Kategori: Yönetmelikler

Resmi Gazete Tarihi: 19.04.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27910

SAFKAN ARAP VE İNGİLİZ ATLARININ SOY KÜTÜĞÜ, KAYITLARI, İTHALAT VE İHRACATI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; safkan Arap ve İngiliz atlarının soy kütüğü kayıtlarının tutulması, pedigri ve damızlık belgelerinin verilmesi, tescili, tohumlama izni ve ilgili işlemleri, Uluslararası Soy Kütüğü Kitabının hazırlanması ve yayını, soy kütüğüne kaydedilip pedigrisi verilen atların gerektiğinde yeniden muayeneleri, sahip değişiklikleri ile ilgili esasların belirlenmesi, bunların yetiştirme yönünden sağlık kontrolleri, yetiştirme kayıtları, cetvelleri ve denetimlerine ait hükümler ile ithal edilecek safkan Arap ve İngiliz atlarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Safkan Arap Atı Soy Kütüğü ile Safkan İngiliz Atı Soy Kütüğüne kayıtlı veya kaydedilecek safkan Arap ve İngiliz atları ile ithal edilecek safkan Arap ve İngiliz atlarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) 10/7/1953 tarihli ve 6132 sayılı At Yarışları Hakkında Kanuna ve 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) At: Aygır, kısrak, iğdiş, erkek ve dişi tayı,

b) At eşkal ve muayene raporu: Yurt içinde doğan tayın veya yurt dışından ithal edilen atın donu, eşkali, ırkı, ana babası, anasının tohumlanma tarihi, tayın doğum tarihi, cinsiyeti ve yetiştiricisinin adı gibi bilgileri içeren veteriner hekim raporunu,

c) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ç) Damızlık at: Bakanlıkça soy kütüğüne kaydedilmiş ve üye olunan uluslararası kuruluşlar tarafından kabul görmüş Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmış atlardan Bakanlıkça yetiştirmede kullanılmasına izin verilmiş olan atı,

d) Damızlık belgesi: Bakanlık tarafından damızlık at olarak kullanılması uygun görülen atlara verilen ve Bakanlıkça onaylanan belgeyi,

e) Don: Atların vücutlarını örten kıllara hakim olan veya bu kıllardan çoğunluğa yakın kısmının müşterek olarak gösterdiği rengi,

f) Embriyo transferi: Sağlıklı ve yüksek verimli kısraklardan elde edilen embriyonun, taze veya dondurularak, uygun dönemdeki kısrakların döl yatağına uygun teknik ve hijyenik koşullarda aktarımını,

g) Eşkal: Atın dış bakısında vücudun görünüşü ve üzerindeki şekil ile nişaneleri,

ğ) ISBC: Uluslararası Stud Book Komitesini,

h) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) İl At Islah Komisyonu: İl Müdürlüğü Hayvan Sağlığı, Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürü ile iki veteriner hekimden oluşan komisyonu,

ı) Kan grubu veya DNA raporu: Atın kan veya dokusunun değişik tekniklerle yapılan analizi sonucunda genetik olarak ana babasına uygunluğunu belirten belgeyi,

i) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Özel hara: Bakanlık tarafından belirlenen koşullara uygun olarak gerçek veya tüzel kişiler tarafından safkan Arap ve İngiliz atı yetiştirmek amacıyla kurulan at yetiştirme işletmesini,

j) Pedigri: Soy kütüğüne kaydedilen safkan atların numara, isim, orijin, ırk, don, eşkal, cinsiyet, doğum tarihi, yetiştiricisi, sahibi, koruyucu aşılamaları, sağlık testleri ile diğer bilgileri ihtiva eden atın kimlik belgesini,

k) Safkan Arap Atı Soy Kütüğü: Safkan Arap atlarına ilişkin pedigrilerin düzenlenmesine esas olacak bilgilerin toplandığı veri tabanını,

l) Safkan İngiliz Atı Soy Kütüğü: Safkan İngiliz atlarına ilişkin pedigrilerin düzenlenmesine esas olacak bilgilerin toplandığı veri tabanını,

m) Soy kütüğü: Pedigrinin düzenlenmesine esas olacak bilgilerin toplandığı veri tabanını,

n) Sperma: Sağlıklı ve damızlık niteliği taşıyan aygırlardan belirli yöntemlerle alınan ejakülatların spermatolojik muayeneleri yapıldıktan sonra taze veya dondurulmuş sperma porsiyonlarını,

o) Suni tohumlama: Spermanın, dişi hayvanların genital kanallarına uygun tohumlama zamanında, tekniğine uygun olarak hijyenik koşullarda nakledilmesini,

ö) Taşra kuruluşu: Bakanlık merkez teşkilatı dışındaki kurum veya kuruluşları,

p) Tohumlama belgesi: Tohumlanan kısrağın adı, damızlık belge numarası, sahibinin adı, tohumlanma şekli ve tarihi ile tohumlamada kullanılan aygırın adı, damızlık belge numarası ve diğer bilgileri ihtiva eden belgeyi,

r) Uluslararası Soy Kütüğü Kitabı (Stud Book): Üye olunan uluslararası kuruluşlarca kuralları belirlenen, yayımlanması istenilen ve bu kuruluşlarca kabul görmüş atların bilgilerinin yazılı olduğu ve belirli zaman aralıklarıyla yayımlanan uluslararası kitabı,

s) Uzman heyet: At yetiştiriciliği konusunda uzmanlık belgesi veya akademik çalışması bulunan veya at yetiştiriciliği konusunda en az beş yıl kamu kurum ve kuruluşlarında çalışmış en az üç veteriner hekimden oluşan komisyonu,

ş) Üye olunan uluslararası kuruluşlar: At yetiştiriciliği ve yarışçılığı ile ilgili Türkiye’nin üyesi olduğu WAHO “World Arabian Horse Organization”, IFHA “International Federation of Horseracing Authorities”, IFAHR “International Federation of Arabian Horse Racing Authorities”, IROA “International Racehorse Owner’s Associations”, ISAG “International Society for Animal Genetics” ve AORC “Association of Official Racing Chemist” gibi uluslararası kuruluşları,

t) Yarış Müessesesi: 6132 sayılı Kanun hükümlerine göre yarış yapma ve müşterek bahisler tertip etme yetkisi devredilen teşekkülü,

u) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Yarış Otoritesi: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ü) Yetiştirici: Tayın doğduğu tarihte anasına sahip olan özel veya tüzel kişileri,

v) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Yüksek Komiserler Kurulu: 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 24 üncü maddesi ile 6132 sayılı Kanunun 8 inci maddesi hükümlerine göre oluşturulan sürekli Kurulu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

At Islahı

Islah çalışması

MADDE 5 – (1) Bakanlık at sağlığı ile at ıslahı ve refahını korumak ve sağlamak, atların gen kaynaklarının korunması, geliştirilmesi, damızlık amaçlı atların yetiştirilmesi, kayıt altına alınması, ön soy kütüğü ve soy kütüklerinin oluşturulması ve belgelendirilmesi, damızlık at yetiştiricileri ve damızlık atlar ile ilgili kayıtların tutulması, damızlık atların ve üreme ürünlerinin genetik özelliklerinin değerlendirilmesi, performanslarının izlenmesi ve sağlık şartları ile hayvan gen kaynaklarının korunmasına yönelik tedbirlerin alınması, Türkiye soy kütüklerine kayıtlı ve pedigrili safkan Arap ve İngiliz ana ve babadan Türkiye’de doğan taylar ile yabancı ülkelerden ithal edilen safkan Arap ve safkan İngiliz atların soy kütüğüne kaydedilmesi ile ilgili tedbirler almaya yetkilidir. Bakanlık, söz konusu yetkilerinin tamamını veya bir kısmını Yarış Müessesesine devredebilir.

Damızlık belgesi

MADDE 6 – (1) Soy kütüğüne kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atlardan damızlık belgesi verilecek aygır ve kısrakların damızlık belgeleri, il müdürlüklerince hazırlanarak tasdik edilmek üzere Bakanlığa gönderilir.

(2) Damızlık belgesi alacak olan aygır ve kısraklarda aranacak koşu performans şartları aşağıda belirtilmiştir:

a) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Aygırlardan: Kendisinin en az Kv8, Kv9, Kv10, Kv23, Kv24, Kv25 koşularını kazanmış olması veya Grup A2, A3 koşularında tabela 1, 2, 3, 4 yapmış olması veya babası veya babasının Grup A2, A3 koşusu kazanmış en az bir tayının olması veya anasının bu bentte sayılan derecelerden birini yapmış bir tayının olması,

b) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Kısraklardan: Kendisinin en az Şart 3, Şart 4, Şart 5, Kv6, Kv7, Kv8, Kv9, Şart 12, Handikap13, Handikap14, Handikap15, Handikap16, Handikap17, Kv18, Kv21, Kv22, Kv23, Kv24, Kv25, A2, A3 koşularında bir birincilik veya Grup yarışlarında tabela 1, 2, 3, 4 yapmış olması veya babası veya babasının Grup A2, A3 koşuları kazanmış en az bir tayının olması veya anasının bu bentte sayılan derecelerden birini yapmış bir tayının olması,

zorunludur.

(3) İllerden gelen soy kütüğüne kayıtlı atların damızlık belgelerinden; Bakanlıkça oluşturulacak uzman heyet tarafından, damızlık özellikler, kalıtsal kusurlar, safkan Arap atlarında eşkal muayenesinin uzman heyet tarafından yapılıp yapılmadığı, üye olunan uluslararası kuruluşların kuralları ve soy kütüğü ve Uluslararası Soy Kütüğü Kitabı esas alınarak yapılan incelemeler sonucu uygun görülenler tasdik edilir. Daha önce uzman heyet tarafından muayeneleri yapılarak pedigrileri iptal edilen atlar ve yakın akrabaları ile yine damızlık belgelerini inceleyen komisyon tarafından gerekli görülen veya hakkında şikayet olan atlar Bakanlıkça oluşturulan uzman heyet tarafından incelenir, gerektiğinde muayene edilir ve uygun görülmeyenlerin damızlık belgeleri iptal edilir. Damızlık belgesi verilmesi, verilmemesi ve verilmiş bulunan damızlık belgelerinin iptali, Yüksek Komiserler Kurulu kararı ve Bakanlığın onayı ile kesinleşir. Bakanlık damızlık belgesi verip vermemekte serbesttir.

(4) Damızlık belgesi verilen atlardan doğan taylardan, uzman heyet tarafından yapılan muayene sonucu pedigrileri iptal edilenlerin ana ve babaları da gerektiğinde yeniden muayeneye tabi tutulurlar. Muayene sonucunda bu tayın ana ve babalarının da damızlık belgeleri iptal edilebilir.

(5) Damızlık belgesi verilecek aygır ve kısrakların, Bakanlıkça belirlenen ve isimleri ilan edilen hastalıklardan salim olduğuna dair rapor almaları gerekir.

(6) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Damızlık belgesi almış olan aygır ve kısrakların damızlık olarak kullanıldıkları müddetçe her yıl Bakanlıkça belirlenen ve isimleri ilan edilen hastalıklardan salim olduğuna dair rapor almaları halinde vizeleri, il müdürlükleri tarafından yapılır ve at kayıt defterlerine işlenerek bunların listeleri, her yıl Aralık ayı içinde Bakanlığa gönderilir. Vize ile ilgili sorumluluklarını süresi içerisinde yapmayan il müdürlüğü personeli hakkında mevzuata göre gerekli işlemler tesis edilir. Bakanlıkça belirlenen hastalıklar nedeniyle vizesi yapılmayan atlar, derhal Bakanlık Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü ve Yüksek Komiserler Kuruluna bildirilir. Vize alamayan atlar damızlıkta kullanılamaz ve bu durum at sahibine hemen tebliğ edilir. Bu atların taylarına pedigri verilmez. Damızlık kısrakların damızlık belgesi verilen ilde yıllık vizelerinin yapılması esastır. Başka bir ile transferi halinde kayıtlı olduğu ilden kaydının da transfer olduğu ile yapılması gereklidir.

(7) Soy kütüğüne kayıtlı ve damızlık belgesi almış olup, Bakanlıkça sağlık nedeni ile veya sahibinin talebi üzerine damızlık belgesi iptal edilen atların damızlık belgesinin iptal edildiği tarihten sonraki tohumlamalarından doğan tayların soy kütüğüne kaydı yapılmaz.

(8) Soy kütüğüne kaydedilip damızlık belgesi ya da pedigrisi verilen atların, lüzum görüldüğünde Bakanlıkça görevlendirilen uzman heyet tarafından kan grubu veya DNA testleri ile ana baba doğrulaması ve morfolojik yönden muayeneleri yapılabilir. Test ve muayeneler neticesinde, safkan olmadıkları tespit edilenlerin ve yavrularının soy kütüğü kayıtları iptal edilir ve pedigrileri geri alınır. Bu hayvanlardan doğacak yavrulara damızlık belgesi ya da pedigri verilmez. Pedigrileri ve soy kütüğü kaydı iptal edilen taylar ile damızlık belgeleri iptal edilen aygır ve kısrak sahipleri herhangi bir zarar ve ziyan iddiasında bulunamaz, tazminat talep edemez.

(9) Soy kütüğüne kayıtlı olsa bile damızlık belgesi verilmemiş ana veya babanın tayları soy kütüğüne kaydedilmez. Damızlık belgesi iptal edilen atların soy kütüğü kaydına not düşülür ve bu atlara tekrar damızlık belgesi verilmez.

(10) Yurt dışından gebe olarak ithal edilen kısrakların, yalnızca bu gebelikten doğan taylarının tescilinde ana ve babasının damızlık belgesini alma şartı aranmaz.

(11) Ülkemiz soy kütüğüne kayıtlı ve damızlık belgesi olan kısraklar, yurt dışındaki aygırla tohumlandığı takdirde, doğan tayın tescilinde babasının damızlık belgesini alma şartı aranmaz.

(12) Kalıtsal kusurları bulunan, kendi ırkının özelliğini göstermeyen veya sapma gösteren kısrak, aygır veya tayların pedigrileri ve damızlık belgeleri iptal edilir ve soy kütüğünden kayıtları silinir.

Tohumlama belgesi

MADDE 7 – (1) Tohumlama belgeleri, tohumlama istasyonunda görevli veteriner hekim veya aygır sahibi tarafından üç nüsha olarak düzenlenerek imzalanır.

a) Damızlık aygır sahipleri veya tohumlama istasyonunun sorumlusu tarafından, tohumlama yapılan kısraklara ait tohumlama belgelerinin birer nüshası bir dilekçe veya yazı ekinde toplu olarak o yılın Eylül ayı sonuna kadar il müdürlüğüne teslim edilir.

b) Tohumlama belgesinin bir nüshası tescil belgelerine eklenmek üzere kısrak sahibine verilir.

c) Tohumlama belgesinin üçüncü nüshası tohumlama istasyonunda muhafaza edilir.

ç) İl müdürlüklerine verilen tohumlama belgeleri en geç yedi gün içinde bağlı olunan Yüksek Komiserler Kurulu Çalışma Ofisine gönderilir.

d) Safkan Arap atlarının tohumlama şekli tohumlama belgesi üzerinde belirtilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Tescil ve Soy Kütüğüne Kayıt

Tescil işlemleri

MADDE 8 – (1) İllerde tescil ile ilgili işlemler il müdürlüğü hayvan sağlığı (Değişik ibare:RG-29/2/2012-28219)  , yetiştiriciliği ve su ürünleri şube müdürlüğü tarafından yapılır. Tescil ile ilgili işlemler için gerekli olan belgeler, at sahipleri ve İl At Islah Komisyonu tarafından düzenlenir.

(2) Tescil işlemi için bu Yönetmelikte belirtilen ve at sahipleri veya temsilcileri tarafından verilmesi gereken evraklarla birlikte, atların bulunduğu il müdürlüklerine yasal süresi içinde müracaat edilmesi şarttır.

(3) Tescili yapılacak atların muayeneleri, il müdürlüğünün uygun gördüğü yerlerde veya İl At Islah Komisyonunun, 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu çerçevesinde belirlenecek yolluk ve zaruri masrafların at sahibi tarafından illerde Muhasebe Müdürlüğü, ilçelerde Mal Müdürlüğü hesabına yatırılması kaydı ile at sahibinin istediği yerde yapılır.

(4) Türkiye’de doğan veya ithal edilen safkan Arap ve İngiliz atların soy kütüğüne kaydı için, at sahibi veya vekilinin; dilekçe, tohumlama belgesi, DNA muayenesi için yatırılması gereken laboratuvar ücretinin yatırıldığına dair belge, İl At Islah Komisyon kararı ve tayın usulüne uygun çekilmiş üç adet fotoğrafı ile birlikte, atların bulunduğu il veya ilçe müdürlüklerine yasal süresi içinde müracaat etmesi şarttır.

(5) Müracaat süreleri, Türkiye soy kütüklerine kayıtlı ve pedigrili safkan Arap veya İngiliz ana ve babadan Türkiye’de doğan kendi ırk vasıflarını haiz tayların, doğum gününden itibaren üç ay içinde; yabancı ülkelerden ithal edilen safkan Arap ve İngiliz atların gümrük girişlerinden itibaren iki ay içinde ve gümrükte satılan atlar için satış tarihinden itibaren bir aydır. Bu süreler içinde bu maddede belirtilen belgelerle birlikte müracaatı yapılmamış tayların sahiplerine 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca cezai işlem tesis edilerek tayları kaydedilir.

(6) Muayeneler sonucu düzenlenen İl At Islah Komisyonu kararı, il müdürü tarafından onaylandıktan sonra diğer evraklarla birlikte Bakanlığa gönderilir.

(7) Türkiye’de doğan tayların veya ithal edilen atların sahipleri, bu atların soy kütüğüne kayıtları için yasal süresinde il veya ilçe müdürlüğüne başvurarak atların DNA raporu için gerekli numuneyi İl At Islah Komisyonuna aldırmaya mecburdur. İl müdürlüklerince ana baba doğrulanma testi için gönderilen numuneler ISAG tarafından tanınan Bakanlığa bağlı genetik laboratuvarınca tahlil edilerek DNA raporu düzenlenir.

(8) Genetik laboratuvarı kan DNA Netice Raporunu Bakanlık ve il müdürlüğüne, DNA Analiz Raporunu ise Bakanlığa gönderir.

Soy kütüğüne kaydedilebilecek atlar ve mikroçip uygulaması

MADDE 9 – (1) Türkiye soy kütüğüne kayıtlı ve pedigrili safkan ana ve babanın Türkiye’de doğmuş ve kendi ırk vasıflarını haiz safkan Arap ve İngiliz atları ile Türkiye’nin üyesi olduğu uluslararası kayıt otoritelerince kabul görmüş ülkelerin soy kütüğüne kayıtlı ve Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmış ithal atlar ile bunların yavruları kaydedilir.

(2) Soy kütüklerine kaydedilmemiş ana ve babaların tayları, DNA analizi ile şecere kontrolünde ana babaya uygunluğu tespit edilemeyen taylar, damızlık belgesi almamış ana babanın tayları, kendi ırk vasıflarını genetik veya morfolojik olarak göstermeyen taylar veya ırkının göstermesi gereken gelişmeyi gösteremeyen taylar soy kütüklerine kaydedilmez, herhangi bir şekilde kaydedilmiş ise kayıtları silinir. Soy kütüğüne kaydedilmiş olan atların, yukarıda sayılan halleri sonradan tespit edildiği takdirde dahi, bu atların soy kütüğünden kayıtları silinerek pedigrileri iptal edilir.

(3) Türkiye’de doğan safkan Arap ve İngiliz taylara Bakanlıkça usul ve esasları belirlenen mikroçip uygulamasına uyulması zorunludur. 2006 yılı ve sonrası Türkiye’de doğan ve doğacak taylardan mikroçip uygulamasına riayet etmeyen safkan Arap ve İngiliz atları soy kütüğüne kaydedilmez. Mikroçip uygulaması kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan veteriner hekimler tarafından yerine getirilir. Uygulamaya konu mikroçipin numarası eşkal ve muayene raporuna yazılır.

İthal edilen atların soy kütüğüne kaydı

MADDE 10 – (1) Türkiye’ye gebe olarak ithal edilen safkan Arap veya İngiliz kısraklarından Türkiye’ye geldikten sonra doğan tayların soy kütüklerine kaydedilebilmeleri için, kısrağın kendi ırkı aygırdan tohumlanmış olduğunu gösterir tohumlamanın yapıldığı memleketin yetkili mercilerince tasdik edilmiş tohumlama belgesi, suni tohumlama sonucu doğmuş ise ayrıca suni tohumlama izin belgesinin ve Bakanlıkça talep edilen diğer belgelerin ibrazı gerekir.

(2) Türkiye’ye gebe olarak ithal edilen ve karantina süresi içinde herhangi bir sebeple mahrecine iade edilen veya transit geçişine izin verilen kısraklardan doğan taylara, il müdürlüklerine gerekli evraklar ile sahipleri tarafından müracaatları halinde tescil ile ilgili belgeler Bakanlığa gönderilir ve tayın soy kütüğüne kaydı yapılır. Ancak kaydedilen bu taylar Türkiye’ye kesin ithalatı gerçekleşmediği için Türkiye’de doğan ve ithal edilmiş atların haklarından yararlanamaz.

İthal edilecek İngiliz atlarda aranan nitelikler

MADDE 11 – (1) İthal edilecek İngiliz atların taşımaları gereken şartlar aşağıda belirtilmiştir:

a) İthal edilecek atlar İngiliz atı ırk vasıflarını gösterecektir.

b) İthal edilecek atın; kendisi veya ana ve babasının ISBC tarafından kabul edilen Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmış olması gerekir.

c) İthal edilen atın kalıtsal kusurları bulunmayacaktır.

ç) İthal edilen aygırlar infertil olmayacaktır. Bu husus sperma muayene raporu ile tevsik edilecek veya fertilite yönünden sigorta edilmiş olacaktır.

d) İthal edilecek at namzet aygır ise sekiz yaşından, denenmiş aygır ise on altı yaşından büyük olmayacak ve ileriki yaşından gün almamış olacaktır. Ancak, kendisi veya en az iki yavrusu Grup 1 / Grade 1 kazanmış aygırlarda yaş tahdidi aranmaz.

e) İthal edilecek at kısrak ise on dört yaşından büyük olmayacak ve ileriki yaşından gün almamış olacaktır. Ancak, kendisi veya yavrusu Grup 1 / Grade 1, Grup 2 / Grade 2 veya Grup 3 / Grade 3 koşusu kazanmış kısraklarda yaş şartı aranmaz.

f) İthal edilecek at tay ise tayın, anasının yanında süttay iken veya doğduğu yıl içinde ithal edilmiş olması zorunludur.

g) İthal edilecek atın yaşı; gün, ay, yıl olarak hesaplanır.

İthal edilecek İngiliz atlarda aranan koşu performans şartları ve nitelikleri

MADDE 12 – (1) İthal edilecek İngiliz aygır, kısrak ve taylara ait koşu performans şartları ve aranacak nitelikler aşağıda gösterilmiştir.

(2) İthal edilecek aygırların en az,

a) Bir Grup 1 / Grade 1 koşuda ilk üç dereceye girmiş olması veya,

b) Bir Grup 2 / Grade 2 koşu kazanmış olması veya,

c) İki Grup 3 / Grade 3 koşu kazanmış olması veya,

ç) Yukarıda belirtilen performanslardan birini yapmış en az iki tayının bulunması,

zorunludur.

(3) İthal edilecek damızlık kısrakların;

a) En az, bir Listed / Stakes koşu kazanmış olması veya,

b) Grup / Grade koşuda ilk üç dereceye girmiş olması veya,

c) Bu performanslardan birini yapmış bir tayının olması,

zorunludur.

(4) İthal edilecek damızlık kısrağın, üçüncü fıkrada belirtilen şartlara uyması kaydı ile babasının en az,

a) Bir Grup 1 / Grade 1 koşuda ilk üç dereceye girmiş olması veya,

b) Bir Grup 2 / Grade 2 koşu kazanmış olması veya,

c) İki Grup 3 / Grade 3 koşu kazanmış olması veya,

ç) Yukarıdaki belirtilen performanslardan birini yapmış en az bir tayının bulunması,

zorunludur.

(5) İthal edilecek kısrağın, üçüncü fıkrada belirtilen şartlara uymaması halinde, dördüncü fıkrada belirtilen şartlardan en az birine uyması kaydı ile anasının en az,

a) Bir Grup / Grade koşusunda ilk üç dereceye girmiş olması veya,

b) İki Listed / Stakes koşu kazanmış olması veya,

c) Yukarda belirtilen performanslardan birini yapmış bir tayının olması,

zorunludur.

(6) İthal edilecek kısrak gebe veya taylı ise:

a) İthal edilecek gebe kısrağın bu Yönetmeliğe uygun olmasının yanı sıra, karnındaki tayın babasının, ikinci fıkrada belirtilen niteliklerden birine sahip olması zorunludur.

b) İthal edilecek kısrağın bu Yönetmeliğe uygun olmasının yanı sıra, yabancı ülkelerde tay doğmadan satın alınan kısraktan doğan, Uluslararası Soy Kütüğü Kitabı sertifikasında Türk yetiştiricisinin ismi yetiştirici sütununa yazılmış veya tayın doğumundan önce anasının satın alındığının o ülkenin yetkili birimince belgelenmesi halinde, yanındaki tayın babasının, ikinci fıkrada belirtilen niteliklerden birine sahip olması ve bu tayın doğduğu yıl içerisinde ithal edilmesi zorunludur.

c) Tayın doğumundan sonra yurt dışından satın alınan kısraktan doğan tayın, anası ile birlikte ithali halinde, tayın, yedinci fıkrada belirtilen şartlara uyması zorunludur.

(7) İthal edilecek tayların doğdukları yıl içinde ithal edilmiş olması şartıyla;

a) Tayın babasının en az,

1) Bir Grup 1/Grade 1 koşu kazanmış olması veya,

2) İki Grup 2/Grade 2 koşu kazanmış olması veya,

3) Üç Grup 3/Grade 3 koşu kazanmış olması veya,

4) Yukarda belirtilen performanslardan birini yapmış en az üç tayının bulunması,

zorunludur.

b) Tayın anasının en az,

1) Bir Grup 1/Grade 1 koşuda ilk üç dereceye girmiş olması veya,

2) Bir Grup 2/Grade 2 koşusunda ilk iki dereceye girmiş olması veya,

3) Bir Grup 3/Grade 3 koşu kazanmış olması veya,

4) Söz konusu tayın anasının yukarıda belirtilen performanslardan birini yapmış bir tayının olması,

zorunludur.

İthal edilecek İngiliz atlara ilişkin diğer hükümler

MADDE 13 – (1) İthal edilecek İngiliz atlarda aranacak diğer hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) Türk soy kütüğüne kayıtlı olup aşım yaptırılmak üzere yurt dışına giden kısraklara aşım yapacak olan aygırların, 12 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartlardan en az birine uyması gerekir. Bu kısrakların Türkiye’ye tekrar ithalinde başkaca şart aranmaz.

b) Türk soy kütüğüne kayıtlı kısrakların yurtdışındaki aygırla aşımı sonucu yurt dışında doğan taylarının ithalinde, tayın 12 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartlardan en az birine uyması şartı aranır.

c) Türk soy kütüğüne kayıtlı ve Türkiye’deki aygırlardan gebe kısrakların yurt dışında doğan taylarının ithalinde yukarda belirtilen şartlardan hiçbiri aranmaz. (Ek cümle:RG-29/2/2012-28219)  Türk soy kütüğüne kayıtlı ve Türkiye’deki aygırlardan gebe kısrakların yurt dışında doğan taylarının ithalinde kısrağın ölmesi halinde taylar yalnız getirilir.

ç) Türk soy kütüğüne kayıtlı ihraç edilen atların yeniden ithal edilmeleri durumunda yukarıda belirtilen şartlardan hiçbiri aranmaz.

d) İthal edilecek atlarda aranılacak sağlık şartları, Bakanlık tarafından belirlenir.

e) At ithalatı için Bakanlıktan kontrol belgesi alınması şarttır. Ancak yarış ve gösteri amacıyla belirli bir süre kalmak üzere getirilen hayvanlar, Türkiye Cumhuriyeti Devletine, Cumhurbaşkanına, Başbakanına veya Bakanlığına hediye edilen hayvanlar, ülkemize bağış niteliğinde gelen hayvanlar, üniversitelerin ve diğer araştırma kurumları ile bilimsel araştırma kurumlarının bilimsel araştırmalarda kullandığı hayvan ve hayvan maddeleri için, Bakanlık tarafından kontrol belgesi düzenlenmesi şartı aranmaz.

f) Yurt dışından aşım yapmak üzere geçici olarak ithal edilen aygırlarda, 12 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartlar aranır.

g) Yabancı ülkelerin Devlet Başkanı, Kralı, Kraliçesi, Başbakanı veya Bakanı tarafından Türkiye Cumhuriyeti Devletine, Cumhurbaşkanına, Başbakanına veya Bakanlığına hediye olarak verilen İngiliz atların, sağlık ve Türk soy kütüğüne kayıtları yürürlükteki ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurularak, Yüksek Komiserler Kurulu kararı ve Bakanlık onayı ile damızlık olarak kullanımına izin verilir.

İthal edilecek safkan Arap atlarda aranan nitelikler

MADDE 14 – (1) İthal edilecek safkan Arap atlara ait genel hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) İthal edilecek atlar, safkan Arap atı ırk vasıflarını gösterecektir.

b) İthal edilecek atın; kendisi veya ana ve babasının WAHO tarafından kabul edilen Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmış ve kan grubu ve DNA analizi ile ana baba doğrulaması yapılmış olması (Ek ibare:RG-29/2/2012-28219) ve 2011 yılı itibarıyla en az 4 jenerasyonunun belli olması gerekir.

c) İthal edilecek atın kalıtsal kusurları bulunmayacaktır.

ç) İthal edilecek aygırlar infertil olmayacaktır. Bu husus sperma muayene raporu ile tevsik edilecek veya fertilite yönünden sigorta edilmiş olacaktır.

d) İthal edilecek namzet aygırlar sekiz yaşından, denenmiş aygırlar on dört yaşından büyük olmayacak ve ileriki yaşından gün almamış olacaktır.

e) İthal edilecek at kısrak ise on iki yaşından büyük olmayacak ve ileriki yaşından gün almamış olacaktır.

f) Atın yaşı, gün, ay ve yıl olarak hesaplanır.

g) İthal edilecek tayların doğduğu yıl içinde ithal edilmesi gerekir.

İthal edilecek safkan Arap atlara ilişkin diğer hükümler

MADDE 15 – (1) İthal edilecek safkan Arap atlarda aranacak diğer hükümler aşağıda gösterilmiştir.

a) Türk soy kütüğüne kayıtlı atlardan satılmak veya koşmak üzere ihraç edilen atların yeniden ithal edilmeleri durumunda yukarda belirtilen şartlardan hiçbiri aranmaz.

b) İthal edilecek atlarda aranılacak sağlık şartları, Bakanlık tarafından belirlenir.

c) At ithalatı için Bakanlıktan kontrol belgesi alınması şarttır. Ancak yarış ve gösteri amacıyla belirli bir süre kalmak üzere getirilen hayvanlar, Türkiye Cumhuriyeti Devletine, Cumhurbaşkanına, Başbakanına veya Bakanlığına hediye edilen hayvanlar, ülkemize bağış niteliğinde gelen hayvanlar, üniversitelerin ve diğer araştırma kurumları ile bilimsel araştırma kurumlarının bilimsel araştırmalarda kullandığı hayvan ve hayvan maddeleri için, Bakanlık tarafından kontrol belgesi düzenlenmesi şartı aranmaz.

Tescil evraklarının gönderilmesi

MADDE 16 – (1) Müracaat tarihinden itibaren il müdürlükleri tarafından, at eşkal ve muayene raporu ve İl At Islahı Komisyonu kararı düzenlenerek at sahibinin müracaat tarihinden itibaren en geç dokuz ay içerisinde diğer tescil evrakları ile birlikte noksansız olarak Bakanlığa gönderilmesi şarttır.

(2) Hazırlanacak at eşkal ve muayene raporunda, atın donu, kartopu veya yıldız, akıtma, abraş, seki, en az üç adet servi, tırnakların beyaz veya alaca rengi ve benzeri en az beş nişanenin yazılması ve şekiller üzerine işaretlenmesi gerekmektedir. Ayrıca atta hiçbir nişane bulunmaması halinde mutlaka en az beş tane servinin yerinin yazılması ve şekiller üzerine (x) işareti ile işaretlenmesi gerekmektedir.

(3) Kamu kuruluşlarında doğan tayların her türlü tescil belgeleri, bu kuruluşlar tarafından düzenlenir. Tamamlanan tescil belgeleri, tayın doğum tarihinden itibaren en geç üç ay içinde; yabancı ülkelerden ithal edilen safkan Arap ve İngiliz atların gümrük girişlerinden itibaren iki ay içinde ve gümrükte satılan atlar için satış tarihinden itibaren bir ay içerisinde Bakanlığa gönderilir.

Soy kütüğü kayıtlarında istenen belgeler

MADDE 17 – (1) Soy kütüğü kayıtlarında istenen belgeler:

a) Türkiye’de doğan taylar için;

1) At sahibinin resmi tebligat yapılacak adresini de içeren beyanı,

2) At sahibinin resmi ve T.C. kimlik numarası beyanı,

3) Anasının tohumlama belgesi,

4) DNA netice raporu,

5) Atın üç adet 9×12 cm ebadında fotoğrafı,

6) At eşkal ve muayene raporu,

7) İl At Islahı Komisyon kararı,

b) İthal atlar için;

1) At sahibinin resmi tebligat yapılacak adresini de içeren beyanı,

2) At sahibinin resmi ve T.C. kimlik numarası beyanı,

3) Atın safkan Arap veya İngiliz olduğunu gösteren pedigrisi,

4) DNA netice raporu,

5) Atın yeni çekilmiş üç adet 9×12 cm ebadında fotoğrafı,

6) At eşkal ve muayene raporu,

7) İl At Islahı Komisyon kararı,

8) İthal edilen ülkenin gönderdiği Eksport Sertifikası,

9) Atın ismi yazılı ve onaylı Gümrük Giriş Beyannamesi,

10) Suni tohumlamadan doğan safkan Arap taylar için aygırın suni tohumlama izin belgesi,

11) Gümrük idarelerince satılan atlar için gümrük satış belgesi,

12) (Ek:RG-29/2/2012-28219)  Yıllık damızlık vizeleri,

istenir.

Soy kütüğü tutulması ve uluslararası soy kütüğü kitabı yayınlanması

MADDE 18 – (1) Türkiye’de doğan veya yurt dışından getirilen safkan Arap ve İngiliz atlarının soy kütüğü kayıtları 5996 sayılı Kanunun 10 uncu maddesi gereğince Bakanlıkça tutulur. Uluslararası Soy Kütüğü Kitabı, üye olunan uluslararası kuruluşların kuralları gereği en geç her dört yılda bir hazırlanarak yayınlanır. Uluslararası Soy Kütüğü Kitabının yayınlanmadığı yıllarda, ithal edilmiş ve o yıl doğan tayların ana ve babası, doğum tarihi, donu ve yetiştiricisini içeren ekler ve diğer bilgi ve belgeler yayınlanabilir. Bu hizmetlerin giderleri yarış gelirlerinden karşılanır.

(2) Üyesi olduğumuz uluslararası kuruluşlar tarafından kural ve kaideleri belirlenen Uluslararası Soy Kütüğü Kitabı, Bakanlık tarafından yayınlanır. Türk soy kütüğünde yayınlanıp kayıt numarası almış ve üye olunan uluslararası kuruluşların kabul ettiği Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmış atların yavruları Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanır.

(3) Soy kütüğüne kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atlarından Türk soy kütüğünde yayınlanmayarak kayıt numarası almayan atların yavruları, Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmaz.

Soy kütüklerine kaydedilecek atlara isim verilmesi

MADDE 19 – (1) Soy kütüğüne kaydedilecek İngiliz tayların, ana ve baba isimleri esas alınarak Safkan İngiliz Atı Soy Kütüğüne isimsiz olarak kayıtları yapılabilir. Ancak, tayın iki yaşını doldurduğu yılın son gününe kadar, at sahipleri tarafından tayın isminin tescil ettirilmesi zorunludur.

(2) Safkan Arap atlarında ata verilecek ismin tescil belgeleriyle birlikte yazılarak Bakanlığa gönderilmesi mecburîdir. Safkan Arap atları isimsiz olarak tescil edilemez.

(3) Verilecek isimler, boşluklar dahil safkan Arap atlarında yirmi yedi harf, İngiliz atlarında on sekiz harfi geçemez. Tescil ettirilen isim değiştirilemez.

(4) İsim verilirken;

a) Kullanılması korumaya alınmış ve yasaklanmış,

b) Kullanılma hakkı mahfuz olan,

c) Karışıklığa sebep olabilecek veya dini ve sosyal nedenlerle kullanılması uygun olmayan,

ç) Ticarî ve reklam maksadı ile kullanılmak istenen,

d) Kendisi ya da yakınlarınca izin verilmedikçe kişilerin adları olan,

isimlerin kullanılmamasına dikkat edilir.

(5) Yaşayan atların tescil edilmiş isimleri, bu isimlere yazılış ve okunuş yönünden benzerlik gösteren isimler ve aygır isimleri ölümlerini takip eden on beş yıldan önce, kısrak isimleri ölümlerini takip eden on yıldan önce, diğer atların isimleri ise ölümlerini takip eden beş yıldan önce kullanılamaz.

(6) İsimlerin başına ve sonuna rakam konulamaz.

(7) İthal atların isimlerinin, yukarıda belirtilen şartlara aykırılık teşkil etmesi durumunda, isimlerin kayıtlı olduğu ülke soy kütüğü otoritesi ile mutabakata varılarak Bakanlıkça isimleri değiştirilebilir.

Pedigri

MADDE 20 – (1) Soy kütüklerine kayıtları yapılan atların pedigrileri, il müdürlüklerince sahiplerine verilmek üzere Bakanlıkça ilgili valiliğe gönderilir. Pedigriler, Bakanlığın her yıl belirleyeceği ücretin Yarış Müessesesine yatırıldığına dair makbuz mukabilinde at sahibi veya yetkili vekiline teslim edilir.

Kaybından dolayı pedigri düzenlenmesi

MADDE 21 – (1) Soy kütüğüne kayıtlı atların pedigrileri kaybolduğunda atın sahibi illerde il müdürlüğüne, ilçelerde ilçe müdürlüklerine yeni pedigri çıkarılması için müracaat eder. Aşağıdaki evraklar bir ay içerisinde tamamlanarak Bakanlığa gönderilir.

a) At sahibinin resmi tebligat yapılacak adresini de içeren beyanı,

b) At Eşkâl ve Muayene Raporu,

c) İl At Islah Komisyon kararı,

ç) Atın yeni çekilmiş iki adet 9×12 cm ebadında fotoğrafı,

d) Gerektiğinde DNA raporu.

Tayların don değişikliklerinin kaydı

MADDE 22 – (1) At sahibi don değişikliğini yaptırmak için tayın doğumundan sonraki otuz altıncı aydan itibaren on iki ay içinde illerde il müdürlüğüne, ilçelerde ilçe müdürlüklerine müracaat etmek zorundadır. Don değişikliği için zamanında müracaat etmeyen at sahiplerine 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca beş bin dört yüz TL para cezası verilir (Değişik ibare:RG-29/2/2012-28219)  , para cezasını yatırmadığı takdirde atın soy kütüğü kaydı silinerek pedigrileri iptal edilir.

(2) Don değişikliği yapılacak atlar için aşağıdaki belgeler istenir.

a) At sahibinin resmi tebligat yapılacak adresini de içeren beyanı,

b) At eşkal ve muayene raporu,

c) İl At Islah Komisyon kararı,

ç) Atın yeni çekilmiş üç adet 9×12 cm ebadında fotoğrafı,

d) Atın pedigrisi,

e) Gerektiğinde DNA raporu.

Sahip değiştirme işlemleri

MADDE 23 – (1) Sahip değişikliklerinde;

a) Soy kütüklerine kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atın satılması, hibe edilmesi veya veraset yoluyla intikali durumunda, sahip değişikliğinin soy kütüğüne ve pedigriye en geç bir ay içinde işletilmesi için müracaatı gerekmektedir. Sahip değişikliği için; atın pedigrisi ile birlikte illerde il müdürlüklerine, ilçelerde ilçe müdürlüklerine veya yarış müessesesine yeni sahibi tarafından müracaat edilmesi zorunludur. Sahip değişikliği için zamanında müracaat etmeyen at sahiplerine 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca beş bin dört yüz TL para cezası verilir (Değişik ibare:RG-29/2/2012-28219) ,para cezasını yatırmadığı takdirde atın soy kütüğü kaydı silinerek pedigrileri iptal edilir.

b) Soy kütüğüne kayıtlı veya soy kütüğüne yeni kayıt yapılacak olan atın tescil işlemleri esnasında sahibi ölmüş ise noterden tasdikli veraset ilâmı suretinin de gönderilmesi şarttır.

c) Sahip değiştirmede bir aylık süre; satış tarihinden ve veraset ilâm tarihinden itibaren başlar.

Sahip değişikliğinde istenecek belgeler

MADDE 24 – (1) Sahip değişikliğinde aşağıdaki belgeler istenir.

a) Alan ve satanın, hediye eden veya varisin resmî tebligat yapılacak açık adreslerini içeren ve T.C. kimlik numarasının eklendiği, fatura, müstahsil makbuzu, veraset ilâmı ve benzeri satış evrakları veya resmî makamlar veya yarış müessesesi yetkilileri huzurunda alan ve satanın, alıp sattığına dair onaylanmış sahip değiştirme belgesi,

b) Atın pedigrisi.

c) (Ek:RG-4/12/2012-28487) İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerinde yapılan at satışları esnasında, Müdürlükler tarafından atını satan at sahibinden, yarış müessesesinden alınan borcu yoktur belgesi.

İhracat

MADDE 25 – (1) Pedigrileri bulunan ihraç edilmek istenen atların, yurtdışına çıkarılmasında bir sakınca bulunup bulunmadığı hususunda Yüksek Komiserler Kurulu Genel Koordinatörlüğünden izin alınması zorunludur. İhraç izni verilen atlara mikroçip uygulandıktan sonra, eşkal muayene raporu, DNA raporu ve pedigrisinin Yüksek Komiserler Kurulu Genel Koordinatörlüğüne gönderilir. Ayrıca, ihraç edilecek atlara “İhracat Sertifikası” düzenlenebilmesi için ihracatçı kişi veya kuruluşlar tarafından yine Yüksek Komiserler Kurulu Genel Koordinatörlüğüne, ihracat tarihinden itibaren bir ay içerisinde “Gümrük Çıkış Beyannamesi” ile ihraç edilen atların isimleri bildirilir.

(2) Safkan Arap ve İngiliz atlardan geçici ihracatı yapılacak atların ihracından önce atın pedigrisi ile bir fotoğrafının Bakanlığa gönderilmesi ve Bakanlıkça düzenlenecek geçici ihracat belgesi ile birlikte gideceği ülkeye gönderilmesi gerekir.

Ölen atlar hakkında yapılacak işlemler

MADDE 26 – (1) Soy kütüğüne kayıtlı atın ölmesi durumunda, atın sahibi tarafından atın ölüm tarihinden itibaren iki ay içinde, ata ait pedigri ve varsa damızlık belgesi illerde il müdürlüğüne, ilçelerde ilçe müdürlüklerine teslim edilir. Ölen ata ait gerekli işlemler yapıldıktan sonra pedigri Bakanlığa gönderilir.

(2) Yirmi beş yaşını kayden dolduran bütün atların her yılın başında yaşadığının bildirilmesi şarttır. Aksi takdirde söz konusu at ölü kabul edilir ve pedigrisi iptal edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Safkan Atlarda Irkın Korunması

Tayların muayenesi

MADDE 27 – (1) Soy kütüklerine kaydedilip pedigrisi verilmiş atların görülen lüzum üzerine her zaman Bakanlıkça görevlendirilen uzman heyet tarafından kan grubu ve DNA raporu da dikkate alınarak, genetik ve morfolojik muayeneleri yapılabilir.

(2) Muayene neticesinde, safkan olmadıkları, DNA yönünden ana babaya uygunluk göstermediği, kan grubu ve DNA yönünden ana babaya uygunluk gösterse dahi morfolojik olarak kendi ırk vasıflarını göstermediği, kalıtsal kusur bulunduğu tespit edilenlerin veya kendi ırkının gelişmesini göstermeyenlerin soy kütüğü kayıtları iptal edilir ve pedigrileri geri alınır. Bu atların taylarına pedigri verilmez, pedigri verilmiş ise pedigrileri iptal edilir ve soy kütüğünden kaydı silinir. Tespite ilişkin karar, Yüksek Komiserler Kurulunun kararı ve Bakanlığın onayı ile kesinleşir. Pedigrileri ve soy kütüğü kaydı iptal edilen taylar ile damızlık belgeleri iptal edilen aygır ve kısrak sahipleri herhangi bir zarar veya ziyan iddiasında bulunamaz veya tazminat talep edemez.

(3) Bu madde kapsamında muayene yapılacağı on beş gün önceden hipodromlarda ilan tahtasına asılmak suretiyle ve resmî programlara yazılarak ilân edilir. Bu ilan ile tebligat yapılmış sayılır. Bu işlemlerin usulüne uygun olarak yapıldığı tutanakla tespit edilir. Muayeneler Bakanlıkça görevlendirilen uzman heyet tarafından ilan edilen yerlerde yapılır. Görevli heyetin ücret, ulaşım ve diğer zaruri masrafları yarış gelirlerinden karşılanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Pedigriye yapıştırılacak fotoğraf

MADDE 28 – (1) Soy kütüklerine ve pedigriye yapıştırılacak fotoğraflar 9×12 cm ebadında ve atın sol tarafından baş hafif sola dönük alın ve dört ayağı ile tırnakları dahil görülecek şekilde yatay şekilde çekilir.

Kayıt defteri

MADDE 29 – (1) İl müdürlüklerinde, pedigri verilen safkan Arap ve İngiliz atlarına mahsus, Bakanlıkça gönderilen defterler ayrı ayrı tutulur.

Atın menşei

MADDE 30 – (1) Bir atın menşei olarak yurt içinde doğanlar için doğduğu il, yurt dışında doğanlar için doğduğu ülke esas alınır.

Atın yetiştiricisi

MADDE 31 – (1) Bir atın yetiştiricisi o atın doğumu esnasında anasına sahip olan kişidir. Yetiştiricilik hakkı hiçbir şekilde devredilemez.

ALTINCI BÖLÜM

Tohumlama

Tohumlamada kullanılacak aygırlarda aranan nitelikler

MADDE 32 – (1) Yurt dışından tohumlama için gelen yabancı menşeli aygırların tohumlamada kullanılabilmesi için at ithalatında aranan şartlara uygun olması ve tohumlama yapılabilmesi için Bakanlıktan önceden izin alınması şartı aranır.

(2) Safkan İngiliz atlarında suni tohumlama yapılamaz.

(3) Safkan Arap atlarında;

a) Suni tohumlamada kullanılacak aygırlar için aygırın bu amaçla kullanılacağına dair Bakanlıktan izin alınması zorunludur.

b) Suni tohumlama, veteriner hekimlerce yapılır ve tohumlama belgesi, suni tohumlamayı yapan veteriner hekimce doldurularak imzalanır.

c) Suni tohumlama ve embriyo transferlerinde kullanılacak dondurulmuş sperma ve embriyonun alındığı atlar için, önceden Bakanlığın belirlediği hastalıklar yönünden salim olduğunu gösterir raporun verilmesi zorunludur.

Sperma ve embriyo ihracı

MADDE 33 – (1) Türkiye soy kütüklerine kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atları ile bunların sperma ve embriyolarının ihracı Bakanlık iznine tabi olup ihraçla ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Özel Haralar

Veteriner hekim çalıştırılması ve yükümlülükler

MADDE 34 – (1) Özel haralarda;

a) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Haralarda at yetiştirme, tohumlama ve kayıt tutma hizmetleri için sorumlu bir veteriner hekim bulundurulması zorunludur.

b) Yetiştirme ve tohumlama hizmetleri; sorumlu veteriner hekimin kontrolü altında yürütülür. Yetiştirme kayıtları ve tohumlama belgesi, Bakanlık talimatlarına göre veteriner hekim tarafından tutulur ve düzenlenir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

İdari Yaptırımlar

Muayene ettirmeme ve belgesiz damızlıkta kullanma

MADDE 35 – (1) Suni ve tabii tohumlamada kullanılan ve damızlık belgesi bulunan aygırları, Bakanlık taşra teşkilatına yönetmeliklerle bildirilen hastalıklar yönünden ve damızlık özellikleri bakımından bu Yönetmelik gereğince belgesiz veya yıllık vizesi yapılmadan damızlıkta kullananlar hakkında 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi hükümleri uygulanır.

Evrakta tahrifat

MADDE 36 – (1) Düzenlenen evraklardan;

a) Safkan Arap ve İngiliz atlarının soy kütüğüne kaydedilmesi için bu Yönetmeliğe göre verilmesi gereken evrakı tahrif edenler, sahte evrak tanzim edenler, sahte ve tahrif edilmiş evrakı bilerek kullananlar hakkında, 5996 sayılı kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uygulanır ve Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur.

b) Soy kütüğüne kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atları hakkında gerçeğe uymayan evrak tanzim edenler veya başka bir ata ait belgeleri kullananlar veya bu belgelerde ve atın eşkali üzerinde değişiklik yapanlar hakkında, 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi hükümleri uygulanır, söz konusu atların soy kütüğünden kayıtları silinir, pedigrileri iptal edilerek geri alınır.

c) 6 ncı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca yapılan muayeneler sonucunda ana baba doğrulaması ve morfolojik yönden muayenelerinde safkan olmadıkları tespit edilen atların pedigrileri iptal edilir ve sahiplerine 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca yüz sekiz bin TL para cezası verilir ve bu kişiler hakkında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

Amaç dışı kullanma, don ve sahip değişikliğini bildirmeme

MADDE 37 – (1) Soy kütüğüne kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atlarının ölmeleri halinde pedigrilerini 5996 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinin onüçüncü fıkrasında yer alan süreler içinde geri vermeyen veya sahip ve don değişikliğini bildirmeyen ve pedigrisine işletmeyen at sahipleri hakkında, aynı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca beş bin dörtyüz TL para cezası verilir.

Kaybolduğu bildirilen pedigrinin kullanılması

MADDE 38 – (1) Pedigrinin kaybından dolayı düzenlenen yeni pedigrinin verilmesinden sonra orijinal pedigri bulunacak olursa bu pedigri geçersiz sayılır ve gerekli işlemlerin yapılması için derhal Bakanlığa gönderilir. Kayıp pedigri kullananlar hakkında, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.

Yasaklar

MADDE 39 – (1) Damızlık belgesi ve soy kütüğü kaydı bulunan ve yetiştirmede kullanılan atlar, damızlık özelliğini sürdürdüğü sürece amacı dışında kullanılamaz. Amacı dışında kullanıldıkları tespit edilenlerin damızlık belgeleri iptal edilir.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 40 – (1) 27/8/2004 tarihli ve 25566 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Safkan Arap ve İngiliz Atlarının Soy Kütüğüne Kayıtlarına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yetiştirmede kullanılması düşünülmeyen kısraklar

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) (Değişik ibare:RG-29/2/2012-28219)  30/6/2012 tarihine kadar, damızlık belgesi ve soy kütüğü kaydı bulunan ve yetiştirmede kullanılması düşünülmeyen kısraklar, Yarış Müessesesi ve Yüksek Komiserler Kurulu tarafından ortak olarak oluşturulan komisyon marifetiyle üç bin TL bedelle satın alınır. Bu kısrakların pedigrileri iptal edilerek ortak komisyon tarafından belirlenen yerlere veya kişilere bedelsiz olarak tahsis edilir. Satın alınan bu kısrakların bedelleri yarış gelirlerinden karşılanır.

Pedigri alamamış taylar

GEÇİCİ MADDE 2 – (Ek:RG-4/12/2012-28487)

(1) Safkan Arap ve İngiliz atlarının soy kütüğüne kaydedilmesi için; bu Yönetmeliğe göre verilmesi gereken evrakı tahrif edenler, sahte evrak tanzim edenler, sahte ve tahrif edilmiş evrakı bilerek kullananlar, hakkında 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde belirtilen idari para cezası uygulananlar ile 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca haklarında Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulanlar hariç olmak üzere, 2012 yılından önce aşım yapan ancak, anne ve babasının damızlık vizesi olmadığı için pedigri alamayan taylara, anne, baba ve kendilerinin Bakanlık birimlerinden alınacak hastalıktan ari olduklarına dair raporun alınmasını müteakip, anne ve babasının ölmüş olması halinde ise anne ve babalarının en son almış oldukları hastalıktan ari belgeleriyle birlikte 28/2/2013 tarihine kadar müracaat etmeleri halinde pedigrileri verilir.

Yürürlük

MADDE 41 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 42 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare:RG-29/2/2012-28219)  Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
19/4/2011	27910
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’lerin
Tarihi	Sayısı
1.	29/2/2012	28219
2.	4/12/2012	28487
3.

Resmi Gazete Tarihi: 29.04.2009 Resmi Gazete Sayısı: 27214

ÇEVRE KANUNUNCA ALINMASI GEREKEN İZİN VE LİSANSLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve Kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Ek-1 ve Ek-2 listesinde yer alan faaliyet ve tesisler tarafından 2872 sayılı Çevre Kanununa göre alınması gereken izin ve lisanslara ilişkin tüm iş ve işlemler ile bu iş ve işlemlere ilişkin yetkili mercilerin, çevre yönetim birimlerinin ve çevre görevlilerinin görev ve sorumlulukları ile Bakanlıkça yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının, işletmelerin ve işletmecilerin yükümlülüklerini belirlemektir.

(2)(Ek:RG-24/2/2010-27503) EK-1 ve EK-2 listesinde yer alan (*) işaretli faaliyet ve tesisler, çevre izninin gürültü kontrol ile ilgili hükümlerinden muaftır.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 2872 sayılı Çevre Kanununun 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,

b) (Değişik:RG-24/2/2010-27503)Çevre izni: Çevre Kanunu uyarınca alınması gereken; emisyon, deşarj, gürültü kontrol, derin deniz deşarjı ve tehlikeli madde deşarjı konularından en az birini içeren izni,

c) Çevre izin belgesi: İşletmeler için, hava, su ve toprak gibi alıcı ortamları korumak amacıyla ilgili mevzuat uyarınca verilecek belgeyi,

ç) Çevre izin ve lisans belgesi: Bu Yönetmelik kapsamında verilecek çevre izin ve çevre lisanslarını kapsayan tek bir belgeyi,

d) Çevre lisansı: Atıkların toplanması, geri kazanılması, geri dönüşümü ve bertaraf edilebilmesine ilişkin teknik yeterliliği,

e) Durum raporu: İşletmenin izin veya çevre izin ve lisans sürecinde belirlenen şartlara ilgili mevzuat açısından uyumunu değerlendiren raporu,

f) Emisyon: İşletmelerden, alan ve noktasal kaynaklı katı, sıvı veya gaz haldeki atık maddelerin, titreşimin, ısının veya gürültünün havaya, suya veya toprağa doğrudan veya dolaylı olarak salımını,

g) Geçici faaliyet belgesi: İşletmecinin çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurusu yaptığında, faaliyeti esnasında ilgili mevzuata uygun olarak çalıştığını belgelemesi için 8 inci maddenin üçüncü fıkrasına göre belirlenecek süreler için tesise verilen belgeyi,

ğ)İşletme: Tesis ve faaliyetlerin bütününü,

h)İşletmeci: Çevre izin veya çevre izin ve lisans prosedürüne tabi olan faaliyeti veya tesisi işleten ve mülkiyet hakkı, kiralama veya diğer yasal yetkilerle kullanma hakkına sahip, hukuki olarak sorumlu, gerçek veya tüzel kişiyi,

ı) Tesis: Havaya, suya veya toprağa emisyon veren her bir üniteyi; makineler, aletler veya diğer sabit düzenekleri; üzerinde madde depolanan, boşaltılan, iş yapılan mülkleri,

i) Yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firması: 21/11/2008 tarihli ve 27061 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çevre Denetimi Yönetmeliğinin Beşinci Bölümünde düzenlenen, bu Yönetmelik kapsamında çevre izin veya çevre izin ve lisans başvuru dosyasını ve başvuru dosyasında yer alacak bilgi, belge ve raporları hazırlayan ve/veya hazırlatacak ve Bakanlığa karşı bunların doğruluğundan sorumlu olan, yeterlik belgesi almış olan gerçek veya tüzel kişileri,

j) Yetkili merci: Ek-1 Listesi için Bakanlığın merkez teşkilatını ve Ek-2 Listesi için taşra teşkilatını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Çevre İznine veya Çevre İzin ve Lisansına Tabi İşletmeler

ve Yetkili Merciler

Çevre iznine veya çevre izin ve lisansına tabi işletmeler

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında çevre iznine veya çevre izin ve lisansına tabi işletmeler, çevresel etkilerine göre aşağıdaki biçimde sınıflandırılmıştır.

a) Çevreye kirletici etkisi yüksek düzeyde olan işletmeler (Ek-1 Listesi)

b) Çevreye kirletici etkisi olan işletmeler (Ek-2 Listesi)

(2) Ek-1 ve Ek-2 listelerinde yer alan işletmelerin, çevre izni veya çevre izin ve lisansı alması zorunludur.

Çevre iznini veya çevre izin ve lisansını vermeye yetkili merciler

MADDE 5 – (1) Bu Yönetmelik uyarınca verilecek geçici faaliyet belgesi veya çevre izin veya çevre izin ve lisansı;

a) Ek-1 listesinde belirtilen işletmeler için Bakanlık,

b) Ek- 2 listesinde belirtilen işletmeler için İl Çevre ve Orman Müdürlükleri,

tarafından verilir.

(2) Bakanlık, Ek-1 listesinde yer alan işletmeler için geçici faaliyet belgesi, çevre izni ve çevre izin ve lisansı verme yetkisini İl Çevre ve Orman Müdürlüklerine devredebilir.

(3) (Ek:RG-24/2/2010-27503) Birden fazla tesisi olan işletmelerin çevre izni veya çevre izin ve lisansı işlemleri, işletme adına ve işletmede aynı adreste yer alan entegre tesislerin tümü birlikte değerlendirilerek yürütülür ve sonuçlandırılır. Bir işletme içinde EK-1 ve EK-2 listesine tabi faaliyet veya tesislerin birlikte bulunması halinde söz konusu müracaat Bakanlık tarafından değerlendirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çevre İzni veya Çevre İzin ve Lisansı e-Başvurusu,

Değerlendirilmesi ve Verilmesi

Çevre izin veya çevre izin ve lisansına e-başvuru dosyasının hazırlanması ve sunulması

MADDE 6 – (1) Çevre izin veya çevre izin ve lisansı başvurusu çevre yönetim birimi, istihdam edilen çevre görevlisi ya da Bakanlıkça yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları tarafından yapılır.

(2) Ek-1 ve Ek-2 listelerinde yer alan işletmeler için çevre izni veya çevre izin ve lisans başvurusu elektronik imza ile elektronik ortamda yetkili merciye yapılır.

(3) Bu Yönetmeliğin Ek-1 ve Ek-2’sinde belirtilen faaliyet ve tesislerin başvuru dosyalarında Ek-3’te belirtilen bilgi, belge ve raporların sunulması zorunludur.

(4) İzin ve lisansa esas teşkil edecek tüm ölçüm ve analizlerin Bakanlığa veya Bakanlıkça yetkilendirilmiş kurum ve kuruluşlara yaptırılması gereklidir.

(5) Başvuru dosyasının yetkili mercilere sunulmasından başvurunun sonuçlanmasına kadar olan tüm süreçler ile bilgi, belge ve raporların doğruluğu, mevzuata uygunluğu ve doğacak hukuki sonuçlar konusunda işletmeci ve hizmet satın alımı yoluyla işlemlerin gerçekleştirilmesi durumunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firması müteselsilen sorumludur.

Geçici faaliyet belgesi verilmesi

MADDE 7 – (1) (Değişik:RG-24/2/2010-27503)EK-1 ve EK-2 listelerinde yer alan işletmeler, 6 ncı madde kapsamında geçici faaliyet belgesi için yetkili mercie e-başvuru yapar. Elektronik başvuru dosyasında EK-3A ve EK-3B’de belirtilen bilgi, belge ve raporların bulunması zorunludur. Geçici faaliyet belgesi e-başvuru dosyası yetkili merci tarafından otuz gün içerisinde incelenir.

(2) (Mülga:RG-16/8/2011-28027)

(3) (Değişik:RG-24/2/2010-27503)Birinci fıkraya göre yapılan başvurunun yetkili merci tarafından uygun bulunması durumunda işletmeye, gerekli bilgi, belge ve raporların tamamlanması için bir yıl süreli geçici faaliyet belgesi verilir.

Çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurusunun değerlendirilmesi ve belgenin düzenlenmesi

MADDE 8 – (Değişik:RG-24/2/2010-27503)

(1) EK-1 ve EK-2 listelerinde yer alan işletmelerin, geçici faaliyet belgesinin alınmasından itibaren en geç altı ay içerisinde çevre izin veya çevre izin ve lisansının e-başvuru sürecini tamamlamaları zorunludur. Başvuru sürecinin tamamlanması aşamasında, EK-3C’de belirtilen bilgi, belge ve raporlar sunulur. Bu süre içinde başvuru tamamlanmaz ise geçici faaliyet belgesi iptal edilir.

(2) e-başvuru sürecinin tamamlanmasından sonra, başvuru yetkili merci tarafından seksen gün içerisinde incelenir. Söz konusu e-başvuru dosyasında herhangi bir bilgi, belge ve raporun eksik olmaması ve başvurunun uygun bulunması halinde yetkili merci tarafından, çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi düzenlenerek işletmeciye verilir.

(3) Söz konusu e-başvuru dosyasında herhangi bir bilgi, belge ve raporun eksik olması halinde, yetkili merci eksiklikleri işletmeciye ve hizmet satın alımı yoluyla işlemlerin gerçekleştirilmesi durumunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmasına bildirir. Bildirim tarihinden itibaren eksikliklerin seksen gün içinde tamamlanarak yetkili mercie gönderilmesi zorunludur. Eksikliklerin giderilmesi durumunda yetkili merci tarafından çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi düzenlenerek işletmeciye verilir.

(4) (Değişik:RG-14/9/2012-28411)Geçici faaliyet belgesi iptal edilen veya geçici faaliyet belgesinin süresi içerisinde çevre izni veya çevre izin ve lisansını alamayan işletmeler; bir defaya mahsus olmak üzere, başvuruda bulunulan her bir çevre izin ve/veya lisans konusu için 16 ncı madde uyarınca belirlenen belge bedeli kadar ödeme yaparak tekrar müracaatta bulunur. Bu işletmeler için izin süreci yeniden başlatılır ve işletme kendi adına yeni geçici faaliyet belgesi düzenlenene kadar faaliyette bulunamaz. Bu süre sonunda da çevre izni veya çevre izin ve lisansını alamayan işletmeler üç ay süresince tekrar müracaatta bulunamaz. Geçici faaliyet belgesi veya çevre izin veya çevre izin ve lisansı belgesi olmaksızın faaliyette bulunan işletmeler hakkında 2872 sayılı Çevre Kanununun ilgili maddeleri uyarınca idari yaptırımlar uygulanır.

(5) Geçici faaliyet belgesinin süresi dolan, geçici faaliyet belgesi iptal edilen ve/veya faaliyeti durdurulan işletmeler; EK-1 listesinde yer alıyor ise Bakanlık tarafından işletmenin bulunduğu yerdeki İl Çevre ve Orman Müdürlüğüne, EK-2 listesinde yer alıyor ise İl Çevre ve Orman Müdürlüğü tarafından Bakanlığa bildirilir.

(6) Geçici faaliyet belgesi verilmesi, çevre izin ve/veya çevre izin ve lisans başvurusunun değerlendirilmesi ve belge düzenlenmesi aşamalarında yetkili merci tarafından işletmenin kurumsal elektronik posta adresine yapılan bildirimler işletmeye tebliğ edilmiş kabul edilir. Bildirimler işletmenin çevre yönetim birimi, istihdam edilen çevre görevlisi ya da hizmet satın alınması durumunda Bakanlıkça yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarına da gönderilir.

Çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi ve ekleri

MADDE 9 – (1) (Değişik:RG-24/2/2010-27503)İşletmelere EK-4 ve EK-6’da yer alan çevre izin veya EK-5 ve EK-7’de yer alan çevre izin ve lisans belgelerinden biri ve ekleri düzenlenir.

(2) Çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesinin bir nüshası işletmeye verilir. Belgede işletmeye verilen çevre izin veya çevre izin ve lisansının kapsamı ile eklerinin listesi yer alır.

(3) Belge eklerinde işletmenin tabi olduğu çevre mevzuatının adı ve bu kapsamda uyulması gereken standartlar, işletmenin ilgili mevzuatta öngörülen çalışma şartları ve diğer hususlar yer alır. Ekler, yetkili merci tarafından paraflanır.

(4) Belge kapsamında değişiklik olması halinde önceki belge iptal edilerek yeni belge düzenlenir.

Çevre izin ve/veya lisans belgesinin geçerliliği ve yenilenmesi

MADDE 10 – (Değişik:RG-24/2/2010-27503)

(1)İşletmelere verilen çevre izin veya çevre izin ve lisansı, beş yıl süre ile geçerlidir.

(2)İşletmede çevre izin veya çevre izin ve lisans şartlarında değişiklik olmaması durumunda, beş yıllık süre dolmadan üç ay önce yetkili mercie 6 ncı maddenin birinci fıkrasında belirtilen kurum kuruluşlar tarafından hazırlanan durum raporu ile belgenin yenilenmesi için başvuruda bulunulur. Yetkili merci, başvuruyu uygun bulması halinde yeni çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi düzenler.

(3) Çevre izin veya çevre izin ve lisans şartları değişikliğe uğrayan işletmeler, değişen şartlarla ilgili bilgi, belge ve raporlarla birlikte yetkili mercie bildirimde bulunurlar.

(4) Aşağıdaki durumlarda çevre izin ve/veya lisans alma süreci yeniden başlatılır:

a)İşletmenin faaliyet yerinin değişmesi,

b)İşletmenin faaliyet konusunun değişmesi,

c)İşletmenin yakıtının ve/veya yakma sisteminin değişmesi,

ç) İşletmenin toplam üretim kapasitesinin en az 1/3 oranında artması,

d)İşletmenin yakma/anma ısıl gücünün en az 1/3 oranında artması.

(5)İşletmenin toplam üretim kapasite ve/veya yakma/anma ısıl gücü artışının 1/3 oranından az olması halleri de dâhil, işletmede yapılan ve dördüncü fıkra kapsamı dışında kalan diğer değişikliklerde ise çevre izin ve/veya lisans alma sürecinin yeniden başlatılıp başlatılmayacağı, izni veren yetkili merci tarafından ayrıca değerlendirilerek karara bağlanır.

(6)İşletmenin en az üç yıl süre ile çalışmaması durumunda çevre izin ve/veya lisans alma süreci yeniden başlatılır.

(7) Üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları kapsamında çevre izin ve/veya lisans alma süreci yeniden başlatılan ve yapılan değerlendirilme sonucunda durumu uygun bulunan işletmelere yeni çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi verilir.

(8)İşletmenin sahibinin veya adının değişmesi halinde, yapılan değişiklik işletmeci tarafından değişikliğin gerçekleştiği tarihten itibaren üç ay içinde yetkili mercie bildirilir. İşletmede çevre izin veya çevre izin ve lisans şartlarında değişiklik yoksa işletmenin çevre izin veya çevre izin ve lisansı, önceki geçerlilik süresi değişmemek kaydıyla yeniden düzenlenir.

(9) Faaliyet sahibinin değişmesi durumunda yeni faaliyet sahibinden ayrıca devralınan işletmenin izin veya çevre izin ve lisans koşullarına uyacağına dair taahhütname istenir.

(10) Aynı adreste bulunan ancak işletmecisi/tüzel kişiliği farklı olan işletmeler ayrı ayrı çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi almakla yükümlüdürler.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yetkilendirme ve Çevre Danışmanlık Firmalarının Yükümlülükleri

Yetkilendirme ve çevre danışmanlık firmalarının nitelikleri

MADDE 11 – (1) Çevre izin veya çevre izin ve lisans e-başvuru dosyasını ve başvuru için gerekli bilgi, belge ve raporları hazırlayacak çevre danışmanlık firmaları Bakanlıktan yeterlik belgesi almak zorundadır.

(2) Yeterlik Belgesinin verilmesi, çevre danışmanlık firmalarında aranacak şartlar, yeterlik şartlarına uygunluk kontrolü ve belgenin iptal edilmesi ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça hazırlanacak bir tebliğ ile düzenlenir.

Yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının yükümlülükleri

MADDE 12 – (1) Çevre izin veya çevre izin ve lisans başvuru sürecinde hizmet verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları;

a) Hizmet verdiği işletmenin başvuru dosyasını, gerekli olan bilgi, belge ve raporları eksiksiz olarak hazırlamak/hazırlatmak ve başvuruyu yapmakla,

b) Hazırlanan bilgi, belge ve raporları eksiksiz bir şekilde yerinde inceleme yaparak değerlendirilmesi ve dosya içeriğindeki tüm bilgi, belge ve raporların teknik içeriğinin ilgili mevzuata uygunluğunu ve doğruluğunu sağlamakla,

c)İhtiyaç duyulan tüm bilgi, belge ve raporları öngörülen formatta, zamanında ve eksiksiz olarak temin etmek ve iletmekle,

ç) Hizmet verdiği işletme adına, mahalli idareler ve İl Çevre ve Orman Müdürlüğü ve Bakanlık ile gerekli işlemler hakkında yazışmalar ve görüşmeler yapmakla,

d) Yetkili merci tarafından bu Yönetmelik kapsamında yapılacak yerinde incelemeler sırasında tesiste en az bir çevre görevlisini hazır bulundurmakla,

e) Hizmet verdiği işletmenin çalışmaları esnasında öğrenilen ticari sır niteliğindeki bilgileri saklı tutmakla,

f) Hizmet alımı sözleşmesi yapılması ve iptali durumunda, hizmet verdiği işletmenin durumundaki değişikliği en geç bir ay içerisinde yetkili merciye bildirmekle,

yükümlüdür.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Diğer Hükümler

Çevre iznine veya çevre izin ve lisansına tabi olmayan işletmeler

MADDE 13 – (Başlığı ile değişik:RG-24/2/2010-27503)

(1) EK-1 ve EK-2 listelerinde yer almayan işletmelerde de çevre izin veya çevre izin ve lisansı kapsamında yer alan ilgili mevzuatta belirtilen esas ve hükümlere uyulması ve emisyon sınır değerlerinin aşılmaması gerekir. Yetkili merci, EK-1 ve EK-2 listelerinde yer almayan ancak ilgili mevzuattaki emisyon sınır değerlerini aşan işletmelerden de çevre izni veya çevre izin ve lisansı alınmasını ister.

Faaliyetin sona ermesinin bildirilmesi

MADDE 14 – (1) Çevre Denetimi Yönetmeliği Ek-I ve Ek-II listelerinde yer alan işletmeler veya hizmet satın alımı yoluna gidilmişse yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firması işletmenin herhangi bir nedenle bir aydan fazla veya sürekli olarak çalışmaması halinde otuz gün içerisinde yetkili merciye haber vermekle yükümlüdür.

Çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesinin askıya alınması

MADDE 15 – (1) İşletmenin çevre izin veya çevre izin ve lisans koşullarına aykırı iş ve işlemlerinin tespit edilmesi durumunda yetkili merci tarafından Çevre Kanunu’nun ilgili maddeleri uyarınca idari yaptırım uygulanır.

(2) Uygunsuzluğunun düzeltilmesi için; işletme tarafından iş termin planı ve taahhütname verilmesi halinde, işletmeye yetkili merci tarafından en fazla bir yıla kadar süre verilebilir.

(3)İşletme tarafından iş termin planı ve taahhütname verilmemesi, çevre ve insan sağlığı yönünden tehlike yaratan faaliyetler nedeniyle işletmeye süre verilmemesi veya işletmeye verilen sürenin bitiminde uygunsuzluğun giderilmemesi halinde, yetkili merci tarafından çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi iptal edilir ve işletmenin faaliyeti, kısmen veya tamamen, süreli veya süresiz durdurulur.

Çevre izin ve/veya lisans belgesi bedeli

MADDE 16 – (1) Geçici faaliyet belgesi ile çevre izin veya çevre izin ve lisansının verilmesi, yenilenmesi ve güncellenmesi için ödenecek bedel ve tarifeler her yıl Bakanlık tarafından belirlenir ve Bakanlığın internet sayfasında yayınlanır.

(2) Geçici faaliyet belgesi ile çevre izin veya çevre izin ve lisansının verilmesi için ödenmesi gereken ücretler, yetkili merciin Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüklerine ödenir.

Mevcut izin ve lisansların geçerliliği

GEÇİCİMADDE 1 – (1) Mevcut işletmeler, bu Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce ilgili mevzuat kapsamında ayrı ayrı almış oldukları izin veya lisanslarından, bu Yönetmelik yürürlüğe girdikten sonra geçerliliği ilk bitecek olanın süre bitiş tarihinden en az otuz gün önce bu Yönetmelik kapsamında çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurusunda bulunur.

(2) Çevre izin ve lisansları süresiz olanlar ise, bu Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren en geç iki yıl içerisinde bu Yönetmelik kapsamında çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurusunda bulunur. Ancak bu işletmelerden ilk defada ücret alınmaz.

Geçiş süreci

GEÇİCİMADDE 2 – (Ek:RG-24/12/2009-27442)

(1) Bu Yönetmelik usul ve esasları çerçevesinde gerçekleştirilecek olan iş ve işlemler, 1/7/2010 tarihine kadar Bakanlıkça belirlenerek Bakanlığın internet sitesinde ilan edilecek illerde elektronik ortamda, diğer illerde ise evrak üzerinden yapılır.

(2) (Ek:RG-25/4/2010-27562) Bu Yönetmelik kapsamında 31/12/2010 tarihine kadar gerçekleştirilecek çevre izin veya çevre izin ve lisansı başvurularında 6 ncı maddenin birinci fıkrasında yer alan şartların sağlanması zorunluluğu aranmaz, başvurular işletmeci tarafından da yapılabilir.

Yürürlük tarihinden önce yapılan müracaatlar

GEÇİCİMADDE 3 – (Ek:RG-24/2/2010-27503)

(1) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce izin ve lisans müracaatında bulunan, ancak müracaatları sonuçlanmamış olan işletmelerin işlemleri, başvuruda bulundukları tarihte yürürlükte olan mevzuat çerçevesinde yürütülür.

(2) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce 3/7/2009 tarihli ve 27277 sayılı Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği hükümleri kapsamında emisyon iznine ilişkin muafiyetler; bu Yönetmelik kapsamında yapılacak çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurularında muafiyet ile ilgili belgelerin sunulması kaydıyla geçerlidir.

Yürürlük

MADDE 17 – (Değişik:RG-24/12/2009-27442)

(1) Bu Yönetmelik 1/4/2010 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
29/4/2009	27214
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
1.	24/12/2009	27442
2.	24/2/2010	27503
3.	25/4/2010	27562
4.	16/8/2011	28027
5.	31/12/2011	28159
6.	14/9/2012	28411

29 Nisan 2009 ÇARŞAMBA Resmî Gazete     Sayı : 27214

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

TİCARİ AMAÇLI PATATESLERİN İZLENEBİLİRLİĞİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, patates üretim alanlarında görülen karantinaya tabi zararlı organizmaların temiz yerlere bulaşmasını önlemek, üretim alanları ve depolama yerlerinin kayıt altına alınarak patateslerin dolaşımının izlenmesini, herhangi bir karantina organizmasının tespiti durumunda kaynağının belirlenerek gerekli önlemlerin alınmasını sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, ticari amaçlı tohumluk ve yemeklik patateslerin üretim, depolama, nakil ve satış faaliyetleri ile denetlemesine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununun 16 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;   

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Çiftçi Kayıt Sistemi (ÇKS): 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı “Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliği” ile oluşturulan ve üreticilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerinin de kayıt altına alındığı veri tabanını,

c) Depolama izin belgesi: Ticari olarak tohumluk ve yemeklik patates depolayacakların il ve ilçe müdürlüklerinden alacakları belgeyi,

ç) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

d) Müdürlük: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini,

e) Patates taşıma ve satış sertifikası: Patates yumrularının satışa sunulmadan önce zararlı organizmalardan ari olduklarına dair düzenlenen belgeyi,

f) Patates üreticisi: Patates yetiştiriciliği yapan gerçek ve tüzel kişileri,

g) Sertifikalı tohumluk: Orijinal tohumluk veya kendisinden elde edilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren tohumluğu,

ğ) Sözleşmeli üretim: Üretici ve yetiştiriciler ile diğer gerçek ve tüzel kişilerin karşılıklı menfaat esaslarına dayalı yazılı akitlerle yürütülen tarımsal üretim şeklini,

h) Tarım danışmanı: Sivil toplum örgütlerinde, ziraat odalarında ve tarımsal danışmanlık şirketlerinde istihdam edilen veya tarımsal danışmanlık hizmeti yürütmek üzere kendi nam ve hesabına çalışan ve 8/9/2006 tarihli ve 26283 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Hizmetlerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmelik”te belirtilen hükümlere göre sertifikalandırılmış kişileri,

ı) Ticari amaçlı yetiştirme:  Zati ihtiyacı dışında patateslerin yemeklik, sanayilik ya da tohumluk amacıyla yetiştirilmesini,

i) Tohumluk: Bitkilerin çoğaltılmasında kullanılan tohum, yumru, fide, fidan, çelik gibi vegetatif ve generatif kısımlarını,

j) Üretim izin belgesi: Ticari olarak tohumluk ve yemeklik patates üretimi yapacakların il veya ilçe müdürlüklerinden alacakları belgeyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Belge Düzenlenmesi, Kayıt Altına Alınma, Kontrol İşlemleri

Belge düzenlenmesi

MADDE 5 – (1) Ticari amaçla patates dikimi yapacak üreticiler, üretimin yapılacağı tarlanın kayıtlı olduğu il veya ilçe müdürlüklerinden izin almak, başvurdukları yıl için ÇKS’ye kayıtlı olmak ve bilgilerini güncellemek zorundadırlar. İl veya ilçe müdürlüklerine Ek-1A’daki örneğe uygun dilekçe ile patates dikiminden önce müracaat ederler. Patates dikimi izni için müracaat eden üreticilerin dilekçeleri, il veya ilçe müdürlüklerince değerlendirilir ve uygun olanlara üretim izni Ek-2A’ya göre verilir. Üretim izinleri üretici adına düzenlenir ve verilen izinde parseller numaralandırılarak üreticinin dikim yapacağı tüm parseller belirtilir. Üretim izninin bir nüshası ilgili müdürlükte dosyalanır. Üretim izinleri her yıl yenilenir.

(2) Sözleşmeli üretim yaptırmak isteyen firmalar, sözleşmeli çiftçilerinin ÇKS kayıt suretleri ile il veya ilçe müdürlüklerine Ek-1B’deki örneğe uygun dilekçe ile müracaat ederler. Sözleşmeli üretim yaptırmak isteyen firmaların müracaatları il veya ilçe müdürlüklerince değerlendirilir ve uygun olan firmalar adına üretim izni Ek-2B düzenlenir. Patates üreticisi ve sözleşmeli üretim yaptırmak isteyen firma, “Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Hizmetlerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmelik” kapsamında tarımsal danışmanlık hizmeti alabilir. Bu durumda Patates üreticisi veya firma adına üretim izni talebini tarımsal danışmanlık hizmet sözleşmesinde hüküm bulunmak kaydıyla tarım danışmanı da yapabilir.

(3) Tohumluk üretim amaçlı müracaatlar 17/1/2008 tarihli ve 26759 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Patates Tohumluğu Sertifikasyonu ve Pazarlaması Yönetmeliği” kapsamında değerlendirilir.

(4) Üretim izni talebinde bulunan üretici veya firmaların dilekçe ekinde;

a) Güncelleştirilmiş ÇKS formu,

b) Patates üretim/depolama izni alan yetiştiricilerin uyması gereken hususları belirten Taahhütname (Ek-3)

yer alır.            

(5) Karantinaya tabi zararlı organizmalarla bulaşık olan yerlerde patates üretimine izin verilmez.

(6) Patates üretim izni almayan üreticilere patates taşıma ve satış sertifikası düzenlenmez ve bu patateslerin nakilleri ve pazarlanmaları yasaklanır.

(7) Sertifikalı tohumluk patates üretim alanlarında 3 yıl, yemeklik patates üretim alanlarında ise 2 yıl aynı tarlaya patates dikilmemiş olması şartı aranır. Elit ve orijinal sınıfta yetiştirilecek tohumluklar için ise aynı tarlaya 5 yıl süreyle patates dikilmemiş olması gerekir.

Kayıt altına alınma

MADDE 6 – (1) Ticari amaçla patates depolaması yapılan depolar, bulundukları il veya ilçe müdürlüklerince kayıt altına alınır. Ticari amaçla patates depolaması yapacak olanlar depolama ile ilgili bilgileri il veya ilçe müdürlüklerine başvurarak Ek-1A veya Ek-1B çerçevesinde beyan eder ve tohumluk veya tüketim amaçlı olduğunu bildirirler.

(2) Ticari amaçla patates depolaması yapanlar depoya girişi yapılan patatesleri, firma beyanı ve mevcut depo bölmelerinin büyüklüklerine göre çuvallı veya dökme olarak ayrı ayrı depolarlar. Depolama yapanlar depodan çıkan ürünler için üretim izinleri ve üretim izni sahibi adına düzenlenmiş satış belgesini saklarlar. Kendi ürününü depolayanlar için satış belgesi aranmaz.

(3) İlçe müdürlükleri her yıl sonunda üretim/depolama izin belgesi listelerini il müdürlüklerine bildirirler. İl müdürlüklerince hazırlanan icmaller Ek-4’deki tabloya göre düzenlenerek Genel Müdürlüğe gönderilir.

Kontrol işlemleri

MADDE 7 – (1) Tohumluk patates üretimi yapılan alanların kontrolü “Patates Tohumluğu Sertifikasyonu ve Pazarlaması Yönetmeliği”nde belirtilen esaslar dahilinde yapılır. Yemeklik patates üretim alanları ile depolarda karantinaya tabi zararlı organizmalar yönüyle yapılacak kontroller Bakanlıkça hazırlanan sürvey talimatlarına göre yapılır.

(2) Patates üretim izni alan üreticiler, hasat zamanı pazarlamasını yaptıkları gerçek veya tüzel kişilere patates üretim izin belgesinin aslını ibraz ederler. Patates depolaması ve ticareti yapan gerçek ve tüzel kişiler ise üretim izni olmayan üreticilerden patates satın alamazlar. Satılan patatesler için satış belgesi düzenlenir.

(3) Üretim yerlerinden veya depolardan satışa sunulacak patatesler için nakillerinden önce il veya ilçe müdürlüklerinden Patates Taşıma ve Satış Sertifikası (Ek-5) alınır. Bu belge üzerinde üreticinin ÇKS numarası belirtilir. Patates Taşıma ve Satış Sertifikası her araç için düzenlenir. Sertifikalarda üreticinin yetiştiricilik yaptığı alan ve o ilin ortalama verimi esas alınır ve üreticinin toplam üretiminden düşülerek düzenlenir.

(4) Patates Taşıma ve Satış Sertifikası olmadan patateslerin bir yerden diğer yerlere nakli ve satışı yapılamaz. Sevk ve Taşıma İrsaliyesi düzenlenemez.

(5) Ziraat odaları Patates Taşıma ve Satış Sertifikası olmayan patatesler için Müstahsil Yol Belgesi düzenleyemezler.

(6) Kolluk kuvvetleri ve zabıta memurları patates nakillerinde Sevk ve Taşıma İrsaliyesi veya Müstahsil Yol Belgesinin olup olmadığını denetler.

(7) Hal müdürlükleri Sevk ve Taşıma İrsaliyesi veya Müstahsil Yol Belgesi olmayan patatesleri hale kabul etmez ve satışına izin vermezler.

(8) Köylerde muhtarlar, belediye sınırları içerisinde Çiftçi Malları Koruma Başkanlıkları patateslerin ticari amaçla izinsiz üretiminin yapıldığını, depolama izin belgesi olmaksızın depolandığını veya Patates Taşıma ve Satış Sertifikası olmaksızın taşımasının yapıldığını haber aldıklarında durumu derhal mülki sınırları içerisinde bulundukları il veya ilçe müdürlüklerine bildirmekle yükümlüdürler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İstisnalar

MADDE 8 – (1) Bilimsel amaçlı çalışmalar, araştırma ve geliştirme çalışmaları ile genetik çeşitliliğin geliştirilmesine yönelik çalışmalar kapsamında yapılan faaliyetler, zati ihtiyaç için üretim bu Yönetmelik kapsamı dışındadır.

İdari yaptırımlar

MADDE 9 – (1) 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereğince bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında aynı Kanunun 52 nci maddesine göre işlem yapılır.

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

KAMU KURUM VE KURULUŞLARINDA ÇALIŞAN

PERSONELİN KILIK VE KIYAFETİNE DAİR

YÖNETMELİK

Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi :     16/7/1982,     No: 8/5105

Dayandığı Kanunun Tarihi              :    14/7/1965,     No: 657

Yayımlandığı R. Gazetenin Tarihi   : 25/10/1982,     No: 17849

Yayımlandığı Düsturun Tertibi        :   5, Cildi: 21,     S. 2879

Amaç – Kapsam ve Deyimler

Madde 1 – Bu Yönetmelik, kamu personelinin Atatürk devrim ve ilkelerine uygun, uygar, aşırılığa kaçmayacak şekilde sade bir kılık ve kıyafette olmalarını, kılık ve kıyafette birlik ve bütünlük içinde bulunmalarını sağlamayı amaçlamaktadır.

Madde 2 – Bu Yönetmelik, genel ve katma bütçeli kurumlar, mahalli idareler, döner sermayeli kuruluşlar ve kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların iştirakleri ve müesseselerinde çalışan her sınıf ve derecedeki memurlar, sözleşmeli ve geçici görevle çalışan personel ile işçilerin kılık ve kıyafetlerinin düzenlenmesine ilişkin esasları kapsar.

Madde 3 – Bu Yönetmelikte geçen;

a. “Kurum ve Kuruluş” deyimi, genel ve katma bütçeli kurumlar, mahalli idareler, döner sermayeli kuruluşlar, kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların iştirak ve müesseseseleri,

b. “Memur” deyimi, 657 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinde belirtilen sınıflarda (yardımcı hizmetler sınıfı dahil) çalışanları,

c. “Sözleşmeli Personel” deyimi, 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası, 5434 sayılı Kanuna 1101 sayılı Kanunla eklenen Ek 5 inci maddenin son fıkrası ve özel kanunların verdiği yetkiye dayanılarak 2 nci madde kapsamına giren kurum ve kuruluşlarda çalışanlarla 6/11/1980 gün ve 2333 sayılı Kanuna göre çalışanları,

d. “Geçici Görevli” deyimi, 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin (C) fıkrasına göre çalışanlarla kadrosunun bağlı bulunduğu kurum ve kuruluş dışında başka bir kurum ve kuruluşta çalışanları,

e. “İşçi” deyimi, 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin (D) fıkrasına giren ve bu Yönetmeliğin 2 nci maddesinde belirtilen kurumlarda çalışanları,

ifade eder.

Ana İlkeler

Madde 4 – Kurum ve kuruluşlarda görevli memur, sözleşmeli personel, geçici personel ile hizmetliler ve işçilerin giyimlerinde sadelik, temizlik ve hizmete uygunluk esastır.

Madde 5 – 2 nci maddede sözü edilen personelin kılık ve kıyafette uyacakları hususlar:

a. (Değişik: 10/12/2001-2001/3459 K.) Kadınlar;

Elbise, pantolon, etek temiz, düzgün, ütülü ve sade ayakkabılar ve/veya çizmeler sade ve normal topuklu, boyalı, görev mahallinde baş daima açık, saçlar düzgün taranmış veya toplanmış, tırnaklar normal kesilmiş olur. Ancak bazı hizmetler için özel iş kıyafetleri varsa görev sırasında kurum amirinin izni ile bu kıyafet kullanılır.

Kolsuz ve çok açık yakalı gömlek, bluz veya elbise ile strech, kot ve benzeri pantolonlar giyilmez. Etek boyu dizden yukarı ve yırtmaçlı olamaz. Terlik tipi (sandalet) ayakkabı giyilmez.

b. Erkekler;

Elbiseler temiz, düzgün, ütülü ve sade; ayakkabılar kapalı, temiz ve boyalı giyilir. Sandalet veya atkılı ayakkabı giyilmez. Bina içinde ve görev mahallinde baş daima açık bulundurulur. Kulak ortasından aşağıda favori bırakılmaz. Saçlar, kulağı kapatmayacak biçimde ve normal duruşta enseden gömlek yakasını aşmayacak şekilde uzatılabilir, temiz bakımlı ve taranmış olur. Her gün sakal tıraşı olunur ve sakal bırakılmaz. Bıyık tabii olarak bırakılır, uzunluğu üst dudak boyunu geçemez. Üstten alınmaz, yanlar üst dudak hizasında olur, alt uçları dudak hizasından kesilir. Kravat takılır, kravatı örtecek şekilde balıkçı yaka veya benzeri süveterler giyilmez. Hizmet gereğine uygun olarak verilmişse tek tip elbise giyilir.

(Değişik: 7/8/1991 – 91/2048 K.) Bina içinde gömleksiz, kravatsız ve çorapsız dolaşılmaz.

Çeşitli Hükümler

Madde 6 – Resmi elbise (üniforma) giymek zorunda olanlar ilgili kurum ve  kuruluşun özel yönetmeliklerinde belirtilen usul ve esaslara tabidirler.

Madde 7 – Sağlık, şantiye, arazi, atölye, maden ve benzeri yerlerde çalışanların çalışılan işin ve yerin özelliğine göre giyim eşyasının tipi, modeli ve rengi ilgili kurumca tespit edilir.

Ancak, bu Yönetmelikte belirtilen diğer esaslara uyulması zorunludur.

Madde 8 – Sağlık özürü bulunan ve bunu resmi doktor raporu ile belgelendiren personelin giyimlerinde bu özürlerin ve mevsim şartlarının gerektirdiği değişiklikler yapılabilir.

Madde 9 – Personel, görev yaptığı yerin ve mezun olduğu okulların rozetleri ile Hükümetçe özel günler için çıkarılan rozetler (Atatürk’ün doğumunun 100. Yılı gibi) dışında rozet, işaret, nişan v.b. şeyler takamaz.

Madde 10 – Her türlü resmi belgelere yapıştırılacak fotoğrafların, bu Yönetmelik hükümlerine uygun kılık kıyafetlerle çekilmiş olması zorunludur.

Madde 11 – Yaz döneminde personelin kılık, kıyafeti 15 Mayıs – 15 Eylül tarihleri arasında uygulanır.

Yaz kıyafetleriyle ilgili hususlar bakanlık merkez teşkilatında ilgili Bakanlarca; illerde, yapılan hizmetin mahiyeti ve çalışılan yerin iklim ve coğrafik özellikleri gözönünde tutularak Valilerce tespit edilir.

Madde 12 – Merkezde ve taşrada protokole dahil olan bayan ve erkek kamu görevlileri resmi  kutlama törenlerine koyu renk takım elbise ile katılırlar.

Madde 13 – Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu hükümlerine göre düzenlenen Toplu İş Sözleşmelerine bu Yönetmeliğe aykırı hükümler konulamaz.

Toplu İş Sözleşmeleri halen yürürlükte olan kuruluşlar için (Sözleşmenin yenilenmesine kadar) bu Yönetmelik hükümleri uygulanır

Madde 14 – 7/6/1963 tarihli ve 6/1835 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına ekli Türk Silahlı Kuvvetleri Kıyafet Kararının Kara Kuvvetleri Sekizinci Bölüm 1 inci maddesi, Deniz Kuvvetleri Dördüncü Kısım 1 inci maddesi, Hava Kuvvetleri Dördüncü Kısım 1 inci maddesi hükümleri (…)⁽¹⁾ saklıdır.⁽¹⁾

Madde 15 – Diyanet İşleri Başkanlığında bilfiil din işleriyle ilgili personelin giyim ve kuşamına ilişkin hususlar 17 nci maddede belirtilen mevzuata aykırı olmamak koşulu ile Başkanlıkça tespit ve bağlı olduğu Bakanlıkça onaylanacak esaslar çerçevesinde yürütülür.

Cezai Hükümler

Madde 16 – Bu Yönetmeliğe aykırı hareket edenlere 657 sayılı Devlet memurları Kanununun disiplin cezalarına ilişkin hükümleri uygulanır.

İş Kanununa tabi işçilere de aynı derecedeki cezai hükümler uygulanır.

Madde 17 – Bu yönetmelik; 2413 sayılı “Bilumum Devlet Memurlarının Kıyafetleri İle İlgili Kararname”; 2596 sayılı “Bazı Kisvelerin Giyilemeyeceğine Dair Kanun”un 6 ncı maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan 1958 sayılı “Bazı Kisvelerin Giyilemeyeceğine Dair Kanunun” tatbik suretini gösterir “Nizamname” hükümleri uyarınca düzenlenmiştir.

Madde 18 – 27/1/1982 tarihli ve 8/4219 sayılı Kararname yürürlükten kaldırılmıştır.

Madde 19 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 20 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

–––––––––––––––––––––––

(1) 26/11/2012 tarihli ve 2012/3959 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 6 ncı maddesiyle, bu maddede yer alan “ile 22/7/1981 tarihli ve 8/3349 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına bağlı “Milli Eğitim Bakanlığı ile Bakanlıklara Bağlı Okullardaki Görevlilerle Öğrencilerin Kılık Kıyafetlerine İlişkin Yönetmelik” hükümleri” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MAL BİLDİRİMİNDE BULUNULMASI HAKKINDA YÖNETMELİK 29.05.2003

(10.8.1990 tarih ve 90/748 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan bu Yönetmelik 15.11.1990 tarih ve 20696 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.)

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç

Madde 1 – Bu Yönetmeliğin amacı; 3628 sayılı Kanun gereğince verilecek olan mal bildiriminin şeklini, düzenleniş biçimini, sayısını, neleri kapsayacağını, merciine nasıl ulaştırılacağını ve bu Kanunun uygulanmasına ilişkin diğer esas ve usulleri düzenlemektir.

Haksız Mal Edinme

Madde 2 – Mevzuata veya genel ahlaka uygun olarak sağlandığı ispat edilemeyen mallar veya ilgilinin sosyal yaşantısı bakımından geliriyle uygun olduğu kabul edilemeyecek harcamalar şeklinde ortaya çıkan artışlar, bu Yönetmeliğin uygulanmasında haksız mal edinme sayılır.

İKİNCİ BÖLÜM

Mal Bildiriminde Bulunacaklar ve Verileceği Merciler

Mal Bildiriminde Bulunacaklar

Madde 3 – Aşağıda sayılanlar mal bildiriminde bulunmak zorundadırlar:

a) Her türlü seçimle iş başına gelen kamu görevlileri ve dışardan atanan Bakanlar Kurulu üyeleri (muhtarlar ve ihtiyar heyeti üyeleri hariç),

b) Noterler,

c) Türk Hava Kurumunun genel yönetim ve merkez denetleme kurulu üyeleri ile genel merkez teşkilatında ve Türk Kuşu Genel Müdürlüğünde, Türkiye Kızılay Derneğinin merkez kurullarında ve Genel Müdürlük teşkilatında görev alanlar ve bunların şube başkanları,

d) Genel ve katma bütçeli daireler, il özel idareleri, belediyeler ve bunlara bağlı kuruluş veya alt kuruluşlarda, kamu iktisadi teşebbüsleri (iktisadi devlet teşekkülleri ve kamu iktisadi kuruluşları) ile bunlara bağlı müessese, bağlı ortaklık ve işletmelerde, özel kanunlarla veya özel kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan ve kamu hizmeti gören kurum ve kuruluşlar ile bunların alt kuruluşlarında veya komisyonlarında aylık, ücret ve ödenek almak suretiyle kamu hizmeti gören memurları, işçi niteliği taşımayan diğer kamu görevlileri ile yönetim ve denetim kurulu üyeleri,

e) Kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarında görevli olanlar ile bunların yönetim ve denetim kurulu üyeleri (5590 sayılı Kanuna göre kurulan oda ve borsaların oda ve borsa meclisi ile yönetim kurulu üyeleri dahil),

f) Siyasi parti genel başkanları, vakıfların idare organlarında görev alanlar, kooperatiflerin ve birliklerinin başkanları, yönetim kurulu üyeleri ve genel müdürleri, yeminli mali müşavirler, kamuya yararlı dernek yönetici ve deneticileri,

g) Gazete sahibi gerçek kişiler ile gazete sahibi şirketlerin yönetim ve denetim kurulu üyeleri, sorumlu müdürleri, başyazarları ve fıkra yazarları,

h) Özel kanunlarına göre mal bildiriminde bulunmak zorunda olanlar (konfederasyon, sendika ve sendika şubesi başkan ve yöneticileri dahil).

Eşlerin Mal Bildirimi

Madde 4 – Her ikisi de 3 üncü madde kapsamında bulunan eşlerin herbiri ayrı ayrı mal bildiriminde bulunmak zorundadır. Bu takdirde, eşlerden herbiri, eşi ile velayeti altındaki çocuklarının da mallarını bildirirler.

Birden fazla mal bildirimi

Madde 5 – Kamu görevlilerinden asli görevleri uhdelerinde katmak kaydıyla ikinci bir görevi yürütenler (yönetim kurulu veya danışma kurulu üyeliği gibi) ya da vekaleten tedvir edenler, sadece asli görevlerinden dolayı tek mal bildiriminde bulunurlar.

Kamu görevlisi olmayıp da 3628 sayılı Kanuna göre birden fazla mal bildiriminde bulunması gerekenler, bu mercilerden yalnız birine mal bildiriminde bulunurlar. Ancak, mal bildiriminde bulunulan mercii, diğer kuruma da bilgi vermekle yükümlüdür.

Mal Bildiriminin Verileceği Merciler

Madde 6 – Mal bildiriminin verileceği merciler şunlardır:

a) Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Bakanlar Kurulu üyeleri için, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı,

b) Kamu kurum ve kuruluşlarında görevli personel için, özlük işleri ile ilgili birimler,

c) Kurum, teşebbüs, teşekkül ve kuruluşların genel müdürleri ile yönetim ve denetim kurulu üyeleri için, ilgili bakanlıklar,

d) Yüksek mahkemelerin daire başkan ve üyeleri için, ilgili mahkemenin başkanı,

e) Noterler için Adalet Bakanlığı,

f) Diğer kurum ve kuruluşların memur ve hizmetlileri için, atamaya yetkili makamları,

g) Türk Hava Kurumu ile Türkiye Kızılay Derneğinde görev alanlar için, kurum ve dernek genel başkanlığı,

h) Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarında görevli olanlar için, kurum başkanlığı; bunların yönetim ve denetim kurulu üyeleri için, ilgili bulundukları bakanlıklar,

i) Görevlerinden ayrılanlar için, bu görevlerinde iken bildirimlerini vermeleri gereken makam veya merci,

j) Siyasi parti genel başkanları için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı,

k) Kooperatifler ve birliklerinin başkanları, yönetim kurulu üyeleri ve genel müdürleri için, kooperatiflerin ve birliklerinin denetimlerinin yapıldığı kuruluşlar,

l) Yeminli mali müşavirler için, Maliye ve Gümrük Bakanlığı,

m) Türk Hava Kurumunun, Türkiye Kızılay Derneğinin ve kamu yararına sayılan derneklerin genel yönetim ve merkez denetleme kurulu üyeleri için, İçişleri Bakanlığı; bunların şube başkanları için, bulundukları il valilikleri,

n) İl genel meclisi üyeleri için, ilgili valilikler, belediye meclisi üyeleri için, ilgili belediye başkanlıkları, belediye başkanları için, İçişleri Bakanlığı,

o) Mal bildirimi verecek son merciler için, kendi kuruluşlarının özlük işleri ile ilgili makam veya merci,

p) Gazete sahibi gerçek kişiler ile gazete sahibi şirketlerin yönetim ve denetim kurulu üyeleri, sorumlu müdürleri, başyazarları ve fıkra yazarları için, bulundukları yer en büyük mülki amirliği,

r) Vakıfların idare organlarında görev alanlar için, Vakıflar Genel Müdürlüğü.

Sorumluluk

Madde 7 – 6 ncı maddede belirtilen merciler, mal bildirimlerinin süresi içinde verilmesini sağlamakla sorumludurlar. Bu merciler mal bildirimlerinin verilmesini izlemek için birim veya personel görevlendirirler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Mal Bildirimleri

Mal Bildiriminin Konusu

Madde 8 – 3 üncü maddede sayılanların kendilerine, eşlerine ve velayetleri altındaki çocuklarına ait bulunan;

a) Taşınmaz malları (arsa ve yapı kooperatif hisseleri dahil),

b) Kendilerine aylık ödenenler, net aylık tutarının beş katından; aylık ödenmeyenler ise Genel İdare Hizmetleri sınıfında birinci derecenin birinci kademesindeki şube müdürüne ödenen net aylığın beş katından fazla değer ve tutarındaki;

1) Para ve para hükmündeki kıymetli kağıtları,

2) Hisse senedi ve tahvilleri,

3) Altın ve mücevheratı,

4) Her türlü kara, deniz ve hava taşıt araçları, traktör, biçer-döver, harman makinası ve diğer ziraat makinaları, inşaat ve iş makinaları, hayvanlar, koleksiyon ve ev eşyaları ile diğer taşınır malları,

5) Hakları,

6) Alacakları,

7) Borçları,

8) Gelirleri,

mal bildirimine konu teşkil eder. (b) bendinde belirtilen mal, hak, alacak, borç ve gelirlerin ayrı ayrı toplam değerleri tek kalem halinde gösterilir.

Mallar, mal bildirimi tarihindeki değerleri esas alınmak suretiyle beyan olunur.

Genel İdare Hizmetleri sınıfında birinci derecenin birinci kademesindeki şube müdürüne ödenen her türlü zam ve tazminatlar dahil net aylık miktarı, aylıklara uygulanan katsayının belirlenmesini müteakip Maliye ve Gümrük Bakanlığınca tesbit ve ilan olunur.

Mal Bildiriminin Verilme Zamanı

Madde 9 – Mal bildirimlerinin;

a) 3 üncü maddede sayılan görevlere atanmada, göreve giriş için gerekli olan belgelerle birlikte,

b) Bakanlar Kurulu üyeleri için, atamayı izleyen bir ay içinde,

c) Seçimle gelinen görevlerle, seçimin kesinleşme tarihini izleyen iki ay içinde,

d) Yönetim ve denetim kurulları ile komisyon üyeliklerine seçilen veya atananlar için, göreve başlama tarihini izleyen bir ay içinde,

e) Görevi sona erenler ayrılma tarihini izleyen bir ay içinde,

f) Gazete sahibi gerçek kişiler ile gazete sahibi şirketlerin yönetim ve denetim kurulu üyeleri için, faaliyete geçme tarihini; sorumlu müdürleri, başyazarları ve fıkra yazarları için, bu işe veya görevlerine başlama tarihini izleyen bir ay içinde,

g) Özel kanunlarına göre mal bildiriminde bulunması gerekenler için, kanunlarında öngörülen süre içinde, verilmesi zorunludur.

(a) bendinde yazılı durumlarda mal bildirimi verilmedikçe atama işlemi yapılamaz.

Ek Mal Bildirimi

Madde 10 – 3 üncü maddede sayılan görevlerde bulunanlar, eşleri velayeti altındaki çocukları ve kendilerinin şahsi mal varlıklarında önemli bir değişiklik olduğunda, değişikliği izleyen bir ay içinde yeni edindikleri mal, hak, gelir, alacak ve borçlara münhasır olmak üzere ek mal bildirimi vermek zorundadırlar. 8 inci maddede gösterilen mahiyet ve miktardaki malın iktisabı ile hak, alacak veya gelir sağlanması veya borçlanılması, mal varlığında önemli değişiklik sayılır.

Mal Bildiriminin Yenilenmesi

Madde 11 – 3 üncü maddede belirtilen görevlere devam edenler, sonu (0) ve (5) ile biten yıların en geç Şubat ayı sonuna kadar bildirimlerini yenilemek zorundadırlar.

Mal Bildirim Formunun Doldurulması

Madde 12 – İlgililer, ekli “Mal Bildirimi Formu”nu el yazısı ile okunaklı bir şekilde tek nüsha olarak doldurur ve tarih belirtilmek suretiyle imzalar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Hediye ve Hibeler

Hediye ve Hibe

Madde 13 – 3 üncü maddede belirtilen kamu görevlileri, milletlerarası protokol, mücamele veya nezaket kaideleri uyarınca veya diğer herhangi bir sebeple yabancı devletlerden, milletlerarası kuruluşlardan, sair milletlerarası hukuk tüzel kişiliklerinden, Türk uyruğunda olmayan herhangi bir gerçek veya tüzel kişi veya kuruluştan, aldıkları tarihteki değeri on aylık net asgari ücret toplamını aşan her hediye veya hibe niteliğindeki eşyayı, aldıkları tarihten itibaren bir ay içinde kendi kurumlarına teslim etmek zorundadırlar.

Ancak, yabancı devlet adamları ve milletlerarası kuruluş temsilcileri tarafından verilen imzalı hatıra fotoğraflarının çerçeveleri bu madde hükümlerine dahil değildir.

Hediye ve Hibe Eşyalarda Yapılacak İşlem

Madde 14 – 3 üncü maddede belirtilen kamu görevlileri ve bunların eşlerine, milletlerarası protokol, mücamele veya nezaket kaideleri uyarınca veya diğer herhangi bir sebeple yabancı devletlerden, milletlerarası kuruluşlardan, sair milletlerarası hukuk tüzel kişiliklerinden, Türk uyruğunda olmayan herhangi bir gerçek veya tüzel kişi veya kuruluş tarafından verilen hediye veya hibe niteliğindeki eşyayı alan ilgilisi, bu eşya değerinin on aylık net asgari ücret toplamını aşan değerde olduğunu belirlemesi halinde, yurtiçinde aldıkları tarihten, yurtdışında yurda dönüşleri tarihinden itibaren ongün içinde bulundukları il defterdarlığına (takdir komisyonu başkanlığına) değer takdiri için kurumları vasıtasıyla gönderir.

Hediye veya hibe niteliğindeki bu eşyanın (yabancı devlet adamları ve milletlerarası kuruluş temsilcileri tarafından verilen imzalı hatıra fotoğraflarının çerçevleri hariç) gerçek değerinin takdiri ile net asgari ücretin on aylık toplamını aşıp aşmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun değişik 72 nci maddesine göre kurulan takdir komisyonunca en geç on gün içinde tesbit olunarak ilgiliye ve bağlı bulunduğu kuruma bildirilir.

Kıymet takdirini müteakip, takdir komisyonu tarafından ilgilisine geri verilen hediye veya hibe niteliğindeki eşyadan değeri net asgari ücretin on aylık toplamını aşanlar, ilgilisi tarafından en geç on gün içinde kendi kurumlarına verilir.

Bu eşyalar, kurumca sergilenmek veya başka bir şekilde muhafaza edilmek suretiyle değerlendirilir veya ilgisi sebebiyle diğer bir kuruma tevdi edilebilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Mal Bildirimlerinin Gizliliği

Madde 15 – Mal bildirimleri, 6 ncı maddede belirtilen makam veya mercilerin ilgili birimlerinde, ilgililerin varsa sicil yoksa özel dosyalarında saklanır. Mal bildirimlerinin içeriği hakkında soruşturma ve kovuşturmaya yetkili merciler dışındakilere açıklama yapılmaz, bilgi verilemez.

Bilgi Verme Zorunluluğu

Madde 16 – Özel kanunlarında aksine bir hüküm mevcut olsa dahi, ilgili kişiler ile özel ve kamu kuruluşları, 3628 sayılı Kanunla soruşturma ve kovuşturmaya yetkili kılınan kişi ve mercilerce istenen bilgileri eksiksiz vermek zorundadır.

Süresinde Mal Bildiriminde Bulunmama

Madde 17 – Bu Yönetmelikte belirtilen süreler içinde mal bildiriminde bulunmayanlara, bildirimin verileceği mercilerce yazılı olarak ihtarda bulunulur. Bu ihtar, ilgilisine Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ olunur.

İhtarın kendisine tebliğinden itibaren bir ay içinde bildirimde bulunmayanlar hakkında gerekli işlem yapılmak üzere yetkili Cumhuriyet başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur.

Müfettiş ve muhakkikler de, soruşturma ile ilgili olarak verdikleri süre zarfında mal bildiriminde bulunmayan hakkında yetkili Cumhuriyet başsavcısına suç duyurusunda bulunurlar.

Mal Bildirimlerinin Karşılaştırılması

Madde 18 – Yeni ve ek bildirimler, 6 ncı maddede belirtilen yetkili merciler tarafından daha önceki bildirimler ile karşılaştırılır.

(Ek:7/12/1999-13770 K.) 6 ncı maddenin (b) ve (c) bentlerinde belirtilen mercilerde toplanan mal bildirimlerinde yer alan bilgiler, Başbakanlıkça belirlenecek esaslar çerçevesinde, kamu kurumları bilgisayarlarında mevcut bilgilerle bilgisayar ortamında ve gizliliği sağlanacak şekilde karşılaştırılır.

Yapılan karşılaştırma sonucunda gerçeğe aykırı bildirimde bulundukları veya haksız mal edindikleri, kaçırdıkları veya gizledikleri anlaşılanlar hakkında yetkili mercilerce Cumhuriyet başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulur.

Hukuki Dayanak

Madde 19 – Bu Yönetmelik, 19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanununun 22 nci maddesi uyarınca düzenlenmiştir.

Yürürlük

Madde 20 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 21 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

Bu sayfada yeralan “Mal Bildirimi Formu için” 31.12.1999 tarih ve 23923 sayılı Resmi Gazete’ye bakınız.

29 Haziran 2012 CUMA                         Resmî Gazete                                    Sayı : 28338

YÖNETMELİK

Orman ve Su İşleri Bakanlığından:

İÇME SUYU ELDE EDİLEN VEYA ELDE EDİLMESİ PLANLANAN YÜZEYSEL SULARIN KALİTESİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, içme suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel sular ile ilgili esasları, kalite kriterlerini ve bu suların içme ve kullanma suyu olarak kullanılabilmesi için uygulanması gereken arıtma sınıflarını tespit etmektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, içme suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların karakteristik özelliklerini, suyun dâhil olduğu kategoriye göre uygulanacak arıtma sınıflarını, bu sularda izlenmesi gereken parametreler için numune alma ve analiz sıklıklarını ve kalite kategorilerinin tespitini kapsar.

(2) Bu Yönetmelik hükümleri, yeraltı suyu ve acı sulara uygulanmaz.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 29/6/2011 tarihli ve 645 sayılı Orman ve Su İşleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 9 uncu ve 26 ncı maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Acı su: 1500 mg/L ile 5000 mg/L arasında toplam çözünmüş katı madde ihtiva eden tatlı su ile tuzlu su kategorisi arasında yer alan suları,

b) Bakanlık: Orman ve Su İşleri Bakanlığını,

c) Doğal zenginleşme: Bir su kütlesinin, insan müdahalesi olmaksızın, toprakta bulunan maddeleri almasını,

ç) İçme ve kullanma suyu: İnsanların günlük faaliyetlerinde içme, yıkanma ve temizlik gibi ihtiyaçları için kullandıkları, özellikleri 17/2/2005 tarihli ve 25730 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik ile belirlenmiş olan, toplu bir su temini sistemi aracılığıyla çok sayıda tüketicinin ortak kullanımına sunulan suları,

d) İdare: Aşağıda sıralanan kurum ve kuruluşları,

1) 18/12/1953 tarihli ve 6200 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ve 3/7/1968 tarihli ve 1053 sayılı Belediye Teşkilatı Olan Yerleşim Yerlerine İçme, Kullanma ve Endüstri Suyu Temini Hakkında Kanun gereğince Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünü,

2) 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (r) bendi ve geçici 2 nci maddesi gereğince büyükşehir belediyelerini ve 20/11/1981 tarihli ve 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve ek 5 inci maddesi gereğince büyükşehir belediyelerine bağlı olan su ve kanalizasyon idaresi genel müdürlüklerini,

3) 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince belediyeleri,

4) 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince il özel idarelerini,

e) Kılavuz değer (K): İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların A1, A2 ve A3 kategorileri için ayrı ayrı belirlenmiş olan uyulması tavsiye edilen değerleri,

f) Numune alma noktası: Yüzeysel suyun arıtma tesisine gönderilmesinden önceki numune alınan yerini,

g) Yüzdelik değer hesabı: Su kalite kategorisinin belirlenmesinde karakteristik değerin bulunabilmesi için kullanılan ve Ek-II’de açıklanan istatistiksel yöntemi,

ğ) Zorunlu değer (Z): İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların A1, A2 ve A3 kategorileri için ayrı ayrı belirlenmiş olan azami müsaade edilebilen değerleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Genel yükümlülükler

MADDE 5 – (1) Bakanlık, içme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların kalite kategorilerini; Ek-I’de yer alan kalite parametrelerinin analiz neticelerini ve Ek-II’de yer alan yüzdelik değer hesabını kullanarak belirler. İdarenin, Bakanlık tarafından tespit edilen kalite kategorisine göre 6 ncı maddede belirtildiği şekilde arıtma yapması zorunludur.

(2) İdare, içme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların 6 ncı ve 7 nci madde ile belirlenen değerlere ve esaslara uymasını sağlamak maksadıyla gerekli bütün tedbirleri alır.

Kalite kategorileri ve arıtma sınıfları

MADDE 6 – (1) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel sular; Ek-I’de yer alan bütün parametreler için verilen zorunlu ve kılavuz değerlere göre A1, A2 ve A3 olmak üzere üç farklı kategoriye ayrılır ve her bir kategori için aşağıdaki arıtma sınıfları belirlenir. İçme ve kullanma sularının kalite kategorilerinden,

a) A1: basit fiziksel arıtma ve dezenfeksiyon ile içilebilir suları,

b) A2: fiziksel arıtma, kimyasal arıtma ve dezenfeksiyon ile içilebilir suları,

c) A3: fiziksel ve kimyasal arıtma, ileri arıtma ve dezenfeksiyon ile içilebilir suları,

ifade eder.

(2) A3 kategorisi için verilmiş olan zorunlu sınır değerleri aşan, fiziksel, kimyasal ve mikrobiyolojik kirlilik içeren suların içme ve kullanma suyu olarak kullanımı tercih edilmez. Ancak bu sular istisnai hallerde suyun kalite özelliklerini içme suyu için uygun kalite standartları düzeyine yükseltecek arıtma prosesleri kullanılarak içme suyu temininde kullanılabilir.

(3) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların; kategorilere göre verilmiş olan arıtma sınıflarından geçirildikten sonra nihai olarak İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik ile belirlenmiş olan içme suyu standartlarını sağlaması esastır.

İçme suyu kaynaklarının iyileştirilmesi

MADDE 7 – (1) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan ve A1 ve A2 kategorisinde yer alan yüzeysel suların iyileştirilmesini sağlamak için özel hüküm belirleme çalışması yapılıp yapılmayacağı Bakanlıkça belirlenir. A3 kategorisinde yer alan yüzeysel suların iyileştirilmesini sağlamak için Bakanlık havza bazında özel hüküm belirleme çalışması yapar veya yaptırır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Numune Alma, Analiz Metotları, İzleme ve Kategorilerin

Belirlenmesi ile İlgili Esaslar

Analiz metotları ve analiz sıklıkları

MADDE 8 – (1) Bu Yönetmeliğin, Ek-I’inde zorunlu (Z) ve/veya kılavuz (K) değerleri belirlenmiş olan bütün parametreler için ulusal/uluslararası kabul görmüş analiz metotları kullanılır.

(2) İçme suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel sular için minimum yıllık numune alma ve analiz sıklığı, nüfusu 100.000’den küçük olan yerleşim yerlerinde dört, nüfusu 100.000’den büyük olan yerleşim yerlerinde ise on ikidir.

Numune alma, analiz metotları ve analiz sıklıkları ile ilgili esaslar

MADDE 9 – (1) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel sulardan,

a) Numune almanın mümkün olduğu kadar yıla yayılması ve böylece suyun kalitesinin tam olarak yansıtılması,

b) Alınan numunelerin, yüzeysel suyun arıtma tesisine gönderilmek üzere alındığı noktadaki suyun kalitesini temsil etmesi,

c) Numune almak için kullanılan kapların, numunelerin korunmasında kullanılan maddelerin, numunelerin taşınması, bekletilmesi ve analiz için hazırlanmasının analiz neticelerinde önemli değişikliklere yol açmaması; analizlerin ölçülen parametrenin değerini etkilemeyecek en kısa sürede yapılması ve TS ISO 5667-1, 3, 6, 9, 14 ve TS EN ISO 19458 numune alma standartlarına uyulması,

esastır.

(2) Alınan numunelerin analizi akredite olmuş laboratuarlarda yapılır.

İzleme ve raporlama

MADDE 10 – (1) Büyükşehir belediye sınırları içerisinde büyükşehir belediyelerine bağlı su ve kanalizasyon idaresi genel müdürlükleri ile büyükşehir belediyeleri dışında kalan yerlerde Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, içme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suları izler ve izleme neticelerini Bakanlığa bildirir. Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında yer alan yüzeysel suların kategorilerini Ek-I’de yer alan kalite parametrelerinin analiz sonuçlarına ve Ek-II’de yer alan yüzdelik değer hesabına göre, bu sulara uygulanması gereken arıtma sınıflarını ise 6 ncı maddenin birinci fıkrasına göre belirler ve ilgili idareye bildirir.

(2) 12 nci maddede verilen istisnai hallerin ortaya çıkmasını müteakip bir ay içerisinde yapılacak olan bilgilendirmenin; suyun coğrafik yerini ve adını, ilgili parametreleri ve bu durumun sürekliliğini, başlangıç ve bitiş tarihlerini içermesi esastır.

(3) İlgili idare, Ek-I’de yer alan parametrelerin analizinde kullanılan analiz metotları ve analiz sıklıkları hakkında Bakanlığa bilgi verir.

Kategorilerin belirlenmesi ile ilgili esaslar

MADDE 11 – (1) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların kategorileri aşağıdaki esaslar dikkate alınarak belirlenir.

a) Bu Yönetmelik kapsamında izlenen her bir parametre için kategori belirlenirken Ek-II’deki yüzdelik değer hesabı yapılır.

b) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel sudan aynı numune alma noktasından düzenli aralıklarla numune alınması durumunda, alınan numunelerin % 95’inin her bir parametre için Ek-I’in (Z) sütunlarında verilen değerleri sağlaması ve sağlamayan % 5’lik kısım için;

1) Sıcaklık, pH, çözünmüş oksijen ve mikrobiyolojik parametrelerin haricinde kalan parametre değerlerinin % 50’den fazla sapma göstermemesi,

2) Kamu sağlığına yönelik tehlike oluşturacak bir netice meydana getirmemesi,

3) İstatistiksel olarak uygun aralıklarla alınan ardışık su numunelerinin ilgili parametrik değerlerden sapmaması,

durumunda suyun ilgili sınıfa ait olduğu kabul edilir.

c) Alınan numunelerin % 90’ının her bir parametre için Ek-I’in (Z) sütunlarında verilen değerleri sağlaması ve sağlamayan % 10’luk kısım için birinci fıkranın (b) bendindeki koşulları taşıması şartı ile ilgili sınıfa ait olduğu kabul edilir.

ç) Birinci fıkranın (b) ve (c) bentlerinde belirtilen yüzdelerin hesaplanmasında bariz analiz hatalarından dolayı ortaya çıkan değerler ile sel gibi doğal afetler ya da anormal hava şartlarından dolayı ölçülen yüksek değerler dikkate alınmaz.

(2) Ek-I’in (Z) sütunlarındaki zorunlu değerler verilmediği durumlarda (K) sütunlarındaki kılavuz değerler kullanılarak hesaplama yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İstisnalar

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri;

a) Sel ya da diğer doğal afetler,

b) Ek-I’deki belli parametrelerin, istisnai meteorolojik ya da coğrafi şartlar nedeniyle (İ) (istisnai iklimsel ya da coğrafik şartlar) olarak işaretlenmesi,

c) Yüzeysel suyun doğal zenginleşmeye uğraması nedeniyle, Ek-I’deki tabloda A1, A2 ve A3 kategorileri için belirlenen sınır değerleri aşması,

ç) Sığ göller ya da durgun yüzey sularının içme suyu kaynağı olarak kullanımının söz konusu olması,

halinde Ek-I’de yıldız (*) işaretiyle belirlenmiş parametreler ilgili idarece askıya alınabilir.

(2) Birinci fıkranın (ç) bendinde yer alan muafiyet yalnızca derinliği yirmi metreyi geçmeyen, su değişimi bir yıldan daha yavaş olan ya da bünyesine atık su boşaltımı olmayan su kütlelerine uygulanır.

(3) Askıya alınma durumu Bakanlığa bildirilir. Hiçbir durumda yukarıda ifade edilen istisnalar kamu sağlığının korunmasına engel teşkil etmez.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 13 – (1) 20/11/2005 tarihli ve 25999 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İçmesuyu Elde Edilen veya Elde Edilmesi Planlanan Yüzeysel Suların Kalitesine Dair Yönetmelik (79/869/AB ile Değişik 75/440/AB) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Orman ve Su İşleri Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

29 Haziran 2012 CUMA                         Resmî Gazete                                    Sayı : 28338

YÖNETMELİK

Ekonomi Bakanlığından:

ÜRÜN DENETMENLİĞİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Ürün Denetmenlerinin mesleğe alınmaları, yarışma sınavları, yetiştirilmeleri, yeterlik sınavları, görev, yetki ve sorumlulukları, atamaları ile çalışma usul ve esaslarını belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri, Ekonomi Bakanlığı taşra teşkilatında görev yapan Ürün Denetmenlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 3/6/2011 tarihli ve 637 sayılı Ekonomi Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 34 üncü maddesi ile 18/3/2002 tarihli ve 2002/3975 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Kamu Görevlerine İlk Defa Atanacaklar İçin Yapılacak Sınavlar Hakkında Genel Yönetmelik hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakan: Ekonomi Bakanını,

b) Bakanlık: Ekonomi Bakanlığını,

c) Bölge Müdürlüğü : Ekonomi Bakanlığı Bölge Müdürlüğünü,

ç) Bölge Müdürü : Ekonomi Bakanlığı Bölge Müdürünü,

d) Büro Personeli : Gruplarda Ürün Denetmeni ve Ürün Denetmen Yardımcısı dışında görev yapan personeli,

e) Denetmen : Ürün Denetmeni ve Ürün Denetmen Yardımcısını,

f) Dış Ticarette Risk Esaslı Kontrol Sistemi (TAREKS) : Ürün güvenliği mevzuatı ve teknik düzenlemeler uyarınca yapılan denetim, uygunluk ve izin işlemlerinin elektronik ortamda ve risk esaslı olarak yapılması amacıyla oluşturulan internet tabanlı uygulamayı,

g) Genel Müdür : Ürün Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürünü,

ğ) Genel Müdürlük : Ürün Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürlüğünü,

h) Gruplar: Denetimin sürekliliğini ve etkinliğini sağlamak amacıyla, Bölge Müdürlüklerinin görev alanı içinde Denetmen bulundurulmasına gerek görülen il ve ilçelerde Genel Müdürün teklifi ve Bakanın onayı ile Bölge Müdürlüklerine bağlı olarak oluşturulan denetim gruplarını,

ı) Grup Sorumlusu: Grubun çalışma düzenini, idaresini ve koordinasyonunu sağlayan, gruptaki denetmenlerin başkanlığını yapan Denetmeni,

i) KPSS: Kamu Personel Seçme Sınavını,

j) Müsteşar : Ekonomi Bakanlığı Müsteşarını,

k) Müsteşar Yardımcısı: Ekonomi Bakanlığı Müsteşar Yardımcısını,

l) ÖSYM: Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığını,

m) Parti : Tek bir numara alan ve aynı araç içine konulan veya kontrole sunulan ürünler bütününü,

n) Personel Dairesi Başkanlığı : Ekonomi Bakanlığı Personel Dairesi Başkanlığını,

o) Yarışma sınavı: Ürün Denetmen Yardımcılığına giriş için yapılan yarışma sınavını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Grupların Çalışmaları

Gruplar

MADDE 5 – (1) Bölge Müdürlüğüne bağlı olarak görev yapan Denetmenlerin görev merkezleri bölge müdürlüklerinin görev alanı içerisindeki illerdir. Denetmenler, denetimin sürekliliğini ve etkinliğini sağlamak amacıyla Bölge Müdürlüklerine bağlı olarak oluşturulan gruplarda çalıştırılabilir.

(2) Gruplarda çalışan Denetmenlerin ve büro personelinin sürekli çalışma merkezleri gruplarının bulunduğu il ve/veya ilçelerdir.

(3) Gruplarda Denetmenlerden biri Genel Müdürlükçe Grup Sorumlusu olarak görevlendirilir. Grup Sorumlusu, grubun çalışma düzenini, idaresini ve koordinasyonunu sağlamaktan sorumlu olup aşağıdaki görevleri yürütür:

a) Ürün güvenliği ve/veya kalite denetimlerine ilişkin mevzuatın uygulanmasını sağlamak,

b) Grubun görev alanına giren yerlerdeki denetim taleplerini karşılamak üzere Denetmenleri görevlendirmek,

c) Teknik düzenlemeleri uygulamada bulunan ürünlerin Grubun görev alanına giren yerlerdeki ekim, üretim, stok ve dış ticaret durumunu izlemek üzere Denetmenleri görevlendirmek, hazırlanan durum raporlarını Genel Müdürlüğe sunulmak üzere Bölge Müdürlüğüne göndermek,

ç) Geliştirilmesine ihtiyaç duyulan veya görüş bildirilmesi istenilen teknik düzenlemeler ve standartlar hakkında raporlar düzenlemek ve Genel Müdürlüğe sunulmak üzere Bölge Müdürlüğüne göndermek,

d) Dış ticarete konu ürünlerden denetime tabi tutulmasında yarar görülenleri gerekçeleriyle birlikte Genel Müdürlüğe teklif edilmek üzere Bölge Müdürlüğüne bildirmek,

e) Teknik düzenlemesi ya da standardı olmayan, dış ticarete konu olan ve teknik mevzuatı hazırlanması gereken ürünler hakkında Genel Müdürlüğe sunulmak üzere Bölge Müdürlüğüne rapor göndermek,

f) Denetmenlerin yetiştirilmesine ve sürekli eğitimlerine yönelik çalışmalar yapmak,

g) Büro personelinin çalışmalarını düzenlemek,

ğ) Denetmenlerin uyumlu, verimli ve etkin bir şekilde çalışmalarını sağlamak,

h) Meslek içi eğitim kursları ile ihracatçı ve ithalatçıların bilgilendirilmesi amacına yönelik seminer ve konferanslar düzenlenmesini Genel Müdürlüğe teklif edilmek üzere Bölge Müdürlüğüne iletmek ve bu işlerde görevlendirilecek Denetmenleri tespit etmek,

ı) Yıl sonunda denetmenlerin çalışmaları hakkında rapor düzenleyip Genel Müdürlüğe sunulmak üzere Bölge Müdürlüğüne göndermek,

i) Genel Müdürlük ve Bölge Müdürlüğünce verilecek benzeri nitelikteki işleri yapmak.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Denetmenlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Denetmenlerin görev ve yetkileri

MADDE 6 – (1) Denetmenler, ilgili mevzuata uygun olarak aşağıdaki görevleri yapar:

a) Bakanlığın görev alanına giren ürünlerin işaret, etiket ve belge kontrollerini yapmak,

b) Gerektiğinde fabrika, depo ve ambar ve benzeri yerlerde inceleme yapmak, yetkili ve ilgililerden gerekli bilgi ve yardımı talep etmek,

c) Denetime konu ürünlerle ilgili gerekli bilgi, belge veya dosyayı denetim yaptıkları firma kişi veya kuruluşlardan istemek ve muhafaza etmek,

ç) Gerektiğinde ürünlerden numune almak,

d) Denetimle ilgili nihai karar tutanak ve raporlarını hazırlamak ve ilgili mercilere sunmak, denetim işlem ve sürecine dair tüm bilgi ve belgeleri düzenli biçimde dosyalayıp saklamak,

e) Ürün güvenliği ve denetimi mevzuatında firmalar, firma temsilcileri ve personele yönelik olarak öngörülen denetim, izleme, eğitim, sınıflandırma ve belgelendirme gibi faaliyetleri yerine getirmek,

f) Mevzuatın uygulanmasında görülen eksiklik ve aksaklıklar ile bunların düzeltilmesi yönünde Grup Sorumlusunun talimatı veya re’sen hazırladıkları rapor ve önerileri Bölge Müdürlüğü kanalıyla Genel Müdürlüğe sunulmak üzere Grup Sorumlusuna vermek,

g) Bölge Müdürü veya Grup Sorumlusunun vereceği benzeri nitelikteki diğer işleri yapmak.

Denetmenlerin sorumlulukları

MADDE 7 – (1) Denetmenler ilgili mevzuat gereğince kendilerine verilen görevleri hukuka ve mevzuata uygun, eksiksiz ve zamanında yerine getirirler.

(2) Denetmenler, firmaların ticari sır olabilecek ekonomik, sınai ve ticari hal ve gidişatı hakkında elde ettikleri her türlü bilgiyi, mevzuat uyarınca açıklanması gerekmedikçe, gizli tutarlar.

(3) Denetmenler, aralarında üçüncü dereceye kadar akrabalık ilişkisi veya akrabalarıyla çıkar birliği bulunan ya da tarafsızlığı hakkında kuşku uyandıracak derecede uyuşmazlık, düşmanlık gibi halleri olan firmalarla ilgili denetim yapamazlar; bu tür bir görevlendirmenin yapılması halinde durumu Grup Sorumlusuna bildirirler.

Yardım alma

MADDE 8 – (1) Denetmenlere, görevlerini yürütürken, mülki amir ve memurlar, ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile denetimini yaptıkları firmalar gereken kolaylığı göstermek ve yardım etmekle yükümlüdür. Denetime kolluk kuvvetiyle gidilmesi gereken durumlarda mülki amir kolluk kuvveti görevlendirir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Denetmenliğe Giriş

Ürün Denetmenliğine giriş

MADDE 9 – (1) Denetmenliğe, Denetmen Yardımcısı olarak özel bir Yarışma sınavıyla girilir. Denetmen Yardımcılarından yeterlik sınavını kazananlar Denetmen olarak atanırlar.

Yarışma sınavı

MADDE 10 – (1) Yarışma sınavı, yazılı ve sözlü sınav olarak veya yalnızca sözlü sınav olarak yapılır. Yazılı sınav Bakanlıkça yapılabileceği gibi ÖSYM’ye, üniversitelere veya diğer kamu kurumlarına da yaptırılabilir.

(2) Yazılı ve sözlü sınav yapılması halinde, yazılı sınava, atama yapılacak kadro sayısının en fazla 20 katı kadar aday, sadece sözlü sınav yapılması halinde ise en fazla 4 katı kadar aday sınava çağrılır.

Yarışma sınavının duyurulması

MADDE 11 – (1) Yarışma sınavının konuları, ilk ve son başvuru tarihi, başvuru evrakının temin yeri, başvuru yeri, gerekli görülmesi halinde öğrenim dalları ve kontenjanları, atama yapılacak kadroların sınıfı, unvanı ve dereceleri, sınava kaç kişinin çağrılacağı, Denetmen Yardımcısı olarak en fazla kaç kişinin atanacağı, atama yapılacak yerler, sınavın yeri, zamanı ile gerekli görülen diğer koşullar sınav tarihinden en az otuz gün önce, Türkiye genelinde yayımlanan tirajı en yüksek ilk beş gazeteden en az birinde ve Bakanlık internet sayfasında ilan edilir.

Yarışma sınavı şartları

MADDE 12 – (1) Denetmen Yardımcılığı yarışma sınavına katılmak isteyenlerin aşağıdaki şartları taşıması gerekir:

a) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde öngörülen şartları taşımak,

b) En az dört yıl eğitim veren iktisadi ve idari bilimler, iktisat, işletme ve duyuruda belirtilecek mühendislik fakülte ve/veya yüksek okullar ile diğer fakültelerin dış ticaret, uluslararası ticaret bölümleri veya bunlara denkliği Yükseköğretim Kurulu tarafından onaylanmış yabancı fakülte veya yüksek okullardan mezun olmak,

c) Sınavın yapıldığı tarihte otuzbeş yaşını doldurmamış olmak,

ç) Görevini devamlı yapmasına engel olabilecek bir hali bulunmamak,

d) Türkiye’nin tüm bölge, iklim ve yolculuk şartlarında görev yapabilecek durumda olmak,

e) KPSS’den Bakanlıkça belirlenen asgari puanı almış olmak.

Yarışma sınavına başvuru ve istenecek belgeler

MADDE 13 – (1) Denetmen Yardımcılığı sınavına girmek isteyenler, şekli Bakanlıkça belirlenen İş Talep Formu ile Personel Dairesi Başkanlığına veya Bölge Müdürlüklerine başvururlar. Postadaki gecikmeden dolayı zamanında ulaşmayan başvurular işleme konulmaz.

(2) Adaylardan aşağıdaki belgeler istenir:

a) T.C. kimlik numarası beyanı,

b) Diploma veya mezuniyet belgesinin kurumca onaylı sureti,

c) 1 adet fotoğraf,

ç) KPSS belgesinin kurumca onaylı bilgisayar çıktısı.

Sınav yeri ve sınav giriş belgesi

MADDE 14 – (1) Yarışma Sınavı Bakanlıkça belirlenen yerde yapılır.

(2) Aranan şartları taşıyan adaylara Bakanlıkça fotoğraflı sınav giriş belgesi verilir. Sınava girilirken bu belgenin ibraz edilmesi zorunludur.

Sınav kurulu

MADDE 15 – (1) Yarışma sınavını yapmak üzere Sınav Kurulu oluşturulur. Sınav Kurulu, Müsteşar veya bir Müsteşar Yardımcısının başkanlığında Genel Müdür, Personel Dairesi Başkanı veya görevlendireceği Personel Dairesi Başkan Yardımcısı, Genel Müdürlükten bir Genel Müdür Yardımcısı ve bir Daire Başkanı olmak üzere beş asil ve beş yedek üyeden oluşur ve Bakan tarafından seçilir.

(2) Sınav Kurulunun sekreterya hizmetleri Personel Dairesi Başkanlığınca yürütülür.

Sınavın yapılışı

MADDE 16 – (1) Yarışma sınavının yapılış usul ve esasları Bakanlıkça belirlenir.

(2) Yazılı sınavın ÖSYM’ye, üniversitelere veya diğer kamu kurumlarına yaptırılması halinde sınavın yapılış biçimi, içeriği ve değerlendirme yöntemi sınavı yapacak kurumla yapılacak protokolle belirlenir.

Sınav konuları

MADDE 17 – (1) Yazılı sınavın konuları şunlardır:

a) Mezun olduğu ve sınava girdiği branşa ilişkin alan bilgisi,

b) Genel kültür,

c) İngilizce, Fransızca veya Almanca dillerinden veya Bakanlıkça belirlenecek yabancı dillerden biri.

Yazılı sınavın değerlendirilmesi

MADDE 18 – (1) Yazılı sınavda başarılı olmak için 100 tam puan üzerinden en az 70 puan alınması şarttır.

(2) Yapılacak değerlendirmede başarılı bulunan adayların isimleri en yüksek puandan başlamak üzere puan sırasına göre listelenir.

(3) Yazılı sınavda başarılı olanlar arasından, en yüksek puandan başlanarak atama yapılacak kadro sayısının dört katı kadar aday (son sıradaki adayla aynı puanı alanlar dâhil) sözlü sınava çağrılır.

Yazılı sınavın sonuçlarının duyurulması

MADDE 19 – (1) Yazılı sınavın sonuçları sınavın bitim tarihinden itibaren en geç 30 gün içinde Bakanlık internet sayfasında duyurulur. Duyuruda Bakanlığın yapacağı sözlü sınavın yeri, tarihi ve saati de belirtilir.

Sözlü sınav

MADDE 20 – (1) Sözlü sınav, adaylara bildirilen yer, tarih ve saatte yapılır.

(2) Sözlü sınav, adayların;

a) Sınav konularına ilişkin bilgi düzeyi,

b) Bir konuyu kavrayıp özetleme, ifade yeteneği ve muhakeme gücü,

c) Liyakati, temsil kabiliyeti, davranış ve tepkilerinin mesleğe uygunluğu,

ç) Özgüveni, ikna kabiliyeti ve inandırıcılığı,

d) Genel yetenek ve genel kültürü,

e) Bilimsel ve teknolojik gelişmelere açıklığı,

yönlerinden değerlendirilerek, ayrı ayrı puan verilmek suretiyle gerçekleştirilir.

Sözlü sınavın değerlendirilmesi

MADDE 21 – (1) Adaylar, sınav kurulu tarafından 20 nci maddenin ikinci fıkrasının (a) bendi için elli puan, (b) ila (e) bentlerinde yazılı özelliklerin her biri için onar puan üzerinden değerlendirilir ve verilen puanlar ayrı ayrı tutanağa geçirilir. Sözlü sınavda başarılı sayılmak için, sınav kurulu başkan ve üyelerinin 100 tam puan üzerinden verdikleri puanların aritmetik ortalamasının en az 70 olması şarttır.

Yarışma sınavı notu

MADDE 22 – (1) Yarışma sınavı notu, yazılı sınav notu ve/veya sözlü sınav notu toplamının aritmetik ortalamasıdır.

(2) Denetmen Yardımcılığı yarışma sınavında başarılı sayılmak için yarışma sınavı notunun en az 70 olması gerekir.

(3) Sınav kurulunca sınav sonuçları, notu en yüksek adaydan başlamak suretiyle başarı derecesine göre liste halinde tespit edilerek tutanağa bağlanır.

(4) Yarışma sınavı sonuçları liste halinde Bakanlık internet sayfasında ilan edilir.

(5) Yarışma sınavı sonuçlarını gösterir listede yer alan adaylardan en yüksek puandan başlanarak atanacak kadro sayısı kadar asil ve yedek aday sınavı kazanmış sayılır. Yedek listede yer alan adayların hakları ilan tarihini takip eden 6 ay için geçerlidir ve daha sonraki sınavlar için müktesep hak ve öncelik teşkil etmez. Sınavı kazanan adaylara durum bir yazı ile bildirilir.

(6) Sınava katılanlar sınav sonuçlarına itiraz edebilir. İtirazlar sınav sonuçlarının duyurulmasından itibaren 10 gün içerisinde ve yazılı olarak Personel Dairesi Başkanlığına yapılır. İtirazlar sınav kurulunca en geç 10 gün içerisinde incelenerek sonuçlandırılır ve sonuç şikayet sahibine yazılı olarak bildirilir.

Gerçeğe aykırı beyan

MADDE 23 – (1) Sınavı kazananlardan, iş talep formunda gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu tespit edilenlerin sınavları geçersiz sayılır ve atamaları yapılmaz; atama yapılmış ise iptal edilir. Gerçeğe aykırı beyanda bulunanlar hiç bir hak talebinde bulunamazlar.

(2) Gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu tespit edilenler hakkında gerektiğinde Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanmak üzere Bakanlıkça Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

Atama

MADDE 24 – (1) Yarışma sınavını kazananlar, aşağıda belirtilen belgeleri, kendilerine yapılacak bildirimde belirlenen süre içinde Personel Dairesi Başkanlığına ibraz etmeleri halinde Denetmen Yardımcısı olarak atanmaya hak kazanırlar.

a) T.C. kimlik numarası beyanı,

b) Diploma veya mezuniyet belgesinin kurumca onaylı örneği,

c) Erkek adaylar için askerlik ile ilişiği olmadığına dair yazılı beyan,

ç) 6 adet vesikalık fotoğraf,

d) Adli sicil yazılı beyanı,

e) Görevini devamlı olarak yapmaya engel bir sağlık sorunu bulunmadığına dair yazılı beyan.

Sınav belgelerinin saklanması

MADDE 25 – (1) Sınavda başarı göstererek atananların sınavla ilgili belgeleri özlük dosyalarında, başarı gösteremeyenlerin belgeleri ise müteakip sınav dönemine kadar kurum arşivinde saklanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Denetmen Yardımcılarının Yetiştirilmesi

Yetiştirmenin amacı

MADDE 26 – (1) Denetmen Yardımcılarının yetiştirilmesinde;

a) Denetmenliğin gerektirdiği nitelikleri kazandırmak,

b) Görev ve yetki alanına giren yürürlükteki mevzuat ile denetim konularında tecrübe ve uzmanlık kazanmalarını sağlamak,

c) Bilimsel çalışma, araştırma ve rapor hazırlama alışkanlığı kazandırmak,

ç) Sosyal ve kültürel etkinliklere aktif olarak katılmalarını sağlamak,

d) Ürün ve ürün grubu alanında uzmanlaşmalarını sağlamak,

e) Dış ticaret politikası, ürün güvenliği, kalite ve denetimler hakkında bilgilendirilmelerini sağlamak,

amaçları göz önünde bulundurulur.

Yetiştirme şekil ve esasları

MADDE 27 – (1) Denetmen Yardımcısı kadrosuna atananlar, Genel Müdürlükçe uygun görülen yerlerde 21/2/1983 tarihli ve 83/6061 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Aday Memurların Yetiştirilmelerine İlişkin Genel Yönetmelik hükümleri çerçevesinde adaylık eğitimine tabi tutulurlar.

(2) Denetmen Yardımcıları birinci fıkrada belirtilen eğitimin yanı sıra aşağıdaki programa göre yetiştirilirler:

a) Birinci dönem çalışmaları: Bu dönem büro çalışmalarını kapsar. Denetmen Yardımcıları büronun dosya, arşiv, yazışma gibi konuları hakkında bir dosya hazırlarlar. Çalışmalarda Denetmenler Denetmen Yardımcılarına nezaret ederler. Bu dönem çalışmaları bir aylık süreyi kapsar.

b) İkinci dönem çalışmaları: Bu dönem çalışmalarında Denetmen Yardımcılarının Denetmen refakatinde belli bir ürün üzerinde teorik araştırma ve inceleme yapmaları sağlanır. Dönem sonunda, üzerinde çalıştıkları ürün hakkında yapacakları bir araştırmayı Genel Müdürlüğe ulaştırılmak üzere Bölge Müdürlüğüne teslim ederler. Bu dönem çalışmaları üç aylık süreyi kapsar.

c) Üçüncü dönem çalışmaları: Birinci ve ikinci dönem çalışmaları yeterli görülen Denetmen Yardımcıları, Denetmen refakatinde, ikinci dönem çalışmasında üzerinde çalıştıkları ürünün ve bu ürünün bulunduğu gruba dahil diğer ürünlerin denetimine çıkarak ve çalışmalarını ürün grubu üzerinde yoğunlaştırarak denetim konusunda bilgi ve beceri kazanırlar. Bu dönem çalışmaları 6 aylık süreyi kapsar.

(3) Birinci yıl çalışmalarını tamamlayan Denetmen Yardımcıları için Bölge Müdürlüğünce yapılacak sınavda başarılı olanlara, üzerinde çalıştıkları ürün grubunun denetimlerine re’sen çıkma yetkisi verilir.

(4) Denetmen Yardımcıları, ikinci ve üçüncü yıl çalışmalarında ise altışar aylık dönemler halinde bu maddenin ikinci fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde belirlenen esaslar çerçevesinde diğer ürün ve ürün grupları üzerinde de çalışmalar yaparlar.

(5) Denetmen Yardımcılarının üç yıl içinde yetiştirilmesiyle ilgili diğer etkinlikler Genel Müdürlükçe belirlenir.

ALTINCI BÖLÜM

Yeterlik Sınavı ve Ürün Denetmenliğine Atanma

Yeterlik sınavı

MADDE 28 – (1) Denetmen Yardımcılarının görev ve yetki alanlarını ilgilendiren mevzuat ve uygulamalar ile araştırma, inceleme, denetim yöntemleri konusunda edindikleri bilgi ve tecrübe ile mesleğin gerektirdiği diğer bilgi ve nitelikler konusunda kazanımlarını tespit etmek amacıyla yeterlilik sınavı yapılır.

(2) Yeterlik sınavı yazılı ve sözlü olmak üzere iki bölümdür.

Yeterlik sınavına çağrılma

MADDE 29 – (1) Denetmen Yardımcısı olarak, aylıksız izin ile toplamı üç ayı aşan hastalık ve refakat izinleri hariç en az üç yıl fiilen çalışanlar Genel Müdürlükçe yeterlik sınavına çağrılırlar.

Yeterlik sınavı kurulu

MADDE 30 – (1) Denetmen Yardımcılığı süresi sonunda Yeterlik Sınav Kurulunca yeterlik sınavı yapılır. Kurul, Bakanın Onayı ile Genel Müdürün veya görevlendireceği Genel Müdür Yardımcısının başkanlığında, Personel Dairesi Başkanı veya görevlendireceği Personel Dairesi Başkan Yardımcısı, Genel Müdürlükten bir daire başkanı ve iki bölge müdürü olmak üzere toplam beş üyeden oluşur. Ayrıca iki de yedek üye belirlenir.

Yeterlik sınavı konuları

MADDE 31 – (1) Yeterlik sınav konuları;

a) Ürün güvenliği ve denetimine ilişkin mevzuat,

b) Güncel, Türkiye ve dünya ekonomisi ve ticareti,

c) Uluslararası Ekonomik ve Ticari Örgütler,

ç) Dış Ticaret Mevzuatı ve Uluslararası Ticari Düzenlemeler,

d) Bakanlığın görevleri, teşkilat yapısı, idari ve mali işler, personel ve protokol uygulamaları,

e) Genel kültür, tarih ve aktüalite

konularından oluşur.

(2) Yeterlik sınavı konularına ilişkin birinci fıkrada belirtilen konuların alt açılımları, sınavdan en az iki ay önce Genel Müdürlükçe tespit edilerek Denetmen Yardımcılarına bildirilir.

Yeterlik sınavının değerlendirilmesi

MADDE 32 – (1) Yeterlik sınavının yazılı ve sözlü bölümleri sınav kurulunca ayrı ayrı değerlendirilir.

(2) Yeterlik sınavı notu, yazılı ve sözlü notun ortalamasıdır.

(3) Yeterlik sınavı notları yarışma sınavındaki not esasına göre belirlenir. Sınava katılanlar, sınav sonuçlarına itiraz edebilirler. İtirazlar, sınav kurulunca en geç 10 gün içinde değerlendirilir ve sonuç ilgiliye yazılı olarak bildirilir.

(4) Yeterlik sınavında başarılı olmak için yazılı ve sözlü sınavlardan ayrı ayrı en az 70 puan almak gerekir.

Yeterlik sınavını kazanamayanlar

MADDE 33 – (1) Denetmen Yardımcılığı süresi sonunda yapılan yeterlik sınavında iki defa başarısız olanlar veya geçerli bir özürü olmaksızın sınava katılmayanlar Denetmen Yardımcılığı unvanını kaybederler ve Denetmen Yardımcılığı ile ilişkileri kesilerek Bakanlıkta memur unvanlı kadrolara atanırlar.

Ürün denetmenliğine atanma

MADDE 34 – (1) Yeterlik sınavında başarı gösteren Denetmen Yardımcıları, Bakanlıkça Ürün Denetmeni olarak atanırlar.

Görevden alınma

MADDE 35 – (1) Denetmen ve Denetmen Yardımcılarından, tam teşekküllü devlet hastanesinden alınacak sağlık kurulu raporu ile bu görevi yapamayacağı tespit edilenler, Bakanlıkça görevden alınarak durumlarına uygun bir göreve atanırlar.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çalışma Esasları

Denetmenlerin çalışmaları ve sorumlulukları

MADDE 36 – (1) Denetmenler, görev ve çalışmalarını ürün güvenliği ve denetimi mevzuatı ve ilgili diğer mevzuat çerçevesinde, Genel Müdürlükçe belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde yürütür.

(2) Denetmenler, Bakanlıkça verilen fotoğraflı ve mühürlü kimlik belgesini, denetim esnasında istenmesini beklemeksizin göstererek kendilerini tanıtırlar.

(3) Bir partinin denetiminin tek Denetmen tarafından yapılması esastır, ancak gerektiğinde iki Denetmen de görevlendirilebilir.

(4) İki Denetmenin yaptığı denetimlerde kıdemli Denetmenin görüşü esastır. Ancak diğer Denetmenin denetim hakkında farklı bir görüşü varsa görüşünü başvurunun ve/veya elektronik başvuru çıktısının arkasına yazar ve imzalar.

Kıdem

MADDE 37 – (1) Kıdem, meslekte geçirilen süredir. Eğitim çalışmaları gibi geçici ayrılmalar sonucunda, bu eğitimi başarıyla bitirdiğini tevsik edenler için bu ayrılma süreleri meslek kıdeminden sayılır. Aynı yarışma ya da yeterlik sınavında başarı gösterenler arasında kıdem, sınav başarı sıralamasına göre belirlenir.

Mesai saatleri dışında ve tatil günlerinde çalışma

MADDE 38 – (1) Denetmenlere, bayram ve hafta sonu tatilleri de dahil olmak üzere, mesai saatleri dışında da denetim görevi verilebilir.

(2) İhtiyaç duyulan birimlerde, hizmetin devamlılığını ve aksamadan yürütülmesini sağlamak üzere vardiya usulü çalışma yapılabilir.

(3) Bu maddenin uygulanmasına yönelik usul ve esaslar Genel Müdürlükçe düzenlenir.

Reddedilen partilerin ikinci defa denetimi

MADDE 39 – (1) Reddedilen partilerin denetimine yine aynı Denetmen gönderilir. Şayet başka bir Denetmen gönderilecekse, geri çeviren Denetmen de ikinci denetiminde mutlaka bulunur.

(2) Birinci fıkrada belirtilen hususlar, partiyi geri çeviren denetmenin, izin, geçici görev veya denetim talebi geldiği anda başka bir görevde bulunması halinde uygulanmaz, ancak ikinci denetimi yapan Denetmen tarafından partinin durumu hakkında, partiyi reddeden denetmene bilgi verilir.

Dosya ve arşiv

MADDE 40 – (1) Gruplar, ilgili mevzuat çerçevesinde tek tip dosya ve arşiv sistemini kurarlar.

Gruplarda tutulması zorunlu defterler ve elektronik sistemde tutulacak kayıtlar

MADDE 41 – (1) Görev merkezlerinde aşağıdaki defter veya elektronik kayıtların tutulması zorunludur:

a) Gelen ve Giden Evrak Defteri ve/veya elektronik sistemde tutulacak kayıtlar,

b) Zimmet Defteri,

c) Teftiş Defteri,

ç) Taşınır Net Sistemi çıktıları,

d) Onay Defteri,

e) Tüketim Malzemeleri Defteri ve/veya elektronik sistemde tutulacak kayıtlar,

f) Dayanıklı Taşınır Defteri ve/veya elektronik sistemde tutulacak kayıtlar,

g) Beyanname Kayıt Defteri ve/veya elektronik sistemde tutulacak kayıtlar,

ğ) Numune Kayıt Defteri ve/veya elektronik sistemde tutulacak kayıtlar.

(2) Birinci fıkrada belirtilenler dışındaki kayıt ve defterler Bölge Müdürünün izni ile tutulabilir.

(3) Tutulan defterlerde silinti ve kazıntı yapılamaz. Yazılan bir kaydın zorunlu iptali gerektiğinde kaydın üzerine okunacak şekilde çizgi çekilir ve ilgili Denetmen veya büro personeli tarafından tarih ve paraf atılır. Tutulacak kayıt defterlerinin sayfaları numaralandırılarak her bir sayfa Grup Sorumlusunun mührü ile mühürlenir. Yılın son günü son numaradan sonra altı çizilerek, biten yılın kayıtları kapatılmak suretiyle Bölge Müdürü veya Bölge Müdür Yardımcısı tarafından kontrol edilerek mühürlenip imzalanır.

Analiz ve analiz odası

MADDE 42 – (1) Denetmenler tarafından denetimi yapılan ve fiziki analiz gerektiren ürünlerin analizlerinin denetim yerinde yapılabilmesi için, Denetmenlere çeşitli araç ve ölçüm cihazları verilir. Denetmen, verilen çeşitli araç ve cihazlarla analizi denetim yerinde yaparak denetimi sonuçlandırır.

(2) Denetim yerinde yapılamayan analizlerin yapılabilmesi veya Denetmenin denetim yerinde yaptığı analizlerin kontrolü amacıyla Gruplarda analizler için gerekli araç ve gereçlerin bulunduğu bir analiz odası oluşturulur.

Mühür

MADDE 43 – (1) Denetmenlere ve res’en denetim yetkisi verilmiş Denetmen Yardımcılarına müteselsil sıra numarası taşıyan birer mühür verilir. Mührünü kaybeden Denetmen ve Denetmen Yardımcılarına usulüne uygun işlemler tamamlandıktan sonra yeniden bir mühür verilir.

(2) Görevden ayrılan veya 1 aydan fazla aylıksız izne ayrılan Denetmen veya Denetmen Yardımcısı mührünü Bölge Müdürlüğüne iletilmek üzere Grup Sorumlusuna teslim eder.

Ürün denetmenliğine yeniden atanma

MADDE 44 – (1) Bakanlıkta Ürün Denetmenliğinden ayrılanlar, 12 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendindeki eğitim şartını taşımaları, boş kadro bulunması ve hizmetlerine ihtiyaç duyulması kaydıyla, Genel Müdürün önerisi ve Bakanın onayı ile yeniden Denetmenliğe atanabilirler.

Denetmenlerin gümrük işlemleri ile ilgili mükellefiyeti

MADDE 45 – (1) Denetmenler, Ürün Güvenliği ve Denetimi mevzuatının öngördüğü izin ve uygunluk belgeleri/referans numaraları olmayan, ambalajları üzerinde denetleme işareti ve ürün standardının belirlediği işaretleme bilgileri bulunmayan veya denetim belgesinin süresi geçmiş bulunan malların ihracı ve ithaline ilişkin herhangi bir bilginin kendilerine ulaşması halinde, gerekli tedbirlerin Gümrük İdarelerince alınmasını teminen Bölge Müdürlüğüne iletilmek üzere durumu Grup Sorumlusuna bildirirler.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Uygulamaya yönelik önlemler

MADDE 46 – (1) Genel Müdürlük; bu Yönetmelikte yer alan hususlarla ilgili olarak uygulamaya yönelik önlemleri alır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 47 – (1) 9/8/2000 tarihli ve 24135 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenlerinin Sınav, Görev, Yetki, Sorumluluk, Çalışma, Atama ve Yer Değiştirmeleri Usulüne İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Mevcut denetmen ve denetmen yardımcıları

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte Denetmen Yardımcısı olarak görev yapanların yeterlik sınavları ve Denetmenliğe atanmaları, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önceki Yönetmelik hükümlerine göre sonuçlandırılır.

Önceki kadrolarda geçirilen süreler

GEÇİCİ MADDE 2 – (1) 637 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihte Dış Ticarette Standardizasyon Denetmeni ile Dış Ticarette Standardizasyon Denetmen Yardımcısı kadrolarında bulunanların bu kadrolarda geçirdikleri süreler, Bakanlıkta Ürün Denetmeni ve Ürün Denetmen Yardımcısı kadrolarında geçmiş sayılır.

Yürürlük

MADDE 48 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 49 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Ekonomi Bakanı yürütür.

29 Ağustos 2012 ÇARŞAMBA                Resmî Gazete                                    Sayı : 28396

YÖNETMELİK

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

SU ÜRÜNLERİ GENETİK KAYNAKLARININ KORUNMASI VE SÜRDÜRÜLEBİLİR KULLANIMI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; Türkiye iç su ve denizlerinde yaşayan su ürünleri genetik kaynaklarının tanımlanması, korunması, sürdürülebilir kullanımı, politika ve alt yapı oluşturulması ile ilgili usul ve esasları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 10 uncu maddesinin birinci ve beşinci fıkralarına, 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesi ve 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (g) bentlerine, 22/3/1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununun 14 üncü maddesine, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 10 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Gen bankası: Embriyo, sperma, ovum, hücre, doku, DNA ve diğer su ürünleri genetik materyallerinin yapay yöntemlerle ve ağırlıklı olarak dondurularak koruma altına alındığı yeri,

c) Genel Müdürlük: Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğünü,

ç) Koordinatör: Hayvan Genetik Kaynakları Ulusal Koordinatörünü,

d) Koruma: SÜGK’nın korunmasını,

e) Sekretarya: Su ürünleri genetik kaynaklarının korunması ve sürdürülebilir kullanımı ile ilgili iş ve işlemlerden sorumlu Genel Müdürlük bünyesinde oluşturulan sekretaryayı,

f) SÜ: Su ürünlerini; yaşamının tamamını ya da bir kısmını suda geçiren organizmaları,

g) SÜGK: Su ürünleri genetik kaynakları; gıda, yem ve tarımsal üretim amaçlı kullanılan ya da potansiyel kullanım alanı bulunan, su ürünlerine ait tür, alt tür, varyete, hat, ekotip, suş ve topluluklar ile yeni oluşturulan varyete, hat ve hibritleri,

ğ) SÜ Koordinatörü: Su ürünleri araştırmaları çalışma grubu koordinatörünü,

h) Sürdürülebilir kullanım: SÜGK’nın arz, talep, ekonomik, teknik ve teknolojik olanaklarının geliştirilerek, uzun dönemde çeşitliliklerinin azalmasına yol açmayacak şekilde ve oranda kullanımını,

ı) Tavsiye komisyonları: Sekretarya’nın belirleyeceği konularda çözüm, planlama ve uygulama önerileri oluşturmak üzere ilgili uzmanlardan oluşturulan daimi komisyonları,

i) Ulusal Komite: Su Ürünleri Genetik Kaynaklarını Koruma Ulusal Komitesini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sekretaryanın Görevleri Ulusal Komite ve Tavsiye Komisyonlarının Kuruluşu,

Çalışma Esasları ve Görevleri

Sekretaryanın görevleri

MADDE 4 – (1) Koruma ve sürdürülebilir kullanım ile ilgili iş ve işlemler Sekretarya tarafından yürütülür.

(2) Sekretaryanın görevleri aşağıda belirtilmiştir;

a) SÜGK’nın tanımlanması, dökümünün yapılması, risk ve eğilimlerinin belirlenip izlenmesi, koruma ve sürdürülebilir kullanımı, politika, kurum ve altyapı geliştirme çalışmalarının yürütülmesi için gerekli eşgüdümü sağlamak,

b) SÜGK’nın mevcut tüm yöntemlerle canlı olarak ve gen bankalarında korunması ve sürdürülebilirliğinin sağlanması amacıyla tedbirler almak,

c) Tavsiye komisyonlarının toplantılarını koordine etmek, korumada karşılaşılan sorunları değerlendirip önceliklendirerek ilgili tavsiye komisyonu ile birlikte geliştirilen çözüm önerilerini uygulamaya koymak ve denetlemek, alınan kararları Ulusal Komiteye bildirmek,

ç) Uluslararası platformda Bakanlığı temsilen, Genel Müdürlük sorumluluğundaki görevleri yürütmek, ülke raporlarını hazırlamak, teknik işbirliği sağlamak, gelişmeler hakkında ilgili paydaşları bilgilendirmek, çalışma konularında ilgili birim, kurum ve kuruluşlar arasında eşgüdüm ve işbirliği sağlamak, eğitim gereksinim ve konularını belirlemek, yurt içi ve yurt dışı eğitimleri organize etmek,

d) SÜGK’nın ve korunmasının kamuoyuna tanıtımı, benimsetilmesi, yetiştirici katkı ve desteğinin sağlanması amacıyla her türlü yayım faaliyetini düzenlemek,

e) Sekretarya toplantı gündemi ve ilgili bilgi ve belgeleri olağan toplantılarda toplantı tarihinden en az otuz gün, olağanüstü toplantılarda ise en az on beş gün önceden komite üyelerine göndermek.

Ulusal Komitenin kuruluşu

MADDE 5 – (1) Ulusal Komite Bakanlık Müsteşar Yardımcısı başkanlığında ve aşağıda belirtilen üyelerden oluşur;

a) Bakanlık ilgili birimlerinden sekiz temsilci,

1) Genel Müdürlükten; Genel Müdür, ilgili Genel Müdür Yardımcısı, Hayvancılık ve Su Ürünleri Araştırmaları Dairesi Başkanı, Koordinatör, SÜ Koordinatörü,

2) Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürü,

3) Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünden ilgili Genel Müdür Yardımcısı,

4) Tarım Reformu Genel Müdürlüğünden ilgili Genel Müdür Yardımcısı,

b) Çevre ve Şehircilik Bakanlığından ilgili Genel Müdür Yardımcısı,

c) Orman ve Su İşleri Bakanlığından iki temsilci,

1) Su Yönetimi Genel Müdür Yardımcısı,

2) Devlet Su İşleri Genel Müdür Yardımcısı,

ç) İçişleri Bakanlığı Sahil Güvenlik Komutanlığından bir temsilci,

d) Ziraat, su ürünleri, deniz bilimleri ve fen fakülteleri ilgili bölümlerinden yedi temsilci,

e) İlgili meslek ve sivil toplum kuruluşlarından dört temsilci.

Ulusal Komitenin çalışma esasları

MADDE 6 – (1) Ulusal Komitenin çalışma esasları aşağıda belirtilmiştir;

a) Ulusal Komite, Ekim ayında olağan, gerektiğinde Bakanlığın daveti veya üyelerin en az 1/3’ünün Genel Müdürlüğe yazılı olarak toplantı talebinde bulunması halinde olağanüstü olarak toplanır,

b) Ulusal Komite, üyelerin en az 2/3’ü ile toplanır,

c) Kararlar, toplantıya katılan üyelerin 2/3 çoğunluğu ile alınır.

Ulusal Komitenin görevleri

MADDE 7 – (1) Ulusal Komitenin görevleri aşağıda belirtilmiştir;

a) Koruma faaliyetleri ile ilgili ilkeleri, hedefleri ve politikaları belirlemek,

b) Konu ile ilgili önceki dönem çalışmalarını değerlendirmek ve sonraki dönem çalışma programını yapmak,

c) Uygulamada karşılaşılan sorunlar ve bunların çözümleri ile ilgili teklifleri hazırlamak,

ç) Koruma ve SÜGK’nın yetiştirilmesi faaliyetleri ile ilgili araştırma ve eğitim çalışmalarında ana hedefleri belirlemek,

d) Koruma amaçlı olarak, SÜGK’nın envanteri, tespiti, değerlendirilmesi ve hedeflere ulaşılabilmesi için önerilerde bulunmak,

e) Gerektiğinde, SÜGK’nı koruma ve sürdürülebilir kullanım ile ilgili konularda tavsiye komisyonlarını oluşturmak ve bu komisyonların çalışma konularını belirlemek,

f) SÜGK’nın yurt içi ve yurt dışı kullanımı, ithalatı ve ihracatı ile ilgili tavsiye kararları almak,

g) Ulusal Komite çalışmalarında nesli tükenmekte veya tehlikede olan SÜGK’na öncelik vererek, önerilerde bulunmak.

Tavsiye komisyonlarının kuruluşu

MADDE 8 – (1) Tavsiye komisyonları; Sekretarya tarafından tanımlanma, koruma, sürdürülebilir kullanım, politika ve alt yapı oluşturma ana başlıkları altında, gerekli görülen konularda ve belirlenecek en az üçer üyeden oluşmak üzere Bakanlık oluruyla oluşturulur.

Tavsiye komisyonlarının çalışma esasları

MADDE 9 – (1) Tavsiye komisyonlarının çalışma esasları aşağıda belirtilmiştir;

a) Tavsiye komisyonları, Sekretaryanın koordinasyonunda yılda bir kez Şubat ayında olağan, komisyon üyelerinin kararı ile gerekli görüldüğü sıklıkta olağanüstü olarak toplanır,

b) İlk toplantıda kapalı oylama ile en çok oy alan üye, tavsiye komisyonu başkanı seçilir,

c) Her tavsiye komisyonu çalışma yöntemini kendisi belirler,

ç) Tavsiye komisyonları, üyelerin en az 2/3’ü ile toplanır,

d) Tavsiye komisyonlarının kararları, toplantıya katılan üyelerin çoğunluğu ile alınır,

e) Tavsiye komisyonlarının kararları rapor halinde Sekretarya’ya sunulur.

Tavsiye komisyonlarının görevleri

MADDE 10 – (1) Tavsiye komisyonlarının görev konuları Sekretarya tarafından belirlenir.

(2) Görevli olduğu konuda, yetkili karar organı olarak Sekretaryaya ve Ulusal Komiteye danışmanlık yapar.

(3) Sekretarya tarafından görevlendirildiği hususlardaki faaliyetler ile ilgili mevcut durumu tespit eder, ilkeleri, hedefleri belirler ve çalışma desenini oluşturur, en etkin uygulama tekniklerini saptar ve değerlendirir, karşılaşılan sorunlar ve bunların çözümleri ile ilgili rapor hazırlar, görüş geliştirir ve hedeflere ulaşılabilmesi için Sekretaryaya önerilerde bulunur.

(4) Bir sonraki toplantının gündemini oluşturur ve yapılacak çalışmaları belirler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Uygulama ve Uluslararası İşbirliği

Uygulama

MADDE 11 – (1) Onaya sunulacak Ulusal Komite tavsiye kararları Bakanlığa bildirilir ve Bakanlığın onayı ile yürürlüğe girer.

Uluslararası işbirliği

MADDE 12 – (1) Genel Müdürlük, SÜGK’nın korunması ile ilgili uluslararası kuruluşların faaliyetlerine katılarak Bakanlığın bu kuruluşlar nezdinde temsil edilmesini sağlar. Bu kuruluşlar ile işbirliği halinde araştırma, eğitim ve bilimsel faaliyetler gerçekleştirebilir.

(2) Koruma altına alınan SÜGK’nın yurt dışına çıkarılması, yabancı kişi ve kuruluşların bu kaynaklar üzerinde yapacakları çalışmalar mevcut mevzuat ve/veya Ulusal Komitenin tavsiyesi ile Bakanlığın iznine bağlıdır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

29 Kasım 2010 PAZARTESİ            Resmî Gazete     Sayı : 27770

YÖNETMELİK

Sağlık Bakanlığından:

DOĞAL MİNERALLİ SULAR HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 1/12/2004 tarihli ve 25657 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Doğal Mineralli Sular Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve aynı fıkraya (s) bendi eklenmiştir.

“e) Doğal mineralli su: Yerkabuğunun çeşitli derinliklerinde uygun jeolojik şartlarda doğal olarak oluşan, bir veya daha fazla kaynaktan yeryüzüne kendiliğinden çıkan veya teknik usullerle çıkartılan, mineral içeriği, kalıntı elementleri ve diğer bileşenleri ile tanımlanan, her türlü kirlenme riskine karşı korunmuş, mikrobiyolojik yönden uygun ve bu Yönetmeliğin 5 inci, 6 ncı ve 7 nci maddelerinde belirtilen özellikleri haiz olup 8 inci maddeye göre onaylanan suları”,

“s) Koruma alanı: Kaynak ve bunların bağlı olduğu jeotermal sistemin; bozulmasına, kirlenmesine ve sürdürülebilir özelliğinin yitirilmesine neden olacak dış etkenlerden korumak amacıyla sahanın jeolojik, hidrojeolojik yapısı, iklim koşulları, zemin cinsi ve tipleri, drenaj sahası sınırı, kaynak ve kuyu çevresindeki yerleşim birimleri, endüstri tesisleri, çevrenin topografik yapısı gibi unsurlara bağlı olarak belirlenmiş, önlemler alınması gereken, içerisinde yapılan faaliyetlerin kontrol ve denetime tâbi olduğu ve gerektiğinde yapılaşma ve arazi kullanım faaliyetleri kısıtlanabilir alanları,”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “İstenmeyen Maddeler” başlığı “Doğal Mineralli Sularda Kendiliğinden Bulunan Bileşenler ve Aşıldığı Takdirde Halk Sağlığı Açısından Risk Oluşturabilecek Maksimum Limitler” şeklinde değiştirilmiş ve aynı fıkranın (b) bendinde yer alan “Bulunabilecek maksimum miktar mg/L” sütun başlığı altında bulunan “Sülfür” parametresine ait “0.05” ve “Alüminyum” parametresine ait “0.2” değerleri yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 7 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 7 – Doğal mineralli sular mikrobiyolojik özellikleri bakımından aşağıdaki nitelikleri haiz olmalıdır:

a) Kaynaktan alınan numunede toplam koloni sayısı 20-22 oC’de 72 saatte agar-agar veya agar-jelatin karışımında mililitrede 20’yi ve 37 oC’de 24 saatte agar-agar karışımında mililitrede 5’i geçmemelidir.

b) Şişelenmiş numunede toplam koloni sayısı, 20-22 oC’de 72 saatte agar-agar veya agar-jelatin karışımında mililitrede 100’ü ve 37 oC’de 24 saatte agar-agarda mililitrede 20’yi geçmemelidir. Toplam koloni sayımı; şişelenmeyi takiben ısısı 4 oC ± 1 oC olan ortamda muhafaza edilen numunede 12 saat içerisinde yapılmalıdır.

c) Pazarlama sürecinde doğal mineralli suyun yeniden canlanabilir toplam koloni sayısı, sadece kaynağında bulunan bakteri sayısındaki normal artıştan kaynaklanan miktar kadar olabilir. Doğal mineralli su, organoleptik olarak kusursuz olmalıdır.

ç) Kaynakta ve satış süresince doğal mineralli su, aşağıdakileri içermemelidir.

1) Parazit ve patojen mikroorganizma,

2) 250 ml’lik numunede E. coli, diğer koliformlar ve fekal streptokoklar,

3) 50 ml’lik numunede sülfit redükte eden sporlu anaeroblar,

4) 250 ml’lik numunede pseudomonas aeruginosa.”

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Doğal mineralli sular jeolojik ve hidrojeolojik, fiziksel, kimyasal, fiziko-kimyasal ve mikrobiyolojik yönden Ek-1’de belirtilen değerlendirme kriterlerine göre Bakanlıkça oluşturulacak bilimsel değerlendirme komisyonunca incelenir ve komisyonun görüşü dikkate alınarak Bakanlıkça onaylanır. Doğal mineralli suya ait fiziksel, kimyasal, fiziko-kimyasal ve mikrobiyolojik analiz sonuçları, başvuru tarihi itibarıyla bir yıldan daha eski tarihli olamaz. Doğal mineralli su hem kaynakta hem de şişelendikten sonra özellikle 1000 mg/L veya üzeri katı madde ya da 250 mg/L veya üzeri karbondioksit içeriyorsa veya etikette suyun niteliklerine ilişkin 25 inci maddede zorunlu kılınanların dışındaki bilgilere yer verilmek isteniyorsa, üreticinin talebi üzerine ya da Bakanlıkça gerekli görüldüğü takdirde farmakolojik, fizyolojik ve klinik yönden de incelenir.”

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları sırasıyla aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Başvurunun müdürlüğe intikali üzerine; doğal mineralli suyun kaynağı, müdürlük elemanları kontrolünde numune alınacak şekle getirtilir. İnceleme Kurulu, kaynağı ve tesis yerini mahallinde tetkik eder. Yapılan tetkikler sonucunda, kaynağın tanımına uygunluğunun tespit edilmesi halinde müdürlük, tekniğine uygun olarak kaynaktan gerekli numuneleri alır; debi ve sıcaklık gibi mahallinde yapılması gereken ölçümleri yapar; kaptaj ve kaynağın yeri ile 11/12/2007 tarihli ve 26727 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Jeotermal Kaynaklar ve Doğal Mineralli Sular Kanunu Uygulama Yönetmeliği kapsamında hazırlanmış kaynağın etrafında bırakılacak koruma alanı mesafesi ve tesisin inşa edileceği arazinin yeri ve gerekli olan diğer hususlara da yer verilerek ön raporu detaylı şekilde hazırlar.”

“Tesis izni ve işletme izni için yaptırılan analizlerin ödenmesine ilişkin masraflar doğal mineralli su sahibi tarafından karşılanır.”

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan “biyolog” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya çevre mühendisi,” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birici fıkrasının (ı) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“ı) Bütün üniteler ile Jeotermal Kaynaklar ve Doğal Mineralli Sular Kanunu Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanmış kaynak koruma alanını da gösterecek şekilde hazırlanmış genel vaziyet planı.”

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin başlığı “Dosya tanzimi ve tesis izni” olarak değiştirilmiş ve aynı maddenin birinci fıkrasının (i) ve (k) bentleri aşağıdaki şekilde düzenlenerek (f) bendi yürürlükten kaldırılmıştır.

“i) Doğal mineralli suyun bulunduğu arazinin, koruma alanının birinci zon sınırını kapsayacak şekilde mülkiyet izni, yer başka gerçek veya tüzel kişiye ait ise noter onaylı anlaşma örneği, hisseli tapularda diğer hissedarların noter onaylı muvafakati veya ilgili mahkemeden alınacak karar,”

“k) Doğal mineralli suya ait, 3/6/2007 tarihli ve 5686 sayılı Jeotermal Kaynaklar ve Doğal Mineralli Sular Kanunu gereğince il özel idaresinden alınmış işletme ruhsatının onaylanmış örneği,”

MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin birinci fıkrası yürürlükten kaldırılmış ve ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Jeotermal Kaynaklar ve Doğal Mineralli Sular Kanunu Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanmış kaynak koruma alanı ile ilgili hususlar projesinde gösterilir ve gerekçesi ayrıntılı olarak Kurul ön raporunda belirtilir.”

MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 23 üncü maddesine aşağıdaki üçüncü fıkra eklenmiştir.

“Geri dönüşlü polikarbonat damacanalarda suyun adı ve/veya şirket ismi ve/veya tescilli amblemi veya logosu kabartma şeklinde kap üzerine yazılır ve bu kaplara farklı firmalara ait su dolumu yapılamaz.”

MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 25 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Etiket bilgileri ve tanıtım

MADDE 25 – Doğal mineralli suların etiketinde suyun adı, cinsi, imla edildiği (doldurulduğu) yerin adresi, valilikçe verilen iznin tarih ve sayısı, valiliğin uygun gördüğü uyarılar, etiket bilgilerinin okunmasına engel olmayacak şekilde resim ve figür, ayırma işlemi gibi valiliğin izni ile suya uygulanan işlemler ve doğal mineralli suyun sahip olduğu anyon ve katyonlardan; florür, bikarbonat, klorür, sülfat, kalsiyum, magnezyum, potasyum, sodyum ve demir parametreleri yer alır. İmal ve son kullanma tarihi, parti seri numarası etikete veya kabın üzerine görünür bir şekilde yazılır. Doğal mineralli suların ticarî tanımlaması veya ticarî ismi, kaynağın ismini veya kaynağın bulunduğu yerin ismini yansıtmıyorsa; kaynağın ismi veya kaynağın bulunduğu yerin ismi, bu ticarî tanımlama veya ticarî isim için kullanılan harflerin en büyüğünün yükseklik ve genişlik olarak en az bir buçuk katına eşit büyüklükte harflerle etiket üzerine yazılır. İşletmecinin talebi halinde suya ait fiziksel, kimyasal ve fiziko-kimyasal (pH, iletkenlik, toplam minerilizasyon gibi) özelliklerden, müdürlük tarafından alınmış numunenin 10 uncu maddede belirtilen laboratuarlarda analizleri yaptırılmış olmak kaydıyla etikette yer alabilir. Etiket üzerinde yer alması gerekli bilgiler fırınlanmış veya kabartma ya da baskı şeklinde olabileceği gibi kâğıt etiket şeklinde de olabilir. Etiket valilikçe onaylanmadıkça piyasaya sunulamaz. Etikette, 5 inci maddede belirtilen genel özelliklere sahip doğal mineralli sularda 1000 mg/L ve üzerinde katı tortu miktarı bulunması halinde ülkemizdeki geleneksel adı kullanılabilir.

Kağıt etiketin, doğal mineralli suyun tüketiciye ulaşıncaya kadar ambalaj üzerinde kalmasını sağlayıcı, bozulmasını ve düşmesini önleyici her türlü tedbir işletmeci tarafından alınır.

Doğal mineralli suyun adı mutlaka kapak üzerine de yazılır.

Kap, kapak, ambalaj, etiketlerde ve tanıtımlarda tüketiciyi yanıltıcı bilgi ve sembollere yer verilemez. Doğal mineralli suyun menşei, ruhsat tarihi, analiz sonuçları ve sahipliğine ilişkin diğer veriler hakkında gerçekte doğal mineralli suyun sahip olmadığı özelliklerin doğal mineralli suya atfedilmesi halinde veya ambalajlanmış kaynak ve içme sularının bu Yönetmelik hükümlerini karşılamadığı halde doğal mineralli su olarak nitelendirilmeleri yasaktır. Bu suların doğal mineralli sularla karıştırılma ihtimalinin var olduğu durumlarda kap üzerine mülkiyet adı, ticari marka, marka isimleri, amblem olsa bile resim ve diğer işaretler kullanılamaz.

Doğal mineralli suların ozonla zenginleştirilmiş hava ile işleme tâbi tutulması halinde etiketinde “Tekniğine uygun olarak, ozonla zenginleştirilmiş hava ile oksijenleme işlemine tabi tutulmuştur.” uyarısının yer alması zorunludur. Etiket üzerinde yer alacak uyarı, etiket bilgisi ve zemin renginden faklı renkte olmalıdır.

Kap, kapak, etiket üzerinde, ambalajda veya tanıtımlarda hastalıkların önlenmesi, tedavisi veya bakımına ilişkin doğal mineralli su niteliklerine atfedilen bütün bilgilerin kullanılması yasaktır. Ancak, sindirimi kolaylaştıran, çocukların beslenmesi için doğal mineralli suyun uygunluğuna ilişkin bilgilere ait özel ifadelere Bakanlık tarafından oluşturulacak bilimsel değerlendirme komisyonunun görüşü dikkate alınarak Bakanlıkça izin verilmesi durumunda yer verilebilir. Böyle durumlarda Bakanlık önceden Dış Ticaret Müsteşarlığını bilgilendirir.

Piyasada veya tanıtımlarda doğal mineralli suyun ihtiva ettiği maddelerin veya doğal mineralli suyun önemli bir niteliğinin vurgulanması açısından aşağıda belirtilen hususlara uyulur ve etiket üzerinde belirtilir:

a) Katı tortu olarak hesaplanan mineral miktarı 1500 mg/L den fazla ise “zengin mineralli”,

b) Katı tortu olarak hesaplanan mineral miktarı 500 mg/L den az ise “düşük mineralli”,

c) Katı tortu olarak hesaplanan mineral miktarı 50 mg/L den az ise “çok düşük mineralli”,

şeklinde uyarılar etikette belirtilir.

Ayrıca doğal mineralli sular, sudaki;

a) Bikarbonat miktarı 600 mg/L den fazla ise bikarbonatlı,

b) Sülfat miktarı 200 mg/L den fazla ise sülfatlı,

c) Klorür miktarı 200 mg/L den fazla ise klorürlü,

d) Kalsiyum miktarı 150 mg/L den fazla ise kalsiyumlu,

e) Magnezyum miktarı 50 mg/L den fazla ise magnezyumlu,

f) Çift değerli demir miktarı 1 mg/L den fazla ise demirli,

g) Florür miktarı 1 mg/L den fazla ise florürlü,

h) Sodyum miktarı 200 mg/L den fazla ise sodyumlu,

ı) Sodyum miktarı 20 mg/L den az ise sodyum diyetine uygun doğal mineralli su,

olarak nitelendirilir.

Ancak doğal mineralli suların fiziko-kimyasal incelenmeleri ve gerekli olduğu hallerde fiziksel, kimyasal ve fiziko-kimyasal araştırmalar için öngörülen metoda uygun olarak kabul edilmiş bilimsel yöntemlere göre gerçekleştirilmiş farmakolojik, fizyolojik ve klinik incelemeler ile belirlenmesi şartı ile etikette doğal mineralli suyun niteliklerine ilişkin diğer bilgiler bulundurulabilir.

Doğal mineralli sular 1,5 mg/L’den fazla florür ihtiva ediyorsa etiketinde; “1,5 mg/L’den fazla florür içermektedir. Bebekler ve 7 yaşından küçük çocuklar için düzenli olarak tüketilmesi uygun değildir” ibaresinin yer alması zorunludur.

İkram maksadıyla kullanılmak üzere belirli kişi veya kuruluşlar adına üretim yapılan hallerde yukarıdaki fıkralarda belirtilen bilgilere ek olarak, adına üretim yapılan kişinin veya kuruluşun logosuna, adına veya unvanına etiket üzerinde yer verilebilir. Bu ürünler, üretimi yaptıran kişi veya kuruluşlarca başkalarına satılamaz. Bu tür üretimler, adına üretim yapılacak kişinin veya kuruluşun adı veya unvanı, etiket örneği ve üretim miktarı da belirtilerek her üretim partisinden önce valiliğe bildirilir.

Etikette, bu maddede belirtilen bilgilerin haricinde bilgi bulundurulamaz.”

MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 27 nci maddesinin ikinci fıkrasının  (c) bendinde yer alan “mg/L” ibareleri,  “µg/L olarak” değiştirilmiştir.

MADDE 13 – Aynı Yönetmeliğin 33 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “14” ibaresi “13”  olarak değiştirilmiştir

MADDE 14 – Aynı Yönetmeliğin 38 inci maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Doğal mineralli su tesisi üçer aylık periyotlarla müdürlük tarafından, gerekli durumlarda Bakanlıkça denetlenir. Bakanlıkça ve Müdürlükçe yapılan denetimlerde alınan numunelerin analiz ücretleri, işletmeci tarafından ödenir. Müdürlükçe 3 ayda bir yapılan kontrollerde, suyun tüketime sunulmak üzere doldurulacağı nihai dolum yerinden Ek- 3’te ve 7 nci maddede yer alan parametreler ve Bakanlıkça gerekli görüldüğünde yapılan denetimlerde 6 ncı ve 7 nci maddelerdeki parametreler için numuneler alınır. Alınan numuneler 10 uncu maddede belirtilen laboratuvarlarda ilgili parametreler açısından analiz ettirilir. Herhangi bir kontaminasyonun olması halinde dolum yerinin dışındaki noktalardan da gerekli önlemler aldırılarak numuneler alınır. Doğal mineralli suyun dolumu sırasında kirletildiği ve 7 nci maddede belirtilen mikrobiyolojik özellikleri sağlamadığının tespit edilmesi halinde kirlilik nedenleri yok edilinceye ve 7 nci maddede belirtilen nitelikler sağlanıncaya kadar tesisin faaliyeti durdurulur ve doğal mineralli su dolumuna izin verilmez. Denetimler sonucu uygun çıkmayan sular, 40 ıncı madde uyarınca takibe alınır.”

MADDE 15 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’inde yer alan 1.1.4 satırı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“1.1.4. Kirlenmeye karşı kaynağın Jeotermal Kaynaklar ve Doğal Mineralli Sular Kanunu Uygulama Yönetmeliği kapsamında hazırlanmış koruma alanı ve alınan tedbirler.”

MADDE 16 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünde yer alan ve (b) bendinde bulunan “mg/L” ibareleri, “µg/L” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 17 – Aynı Yönetmeliğin Ek-4 ve Ek-5’i yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 18 – Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 4 – Bu maddenin yürürlüğe giriş tarihinden önce izin alan işletmeciler, izinlerini bu Yönetmelikte belirtilen hususlara uyarak gerekli onay ve izinleri bir yıl içerisinde almak zorundadırlar. İşletmecilerin bir yıl içerisinde Valiliğe müracaatı durumunda, bir defaya mahsus olmak üzere ruhsat ve etiketler üzerinde gerekli düzeltmeler ücretsiz olarak yapılır.”

“GEÇİCİ MADDE 5 – Geçici 1 inci maddeye göre ruhsatlarını yenileyemeyen tesisler bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içerisinde tesislerini bu Yönetmeliğe göre uyumlaştırır.”

MADDE 19 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 20 – Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

29 Aralık 2010 ÇARŞAMBA Resmî Gazete     Sayı : 27800

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

HAYVANCILIK İŞLETMELERİNİN KURULUŞ, ÇALIŞMA, DENETLEME USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİĞİN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 9/8/2006 tarihli ve 26254 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.