş kapalı alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, ürünlerin yurtiçindeki depo ile fuar stand alanı arası gidiş-dönüş nakliyesi, ürünlerin yurtdışı indirme-depolama-yükleme giderleri, ürünlerin gümrük işlem giderleri ile yurtdışı nakliye sigortası giderleri dahil olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranlarda destek verilir.

Tanıtım desteği

Madde 16 —

İşletmelere; işletmelerini ve ürünlerini, özellikle yurtdışında tanıtmaları için gerçekleştirecekleri faaliyetlerine destek verilmesidir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Türkçe/yabancı dilde işletme ve ürün tanıtımı amaçlı; broşür, ürün kataloğu giderleri için üst limit 3.000 (üç bin) YTL,

b) Türkçe/yabancı dilde işletme ve ürün tanıtımı amaçlı, etiket baskılı bandrollü CD giderleri için üst limit 6.500 (altı bin beş yüz) YTL,

c) Türkçe/yabancı dilde işletme ve ürün tanıtımı amaçlı, web sayfası hazırlama giderleri için üst limit 500 (beş yüz) YTL, olmak üzere verilecek desteğin toplamı 10.000 (on bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Markaya yönlendirme desteği

Madde 17 —

İşletmelerin kendi markaları ile ulusal ve uluslararası pazarlarda marka imajı oluşturmalarının özendirilmesi amacı ile yurtiçi ve yurtdışında markaya yönlendirilmeleri için gerçekleştirecekleri çalışmalara ilişkin giderlere destek verilmesidir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Yurtdışı Marka Tescil Belgesi için ilgili kuruma yapılan ödemeler,

b) Yurtdışındaki üretim işkolu ile ilgili periyodik dergilere reklam verme giderleri,

c) Uluslararası Havayollarına ait periyodik dergilere reklam verme giderleri,

d) Yurtiçi ve yurtdışındaki hava limanlarındaki Bilboardların kira bedeli giderleri için verilecek desteğin toplamı 20.000 (yirmi bin) YTL’dir. Her bir destek unsuru için verilecek desteğin üst limiti 10.000 (on bin) YTL’yi geçmeyecek olup, ekteki KOSGEB Destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

ALTINCI BÖLÜM

Uluslararası İşbirliği Geliştirme Destekleri

İhracat amaçlı yurtdışı iş gezisi (İYİG) programı katılım desteği

Madde 18 —

İşletmelerin hedeflerine yönelik olarak doğrudan ihracat, dolaylı olarak teknik/teknolojik, ortak yatırım, mali ve benzeri işbirliği imkanları için araştırma, potansiyel ithalatçı işletme temsilcileri ile doğrudan ikili iş görüşmeleri yapma, tüketici tercih ve ürün fiyat düzeyi hakkında yerinde tespit, ekonomik yapı ve sanayi durumu ile ilgili bilgi edinme ve böylece uluslararası işbirliği ortamına açılabilmeleri amacı ile; KOSGEB tarafından uygun görülen ülkelere, sektörel kuruluş/meslek kuruluşlarınca organize edilen ihracat amaçlı yurtdışı iş gezisi (İYİG) programlarına katılmaları hususunda destek verilmesidir.

Birbirlerini tamamlayan iş kollarında olması halinde en az 10 (on) veya farklı işkollarında olması halinde en az 20 (yirmi) işletmenin grup oluşturarak bu programlara katılımı için verilen destekleri kapsar. İşletmeler; bu destekten aynı takvim yılı içerisinde, aynı ülkeye bir defa olmak üzere en fazla iki defa yararlanabilir.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Ulaşım desteği: Her işletmeden bir yetkili temsilcinin, programın düzenlendiği yere ekonomik tarife üzerinden havayolu / karayolu / demiryolu / denizyolu ile gidiş-dönüş ulaşım bileti ücretine verilecek desteğin üst limiti 500 (beş yüz) YTL,

b) Konaklama desteği: Her İşletmeden bir yetkili temsilcinin programın düzenlendiği ülkedeki program süresini kapsayan en fazla 4 (dört) gece olmak üzere, bir gecelik konaklama ücreti için 140 (yüz kırk) YTL/gece üzerinden üst limit 70 (yetmiş) YTL, olup ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranlarda destek verilir.

Eşleştirme desteği

Madde 19 —

İşletmelerin; dış ticaret, ortak üretim/yatırım ve benzeri uluslararası işbirliğine yönelmeleri, uluslararası pazarlarda rekabet edebilmeleri ve pay alabilmeleri için hizmet vermek üzere KOSGEB eşleştirme merkezi modelleri kapsamında yurtdışında açılan ve KOSGEB tarafından onaylanan eşleştirme merkezlerinden alacakları aşağıda belirtilen hizmetlere ilişkin giderlere destek verilmesidir.

Eşleştirme merkezleri tarafından verilecek olan hizmetler dört ana grupta toplanmıştır:

a) Temel hizmetler: Bu kapsamda hedef ülkede potansiyel eş bulunması, karşı ülkeden gelen taleplerin iletilmesi, ek bilgi talebinin karşılanması, üye katalogları ve numunelerinin sergilenmesi, fuar araştırması, katalog basımı konusunda yönlendirme, vize/davet mektubu hazırlama hizmeti, otel rezervasyonu hizmeti, oturma izni almaya yardım hizmeti, veri tabanı dışından müşteri bulma, telefon, faks, internet hizmeti ve benzeri hizmetler yer alır.

b) Organizasyonel hizmetler: Bu kapsamda Web sayfası/sanal katalog hazırlama hizmeti, projeksiyon, bilgisayar gibi ofis araçları tedariği, yurtdışı ticari ziyaret organizasyonu yapılması, ehliyet değiştirme, şoför/araç kiralamaya yardım hizmeti, bankacılık/sigorta/güvenlik hizmetleri, toplantı salonu kiralama, tercümanlık, çeviri hizmetleri, fuara katılım/temsil hizmeti, mihmandarlık ve benzeri hizmetler yer alır.

c) Danışmanlık hizmetleri: Bu kapsamda fiyat araştırması, hammadde için tedarikçi araştırması, makine/tezgah araştırması, sözleşme incelenmesi/araştırması, rekabet araştırması, talep özellikleri araştırması, yerel mevzuat araştırması, finans kaynakları araştırması, ortak yatırım/fizibilite çalışması, ortak yatırım/sözleşme hazırlama, teknoloji araştırma, insan kaynakları araştırması, uzman/teknik uzman araştırması ve benzeri hizmetler yer alır.

d) Daimi sergi/showroom hizmetleri: Bu kapsamda kapalı alan tahsisi, standart stand konstrüksiyonu, standart stand dekorasyonu, ürünlerin yurtiçindeki depo ile daimi sergi alanı arası gidiş-dönüş nakliyesi, ürünlerin yurtdışı indirme-depolama-yükleme işlemleri, daimi sergi/showroom alanının genel güvenlik ve genel temizlik hizmetleri, ürünlerin gümrük işlemleri ile yurtdışı nakliye sigortalama işlemleri ve benzeri hizmetler yer alır.

İşletmeler; KOSGEB’e eşleştirme desteği talebi ile başvurduğu tarihten itibaren, aşağıda belirlenen destek üst limitlerini doldurana kadar, üyesi olduğu eşleştirme merkezleri hizmetlerinden yararlanabilirler. Ancak, işletmelere her bir eşleştirme merkezi için ödenecek en fazla destek tutarı 3.000 ( üç bin)YTL’yi aşamaz.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Temel hizmetler desteğinin üst limiti 250 (iki yüz elli) YTL,

b) Organizasyonel hizmetler desteğinin üst limiti 1.250 (bin iki yüz elli) YTL,

c) Danışmanlık hizmetleri desteğinin üst limiti 5.000 (beş bin) YTL,

d) Daimi sergi/showroom hizmetleri desteğinin üst limiti 2.000 (iki bin) YTL, olmak üzere, toplam destek üst limiti 8.500 (sekiz bin beş yüz) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Bu fıkranın (d) bendinde belirtilen destek için, her işletmeye en fazla 6 (altı) m² için destek verilir. İşletmelerin ürünlerinin daimi sergi/showroomda en az 6 (altı) ay süreyle sergilenmesi gerekmektedir. Daimi sergi/showroom katılım ücretine; boş kapalı alan (yer) kirası, standart stand konstrüksiyon giderleri, standart stand dekorasyon giderleri, ürünlerin yurtiçindeki depo ile daimi sergi/showroom alanı arası gidiş-dönüş nakliye giderleri, ürünlerin yurtdışı indirme-depolama-yükleme giderleri, daimi sergi/showroom alanının genel güvenlik ve genel temizlik giderleri, ürünlerin gümrük işlem giderleri ve yurtdışı nakliye sigortası giderleri dahildir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Bölgesel Kalkınma Destekleri

Yerel ekonomik araştırma desteği

Madde 20 —

Yörelerdeki doğal kaynaklar, mevcut altyapı ve üstyapı, ekonomik durum, sanayi envanteri ve benzeri çalışmalarla, analizlerin yapılması ve uygun yatırım alanlarının tespit edilerek, uygun ve karlı yatırımların gerçekleştirilmesi, ekonomik, sosyal gelişme ile ulusal ve bölgesel kalkınmaya esas teşkil edecek stratejik planların oluşturulması ile ilgili araştırmalara destek verilmesidir.

Meslek kuruluşlarının tedarikçi firmalara yaptıracakları yerel ekonomik araştırmalar için verilecek desteği kapsar. Bu destek kapsamında yapılacak olan araştırmalar için verilecek desteğin üst limiti 15.000 (on beş bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Ortak kullanım amaçlı makine-teçhizat desteği

Madde 21 —

Aynı iş kolunda ve/veya birbirini tamamlayıcı iş kollarında faaliyet gösteren işletmelerin ve meslek kuruluşlarının işletmeler ile müştereken kuracakları bir işletici kuruluş marifeti ile, tek başlarına veya topluca alamadıkları üretimin ve/veya tasarımın bir/birkaç işlemini gerçekleştirecekleri, seri üretime geçişi veya yeni ürünleri, kalite geliştirmeye yönelik ihtiyaçlarını karşılamak üzere kuracakları ve müştereken yararlanacakları ortak kullanım atölyeleri (ORTKA) ve ortak kullanım laboratuarları (ORTLAB) için satın alacakları makine ve teçhizat giderlerine destek verilmesidir.

Bu destek, ortak kullanım amaçlı ORTKA ve ORTLAB tesislerinin işletici kuruluşlarına;

a) Finansal kiralama yolu ile alacakları makine-teçhizat için; kiralama süresi en fazla 4 (dört) yıl olacak şekilde, faturada yer alan peşin bedeli ve KDV dışında kalan kiralama giderlerine geri ödemesiz olarak,

b) Satın alınacak makine-teçhizat için,

Gelişmiş yöre                          1. yıl ödemesiz, 2. yıl % 40, 3. yıl % 60,

Normal yöre                            1. yıl ödemesiz, 2. yıl % 20, 3. yıl % 30, 4. yıl % 50,

Kalkınmada öncelikli yöre 1. yıl ödemesiz, 2. yıl ödemesiz, 3. yıl % 20, 4. yıl % 30, 5. yıl % 50 oranında geri tahsil edilecek şekilde, KOSGEB tarafından faiz uygulamadan teminat karşılığı geri ödemeli olarak, verilecek olan desteği kapsar.

Destekle ilgili diğer hususlar;

a) İkinci fıkranın (a) ve (b) bendinde yer alan iki seçenekten birisi tercih edilir.

b) Makine-teçhizat desteği kapsamında işletmelerin bir araya gelmesi ile kurulacak olan ORTKA ve ORTLAB tesislerinin kurulmasına destek verilebilmesi için; en az ortak işletme sayısı 5 (beş) olacaktır.

c) İşletmeler tarafından ORTKA’lar için kurulacak olan işletici kuruluşta; aynı işkolu veya birbirini tamamlayıcı işkolunda yeterli sayıda işletme bulunamaması halinde en az 3 (üç) işletmenin aynı işkolu veya birbirini tamamlayıcı işkolunda faaliyet göstermesi koşulu ile ORTKA’ya ortak olmak isteyen diğer işkollarında faaliyet gösteren işletmelerin ortaklığı KOSGEB tarafından uygun görülmesi halinde kabul edilebilir.

d) ORTLAB’larda ise tüm ortakların aynı işkolu veya birbirini tamamlayıcı işkolunda faaliyet göstermeleri esas olup, diğer işkollarından ortak kabul edilmez.

e) Bu ortaklıklarda yer alacak işletmelerin ortaklık hisse oranlarında; en az %5, en çok %30 olması şartı aranır.

f) Meslek kuruluşları tarafından bölgelerindeki işletmelerin katılımı ile müştereken kuracakları işletici kuruluşlarda ise; bünyelerinde aynı işkolu veya birbirini tamamlayıcı işkolunda en az 5 (beş) ortak sayısı olması koşulu aranacak olup, bunun dışında ortaklık hisse oranlarında bu fıkranın (e) bendindeki şart aranmaz.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) Geri ödemesiz finansal kiralama desteği üst limiti: ORTKA ve ORTLAB için:100.000 (yüz bin) YTL’dir. Ortak sayısının 5’den fazla olması halinde; finansal kiralama giderleri destek tutarı ilave beher ortak İşletme için: 10.000 (on bin) YTL artırılır, ancak toplam KOSGEB destek tutarı, 150.000 (yüz elli bin) YTL’yi,

b) Geri ödemeli makine-teçhizat desteği üst limiti: ORTKA ve ORTLAB için: 400.000 (dört yüz bin) YTL, ortak sayısının 5’den fazla olması halinde; ilave beher ortak işletme için; 20.000 (yirmi bin) YTL artırılır, ancak toplam KOSGEB destek tutarı, 500.000 (beş yüz bin) YTL’yi, geçmeyecek olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Altyapı ve üstyapı uygulama projesi desteği

Madde 22 —

Üretimin ve istihdamın artırılması ve teknolojilerin geliştirmesi amacı ile yeni yatırımlara altyapı ve üstyapı proje giderlerine destek verilmesidir.

Kalkınmada öncelikli yöreler kapsamında yer alan illerde KOSGEB tarafından belirlenen esaslar dahilinde;

a) Kurulacak olan küçük sanayi siteleri (KSS) için, altyapı ve üstyapı uygulama projelerine,

b) Organize sanayi bölgeleri (OSB) içinde veya dışında, bu illerdeki mülki/yerel yönetimlerce belirlenmiş olan sanayi alanlarında bedelli veya bedelsiz arsa tahsisi alarak yeni yatırım yapacak olan işletmeler için, üstyapı uygulama projelerine, verilecek desteği kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) KSS Üstyapı Uygulama Projelerinde projenin onaylanmasından sonra, brüt kapalı kullanım alanının bir metrekaresi için 3 (üç) YTL,

b) KSS altyapı uygulama projelerinde; projenin onaylanmasından sonra KSS içindeki bir işyeri için, 150 (yüz elli) YTL,

c) Organize sanayi bölgeleri (OSB) içinde veya dışında bu illerdeki mülki/yerel yönetimlerce belirlenmiş olan sanayi alanlarında, işletmeler tarafından yaptırılacak olan binaların üstyapı uygulama projeleri için; projenin onaylanması ve bina subasman seviyesinin en az %50’sinin tamamlanmasından sonra, brüt kapalı kullanım alanının bir metrekaresi için 3 (üç) YTL, olmak üzere, desteğin toplam üst limiti 10.000 (on bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Üst limit dahilinde, KSS kooperatif yönetimleri, bu fıkranın (a) ve (b)’de belirtilen seçeneklerin her birisinden veya her ikisinden, işletmeler ise; yalnızca üstyapı uygulama proje desteğinden yararlanabilir.

Nitelikli eleman desteği

Madde 23 —

İşletmelerin teknoloji düzeyinin yükseltilmesi, ürün kalitesinin ve yeni ürünlerin geliştirilmesi, verimliliğin ve yurtiçi-yurtdışı pazarlarda rekabet gücünün artırılmasının sağlanması amacı ile işletmelere/işletici kuruluşlara ve KOSGEB ile işbirliği içinde yürütülen ulusal/uluslararası projelere nitelikli eleman temini için destek verilmesidir.

Bu destekte, en fazla destek süresi 18 (on sekiz) aydır. Belirtilen limitler dahilinde bu süre içerisinde işin gereği olarak birden fazla nitelikli eleman çalıştırılabilir, ancak desteğin üst limiti tamamlandığı tarihte bu süreye bakılmaksızın KOSGEB desteği sona erer. İki yıllık meslek yüksek okulu mezunları, normal yöre ve gelişmiş yörelerde bu destekten yararlanamayacaktır.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) İşletme/işletici kuruluş ve KOSGEB ile yürütülen proje başına toplam 18.000 (on sekiz bin) YTL, fakülte ve dört yıllık yüksekokul mezunları için tüm yörelerde aylık üst limit 1.000 (bin) YTL,

b) Yalnızca kalkınmada öncelikli yörelerde bu destekten yararlanabilecek 2 yıllık meslek yüksek okulu mezunlarında aylık üst limit 700 (yedi yüz) YTL ve KOSGEB toplam destek üst limiti 12.600 (on iki bin altı yüz) YTL, olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Girişimciliği Geliştirme Destekleri

Yeni girişimci desteği

Madde 24 —

Ekonomik kalkınma ve istihdam sorunlarının çözümünün temel faktörü olan girişimciliğin desteklenmesi, yaygınlaştırılması, başarılı İşletmelerin kurulmasını sağlamak amacı ile destek başvuru tarihi itibariyle son bir yıl içinde işletmesini kurmuş olan yeni girişimcilere destek verilmesidir.

Yeni girişimcilerin, destek sözleşmesi tarihinden itibaren en fazla üç yıllık süre içerisinde iş kurmaya yönelik başlangıç giderleri ile makine-teçhizat ve donanım giderlerini karşılamaya yönelik destekleri kapsar.

Destek unsurları ve üst limitleri;

a) İş kurmaya yönelik başlangıç giderleri için verilecek geri ödemesiz destek 4.000 (dört bin) YTL,

b) Yeni Girişimcilerin sabit yatırım giderleri için;

(1) Alacakları makine-teçhizat ve ofis donanımları için teminat karşılığı geri ödemeli olarak ve ilk 12 (on iki) ay ödemesiz dönemden sonraki 24 (yirmi dört) ayda altı aylık dönemler halinde geri tahsil edilecek şekilde verilecek desteğin üst limiti 40.000 (kırk bin) YTL,

(2) Finansal Kiralama yolu ile alacakları makine-teçhizat ve ofis donanımlarının, kiralama süresi en fazla 4 (dört) yıl olacak şekilde, faturada yer alan peşin bedeli ve KDV dışında kalan kiralama giderleri için verilecek geri ödemesiz desteğin üst limiti 10.000 (on bin) YTL, olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

Destekle ilgili diğer hususlar;

Desteğin (b) bendinde yer alan iki seçenekten birisi tercih edilecektir.

Yeni girişimciler, sadece bir işletme için bu destekten yararlanabilir.

Yeni girişimcinin ortak işletme kurması halinde; ortaklık hisse oranının en az % 51 olması şartı aranır.

Yeni girişimcinin kurulu bir işletmeye ortak olması halinde ise; bu işletmenin de son bir yıl içinde kurulmuş olması ve yeni girişimcinin ortaklık hisse oranının en az % 51 olması şartı aranır.

İş geliştirme merkezi desteği

Madde 25 —

Yerel ekonomik ve sosyal gelişmeye katkıda bulunmak üzere, yeni ve başarılı küçük işletmelerin tesisini sağlamak için işletici kuruluşlar marifeti ile kurulan ve işletilen iş geliştirme merkezlerinin (İŞGEM) etkinlik ve verimliliğinin artırılmasına yönelik olarak destek verilmesidir.

KOSGEB tarafından ulusal ve uluslararası projeler kapsamında kurulan ve bu projelerin sona ermesinden sonra, işletici kuruluş tarafından faaliyetlerini sürdürmekte olan iş geliştirme merkezlerinin işletme giderlerini karşılamak üzere verilen desteği kapsar.

İŞGEM’de yer tahsis edilecek İşletmelerin imalat sanayinde faaliyet göstermeleri ve bu işletmelerin faaliyetlerine devam ediyor olmaları esastır. Ancak, kapasitenin doldurulamaması halinde diğer sektörlerde faaliyet gösteren işletmeler de İŞGEM’e kabul edilebilir. Bu durumda, işletici kuruluşa imalat sanayinde faaliyet gösteren işletmeler oranında destek verilir.

KOSGEB tarafından onaylanan başvurudaki şartlar dahilinde, destekleme süresi, bu destek öncesinde ulusal-uluslararası projeler kapsamında verilen destek süresi ile birlikte toplam 36 ay olacak şekilde hesaplanır.

Başvuruda sunulan iş planı, İŞGEM gelirlerinin giderlerini karşılama durumu, tutarlılık ve sürdürülebilirlik boyutu çerçevesinde değerlendirilir. Desteğin devam edebilmesi için İŞGEM’de yer alan toplam firma sayısının 15’in altına düşmemesi şartı aranır.

Destek unsurları ve üst limiti; işletme giderleri (personel giderleri ve kira giderleri) için verilecek geri ödemesiz desteğin üst limiti 50.000 (elli bin) YTL olup, ekteki KOSGEB destekleri tablosunda belirtilen oranda destek verilir.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Destek başvuruları, Değerlendirme, Onay ve Ödeme Koşulları

Destek başvuruları, değerlendirme, onay ve ödeme koşulları

Madde 26 —

KOSGEB desteklerinden yararlanmak isteyen işletmeler, yeni girişimci, girişimci, işletici kuruluş, meslek kuruluşları ve sektörel kuruluşların, KOSGEB veri tabanında yer almaları koşulu aranır. KOSGEB veri tabanında yer almak için en yakın KOSGEB birimleri veya sinerji odaklarına başvuruda bulunulur. KOSGEB veri tabanında yer alan işletmeler mevcut durumlarına göre değerlendirilerek ortak özellikleri taşıyanlar gruplandırılır ve işletmeler sonuç hakkında bilgilendirilir.

Destek başvuruları, değerlendirme, onay ve ödeme koşulları aşağıda belirtilmiştir:

a) Destek başvuruları:

(1) İşletme başvuruları: İşletmeler, bulundukları gruplara göre belli bir hedefe ulaşmak üzere, hedefe nasıl ulaşacağına ilişkin faaliyetler ve ihtiyaç duyduğu destekleri içeren KOSGEB web sayfasında yayınlanan standarda uygun bir plan hazırlayarak, veri tabanına kayıt edildiği ilgili KOSGEB birimine veya yöredeki sinerji odağına sunar.

(2) Yeni girişimci, girişimci, işletici kuruluş, meslek kuruluşları ve sektörel kuruluşların başvuruları: KOSGEB veri tabanında yer alan girişimci, yeni girişimci, işletici kuruluş, meslek kuruluşları ve sektörel kuruluşlar da, talep edilen desteklere ilişkin olarak KOSGEB web sayfasında yayınlanan belge ve bilgileri temin ederek, veri tabanına kayıt edildikleri ilgili KOSGEB birimine sunarlar.

(3) Teknoloji araştırma ve geliştirme desteklerine ilişkin başvurular: KOSGEB teknoloji geliştirme merkezi (TEKMER), DTİ, teknoloji yenilik merkezlerine yapılır.

b) Değerlendirme ve onay:

(1) İşletmeler: İşletmelerin ilgili KOSGEB birimine sundukları planları, KOSGEB personelinden oluşturulan plan onay komisyonları marifetiyle değerlendirilir. Yapılan değerlendirme sonucunda planları onaylanan işletmeler ile genel bir sözleşme yapılır. Ayrıca, onaylanan planda öngörülen her bir destek, KOSGEB personeli tarafından değerlendirilir ve yine KOSGEB personelinden oluşturulan destek onay komisyonuna sunulur. Destek onay komisyonu tarafından yapılan değerlendirme sonucu işletmeye bildirilir. Uygun görülen destek talepleri için, işletme ile ilgili KOSGEB birimi arasında destek sözleşmeleri yapılır. KOSGEB tarafından yapılan gruplandırma sonucu plana ihtiyaç görülmeden destek alabilecek işletmelere verilecek destekler ve bunlara ayrılacak bütçe miktarı, yıllık olarak Başkanlıkça belirlenir. Bu destekler, KOSGEB personelinin görüşü ve ilgili destek onay komisyonunun onayı ile verilir.

(2) Yeni girişimci, girişimci, işletici kuruluş, meslek kuruluşları ve sektörel kuruluşlar: Desteklere ilişkin talepleri komisyonlar marifetiyle değerlendirilir ve sonuç talep sahiplerine bildirilir. Talepleri uygun görülenler ile ilgili KOSGEB birimi arasında destek sözleşmeleri yapılır.

(3) KOSGEB teknoloji geliştirme merkezi (TEKMER), DTİ ve teknoloji yenilik merkezleri tarafından verilecek olan teknoloji araştırma ve geliştirme destekleri her bir merkez bünyesinde mevcut protokollerle oluşturulmuş olan kurullar marifetiyle değerlendirilir ve destek kararı verilir. Onaylanan destekler, işletmeden sorumlu KOSGEB personelinin uygun görüşü ve ilgili KOSGEB birimi müdürünün onayı ile verilir.

Değerlendirme ve onay komisyonların oluşumu ve çalışma usul ve esasları Başkanlıkça belirlenir.

c) Ödeme koşulları:

Destek sözleşmesi kapsamında alınan mal veya hizmetlerin tamamlanmasını müteakip ödemeye esas olan ve sözleşme ile usul-esaslarda belirtilen tüm bilgi ve belgeler ilgili KOSGEB birimine sunulur. İlgili KOSGEB birimi, teslim edilen tüm bilgi ve belgeleri sözleşmede yer alan hususlar çerçevesinde değerlendirir. Değerlendirme sonucu uygun görülen destek ödemeleri belge (fatura, tahsilat makbuzu, tedarikçiye ödemenin yapıldığına dair tedarikçi faturası ile banka dekontu) karşılığında talep sahiplerine ödenir.

DÖRDÜNCÜ KISIM

Tedarikçilerin Değerlendirilmesi ve İzlenmesi

Tedarikçilerin değerlendirilmesi ve izlenmesi

Madde 27 —

KOSGEB tarafından verilecek olan; Danışmanlık Desteği, Eğitim Desteği, Bilgisayar Yazılımı Desteği, E-Ticarete Yönlendirme Desteği, Genel Test, Analiz ve Kalibrasyon, CE İşaretlemesine İlişkin Test ve Analiz Desteği, Tanıtım Desteği, Yurtiçi Sanayi Fuarlarına Katılım Desteği, Yurtiçi Uluslararası Sanayi İhtisas Fuarlarına Katılım Desteği ve Altyapı ve Üstyapı Uygulama Projesi Desteği ile Finansal Kiralama yöntemi ile verilecek olan Teknoloji Araştırma ve Geliştirme Desteği, Ortak Kullanım Amaçlı Makine ve Teçhizat Desteği ve Yeni Girişimci Desteğinin daha etkin ve verimli kullanımının sağlanabilmesi için tedarikçilerin temin edecekleri mal ve hizmetlerin kalite ve fiyatlarının değerlendirilmesi ve veri tabanında izlenmesi aşağıdaki şekilde yapılır.

a) Duyuru; tedarikçi tarafından sağlanan desteklerde, tedarikçiler ile sundukları mal ve hizmetlere yönelik başvuru, istenilen belgeler, değerlendirme, tedarikçi veri tabanına alma, veri tabanından geçici veya sürekli olarak çıkarılmasına ilişkin kriterler usul esaslar ile Başkanlıkça belirlenir ve duyurulur.

b) Başvuru; tedarikçilere ilişkin başvuru, desteği veren veya destekten sorumlu KOSGEB Birimine yapılır.

c) Değerlendirme komisyonlarının oluşumu ve işleyişi; desteği veren veya destekten sorumlu KOSGEB birimince başvuru ön değerlendirmesi yapılır ve Başkanlıkça oluşturulan teknik inceleme komisyonuna gönderilir. Bu komisyona gerekli durumlarda üniversiteler ve destek ile ilgili ihtisas kurumlarından üye alınabilir. Teknik inceleme komisyonunun değerlendirmesini müteakip, tedarikçiler ve desteklenecek mal ve hizmetleri ile bunların fiyatları Başkanlıkça oluşturulan onay komisyonu tarafından değerlendirilir. Uygun görülenleri KOSGEB tedarikçi veri tabanına kaydedilir. Tedarik konusu ile ilgili kamu kurum ve kuruluşları ve üniversiteler tarafından onaylanmış (akredite edilmiş) tedarikçiler ve/veya mal ve hizmetleri, teknik inceleme komisyonu değerlendirmesinden muaf tutulabilir.

d) Tedarikçilerin izlenmesi, KOSGEB’e taahhüt ettiği mal ve hizmet kalitesi ile teklif ettiği fiyatlara aykırı uygulama ve KOSGEB’ce belirlenen ilkelere aykırı davranışların KOSGEB tarafından tespiti durumunda, tedarikçinin gerektiğinde veri tabanından geçici veya sürekli olarak çıkarılması ve tekrar değerlendirmeye alınması da onay komisyonunun kararı ile gerçekleştirilir.

BEŞİNCİ KISIM

Çeşitli ve Son Hükümler

Genel hükümler

Madde 28 —

Genel hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) Desteklerden yararlananlar, bu destekler karşılığında elde edilen başarı ve ekonomiye olan katkının ölçülebilmesi için, KOSGEB tarafından destek süresince ve desteğin sona ermesinden sonra tüm destekler; istihdam, ciro, ihracat, makine-teçhizat yatırımı, üretim artışı, ürün geliştirme ve benzeri performans kriterleri çerçevesinde izlenir. Destekten yararlanıcıların, performans ölçümüne ilişkin olarak KOSGEB tarafından istenen bilgi ve belgeleri vermemesi halinde destekler durdurulur.

b) Desteklere ilişkin başvuru koşulları, değerlendirme ve ödeme esasları Başkanlıkça hazırlanacak alt düzenleyici işlemler ile belirlenir. Desteklere ayrılacak bütçe yıllık olarak belirlenir. Her yıl bütçe imkanları dikkate alınarak yapılan planlamaya göre; ihtiyaç hasıl olması durumunda verilecek olan desteklerin miktar ve oranları KOSGEB İcra Komitesi tarafından yeniden belirlenebilir. Yapılan değişiklikler KOSGEB web sayfasında ilan edilir.

c) İşletmelerin ve KOSGEB destekleri kapsamında mal veya hizmet üreten tedarikçilerin, KOSGEB veri tabanında yer almaları koşulu aranır. İşletmelerin, veri tabanına başvuru, değerlendirme, kabul/ret ve belirli bir süre ile KOSGEB desteklerinden yararlandırılmaması esasları ile tedarikçilerin, KOSGEB veri tabanına başvuru, değerlendirme, kabul/ret, belirli bir süre iş verilmemesi ve/veya çıkarılma esasları ile destek kapsamında yer alan mal ve hizmetlere KOSGEB tarafından verilecek destek miktarları Başkanlıkça belirlenir.

d) Bu Yönetmelikte yer alan desteklerden, desteğe ilişkin maddelerinde özel hüküm olmadığı durumlarda en fazla 3 (üç) yıl içerisinde toplam tutarı üst limite kadar yararlanılabilir.

e) Destek ödemesi, ilgili desteğe ilişkin alt düzenleyici işlemlerde belirtilen ödemeye esas belgeler tamamlandıktan sonra desteğin türüne göre; işletmeye, yeni girişimciye, girişimciye, işletici kuruluşa, işbirliği yapılan kurum ve kuruluşlara veya bunlar adına tedarikçiye yapılabilir.

f) Bu Yönetmelikte belirlenen destek limitlerinin izlenmesine yönelik TL/YTL (Türk Lirası/Yeni Türk Lirası) ve döviz cinsi dönüşüm hesaplamaları ile ödemelerde, desteğe ilişkin fatura veya fatura yerine geçen belgenin düzenlenme tarihindeki T.C. Merkez Bankası döviz alış kuru esas alınır.

g) Bu Yönetmelik kapsamında verilen geri ödemeli desteklerde, KOSGEB tarafından verilen destek tutarı kadar teminat (banka teminat mektubu, hazine bonosu) alınır. Yurtdışından akreditif açılarak yapılacak satın alımlarda, yeni girişimci, işletmenin ve işletici kuruluşun yazılı talebi halinde ve yeni girişimci, işletme ve işletici kuruluş tarafından gayri kabili rücu akreditif hesabı açıldığının ve yeni girişimci/işletme/işletici kuruluş katkı payının bu hesaba yatırıldığının belgelenmesi kaydı ile, yeni girişimci, işletme ve işletici kuruluş adına, KOSGEB destek miktarı söz konusu akreditif hesabına aktarılır.

h) Desteklerin; kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine aykırı kullanımları, desteklerden yararlananların yanlış bilgi ve beyanda bulunduklarının ve aynı destek konusunda, herhangi bir başka kamu kurum ve kuruluşundan destek aldığının tespiti halinde, verilen veya verilecek tüm destekler sona erdirilir. Verilen destek tutarları nakden ve tamamen 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre KOSGEB tarafından tahsil edilir.

i) Sermayesinin % 25’inden fazlası 150 (yüz elli)’den fazla işçi çalıştıran büyük işletmelere veya % 50’den fazla hissesi il özel idaresi veya belediyelere ait olan işletmeler, işletme tanımına uysalar dahi bu desteklerden yararlanamazlar. Ancak, ortağı girişim sermayesi şirketleri olan işletmeler bu kapsam dışındadır.

j) Herhangi bir destek için başvuru yapılmış olması, KOSGEB’i taahhüt altına sokmadığı gibi, müracaat edene de bir hak kazandırmaz. Başvurular, KOSGEB tarafından belirlenen esaslar ve kriterlere göre değerlendirilir.

Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin alt düzenleyici işlemler

Madde 29 —

Bu Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin alt düzenleyici işlemler, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren KOSGEB tarafından en geç bir ay içinde hazırlanarak, Başkanın onayı ile yürürlüğe girer.

Yönetmelikte hüküm bulunmayan haller

Madde 30 —

Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde, 3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanun ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine göre işlem tesis edilir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

Madde 31 —

30/06/2003 tarihli ve 25154 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan KOSGEB Destekleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1 —

Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce, KOSGEB tarafından taahhüt edilmiş destekler ile ilgili işlemler tabi oldukları mevzuat hükümlerine göre sonuçlandırılır.

Yürürlük

Madde 32 —

Bu Yönetmelik, yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 33 —

Bu Yönetmelik hükümlerini KOSGEB Başkanı yürütür.

Ekleri görmek için lütfen tıklayınız

Resmi Gazete Tarihi: 14.07.2007 Resmi Gazete Sayısı: 26582

SİGORTA VE REASÜRANS ŞİRKETLERİ İLE EMEKLİLİK ŞİRKETLERİNİN FİNANSAL RAPORLAMALARI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1– (1) Bu Yönetmeliğin amacı, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketlerinin; hesap ve kayıt düzeninde şeffaflık ve tekdüzenin sağlanması, işlemlerinin kayıt dışında kalmasının önlenmesi, faaliyetlerinin gerçek mahiyetlerine uygun olarak sağlıklı ve güvenilir bir biçimde muhasebeleştirilmesi, konsolide ve konsolide olmayan bazda mali durumları, mali performansları ile yönetimin etkinliği hakkında bilgileri içeren finansal tablolarının zamanında ve doğru bir şekilde hazırlanması, raporlanması ve yayımlanmasına ve belgelerin saklanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2– (1) Bu Yönetmelik, 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 18 inci maddesi ile 28/3/2001 tarihli ve 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununun 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3– (1) Bu Yönetmelikte yer alan;

a) Birlik: Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliğini,

b) Kanun: 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ile 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununu,

c) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,

ç) Sigortacılık Gözetim Sistemi: Şirketlerin uzaktan gözetimini teminen oluşturulan elektronik veri transferi sistemini,

d) Şirket: Türkiye’de kurulmuş sigorta ve reasürans şirketleri ile yabancı ülkelerde kurulmuş sigorta ve reasürans şirketlerinin Türkiye’deki teşkilatını ve emeklilik şirketlerini,

e) Türkiye Muhasebe Standardı: Türkiye Muhasebe Standartları Kurulu tarafından yürürlüğe konulmuş olan Türkiye Muhasebe Standartları ve Türkiye Finansal Raporlama Standartları ile bunlara ilişkin ek ve yorumları

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Faaliyetlerin Muhasebeleştirilmesi, Finansal Tablolar ve Finansal Raporlar

Faaliyetlerin muhasebeleştirilmesi

MADDE 4– (1) Şirket faaliyetlerinin, ikinci fıkrada belirtilen konularda Müsteşarlıkça çıkarılacak tebliğler hariç olmak üzere, bu Yönetmelik ile Türkiye Muhasebe Standartları Kurulunun finansal tabloların hazırlanma ve sunulma esaslarına ilişkin mevzuat hükümleri çerçevesinde muhasebeleştirilmesi esastır.

(2) Sigorta sözleşmelerine, bağlı ortaklık, birlikte kontrol edilen ortaklık ve iştiraklerin muhasebeleştirilmesi ve konsolide finansal tablolar, kamuya açıklanacak finansal tablolar ile bunlara ilişkin açıklama ve dipnotların düzenlenmesine ilişkin usul ve esaslar Müsteşarlıkça çıkarılacak tebliğler ile belirlenir.

Finansal tablolar

MADDE 5– (1) Finansal tablolar; bilanço, gelir tablosu, özsermaye değişim tablosu, nakit akış tablosu ile kâr dağıtım tablosundan oluşur. Finansal tablo dipnot ve açıklamaları ile finansal tablolarda yer alan bilgilere ilişkin açıklayıcı rapor ve tablolar, finansal tabloların ayrılmaz parçalarıdır. Bilanço ve gelir tablosu, dipnot, açıklama ve ekleri ile birlikte temel finansal tabloları oluşturur.

Bilanço

MADDE 6– (1) Bilanço, şirketlerin belirli bir tarihteki iktisadi ve mali durumunu yansıtan, varlıklarını, borçlarını ve özsermayelerini, aktif ve pasif hesaplar şeklinde gerçeğe uygun ve doğru bir biçimde gösteren tablodur. Bilançonun aktif bölümü paraya dönüşüm çabukluğuna, pasif bölümü ise ödeme çabukluğuna göre düzenlenir.

(2) Bilanço net değer esasına göre hazırlanır. Bu nedenle, şirketin aktif ve pasif yapısını düzenleyici nitelikteki hesaplar ilgili bulundukları kalemlerin altında birer indirim kalemi olarak gösterilir. Bilançonun aktif ve pasif yapısını yansıtan hesaplar kendi aralarında mahsup edilemez. Borç bakiyesi veren hesapların bilançonun aktif bölümünde, alacak bakiyesi veren hesapların pasif bölümünde yer alması sağlanır.

(3) Varlıklar gelecekteki iktisadi faydaların kullanma hakkının şirkete ait olması ve güvenilir bir şekilde ölçülebilen değer veya maliyetinin bulunması durumunda bilançoda gösterilir. Tutarları kesin olarak saptanamayan alacaklar için herhangi bir tahakkuk işlemi yapılamaz. Bu tür alacaklar aktif kalemlere ilişkin açıklama ve dipnotlarda gösterilir.

(4) Yükümlülükler iktisadi faydaları içeren kaynakların şirket dışına çıkmasına yol açacak bir edime sahip olunması ve bu edimin yerine getirilmesi için gerekli tutarın güvenilir bir şekilde ölçülebilmesi durumunda bilançoda gösterilir.

(5) Tutarı kesin olarak saptanamayanlar veya ihtilafa konu olanlar da dahil olmak üzere,şirketin bilinen ve tutarı uygun olarak tahmin edilebilen bütün yabancı kaynakları tespit ve kayıt edilerek bilançoda gösterilmelidir.

Gelir tablosu

MADDE 7– (1) Gelir tablosu, şirketin belirli bir hesap döneminde elde ettiği tüm hasılat ve gelirler ile katlandığı tüm maliyet ve giderleri sınıflandırılmış olarak gösteren ve dönem faaliyet sonuçlarını kâr veya zarar olarak özetleyen tablodur.

(2) Bütün gelir ve giderler, tahakkuk tarihleri itibarıyla kayda alınır ve tahakkuk ettikleri hesap dönemine ait gelir tablosunda gösterilir.

(3) Bütün gelir ve giderler, kaynakları itibarıyla sınıflandırılır, her gelir grubu benzer olduğu gider grubu ile karşılaştırılır. Bir gelir kalemi, tamamen veya kısmen bir gider kalemiyle netleştirilmek suretiyle gelir tablosu kapsamından çıkarılamaz.

(4) Gelirler, varlıklardaki artışa veya yükümlülüklerdeki azalışa bağlı olarak elde edilebilir iktisadi faydalarda güvenilir bir şekilde ölçülebilen bir artış olduğunda, gelir tablosunda muhasebeleştirilir. Gelirlerin kayda alınması,varlıklardaki artış veya yükümlülüklerdeki azalışlarla eş zamanlı olarak gerçekleştirilir.

(5) Giderler, varlıklardaki azalış veya yükümlülüklerdeki artışa bağlı olarak elde edilebilir iktisadi faydalarda güvenilir bir şekilde ölçülebilen bir azalış olduğunda, gelir tablosunda muhasebeleştirilir. Giderlerin muhasebeleştirilmesi, yükümlülüklerdeki artış veya varlıklardaki azalışlarla eşzamanlı olarak gerçekleştirilir.

(6) Gerçekleşmemiş gelir ve kârlar, gerçekleşmiş gibi veya gerçekleşenler gerçek tutarından fazla veya az gösterilemez. Belirli bir dönem veya dönemlerin, gerçeğe uygun faaliyet sonuçlarını göstermek için, ilgili dönem veya dönemlerin başında veya sonunda doğru hesap kesimi ve mutabakatı işlemleri yapılmalıdır.

(7) Gelir, gider, kâr ve zarar kayıtları ile ilgili olarak düzeltme kaydı yapılmasının gerekmesi, ancak, bu kayıtların önceki dönemlerin finansal tablolarında düzeltme yapılmasını gerektirecek büyüklük ve nitelikte olmaması durumunda, yapılan düzeltmeler dönemin gelir tablosunda gösterilir.

Nakit akış tablosu

MADDE 8– (1) Nakit akış tablosu, belirli bir muhasebe döneminde şirketlerin nakit ve nakit benzeri varlıklarında meydana gelen değişiklikleri ifade eden nakit akışlarını (nakit tahsilat ve ödemelerini), kaynakları ve kullanım yerleri bakımından sigortacılık faaliyetleri, yatırım faaliyetleri ve finansman faaliyetleri itibarıyla sınıflandırarak gösteren tablodur. Nakit akış tablosu, şirketin nakit ve nakde eşdeğer varlık yaratma kabiliyetinin, bunların tutarının, zamanlamasının ve kesinliğinin değerlendirilmesine yönelik finansal bilgileri içerir ve bu tablonun düzenlenmesinde nakit esası benimsenir.

Özsermaye değişim tablosu

MADDE 9– (1) Özsermaye değişim tablosu, sermaye kalemlerinin her birinin dönem başı bakiyesini, dönem içinde söz konusu kalemlerde meydana gelen artışları veya azalışları ve dönem sonu kalanını ayrı ayrı gösterecek biçimde düzenlenir. Karşılaştırılabilirliği sağlamak bakımından, cari dönem hareketlerinin yanı sıra önceki dönem hareketleri ayrı bir bölüm şeklinde gösterilir.

Kâr dağıtım tablosu

MADDE 10– (1) Kâr dağıtım tablosu şirketlerin dönem kârının dağıtım biçimini gösteren tablodur. Bu tablo dönem kârından ödenecek vergilerin, ayrılacak yedeklerin ve ortaklara dağıtılacak kâr paylarının açıkça görülmesi için düzenlenir.

Finansal raporlar

MADDE 11– (1) Şirketler tarafından bu Yönetmelik ve ilgili tebliğlerde belirtilen biçim ve içerikte hazırlanan yıl sonu bilânçosu, yıllık gelir, nakit akış, özsermaye değişim, kâr dağıtım tabloları, bunların açıklama ve dipnotları ile bağımsız denetim raporu hesap yılı sonu finansal raporunu; ara dönem bilânçosu, gelir, nakit akış ve özsermaye değişim tablosu, bunların açıklama ve dipnotları ve bağımsız denetim raporu ara dönem finansal raporunu oluşturur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Finansal Raporlamadan Sorumluluk, Finansal Raporların

Yetkili Kişilerce İmzalanması, Sunumu ve Yayımlanması

Yönetim kurulunun sorumluluğu

MADDE 12– (1) Yönetim kurulu, bu Yönetmelikte belirlenen usul ve esaslara uygun olarak faaliyetlerin muhasebeleştirilmesi, finansal tabloların hazırlanması, onaylanması, denetlenmesi, yetkili mercilere sunulması ve yayımlanması dâhil finansal raporlama sistemi ile ilgili görev, yetki ve sorumlulukları belirlemek, bilgi sistemlerini yeterli hale getirmek ve uygulamayı gözetmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğe bağlı olarak yönetim kurulu, muhasebe ve raporlama sistemiyle ilgili olarak; temel politikaların belirlenmesi, iş tanımlarının, görev, yetki ve sorumlulukların iş akış şemasına uygun olarak açık bir şekilde yapılması, iç ve dış bilgi akış sisteminin yeterli hale getirilmesi, yetki ve sorumlulukların açık bir şekilde belirlenmesi ve bununla ilgili uygulamanın gözetilmesi hususlarında gerekli tedbirleri almakla sorumludur.

Finansal raporların yetkili kişilerce imzalanması

MADDE 13– (1) Şirketlerin genel müdürü, mali işlerden sorumlu genel müdür yardımcısı, muhasebe veya mali işlerden sorumlu müdürü tarafından ad, soyad ve unvan belirtilmek suretiyle, bağımsız denetim raporu hariç olmak üzere, biçimi Müsteşarlıkça belirlenecek yıl sonu ve ara dönem finansal tablolar ile bunlara ilişkin açıklama ve dipnotları bu Yönetmelik hükümlerine ve muhasebe kayıtlarına uygun olduğu belirtilerek imza edilir ve denetçiler tarafından onaylanır. İlgili branşlarda faaliyet gösteren sigorta şirketlerinde finansal tablolar ilave olarak yetkili aktüer tarafından onaylanır.

(2) İmza yükümlülüğü, Türkiye’de şube açmak suretiyle faaliyette bulunan şirketlerin finansal tabloları Türkiye’deki yönetim merkezleri tarafından düzenlenir.

Finansal raporların sunumu ve yayımı

MADDE 14– (1) Sigorta ve emeklilik şirketleri; Mart, Haziran ve Eylül ayları sonu itibarıyla düzenleyecekleri konsolide olmayan ara dönem finansal raporlarını bir ay içinde, konsolide olanları ise iki ay içinde Aralık ayı sonu itibariyle düzenleyecekleri konsolide olmayan yıl sonu finansal raporlarını iki ay içinde, konsolide olanları ise üç ay içinde Müsteşarlığa elektronik ortamda ve matbu olarak tevdi etmek zorundadır. Söz konusu finansal raporların denetimden geçmesi durumunda bu sürelere iki hafta ilave edilir.

(2) Reasürans şirketlerinde bu maddede belirtilen süreler iki katı olarak uygulanır. Bir yıldan uzun süreli hayat, sağlık ve ferdi kaza sigorta sözleşmeleri için şirketlerce gönderilecek finansal tablolara ayrıca yetkili aktüer tarafından onaylanacak matematik karşılıkları ve hayat sigortaları için sigortalılara dağıtılacak kâr payının özetini gösteren bir belge de eklenir.

(3)Şirketler yıl sonu finansal raporlarını genel kurullarının onayladığı tarihten itibaren bir ay içinde yurt çapında dağıtımı yapılan ve son bir aylık asgari ortalama tirajı Müsteşarlıkça belirlenen günlük iki gazetede ilan ettirmek ve ilan edilen gazetenin bir nüshası ile birlikte ilan edilen bilgilerin Müsteşarlığa gönderilen bilgilerle aynı olduğuna ilişkin beyanlarını ve ayrıca 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 347 nci maddesi uyarınca teşkil olunan denetçiler tarafından hazırlanan rapor ile 327 nci maddesi uyarınca teşkil olunan yönetim kurulu raporunu ilanı müteakip yedi gün içerisinde Müsteşarlığa ve Birliğe matbu olarak tevdi etmek zorundadır. Finansal tabloların Mayıs ayı sonuna kadar şirket genel kurulu tarafından onaylanamaması durumunda; söz konusu bilgi ve belgeler, genel kurul tarafından onaylama işleminin yapılamamasının nedenleri ile birlikte, Haziran ayı sonuna kadar Müsteşarlığa ve Birliğe tevdi edilir.

(4) Türkiye’de teşkilat kurmak suretiyle faaliyette bulunan şirketlerin, merkezlerinin bilânço, gelir ve nakit akış tablolarını kurulu bulundukları ülkede yetkili organlarınca onayladıkları tarihten itibaren Müsteşarlığa elektronik ortamda ve matbu olarak tevdi etmek zorundadır.

(5)Şirketler, yıl sonu finansal raporlarını üçüncü fıkra kapsamında gazetede yayımlandığı tarih itibariyle, ara dönem finansal raporlarını ise Müsteşarlığa tevdi ettikleri tarih itibariyle kendi internet sayfalarında yayımlamak ve en az beş yıl süreyle kullanıcıların kesintisiz erişimine olanak sağlamak zorundadır. Birlik şirketlerin bu yükümlülüklerinin yerine getirilip getirilmediğini takip etmek, aksaklıkların giderilmesini teminen şirketleri uyarmak ve gerekli durumlarda Müsteşarlığa bilgi vermek zorundadır.

(6) Finansal raporların birinci, ikinci ve üçüncü fıkrada belirtilen yetkili mercilere gönderilmesine ve ilân edilmesine ilişkin olarak arızî hâllerde şirketlere ek süre vermeye Müsteşarlık yetkilidir.

Finansal tabloların yeniden yayımlanması

MADDE 15– (1) (Değişik:RG-14/6/2008-26906)Şirketlerin yayımladıkları finansal tabloların; aktif toplamını yüzde 5, defteri kebir hesap kalemlerini yüzde 20 veya şirket vergi sonrası kâr ya da zarar tutarının özsermayelerini yüzde 10 oranında fazla ya da az gösterecek şekilde düzenlenmiş olması hallerinde, finansal tabloların düzeltilmiş şekli yayımlatılma gerekçesi ile birlikte, durumun Müsteşarlık tarafından ilgili şirkete tebliğini takip eden on gün içerisinde daha önceki ilanın yapıldığı gazetelerde şirketçe yayımlatılır ve ilan edilen gazetenin bir nüshası ilanı müteakip yedi gün içerisinde Müsteşarlığa gönderilir. Yanlış düzenlenen ancak üzerinden bir veya daha fazla hesap yılı geçmiş olan finansal tabloların düzeltilmiş şekli ile yayımlatılmamasına Müsteşarlık karar verebilir.

(2) Müsteşarlık yukarıdaki fıkrada yer alan hata ve yanlışlara ilişkin oranların altında kalan durumlarda şirketi uyarır. Ancak, bu hataların Müsteşarlığın uyarısından sonra tekrar etmesi ya da kamuoyunu veya Müsteşarlığı aldatmaya yönelik kasıt olduğunun tespit edilmesi halinde, Müsteşarlık yukarıdaki fıkradaki oranları ve süreleri dikkate almadan kamuoyunu yanıltan tüm finansal tabloların yeniden yayımlatılmasını şirketten isteyebilir.

(3) Yeniden yayımlatılması istenen finansal tabloların Müsteşarlıkça verilen süre içerisinde Şirket tarafından tekrar yayımlattırılmaması halinde, söz konusu tablolar Birlik tarafından resen yayımlatılır ve masrafı şirketten tahsil edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Gözetim

MADDE 16– (1) Şirketler, finansal raporlar dışında usul ve esasları Müsteşarlıkça belirlenecek tablo, rapor ve cetvelleri ile hesap özetlerini ihtiva eden gözetim raporlarını Müsteşarlıkça belirlenen esaslar ve süreler çerçevesinde Sigortacılık Gözetim Sistemi kapsamında veya matbu olarak Müsteşarlığa tevdi etmek zorundadırlar.

(2) Gözetim raporlarının usulüne uygun olarak veya zamanında gönderilmemesi durumunda Müsteşarlık, şirketlerin muhasebe ve bilgi işlem birimlerinde yeni eleman ve donanım temini de dahil olmak üzere gerekli düzenlemelerin veya iyileştirmelerin yapılmasını talep edebilir. Söz konusu düzenlemenin veya iyileştirmenin yapılmaması ya da yeterli olmaması durumunda şirketlerin bilgi işlem ve veri tabanı alt yapısının gözetim ve denetim için yeterli olmadığı kabul edilir.

Tekdüzen hesap planı ve izahnamesi

MADDE 17– (1) Şirketler tarafından uygulanacak sigortacılık tekdüzen hesap planı ve izahnamesi Müsteşarlıkça düzenlenir.

Belgelerin saklanması

MADDE 18– (1) Şirketlerin, sigortalılarından ve resmi ya da özel kurum ve kuruluşlardan aldıkları mektup, telgraf, elektronik posta mesajı, ilam ve tebligatlar ile diğer yazıları, faaliyetleri ile ilgili belgelerin asıllarını veya mümkün olmadığı hâllerde sıhhatlerindenşüpheye mahal vermeyecek kopyalarını ve sigortalılarına ve Resmî ya da özel kurum ve kuruluşlara yazdıkları yazıların makine ile alınmış, tarih ve numara sırası verilerek düzenlenecek suretlerini istenildiğinde ibraz edilebilecek şekilde nezdlerinde on yıl süreyle saklamaları zorunludur.

(2) Birinci fıkrada belirtilen belgelerin, oluşturulacak evrak kayıt sisteminde tarih, numara ve konusu belirtilmek suretiyle kaydının tutulması zorunludur.Şirketler, diğer kanunlar ile getirilen sınırlamalar saklı kalmak kaydıyla, yasal defterler dışındaki belgeleri, Müsteşarlıkça yapılacak denetimlerde veya istenmesi halinde ibraz edilebilecek şekilde mikrofilm, mikrofiş olarak veya elektronik, manyetik veya benzeri ortamlarda saklayabilirler.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 19– (1) 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sigortacılık Muhasebe Sistemi Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 20– (1) Bu Yönetmelik 1/1/2008 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 21– (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakan yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
14/7/2007	26582
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
	14/6/2008	26906

Resmi Gazete Tarihi: 14.07.2006 Resmi Gazete Sayısı: 26228

KÜLTÜR YATIRIM VE GİRİŞİMLERİNE GELİR VERGİSİ STOPAJI, SİGORTA PRİMİ İŞVEREN PAYI VE SU BEDELİ İNDİRİMİ İLE ENERJİ DESTEĞİ UYGULAMASINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, kültür belgesi verilen yatırım veya girişimlere, münhasıran kültür belgeli yatırım veya girişimde çalıştıracakları işçi ücretlerinden gelir vergisi stopajı, sigorta primi işveren payı ve su bedeli indirimi ile enerji desteği sağlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, kültür belgesi verilen yatırım veya girişimlere, münhasıran kültür belgeli yatırım veya girişimde çalıştıracakları işçi ücretlerinden gelir vergisi stopajı, sigorta primi işveren payı ve su bedeli indirimi ile enerji desteği sağlanmasına ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 14/7/2004 tarihli ve 5225 sayılı Kültür Yatırımları ve Girişimlerini Teşvik Kanununun 5 inci ve 6 ncı maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Kültür ve Turizm Bakanlığını,

b) Girişim belgesi: Kanunun amacına uygun faaliyetlerin sürdürüldüğü girişimlere 16/8/2005 tarihli ve 25908 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kültür Yatırım ve Girişimlerinin Nitelikleri ve Nicelikleri Yönetmeliğinde düzenlenen esaslar doğrultusunda Bakanlıkça verilen belgeyi,

c) İl müdürlüğü: Kültür ve turizm il müdürlüğünü,

ç) Kanun: 14/7/2004 tarihli ve 5225 sayılı Kültür Yatırımları ve Girişimlerini Teşvik Kanununu,

d) Kültür belgesi: Kültür Yatırım ve Girişimlerinin Nitelikleri ve Nicelikleri Yönetmeliği gereğince Bakanlıkça verilen kültür yatırımı ve girişimi belgesini,

e) Yatırım belgesi: Kanunun amacına uygun yatırımlara Kültür Yatırım ve Girişimlerinin Nitelikleri ve Nicelikleri Yönetmeliğinde düzenlenen esaslar doğrultusunda Bakanlıkça verilen belgeyi

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Gelir Vergisi Stopajı İndirimine İlişkin Esaslar

Gelir vergisi stopajı indirimi

MADDE 5 – (1) Kanun uyarınca belge almış kurumlar vergisi mükellefi yatırımcı veya girişimcilerin, ilgili idareye verecekleri aylık prim ve hizmet belgesinde bildirdikleri, münhasıran belgeli yatırım veya girişimde çalıştıracakları işçilerin ücretleri üzerinden hesaplanan gelir vergisinin, yatırım aşamasında üç yılı aşmamak kaydıyla yüzde ellisi, işletme aşamasında ise yedi yılı aşmamak kaydıyla yüzde yirmi beşi, verilecek muhtasar beyanname üzerinden tahakkuk eden vergiden terkin edilir.

(2) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığınca belirlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Sigorta Primi İşveren Payı İndirimine İlişkin Esaslar

Sigorta primi işveren payı indirimi

MADDE 6 – (1) Kurumlar vergisi mükellefi olan kültür belgeli yatırımcı veya girişimcilerin, münhasıran belgeli yatırım veya girişimde fiilen çalıştıracakları işçilerin, 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 72 ve 73 üncü maddeleri uyarınca prime esas kazançları üzerinden hesaplanan sigorta primlerinin işveren paylarının yatırım aşamasında üç yılı aşmamak üzere yüzde ellisi, işletme aşamasında yedi yılı aşmamak üzere yüzde yirmi beşi oranındaki tutar, Bakanlık Bütçesine konulacak ödenekten karşılanır. Bakanlık, sigorta primi işveren paylarına ilişkin indirim tutarlarını, Sosyal Güvenlik Kurumunun talep tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde öder.

(2) Sigorta primi işveren payı indiriminden yararlanabilmek için çalıştırılacak sigortalılara mahsus olarak düzenlenen aylık prim ve hizmet belgesinin 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79 uncu maddesinde belirtilen süre ve şekilde Sosyal Güvenlik Kurumuna verilmiş olması şarttır.

(3) Birinci fıkra hükmünün uygulanması ile kültür yatırım veya girişimlerinin nitelikleri dikkate alınarak işverence çalıştırılabilecek azami işçi sayısının belirlenmesiyle ilgili usul ve esaslar, Maliye Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanlıkça müştereken belirlenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Enerji Desteği ve Su Bedeli İndirimine İlişkin Esaslar

Enerji desteği

MADDE 7 – (1) Enerji desteği, kültür belgeli yatırım veya girişimlerin münhasıran belgeli yatırım veya girişimde kullandıkları ve bedelini fatura döneminde peşin olarak ödemiş oldukları faturalarda kayıtlı doğalgaz ile aktif elektrik enerjisi tüketim bedeli üzerinden beş yıl süreyle yüzde yirmi oranında uygulanır. Beş yıllık süre kültür belgesinin verildiği, belgeli olarak faaliyete başlanmışsa faaliyete başlandığı tarihten itibaren başlar.

(2) Enerji desteğinde faturalara kayıtlı aktif enerji gideri ile fiilen kullanılan doğalgaz gideri esas alınır. Vergiler ile gecikme bedelleri teşvik ödemesinde dikkate alınmaz. Geçmiş dönem borcu olanlar borçlarını tamamen ödedikten sonra enerji desteğinden yararlanabilirler.

(3) Enerji desteğinden yararlanacak belgeli yatırım veya girişimlerin elektrik veya doğalgaz sayaçlarının müstakil olması gerekir.

(4) (Değişik:RG-25/8/2012-28392) Firmalara ödenmesi gereken enerji desteği tutarları, Bakanlık Bütçesinden her altı ayda bir ilgililerin banka hesabına aktarılır.

Enerji desteğine ilişkin başvuru

MADDE 8 – (1) Enerji desteğinden yararlanmak isteyen belgeli yatırımcı veya girişimciler aşağıda belirtilen bilgi ve belgelerle birlikte (Değişik ibare:RG-31/7/2009-27305) il müdürlüğüne müracaat ederler.

a) Ekli örneğe uygun olarak hazırlanmış bilgi formu (Ek:1),

b) Ekli örneğe uygun olarak hazırlanmış taahhütname (Ek:2),

c) Kültür yatırım veya girişim belgesi sureti,

ç) T.C Ziraat Bankası şube adı ve hesap numarası.

(2) (Mülga:RG-31/7/2009-27305)

(3) (Değişik ibare:RG-31/7/2009-27305) İl müdürlüğünce uygun görülen yatırımcı veya girişimciler, enerji desteğinden yararlanmak için her ay destekten yararlanılacak döneme ait doğalgaz ve aktif elektrik enerjisi tüketim fatura veya ödeme belgelerinin asılları ile birlikte il müdürlüğüne başvururlar. İl müdürlükleri, bu Yönetmelik esasları çerçevesinde uygulanacak enerji desteği tutarını belirleyerek Bakanlığa bildirir. Başvuru belge ve bilgilerinde varsa eksiklik il müdürlüğü tarafından tamamlattırılır.

Su bedeli indirimi uygulaması

MADDE 9 – (1) Kültür belgeli yatırım veya girişimler, münhasıran belgeli yatırım veya girişimde kullanılan su bedelini yörede uygulanan en düşük tarifeden öderler.

(2) Yörede su dağıtım hizmetini yürüten kuruluşlar, kültür belgeli yatırım veya girişimlerce kültür belgesi ve su tüketim faturalarının ibrazı halinde gerekli işlemleri yapar.

(3) Su bedeli indirimi, kültür belgesinin geçerli olduğu sürece uygulanır.

(4) Su bedeli indiriminden yararlanacak yatırım ve girişimlerin su sayaçlarının bağımsız olması zorunludur.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Ortak esaslar

MADDE 10 – (1) Kanunda belirtilen teşvik uygulama süreleri, kültür belgesinin alındığı ve faaliyete başlandığı tarihten itibaren hesaplanır.

(2) Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b), (c) ve (d) bentlerindeki teşvik ve indirim unsurlarından yararlanan kültür yatırım ve girişimleri için başka bir teşvik mevzuatında da benzer teşvik veya indirimlerin bulunması halinde, yatırımcı veya girişimcilerin lehine olan hükümler uygulanır.

(3) Belgeli yatırımı veya girişimi Bakanlığın izni ile devralanlar, devir tarihinden itibaren kalan süreler içinde bu Yönetmelik esaslarına göre teşvik ve indirimden yararlanırlar. Devredilen belgelerde belgenin ilk verildiği tarih ve eski belge numarası belirlenir.

(4) Aynı yatırımcı veya girişimcinin birden fazla belgeli yatırım veya girişiminin bulunması halinde, bu Yönetmelik çerçevesinde uygulanan teşvik ve indirimler her bir yatırım veya girişim için ayrı ayrı tespit edilir.

(5) Kültür belgesinin hükümsüz olması veya Bakanlıkça iptal edilmesi gibi haller nedeniyle yatırımcı veya girişimcilerin teşvik veya indirim hakkını kaybetmeleri halinde durum, Bakanlıkça onbeş gün içinde uygulayıcı kurum ve kuruluşlara yazılı olarak bildirilir.

(6) Kültür yatırımı veya girişimlerine yönelik olarak bu Yönetmelikte düzenlenen teşvik ve indirim unsurları ile bunlardan yararlanmaya yönelik diğer usul ve esaslar, Bakanlık ve ilgili bakanlıklar ile Hazine ve Devlet Planlama Teşkilatı müsteşarlıklarınca müştereken tespit edilir.

Müeyyide

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelikte belirtilen teşviklerden yararlanan kültür belgeli yatırım veya girişimlerce ilgili kurum veya kuruluşlara yanlış veya yanıltıcı bilgi ve belge verilmesi, verilen belgelerde tahrifat yapılması veya teşviklerden yararlanma hakkını kaybetmiş olmalarına rağmen teşvikten yararlanmaya devam ettiklerinin sonradan anlaşılması halinde verilen bu Yönetmelikte belirtilen mali teşvikler, genel hükümlere göre tahsil edilir ve ayrıca Kanunun cezai hükümleri uygulanır.

(2) Belirtilen durumların varlığını tespit eden ilgili kurum ve kuruluşlarca durum, gecikmeksizin Bakanlığa bildirilir.

Geçmişe yönelik ödemeler

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kanun uyarınca belge alanlara hak ettikleri teşvik unsurları talepleri halinde bu Yönetmelikte belirtilen hükümlere göre Bakanlık bütçesinden ödenir.

Yürürlük

MADDE 12 – (1) Sayıştay’ın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini, Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan, Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan ile Maliye, Çalışma ve Sosyal Güvenlik, Enerji ve Tabii Kaynaklar ve Kültür ve Turizm Bakanları birlikte yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
14/7/2006	26628
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	31/7/2009	27305
2.	25/8/2012	28392

R.G. Tarih:24/05/2004 R.G.Sayı:25471

İHALELERE KARŞI YAPILACAK İDARİ BAŞVURULARA AİT YÖNETMELİK

BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler

Amaç ve Kapsam

Madde 1-

Bu Yönetmelik; Kamu İhale Kurumunun inceleme yetkisi bulunan ihalelerde, ihalelere ilişkin mevzuata uygunluğun sağlanması amacıyla; ihale sürecinde, aday, istekli veya istekli olabileceklerin yapacakları şikayet başvuruları ve diğer hukuka aykırılık iddialarıyla ilgili olarak başvurular, başvuruların incelenmesi, karara bağlanması ile kararların uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektedir.

Dayanak

Madde 2- Bu Yönetmelik; 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 53 üncü maddesine dayanılarak çıkarılmıştır.

Tanımlar

Madde 3- Bu Yönetmeliğin uygulamasında 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 4 üncü maddesindeki tanımlar yanında;

Kanun: 4734 sayılı Kamu İhale Kanununu,

Başkan: Kamu İhale Kurumu Başkanını,

Uzman: Kamu İhale Kurumunda görevli Kurum Meslek Personeli olan, Kamu İhale Uzmanı, Uzman sıfatını haiz Grup Başkanları ve Daire Başkanlarını,

Raportör: İdareye yapılan şikayet başvurusunun incelenmesi amacıyla ihale yetkilisi tarafından ihalenin veya başvurunun konusuna göre 4734 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca ihale komisyonunda görevlendirilebilecek niteliklere sahip kamu görevlileri arasından belirlenecek kişi veya kişileri.

İstekli olabilecekler: İhale konusu alanda faaliyette bulunan ve ihale veya ön yeterlik dokümanlarını satın almış gerçek veya tüzel kişileri

İhale süreci: İhale yetkilisince ihale onayı verildiği tarihten itibaren başlayan; sözleşmenin ihale yetkilisi ve yüklenici taraflarca imzalanıp notere onaylattırılması ve tesciliyle, notere onay ve tescil gerekmeyen hallerde taraflarca sözleşmenin imzalanmasıyla tamamlanan süreci,

İhale dosyası: 4734 sayılı Kanunun 7 nci maddesinde tanımlanan ihale işlem dosyası ile ihaleye karşı yapılan bütün idari başvuruları ve bu başvurular üzerine yapılan bütün iş ve işlemlere ilişkin belgeleri içeren dosyayı,

Nihai karar: İhalelere karşı yapılan idari başvurular üzerine bu Yönetmelikle öngörülen süreç sonucunda verilen ve başvuruyu sonuçlandıran Kurul kararını,

Gün: Takvim gününü,

İşgünü: Resmi tatil ve genel idari izin verilen günler dışındaki günleri, ifade eder.

Başvuru Yolları

Madde 4- İhale işlemlerine karşı 4734 sayılı Kanun kapsamında yapılacak idari başvurular şunlardır:

a) Şikayet; ihale süreci içindeki işlem veya eylemlerle ilgili olarak, aday, istekli veya istekli olabilecekler tarafından idareye yapılan başvurulardır.

b) İtirazen şikayet; ihale süreci içinde idareye yapılan başvuru üzerine alınan kararlara karşı idareye şikayet yoluna başvuran veya diğer aday ve istekli veya istekli olabilecekler tarafından, süresi içinde karar alınmaması halinde ise idareye şikayet yoluna başvuran tarafından Kuruma itirazen yapılan şikayet başvurularıdır.

c) İddiaların incelenmesi; idarelerce yapılan ihalelerde 4734 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümlerine aykırılık bulunduğu iddialarıyla Kuruma ulaşan başvurulardır.

Şikayet ehliyeti bulunanlar ihale süreci içerisinde iddiaların incelenmesi isteminde bulunamazlar.

Şikayetçinin Ehliyeti

Madde 5- Bir hak kaybına veya zarara uğradığını veya zarara uğramasının muhtemel olduğunu iddia eden;

a) Adaylar ve istekliler, ihale sürecindeki bütün işlem ve eylemlerle ilgili olarak,

b) İstekli olabilecekler ise ancak ihale ilanında ve ihale ve ön yeterlik dokümanlarında yer alan hususlar ve bu hususlarla idari uygulamalar arasındaki uyumsuzluklar hakkında, şikayet yoluna başvurabilirler.

Başvuru Süreleri

Madde 6- İdareye şikayet süresi; ihale süreci içerisinde şikayete konu işlem veya eylemin farkına varıldığı veya farkına varılmış olması gerektiği tarihten itibaren 15 gündür.

Kanunda ve bu Yönetmelikte özel süre öngörülmeyen hallerde Kuruma yapılacak itirazen şikayet başvurusu süresi 15 gündür. Bu süre, idareye yapılan şikayet hakkında verilen kararın bildiriminden veya 30 gün içinde idarece karar verilmemesi halinde şikayet tarihinden sonraki 30 günlük sürenin bitiminden itibaren başlar.

Sürelerle İlgili Genel Esaslar

Madde 7- Süreler; tebliğ, ilan, bildirim veya şikayete yol açan durumların farkına varıldığı yahut farkına varılmış olması gerektiği tarihi izleyen günden itibaren işlemeye başlar.

Tatil günleri sürelere dahildir. Sürenin son günü tatil gününe rastlarsa, süre tatil gününü izleyen çalışma gününün bitimine kadar uzar.

Başvuruların Şekil Unsurları

Madde 8- Başvurular, idare veya Kuruma hitaben yazılmış imzalı dilekçelerle yapılır.

Dilekçelerde;

a) Başvuru sahiplerinin, vekil veya temsilcilerinin adı, soyadı veya unvanı ve adresi,

b) Başvuru konusu ihale,

c) İhaleyi yapan idare ve adresi,

d) Şikayet edilen veya incelenmesi istenilen durumlar, sebepleri ve dayandığı deliller,

e) Şikayet edilen veya incelenmesi istenilen durumun farkına varıldığı tarih veya tebliğ, ilan veya bildirim tarihi, gösterilir.

Kuruma yapılacak itirazen şikayet başvurularında bunların yanında idareye yapılan şikayet tarihi ile bildirilmişse kararın bildirim tarihi de gösterilir ve kararın bir örneği başvuru dilekçesine eklenir. Ayrıca, 4734 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin (j) bendinde öngörülen ve Kurumca güncellenen tutarda başvuru bedeli Kurum hesaplarına yatırılıp, buna dair belge dilekçeye eklenir.

Şikayet ve itirazen şikayet dilekçelerine, temsile yetkili olunduğuna dair belgeler ile imza sirkülerinin aslı veya yetkili mercilerce onaylı örnekleri eklenmesi zorunludur. Ayrıca, ihale dokümanı satın alındığı veya ihaleye teklif verildiğine ilişkin belgeler de şikayet ve itirazen şikayet dilekçelerine eklenir.

Başvuran, talebine ilişkin gördüğü bütün bilgi ve belgeleri dilekçeye ekleyebilir.

Aynı kişi, bir ihaleye ilişkin birden fazla konu hakkında tek dilekçeyle şikayet ve itirazen şikayet başvurusunda bulunabilir. Aralarında maddi veya hukuki bir bağlantı veya sebep-sonuç ilişkisi bulunsa dahi, birden fazla ihaleye ilişkin olarak tek dilekçeyle şikayet ve itirazen şikayet başvurusu yapılamaz. Birden fazla kişi aynı ihaleye yönelik olarak tek dilekçeyle başvuramaz.

Dilekçelerin Verileceği Yerler

Madde 9- Dilekçeler, idareye yapılacak şikayetlerde ihaleyi yapan idareye, Kuruma yapılacak itirazen şikayetlerde Kuruma verilir.

Şikayetçinin ikametgahı yurt dışında ise, şikayet ve itirazen şikayet dilekçeleri Türk konsolosluklarına verilebilir.

Diğer Yerlere Başvuru ve Posta Yoluyla Başvuru

Madde 10- 9 uncu maddede gösterilen yerler dışındaki idari birimlere yapılan başvuruların bu birimler tarafından muhatap idareye veya Kuruma gönderilmesi zorunludur.

Bu durumda ve posta yoluyla yapılan başvurularda, başvurunun ilgili idare veya Kurum tarafından kayda alındığı tarih, başvuru tarihi olarak kabul edilir.

Dilekçe Üzerine Uygulanacak İşlemler

Madde 11- Başvurulan idareler tarafından doğrudan, Kurum tarafından ise başvuru bedelinin ödendiğine dair belge alındıktan sonra dilekçelerin derhal kaydı yapılır, kayıt tarih ve sayısı dilekçenin üzerine yazılır.

Başvuru sahiplerine kayıt tarihini ve sayısını gösteren imzalı ve mühürlü bir alındı belgesi verilir.

Türk konsolosluklarına verilen dilekçeler kayda alınıp, alındı belgesi verildikten sonra, en geç izleyen iş günü içinde ilgili idareye veya Kuruma taahhütlü olarak gönderilir. 

İKİNCİ KISIM

İdarede İnceleme

İdareye Şikayet

Madde 12- İhalelere ilişkin olarak adaylar, istekli veya istekli olabilecekler tarafından öncelikle ihaleyi yapan idareye şikayette bulunulur.

İhale yetkilisi, bizzat yapacağı veya işin niteliğine göre bir veya birden fazla raportöre yaptıracağı inceleme sonuçlarına göre, şikayetle ilgili kararını verir.

İdare, şikayet başvurusu üzerine vereceği karar sürecinde Kurum tarafından belirlenen usul ve esasları dikkate alır.

İhale Sürecinin Devamı

Madde 13- İdareye yapılan şikayet başvurusu sonuçlandırılmadıkça veya ivedilik ve kamu yararı bulunması nedeniyle ihale işlemlerine devam edilmesi İhale Yetkilisince onaylanmadıkça, sözleşme imzalanamaz. Şikayet sunulduktan sonra, şikayet sonuçlandırılmadan ihale yetkilisince gerekçeli olarak ihale sürecine devam edilmesi ve sözleşmenin imzalanmasına karar verilebilir.

Bu karar, sözleşmenin imzalanmasından en az 7 gün önce şikayette bulunana ulaşacak şekilde bildirilir. Bu karara karşı, bildirimi izleyen 3 gün içinde Kuruma itirazen şikayet başvurusunda bulunulabilir.

İdarece usulüne uygun bildirim yapılmadan sözleşme imzalanmışsa, ihale kararı ve sözleşme hükümsüz sayılır.

İhale sürecine devam edilmesi ve sözleşmenin imzalanması yolundaki, ihale yetkilisince onaylanan idare kararı başvuruyu sonuçlandıran nitelikte olmayıp, başvuru idare tarafından sonuçlandırılıncaya kadar geçecek sürede uygulanacak geçici tedbir niteliğinde bir karardır. Bu karara itiraz edilmesi veya edilmemesi, başvuruyu sonuçlandıran karara karşı veya 30 günlük sürede bir karar alınmaması üzerine yapılacak başvuruyu etkilemez.

Kararlarda Bulunacak Hususlar

Madde 14- İdarece şikayet başvurusu üzerine verilecek kararlarda aşağıdaki hususlar gösterilir:

a) İhale kayıt numarası,

b) Başvurunun idare kayıtlarına alındığı tarih ve sayı ile karar tarihi ve sayısı,

c) Başvuruya konu ihale,

d) Başvuran,

e) Başvuru üzerine alınan diğer karar ve yapılan işlemlerin özeti,

f) İleri sürülen iddiaların, olayların ve hukuki dayanaklarının özeti,

g) İddiaların ve olayların değerlendirilmesi,

h) Kararın dayandığı hukuki sebepler ile gerekçeleri ve karar sonucu,

ı) Şikayetin kısmen veya tamamen haklı bulunmuş olması halinde gereken düzeltici önlemler ve bu düzeltici önlemlerle ihale sürecine devam edilip edilemeyeceği,

i) İhale yetkilisinin adı-soyadı ve imzası.

İdarece Verilecek Kararlar

Madde 15- Şikayetin esasının incelenmesi sonucunda idare tarafından;

a) Düzeltme yapılması yoluyla giderilebilecek ve ihale sürecinin kesintiye uğratılmasına gerek bulunmayan durumlarda, düzeltici işlemin belirlenmesi,

b) İhale sürecinin devam etmesine engel oluşturacak ve düzeltici işlemle giderilemeyecek bu Kanuna ve ilgili mevzuatına aykırı bir durumun tespit edilmesi halinde, ihale işlemlerinin iptali,

c) Şikayet başvurusunun uygun bulunmadığı, kararlarından biri verilir.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Kurum İncelemesi

BİRİNCİ BÖLÜM

İtirazen Şikayet Başvuruları

Kuruma İtirazen Şikayet

Madde 16- İhale sürecinde yapılan şikayet başvuruları üzerine, ihale yetkilisince ivedilik ve kamu yararı bulunması nedeniyle ihale işlemlerine devam edilmesi yolunda alınan kararın tebliğ tarihini izleyen üç gün içinde veya idarece başvuruyu sonuçlandıran kararın tebliğini izleyen on beş gün içinde veya idareye şikayet başvurusu tarihinden itibaren otuz gün içinde bir karar alınmaması halinde, karar verme süresinin bitimini izleyen on beş gün içinde Kuruma itirazen şikayet başvurusunda bulunulabilir.

İdareye yapılan ve ilk başvuru ile aynı mahiyette olan daha sonraki şikayet başvurularına idarece verilen cevaplar başvuru süresini ihya etmez.

Kurumca İnceleme

Madde 17- İtirazen şikayet başvurularında şikayete konu aşama veya aşamaların ve bu aşamayla bağlantılı işlemlerin kamu ihale mevzuatına uygunluğu yönünden incelemesi yapılır.

İddiaların incelenmesi, iddialarla sınırlı olarak yapılır.

Kurum, görevlerinin yerine getirilmesinde resmi ve özel bütün kurum, kuruluş ve kişilerden belge, bilgi ve görüş isteyebilir. Belge, bilgi ve görüşlerin istenilen süre içinde verilmesi zorunludur.

Başvuru Üzerine Yapılacak İşlemler

Madde 18- Kuruma yapılan itirazen şikayet başvuruları, genel evrak birimi tarafından kayıtlara alınır ve kayda alınan başvuru aynı gün ya da takip eden iş günü içinde ilgili Başkan Yardımcılığına gönderilir. Başvurunun inceleneceği Daire Başkanlığı, Başkan Yardımcılığı tarafından belirlenir ve bu Daire Başkanlığına başvuru ve ekleri havale edilir.

Daire Başkanlığı tarafından öncelikle başvurunun itirazen şikayet başvurusu niteliğinde olup olmadığı araştırılır. Doğrudan Kuruma yapılan şikayet başvuruları, idareye başvurulmuş olmakla birlikte Kurumun da bu başvurudan haberdar edilmesine yönelik başvurular, idareye yapılan şikayet başvurusu hakkında idarece bir karar alınmadan ve 30 günlük karar verme süresi beklenilmeden yapılan başvurular, Daire Başkanlığı tarafından ihaleyi yapan idareye gönderilir.

Kuruma yapılan itirazen şikayet başvurularının esasının incelenmesine geçildiğinde bu durum idareye bildirilir.

Başvurunun esasının incelenmesiyle ilgili görevlendirme teklifinden önce Daire Başkanlığınca ihaleyi yapan idareden ihale dosyası veya başvuru konusuyla ilgili bilgi ve belgeler istenilir.

Başvuruların İncelenmesi Görevi

Madde 19- Başvurular, konusu veya kapsamına göre, bir uzman veya aralarında en az bir uzman bulunan en fazla üç kişilik bir heyet tarafından incelenir. Uzman veya heyet başvurunun havale edildiği Daire Başkanlığının teklifi üzerine Başkan Yardımcılığı tarafından görevlendirilir.

Heyet üyeleri uzman veya uzmanlar yanında, uzman yardımcıları arasından da belirlenebilir. Uzman yardımcılarının heyette görev alabilmeleri için Kurumda en az bir yıl uzman yardımcısı statüsünde çalışmış olmaları gerekir. Heyet başkanının uzman olması zorunludur.

Uzman veya heyet başvurunun kendilerine havalesi üzerine, ihaleye ilişkin her türlü araştırma ve incelemeyi 17 nci maddeye göre yapar. Uzman veya heyet, görevlerinin yerine getirilmesi sırasında ihale veya şikayetin konusunun gerektirdiği belge, bilgi ve görüşleri; resmi ve özel bütün kurum, kuruluş ve kişilerden, Daire Başkanlığı aracılığıyla isteyebilir.

Ön İnceleme Konuları ve Ön İnceleme Üzerine Yapılacak İşlemler

Madde 20- Dilekçeler öncelikle:

a) Başvuru konusunun Kamu İhale Kurumunun görev alanında bulunup bulunmadığı,

b) Başvuranın ehliyeti,

c) Başvurunun süresinde yapılıp yapılmadığı,

d) Bu Yönetmeliğin 8 inci maddesine uygunluğu,

e) İhale sürecinin durdurulmasına gerek olup olmadığı,

yönlerinden sırasıyla incelenir.

(a), (b), (c) ve (d) bentleri bakımından yapılan inceleme sonuçları, Ön İnceleme Tutanağı ile tespit edilir.

Yapılan ön inceleme sonucunda; (a), (b) ve (c) bentleri bakımından bir aykırılık bulunmuşsa bu aykırılığı da içeren Ön İnceleme Raporu düzenlenir.

(a), (b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen ön inceleme konuları bakımından bir aykırılık bulunmuyorsa, Daire Başkanlığı onayı ile esas incelemeye geçilir. Ön İnceleme Raporu ihale sürecinin durdurulup durdurulmayacağı konusu ile sınırlı olmak üzere düzenlenir.

(b) ve (c) bentlerinde aykırılık tespit edilmiş ise, Ön İnceleme Raporu bu aykırılığa ve iddiaların incelenmesine geçilip geçilmeyeceğine yönelik hazırlanır.

(d) bendiyle ilgili aykırılık tespit edilirse Ön İnceleme Raporu düzenlenmez. Daire Başkanlığınca şikayetçiye 8 inci maddeye aykırılığın giderilmesi hususu bildirilir. Başvuru süresinin dolmasına 3 gün ve daha fazla süre kalmışsa bu süre içinde, başvuru süresi dolmuş veya 3 günden daha az bir süre kalmışsa 3 gün içinde; şikayetçi tarafından aykırılık giderilir. Süresi içinde aykırılık giderilmişse Daire Başkanlığının onayı ile esas incelemeye geçilir ve Ön İnceleme Raporu ihale sürecinin durdurulup durdurulmayacağı konusu ile sınırlı olmak üzere düzenlenir. Süresi içinde aykırılık tamamen giderilmemiş veya ikinci kez aynı aykırılık tekrarlanmış ise Ön İnceleme Raporu bu aykırılığa, iddiaların incelenmesine geçilip geçilmeyeceğine yönelik hazırlanır.

İtirazen şikayet başvurusunda sözleşmenin imzalanmış olduğu tespit edilir ise, ihale sürecinin durdurulup durdurulmayacağı hususu Kurulca görüşülmez.

Ön İnceleme Üzerine Verilecek Kararlar

Madde 21- Başkan, Başkan Yardımcılığınca ön inceleme raporunun gönderildiği günü izleyen ilk toplantı gününde başvuruyu Kurul gündemine alır.

Ön inceleme raporunun görüşüldüğü gündemde Kurul tarafından;

a) Başvuru konusunun Kurumun görev alanında olmadığı tespit edilirse başvurunun görev yönünden reddine,

b) İtiraz edenin ehliyetli olmadığı tespit edilirse başvurunun ehliyet yönünden reddine,

c) İtirazın süresi geçirildikten sonra yapıldığı tespit edilirse başvurunun süre yönünden reddine,

d) Süresi içinde 8 inci maddeye aykırılık giderilmemiş ise başvurunun reddine,

e) İhalenin idare tarafından iptal edilmesi veya başvuru konusu ihale işleminin daha önce Kurul tarafından iptal edilmiş olması halinde karar verilmesine yer olmadığına,

f) Şikayet başvurusundan vazgeçilmesi halinde karar verilmesine yer olmadığına,

g) Belirtilen durumlar dışında Kurumun inceleme imkanı bulunmayan diğer başvurularda başvurunun reddine,

karar verilir.

Kurul tarafından bu madde çerçevesinde görüşülen ön inceleme konuları bakımından bir aykırılık bulunmadığına karar verildiğinde esasın incelenmesine geçilir.

Ön inceleme konularıyla ilgili olarak (b), (c), (d), (e), (f) ve (g) bentlerine göre verilen nihai kararlar üzerine, iddiaların incelenmesine geçilip geçilmeyeceği hakkında da Kurulca ayrıca karar verilir.

İhale Sürecinin Durdurulması

Madde 22- Başvuruya konu ihalenin incelenen kısmının açıkça hukuka aykırı olması veya ihale sürecinin devam etmesi ile yapım müteahhidi, tedarikçi, hizmet sunucusu, kamu, idare veya diğer isteklilerin telafisi güç ya da imkansız zararlarının doğma olasılığının bulunması durumlarında, nihai kararın verilmesine kadar ihale sürecinin durdurulmasına Kurulca karar verilir.

İhale yetkilisince verilen ihale sürecine devam edilmesi ve sözleşmenin imzalanması yolundaki karara yönelik itiraz Kurum tarafından beş gün içinde sonuçlandırılıp idareye ve şikayette bulunana bildirilir. Kurumca itiraz sonuçlandırılıp karar bildirilinceye kadar idarece sözleşme imzalanmaz. 

Ön İnceleme Raporunun görüşüldüğü toplantıda Kurul tarafından ihale sürecinin durdurulmasına gerek olup olmadığına ilişkin olarak bir karar alınır. İtirazen şikayet başvurularında bu kararın verilebilmesi için Kurul ayrıca bir inceleme yapılmasını gerekli görürse, Ön İnceleme Raporunun görüşüldüğü toplantı tarihini izleyen 5 gün içinde tamamlanacak inceleme sonucunda karar verebilir.

Tarafların Dinlenmesi

Madde 23- Kurulca gerekli görülen durumlarda tarafların ve gerekli görülecek diğer ilgililerin dinlenmesine karar verilebilir. Dinlenmeye karar verilen durumlarda Kurulca belli bir gün tayin edilir. Belirlenen tarih en az 3 gün öncesinde taraflara ve ilgililere bildirilir.

Kurulca Verilecek Kararlar

Madde 24- Kurul, itirazen şikayet başvurusunun esasının incelenmesi sonunda;

a) İdare tarafından düzeltme yapılması yoluyla giderilebilecek ve ihale sürecinin kesintiye uğratılmasına gerek bulunmayan durumlarda düzeltici işlemlerin belirlenmesi,

b) İhale sürecinin devam etmesine engel oluşturacak ve düzeltici işlemle giderilemeyecek bu Kanuna ve ilgili mevzuatına aykırı bir durumun tespit edilmesi halinde ihale işlemlerinin iptali,

c) İtirazen şikâyet başvurusunun uygun bulunmadığı, kararlarından birini verir.

Kurul gerekli gördüğü takdirde, ayrıca tespit edilen aykırılıklarla ilgili olarak idari ve/veya cezai yönleriyle gereği yapılmak üzere belirleyeceği idarelerin bilgilendirilmesine ve/veya Cumhuriyet savcılıklarına suç duyurusunda bulunulmasına karar verebilir.

Kararlarda Bulunacak Hususlar

Madde 25- İtirazen şikayet başvurularıyla ilgili olarak verilecek nihai kararlarda aşağıdaki hususlar gösterilir:

a) İhale kayıt Numarası,

b) Başvurunun Kurum kayıtlarına alındığı tarih ve sayı,

c) Başvuruya konu ihale,

d) İhaleyi yapan idare ve şikayet üzerine idarece verilen kararın tarih ve sayısı,

e) İtirazen şikayet yoluna başvuran veya şikayetçi,

f) İleri sürülen iddiaların, olayların ve hukuki dayanaklarının özeti,

g) Kurumca başvuru üzerine alınan diğer karar ve yapılan işlemlerin özeti,

h) İddiaların ve olayların değerlendirilmesi,

ı) Kararın dayandığı hukuki sebepler ile gerekçeleri ve karar sonucu, varsa azlık oyu gerekçeleri ve sonucu,

i) Karar tarihi ve sayısı ile oybirliği, oyçokluğu ayrımı,

j) Toplantıya katılan Kurul Başkan ve üyelerinin isim ve imzaları.

İKİNCİ BÖLÜM

İddiaların İncelenmesi

Başkanlık İstemi

Madde 26- Kanun kapsamındaki ihalelere ilişkin olarak kamuoyuna yansıyan ciddi ve somut nitelikteki ihale mevzuatına aykırılık iddialarından gerekli görülenlerin incelenmesi, Başkanlık tarafından istenebilir. Başkanın istemi Başkan Yardımcılığı tarafından derhal Daire Başkanlığına havale edilir. Daire Başkanlığınca önerilen bir uzman Başkan Yardımcılığı tarafından iddialar değerlendirilmek üzere görevlendirilir.

İddiaların İncelenmesi Başvuruları

Madde 27- Kuruma ulaşan iddiaların incelenmesi istemli yazılı başvurular genel evrak birimi tarafından kayıtlara alınır ve aynı gün ya da takip eden iş günü içinde ilgili Başkan Yardımcılığına gönderilir. İddiaların inceleneceği Daire Başkanlığı Başkan Yardımcılığı tarafından belirlenir; bu Daire Başkanlığına başvuru ve ekleri havale edilir.

Başvurular üzerine, öncelikle istem kabul edilerek incelemeye geçilip geçilmeyeceği yönünden değerlendirilmek üzere Daire Başkanlığınca önerilen bir uzman Başkan Yardımcılığı tarafından görevlendirilir.

Kabul Koşulları

Madde 28- İddiaların incelenmesine Kurulca karar verilebilmesi için, sırasıyla aşağıdaki koşullar aranır:

a) Başvuruda ihalenin ve ihaleyi yapan idarenin gösterilmesi,

b) Başvurudaki iddiaların somut ve ciddi nitelikte olması,

c) Aynı ihalede ve aynı konuda esas incelemesi sonucu verilen ret kararıyla sonuçlanmış bir şikayet başvurusunun olmaması veya şikayet başvurusu üzerine alınan karara karşı Kuruma itiraz edilmemiş olması veya itirazın esasının incelenmemiş olması,

d) İhale süreci tamamlanmış ve aynı konuda bir şikayet ve/veya itirazen şikayet başvurusu olmamışsa; iddiaların niteliği ve konusuna göre, yapılacak idari denetimden elde edilecek kamu yararının ihale edilen işin sürdürülüp tamamlanmasıyla sağlanacak yarardan daha yüksek olması.

İdareden Bilgi Alınması

Madde 29- Başvurular üzerine 28 inci maddenin (a) ve (b) bentlerindeki koşulların gerçekleştiğinin uzmanca 3 işgünü içinde bildirilmesi veya Başkanlık bildiriminin havalesi üzerine Daire Başkanlığı tarafından ihaleyi yapan idareden, incelenmesi istenilen ihaleyle ilgili olarak;

a) İhalenin konusu,

b) İhale sürecinin bulunduğu aşama,

c) Bu süreçte idareye yapılan bir şikayet başvurusu olup olmadığı, varsa alınan kararlar, yapılan işlemler ve süren incelemeler,

d) Gerçekleştirilmişse ön yeterlik başvurusunda bulunan ve/veya teklif veren adaylar ve istekliler ve verilen teklifler ile ekonomik açıdan en avantajlı bulunan teklif, hakkında yazılı bilgi istenilir. İhale süreci tamamlanmışsa idare tarafından sözleşmenin onaylı bir örneği de gönderilir. İdarenin bu bilgi ve belgeleri 3 işgünü içinde Kuruma göndermesi zorunludur.

İddiaların İncelenmesi Üzerine Verilecek Kararlarda Bulunacak Hususlar

Madde 30- Başkan Yardımcılığı tarafından Değerlendirme Raporunun sunulması üzerine Başkan, raporu Kurul üyelerine dağıtır ve en geç 15 gün içinde konuyu Kurul gündemine alır.

İddiaların incelenmesine geçilip geçilmeyeceğine ilişkin Kurul kararı aşağıdaki unsurları içerir:

a) Başvurunun Kurum kayıtlarına alındığı tarih ve sayı ile Kurul karar sayısı,

b) İddialara konu ihale,

c) İhaleyi yapan idare,

d) İleri sürülen iddiaların ve dayandığı hukuki sebeplerin özeti,

e) Başvuru veya bildirim üzerine yapılan işlemlerin ve değerlendirmelerin özeti,

f) Kararın dayandığı hukuki sebepler ile gerekçeleri ve karar sonucu, varsa azlık oyu gerekçeleri ve sonucu,

g) Karar tarihi, ve oy birliği, oy çokluğu ayrımı,

h) Toplantıya katılan Kurul Başkan ve üyelerinin isim ve imzaları.

İddiaların İncelenmesi Sonucunda Verilecek Kararlar

Madde 31- İddiaların incelenmesi sonucunda;

a) İddiaların yerinde bulunmadığı,

b) İnceleme sonucunda iddialar yerinde bulunmuş ise mevzuata aykırılığı tespit edilen ihale işlemlerinin ilgili idareye ve/veya Cumhuriyet Savcılığına bildirilmesi, kararlarından biri verilir.

Kararın Tebliği

Madde 32- Başvuru üzerine verilen karar, eğer başvuranın kimlik bilgileri ve tebliğe elverişli adresi başvuruda yer almışsa bu adrese yazılı olarak bildirilir. Kimlik bilgileri ve adres başvuruda yer almıyorsa veya yer alan adrese tebligat yapılamamışsa inceleme sürecindeki kararların başvurana bildirimi gerekmez. 

İnceleme Süreci

Madde 33- Başvuruya konu ihaleyi yapan idarenin şikayet konusu hususla ilgili irade beyanı bulunması halinde incelemenin doğrudan Kurumca yapılmasına karar verilir.

Başvuruya konu ihaleyi yapan idarenin irade beyanı bulunmayan hallerde iddiaların incelenmesine karar verilmesi halinde; Kurul Kararı ve varsa başvuru dilekçesi ve eklerinin bir örneği ihaleyi yapan idareye gönderilir. İdarece başvurunun sonuçlandırılmasına ilişkin karar bu Yönetmelikle belirlenen usul ve esaslar uygulanmak suretiyle verilir. Karar taraflara bildirilir ve bildirime çıkarıldığı gün ihale dosyasıyla birlikte Kuruma gönderilir.

İddiaların incelenmesi talebinin Kurumca ilgili idareye gönderilmesi üzerine idarece alınan karar, Kurum tarafından itirazen şikayet incelemesi için bu Yönetmelikle öngörülen ön incelemeyle ilgili maddeler dışındaki usul ve esaslar çerçevesinde incelenerek 31 inci maddedeki kararlardan biri verilir.

DÖRDÜNCÜ KISIM

Kararların Sonuçları

Şikayet Üzerine Verilen Kararlar

Madde 34- (Değişik: 04/08/2005 – 25896 R.G./1 md.) İdare, şikayet üzerine verdiği nihai kararları en geç 7 gün içinde bütün adaylar ve isteklilere bildirir. Son bildirim tarihini izleyen günden itibaren 15 gün içinde Kuruma itiraz edilmemişse, kararının gerektirdiği eylem ve işlemleri yerine getirir.

Kuruma itirazen şikayet başvurusunda bulunulması halinde;

a) Kurul tarafından ihale sürecinin durdurulmasına karar verilir ise; ihale sürecinin durdurulmasına karar verildiği tarihten itibaren idarece  bütün  ihale işlemleri durdurulur.

b) Kurul tarafından ihale sürecinin durdurulmamasına karar verilir ise; Kurumca başvuru sonuçlandırılıp nihai karar bildirilinceye kadar, idareler sözleşme imzalanması dışındaki ihale işlemlerinin gereğini yerine getirir, ancak sözleşme imzalayamaz.

İtirazen Şikayet ve İddiaların İncelemesi Süreci Sonunda Verilen Kararlar

Madde 35- Kurul tarafından ihale sürecine ilişkin olarak itirazen şikayet veya iddiaların incelenmesi süreci sonunda verilen nihai kararlar Resmî Gazete’de yayımlanır. Kararlar, karar tarihini izleyen günden itibaren 5 gün içinde taraflara tebligata çıkarılır.

(Değişik: 04/08/2005 – 25896 R.G./2 md.) İdare, hukuki durumda değişiklik yaratan Kurul kararlarının gerektirdiği işlem ve eylemleri ivedilikle yerine getirmek zorundadır.

İhale onayı ve bu onay öncesi işlemlerin birinin iptali halinde, idarece karar gerekleri yerine getirilerek, gerekiyorsa ihale onayı alınıp yeniden ihale sürecine başlanır.

İhale onayından sonraki işlemlerden birinin iptali halinde ihale sürecinin yeniden başlatılması gerekmez. İptal edilen işlem ile bu işlemden sonra tesis edilen diğer işlemler tesis tarihleri itibariyle ve tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılarak karar gereklerine uygun biçimde ihale sürecine devam edilir.

İlgililer, hukuki durumda değişiklik yaratan Kurul kararlarının eksik veya yanlış uygulandığı iddialarıyla Kuruma itirazen şikayet başvurusunda bulunabilir.

BEŞİNCİ KISIM

Kararlara Karşı Başvuru Yolları

Açıklama

Madde 36- İdareler ve Kurumca verilen kararlar yeterince açık değilse, yahut birbirine aykırı hüküm fıkralarını taşıyorsa, taraflardan her biri kararın açıklanmasını veya aykırılığın giderilmesini isteyebilir.

Kararı vermiş olan idare veya Kurum işi inceler ve gerek görürse dilekçenin bir örneğini, belirleyeceği süre içinde cevap vermek üzere taraflara tebliğ eder.

İdarenin veya Kurumun bu husustaki kararı, taraflara tebliğ olunur.

Açıklama veya aykırılığın kaldırılması, ancak karar gereğinin yerine getirilmesine kadar istenebilir.

Yanlışlıkların Düzeltilmesi

Madde 37- Tarafların adı ve soyadı ile sıfatı ve iddiaları sonucuna ilişkin yanlışlıklar ile hüküm fıkrasındaki maddi hataların düzeltilmesi taraflarca istenebilir.

Yanlışlıkların düzeltilmesine karar verilirse; düzeltme, bildirime çıkarılan tüm kararlar istenerek bu kararların altına yazılır.

İtiraz Süresi

Madde 38- Açıklama ve yanlışlıkların düzeltilmesi başvurusu itirazen şikayet süresini etkilemez. Ancak bu istemler üzerine verilen kararlar, ilk karardan farklı ve itiraz edilebilecek unsurlar içeriyorsa itirazen şikayet süresi ilgili taraflar bakımından kararın bildirimi ile birlikte yeniden başlar.

Yürürlükten Kaldırılan Mevzuat

Madde 39- 17/1/2003 tarihli ve 24996 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İhalelere Karşı Yapılacak İdari Başvurulara Ait Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1- Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce yapılmış olan şikayet başvuruları hakkında 17/1/2003 tarihli ve 24996 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanmış bulunan Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Yürürlük

Madde 40- Bu Yönetmelik, yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 41- Bu Yönetmelik hükümlerini Kamu İhale Kurumu Başkanı yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 30.04.2005 Resmi Gazete Sayısı: 25801

KAMU KURUM VE KURULUŞLARINDA ÇALIŞAN GÖREVLİLERİN ISLAHÇI HAKKINDAN YARARLANMASINAİLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; yeni bitki çeşitlerinin geliştirilmesini teşvik etmek, yeni çeşitlerin ıslahı veya geliştirilmesini sağlayan çalışanlara ve katkıda bulunanlara, çalıştıkları kamu kurum ve kuruluşlarının ıslahçı hakkı olarak sağladıkları gelirlerden pay verilmesini düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik, yeni bitki çeşitlerini ıslah eden ve geliştiren kamu kurum ve kuruluşlarında çalışanlara kurumlarınca yapılacak olan ödemelerle ilgili usul ve esasları kapsar.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 8/1/2004 tarihli ve 5042 sayılı Yeni Bitki Çeşitlerine Ait Islahçı Haklarının Korunmasına İlişkin Kanunun 12 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

(Değişik:RG-14/9/2008-26997) Genel Müdürlük: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

Hak sahibi: Çeşit sahibi olan kamu kurum ve kuruluşunu,

Islahçı: Yeni bir bitki çeşidini ıslah eden veya bulan ve geliştiren kişiyi,

Çeşit: Islahçı hakkının verilmesi için gerekli şartların karşılanıp karşılanmadığına bakılmaksızın, bir veya birden fazla genotipin ortaya çıkardığı bazı özelliklerin kendisini göstermesiyle tanımlanan ve aynı tür içindeki diğer genotiplerden en az bir tipik özelliği ile ayrılan ve değişmeksizin çoğaltmaya uygunluğu bakımından bir birim olarak kabul edilen en küçük taksonomik kısım içerisinde yer alan bitki grubunu,

Tescil: 5042 sayılı Yeni Bitki Çeşitlerine Ait Islahçı Haklarının Korunmasına İlişkin Kanunun kapsamındaki çeşitlerin ıslahçı hakları kütüğüne yazılmasını,

Islahçı hakkı: Çeşidin geliştirilmesinden elde edilen ve hak sahibi ile çalışanların alması gereken belirli oranlardaki geliri,

Kamu kurum ve kuruluşu: Bakanlıkların araştırma yetkisi verilmiş birimleri, bağlı ve ilgili kuruluşları ile üniversiteleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Islahçı Hakkından Yararlanacak Kişiler ve Yararlanma Süresi

Genel şartlar

Madde 5 — Yeni, farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu ilgili kanun ve yönetmelik hükümleri çerçevesinde tespit edilen bitki çeşitleri 5042 sayılı Yeni Bitki Çeşitlerine Ait Islahçı Haklarının Korunmasına İlişkin Kanunda belirtilen diğer şartların yerine getirilmesi kaydıyla ıslahçı hakkı verilerek korunur.

Islahçı hakkından yararlanacak kişiler

Madde 6 — Islahçı hakkından, kamu kurum ve kuruluşlarında çeşit geliştirme çalışmalarında fiilen yer alan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi memurlar ile aynı Kanunun 4 üncü maddesinin (B) bendine göre istihdam edilen sözleşmeli personel ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununa tabi personel ile her türlü sözleşmeli personel kurumlarınca yararlandırılır.

Yararlanma süresi

Madde 7 — Islahçı hakkından yararlandırılma süresi, çalışanlara çalışma şartlarına bağlı olarak değişen oranlarda olmak üzere, geliştirilen çeşidin korunma süresi içinde devam eder. Kurumların bu ıslah materyalinden sağladığı gelir devam ettiği sürece, 6 ncı maddede belirtilen personelden emekli olan veya kurumdan ayrılan ıslahçılar veya varislerine ve resen tayin edilen ıslahçıya, ıslahçı hakkı ödenmesine devam edilir. Ancak, ıslahçı hakkından 10 uncu maddede belirlenen oranlara göre sağlanan gelir, emekli olanlara ve diğer araştırma kurumlarına gidenlere %50 oranında, Bakanlık dışına gidenlere, resen tayin edilenlere ve terfi ederek bulunduğu kurum ve kuruluştan ayrılanlara ise %60 oranında azaltılarak ödenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çalışanların Hak ve Yetkileri, Hizmet İlişkisinde Hak Sahipliği ile

Gelirin Elde Edilmesi ve Dağıtılması

Çalışanların hak ve yetkileri

Madde 8 — Islahçı hakkı, koruma altına alınan çeşitlerle ilgili, hak sahibine inhisari olarak bunların üretilmesi, çoğaltılması, satışıve ihracı yetkilerini verir. Hak sahibi bu yetkilerini şarta bağlayabilir ve bu yetkilerine sınırlandırma getirebilir.

Hak sahibinin inhisari yetkilerini kullanmasında çalışanların, ıslahçı hakkından doğan gelir kaybı söz konusu olduğu durumlarda; ıslahçının hak sahibi kuruluşa karşı itiraz etme hakkı saklıdır. Çalışanlar, itirazlarını hak sahibi idareye yaparlar, anlaşma sağlanamadığı durumlarda ise bağlı bulundukları bir üst makama yaparlar.

Hizmet ilişkisinde hak sahipliği

Madde 9 — Kamu ve özel sektör işbirliğinin söz konusu olduğu ıslah projeleri, ilgili kurum ve kuruluşlar arasında yapılan protokoller kapsamında yürütülür. Projelerden elde edilen gelir bu Yönetmeliğin 10 uncu maddesi hükümlerine göre değerlendirilir.

Çalışanlardan bizzat çeşidin geliştirilmesinde yer alanların, hak sahibi kuruluşlardan kendi isimlerinin ıslahçı hakkı sicilinde, rüçhan belgesinde, bitki çeşitleri bülteninde veya diğer yayınlarda ıslahçı olarak gösterilmelerini isteme hakları vardır.

Islahçı olarak belirtilme hakkı devir ve ferağ edilemez.

Gelirin elde edilmesi ve dağıtılması

Madde 10 — (Değişik:R.G.-10/4/2008-26843)

Islahçı hakkı olarak elde edilen gelir, döner sermayesi bulunan kurum ve kuruluşlarda döner sermaye, döner sermayesi bulunmayan kurum ve kuruluşlarda ise kurum bütçelerine gelir kaydedilir. İlgili mevzuat uyarınca yapılan kesintilerden sonra, kalan tutarın en fazla % 50’si bu Yönetmelik çerçevesinde çeşidi ıslah eden ve ıslahına katkısı olan personele gider kaydıyla dağıtılır. Kalan tutar ise ilgili mevzuat çerçevesinde yeni bitki çeşitlerinin geliştirilmesi ve yeni çeşitlerin ıslahına yönelik olarak harcanır.

Personellerin ıslahçı hakkı olarak bir ayda elde edecekleri gelir, bunların ek gösterge dahil bir ayda alacaklarıaylık veya sözleşme ücreti, yan ödeme, ödenek ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatları hariç) toplamının iki katını geçemez. Personele dağıtılacak tutarların dağıtım oranları ile esas ve usulleri, ilgili kamu kurum ve kuruluşlarınca, bu Yönetmeliğin Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde düzenlenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

Madde 11 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 12 — Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.