28 Nisan 2007 CUMARTESİ           Resmî Gazete     Sayı : 26506

YÖNETMELİK

İçişleri Bakanlığından:

KÖYLERE HİZMET GÖTÜRME BİRLİĞİ İHALE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, köylere hizmet götürme birliklerinin yapacakları ihalelerde uygulanacak usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, köylere hizmet götürme birliklerinin kullanımında bulunan her türlü kaynaktan karşılanan mal ve hizmet alımı ile yapım işi ve sadece kendi mülkiyetinde bulunan taşınmazların kiralanması, üzerinde sınırlı ayni hak tesisi, trampası ve satışına ilişkin ihaleleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 25/5/2005 tarihli ve 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanununun 18 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Açık ihale usulü: Bütün isteklilerin teklif verebildiği ihale usulü,

b) Bakanlık: İçişleri Bakanlığını,

c) Birlik: Köylere hizmet götürme birliklerini,

ç) Doğrudan temin usulü: Bu Yönetmelikte belirtilen hallerde ihtiyaçların, birlik tarafından görevlendirilen görevlilerce en düşük teklifi verenden temin edilebildiği usulü,

d) Fatura ile temin usulü: Bu Yönetmeliğin 20 nci maddesinde belirtilen mal ve hizmet alımlarında uygulanan ihale usulünü,

e) Hizmet: Bakım ve onarım, taşıma, araştırma ve geliştirme, muhasebe, danışmanlık, etüt ve proje, harita ve kadastro, imar uygulama, her ölçekte imar planı, tanıtım, basım ve yayım, temizlik, yemek hazırlama ve dağıtım, sergileme, meslekî eğitim, fotoğraf, film, fikrî ve güzel sanat, bilgisayar sistemlerine yönelik hizmetler ile yazılım hizmetlerini, taşınır ve taşınmaz mal ve hakların kiralanmasını ve benzeri diğer hizmetleri,

f) İhale: Bu Yönetmelikte yazılı usul ve şartlarla mal ve hizmet alımı ile yapım, kiraya verme, mülkiyetin üzerinde sınırlı ayni hak tesisi, trampa ve satım işlerinin istekliler arasından seçilecek birisi üzerine bırakıldığını gösteren ve ihale yetkilisinin onayını müteakip, gerekiyor ise sözleşmenin imzalanması ile tamamlanan işlemleri,

g) İhale yetkilisi: Merkez ilçelerde vali veya görevlendireceği vali yardımcısı, diğer ilçelerde kaymakamı,

ğ) İstekli: İhaleye katılan gerçek veya tüzelkişi veya iş ortaklığı,

h) İş ortaklığı: Birden fazla gerçek kişi veya tüzel kişinin ihaleye teklif verebilmek amacıyla oluşturdukları ortaklığı,

ı) Mal: Satın alınan her türlü ihtiyaç maddeleri ile taşınır ve taşınmaz mal ve hakları,

i) Mali hizmet yetkilisi: Bütçe, kesin hesap, mali istatistikler ile harcama programının hazırlanması, bütçe kayıtlarının tutulması, gelirlerin tahakkuk ve tahsili, alacakların takip ve tahsili, giderlerin hak sahiplerine ödenmesi, para ve parayla ifade edilebilen değerler ile emanetlerin alınması, saklanması, ilgililere verilmesi, gönderilmesi ve diğer tüm malî işlemlerin kayıtlarının yapılması ve raporlanması işlemlerini yürüten kişiyi,

j) Kesin proje: Belli bir yapının onaylanmış ön projesine göre; mümkün olan arazi ve zemin araştırmaları yapılmış olan, yapı elemanlarının ölçülendirilip boyutlandırıldığı, inşaat sistem ve gereçleri ile teknik özelliklerinin belirtildiği projeyi,

k) Kiraya verme: Taşınır ve taşınmaz mallar ile hakların kiraya verilmesini,

l) Ön proje: Belli bir yapının kesin ihtiyaç programına göre; gerekli arazi ve zemin araştırmaları yapılmadan, bilgilerin halihazır haritalardan alındığı, çevresel etki değerlendirme ve fizibilite raporları dahil elde edilen verilere dayanılarak hazırlanan plân, kesit, görünüş ve profillerin belirtildiği bir veya birkaç çözümü içeren projeyi,

m) Satım: Taşınır ve taşınmaz mallar ile her türlü ihtiyaç maddeleri, hizmet ve hakların satımını,

n) Sözleşme: Mal ve hizmet alımı ile yapım, kiraya verme, mülkiyetin üzerinde sınırlı ayni hak tesisi, trampa ve satım işlerinde birlik ile yüklenici arasında yapılan yazılı anlaşmayı,

o) Şartname: Yapılacak işlerin genel, özel, teknik ve idari esas ve usullerini gösteren belge veya belgeleri,

ö) Teklif: Bu Kanuna göre yapılacak ihalelerde isteklinin birliğe sunduğu fiyat teklifi ile değerlendirmeye esas belge/belgeler ve/veya bilgileri,

p) Trampa ve mülkiyetin üzerinde sınırlı ayni hak tesisi: Borçlar Kanunu ile Türk Medeni Kanununun trampa ve mülkiyetin sınırlı ayni hak tesisi ile ilgili maddelerinde gösterilmiş işlemleri,

r) Uygulama projesi: Belli bir yapının onaylanmış kesin projesine göre yapının her türlü ayrıntısının belirtildiği projeyi,

s) Yapım: Bina, karayolu, rıhtım, tersane, köprü, tünel, spor tesisi, alt yapı, baraj, enerji santralı, sulama tesisi, toprak ıslahı, taşkın koruma ve dekapaj gibi her türlü inşaat işleri ve bu işlerle ilgili tesisat, imalat, ihzarat, nakliye, tamamlama, küçük ve büyük onarım, bakım, restorasyon, çevre düzenlemesi, sondaj, yıkma, güçlendirme ve montaj işleri ile benzeri yapım işlerini,

ş) Yüklenici: Üzerine ihale yapılan ve sözleşme imzalanan istekliyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Uygulama ilkeleri

Temel ilkeler:

MADDE 5 – (1)Birlikler, bu Yönetmeliğe göre yapılacak ihalelerde; saydamlığı, rekabeti, eşit muameleyi, güvenirliği, gizliliği, kamuoyu denetimini, ihtiyaçların uygun şartlarla ve zamanında karşılanmasını ve kaynakların verimli kullanılmasını sağlamakla sorumludur.

(2) Aralarında kabul edilebilir doğal bir bağlantı olmadığı sürece mal alımı, hizmet alımı ve yapım işleri bir arada ihale edilemez.

İhale komisyonu

MADDE 6 – (1) Birliklerde, ihale komisyonu birlik encümenidir.

(2) İhale komisyonu üyelerinden herhangi birisinin toplantıya katılamaması durumunda, birlik başkanı, birlik meclisi tarafından önceden seçilen yedek üyeyi toplantıya davet eder.

(3) İhale komisyonu eksiksiz olarak toplanır. Komisyon kararları çoğunlukla alınır.

(4) Komisyon üyeleri, kararlarda çekimser kalamaz. Komisyon başkanı ve üyeleri oy ve kararlarından sorumlu olup; karşı oy kullanan komisyon üyeleri, gerekçelerini komisyon kararına yazmak ve imzalamak zorundadır. İhale komisyonunca alınan kararlar ve düzenlenen tutanaklar, komisyon başkan ve üyelerinin adları, soyadları ve görev unvanları belirtilerek imzalanır.

İhale dokümanının hazırlanması

MADDE 7 – (1) İhale edilecek her iş için ihale dokümanı hazırlanır. Birlikler tarafından hazırlanacak olan ihale dokümanında; isteklilere talimatları da içeren idari şartname ile sözleşme tasarısı, malın teknik ayrıntılarını ve şartlarını gösteren bir teknik şartname ve gerekli diğer belge ve bilgiler bulunur.

(2) Birlikler tarafından ihale dokümanının her sayfasının onaylanması gerekir.

(3) Birlik, ilan yapılacak hallerde ihale dokümanını ilan tarihine kadar kesinleştirir.

İhale işlem dosyası

MADDE 8 – (1) İhalesi yapılacak her iş için bir ihale işlem dosyası düzenlenir. Bu dosyada ihale yetkilisinden alınan onay belgesi ve eki yaklaşık maliyete ilişkin hesap cetveli, şartname ve ekleri, gerekli projeler, ihale dokümanı, ilân metinleri, istekliler tarafından sunulan teklifler, sözleşme tasarısı ve diğer belgeler, ihale komisyonu tutanak ve kararları gibi ihale süreci ile ilgili bütün belgeler bulunur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İhaleye Katılım Kuralları

Yaklaşık maliyetin tespiti

MADDE 9 – (1) Açık ihale usulü, doğrudan temin usulü ve fatura karşılığı alım usulü ile yapılacak ihalelerde yaklaşık maliyet, Katma Değer Vergisi hariç olarak birliklerce tespit edilir veya ettirilir. İşin özelliğine göre gerektiğinde yaklaşık maliyet bu bedel veya bu bedelin hesabında kullanılacak fiyatlar belediye, ticaret odası, sanayi odası, borsa gibi kuruluşlardan, kamu idarelerince belirlenmiş, işin niteliğine uygun yapı yaklaşık maliyetlerinden, rayiçlerden ve birim fiyatlarından, ihalesi yapılacak işin ticareti ile uğraşan meslek erbabından veya bilirkişilerden soruşturulur. Yaklaşık maliyet, bunun dayanaklarının da eklendiği bir hesap tutanağında gösterilir ve asıl evrak arasında saklanır.

(2) İhale öncesi tespit edilen yaklaşık maliyet ilan edilmez ve bu bilgiye onay belgesi ve eki hesap cetveli dışında hiçbir belgede yer verilmez. İsteklilere veya ihale süreci ile resmi ilişkisi olmayan diğer kişilere açıklanmaz.

İhaleye katılımda yeterlik kuralları

MADDE 10 – (1) İhaleye katılacak isteklilerden, mesleki ve teknik yeterliklerinin belirlenmesine ilişkin olarak aşağıda belirtilen bilgi ve belgeler istenebilir:

a) İhale konusu işi yerine getirmek için yeterli sayıda ve nitelikte personel çalıştırdığına veya çalıştıracağına ilişkin bilgi ve/veya belgeler.

b) İhale konusu hizmet veya yapım işlerinde isteklinin işi yürütecek teknik personelinin mesleki niteliklerini gösteren belgeler.

c) İhale konusu işin yerine getirilebilmesi için gerekli görülen tesis, makine, teçhizat ve diğer ekipmana ilişkin belgeler.

ç) Birliğin talebi halinde doğruluğu teyit edilmek üzere, tedarik edilecek malların numuneleri, katalogları ve/veya fotoğrafları.

d) İhale konusu işin ihale dokümanında belirtilen standartlara uygunluğunu gösteren, uluslar arası kurallara uygun şekilde akredite edilmiş kalite kontrol kuruluşları tarafından verilen sertifikalar.

(2) İhale konusu işin niteliğine göre yukarıda belirtilen bilgi veya belgelerden hangilerinin yeterlik değerlendirmesinde kullanılacağı, ihale dokümanında ve ihaleye ilişkin ilân belgelerinde belirtilir.

İhale dışı bırakılma durumları

MADDE 11 – (1) Aşağıda belirtilen durumlardaki yerli istekliler ihale dışı bırakılır.

a) İflas eden, tasfiye halinde olan, işleri mahkeme tarafından yürütülen, konkordato ilân eden, işlerini askıya alan,

b) İflası ilân edilen, zorunlu tasfiye kararı verilen, alacaklılara karşı borçlarından dolayı mahkeme idaresi altında bulunan,

c) Mevzuat hükümleri uyarınca kesinleşmiş sosyal güvenlik prim borcu olan,

ç) Mevzuat hükümleri uyarınca kesinleşmiş vergi borcu olan,

d) İhale tarihinden önceki beş yıl içinde, mesleki faaliyetlerinden dolayı yargı kararıyla hüküm giyen,

e) İhale tarihinden önceki beş yıl içinde, ihaleyi yapan birliğe yaptığı işler sırasında iş veya meslek ahlakına aykırı faaliyetlerde bulunduğu birlik tarafından ispat edilen,

f) İhale tarihi itibariyle, mevzuatı gereği kayıtlı olduğu oda tarafından mesleki faaliyetten men edilmiş olan,

g) Bu maddede belirtilen bilgi ve belgeleri vermeyen veya yanıltıcı bilgi ve/veya sahte belge verdiği tespit edilen,

ğ) 12 nci maddeye göre ihaleye katılamayacağı belirtildiği halde ihaleye katılan.

İhaleye katılamayacak olanlar

MADDE 12 – (1) Aşağıda sayılanlar doğrudan veya dolaylı olarak, kendileri veya başkaları adına hiçbir şekilde birliğin ihalelerine katılamaz.

a) 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu, 4/1/2002 tarihli ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu ve 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümleri gereğince geçici veya sürekli olarak kamu ihalelerine katılmaktan yasaklanmış olanlar ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan ve organize suçlardan dolayı tutuklu ve hükümlü bulunanlar.

b) İlgili mercilerce hileli iflas ettiğine karar verilenler.

c) Birliğin ihale yetkilisi.

ç) Birliğin ihale konusu işle ilgili her türlü ihale işlemlerini hazırlamak, yürütmek, denetlemek, sonuçlandırmak ve onaylamakla görevli olanlar.

d) (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen şahısların eşleri ve üçüncü dereceye kadar kan ve ikinci dereceye kadar kayın hısımları ile evlatlıkları ve evlat edinenleri.

e) (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilenlerin ortakları ile şirketleri (bu kişilerin yönetim kurullarında görevli bulunmadıkları anonim şirketler hariç).

(2) Bu yasaklara rağmen ihaleye katılan istekliler ihale dışı bırakılarak geçici teminatları gelir kaydedilir. Ayrıca, bu durumun tekliflerin değerlendirmesi aşamasında tespit edilememesi nedeniyle bunlardan biri üzerine ihale yapılmışsa, teminatı gelir kaydedilerek ihale iptal edilir.

Şartnameler

MADDE 13 – (1) Birlik, ihale konusu mal ve hizmet alımı ile yapım, kiraya verme, mülkiyetin üzerinde sınırlı ayni hak tesisi, trampa ve satım işlerinin her türlü özelliğini belirten idari ve teknik şartnameleri hazırlar.

(2) İhale konusu mal ve hizmet alımı ile yapım, kiraya verme, mülkiyetin gayri ayni hak tesisi, trampa ve satım işlerinin teknik kriterlerine ihale dokümanının bir parçası olan teknik şartnamelerde yer verilir. Teknik kriterler, verimliliği ve fonksiyonelliği sağlamaya ve rekabeti ve bütün istekliler için fırsat eşitliğini sağlamaya yönelik hazırlanmak zorundadır.

(3) Teknik şartnamelerde, varsa ulusal teknik standartlara uygunluğu sağlamaya yönelik düzenlemeler de yapılabilir. Bu şartnamelerde teknik özelliklere ve tanımlamalara yer verilir.

Onay belgesi

MADDE 14 – (1) Açık ihale usulü ile ihalesi yapılacak her iş için bir onay belgesi hazırlanır. Onay belgesinde, ihaleyi yapan birliğin adı, belge tarih ve sayısı, ihale konusu olan işin nevi, niteliği, miktarı, yaklaşık maliyeti, ilanın şekli ve adedi, fiyat farkı ödemesi gibi hususlar bulunur. Onay belgesinde ayrıca, ihale dokümanın satış bedeli gösterilir.

(2) Doğrudan temin usulü ile yapılacak ihalelerde ise hazırlanacak onay belgesinde; ihale konusu olan işin nevi, niteliği, miktarı, ihalenin doğrudan teminle yapılacağı ve piyasada fiyat araştırması yapmakla görevlendirilecek personellerin isimleri ve unvanları bulunur.

(3) Fatura karşılığı alım usulü ile yapılacak ihalelerde onay belgesi düzenlenmesine gerek yoktur.

(4) İhale onay belgeleri ihale yetkilisince imzalanır.

İş ortaklığı

MADDE 15 – (1) Birden fazla gerçek veya tüzel kişi tarafından iş ortaklığı oluşturulabilir. İş ortaklığı üyeleri, hak ve sorumluluklarıyla işin tümünü birlikte yapmak üzere ortaklık yaparlar. İş ortaklığı her türlü ihaleye teklif verebilir. İhale aşamasında ortaklardan kendi aralarında bir iş ortaklığı yaptıklarına dair anlaşma istenir. İş ortaklığı anlaşmalarında pilot ortak belirtilir. İş ortaklığı anlaşma ve sözleşmesinde, iş ortaklığını oluşturan, gerçek veya tüzel kişilerin taahhüdün yerine getirilmesinde müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları belirtilir.

İhale saatinden önce ihalenin iptal edilmesi

MADDE 16 – (1) İhale dokümanında yer alan belgelerde ilgili birliğin gerekli gördüğü veya ihalenin yapılmasına engel olan ve düzeltilmesi mümkün olmayan hususların bulunduğunun tespit edildiği hallerde ihale, ihale saatinden önce birlik tarafından iptal edilebilir.

(2) Bu durumda, iptal nedeni belirtilmek suretiyle ihalenin iptal edildiği isteklilere hemen ihale ilanındaki usulle ilân edilerek duyurulur. İhalenin iptal edildiği ana kadar teklif vermiş olanlara ihalenin iptal edildiği ayrıca tebliğ edilir. İhalenin iptal edilmesi halinde, verilmiş olan bütün teklifler reddedilmiş sayılır ve bu teklifler açılmaksızın isteklilere iade edilir. İhalenin iptal edilmesi nedeniyle isteklilerce birlikten herhangi bir hak talebinde bulunulamaz.

(3) İhalenin iptal edilmesi durumunda, iptal nedenleri gözden geçirilerek yeniden ihaleye çıkılabilir.

İKİNCİ KISIM

İhale Süreci

BİRİNCİ BÖLÜM

İhale Usulleri ve Uygulaması

İhale usulleri

MADDE 17 – (1) Birlik, yapmış olduğu ihalelerde aşağıdaki usullerden birini uygular.

a) Açık İhale usulü.

b) Doğrudan temin usulü.

c) Fatura karşılığı alım usulü.

Açık ihale usulü

MADDE 18 – (1) Açık ihale usulü, bütün isteklilerin teklif verebildiği usuldür. 19 uncu maddenin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (ç) ve (d) bentleri ile 20 nci maddenin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (ç), (d), (e), (f) ve (g) bentlerinde sayılan mal ve hizmet alımları hariç olmak üzere tüm mal alımı, hizmet alımı ve yapım işi ile yaklaşık maliyeti ne olursa olsun satım, kiraya verme ile mülkiyet üzerinde sınırlı ayni hak tesisi ve trampa işlerinde açık ihale usulünün uygulanması zorunludur.

(2) Birlik yukarıda belirtilen parasal limitlerin altındaki mal ve hizmet alımları ile yapım işlerini de açık ihale usulü ile ihale edebilir.

Doğrudan temin usulü

MADDE 19 – (1) Aşağıda belirtilen ihtiyaçlar doğrudan temin usulü ile karşılanabilir.

a) Birliğin yapacağı ve yaklaşık maliyeti katma değer vergisi hariç olmak üzere 30.000,00 YTL’nı aşmayan mal ve hizmet alımları ile yapım işleri.

b) Merkezi idare ve il özel idareleri tarafından proje karşılığı olarak birliklere yaptırılan Yapım işlerinin parasal limiti, (a) bendinde belirtilen miktarın dört katı olarak uygulanır.

c) İhtiyacın sadece gerçek veya tüzel tek kişi tarafından karşılanabileceğinin detaylı olarak gerekçelendirilmesi, fiyat araştırması yapılması, ihtiyaç konusu malın veya hizmetin niteliklerinin tarif edilmesi ve bunun sonucunda İhtiyacın sadece gerçek veya tüzel tek kişi tarafından karşılanabileceğinin tespit edilmesi halinde gerçek veya tüzel tek kişiden yapılacak alımlar.

ç) Toplam süreleri üç yılı geçmemek üzere, alınacak mal veya hizmetin mevcut ekipman, teknoloji veya hizmetlerle uyum ve standardizasyonunun sağlanmasının zorunlu olduğu birliklerin teknik birimlerince ya da ilgili kuruluşlardan teknik yardım alınarak saptanması halinde, ilk alım yapılan gerçek ya da tüzel kişiden yapılacak alımlar.

d) Birliğin ihtiyacına uygun taşınmaz mal alımı veya kiralanması.

e) Doğrudan temin usulüyle yapılacak mal ve hizmet alımları ile yapım işleri ihalelerinde, ihale komisyonu kurma, idari ve teknik şartname hazırlama, ilan yapma, açık ihale usulü için tespit edilen kurallara uyulmaksızın ve sözleşme yapma zorunluluğu bulunmaksızın, ihale yetkilisince görevlendirilecek kişiler tarafından piyasada fiyat araştırması yapılarak ihtiyaçlar temin edilir.

f) Bu madde kapsamında alımı yapılacak malın teslimi veya hizmetin ya da yapım işinin belli bir süreyi gerektirmesi durumunda, alımın bir sözleşmeye bağlanması zorunlu olup bir defada yapılacak alımlarda sözleşme yapılması zorunlu değildir.

g) İhale yetkilisinin onayı ile piyasadan fiyat araştırması yapmak üzere iki kişi görevlendirilir. Bu kişiler birlik personeli veya kamu kurum ve kuruluşları personeli arasından görevlendirilebilir. Piyasa araştırmasının; ihale konusu malları satan, hizmeti veren veya bu tür yapım işlerini yürüten birden fazla istekliden fiyat teklifi alınması suretiyle yapılması esastır.

ğ) Teklif yazısında, ihaleye konu mal ve hizmet ile yapım işinin ne olduğu, birim fiyatla-toplam fiyat, fiyat bildiren isteklinin adı, ticaret unvanı ve imzasının bulunması şarttır. Alınan fiyat teklifleri bir tablo yapılarak teklifler en az olandan başlamak üzere sıralanır. Bu listenin altına piyasa araştırması yapmakla görevlendirilen personeller imzalarını atarak listeyi ihale yetkilisine teslim ederler.

h) İhale yetkilisi en düşük teklifi veren istekliden ihale konusu mal veya hizmet ile yapım işinin alınmasına ya da yaptırılmasına karar verir.

(2) Açık ihale usulü ile yapılması gereken ve bir bütün olan işlerde ihale; parçalara bölünerek doğrudan temin usulü ile yapılamaz.

Fatura karşılığı alım usulü

MADDE 20 – (1) Aşağıda belirtilen ihtiyaçlar fatura karşılığı alım usulü ile karşılanabilir.

a) Müstahsil, ilk işleme niteliğindeki işletme ve tesisleri işleten üreticiler ve bunların ortağı bulundukları tarımsal amaçlı kooperatifler ile üretici birliklerinden, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğünden, Atatürk Orman Çiftliğinden, Tarım ve Köyişleri Bakanlığına bağlı Narenciye ve Seracılık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünden tarım, sera ve hayvancılıkla ilgili ürün alımları,

b) Çevre ve Orman Bakanlığından fidan alımları,

c) Adalet Bakanlığına bağlı ceza infaz kurumları, tutukevleri iş yurtları kurumlarından Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumuna bağlı huzurevleri ve yetiştirme yurtlarından, Millî Eğitim Bakanlığına bağlı üretim yapan okullardan yapılacak alımlar,

ç) 6831 sayılı Orman Kanunu gereğince orman köyleri kalkındırma kooperatiflerinden ve köylülerden yapılacak hizmet alımları,

d) 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamındaki kültür varlıklarının rölöve, restorasyon, restitüsyon projeleri, sokak sağlıklaştırma, çevre düzenleme projeleri ve bunların uygulamaları ile değerlendirme, muhafaza, nakil işleri ve kazı çalışmalarına ilişkin mal ve hizmet alımları,

e) Kamu iktisadi kuruluşları ile iktisadi devlet teşekküllerinden oluşan kamu iktisadi teşebbüslerinin ana statüsünde yer alan mal ve malzemeler için kamu iktisadi teşebbüslerinden alınacak alımlar,

f) Kamu iktisadi kuruluşları ile iktisadi devlet teşekküllerinden oluşan kamu iktisadi teşebbüslerinin, Genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, özel idareler ve belediyeler ile bunlara bağlı; döner sermayeli kuruluşlar, birlikler, Sosyal güvenlik kuruluşları, fonlar, özel kanunlarla kurulmuş ve kendilerine kamu görevi verilmiş tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar (mesleki kuruluşlar ve vakıf yükseköğretim kurumları hariç) ile bağımsız bütçeli kuruluşların doğrudan veya dolaylı olarak birlikte ya da ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlasına sahip bulundukları kuruluş, müessese, birlik ve işletmelerin Ana Statüsünde yer alan mal ve malzemeler için bunlardan alınacak alımlar,

g) Doğrudan temin usulünün parasal üst limitinin % 25’ine kadar olan mal ve hizmet alımları karşılanır.

(2) Birliğin demirbaşında kayıtlı bulunan araç, gereç ve taşıtların periyodik bakımları, küçük onarım, bakım ücretlerinin ödenmesi, birlik hizmet binasının küçük onarımı ve malzeme ihtiyacı, birlik ihtiyaçlarında kullanılacak küçük demirbaşlar, temsil ve ağırlama ile sarf malzemelerinin alımı fatura karşılığı alım usulü ile yapılır.

(3) Bu usulle mal ve hizmet alınmasına ihale yetkilisi karar verir ve alınan faturanın arka sayfası mal ve hizmetin alındığı belirtilmek suretiyle, ihale yetkilisi ve mali hizmet yetkilisi tarafından imzalanır.

İhalenin ilanı

MADDE 21 – (1) Bütün isteklilere tekliflerini hazırlayabilmeleri için yeterli süre tanımak suretiyle;

a) Açık ihale usulü ile yapılacak olan ihalelerin ilânları, ihale tarihinden en az yedi gün önce, hükümet ve belediye binalarının ilân tahtalarına asılacak yazılar ve belediye yayın araçları ile yapılır. Bu işlemler bir tutanakla belgelenir. Bunlara ilave olarak eğer birliğin web sayfası var ise ihalelerini, bilgi işlem ağı veya elektronik haberleşme yolu ile de ayrıca ilan ederler.

b) Doğrudan temin ve fatura karşılığı alım usulü ile yapılan ihalelerde ilan yapılmasına gerek yoktur.

İhale ilânlarında bulunması zorunlu hususlar

MADDE 22 – (1) İhale ilânlarında aşağıdaki hususların belirtilmesi zorunludur:

a) Birliğin adı.

b) İhalenin adı, niteliği, türü ve miktarı.

c) Mal alımı ihalelerinde teslim yeri, hizmet alımı ve yapım ihalelerinde ise işin yapılacağı yer.

ç) İhale konusu işe başlama ve işi bitirme tarihi.

d) İhaleye katılabilme şartları ve istenilen belgelerin neler olduğu.

e) İhale dokümanının nerede görülebileceği ve hangi bedelle alınacağı.

f) İhalenin nerede, hangi tarih ve saatte yapılacağı.

g) Tekliflerin hangi tarih ve saate kadar nereye verileceği.

ğ) Teklif edilen bedelin %3’ünden az olmamak üzere, isteklilerce belirlenecek tutarda geçici teminat verileceği.

(h) İhale dokümanında belirtilmeyen hususlara ilanlarda yer verilemeyeceği.

İlânın uygun olmaması

MADDE 23 – (1) 21 ve 22 nci maddelerdeki hükümlere uygun olmayan ilanlar geçersizdir. Bu durumda ilân, bu maddelerde belirtilen şartlara uygun olarak yenilenmedikçe ihale yapılamaz.

(2) Ancak, 21 inci maddede belirtilen ilanın yapılmaması veya ilan sürelerine uyulmaması halleri hariç olmak üzere, yapılan ilanlarda 22 nci madde hükmüne aykırı hususlar bulunması durumunda, birlik tarafından ilanın yayımlanmasını takip eden beş gün içerisinde düzeltme ilanı yapılmak suretiyle ihale gerçekleştirilebilir.

İdari şartnamede yer alması zorunlu hususlar

MADDE 24 – (1) İdari şartnamede ihale konusuna göre aşağıdaki hususların belirtilmesi zorunludur:

a) İşin adı, niteliği, türü ve miktarı, hizmet alımlarında iş tanımı,

b) Birliğin adı, adresi, telefon ve faks numarası,

c) İhale tarih ve saati ile tekliflerin nereye verileceği,

ç) İsteklilerde aranılan şartlar, belgeler ve yeterlik kriterleri,

d) İsteklilerce ihale dokümanında açıklama isteme ve açıklama usulleri,

e) Ulaşım, sigorta, vergi, resim ve harç giderlerinden hangisinin teklif fiyatına dâhil olacağı,

f) İhale komisyonunca alınan ihale kararının en geç beş gün içerisinde ihale yetkilisince onaylanacağı veya iptal edileceği,

g) Geçici ve kesin teminat oranları ile teminatlara ait şartlar,

ğ) İhale saatinden önce ihalenin iptal edilmesinde birliğin serbest olduğu,

h) Bütün tekliflerin reddedilmesi ve ihalenin iptal edilmesinde birliğin serbest olduğu,

ı) İhale konusu işin başlama ve bitirme tarihi, yapılma yeri, teslim şartları ve gecikme halinde alınacak cezalar,

i) Ödeme yeri ve şartlarıyla avans verilip verilmeyeceği, verilecekse şartları,

j) Fiyat farkı ödenmeyeceği,

k) Süre uzatımı verilebilecek hal ve şartlar ile sözleşme kapsamında yaptırılabilecek iş artışları ile iş azalışları olması durumunda doğacak karşılıklı yükümlülükler,

l) Vergi, resim ve harçlar ile sözleşme ile ilgili diğer giderlerin yüklenici tarafından ödeneceği,

m) Yapım işlerinde iş ve işyerinin sigortalanması ile yapı denetimi ve sorumluluğuna ilişkin şartlar,

n) Denetim, muayene ve kabul işlemlerine ilişkin şartlar,

o) Anlaşmazlıkların çözüm şekli.

İhale dokümanının verilmesi

MADDE 25 – (1) Birlik başkanının kararı ile ihaleye katılmak isteyen isteklilere ihale dokümanı bedelsiz verilir.

İhale dokümanında değişiklik yapılması halinde ilan

MADDE 26 – (1) İlan yapıldıktan sonra ihale dokümanında değişiklik yapılamaz. Değişiklik yapılması zorunlu olursa, bunu gerektiren sebep ve zorunluluklar bir tutanakla tespit edilerek önceki ilanlar geçersiz sayılır ve iş yeniden aynı şekilde ilan olunur.

İhale tarihinin belirlenmesi

MADDE 27 – (1) İlân sürelerinin hesaplanmasında ilanın yayımlandığı gün dikkate alınır, ihale günü dikkate alınmaz. 23 üncü maddede belirtilen ilân süresine uyulmak üzere, ilânın yayımlanmasına kadar geçecek süre de göz önüne alınarak ilan yapılacak yerlere yeterli süre öncesinde ilan metinlerinin gönderilmesi zorunludur.

İKİNCİ BÖLÜM

Tekliflerin Verilmesi

Tekliflerin hazırlanması ve sunulması

MADDE 28 – (1) Açık ihale usulünde teklifler yazılı olarak yapılır. Teklif mektubu, bir zarfa konulup kapatıldıktan sonra zarfın üzerine isteklinin adı, soyadı veya ticaret unvanı ile hangi işe ait olduğu yazılır. Zarfın yapıştırılan yeri istekli tarafından imzalanır, kaşesi veya mührü basılır. Bu zarf geçici teminata ait alındı veya geçici teminat belgesi ve ihaleye katılabilme şartı olarak istenilen diğer belgelerle birlikte ikinci bir zarfa konularak kapatılır. Dış zarfın üzerine isteklinin adı ve soyadı veya ticaret unvanı ile tebligata esas olarak göstereceği açık adresi ve teklifin hangi işe ait olduğu yazılır.

(2) Teklif mektubunda ihale dokümanının tamamen okunup kabul edildiğinin belirtilmesi, teklif edilen bedelin rakam ve yazı ile birbirine uygun olarak açıkça yazılması, üzerinde kazıntı, silinti, düzeltme bulunmaması ve teklif mektubunun ad, soyad veya ticaret unvanı yazılmak suretiyle yetkili kişilerce imzalanmış olması zorunludur. Bunları karşılamayan teklifler reddedilir ve hiç yapılmamış sayılır. Teklif mektuplarının istekli tarafından imzalanması ve bu mektuplarda ihale dokümanının tamamen okunup kabul edildiğinin belirtilmesi, teklif edilen fiyatın rakam ve yazı ile açık olarak yazılması zorunludur. Bunlardan herhangi birine uygun olmayan veya üzerinde kazıntı, silinti veya düzeltme bulunan teklifler reddedilir ve hiç yapılmamış sayılır.

(3) Teklifler ilanda belirtilen saate kadar, sıra numaralı alındılar karşılığında komisyon başkanlığına verilir. Bu saatten sona verilen teklifler kabul edilmez ve açılmaksızın iade edilir. Alındı numarası zarfın üzerine yazılır. Teklifler bizzat istekli, kanuni temsilcileri ve tüzel kişilerde temsile yetkili kişiler tarafından komisyon başkanlığına verilir. Posta ile veya iadeli taahhütlü olarak teklif verilemez ve bu şekilde gönderilen teklifler değerlendirmeye alınmaz.

(4) Komisyon başkanlığına verilen teklifler herhangi bir sebeple geri alınamaz.

Geçici teminat ve teminat olarak kabul edilecek değerler

MADDE 29 – (1) Teklif edilen bedelin %3’ünden az olmamak üzere, isteklilerce belirlenecek tutarda geçici teminat alınır.

(2) Teminat olarak aşağıdaki değerler kabul edilir:

a) Tedavüldeki Türk parası,

b) Bankalar ve özel finans kurumları tarafından verilen teminat mektupları,

c) Hazine Müsteşarlığınca ihraç edilen devlet iç borçlanma senetleri ve bu senetler yerine düzenlenen belgeler.

(3) Teminat mektupları dışındaki teminatlar ihale komisyonlarınca teslim alınamaz. Teminatların mali hizmet yetkilisine verilmesi zorunludur.

(4) Teminatlar, teminat olarak kabul edilen diğer değerlerle değiştirilebilir.

(5) Her ne suretle olursa olsun, birlik tarafından alınan teminatlar haczedilemez ve üzerine ihtiyati tedbir konulamaz.

Geçici teminatların iadesi

MADDE 30 – (1) İhale üzerinde kalan istekliye ait teminat mektupları ihaleden sonra mali hizmet yetkilisine teslim edilir. Diğer isteklilere ait teminatlar ise hemen iade edilir.

(2) İhale üzerinde kalan isteklinin geçici teminatı, gerekli kesin teminatın verilip sözleşmeyi imzalaması halinde iade edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Tekliflerin Değerlendirilmesi

Tekliflerin açılması, değerlendirilmesi ve ihale kararları

MADDE 31 – (1) Teklifler, ihale şartnamesinde belirtilen ihale saatine kadar birliğe verilir. İhale komisyonunca, tekliflerin alınması ve açılmasında aşağıda yer alan usul uygulanır:

a) İhale komisyonunca ihale şartnamesinde belirtilen ihale saatine kadar kaç teklif verilmiş olduğu bir tutanakla tespit edilerek, hazır bulunanlara duyurulur ve hemen ihaleye başlanır.

b) İhale komisyonu teklif zarflarını alınış sırasına göre inceler. Bu incelemede, zarfın üzerinde isteklinin adı, soyadı veya ticaret unvanı, tebligata esas açık adresi, teklifin hangi işe ait olduğu, ihaleyi yapan birliğin açık adresi ve zarfın yapıştırılan yerinin istekli tarafından imzalanıp mühürlenmesi veya kaşelenmesi hususlarına bakılır. Bu hususlara uygun olmayan zarflar bir tutanakla belirlenerek değerlendirmeye alınmaz.

c) Zarflar isteklilerle birlikte hazır bulunanlar önünde alınış sırasına göre açılır. İsteklilerin belgelerinin eksik olup olmadığı ve teklif mektubu ile geçici teminatlarının usulüne uygun olup olmadığı kontrol edilir. Belgeleri eksik veya teklif mektubu ile geçici teminatı usulüne uygun olmayan isteklilerin tekliflerinin değerlendirme dışı bırakılmasına karar verilir. Bu işlemler sonucunda belgeleri eksiksiz ve teklif mektubu ile geçici teminatı usulüne uygun olan isteklilerin tekliflerinin ayrıntılı değerlendirilmesine geçilir.

ç) Bu aşamada, isteklilerin ihale konusu işi yapabilme kapasitelerini belirleyen yeterlik kriterlerine ve tekliflerin ihale dokümanında belirtilen şartlara uygun olup olmadığı incelenir. Uygun olmadığı belirlenen isteklilerin teklifleri değerlendirme dışı bırakılır.

d) Uygun bulunan teklifler incelenerek;

1) İhalenin yapıldığı, ancak ihale yetkilisinin onayına bağlı kaldığı,

2) İhalenin yapılmadığı,

hususlarından birine karar verilir ve bu husus gerekçeli bir karar veya karar özeti halinde yazılarak, komisyon başkan ve üyeleri tarafından imzalanır ve bu durum hazır bulunanlara bildirilir.

Uygun bedelin tespiti

MADDE 32 – (1) Açık ihale usulünde, eksiltmelerde ihale, ekonomik açıdan en avantajlı teklifi veren isteklinin üzerinde bırakılır.

(2) Ekonomik açıdan en avantajlı teklifin sadece en düşük fiyat esasına göre belirlenmesinin mümkün olmadığı durumlarda; işletme ve bakım maliyeti, maliyet etkinliği, verimlilik, kalite ve teknik değer gibi kriterler dikkate alınarak ekonomik açıdan en avantajlı teklif belirlenir.

(3) Açık ihale usulünde, artırmalarda uygun bedel; yaklaşık maliyetten aşağı olmamak üzere teklif edilen bedellerin en yükseğidir.

Tekliflerin aynı olması

MADDE 33 – (1) Birkaç istekli tarafından ekonomik açıdan en avantajlı teklif verildiği ve bunların da uygun bedel olduğu anlaşıldığı takdirde, bu oturumda ekonomik açıdan en avantajlı teklifte bulunan isteklilerin hazır olması halinde, bu isteklilerden ikinci bir yazılı teklif alınır ve bunlardan ekonomik açıdan en avantajlı teklif verene ihale yapılır.

Komisyonların ihaleyi yapıp yapmamakta serbest olması

MADDE 34 – (1) İhale komisyonu, zorunlu hallere münhasır olmak üzere gerekçesini belirtmek suretiyle ihaleyi yapıp yapmamakta serbesttir. Birliklerin ihaleyi yapmama kararı kesindir.

(2) İhalenin yapılmaması halinde bu durum, birlik merkezinin bulunduğu yerde uygun vasıtalarla ilan edilir.

Kararlarda belirtilmesi gereken hususlar

MADDE 35 – (1) İhale komisyonlarınca alınan kararlar, komisyon başkan ve üyelerinin adları, soyadları ve esas görevleri belirtilerek imzalanır.

(2) Kararlarda isteklilerin isimleri veya ticaret unvanları, adresleri, teklif ettikleri bedeller, ihalenin hangi tarihte ve hangi istekli üzerine hangi gerekçelerle yapıldığı, ihale yapılmamış ise nedenleri belirtilir.

İhale kararlarının onayı veya iptal edilmesi

MADDE 36 – (1) İhale komisyonları tarafından alınan ihale kararları, ihale yetkilisince karar tarihinden itibaren en geç beş işgünü içinde onaylanır veya iptal edilir. Bu süreye ihalenin yapıldığı gün dahil değildir.

(2) İhale yetkilisince karar iptal edilirse ihale hükümsüz sayılır.

Kesinleşen ihale kararlarının bildirilmesi

MADDE 37 – (1) İhale yetkilisince onaylanan ihale kararları, onaylandığı günden itibaren en geç üç işgünü içinde, üzerine ihale yapılana veya vekiline, imzası alınmak suretiyle tebliğ edilir veya iadeli taahhütlü mektupla tebligat adresine postalanır.

(2) Mektubun postaya verilmesini takip eden yedinci gün, kararın istekliye tebliğ tarihi sayılır.

(3) İhale kararının ihale yetkilisince iptal edilmesi halinde de, durum istekliye aynı şekilde bildirilir.

(4) İhale kararları, birlik binasında uygun vasıtalarla duyurulur.

Sözlü teklif istenmesi

MADDE 38 – (1) Açık ihale usulü ile yapılan satım, kiraya verme ve mülkiyetin üzerinde sınırlı ayni hak tesisi ihalelerinde, teklif mektubu ile yazılı olarak teklif olunan bedel komisyonca uygun görülmediği veya tekliflerin aynı olduğu durumlarda, komisyon ihaleye katılan ve orada bulunan isteklilerden tekliflerini sözlü olarak yenilemelerini isteyebilir. Komisyonun bu kararı üzerine isteklilerin mevcut en yüksek tekliften daha yüksek teklif vermeleri gerekmekte olup, bu teklifi veremeyen istekli ihaleden çekilmiş sayılır. Hiçbir istekli bu aşamada yazılı olarak oluşan en yüksek tekliften daha yüksek teklif vermez ise ihale komisyonu ihalenin iptaline karar verir.

(2) Kapalı olarak teklif veren istekliler, yazılı teklif vermedeki numara sırasıyla sözlü olarak yeni tekliflerini söylerler. Sırası gelen istekli ya yeni teklifini söyler veya ihaleden çekildiğini açıklar. Bu turlar diğer isteklilerin çekilip bir tek istekli kalıncaya kadar devam eder.

Yazılı teklif istenmesi

MADDE 39 – (1) Açık ihale usulü ile yapılan mal alımı, hizmet alımı ve yapım işlerinin ihalelerinde, teklif mektubu ile yazılı olarak teklif olunan bedel komisyonca uygun görülmediği veya tekliflerin aynı olduğu durumlarda, komisyon ihaleye katılan ve orada bulunan isteklilerden tekliflerini yazılı olarak yenilemelerini isteyebilir.

(2) Komisyonun bu kararı üzerine isteklilerin mevcut en düşük tekliften daha düşük teklif vermeleri gerekmekte olup, bu teklifi veremeyen istekli ihaleden çekilmiş sayılır. Bu aşamada verilen en düşük teklif komisyonca uygun bedel kabul edilebilir. İstekliler yazılı olarak oluşan en düşük tekliften daha düşük teklif vermez ise ihale komisyonu ihalenin iptaline karar verir.

Sözleşmeye davet

MADDE 40 – (1) Kesinleşen ihale kararının tebliğ tarihini izleyen günden itibaren beş gün içinde, üzerine ihale kalan istekliye, tebliğ tarihini izleyen beş gün içinde kesin teminatı vermek suretiyle sözleşmeyi imzalaması hususu imza karşılığı tebliğ edilir veya iadeli taahhütlü mektup ile tebligat adresine postalanmak suretiyle bildirilir. Mektubun postaya verilmesini takip eden yedinci gün kararın istekliye tebliğ tarihi sayılır.

Kesin teminat

MADDE 41 – (1) Taahhüdün, sözleşme ve şartname hükümlerine uygun olarak yerine getirilmesini sağlamak amacıyla, sözleşme yapılmasından önce yükleniciden ihale bedeli üzerinden hesaplanmak suretiyle yüzde altı (% 6) oranında kesin teminat alınır.

(2) Verilen kesin teminat, teminat olarak kabul edilen diğer değerlerle değiştirilebilir.

(3) İhale üzerinde kalan isteklinin iş ortaklığı olması halinde, toplam kesin teminat miktarı ortaklık oranına bakılmaksızın ortaklardan biri veya birkaçı tarafından karşılanabilir.

Sözleşme yapılmasında isteklinin görev ve sorumluluğu

MADDE 42 – (1) İhale üzerinde kalan istekli, ihale tarihi itibarıyla bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (ç), (d) ve (f) bentlerinde sayılan durumlarda olmadığına dair belgeleri ve kesin teminatı 40 ıncı maddedeki süresi içinde vererek sözleşmeyi imzalamak zorundadır. Sözleşme imzalandıktan hemen sonra geçici teminat iade edilir. Yüklenicinin bu zorunluluğa uymaması halinde, protesto çekmeye ve hüküm almaya gerek kalmaksızın geçici teminatı birliğe gelir kaydedilerek ihale iptal edilir.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Sözleşmenin Yapılması ve Çeşitli Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Sözleşme

İhalenin sözleşmeye bağlanması

MADDE 43 – (1) Açık ihale usulüne göre yapılan ihaleler sözleşmeye bağlanır. Sözleşmeler birlikler tarafından hazırlanır ve ihale yetkilisi ile yüklenici tarafından imzalanır. Yüklenicinin ortak girişim olması halinde, sözleşmeler ortak girişimin bütün ortakları tarafından imzalanır. İhale dokümanında aksi belirtilmedikçe sözleşmelerin notere tescili ve onaylattırılması zorunlu değildir.

(2) İhale dokümanında belirtilen şartlara aykırı sözleşme düzenlenemez. Sözleşme hükümlerinde değişiklik yapılamaz ve ek sözleşme düzenlenemez.

(3) Doğrudan temin usulü ile yapılan ihalelerde alımı yapılacak malın teslimi veya hizmetin ya da yapım işinin belli bir süreyi gerektirmesi durumunda, alımın bir sözleşmeye bağlanması zorunlu olup bir defada yapılacak alımlarda sözleşme yapılması zorunlu değildir.

Sözleşmede yer alması zorunlu hususlar

MADDE 44 – (1) Bu Yönetmeliğe göre düzenlenecek sözleşmelerde aşağıdaki hususların belirtilmesi zorunludur:

a) İşin adı, niteliği, türü ve miktarı, hizmetlerde iş tanımı.

b) Birliğin adı ve adresi.

c) Yüklenicinin adı veya ticaret unvanı, tebligata esas adresi.

ç) Sözleşmenin bedeli ve süresi.

d) Ödeme yeri ve şartlarıyla avans verilip verilemeyeceği, verilecekse şartları ve miktarı.

e) Sözleşme konusu işler için fiyat farkı ödenmeyeceği.

f) Vergi, resim ve harçlar ile sözleşmeyle ilgili diğer giderlerin kimin tarafından ödeneceği.

g) Montaj, işletmeye alma, eğitim, bakım-onarım, yedek parça gibi destek hizmetlerine ait şartlar.

ğ) Kesin teminat miktarı ile kesin teminatın iadesine ait şartlar.

h) İşin yapılma yeri, teslim etme ve teslim alma şekil ve şartları.

ı) Gecikme halinde alınacak cezalar.

i) Mücbir sebepler ve süre uzatımı verilebilme şartları, sözleşme kapsamında yaptırılacak iş artışları ile iş azalışları olması durumunda doğacak karşılıklı yükümlülükler.

j) Denetim, muayene ve kabul işlemlerine ilişkin şartlar.

k) Yapım işlerinde iş ve işyerinin sigortalanması ile yapı denetimi ve sorumluluğuna ilişkin şartlar.

l) Sözleşmede değişiklik yapılma şartları.

m) Sözleşmenin feshine ilişkin şartlar.

n) Yüklenicinin sözleşme konusu iş ile ilgili çalıştıracağı personele ilişkin sorumlulukları.

o) İhale dokümanında yer alan bütün belgelerin sözleşmenin eki olduğu.

ö) Anlaşmazlıkların çözüm usulü.

İKİNCİ BÖLÜM

Sözleşmenin uygulanması

Fiyat farkı

MADDE 45 – (1) Birlikler tarafından yapılacak ihalelerde fiyat farkı ödenmez. Bu çerçevede ihale dokümanına ve sözleşmeye aykırı hüküm konulamaz.

Mücbir sebepler

MADDE 46 – (1) Mücbir sebep olarak kabul edilebilecek haller aşağıda belirtilmiştir:

a) Doğal afetler.

b) Kanuni grev.

c) Genel salgın hastalık.

d) Kısmî veya genel seferberlik ilânı.

e) Gerektiğinde Bakanlık tarafından belirlenecek benzeri diğer haller.

(2) Süre uzatımı verilmesi, sözleşmenin feshi gibi durumlar da dahil olmak üzere, birlik tarafından yukarıda belirtilen hallerin mücbir sebep olarak kabul edilebilmesi için; yükleniciden kaynaklanan bir kusurdan ileri gelmemiş olması, taahhüdün yerine getirilmesine engel nitelikte olması, yüklenicinin bu engeli ortadan kaldırmaya gücünün yetmemiş bulunması, mücbir sebebin meydana geldiği tarihi izleyen yirmi gün içinde yüklenicinin birliklere yazılı olarak bildirimde bulunması ve yetkili merciler tarafından belgelendirilmesi zorunludur.

Denetim, muayene ve kabul işlemleri

MADDE 47 – (1) Teslim edilen mal, hizmet, yapım veya yapılan işin muayene ve kabul işlemleri, birlikler tarafından kurulacak en az üç kişilik muayene ve kabul komisyonları tarafından yapılır. Mal veya yapılan iş yüklenici tarafından birliğe teslim edilmedikçe muayene ve kabul işlemleri yapılamaz.

Kesin teminatların geri verilmesi

MADDE 48 – (1) Taahhüdün, sözleşme ve ihale dokümanı hükümlerine uygun olarak yerine getirildiği ve yüklenicinin bu işten dolayı birliğe herhangi bir borcunun olmadığı tespit edildikten sonra alınmış olan kesin teminat yükleniciye iade edilir. Bu tespit tarihinden itibaren iki yıl içinde birliğin yazılı uyarısına rağmen talep edilmemesi nedeniyle iade edilemeyen kesin teminat mektupları hükümsüz kalır ve bankasına iade edilir. Teminat mektubu dışındaki teminatlar sürenin bitiminde hazineye gelir kaydedilir.

Sözleşmede değişiklik yapılması

MADDE 49 – (1) Sözleşme imzalandıktan sonra, sözleşme bedelinin aşılmaması ve birlik ile yüklenicinin karşılıklı olarak anlaşması kaydıyla, aşağıda belirtilen hususlarda sözleşme hükümlerinde değişiklik yapılabilir:

a) İşin yapılma veya teslim yeri.

b) İşin süresinden önce yapılması veya teslim edilmesi kaydıyla işin süresi ve bu süreye uygun olarak ödeme şartları.

Sözleşmenin devri

MADDE 50 – (1) Sözleşme, ihale yetkilisinin yazılı izni ile sözleşmenin devrini gerektiren zorunlu bir halin bulunması ve devir alacaklarda ilk ihaledeki şartların bulunması şartıyla bir başkasına devredilebilir. İsim ve statü gereği yapılan devirler, sözleşmenin devri olarak kabul edilmez. İhale yetkilisinin izni olmadan sözleşmenin devredilmesi halinde, sözleşme feshedilir ve devreden ve devir alanlar hakkında bu Yönetmeliğinin 51 ve 52 nci maddeleri uygulanır.

Birliğin sözleşmeyi feshetmesi

MADDE 51 – (1) Sözleşme yapıldıktan sonra yüklenicinin taahhüdünden vazgeçmesi, işi süresinde bitirmemesi veya taahhüdünü, ihale dokümanı ve sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi üzerine, ihale dokümanında belirlenen oranda gecikme cezası uygulanmak üzere birliğin en az beş gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtarına rağmen aynı durumun devam etmesi halinde, ayrıca protesto çekmeye ve hüküm vermeye gerek kalmaksızın kesin teminatı gelir kaydedilir ve sözleşme feshedilerek hesabı genel hükümlere göre tasfiye edilir.

(2) Gelir kaydedilen kesin teminat, müteahhit veya müşterinin borcuna mahsup edilemez.

Sözleşmenin feshine İlişkin düzenlemeler    

MADDE 52 – (1) 51 inci maddede belirlenen sürenin bitim tarihi itibariyle sözleşme feshedilmiş sayılır. Bu tarihleri izleyen yedi gün içinde birlik tarafından fesih kararı alınır. Bu karar, karar tarihini izleyen beş gün içinde yükleniciye bildirilir.

(2) 51 inci maddeye göre sözleşmenin feshedilmesi halinde, kesin teminat alındığı tarihten gelir kaydedileceği tarihe kadar Türkiye İstatistik Kurumunca yayımlanan aylık toptan eşya fiyat endeksine göre güncellenir. Güncellenen tutar ile kesin teminat tutarı arasındaki fark yükleniciden tahsil edilir.

(3) Hakedişlerden kesinti yapılmak suretiyle teminat alınan hallerde, alıkonulan tutar gelir kaydedileceği gibi, sözleşmenin feshedildiği tarihten sonra yapılmayan iş miktarına isabet eden teminat tutarı da birinci fıkra hükmüne göre güncellenerek yükleniciden tahsil edilir.

(4) Gelir kaydedilen teminatlar, yüklenicinin borcuna mahsup edilemez.

Mücbir sebeplerden dolayı sözleşmenin feshi

MADDE 53 – (1) Mücbir sebeplerden dolayı sözleşmenin feshedilmesi halinde, yüklenicinin hesabı genel hükümlere göre tasfiye edilir ve kesin teminat iade edilir.

Sözleşmede belirtilen işin artış ve azalışı

MADDE 54 – (1) Mal ve hizmet alımlarıyla yapım işlerine ait sözleşmenin uygulanması sırasında sözleşmede öngörülmeyen iş artışı veya azalışı zorunlu hale gelirse, yüklenici, sözleşme bedelinin %30’u oranına kadar olan değişikliği, süre hariç, sözleşme ve şartnamesindeki hükümlere göre yapmakla yükümlüdür.

(2) İlçe köylere hizmet götürme birliklerinde; il valisinin izniyle, Merkez ilçe köylere hizmet götürme birliklerinde ise; İçişleri Bakanının izniyle sözleşme bedelinin %30’u aşan oranında iş artışı veya iş azalışı yapılabilir.

(3) Her halükarda, sözleşmede belirtilen iş artışı ihale bedelini aşamaz.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Ceza ve yasaklama

MADDE 55 – (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki birlikler tarafından yapılan ihalelerdeki yasak fiil veya davranışlar ile cezalara ilişkin hususlarda, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.

Sürelerin hesabı

MADDE 56 – (1) Bu Yönetmelikte yazılı sürelerin hesaplanmasında hüküm bulunmayan hallerde Borçlar Kanunu hükümleri uygulanır.

Tebligat

MADDE 57 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde yapılacak tebliğler hakkında 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uygulanır.

Yeniden değerleme katsayısının uygulanması

MADDE 58 – (1) Bu Yönetmelikte öngörülen parasal miktarlar, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme katsayısı oranında arttırılır.

Parasal limitler

MADDE 59 – (1) İçişleri Bakanlığı doğrudan temin ve fatura karşılığı mal ve hizmet alınmasında öngörülen parasal limitleri iki katına kadar arttırmaya yetkilidir.

Başlanmış olan ihaleler

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce ihale edileceği yazılı olarak duyurulmuş veya ilan edilmiş olan işler, ilgili olduğu birliğin tabi olduğu ihale mevzuatı hükümlerine göre sonuçlandırılır.

Yürürlük:

MADDE 60 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 61 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı yürütür.

28 Eylül 2008 PAZAR        Resmî Gazete     Sayı : 27011

Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumundan:

PROJE DEĞERLENDİRME VE SEÇİM KOMİSYONUNUN ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Yönetmeliğin amacı; Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu bünyesinde kurulan Proje Değerlendirme ve Seçim Komisyonunun çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Yönetmelik, Proje Değerlendirme ve Seçim Komisyonunun görev ve yetkileri ile çalışma usul ve esaslarını, projelerin seçim yöntemi ve başvuru sahiplerinin sonuç hakkında bilgilendirilmesi hususlarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Yönetmelik, 4/5/2007 tarihli ve 5648 sayılı Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 20 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakan: Tarım ve Köyişleri Bakanını,

b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

c) Başkan: Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu Başkanını,

ç) Faydalanıcı: Projesi desteklenecek başvuru sahibini,

d) Genel koordinatörlük: Proje Hizmetleri Genel Koordinatörlüğünü,

e) Komisyon: Proje Değerlendirme ve Seçim Komisyonunu,

f) Kurum: Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumunu,

g) Program: Katılım Öncesi Mali İşbirliği Aracı Kırsal Kalkınma Bileşeni kapsamında ulusal düzeydeki strateji ve planlarla uyumlu olarak hazırlanan Kırsal Kalkınma Programını,

ğ) Sekreterya: Proje Değerlendirme ve Seçim Komisyonu Sekreteryasını,

h) Sözleşme: Faydalanıcı ile Kurum arasında yapılan destekleme akdini,

ı) Uygun başvuru listesi: Program kapsamında destek alabilmek için belirlenen kriterlere sahip projelerin listesini ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Komisyonun Yapısı, Görev ve Yetkileri ile Çalışma Usul ve Esasları

Komisyonun yapısı

MADDE 5 –

(1) Kurum Başkanı aynı zamanda Komisyonun da başkanıdır.

(2) Komisyon; Kurum Başkanının başkanlığında, asgarî daire başkanı düzeyinde olmak kaydıyla, Bakan tarafından farklı ana hizmet birimlerinden belirlenecek en fazla dört Bakanlık temsilcisi, İçişleri, Bayındırlık ve İskan, Sanayi ve Ticaret, Kültür ve Turizm ile Çevre ve Orman Bakanlıklarının birer daimî temsilcisinden oluşur.

(3) Her Bakanlık daimi temsilcileri ile birlikte yedek üyelerini de belirler. Daimî temsilcilerin görev süresi azamî iki yıldır. Görev süresi tamamlanmadan üyeliği sona eren daimi temsilcinin kalan süresi yedek üye tarafından tamamlanır. Görevi sona eren üyeler tekrar görevlendirilebilir.

(4) Avrupa Komisyonunun Komisyon toplantılarını izlemek üzere görevlendireceği bir temsilcisi, Komisyon toplantılarına gözlemci olarak katılabilir.

(5) Başkan, gerekli durumlarda ilgili diğer kamu kurum ve kuruluşlarından en fazla üç temsilciyi toplantılara davet edebilir.

Komisyonun görev ve yetkileri

MADDE 6 –

(1) Komisyon;

a) Genel koordinatörlük tarafından hazırlanıp Kurum Başkanı tarafından Komisyona sunulan uygun başvuru listesi ile bunlara ilişkin raporları görüşmek,

b) Gerekli görüldüğünde, uygun başvuru listesinde yer alan projeler hakkındaki bilgi, belge ve raporları Kurumdan talep etmek ve dosya üzerinden bu projeleri incelemek,

c) Desteklenecek projeleri onaylamak,

ç) Uygulamada koordinasyonu sağlayıcı, işbirliğini geliştirici tedbirler ve karşılaşılan sorunların çözümü konularında Kuruma görüş sunmak ile görevli ve yetkilidir.

Komisyonun çalışma usul ve esasları

MADDE 7–

(1) Komisyon, Başkanın daveti üzerine üye tam sayısının yarısından bir fazlası ile her ay en az bir defa toplanır.

(2) Toplantının yeri, zamanı ve gündemi en az beş iş günü önce Başkan tarafından üyelere yazılı olarak bildirilir.

(3) Komisyon toplantılarına, Başkanın yokluğunda, Başkanın görevlendireceği bir genel koordinatör başkanlık eder.

(4) Komisyon, uygun başvuru listesindeki projeleri puanlama sırasına göre inceler ve desteklenecek projelere karar verir.

(5) Komisyon, uygun başvuru listesinde yer alan projelerden, desteklenmesine karar verilen proje sayısının en fazla yarısı kadar yedek proje belirler.

(6) Komisyon kararını, karar metninin içinde muhalif üyelerin isimleri de olacak şekilde, toplantı tarihinden itibaren beş iş günü içinde açıklar.

(7) Değerlendirilen projelere ilişkin liste genel koordinatörlüğe iletilir.

(8) Komisyonun sekreteryası genel koordinatörlük tarafından yürütülür.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Başkan ve Üyelerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Başkanın görev, yetki ve sorumlulukları

MADDE 8 –

(1) Başkanın görev, yetki ve sorumlulukları şunlardır;

a) Komisyonun faaliyetlerini düzenlemek ve yönetmek,

b) Komisyonu toplantıya çağırmak ve yönetmek.

Komisyon üyelerinin görev, yetki ve sorumlulukları

MADDE 9 –

(1) Komisyon üyelerinin görev, yetki ve sorumlulukları şunlardır;

a) Toplantılara katılım sağlamak,

b) Çalışmalarla ilgili gizlilik ilkesine sadık kalmak, tarafsızlık ve gizlilik taahhütnamesi imzalamak.

(2) Komisyon üyelerinin görev, yetki ve sorumlulukları;

a) İstekleri durumunda, Kurumlarının bilgisi ve kararı doğrultusunda ayrılma gerekçelerini Başkanlığa bildirerek,

b) İlgili üyeyi Komisyona görevlendiren amirinin kararıyla,

c) Komisyondaki görev ve sorumluluğunu düzenli olarak yerine getirmemesi durumunda, Komisyona ve üyenin amirine danışılmak suretiyle, Başkanın isteğiyle,

ç) Üç ay boyunca görev ve sorumluluğunu yerine getirmesinin imkânsız hale gelmesi durumunda sona erer.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Toplantılar ve Tutanaklar

Toplantılar

MADDE 10 –

(1) Başkanın ve Komisyon üyelerinin bütün toplantılarda hazır bulunmaları esastır. Üyenin izin, rapor ve görevlendirme gibi mazeretleri yazılı olarak Başkana bildirilir.

(2) Komisyon üyelerinin birer oy hakkı vardır. Komisyon toplantıya katılanların oy çokluğu ile karar alır. Eşitlik durumunda, Başkanın oyu yönünde karar alınır.

(3) Ardışık iki toplantı gündeminin Komisyon üyelerine gönderildiği tarihler arasındaki süre, bir dönem olarak kabul edilir ve Komisyon, her toplantıda o toplantı dönemine ait uygun başvuru listesindeki projeleri ve varsa Kuruma sunulacak tedbir ve önerileri görüşür.

(4) Komisyon toplantıları kapalı oturum şeklinde yapılır.

Tutanaklar

MADDE 11 –

(1) Tutanaklarda; toplantı gündemi, toplantıya katılanların isimleri ve alınan kararlar yer alır.

(2) Taslak tutanaklar, sekreterya tarafından düzenlenir ve toplantı tarihini takip eden en geç beş iş günü içinde görüş alınmak üzere Komisyon üyelerine gönderilir.

(3) Komisyon üyelerinin taslak tutanağa ilişkin görüşleri, tutanağın gönderilmesi tarihini takip eden beş iş günü içerisinde sekreteryaya gönderilir.

(4) Taslak tutanaklar, bir sonraki toplantıda üyeler tarafından imzalanır.

(5) Muhalif üyelerin karara katılmama gerekçeleri tutanaklarda yer alır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Proje Seçimi ve Kararın Başvuru Sahiplerine Bildirilmesi

Seçim kriterleri

MADDE 12 –

(1) Proje seçimi, genel koordinatörlük tarafından iş planının değerlendirilmesi ve programdaki sıralama kriterlerine uygunluk değerlendirmesi aşamalarından geçirilerek hazırlanan uygun başvuru listesinde yer alan projeler üzerinden gerçekleştirilir.

a) İş planının değerlendirilmesi aşamasında; destekleme kapsamında yer alan her bir tedbir ve alt tedbir için ayrı ayrı belirlenmiş kriterlere uygun olarak başvuru sahibi tarafından hazırlanan iş planı değerlendirilir. Bu iş planındaki kriterler için ayrı ayrı puan aralıkları belirlenir ve bu aralıklara göre puanlama yapılır.

b) Programdaki sıralama kriterlerine uygunluk değerlendirmesi aşamasında; iş planı değerlendirilmesi sonucunda uygun kabul edilen projelerin daha sonra, programda yer alan ve her bir tedbir ve alt tedbir için ayrı ayrı belirlenen sıralama kriterlerine uygunluğu değerlendirilir. Bu programdaki kriterler için esnek olmayan puanlar belirlenir ve bunlara göre sıralama yapılır.

(2) Programda belirlenen kriterlere göre yapılan değerlendirme sonucunda oluşan puanlar temel alınarak sıralama yapılır.

(3) Toplam puanların eşit olması durumunda, iş planı değerlendirmesine göre fazla puan alan proje sıralamada önde yer alır.

(4) İş planından alınan puanların da eşit olması durumunda, eksiksiz olarak daha erken tarihte teslim edilmiş olan proje, sıralamada daha önde yer alır.

(5) Desteklenecek proje sayısı, desteklemeye ayrılmış olan bütçe ile sınırlıdır. Eğer, desteklemeye ayrılmış bütçe kadar proje başvurusu yapılmazsa, artan destek miktarı bir sonraki destekleme bütçesine devredilir.

Proje seçim kararının başvuru sahiplerine bildirilmesi

MADDE 13 –

(1) Desteklenmesine karar verilen projeler için “destek karar bildirimi” ve diğer projeler için gerekçeli “başvurunun reddine ilişkin bildirim” genel koordinatörlük tarafından hazırlanarak başvuru sahiplerine gönderilir.

(2) Destek karar bildirimi içinde, başvuru sahipleri ile yapılacak sözleşme için son başvuru tarihi belirtilir.

(3) Desteklenmesine karar verilen projeler ve bu projelerle ilgili yapılacak sözleşmelerin son başvuru tarihi Kurumun resmi internet sitesinde yayınlanır.

ALTINCI BÖLÜM

Sekreteryanın Yapısı ve Görevleri

Sekreteryanın yapısı

MADDE 14 –

(1) Sekreterya, genel koordinatörlük bünyesindeki uzmanlardan oluşturulur.

Sekreteryanın görevleri

MADDE 15 –

(1) Sekreteryanın görevleri şunlardır;

a) Komisyonun etkin çalışması için gerekli tüm bilgi ve materyalleri hazırlamak,

b) Komisyon toplantılarını organize etmek ve düzenlemek,

c) Toplantı tutanaklarını düzenlemek ve dosyalamak,

ç) Destek karar bildirimini ve başvurunun reddine ilişkin bildirimi proje sahiplerine göndermek,

d) Değerlendirme raporunun İngilizcesini hazırlamak.

YEDİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 16 –

(1) Bu Yönetmelik yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 –

(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu Başkanı yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 27.03.2002 Resmi Gazete Sayısı: 24708

ÖZEL HASTANELER YÖNETMELİĞİ ^{(1) (2)}

BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukukî Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı; etkin, verimli ve kaliteli sağlık hizmeti sunulmasını sağlamak üzere, bütün özel hastanelerin tesis, hizmet ve personel standartlarının tespit edilmesine, (Değişik ibare:RG-21/10/2006-26326) sınıflandırılmasına, sınıflarının değiştirilmesine, amaca uygun olarak teşkilatlandırılmasına ve bunların açılmalarına, faaliyetlerine, kapanmalarına ve denetlenmelerine ilişkin usûl ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2- (Değişik birinci fıkra:RG-14/01/2004-25346) Bu Yönetmelik; Devlete, il özel idarelerine, belediyelere, üniversitelere ve diğer kamu tüzelkişilerine ait hastaneler hariç olmak üzere; gerçek kişiler ve özel hukuk tüzelkişilerine ait hastaneleri kapsar.

Bu Yönetmeliğe tâbi olmayan yataklı tedavi kurumlarının açılma, tesis, hizmet, personel ve kapanma durumları ile diğer durum değişikliklerinin ilgili kamu tüzel kişilerince Sağlık Bakanlığına bildirilmesi ve ilgili diğer mevzuatın öngördüğü bilgi ve belgelerin Bakanlığa verilmesi zorunludur.

Dayanak

MADDE 3 – (Başlığı ile birlikte değişik:RG-11/7/2013-28704)

Bu Yönetmelik; 7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun 3 üncü maddesi ile 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 11/10/2011 tarihli ve 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 40 ıncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4- Bu Yönetmelikte geçen;

a) Kanun: 7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununu,

b) Bakanlık: Sağlık Bakanlığını,

c) (Değişik:RG-27/5/2012-28305) Genel Müdürlük: Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünü,

d) (Değişik:RG-27/5/2012-28305) Genel Müdür: Sağlık Hizmetleri Genel Müdürünü,

e) Müdürlük: İl (Ek ibare:RG-11/7/2013-28704) veya ilçe Sağlık Müdürlüklerini,

f) Özel hastane : (Mülga:RG-11/3/2009-27166)

g) Komisyon: 10 uncu ve 11 inci maddelerde düzenlenen Özel Hastaneler (Değişik ibare:RG-11/7/2013-28704) Ruhsatlandırma Komisyonunu,

h) (Değişik:RG-13/04/2003-25078) Uzmanlık dalı: Tıpta uzmanlık mevzuatında belirlenmiş olan uzmanlık alanlarını,

ı) (Değişik:RG-21/10/2006-26326) Ruhsatname: Özel hastanelerin bu Yönetmeliğe uygunluğunu gösteren ve  açılışta hastane sahibi adına düzenlenen ve hastane ismi, türü ve adresinin yer aldığı belgeyi,

i) (Mülga:RG-11/3/2009-27166)

j) (Ek:RG-21/10/2006-26326) Faaliyet izin belgesi: EK-7’de örneğine yer verilen ve ruhsatlandırılmış hastanelerin faaliyete geçebilmeleri  için veya faaliyette olan hastanelerin hasta kabul ve tedavi  edeceği uzmanlık dalları ile bu uzmanlık dallarının gerektirdiği personeli, hizmet verilen laboratuvarları, diğer tıbbî hizmet birimlerini ve yatak kapasitesi ile bunlardaki değişikliklerin yer aldığı Bakanlıkça düzenlenen belgeyi,

k) (Mülga:RG-11/3/2009-27166)

l) (Mülga:RG-11/3/2009-27166)

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

(Değişik bölüm başlığı:RG-23/9/2010-27708)

Özel Hastanelerin Temel Özellikleri ve Kadroları ile Kadro Devri

Özel hastanelerin temel özellikleri

Madde 5- (Başlığı ile birlikte değişik:RG-23/9/2010-27708)

Özel hastaneler, bu Yönetmelikte asgari olarak öngörülen bina, hizmet ve personel standartlarını haiz olmak kaydıyla, yirmi dört saat süreyle sürekli ve düzenli olarak, bir veya birden fazla uzmanlık dalında hastalara ayakta ve yatırarak muayene, teşhis ve tedavi hizmeti verir.

Özel hastanelerde gözlem yatakları hariç en az yüz hasta yatağı bulunur. Ancak atıl kapasiteye yol açılmaması bakımından, Bakanlıkça belirlenen sağlık hizmet bölgelendirmesine göre planlanan hekim sayısı ve hizmet ihtiyacı doğrultusunda Planlama ve İstihdam Komisyonunun görüşü alınarak ellinin altında olmamak kaydıyla yüz yatağın altında özel hastane açılmasına izin verilebilir.

Özel hastane kadroları (Değişik madde başlığı:RG-11/7/2013-28704)

MADDE 6 – (Başlığı ile birlikte değişik:RG-23/9/2010-27708)  

Özel hastane kadroları, Bakanlıkça belirlenen sağlık hizmet bölgelendirmesine göre planlanan hekim sayısı ve hizmet ihtiyacı dikkate alınarak Bakanlıkça belirlenir ve yatırım listesinde ilan edilir.

(Değişik fıkra:RG-27/5/2012-28305) Özel hastaneler, dört klinisyen uzmandan az olmamak kaydıyla Bakanlıkça belirlenen toplam kadrolarının en az dörtte biri sayısında klinisyen uzman ile faaliyete başlayabilirler. Toplam kadronun dörtte üçünün iki yıl içinde aktif hale getirilmesi zorunludur. İki yıl içinde aktif hale getirilemeyen kadrolar kaybedilir. Kalan dörtte birlik kadrolar, Bakanlıkça kullanımına izin verilmesi halinde aktif hale getirilir. Klinisyen uzman sayısı dördün altına düşen hastanelerin faaliyeti iki yıla kadar süreyle askıya alınır. Bu süre sonunda uzman hekim eksikliğini gideremeyen özel hastanenin ruhsatı iptal edilir.

(Mülga üçüncü fıkra:RG-11/7/2013-28704)

(Değişik fıkra:RG-14/1/2011-27815) Özel hastanenin, bulunduğu ilden başka bir ile taşınması veya devri (Mülga ibare:RG-11/7/2013-28704) (…), Bakanlığın planlamaları çerçevesinde Planlama ve İstihdam Komisyonunca değerlendirilir ve Bakanlıkça uygun bulunması halinde yapılabilir.

Kadroların kullanım izni ve ek kadro tahsisi

MADDE 7 – (Mülga:RG-23/9/2010-27708) (Başlığı ile birlikte yeniden düzenleme:RG-27/5/2012-28305)

Özel hastanelerin kadroları, Sağlık Kuruluşları Yönetim Sistemine, Bakanlıkça elektronik ortamda kaydedilir. Mesul müdür, bu sistem üzerinden hastanenin her bir uzmanlık dalı için toplam kadrosunu, kullanabileceği kadrosunu ve aktif çalışanını takip eder, hekim ayrılış ve başlayış tekliflerini bu sistem üzerinden yapar ve çalışma belgelerini düzenler.

İlan edilecek dönemlerde özel hastanelerin kullanımına izin verilecek kadrolar veya ek kadrolar, Bakanlıkça bu elektronik sistemde tanımlanır ve hekim başlatma talebi mesul müdür tarafından sistem üzerinden yapılır. Hekim başlatma talebi uygun bulunanların çalışma belgesi müdürlükçe onaylanır.

(Ek fıkra:RG-11/7/2013-28704) Bakanlıkça Planlama ve İstihdam Komisyonunun görüşü alınarak ilan edilen kadrolardan, bu kadrolar için belirlenen kriterlere uygun olmak ve özel hastanenin bildireceği kadro iptal edilmek kaydıyla, kadro tahsisi yapılabilir.

Sınıflandırma

MADDE 7/A – (Mülga:RG-15/2/2008-26788)

İKİNCİ KISIM

Kuruluş ve Bina Alt Yapı Standartları

BİRİNCİ BÖLÜM

Yer Seçimi, Ön İzin ve Bina Durumu

Yer seçimi

MADDE 8 – (Değişik:RG-15/2/2008-26788)

Özel hastane binasının bulunduğu alan ile ilgili olarak aşağıdakilerin bulunması gerekir:

a) İmar ile ilgili mevzuat uyarınca her tür ve ölçekteki planlarda özel sağlık alanı kullanım kararı verilmiş olması,

b) Gürültü, hava ve su kirliliğine maruz olmadığının; insan sağlığını olumsuz yönde etkileyecek endüstriyel kuruluşlar ile gayrisıhhi müesseselerden uzak olduğunun valilik tarafından yetkilendirilmiş merci raporu ile tespit edilmesi,

c) Hastane binası için yeterli yeşil alan ayrıldığının ilgili belediye tarafından yazılı olarak belgelenmesi,

ç) Ulaşım şartları, ulaşım noktaları açısından uygun ve ulaşılabilir olduğunun İl Trafik Komisyonu veya Belediye Ulaşım Koordinasyon Merkezi raporu ile belgelenmesi,

d) Hasta ve hasta yakınları ile hastane çalışanları için, 1/7/1993 tarihli ve 21624 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Otopark Yönetmeliğinin 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan cetvelin (8) numaralı sağlık yapıları başlıklı kısmında belirtilen ölçüden az olmamak kaydıyla; ilgili mahalli idarenin sağlık kurum ve kuruluşları için otopark konusunda düzenlemesi var ise burada belirlenen ölçüye göre, mahalli idarenin böyle bir düzenlemesi yok ise Otopark Yönetmeliğindeki ölçüye uygun şekilde yeteri sayıda otopark yeri ayrılmış olması.

(Ek fıkra:RG-27/5/2012-28305) Birbirine bitişik ve bütünlük arz eden birden fazla imar parseli üzerinde hastane ve eklerinin yapılması halinde, bu parseller arasında imar yolu, duvar gibi bütünlüğü bozacak uygulamalar bulunamaz. (Değişik ibare:RG-11/7/2013-28704) Tıbbi hizmet birimlerinin bulunduğutüm parsellerin, yer seçimi ile ilgili belgelerde belirtilmesi gerekir.

Ön izin

MADDE 9 – (Değişik:RG-15/2/2008-26788)

Hastane açılmadan önce Bakanlıktan ön izin alınması şarttır. Ön izin için, aşağıdaki belgeler ile tam takım mimari proje, incelenmek üzere Müdürlük vasıtasıyla Bakanlığa gönderilir:

a) Hastane binasının bulunduğu alanın, 8 inci maddede belirtilen şartları haiz olduğuna dair yetkili mercilerden alınmış belgeler,

b) Hastane yerleşimi ile 8 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendine göre ayrılmış otopark miktarının, otopark ile ilgili diğer hususların gösterildiği, projeyi hazırlayan mimarın imzasının olduğu tam takım mimari proje içinde ayrıca aşağıdakiler yer alır;

1) 1/500 veya 1/200 ölçekli vaziyet planı,

2) 1/100 veya 1/50 ölçekli tüm kat planları,

3) Bir tanesi ameliyathaneden geçen en az iki kesit halinde olan, yatak kapasitesi elli ve üzerinde olan hastane projelerinde ise ayrıca önem arzeden; rampalı giriş, bodrum ve benzeri noktalardan geçen, en az üç kesit ve 1/20 ölçekli sistem detayları ve tüm cepheler.

Birinci fıkranın (b) bendinde bahsedilen mimari projeler, inceleme sonucunda Bakanlıkça uygun görülür ise, başvuru sahibi tarafından imar mevzuatına uygun şekilde üç takım olarak hazırlanır. Üç takım olarak hazırlanan mimari projeler, özel hastane binası inşa edilecek yer, belediye ve mücavir alan sınırları içinde ise ilgili belediye; mücavir alan dışında ise valilik tarafından onaylanarak Müdürlük vasıtasıyla Bakanlığa gönderilir.

Ön izin başvurusu, bu maddede sayılan belgelerde eksiklik ve/veya bu Yönetmeliğe uygunsuzluk bulunmaması kaydıyla, Bakanlığa intikal ettiği tarihten itibaren en geç otuz gün içerisinde sonuçlandırılarak ön izin belgesi düzenlenir veya ön izin başvuru belgelerinde tespit edilen  eksiklik ve/veya uygunsuzluk başvuru sahibine yazılı olarak bildirilir.

Ayrıca;

a) Başka amaçla inşa edilmiş binaların, hastane binasına dönüştürülmesi halinde tadilat işlerine başlanılmadan önce,

b) Bakanlık tarafından ön izin verilmiş mimari projenin uygulanması sırasında, bu projede bir değişiklik yapılması durumunda,

c) (Mülga bent:RG-11/7/2013-28704)

ç) Ruhsatlandırılmış hastane binasına, Ek 4 üncü maddedeki planlamaya uygun olmak şartıyla, ilave bina yapılmak istenmesi halinde

ön izin alınması zorunludur.

(Değişik beşinci fıkra:RG-11/7/2013-28704) Ön izin belgeleri devredilemez. Ancak Bakanlıkça mevcut ruhsatlı özel hastaneler adına taşınma amaçlı düzenlenmiş ön izin belgesi veya mevcut ruhsatlı tıp merkezleri adına özel hastaneye dönüşüm amaçlı düzenlenmiş ön izin belgesi almış olan özel hastane ve tıp merkezlerinde, ruhsat devri yapılması halinde yeni sahiplik adına ön iznin devam etmesine izin verilir.

Bina durumu

MADDE 10 – (Değişik:RG-15/2/2008-26788)

Özel hastaneler;

a) Özel hastane projesi ile Bakanlıktan, 9 uncu maddeye göre ön izin almak suretiyle imar ile ilgili mevzuata göre inşa edilip, hastane veya özel sağlık tesisi yapı kullanma izni belgesi almış olan binalarda,

b) Başka amaçla yapılmakla birlikte, 8 inci maddedeki şartları taşıyan ve tadilat işleminden önce Bakanlıktan 9 uncu maddeye göre ön izin alarak özel hastane binasına dönüştürülen, tadilat bittikten sonra hastane veya özel sağlık tesisi olarak yapı kullanma izni belgesi almış olan binalarda

kurulur.

İmar mevzuatına uygun olarak imar planında yer alması kaydıyla; aynı sahiplikte ve aynı isim altında ruhsatlandırılacak olan, sınırları belirli, bütünlük arz eden bir alan içinde birbiriyle fizik olarak bağlantısı olan veya bağımsız bina komplekslerinin oluşturduğu dal hastanesi ve/veya genel hastane binalarından oluşan hastane kompleksi kurulabilir. Bu durumda, laboratuvar hizmetleri, görüntüleme hizmetleri, acil hizmetleri, ameliyathaneler, yoğun bakım ve sterilizasyon üniteleri ile benzeri diğer tıbbi hizmetler ortak hizmet verecek şekilde planlanabilir. İdari birimler, morg, depo ve benzeri destek birimler ile otopark, kreş, kafeterya, lokanta, otel, rehabilitasyon merkezi, banka, PTT, konferans salonu, ibadethane, spor ve eğitim tesisleri gibi sosyal alanlar hizmeti aksatmayacak şekilde ve mimari açıdan yapı kullanma izin belgesi alarak hastaneye ait belirlenen sınırlar içerisinde farklı binalarda hizmet verebilir. Hastane komplekslerinde hasta güvenliğini, sıhhatini ve huzurunu riske sokacak tarzda yapılaşma veya hizmet sunumu yapılamaz.

Özel hastanenin tıbbi hizmet birimleri; tıbbi hizmeti engelleyecek tarzda ve hastane binasından veya bina kompleksinden ayrı yerde tesis edilemez.

Özel Hastaneler, müstakil binada faaliyet gösterir. Binanın hastane olarak kullanılan kısmında, hiçbir surette başka amaca yönelik işyeri bulunamaz ve hastane içerisindeki bir bölüm, başka bir amaçla faaliyet göstermek üzere üçüncü kişilere kiralanamaz veya herhangi bir şekilde devredilemez.

Hastane personeline, hasta ve hasta yakınlarına hizmet vermek üzere kurulan kafeterya, kantin, çiçekçi, berber, lostra gibi birimler işletilebilir veya bunların işletilmesi için hizmet satın alınabilir veyahut bu hizmetler başkalarına gördürülebilir. Bu türden kısımlar, tıbbî hizmet birimlerinin bulunduğu yerler ile hasta tedavi ve istirahatini engelleyecek yerlerde kurulamaz.

(Ek fıkra:RG-11/7/2013-28704) Bakanlıkça ruhsatlandırılmış özel hastanelerde, Bakanlığın veya müdürlüğün izni alınmak ve binanın imar mevzuatına uygun olarak kullanımına izin verilen toplam brüt alanını değiştirmemek kaydıyla, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununun 21 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen tadilat ve tamiratların yapılması halinde, gerektiğinde yangın ve deprem yönünden uygunluğunun da sağlanması kaydıyla belediyeden proje onayı aranmaksızın ruhsata esas son proje üzerinde değişiklik yapılmasına izin verilir.

İKİNCİ BÖLÜM

(Değişik bölüm başlığı:RG-11/7/2013-28704)

Özel Hastaneler Ruhsatlandırma Komisyonu

Komisyonun teşkili

Madde 11- Özel hastanelerin ruhsat başvurularının ve ruhsatlarındaki değişiklik taleplerinin dosya üzerinde ve yerinde incelenmesi ile bunların açılmaları, gruplandırılmaları, denetlenmeleri, değerlendirilmeleri ve kapatılmaları ile ilgili tavsiye kararları almak üzere Bakanlıkça bir (Değişik ibare:RG-11/7/2013-28704) Özel Hastaneler Ruhsatlandırma Komisyonu oluşturulur.

Bakanlık, gerekli gördüğünde, ruhsatlandırılmış özel hastanelerin yerinde incelenmesini ve değerlendirilmesini de Komisyondan isteyebilir.

(Değişik üçüncü fıkra:RG-28-05/2004-25475) Komisyon, Genel Müdürün veya (Değişik ibare:RG-27/5/2012-28305) yerine görevlendireceği bir yetkilinin başkanlığında;

a) (Değişik:RG-11/3/2009-27166) Tıp fakültelerinin öğretim üyelerinden veya Bakanlığa bağlı eğitim ve araştırma hastanelerinden veya devlet hastanelerinden olmak üzere genel cerrahi, iç hastalıkları, anestezi ve reanimasyon uzmanlık dallarından birer tabip;

b) (Değişik:RG-27/5/2012-28305)  Genel Müdürlükten bir temsilci,

c) (Mülga:RG-27/5/2012-28305)

d) (Değişik:RG-23/9/2010-27708)  Bakanlık tarafından belirlenecek bir mimar,

e) Bakanlık Hukuk Müşavirliğinden bir temsilci,

f) Özel hastaneler alanında faaliyet gösteren derneklerden bir temsilci, olmak üzere toplam dokuz kişiden oluşur.

(Değişik dördüncü fıkra:RG-21/10/2006-26326) (Değişik birinci cümle:RG-23/9/2010-27708) Özel hastanenin ana faaliyetleri ile ilgili uzmanlık dallarından (a) bendindeki niteliği haiz bir üyenin Komisyona ayrıca iştiraki sağlanır. Bu üye ile (a) ve (f) bentlerinde belirtilen üyeler  ve ayrıca ihtiyaca göre birden fazla yedek üye Bakanlıkça  belirlenir.

(Değişik beşinci fıkra:RG-21/10/2006-26326) Komisyonun seçilmiş üyeleri iki yıl süre ile görev yapar. Üyeliği sona eren üyeler tekrar seçilebilir.

Komisyonun çalışma usûlü

Madde 12- Komisyon; ihtiyaca ve Bakanlığın daveti üzerine Başkan tarafından önceden belirlenmiş toplantı gündemine göre toplanır. (Değişik ikinci cümle:RG-13/04/2003-25078) Toplantı daveti, toplantı tarihi, yeri ve gündemi ile birlikte en az yedi gün önce üyelere yazılı olarak bildirilir.

Komisyon, en az yedi üyenin katilimi ile toplanır ve salt çoğunluk ile karar alır. Oylarda eşitlik olması halinde, Başkanın taraf olduğu görüş kararlaştırılmış sayılır.

Komisyon kararları, karar defterine yazılır ve toplantıya katılan üyelerce imzalanır. Karara muhalif olanlar, şerh koymak suretiyle kararları imza ederler. Muhalif görüş gerekçesinin karar altında veya ekinde belirtilmesi zorunludur.

Komisyonun sekreterya hizmetlerini Genel Müdürlük yürütür.

(Değişik beşinci fıkra:RG-23/9/2010-27708) Komisyon tarafından yerinde incelenmesi uygun görülen hastanelerde inceleme ve değerlendirme yapmak üzere Bakanlıkça yerinde inceleme heyeti oluşturulur. Heyet, Genel Müdürlük yetkilisi başkanlığında;

a) 11 inci maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendinde belirtilen komisyon üyeleri veya aynı niteliği haiz Genel Müdürlükçe belirlenecek birer uzman hekim,

b) Bir mimar,

c) Genel Müdürlük ilgili personelleri,

ç) Gerektiğinde Hukuk Müşavirliğinden bir temsilciden,

oluşur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Başvuru ve Ruhsata Esas Belgeler, Başvurunun İncelenmesi ve Ruhsatlandırma

Başvuru ve ruhsata esas belgeler

Madde 13- Özel hastaneler, Bakanlığın izni ile açılır ve ruhsatlandırılır. Özel hastane açmak isteyenler, bu Yönetmeliğe göre hangi tür özel hastane açacaklarını da belirten bir dilekçe ile bizzat veya mesul müdürlerince ilgili valiliğe başvururlar.

(Değişik ikinci fıkra:RG-11/7/2013-28704) Ruhsat başvuru dosyasına ek-10’da yer alan belgeler eklenir.

Başvurunun müdürlükçe incelenmesi

Madde 14- (Değişik birinci fıkra:RG-21/10/2006-26326) 13 üncü maddeye göre yapılan başvuru, müdürlük tarafından öncelikle dosya üzerinden incelenir ve noksanlıklar varsa, özel hastane açma talebinde bulunanlara yedi iş günü içerisinde bildirilir. Başvuru dosyasında noksanlık yoksa,  başvuru dosyası valilik yazısı ekinde onbeş iş günü içerisinde Bakanlığa gönderilir.

Aşağıdaki belgeler de Bakanlığa gönderilen evraka eklenir:

a) İl Sağlık Müdürünce, özel hastanenin hasta kabul ve tedavi etmeyi istediği her uzmanlık dalından en az bir uzman tabip görevlendirilmek suretiyle oluşturulan bir ekip tarafından hazırlanan, özel hastanenin bütün tıbbî ünitelerinin yerinde incelenmesi suretiyle bu Yönetmelik ile öngörülen tıbbî donanıma sahip olup olmadıklarını gösteren ilgili dal uzmanları raporu,

b) İlgili mevzuata göre düzenlenmiş tıbbî atik raporu,

c) Müdürlük ve İl Bayındırlık ve Iskan Müdürlüğünce EK-9’a uygun olarak müştereken düzenlenen ve bina standartlarını gösteren müşterek teknik rapor.

ç) (Ek:RG-14/1/2011-27815) 11/3/2009 tarihinden sonra bir sağlık kuruluşunda kadrosu olmadığı için görev yaptığı özel hastanede kısmi zamanlı çalışma belgesi iptal edilenler, 28/2/2011 tarihine kadar müdürlüğe müracaat etmeleri ve bu Yönetmelikteki çalışma şekline uygunluk sağlamaları halinde planlamadan istisna olarak sağlık kuruluşunda kadro dışı geçici çalışmalarına izin verilir. Bu çalışma izni tabip ve uzmanlara yönelik bir hak olup sağlık kuruluşuna müktesep kadro hakkı vermez. Bu tabip ve uzmanlar öncelikle sağlık kuruluşunun müktesep kadrosunda tabip veya uzman bulunmaması halinde bu kadroya veya kadrolu çalışanın ayrılması durumunda ayrılanın yerine başlatılır. Bu şekilde çalışan tabip ve uzmanın bulunduğu özel hastaneden ayrılarak başka bir sağlık kuruluşunda çalışmak istemesi halinde çalışma belgesi iptal edilir.

Ruhsatlandırma

Madde 15- (Değişik:RG-21/10/2006-26326)

Bakanlığa intikal ettirilen başvuru, öncelikle Genel Müdürlükçe dosya üzerinden incelenir ve eksiklik bulunmuyor ise Komisyona havale edilir. Komisyon tarafından 13 üncü ve 14 üncü maddelere göre incelenen ve değerlendirilen başvuru dosyasında eksiklik  bulunmaması halinde, Komisyon hastaneyi  yerinde inceler ve hastanenin uygunluğuna karar vermesi halinde yerinde inceleme raporu düzenleyerek Bakanlığa sunar. Bu inceleme sonucuna göre Bakanlıkça özel hastaneye ruhsatname düzenlenir.

Genel Müdürlükçe ve Komisyon tarafından dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu  eksiklik bulunması halinde eksikliğin giderilmesi valilik aracılığı ile başvuru sahibine bildirilir. Komisyon tarafından yerinde inceleme sonucunda hastanede ruhsata esas olabilecek eksiklikler veya uygunsuzluklar tespit edilmesi halinde, düzenlenen inceleme raporundaki durum valilik aracılığı ile başvuru sahibine bildirilir. Komisyon raporuna karşı başvuru sahibi tarafından raporun tebliğinden itibaren yedi iş günü içerisinde yazılı olarak itiraz edilebilir. İtiraz halinde Bakanlıkça, Komisyon raporundaki hususlar da dikkate alınarak değerlendirme yapılır ve karar verilir.

Özel hastanelerin ruhsatlandırma işlemleri, özel hastanenin fiziki noksanlığı ve başvuru belgelerinde eksiklik bulunmaması kaydıyla, Bakanlığa intikal ettiği tarihten itibaren en geç otuz iş günü içerisinde sonuçlandırılır. Komisyonun yerinde incelemesi sonucunda düzenlenecek rapora itiraz olması halinde otuz günlük süre, yazılı itirazın Bakanlığa tebliği tarihinden itibaren başlar.

(Değişik dördüncü fıkra:RG-11/3/2009-27166) Özel hastaneye ruhsat verilmesinden sonra EK-1’de gösterilen personelin sayısı, ismi, unvanı, uzmanlık dalı veya meslekî diğer kariyerleri ile ilgili bilgileri ihtiva eden personel listesi, kısmi zamanlı çalışan tabipler de dahil tabiplerle yapılmış sözleşmelerin aslı veya mesul müdür tarafından tasdikli örnekleri ile konsültan hizmet verilecek uzmanlık dallarının listesi müdürlüğe verilir. Müdürlük tarafından, konsültan hizmet verilecek dallarda çalışacak tabipler dışındaki diğer personelini tamamladığı tespit edilen özel hastaneler, en geç beş iş günü içerisinde Bakanlığa bildirilir.

Bütün bu işlem ve işlerin tamamlanmasından sonra Bakanlıkça, EK-7’de örneği gösterilen Faaliyet İzin Belgesi yedi iş günü içinde düzenlenir ve bu belgenin verilmesi ile özel hastane hasta kabul ve tedavisine başlar.

Bakanlıkça ruhsatlandırıldığı tarihten itibaren altı ay içerisinde faaliyet izin belgesi alarak hasta kabul ve tedavisine başlamayan özel hastanenin ruhsatnamesinin hükmü kalmaz ve verilen ruhsatname Bakanlıkça iptal edilir.

(Mülga son fıkra:RG-15/2/2008-26788)

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Personel Standartları

Mesul müdür

Madde 16- (Değişik birinci fıkra:RG-21/10/2006-26326) Özel hastanelerin tıbbî, idarî ve teknik hizmetleri bir mesul müdür sorumluluğunda yürütülür.

Mesul müdür olarak görevlendirilecek olan tabibin aşağıdaki nitelikleri taşıması şarttır:

a) 11/4/1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabati Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun uyarınca Türkiye’de sanatını yapmaya mezun olmak,

b) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak,

c) (Değişik:RG-28/05/2004-25475) Türkiye’de iki yılı kamu ya da özel hastanelerde olmak üzere, en az beş yıl tabiplik yaptığını gösteren belge veya belgeler,

d) Herhangi bir suçtan dolayı ağır hapse veya yüz kızartıcı suçlar yüzünden hapse mahkum veya 21/5/1933 tarihli ve 2219 sayılı Hususi Hastahaneler Kanununun 38 inci ve 39 uncu maddeleri uyarınca mesul müdürlükten yasaklı olmamak,

e) İlgili tabip odasına kayıtlı olmak.

Özel kanunlara göre geçici olarak meslekten men edilenler, bu yasakları süresince özel hastanelerde mesul müdürlük yapamazlar.

(Ek fıkra:RG-11/3/2009-27166) Mesul müdür, görev yaptığı hastanenin dışında muayenehane veya başka bir sağlık kurum/kuruluşunda çalışamaz.

Mesul müdürün görev, yetki ve sorumlulukları

Madde 17– Mesul müdürün görev, yetki ve sorumlulukları şunlardır:

a) (Değişik:RG-11/3/2009-27166) Özel hastanenin tıbbî, idarî ve teknik hizmetlerini mevzuata uygun olarak idare etmek ve denetlemek,

b) Gerektiğinde, ruhsatlandırma ile ilgili her türlü işlemleri yürütmek,

c) Özel hastanenin ruhsatlandırılmasından sonra, her türlü personel, bina, tesis, grup ve tür değişikliklerini müdürlüğe bildirmek,

d) Özel hastane adına belge onaylamak,

e) Bakanlık ve müdürlük ile ilgili olan her türlü muhabere ve yazışmaları yürütmek,

f) Özel hastanenin personel ve hizmet kalite standartlarını korumak ve geliştirmek,

g) Özel hastane bünyesinde kurulan ve sağlık ile ilgili mevzuat çerçevesinde ruhsatlandırılması gereken eczane, laboratuvar, diyaliz merkezi, organ ve doku nakli merkezi, üremeye yardımcı tedavi merkezi ve genetik hastalıklar tanı merkezi gibi ünite veya merkezlerin ruhsatlandırma işlemlerini yürütmek,

h) Özel hastanenin tıbbî kayıt ve arşiv sistemini oluşturmak ve kayıtların düzenli ve doğru bir şekilde tutulmasını sağlamak,

i) Özel hastanenin denetim defterini muhafaza etmek,

i) Denetimler sırasında denetim elemanlarınca istenilen her türlü bilgi ve belgeleri hazır hale getirmek,

j) Tıbbî atıkların kontrolü ve imhası için gereken bütün tedbirleri almak,

k) Özel hastane hizmetlerinin tam gün esasına göre sürekli ve düzenli olarak yürütülmesini sağlamak ve nöbet sisteminin düzenli olarak islemesini takip ve kontrol etmek,

l) Özel hastanenin türüne, yatak sayısına, personel mevcuduna ve is hacmine göre tesis edilen tıbbî, idarî, malî ve teknik destek birimleri arasında koordineli ve uyumlu çalışmayı temin etmek,

m) (Değişik:RG-11/3/2009-27166) Mazeret sebebiyle görev yerinin terkedilmesi halinde yerine mesul müdür yardımcısını bırakmak, terk süresi bir haftadan fazla olmamak kaydıyla derhal ilgili müdürlüğe bilgi vermek ve izin süresi hiçbir şekilde bir yıl içerisinde toplam üç ayı geçmemek şartıyla iznin bir haftadan fazla sürdüğü hallerde müdürlükten izin almak,

n) 24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu uyarınca bildirimi zorunlu olan hastalıklar ile adlî vakaları müdürlüğe ve gerekli diğer mercilere bildirmek,

o) Özel hastanede görev yapan bütün personelin HIV ve hepatit testleri basta olmak üzere gerekli görülen tetkiklerini ve muayenelerini periyodik olarak yaptırmak,

ö) Özel hastanenin sterilizasyon ve dezenfeksiyon islerinin düzenli bir şekilde yapılmasını sağlamak ve hastane enfeksiyonlarından korunma için gereken bütün tedbirleri almak,

p) Hastaların tedavileri için dışarıdan tabip istenilmesi halinde ilgili tabibi kuruma davet etmek,

r) Sağlık ile ilgili mevzuat ile öngörülen ve Bakanlıkça belirlenen diğer görevleri yapmak.

Mesul müdürün değişmesi

Madde 18- Mesul müdürün görevden alınması, istifası, mesul müdürlük şartlarından herhangi birini kaybetmesi veya vefâtı gibi hallerde; hastanenin sahibi tarafından, en geç bir ay içerisinde bu Yönetmelikte belirtilen şartları taşıyan yeni bir mesul müdür görevlendirilerek gerekli bilgi ve belgeler Bakanlığa gönderilmek üzere müdürlüğe verilir. Yeni mesul müdür adına Bakanlıkça mesul müdürlük belgesi düzenlenir.

(Değişik ikinci fıkra:RG-28/05/2004-25475) Mesul müdürün değişmesi halinde, özel hastaneye yeni mesul müdür görevlendirilinceye kadar bu görevi geçici olarak mesul müdür yardımcısı vekaleten yürütür ve bu durum Müdürlüğe bildirilir.

Mesul Müdür Yardımcısı

Madde 18/A — (Değişik:RG-28/05/2004-25475)

(Değişik birinci fıkra:RG-21/10/2006-26326) Bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen niteliklere sahip olan bir tabip, mesul müdür yardımcısı olarak Bakanlığa bildirilir. Hastane sahibince birden fazla mesul müdür yardımcısı belirlenerek Bakanlığa bildirilebilir.

Mesul müdür yardımcısı;

a) Bu Yönetmeliğin 18 inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen durumda, geçici olarak mesul müdürlük görevi ile Bakanlık ve müdürlük nezdinde hastanenin iş ve işlemlerini yürütür.

b) Reçete onayı, istirahat raporu onayı gibi poliklinik hastaları ile ilgili usulî işlemlerde mesul müdüre yardımcı olur ve imza yetkisi kullanabilir. Ancak bu durumda, mesul müdür tarafından yazılı olarak, hangi işlemleri yürüteceğine dair yetki devredilmesi gerekir.

c) Mesul müdür yardımcısının bu maddenin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bendlerine göre yürüttüğü iş ve işlemlerinden dolayı Bakanlığa karşı mesul müdür sorumludur.

Diğer personel

Madde 19- (Değişik:RG-28/9/2011-28068)

Tabip ve tabip dışı personel özel hastane kadrosunda sözleşmeyle ve Ek-12’deki Personel Çalışma Belgesi düzenlenerek çalışır.

(Değişik ikinci fıkra:RG-11/2/2012-28201) Çalışanların işten ayrılışları, en geç beş iş günü içinde müdürlüğe bildirilir ve çalışma belgesi iptal edilir. Ayrılanın yerine aynı uzmanlık dalında hekim başlatılabilir. Yan dal uzmanlığı bulunanlar ise, ancak kuruluşun o yan dal uzmanlığında kadrosu bulunması halinde başlatılabilir.⁽²⁾ Bu personel için mesul müdür tarafından personel çalışma belgesi düzenlenerek müdürlüğe en geç beş iş günü içinde onaylatılır. Ayrılanın yerine başlayış dışındaki her türlü personel başlayışlarında ise, öncelikle mesul müdür tarafından başlayacak personele çalışma belgesi düzenlenerek müdürlüğe onaylatılır ve çalışma belgesi onaylandığı tarihten itibaren personel hastanede çalışabilir.

Personel çalışma belgesinin aslı, personelin dosyasında saklanır. Tabibin/uzmanın diploması ve uzmanlık belgesi ile çalışma belgesinin noter ya da Müdürlük onaylı örneğinin, poliklinik odasında hastaların rahatlıkla görebileceği bir yere asılması gerekir. Sağlık Kuruluşları Yönetim Sistemine uygun olan işlemler, bu sistem üzerinden yürütülebilir.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Hizmet ve Fizikî Alt Yapı Standartları

BİRİNCİ BÖLÜM

Özel Hastanenin Hizmet Üniteleri ve Nitelikleri

Hasta odaları

Madde 20- Hasta odalarının, doğrudan ve yeterli gün ışığı ile aydınlanabilecek konumda, taban ve duvarlarının düzgün ve kolay temizlenebilecek nitelikte ve dezenfeksiyona elverişli olmaları şarttır.

Hasta odalarının kapı genişliği, en az bir metre on santimetre olarak; hasta odalarındaki tuvalet ve banyo kapıları dışa açılacak şekilde düzenlenir.

(Değişik üçüncü fıkra:RG-28/05/2004-25475) İki hasta yatağı bulunan odaların, hasta yatağı başına düşen asgarî alan ölçülerine uygun olmak kaydıyla, gerektiğinde kullanılmak üzere uygun biçimde ayrılabilir olmaları gerekir. Bir odada ikiden fazla hasta yatağı bulunamaz.

(Değişik dördüncü fıkra:RG-13/04/2003-25078) Doğrudan gün ışığı almayan, ziyaretçilerin ve hastane personelinin yoğun kullandığı, hastanın sıhhat ve istirahatını olumsuz tarzda etkileyecek mekanlarda hasta odası olamaz.

(Ek beşinci fıkra:RG-21/10/2006-26326) Özel hastanelerde, hasta kabul ve tedavi edilen  her uzmanlık dalı için en az bir hasta yatağı  ayrılır.

(Ek altıncı fıkra:RG-21/10/2006-26326) Hasta odalarında her yatak için ayrı olmak üzere, merkezi oksijen ve vakum tesisatı bulunur.

(Değişik yedinci fıkra:RG-21/10/2006-26326) Özürlü hastalar için, hasta yatak sayısı otuz ve altında olan özel hastanelerde en az bir olmak kaydıyla ve ilave her otuz hasta yatağına bir eklenmek suretiyle, ilgili mevzuata uygun nitelikte özürlü hasta odası tesis edilir. Özürlü hasta odalarında bulunan ıslak hacimler özürlülerin kullanımına imkan verecek şekilde düzenlenir.

Hasta yatakları

MADDE 20/A – (Ek:RG-11/3/2009-27166)

Hasta yatağı, hastaların yirmi dört saatten az olmamak üzere bakım ve tedavilerinin sağlanması amacıyla yatırıldığı, hasta odalarına veya hastalara devamlı tıbbi bakım hizmeti verilen birimlere yerleştirilen yataklardır.

Yoğun bakım, prematüre ve yeni doğan ünitesindeki yataklar (kuvöz, açık bebek yatağı) ile yanık merkezi ve yanık odalarındaki yataklar, hasta yatak sayısına dahil edilir.

Ancak;

a) Yeni doğan sağlıklı bebek sepetleri ve transport kuvözler,

b) Doğum için kullanılan doğum masaları ve sancı odası yatakları,

c) Poliklinik, acil ve laboratuvarlarda muayene, küçük müdahale, gözlem ve hastaların istirahatı için kullanılan sedye ve yataklar,

d) Anestezi odası ve ameliyathanelerde, ameliyat öncesi uyuma ve bekleme için kullanılan yataklar,

e) Ameliyat sonrası bakım (uyandırma) odası yatakları,

f) Kemoterapi, radyoterapi, girişimsel radyoloji, genel ve lokal anestezi, intravenöz, infüzyon, inhalasyon ve sedasyon işlemleri ile diyaliz tedavisi gibi yirmi dört saatten daha az bir zaman dilimi içinde yapılan tedaviler için kullanılan günübirlik tedavi yatakları,

g) Hastanede nöbetçi personel için ayrılan yataklar,

h) Refakatçi yatakları

hasta yataklarına dahil değildir

Hemşire istasyonları

Madde 21– (Değişik:RG-21/10/2006-26326)

Özel hastanelerde, hastalara anında ulaşabilmek ve hasta bakımını sağlamak üzere;  yataklı hasta katlarında, koridor ve hasta odalarına hâkim bir konumda lavabosu ve ilaç hazırlama alanı  bulunan ve koridorun genişliğini etkilemeyecek şekilde, en az bir hemşire istasyonu kurulması şarttır. Ayrıca hemşire istasyonunda, her hasta odası ile  bağlantısı olan hasta çağrı sistemi bulunur.

Özel hastanelerde, yataklı hasta katlarında, kliniklerin özelliğine göre gereken donanıma sahip olan ve yatan hastaların muayene ve tedavilerinin yapıldığı servis muayene odası veya bölümü düzenlenebilir.

Hasta başına ayırılacak alanlar

Madde 22- Özel hastanelerde yatacak hastalar için hasta odalarında hasta yatağı başına ayırılması gereken asgarî alan ölçüleri aşağıda gösterilmiştir:

a) Tek yataklı hasta odaları en az dokuz metrekare,

b) (Değişik:RG-21/10/2006-26326) İki  yataklı odalar, hasta yatağı başına en az yedi metrekare,

c) Çocuk hastalar için ayırılmış olan odalar, hasta başına en az altı metrekare,

d) (Değişik:RG-21/10/2006-26326) Çocuğu ile yatan lohusalar için tek yataklı odalar en az oniki metrekare ve iki yataklı odalar, yatak başına en az on metrekare,

çok yataklı odalar, yatak başına en az on metrekare,

e) Yoğun bakim üniteleri, yoğun bakim yatağı başına en az oniki metrekare.

f) (Ek:RG-13/04/2003-25078) Yenidoğan yoğun bakım üniteleri, yoğun bakım yatağı başına en az altı metrekare.

g) (Ek:RG-21/10/2006-26326) Gözlem odasında  gözlem yatağı başına en az  altı metrekare,

Poliklinik muayene odası

Madde 23-(Değişik:RG-21/10/2006-26326)

(Değişik birinci fıkra:RG-11/3/2009-27166) Özel hastanelerde, faaliyet izin belgesinde kayıtlı klinik uzmanlık dalları için yeterli şekilde aydınlatılan ve havalandırılan poliklinik muayene odası ayrılır. Poliklinik muayene odalarında uzmanlık dalına uygun araç, gereç ve donanım ile hasta muayene masası, soyunma bölümü ve lavabo bulunur. Klinik uzmanlık dalları dışındaki dallarda kadrolu veya kısmi zamanlı çalışan uzman tabiplere yeterli sayıda ve genişlikte, yeterli şekilde aydınlatılan ve havalandırılan çalışma odaları ayrılabilir.

Kadın hastalıkları ve doğum ile üroloji polikliniklerinde, ayrıca tuvaletin bulunması gerekir. Şayet kadın hastalıkları ve doğum poliklinikleri hastane bünyesinde diğer polikliniklerden ayrı, bağımsız bir bölümde ve bölüm içinde hasta tuvaleti de var ise; üroloji polikliniğinden ayrı olarak sistoskopi-ürodinami odası bulunuyor ve burada tuvalet var ise, bu polikliniklerin muayene odasında tuvalet bulunması gerekmez.

 (Değişik ücüncü fıkra:RG-11/3/2009-27166)  Poliklinik muayene odalarının kapısında hizmet verilen uzmanlık dalının adı, oda içinde hastaların görebilecekleri bir yerde o muayene odasında görev yapan tabiplerin diploma ve var ise uzmanlık belgelerinin aslı veya mesul müdür tarafından tasdiklenmiş bir örneği ile EK-12’deki personel çalışma belgesinin müdürlük onaylı sureti, duvarda asılı olarak bulunur.

Ameliyathane

MADDE 24 – (Başlığı ile birlikte değişik:RG-21/10/2006-26326)

Özel hastanelerde;

a) Cerrahi uzmanlık dallarının gerektirdiği en az iki adet ameliyat salonu ile  uyandırma bölümü bulunur. Ancak, hasta yatak sayısı otuz ve altında olan ağız ve diş sağlığı dal hastaneleri ile göz hastalıkları dal hastanelerinde bir adet ameliyat salonu olabilir.

b) Ameliyat salonlarının her birinde sadece bir ameliyat masası bulunur.

c) Ameliyathane sterilizasyon şartlarını taşır. Ameliyathane salonlarında toz ve mikrop barındıracak girinti çıkıntılar olmaz.

d) Ameliyathanenin duvar, tavan ve zeminleri dezenfeksiyon ve temizlemeye uygun antibakteriyel malzemeler kullanılarak yapılır.

e) Ameliyathane salonlarının ölü alan oluşturacak girinti, çıkıntı ve bunlardan oluşan boşluklar ile keskin köşeler haricinde kalan  net  kübik kullanım alanı en az otuz metrekare,  kardiyovasküler cerrahi ve organ nakli ile ilgili ameliyathaneler için en az kırkbeş metre kare olur. Net kullanım alanı içinde, kolon ve benzeri hareket kısıtlılığına sebep verecek yapılaşma ile ameliyat ekibinin hareket kısıtlılığına ve sirkülasyonuna engel bir durum olmaması gerekir.

f) Ameliyathane salonlarının  taban-tavan arası net yüksekliğinin havalandırma kanalları, asma tavan, hepafiltreler hariç ameliyat salonunun her noktasında en az üç metre ve ameliyathane kısmında  bulunan koridor genişliğinin en az iki metre olması gerekir.

g) Ameliyathanelerde yarı ve tam steril alanlar oluşturulur. Ameliyathane salonu ve yan hacimlerinin bulunduğu tam steril  alanlarında, pencere ve kapılar dış ortama  açılmaz ve bu alanlarda tuvalet bulunmaz. Yarı steril alanda, personel dinlenme yeri, kadın ve erkek personel için ayrı ayrı düzenlenmiş giyinme ve soyunma ile tuvalet ve duş mahalleri bulunur.

h) Ameliyathane alanının, hepa filtreli hijyenik klima sistemi veya muadili bir sistem ile iklimlendirilmesi ve havalandırılması  gerekir.

ı) Dahili uzmanlık dallarında hizmet verecek olan özel dal hastanelerinde ameliyathane bulunması zorunlu değildir. Bu şekilde açılan özel dal hastanelerinde, cerrahi uzmanlık dalı ilavesi, Yönetmelikte belirtilen ameliyathane ve yoğun bakım ile diğer  şartların sağlanması  durumunda yapılır.

Yoğun bakim

Madde 25- (Değişik:RG-21/10/2006-26326)

Özel hastanelerde;

a) Yatak sayısı elliye kadar ve elli dahil olan özel hastanelerde bir yatak cerrahi, bir yatak dahili uzmanlık dalları için ayrılmak şartıyla en az iki yataklı yoğun bakım ünitesi kurulması zorunludur. Yatak sayısı ellinin üstünde olan hastanelerde, her otuz yatak için birer yoğun bakım yatağı ilave edilir.

b) Kardiyoloji uzmanlık dalı için koroner yoğun bakım ünitesi en az bir yatak; kardiyovasküler cerrahi uzmanlık dalı için en az iki yatak bulunan kardiyovasküler cerrahi yoğun bakım ünitesi; çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanlık dalı  ile kadın hastalıkları ve doğum uzmanlık dalı için yenidoğan yoğun bakım ünitelerinde en az iki küvöz bulunması gerekir.

(Ek fıkra:RG-11/7/2013-28704) Kardiyoloji uzmanlık dalında kadro dışı geçici statüde hekim veya özel hastanede tek kardiyovasküler cerrahi uzmanı çalıştırılması durumunda koroner yoğun bakım ünitesi ile kardiyovasküler cerrahi yoğun bakım ünitesi kurulması zorunlu değildir. Ancak koroner ve kardiyovasküler cerrahi yoğun bakım takibi ve tedavisi gerektiren durumlarda, ilgili Tebliğe göre işlem yapılır.

c) Dal hastanelerinde ilgili uzmanlık dalının gerektirdiği yoğun bakım üniteleri kurulur. Ağız ve diş sağlığı dal hastaneleri  ile göz dal hastanelerinde yoğun bakım bulunması zorunlu değildir.

d) Yeni doğan yoğun bakım ünitesi ile diğer yoğun bakım ünitelerinin birbiriyle irtibatlı olmaması gerekir. Yeni doğan yoğun bakım ünitesi ile diğer yoğun bakım ünitelerinin ön geçiş alanları ortak olabilir.

e) Kardiyovasküler cerrahi yoğun bakım ünitesinin, ameliyathane tam steril alanında olmamak kaydıyla, ameliyathane ile irtibatlı olması zorunludur.

f) Koroner yoğun bakım, diğer yoğun bakım ünitelerinden ayrı düzenlenebilir. Diğer yoğun bakımlar gibi tam steril alan olması gerekmez ve içinde tuvalet bulunabilir.

g) Yoğun bakım ünitelerinde, görevli sağlık personeli tarafından hastaların sürekli gözetim ve izlenmesine uygun nitelikte bir mekan oluşturulur. Yoğun bakım üniteleri içinde lavabo bulunur.

h) Yoğun bakım ünitelerinde, yatak aralarında gerektiğinde kullanılmak üzere uygun biçimde ayrılabilir düzenleme yapılır. Hasta başı monitörizasyon ve merkezi tıbbî gaz sistemi bulunur.

ı) Yoğun bakım ünitelerinin, hasta, ziyaretçi ve hastane personelinin genel kullanım alanları ile doğrudan bağlantısı olmaması gerekir.

j) Yoğun bakım ünitesinin dışında ve yoğun bakım ünitesinin bulunduğu katta, sürgü ve idrar kapları temizleme ve muhafaza alanı ile tek kullanımlık malzeme kullanılıyor ise, kullanım öncesi muhafaza ve imha alanı ayrılır. Koroner yoğun bakım haricinde, yoğun bakım ünitesinin steril alanları içerisinde tuvalet bulunmaz.

k) Koroner yoğun bakım üniteleri hariç diğer yoğun bakımlar,  ameliyathaneler de olduğu gibi sterilizasyon şartlarını sağlayacak şekilde  havalandırılırlar ve zemin ile duvar kaplamalarının antibakteriyel olması şarttır.

Gözlem ünitesi

MADDE 25/A – (Ek:RG-21/10/2006-26326)

Özel hastanelerde; ilgili dal uzmanının kısa süreli olarak hastayı gözlem altına alarak takip edebileceği, yatak başına en az altı metrekare alanı olan, yataklar arası uygun biçimde ayrılabilen, içinde lavabosu ile  hemşire istasyonu bulunan ve  belirlenen asgarî tıbbî malzeme, donanım ve ilaçların bulunduğu  hasta gözlem ünitesi oluşturulabilir.

Gözlem ünitesinde kullanılacak hasta yataklarının, pozisyon alabilen, koruma barları olan ve her yöne hareketli tekerlekli özellikte olması gerekir. Gözlem odasında hasta başı monitörizasyon ve merkezi tıbbî gaz sistemi bulunur.

Gözlem yatak sayısının, hastane toplam yatak sayısının % 25 ini geçmemesi gerekir.

Ancak, hasta yatak sayısı otuz ve altında olan genel veya dal hastanesinde, gözlem yatak sayısı en fazla beş olur. Yatak sayısı  otuz ila 100 arasında  olan genel  veya dal hastanesinde, bir gözlem ünitesinde en fazla on  yatak, yatak sayısı  100 ve üzerinde  olan genel veya dal hastanesinde, bir gözlem ünitesinde en fazla onbeş  yatak bulunabilir.

Acil ünitesi

Madde 26- Acil ünitesinin; özel hastanenin ana girişinden ayrı, kolay ulaşılabilir, ambulans ulaşımı ile araç giriş ve çıkısına elverişli ve uygun eğimli sedye rampası bulunan bir girişinin olması gerekir.

Acil ünitesi; personel ve tıbbî cihaz donanımı, lüzumlu ilaç, serum, sarf malzemesi ve ambulans hizmetleri yönünden hiç bir aksaklığa meydan verilmeyecek ve hizmetin yirmi dört saat kesintisiz sunulması sağlanacak şekilde yapılandırılır.

Acil ünitesinde, en az bir adet ilk muayene odası, bir adet müdahale odası ile müşahede odası, güvenlik hizmetinin verilebileceği bir mekan ve bekleme yeriyle bağlantılı erkek ve kadınlar için birer tuvalet ve lavabo bulunur.

(Değişik dördüncü fıkra:RG-21/10/2006-26326) Ortopedi ve travmatoloji uzmanlık dalında hasta kabul eden özel hastanelerde, acil müdahale odası veya ortopedi polikliniği muayene odası ile bağlantılı veya yakınında olmak üzere en az bir alçı odası ayrıca düzenlenir.

(Ek beşinci fıkra:RG-21/10/2006-26326) Özel hastanelerde kompleks şekildeki yapılaşmalarda acil ünitesi, ortak hizmet verecek şekilde tek olarak planlanmış ise; ameliyathane, yoğun bakım ve radyoloji ünitesi ile fizik bağlantısının olması gerekir. Ayrıca hastane komplekslerinde acil ünitesinde ambulans girişi ve bu girişe yakın bir canlandırma odası düzenlenir.

(Ek altıncı fıkra :RG-21/10/2006-26326) Dal hastanelerinde sadece ilgili dalların gerektirdiği acil hizmetini verecek şekilde ve donanımda acil ünitesi bulunur.

Eczane

Madde 27- (Değişik:RG-23/9/2010-27708)

Özel hastanelerde, 18/12/1953 tarihli ve 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun ile 13/10/1992 tarihli ve 21374 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Eczaneler ve Eczane Hizmetleri Hakkında Yönetmelik uyarınca, bir eczacı sorumluluğunda ruhsatlandırılmış eczane bulunması zorunludur.

Laboratuvarlar

MADDE 28 – (Değişik:RG-15/2/2008-26788)

(Değişik birinci fıkra:RG-23/9/2010-27708) Özel hastanelerde, hasta kabul ve tedavi edilen uzmanlık dallarının gerektirdiği biyokimya ve/veya mikrobiyoloji laboratuvarları bulunur. Bakanlıkça hastanelerin bulunduğu il için tahsis edilen laboratuvar uzman sayısının her bir hastane için gerekli uzman sayısı bakımından yeterli olmaması hâlinde, Planlama ve İstihdam Komisyonunun görüşü alınarak Bakanlıkça ruhsatlı özel laboratuvarlardan veya kamu kurum ve kuruluşları bünyesinde kurulan laboratuvarlardan hizmet alımı yapılabilir. Bu durumda hizmet veren laboratuvarın sorumlu uzmanı hizmet alan birden fazla hastane laboratuvarının sorumluluğunu üstlenebilir.

Laboratuvarlar;

a) Radyoloji laboratuvarı: Ağız ve diş sağlığı ve göz hastalıkları dal hastaneleri haricindeki özel hastanelerde, bir adet seyyar röntgen cihazı bulunur ve en az 500 mA  gücünde röntgen cihazının bulunduğu bir radyoloji laboratuarı kurulması zorunludur.

b) Biyokimya ve/veya mikrobiyoloji laboratuvarları: Genel hastanelerde uzmanlık dallarına göre biyokimya veya mikrobiyoloji laboratuvarı veyahut her ikisinin de bulunması zorunludur. Ağız ve diş sağlığı ve göz hastalıkları dal hastaneleri haricindeki özel hastanelerinde hasta kabul ve tedavi ettiği uzmanlık dallarının gerektirdiği biyokimya ve/veya mikrobiyoloji laboratuvarı bulunması zorunludur.

c) Hematoloji ve genetik laboratuvarları: Özel hastaneler, hizmet vereceği uzmanlık alanının gerektirdiği hematoloji veya genetik laboratuvarlarını, bağımsız olarak veya biyokimya veya mikrobiyoloji laboratuvarı ile aynı alanda olacak şekilde kurabilir.

d) Patoloji laboratuvarı: Özel hastaneler hizmet vereceği uzmanlık alanının gerektirdiği patoloji laboratuvarını kurabilir. Bu laboratuarın kurulması halinde, yapılan işin gereği, tıbbi donanım ve diğer malzemelerin yeteri kadar bulunduğu, havalandırması uygun, diğer laboratuvarlardan bağımsız mekanlarda olur.

(Değişik üçüncü fıkra:RG-11/3/2009-27166) Özel hastane bünyesindeki laboratuvarlar için ilgili mevzuata göre hastane adına ruhsatname düzenlenir ve laboratuvarlar, faaliyet izin belgesine yazılır. Laboratuvar hizmetleri, (Mülga ibare:RG-11/7/2013-28704) (…) ilgili laboratuvar uzmanının sorumluluğunda yürütülür. Sorumlu uzmanın adı-soyadı, diploma ve uzmanlık belgesi laboratuvar ruhsat başvurusu sırasında verilir. Hastane adına düzenlenen laboratuvar ruhsatında sorumlu uzmanın adı yer almaz, bu uzman adına düzenlenen EK-12’deki personel çalışma belgesinde laboratuvar sorumlusu olduğu ayrıca belirtilir. Aynı laboratuvarda çalışan diğer uzmanlar için sadece EK-12’deki personel çalışma belgesi düzenlenir.

Tıpta tanı ve tedavi amacıyla radyasyon uygulamalarını yürüten laboratuvar ve birimler için hastane sahibi adına, ilgili mevzuat hükümleri uyarınca Türkiye Atom Enerjisi Kurumundan kullanma ve bulundurma lisansı alınır.

Özel hastanelerde, tıp teknolojisindeki gelişmelere paralel olarak ihtiyaç duyulan diğer görüntüleme hizmet birimleri ancak,  Ek 4 üncü maddedeki planlamaya uygun olmak kaydıyla kurulabilir. Kurulacak bu birimler ruhsatlandırılarak faaliyet izin belgesine eklenir.

(Değişik altıncı fıkra:RG-11/3/2009-27166) Özel hastanelerin bünyesinde bulunması zorunlu laboratuvarların dışında olan ve faaliyet gösterilen uzmanlık dalları için gerekli bulunan laboratuvar ve radyoloji hizmetleri hizmet satın alma yoluyla, müstakilen faaliyet göstermek üzere ilgili mevzuat uyarınca ruhsatlandırılan veya diğer özel hastaneler bünyesinde ruhsatlı olan veyahut kamu kurum ve kuruluşları bünyesinde kurulan laboratuvarlardan karşılanabilir. Bu yönde hizmet satın alınması durumunda bununla ilgili belgeler, faaliyet iznine esas belgeler ile birlikte sunulur.

Özel hastanenin hizmet satın alması durumunda aşağıdakilere uyulması zorunludur:

a) Hizmetin bu yol ile karşılandığı hususunda hastaya ve/veya yakınlarına tetkik istenilmeden önce bilgi verilmesi,

b) Hastadan, laboratuvar tetkikini talep eden özel hastanede numune alınması,

c) Numunenin, tetkiki gerçekleştirecek laboratuvara hasta veya yakınları ile gönderilmemesi,

d) Laboratuvar veya radyoloji tetkikini gerçekleştiren kurum veya kuruluş isminin ve adresinin tetkik sonuç raporunda yer alması,

e) Tetkik sonuçlarının, hizmet satın alınan kurum veya kuruluş tarafından gecikmeksizin güvenli bir şekilde gönderilmesi,

f) Özel hastane haricinde, tetkik yapılacak kurum veya kuruluş tarafından hastadan tetkik için ayrıca bir ücret talep edilmemesi.

Hizmetin, satın alma yoluyla gördürülmesi halinde, hizmeti alan hastane ile hizmeti veren kurum veya kuruluş, bu uygulamadan ve sonuçlarından müştereken sorumludur.

Numune alma odası

Madde 29– Özel hastanelerde, tabip tarafından istenilen tetkik ve tahliller için hastanın kan, gaita veya idrarının alınmasına uygun poliklinik ve laboratuvarlara yakın, hijyen şartlarına sahip lavabo ve tuvaleti olan en az bir numune alma odası bulunur.

Merkezî sterilizasyon ünitesi

Madde 30- (Değişik:RG-21/10/2006-26326)

Özel hastanelerde, yeniden kullanım özelliğine sahip olan malzemelerin sterilizasyon ve dezenfeksiyon işlemlerinin yapılmasına mahsus bir merkezî sterilizasyon ünitesi bulunması şarttır.  Merkezi sterilizasyon ünitesi mümkünse, ameliyathane ile bağlantılı olur. Ancak, merkezi sterilizasyon ünitesi; steril malzeme transferinin steriliteyi bozmayacak şekilde planlanması durumunda  ameliyathaneden bağlantısız olabilir.

Merkezî sterilizasyon ünitesi; kirli malzeme girişi-yıkama, ön hazırlık-paketleme ile sterilizasyon-steril malzeme çıkış bölümlerinden oluşur.

İKİNCİ BÖLÜM

Özel Hastanelerin Diğer Birim ve Alanları

Merdiven, koridor ve asansörler

Madde 31- Katlar arasındaki merdivenlerin, sedye ile hasta çıkarabilecek nitelikte en az bir metre elli santimetre genişlikte olması şarttır. Merdiven rıhtları, özürlülerin çıkısını zorlaştırmayacak şekilde düz bir satıhla bitirilir ve hastane girişine özürlüler için uygun eğimli rampa yapılır.

(Değişik ikinci fıkra:RG-28/05/2004-25475) Hastanelerin bütün katlarında koridor genişlikleri en az iki metre olur. Koridorlarda, banyolarda ve lavabolarda, hastaların kolay hareketine imkan verecek şekilde tutunma yerleri bulunur. Yapının taşıyıcı sistemi itibari ile kolon ve benzeri çıkıntılar sebebiyle koridorlardaki genişlik iki metrenin altına düşmesi halinde, sedye trafiğinin rahat sağlanması şartı ile iki metre genişlik şartı bu bölümlerde aranmayabilir.

Özel hastanelerde, otomatik olarak devreye giren ve elektrik projesinde hesaplanan kurulu gücün en az % 70’i oranında uygun güç ve nitelikte olan bir jeneratör ile Türk Standartları Enstitüsünün standartlarına göre imâl edilmiş en az iki asansör bulunması ve asansörlerden birinin tekerlekli sandalye ve sedye ile hasta taşımaya elverişli olması şarttır.

Hasta asansörü kuyu boşluğu ölçüsünün, Türk Standartları Enstitüsünün belirlediği standartlara uygun olması gerekir.

Birden fazla kati olan özel hastanelerde ilgili mevzuata uygun olarak yangın merdiveni yapılması da zorunludur.

(Ek fıkra:RG-21/10/2006-26326) Özel hastanelerde, en fazla iki kat arasında asansör bulunmaması durumunda, bu katlar arasında tekerlekli sandalye ve sedye ile hasta taşımaya elverişli uygun eğimi olan rampa yapılır.

Isıtma, havalandırma ve aydınlatma

Madde 32- Özel hastanelerin merkezi ısıtma sistemi ile ısıtılması zorunludur. Zeminden ısıtma yapılması uygun değildir.

Özel hastanelerde, bölge ve mevsim şartlarına göre merkezi soğutma veya split klima sistemi kurulur. Hastaların ve personelin kullandığı bütün alanlar uygun bir şekilde havalandırılır ve yeterli güneş ışığı ile enerji kaynaklarından yararlanılarak aydınlatılmaları sağlanır.

(Değişik üçüncü fıkra:RG-21/10/2006-26326) Özel hastanelerin ameliyathane, yoğun bakım ünitesi ve steril şartları gerektiren diğer alanlarında, yeterli havalandırma ve sterilizasyon için (Değişik ibare:RG-11/7/2013-28704) hepafiltreli klima santralı yaptırılması zorunludur.

Tıbbî atıklar ve çöpler

Madde 33- Özel hastanelerde, tıbbî atıklar ve çöpler için 20/5/1993 tarihli ve 21586 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Tıbbî Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak gerekli tedbirler alınır ve tıbbî ve evsel atıklar için ayrı ayrı çöp odaları tesis edilir.

Yatak sayısı elli ve üzerinde olan özel hastanelerin tıbbî atik odalarının soğutma sisteminin olması ve yemekhaneden kaynaklanan sıvı atıkların, kanalizasyona verilmeden önce filtrasyona tâbi tutulmaları şarttır.

Lavabo, tuvalet ve banyolar

Madde 34– Özel hastanelerde, hem hastalar ve hem de personel için erkeklere ve kadınlara ayrı ayrı olmak üzere yeterli sayıda lavabo, tuvalet ve banyo bulundurulur. Tuvalet ve banyo kapılarının dışa doğru açılması zorunludur.

Özürlüler iç in ilgili mevzuata uygun nitelikte, her hastanede asgarî bir olmak kaydıyla ilave her otuz yatak için bir adet olmak üzere ayrı bir lavabo, tuvalet ve banyo bölümü bulunur. Poliklinik katında en az bir adet özürlü tuvaletinin bulunması da şarttır.

Morg

Madde 35- (Değişik birinci fıkra:RG-28/05/2004-25475) Özel Hastanelerde, ölü koymaya, yıkamaya ve gerektiğinde otopsi yapmaya uygun bir morg bulunması zorunludur. Yatak sayısı elliye kadar olan hastanelerde soğuk hava düzeni bulunan ve en az iki kapasiteli çelik paket tipi ölü muhafaza dolabı bulunur; artan her elli yatak için bir ölü muhafaza dolabı ilave edilir. Morg alanı, ölü muhafaza dolabının kapladığı alan haricinde, ölü yıkamaya ve otopsi yapmaya uygun genişlikte olmalıdır.

(Değişik ikinci fıkra:RG-21/10/2006-26326) Morg; hastaların olmadığı, genel kullanım alanlarından uzak yerde yapılır ve morg çıkışı, özel hastanenin ana ve acil girişi ile bağlantılı olmayacak şekilde ayrı olarak düzenlenir.

Mutfak ve çamaşırhane

Madde 36- Mutfak ve çamaşırhanenin taban ve duvarlarının, hijyenik şartlarda yıkamaya ve dezenfeksiyona elverişli olması gerekir.

Mutfakta, yiyecek ve içeceklerin ayıklanma, yıkanma ve hazırlanma yerlerinin ayrı olması ve yeterli miktarda çelik evye bulundurulması şarttır.

Çamaşırhanenin; kirli çamaşır depolama, kirli çamaşır tasnifi, çamaşır basma-yıkama, santrifüj-kurutma, ütüleme, temiz çamaşır depolama ve çamaşırhanede çalışacak personel için duş yerleri bulunacak genişlikte olması gerekir.

(Değişik dördüncü fıkra:RG-21/10/2006-26326) Mutfak ve çamaşırhane hizmetlerinin dışarıdan satın alınması halinde, hasta yatak katlarında yemek dağıtımının yapıldığı ve  temiz-kirli çamaşırların toplandığı ayrı ayrı kat ofis odaları oluşturulur ve diyet mutfağı da ayrıca hizmet verir. Kapalı servis tepsilerinde yemek arabaları ile servis yapılan hastanelerde kat ofis odaları oluşturulmayabilir.

Diğer alanlar

Madde 37- Özel hastanelerde, çalışan bütün personel için binanın durumuna ve hastane kadrosuna göre yeteri miktarda çalışma, soyunma ve giyinme yerleri ile duş, tuvalet ve lavabo bulunması şarttır. Nöbet tutan tabipler için dinlenme yerleri ayırılır. Bu yerler, birden çok binadan oluşan hastanelerde, mümkün olduğunca merkezî bir yerde tesis edilir.

Özel hastanelerde, hastanenin ihtiyacını karşılayacak nitelikte bir telefon santralinin bulundurulması zorunludur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Özel Hastanelerin Hizmet ve Çalışma Esasları

Poliklinik hizmetleri

Madde 38– (Değişik birinci fıkra:RG-11/3/2009-27166) (Değişik birinci cümle:RG-11/7/2013-28704) Bir poliklinik muayene odasında, çalışma süreleri belirlenmek kaydıyla birden fazla klinisyen hekimin çalışmasına izin verilir. Ancak, çalışan her tabip için ayrı poliklinik muayene odası da düzenlenebilir. Hastanenin mevcudunda kadrolu ve kısmi zamanlı çalışan tabip sayısından fazla poliklinik muayene odasının olması, tabip sayısını artırma hakkı vermez.

Ayakta hasta muayenesinde, 1/8/1998 tarihli ve 23420 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Hasta Hakları Yönetmeliğinde öngörülen ilkelere uygun davranılarak, hasta mahremiyetine saygı ilkesine uyulmak suretiyle hastalar ayrı ayrı muayene edilir.

Muayenenin, ilgili tabip tarafından yapılması şart olup, muayene sırasında görevli bir hemşirenin de bulunması asildir.

Acil hizmetler

Madde 39- (Değişik:RG-23/7/2008-26945)

Özel hastanelerde, acil sağlık hizmeti verilmesi ve acil vakaların hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakılmaksızın kabul edilmesi ve gerekli tıbbi müdahalenin kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapılması zorunludur. (Ek cümle:RG-11/7/2013-28704) Hizmet bedelinin tahsiliyle ilgili işlemler, acil müdahale ve bakım sağlandıktan sonra yapılır. Özel hastane, acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınamaz.

(Değişik fıkra:RG-27/5/2012-28305) Acil servise başvuran hastalara, yoğun bakım hizmeti dâhil olmak üzere gerekli ilk müdahalenin yapılması, tedavinin devamı için gerekiyorsa hastanın yatışı yapılarak tedavisinin ve eğer gelişirse komplikasyonların tedavisinin tamamlanması esastır. Hastanın tıbbi durumunun gerektirdiği uzman tabip, tıbbi donanım, müdahale, bakım ve tedavi için gerekli şartların hastanede sağlanamaması durumunda ise, gerekli ilk müdahalenin yapılmış olması kaydıyla, başka bir sağlık kuruluşuna usulüne uygun şekilde sevki sağlanabilir. Acil hastaların ihtiyaç durumunda nakledileceği sağlık kuruluşunun belirlenmesi ve nakil işlemleri Acil Komuta Kontrol Merkezi’nin yönetiminde ve koordinasyonunda yapılır.

(Değişik fıkra:RG-27/5/2012-28305) Acil Komuta Kontrol Merkezi, 11/5/2000 tarihli ve 24046 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliğinde düzenlenen hizmet akışı çerçevesinde en uygun hastaneye hastanın naklini sağlar. Hastanın durumunun yoğun bakım gerektirmesi halinde nakil, ulaşım süresi göz önünde tutulmak şartıyla öncelikle boş yoğun bakım yatağı en fazla olan uygun bir hastaneye sağlanır.

(Değişik fıkra:RG-27/5/2012-28305) Tüm yataklı tedavi kurumları Bakanlıkça belirlenen esaslar ve kurulmuş bulunan çağrı kayıt ve operasyon yönetim sistemi çerçevesinde yatak kapasitesi, doluluk oranları, fiilen çalışan uzman hekim durumları gibi bilgileri güncel olarak komuta kontrol merkezine vermekle yükümlüdür.

(Mülga beşinci fıkra:RG-11/7/2013-28704)

Özel hastaneler, acil sağlık hizmetlerini düzenleyen ilgili diğer mevzuata da uymak zorundadır.

Özel hastanelerin acil ünitesinde günün her saatinde tabip bulundurulması şarttır. Acil tabibi tarafından yapılacak davete ilgili dal uzmanının ve diğer personelin uymaları zorunludur. Normal çalışma saatleri dışında faaliyet gösterilen uzmanlık dallarındaki uzman tabipler “icapçı” konumda görev yaparlar. Mesul müdür tarafından düzenlenen çalışma belgesi ile üstlerinde fotoğraflı “nöbetçi tabip” yazılı kimlik kartı bulunmak kaydıyla, kadrolu veya (Değişik ibare:RG-27/5/2012-28305) kadro dışı geçici çalışan uzman tabipler ve/veya tabibler veyahut sadece nöbet hizmetleri için kısmi zamanlı çalışan uzman tabipler ve/veya tabipler nöbet tutar. Nöbetçi tabip listesi haftalık olarak hazırlanır ve mesul müdür tarafından onaylanarak dosyalanır.

Acil ünitesinde, EK-5 ve EK-6’da gösterilen bütün tıbbi donanım, malzeme ve ilaçların sürekli olarak kullanıma hazır hâlde bulundurulması gereklidir.

Dal hastanelerinin acil üniteleri sürekli olarak kullanıma hazır hâlde bulundurulur ve faaliyet gösterecekleri ilgili uzmanlık dalı veya dallarının gerektirdiği tıbbi donanım, malzeme ve ilaçlar bulunur.

(Değişik fıkra:RG-27/5/2012-28305) (Değişik birinci cümle:RG-11/7/2013-28704) Birinci ve dördüncü fıkralara aykırı davranıldığının tespiti hâlinde hastanenin acil vakalar haricinde hasta kabulü, üç gün süreyle valilikçe durdurulur ve mesul müdürü uyarılır. Bu fıkralara aykırılığın bir yıl içinde tekrarında hastanenin acil vakalar haricinde hasta kabulü on gün süreyle valilikçe durdurulur ve mesul müdürünün yetki belgesi iptal edilir. Bu fıkralara aykırılığın bir yıl içinde üçüncü kere tespit edilmesi halinde, hastanenin faaliyeti üç ay süreyle durdurulur ve mesul müdürünün yetki belgesi iptal edilir. Bu fıkralara aykırılığın bir yıl içinde dördüncü tespitinde ise Bakanlıkça hastanenin ruhsatnamesi iptal edilir.

(Ek fıkra:RG-27/5/2012-28305) (Değişik fıkra:RG-11/7/2013-28704) Acil servise başvuran hastanın tedavisi birinci fıkraya uygun olarak sağlanmış olmakla birlikte, ikinci, üçüncü ve altıncı fıkralara aykırı davranıldığının veya 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa aykırı ilave ücrete tabi kılındığının tespit edilmesi durumunda hastanenin mesul müdürü uyarılır. Bir yıl içinde üçüncü tespitte hastanenin acil vakalar haricinde hasta kabulü bir gün süreyle valilikçe durdurulur. Aynı yıl içinde aykırılığın dördüncü ve daha fazla tespitinde ise bu maddenin onuncu fıkrasında yer alan müeyyideler birinci müeyyide sırasından başlamak üzere sırasıyla uygulanır.

Ambulans hizmetleri

Madde 40- (Değişik:RG-03/03/2004-25391)

Özel hastaneler; acil durumlarda veya gerektiğinde hasta naklinde kullanılmak üzere, tam donanımlı ambulans bulundurmak veya bu amaçla söz konusu hizmeti sunan 8/7/2001 tarihli ve 24456 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ambulanslar ile Özel Ambulans Servisleri ve Ambulans Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre ruhsatı bulunan bir özel ambulans şirketi ile hizmet sözleşmesi yapmış olmak zorundadırlar.

Komplikasyon gelişen hastaların tedavilerinin sağlanması

MADDE 40/A –  (Ek:RG-23/7/2008-26945)

Özel hastanede yatarak veya ayakta tedavi görmekte iken uygulanan tedaviye bağlı olarak komplikasyon gelişen hastalara gerekli tedavinin sağlanması veya müdahalenin yapılması için hastanenin imkânları tıbben yeterli değil ise, hastanın ihtiyacı olan tıbbi hizmeti sunabilecek donanım ve yeterlilikteki kamu veya başka bir özel hastaneyle gereken koordinasyon sağlanarak hasta sevk edilir. Hastanın nakli ve sevk edildiği hastanedeki tedavisiyle ilgili zorunlu giderler sevk eden hastane tarafından karşılanır, hastadan talep edilemez. Hastadan ücret farkı da alınamaz.

Eczane hizmetleri ve nöbetleri

Madde 41- Özel hastanelerin eczanelerinden sadece yatan hastalara ilaç verilir. Özel hastane eczaneleri ile bunların sorumlu müdür ve diğer yetkilileri, teftiş ve cezaî yaptırımlar yönünden ilgili mevzuat hükümlerine tâbidirler.

Sorumlu müdürü bulunmayan hastane eczaneleri kapatılır.

(Değişik üçüncü fıkra:RG-13/04/2003-25078) Dört veya daha fazla eczacı istihdam edilen özel hastane eczanelerinde, çalışma saatleri dışında ve tatil günlerinde, hizmetin bizzat eczacı tarafından yerine getirilmesi şartıyla nöbet hizmeti verilir. Nöbet listesi, sorumlu müdür tarafından belirlenen eczacı tarafından yapılır. Ancak, dört eczacıdan daha az eczacı istihdam edilen özel hastane eczanelerinde nöbet hizmeti verilmesi zorunlu değildir.

İç hizmet yönergesi

Madde 42- (Değişik:RG-21/10/2006-26326)

Özel hastanelerde ameliyathane, yoğun bakım, sterilizasyon ünitesi ve acil ünitesi ile laboratuvarlar ve poliklinik hizmetleri gibi hastanedeki tüm hizmet alanlarında çalışma esaslarına ilişkin kurallar, hizmetlerin yürütülmesinde Bakanlık politikaları ile ulusal sağlık hedefleri dikkate alınarak ve uluslar arası uygulama esasları ile tıbbi etik kurallarına göre  mesul müdür tarafından yazılı hale getirilir; müdürlüğün uygun görüşü alınarak ilgili birim personeline duyurularak uygulanır ve denetimlerde yetkililere ibraz edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Tıbbî Donanım ve Bulundurulması Zorunlu İlaçlar

Tıbbî donanım

Madde 43- Özel hastanelerde bulundurulacak tıbbî araç ve gereçlerin asgari sayıları ve türleri EK-4’de gösterilmiştir.

Bulundurulması zorunlu ilaçlar

Madde 44- Özel hastanelerde bulundurulması zorunlu ilaçların türleri ve asgarî miktarları EK-5’de gösterilmiştir.

EK-5’de gösterilen ilaçların yerine ayni bileşimde veya aynı etkiye sahip başka muadil ilaçlar bulundurulabilir.

Özel hastane ecza nesinde, Eczaneler ve Eczane Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddesi uyarınca belirlenen listedeki ilaçların, tıbbî madde ve malzemenin bulundurulması da şarttır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Özel Dal Hastanelerinin Alt Yapı Standartları

Dal hastaneleri

MADDE 45 – (Mülga:RG-15/2/2008-26788)

Ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi

Madde 46- (Mülga:RG-21/10/2006-26326)

Enfeksiyon Hastalıkları Hastanesi

Madde 46/A — (Mülga:RG-21/10/2006-26326)

Diğer özel dal hastaneleri

Madde 47- (Mülga:RG-21/10/2006-26326)

ALTINCI BÖLÜM

Tıbbî Kayıt ve Arşiv, Faturalandırma ve Hastaya Verilecek Belgeler

Tıbbî kayıt

Madde 48- Özel hastanelerin acil servis, poliklinik, klinik, röntgen, laboratuvar ve ameliyathane gibi tıbbî hizmet ünitelerinde, sayfa ve sıra numarası verilmiş ve her sayfası müdürlükçe mühürlenmiş protokol defterlerinin tutulması zorunludur.

Özel hastanelere başvuran her hasta için hasta dosyası düzenlenir. Hasta dosyasına hastanın tedavisiyle ilgili bütün müşahadeler ve yapılan muayene, tahlil ve tetkik sonuçları ile tedavi ve günlük değişiklikler yazılır.

Hasta dosyası içerisinde, asgarî olarak aşağıdaki belgelerin bulunması şarttır:

a) Hasta kabul kâğıdı,

b) Tıbbî müşahade ve muayene kâğıdı,

c) Hasta tabelası,

d) Derece kâğıdı,

e) Röntgen istek kâğıdı ve tetkik raporları,

f) Laboratuar istek kâğıdı ve tetkik raporları,

g) Ameliyat kâğıdı,

h) Hastanın muayene istek formu,

i) Çıkış özeti.

i) (Ek:RG-13/04/2003-25078) Uygulanacak tedavinin kabul edildiğine dair olan ve 1/8/1998 tarihli ve 23420 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hasta Hakları Yönetmeliğinin 24 üncü maddesi uyarınca alınmış rızayı gösteren muvafakat formu.

Tıbbî arşiv ve Bakanlığa yapılacak bildirimler

Madde 49– Özel hastanelerde, muayene, teşhis ve tedavi amacıyla başvuran hasta, yaralı, acil ve adlî vakalar ile ilgili olarak yapılan tıbbî ve idarî işlemlere ilişkin kayıtların, düzenlenen ve kullanılan belgelerin toplanması ve bunların müteakip başvurular ile denetim ve adlî mercilerce her istenildiğinde hazır bulundurulması amacıyla tasnif ve muhafazaya uygun bir merkezî tıbbî arşiv kurulması zorunludur.

İlgili diğer mevzuat hükümleri saklı kalmak kaydıyla, özel hastanede tutulan hasta dosyaları, en az yirmi yıl süre ile saklanır.

Faaliyeti sona eren özel hastanelerin arşiv belgeleri, bir tutanağa bağlanarak müdürlüğe teslim edilir.

Kanunun 3 üncü maddesi uyarınca Bakanlık tarafından kurulacak kayıt ve bildirim sistemine ve Bakanlıkça yapılacak diğer is ve işlemlere esas olmak üzere, istenilen bilgi ve belgelerin Bakanlığa gönderilmesi zorunludur.

(Ek fıkra:RG-23/9/2010-27708) Özel hastaneler, kliniklerinde takip ettikleri gebeler, yenidoğan ve bebeklerin izlenmesi ve kontrolü için Bakanlıkça istenilen kayıt ve bildirimleri istenilen formatta ve sürelerde Bakanlıkça belirlenen birime bildirir.

(Ek fıkra:RG-23/9/2010-27708) Bu madde kapsamında usulüne uygun ve istenilen sürelerde bildirimde bulunmayan veya bildirimlerin incelenmesi sonucu tıbbi ve idari eksiklik ve olumsuzluklar tespit edilen özel hastaneler Bakanlıkça uyarılır ve Yönetmeliğin Ek – 2 Özel Hastaneler Denetim Formunun “Faaliyete Esas Bilgiler” başlıklı 1 inci bölümünün 31 inci maddesine göre işlem yapılır.

Kayıtların bilgisayar ortamında tutulması

Madde 50– (Değişik:RG-21/10/2006-26326)

Özel hastanelerde, bu Yönetmelikte belirtilmiş her türlü kayıt işlemi, bilgisayar ortamında ve/veya ihtiyaca göre yazılı kayıt sistemi ile tutulabilir. Bu amaçla, bilgisayar çıktılarının sistem dahilinde ilk numaradan başlayarak numaralandırılması ve mesul müdür tarafından onaylanması zorunludur.

Bilgisayar ortamındaki kayıtların, denetim veya başkaca resmî amaçla istenildiğinde, bilgisayar ekranında izlenen belgeyle daha önceki çıktıların tutarlılık göstermesi zorunludur.

Bu kayıtların bilgisayar ortamında saklanmasının, değiştirilmesinin ve silinmesinin önlenmesi, gizliliğin ihlal edilmemesi amacıyla fizikî, manyetik veya elektronik müdahalelere ve olası suistimallere karşı gerekli idarî ve teknik tedbirlerin alınmasından ve periyodik olarak denetlenmesinden mesul müdür sorumludur. Mevcut yedekleme sisteminden günlük, haftalık, aylık ve yıllık olmak üzere veriler yedeklenir.

Adli vakalara ve adli raporlara ait kayıtların gizliliği ve güvenliği açısından vakayı takip eden tabip dışında vaka hakkında veri girişi yapılamaması yada adli raporu tanzim eden tabibin onayından sonra kendisi dahil hiç kimsenin rapor ile ilgili değişiklik yapamaması için gerekli düzenlemeler yapılır. Adli vaka kayıtlarına mesul müdür veya yetkilendirdiği kişiler erişebilir. Ancak, yetkililerin rapor üzerinde hiçbir şekilde değişiklik yapmasına izin verilmez. Adli kayıt veya raporların resmi olarak istenmesi halinde yeni çıktı alınarak suret olduğu belirtilmek kaydıyla tasdiklenebilir. Bu raporlar ile ilgili sorumluluk mesul müdüre ve hastane sahibine aittir.

Güvenli dijital hasta kaydına geçilmeyen hastanelerde bilgisayar ortamında kayıt tutulması, yazılı kayıt sisteminin gereklerini ortadan kaldırmaz. (Ek cümle:RG-27/5/2012-28305) 15/1/2004 tarihli ve 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu hükümlerine uygun elektronik imza ile imzalanmış tıbbi kayıtlar, resmi kayıt olarak kabul edilir ve ilgili mevzuata göre yedekleme ve arşivlemesi yapılır.

Hastane faturalarının düzenlenmesi

Madde 51- Özel hastanelerde ayakta veya yatarak tedavi edilen bütün hastalar için fatura düzenlenmesi zorunludur. Hastane faturalarında muayene ücreti, tetkik ve tahlil bedelleri, yatak ücreti, ilaç bedelleri, ameliyat ücreti ile hastalara kulan ilan protez-ortez, sarf malzemeleri ve diğer iyileştirici tıbbî malzemeler dökümlü olarak ve birim fiyatları belirtilmek suretiyle gösterilir veya dökümlü ilaç ve malzeme listesi de faturaya eklenir.

(Mülga ikinci fıkra:RG-13/04/2003-25078)

Özel hastanelerde kullanılan ilaç ve tıbbî malzemeler ile ayrıca verilen içecek, gazete, kitap, telefon konuşması ve benzeri ihtiyaçlar için alınacak ücret, piyasa rayiç bedellerinin üzerinde olamaz.

Hastalara verilecek belgeler

Madde 52- Özel hastaneler, hastalar tarafından istenildiğinde, aşağıda belirtilen belgeleri ücretsiz olarak vermek zorundadırlar:

a) Özel hastanede kullanılıp bedeli hastadan alınan ilaç ve sarf malzemesinin tür ve miktarlarını gösteren liste,

b) Adlî vakalara ilişkin olanların asılları verilmemek kaydıyla, özel hastanede veya dışarıda yapılan ve bedeli hasta tarafından ödenen laboratuvar tetkik ve tahlil sonuçları ile röntgen filmleri,

c) Dışarıdan satın alınan ilaç ve malzemenin reçeteleri,

d) Hastaların klinik ve laboratuvar bulguları, hastalığın teşhisi, seyri, yapılan incelemeler ile tedavi ve sonucuna ilişkin tedaviyi yapan tabip tarafından düzenlenecek çıkış özeti.

YEDİNCİ BÖLÜM

Yatak Sınıfları, Gündelik Yatak Ücretleri,

Kıyafet ve Kimlik Kartı, Reklam ve Tanıtım

Yatak sınıfları

Madde 53- Özel hastanelerde; özel, birinci sınıf ve ikinci sınıf hasta odaları ile yoğun bakim hizmetlerinin gereklerine göre kuvöz, prematüre devamlı bakim, yenidogan yoğun bakim, çocuk yoğun bakim, kardiyovasküler, koroner, dahili ve cerrahi yoğun bakim ile steril oda yatakları bulunur.

(Değişik ikinci fıkra:RG-28/05/2004-25475) Özel oda; tek yataklı, suit odalı, buzdolabı, televizyon, telefon ve hasta refakatçisinin dinlenmesi için gerekli bölümü ve donanımı bulunan, müstakil banyolu, lavabolu, müstakil tuvaleti olan,

Birinci sınıf oda; tek yataklı, müstakil tuvaletli ve lavabolu, tuvalet ile lavabodan ayrılmış banyosu olan ve hasta refakatçisinin dinlenmesine yönelik donanımı bulunan,

İkinci sınıf oda; iki yataklı, yatakların arası uygun biçimde ayrılabilen, müstakil tuvaletli, lavabolu ve tuvalet ve lavabodan ayrılmış banyo bölümü olan,

hasta odalarıdır.

Gündelik yatak ücretinin kapsamı

Madde 54- Özel hastanelerde yatan hastalardan yatak sınıflarına göre gündelik yatak ücreti alınır. Gündelik yatak ücretine; yatak, yemek, temizlik ve rutin hemşirelik bakimi hizmetleri dahildir. (Ek cümle:RG-21/10/2006-26326) Bu hizmetler gündelik yatak ücreti dışında ayrıca fatura edilemez.

Günlük yatak ücretleri

Madde 55- (Başlığı ile birlikte değişik:RG-27/5/2012-28305)

Özel hastaneler, günlük yatak ücretlerini her yıl kendileri tespit ederek Bakanlığa bildirir ve bu ücret Bakanlıkça onaylanır.

Bakanlık, hastane sınıflamalarını, emsal hastanelerdeki en yüksek ve en düşük yatak ücretlerini ve hastanelerin kapasitelerini dikkate alarak, gerektiğinde günlük yatak ücretlerinin üst sınırını belirlemeye yetkilidir.

Fakir ve muhtaç hastaların tedavisi

Madde 56- Özel hastanelerde, en az bir yatak olmak kaydıyla, yatakların % 3’ü fakir ve muhtaç hastaların tedavisi için ayırılır ve bu sayı ruhsatlarında gösterilir.

(Değişik ikinci fıkra:RG-13/04/2003-25078) Ücretsiz tedavi için ayrılan bu yataklarda, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonu Başkanlığınca öngörülen kriterlere uygun fakir ve muhtaç kişilerden, hastanenin bulunduğu yerdeki en büyük mülki amir veya müdürlük tarafından sevkedilen hastalar ile acil olarak müracaat eden ve başka bir kuruma nakli tıbben mümkün olmayan fakir ve muhtaç hastaların tedavileri ücretsiz olarak yapılır.

Bu hastalara ait bilgiler, EK-8’de yer alan Ücretsiz Hasta Bilgi Formuna uygun olarak doldurulur ve üç ayda bir müdürlüğe gönderilir.

Koruyucu sağlık hizmetleri

Madde 57- Özel hastaneler, Kanunun 3 üncü maddesinin (b) bendi uyarınca, müdürlüğün uygun görüsü ve Bakanlığın onayı ile koruyucu sağlık hizmetleri verebilirler.

Güvenlik makamlarına bildirim

Madde 58- Durumundan şüphe edilen ve kimliği belli olmayan hastalar ile adlî vakalar, ilgili mevzuat uyarınca derhal güvenlik makamlarına bildirilir.

Kıyafet ve kimlik kartı

Madde 59– Özel hastanede çalışan bütün personelin, hizmetin gereklerine uygun olarak önlük veya üniforma giymesi zorunludur.

Bütün personelin yakasına, personelin adini, soyadını, mesleğini ve unvanını belirten ve mesul müdürlükçe onaylanmış olan fotoğraflı bir kimlik kartı takılması şarttır.

Bilgilendirme ve Tanıtım

Madde 60 — (Başlığı ile birlikte değişik:RG-28/05/2004-25475)

Özel hastaneler; tıbbî deontoloji ve meslekî etik kurallarına aykırı şekilde, insanları yanıltan, yanlış yönlendiren ve talep yaratmaya yönelik, ruhsatında yazılı kabul ve tedavi ettiği uzmanlık dallarından başka hastaları kabul ve tedavi ettiği intibaını uyandıran, diğer hastaneler aleyhine haksız rekabet yaratan davranışlarda bulunamazlar ve bu mahiyette tanıtım yapamazlar. Özel hastaneler, ruhsatında kayıtlı ismi dışında başka bir isim kullanamazlar.

Özel hastaneler tarafından; sağlığı koruyucu ve geliştirici nitelikteki bilgilendirme ve tanıtımlar yapılabilir. Bilgilendirme ve tanıtım faaliyetleri kapsamında, yanıltıcı, abartılı, doğruluğu bilimsel olarak kanıtlanmamış bilgilere ve talep yaratmaya yönelik açıklamalara yer verilemez.

Özel hastaneler; hizmet alanları ve sunacağı hizmetler ile açılış bilgileri ve benzeri konularda toplumu bilgilendirmek amacıyla tanıtım yapabilir ve ilan verebilir.

Özel hastaneler tarafından oluşturulan internet sitelerinde; yer alan her türlü sağlık bilgisi, alanı ile ilgili bilgi ve tecrübeye sahip sağlık meslek mensupları tarafından verilmek zorundadır. Bu siteler aracılığıyla hiçbir şekilde tedavi edici sağlık hizmetine yönelik bilgiler verilemez. İnternet sayfalarında verilen bilginin, son güncelleme tarihi açıkça belirtilir.

Yukarıda belirtilen esaslara uymayan özel hastane sahipleri ve mesul müdürleri hakkında ilgili mevzuat hükümlerindeki müeyyideler uygulanır.

Dinî ödevlerin yapılma sekli

Madde 61- Özel hastanelerde, hastaların dinî gereklerini yerine getirebilecekleri mekân ayırılabilir. Agoni halindeki hastaların dinî hizmetlerden faydalanmaları için Hasta Hakları Yönetmeliğinin 38 inci maddesi uyarınca gereken tedbirler alınır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Denetim, Faaliyet Durdurma, Ruhsatın Geri Alınması, Yasaklar, Müeyyideler,

Grup ve Tür Değişikliği ve Devir

Denetim

Madde 62- (Değişik:RG-21/10/2006-26326)

Özel hastaneler; şikayet üzerine yapılan inceleme ve soruşturma  ile Bakanlıkça Komisyona yaptırılan veya Bakanlık Müfettişleri tarafından yapılan olağan ve olağan dışı denetimler hariç olmak üzere; müdürlük ekipleri tarafından, EK-2’de yer alan Özel Hastaneler Denetim Formuna göre altı ayda bir rutin olarak denetlenir.

Denetim ile ilgili tespitler ve sonuçlar, Müdürlüğe ait teftiş ve denetim defterine yazılır. Hastanenin, denetim sonucunda ortaya çıkan ve denetim defterine kaydedilen; personel, tıbbî donanım, ilaç, tesis, bina ve diğer standartlarındaki eksiklikler ve tıbbî hizmetleri açısından bu Yönetmelikte öngörülen diğer şartlar bakımından tespit edilen eksiklik ve usûlsüzlükler ile var ise öneriler, müdürlük tarafından  rapor  haline getirilerek denetimden itibaren en geç on beş gün içerisinde Bakanlığa gönderilir.

Müdürlük denetim ekipleri tarafından  tespit edilen eksiklik ve usûlsüzlüklerin denetim formunda belirlenen süreler zarfında giderilmesi, süre belirlenmeyen hallerde ise hemen giderilmesi hususu, müdürlük tarafından hastane mesul müdürüne yazılı olarak bildirilir. Müdürlükçe yapılan işlemler, ayrıca rapor halinde Bakanlığa sunulur.

Verilen süre sonunda yapılacak  denetimde,   eksiklik veya usûlsüzlüklerin devam ettiğinin tespiti halinde denetim formunda belirlenen sürelere bağlı kalınmak suretiyle, valilikçe denetim formunda belirlenen işlemler uygulanır. 

Ancak, özel hastanelerin denetlenmesi sonucu mevcut durumun, hastaların tedavi ve istirahatini de olumsuz etkilediği tespit edilir ise, valilikçe işlem yapılmadan doğrudan Bakanlığa bildirilir. Bu durumda, eksikliğin giderilmesine kadar hastanenin tamamında faaliyetin bir aydan fazla geçici veya süresiz durdurulmasına, Bakanlığın görüşü alınarak  valilikçe karar verilir.

Hastanenin bir kısmında faaliyetin geçici olarak durdurulması

Madde 63- (Değişik:RG-21/10/2006-26326)

62 nci maddede belirtilen eksiklik ve usûlsüzlükler haricinde;

a) (Değişik:RG-7/4/2011-27898) Faaliyet izin belgesinde yazılı hasta kabul ve tedavi edeceği uzmanlık dallarında bu Yönetmeliğe göre gerekli uzman tabip bulundurmadığı tespit edildiği takdirde, ilgili uzmanlık dalında çalıştırılacak uzman tabip temin edilinceye kadar,

b) Faaliyet izin belgesinde yazılı hasta kabul ve tedavi edeceği uzmanlık dallarından birinde veya birkaçındaki kliniklerin tıbbî donanımının eksik olduğu tespit edildiği takdirde, bu kliniklerin eksiklikleri giderilinceye kadar,

c) (Mülga:RG-11/3/2009-27166)

d) (Mülga:RG-11/3/2009-27166)

e) Uzman tabipler hariç olmak üzere, bu Yönetmelikte öngörülen asgarî sağlık personeli bulunmaması halinde,personelin özelliği, sayısı ve çalıştığı birim nazara alınarak  verilen sürede personel eksikliğinin giderilmemesi halinde eksiklik giderilinyece kadar,

f) Denetimde tespit edilen eksikliklerin giderilmesi için mesul müdüre  bildirilmesine rağmen verilen sürenin sonunda eksikliğin giderilmediği durumlarda, eksiklikler giderilinceye kadar,

eksikliği tespit edilen birimin faaliyeti, valilikçe geçici olarak durdurulur ve Bakanlığa bildirilir.

Hastanenin tamamında faaliyetin geçici olarak durdurulması

Madde 64- (Değişik:RG-21/10/2006-26326)

62 nci maddede belirtilen eksiklik ve usûlsüzlükler haricinde;

a) Mesul müdürün ölümü veya temelli olarak hastaneden ayrılmasından sonra, bir ay zarfında yerine başkası atanmazsa, yeni mesul müdürün görevlendirilmesi işlemleri tamamlanıncaya kadar,

b) Bu Yönetmeliğe göre zorunlu olan acil ünitesi, bulunması veya hizmet satın alınması zorunlu laboratuvarlar ile hastanenin türünün gerektirdiği hizmet birimlerinden birinin veya birkaçının bulunmaması halinde bu eksiklikler giderilinceye kadar,

c) Ruhsata esas bina haricinde tamamen veya kısmen faaliyette bulunulduğunun tespiti durumunda ruhsatlandırma tamamlanıncaya kadar,

d) (Mülga:RG-11/7/2013-28704)

e) Denetim formunda belirtilen sürelerin sonunda tıbbi hizmet bütünlüğünü etkileyen eksikliğin giderilmediğinin tespiti durumunda  (Değişik ibare:RG-11/7/2013-28704) on beş güne kadar,

f) (Ek:RG-14/1/2011-27815) (Değişik:RG-11/7/2013-28704) Sağlık hizmeti alanların tedavilerini olumsuz etkileyecek durumların ortaya çıkması halinde bu durum ortadan kaldırılana kadar,

g) (Ek:RG-11/7/2013-28704) Taşınacak özel hastanenin talebinin bulunması halinde, 65 inci maddede belirlenen süreleri aşmamak kaydıyla yeni binasında faaliyete başlayıncaya kadar,

özel hastanenin tamamında valilikçe geçici olarak faaliyet durdurulur ve Bakanlığa bildirilir. (Ek cümle:RG-11/7/2013-28704) (g) bendi kapsamında sahiplik, müdürlüğe tebligat adresi bildirerek hastane binasını boşaltabilir.

(Değişik fıkra:RG-28/9/2011-28068) Kamu görevi olan ve/veya kanunen mesleğini serbest icra etme hakkı bulunmayan tabip ve tabip dışı personelin özel hastanede çalıştırılması durumunda Müdürlükçe, denetim formunda öngörülen sürelerde özel hastanenin faaliyeti geçici olarak durdurulur ve Bakanlığa bildirilir.

(Ek fıkra:RG-11/7/2013-28704) Bina içinde bu Yönetmeliğe uygun olmayan bir değişikliğin tespiti durumunda ilgili bölümün faaliyeti bu Yönetmeliğe uygunluğu sağlanıncaya kadar valilikçe geçici olarak durdurulur.

Ruhsatın geri alınması

Madde 65- (Değişik:RG-11/3/2009-27166)

Denetimlerde tespit edilen eksikliklerin denetim formunda belirlenen süreler içinde giderilmemesi nedeniyle bir kısmında veya tamamında faaliyeti geçici olarak durdurulan hastanede, faaliyet durdurma tarihinden itibaren en geç bir yıl içinde eksiklikler giderilmezse, ruhsat Bakanlıkça askıya alınır. Ruhsatı askıya alınan hastanede eksikliklerin giderilip faaliyete geçilmesi için en fazla bir yıllık ek süre verilir. Bu sürede de hastane faaliyete geçirilemez ise, ek 4 üncü maddedeki planlama hükümleri uygulanır.

Faaliyeti geçici olarak kısmen veya tamamen durdurulduğu halde hasta kabulüne devam edilen özel hastanenin faaliyeti, iki kat süreyle tamamen durdurulur. Faaliyeti iki kat süreyle durdurulan hastanede hasta kabulü yapıldığının tespiti halinde, hastane ruhsatı Bakanlıkça geri alınır. Bu durumdaki hastane tekrar ruhsatlandırılmaz; hastane sahipliği de, iki yıl süreyle ek 4 üncü maddeye göre ilan edilen planlamalardaki yatırımlar için başvuruda bulunamaz.

Özel hastanenin tamamında veya bir kısmında faaliyetin geçici olarak durdurulması veyahut ruhsatın geri alınması söz konusu olduğunda müdürlük tarafından öncelikle mevcut yatan hastalarla ilgili tespit yapılır. Nakli mümkün olmayan hastaların tedavilerinin tamamlanmasından ve nakli mümkün olanların da diğer hastanelere nakillerinden sonra özel hastanenin faaliyeti durdurulur. Bu durumdaki hastanelere yeni hasta kabulü yapılamaz.

(Ek fıkra:RG-11/7/2013-28704) Taşınma amacıyla faaliyetini askıya alan özel hastaneler, başvuru tarihinden itibaren en geç iki yıl içerisinde ön izin belgesi ve ön izin belgesinin alındığı tarihten itibaren ise beş yıl içerisinde ruhsat almak zorundadır.

Yasaklar

Madde 66- (Değişik:RG-21/10/2006-26326)

Bu Yönetmelik kapsamındaki hastane ve kişiler için yasak olan fiil ve davranışlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Özel hastaneler, ruhsat ve faaliyet izin belgesi almadan hizmet veremezler.

b) Özel hastaneler, faaliyet izin  belgelerinde  belirtilen yatak sayılarında Bakanlıktan izin almaksızın değişiklik yapamazlar ve faaliyet izin  belgelerinde  yazılı yatak sayısından fazla hasta yatıramazlar.

c) (Değişik:RG-11/3/2009-27166)  Özel hastaneler, faaliyet izin belgesinde bulunmayan uzmanlık dallarında hasta kabul ve tedavi edemezler.

d) Özel hastane binası içinde geçici veya sürekli olacak şekilde ikamet edilmek üzere yerler ayrılamaz ve ikamet edilemez.

e) Özel hastanelerde, faaliyet izin belgesinde belirtilen uzmanlık dalları haricindeki diğer dallara ait araç ve gereçler bulundurulamaz ve o uzmanlık dallarında hasta kabul ve tedavisi yapılamaz.

f) Özel hastaneler, belirlenen gündelik yatak ücreti dışında bir ücret uygulayamazlar.

g) Özel hastanelerde bulunan eczaneler, amacı dışında faaliyet gösteremezler ve dışarıya ilaç satamazlar.

h) Özel hastane sahibi bir şirket, dernek veya vakıf ise, şirket, dernek veya vakfın  faaliyet alanına  giren diğer işler özel hastanede yapılamaz.

ı)  Özel hastanede herhangi bir faaliyet alanının veya biriminin, yetkisi olmayan kişiler tarafından kullanımı yasaktır. Ayrıca, bulundurulması zorunlu olmayan uzmanlık dallarına ait ve geçici süre ile de olsa kullanılmayan muayene odaları, kesinlikle kapalı ve kilitli tutulur. Bu odaların kapılarındaki tabelalar kaldırılır.

j) Özel hastanelerde, adlarına personel çalışma belgesi düzenlenmeyen tabip ve diğer sağlık personeli çalıştırılamaz.

k) Özel hastanelerde, Bakanlıkça uzmanlık belgesi verilmeyen tabipler uzman olarak ve ilgili mevzuat hükümlerine göre gerekli çalışma  izinleri ile hakları olmayan  tabipler  çalıştırılamaz.

l) Başkasına ait tabip kaşesi, diğer tabip veya personel tarafından hiç bir surette  kullanılamaz.

m) Özel hastanelerin tabelasına veya basılı evrakına; ruhsatlarında yer alan mevcut  isim ve unvanlarının dışındaki diğer isim ve  unvanları  ile  faaliyet izin belgesinde  belirtilen uzmanlık dalları haricinde başka uzmanlık dalı  yazılamaz.

Müeyyideler

Madde 67- Bu Yönetmelikte belirlenen usûl ve esaslara uymayanlar ile yasaklara aykırı hareket edenlere, bu Yönetmelikte öngörülen idarî müeyyideler ile bu Yönetmelikte müeyyide öngörülmemekle birlikte 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanununda müeyyide öngörülen diğer hallerde ise, bu Kanunda ve ilgili diğer mevzuatta belirlenen idarî ve cezaî müeyyideler uygulanır.

Tür değişikliği ve taşınma

Madde 68- (Mülga:RG-23/9/2010-27708)

Özel hastanenin devri

Madde 69- (Değişik:RG-7/4/2011-27898)

Özel hastanelerin bu Yönetmelik kapsamındaki kişilere devri halinde;

a) Taraflar arasında yapılan hastane işletmesinin devrine ilişkin sözleşme aslı veya müdürlük onaylı sureti,

b) Devreden ve devralan şirketlere ait devir sözleşmesi tarihi itibarıyla geçerli olmak üzere imza yetkisine sahip kişilerin imza sirkülerinin yer aldığı belge ve ticaret sicil memurluğundan alınacak faaliyet belgesi,

c) İlgili mevzuatına uygun olarak işletmenin devrine ilişkin devralan ve devreden şirketlerin yönetim kurulu/ortaklar kurulu kararının noter onaylı örneği,

ç) Devreden ve devralan tarafa ait dilekçeler,

ile birlikte devir tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde müdürlüğe başvurulması zorunludur. Devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyeti devreden sorumluluğunda devam eder. Şayet devredenin sorumluluğunda faaliyet gösterilmesi istenmiyor ise, devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyetine ara verilir. Devir işleminin Bakanlıkça onaylanması halinde onbeş işgünü içerisinde 13 üncü maddenin ikinci fıkrasının (h), (ı), (k), (m) ve (n) bentlerinde yer alan devralana ait belgeler ve devralan adına düzenlenmesi gereken sözleşmeler ilgili sağlık müdürlüğüne iletilir.

Ruhsatları geri alınan hastane binalarının yeniden ruhsatlandırılması

MADDE 69/A – (Mülga:RG-11/3/2009-27166)

DOKUZUNCU BÖLÜM

Ek Madde 1 — (Ek:RG-28/05/2004-25475)

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar Bakanlıkça ruhsatlandırılan özel hastaneler, bu Yönetmeliğin;

a) 8 inci ve 9 uncu maddelerine,

b) 20 nci maddesinin ikinci fıkrasına,

c) (Değişik:RG-21/10/2006-26326) 24 üncü maddesinin (e) ve (f) bentlerine,

d) 31 inci maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesine ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan, hasta katlarındaki koridor genişliği hariç olmak üzere iki metre şartına,

e) 34 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesine,

f) (Mülga:RG-21/10/2006-26326)

uymak zorunda değildirler.

Birinci fıkrada belirtilen özel hastanelerden 31 inci maddede öngörülen iki asansörü bulunmayanlar için, sedye ve tekerlekli sandalye taşımaya elverişli bir asansörü mutlaka bulunmak kaydıyla; binada, ikinci asansör yapılmasının statik ve mimari açıdan sakıncalı olduğunun İl Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü ve Belediyece belgelenmesi halinde, ikinci asansör yaptırma zorunluluğu aranmaz.

Bu maddenin birinci fıkrasında bahsedilen özel hastanelerin, 69 uncu maddeye göre devri suretiyle ruhsatlandırılmalarının söz konusu olması halinde de bu maddenin birinci ve ikinci fıkraları uygulanır.

Hasta Hakları

Ek Madde 2 — (Ek:RG-28/05/2004-25475)

Özel hastaneler, hasta hakları ihlalleri ile bunlara bağlı ortaya çıkan sorunların önlenmesi ve gerektiğinde hukukî korunma yollarının fiilen kullanılabilmesi için hasta haklarına dair mevzuatın etkin şekilde uygulanmasına yönelik gerekli tedbirleri alır.

Yetki devri (Ek madde başlığı:RG-11/7/2013-28704)

Ek Madde 3 –(Ek:RG-21/10/2006-26326) (Değişik:RG-11/7/2013-28704)

Bakanlık, özel hastane ruhsatname ve faaliyet izin belgesi işlemlerini valiliklere devredebilir.

Sağlık kurum ve kuruluşlarının planlanması

Ek Madde  4 – (Ek:RG-15/2/2008-26788) (Değişik:RG-11/7/2013-28704)

Bakanlıkça aşağıdaki amaçlar doğrultusunda, faaliyetine ihtiyaç duyulan sağlık kurum ve kuruluşları ile bunlara ait sağlık insan gücü, tıbbi hizmet birimleri ve nitelikleri ile teknoloji yoğunluklu tıbbi cihaz dağılımı alanlarında kamu ve özel sektörü kapsayacak şekilde planlama yapılır:

a) Sağlık hizmetlerinin, demografik yapı ve epidemiyolojik özellikler de göz önünde bulundurulmak suretiyle kaliteli, hakkaniyete uygun ve verimli şekilde sunulması,

b) Sağlık kurum ve kuruluşlarının hizmet kapasiteleri, sağlık insan gücü ile çağdaş tıbbi bilgi ve teknolojinin ülke düzeyinde dengeli dağılımının sağlanması,

c) Koruyucu sağlık ve acil sağlık hizmetleri gibi işbirliği halinde hizmet sunumunun gerekli olduğu alanlarda uygun kapasitenin oluşturulması,

ç) Kaynak israfı ve atıl kapasiteye yol açılmaması.

Bakanlıkça, planlama kapsamında lisanslandırılacak sağlık hizmetleri ve sağlık tesisleri belirlenir ve işlemler 30/11/2012 tarihli ve 28483 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sağlık Hizmetleri Lisans Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde yürütülür.

Özel hastanenin kalite ve verimliliğini artırmak amacıyla izin verilebilecek hususlar

EK MADDE 5 – (Ek:RG-11/3/2009-27166)

Kalite ve verimliliği artırmak amacıyla Bakanlıkça, ek 4 üncü maddedeki planlamadan istisna olarak ruhsatlı hastanelere aşağıdaki hususlarda izin verilebilir:

a) (Değişik:RG-23/9/2010-27708) Mevcut kadrolu ve kadro dışı geçici çalışan her bir tabip için poliklinik muayene odası oluşturulabilir. Bu amaçla eksik olan poliklinik odası eklenebilir.

b) Toplam hasta yatak sayısı, mevcut kadrolu uzman tabip sayısının üç katından az olan hastanelere bu orana ulaşmak üzere yatak eklenebilir.

c) Mevcut uzman tabipler tarafından kullanılmak ve uzmanlık dallarıyla ilgili olmak kaydıyla tıbbî hizmet birimleri ve alanlar ile cihazlar eklenebilir. Teknoloji yoğunluklu tıbbî cihazlardan eklenmesine izin verilecek olanlar, Planlama ve İstihdam Komisyonunun görüşü alınarak belirlenir. 11/3/2009 tarihine kadar kurulmuş ve işletilmekte olan teknoloji yoğunluklu tıbbî cihazlar, başka bir özel hastanede veya tıp merkezinde kullanılmak üzere devredilebilir.

d) 11/3/2009 tarihine kadar ruhsatlandırılmış müstakil laboratuvarlardan hizmet alınarak hastane bünyesinde laboratuvar kurdurulabilir.

e) Ayrıca;

1) (Değişik:RG-14/1/2011-27815) (Değişik birinci cümle:RG-7/4/2011-27898) Tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar, 1219 sayılı Kanunun 12 nci maddesine uygun olmak kaydıyla kadrolu olarak çalıştıkları özel hastane veya tıp merkezi dışında en fazla iki özel sağlık kuruluşunda kadro dışı geçici çalışabilirler. Diğer sağlık çalışanları en fazla bir diğer özel sağlık kuruluşunda görev alabilir. Bu çalışma gün ve saatleri personelin sözleşmelerinde açıkça belirtilir. Kadro dışı geçici çalışma, sağlık kuruluşunun kadro sayısının artırılması olarak kabul edilmez. Bu şekilde çalışan tabip/uzmanların, kadrolu olarak çalışması sona ermesi halinde kadro dışı geçici çalışma belgesi altmış gün sonra iptal edilir.

2) (Değişik:RG-11/7/2013-28704) Ücretli veya ücretsiz izinli sayılarak yurtdışına gönderilen kamu görevlisi tabipler ile ilgili mevzuattan kaynaklanan yükümlülükleri bulunan tabipler hariç olmak üzere, yurtdışında en az iki yıl süreyle mesleğini icra eden tabipler, yurtdışından döndükten sonra Türkiye’de çalışmak üzere tercih edecekleri özel hastanede bir kereye mahsus olmak üzere planlama hükümlerinden istisna tutularak meslek icra edebilir ve uzmanlık dalları faaliyet izin belgesine eklenerek çalışabilir.

3) (Değişik:RG-14/1/2011-27815) Yaş haddinden veya kadrosuzluk nedeniyle emekli olan veyahut emekliye ayrıldıktan sonra yaş haddine ulaşmış olan tabip veya uzmanlar, faaliyet izin belgesine uzmanlık dalı ilavesi yapılarak özel hastanede kadro dışı geçici çalışabilir. Bu tabip veya uzmanın bulunduğu kuruluştan ayrılıp başka bir kuruluşa başlamak istemesi halinde de aynı şekilde çalışmasına izin verilir.

f) (Değişik:RG-23/9/2010-27708) Özel hastanenin ruhsatında kayıtlı uzmanlık dallarında kadrolu çalışanlardan yan dal veya iki ayrı uzmanlığı olan tabipler, bulunduğu hastanede kadrolu çalıştıkları uzmanlık dalı dışındaki uzmanlık dalında da çalışabilirler. Bu durumda, her iki uzmanlık dalı da faaliyet izin belgesine işlenir. Bu şekilde çalışan tabibin hastaneden ayrılması halinde, altmış gün içinde geçici olarak çalışılan uzmanlık dalında uzman tabip bulunamaz ise bu uzmanlık dalı faaliyet izin belgesinden çıkarılır.

g) (Değişik:RG-23/9/2010-27708) Sağlık durumu aciliyet arz eden ve/veya başka kuruma sevki tıbben riskli olan hastalar için, tedavisini üstlenen tabibin talebi üzerine tıbbi görüş, destekleyici ve tamamlayıcı hizmet veya yardım alınması için konsültasyon hizmetine ihtiyaç duyulan dalda o ildeki öncelikle özel sağlık kurum/kuruluşlarındaki kadrolu hekimlerden olmak üzere konsültan hekim davet edilebilir. Konsültan hizmet bedeli hastane tarafından hizmet sunan kuruma ödenir. Bu şekilde hastaneye davet edilen konsültan hekimlerin isimleri ve uzmanlık dalları hakkında mesul müdür tarafından en geç beş iş günü içinde müdürlüğe bilgi verilir. Konsültan hizmetine sürekli ihtiyaç duyulan uzmanlık dallarında bu fıkranın (e) bendinin (1) numaralı alt bendi kapsamında hekim çalıştırılabilir.

h) (Değişik:RG-27/5/2012-28305) Özel hastanede görev yapan bir uzman hekimin ayrılması halinde, aynı dalda uzman hekim süre kaydı aranmaksızın istihdam edilir. Ayrılan hekimin uzmanlık dalında kamu hizmetinde aksama olması halinde kuruluşun kadro hakkı saklı kalmak kaydıyla bu kadroya hekim başlayışı en fazla bir yıl süreyle geçici olarak Bakanlıkça durdurulabilir.⁽¹⁾

ı) (Ek:RG-23/9/2010-27708) (Değişik birinci cümle:RG-7/4/2011-27898) 1219 sayılı Kanunun 12 nci maddesine uygun olmak kaydıyla mesleğini serbest olarak icra eden hekimler muayenehanesine müracaat eden hastalarının teşhis ve tedavisini özel hastanelerde yapabilirler. Bu durumda hastalar, hastanedeki tedavi masraflarının kendileri tarafından karşılanacağı hususunda bilgilendirilir. Bu hekimlere hizmet sunan hastanenin mesul müdürü her ay sonu itibariyle tedavi edilen hasta sayısı ve hekim ismini müdürlüğe bildirir. Ayrıca bu şekilde tedavi gören hastalara ayrıntılı fatura düzenlenir.

i) (Ek:RG-23/9/2010-27708) Hekimlerin başka bir ildeki hastanede kadro dışı geçici çalışma kapsamında hizmet vermek istemeleri halinde;

1) Hizmet verilecek hastanenin tıbbi ve fiziki şartları ile personel özelliklerinin uygun olması,

2) Tedavi edilen hastaların sonraki bakım ve destek hizmetlerinin aksatılmaması,

3) Kadrolu çalıştıkları hastane ve hizmet sunacakları hastane ile olan sözleşmelerinde bu durumun açıkça belirtilmesi,

zorunludur.

j) (Ek:RG-23/9/2010-27708) (Değişik:RG-30/10/2011-28100) Kamu görevinden istifa ederek boş bulunan özel hastane kadrosunda çalışacak tabip ve tabip dışı sağlık personeli ile özel hastaneden ayrılarak kamu sağlık kurum ve kuruluşlarında çalışacak tabip ve tabip dışı sağlık personeli ayrılacağı ve başlayacağı kurum/kuruluşta planlama yapılabilmesi için, otuz gün önceden ayrılacakları kurumun/kuruluşun bulunduğu ildeki müdürlüğe bildirimde bulunur.

k) (Ek:RG-27/5/2012-28305) Özel hastane, Bakanlıkça izin verilmesi kaydıyla yabancı hekim ve hekim dışı sağlık meslek mensubu çalıştırabilir. Ancak bu şekilde verilecek izin, hastaneye planlama kapsamında cihaz ve ünite ekleme hakkı vermez. Bu bent doğrultusunda yapılacak başvurular 22/2/2012 tarihli ve 28212 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yabancı Sağlık Meslek Mensuplarının Türkiye’de Özel Sağlık Kuruluşlarında Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik çerçevesinde yürütülür.

l) (Ek:RG-27/5/2012-28305) Diyaliz merkezleri ve üremeye yardımcı tedavi merkezlerinde ilgili mevzuatı uyarınca kadrolu çalışan uzman hekimler, 1219 sayılı Kanunun 12 nci maddesine uygun olmak kaydıyla özel hastanede kadro dışı geçici çalışabilirler.

m) (Ek:RG-11/7/2013-28704) Uzman tabip kadro sayısı on beş ve üzerinde olan özel hastaneler, sağlık turizmi kapsamında yabancı uyruklu hastalara yönelik hizmet sunmak amacıyla, aynı il sınırları içerisinde olmak ve birden fazla olmamak kaydıyla, yalnızca kadrosunda bulunan uzman tabiplerin görev yapabileceği muayene ve kontrol birimi kurabilir. Kadrolu uzman tabip sayısı 15 ila 50 arasında olan hastanelerin açacakları birimlerde en fazla iki; 51 ila 100 arasında olanlarda en fazla üç ve kadrolu uzman tabip sayısı 100 üzerinde olan hastanelerin açacakları birimlerde ise en fazla dört uzman tabip görev yapar. Bu birimde ilgili mevzuatında düzenlenen muayenehane fiziki şartlarının bulunması ve yalnızca muayenehane kapsamında yapılabilecek teşhis ve kontrol işlemlerinin yapılması zorunludur. Muayene ve kontrol birimi açma başvuruları hastanenin bulunduğu il müdürlüğüne yapılır. Müdürlükçe, açılması uygun görülen birim ve adresi hastanenin faaliyet izin belgesine ve Sağlık Kuruluşları Yönetim Sistemine (SKYS) işlenir.

Birinci fıkranın (d) bendine göre hastane bünyesinde kurulan laboratuvarın sorumluluğu hizmet alınan kuruluşun laboratuvar uzmanı tarafından yürütülür, hastane kadrosunda ayrıca ilgili dalda laboratuvar uzmanı çalıştırılmaz.

Birinci fıkranın (e) bendine göre çalıştırılan uzman tabipler ayrılır ise, yerlerine bu bendde belirtilen statülerdeki tabipler alınabilir. Bu bend uyarınca uzmanlık dalı ilavesi yapılmış ise, altmış gün içinde bendde belirtilen statülerde tabip bulunamaması halinde uzmanlık dalı faaliyet izin belgesinden çıkarılır.

Birinci fıkrada belirtilen hususlar için, imar mevzuatına göre binada esaslı tadilata gidilmesi veya ek bina yapılması gerekiyorsa, 9 uncu madde uyarınca ön izin alınır. Bunların mevcut binada esaslı tadilat gerektirmemesi halinde sadece, tadilata başlanmadan önce tadilat projesinin Bakanlıkça onaylanması gerekir.

15/2/2008 tarihi ile 11/3/2009 tarihine kadar geçen sürede kadrolu tabibi olmadığından uzmanlık dalı faaliyet izin belgesinden çıkarılan hastaneler için söz konusu dalda kadrolu tabip bulunur ise, bu uzmanlık dalı yeniden faaliyet izin belgesine işlenir.

(Ek fıkra:RG-7/4/2011-27898) (Değişik fıkra:RG-27/5/2012-28305) Bakanlıkça yapılacak uzman hekim planlaması çerçevesinde ilan edilecek dönemlerde ve belirlenen uzmanlık dallarına göre özel hastanelere ek kadro verilebilir. Bu kadrolar, kamu ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarında uzmanlık dallarına göre mevcut uzman hekim sayıları, bunların kamu ve özel sektördeki oransal dağılımları, özel hastanelerin yatak kapasiteleri ve doluluk oranları, ameliyathane, yoğun bakım ve özellikli üniteleri ile bu birimlerin verimliliği, ilgili alanda ve bölgedeki ihtiyaç çerçevesinde ve hizmet biriminin devamlılığı için gerekli asgari kadro talepleri dikkate alınarak, Planlama ve İstihdam Komisyonunun görüşü alınmak suretiyle belirlenir. Ek kadroların dağıtımına ilişkin bilgiler ilan metninde ayrıca belirtilir.

Planlama ve istihdam komisyonu

EK MADDE 6 – (Ek:RG-11/3/2009-27166)

Ek 4 üncü maddeye göre yapılacak planlamaların ilandan önce değerlendirilmesi, planlama çerçevesinde yürütülen uygulamalara yapılacak itirazların değerlendirilmesi ve Bakanlıkça ihtiyaç duyulacak diğer konularda görüş alınması amacıyla Planlama ve İstihdam Komisyonu oluşturulur.

(Değişik fıkra:RG-27/5/2012-28305) Komisyon, Bakanlık Müsteşarı veya görevlendireceği bir yetkili başkanlığında: Genel Müdürlük, Bakanlık Hukuk Müşavirliği, Strateji Geliştirme Başkanlığından birer üye ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Türkiye Sağlık Kurumları Meclisinden iki üyeden kurulur.

(Değişik fıkra:RG-27/5/2012-28305) Komisyona, yükseköğretim, planlama ve sosyal güvenlik uygulamaları ile ilgili konular için ilgili kurumlardan üye davet edilebilir.

İkinci fıkranın (c) ilâ (f) bentlerinde belirtilen Komisyon üyeleri, kendi yerlerine Genel Müdür Yardımcısı veya Daire Başkanı seviyesinde bir yetkili görevlendirebilirler.

Komisyon, çalışmalarına ve görüşlerine esas olmak üzere uygun gördüğü ilgili kurumlardan veya kişilerden görüş veya rapor isteyebilir.

Toplantı daveti, toplantı tarihi, yeri ve gündemi ile birlikte en az beş iş günü öncesinden üyelere yazılı olarak bildirilir.

Komisyon, salt çoğunluk ile toplanır ve çoğunlukla karar alır.

Komisyonun kararları, tutanak haline getirilir ve toplantıya katılan üyelerce imzalanır. Karara muhalif olanlar, şerh koymak suretiyle kararları imza ederler. Muhalif görüş gerekçesinin, karar altında veya ekinde belirtilmesi zorunludur.

Komisyonun sekreterya hizmetlerini Genel Müdürlük yürütür.

Planlama çerçevesinde yürütülen uygulamalara yapılacak itirazların Komisyon tarafından değerlendirilmesi sırasında, itiraz sahibi veya yetkili temsilcisi davet edilerek dinlenebilir.

Bakanlığa gönderilecek bilgiler

EK MADDE 7 – (Ek:RG-11/3/2009-27166)

Bu Yönetmelik uyarınca müdürlükçe yapılan işlemlere dair bilgiler ile Bakanlıkça istenilen bilgiler, icmal tabloları halinde veya Bakanlığın belirlediği formata uygun şekilde elektronik sistem üzerinden aylık olarak Bakanlığa gönderilir.

Vakıf üniversiteleri ile özel hastane işbirliği

EK MADDE 8 – (Ek:RG-7/4/2011-27898)

Yükseköğretim Kurulunun uygun görüşüyle vakıf üniversitelerinin, ilgili mevzuatı gereğince gerekli izinleri alması ve tıp fakültelerinin bulunduğu ildeki asgarî 150 yataklı olması kaydıyla en fazla iki özel hastane ile işbirliği yapılması halinde bu hastanelere planlamadan istisna olarak, üniversite anabilim dalı ve bilim dalı yapılanmasına uygun yeterli altyapının oluşturulması halinde uzmanlık dalı ilavesi ve sadece üniversiteden görevlendirilmiş doçent ve profesör unvanlı öğretim üyelerine olmak (Ek ibare:RG-11/7/2013-28704) ve sadece işbirliği yapılan hastanede çalışmak üzere hastane toplam yatak sayısının ½’ si oranına kadar ek kadro tahsis edilir. Bu uzmanlık dallarının gerektirdiği tıbbi hizmet birimleri, teknoloji yoğunluklu tıbbi cihazlar kurdurulabilir. Özel hastaneye tahsis edilen bu kadrolar ve uzmanlık dalları ile tıbbi hizmet birimleri ve teknoloji yoğunluklu tıbbi cihazlar, işbirliğinin sona ermesi halinde hastane hekim kadrosu ve faaliyet izin belgesinden düşülür.

Aynı ilde ve aynı sahiplikte olan birden fazla özel hastanenin toplamda 200 yatağa ulaşması halinde bu hastaneler birinci fıkra kapsamında değerlendirilir.

Sağlıkla ilgili diğer kuruluşlar

EK MADDE 9 – (Ek:RG-24/6/2011-27974)

Ağız ve diş sağlığı hastanesi, geriatrik tedavi merkezi, klinik konukevi ile turistin sağlığı kapsamında konaklama tesislerinde kurulan sağlık kuruluşları, sağlıkla ilgili diğer kuruluşlar olarak değerlendirilir. Bu kuruluşlar, türleri ve aşağıda belirtilen hususlar dikkate alınarak Bakanlıkça ruhsatlandırılır.

a) Ağız ve diş sağlığı hastanesi: Genel diş hekimliği hizmetlerinin yanında diş hekimliğinin en az dört uzmanlık dalında hizmet sunan, genel anestezi imkânları ile girişimsel işlem yapmaya müsait ameliyathanesi, ağız ve diş sağlığı hizmetlerine yönelik mesai dışı hastaların kabulüne uygun ayrı bir müdahale bölümü, tedavi gören hastaların aciliyet durumlarında kullanılmak üzere içerisinde acil müdahale seti olan bir müdahale odası ile asgari dört hasta yatağı bulunan yataklı sağlık tesisleridir. Hasta yatağı bulunan bölümde yirmi dört saat hizmet sunulur.

14/10/1999 tarihli ve 23486 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ağız ve Diş Sağlığı Hizmeti Sunulan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik kapsamında uygunluk belgesi olan ağız diş sağlığı merkezlerinden, kadrosunda asgari yirmi diş hekimi/uzmanı ile bir anestezi uzmanı bulunanlar birinci paragrafta yer alan şartları oluşturmak kaydıyla, planlamadan istisna olarak ağız ve diş sağlığı hastanesine dönüşebilirler.

b) Klinik konukevi: Hastaların tedavi sonrası kontrol ve yaşam alışkanlıklarının düzenlenmesi veya risk grubu kişilere ulaşım zorlukları gibi nedenlerle hastane hizmeti alacakları döneme kadar daha az yoğunluktaki bakım hizmetleri ile hastanede günübirlik tedavi (ayaktan kemoterapi tedavisi ve diyaliz gibi) alan kişilere daha az yoğunlukta bakım ve sağlık hizmetlerinin sunulduğu, sadece hasta ve/veya refakatçilerinin kalabildiği sağlık kuruluşlarıdır. Klinik konukevleri, rutin veya turistik konaklama tesisi gibi hizmet veremez. Klinik konukevlerinde ameliyathane ve yoğun bakım ünitesi bulundurulmaz. Ancak klinik konukevleri bu Yönetmelik ve ilgili diğer mevzuatta hastaneler için öngörülen fiziki bina şartlarını bulundurmak zorundadır.

Kültür ve Turizm Bakanlığından belgeli en az 4 yıldızlı konaklama tesisleri de klinik konukevi olarak hizmet vermek üzere kiralanabilir veya satın alınabilir. Bu hallerde 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 34 üncü madde hükümleri uygulanır. Ancak 2634 sayılı Kanun kapsamında ilan edilen Kültür Turizm Koruma ve Gelişim Bölgeleri, Turizm Alan ve Merkezlerinde turizme ayrılan yerlerde, klinik konukevleri oluşturulamaz. Bu suretle açılacak klinik konukevleri de bu Yönetmelikteki ve ilgili diğer mevzuatta hastaneler için öngörülen fiziki bina şartlarını bulundurmak zorundadır.

Klinik konukevleri, bir hastaneye bağlı olarak kurulur ve faaliyetleri bağlı bulundukları hastanenin sorumluluğunda düzenlenir. Klinik konukevlerinden hizmet almak için müracaat eden hastaların hastane tedavisinin tamamlanmış ve günübirlik/ayaktan tedavi programına alınmış olması gerekir. Bu tesislerde rehabilitasyon hizmeti sunulması amacıyla kurulacak üniteler ayrıca ruhsatlandırılır.

Klinik konukevleri, asgari olarak aşağıdaki özelliklere sahip olmalıdır:

1) Bu Yönetmelikte belirtilen ulaşım ve hastanenin parselinde ve imar mevzuatına uygun ek bina olarak acil durumlarda hasta nakline uygun düzenlemeleri bulunmak kaydı ile yapılmasına izin verilir. Bu kuruluşların aynı il içinde olmak kaydıyla hastanenin bulunduğu parselden farklı bir parselde kurulmasına da izin verilebilir.

2) Bu binalarda hizmet verilmesi düşünülen hastalık gruplarına uygun eğitim ve günübirlik/ayaktan tedavi alanları ile sosyal alanlar bulunur.

c) Geriatrik tedavi merkezi: Yaşlılıkta gelişen hastalıkların tanı ve tedavisi, rehabilitasyonu ile beraberinde bakım hizmetlerinin sunulmasına yönelik olarak kurulan sağlık kuruluşlarıdır. Bu kuruluşun kadro ve kapasitesi, Bakanlıkça yapılan planlama çerçevesinde belirlenir.

Yaşlı hastalara multidisipliner yaklaşımla hizmet sunulabilmesi amacıyla, hastane bünyesinde veya hastaneye bağlı olarak kurulabilir. Bu Yönetmelikte belirlenen şartlara uygun binalarda hizmet sunabilir.

Bu maddede hüküm bulunmayan hallerde öncelikle ilgili mevzuat hükümleri uygulanır. Bakanlık uygulamaya yönelik hususlarla ilgili alt düzenlemeler yapmaya yetkilidir.

Konaklama tesislerinde sunulacak sağlık hizmetleri

EK MADDE 10 – (Ek:RG-24/6/2011-27974) (Değişik:RG-11/7/2013-28704)

Beş yüz yataktan fazla yatağa sahip Kültür ve Turizm Bakanlığından belgeli konaklama tesislerinde, sağlık ünitesi kurulması zorunludur. Sağlık ünitesi açılması zorunlu olmayan konaklama tesislerinde işleteninin talebi halinde sağlık ünitesi kurulabilir.

a) Bulunduğu ilde özel hastaneye bağlı kurulacak ünite, bu kuruluşun kadro ve kapasitesi kullanılarak planlamadan istisna olarak açılabilir.

b) Özel hastaneye bağlı kurulacak sağlık ünitesi, konaklama tesislerinde konaklayan kişilerin ani gelişen sağlık problemlerinde ve acil durumlarda müdahale, muayene ve sevk işlemlerinin düzenlenmesi amacıyla kurulan ünitedir. Bu üniteler, konaklama tesisinde acil hasta transferine uygun, kolay erişilebilir bir bölümde kurulur. Ayrıca bu üniteler; ilaç, malzeme, tıbbi donanım ve yapılacak tıbbi işlemler açısından 15/2/2008 tarihli ve 26788 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelikte muayenehaneler için belirlenen asgari özellikleri ve muayenehaneler için öngörülen muayene odası şartları sağlanır.

c) Konaklama tesisleri bünyesindeki sağlık ünitelerinde tam zamanlı çalışan asgari bir sağlık personeli bulunur.

ç) Özel hastane birden fazla konaklama tesisinde sağlık ünitesi açabilir. Ancak ünite kurulacak tesis sayısı özel hastanenin kadrolu hekim sayısını geçemez. Bu ünitelerde çalışacak personelin isimleri ve çalışma programları ilgili sağlık müdürlüğüne bildirilir. Müdürlük tarafından, bildirilen personeller için çalışacakları birimlere göre ayrıca çalışma belgesi düzenlenir. Çalışma belgeleri sağlık ünitesinde görülecek bir yere asılır. Bu birimlerde çalışan hekim, ilgili mevzuata uygun olmak kaydıyla aynı zamanda iş yeri hekimliği de yapabilir.

d) Bir özel hastaneye bağlı olarak işletilen sağlık ünitelerinin tüm faaliyetlerinden bağlı oldukları özel hastane sorumludur.

Kültür ve Turizm Bakanlığından belgeli konaklama tesisinin bulunduğu ildeki özel hastaneler kendi kadro ve kapasitesini kullanarak sadece akut tedavisi tamamlanmış konaklama tesisinde konaklayan kişilere yönelik olmak kaydıyla fizik tedavi ve rehabilitasyon veya obeziteyle mücadele, onkoloji ve diyabet hastalarına yönelik koruyucu ve destekleyici nitelikte birim açabilir. Bu birimleri açma başvuruları ilde bağlı olacağı özel hastanenin mesul müdürünce müdürlüğe yapılır ve faaliyetlerinden bağlı oldukları özel hastane sorumludur.

Konaklama tesisleri bünyesinde kurulacak özel hastaneye bağlı birimde aşağıdaki hususlar dikkate alınır:

a) Bu birimler, ilgili mevzuatta yer alan müessese veya poliklinik fiziki ve tıbbi donanım şartlarını sağlamak, ilgili hekim gözetimi ve kontrolünde bulunmak zorundadır.

b) Kurulması talep edilen birim ile ilgili olarak mesul müdür, işletmecinin konaklama tesisi yatırımı için Kültür ve Turizm Bakanlığına müracaat ettiğine dair bir belgeyle birlikte Bakanlıktan izin talep eder.

c) Bakanlıktan alınan izin belgesi üzerine mesul müdür, birimi hazırlar ve faaliyet izin belgesi için müdürlüğe başvurur. Müdürlükçe faaliyet izin belgesi düzenlendikten sonra işletmeci, Kültür ve Turizm Bakanlığına bu birimin turizm işletme belgesi kapasitesine alınması için başvurur.

ç) Konaklama tesislerindeki birimlerin çalışma saatleri, tesisin çalışma programı ve saatleriyle uyumlu olarak düzenlenir. Acil durumlar için hasta nakline uygun düzenlemeler yapılır.

d) Bu birimler konaklama tesisi dışına veya başka bir konaklama tesisine taşınamaz.

Konaklama tesislerinde sunulacak sağlık hizmetlerine yönelik diğer hususlarda ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Geçici Madde 1- (Değişik:RG-11/7/2013-28704)

11/6/2009 tarihi itibariyle Bakanlığa başvuru yapmış olmak kaydıyla, 15/2/2008 tarihi öncesinde parsel imar planlarında sağlık alanına çevrilmiş veya çevrilme işlemleri başlatılmış ve ilgili belediyeden hastane yapı ruhsatı alarak hastane inşaatına başlamış olanların başvuruları, Planlama İstihdam Komisyonuna sunulur. Komisyonca, hizmet verilecek uzmanlık dalları ve kapasitelerinin belirlenmesinden sonra bu hususlar ile geçici 7 nci maddedeki muafiyetler de dikkate alınarak yapılacak proje incelemesine göre bu Yönetmeliğe uygun bulunanların ön izin işlemleri başlatılır.

Yürürlükten kaldırılmış olan geçici 6 ncı madde kapsamında ön izin belgesi almış olanlar, ek 4 üncü maddeden muaf olup bu muafiyet ön izne esas projelerindeki kapasite ve belgeleriyle sınırlıdır. Bu fıkra kapsamında ön izin alanlar, ön izne esas projelerindeki kapasiteleriyle sınırlı olmak ve üçüncü fıkrada öngörülen sürelerde ruhsatname almak kaydıyla aynı il içerisinde bu Yönetmeliğe uygun başka bir alana ön iznini taşıyabilir.

Geçici 8 inci madde, yürürlükten kaldırılan geçici 6, geçici 9 ve geçici 12 nci maddeler uyarınca Bakanlıkça uygun bulunmak suretiyle ön izin işlemleri devam edenler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç iki yıl içerisinde ön izin belgesini almak ve ön izin tarihinden itibaren ise beş yıl içerisinde ruhsat almak zorundadır. Bakanlıktan ön izin alanlar ile ön izin aldıktan sonra süresinde ruhsat alamayanlar ve süre nedeniyle ön izin iptali yapılanlar ise bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş yıl içerisinde ruhsat almak zorundadır.

Özel hastaneler, 31/12/2013 tarihi bitimine kadar, uzman kadroları ile planlama kapsamındaki merkezleri başka özel hastaneye devredebilir veya özel hastaneler kendi aralarında karşılıklı olarak uzmanlık dalı değişimi yapabilirler. Ancak başka bir ildeki özel hastaneye kadro devri ve karşılıklı olarak uzmanlık dalı değişimi, Planlama ve İstihdam Komisyonunun görüşü alınarak Bakanlıkça uygun bulunması halinde yapılabilir. Kadro devri iş ve işlemleri, müdürlükçe Sağlık Kuruluşları Yönetim Sistemi üzerinden sonuçlandırılır ve Genel Müdürlüğe bildirilir. 31/12/2013 tarihinden sonra planlama kapsamındaki merkezlerin devri ile kadro devri ve değişimi yapılamaz. Devir alınan kadrolar sebebiyle ünite, birim, yatak artırımı ile planlama kapsamındaki cihaz ilavesi hakkı elde edilmiş ise bu kadroların 31/12/2013 tarihine kadar yeniden devri halinde, hastane bu kadrolardan doğan haklarından vazgeçmiş sayılır ve bu haklar düşer.

Sağlık Hizmetleri Lisans Yönetmeliği hükümleri uyarınca lisans verilenler hariç olmak üzere ön izin verilenler, başvuru tarihinden itibaren en geç iki yıl içerisinde ön izin belgesi ve ön izin belgesinin alındığı tarihten itibaren ise beş yıl içerisinde ruhsat almak zorundadır.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce son bir yıl içerisinde en az altı ay konaklama tesisinde çalıştığını belgeleyen fakat başka herhangi bir sağlık kuruluşu kadrosunda bulunmayan hekimler, bu madde kapsamında konaklama tesisi bünyesinde kurulacak sağlık kuruluşu veya sağlık ünitesinde bir defaya mahsus olmak üzere çalışabilir. Bu hekimler ilgili sağlık kuruluşuna ilave kadro hakkı vermeyip kadro dışı geçici statüde değerlendirilir. 

Ruhsatlı hastane binalarının uyumu ve mimari proje değerlendirmeleri (Ek madde başlığı:RG-27/5/2012-28305)

Geçici Madde 2– (Değişik:RG-27/5/2012-28305)

Bakanlıkça ruhsatlandırılan özel hastanelerden bu Yönetmelikteki yer seçimi ve bina şartlarını sağlayamayanların, uygunsuz olan durumlarını tespit etmek, uygunsuzluklarını yerinde veya taşınarak giderecek olanlara gerekli süreyi belirlemek ve Bakanlığa sunmak üzere valilikçe, il sağlık müdür yardımcısı başkanlığında, ilgili belediye imar müdürlüğünden bir temsilci, bir mimar, gerek görülmesi halinde il sağlık müdürlüğü kadrosundan bir avukat ve diğer teknik personelin bulunduğu bir komisyon görevlendirilir. Komisyon her bir hastane için yapmış olduğu çalışmayı ve önerilen uyum süresini gerekçeleriyle birlikte Bakanlık onayına sunar. Uyum süresi yedi yılı geçemez.

Bakanlık, taşınması veya yeniden yapımı gereken her bir hastane için mümkün olabilecek teşvik edici hususları da değerlendirerek belirlenen süreyi onaylar.

Bu madde kapsamındaki hastaneler, uyum süresi içinde aşağıdaki esaslar çerçevesinde faaliyet gösterir.

a) 15/2/2008 tarihinden önce kullanmakta oldukları binalarından Bakanlık kayıtlarına girmemiş olanlar ile belediye onaylı projesi bulunmayanların, mevcut durumlarını gösteren projeleri Bakanlıkça incelenir ve denetimlerde kullanılmak üzere Bakanlıkça onaylanır. Bu binalar nedeniyle hastanenin mevcut kapasitesi dışında birim ilavesi talebinde bulunulamaz,

b) Yönetmelik şartlarını sağlayamayan binalarının;

1) Yapı kullanma izin belgesi bulunmalı veya binanın kullanılabileceğine dair ilgili belediye tarafından düzenlenmiş belgesi bulunmalıdır.

2) Yangın ve deprem yönünden uygunluğunun ilgili kurum tarafından belgelenmesi gereklidir.

3) Mevcut durumlarının dışında proje değişikliğine neden olabilecek tadilatlarına izin verilmez. Ancak, Bakanlıkça talep edilebilecek küçük çaplı ve uygulanması mümkün tadilatlar yapılabilir. Bu durumda, yangın ve deprem yönünden uygunluğu sağlamak kaydıyla, mimari projedeki değişikliklerin Bakanlıkça onaylı son proje üzerinde çizilmesine izin verilir.

(Ek fıkra:RG-11/7/2013-28704) Bu madde kapsamındaki özel hastaneler, talep etmeleri halinde uyum süresince hastanenin tamamında faaliyetlerini askıya alabilirler. Ancak bu hastaneler en fazla dört yıl süreyle, yalnızca ek-13’te belirtilen belgeleri sağlamak kaydıyla bu Yönetmelikte ruhsatlandırılmış hastaneler için öngörülen muafiyet şartları da dahil olmak üzere fiziki şartları taşıyan aynı il içerisindeki başka bir binada mevcut kadro ve kapasiteleriyle faaliyet gösterebilir. Bu hastanelerin mimari projesi müdürlükçe onaylanarak en fazla dört yıl süreliğine geçerli olmak üzere, ruhsat harcı alınmaksızın müdürlükçe geçici ruhsatname ve geçici faaliyet izin belgesi düzenlenir.

(Ek fıkra:RG-11/7/2013-28704) Dördüncü fıkra kapsamında bulunmayan hastaneler talep edilmesi halinde en fazla dört yıl süreyle mevcut kadroları ile Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelikte yer alan poliklinik ve/veya laboratuvar fiziki şartları ile tıbbi donanımı sağlamaları kaydı ile aynı il içerisinde ayakta teşhis ve tedavi hizmeti sunabilir. Bu hastanelere en fazla dört yıl süreyle geçerli olmak üzere, ruhsat harcı alınmaksızın müdürlükçe geçici ruhsatname düzenlenir.

(Ek fıkra:RG-11/7/2013-28704) Bu madde kapsamında hastanenin tamamında faaliyeti askıda bulunan hastaneler mevcut kadrolarını en fazla dört yıl süreyle başka özel hastanelere geçici olarak kullandırabilirler.

Geçici Madde 3 ––(Mülga:RG-28/05/2004-25475) (Yeniden düzenleme:RG-21/10/2006-26326) (Mülga:RG-11/7/2013-28704)

Geçici Madde 4 – (Ek:RG-21/10/2006-26326) (Mülga:RG-11/7/2013-28704)

Geçici Madde 5 – (Ek:RG-21/10/2006-26326)

Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar ;

a) Bakanlıkça ruhsatlandırılmış olan özel hastanelerin Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin (e) ve (f) bentleri ile  25 inci maddesinin  (e)  bendine,

b) Ön izin almış veya ön izin başvurusu Bakanlığa intikal etmiş olan özel hastaneler Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin (e) bendi ile  25 inci maddesinin  (e) bendine,

c) Yoğun bakım ve hasta yatağı olarak  toplam on yatağı bulunan  ön izin almış veya ruhsatlı hastaneler,  bu Yönetmelikle öngörülen en az on hasta yatağı olma şartına,

uyma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Ayrıca,Yönetmeliğin yürürlükten kaldırılan 10 ncu maddesinin son fıkrası ile öngörülen hakları saklıdır.

Ön izin başvuruları ve ruhsatlı hastaneler

Geçici Madde 6 – (Ek:RG-15/2/2008-26788) (Mülga:RG-11/7/2013-28704)

İstisnalar

Geçici Madde 7 – (Ek:RG-15/2/2008-26788)

Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle ruhsatlı olan hastaneler, ön izin almış ve ön izin işlemleri devam eden müracaatlar bakımından, bu Yönetmelik ile değiştirilen aşağıdaki maddeler uygulanmaz:

a) Genel hastane ise, 6 ncı maddenin (b) ve (c) bendleri,

b) Dal hastanesi ise, 7 nci maddenin (a), (b) ve (c) bendleri,

c) Hastane için ilgili mevzuata göre ayrılmış otopark bulunduğunun belgelenmesi şartıyla, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının (b) bendindeki, “otopark miktarının, otopark ile ilgili diğer hususların” mimari projede gösterilmesi,

ç) 10 uncu maddenin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi.

Özel hastane statüsünde birleşme ve taşınmalar

GEÇİCİ MADDE 8 – (Ek:RG-11/3/2009-27166) (Değişik:RG-14/1/2011-27815)

İhtiyaç duyulan sağlık hizmetleri için mevcut kaynakların daha verimli kullanılması amacıyla;

a) Özel hastane bulunduğu il içerisinde başka bir yere taşınabilir.

b) Özel hastane, bu maddenin yürürlük tarihinden önce açılmış olan tıp merkezi, dal merkezi, poliklinik, laboratuvar ve müesseselerle aynı il sınırları içinde birleşebilir ve/veya taşınabilir. Özel hastanenin bulunduğu il dışına taşınması veya taşınarak başka bir kuruluşla birleşmesi için Bakanlığa başvurulur. Başvuru, Planlama ve İstihdam Komisyonuna sunulur. Komisyon başvuruyu, Bakanlıkça belirlenen planlama ilkeleri çerçevesinde sağlık kuruluşu hizmeti sunulması için öngörülen asgari nüfus ve/veya ilde verilmesi hedeflenen sağlık hizmetleri ile uzman ve tabip dağılımı yönünden daha az yoğunluklu bölgeleri öncelikle dikkate alarak değerlendirir. Başvuru uygun görülür ise Bakanlıkça taşınma ve/veya birleşmeye izin verilir.

Hastane bünyesine katılmalarda, hastanenin fizik şartları uygun değil ise, bu Yönetmeliğe göre ek bina veya mevcut binada tadilat yapılmasına izin verilebilir.

Birinci fıkranın (b) bendi kapsamında birleşme (Mülga ibare:RG-11/7/2013-28704) (…) için Bakanlığa başvuru süresi 31/12/2013 tarihinde sona erer.

GEÇİCİ MADDE 9 – (Ek:RG-11/3/2009-27166) (Mülga:RG-11/7/2013-28704)

GEÇİCİ MADDE 10 – (Ek:RG-11/3/2009-27166) (Mülga:RG-11/7/2013-28704)

GEÇİCİ MADDE 11 – (Ek:RG-11/3/2009-27166) (Mülga:RG-11/7/2013-28704)

GEÇİCİ MADDE 12 – (Ek:RG-31/12/2009-27449 5. Mükerrer) (Değişik:RG-24/5/2010-27590) (Mülga:RG-11/7/2013-28704)

GEÇİCİ MADDE 13 – (Ek:RG-23/9/2010-27708)

11/3/2009 tarihinden önce ruhsatlandırılan hastanelerin, 11/3/2009 tarihi itibarıyla müdürlükçe belirlenen kadrolu uzmanlık dalları ve kadrolu hekim sayıları hastane kadrosu olarak kabul edilir.

11/3/2009 tarihinden sonra ruhsatlandırılan hastanelerin, Bakanlıkça onaylanmış ön izin projeleri dikkate alınarak ve yoğun bakım yatakları dâhil toplam yatak sayısının 1/3’ünü geçmeyecek sayıda belirlenen uzmanlık dalları ve kadrolu hekim sayıları hastane kadrosu olarak kabul edilir.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla ruhsat işlemleri devam eden hastanelerin, Bakanlıkça onaylanmış ön izin projesi ve yerinde inceleme raporlarındaki kapasiteler dikkate alınarak ve yoğun bakım yatakları dâhil toplam yatak sayısının 1/3’ünü geçmeyecek sayıda belirlenen uzmanlık dalları ve kadrolu hekim sayıları hastane kadrosu olarak kabul edilir.

Birinci ve ikinci fıkra kapsamındaki hastanelerin kadrolarını tamamlamaları için bu Maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Bakanlıkça verilen ek sürelerden yararlananların ek süre sonu itibarıyla tamamlayabildikleri kadroları hastane kadrosu olarak kabul edilir.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce ön izin işlemleri devam eden hastanelerden ön izne esas proje onayı tamamlanmamış olanların hastane kadroları Planlama ve İstihdam Komisyonunun görüşü alınarak Bakanlıkça belirlenir.

(Ek fıkra:RG-27/5/2012-28305) 15/2/2008 tarihinden sonra ruhsatlandırılan hastanelerden uzman kadrosu sayısı, ön izin projesindeki poliklinik oda sayısından az olan hastanelere, klinisyen uzman hekim kadro sayısını, ön izin projesindeki poliklinik oda sayısına kadar tamamlamalarına izin verilir. Tamamlanmasına izin verilecek kadrolar ön izin projesindeki branşlara bağlı kalınmaksızın Bakanlıkça belirlenir. Proje revizyonu yapılmış ise ilk proje esas alınır.

GEÇİCİ MADDE 14 – (Ek:RG-23/9/2010-27708)

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla özel hastanelerde Yönetmeliğin 19 uncu maddesi kapsamında çalışmayan hekimlerden;

a) Özel hastanelerde kısmi zamanlı olarak çalışan hekimler ile tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanların kadrolu olarak çalışmak istemeleri halinde Bakanlığımızca planlama dışı geçici olarak çalışmalarına izin verilir. Bu geçici çalışma hekimlere/uzmanlara yönelik bir hak olup özel hastaneye müktesep kadro hakkı vermez. Bu şekilde çalışan hekimin/uzmanın hastaneden ayrılarak başka bir hastanede çalışmak istemesi halinde çalışma belgesi iptal edilir ve yeni başlayacakları hastane için bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesi kapsamında değerlendirilirler.

b) Bir özel hastanede çalışan ancak müdürlük kayıtlarında kayıtlı bulunmayanlar, 15/2/2008 tarihi öncesinden bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar aynı hastanede hekim/uzman olarak çalıştıklarını tevsik eden belgelerini Bakanlığa sunar. Bakanlıkça yapılacak incelemede hastanede bu tarihler arasında çalıştıkları tespit edilenlere özel hastanelerde çalışma izni verilir. Bu şekilde çalışma hekimlere yönelik bir hak olup özel hastaneye müktesep kadro hakkı vermez.

c) (a) ve (b) bentlerinde sayılan hekimler/uzmanlar, ilgili uzmanlık dalında boş hastane kadrosuna veya ilgili uzmanlık dalında kadrolu çalışan hekimin ayrılması durumunda ayrılan hekimin yerine başlatılır. Bu hekimler/uzmanlar 31/12/2010 tarihine kadar müdürlüğe müracaat etmeleri halinde bu madde kapsamında değerlendirilirler.

ç) (Ek:RG-14/1/2011-27815) (Mülga:RG-11/7/2013-28704)

(Mülga ikinci fıkra:RG-11/7/2013-28704)

(Ek fıkra:RG-7/4/2011-27898) Birinci fıkranın (a) ve (ç) bentleri kapsamındaki tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar, müdürlüğe süresi içerisinde başvurusunu yapamayanlar da dâhil olmak üzere 2/5/2011 tarihine kadar 1219 sayılı Kanunun 12 nci maddesine uygunluk sağlayarak buna dair belgelerini müdürlüğe sunmaları halinde kısmî zamanlı görev yaptığı özel hastanede kadro dışı geçici çalışabilirler. Bu süre içerisinde uygunluğunu sağlamayanların çalışma belgeleri iptal edilir.

GEÇİCİ MADDE 15 – (Ek:RG-23/9/2010-27708)

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla ruhsatlı veya ruhsat başvurusunda bulunan özel hastaneler ile ön izin almış veya ön izin işlemleri devam eden hastaneler, Yönetmeliğin 5 inci maddesinde öngörülen “gözlem yatakları hariç en az yüz hasta yatağı olma” şartından muaftır. Özel hastanelerin taşınmaları halinde de bu muafiyetleri geçerlidir.

(Ek fıkra:RG-30/10/2011-28100) 23/9/2010 tarihinden önce ruhsatlandırılmış özel hastanelerden eczanesi bulunmayanlar, 31/12/2014 tarihine kadar  27 nci maddeye göre eczane kurar.

Yürürlük

Madde 70- Bu Yönetmelik, yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 71- Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

—————-

⁽¹⁾ Danıştay Onuncu Dairesinin Esas No. 2012/5267 sayılı dosyası üzerinden verdiği 21/12/2012 tarihli karar ile bu yönetmeliğin Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinin son cümlesinin yürütülmesinin durdurulmasına karar verilmiştir.

⁽²⁾ Danıştay Onuncu Dairesinin Esas No. 2012/2081 sayılı dosyası üzerinden verdiği 13/12/2012 tarihli karar ile bu yönetmeliğin 19 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki “Yan dal uzmanlığı bulunanlar ise, ancak kuruluşun o yan dal uzmanlığında kadrosu bulunması halinde başlatılabilir.” ibaresinin yürütülmesinin durdurulmasına karar verilmiştir.  

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız

Resmi Gazete Tarihi: 10.02.2007 Resmi Gazete Sayısı: 26430

TÜRKİYE YATIRIM DESTEK VE TANITIM AJANSI MAL VE HİZMET ALIMLARI İLE YAPIM İŞLERİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; Türkiye Yatırım Destek ve Tanıtım Ajansının faaliyetleriyle ilgili, Türk veya yabancı gerçek veya tüzel kişilerden yapacağı her türlü mal ve hizmet alımları ile yapım işlerine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 21/6/2006 tarihli ve 5523 sayılı Türkiye Yatırım Destek ve Tanıtım Ajansı Kurulması Hakkında Kanunun 11 inci ve 13 üncü maddeleri hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ajans: Türkiye Yatırım Destek ve Tanıtım Ajansını,

b) Başkan: Türkiye Yatırım Destek ve Tanıtım Ajansı Başkanını,

c) Danışman: Danışmanlık yapan, bilgi ve deneyimini Ajansın yararı için kullanan, danışmanlığını yaptığı işin yüklenicileri ile hiçbir organik bağ içinde bulunmayan, Ajanstan danışmanlık hizmeti karşılığı dışında hiçbir kazanç sağlamayan ve danışmanlık hizmetlerini veren hizmet sunucularını,

ç) Hizmet: Bakım ve onarım, taşıma, haberleşme, sigorta, araştırma ve geliştirme, etüt ve proje, muhasebe, piyasa araştırması ve anket, danışmanlık, mimarlık ve mühendislik, tanıtım, basım ve yayım, temizlik, yemek hazırlama ve dağıtım, toplantı, organizasyon, sergileme, koruma ve güvenlik, meslekî eğitim, fotoğraf, film, fikrî ve güzel sanat, bilgisayar sistemlerine yönelik hizmetler ile yazılım hizmetlerini, taşınır ve taşınmaz mal ve hakların kiralanmasını ve benzeri diğer hizmetleri,

d) Hizmet Sunucusu: Hizmet alımı ihalesine teklif veren gerçek veya tüzel kişileri veya bunların oluşturdukları ortak girişimleri,

e) İhale: Bu Yönetmelikte yazılı usul ve şartlarla mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinin istekliler arasından seçilecek birisi üzerine bırakıldığını gösteren ve ihale yetkilisinin onayını müteakip sözleşmenin imzalanması ile tamamlanan işlemleri,

f) İhale Dokümanı: İhale konusu mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinde; isteklilere talimatları da içeren idari şartnameler ile yaptırılacak işin projesini de kapsayan teknik şartnameler, sözleşme tasarısı ve gerekli diğer belge ve bilgileri,

g) İhale Yetkilisi: Ajansa aktarılan bütçe sınırları içerisinde, her türlü mal ve hizmet alımı, satımı, kiralanması ve yapım işlerine karar verme ve bu konularda harcama yapma yetkisine ve sorumluluğuna sahip Başkanı veya Başkanın yetki devrinde bulunduğu kişiyi,

ğ) İstekli: Mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinin ihalesine teklif veren tedarikçi, hizmet sunucusu veya yapım müteahhidini,

h) Mal: Satın alınan her türlü ihtiyaç maddeleri ile taşınır ve taşınmaz mal ve hakları,

ı) Ortak Girişim: İhaleye katılmak üzere birden fazla gerçek veya tüzel kişinin aralarında yaptıkları anlaşma ile oluşturulan iş ortaklıklarını veya konsorsiyumları,

i) Protokol: Kamu kurum ve kuruluşları ile yapılan yazılı anlaşmayı,

j) Sözleşme: Mal veya hizmet alımları ile yapım işlerine ilişkin olarak Ajans ile yüklenici arasında yapılan yazılı anlaşmayı,

k) Tedarikçi: Mal alımı ihalesine teklif veren gerçek veya tüzel kişileri veya bunların oluşturdukları ortak girişimleri,

l) Teklif: Bu Yönetmeliğe göre yapılan ihalelerde isteklinin Ajansa sunduğu fiyat teklifi ile değerlendirmeye esas belge ve/veya bilgileri,

m) Yapım: Bina, spor tesisi, alt yapı gibi her türlü inşaat işleri ile benzeri yapım işlerini,

n) Yapım Müteahhidi: Yapım işi ihalesine teklif veren gerçek veya tüzel kişileri veya bunların oluşturdukları ortak girişimleri,

o) Yerli İstekli: Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı gerçek kişiler ile Türkiye Cumhuriyeti kanunlarına göre kurulmuş tüzel kişilikleri,

ö) Yüklenici: Üzerine ihale yapılan ve sözleşme imzalanan istekliyi,

ifade eder.

Temel ilkeler

MADDE 4 – (1) Ajans, bu Yönetmeliğe göre yapılan ihalelerde; saydamlığı, rekabeti, eşit muameleyi, güvenirliği, gizliliği, ihtiyaçların uygun şartlarla ve zamanında karşılanmasını ve kaynakların verimli kullanılmasını sağlamakla sorumludur.

(2) Ödeneği bulunmayan hiçbir iş için ihaleye çıkılmaz.

İhale komisyonu

MADDE 5 – (1) İhale, Başkan tarafından bu amaçla oluşturulan komisyonlar eliyle yürütülür.

(2) Komisyonlar, biri başkan olmak üzere en az üç ve tek sayıda üyeden kurulur. İşin büyüklüğünün ve niteliğinin gerektirdiği hâllerde komisyonların üye sayısı Başkan tarafından artırılabilir.

(3) İhale komisyonu eksiksiz olarak toplanır. Komisyon kararları çoğunlukla alınır. Kararlarda çekimser kalınamaz. Komisyon başkanı ve üyeleri oy ve kararlarından sorumludur. Karşı oy kullanan komisyon üyeleri, gerekçesini komisyon kararına yazmak ve imzalamak zorundadır.

(4) İhale komisyonunca alınan kararlar ve düzenlenen tutanaklar, komisyon başkan ve üyelerinin adları, soyadları ve görev unvanları belirtilerek imzalanır.

İhale işlem dosyası

MADDE 6 – (1) İhalesi yapılacak her iş için bir işlem dosyası düzenlenir. Bu dosyada ihale yetkilisinden alınan onay belgesi ve eki, yaklaşık maliyete ilişkin hesap cetveli, ihale dokümanı, ilan metni, adaylar veya istekliler tarafından sunulan teklifler ve diğer belgeler, ihale komisyonu tutanak ve kararları gibi ihale süreciyle ilgili bütün belgeler bulunur.

İKİNCİ BÖLÜM

İhaleye Katılım Kuralları

Yaklaşık maliyet

MADDE 7 – (1) İhale konusu işin niteliğine göre yaklaşık maliyet; Bayındırlık ve İskân Bakanlığı, kamu kurum ve kuruluşları ve meslek kuruluşlarınca yayımlanan birim fiyatları veya listelerine, genel tarifelere, bilirkişilerin hesap veya tahminlerine ve piyasa rayiçlerine göre, gerektiğinde ilgili kuruluşlardan belge alınarak ve fiyatlar göz önünde bulundurularak Katma Değer Vergisi hariç hesaplanır ve saptanır.

(2) Ancak, ivedi hâller ile ihale konusu işin özgün nitelikte ve karmaşık olması veya sınaî ve teknolojik zorunluluklar nedeniyle yaklaşık maliyetin belirlenemediği işlerde, ihale onayında açıklanmış olmak kaydıyla, yaklaşık maliyet belirlenmeyebilir.

(3) Yaklaşık maliyete ihale ilanlarında yer verilmez, isteklilere veya ihale süreciyle resmî ilişkisi olmayan diğer kişilere açıklanmaz.

İhaleye katılımda yeterlik kuralları

MADDE 8 – (1) İhaleye katılacak isteklilerden, ekonomik ve malî yeterlik ile meslekî ve teknik yeterliklerinin belirlenmesine ilişkin olarak bilgi ve belgeler istenebilir. Bilgi ve belge istenmesi hâlinde, bunlar ihale şartnamesinde belirtilir.

İhaleye katılamayacak olanlar

MADDE 9 – (1) Aşağıda sayılanlar doğrudan veya dolaylı olarak, kendileri veya başkaları adına hiçbir şekilde ihalelere katılamazlar.

a) 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve diğer kanunlardaki hükümler gereğince geçici veya sürekli olarak kamu ihalelerine katılmaktan yasaklanmış olanlar ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan veya organize suçlardan dolayı hükümlü bulunanlar,

b) İlgili mercilerce hileli iflas ettiğine karar verilenler,

c) İhale yetkilisi ile bu yetkiye sahip kurullarda görevli kişiler,

ç) İhale konusu işle ilgili her türlü ihale işlemlerini hazırlamak, yürütmek, sonuçlandırmak ve onaylamakla görevli olanlar,

d) (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen şahısların eşleri ve üçüncü dereceye kadar kan ve ikinci dereceye kadar kayın hısımları ile evlatlıkları ve evlat edinenleri,

e) (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilenlerin ortaklığı bulunan şirketler.

(2) İhale konusu işin danışmanlık hizmetlerini yapan yükleniciler bu işin ihalesine katılamazlar. Aynı şekilde, ihale konusu işin yüklenicileri de o işin danışmanlık hizmeti ihalelerine katılamazlar. Bu yasaklar, bunların ortaklık ve yönetim ilişkisi olan şirketleri ile bu şirketlerin sermayesinin yarısından fazlasına sahip oldukları şirketleri için de geçerlidir.

(3) Yasaklara rağmen ihaleye katılan istekliler ihale dışı bırakılarak geçici teminatları da gelir kaydedilir. Ayrıca, bu durumun tekliflerin değerlendirmesi aşamasında tespit edilememesi nedeniyle bunlardan biri üzerine ihale yapılmışsa, teminatı gelir kaydedilerek ihale iptal edilir.

Şartnameler

MADDE 10 – (1) İhale konusu mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinin her türlü özelliğini belirten idari ve teknik şartnamelerin Ajans tarafından hazırlanması esastır. Ancak, mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinin özelliği nedeniyle Ajans tarafından hazırlanmasının mümkün olmadığının ihale yetkilisi tarafından onaylanması kaydıyla, teknik şartnameler bu Yönetmelik hükümlerine göre hazırlattırılabilir.

İhale ilan süreleri ve kurallar

MADDE 11 – (1) Bütün isteklilere tekliflerini hazırlayabilmeleri için yeterli süre tanımak suretiyle; açık ihale usulü ile yapılacak olanların ilanları, ihale tarihinden en az 15 gün önce işin yapılacağı yerde çıkan gazetelerin birinde ve/veya Resmî Gazete’de ve Ajansın internet sayfasında en az bir gün ilan edilerek duyurulur.

İhale ilanlarında bulunması zorunlu hususlar

MADDE 12 – (1) İhale ilanlarında aşağıda belirtilen hususların bulunması zorunludur.

a) Ajansın adı, adresi, telefon ve faks numarası,

b) İhalenin adı, niteliği, türü ve tutarı,

c) Mal alım ihalelerinde teslim yeri, hizmet alımı ve yapım işleri ihalelerinde işin yapılacağı yer ile süresi,

ç) Uygulanacak ihale usulü, ihaleye katılabilme şartları ve istenilen belgelerin neler olduğu,

d) İhale dokümanının nerede görülebileceği ve hangi bedelle alınabileceği,

e) Teklif edilen bedelin %3’ünden az olmamak üzere, isteklice belirlenecek tutarda geçici teminat verileceği,

f) Tekliflerin hangi gün ve saate kadar nereye verileceği, açılış yeri ve saati,

g) İhalenin özelliğine göre gerekli görülecek diğer hususlar.

İhale dokümanlarının verilmesi

MADDE 13 – (1) İhale dokümanları Ajansta bedelsiz görülebilir. Ancak, ihaleye katılmak isteyen isteklilerin bu dokümanı satın almaları zorunludur. Doküman bedeli, basım maliyetini aşmayacak ve rekabeti engellemeyecek şekilde, Ajans tarafından tespit edilir.

Ortak girişim

MADDE 14 – (1) Ortak girişimler, Ajansın açacağı her türlü ihaleye teklif verebilir.

Ön ödeme yapılması

MADDE 15 – (1) Sözleşmesinde belirtilmesi kaydıyla, yükleniciye teminat karşılığında sözleşme bedelinin %30’una kadar ön ödeme yapılabilir.

(2) Ön ödeme, yapılmasını izleyen hak edişlerden kesilerek mahsup edilir ve ön ödeme bakiyesi, oranına bakılmaksızın son hak edişten tümüyle kesilir. Son hak ediş tutarı ön ödeme bakiyesini karşılamadığı takdirde ön ödeme bakiyesi, ön ödeme teminat mektubundan mahsup edilir.

(3) Hak edişlerden yapılacak ön ödeme mahsubunun oranı, verilen ön ödeme oranının %50 fazlasıdır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Satın Alma Usulleri

Satın almayı başlatma süreci ve satın alma (sarf) onayı

MADDE 16 – (1) Satın alınması planlanan mal, hizmet veya yapım işi için, talep eden birim Satın Alma Talep Formunu (Ek-1) doldurarak yeterli ödeneğin bulunduğunu onaylatmak üzere muhasebeden sorumlu birime teslim eder. Bu formda bildirilen yaklaşık maliyet, talep birimi tarafından Fiyat Teklif Formuna (Ek-2) uygun olarak yazılı şekilde tespit edilir. Yaklaşık maliyetin gerçekçi bir şekilde değerlendirilmesi esastır.

(2) Öngörülen bütçe kalemi ve kullanılabilir ödenek miktarı için muhasebeden sorumlu birim, Satın Alma Talep Formunda uygunluk/uygunsuzluk görüşünü bildirir.

(3) İhale/Harcama Onay Belgesinde (Ek-3); ihale veya harcama konusu işin türü, niteliği, miktarı, yaklaşık maliyeti/tahmini bedeli, varsa proje numarası, satın alma usul ve şekli, bütçe ödenek tertibi ile diğer gerekli hususlar belirtilir.

Uygulanacak satın alma usulleri

MADDE 17 – (1) Mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinde aşağıdaki usullerden biri uygulanır.

a) Açık ihale usulü,

b) Belli istekliler arasında ihale usulü,

c) Pazarlık usulü,

ç) Doğrudan temin usulü;

1) Doğrudan temin yoluyla satın alma usulü,

2) Kamu kurum ve kuruşlarından doğrudan temin yoluyla satın alma usulü.

Açık ihale usulü

MADDE 18 – (1) Açık ihale usulü, bütün isteklilerin teklif verebildiği usuldür.

Belli istekliler arasında ihale usulü

MADDE 19 – (1) Belli istekliler arasında ihale usulü, davet edilen isteklilerin teklif verebildiği usuldür. Mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinin ihalesi bu usule göre yapılabilir.

(2) Bu madde kapsamında yapılacak ihalelere en az üç istekli davet edilir.

Pazarlık usulü

MADDE 20 – (1) Pazarlık usulü; ihtiyaç duyulan bir malın, belli bir şekle bağlı olmaksızın, işin nitelik ve gereğine göre en az üç istekliden yazılı teklif alınmak ve bedel ile tercih nedenleri belirtilmek (fiyat, kalite, standart, teslim süresi, servis hizmetleri, eğitim, yedek parça, garanti koşulları, uyumluluk gibi tüm ölçütler) üzerinde istekli ile ihale komisyonu arasında yapılacak müzakereler sonucu anlaşmak suretiyle yapılan satın alma yöntemidir.

(2) Pazarlık sonucu uygun görülen teklif, tercih nedenleri belirtilmek suretiyle tutanakla karara bağlanır.

(3) Ajans tarafından önceden öngörülemeyen olayların ortaya çıkması üzerine ihalenin ivedi olarak yapılmasının zorunlu olması durumunda, pazarlık usulüyle ihale yapılabilir.

(4) İhale konusu mal ve hizmet alımı ile yapım işinin hemen teslim edilmesi ya da sözleşme imzalama süresi içinde teslim edilmesi hâllerinde sözleşme yapılması zorunluluğu yoktur.

Doğrudan temin yoluyla satın alma usulü

MADDE 21 – (Değişik:RG-25/5/2012-28303)

(1) Aşağıda belirtilen hâllerde, ihtiyaçların ilan yapılmaksızın ve teminat alınmaksızın yerli veya yabancı gerçek veya tüzel kişilerden doğrudan temin yoluyla satın alınması usulüne başvurulabilir:

a) İhtiyacın istenilen nitelikte sadece gerçek veya tüzel tek kişi tarafından karşılanabileceğinin Başkan tarafından tespit edilmesi.

b) Sadece gerçek veya tüzel tek kişinin ihtiyaçla ilgili özel bir hakka sahip olması.

c) Ajansın mevcut mal, ekipman, teknoloji veya hizmetlerle uyumun ve standardizasyonun sağlanması için zorunlu olan mal ve hizmetlerin asıl sözleşmeye dayalı olarak düzenlenecek ve toplam süreleri üç yılı aşmayan sözleşmelerle ilk alım yapılan gerçek veya tüzel kişiden alınması.

ç) Acil ihtiyaç duyulan kırtasiye, temizlik malzemeleri, yazıcı ve fotokopi makineleri için toner/kartuş ve benzeri sarf malzemesi, bakım, onarım, eğitim, müfredat geliştirme, yazılım, araştırma, etüt, proje, planlama, müşavirlik, keşif, harita, reklam, fotoğraf, film, çiçek, yiyecek-içecek, kontrollük, tercümanlık, sigorta gibi özel nitelikli mal veya hizmetlerin satın alınması.

d) Temsil, ağırlama, yurt içi ve yurt dışı fuar, toplantı, seminer gibi organizasyon faaliyetlerine ilişkin alımlar ve yapım işleri ile bu faaliyetler kapsamında yapılacak konaklama, seyahat ve iaşeye ilişkin alımlar, eğitim, kültür ve sportif faaliyetlere ilişkin hizmet alımları.

e) Reklam ve tanıtım faaliyetleriyle ilgili alımlar ile yabancı dillerde yayım yapılmasına ilişkin hizmet alımları.

f) Ajansın ihtiyacına uygun taşınmaz mal satın alınması veya kiralanması.

g) Türk veya yabancı uyruklu avukat, avukatlık bürosu ve uzman kişilerden sahalarıyla ilgili hizmet alımları ile yurt içi ve yurt dışı danışmanlık hizmeti alımları.

ğ) Sektörel raporlar, fizibilite raporları veya iş planı raporlarının hazırlanmasına ilişkin hizmet alımları.

Kamu kurum ve kuruluşlarından doğrudan temin yoluyla satın alma usulü

MADDE 22 – (1) İşin gereği ve özelliği dikkate alınarak aşağıda gösterilen kurum ve kuruluşlardan yapılacak mal veya hizmet alımları ile yapım işleri, doğrudan temin yoluyla satın alma usulüne başvurulması suretiyle yapılabilir.

a) Merkezi yönetim bütçe kanunu kapsamına giren idareler ile bunlara bağlı döner sermayeler ve kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların ortaklıkları,

b) Kamu iktisadi kuruluşları ve iktisadi devlet teşekkülleri ile bu kuruluşlara ait olan ortaklık ve müesseseler,

c) Özel kanunlarla kurulmuş ve kendilerine kamu görevi verilmiş tüzel kişiliğe sahip fonlar, kamu bankaları ve diğer kurum ve kuruluşlar,

ç) Kamu kurum ve kuruluşu sayılmamakla birlikte sermayesinin en az %51’i doğrudan veya dolaylı olarak kamuya ait olan ve kamu kuruluşu gibi hizmet gören diğer kuruluşlar.

Geçici teminat

MADDE 23 – (1) İhalelerde, teklif edilen bedelin %3’ünden az olmamak üzere, istekli tarafından verilecek tutarda geçici teminat alınır. İhale dokümanında belirtilmesi şartıyla, danışmanlık hizmeti ihalelerinde geçici teminat alınması zorunlu değildir.

(2) Kamu kurum ve kuruluşlarından yapılan alımlar ile doğrudan temin yoluyla yapılan alımlarda geçici teminat alınmaz.

Teminat olarak kabul edilecek değerler

MADDE 24 – (1) Teminat olarak kabul edilecek değerler aşağıda sayılmıştır.

a) Tedavüldeki Türk parası,

b) Bankalar veya katılım bankaları tarafından verilen teminat mektupları,

c) Hazine Müsteşarlığınca ihraç edilen Devlet İç Borçlanma Senetleri ve bu senetler yerine düzenlenen belgeler,

ç) İlgili mevzuatına göre Türkiye’de faaliyette bulunmasına izin verilen yabancı bankaların düzenleyecekleri teminat mektupları ile Türkiye dışında faaliyette bulunan banka veya benzeri kredi kuruluşlarının kontrgarantisi üzerine Türkiye’de faaliyette bulunan bankaların veya katılım bankalarının düzenleyecekleri teminat mektupları.

(2) Teminat mektupları dışındaki teminatlar ihale komisyonlarınca teslim alınmaz. Bunların muhasebe birimine yatırılması zorunludur.

(3) İhale üzerinde kalan istekli ile ekonomik açıdan en avantajlı ikinci teklif sahibi istekliye ait teminat mektupları, ihaleden sonra muhasebe birimine teslim edilir. Diğer isteklilere ait teminatlar ise hemen iade edilir. İhale, üzerinde kalan istekli ile sözleşme imzalanması hâlinde, ekonomik açıdan en avantajlı ikinci teklif sahibine ait teminat, sözleşme imzalandıktan hemen sonra iade edilir.

(4) Teminatlar, teminat olarak kabul edilen diğer değerlerle değiştirilebilir.

Teminat mektupları

MADDE 25 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında verilecek teminat mektuplarının kapsam ve şeklinde Kamu İhale Kurumu tarafından belirlenen esaslar geçerlidir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Tekliflerin Değerlendirilmesi

Tekliflerin alınması ve açılması

MADDE 26 – (1) Teklifler ihale dokümanında belirtilen ihale saatine kadar Ajansa verilir. İhale komisyonunca ihale dokümanında belirtilen saatte kaç teklif verilmiş olduğu bir tutanakla tespit edilerek, hazır bulunanlara duyurulur ve hemen ihaleye başlanır. İhale komisyonu teklif zarflarını alınış sırasına göre inceler. Zarflar isteklilerle birlikte hazır bulunanlar önünde alınış sırasına göre açılır.

(2) İsteklilerin belgelerinin eksik olup olmadığı ve teklif mektubu ile geçici teminatlarının usulüne uygun olup olmadığı kontrol edilir. Belgeleri eksik veya teklif mektubu ile geçici teminatı usulüne uygun olmayan istekliler tutanakla tespit edilir. İstekliler ile teklif fiyatları açıklanır. Bu işlemlere ilişkin hazırlanan tutanak ihale komisyonunca imzalanır. Bu aşamada hiçbir teklifin reddine veya kabulüne karar verilmez, teklifi oluşturan belgeler düzeltilmez ve tamamlanmaz. Teklifler ihale komisyonunca hemen değerlendirilmek üzere oturum kapatılır.

Tekliflerin değerlendirilmesi

MADDE 27 – (1) İhale komisyonunun talebi üzerine Ajans, tekliflerin incelenmesi, karşılaştırılması ve değerlendirilmesinde yararlanmak üzere net olmayan hususlarla ilgili isteklilerden yazılı olarak tekliflerini açıklamalarını isteyebilir. Ancak bu açıklama, hiçbir şekilde teklif fiyatında değişiklik yapılması veya ihale dokümanında yer alan şartlara uygun olmayan tekliflerin uygun hale getirilmesi amacıyla istenilmez ve yapılmaz.

(2) Tekliflerin değerlendirilmesinde, öncelikle belgeleri eksik olduğu veya teklif mektubu ile geçici teminatı usulüne uygun olmadığı ilk oturumda tespit edilen isteklilerin tekliflerinin değerlendirme dışı bırakılmasına karar verilir. Ancak, teklifin esasını değiştirecek nitelikte olmaması kaydıyla, belgelerin eksik olması veya belgelerde önemsiz bilgi eksikliği bulunması halinde, Ajans tarafından belirlenen sürede isteklilerden bu eksik belge veya bilgilerin tamamlanması yazılı olarak istenir. Belirlenen sürede eksik belge veya bilgileri tamamlamayan istekliler değerlendirme dışı bırakılır. Bu ilk değerlendirme ve işlemler sonucunda belgeleri eksiksiz ve teklif mektubu ile geçici teminatı usulüne uygun olan isteklilerin tekliflerinin ayrıntılı değerlendirilmesine geçilir. Bu aşamada, isteklilerin ihale konusu işi yapabilme kapasitelerini belirleyen yeterlik kriterlerine ve tekliflerin ihale dokümanında belirtilen şartlara uygun olup olmadığı incelenir. Uygun olmadığı belirlenen isteklilerin teklifleri değerlendirme dışı bırakılır.

(3) En son aşamada, isteklilerin teklif mektubu eki cetvellerinde aritmetik hata bulunup bulunmadığı kontrol edilir. Teklif edilen fiyatları gösteren teklif mektubu eki cetvelde aritmetik hata bulunması hâlinde, isteklilerce teklif edilen birim fiyatlar esas alınmak kaydıyla, aritmetik hatalar ihale komisyonu tarafından re’sen düzeltilir. Yapılan bu düzeltme sonucu bulunan teklif, isteklinin esas teklifi olarak kabul edilir ve bu durum hemen istekliye yazıyla bildirilir. İstekli, düzeltilmiş teklifi kabul edip etmediğini tebliğ tarihini izleyen iki iş günü içinde yazılı olarak bildirmek zorundadır. İsteklinin düzeltilmiş teklifi kabul etmediğini süresinde bildirmesi veya bu süre içinde herhangi bir cevap vermemesi halinde, teklifi değerlendirme dışı bırakılır ve geçici teminatı gelir kaydedilir.

Bütün tekliflerin reddedilmesi ve ihalenin iptali

MADDE 28 – (1) İhale komisyonu kararı üzerine Ajans, verilmiş olan bütün teklifleri reddederek ihaleyi iptal etmekte serbesttir. İhalenin iptal edilmesi hâlinde bu durum bütün isteklilere derhâl bildirilir. Ajans, bütün tekliflerin reddedilmesi nedeniyle herhangi bir yükümlülük altına girmez; ancak, isteklilerin talepte bulunması halinde, ihalenin iptal edilme gerekçelerini talep eden isteklilere bildirir.

İhalenin karara bağlanması ve onaylanması

MADDE 29 – (1) İhale, ekonomik açıdan en avantajlı teklifi veren isteklinin üzerinde bırakılır.

(2) Ekonomik açıdan en avantajlı teklifin sadece en düşük fiyat esasına göre belirlenmesinin mümkün olmadığı durumlarda; işletme ve bakım maliyeti, maliyet etkinliği, verimlilik, kalite ve teknik değer gibi fiyat dışındaki unsurlar dikkate alınarak ekonomik açıdan en avantajlı teklif belirlenir. Ekonomik açıdan en avantajlı teklifin fiyat dışı unsurlar da dikkate alınarak belirleneceği ihalelerde ihale dokümanında parasal değer olarak ifade edilmesi zorunludur. Parasal değer olarak ifade edilmesi mümkün olmayan unsurlar için ihale dokümanında nispi ağırlıklar belirlenir.

(3) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında ihale dokümanında yerli istekliler lehine fiyat avantajı sağlanacağı belirtilen ihalelerde, bu fiyat avantajı da uygulanmak suretiyle ekonomik açıdan en avantajlı teklif belirlenerek ihale sonuçlandırılır.

(4) En düşük fiyatın ekonomik açıdan en avantajlı teklif olarak değerlendirildiği ihalelerde, birden fazla istekli tarafından aynı fiyatın teklif edildiği ve bunların da ekonomik açıdan en avantajlı teklif olduğu anlaşıldığı takdirde, ikinci fıkrada belirtilen fiyat dışındaki unsurlar dikkate alınmak suretiyle ekonomik açıdan en avantajlı teklif belirlenerek ihale sonuçlandırılır.

(5) İhale komisyonu gerekçeli kararını belirleyerek, ihale yetkilisinin onayına sunar. Kararlarda isteklilerin adları veya ticaret unvanları, teklif edilen bedeller, ihalenin tarihi ve hangi istekli üzerine hangi gerekçelerle yapıldığı, ihale yapılmamış ise nedenleri belirtilir.

(6) İhale yetkilisi, ihale karar tarihini izleyen en geç beş iş günü içinde ihale kararını onaylar veya gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle iptal eder.

(7) İhale; kararın onaylanması hâlinde geçerli, iptal edilmesi hâlinde ise hükümsüz sayılır.

Sözleşmeye davet

MADDE 30 – (1) İhale sonucu, ihale kararlarının ihale yetkilisi tarafından onaylandığı günü izleyen en geç üç iş günü içinde, ihale üzerinde bırakılan istekliye, tebliğ tarihini izleyen on gün içinde kesin teminatı vermek suretiyle sözleşmeyi imzalaması hususu imza karşılığı tebliğ edilir veya iadeli taahhütlü mektupla tebligat adresine postalanmak suretiyle bildirilir. Mektubun postaya verilmesini takip eden yedinci gün kararın istekliye tebliğ tarihi sayılır.

Sözleşmelerin düzenlenmesi

MADDE 31 – (1) Sözleşmeler, Ajans tarafından hazırlanır.

Sözleşmelerde yer alması zorunlu hususlar

MADDE 32 – (1) Bu Yönetmeliğe göre düzenlenecek sözleşmelerde, aşağıda belirtilen ve işin niteliğine uygun düşen hususlara yer verilmesi zorunludur.

a) İşin adı, niteliği, türü ve miktarı ile hizmetlerde iş tanımı,

b) Ajansın adı ve adresi,

c) Yüklenicinin adı veya ticaret unvanı ile tebligata esas adresi,

ç) Varsa alt yüklenicilere ilişkin bilgiler ve sorumluluklar,

d) Sözleşmenin bedeli, türü ve süresi,

e) Ödeme yeri ve şartlarıyla ön ödeme yapılıp yapılmayacağı, yapılacaksa şartları ve miktarı,

f) Sözleşme konusu işler için ödenecekse fiyat farkının ne şekilde ödeneceği,

g) Ulaşım, sigorta, vergi, resim ve harç giderlerinden hangisinin sözleşme bedeline dâhil olacağı,

ğ) Vergi, resim ve harçlar ile sözleşmeyle ilgili diğer giderlerin kimin tarafından ödeneceği,

h) Montaj, işletmeye alma, eğitim, bakım-onarım, yedek parça gibi destek hizmetlerine ait şartlar,

ı) Kesin teminat miktarı ile kesin teminatın iadesine ait şartlar,

i) Garanti istenilen hâllerde süresi ve garantiye ilişkin şartlar,

j) İşin yapılma yeri, teslim etme ve teslim alma şekil ve şartları,

k) Gecikme hâlinde alınacak cezalar,

l) Mücbir sebepler ve süre uzatımı verilebilme şartları, sözleşme kapsamında yaptırılacak iş artışları ile iş eksilişi durumunda karşılıklı yükümlülükler,

m) Denetim, muayene ve kabul işlemlerine ilişkin şartlar,

n) Yapım işlerinde iş ve işyerinin sigortalanması ile yapı denetimi ve sorumluluğuna ilişkin şartlar,

o) Sözleşmede değişiklik yapılma şartları,

ö) Sözleşmenin feshine ilişkin şartlar,

p) Yüklenicinin sözleşme konusu işle ilgili çalıştıracağı personele ilişkin sorumlulukları,

r) İhale dokümanında yer alan bütün belgelerin sözleşmenin eki olduğu,

s) Anlaşmazlıkların çözüm yolları.

Kesin teminat

MADDE 33 – (1) Taahhüdün sözleşme ve ihale dokümanı hükümlerine uygun olarak yerine getirilmesini sağlamak amacıyla, sözleşmenin yapılmasından önce ihale üzerinde kalan istekliden ihale bedeli üzerinden hesaplanmak suretiyle %6 oranında kesin teminat alınır.

(2) Sözleşme bedelinde artış meydana gelmesi hâlinde de artış tutarı üzerinden aynı oranda ek kesin teminat alınır.

Teminat alınması zorunlu olmayan durumlar

MADDE 34 – (1) Kamu kurum ve kuruluşlarından yapılacak her türlü mal ve hizmet alımı ile yapım işlerinde, pazarlık yoluyla ve/veya sözleşme yapılmasına gerek görülmeyen ve kısa sürede sonuçlandırılacak satın almalarda geçici ve kesin teminat istenmeyebilir.

Sözleşme yapılmasında isteklinin görev ve sorumluluğu

MADDE 35 – (1) İhale üzerinde kalan istekli, kesin teminatı vererek sözleşmeyi imzalamak zorundadır. Sözleşme imzalandıktan hemen sonra geçici teminat iade edilir.

(2) Bu zorunluluklara uyulmadığı takdirde, protesto çekmeye ve hüküm almaya gerek kalmaksızın ihale üzerinde kalan isteklinin geçici teminatı gelir kaydedilir. Bu durumda Ajans, ekonomik açıdan en avantajlı ikinci teklif fiyatının ihale yetkilisince uygun görülmesi kaydıyla, bu teklif sahibi istekliyle bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslara göre sözleşme imzalayabilir. Ancak, ekonomik açıdan en avantajlı ikinci teklif sahibi istekli ile sözleşme imzalanabilmesi için 30 uncu maddede belirtilen şekilde tebligat yapılması gerekir.

(3) Ekonomik açıdan en avantajlı ikinci teklif sahibinin de sözleşmeyi imzalamaması durumunda, bu teklif sahibinin de geçici teminatı gelir kaydedilerek ihale iptal edilir.

Ajansın sözleşmeyi feshetmesi

MADDE 36 – (1) Yüklenicinin taahhüdünü ihale dokümanı ve sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi veya işi süresinde bitirmemesi üzerine, ihale dokümanında belirlenen oranda gecikme cezası uygulanmak üzere, Ajansın en az yirmi gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtarına rağmen aynı durumun devam etmesi hâlinde, ayrıca protesto çekmeye gerek kalmaksızın kesin teminat ve varsa ek kesin teminatlar, gelir kaydedilir ve sözleşme feshedilerek hesabı genel hükümlere göre tasfiye edilir.

Denetim, muayene ve kabul işlemleri

MADDE 37 – (1) Teslim edilen mal, hizmet, yapım veya yapılan işin muayene ve kabul işlemleri, Ajansça kurulacak en az üç kişilik  muayene ve kabul komisyonları tarafından yapılır. Mal veya yapılan iş yüklenici tarafından Ajansa teslim edilmedikçe muayene ve kabul işlemleri yapılmaz.

(2) Ancak; sözleşmesinde hüküm bulunması hâlinde, imalat veya üretim süreci gerektiren işler, muayene ve kabul komisyonlarının yetki ve sorumluluğunu kaldırmamak üzere, ihale dokümanında belirtilen kalite ve özelliklere göre yapılıp yapılmadığı hususunda, Ajans tarafından belirli aşamalarda ve aralıklarla denetlenebilir.

(3) Muayene ve kabul komisyonu sözleşmede öngörülen süre içinde işi inceler; kabul işleminin yapılmasında bir engel bulunmağını tespit ederse Geçici/Kesin Kabul Tutanağına (Ek-4) uygun bir tutanak doldurup imzalar. Tutanak, satın almadan/ihaleden sorumlu birime teslim edilir.

(4) Muayene ve kabul tutanağı ihale yetkilisi tarafından onaylandıktan sonra geçerli olur ve kabul yapılmış sayılır.

(5) Taahhüdün tamamlanan ve müstakil kullanıma elverişli bölümleri için kısmî kabul yapılabilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İhaleye Katılamayacak Olanlar, Yasaklama ve Diğer Hususlar

İhalelere katılmaktan yasaklanma

MADDE 38 – (1) İhalelerde ve sözleşmenin uygulanması sırasında aşağıda belirtilen fiil ve davranışlarda bulunmak yasaktır.

a) Hile, vaat, tehdit, sahtecilik, nüfuz kullanma, çıkar sağlama, anlaşma, rüşvet suretiyle veya başka yollarla ihaleye ilişkin işlemlere fesat karıştırmak veya buna teşebbüs etmek, rekabeti veya isteklilerin ihale kararını etkileyecek benzeri hareketlerde bulunmak,

b) Sözleşme konusu işin yapılması veya teslimi sırasında hileli malzeme, araç veya usuller kullanmak, fen ve sanat kurallarına aykırı, eksik, hatalı veya kusurlu iş yapmak,

c) Taahhüdünü yerine getirirken Ajansa zarar vermek,

ç) Bilgi ve deneyimini Ajansın zararına kullanmak,

d) Gizli kalması gereken bilgi ve belgeleri ifşa etmek.

(2) Yukarıda belirtilen yasak fiil veya davranışlarda bulundukları tespit edilenler hakkında, fiil veya davranışların özelliğine göre ihale yetkilisi tarafından en geç bir ay içinde, bir yıldan az olmamak üzere iki yıla kadar Ajans ihalelerine katılma yasağı verilir. Yasaklama süresi, yasak fiil veya davranışların tespit edildiği tarihten itibaren başlar.

İstekli ve yüklenicilerin cezaî sorumluluğu

MADDE 39 – (1) Taahhüt tamamlandıktan ve kabul işlemi yapıldıktan sonra tespit edilmiş olsa dahi, Türk Ceza Kanununa göre suç teşkil eden fiil veya davranışlarda bulunan gerçek veya tüzel kişiler ile o işteki ortak veya vekilleri hakkında, fiil ve davranışlarının özelliğine göre Türk Ceza Kanunu hükümleri uyarınca ceza kovuşturması yapılmak üzere ilgili Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

Bilgi ve belgeleri açıklama yasağı

MADDE 40 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında görevliler ile danışmanlık hizmeti sunanlar; ihale süreciyle ilgili bütün işlemlere, isteklilerin iş ve işlemleri ile tekliflerin teknik ve mâli yönlerine ilişkin olarak gizli kalması gereken bilgi ve belgelerle işin yaklaşık maliyetini ifşa edemezler, kendilerinin veya üçüncü şahısların yararına kullanamazlar.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Sözleşme kapsamında yaptırılacak ilave işler, iş eksilişi ve işin tasfiyesi

MADDE 41 – (1) Mal ve hizmet alımları ile yapım sözleşmelerinde öngörülemeyen durumlar nedeniyle bir iş artışının zorunlu olması hâlinde artışa konu olan iş;

a) Sözleşmeye esas proje içinde kalması,

b) Ajansı külfete sokmaksızın asıl işten ayrılmasının teknik veya ekonomik olarak mümkün olmaması,

şartlarıyla mal ve hizmet alımlarında sözleşme bedelinin %20’sine, yapım işlerinde sözleşme bedelinin %30’una kadar oran dâhilinde, sözleşme ve şartnamesine hüküm konulmuş olması kaydıyla, süre hariç, sözleşme ve ihale dokümanındaki hükümler çerçevesinde aynı yükleniciye yaptırılabilir.

(2) İşin bu şartlar altında da tamamlanamayacağının anlaşılması durumunda ise artış yapılmaksızın hesap, genel hükümlere göre tasfiye edilir. Ancak, bu durumda işin tamamının ihale dokümanı ve sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirilmesi zorunludur.

(3) Sözleşme bedelinin %80’inden daha düşük bedelle tamamlanacağı anlaşılan mal ve hizmet alımları ile yapım işlerinde, yüklenici işi bitirmek zorundadır.

Uluslararası anlaşmalar

MADDE 42 – (1) Uluslararası kuruluşlarca sağlanan dış kredi ve finansmanla yapılacak işlerde varsa ilgili uluslararası kuruluşların konuyla ilgili düzenlemelerine uyulur.

Satın alma usullerinde uyulması zorunlu diğer kurallar

MADDE 43 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında mal veya hizmet alımları ile yapım işleri için ihaleye çıkılmadan önce aşağıda belirtilen hususlara uyulması zorunludur.

a) Ertesi malî yılda gerçekleştirilecek süreklilik arz eden mal ve hizmet alımları için bir önceki malî yıl sona ermeden ihaleye çıkılabilir.

b) İhale dokümanı hazırlanmadan ilan yapılamaz. İlan sürelerinin hesaplanmasında ilanın yayımlandığı gün dikkate alınır, ihale günü veya son başvuru günü dikkate alınmaz.

c) İhale için tespit olunan tarih tatil gününe rastlamışsa ihale, tekrar ilana gerek kalmaksızın tatili takip eden ilk iş gününde aynı yer ve saatte yapılır ve bu saate kadar verilen teklifler kabul edilir. İhale saati çalışma saati dikkate alınarak tespit edilir. İlandan sonra çalışma saati değişse de ihale ilan edilen saatte yapılır.

ç) Bu Yönetmeliğin 21 inci maddesinde belirtilen usulle yapılacak harcamaların toplamı, Ajansın o yılki malî yıl bütçesinde mal ve hizmet alımı ile yapım işleri için tahsis edilen toplam ödeneğin %50’sini, Başbakanın yazılı Olur’u olmadıkça aşamaz.

Süreler

MADDE 44 – (1) Uluslararası ihalelerde bu Yönetmelikte belirtilen sürelere, on iki günü geçmemek üzere süre eklenebilir.

Uygulanmayacak hükümler

MADDE 45 – (Mülga:RG-28/11/2008-27068) (Başlığıyla birlikte yeniden düzenleme:RG-25/5/2012-28303)

(1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu hükümleri uygulanmaz.

Yürürlük

MADDE 46 – (1) Maliye Bakanlığı ile Sayıştayın görüşleri alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 47 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye Yatırım Destek ve Tanıtım Ajansı Başkanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
10/2/2007	26430
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	28/11/2008	27068
2.	25/5/2012	28203

Resmi Gazete Tarihi: 19.04.2011 Resmi Gazete Sayısı: 27910

SAFKAN ARAP VE İNGİLİZ ATLARININ SOY KÜTÜĞÜ, KAYITLARI, İTHALAT VE İHRACATI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; safkan Arap ve İngiliz atlarının soy kütüğü kayıtlarının tutulması, pedigri ve damızlık belgelerinin verilmesi, tescili, tohumlama izni ve ilgili işlemleri, Uluslararası Soy Kütüğü Kitabının hazırlanması ve yayını, soy kütüğüne kaydedilip pedigrisi verilen atların gerektiğinde yeniden muayeneleri, sahip değişiklikleri ile ilgili esasların belirlenmesi, bunların yetiştirme yönünden sağlık kontrolleri, yetiştirme kayıtları, cetvelleri ve denetimlerine ait hükümler ile ithal edilecek safkan Arap ve İngiliz atlarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Safkan Arap Atı Soy Kütüğü ile Safkan İngiliz Atı Soy Kütüğüne kayıtlı veya kaydedilecek safkan Arap ve İngiliz atları ile ithal edilecek safkan Arap ve İngiliz atlarını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) 10/7/1953 tarihli ve 6132 sayılı At Yarışları Hakkında Kanuna ve 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) At: Aygır, kısrak, iğdiş, erkek ve dişi tayı,

b) At eşkal ve muayene raporu: Yurt içinde doğan tayın veya yurt dışından ithal edilen atın donu, eşkali, ırkı, ana babası, anasının tohumlanma tarihi, tayın doğum tarihi, cinsiyeti ve yetiştiricisinin adı gibi bilgileri içeren veteriner hekim raporunu,

c) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ç) Damızlık at: Bakanlıkça soy kütüğüne kaydedilmiş ve üye olunan uluslararası kuruluşlar tarafından kabul görmüş Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmış atlardan Bakanlıkça yetiştirmede kullanılmasına izin verilmiş olan atı,

d) Damızlık belgesi: Bakanlık tarafından damızlık at olarak kullanılması uygun görülen atlara verilen ve Bakanlıkça onaylanan belgeyi,

e) Don: Atların vücutlarını örten kıllara hakim olan veya bu kıllardan çoğunluğa yakın kısmının müşterek olarak gösterdiği rengi,

f) Embriyo transferi: Sağlıklı ve yüksek verimli kısraklardan elde edilen embriyonun, taze veya dondurularak, uygun dönemdeki kısrakların döl yatağına uygun teknik ve hijyenik koşullarda aktarımını,

g) Eşkal: Atın dış bakısında vücudun görünüşü ve üzerindeki şekil ile nişaneleri,

ğ) ISBC: Uluslararası Stud Book Komitesini,

h) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) İl At Islah Komisyonu: İl Müdürlüğü Hayvan Sağlığı, Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürü ile iki veteriner hekimden oluşan komisyonu,

ı) Kan grubu veya DNA raporu: Atın kan veya dokusunun değişik tekniklerle yapılan analizi sonucunda genetik olarak ana babasına uygunluğunu belirten belgeyi,

i) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Özel hara: Bakanlık tarafından belirlenen koşullara uygun olarak gerçek veya tüzel kişiler tarafından safkan Arap ve İngiliz atı yetiştirmek amacıyla kurulan at yetiştirme işletmesini,

j) Pedigri: Soy kütüğüne kaydedilen safkan atların numara, isim, orijin, ırk, don, eşkal, cinsiyet, doğum tarihi, yetiştiricisi, sahibi, koruyucu aşılamaları, sağlık testleri ile diğer bilgileri ihtiva eden atın kimlik belgesini,

k) Safkan Arap Atı Soy Kütüğü: Safkan Arap atlarına ilişkin pedigrilerin düzenlenmesine esas olacak bilgilerin toplandığı veri tabanını,

l) Safkan İngiliz Atı Soy Kütüğü: Safkan İngiliz atlarına ilişkin pedigrilerin düzenlenmesine esas olacak bilgilerin toplandığı veri tabanını,

m) Soy kütüğü: Pedigrinin düzenlenmesine esas olacak bilgilerin toplandığı veri tabanını,

n) Sperma: Sağlıklı ve damızlık niteliği taşıyan aygırlardan belirli yöntemlerle alınan ejakülatların spermatolojik muayeneleri yapıldıktan sonra taze veya dondurulmuş sperma porsiyonlarını,

o) Suni tohumlama: Spermanın, dişi hayvanların genital kanallarına uygun tohumlama zamanında, tekniğine uygun olarak hijyenik koşullarda nakledilmesini,

ö) Taşra kuruluşu: Bakanlık merkez teşkilatı dışındaki kurum veya kuruluşları,

p) Tohumlama belgesi: Tohumlanan kısrağın adı, damızlık belge numarası, sahibinin adı, tohumlanma şekli ve tarihi ile tohumlamada kullanılan aygırın adı, damızlık belge numarası ve diğer bilgileri ihtiva eden belgeyi,

r) Uluslararası Soy Kütüğü Kitabı (Stud Book): Üye olunan uluslararası kuruluşlarca kuralları belirlenen, yayımlanması istenilen ve bu kuruluşlarca kabul görmüş atların bilgilerinin yazılı olduğu ve belirli zaman aralıklarıyla yayımlanan uluslararası kitabı,

s) Uzman heyet: At yetiştiriciliği konusunda uzmanlık belgesi veya akademik çalışması bulunan veya at yetiştiriciliği konusunda en az beş yıl kamu kurum ve kuruluşlarında çalışmış en az üç veteriner hekimden oluşan komisyonu,

ş) Üye olunan uluslararası kuruluşlar: At yetiştiriciliği ve yarışçılığı ile ilgili Türkiye’nin üyesi olduğu WAHO “World Arabian Horse Organization”, IFHA “International Federation of Horseracing Authorities”, IFAHR “International Federation of Arabian Horse Racing Authorities”, IROA “International Racehorse Owner’s Associations”, ISAG “International Society for Animal Genetics” ve AORC “Association of Official Racing Chemist” gibi uluslararası kuruluşları,

t) Yarış Müessesesi: 6132 sayılı Kanun hükümlerine göre yarış yapma ve müşterek bahisler tertip etme yetkisi devredilen teşekkülü,

u) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Yarış Otoritesi: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ü) Yetiştirici: Tayın doğduğu tarihte anasına sahip olan özel veya tüzel kişileri,

v) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Yüksek Komiserler Kurulu: 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 24 üncü maddesi ile 6132 sayılı Kanunun 8 inci maddesi hükümlerine göre oluşturulan sürekli Kurulu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

At Islahı

Islah çalışması

MADDE 5 – (1) Bakanlık at sağlığı ile at ıslahı ve refahını korumak ve sağlamak, atların gen kaynaklarının korunması, geliştirilmesi, damızlık amaçlı atların yetiştirilmesi, kayıt altına alınması, ön soy kütüğü ve soy kütüklerinin oluşturulması ve belgelendirilmesi, damızlık at yetiştiricileri ve damızlık atlar ile ilgili kayıtların tutulması, damızlık atların ve üreme ürünlerinin genetik özelliklerinin değerlendirilmesi, performanslarının izlenmesi ve sağlık şartları ile hayvan gen kaynaklarının korunmasına yönelik tedbirlerin alınması, Türkiye soy kütüklerine kayıtlı ve pedigrili safkan Arap ve İngiliz ana ve babadan Türkiye’de doğan taylar ile yabancı ülkelerden ithal edilen safkan Arap ve safkan İngiliz atların soy kütüğüne kaydedilmesi ile ilgili tedbirler almaya yetkilidir. Bakanlık, söz konusu yetkilerinin tamamını veya bir kısmını Yarış Müessesesine devredebilir.

Damızlık belgesi

MADDE 6 – (1) Soy kütüğüne kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atlardan damızlık belgesi verilecek aygır ve kısrakların damızlık belgeleri, il müdürlüklerince hazırlanarak tasdik edilmek üzere Bakanlığa gönderilir.

(2) Damızlık belgesi alacak olan aygır ve kısraklarda aranacak koşu performans şartları aşağıda belirtilmiştir:

a) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Aygırlardan: Kendisinin en az Kv8, Kv9, Kv10, Kv23, Kv24, Kv25 koşularını kazanmış olması veya Grup A2, A3 koşularında tabela 1, 2, 3, 4 yapmış olması veya babası veya babasının Grup A2, A3 koşusu kazanmış en az bir tayının olması veya anasının bu bentte sayılan derecelerden birini yapmış bir tayının olması,

b) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Kısraklardan: Kendisinin en az Şart 3, Şart 4, Şart 5, Kv6, Kv7, Kv8, Kv9, Şart 12, Handikap13, Handikap14, Handikap15, Handikap16, Handikap17, Kv18, Kv21, Kv22, Kv23, Kv24, Kv25, A2, A3 koşularında bir birincilik veya Grup yarışlarında tabela 1, 2, 3, 4 yapmış olması veya babası veya babasının Grup A2, A3 koşuları kazanmış en az bir tayının olması veya anasının bu bentte sayılan derecelerden birini yapmış bir tayının olması,

zorunludur.

(3) İllerden gelen soy kütüğüne kayıtlı atların damızlık belgelerinden; Bakanlıkça oluşturulacak uzman heyet tarafından, damızlık özellikler, kalıtsal kusurlar, safkan Arap atlarında eşkal muayenesinin uzman heyet tarafından yapılıp yapılmadığı, üye olunan uluslararası kuruluşların kuralları ve soy kütüğü ve Uluslararası Soy Kütüğü Kitabı esas alınarak yapılan incelemeler sonucu uygun görülenler tasdik edilir. Daha önce uzman heyet tarafından muayeneleri yapılarak pedigrileri iptal edilen atlar ve yakın akrabaları ile yine damızlık belgelerini inceleyen komisyon tarafından gerekli görülen veya hakkında şikayet olan atlar Bakanlıkça oluşturulan uzman heyet tarafından incelenir, gerektiğinde muayene edilir ve uygun görülmeyenlerin damızlık belgeleri iptal edilir. Damızlık belgesi verilmesi, verilmemesi ve verilmiş bulunan damızlık belgelerinin iptali, Yüksek Komiserler Kurulu kararı ve Bakanlığın onayı ile kesinleşir. Bakanlık damızlık belgesi verip vermemekte serbesttir.

(4) Damızlık belgesi verilen atlardan doğan taylardan, uzman heyet tarafından yapılan muayene sonucu pedigrileri iptal edilenlerin ana ve babaları da gerektiğinde yeniden muayeneye tabi tutulurlar. Muayene sonucunda bu tayın ana ve babalarının da damızlık belgeleri iptal edilebilir.

(5) Damızlık belgesi verilecek aygır ve kısrakların, Bakanlıkça belirlenen ve isimleri ilan edilen hastalıklardan salim olduğuna dair rapor almaları gerekir.

(6) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Damızlık belgesi almış olan aygır ve kısrakların damızlık olarak kullanıldıkları müddetçe her yıl Bakanlıkça belirlenen ve isimleri ilan edilen hastalıklardan salim olduğuna dair rapor almaları halinde vizeleri, il müdürlükleri tarafından yapılır ve at kayıt defterlerine işlenerek bunların listeleri, her yıl Aralık ayı içinde Bakanlığa gönderilir. Vize ile ilgili sorumluluklarını süresi içerisinde yapmayan il müdürlüğü personeli hakkında mevzuata göre gerekli işlemler tesis edilir. Bakanlıkça belirlenen hastalıklar nedeniyle vizesi yapılmayan atlar, derhal Bakanlık Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü ve Yüksek Komiserler Kuruluna bildirilir. Vize alamayan atlar damızlıkta kullanılamaz ve bu durum at sahibine hemen tebliğ edilir. Bu atların taylarına pedigri verilmez. Damızlık kısrakların damızlık belgesi verilen ilde yıllık vizelerinin yapılması esastır. Başka bir ile transferi halinde kayıtlı olduğu ilden kaydının da transfer olduğu ile yapılması gereklidir.

(7) Soy kütüğüne kayıtlı ve damızlık belgesi almış olup, Bakanlıkça sağlık nedeni ile veya sahibinin talebi üzerine damızlık belgesi iptal edilen atların damızlık belgesinin iptal edildiği tarihten sonraki tohumlamalarından doğan tayların soy kütüğüne kaydı yapılmaz.

(8) Soy kütüğüne kaydedilip damızlık belgesi ya da pedigrisi verilen atların, lüzum görüldüğünde Bakanlıkça görevlendirilen uzman heyet tarafından kan grubu veya DNA testleri ile ana baba doğrulaması ve morfolojik yönden muayeneleri yapılabilir. Test ve muayeneler neticesinde, safkan olmadıkları tespit edilenlerin ve yavrularının soy kütüğü kayıtları iptal edilir ve pedigrileri geri alınır. Bu hayvanlardan doğacak yavrulara damızlık belgesi ya da pedigri verilmez. Pedigrileri ve soy kütüğü kaydı iptal edilen taylar ile damızlık belgeleri iptal edilen aygır ve kısrak sahipleri herhangi bir zarar ve ziyan iddiasında bulunamaz, tazminat talep edemez.

(9) Soy kütüğüne kayıtlı olsa bile damızlık belgesi verilmemiş ana veya babanın tayları soy kütüğüne kaydedilmez. Damızlık belgesi iptal edilen atların soy kütüğü kaydına not düşülür ve bu atlara tekrar damızlık belgesi verilmez.

(10) Yurt dışından gebe olarak ithal edilen kısrakların, yalnızca bu gebelikten doğan taylarının tescilinde ana ve babasının damızlık belgesini alma şartı aranmaz.

(11) Ülkemiz soy kütüğüne kayıtlı ve damızlık belgesi olan kısraklar, yurt dışındaki aygırla tohumlandığı takdirde, doğan tayın tescilinde babasının damızlık belgesini alma şartı aranmaz.

(12) Kalıtsal kusurları bulunan, kendi ırkının özelliğini göstermeyen veya sapma gösteren kısrak, aygır veya tayların pedigrileri ve damızlık belgeleri iptal edilir ve soy kütüğünden kayıtları silinir.

Tohumlama belgesi

MADDE 7 – (1) Tohumlama belgeleri, tohumlama istasyonunda görevli veteriner hekim veya aygır sahibi tarafından üç nüsha olarak düzenlenerek imzalanır.

a) Damızlık aygır sahipleri veya tohumlama istasyonunun sorumlusu tarafından, tohumlama yapılan kısraklara ait tohumlama belgelerinin birer nüshası bir dilekçe veya yazı ekinde toplu olarak o yılın Eylül ayı sonuna kadar il müdürlüğüne teslim edilir.

b) Tohumlama belgesinin bir nüshası tescil belgelerine eklenmek üzere kısrak sahibine verilir.

c) Tohumlama belgesinin üçüncü nüshası tohumlama istasyonunda muhafaza edilir.

ç) İl müdürlüklerine verilen tohumlama belgeleri en geç yedi gün içinde bağlı olunan Yüksek Komiserler Kurulu Çalışma Ofisine gönderilir.

d) Safkan Arap atlarının tohumlama şekli tohumlama belgesi üzerinde belirtilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Tescil ve Soy Kütüğüne Kayıt

Tescil işlemleri

MADDE 8 – (1) İllerde tescil ile ilgili işlemler il müdürlüğü hayvan sağlığı (Değişik ibare:RG-29/2/2012-28219)  , yetiştiriciliği ve su ürünleri şube müdürlüğü tarafından yapılır. Tescil ile ilgili işlemler için gerekli olan belgeler, at sahipleri ve İl At Islah Komisyonu tarafından düzenlenir.

(2) Tescil işlemi için bu Yönetmelikte belirtilen ve at sahipleri veya temsilcileri tarafından verilmesi gereken evraklarla birlikte, atların bulunduğu il müdürlüklerine yasal süresi içinde müracaat edilmesi şarttır.

(3) Tescili yapılacak atların muayeneleri, il müdürlüğünün uygun gördüğü yerlerde veya İl At Islah Komisyonunun, 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu çerçevesinde belirlenecek yolluk ve zaruri masrafların at sahibi tarafından illerde Muhasebe Müdürlüğü, ilçelerde Mal Müdürlüğü hesabına yatırılması kaydı ile at sahibinin istediği yerde yapılır.

(4) Türkiye’de doğan veya ithal edilen safkan Arap ve İngiliz atların soy kütüğüne kaydı için, at sahibi veya vekilinin; dilekçe, tohumlama belgesi, DNA muayenesi için yatırılması gereken laboratuvar ücretinin yatırıldığına dair belge, İl At Islah Komisyon kararı ve tayın usulüne uygun çekilmiş üç adet fotoğrafı ile birlikte, atların bulunduğu il veya ilçe müdürlüklerine yasal süresi içinde müracaat etmesi şarttır.

(5) Müracaat süreleri, Türkiye soy kütüklerine kayıtlı ve pedigrili safkan Arap veya İngiliz ana ve babadan Türkiye’de doğan kendi ırk vasıflarını haiz tayların, doğum gününden itibaren üç ay içinde; yabancı ülkelerden ithal edilen safkan Arap ve İngiliz atların gümrük girişlerinden itibaren iki ay içinde ve gümrükte satılan atlar için satış tarihinden itibaren bir aydır. Bu süreler içinde bu maddede belirtilen belgelerle birlikte müracaatı yapılmamış tayların sahiplerine 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca cezai işlem tesis edilerek tayları kaydedilir.

(6) Muayeneler sonucu düzenlenen İl At Islah Komisyonu kararı, il müdürü tarafından onaylandıktan sonra diğer evraklarla birlikte Bakanlığa gönderilir.

(7) Türkiye’de doğan tayların veya ithal edilen atların sahipleri, bu atların soy kütüğüne kayıtları için yasal süresinde il veya ilçe müdürlüğüne başvurarak atların DNA raporu için gerekli numuneyi İl At Islah Komisyonuna aldırmaya mecburdur. İl müdürlüklerince ana baba doğrulanma testi için gönderilen numuneler ISAG tarafından tanınan Bakanlığa bağlı genetik laboratuvarınca tahlil edilerek DNA raporu düzenlenir.

(8) Genetik laboratuvarı kan DNA Netice Raporunu Bakanlık ve il müdürlüğüne, DNA Analiz Raporunu ise Bakanlığa gönderir.

Soy kütüğüne kaydedilebilecek atlar ve mikroçip uygulaması

MADDE 9 – (1) Türkiye soy kütüğüne kayıtlı ve pedigrili safkan ana ve babanın Türkiye’de doğmuş ve kendi ırk vasıflarını haiz safkan Arap ve İngiliz atları ile Türkiye’nin üyesi olduğu uluslararası kayıt otoritelerince kabul görmüş ülkelerin soy kütüğüne kayıtlı ve Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmış ithal atlar ile bunların yavruları kaydedilir.

(2) Soy kütüklerine kaydedilmemiş ana ve babaların tayları, DNA analizi ile şecere kontrolünde ana babaya uygunluğu tespit edilemeyen taylar, damızlık belgesi almamış ana babanın tayları, kendi ırk vasıflarını genetik veya morfolojik olarak göstermeyen taylar veya ırkının göstermesi gereken gelişmeyi gösteremeyen taylar soy kütüklerine kaydedilmez, herhangi bir şekilde kaydedilmiş ise kayıtları silinir. Soy kütüğüne kaydedilmiş olan atların, yukarıda sayılan halleri sonradan tespit edildiği takdirde dahi, bu atların soy kütüğünden kayıtları silinerek pedigrileri iptal edilir.

(3) Türkiye’de doğan safkan Arap ve İngiliz taylara Bakanlıkça usul ve esasları belirlenen mikroçip uygulamasına uyulması zorunludur. 2006 yılı ve sonrası Türkiye’de doğan ve doğacak taylardan mikroçip uygulamasına riayet etmeyen safkan Arap ve İngiliz atları soy kütüğüne kaydedilmez. Mikroçip uygulaması kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan veteriner hekimler tarafından yerine getirilir. Uygulamaya konu mikroçipin numarası eşkal ve muayene raporuna yazılır.

İthal edilen atların soy kütüğüne kaydı

MADDE 10 – (1) Türkiye’ye gebe olarak ithal edilen safkan Arap veya İngiliz kısraklarından Türkiye’ye geldikten sonra doğan tayların soy kütüklerine kaydedilebilmeleri için, kısrağın kendi ırkı aygırdan tohumlanmış olduğunu gösterir tohumlamanın yapıldığı memleketin yetkili mercilerince tasdik edilmiş tohumlama belgesi, suni tohumlama sonucu doğmuş ise ayrıca suni tohumlama izin belgesinin ve Bakanlıkça talep edilen diğer belgelerin ibrazı gerekir.

(2) Türkiye’ye gebe olarak ithal edilen ve karantina süresi içinde herhangi bir sebeple mahrecine iade edilen veya transit geçişine izin verilen kısraklardan doğan taylara, il müdürlüklerine gerekli evraklar ile sahipleri tarafından müracaatları halinde tescil ile ilgili belgeler Bakanlığa gönderilir ve tayın soy kütüğüne kaydı yapılır. Ancak kaydedilen bu taylar Türkiye’ye kesin ithalatı gerçekleşmediği için Türkiye’de doğan ve ithal edilmiş atların haklarından yararlanamaz.

İthal edilecek İngiliz atlarda aranan nitelikler

MADDE 11 – (1) İthal edilecek İngiliz atların taşımaları gereken şartlar aşağıda belirtilmiştir:

a) İthal edilecek atlar İngiliz atı ırk vasıflarını gösterecektir.

b) İthal edilecek atın; kendisi veya ana ve babasının ISBC tarafından kabul edilen Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmış olması gerekir.

c) İthal edilen atın kalıtsal kusurları bulunmayacaktır.

ç) İthal edilen aygırlar infertil olmayacaktır. Bu husus sperma muayene raporu ile tevsik edilecek veya fertilite yönünden sigorta edilmiş olacaktır.

d) İthal edilecek at namzet aygır ise sekiz yaşından, denenmiş aygır ise on altı yaşından büyük olmayacak ve ileriki yaşından gün almamış olacaktır. Ancak, kendisi veya en az iki yavrusu Grup 1 / Grade 1 kazanmış aygırlarda yaş tahdidi aranmaz.

e) İthal edilecek at kısrak ise on dört yaşından büyük olmayacak ve ileriki yaşından gün almamış olacaktır. Ancak, kendisi veya yavrusu Grup 1 / Grade 1, Grup 2 / Grade 2 veya Grup 3 / Grade 3 koşusu kazanmış kısraklarda yaş şartı aranmaz.

f) İthal edilecek at tay ise tayın, anasının yanında süttay iken veya doğduğu yıl içinde ithal edilmiş olması zorunludur.

g) İthal edilecek atın yaşı; gün, ay, yıl olarak hesaplanır.

İthal edilecek İngiliz atlarda aranan koşu performans şartları ve nitelikleri

MADDE 12 – (1) İthal edilecek İngiliz aygır, kısrak ve taylara ait koşu performans şartları ve aranacak nitelikler aşağıda gösterilmiştir.

(2) İthal edilecek aygırların en az,

a) Bir Grup 1 / Grade 1 koşuda ilk üç dereceye girmiş olması veya,

b) Bir Grup 2 / Grade 2 koşu kazanmış olması veya,

c) İki Grup 3 / Grade 3 koşu kazanmış olması veya,

ç) Yukarıda belirtilen performanslardan birini yapmış en az iki tayının bulunması,

zorunludur.

(3) İthal edilecek damızlık kısrakların;

a) En az, bir Listed / Stakes koşu kazanmış olması veya,

b) Grup / Grade koşuda ilk üç dereceye girmiş olması veya,

c) Bu performanslardan birini yapmış bir tayının olması,

zorunludur.

(4) İthal edilecek damızlık kısrağın, üçüncü fıkrada belirtilen şartlara uyması kaydı ile babasının en az,

a) Bir Grup 1 / Grade 1 koşuda ilk üç dereceye girmiş olması veya,

b) Bir Grup 2 / Grade 2 koşu kazanmış olması veya,

c) İki Grup 3 / Grade 3 koşu kazanmış olması veya,

ç) Yukarıdaki belirtilen performanslardan birini yapmış en az bir tayının bulunması,

zorunludur.

(5) İthal edilecek kısrağın, üçüncü fıkrada belirtilen şartlara uymaması halinde, dördüncü fıkrada belirtilen şartlardan en az birine uyması kaydı ile anasının en az,

a) Bir Grup / Grade koşusunda ilk üç dereceye girmiş olması veya,

b) İki Listed / Stakes koşu kazanmış olması veya,

c) Yukarda belirtilen performanslardan birini yapmış bir tayının olması,

zorunludur.

(6) İthal edilecek kısrak gebe veya taylı ise:

a) İthal edilecek gebe kısrağın bu Yönetmeliğe uygun olmasının yanı sıra, karnındaki tayın babasının, ikinci fıkrada belirtilen niteliklerden birine sahip olması zorunludur.

b) İthal edilecek kısrağın bu Yönetmeliğe uygun olmasının yanı sıra, yabancı ülkelerde tay doğmadan satın alınan kısraktan doğan, Uluslararası Soy Kütüğü Kitabı sertifikasında Türk yetiştiricisinin ismi yetiştirici sütununa yazılmış veya tayın doğumundan önce anasının satın alındığının o ülkenin yetkili birimince belgelenmesi halinde, yanındaki tayın babasının, ikinci fıkrada belirtilen niteliklerden birine sahip olması ve bu tayın doğduğu yıl içerisinde ithal edilmesi zorunludur.

c) Tayın doğumundan sonra yurt dışından satın alınan kısraktan doğan tayın, anası ile birlikte ithali halinde, tayın, yedinci fıkrada belirtilen şartlara uyması zorunludur.

(7) İthal edilecek tayların doğdukları yıl içinde ithal edilmiş olması şartıyla;

a) Tayın babasının en az,

1) Bir Grup 1/Grade 1 koşu kazanmış olması veya,

2) İki Grup 2/Grade 2 koşu kazanmış olması veya,

3) Üç Grup 3/Grade 3 koşu kazanmış olması veya,

4) Yukarda belirtilen performanslardan birini yapmış en az üç tayının bulunması,

zorunludur.

b) Tayın anasının en az,

1) Bir Grup 1/Grade 1 koşuda ilk üç dereceye girmiş olması veya,

2) Bir Grup 2/Grade 2 koşusunda ilk iki dereceye girmiş olması veya,

3) Bir Grup 3/Grade 3 koşu kazanmış olması veya,

4) Söz konusu tayın anasının yukarıda belirtilen performanslardan birini yapmış bir tayının olması,

zorunludur.

İthal edilecek İngiliz atlara ilişkin diğer hükümler

MADDE 13 – (1) İthal edilecek İngiliz atlarda aranacak diğer hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) Türk soy kütüğüne kayıtlı olup aşım yaptırılmak üzere yurt dışına giden kısraklara aşım yapacak olan aygırların, 12 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartlardan en az birine uyması gerekir. Bu kısrakların Türkiye’ye tekrar ithalinde başkaca şart aranmaz.

b) Türk soy kütüğüne kayıtlı kısrakların yurtdışındaki aygırla aşımı sonucu yurt dışında doğan taylarının ithalinde, tayın 12 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartlardan en az birine uyması şartı aranır.

c) Türk soy kütüğüne kayıtlı ve Türkiye’deki aygırlardan gebe kısrakların yurt dışında doğan taylarının ithalinde yukarda belirtilen şartlardan hiçbiri aranmaz. (Ek cümle:RG-29/2/2012-28219)  Türk soy kütüğüne kayıtlı ve Türkiye’deki aygırlardan gebe kısrakların yurt dışında doğan taylarının ithalinde kısrağın ölmesi halinde taylar yalnız getirilir.

ç) Türk soy kütüğüne kayıtlı ihraç edilen atların yeniden ithal edilmeleri durumunda yukarıda belirtilen şartlardan hiçbiri aranmaz.

d) İthal edilecek atlarda aranılacak sağlık şartları, Bakanlık tarafından belirlenir.

e) At ithalatı için Bakanlıktan kontrol belgesi alınması şarttır. Ancak yarış ve gösteri amacıyla belirli bir süre kalmak üzere getirilen hayvanlar, Türkiye Cumhuriyeti Devletine, Cumhurbaşkanına, Başbakanına veya Bakanlığına hediye edilen hayvanlar, ülkemize bağış niteliğinde gelen hayvanlar, üniversitelerin ve diğer araştırma kurumları ile bilimsel araştırma kurumlarının bilimsel araştırmalarda kullandığı hayvan ve hayvan maddeleri için, Bakanlık tarafından kontrol belgesi düzenlenmesi şartı aranmaz.

f) Yurt dışından aşım yapmak üzere geçici olarak ithal edilen aygırlarda, 12 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartlar aranır.

g) Yabancı ülkelerin Devlet Başkanı, Kralı, Kraliçesi, Başbakanı veya Bakanı tarafından Türkiye Cumhuriyeti Devletine, Cumhurbaşkanına, Başbakanına veya Bakanlığına hediye olarak verilen İngiliz atların, sağlık ve Türk soy kütüğüne kayıtları yürürlükteki ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurularak, Yüksek Komiserler Kurulu kararı ve Bakanlık onayı ile damızlık olarak kullanımına izin verilir.

İthal edilecek safkan Arap atlarda aranan nitelikler

MADDE 14 – (1) İthal edilecek safkan Arap atlara ait genel hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) İthal edilecek atlar, safkan Arap atı ırk vasıflarını gösterecektir.

b) İthal edilecek atın; kendisi veya ana ve babasının WAHO tarafından kabul edilen Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmış ve kan grubu ve DNA analizi ile ana baba doğrulaması yapılmış olması (Ek ibare:RG-29/2/2012-28219) ve 2011 yılı itibarıyla en az 4 jenerasyonunun belli olması gerekir.

c) İthal edilecek atın kalıtsal kusurları bulunmayacaktır.

ç) İthal edilecek aygırlar infertil olmayacaktır. Bu husus sperma muayene raporu ile tevsik edilecek veya fertilite yönünden sigorta edilmiş olacaktır.

d) İthal edilecek namzet aygırlar sekiz yaşından, denenmiş aygırlar on dört yaşından büyük olmayacak ve ileriki yaşından gün almamış olacaktır.

e) İthal edilecek at kısrak ise on iki yaşından büyük olmayacak ve ileriki yaşından gün almamış olacaktır.

f) Atın yaşı, gün, ay ve yıl olarak hesaplanır.

g) İthal edilecek tayların doğduğu yıl içinde ithal edilmesi gerekir.

İthal edilecek safkan Arap atlara ilişkin diğer hükümler

MADDE 15 – (1) İthal edilecek safkan Arap atlarda aranacak diğer hükümler aşağıda gösterilmiştir.

a) Türk soy kütüğüne kayıtlı atlardan satılmak veya koşmak üzere ihraç edilen atların yeniden ithal edilmeleri durumunda yukarda belirtilen şartlardan hiçbiri aranmaz.

b) İthal edilecek atlarda aranılacak sağlık şartları, Bakanlık tarafından belirlenir.

c) At ithalatı için Bakanlıktan kontrol belgesi alınması şarttır. Ancak yarış ve gösteri amacıyla belirli bir süre kalmak üzere getirilen hayvanlar, Türkiye Cumhuriyeti Devletine, Cumhurbaşkanına, Başbakanına veya Bakanlığına hediye edilen hayvanlar, ülkemize bağış niteliğinde gelen hayvanlar, üniversitelerin ve diğer araştırma kurumları ile bilimsel araştırma kurumlarının bilimsel araştırmalarda kullandığı hayvan ve hayvan maddeleri için, Bakanlık tarafından kontrol belgesi düzenlenmesi şartı aranmaz.

Tescil evraklarının gönderilmesi

MADDE 16 – (1) Müracaat tarihinden itibaren il müdürlükleri tarafından, at eşkal ve muayene raporu ve İl At Islahı Komisyonu kararı düzenlenerek at sahibinin müracaat tarihinden itibaren en geç dokuz ay içerisinde diğer tescil evrakları ile birlikte noksansız olarak Bakanlığa gönderilmesi şarttır.

(2) Hazırlanacak at eşkal ve muayene raporunda, atın donu, kartopu veya yıldız, akıtma, abraş, seki, en az üç adet servi, tırnakların beyaz veya alaca rengi ve benzeri en az beş nişanenin yazılması ve şekiller üzerine işaretlenmesi gerekmektedir. Ayrıca atta hiçbir nişane bulunmaması halinde mutlaka en az beş tane servinin yerinin yazılması ve şekiller üzerine (x) işareti ile işaretlenmesi gerekmektedir.

(3) Kamu kuruluşlarında doğan tayların her türlü tescil belgeleri, bu kuruluşlar tarafından düzenlenir. Tamamlanan tescil belgeleri, tayın doğum tarihinden itibaren en geç üç ay içinde; yabancı ülkelerden ithal edilen safkan Arap ve İngiliz atların gümrük girişlerinden itibaren iki ay içinde ve gümrükte satılan atlar için satış tarihinden itibaren bir ay içerisinde Bakanlığa gönderilir.

Soy kütüğü kayıtlarında istenen belgeler

MADDE 17 – (1) Soy kütüğü kayıtlarında istenen belgeler:

a) Türkiye’de doğan taylar için;

1) At sahibinin resmi tebligat yapılacak adresini de içeren beyanı,

2) At sahibinin resmi ve T.C. kimlik numarası beyanı,

3) Anasının tohumlama belgesi,

4) DNA netice raporu,

5) Atın üç adet 9×12 cm ebadında fotoğrafı,

6) At eşkal ve muayene raporu,

7) İl At Islahı Komisyon kararı,

b) İthal atlar için;

1) At sahibinin resmi tebligat yapılacak adresini de içeren beyanı,

2) At sahibinin resmi ve T.C. kimlik numarası beyanı,

3) Atın safkan Arap veya İngiliz olduğunu gösteren pedigrisi,

4) DNA netice raporu,

5) Atın yeni çekilmiş üç adet 9×12 cm ebadında fotoğrafı,

6) At eşkal ve muayene raporu,

7) İl At Islahı Komisyon kararı,

8) İthal edilen ülkenin gönderdiği Eksport Sertifikası,

9) Atın ismi yazılı ve onaylı Gümrük Giriş Beyannamesi,

10) Suni tohumlamadan doğan safkan Arap taylar için aygırın suni tohumlama izin belgesi,

11) Gümrük idarelerince satılan atlar için gümrük satış belgesi,

12) (Ek:RG-29/2/2012-28219)  Yıllık damızlık vizeleri,

istenir.

Soy kütüğü tutulması ve uluslararası soy kütüğü kitabı yayınlanması

MADDE 18 – (1) Türkiye’de doğan veya yurt dışından getirilen safkan Arap ve İngiliz atlarının soy kütüğü kayıtları 5996 sayılı Kanunun 10 uncu maddesi gereğince Bakanlıkça tutulur. Uluslararası Soy Kütüğü Kitabı, üye olunan uluslararası kuruluşların kuralları gereği en geç her dört yılda bir hazırlanarak yayınlanır. Uluslararası Soy Kütüğü Kitabının yayınlanmadığı yıllarda, ithal edilmiş ve o yıl doğan tayların ana ve babası, doğum tarihi, donu ve yetiştiricisini içeren ekler ve diğer bilgi ve belgeler yayınlanabilir. Bu hizmetlerin giderleri yarış gelirlerinden karşılanır.

(2) Üyesi olduğumuz uluslararası kuruluşlar tarafından kural ve kaideleri belirlenen Uluslararası Soy Kütüğü Kitabı, Bakanlık tarafından yayınlanır. Türk soy kütüğünde yayınlanıp kayıt numarası almış ve üye olunan uluslararası kuruluşların kabul ettiği Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmış atların yavruları Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanır.

(3) Soy kütüğüne kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atlarından Türk soy kütüğünde yayınlanmayarak kayıt numarası almayan atların yavruları, Uluslararası Soy Kütüğü Kitabında yayınlanmaz.

Soy kütüklerine kaydedilecek atlara isim verilmesi

MADDE 19 – (1) Soy kütüğüne kaydedilecek İngiliz tayların, ana ve baba isimleri esas alınarak Safkan İngiliz Atı Soy Kütüğüne isimsiz olarak kayıtları yapılabilir. Ancak, tayın iki yaşını doldurduğu yılın son gününe kadar, at sahipleri tarafından tayın isminin tescil ettirilmesi zorunludur.

(2) Safkan Arap atlarında ata verilecek ismin tescil belgeleriyle birlikte yazılarak Bakanlığa gönderilmesi mecburîdir. Safkan Arap atları isimsiz olarak tescil edilemez.

(3) Verilecek isimler, boşluklar dahil safkan Arap atlarında yirmi yedi harf, İngiliz atlarında on sekiz harfi geçemez. Tescil ettirilen isim değiştirilemez.

(4) İsim verilirken;

a) Kullanılması korumaya alınmış ve yasaklanmış,

b) Kullanılma hakkı mahfuz olan,

c) Karışıklığa sebep olabilecek veya dini ve sosyal nedenlerle kullanılması uygun olmayan,

ç) Ticarî ve reklam maksadı ile kullanılmak istenen,

d) Kendisi ya da yakınlarınca izin verilmedikçe kişilerin adları olan,

isimlerin kullanılmamasına dikkat edilir.

(5) Yaşayan atların tescil edilmiş isimleri, bu isimlere yazılış ve okunuş yönünden benzerlik gösteren isimler ve aygır isimleri ölümlerini takip eden on beş yıldan önce, kısrak isimleri ölümlerini takip eden on yıldan önce, diğer atların isimleri ise ölümlerini takip eden beş yıldan önce kullanılamaz.

(6) İsimlerin başına ve sonuna rakam konulamaz.

(7) İthal atların isimlerinin, yukarıda belirtilen şartlara aykırılık teşkil etmesi durumunda, isimlerin kayıtlı olduğu ülke soy kütüğü otoritesi ile mutabakata varılarak Bakanlıkça isimleri değiştirilebilir.

Pedigri

MADDE 20 – (1) Soy kütüklerine kayıtları yapılan atların pedigrileri, il müdürlüklerince sahiplerine verilmek üzere Bakanlıkça ilgili valiliğe gönderilir. Pedigriler, Bakanlığın her yıl belirleyeceği ücretin Yarış Müessesesine yatırıldığına dair makbuz mukabilinde at sahibi veya yetkili vekiline teslim edilir.

Kaybından dolayı pedigri düzenlenmesi

MADDE 21 – (1) Soy kütüğüne kayıtlı atların pedigrileri kaybolduğunda atın sahibi illerde il müdürlüğüne, ilçelerde ilçe müdürlüklerine yeni pedigri çıkarılması için müracaat eder. Aşağıdaki evraklar bir ay içerisinde tamamlanarak Bakanlığa gönderilir.

a) At sahibinin resmi tebligat yapılacak adresini de içeren beyanı,

b) At Eşkâl ve Muayene Raporu,

c) İl At Islah Komisyon kararı,

ç) Atın yeni çekilmiş iki adet 9×12 cm ebadında fotoğrafı,

d) Gerektiğinde DNA raporu.

Tayların don değişikliklerinin kaydı

MADDE 22 – (1) At sahibi don değişikliğini yaptırmak için tayın doğumundan sonraki otuz altıncı aydan itibaren on iki ay içinde illerde il müdürlüğüne, ilçelerde ilçe müdürlüklerine müracaat etmek zorundadır. Don değişikliği için zamanında müracaat etmeyen at sahiplerine 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca beş bin dört yüz TL para cezası verilir (Değişik ibare:RG-29/2/2012-28219)  , para cezasını yatırmadığı takdirde atın soy kütüğü kaydı silinerek pedigrileri iptal edilir.

(2) Don değişikliği yapılacak atlar için aşağıdaki belgeler istenir.

a) At sahibinin resmi tebligat yapılacak adresini de içeren beyanı,

b) At eşkal ve muayene raporu,

c) İl At Islah Komisyon kararı,

ç) Atın yeni çekilmiş üç adet 9×12 cm ebadında fotoğrafı,

d) Atın pedigrisi,

e) Gerektiğinde DNA raporu.

Sahip değiştirme işlemleri

MADDE 23 – (1) Sahip değişikliklerinde;

a) Soy kütüklerine kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atın satılması, hibe edilmesi veya veraset yoluyla intikali durumunda, sahip değişikliğinin soy kütüğüne ve pedigriye en geç bir ay içinde işletilmesi için müracaatı gerekmektedir. Sahip değişikliği için; atın pedigrisi ile birlikte illerde il müdürlüklerine, ilçelerde ilçe müdürlüklerine veya yarış müessesesine yeni sahibi tarafından müracaat edilmesi zorunludur. Sahip değişikliği için zamanında müracaat etmeyen at sahiplerine 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca beş bin dört yüz TL para cezası verilir (Değişik ibare:RG-29/2/2012-28219) ,para cezasını yatırmadığı takdirde atın soy kütüğü kaydı silinerek pedigrileri iptal edilir.

b) Soy kütüğüne kayıtlı veya soy kütüğüne yeni kayıt yapılacak olan atın tescil işlemleri esnasında sahibi ölmüş ise noterden tasdikli veraset ilâmı suretinin de gönderilmesi şarttır.

c) Sahip değiştirmede bir aylık süre; satış tarihinden ve veraset ilâm tarihinden itibaren başlar.

Sahip değişikliğinde istenecek belgeler

MADDE 24 – (1) Sahip değişikliğinde aşağıdaki belgeler istenir.

a) Alan ve satanın, hediye eden veya varisin resmî tebligat yapılacak açık adreslerini içeren ve T.C. kimlik numarasının eklendiği, fatura, müstahsil makbuzu, veraset ilâmı ve benzeri satış evrakları veya resmî makamlar veya yarış müessesesi yetkilileri huzurunda alan ve satanın, alıp sattığına dair onaylanmış sahip değiştirme belgesi,

b) Atın pedigrisi.

c) (Ek:RG-4/12/2012-28487) İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerinde yapılan at satışları esnasında, Müdürlükler tarafından atını satan at sahibinden, yarış müessesesinden alınan borcu yoktur belgesi.

İhracat

MADDE 25 – (1) Pedigrileri bulunan ihraç edilmek istenen atların, yurtdışına çıkarılmasında bir sakınca bulunup bulunmadığı hususunda Yüksek Komiserler Kurulu Genel Koordinatörlüğünden izin alınması zorunludur. İhraç izni verilen atlara mikroçip uygulandıktan sonra, eşkal muayene raporu, DNA raporu ve pedigrisinin Yüksek Komiserler Kurulu Genel Koordinatörlüğüne gönderilir. Ayrıca, ihraç edilecek atlara “İhracat Sertifikası” düzenlenebilmesi için ihracatçı kişi veya kuruluşlar tarafından yine Yüksek Komiserler Kurulu Genel Koordinatörlüğüne, ihracat tarihinden itibaren bir ay içerisinde “Gümrük Çıkış Beyannamesi” ile ihraç edilen atların isimleri bildirilir.

(2) Safkan Arap ve İngiliz atlardan geçici ihracatı yapılacak atların ihracından önce atın pedigrisi ile bir fotoğrafının Bakanlığa gönderilmesi ve Bakanlıkça düzenlenecek geçici ihracat belgesi ile birlikte gideceği ülkeye gönderilmesi gerekir.

Ölen atlar hakkında yapılacak işlemler

MADDE 26 – (1) Soy kütüğüne kayıtlı atın ölmesi durumunda, atın sahibi tarafından atın ölüm tarihinden itibaren iki ay içinde, ata ait pedigri ve varsa damızlık belgesi illerde il müdürlüğüne, ilçelerde ilçe müdürlüklerine teslim edilir. Ölen ata ait gerekli işlemler yapıldıktan sonra pedigri Bakanlığa gönderilir.

(2) Yirmi beş yaşını kayden dolduran bütün atların her yılın başında yaşadığının bildirilmesi şarttır. Aksi takdirde söz konusu at ölü kabul edilir ve pedigrisi iptal edilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Safkan Atlarda Irkın Korunması

Tayların muayenesi

MADDE 27 – (1) Soy kütüklerine kaydedilip pedigrisi verilmiş atların görülen lüzum üzerine her zaman Bakanlıkça görevlendirilen uzman heyet tarafından kan grubu ve DNA raporu da dikkate alınarak, genetik ve morfolojik muayeneleri yapılabilir.

(2) Muayene neticesinde, safkan olmadıkları, DNA yönünden ana babaya uygunluk göstermediği, kan grubu ve DNA yönünden ana babaya uygunluk gösterse dahi morfolojik olarak kendi ırk vasıflarını göstermediği, kalıtsal kusur bulunduğu tespit edilenlerin veya kendi ırkının gelişmesini göstermeyenlerin soy kütüğü kayıtları iptal edilir ve pedigrileri geri alınır. Bu atların taylarına pedigri verilmez, pedigri verilmiş ise pedigrileri iptal edilir ve soy kütüğünden kaydı silinir. Tespite ilişkin karar, Yüksek Komiserler Kurulunun kararı ve Bakanlığın onayı ile kesinleşir. Pedigrileri ve soy kütüğü kaydı iptal edilen taylar ile damızlık belgeleri iptal edilen aygır ve kısrak sahipleri herhangi bir zarar veya ziyan iddiasında bulunamaz veya tazminat talep edemez.

(3) Bu madde kapsamında muayene yapılacağı on beş gün önceden hipodromlarda ilan tahtasına asılmak suretiyle ve resmî programlara yazılarak ilân edilir. Bu ilan ile tebligat yapılmış sayılır. Bu işlemlerin usulüne uygun olarak yapıldığı tutanakla tespit edilir. Muayeneler Bakanlıkça görevlendirilen uzman heyet tarafından ilan edilen yerlerde yapılır. Görevli heyetin ücret, ulaşım ve diğer zaruri masrafları yarış gelirlerinden karşılanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Pedigriye yapıştırılacak fotoğraf

MADDE 28 – (1) Soy kütüklerine ve pedigriye yapıştırılacak fotoğraflar 9×12 cm ebadında ve atın sol tarafından baş hafif sola dönük alın ve dört ayağı ile tırnakları dahil görülecek şekilde yatay şekilde çekilir.

Kayıt defteri

MADDE 29 – (1) İl müdürlüklerinde, pedigri verilen safkan Arap ve İngiliz atlarına mahsus, Bakanlıkça gönderilen defterler ayrı ayrı tutulur.

Atın menşei

MADDE 30 – (1) Bir atın menşei olarak yurt içinde doğanlar için doğduğu il, yurt dışında doğanlar için doğduğu ülke esas alınır.

Atın yetiştiricisi

MADDE 31 – (1) Bir atın yetiştiricisi o atın doğumu esnasında anasına sahip olan kişidir. Yetiştiricilik hakkı hiçbir şekilde devredilemez.

ALTINCI BÖLÜM

Tohumlama

Tohumlamada kullanılacak aygırlarda aranan nitelikler

MADDE 32 – (1) Yurt dışından tohumlama için gelen yabancı menşeli aygırların tohumlamada kullanılabilmesi için at ithalatında aranan şartlara uygun olması ve tohumlama yapılabilmesi için Bakanlıktan önceden izin alınması şartı aranır.

(2) Safkan İngiliz atlarında suni tohumlama yapılamaz.

(3) Safkan Arap atlarında;

a) Suni tohumlamada kullanılacak aygırlar için aygırın bu amaçla kullanılacağına dair Bakanlıktan izin alınması zorunludur.

b) Suni tohumlama, veteriner hekimlerce yapılır ve tohumlama belgesi, suni tohumlamayı yapan veteriner hekimce doldurularak imzalanır.

c) Suni tohumlama ve embriyo transferlerinde kullanılacak dondurulmuş sperma ve embriyonun alındığı atlar için, önceden Bakanlığın belirlediği hastalıklar yönünden salim olduğunu gösterir raporun verilmesi zorunludur.

Sperma ve embriyo ihracı

MADDE 33 – (1) Türkiye soy kütüklerine kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atları ile bunların sperma ve embriyolarının ihracı Bakanlık iznine tabi olup ihraçla ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Özel Haralar

Veteriner hekim çalıştırılması ve yükümlülükler

MADDE 34 – (1) Özel haralarda;

a) (Değişik:RG-29/2/2012-28219) Haralarda at yetiştirme, tohumlama ve kayıt tutma hizmetleri için sorumlu bir veteriner hekim bulundurulması zorunludur.

b) Yetiştirme ve tohumlama hizmetleri; sorumlu veteriner hekimin kontrolü altında yürütülür. Yetiştirme kayıtları ve tohumlama belgesi, Bakanlık talimatlarına göre veteriner hekim tarafından tutulur ve düzenlenir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

İdari Yaptırımlar

Muayene ettirmeme ve belgesiz damızlıkta kullanma

MADDE 35 – (1) Suni ve tabii tohumlamada kullanılan ve damızlık belgesi bulunan aygırları, Bakanlık taşra teşkilatına yönetmeliklerle bildirilen hastalıklar yönünden ve damızlık özellikleri bakımından bu Yönetmelik gereğince belgesiz veya yıllık vizesi yapılmadan damızlıkta kullananlar hakkında 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi hükümleri uygulanır.

Evrakta tahrifat

MADDE 36 – (1) Düzenlenen evraklardan;

a) Safkan Arap ve İngiliz atlarının soy kütüğüne kaydedilmesi için bu Yönetmeliğe göre verilmesi gereken evrakı tahrif edenler, sahte evrak tanzim edenler, sahte ve tahrif edilmiş evrakı bilerek kullananlar hakkında, 5996 sayılı kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uygulanır ve Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur.

b) Soy kütüğüne kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atları hakkında gerçeğe uymayan evrak tanzim edenler veya başka bir ata ait belgeleri kullananlar veya bu belgelerde ve atın eşkali üzerinde değişiklik yapanlar hakkında, 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi hükümleri uygulanır, söz konusu atların soy kütüğünden kayıtları silinir, pedigrileri iptal edilerek geri alınır.

c) 6 ncı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca yapılan muayeneler sonucunda ana baba doğrulaması ve morfolojik yönden muayenelerinde safkan olmadıkları tespit edilen atların pedigrileri iptal edilir ve sahiplerine 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca yüz sekiz bin TL para cezası verilir ve bu kişiler hakkında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.

Amaç dışı kullanma, don ve sahip değişikliğini bildirmeme

MADDE 37 – (1) Soy kütüğüne kayıtlı safkan Arap ve İngiliz atlarının ölmeleri halinde pedigrilerini 5996 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinin onüçüncü fıkrasında yer alan süreler içinde geri vermeyen veya sahip ve don değişikliğini bildirmeyen ve pedigrisine işletmeyen at sahipleri hakkında, aynı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca beş bin dörtyüz TL para cezası verilir.

Kaybolduğu bildirilen pedigrinin kullanılması

MADDE 38 – (1) Pedigrinin kaybından dolayı düzenlenen yeni pedigrinin verilmesinden sonra orijinal pedigri bulunacak olursa bu pedigri geçersiz sayılır ve gerekli işlemlerin yapılması için derhal Bakanlığa gönderilir. Kayıp pedigri kullananlar hakkında, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.

Yasaklar

MADDE 39 – (1) Damızlık belgesi ve soy kütüğü kaydı bulunan ve yetiştirmede kullanılan atlar, damızlık özelliğini sürdürdüğü sürece amacı dışında kullanılamaz. Amacı dışında kullanıldıkları tespit edilenlerin damızlık belgeleri iptal edilir.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 40 – (1) 27/8/2004 tarihli ve 25566 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Safkan Arap ve İngiliz Atlarının Soy Kütüğüne Kayıtlarına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Yetiştirmede kullanılması düşünülmeyen kısraklar

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) (Değişik ibare:RG-29/2/2012-28219)  30/6/2012 tarihine kadar, damızlık belgesi ve soy kütüğü kaydı bulunan ve yetiştirmede kullanılması düşünülmeyen kısraklar, Yarış Müessesesi ve Yüksek Komiserler Kurulu tarafından ortak olarak oluşturulan komisyon marifetiyle üç bin TL bedelle satın alınır. Bu kısrakların pedigrileri iptal edilerek ortak komisyon tarafından belirlenen yerlere veya kişilere bedelsiz olarak tahsis edilir. Satın alınan bu kısrakların bedelleri yarış gelirlerinden karşılanır.

Pedigri alamamış taylar

GEÇİCİ MADDE 2 – (Ek:RG-4/12/2012-28487)

(1) Safkan Arap ve İngiliz atlarının soy kütüğüne kaydedilmesi için; bu Yönetmeliğe göre verilmesi gereken evrakı tahrif edenler, sahte evrak tanzim edenler, sahte ve tahrif edilmiş evrakı bilerek kullananlar, hakkında 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde belirtilen idari para cezası uygulananlar ile 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca haklarında Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulanlar hariç olmak üzere, 2012 yılından önce aşım yapan ancak, anne ve babasının damızlık vizesi olmadığı için pedigri alamayan taylara, anne, baba ve kendilerinin Bakanlık birimlerinden alınacak hastalıktan ari olduklarına dair raporun alınmasını müteakip, anne ve babasının ölmüş olması halinde ise anne ve babalarının en son almış oldukları hastalıktan ari belgeleriyle birlikte 28/2/2013 tarihine kadar müracaat etmeleri halinde pedigrileri verilir.

Yürürlük

MADDE 41 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 42 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini (Değişik ibare:RG-29/2/2012-28219)  Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
19/4/2011	27910
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’lerin
Tarihi	Sayısı
1.	29/2/2012	28219
2.	4/12/2012	28487
3.

Resmi Gazete Tarihi: 29.04.2009 Resmi Gazete Sayısı: 27214

ÇEVRE KANUNUNCA ALINMASI GEREKEN İZİN VE LİSANSLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve Kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Ek-1 ve Ek-2 listesinde yer alan faaliyet ve tesisler tarafından 2872 sayılı Çevre Kanununa göre alınması gereken izin ve lisanslara ilişkin tüm iş ve işlemler ile bu iş ve işlemlere ilişkin yetkili mercilerin, çevre yönetim birimlerinin ve çevre görevlilerinin görev ve sorumlulukları ile Bakanlıkça yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının, işletmelerin ve işletmecilerin yükümlülüklerini belirlemektir.

(2)(Ek:RG-24/2/2010-27503) EK-1 ve EK-2 listesinde yer alan (*) işaretli faaliyet ve tesisler, çevre izninin gürültü kontrol ile ilgili hükümlerinden muaftır.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 2872 sayılı Çevre Kanununun 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,

b) (Değişik:RG-24/2/2010-27503)Çevre izni: Çevre Kanunu uyarınca alınması gereken; emisyon, deşarj, gürültü kontrol, derin deniz deşarjı ve tehlikeli madde deşarjı konularından en az birini içeren izni,

c) Çevre izin belgesi: İşletmeler için, hava, su ve toprak gibi alıcı ortamları korumak amacıyla ilgili mevzuat uyarınca verilecek belgeyi,

ç) Çevre izin ve lisans belgesi: Bu Yönetmelik kapsamında verilecek çevre izin ve çevre lisanslarını kapsayan tek bir belgeyi,

d) Çevre lisansı: Atıkların toplanması, geri kazanılması, geri dönüşümü ve bertaraf edilebilmesine ilişkin teknik yeterliliği,

e) Durum raporu: İşletmenin izin veya çevre izin ve lisans sürecinde belirlenen şartlara ilgili mevzuat açısından uyumunu değerlendiren raporu,

f) Emisyon: İşletmelerden, alan ve noktasal kaynaklı katı, sıvı veya gaz haldeki atık maddelerin, titreşimin, ısının veya gürültünün havaya, suya veya toprağa doğrudan veya dolaylı olarak salımını,

g) Geçici faaliyet belgesi: İşletmecinin çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurusu yaptığında, faaliyeti esnasında ilgili mevzuata uygun olarak çalıştığını belgelemesi için 8 inci maddenin üçüncü fıkrasına göre belirlenecek süreler için tesise verilen belgeyi,

ğ)İşletme: Tesis ve faaliyetlerin bütününü,

h)İşletmeci: Çevre izin veya çevre izin ve lisans prosedürüne tabi olan faaliyeti veya tesisi işleten ve mülkiyet hakkı, kiralama veya diğer yasal yetkilerle kullanma hakkına sahip, hukuki olarak sorumlu, gerçek veya tüzel kişiyi,

ı) Tesis: Havaya, suya veya toprağa emisyon veren her bir üniteyi; makineler, aletler veya diğer sabit düzenekleri; üzerinde madde depolanan, boşaltılan, iş yapılan mülkleri,

i) Yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firması: 21/11/2008 tarihli ve 27061 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çevre Denetimi Yönetmeliğinin Beşinci Bölümünde düzenlenen, bu Yönetmelik kapsamında çevre izin veya çevre izin ve lisans başvuru dosyasını ve başvuru dosyasında yer alacak bilgi, belge ve raporları hazırlayan ve/veya hazırlatacak ve Bakanlığa karşı bunların doğruluğundan sorumlu olan, yeterlik belgesi almış olan gerçek veya tüzel kişileri,

j) Yetkili merci: Ek-1 Listesi için Bakanlığın merkez teşkilatını ve Ek-2 Listesi için taşra teşkilatını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Çevre İznine veya Çevre İzin ve Lisansına Tabi İşletmeler

ve Yetkili Merciler

Çevre iznine veya çevre izin ve lisansına tabi işletmeler

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında çevre iznine veya çevre izin ve lisansına tabi işletmeler, çevresel etkilerine göre aşağıdaki biçimde sınıflandırılmıştır.

a) Çevreye kirletici etkisi yüksek düzeyde olan işletmeler (Ek-1 Listesi)

b) Çevreye kirletici etkisi olan işletmeler (Ek-2 Listesi)

(2) Ek-1 ve Ek-2 listelerinde yer alan işletmelerin, çevre izni veya çevre izin ve lisansı alması zorunludur.

Çevre iznini veya çevre izin ve lisansını vermeye yetkili merciler

MADDE 5 – (1) Bu Yönetmelik uyarınca verilecek geçici faaliyet belgesi veya çevre izin veya çevre izin ve lisansı;

a) Ek-1 listesinde belirtilen işletmeler için Bakanlık,

b) Ek- 2 listesinde belirtilen işletmeler için İl Çevre ve Orman Müdürlükleri,

tarafından verilir.

(2) Bakanlık, Ek-1 listesinde yer alan işletmeler için geçici faaliyet belgesi, çevre izni ve çevre izin ve lisansı verme yetkisini İl Çevre ve Orman Müdürlüklerine devredebilir.

(3) (Ek:RG-24/2/2010-27503) Birden fazla tesisi olan işletmelerin çevre izni veya çevre izin ve lisansı işlemleri, işletme adına ve işletmede aynı adreste yer alan entegre tesislerin tümü birlikte değerlendirilerek yürütülür ve sonuçlandırılır. Bir işletme içinde EK-1 ve EK-2 listesine tabi faaliyet veya tesislerin birlikte bulunması halinde söz konusu müracaat Bakanlık tarafından değerlendirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çevre İzni veya Çevre İzin ve Lisansı e-Başvurusu,

Değerlendirilmesi ve Verilmesi

Çevre izin veya çevre izin ve lisansına e-başvuru dosyasının hazırlanması ve sunulması

MADDE 6 – (1) Çevre izin veya çevre izin ve lisansı başvurusu çevre yönetim birimi, istihdam edilen çevre görevlisi ya da Bakanlıkça yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları tarafından yapılır.

(2) Ek-1 ve Ek-2 listelerinde yer alan işletmeler için çevre izni veya çevre izin ve lisans başvurusu elektronik imza ile elektronik ortamda yetkili merciye yapılır.

(3) Bu Yönetmeliğin Ek-1 ve Ek-2’sinde belirtilen faaliyet ve tesislerin başvuru dosyalarında Ek-3’te belirtilen bilgi, belge ve raporların sunulması zorunludur.

(4) İzin ve lisansa esas teşkil edecek tüm ölçüm ve analizlerin Bakanlığa veya Bakanlıkça yetkilendirilmiş kurum ve kuruluşlara yaptırılması gereklidir.

(5) Başvuru dosyasının yetkili mercilere sunulmasından başvurunun sonuçlanmasına kadar olan tüm süreçler ile bilgi, belge ve raporların doğruluğu, mevzuata uygunluğu ve doğacak hukuki sonuçlar konusunda işletmeci ve hizmet satın alımı yoluyla işlemlerin gerçekleştirilmesi durumunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firması müteselsilen sorumludur.

Geçici faaliyet belgesi verilmesi

MADDE 7 – (1) (Değişik:RG-24/2/2010-27503)EK-1 ve EK-2 listelerinde yer alan işletmeler, 6 ncı madde kapsamında geçici faaliyet belgesi için yetkili mercie e-başvuru yapar. Elektronik başvuru dosyasında EK-3A ve EK-3B’de belirtilen bilgi, belge ve raporların bulunması zorunludur. Geçici faaliyet belgesi e-başvuru dosyası yetkili merci tarafından otuz gün içerisinde incelenir.

(2) (Mülga:RG-16/8/2011-28027)

(3) (Değişik:RG-24/2/2010-27503)Birinci fıkraya göre yapılan başvurunun yetkili merci tarafından uygun bulunması durumunda işletmeye, gerekli bilgi, belge ve raporların tamamlanması için bir yıl süreli geçici faaliyet belgesi verilir.

Çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurusunun değerlendirilmesi ve belgenin düzenlenmesi

MADDE 8 – (Değişik:RG-24/2/2010-27503)

(1) EK-1 ve EK-2 listelerinde yer alan işletmelerin, geçici faaliyet belgesinin alınmasından itibaren en geç altı ay içerisinde çevre izin veya çevre izin ve lisansının e-başvuru sürecini tamamlamaları zorunludur. Başvuru sürecinin tamamlanması aşamasında, EK-3C’de belirtilen bilgi, belge ve raporlar sunulur. Bu süre içinde başvuru tamamlanmaz ise geçici faaliyet belgesi iptal edilir.

(2) e-başvuru sürecinin tamamlanmasından sonra, başvuru yetkili merci tarafından seksen gün içerisinde incelenir. Söz konusu e-başvuru dosyasında herhangi bir bilgi, belge ve raporun eksik olmaması ve başvurunun uygun bulunması halinde yetkili merci tarafından, çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi düzenlenerek işletmeciye verilir.

(3) Söz konusu e-başvuru dosyasında herhangi bir bilgi, belge ve raporun eksik olması halinde, yetkili merci eksiklikleri işletmeciye ve hizmet satın alımı yoluyla işlemlerin gerçekleştirilmesi durumunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmasına bildirir. Bildirim tarihinden itibaren eksikliklerin seksen gün içinde tamamlanarak yetkili mercie gönderilmesi zorunludur. Eksikliklerin giderilmesi durumunda yetkili merci tarafından çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi düzenlenerek işletmeciye verilir.

(4) (Değişik:RG-14/9/2012-28411)Geçici faaliyet belgesi iptal edilen veya geçici faaliyet belgesinin süresi içerisinde çevre izni veya çevre izin ve lisansını alamayan işletmeler; bir defaya mahsus olmak üzere, başvuruda bulunulan her bir çevre izin ve/veya lisans konusu için 16 ncı madde uyarınca belirlenen belge bedeli kadar ödeme yaparak tekrar müracaatta bulunur. Bu işletmeler için izin süreci yeniden başlatılır ve işletme kendi adına yeni geçici faaliyet belgesi düzenlenene kadar faaliyette bulunamaz. Bu süre sonunda da çevre izni veya çevre izin ve lisansını alamayan işletmeler üç ay süresince tekrar müracaatta bulunamaz. Geçici faaliyet belgesi veya çevre izin veya çevre izin ve lisansı belgesi olmaksızın faaliyette bulunan işletmeler hakkında 2872 sayılı Çevre Kanununun ilgili maddeleri uyarınca idari yaptırımlar uygulanır.

(5) Geçici faaliyet belgesinin süresi dolan, geçici faaliyet belgesi iptal edilen ve/veya faaliyeti durdurulan işletmeler; EK-1 listesinde yer alıyor ise Bakanlık tarafından işletmenin bulunduğu yerdeki İl Çevre ve Orman Müdürlüğüne, EK-2 listesinde yer alıyor ise İl Çevre ve Orman Müdürlüğü tarafından Bakanlığa bildirilir.

(6) Geçici faaliyet belgesi verilmesi, çevre izin ve/veya çevre izin ve lisans başvurusunun değerlendirilmesi ve belge düzenlenmesi aşamalarında yetkili merci tarafından işletmenin kurumsal elektronik posta adresine yapılan bildirimler işletmeye tebliğ edilmiş kabul edilir. Bildirimler işletmenin çevre yönetim birimi, istihdam edilen çevre görevlisi ya da hizmet satın alınması durumunda Bakanlıkça yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarına da gönderilir.

Çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi ve ekleri

MADDE 9 – (1) (Değişik:RG-24/2/2010-27503)İşletmelere EK-4 ve EK-6’da yer alan çevre izin veya EK-5 ve EK-7’de yer alan çevre izin ve lisans belgelerinden biri ve ekleri düzenlenir.

(2) Çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesinin bir nüshası işletmeye verilir. Belgede işletmeye verilen çevre izin veya çevre izin ve lisansının kapsamı ile eklerinin listesi yer alır.

(3) Belge eklerinde işletmenin tabi olduğu çevre mevzuatının adı ve bu kapsamda uyulması gereken standartlar, işletmenin ilgili mevzuatta öngörülen çalışma şartları ve diğer hususlar yer alır. Ekler, yetkili merci tarafından paraflanır.

(4) Belge kapsamında değişiklik olması halinde önceki belge iptal edilerek yeni belge düzenlenir.

Çevre izin ve/veya lisans belgesinin geçerliliği ve yenilenmesi

MADDE 10 – (Değişik:RG-24/2/2010-27503)

(1)İşletmelere verilen çevre izin veya çevre izin ve lisansı, beş yıl süre ile geçerlidir.

(2)İşletmede çevre izin veya çevre izin ve lisans şartlarında değişiklik olmaması durumunda, beş yıllık süre dolmadan üç ay önce yetkili mercie 6 ncı maddenin birinci fıkrasında belirtilen kurum kuruluşlar tarafından hazırlanan durum raporu ile belgenin yenilenmesi için başvuruda bulunulur. Yetkili merci, başvuruyu uygun bulması halinde yeni çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi düzenler.

(3) Çevre izin veya çevre izin ve lisans şartları değişikliğe uğrayan işletmeler, değişen şartlarla ilgili bilgi, belge ve raporlarla birlikte yetkili mercie bildirimde bulunurlar.

(4) Aşağıdaki durumlarda çevre izin ve/veya lisans alma süreci yeniden başlatılır:

a)İşletmenin faaliyet yerinin değişmesi,

b)İşletmenin faaliyet konusunun değişmesi,

c)İşletmenin yakıtının ve/veya yakma sisteminin değişmesi,

ç) İşletmenin toplam üretim kapasitesinin en az 1/3 oranında artması,

d)İşletmenin yakma/anma ısıl gücünün en az 1/3 oranında artması.

(5)İşletmenin toplam üretim kapasite ve/veya yakma/anma ısıl gücü artışının 1/3 oranından az olması halleri de dâhil, işletmede yapılan ve dördüncü fıkra kapsamı dışında kalan diğer değişikliklerde ise çevre izin ve/veya lisans alma sürecinin yeniden başlatılıp başlatılmayacağı, izni veren yetkili merci tarafından ayrıca değerlendirilerek karara bağlanır.

(6)İşletmenin en az üç yıl süre ile çalışmaması durumunda çevre izin ve/veya lisans alma süreci yeniden başlatılır.

(7) Üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları kapsamında çevre izin ve/veya lisans alma süreci yeniden başlatılan ve yapılan değerlendirilme sonucunda durumu uygun bulunan işletmelere yeni çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi verilir.

(8)İşletmenin sahibinin veya adının değişmesi halinde, yapılan değişiklik işletmeci tarafından değişikliğin gerçekleştiği tarihten itibaren üç ay içinde yetkili mercie bildirilir. İşletmede çevre izin veya çevre izin ve lisans şartlarında değişiklik yoksa işletmenin çevre izin veya çevre izin ve lisansı, önceki geçerlilik süresi değişmemek kaydıyla yeniden düzenlenir.

(9) Faaliyet sahibinin değişmesi durumunda yeni faaliyet sahibinden ayrıca devralınan işletmenin izin veya çevre izin ve lisans koşullarına uyacağına dair taahhütname istenir.

(10) Aynı adreste bulunan ancak işletmecisi/tüzel kişiliği farklı olan işletmeler ayrı ayrı çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi almakla yükümlüdürler.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Yetkilendirme ve Çevre Danışmanlık Firmalarının Yükümlülükleri

Yetkilendirme ve çevre danışmanlık firmalarının nitelikleri

MADDE 11 – (1) Çevre izin veya çevre izin ve lisans e-başvuru dosyasını ve başvuru için gerekli bilgi, belge ve raporları hazırlayacak çevre danışmanlık firmaları Bakanlıktan yeterlik belgesi almak zorundadır.

(2) Yeterlik Belgesinin verilmesi, çevre danışmanlık firmalarında aranacak şartlar, yeterlik şartlarına uygunluk kontrolü ve belgenin iptal edilmesi ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça hazırlanacak bir tebliğ ile düzenlenir.

Yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının yükümlülükleri

MADDE 12 – (1) Çevre izin veya çevre izin ve lisans başvuru sürecinde hizmet verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları;

a) Hizmet verdiği işletmenin başvuru dosyasını, gerekli olan bilgi, belge ve raporları eksiksiz olarak hazırlamak/hazırlatmak ve başvuruyu yapmakla,

b) Hazırlanan bilgi, belge ve raporları eksiksiz bir şekilde yerinde inceleme yaparak değerlendirilmesi ve dosya içeriğindeki tüm bilgi, belge ve raporların teknik içeriğinin ilgili mevzuata uygunluğunu ve doğruluğunu sağlamakla,

c)İhtiyaç duyulan tüm bilgi, belge ve raporları öngörülen formatta, zamanında ve eksiksiz olarak temin etmek ve iletmekle,

ç) Hizmet verdiği işletme adına, mahalli idareler ve İl Çevre ve Orman Müdürlüğü ve Bakanlık ile gerekli işlemler hakkında yazışmalar ve görüşmeler yapmakla,

d) Yetkili merci tarafından bu Yönetmelik kapsamında yapılacak yerinde incelemeler sırasında tesiste en az bir çevre görevlisini hazır bulundurmakla,

e) Hizmet verdiği işletmenin çalışmaları esnasında öğrenilen ticari sır niteliğindeki bilgileri saklı tutmakla,

f) Hizmet alımı sözleşmesi yapılması ve iptali durumunda, hizmet verdiği işletmenin durumundaki değişikliği en geç bir ay içerisinde yetkili merciye bildirmekle,

yükümlüdür.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Diğer Hükümler

Çevre iznine veya çevre izin ve lisansına tabi olmayan işletmeler

MADDE 13 – (Başlığı ile değişik:RG-24/2/2010-27503)

(1) EK-1 ve EK-2 listelerinde yer almayan işletmelerde de çevre izin veya çevre izin ve lisansı kapsamında yer alan ilgili mevzuatta belirtilen esas ve hükümlere uyulması ve emisyon sınır değerlerinin aşılmaması gerekir. Yetkili merci, EK-1 ve EK-2 listelerinde yer almayan ancak ilgili mevzuattaki emisyon sınır değerlerini aşan işletmelerden de çevre izni veya çevre izin ve lisansı alınmasını ister.

Faaliyetin sona ermesinin bildirilmesi

MADDE 14 – (1) Çevre Denetimi Yönetmeliği Ek-I ve Ek-II listelerinde yer alan işletmeler veya hizmet satın alımı yoluna gidilmişse yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firması işletmenin herhangi bir nedenle bir aydan fazla veya sürekli olarak çalışmaması halinde otuz gün içerisinde yetkili merciye haber vermekle yükümlüdür.

Çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesinin askıya alınması

MADDE 15 – (1) İşletmenin çevre izin veya çevre izin ve lisans koşullarına aykırı iş ve işlemlerinin tespit edilmesi durumunda yetkili merci tarafından Çevre Kanunu’nun ilgili maddeleri uyarınca idari yaptırım uygulanır.

(2) Uygunsuzluğunun düzeltilmesi için; işletme tarafından iş termin planı ve taahhütname verilmesi halinde, işletmeye yetkili merci tarafından en fazla bir yıla kadar süre verilebilir.

(3)İşletme tarafından iş termin planı ve taahhütname verilmemesi, çevre ve insan sağlığı yönünden tehlike yaratan faaliyetler nedeniyle işletmeye süre verilmemesi veya işletmeye verilen sürenin bitiminde uygunsuzluğun giderilmemesi halinde, yetkili merci tarafından çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi iptal edilir ve işletmenin faaliyeti, kısmen veya tamamen, süreli veya süresiz durdurulur.

Çevre izin ve/veya lisans belgesi bedeli

MADDE 16 – (1) Geçici faaliyet belgesi ile çevre izin veya çevre izin ve lisansının verilmesi, yenilenmesi ve güncellenmesi için ödenecek bedel ve tarifeler her yıl Bakanlık tarafından belirlenir ve Bakanlığın internet sayfasında yayınlanır.

(2) Geçici faaliyet belgesi ile çevre izin veya çevre izin ve lisansının verilmesi için ödenmesi gereken ücretler, yetkili merciin Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüklerine ödenir.

Mevcut izin ve lisansların geçerliliği

GEÇİCİMADDE 1 – (1) Mevcut işletmeler, bu Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce ilgili mevzuat kapsamında ayrı ayrı almış oldukları izin veya lisanslarından, bu Yönetmelik yürürlüğe girdikten sonra geçerliliği ilk bitecek olanın süre bitiş tarihinden en az otuz gün önce bu Yönetmelik kapsamında çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurusunda bulunur.

(2) Çevre izin ve lisansları süresiz olanlar ise, bu Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren en geç iki yıl içerisinde bu Yönetmelik kapsamında çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurusunda bulunur. Ancak bu işletmelerden ilk defada ücret alınmaz.

Geçiş süreci

GEÇİCİMADDE 2 – (Ek:RG-24/12/2009-27442)

(1) Bu Yönetmelik usul ve esasları çerçevesinde gerçekleştirilecek olan iş ve işlemler, 1/7/2010 tarihine kadar Bakanlıkça belirlenerek Bakanlığın internet sitesinde ilan edilecek illerde elektronik ortamda, diğer illerde ise evrak üzerinden yapılır.

(2) (Ek:RG-25/4/2010-27562) Bu Yönetmelik kapsamında 31/12/2010 tarihine kadar gerçekleştirilecek çevre izin veya çevre izin ve lisansı başvurularında 6 ncı maddenin birinci fıkrasında yer alan şartların sağlanması zorunluluğu aranmaz, başvurular işletmeci tarafından da yapılabilir.

Yürürlük tarihinden önce yapılan müracaatlar

GEÇİCİMADDE 3 – (Ek:RG-24/2/2010-27503)

(1) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce izin ve lisans müracaatında bulunan, ancak müracaatları sonuçlanmamış olan işletmelerin işlemleri, başvuruda bulundukları tarihte yürürlükte olan mevzuat çerçevesinde yürütülür.

(2) Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce 3/7/2009 tarihli ve 27277 sayılı Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği hükümleri kapsamında emisyon iznine ilişkin muafiyetler; bu Yönetmelik kapsamında yapılacak çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurularında muafiyet ile ilgili belgelerin sunulması kaydıyla geçerlidir.

Yürürlük

MADDE 17 – (Değişik:RG-24/12/2009-27442)

(1) Bu Yönetmelik 1/4/2010 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız.

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
29/4/2009	27214
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
1.	24/12/2009	27442
2.	24/2/2010	27503
3.	25/4/2010	27562
4.	16/8/2011	28027
5.	31/12/2011	28159
6.	14/9/2012	28411

29 Nisan 2009 ÇARŞAMBA Resmî Gazete     Sayı : 27214

YÖNETMELİK

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

TİCARİ AMAÇLI PATATESLERİN İZLENEBİLİRLİĞİ HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, patates üretim alanlarında görülen karantinaya tabi zararlı organizmaların temiz yerlere bulaşmasını önlemek, üretim alanları ve depolama yerlerinin kayıt altına alınarak patateslerin dolaşımının izlenmesini, herhangi bir karantina organizmasının tespiti durumunda kaynağının belirlenerek gerekli önlemlerin alınmasını sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, ticari amaçlı tohumluk ve yemeklik patateslerin üretim, depolama, nakil ve satış faaliyetleri ile denetlemesine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununun 16 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;   

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Çiftçi Kayıt Sistemi (ÇKS): 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı “Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliği” ile oluşturulan ve üreticilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerinin de kayıt altına alındığı veri tabanını,

c) Depolama izin belgesi: Ticari olarak tohumluk ve yemeklik patates depolayacakların il ve ilçe müdürlüklerinden alacakları belgeyi,

ç) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

d) Müdürlük: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini,

e) Patates taşıma ve satış sertifikası: Patates yumrularının satışa sunulmadan önce zararlı organizmalardan ari olduklarına dair düzenlenen belgeyi,

f) Patates üreticisi: Patates yetiştiriciliği yapan gerçek ve tüzel kişileri,

g) Sertifikalı tohumluk: Orijinal tohumluk veya kendisinden elde edilen, çeşit safiyetini ve sağlığını devam ettiren tohumluğu,

ğ) Sözleşmeli üretim: Üretici ve yetiştiriciler ile diğer gerçek ve tüzel kişilerin karşılıklı menfaat esaslarına dayalı yazılı akitlerle yürütülen tarımsal üretim şeklini,

h) Tarım danışmanı: Sivil toplum örgütlerinde, ziraat odalarında ve tarımsal danışmanlık şirketlerinde istihdam edilen veya tarımsal danışmanlık hizmeti yürütmek üzere kendi nam ve hesabına çalışan ve 8/9/2006 tarihli ve 26283 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Hizmetlerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmelik”te belirtilen hükümlere göre sertifikalandırılmış kişileri,

ı) Ticari amaçlı yetiştirme:  Zati ihtiyacı dışında patateslerin yemeklik, sanayilik ya da tohumluk amacıyla yetiştirilmesini,

i) Tohumluk: Bitkilerin çoğaltılmasında kullanılan tohum, yumru, fide, fidan, çelik gibi vegetatif ve generatif kısımlarını,

j) Üretim izin belgesi: Ticari olarak tohumluk ve yemeklik patates üretimi yapacakların il veya ilçe müdürlüklerinden alacakları belgeyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Belge Düzenlenmesi, Kayıt Altına Alınma, Kontrol İşlemleri

Belge düzenlenmesi

MADDE 5 – (1) Ticari amaçla patates dikimi yapacak üreticiler, üretimin yapılacağı tarlanın kayıtlı olduğu il veya ilçe müdürlüklerinden izin almak, başvurdukları yıl için ÇKS’ye kayıtlı olmak ve bilgilerini güncellemek zorundadırlar. İl veya ilçe müdürlüklerine Ek-1A’daki örneğe uygun dilekçe ile patates dikiminden önce müracaat ederler. Patates dikimi izni için müracaat eden üreticilerin dilekçeleri, il veya ilçe müdürlüklerince değerlendirilir ve uygun olanlara üretim izni Ek-2A’ya göre verilir. Üretim izinleri üretici adına düzenlenir ve verilen izinde parseller numaralandırılarak üreticinin dikim yapacağı tüm parseller belirtilir. Üretim izninin bir nüshası ilgili müdürlükte dosyalanır. Üretim izinleri her yıl yenilenir.

(2) Sözleşmeli üretim yaptırmak isteyen firmalar, sözleşmeli çiftçilerinin ÇKS kayıt suretleri ile il veya ilçe müdürlüklerine Ek-1B’deki örneğe uygun dilekçe ile müracaat ederler. Sözleşmeli üretim yaptırmak isteyen firmaların müracaatları il veya ilçe müdürlüklerince değerlendirilir ve uygun olan firmalar adına üretim izni Ek-2B düzenlenir. Patates üreticisi ve sözleşmeli üretim yaptırmak isteyen firma, “Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Hizmetlerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmelik” kapsamında tarımsal danışmanlık hizmeti alabilir. Bu durumda Patates üreticisi veya firma adına üretim izni talebini tarımsal danışmanlık hizmet sözleşmesinde hüküm bulunmak kaydıyla tarım danışmanı da yapabilir.

(3) Tohumluk üretim amaçlı müracaatlar 17/1/2008 tarihli ve 26759 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Patates Tohumluğu Sertifikasyonu ve Pazarlaması Yönetmeliği” kapsamında değerlendirilir.

(4) Üretim izni talebinde bulunan üretici veya firmaların dilekçe ekinde;

a) Güncelleştirilmiş ÇKS formu,

b) Patates üretim/depolama izni alan yetiştiricilerin uyması gereken hususları belirten Taahhütname (Ek-3)

yer alır.            

(5) Karantinaya tabi zararlı organizmalarla bulaşık olan yerlerde patates üretimine izin verilmez.

(6) Patates üretim izni almayan üreticilere patates taşıma ve satış sertifikası düzenlenmez ve bu patateslerin nakilleri ve pazarlanmaları yasaklanır.

(7) Sertifikalı tohumluk patates üretim alanlarında 3 yıl, yemeklik patates üretim alanlarında ise 2 yıl aynı tarlaya patates dikilmemiş olması şartı aranır. Elit ve orijinal sınıfta yetiştirilecek tohumluklar için ise aynı tarlaya 5 yıl süreyle patates dikilmemiş olması gerekir.

Kayıt altına alınma

MADDE 6 – (1) Ticari amaçla patates depolaması yapılan depolar, bulundukları il veya ilçe müdürlüklerince kayıt altına alınır. Ticari amaçla patates depolaması yapacak olanlar depolama ile ilgili bilgileri il veya ilçe müdürlüklerine başvurarak Ek-1A veya Ek-1B çerçevesinde beyan eder ve tohumluk veya tüketim amaçlı olduğunu bildirirler.

(2) Ticari amaçla patates depolaması yapanlar depoya girişi yapılan patatesleri, firma beyanı ve mevcut depo bölmelerinin büyüklüklerine göre çuvallı veya dökme olarak ayrı ayrı depolarlar. Depolama yapanlar depodan çıkan ürünler için üretim izinleri ve üretim izni sahibi adına düzenlenmiş satış belgesini saklarlar. Kendi ürününü depolayanlar için satış belgesi aranmaz.

(3) İlçe müdürlükleri her yıl sonunda üretim/depolama izin belgesi listelerini il müdürlüklerine bildirirler. İl müdürlüklerince hazırlanan icmaller Ek-4’deki tabloya göre düzenlenerek Genel Müdürlüğe gönderilir.

Kontrol işlemleri

MADDE 7 – (1) Tohumluk patates üretimi yapılan alanların kontrolü “Patates Tohumluğu Sertifikasyonu ve Pazarlaması Yönetmeliği”nde belirtilen esaslar dahilinde yapılır. Yemeklik patates üretim alanları ile depolarda karantinaya tabi zararlı organizmalar yönüyle yapılacak kontroller Bakanlıkça hazırlanan sürvey talimatlarına göre yapılır.

(2) Patates üretim izni alan üreticiler, hasat zamanı pazarlamasını yaptıkları gerçek veya tüzel kişilere patates üretim izin belgesinin aslını ibraz ederler. Patates depolaması ve ticareti yapan gerçek ve tüzel kişiler ise üretim izni olmayan üreticilerden patates satın alamazlar. Satılan patatesler için satış belgesi düzenlenir.

(3) Üretim yerlerinden veya depolardan satışa sunulacak patatesler için nakillerinden önce il veya ilçe müdürlüklerinden Patates Taşıma ve Satış Sertifikası (Ek-5) alınır. Bu belge üzerinde üreticinin ÇKS numarası belirtilir. Patates Taşıma ve Satış Sertifikası her araç için düzenlenir. Sertifikalarda üreticinin yetiştiricilik yaptığı alan ve o ilin ortalama verimi esas alınır ve üreticinin toplam üretiminden düşülerek düzenlenir.

(4) Patates Taşıma ve Satış Sertifikası olmadan patateslerin bir yerden diğer yerlere nakli ve satışı yapılamaz. Sevk ve Taşıma İrsaliyesi düzenlenemez.

(5) Ziraat odaları Patates Taşıma ve Satış Sertifikası olmayan patatesler için Müstahsil Yol Belgesi düzenleyemezler.

(6) Kolluk kuvvetleri ve zabıta memurları patates nakillerinde Sevk ve Taşıma İrsaliyesi veya Müstahsil Yol Belgesinin olup olmadığını denetler.

(7) Hal müdürlükleri Sevk ve Taşıma İrsaliyesi veya Müstahsil Yol Belgesi olmayan patatesleri hale kabul etmez ve satışına izin vermezler.

(8) Köylerde muhtarlar, belediye sınırları içerisinde Çiftçi Malları Koruma Başkanlıkları patateslerin ticari amaçla izinsiz üretiminin yapıldığını, depolama izin belgesi olmaksızın depolandığını veya Patates Taşıma ve Satış Sertifikası olmaksızın taşımasının yapıldığını haber aldıklarında durumu derhal mülki sınırları içerisinde bulundukları il veya ilçe müdürlüklerine bildirmekle yükümlüdürler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İstisnalar

MADDE 8 – (1) Bilimsel amaçlı çalışmalar, araştırma ve geliştirme çalışmaları ile genetik çeşitliliğin geliştirilmesine yönelik çalışmalar kapsamında yapılan faaliyetler, zati ihtiyaç için üretim bu Yönetmelik kapsamı dışındadır.

İdari yaptırımlar

MADDE 9 – (1) 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereğince bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında aynı Kanunun 52 nci maddesine göre işlem yapılır.

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

KAMU KURUM VE KURULUŞLARINDA ÇALIŞAN

PERSONELİN KILIK VE KIYAFETİNE DAİR

YÖNETMELİK

Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi :     16/7/1982,     No: 8/5105

Dayandığı Kanunun Tarihi              :    14/7/1965,     No: 657

Yayımlandığı R. Gazetenin Tarihi   : 25/10/1982,     No: 17849

Yayımlandığı Düsturun Tertibi        :   5, Cildi: 21,     S. 2879

Amaç – Kapsam ve Deyimler

Madde 1 – Bu Yönetmelik, kamu personelinin Atatürk devrim ve ilkelerine uygun, uygar, aşırılığa kaçmayacak şekilde sade bir kılık ve kıyafette olmalarını, kılık ve kıyafette birlik ve bütünlük içinde bulunmalarını sağlamayı amaçlamaktadır.

Madde 2 – Bu Yönetmelik, genel ve katma bütçeli kurumlar, mahalli idareler, döner sermayeli kuruluşlar ve kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların iştirakleri ve müesseselerinde çalışan her sınıf ve derecedeki memurlar, sözleşmeli ve geçici görevle çalışan personel ile işçilerin kılık ve kıyafetlerinin düzenlenmesine ilişkin esasları kapsar.

Madde 3 – Bu Yönetmelikte geçen;

a. “Kurum ve Kuruluş” deyimi, genel ve katma bütçeli kurumlar, mahalli idareler, döner sermayeli kuruluşlar, kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların iştirak ve müesseseseleri,

b. “Memur” deyimi, 657 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinde belirtilen sınıflarda (yardımcı hizmetler sınıfı dahil) çalışanları,

c. “Sözleşmeli Personel” deyimi, 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası, 5434 sayılı Kanuna 1101 sayılı Kanunla eklenen Ek 5 inci maddenin son fıkrası ve özel kanunların verdiği yetkiye dayanılarak 2 nci madde kapsamına giren kurum ve kuruluşlarda çalışanlarla 6/11/1980 gün ve 2333 sayılı Kanuna göre çalışanları,

d. “Geçici Görevli” deyimi, 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin (C) fıkrasına göre çalışanlarla kadrosunun bağlı bulunduğu kurum ve kuruluş dışında başka bir kurum ve kuruluşta çalışanları,

e. “İşçi” deyimi, 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin (D) fıkrasına giren ve bu Yönetmeliğin 2 nci maddesinde belirtilen kurumlarda çalışanları,

ifade eder.

Ana İlkeler

Madde 4 – Kurum ve kuruluşlarda görevli memur, sözleşmeli personel, geçici personel ile hizmetliler ve işçilerin giyimlerinde sadelik, temizlik ve hizmete uygunluk esastır.

Madde 5 – 2 nci maddede sözü edilen personelin kılık ve kıyafette uyacakları hususlar:

a. (Değişik: 10/12/2001-2001/3459 K.) Kadınlar;

Elbise, pantolon, etek temiz, düzgün, ütülü ve sade ayakkabılar ve/veya çizmeler sade ve normal topuklu, boyalı, görev mahallinde baş daima açık, saçlar düzgün taranmış veya toplanmış, tırnaklar normal kesilmiş olur. Ancak bazı hizmetler için özel iş kıyafetleri varsa görev sırasında kurum amirinin izni ile bu kıyafet kullanılır.

Kolsuz ve çok açık yakalı gömlek, bluz veya elbise ile strech, kot ve benzeri pantolonlar giyilmez. Etek boyu dizden yukarı ve yırtmaçlı olamaz. Terlik tipi (sandalet) ayakkabı giyilmez.

b. Erkekler;

Elbiseler temiz, düzgün, ütülü ve sade; ayakkabılar kapalı, temiz ve boyalı giyilir. Sandalet veya atkılı ayakkabı giyilmez. Bina içinde ve görev mahallinde baş daima açık bulundurulur. Kulak ortasından aşağıda favori bırakılmaz. Saçlar, kulağı kapatmayacak biçimde ve normal duruşta enseden gömlek yakasını aşmayacak şekilde uzatılabilir, temiz bakımlı ve taranmış olur. Her gün sakal tıraşı olunur ve sakal bırakılmaz. Bıyık tabii olarak bırakılır, uzunluğu üst dudak boyunu geçemez. Üstten alınmaz, yanlar üst dudak hizasında olur, alt uçları dudak hizasından kesilir. Kravat takılır, kravatı örtecek şekilde balıkçı yaka veya benzeri süveterler giyilmez. Hizmet gereğine uygun olarak verilmişse tek tip elbise giyilir.

(Değişik: 7/8/1991 – 91/2048 K.) Bina içinde gömleksiz, kravatsız ve çorapsız dolaşılmaz.

Çeşitli Hükümler

Madde 6 – Resmi elbise (üniforma) giymek zorunda olanlar ilgili kurum ve  kuruluşun özel yönetmeliklerinde belirtilen usul ve esaslara tabidirler.

Madde 7 – Sağlık, şantiye, arazi, atölye, maden ve benzeri yerlerde çalışanların çalışılan işin ve yerin özelliğine göre giyim eşyasının tipi, modeli ve rengi ilgili kurumca tespit edilir.

Ancak, bu Yönetmelikte belirtilen diğer esaslara uyulması zorunludur.

Madde 8 – Sağlık özürü bulunan ve bunu resmi doktor raporu ile belgelendiren personelin giyimlerinde bu özürlerin ve mevsim şartlarının gerektirdiği değişiklikler yapılabilir.

Madde 9 – Personel, görev yaptığı yerin ve mezun olduğu okulların rozetleri ile Hükümetçe özel günler için çıkarılan rozetler (Atatürk’ün doğumunun 100. Yılı gibi) dışında rozet, işaret, nişan v.b. şeyler takamaz.

Madde 10 – Her türlü resmi belgelere yapıştırılacak fotoğrafların, bu Yönetmelik hükümlerine uygun kılık kıyafetlerle çekilmiş olması zorunludur.

Madde 11 – Yaz döneminde personelin kılık, kıyafeti 15 Mayıs – 15 Eylül tarihleri arasında uygulanır.

Yaz kıyafetleriyle ilgili hususlar bakanlık merkez teşkilatında ilgili Bakanlarca; illerde, yapılan hizmetin mahiyeti ve çalışılan yerin iklim ve coğrafik özellikleri gözönünde tutularak Valilerce tespit edilir.

Madde 12 – Merkezde ve taşrada protokole dahil olan bayan ve erkek kamu görevlileri resmi  kutlama törenlerine koyu renk takım elbise ile katılırlar.

Madde 13 – Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu hükümlerine göre düzenlenen Toplu İş Sözleşmelerine bu Yönetmeliğe aykırı hükümler konulamaz.

Toplu İş Sözleşmeleri halen yürürlükte olan kuruluşlar için (Sözleşmenin yenilenmesine kadar) bu Yönetmelik hükümleri uygulanır

Madde 14 – 7/6/1963 tarihli ve 6/1835 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına ekli Türk Silahlı Kuvvetleri Kıyafet Kararının Kara Kuvvetleri Sekizinci Bölüm 1 inci maddesi, Deniz Kuvvetleri Dördüncü Kısım 1 inci maddesi, Hava Kuvvetleri Dördüncü Kısım 1 inci maddesi hükümleri (…)⁽¹⁾ saklıdır.⁽¹⁾

Madde 15 – Diyanet İşleri Başkanlığında bilfiil din işleriyle ilgili personelin giyim ve kuşamına ilişkin hususlar 17 nci maddede belirtilen mevzuata aykırı olmamak koşulu ile Başkanlıkça tespit ve bağlı olduğu Bakanlıkça onaylanacak esaslar çerçevesinde yürütülür.

Cezai Hükümler

Madde 16 – Bu Yönetmeliğe aykırı hareket edenlere 657 sayılı Devlet memurları Kanununun disiplin cezalarına ilişkin hükümleri uygulanır.

İş Kanununa tabi işçilere de aynı derecedeki cezai hükümler uygulanır.

Madde 17 – Bu yönetmelik; 2413 sayılı “Bilumum Devlet Memurlarının Kıyafetleri İle İlgili Kararname”; 2596 sayılı “Bazı Kisvelerin Giyilemeyeceğine Dair Kanun”un 6 ncı maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan 1958 sayılı “Bazı Kisvelerin Giyilemeyeceğine Dair Kanunun” tatbik suretini gösterir “Nizamname” hükümleri uyarınca düzenlenmiştir.

Madde 18 – 27/1/1982 tarihli ve 8/4219 sayılı Kararname yürürlükten kaldırılmıştır.

Madde 19 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 20 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

–––––––––––––––––––––––

(1) 26/11/2012 tarihli ve 2012/3959 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Yönetmeliğin 6 ncı maddesiyle, bu maddede yer alan “ile 22/7/1981 tarihli ve 8/3349 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına bağlı “Milli Eğitim Bakanlığı ile Bakanlıklara Bağlı Okullardaki Görevlilerle Öğrencilerin Kılık Kıyafetlerine İlişkin Yönetmelik” hükümleri” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MAL BİLDİRİMİNDE BULUNULMASI HAKKINDA YÖNETMELİK 29.05.2003

(10.8.1990 tarih ve 90/748 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan bu Yönetmelik 15.11.1990 tarih ve 20696 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.)

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç

Madde 1 – Bu Yönetmeliğin amacı; 3628 sayılı Kanun gereğince verilecek olan mal bildiriminin şeklini, düzenleniş biçimini, sayısını, neleri kapsayacağını, merciine nasıl ulaştırılacağını ve bu Kanunun uygulanmasına ilişkin diğer esas ve usulleri düzenlemektir.

Haksız Mal Edinme

Madde 2 – Mevzuata veya genel ahlaka uygun olarak sağlandığı ispat edilemeyen mallar veya ilgilinin sosyal yaşantısı bakımından geliriyle uygun olduğu kabul edilemeyecek harcamalar şeklinde ortaya çıkan artışlar, bu Yönetmeliğin uygulanmasında haksız mal edinme sayılır.

İKİNCİ BÖLÜM

Mal Bildiriminde Bulunacaklar ve Verileceği Merciler

Mal Bildiriminde Bulunacaklar

Madde 3 – Aşağıda sayılanlar mal bildiriminde bulunmak zorundadırlar:

a) Her türlü seçimle iş başına gelen kamu görevlileri ve dışardan atanan Bakanlar Kurulu üyeleri (muhtarlar ve ihtiyar heyeti üyeleri hariç),

b) Noterler,

c) Türk Hava Kurumunun genel yönetim ve merkez denetleme kurulu üyeleri ile genel merkez teşkilatında ve Türk Kuşu Genel Müdürlüğünde, Türkiye Kızılay Derneğinin merkez kurullarında ve Genel Müdürlük teşkilatında görev alanlar ve bunların şube başkanları,

d) Genel ve katma bütçeli daireler, il özel idareleri, belediyeler ve bunlara bağlı kuruluş veya alt kuruluşlarda, kamu iktisadi teşebbüsleri (iktisadi devlet teşekkülleri ve kamu iktisadi kuruluşları) ile bunlara bağlı müessese, bağlı ortaklık ve işletmelerde, özel kanunlarla veya özel kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan ve kamu hizmeti gören kurum ve kuruluşlar ile bunların alt kuruluşlarında veya komisyonlarında aylık, ücret ve ödenek almak suretiyle kamu hizmeti gören memurları, işçi niteliği taşımayan diğer kamu görevlileri ile yönetim ve denetim kurulu üyeleri,

e) Kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarında görevli olanlar ile bunların yönetim ve denetim kurulu üyeleri (5590 sayılı Kanuna göre kurulan oda ve borsaların oda ve borsa meclisi ile yönetim kurulu üyeleri dahil),

f) Siyasi parti genel başkanları, vakıfların idare organlarında görev alanlar, kooperatiflerin ve birliklerinin başkanları, yönetim kurulu üyeleri ve genel müdürleri, yeminli mali müşavirler, kamuya yararlı dernek yönetici ve deneticileri,

g) Gazete sahibi gerçek kişiler ile gazete sahibi şirketlerin yönetim ve denetim kurulu üyeleri, sorumlu müdürleri, başyazarları ve fıkra yazarları,

h) Özel kanunlarına göre mal bildiriminde bulunmak zorunda olanlar (konfederasyon, sendika ve sendika şubesi başkan ve yöneticileri dahil).

Eşlerin Mal Bildirimi

Madde 4 – Her ikisi de 3 üncü madde kapsamında bulunan eşlerin herbiri ayrı ayrı mal bildiriminde bulunmak zorundadır. Bu takdirde, eşlerden herbiri, eşi ile velayeti altındaki çocuklarının da mallarını bildirirler.

Birden fazla mal bildirimi

Madde 5 – Kamu görevlilerinden asli görevleri uhdelerinde katmak kaydıyla ikinci bir görevi yürütenler (yönetim kurulu veya danışma kurulu üyeliği gibi) ya da vekaleten tedvir edenler, sadece asli görevlerinden dolayı tek mal bildiriminde bulunurlar.

Kamu görevlisi olmayıp da 3628 sayılı Kanuna göre birden fazla mal bildiriminde bulunması gerekenler, bu mercilerden yalnız birine mal bildiriminde bulunurlar. Ancak, mal bildiriminde bulunulan mercii, diğer kuruma da bilgi vermekle yükümlüdür.

Mal Bildiriminin Verileceği Merciler

Madde 6 – Mal bildiriminin verileceği merciler şunlardır:

a) Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Bakanlar Kurulu üyeleri için, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı,

b) Kamu kurum ve kuruluşlarında görevli personel için, özlük işleri ile ilgili birimler,

c) Kurum, teşebbüs, teşekkül ve kuruluşların genel müdürleri ile yönetim ve denetim kurulu üyeleri için, ilgili bakanlıklar,

d) Yüksek mahkemelerin daire başkan ve üyeleri için, ilgili mahkemenin başkanı,

e) Noterler için Adalet Bakanlığı,

f) Diğer kurum ve kuruluşların memur ve hizmetlileri için, atamaya yetkili makamları,

g) Türk Hava Kurumu ile Türkiye Kızılay Derneğinde görev alanlar için, kurum ve dernek genel başkanlığı,

h) Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarında görevli olanlar için, kurum başkanlığı; bunların yönetim ve denetim kurulu üyeleri için, ilgili bulundukları bakanlıklar,

i) Görevlerinden ayrılanlar için, bu görevlerinde iken bildirimlerini vermeleri gereken makam veya merci,

j) Siyasi parti genel başkanları için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı,

k) Kooperatifler ve birliklerinin başkanları, yönetim kurulu üyeleri ve genel müdürleri için, kooperatiflerin ve birliklerinin denetimlerinin yapıldığı kuruluşlar,

l) Yeminli mali müşavirler için, Maliye ve Gümrük Bakanlığı,

m) Türk Hava Kurumunun, Türkiye Kızılay Derneğinin ve kamu yararına sayılan derneklerin genel yönetim ve merkez denetleme kurulu üyeleri için, İçişleri Bakanlığı; bunların şube başkanları için, bulundukları il valilikleri,

n) İl genel meclisi üyeleri için, ilgili valilikler, belediye meclisi üyeleri için, ilgili belediye başkanlıkları, belediye başkanları için, İçişleri Bakanlığı,

o) Mal bildirimi verecek son merciler için, kendi kuruluşlarının özlük işleri ile ilgili makam veya merci,

p) Gazete sahibi gerçek kişiler ile gazete sahibi şirketlerin yönetim ve denetim kurulu üyeleri, sorumlu müdürleri, başyazarları ve fıkra yazarları için, bulundukları yer en büyük mülki amirliği,

r) Vakıfların idare organlarında görev alanlar için, Vakıflar Genel Müdürlüğü.

Sorumluluk

Madde 7 – 6 ncı maddede belirtilen merciler, mal bildirimlerinin süresi içinde verilmesini sağlamakla sorumludurlar. Bu merciler mal bildirimlerinin verilmesini izlemek için birim veya personel görevlendirirler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Mal Bildirimleri

Mal Bildiriminin Konusu

Madde 8 – 3 üncü maddede sayılanların kendilerine, eşlerine ve velayetleri altındaki çocuklarına ait bulunan;

a) Taşınmaz malları (arsa ve yapı kooperatif hisseleri dahil),

b) Kendilerine aylık ödenenler, net aylık tutarının beş katından; aylık ödenmeyenler ise Genel İdare Hizmetleri sınıfında birinci derecenin birinci kademesindeki şube müdürüne ödenen net aylığın beş katından fazla değer ve tutarındaki;

1) Para ve para hükmündeki kıymetli kağıtları,

2) Hisse senedi ve tahvilleri,

3) Altın ve mücevheratı,

4) Her türlü kara, deniz ve hava taşıt araçları, traktör, biçer-döver, harman makinası ve diğer ziraat makinaları, inşaat ve iş makinaları, hayvanlar, koleksiyon ve ev eşyaları ile diğer taşınır malları,

5) Hakları,

6) Alacakları,

7) Borçları,

8) Gelirleri,

mal bildirimine konu teşkil eder. (b) bendinde belirtilen mal, hak, alacak, borç ve gelirlerin ayrı ayrı toplam değerleri tek kalem halinde gösterilir.

Mallar, mal bildirimi tarihindeki değerleri esas alınmak suretiyle beyan olunur.

Genel İdare Hizmetleri sınıfında birinci derecenin birinci kademesindeki şube müdürüne ödenen her türlü zam ve tazminatlar dahil net aylık miktarı, aylıklara uygulanan katsayının belirlenmesini müteakip Maliye ve Gümrük Bakanlığınca tesbit ve ilan olunur.

Mal Bildiriminin Verilme Zamanı

Madde 9 – Mal bildirimlerinin;

a) 3 üncü maddede sayılan görevlere atanmada, göreve giriş için gerekli olan belgelerle birlikte,

b) Bakanlar Kurulu üyeleri için, atamayı izleyen bir ay içinde,

c) Seçimle gelinen görevlerle, seçimin kesinleşme tarihini izleyen iki ay içinde,

d) Yönetim ve denetim kurulları ile komisyon üyeliklerine seçilen veya atananlar için, göreve başlama tarihini izleyen bir ay içinde,

e) Görevi sona erenler ayrılma tarihini izleyen bir ay içinde,

f) Gazete sahibi gerçek kişiler ile gazete sahibi şirketlerin yönetim ve denetim kurulu üyeleri için, faaliyete geçme tarihini; sorumlu müdürleri, başyazarları ve fıkra yazarları için, bu işe veya görevlerine başlama tarihini izleyen bir ay içinde,

g) Özel kanunlarına göre mal bildiriminde bulunması gerekenler için, kanunlarında öngörülen süre içinde, verilmesi zorunludur.

(a) bendinde yazılı durumlarda mal bildirimi verilmedikçe atama işlemi yapılamaz.

Ek Mal Bildirimi

Madde 10 – 3 üncü maddede sayılan görevlerde bulunanlar, eşleri velayeti altındaki çocukları ve kendilerinin şahsi mal varlıklarında önemli bir değişiklik olduğunda, değişikliği izleyen bir ay içinde yeni edindikleri mal, hak, gelir, alacak ve borçlara münhasır olmak üzere ek mal bildirimi vermek zorundadırlar. 8 inci maddede gösterilen mahiyet ve miktardaki malın iktisabı ile hak, alacak veya gelir sağlanması veya borçlanılması, mal varlığında önemli değişiklik sayılır.

Mal Bildiriminin Yenilenmesi

Madde 11 – 3 üncü maddede belirtilen görevlere devam edenler, sonu (0) ve (5) ile biten yıların en geç Şubat ayı sonuna kadar bildirimlerini yenilemek zorundadırlar.

Mal Bildirim Formunun Doldurulması

Madde 12 – İlgililer, ekli “Mal Bildirimi Formu”nu el yazısı ile okunaklı bir şekilde tek nüsha olarak doldurur ve tarih belirtilmek suretiyle imzalar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Hediye ve Hibeler

Hediye ve Hibe

Madde 13 – 3 üncü maddede belirtilen kamu görevlileri, milletlerarası protokol, mücamele veya nezaket kaideleri uyarınca veya diğer herhangi bir sebeple yabancı devletlerden, milletlerarası kuruluşlardan, sair milletlerarası hukuk tüzel kişiliklerinden, Türk uyruğunda olmayan herhangi bir gerçek veya tüzel kişi veya kuruluştan, aldıkları tarihteki değeri on aylık net asgari ücret toplamını aşan her hediye veya hibe niteliğindeki eşyayı, aldıkları tarihten itibaren bir ay içinde kendi kurumlarına teslim etmek zorundadırlar.

Ancak, yabancı devlet adamları ve milletlerarası kuruluş temsilcileri tarafından verilen imzalı hatıra fotoğraflarının çerçeveleri bu madde hükümlerine dahil değildir.

Hediye ve Hibe Eşyalarda Yapılacak İşlem

Madde 14 – 3 üncü maddede belirtilen kamu görevlileri ve bunların eşlerine, milletlerarası protokol, mücamele veya nezaket kaideleri uyarınca veya diğer herhangi bir sebeple yabancı devletlerden, milletlerarası kuruluşlardan, sair milletlerarası hukuk tüzel kişiliklerinden, Türk uyruğunda olmayan herhangi bir gerçek veya tüzel kişi veya kuruluş tarafından verilen hediye veya hibe niteliğindeki eşyayı alan ilgilisi, bu eşya değerinin on aylık net asgari ücret toplamını aşan değerde olduğunu belirlemesi halinde, yurtiçinde aldıkları tarihten, yurtdışında yurda dönüşleri tarihinden itibaren ongün içinde bulundukları il defterdarlığına (takdir komisyonu başkanlığına) değer takdiri için kurumları vasıtasıyla gönderir.

Hediye veya hibe niteliğindeki bu eşyanın (yabancı devlet adamları ve milletlerarası kuruluş temsilcileri tarafından verilen imzalı hatıra fotoğraflarının çerçevleri hariç) gerçek değerinin takdiri ile net asgari ücretin on aylık toplamını aşıp aşmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun değişik 72 nci maddesine göre kurulan takdir komisyonunca en geç on gün içinde tesbit olunarak ilgiliye ve bağlı bulunduğu kuruma bildirilir.

Kıymet takdirini müteakip, takdir komisyonu tarafından ilgilisine geri verilen hediye veya hibe niteliğindeki eşyadan değeri net asgari ücretin on aylık toplamını aşanlar, ilgilisi tarafından en geç on gün içinde kendi kurumlarına verilir.

Bu eşyalar, kurumca sergilenmek veya başka bir şekilde muhafaza edilmek suretiyle değerlendirilir veya ilgisi sebebiyle diğer bir kuruma tevdi edilebilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Mal Bildirimlerinin Gizliliği

Madde 15 – Mal bildirimleri, 6 ncı maddede belirtilen makam veya mercilerin ilgili birimlerinde, ilgililerin varsa sicil yoksa özel dosyalarında saklanır. Mal bildirimlerinin içeriği hakkında soruşturma ve kovuşturmaya yetkili merciler dışındakilere açıklama yapılmaz, bilgi verilemez.

Bilgi Verme Zorunluluğu

Madde 16 – Özel kanunlarında aksine bir hüküm mevcut olsa dahi, ilgili kişiler ile özel ve kamu kuruluşları, 3628 sayılı Kanunla soruşturma ve kovuşturmaya yetkili kılınan kişi ve mercilerce istenen bilgileri eksiksiz vermek zorundadır.

Süresinde Mal Bildiriminde Bulunmama

Madde 17 – Bu Yönetmelikte belirtilen süreler içinde mal bildiriminde bulunmayanlara, bildirimin verileceği mercilerce yazılı olarak ihtarda bulunulur. Bu ihtar, ilgilisine Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ olunur.

İhtarın kendisine tebliğinden itibaren bir ay içinde bildirimde bulunmayanlar hakkında gerekli işlem yapılmak üzere yetkili Cumhuriyet başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur.

Müfettiş ve muhakkikler de, soruşturma ile ilgili olarak verdikleri süre zarfında mal bildiriminde bulunmayan hakkında yetkili Cumhuriyet başsavcısına suç duyurusunda bulunurlar.

Mal Bildirimlerinin Karşılaştırılması

Madde 18 – Yeni ve ek bildirimler, 6 ncı maddede belirtilen yetkili merciler tarafından daha önceki bildirimler ile karşılaştırılır.

(Ek:7/12/1999-13770 K.) 6 ncı maddenin (b) ve (c) bentlerinde belirtilen mercilerde toplanan mal bildirimlerinde yer alan bilgiler, Başbakanlıkça belirlenecek esaslar çerçevesinde, kamu kurumları bilgisayarlarında mevcut bilgilerle bilgisayar ortamında ve gizliliği sağlanacak şekilde karşılaştırılır.

Yapılan karşılaştırma sonucunda gerçeğe aykırı bildirimde bulundukları veya haksız mal edindikleri, kaçırdıkları veya gizledikleri anlaşılanlar hakkında yetkili mercilerce Cumhuriyet başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulur.

Hukuki Dayanak

Madde 19 – Bu Yönetmelik, 19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanununun 22 nci maddesi uyarınca düzenlenmiştir.

Yürürlük

Madde 20 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 21 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

Bu sayfada yeralan “Mal Bildirimi Formu için” 31.12.1999 tarih ve 23923 sayılı Resmi Gazete’ye bakınız.

29 Haziran 2012 CUMA                         Resmî Gazete                                    Sayı : 28338

YÖNETMELİK

Orman ve Su İşleri Bakanlığından:

İÇME SUYU ELDE EDİLEN VEYA ELDE EDİLMESİ PLANLANAN YÜZEYSEL SULARIN KALİTESİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, içme suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel sular ile ilgili esasları, kalite kriterlerini ve bu suların içme ve kullanma suyu olarak kullanılabilmesi için uygulanması gereken arıtma sınıflarını tespit etmektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, içme suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların karakteristik özelliklerini, suyun dâhil olduğu kategoriye göre uygulanacak arıtma sınıflarını, bu sularda izlenmesi gereken parametreler için numune alma ve analiz sıklıklarını ve kalite kategorilerinin tespitini kapsar.

(2) Bu Yönetmelik hükümleri, yeraltı suyu ve acı sulara uygulanmaz.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 29/6/2011 tarihli ve 645 sayılı Orman ve Su İşleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 9 uncu ve 26 ncı maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Acı su: 1500 mg/L ile 5000 mg/L arasında toplam çözünmüş katı madde ihtiva eden tatlı su ile tuzlu su kategorisi arasında yer alan suları,

b) Bakanlık: Orman ve Su İşleri Bakanlığını,

c) Doğal zenginleşme: Bir su kütlesinin, insan müdahalesi olmaksızın, toprakta bulunan maddeleri almasını,

ç) İçme ve kullanma suyu: İnsanların günlük faaliyetlerinde içme, yıkanma ve temizlik gibi ihtiyaçları için kullandıkları, özellikleri 17/2/2005 tarihli ve 25730 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik ile belirlenmiş olan, toplu bir su temini sistemi aracılığıyla çok sayıda tüketicinin ortak kullanımına sunulan suları,

d) İdare: Aşağıda sıralanan kurum ve kuruluşları,

1) 18/12/1953 tarihli ve 6200 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ve 3/7/1968 tarihli ve 1053 sayılı Belediye Teşkilatı Olan Yerleşim Yerlerine İçme, Kullanma ve Endüstri Suyu Temini Hakkında Kanun gereğince Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünü,

2) 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (r) bendi ve geçici 2 nci maddesi gereğince büyükşehir belediyelerini ve 20/11/1981 tarihli ve 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve ek 5 inci maddesi gereğince büyükşehir belediyelerine bağlı olan su ve kanalizasyon idaresi genel müdürlüklerini,

3) 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince belediyeleri,

4) 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince il özel idarelerini,

e) Kılavuz değer (K): İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların A1, A2 ve A3 kategorileri için ayrı ayrı belirlenmiş olan uyulması tavsiye edilen değerleri,

f) Numune alma noktası: Yüzeysel suyun arıtma tesisine gönderilmesinden önceki numune alınan yerini,

g) Yüzdelik değer hesabı: Su kalite kategorisinin belirlenmesinde karakteristik değerin bulunabilmesi için kullanılan ve Ek-II’de açıklanan istatistiksel yöntemi,

ğ) Zorunlu değer (Z): İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların A1, A2 ve A3 kategorileri için ayrı ayrı belirlenmiş olan azami müsaade edilebilen değerleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Genel yükümlülükler

MADDE 5 – (1) Bakanlık, içme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların kalite kategorilerini; Ek-I’de yer alan kalite parametrelerinin analiz neticelerini ve Ek-II’de yer alan yüzdelik değer hesabını kullanarak belirler. İdarenin, Bakanlık tarafından tespit edilen kalite kategorisine göre 6 ncı maddede belirtildiği şekilde arıtma yapması zorunludur.

(2) İdare, içme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların 6 ncı ve 7 nci madde ile belirlenen değerlere ve esaslara uymasını sağlamak maksadıyla gerekli bütün tedbirleri alır.

Kalite kategorileri ve arıtma sınıfları

MADDE 6 – (1) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel sular; Ek-I’de yer alan bütün parametreler için verilen zorunlu ve kılavuz değerlere göre A1, A2 ve A3 olmak üzere üç farklı kategoriye ayrılır ve her bir kategori için aşağıdaki arıtma sınıfları belirlenir. İçme ve kullanma sularının kalite kategorilerinden,

a) A1: basit fiziksel arıtma ve dezenfeksiyon ile içilebilir suları,

b) A2: fiziksel arıtma, kimyasal arıtma ve dezenfeksiyon ile içilebilir suları,

c) A3: fiziksel ve kimyasal arıtma, ileri arıtma ve dezenfeksiyon ile içilebilir suları,

ifade eder.

(2) A3 kategorisi için verilmiş olan zorunlu sınır değerleri aşan, fiziksel, kimyasal ve mikrobiyolojik kirlilik içeren suların içme ve kullanma suyu olarak kullanımı tercih edilmez. Ancak bu sular istisnai hallerde suyun kalite özelliklerini içme suyu için uygun kalite standartları düzeyine yükseltecek arıtma prosesleri kullanılarak içme suyu temininde kullanılabilir.

(3) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların; kategorilere göre verilmiş olan arıtma sınıflarından geçirildikten sonra nihai olarak İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik ile belirlenmiş olan içme suyu standartlarını sağlaması esastır.

İçme suyu kaynaklarının iyileştirilmesi

MADDE 7 – (1) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan ve A1 ve A2 kategorisinde yer alan yüzeysel suların iyileştirilmesini sağlamak için özel hüküm belirleme çalışması yapılıp yapılmayacağı Bakanlıkça belirlenir. A3 kategorisinde yer alan yüzeysel suların iyileştirilmesini sağlamak için Bakanlık havza bazında özel hüküm belirleme çalışması yapar veya yaptırır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Numune Alma, Analiz Metotları, İzleme ve Kategorilerin

Belirlenmesi ile İlgili Esaslar

Analiz metotları ve analiz sıklıkları

MADDE 8 – (1) Bu Yönetmeliğin, Ek-I’inde zorunlu (Z) ve/veya kılavuz (K) değerleri belirlenmiş olan bütün parametreler için ulusal/uluslararası kabul görmüş analiz metotları kullanılır.

(2) İçme suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel sular için minimum yıllık numune alma ve analiz sıklığı, nüfusu 100.000’den küçük olan yerleşim yerlerinde dört, nüfusu 100.000’den büyük olan yerleşim yerlerinde ise on ikidir.

Numune alma, analiz metotları ve analiz sıklıkları ile ilgili esaslar

MADDE 9 – (1) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel sulardan,

a) Numune almanın mümkün olduğu kadar yıla yayılması ve böylece suyun kalitesinin tam olarak yansıtılması,

b) Alınan numunelerin, yüzeysel suyun arıtma tesisine gönderilmek üzere alındığı noktadaki suyun kalitesini temsil etmesi,

c) Numune almak için kullanılan kapların, numunelerin korunmasında kullanılan maddelerin, numunelerin taşınması, bekletilmesi ve analiz için hazırlanmasının analiz neticelerinde önemli değişikliklere yol açmaması; analizlerin ölçülen parametrenin değerini etkilemeyecek en kısa sürede yapılması ve TS ISO 5667-1, 3, 6, 9, 14 ve TS EN ISO 19458 numune alma standartlarına uyulması,

esastır.

(2) Alınan numunelerin analizi akredite olmuş laboratuarlarda yapılır.

İzleme ve raporlama

MADDE 10 – (1) Büyükşehir belediye sınırları içerisinde büyükşehir belediyelerine bağlı su ve kanalizasyon idaresi genel müdürlükleri ile büyükşehir belediyeleri dışında kalan yerlerde Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, içme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suları izler ve izleme neticelerini Bakanlığa bildirir. Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında yer alan yüzeysel suların kategorilerini Ek-I’de yer alan kalite parametrelerinin analiz sonuçlarına ve Ek-II’de yer alan yüzdelik değer hesabına göre, bu sulara uygulanması gereken arıtma sınıflarını ise 6 ncı maddenin birinci fıkrasına göre belirler ve ilgili idareye bildirir.

(2) 12 nci maddede verilen istisnai hallerin ortaya çıkmasını müteakip bir ay içerisinde yapılacak olan bilgilendirmenin; suyun coğrafik yerini ve adını, ilgili parametreleri ve bu durumun sürekliliğini, başlangıç ve bitiş tarihlerini içermesi esastır.

(3) İlgili idare, Ek-I’de yer alan parametrelerin analizinde kullanılan analiz metotları ve analiz sıklıkları hakkında Bakanlığa bilgi verir.

Kategorilerin belirlenmesi ile ilgili esaslar

MADDE 11 – (1) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel suların kategorileri aşağıdaki esaslar dikkate alınarak belirlenir.

a) Bu Yönetmelik kapsamında izlenen her bir parametre için kategori belirlenirken Ek-II’deki yüzdelik değer hesabı yapılır.

b) İçme ve kullanma suyu elde edilen veya elde edilmesi planlanan yüzeysel sudan aynı numune alma noktasından düzenli aralıklarla numune alınması durumunda, alınan numunelerin % 95’inin her bir parametre için Ek-I’in (Z) sütunlarında verilen değerleri sağlaması ve sağlamayan % 5’lik kısım için;

1) Sıcaklık, pH, çözünmüş oksijen ve mikrobiyolojik parametrelerin haricinde kalan parametre değerlerinin % 50’den fazla sapma göstermemesi,

2) Kamu sağlığına yönelik tehlike oluşturacak bir netice meydana getirmemesi,

3) İstatistiksel olarak uygun aralıklarla alınan ardışık su numunelerinin ilgili parametrik değerlerden sapmaması,

durumunda suyun ilgili sınıfa ait olduğu kabul edilir.

c) Alınan numunelerin % 90’ının her bir parametre için Ek-I’in (Z) sütunlarında verilen değerleri sağlaması ve sağlamayan % 10’luk kısım için birinci fıkranın (b) bendindeki koşulları taşıması şartı ile ilgili sınıfa ait olduğu kabul edilir.

ç) Birinci fıkranın (b) ve (c) bentlerinde belirtilen yüzdelerin hesaplanmasında bariz analiz hatalarından dolayı ortaya çıkan değerler ile sel gibi doğal afetler ya da anormal hava şartlarından dolayı ölçülen yüksek değerler dikkate alınmaz.

(2) Ek-I’in (Z) sütunlarındaki zorunlu değerler verilmediği durumlarda (K) sütunlarındaki kılavuz değerler kullanılarak hesaplama yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İstisnalar

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri;

a) Sel ya da diğer doğal afetler,

b) Ek-I’deki belli parametrelerin, istisnai meteorolojik ya da coğrafi şartlar nedeniyle (İ) (istisnai iklimsel ya da coğrafik şartlar) olarak işaretlenmesi,

c) Yüzeysel suyun doğal zenginleşmeye uğraması nedeniyle, Ek-I’deki tabloda A1, A2 ve A3 kategorileri için belirlenen sınır değerleri aşması,

ç) Sığ göller ya da durgun yüzey sularının içme suyu kaynağı olarak kullanımının söz konusu olması,

halinde Ek-I’de yıldız (*) işaretiyle belirlenmiş parametreler ilgili idarece askıya alınabilir.

(2) Birinci fıkranın (ç) bendinde yer alan muafiyet yalnızca derinliği yirmi metreyi geçmeyen, su değişimi bir yıldan daha yavaş olan ya da bünyesine atık su boşaltımı olmayan su kütlelerine uygulanır.

(3) Askıya alınma durumu Bakanlığa bildirilir. Hiçbir durumda yukarıda ifade edilen istisnalar kamu sağlığının korunmasına engel teşkil etmez.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 13 – (1) 20/11/2005 tarihli ve 25999 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İçmesuyu Elde Edilen veya Elde Edilmesi Planlanan Yüzeysel Suların Kalitesine Dair Yönetmelik (79/869/AB ile Değişik 75/440/AB) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Orman ve Su İşleri Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.