14 Ekim 2008 SALI          Resmî Gazete     Sayı : 27024

TEBLİĞ

Maliye Bakanlığından:

MİLLİ EMLÂK GENEL TEBLİĞİ (SIRA NO: 319)

6/8/2008 tarihli ve 26959 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 24/7/2008 tarihli ve 5793 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun;

 – Çerçeve 28 inci maddesiyle 29/6/2001 tarihli ve 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna eklenen ek 2 nci maddede;

“EK MADDE 2 – Hazinenin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazlar üzerinde tesis edilecek irtifak hakları ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde verilecek kullanma izinlerinde, irtifak hakkı veya kullanma izni bedellerine ilave olarak, bu alanlarda yürütülen faaliyetlerden elde edilecek tüm hâsılatın yüzde 1’i oranında Hazinece pay alınır.

Tarım ve hayvancılık ile sanayi ve tersane yatırımı yapılmak amacıyla tesis edilen irtifak hakları ve verilen kullanma izinlerinde bu oran binde bir olarak uygulanır. Kamu yararına çalışan dernekler ve vergi muafiyeti tanınan vakıflarca sağlık, eğitim ve spor tesisleri yapılması amacıyla tesis edilen irtifak hakları ve verilen kullanma izinleri ile vakıflarca kurulan yükseköğretim kurumları ve 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümlerine göre gerçek ve tüzel kişiler lehine tesis edilen irtifak hakları ve verilen kullanma izinlerinde hâsılat payı alınmaz.”

 – Çerçeve 29 uncu maddesiyle 4706 sayılı Kanuna eklenen geçici 7 ve 8 inci maddelerde;

“GEÇİCİ MADDE 7 – Hazinenin özel mülkiyetinde ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlar üzerinde münhasıran liman yapılmak amacıyla tesis edilen irtifak hakları ile verilen kullanma izinlerine ait sözleşmelerdeki, üçüncü kişilere ait yüklerin yükleme ve boşaltılması ile gemi konaklama bedellerinden elde edilecek hasılattan Hazineye nispi pay ödeneceğine ilişkin hükümler; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç dört ay içinde başvuruda bulunulması ve sözleşmeden doğan mali yükümlülüklerin yerine getirilmesi, irtifak hakkından veya kullanma izninden dolayı Bakanlık aleyhine açılmış davalar varsa, bu davalardan tüm yargılama giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız feragat edilmesi ve rayiç bedel esas alınarak tespit edilecek irtifak hakkı veya kullanma izni bedeli üzerinden yeni sözleşme düzenlenmesi şartıyla 1/1/2008 tarihinden geçerli olmak üzere yüzde bir olarak değiştirilir. Ancak, ihtiyaçları olan hammaddeleri getirebilmeleri ve ürettikleri ürünleri sevk edebilmeleri için tesislerinin önlerine dolgu, iskele, platform, boru hattı, dolfen, şamandıra, pompaj istasyonu gibi tesisler yapılması amacıyla lehine irtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen kişilerden; bu tesislerin üçüncü kişilere ait yüklerin yüklenmesi ve boşaltılması ile gemi konaklamasında kullanılması karşılığında elde ettikleri hâsılattan Hazinece yüzde onbeş oranında pay alınmaya devam edilir. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.

Bu Kanunun ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kalan irtifak hakkı veya kullanma izni lehdarları tarafından, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç dört ay içinde başvuruda bulunulması ve sözleşmeden doğan mali yükümlülüklerin yerine getirilmesi, irtifak hakkından veya kullanma izninden dolayı Bakanlık aleyhine açılmış davalar varsa, bu davalardan tüm yargılama giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız feragat edilmesi ve rayiç bedel esas alınarak tespit edilecek irtifak hakkı veya kullanma izni bedeli üzerinden yeni sözleşme düzenlenmesi şartıyla, ek 2 nci maddenin ikinci fıkrasındaki muafiyet ve indirimlere göre, mevcut sözleşmeler uyarlanır.”

“GEÇİCİ MADDE 8 – Hazinenin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazlar ile kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde (kıyıda) bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler ve deniz, göl ve akarsularda doldurma veya kurutma yoluyla elde edilen alanlar üzerinde, tersane, yat limanı, kurvaziyer limanı, dolfen, iskele, dolgu, rıhtım, boru hattı, şamandıra, platform ve benzeri kıyı yapıları yapılmak amacıyla, özel düzenlemeler hariç olmak üzere lehlerine kırkdokuz yıldan az süreli olarak irtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen yatırımcılar tarafından; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç dört ay içinde başvuruda bulunulması ve sözleşmeden doğan mali yükümlülüklerin yerine getirilmesi, irtifak hakkından veya kullanma izninden dolayı Bakanlık aleyhine açılmış davalar var ise bu davalardan tüm yargılama giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız feragat edilmesi ve rayiç bedel esas alınarak tespit edilecek irtifak hakkı veya kullanma izni bedeli üzerinden yeni sözleşme düzenlenmesi şartıyla, irtifak hakkı ve kullanma izni sözleşmelerinin süresi hakkın başlangıç tarihinden itibaren kırk dokuz yıl olarak değiştirilir.”

Hükümlerine yer verilmiştir.

Buna göre, irtifak hakkı ve kullanma izinlerinde alınacak hâsılat paylarına ilişkin olarak aşağıdaki açıklamaların yapılması gerekli görülmüştür.

1) Tarım ve hayvancılık ile sanayi ve tersane yatırımı yapılmak amacıyla 6/8/2008 tarihinden önce tesis edilen irtifak hakları ve verilen kullanma izinlerine ilişkin olarak hak lehtarlarınca;

a) Kanunun bu maddesinin yürürlüğe girdiği 6/8/2008 tarihinden itibaren en geç dört ay içinde başvuruda bulunulması,

b) Sözleşmeden doğan mali yükümlülüklerin (varsa ödenmeyen irtifak hakkı/kullanma izni bedelleri, hâsılat payları, vergi, resim ve harçlar ile bunların gecikme zamlarının tamamının ödenmesi) yerine getirilmesi,

c) İrtifak hakkından veya kullanma izninden dolayı Bakanlığımız aleyhine açılmış davalar varsa, bu davalardan tüm yargılama giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız feragat edilmesi,

Koşullarının yerine getirildiğinin ilgili defterdarlık veya mal müdürlüğünce tespiti durumunda, rayiç bedel esas alınarak tespit edilecek bedel üzerinden yeni irtifak hakkı veya kullanma izni sözleşmesi düzenlenecek ve bu sözleşmelerde hâsılat payı oranı binde bir olarak uygulanacaktır.

2) Kamu yararına çalışan dernekler ve vergi muafiyeti tanınan vakıflarca sağlık, eğitim ve spor tesisleri yapılması amacıyla 6/8/2008 tarihinden önce tesis edilen irtifak hakları ve verilen kullanma izinleri ile vakıflarca kurulan yükseköğretim kurumları ve 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümlerine göre gerçek ve tüzel kişiler lehine tesis edilen irtifak hakları ve verilen kullanma izinleri ile ilgili olarak, bu Genel Tebliğin 1 inci maddesinde belirtilen koşulların yerine getirilmesi kaydıyla rayiç bedel üzerinden yeni sözleşme düzenlenecek ve bu sözleşmelerde hâsılat payına yer verilmeyecektir.

3) Hazinenin özel mülkiyetinde ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlar üzerinde münhasıran liman yapılmak amacıyla 6/8/2008 tarihinden önce tesis edilen irtifak hakları ile verilen kullanma izinlerine ait sözleşmelerdeki, üçüncü kişilere ait yüklerin yükleme ve boşaltılması ile gemi konaklama bedellerinden elde edilecek hâsılattan Hazineye nispi pay ödeneceğine ilişkin hükümler ile ilgili olarak, bu Genel Tebliğin 1 inci maddesinde belirtilen koşulların yerine getirilmesi kaydıyla, 1/1/2008 tarihinden geçerli olmak üzere, bu tarihten yeni sözleşme düzenleneceği tarihe kadarki süre için tahsil edilen nispi paylara ilişkin gerekli mahsup ve iade işlemleri yapılmak suretiyle rayiç bedel üzerinden yeni sözleşme düzenlenecek ve bu sözleşmelerde nispi pay oranı, tüm hâsılatı kapsayacak şekilde yüzde bir olarak değiştirilecektir.

5793 sayılı Kanunda “münhasıran liman” olarak kullanılan yerlerden elde edilecek hâsılatın yüzde birinin alınacağı öngörüldüğünden mevcut kıyı yapılarından hangisinin liman hangisinin iskele olarak tanımlanacağı konusunda Bayındırlık ve İskan Bakanlığı (Teknik Araştırma ve Uygulama Genel Müdürlüğü), Ulaştırma Bakanlığı (Demiryollar, Limanlar ve Hava Meydanları İnşaatı Genel Müdürlüğü) ve Denizcilik Müsteşarlığının (Deniz Ulaştırması Genel Müdürlüğü) görüşleri alınmıştır.

Bu görüşler çerçevesinde, Bakanlığımızca veriliş amaçları da dikkate alınarak;

a) İmar planları ile liman olarak ayrılan, limancılık hizmeti verilmek üzere işletme izni verilen ve münhasıran liman olarak kullanılan tesislerin hâsılatından yüzde bir oranında,

b) İhtiyaçları olan hammaddeleri getirebilmeleri ve ürettikleri ürünleri sevk edebilmeleri için tesislerinin önlerine dolgu, iskele, platform, boru hattı, dolfen, şamandıra, pompaj istasyonu gibi kıyı yapıları yapılmak amacıyla irtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen ve plan notlarında veya işletme izinlerinde üçüncü kişilere de hizmet verilmesi uygun görülen yerlerin üçüncü kişilere ait yüklerin yüklenmesi ve boşaltılması ile gemi konaklamasında kullandırılması karşılığında elde edilen hâsılattan yüzde onbeş oranında,

Pay alınacaktır.

Hâsılattan yüzde onbeş oranında pay alınan yerlerde, üçüncü kişilere ait yüklerin yükleme ve boşaltılması ile gemi konaklaması dışında başka faaliyetlerin de olması halinde, bu faaliyetlerden elde edilen hâsılatın yüzde biri oranında ayrıca pay alınacaktır.

4) Hazinenin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazlar ile kıyıda bulunan yerler ve deniz, göl ve akarsularda doldurma veya kurutma yoluyla elde edilen alanlar üzerinde, tersane, liman, yat limanı, kurvaziyer limanı, dolfen, iskele, dolgu, rıhtım, boru hattı, şamandıra, platform ve benzeri kıyı yapıları yapılmak amacıyla, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun, 3996 sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu gibi özel düzenlemeler gereği yapılan işlemler hariç olmak üzere, kırk dokuz yıldan az süreli olarak tesis edilen irtifak hakkı ve verilen kullanma izinleri ile ilgili olarak bu Genel Tebliğin 1 inci maddesinde belirtilen koşulların yerine getirilmesi kaydıyla, rayiç bedel üzerinden yeni sözleşme düzenlenecek ve düzenlenecek bu sözleşmelerin süresi, hakkın başlangıç tarihinden itibaren geçerli olmak üzere kırk dokuz yıl olarak değiştirilecektir.

Kıyı yapıları yapılması amacıyla kırk dokuz yıl süreli irtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen alanlara, daha sonra ilave yatırım/yatırımların yapılması amacıyla tesis edilen irtifak hakkı veya verilen kullanma izinlerine ilişkin sözleşme süreleri, asıl alanların sözleşme süresini aşmayacak şekilde belirlenecek, asıl alanların sözleşme süreleri dikkate alınmak suretiyle belirlenmiş olan ilave alanlara ilişkin irtifak hakkı veya kullanma izni sözleşmelerinde yer alan süreler kırk dokuz yıldan az olsa dahi bu alanlar bu madde hükmünden yararlandırılmayacaktır.

Ancak, asıl alanın irtifak hakkı veya kullanma izni süresinin kırk dokuz yıldan az olması halinde, asıl alan ile birlikte ilave alanlar hakkında da bu madde hükmüne göre işlem tesis edilecektir.

5) İrtifak hakkı tesisi veya kullanma izni verilmesiyle ilgili olarak devam eden işlemlerde;

a) 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 17 nci maddesine göre gerçek ve tüzel kişilere duyurulmak suretiyle ihalesi uygun görülen ve 4706 sayılı Kanun uyarınca hâsılat payında muafiyet uygulanması veya indirim yapılması öngörülen irtifak hakkı ve kullanma izinlerinde, hangi aşamada olursa olsun ihale iptal edilecek ve hâsılat payına ilişkin getirilen hükümleri içerecek şekilde yeni şartname düzenlenmek suretiyle yeniden ihaleye çıkılacaktır.

b) Kesin ihalesi onaylanmış ancak henüz sözleşme düzenlenmemiş irtifak hakkı ve kullanma izinlerinde, hâsılat paylarına ilişkin yeni hükümler uygulanmak suretiyle sözleşmeler düzenlenecektir.

6) 5793 sayılı Kanun kapsamında yer alan hak lehtarlarına yazılı tebligat yapılmak veya diğer iletişim araçları kullanılmak suretiyle konu hakkında gerekli bilgilendirme yapılacaktır. Ancak, belirtilen süre içerisinde başvuruda bulunma sorumluluğu tebligat yapılsın veya yapılmasın tamamen hak lehtarlarına aittir.

7) Belirtilen süre içerisinde başvuruda bulunmayanlar hakkında herhangi bir işlem yapılmayacak, mevcut sözleşmelerin uygulanmasına devam edilecektir.

8) Bu Genel Tebliğin 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7 nci maddelerinde belirtilen hususlar ile ilgili gerekli tüm işlemler Valiliklerce (Defterdarlık) sonuçlandırılacaktır. Tereddüt edilen konularda ise Bakanlığımızdan görüş alınmak suretiyle işlem tesis edilecektir.

9) Defterdarlık veya mal müdürlüklerince, irtifak hakkı veya kullanma izni sözleşmelerinin yeniden düzenlenmesinde rayiç bedelin ülke çapında faaliyet türlerine ve hacimlerine uygun olarak yeniden tespit edilmesine yardımcı olmak amacıyla, kıyı yapılarıyla ilgili olarak düzenlenmiş tüm irtifak hakkı veya kullanma izni sözleşmelerine ilişkin bilgilere mileintranet’ten ulaşılabilecektir. Bu bilgilerden de yararlanmak suretiyle rayiç bedel tespit edilecektir.

10) Yukarıda belirtilen muafiyet ve istisnalar dışında, Hazinenin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazlar üzerinde tesis edilecek yeni irtifak hakları ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde verilecek yeni kullanma izinlerinde, irtifak hakkı veya kullanma izni bedellerine ilave olarak, bu alanlarda yürütülen faaliyetlerden elde edilecek tüm hâsılat üzerinden yüzde bir oranında Hazinece pay alınmasına devam edilecektir.

11) İhtiyaçları olan hammaddeleri getirebilmeleri ve ürettikleri ürünleri sevk edebilmeleri için tesislerinin önlerine dolgu, iskele, platform, boru hattı, dolfen, şamandıra, pompaj istasyonu gibi tesisler yapılması amacıyla lehine irtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen kişilerden; veriliş amacı da dikkate alınmak suretiyle, bu tesislerin kendi yükleri dışında üçüncü kişilere ait yüklerin yüklenmesi ve boşaltılması ile gemi konaklamasında kullanılması karşılığında elde ettikleri hâsılattan yüzde onbeş oranında Hazine payı alınmasına Bakanlığımızın 263 sıra sayılı Milli Emlak Genel Tebliği ile değişik 165 sıra sayılı Milli Emlak Genel Tebliği hükümleri uyarınca devam edilecektir.

Tebliğ olunur.

14 Ekim 2008 SALI                      Resmî Gazete     Sayı : 27024

YURTİÇİ SERTİFİKALI TOHUMLUK ÜRETİMLERİNİN DESTEKLENMESİ HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2008/57)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukukî Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğ, tohumculuk sektörünün uluslararası rekabete uygun bir şekilde gelişmesini sağlamak için tohumluk üretiminin yetersiz olduğu bazı türlerde, yurt içinde sertifikalı tohumluk üreten/ürettiren özel sektör tohumculuk kuruluşlarının desteklenmesini amaçlamaktadır.

(2) Bu Tebliğ, destekleme uygulamalarında görev alacak kurum ve kuruluşların görev ve sorumluluklarının belirlenmesini, sertifikalı tohumluk üreten/ürettiren tohumculuk kuruluşlarının 2008 yılı yurtiçi sertifikalı tohumluk üretimlerinin desteklenmesi ve yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasları kapsamaktadır.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanunu’nun 19 uncu maddesi ve 31/3/2008 tarihli ve 2008/13488 sayılı Yurtiçi Sertifikalı Tohumluk Üretiminin Desteklenmesine Dair Karar’a istinaden hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş.’yi,

c) Bilgi işlem merkezi: Bakanlık Strateji Geliştirme Başkanlığı Yönetim Bilgi Sistemleri Daire Başkanlığını,

ç) Çiftçi: Çiftçi Kayıt Sistemine kayıtlı gerçek ve tüzel kişileri,

d) Çiftçi kayıt sistemi (ÇKS): 16/4/2005 tarihli ve 25788 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiftçi Kayıt Sistemi Yönetmeliği ile oluşturulan ve çiftçilerin kimlik, arazi ve ürün bilgileri ile tarımsal desteklemelere ilişkin bilgilerin de kayıt altına alındığı veri tabanını,

e) İcmal-1: İl müdürlüğü tarafından hazırlanan tohumluk üreticisi kuruluşların yaptığı tohumluk üretimlerine ait sertifika bilgilerinin yer aldığı ve ilgili desteklemeye ilişkin hakedişleri gösteren belgeyi,

f) İcmal-2: İl müdürlüğü tarafından hazırlanan tohumluk üreticisi kuruluşlarının yaptığı tohumluk üretimlerine ait ödemeye esas hakedişleri gösteren belgeyi,

g) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüğünü,

ğ) İl/ilçe tahkim komisyonu: ÇKS Yönetmeliğine istinaden oluşturulan il/ilçe tahkim komisyonunu,

h) Sertifikalandırılan tohumluk: Yurt içinde üretilen elit, orijinal ve sertifikalı kademede sertifikalandırılan tohumluğu,

ı) Tohumluk: Bitkisel üretimde kullanılan tohum ve yumruyu,

i) Tohumluk bayii: 13/1/2008 tarihli ve 26755 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tohumculuk Piyasasında Yetkilendirme ve Denetleme Yönetmeliği çerçevesinde tohumluk bayisi belgesi almış olan gerçek veya tüzel kişileri,

j) Tohumculuk kuruluşu: Tohumluk üretici belgesine sahip Bakanlıkça 2008 yılında yayınlanan Ülkesel Tohumluk Tedarik, Dağıtım ve Üretim Programında yer alan, yetkilendirilmiş gerçek ve tüzel kişileri,

k) Tohumluk sertifikası: Tohumluğun sınıf ve kademesini belirten, Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş sertifikasyon kuruluşlarınca düzenlenen belgeyi,

l) Tohumluk sertifikasyon kuruluşu: Tohumlukların tarla ve laboratuvar kontrolleri sonucunda genetik, fiziksel, biyolojik ve sağlıkla ilgili değerlerinin standartlara uygunluğunu tespit eden ve belgelendiren Bakanlıkça yetkilendirilmiş kuruluşu,

m) Tohumluk yetiştiricisi: Sözleşmeli olarak, tohumluk üreticileri adına üretim yapan gerçek veya tüzel kişileri,

n) Tohumluk üreticisi: Tohumları üreten veya tohum yetiştiricilerine sözleşmeli olarak ürettiren, işleyen, satışa hazırlayan ve dağıtan gerçek veya tüzel kişileri,

o) TÜGEM: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Destekleme Esasları

Desteklemeden yararlanacaklar

MADDE 4 –

(1) Yurtiçi sertifikalı tohumluk üretimi desteklerinden, Bakanlıkça tohumculuk kuruluşu olarak kabul edilen ve ÇKS’ye kayıtlı arazilerde sertifikalı tohumluk üreten/ürettiren özel sektör tohumculuk kuruluşları yararlandırılır.

Desteklenecek türler ve ödeme şekli

MADDE 5 –

(1) Yurt içinde üretilip sertifikalandırılan ve yurt içinde satışı gerçekleşen buğday, arpa, tritikale, çavdar, yulaf, çeltik, nohut, mercimek, kuru fasulye, patates, soya, susam, aspir, kanola (kolza), yer fıstığı, yonca, korunga ve fiğ tohumlukları için kg başına destekleme ödemesi yapılır.

Destekleme miktarları

MADDE 6 –

(1) Bu Tebliğin 5 inci maddesinde belirtilen türlerin tohumluklarını yurt içinde üretip sertifikalandıran tohumculuk kuruluşlarına, ürettikleri tohumluklara aşağıda belirtilen birim miktarlara göre üretim desteği ödenir.

	ÜRÜNLER	DESTEKLEME MİKTARI (YTL/Kg)
1	BUĞDAY	0,14
2	ARPA	0,14
3	TRİTİKALE	0,14
4	YULAF	0,14
5	ÇAVDAR	0,14
6	ÇELTİK	0,30
7	NOHUT	0,50
8	MERCİMEK	0,50
9	K. FASULYE	0,50
10	PATATES	0,11
11	SOYA	0,35
12	KANOLA	1,20
13	ASPİR	0,56
14	SUSAM	0,60
15	YERFISTIĞI	0,80
16	YONCA	1,50
17	KORUNGA	0,50
18	FİĞ	0,50

Müracaat yeri ve şekli

MADDE 7 –

(1) Söz konusu desteklemeden yararlanmak isteyen tohumculuk kuruluşları ve bunlar adına üretim yapan tohum yetiştiricilerinin ÇKS’ye kayıtlı olmaları ve bilgilerini güncellemeleri esastır.

(2) Tohumculuk kuruluşları, üretimi gerçekleştireceği ildeki il müdürlüğüne, üretecekleri tohumlukların sertifikalandırılması için Tohumluk Beyannamesi verdikten sonra, ÇKS kaydının bulunduğu il/ilçe müdürlüğüne desteklemeden yararlanmak için başvuru yaparlar.

(3) Tohumculuk kuruluşu, birden fazla ilde tohumluk üretimi gerçekleştirecekse, ÇKS’ye kayıtlı olduğu ili/ilçeyi bir yazıyla tohumluk beyannamesi verdiği il müdürlüklerine bildirir. Tohumluk beyannamesi verilen il müdürlükleri o tohumculuk kuruluşuna ait üretim ve destek verilerini (ek-2, ek-3), kuruluşun ÇKS kaydının bulunduğu il/ilçe müdürlüğüne gönderir.

(4) 2008 yılı üretimleri için başvurular, tebliğin yayım tarihinde başlar 31 Aralık 2008 tarihi mesai saati bitiminde sona erer.

Müracaatta istenilecek belgeler

MADDE 8 –

(1) Başvuru sırasında, tohumculuk kuruluşlarından aşağıdaki belgeler istenir. 

a) Sertifikalı tohumluk üretim desteği müracaat formu (ek-1),

b) Tohumculuk kuruluşu ve kuruluşlar adına sözleşmeli olarak tohumluk yetiştirenlerin, tohum üretilecek araziye ait ÇKS belgesi,

c) Tohumculuk kuruluşu sözleşmeli tohumluk üretimi yaptırıyor ise, onaylı sözleşmeli yetiştirici listesi ve tohumluk yetiştiricilerine ait arazi bilgilerini içeren form (ek-2),

ç) Tohumluk sertifikasının, ilgili il/ilçe müdürlüğü tarafından onaylanmış fotokopisi  (Sertifikasyon işlemleri tamamlandıktan sonra istenir.),

d) Tohumluk Beyannamelerinin onaylı sureti (İlgili il müdürlüğü tarafından onaylanacak),

e) Tohumculuk kuruluşu olduğunu gösterir (TÜGEM tarafından verilen) belge,

f) Tohum satış faturası (Satış işleminden sonra istenir).

Sertifikaların sistemde eşleştirilmesi,  kontrollerin yapılması ve icmallerin oluşturulması

MADDE 9 –

(1) Sertifikasyon kuruluşları, düzenlemiş oldukları sertifikalara ait bilgileri ÇKS’ye tanıtılmak üzere Bilgi İşlem Merkezi tarafından düzenlenen programa girerler.

(2) Tohumculuk kuruluşunca üretimi yapılan tohumluklara ait sertifikalar, destekleme için müracaat ettiği il/ilçe müdürlüğü tarafından ÇKS kaydı ile eşleştirilir. Sertifikanın sistemde yer aldığı teyit edildikten ve başvuruda alınan belgelerin kontrolleri yapıldıktan sonra, destekleme müracaat dosyasındaki bilgilerle ÇKS’ye destekleme kaydı yapılır. 

(3) Tohumculuk kuruluşunun desteklemeye konu ettiği sertifikalara ait tohumlukların üretildiği araziler, müracaatı alan il/ilçe müdürlüğü tarafından çiftçi kayıt sisteminden kontrol edilip doğrulandıktan sonra, sertifikanın ön tarafına “Bu sertifikaya ait…….kg tohum, üretim desteğinden faydalanmıştır, ihraç edilemez” ibaresi koyarak onaylar.

(4) Tohumculuk kuruluşu destekleme bilgilerini içeren İcmal-1’ler (ek-4) il müdürlüklerince ÇKS vasıtasıyla oluşturulur. 2008 yılı üretimleri için İcmal-1’ler 31 Ocak 2009 tarihinde il müdürlüklerinde 10 gün süreyle askıya çıkarılır. Askı süresince herhangi bir itiraz olmaz ise icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak itirazlar değerlendirmeye alınmaz, herhangi bir hak doğurmaz. Ancak askıya çıkış tarihine kadar sertifikasyon işlemleri ve satış faturaları tamamlanmamış olanlar askıda yer almazlar. Bu kuruluşlar sertifika işlemlerinin tamamlanmasından sonra sertifikaları ve faturaları 30 Haziran 2009 tarihi mesai bitimine kadar il müdürlüğüne teslim ederler. İl müdürlüğü ilgili kuruluş veya kuruluşlara ait sertifika bilgilerini işleyerek alınan İcmal-1’leri kuruluşa haber vermek kaydıyla uygun görülen bir tarihte askıya çıkarır. Diğer işlemler aynı şekilde devam eder.

(5) Askı süresince İcmal-1’lere yapılan itirazlar, askı süresi içinde ve sürenin bitiminden itibaren en geç 1 hafta içerisinde değerlendirilerek sonuçlandırılır. Sürenin bitiminden sonra ÇKS’den İcmal-2’ler (ek-5) alınır.

(6) İcmaller il müdürlüklerince bir hafta içinde kontrol edilip onaylandıktan sonra TÜGEM’e gönderilir.

(7) Ortaya çıkabilecek sorunlar il/ilçe müdürlüklerince çözümlenir. Ancak çözüme kavuşturulamayan konular için il/ilçe tahkim komisyonları yetkilidir. İlçe tahkim komisyonunda çözülemeyen konular il tahkim komisyonuna, il tahkim komisyonu tarafından çözümlenemeyen konular ise TÜGEM’e bildirilir.

Uygulama esasları

MADDE 10 –

(1) Aynı alana, güzlük ve yazlık ekim yaparak sertifikalı tohumluk üreten tohumculuk kuruluşları, her iki dönem üretim için de desteklemeden faydalandırılır.

(2) 2008 üretim sezonunda (2007 güzlük ve 2008 yazlık ekilişler) ÇKS’ye kayıtlı arazilerde üretilen tohumluklar destekleme kapsamındadır.

(3) Sözleşmeli üretimler, 26/4/2008 tarihli ve 26858 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sözleşmeli Üretim İle İlgili Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olmalıdır.

Destekleme ödeme planı

MADDE 11 –

(1) Ödemeler, başvurunun yapıldığı il müdürlüklerince ÇKS kayıtları üzerinden oluşturulan onaylı ödeme icmalleri (ek-5) esas alınarak sertifikalı tohumluk üretim desteği ödemeleri ile ilgili talimat ve kaynağın Bankaya gönderilmesinden sonra, Banka aracılığıyla, ilgili şubelerde tohumculuk kuruluşları adına açılan veya açılacak olan hesaplara yapılır.

Desteklemeden faydalanamayacaklar

MADDE 12 –

(1) Aşağıda belirtilen hususlarda çiftçiler sertifikalı tohumluk üretim desteğinden yararlanamazlar.

a) ÇKS’ye esas müracaat formu ve eklerinde özlük, ürün ve arazi bilgileri kayıtlı olmayan,

b) Gerçeğe aykırı beyanda bulunan ve/veya gerçeğe aykırı belge ibraz eden,

c) Kamu kurum ve kuruluşları,

ç) İhraç amaçlı üretilen tohumluklar,

d) ÇKS’ye kayıtlı olmayan arazilerde üretilen tohumluklar.

Denetim

MADDE 13 –

(1) Destekleme ödemeleri ile ilgili hususlarda denetimi sağlayacak tedbirleri Tarım ve Köyişleri Bakanlığı alır.

Hukuki ve cezai sorumluluklar

MADDE 14 –

(1) Bu Tebliğde belirtilen ilgili merciler, kendilerine ibraz edilen ödemelere esas teşkil eden belgelerin kontrolünden ve kendi hazırladıkları belgelerden sorumludurlar. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyerek haksız yere bu Tebliğde belirtilen desteklemelerin ödenmesine neden olanlar ile haksız yere destekleme ödemelerinden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibariyle gerçek dışı belge düzenleyen ve kullananlar hakkında, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanunu, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu ve 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ilgili maddelerine göre gerekli cezai, hukuki ve idari işlemler yapılır.

(2) Ödeme yapılmadan önce haksız yere destekleme ödemelerinden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibariyle gerçek dışı belge düzenlediği ve kullandığı iddiası ile hakkında kanuni işlem başlatılanların ait olduğu yıla ilişkin hak edişleri aksi sübut bulunana kadar ödenmez.  

(3) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen gecikme zammı oranları dikkate alınarak hesaplanan kanunî faizi ile birlikte geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar.

Ödemenin finansmanı

MADDE 15 –

(1) Ödemeler için gerekli finansman bütçenin ilgili kalemine tahsis edilen ödeneklerden karşılanır. Tohumculuk kuruluşlarına yapılan toplam ödeme tutarının % 0,2’si Bankaya hizmet komisyonu olarak ödenir.

Yetki

MADDE 16 –

(1) Bu Tebliğ’de yer almayan teknik konularda Bakanlık genelgeleri ve talimatları uygulanır.

Yürürlük

MADDE 17 –

(1) Bu Tebliğ, 1/1/2008 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Ekleri İçin Tıklayınız

14 Ekim 2010 PERŞEMBE  Resmî Gazete     Sayı: 27729

TEBLİĞ

Mesleki Yeterlilik Kurumundan:

ULUSAL MESLEK STANDARTLARINA DAİR TEBLİĞ

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı; bu Tebliğin eklerini oluşturan dört meslek standardının yürürlüğe konulmasını sağlamaktır.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, 21/9/2006 tarihli ve 5544 sayılı Mesleki Yeterlilik Kurumu Kanununun 21 inci maddesi ile 5/10/2007 tarihli ve 26664 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ulusal Meslek Standartlarının Hazırlanması Hakkında Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Yürürlük

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 4 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Mesleki Yeterlilik Kurumu Başkanı yürütür.

E K L E R

1. Ağdacı (Seviye 2) Ulusal Meslek Standardı

2. Manikürist (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

3. Kuaför (Kadın) (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

4. Kuaför (Erkek) (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

14 Eylül 2011 ÇARŞAMBA  Resmî Gazete     Sayı : 28054

TEBLİĞ

Mesleki Yeterlilik Kurumundan:

ULUSAL MESLEK STANDARTLARINA DAİR TEBLİĞ

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; bu Tebliğin eklerini oluşturan üç meslek standardının yürürlüğe konulmasını sağlamaktır.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 21/9/2006 tarihli ve 5544 sayılı Mesleki Yeterlilik Kurumu Kanununun 21 inci maddesi ile 5/10/2007 tarihli ve 26664 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ulusal Meslek Standartlarının Hazırlanması Hakkında Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Yürürlük

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Mesleki Yeterlilik Kurumu Başkanı yürütür.

EKLER:

1. Mekatronik Sistem Operatörü (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

2. Mekatronik Sistem Operatörü (Seviye 5) Ulusal Meslek Standardı

3. Mekatronik Sistem Uzmanı (Seviye 6) Ulusal Meslek Standardı

14 Eylül 2010 SALI           Resmî Gazete     Sayı : 27699

TEBLİĞ

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

KASAPLIK VE BESİLİK SIĞIR CİNSİ HAYVANLARIN İTHALATINDA KONTROL BELGESİ ALINABİLMESİ İÇİN ARANACAK ŞARTLAR HAKKINDA TEBLİĞDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2010/45)

MADDE 1 –

16/7/2010 tarihli ve 27643 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Kasaplık ve Besilik Sığır Cinsi Hayvanların İthalatında Kontrol Belgesi Alınabilmesi İçin Aranacak Şartlar Hakkında Tebliğin 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“f) İthal edilecek kasaplık ve besilik sığırlar kültür ırkı veya bunların melezleri, Bakanlık tarafından belirlenen sağlık şartlarını haiz olacaktır.”

MADDE 2 –

Aynı Tebliğe aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Fiili ithalatı 19/11/2010 tarihine kadar gerçekleştirilmek üzere, kurbanlık amacıyla Trakya bölgesine yurtdışından ithal edilen kasaplık canlı sığırlar, Trakya Bölgesinde yer alan yetiştiricinin/ithalatçının işletmesine, hayvan pazarlarına ve kurban toplama merkezlerine sevk edilir.”

MADDE 3 –

Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 –

Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür

14 Kasım 2009 CUMARTESİ           Resmî Gazete     Sayı : 27406

TEBLİĞ

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

2009 YILI ÜRÜNÜ HUBUBAT VE BAKLAGİL ÜRETİCİLERİNE DESTEKLEME PRİMİ ÖDENMESİNE DAİR BAKANLAR KURULU KARARI UYGULAMA TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2009/59)

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı, yurt içinde 2009 yılı ürünü buğday, arpa, çavdar, yulaf, çeltik, kuru fasulye, nohut ve mercimek üreterek satışını yapan üreticilere destekleme primi ödenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ 11/11/2009 tarihli ve 27403 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Hububat ve Baklagil Üreticilerine Destekleme Primi Ödenmesine Dair 2009/15534 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı” esas alınarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğde yer alan terimlerin tanımları aşağıda belirtilmiştir.

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nı,

b) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü’nü,

c) ÇKS Belgesi: Üreticilerin 2009 yılı ÇKS veri tabanında kayıtlı olan veya ÇKS’ye kaydedilmek üzere çiftçilerden alınan Çiftçi Kayıt Formunun (C) bölümünde yer alan özlük, arazi ve ürün bilgilerini gösteren belgeyi,

ç) Çiftçi Kayıt Sistemi: Bakanlık tarafından oluşturulan, çiftçilerin kayıt altına alındığı tarımsal veri tabanını,

d) İlçe Müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İlçe Müdürlüğü’nü,

e) İl Müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl Müdürlüğü’nü,

f) Kararname: 11/11/2009 tarihli ve 27403 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 2009/15534 sayılı

“Hububat ve Baklagil Üreticilerine Destekleme Primi Ödemesine Dair Bakanlar Kurulu Kararı”nı,

g) Kooperatif: Tarım Kredi Kooperatifleri’ni,

ğ) Merkez Birliği: Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği’ni,

h) TÜGEM: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü’nü,

ı) Üretici: 2009 yılında ÇKS’de özlük, ürün, arazi bilgileri kayıtlı olan ve bu arazilerinde prime esas ürünleri üreten gerçek ve tüzel (kamu tüzel kişileri hariç) kişileri,

i) Ürün Satış Belgesi: Vergi Usul Kanununda (VUK) belirtilen şartlara uygun olarak düzenlenen ve üreticiler tarafından Tarım Kredi Kooperatiflerine ibraz edilen müstahsil makbuzunun ıslak imzalı bir nüshası, TMO alım fişi, ürün satış belgesinin fatura olması halinde ikinci sureti ya da onaylı fotokopisini, ifade eder.

Destekleme primi uygulama esasları, ödeme miktarları, müracaat yeri ve zamanı

MADDE 4 –

(1) Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu tarafından, yurt içinde 2009 yılında üretilen buğday, arpa, çavdar, yulaf, çeltik, kuru fasulye, nohut ve mercimek üreticilerine, satış belgelerini ibraz şartıyla kilogram başına buğday için 5 kr, arpa için 4 kr, çavdar için 4 kr, yulaf için 4 kr, çeltik için 10 kr, kuru fasulye için 10 kr, nohut için 10 kr ve mercimek için 10 kr destekleme primi belirlenmiştir.

(2) 2009 yılı ürünü satış belgelerinin, Kararnamenin yürürlüğe giriş tarihi olan 1/5/2009 ve sonraki tarihlerde düzenlenmiş olması gerekir. Üretici müracaatları, 30/4/2010 tarihine kadar kabul edilir.

(3) Müracaatlar, ürün satış belgesi ile birlikte kooperatiflere, kooperatif örgütünün bulunmadığı Bingöl, Batman, Hakkari, Muş, Siirt, Şırnak, Tunceli ve Van illerinde ekli listede (Ek:l) belirtilen 45 ilçe merkezinde İl/İlçe Müdürlüğüne yapılır.

(4) Müracaatın alındığı kooperatif veya kooperatif örgütünün bulunmadığı yerlerde il/ilçe müdürlüğü tarafından, üreticiye ilişkin ÇKS belgesi Çiftçi Kayıt Sisteminden alınarak, üreticinin müracaat dosyasına eklenir.

Ödemelere ilişkin görev ve yetkiler

MADDE 5 –

(1) Kararnamede yer aldığı üzere destekleme prim ödemelerine esas işlemlerin yürütülmesini ve denetimini sağlayacak tedbirleri almaya Bakanlık yetkilidir.

(2) İl/İlçe Müdürlüğü, verimde etkili tüm faktörler ile bilgileri değerlendirerek her ürün için ilçe bazında prime esas alınabilecek ortalama verimleri sulu/kuru olarak belirler ve belirlenen ortalama verimleri Kooperatiflere bildirir.

(3) Kooperatif veya kooperatif örgütünün bulunmadığı yerlerde il/ilçe müdürlüğü tarafından Çiftçi Kayıt Sisteminden alınacak ÇKS belgesinde belirtilen ekim alanları ile İl/İlçe Müdürlüğünden alınan ortalama verim miktarları kıyaslanarak desteklemeden yararlanılacak miktar tespit edilir. Tespit edilen bu miktar satış belgesinde belirtilen miktar ile kontrol edilir. Satış belgesindeki miktarın, tespit edilen ürün miktarından fazla olması halinde, fazlalık olan miktar dikkate alınmaz.

(4) Kooperatif, ürün satış belgelerinde herhangi bir tereddüt hasıl olduğunda, belgenin menşeinden araştırılması için gerekli tedbirleri alır ve kontroller sırasında Maliye Bakanlığı Vergi Dairesi Başkanlıkları ile işbirliği yapar.

(5) Bu Tebliğde hüküm bulunmayan hallerde, TÜGEM ile Merkez Birliği arasında imzalanan protokol hükümlerine göre işlem yapılır.

Prim uygulaması dışında kalan haller

MADDE 6 –

(1) Prim uygulamalarından;

a) 2009 yılı ÇKS’de özlük, ürün, arazi bilgileri kayıtlı olmayanlar,

b) 2009 yılı ÇKS’de kayıtlı olmayan arazilerinde prime esas ürünleri üretenler, yararlanamazlar.

Hukuki ve cezai sorumluluk

MADDE 7 –

(1) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesine göre hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte, anılan Kanun hükümlerine göre geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar. Destekleme primi ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgeler ile yapılan ödemeler hariç haksız yere yararlandığı tespit edilen üreticiler, 5 yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.

Yürürlük

MADDE 8 –

(1) Bu Tebliğ yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 9 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

14 Aralık 2011 ÇARŞAMBA Resmî Gazete     Sayı : 28142

TEBLİĞ

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

TEKSTİL SEKTÖRÜNDE ENTEGRE KİRLİLİK ÖNLEME VE KONTROL TEBLİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam, Hukuki Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, tekstil sektörü faaliyetlerinin çevreye olabilecek olumsuz etkilerinin en aza indirilmesine, çevreyle uyumlu yönetiminin sağlanması için üretim sırasında suya, havaya ve toprağa verilecek her türlü emisyon, deşarj ve atıkların kontrolü ile hammadde ve enerjinin etkin kullanımına ve temiz üretim teknolojilerinin kullanımına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

(2) Kurulu kapasitesi 10 ton/gün üzerinde olan yıkama, ağartma, merserizasyon, haşıllama, baskı, haşıl sökme ve benzeri ön işlem, boyama ve son işlemlerinin gerçekleştirildiği tekstil tesisleri bu Tebliğ hükümlerine tabidir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ;

a) 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 3 üncü maddesi ile 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2, 8, 9 ve 33 üncü maddeleri,

b) 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 4 ve 38 inci maddeleri,

c) 5/7/2008 tarihli ve 26927 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 5 inci maddesi,

ç) 14/3/1991 tarihli ve 20814 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 4 üncü maddesi,

d) 14/3/2005 tarihli ve 25755 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 1, 5, 9, 15 ve 16 ncı maddeleri,

e) 3/7/2009 tarihli ve 27277 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 6 ncı maddesi,

f) 26/11/2005 tarihli ve 26005 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin 5 inci maddesi,

hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Azo boya: Bünyesinde azo grubu (-N = N -) bulunduran sentetik boyar maddeyi,

b) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını,

c) Biyokimyasal Oksijen İhtiyacı (BOİ): Suda bulunan organik maddelerin aerobik mikroorganizmalar tarafından oksitlenmesi için gerekli oksijen miktarını,

ç) Flotte oranı: Kesikli makinelerde toplam kuru mal ile toplam sıvının ağırlıkça oranını,

d) F/M oranı: Biyolojik atıksu arıtma sistemlerinde birim mikroorganizma kütlesi başına organik madde yükünü,

e) Gelişme raporu: Tesislerin her yıl hazırlayarak İl Çevre ve Şehircilik Müdürlüğüne sunacakları, kendileri için uygulanabilir buldukları MET seçeneklerinin uygulanması sonucu sağladıkları ilerlemeleri yansıtacakları, EK-5’te verilmiş format çerçevesinde hazırlanması gereken raporu,

f) Kimyasal oksijen ihtiyacı (KOİ): Bir su örneğindeki organik ve oksitlenebilir inorganik bileşikleri yükseltgemek için gerekli oksijen miktarını,

g) Malzeme güvenlik bilgi formu (MGBF): Kimyasal maddelerin kullanımı ve depolanması sırasında oluşabilecek işçi sağlığı iş güvenliği risklerini ortadan kaldırmaya yönelik çalışmaların önemli bir parçasını oluşturan ve kullanıcıyı doğru ve yeterli düzeyde bilgilendirmek amacıyla hazırlanan, ilgili kimyasal maddelerin tehlike ve riskleri ile diğer bilgileri içeren dokümanları,

ğ) Membran biyoreaktör (MBR): Katı madde ayrımının membranlarla sağlandığı, askıda kültür biyolojik arıtma sistemlerini,

h) Mevcut en iyi teknikler (MET): Kirliliğin ve bütün olarak çevre üzerindeki etkilerin önlenmesi, bunun mümkün olmadığı yerlerde de en aza indirilmesi amacıyla tasarlanmış emisyon/deşarj sınır değerlerine prensipte temel sağlamak üzere belirli tekniklerin uygulanabilirliğini gösteren, faaliyetlerin ve işletim yöntemlerinin geliştirilmesi sırasındaki en etkin ve ileri aşamayı,

ı) Mikrofiltrasyon (MF): Boyutu 20 nm’den büyük tanecikleri sıvılardan ayıran membran ayırma yöntemini,

i) MLSS: Aktif çamur tesisleri havalandırma tankında süspansiyon halinde katı madde konsantrasyonunu,

j) Nanofiltrasyon (NF): Moleküler ağırlık sınırı ultrafiltrasyon ile ters osmoz arasında (<1000 Dalton) olan membran ayırma yöntemini,

k) Tekstil üreticisi: Kurulu kapasitesi 10 ton kumaş/gün’ün üstünde olan ön işleme (yıkama, ağartma, pamuk parlatma işlemleri) ve iplik veya kumaş boyama yapan tesisleri,

l) Temiz üretim: Bütünsel önleyici bir çevre stratejisinin ürün, hizmet ve üretim süreçlerine sürekli olarak uygulanması ile insanlar ve çevre üzerindeki risklerin azaltılmasını,

m) Temiz üretim planı: Tesislerin her beş yılda bir hazırlayacakları; uygulamak zorunda oldukları MET uygulamalarını ve uygulamaya karar verdikleri MET’leri, temiz üretim hedeflerini ve ayrıca ana performans göstergeleri cinsinden hedeflerini uygulama takvimi ve benzeri araçlar ile birlikte beyan ettikleri, EK-4’te verilen format çerçevesinde hazırlanması gereken plan dokümanını,

n) Ters ozmoz (TO): Çeşitli molekül ve iyonları, basınç uygulaması ile sıvı fazdan ayırabilen membran ayırma yöntemini,

o) Tesis: 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (i) bendi kapsamında üretim yapan tekstil kuruluşlarını,

ö) Ultrafiltrasyon (UF): Moleküler ağırlıkları 1000-1000000 Da arasındaki maddeleri sıvıdan ayıran membran ayırma yöntemini,

p) Yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firması: 21/11/2008 tarihli ve 27061 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Denetimi Yönetmeliği kapsamında çevre izin veya çevre izin ve lisans başvuru dosyasını ve başvuru dosyasında yer alacak bilgi, belge ve raporları hazırlayan ve/veya hazırlatacak ve Bakanlığa karşı bunların doğruluğundan sorumlu olan, yeterlik belgesi almış olan gerçek veya tüzel kişileri,

r) Yüzey aktif maddeler: Yüzeyde birikmeye eğilimi olan, suyun yüzey gerilimini azaltan kimyasal maddeleri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Uygulama Esasları

Esaslar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğin uygulanması için öngörülen esaslar aşağıda belirtilmiştir.

a) Bütün canlıların ortak varlığı olan çevrenin, sürdürülebilir çevre ve sürdürülebilir kalkınma ilkeleri doğrultusunda korunmasının sağlanması için kirliliğin kaynağında engellenmesi,

b) Her türlü faaliyet sırasında doğal kaynakların hammadde ve enerjinin verimli kullanımının sağlanması için temiz üretim teknolojilerin kullanılması,

c) Meydana gelen her türlü emisyon, deşarj ve atıkların oluşumunu kaynağında azaltan ve geri kazanımını sağlayan çevre ile uyumlu teknolojilerin kullanılması,

ç) Herhangi bir ürünün, üretim aşamasında çevreye zarar vermeyecek veya en az zarar verecek şekilde tasarlanarak imal edilmesi,

d) Yeni kurulacak ve kapasite artırımı yapılacak tesisler için yürütülen Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) sürecinde, hammadde kullanımı, doğal kaynak ve enerji tüketimi konusunda değerlendirme yapılırken, önceliğin temiz üretim tekniklerine verilmesinin sağlanması,

e) Tesisler tarafından verilen EK-1 ve EK-3’te yer alan tesis içi temiz üretim teknikleri ve EK-2’de verilen boru sonu arıtma seçeneklerinden uygun olanları içeren temiz üretim planlarının hazırlanması ve uygulanması,

f) Hazırlanacak temiz üretim planlarında her tesisin; birim üretim başına su tüketimi, birim üretim başına elektrik tüketimi, birim üretim başına atıksu miktarı, birim üretim başına kirlilik yükü, birim üretim başına hammadde tüketimi, birim üretim başına çamur miktarı, hammadde değişikliği ve benzeri hususlara bu Tebliğin eklerinde yer alan hedeflerle uyumlu, izlenebilir temiz üretim hedeflerine yer vermesi,

g) Tesislerin temiz üretim planlarında yer verdikleri temiz üretim hedeflerine ne ölçüde ulaştıklarını bu Tebliğde belirtilen süreler içerisinde sunacakları gelişme raporlarında ve bir sonraki temiz üretim planlarında göstermesi.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Görev, Yetki ve Sorumluluklar

Bakanlığın görev ve yetkileri

MADDE 5 – (1) Bu Tebliğin uygulanması için Bakanlığın görev ve yetkileri aşağıda belirtilmiştir.

a) Tekstil sektöründen kaynaklanan her türlü emisyon, deşarj ve atıkların çevreyle uyumlu bir şekilde yönetimini sağlayan program ve politikaları belirlemek,

b) Bu Tebliğin uygulanmasına yönelik işbirliği ve koordinasyonu sağlamak,

c) Tekstil sektörünün çevreyle uyumlu bir şekilde faaliyetini sağlamaya yönelik teknoloji ve yönetim sistemlerinin kurulmasında ulusal ve uluslararası işbirliğini sağlamak.

(2) Bakanlık gerek gördüğü durumlarda; tesislerden, temiz üretim planlarında yer alan hedeflerin yükseltilmesini isteyebilir.

İl çevre ve şehircilik müdürlüklerinin görev ve yetkileri

MADDE 6 – (1) Bu Tebliğin uygulanmasına ilişkin il çevre ve şehircilik müdürlüklerinin görev ve yetkileri aşağıda belirtilmiştir.

a) Tekstil üreticileri tarafından hazırlanan/hazırlattırılan temiz üretim planlarını onaylamak,

b) Tekstil üreticileri tarafından hazırlanan ve hazırlattırılan temiz üretim planlarının uygulanmasını sağlamak,

c) Bu Tebliğde belirlenen kapasiteler doğrultusunda hazırlanan temiz üretim planlarının uygulanmasını kontrol etmek ve denetlemek,

ç) Hazırlanan temiz üretim planlarına ait gelişme raporlarını değerlendirmek ve uygulamaları kontrol etmek.

Tekstil üreticilerinin yükümlülükleri

MADDE 7 – (1) Tekstil üreticilerinin entegre kirlilik önleme ve kontrol yaklaşımı çerçevesinde, gerek üretim gerekse her türlü emisyon, deşarj ve atıkların yönetimi süreçlerinde bu Tebliğin uygulanmasına ilişkin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir.

a) EK-1, EK-2 ve EK-3’te yer alan uygulamalar doğrultusunda EK-4’te formatı verilen temiz üretim planlarını hazırlamak/hazırlatmak ve onaylatmak,

b) Her türlü emisyon, deşarj ve atıkların kontrolünü sağlamak ve mevcut en iyi teknikleri uygulamak,

c) Hazırlanan temiz üretim planlarının uygulanmasına ait gelişme raporlarını, EK-5’te verilen formata göre hazırlamak ve il çevre ve şehircilik müdürlüklerine sunmak,

ç) Gelişme raporlarında sunacakları her türlü analiz ve ölçümleri Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş laboratuvarlarda yaptırmak,

d) Temiz üretim teknikleri uygulamalarını bu Tebliğde belirtilen usul ve esaslara göre yapmak.

(2) Bu Tebliğin yayım tarihinden sonra söz konusu Tebliğ kapsamına giren tesisler, ÇED raporlarında temiz üretim tekniklerine yer vererek, temiz üretim planlarını hazırlayarak onay için sunacaklarını taahhüt ederler.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Temiz Üretim Planı Hazırlanması ve Uygulanması

Temiz üretim planı

MADDE 8 – (1) Temiz üretim planı hazırlanması ve uygulanmasında tesisler;

a) EK-1’de yer alan C.2.1.1 ya da C.2.1.2 nolu MET’lerden birisini temiz üretim planlarında sunmak,

b) Bu Tebliğin eklerinde yer alan; EK-1 A ana başlığı, EK-1 B ana başlığı, EK-1 C ana başlığı, EK-2 ve EK-3’te sıralanan bütün MET uygulamalarından, her bir ek ve ana başlıklar içinden kendi tesislerine uygun olanları seçerek gerekçeleri ile birlikte temiz üretim planlarında sunmak,

c) Temiz üretim planlarını, her çevre izni başvurusunda revize ederek yeniden onaya sunup uygulamaya koymak,

ç) Temiz üretim planlarının onaylanmasını müteakip her yıl gelişme raporlarını il çevre ve şehircilik müdürlüklerine sunmak,

zorundadır.

(2) Yeni kurulacak tesisler; 29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik hükümleri kapsamında, çevre izni alınması aşamasında yapacakları başvuruda onaylı temiz üretim planlarını sunarlar.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Danışmanlık işleri

MADDE 9 – (1) Bu Tebliğde belirtilen iş ve işlemleri tekstil üreticisi, 12/11/2010 tarihli ve 27757 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Görevlisi ve Çevre Danışmanlık Firmaları Hakkında Yönetmelikte belirlenen çevre danışmanlık firmalarına ve/veya çevre görevlisine yaptırmakla yükümlüdür.

İzleme ve denetim

MADDE 10 – (1) Bu Tebliğe konu olan tesislerin değerlendirilmesi için Bakanlık tarafından izlenme ve denetim programları hazırlanır.

İdarî yaptırım

MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini yerine getirmeyenlere 2872 sayılı Çevre Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine göre yaptırım uygulanır.

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Mevcut tesisler, 31/12/2012 tarihine kadar, temiz üretim planlarını hazırlayarak il çevre ve şehircilik müdürlüğüne sunarlar.

(2) 8 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen MET’lerin, mevcut tesisler tarafından uygulanması için son tarih 31/12/2014’tür.

Yürürlük

MADDE 12 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

Resmî Gazete Tarihi: 24.05.2006 Resmî Gazete Sayısı: 26177

TÜRK ÜRÜNLERİNİN YURTDIŞINDA MARKALAŞMASI, TÜRK MALI İMAJININ YERLEŞTİRİLMESİ VE TURQUALITY^®’NİN DESTEKLENMESİ HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2006/4)

Bu Tebliğ, 27/12/1994 tarihli ve 94/6401 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren “İhracata Yönelik Devlet Yardımları Kararı”na dayanılarak hazırlanan Para-Kredi ve Koordinasyon Kurulu’nun 11/5/2006 tarihli ve 2006/7 sayılı Kararına istinaden hazırlanmıştır.

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğde belirtilen kriterler çerçevesinde, İhracatçı Birlikleri, Üretici Dernekleri, Üretici Birliklerinin, sektörlerinin yurtdışında tanıtımı amacıyla gerçekleştirecekleri harcamalara ilişkin giderler, Türkiye’de ticari ve/veya sınai faaliyette bulunan şirketlerin ürünlerinin markalaşması amacıyla gerçekleştirecekleri faaliyetlere ilişkin giderler ile İhracatçı Birliklerinin TURQUALITY^® Programı kapsamında firmalara yurt içinde ve yurt dışında markalaşma sürecinde vereceği desteklere ilişkin harcamalar, Türk markalarının pazara giriş ve tutunmalarına yönelik gerçekleştireceği her türlü faaliyet ve organizasyonlara ilişkin giderler ile olumlu Türk malı imajının oluşturulması ve yerleştirilmesi için yurt içinde ve yurt dışında gerçekleştireceği her türlü harcamaların uluslararası kurallara göre Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonu’ndan karşılanması amaçlanmaktadır.

Kapsam

MADDE 2 –

(Değişik: RG-27/8/2014-29101)

(1) Bu Tebliğ kapsamındaki desteklerden, Türkiye İhracatçılar Meclisi (TİM),  İhracatçı Birlikleri, Üretici Dernekleri, Üretici Birlikleri, Türkiye’de ticari ve/veya sınai faaliyette bulunan şirketler yararlandırılabilir.

Tanımlar

MADDE 3 – (Değişik: RG-1/6/2017-30083)

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Ekonomi Bakanlığını,

b) Birlik: İhracatçı birliklerini,

c) Dış ticaret sermaye şirketi (DTSŞ): Ekonomi Bakanlığı tarafından dış ticaret sermaye şirketi statüsü verilmiş şirketleri,

ç) Gelişim Yol Haritası: Destek kapsamına alınan şirketin mevcut bulunduğu konum, sahip olduğu vizyon ve kurumsal stratejileri ile operasyon ve destek süreçleri, organizasyonları ve teknolojik yetkinliklerinin detaylı olarak incelendiği, uluslararası en iyi uygulamalar göz önünde bulundurularak iyileştirme alanlarının tespit edildiği ve bu alanların şirketlerin stratejik öncelikleri doğrultusunda projelendirilip performans göstergeleri ile hedeflerinin yer aldığı ve destek kapsamına alınan şirketin destek kapsamındaki markasına ve destek dönemine ilişkin uygulayacağı Stratejik İş Planını içeren çalışmayı,

d) Genelge: Türk Ürünlerinin Yurtdışında Markalaşması, Türk Malı İmajının Yerleştirilmesi ve TURQUALITY®’nin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2006/4)’e İlişkin Uygulama Usul ve Esasları Genelgesini,

e) Harcama yetkisi verilen şirket: Genelgede belirtilen şartları haiz ve destek kapsamındaki marka adına harcama yetkisi verilen şirketi,

f) Kuruluş: Türkiye İhracatçılar Meclisi (TİM), İhracatçı Birlikleri, Üretici Dernekleri ve Üretici Birliklerini,

g) Marka: 22/12/2016 tarihli ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu uyarınca, bir teşebbüsün mal ve hizmetlerini bir başka teşebbüsün mal veya hizmetlerinden ayırt etmeyi sağlaması koşuluyla, kişi adları dahil, özellikle sözcükler, şekiller, harfler, sayılar, malların biçimi veya ambalajları gibi çizimle görüntülenebilen veya benzer biçimde ifade edilebilen, baskı yoluyla yayınlanabilen ve çoğaltılabilen her türlü işareti,

ğ) Sektörel dış ticaret şirketi (SDŞ): Ekonomi Bakanlığı tarafından sektörel dış ticaret şirketi statüsü verilmiş şirketleri,

h) Sistem: Bilgisayar veri işleme tekniği kullanılarak TURQUALITY® internet sitesi üzerinden ulaşılan ve bu Tebliğe ilişkin başvuruların yapıldığı, değerlendirildiği ve değerlendirmeye ilişkin bildirimlerin yapıldığı sistemi,

ı) Stratejik İş Planı: Şirketlerin, Gelişim Yol Haritalarında belirlenen hedefler doğrultusunda gerçekleştirecekleri faaliyetlerin, yöntemlerin ve bütçenin belirlendiği planı,

i) (Değişik: RG-27/10/2017-30223) Şirket: 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümleri çerçevesinde ticari ve/veya sınai faaliyette bulunan şirketler, DTSŞ ve SDŞ’ler, 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ile 1/6/2000 tarihli ve 4572 sayılı Tarım Satış Kooperatif ve Birlikleri Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde ticari ve/veya sınai faaliyette bulunan kooperatif ve birlikleri,

j) TURQUALITY® Programı: TURQUALITY®’nin ülkemizin rekabet avantajını elinde bulundurduğu markalaşma potansiyeli olan ürün gruplarının üretiminden pazarlamasına, satışından satış sonrası verilen hizmetlere kadar bütün süreçleri kapsayan bir destek sistemi haline getirilmesi ve böylece program kapsamındaki şirket markalarının konumlandırılması, konumlarının güçlendirilmesi ve bu markaların uluslararası pazarlara çıkışlarının hızlandırılması ile uluslararası pazarlarda Türk malı imajının oluşturulması ve yerleştirilmesini amaçlayan programı,

k) TURQUALITY® Sertifikası: 22/12/2004 tarihli ve 25678 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İhracat 2004/14 sayılı TURQUALITY® Sertifikasının Düzenlenmesine İlişkin Tebliğ (Tebliğ No: 2004/14)’de belirtilen logoyu,

l) Üretici Birliği: Aynı imalat dalında faaliyette bulunan üretici şirketlerin kurduğu birlikleri,

m) Üretici Derneği: Aynı imalat dalında faaliyette bulunan üretici şirketlerin kurduğu dernekleri, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Çalışma Grupları ve Sekretarya ⁽²⁾

MADDE 4 –

(Mülga: RG-17/2/2018-30335)

MADDE 5 –

(1) TURQUALITY^® Çalışma Grubu : (Değişik ibare: RG-22/3/2012-28241) Bakanlık, Türkiye İhracatçılar Meclisi (TİM), İhracatçı Birlikleri, İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterlikleri temsilcileri ile konusunda uzman kişilerden oluşur.

(2) (Değişik: RG-17/2/2018-30335) TURQUALITY® Çalışma Grubu TURQUALITY® Programının teknik çalışmalarını yürütür.

MADDE 6 – (1) TURQUALITY^® Sektörel Çalışma Grubu : (Değişik ibare: RG-22/3/2012-28241) Bakanlık, Türkiye İhracatçılar Meclisi (TİM), İhracatçı Birlikleri, İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterlikleri temsilcileri ile konusunda uzman kişilerden oluşur.

(2) TURQUALITY^® Sektörel Çalışma Grubu; kuruldukları sektörle ilgili TURQUALITY^® Programının teknik çalışmalarını yürütür ve TURQUALITY^® Çalışma Grubuna istişari nitelikte görüş bildirir.

MADDE 7 –

(1) Bu Tebliğin 5 ve 6 ncı maddelerinde düzenlenen Çalışma Gruplarının teşkili ile çalışma usul ve esasları (Değişik ibare: RG-22/3/2012-28241) Bakanlık tarafından belirlenir ve sekretarya görevi TURQUALITY^® Sekretaryası tarafından yürütülür.

MADDE 8 –

(1) TURQUALITY^® Sekretaryası: TURQUALITY^® Programının uygulanması konusundaki gerekli çalışmaları yürütmek ve koordinasyonu sağlamak amacıyla istihdam edilen elemanlardan teşkil eder.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Desteklenecek Faaliyetler

I- Kuruluşların desteklenmesi:

MADDE 9 –

(Başlığı ile birlikte değişik: RG-1/6/2017-30083)

(1) Kuruluşların iştigal sahasına giren ürünlerinin yurt dışı pazarlarda tanıtılması amacıyla Bakanlığa sunacakları proje kapsamında gerçekleştirecekleri ve Genelgede belirtilen tanıtım, danışmanlık ile pazar araştırması çalışması ve raporlarına ilişkin giderleri,

a) Birlikler için %80 oranında ve proje başına yıllık en fazla 1.000.000 TL tutarında,

b) Üretici Dernekleri ve Üretici Birlikleri için %50 oranında ve yıllık en fazla 400.000 TL tutarında,

c) TİM ve iştigal ettiği sektörü tek başına temsil eden Birlikler için %80 oranında ve proje başına yıllık en fazla 2.000.000 TL tutarında,

ç) Birden fazla Birlik tarafından oluşturulan ve destek kapsamına alınan projeler için Birlik başına 1.000.000 TL tutarında, desteklenir.

(2) Birinci fıkrada düzenlenen destek unsurlarından yararlanmak için Kuruluşların, bütçelerini içeren projeleriyle doğrudan Bakanlığa müracaat etmeleri ve söz konusu projelerin Bakanlık tarafından onaylanması gerekmektedir. Destek başlangıç tarihi, Kuruluşların Bakanlık tarafından destek kapsamına alındığı tarih olup bu tarihten itibaren gerçekleştirilen harcama ve faaliyetler desteklenir.

(3) Kuruluşlar, Bakanlık tarafından destek kapsamına alındıkları tarihten itibaren proje başına en az bir, en fazla dört yıl süreyle desteklenir.

(4) Her bir Kuruluşun aynı anda azami iki projesi desteklenebilir.

(5) Birinci fıkrada belirtilen destek üst limitleri her takvim yılı başında (TÜFE + Yİ-ÜFE)/2 oranında güncellenir.

II- Marka destek programı kapsamına alınan şirketlerin desteklenmesi:

MADDE 10 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)

(1) Marka Destek Programı kapsamına alınan şirketlerin ve harcama yetkisi verilen şirketlerinin;

a) Destek kapsamına alınan markalarına ilişkin patent, faydalı model ve endüstriyel tasarım tesciline ilişkin harcamaları ile destek kapsamına alınan markalarının yurt dışında tescili, tescilinin yenilenmesi ve korunmasına ilişkin giderleri %50 oranında ve yıllık en fazla 200.000 TL tutarında,

b) Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarında, destek kapsamına alınan markalı ürünleriyle ilgili olarak gerçekleştirdikleri ve Genelgede belirtilen tanıtım harcamaları %50 oranında ve yıllık en fazla 1.600.000 TL tutarında,

c) Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarında, destek kapsamına alınan markalı ürünleriyle ilgili olarak açtıkları mağaza, ofis, depo ve satış sonrası servis hizmeti veren birimlerine ilişkin;

1) Brüt kira, belediye giderleri, anılan birimlerin kiralanmasına yönelik uygun mahal araştırması ve komisyon harcamaları ile hukuki danışmanlık giderleri %50 oranında ve yıllık en fazla 2.400.000 TL tutarında,

2) Kiralanan birimin konsept mimari çalışma ve kurulum/dekorasyon giderleri %50 oranında ve yıllık en fazla 1.200.000 TL tutarında,

ç) Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarında faaliyet gösteren ve farklı markaların satıldığı teşhir mekanı (showroom)/büyük mağazalar (department store)/marketlerde destek kapsamına alınan markalı ürünleriyle ilgili olarak kiraladıkları reyon, raf, dekorasyonlu köşe (shop in shop), kiosk, stand (floor display), ürün teşhir serası tahsis edilmiş satış alanlarına ilişkin brüt kira, belediye giderleri, komisyon, konsept mimari çalışmaları harcamaları ile anılan birimlerin kiralanmasına yönelik uygun mahal araştırması ile hukuki danışmanlık giderleri ve bu birimlere ilişkin kurulum/dekorasyon giderleri, %50 oranında ve yıllık en fazla 800.000 TL tutarında,

d) Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarında, destek kapsamına alınan markalı ürünlerinin satışı amacıyla açtıkları teşhir mekanlarına (showroom) ilişkin brüt kira, belediye giderleri, komisyon, konsept mimari çalışmaları harcamaları ile anılan birimlerin kiralanmasına yönelik uygun mahal araştırması ile hukuki danışmanlık giderleri ve bu birimlere ilişkin kurulum/dekorasyon giderleri %50 oranında ve yıllık en fazla 800.000 TL tutarında,

e) Yurt dışı pazarlara girişte zorunlu olan veya avantaj sağlayan kalite, çevre belgeleri/sertifikaları, insan can, mal emniyeti ve güvenliğini gösterir işaretleri; destek kapsamına alınan markalı ürünleriyle ilgili ruhsatlandırma, test, klinik test ve işlemlerine yönelik danışmanlık dâhil her türlü giderleri %50 oranında ve yıllık en fazla 1.000.000 TL tutarında,

f) Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarında, destek kapsamına alınan markaları ile ilgili olarak franchising sistemi ile faaliyete geçirilecek yıllık en fazla 10 mağazasına ilişkin;

1) Kurulum/dekorasyon harcamaları ve konsept mimari çalışmasına ilişkin giderleri mağaza başına %50 oranında ve en fazla 200.000 TL tutarında,

2) Kira giderleri %50 oranında, mağaza başına en fazla iki yıl süresince ve mağaza başına yıllık azami 200.000 TL tutarında,

g) Uluslararası pazarlarda rekabet avantajını artırmak üzere alacakları, Genelgede belirtilen danışmanlıklara ilişkin giderleri yıllık en fazla 1.200.000 TL tutarında,

ğ) Destek kapsamına alınan markalı ürünleriyle ilgili, tasarım ve ürün geliştirme konularında istihdam edilen moda/endüstriyel ürün tasarımcısı ve mühendis giderleri %50 oranında ve yıllık en fazla 800.000 TL tutarında,

h) Destek kapsamına alınan markalarına yönelik Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarına ilişkin pazar araştırması çalışması ve raporlarına ilişkin giderleri %50 oranında ve yıllık en fazla 400.000 TL tutarında,

ı) Destek kapsamına alınan markalı ürünleriyle ilgili olarak gerçekleştirdikleri yurt dışı fuar katılımlarına yönelik Genelgede belirtilen giderleri %50 oranında ve (b) bendi kapsamında belirtilen destek limiti içinde değerlendirilmek kaydıyla,

i) Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarda, destek kapsamına alınan markalı ürünleriyle ilgili olarak aldıkları depolama hizmetine yönelik giderleri %50 oranında ve (ç) bendi kapsamında belirtilen destek limiti içinde değerlendirilmek kaydıyla, desteklenir.

(2) Birinci fıkra çerçevesinde sağlanan desteklere ilişkin limitler destek kapsamındaki her bir marka için geçerlidir.

(3) Birinci fıkrada belirtilen destek üst limitleri her takvim yılı başında (TÜFE + Yİ-ÜFE)/2 oranında güncellenir.

III- TURQUALITY^® destek programı kapsamına alınan şirketlerin desteklenmesi

MADDE 11 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)

(1) TURQUALITY® Destek Programı kapsamına alınan şirketlerin ve harcama yetkisi verilen şirketlerinin;

a) TURQUALITY® Sertifikasını haiz markalı ürünleriyle ilgili patent, faydalı model ve endüstriyel tasarım tesciline ilişkin harcamaları ile TURQUALITY® Sertifikasını haiz markalarının yurt dışında tescili, tescilinin yenilenmesi ve korunmasına ilişkin giderleri,

b) Yurt dışı pazarlara girişte zorunlu olan veya avantaj sağlayan kalite, çevre belgeleri/sertifikaları; insan can, mal emniyeti ve güvenliğini gösterir işaretleri; TURQUALITY® Sertifikasını haiz markalı ürünleriyle ilgili ruhsatlandırma, test, klinik test ve işlemlerine yönelik danışmanlık dâhil her türlü giderleri yıllık en fazla 2.000.000 TL olmak üzere,

c) TURQUALITY® Sertifikasını haiz markalı ürünleriyle ilgili, tasarım ve ürün geliştirme konularında istihdam edilen moda/endüstriyel ürün tasarımcısı ve mühendis giderleri aynı anda azami 10 kişi için,

ç) Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarında, TURQUALITY® Sertifikasını haiz markalı ürünleriyle ilgili olarak gerçekleştirdikleri ve Genelgede belirtilen tanıtım harcamaları,

d) Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarında, TURQUALITY® Sertifikasını haiz markalı ürünleriyle ilgili olarak;

1) Açtıkları, aynı anda azami 50 adet mağazaya ilişkin;

i) Brüt kira, belediye giderleri, anılan birimlerin kiralanmasına yönelik uygun mahal araştırması ve komisyon harcamaları ile hukuki danışmanlık giderleri,

ii) Kiralanan birimin konsept mimari çalışma ve kurulum/dekorasyon giderleri, mağaza başına azami 800.000 TL olmak üzere,

2) Açtıkları ofis, depo, showroom, satış sonrası servis hizmeti veren birimler ile farklı markaların satıldığı teşhir mekanı (showroom)/büyük mağazalar (department store)/marketlerde kiraladıkları reyon, raf, dekorasyonlu köşe (shopinshop), kiosk, stand (floor display) ve ürün teşhir serasına tahsis edilmiş satış alanlarına ilişkin;

i) Brüt kira, belediye giderleri, anılan birimlerin kiralanmasına yönelik uygun mahal araştırması ve komisyon harcamaları ile hukuki danışmanlık giderleri,

ii) Kiralanan birimin konsept mimari çalışma ve kurulum/dekorasyon giderleri birim başına azami 800.000 TL olmak üzere,

3) (Değişik: RG-17/2/2018-30335) Franchising sistemi ile faaliyete geçirilen toplam azami 100 mağaza için,

i) Kira giderleri, aynı mağaza için en fazla iki yıl süresince ve yıllık mağaza başına azami 800.000 TL olmak üzere,

ii) Kurulum/Dekorasyon harcamaları ve konsept mimari çalışmaları mağaza başına azami 400.000 TL olmak üzere

e) Uluslararası pazarlarda rekabet avantajını artırmak üzere alacakları, Genelgede belirtilen danışmanlıklara ilişkin giderler,

f) TURQUALITY® Sertifikasını haiz markalarına yönelik Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarına ilişkin pazar araştırması çalışması ve raporlarına ilişkin giderler,

g) TURQUALITY® Sertifikasını haiz markalı ürünleriyle ilgili olarak gerçekleştirdikleri yurt dışı fuar katılımlarına yönelik Genelgede belirtilen giderler,

ğ) Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarında TURQUALITY® Sertifikasını haiz markalı ürünleriyle ilgili olarak alınan depolama hizmetine yönelik giderler,

%50 oranında desteklenir.

(2) Birinci fıkra çerçevesinde sağlanan desteklere ilişkin limitler destek kapsamındaki her bir marka için geçerlidir.

(3) Birinci fıkrada belirtilen destek üst limitleri her takvim yılı başında (TÜFE + Yİ-ÜFE)/2 oranında güncellenir.

IV- TURQUALITY^® programının desteklenmesi

MADDE 12 –

(Değişik: RG-14/12/2012-28497)

(1) Türkiye İhracatçılar Meclisi (TİM) ve Birliklerin TURQUALITY® Programının yürütülmesi konusunda;

a) Marka/TURQUALITY® destek programı kapsamına alınacak/alınan şirketlerin iş yönetimi kalitesi, operasyonel mükemmellik düzeyi ve markalaşma potansiyellerinin belirlenmesi, performanslarının izlenmesi, program ve program kapsamındaki faaliyet ve işlemleri ile harcama belgelerinin içeriği, doğruluğu, rayicine uygunluğu vb. hususlar ile TURQUALITY® Programı kapsamında yapılan faaliyetlerle ilgili gerçekleştireceği her türlü denetim ve danışmanlık giderleri,

b) Marka/TURQUALITY® destek programı kapsamına alınan şirketlere yönelik olarak ürün ve üretim süreçlerinin iyileştirilmesi, operasyonel mükemmellik, stratejik konumlandırma-planlama, pazar haberdarlığı, pazarlama, markalaşma, perakendecilik, halkla ilişkiler, iletişim, reklam, vb. konularda gerçekleştireceği eğitim, seminer, rehberlik, danışmanlık vb. faaliyetlerine ilişkin giderleri,

c) TURQUALITY® Programının pazara giriş ve iletişim stratejisi kapsamında olumlu Türk malı imajının oluşturulması ve yerleştirilmesi için yurtiçi ve yurtdışında gerçekleştireceği her türlü halkla ilişkiler faaliyetleri (PR), Türk markalarının pazara giriş ve tutunmalarına yönelik gerçekleştireceği her türlü organizasyonlara ilişkin giderler ile pazar istihbaratı, pazar haberdarlığı, ulusal ve uluslararası iş ilişkileri ağı (networking), sponsorluk vb. giderleri,

ç) TURQUALITY® Programının kurumsallaştırılması ve TURQUALITY® Sekretaryasına yönelik giderleri ile eleman istihdamı ve eğitimine ilişkin harcamaları,

d) TURQUALITY® Programının stratejisinin güncellenmesi, yenilenmesi, geliştirilmesi, uygulanması ve program kapsamında yapılacak stratejik çalışmalara ilişkin harcamaları ile bu konularda gerçek ya da tüzel kişilerden satın alacağı danışmanlık giderleri, yıllık en fazla 35 milyon ABD Doları ve %100 oranında desteklenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Destek Kapsamına Alınma

İhracatçı birlikleri, üretici dernekleri/birliklerinin destek kapsamına alınması

MADDE 13 –

(Mülga: RG-1/6/2017-30083)

Şirketlerin marka destek programı kapsamına alınması

MADDE 14 –

(Değişik: RG-14/12/2012-28497)

Bu Tebliğin 10 uncu maddesinde düzenlenen destek unsurlarından yararlanmak için, şirketlerin başvuru formu ve ekindeki belgelerle doğrudan Bakanlığa müracaat etmesi, ön inceleme yapılması ve markanın Bakanlık tarafından Marka Destek Programı kapsamına alınması gerekmektedir.

Şirketlerin TURQUALITY^® destek programı kapsamına alınması

MADDE 15 –

(Değişik: RG-17/2/2018-30335)

(1) 11 inci maddede belirtilen destek unsurlarından yararlanmak için, şirketlerin başvuru formu ve ekindeki belgelerle doğrudan Bakanlığa müracaat etmesi, ön inceleme yapılması ve markanın Bakanlık tarafından TURQUALITY® Destek Programı kapsamına alınması gerekmektedir.

(Mülga başlık: RG-1/6/2017-30083)

MADDE 16 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)

(1) Şirketlerin desteklerden yararlanabilmeleri için, TURQUALITY®/Marka Destek Programı kapsamına alınan markalarına ilişkin bir defaya mahsus olmak üzere Bakanlık tarafından yetkilendirilen danışmanlık şirketlerince gerçekleştirilecek Gelişim Yol Haritası yaptırmaları zorunludur. Gelişim Yol Haritası, ilgili markanın destek kapsamına alındığı tarihten itibaren 5 yıllık süreyi kapsar. Şirketlerin bu fıkra uyarınca yaptığı harcamalar en fazla 800.000 TL tutarında ve %50 oranında desteklenir.

(2) Şirketler tarafından, Gelişim Yol Haritasında sunularak Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarına ek olarak yeni hedef pazarlar belirlenebilir. Her bir yeni hedef pazar Bakanlık tarafından incelenip onaylandıktan sonra söz konusu pazardaki harcamalar desteklenebilir.

MADDE 17 –

(Mülga: RG-1/6/2017-30083)  

BEŞİNCİ BÖLÜM

Desteğin Başlangıç Tarihi, Süresi ve Kapsamı

Destek başlangıç tarihi

MADDE 18 –

(Değişik: RG-17/2/2018-30335)   

(1) 10 ve 11 inci maddelerde belirtilen desteğin başlangıç tarihi, şirketlerin 14 ve 15 inci maddeler çerçevesinde Bakanlık (İhracat Genel Müdürlüğü) tarafından destek kapsamına alındığı tarih olup bu tarihten itibaren gerçekleştirilen harcama ve faaliyetler desteklenebilir. Ancak destek ödemesi her hâlükârda Gelişim Yol Haritası Bakanlık tarafından onaylandıktan sonra gerçekleştirilir. 

MADDE 19 –

(Mülga: RG-1/6/2017-30083)

Desteğin süresi

MADDE 20 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)

(1) Bu Tebliğ çerçevesinde; Marka Destek Programına alınan şirketler, destek kapsamına alındıkları tarihten itibaren ilgili markalarına yönelik 10 uncu maddede düzenlenen desteklerden 4 yıl süreyle yararlandırılabilir.

(2) Bu Tebliğ çerçevesinde; TURQUALITY® Destek Programına alınan şirketler;

a) Destek kapsamındaki markalarına yönelik; 11 inci maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen desteklerden münhasıran hedef pazarlara yönelik olanlar ile aynı maddenin (a), (b), (ç), (d), (f) ve (ğ) bentlerinde düzenlenen desteklerden her bir pazarda azami 5 yıl yararlandırılabilir.

b) Bu Tebliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen kurumsal altyapı oluşturmaya yönelik danışmanlık giderlerine ilişkin destekler ile aynı maddenin (c) bendinde belirtilen desteklerden, destek kapsamına alındıkları tarihten itibaren yalnızca ilk 5 yıl yararlandırılabilir.

c) Bu fıkranın (a) bendinde belirtilen süre kısıtları, 11 inci maddenin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen destekler için uygulanmaz. TURQUALITY® Destek Programına alınan şirketler program dahilinde kaldığı süre içinde 11 inci maddenin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen desteklerden yararlandırılabilir.

(3) TURQUALITY®/Marka Destek Programına alınan şirketlerin ilgili markalarına yönelik desteklerden yararlanmaya devam edebilmeleri için yıllık performans denetimleri sonucunda yeterli performansı ortaya koymaları gerekir.

MADDE 21 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)  

Bu Tebliğin 10 uncu maddesinde düzenlenen desteklerden yararlandırılan şirketler, destek süresi içinde veya bitiminde TURQUALITY® Destek Programı kapsamına alınmak üzere başvuruda bulunabilirler. Yapılan inceleme neticesinde, TURQUALITY® Destek Programı kapsamına alınması uygun görülen şirketler, 20 nci maddenin ikinci fıkrasının;

a) (a) bendinde belirtilen desteklerden, Marka Destek Programında ilgili hedef pazarlarda desteklendikleri süre mahsup edilmek suretiyle,

b) (b) bendinde belirtilen desteklerden, Marka Destek Programında desteklendikleri toplam süre mahsup edilmek suretiyle, yararlandırılabilirler.

(2) Bu Tebliğin 10 uncu maddesinde düzenlenen desteklerden yararlandırılan şirketlerden TURQUALITY® Destek Programı kapsamına alınması uygun görülmeyenler, kalan destek süreleri boyunca 10 uncu maddede düzenlenen desteklerden yararlanmaya devam ettirilir.

Desteğin kapsamı

MADDE 22 –

(Değişik: RG-17/2/2018-30335)

(1) Yurt içi tescili aynı şirket üzerine olan en fazla iki marka 10 ve/veya 11 inci maddeler kapsamına alınabilir.

(2) Marka/TURQUALITY® Destek Programı kapsamına alınmak üzere başvuruda bulunulan markanın yurt içi ve yurt dışı marka tescillerinin başvuru sahibi şirket veya bu şirketle organik bağı olan şirket ya da aynı holding/şirketler topluluğu bünyesinde yer alan bir şirket adına kayıtlı olması gerekir.

(3) Bir marka için; destek kapsamına alınan şirketle birlikte, yurt içinde veya yurt dışında yerleşik olup, organik bağın tevsik edildiği ve Bakanlık tarafından harcama yetkisi verilen şirketler desteklenebilir.

MADDE 23 –

(Değişik: RG-28/07/2007-26596)

Bu Tebliğ hükümleri çerçevesinde bir Holding/Şirketler Topluluğu bünyesinde yer alan en fazla 6 marka desteklenebilir.

MADDE 24 –

(Mülga: RG-14/12/2012-28497)

MADDE 25 –

(Değişik: RG-16/5/2011-27936)

Bu Tebliğin 11’inci maddesinde belirtilen faaliyetler için bir şirkete sağlanacak azami destek miktarı (Değişik ibare: RG-22/3/2012-28241) Bakanlık tarafından sınırlandırılabilir.

MADDE 26 –

(Mülga: RG-1/6/2017-30083).

MADDE 27 –

(Mülga: RG-1/6/2017-30083).

ALTINCI BÖLÜM

Ödeme Belgelerinin İbrazı ve Ödeme

Ödeme esasları

MADDE 28 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)

Bu Tebliğ kapsamında yapılan destek başvurularını sonuçlandırmaya yönelik bilgi ve belgeler ile uygulamaya dair diğer usul ve esaslar Genelge ile belirlenir.

(2) Bu Tebliğ kapsamındaki faaliyetlerin destek ödemesinden yararlandırılabilmesi için giderlerin Genelgede belirtilen belgelerle tevsik edilmesi gerekmektedir. Söz konusu belgelerden sözleşme, fatura ve ödeme belgesi harcama belgeleridir.

Ödeme belgelerinin ibrazı

MADDE 29 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)

(1) Destek başvurusuna konu belge ve faaliyetlerden yurt dışında düzenlenenler ilgili Ticaret Müşavirliği/Ataşeliği/Bakanlık Temsilcisinin onayına ve/veya incelemesine tabidir. Ticaret Müşavirliği/Ataşeliği/Bakanlık Temsilcisinin onay ve incelemesine konu belge ve faaliyetler Genelge ile belirlenir.

MADDE 30 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)

Ödeme

MADDE 31 –

(Değişik: RG-22/3/2012-28241)

(1) Bakanlık, yapacağı inceleme neticesinde ödeme yapılmasına karar verilen kuruluş ve şirket ile ödeme miktarlarını Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasına bildirir. Bakanlıktan alınan bildirim üzerine, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası ödemeyi öncelikle yapar.

MADDE 31/A –

(Ek: RG-31/12/2008-27097 4. Mükerrer)

(1) (Değişik ibare: RG-22/3/2012-28241) Bakanlık, destek müracaatının değerlendirilerek ödeme yapılacak şirketlerin belirlenmesi ile ödeme miktarlarının Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasına bildirilmesi konusunda İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliklerinin yetkilendirilmesine ilişkin gerekli düzenlemeleri yapabilir.

MADDE 32 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)

(1) Ödemeye ilişkin, ibraz edilen belgelerdeki giderlerin (dolaylı vergiler dâhil) Türk Lirası cinsinden olanları Türk Lirası, döviz cinsinden olanları ise ödeme belgesi tarihindeki Gösterge Niteliğindeki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Kurları listesinde yer alan çapraz kurları ve döviz alış kurları esas alınarak, ABD Doları karşılığı Türk Lirası olarak Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonundan ödenir. Gösterge Niteliğindeki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Kurları listesinde yer almayan ülke para birimleri ABD Dolarına çevrilirken Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca Alım Satıma Konu Olmayan Bilgi Amaçlı Kur Tablosunda yer alan kurlar esas alınır.

YEDİNCİ BÖLÜM

İzleme ve Değerlendirme

MADDE 33 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)

(1) TURQUALITY®/Marka Destek Programına alınan şirketlerin ilgili markalarına yönelik performans denetimi Genelgede belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde yapılır.

(2) Bakanlık, performans raporunu Genelgede belirtilen usulde sunmadığını ve söz konusu raporlar üzerinde yapacağı inceleme neticesinde Gelişim Yol Haritasında belirtilen faaliyetlerden büyük bir bölümünü gerçekleştirmediğini, sağlanan desteği etkin kullanmadığını ve/veya markalaşma konusunda herhangi bir gelişim göstermediğini tespit ettiği kuruluş ve şirketi destek kapsamından çıkarabilir, destek oranlarında indirime gidebilir veya sistem aracılığı ile yapılacak destek başvurularını kısıtlayabilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Diğer Hükümler

Müeyyide

MADDE 34 –

(1) Bu Tebliğ kapsamındaki destek ödemelerinden yararlanmak üzere müracaatta bulunan ve/veya söz konusu destek ödemelerinden yararlanan kuruluş ve şirketler tarafından yanıltıcı bilgi ve belge ibraz edildiğinin tespiti halinde, haklarında kanuni işlem yapılır. Bu kapsamda tahkikat, soruşturma ve/veya dava konusu edilmiş olanların destek talepleri, konuyla ilgili denetim raporu ve/veya yargı kararı alınıncaya kadar bekletilebilir. Dava sonucunda suçu sabit görülenlerin, Bakanlar Kurulunun 27/12/1994 tarihli ve 94/6401 sayılı “İhracata Yönelik Devlet Yardımları Kararı” kapsamında yer alan tüm devlet yardımlarına ilişkin talepleri süresiz olarak reddedilebilir. (Değişik ibare: RG-22/3/2012-28241) Bakanlık, suç unsurunun tam olarak oluşmamasından kaynaklanan beraat kararları kapsamındaki sahtecilik eylemlerini gerçekleştirenler hakkında da benzer mahiyette işlemler tesis etmeye yetkilidir.

(2) Bu Tebliğ kapsamında haksız olarak alındığı ve/veya amacı dışında kullanıldığı tespit edilen destek ödemeleri, ilgililerden 6183 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde geri alınır.

MADDE 35 –

(1) Destek kapsamına alınan kuruluş ile şirketlerin iş yönetimi kalitesi, operasyonel mükemmellik düzeyi, markalaşma potansiyeli, performansları, program ve (Değişik ibare: RG-28/07/2007-26596)⁽¹⁾ Stratejik İş Planı kapsamındaki faaliyet ve işlemleri ile harcama belgelerinin içeriği, doğruluğu, rayicine uygunluğu vb. konularda kasıtlı olarak yanıltıcı bilgi ve belge ibraz ettiklerinin tespiti halinde, şirket ve kuruluş Marka/TURQUALITY^® destek programından çıkarılır ve sağlanan destek 6183 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde geri alınır.

(2) (Ek: RG-20/6/2015-29392) Birinci fıkrada belirtilen kusur harcama yetkisi verilen şirket tarafından gerçekleştirilmiş ve destek kapsamına alınan şirketin bu kusurun oluşmasında doğrudan bir rolünün olmadığı tespit edilmiş ise harcama yetkisi verilen şirketin yetkisi iptal edilir ve bu şirket aracılığıyla sağlanmış destekler 6183 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde geri alınır.

MADDE 36 –

(Değişik: RG-17/2/2018-30335)

(1) Bakanlık adına tescil ettirilmek suretiyle koruma altına alınmış bulunan TURQUALITY® sertifikasını Bakanlıktan izin almadan kullananlar hakkında, 6769 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde işlem yapılır.

Uygulama

MADDE 37 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)

Bu Tebliğ hükümleri çerçevesinde destek kapsamına alınan şirketler ve markalar, destek süresi içinde Bakanlık tarafından uygulanan diğer İhracata Yönelik Devlet Yardımlarından;

a) Küresel tedarik zinciri desteği hariç olmak üzere Para-Kredi ve Koordinasyon Kurulunun 26/8/2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Pazara Giriş Belgelerinin Desteklenmesine İlişkin Kararından,

b) 21/3/2011 tarihli ve 27881 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Pazar Araştırması ve Pazara Giriş Desteği Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2011/1) kapsamında sağlanan yurt dışı pazar araştırması desteğinden,

c) 23/9/2010 tarihli ve 27708 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Uluslararası Rekabetçiliğin Geliştirilmesinin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2010/8) kapsamında sağlanan bireysel danışmanlık desteğinden,

ç) Türk Ticaret Merkezleri desteği hariç olmak üzere 18/8/2010 tarihli ve 27676 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yurt Dışı Birim, Marka ve Tanıtım Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2010/6)’den,

d) 30/12/2009 tarihli ve 27448 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yurt Dışında Gerçekleştirilen Fuar Katılımlarının Desteklenmesine İlişkin Tebliğ (Tebliğ No: 2009/5)’den,

e) 18/4/2008 tarihli ve 26851 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tasarım Desteği Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2008/2)’den, yararlandırılmazlar.

(2) Bu Tebliğ hükümleri çerçevesinde harcama yetkisi verilen şirketler, destek kapsamındaki markaya ilişkin harcamaları için, destek süresi içinde Bakanlık tarafından uygulanan diğer İhracata Yönelik Devlet Yardımlarından;

a) Küresel tedarik zinciri desteği hariç olmak üzere 2014/8 sayılı Pazara Giriş Belgelerinin Desteklenmesine İlişkin Karardan,

b) Pazar Araştırması ve Pazara Giriş Desteği Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2011/1) kapsamında sağlanan yurt dışı pazar araştırması desteğinden,

c) Uluslararası Rekabetçiliğin Geliştirilmesinin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2010/8) kapsamında sağlanan bireysel danışmanlık desteğinden,

ç) Türk Ticaret Merkezleri desteği hariç olmak üzere Yurt Dışı Birim, Marka ve Tanıtım Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2010/6)’den,

d) Yurt Dışında Gerçekleştirilen Fuar Katılımlarının Desteklenmesine İlişkin Tebliğ (Tebliğ No: 2009/5)’den,

e) Tasarım Desteği Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2008/2)’den, yararlandırılmazlar.

(3) Bu Tebliğ hükümleri çerçevesinde destek kapsamına alınan şirketlerin ve markaların, destek süresi bitiminde, 10 uncu maddenin birinci fıkrasının (c), (ç) ve (f) bentleri ile 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi çerçevesinde sağlanan desteklerden yararlandıkları hedef pazarlarda bulunan birimlerine yönelik Yurt Dışı Birim, Marka ve Tanıtım Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2010/6) kapsamında gerçekleştirecekleri başvurular, ilgili hedef pazara yönelik olarak bu Tebliğ kapsamında desteklendikleri süre mahsup edilerek değerlendirmeye alınır.

(4) Bu Tebliğ hükümleri çerçevesinde harcama yetkisi verilen şirketlerin, destek kapsamındaki markaya ilişkin harcamaları için, destek süresi bitiminde, bu Tebliğin 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (ç) ve (f) bentleri ile 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi çerçevesinde sağlanan desteklerden yararlandıkları hedef pazarlarda bulunan birimlerine yönelik Yurt Dışı Birim, Marka ve Tanıtım Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2010/6) kapsamında gerçekleştirecekleri başvurular, ilgili hedef pazara yönelik olarak bu Tebliğ kapsamında desteklendikleri süre mahsup edilerek değerlendirmeye alınır.

MADDE 38 –

(Mülga: RG-14/12/2012-28497)

MADDE 39 –

(Mülga: RG-14/12/2012-28497)

Yetki

MADDE 40 –

(Değişik: RG-1/6/2017-30083)

(1) Bu Tebliğin uygulama usul ve esaslarını belirlemeye, uygulamada ortaya çıkacak ihtilafları haklı ve mücbir sebep hallerini de gözetmek suretiyle inceleyip sonuçlandırmaya ve bu Tebliğ hükümleri çerçevesinde destek kapsamına alınacak kuruluş ile şirketleri ihracat stratejisinde belirtilen ilke, hedef ve politikalar çerçevesinde tespit etmeye, ödenecek destek miktarını her türlü kamu alacağına karşılık mahsup etmeye, gerekli görülmesi durumunda bütçe imkânları çerçevesinde destek kapsamında değerlendirilecek harcama ve destek ödeme miktarlarını kısıtlamaya, bu Tebliğde yer alan lehe olan hükümleri uygulamaya ve destek kapsamında değerlendirilecek harcama ve ödeme miktarlarını belirlemeye Bakanlık yetkilidir.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 41 –

(1) Para-Kredi ve Koordinasyon Kurulu’nun 21/8/2003 tarihli ve 2003/3 sayılı Kararı ile anılan Karara istinaden 28/8/2003 tarihli ve 25213 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “2003/3 Sayılı Türk Ürünlerinin Yurtdışında Markalaşması ve Türk Malı İmajının Yerleştirilmesine Yönelik Faaliyetlerin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ”, Para-Kredi ve Koordinasyon Kurulu’nun 13/9/2005 tarihli ve 2005/8 sayılı Kararı ile anılan Karara istinaden 23/9/2005 tarihli ve 25945 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2005/2 sayılı “2003/3 Sayılı Türk Ürünlerinin Yurtdışında Markalaşması ve Türk Malı İmajının Yerleştirilmesine Yönelik Faaliyetlerin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ’de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ” yürürlükten kaldırılmıştır.

GEÇİCİ MADDE 1 –

(Değişik: RG-20/6/2015-29392)

(1) 28 inci maddenin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hakkında eksik belge işlemi gerçekleştirilmeyen harcama dosyaları için uygulanır.

(2) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce haklarında eksik belge işlemi gerçekleştirilmiş olan harcama dosyaları için, bu madde yürürlüğe girdikten sonra, harcama dosyasının değişiklik öncesi Tebliğ çerçevesinde kalan süresi içerisinde tamamlanmak üzere sadece bir kez eksik belge işlemi uygulanabilir.

GEÇİCİ MADDE 2 –

(Ek: RG-20/6/2015-29392)

(1) 9 uncu maddenin birinci fıkrasında bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte yapılan değişiklikler, 27/8/2014 tarihinden sonra gerçekleştirilen harcamalar için uygulanır.”

GEÇİCİ MADDE 3 –

(Ek: RG-1/6/2017-30083)

(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki giderler için, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki Türk Ürünlerinin Yurtdışında Markalaşması, Türk Malı İmajının Yerleştirilmesi ve TURQUALITY®’nin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2006/4)’in lehe olan hükümleri uygulanır. Söz konusu gider tarihinin tespitinde ödeme belgesi tarihi esas alınır.

(2) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki giderlerden, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla destek başvurusunda bulunulmamış olanlar için bu maddeyi ihdas eden Tebliğin lehe olan hükümleri uygulanır.

(3) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla sonuçlandırılmamış harcama destek başvuruları için bu maddeyi ihdas eden Tebliğin lehe olan hükümleri uygulanır.

GEÇİCİ MADDE 4 –

(Ek: RG-1/6/2017-30083)

(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte olan Türk Ürünlerinin Yurtdışında Markalaşması, Türk Malı İmajının Yerleştirilmesi ve TURQUALITY®’nin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2006/4)’in 10 uncu maddesi uyarınca desteklenmiş olan ve bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce ilgili markaları ile TURQUALITY® Destek Programı kapsamına alınmış olan şirketlere, bu Tebliğin 21 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri uygulanmaz. Söz konusu şirketler, ilgili markalarına yönelik Gelişim Yol Haritasını sunmak kaydıyla bu Tebliğin 20 nci maddesinin ikinci fıkrası hükümlerinden yararlandırılırlar.

GEÇİCİ MADDE 5 –

(Ek: RG-1/6/2017-30083)

(1) Şirketlerin, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki Türk Ürünlerinin Yurtdışında Markalaşması, Türk Malı İmajının Yerleştirilmesi ve TURQUALITY®’nin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2006/4)’in 11 inci maddesi uyarınca 5 yıl ve daha az süre ile desteklenmiş olan markaları bu Tebliğin 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının;

a) (a) bendinde belirtilen desteklerden, TURQUALITY® Destek Programında ilgili hedef pazarlarda desteklendikleri süre mahsup edilmek suretiyle,

b) (b) bendinde belirtilen desteklerden, TURQUALITY® Destek Programında desteklendikleri toplam süre mahsup edilmek suretiyle, yararlandırılırlar.

GEÇİCİ MADDE 6 –

(Ek: RG-1/6/2017-30083)

(1) Şirketlerin, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte olan Türk Ürünlerinin Yurtdışında Markalaşması, Türk Malı İmajının Yerleştirilmesi ve TURQUALITY®’nin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2006/4)’in 11 inci maddesi uyarınca desteklenmiş olan markalarından, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla,

a) İlave beş yıllık destek süresini kullananlar, hâlihazırda Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarında gerçekleştirdikleri harcamalar için, ilave beş yıllık destek süreleri sona erene kadar bu Tebliğin 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi çerçevesinde hedef pazar bazında belirlenen süreye tabi değildir.

b) İlave beş yıllık destek süresi sona erenler için bu Tebliğin 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uygulanmaz. Bu şirketlerin destek kapsamındaki markalarına yönelik olarak, Bakanlıkça onaylanan hedef pazarlarında gerçekleştirecekleri harcamalar, anılan fıkranın (a) bendi çerçevesinde değerlendirilir.

GEÇİCİ MADDE 7 –

(Ek: RG-1/6/2017-30083)

(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte olan Türk Ürünlerinin Yurtdışında Markalaşması, Türk Malı İmajının Yerleştirilmesi ve TURQUALITY®’nin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: 2006/4)’in 10 uncu maddesi kapsamında desteklenen şirketler için aynı maddenin birinci fıkrasının (c), (ç), (d) ve (f) bentleri; 11 inci maddesi kapsamında desteklenen şirketler için aynı maddenin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca desteklerden yararlanmadığı pazarlar yeni hedef pazar sayılacaktır.

Yürürlük

MADDE 42 –

(1) Bu Tebliğ, yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 43 –

(1) (Değişik: RG-22/3/2012-28241) Bu Tebliğ hükümlerini Ekonomi Bakanı yürütür.

(1) 28/07/2007 tarihli ve 26596 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tebliğ ile yapılan bu değişiklikler 1/1/2007 tarihinden itibaren yürürlüğe girer.

(2) 17/2/2018 tarihli ve 30335 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklik ile Tebliğin ikinci bölümünün başlığı metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.

	Tebliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
	Tarihi	Sayısı
	24/5/2006	26177
	Tebliğde Değişiklik Yapan Tebliğlerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
	Tarihi	Sayısı
1.	28/7/2007	26596
2.	31/12/2008	27097
3.	21/11/2009	27413
4.	22/11/2009	27414
5.	26/2/2010	27505
6.	16/5/2011	27936
7.	22/3/2/12	28241
8.	14/12/2012	28497
9.	27/8/2014	29101
10.	20/6/2015	29392
11.	1/6/2017	30083
12.	27/10/2017	30223

 

27/8/2014 tarihli ve 29101 sayılı Resmi Gazete Yayımlanan

TÜRK ÜRÜNLERİNİN YURTDIŞINDA MARKALAŞMASI, TÜRK MALI İMAJININ

YERLEŞTİRİLMESİ VE TURQUALITY^®’NİN DESTEKLENMESİ HAKKINDA

TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: 2006/4)’DE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR

TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: 2014/2)’in ekidir.

 

 

EK-1

 

(Mülga: RG-1/6/2017-30083)

 

EK-2

 (Mülga: RG-1/6/2017-30083)

 

14 Aralık 2012 CUMA                             Resmî Gazete                                    Sayı : 28497

TEBLİĞ

Maliye Bakanlığından:

VERGİ USUL KANUNU GENEL TEBLİĞİ

(SIRA NO: 421)

1. Giriş

1.1. Elektronik fatura kullanımına ilişkin usul ve esasları belirleyen ve 5/3/2010 tarihli ve 27512 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 397) ile anonim ve limited şirketlerin elektronik fatura oluşturmalarına, alıcısına iletmelerine, muhafaza ve istenildiğinde ibraz etmelerine izin verilmiştir. 28/6/2012 tarihli ve 28337 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 397 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Genel Tebliği (Sıra No: 416) ile de 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 232 nci maddesi kapsamında fatura düzenlemek zorunda olan mükelleflere elektronik fatura uygulamasından yararlanma hakkı tanınmıştır.

1.2. Diğer taraftan, 13/12/2011 tarihli ve 28141 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Elektronik Defter Genel Tebliği (Sıra No:1) ile Vergi Usul Kanunu kapsamında tutulması zorunlu olan defterlerden http://www.edefter.gov.tr internet adresinde format ve standardı yayımlanan defterlerin elektronik ortamda oluşturulmasına ilişkin usul ve esaslar belirlenerek elektronik defter kullanımına izin verilmiştir.

1.3. Mükelleflerin vergi kanunlarına uyumlarının artırılması ile kayıt dışılığın izlenerek önlenmesi amacıyla, elektronik fatura kullanma ve elektronik defter tutma zorunluluğu getirilmesi bu Tebliğin konusunu teşkil etmektedir.

2. Yetki

2.1. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 257 nci maddesinin birinci fıkrasının 1 inci bendinde, Maliye Bakanlığının mükellef ve meslek grupları itibarıyla muhasebe usul ve esaslarını tespit etmeye, aynı Kanuna göre tutulmakta olan defter ve belgeler ile bunlara ilaveten tutulmasını veya düzenlenmesini uygun gördüğü defter ve belgelerin mahiyet, şekil ve ihtiva etmesi zorunlu bilgileri belirlemeye, bunlarda değişiklik yapmaya; bedeli karşılığında basıp dağıtmaya veya üçüncü kişilere bastırıp dağıtmaya veya dağıttırmaya, bunların kayıtlarını tutturmaya, bu defter ve belgelere tasdik, muhafaza ve ibraz zorunluluğu getirmeye veya kaldırmaya, yine aynı Kanuna göre tutulacak defter ve düzenlenecek belgelerin tutulması ve düzenlenmesi zorunluluğunu kaldırmaya yetkili olduğu hükme bağlanmıştır.

2.2. Vergi Usul Kanununun mükerrer 257 nci maddesinin birinci fıkrasının 3 üncü bendinde Maliye Bakanlığının, tutulması ve düzenlenmesi zorunlu defter, kayıt ve belgelerin mikro film, mikro fiş veya elektronik bilgi ve kayıt araçlarıyla yapılması veya bu kayıt ortamlarında saklanması hususunda izin vermeye veya zorunluluk getirmeye, bu şekilde tutulacak defter ve kayıtların kopyalarının Maliye Bakanlığında veya muhafaza etmekle görevlendireceği kurumlarda saklanması zorunluluğu getirmeye, bu konuda uygulama usul ve esaslarını belirlemeye yetkili olduğu hükme bağlanmıştır.

2.3. Öte yandan aynı Kanunun mükerrer 242 nci maddesinin ikinci fıkrası ile Maliye Bakanlığı; elektronik defter, kayıt ve belgelerin oluşturulması, kaydedilmesi, iletilmesi, muhafazası ve ibrazı ile defter ve belgelerin elektronik ortamda tutulması ve düzenlenmesi uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye, elektronik ortamda tutulmasına ve düzenlenmesine izin verilen defter ve belgelerde yer alması gereken bilgileri internet de dâhil olmak üzere her türlü elektronik bilgi iletişim araç ve ortamında Maliye Bakanlığına veya Maliye Bakanlığının gözetim ve denetimine tâbi olup, kuruluşu, faaliyetleri, çalışma ve denetim esasları Bakanlar Kurulunca çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenecek olan özel hukuk tüzel kişiliğini haiz bir şirkete aktarma zorunluluğu getirmeye, bilgi aktarımında uyulacak format ve standartlar ile uygulamaya ilişkin usul ve esasları tespit etmeye, aynı Kanun kapsamına giren işlemlerde elektronik imza kullanım usul ve esaslarını düzenlemeye ve denetlemeye yetkili kılınmıştır. Söz konusu fıkrada ayrıca, Vergi Usul Kanunu ve diğer vergi kanunlarında defter, kayıt ve belgelere ilişkin olarak yer alan hükümlerin elektronik defter, kayıt ve belgeler için de geçerli olduğu; Maliye Bakanlığının, elektronik defter, belge ve kayıtlar için diğer defter, belge ve kayıtlara ilişkin usul ve esaslardan farklı usul ve esaslar belirlemeye yetkili olduğu hükme bağlanmıştır.

3. Elektronik Defter ve Elektronik Fatura Zorunluluğu

3.1. Kapsama Giren Mükellefler

3.1.1. Yukarıda yer verilen yetkilere istinaden Bakanlığımızca aşağıda sayılan mükellef gruplarına elektronik defter tutma ve elektronik fatura uygulamasına dâhil olma zorunluluğu getirilmiştir.

a) 4/12/2003 tarihli ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu kapsamında madeni yağ lisansına sahip olanlar ile bunlardan 2011 takvim yılında mal alan mükelleflerden 31/12/2011 tarihi itibariyle asgari 25 Milyon TL brüt satış hasılatına sahip olanlar.

b) 6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (III) sayılı listedeki malları imal, inşa veya ithal edenler ile bunlardan 2011 takvim yılında mal alan mükelleflerden 31/12/2011 tarihi itibariyle asgari 10 Milyon TL brüt satış hasılatına sahip olanlar.

3.1.2. Bu Tebliğ kapsamında zorunluluk getirilen mükelleflerden mal alan 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli cetvellerde yer alan idare, kurum ve kuruluşlar ile iktisadi kamu kuruluşlarının elektronik fatura uygulamasından yararlanma ve elektronik defter tutma zorunluluğu bulunmamaktadır.

3.1.3. Bu Tebliğ veya 397 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği kapsamında elektronik fatura uygulamasından yararlanan mükelleflerin birbirlerine yapmış oldukları mal teslimi veya hizmet ifaları için elektronik fatura düzenlemeleri zorunludur.

3.1.4. Elektronik Fatura Uygulamasından yararlanan kayıtlı kullanıcıların güncel listesi http://www.efatura.gov.tr internet adresinden yayımlanacaktır.

3.1.5. Elektronik Fatura Uygulamasından yararlanan mükellefler fatura düzenlemeden önce muhatabın http://www.efatura.gov.tr internet adresinde yer alan kayıtlı kullanıcı listesine kayıtlı olup olmadığını kontrol edecekler, kayıtlı kullanıcı ise elektronik fatura, kayıtlı kullanıcı değilse kâğıt fatura düzenleyeceklerdir.

3.1.6. Bu Tebliğ kapsamındaki mükelleflerden mal veya hizmet alan ve belirlenen hadlerin altında kalan mükelleflerin de istemeleri halinde elektronik defter ve elektronik fatura uygulamalarından yararlanabilecekleri tabiidir.

3.2. Elektronik Fatura ve Elektronik Deftere Geçiş Süresi

3.2.1. 3.1. bölümde yer alan zorunluluk kapsamına giren mükelleflerin;

a) Elektronik fatura uygulamasına 2013 takvim yılı (1/9/2013 tarihi itibariyle Gelir İdaresi Başkanlığı’na başvurulması gerekmektedir.)

b) Elektronik defter uygulamasına ise 2014 takvim yılı (Elektronik defter yazılımlarını kendi geliştiren mükelleflerin 1/9/2014 tarihi itibariyle elektronik defter test süreçlerini başarı ile tamamlamış olmaları gerekmektedir.)

içerisinde geçmeleri zorunludur.

4. 397 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde Yapılan Değişiklikler

4.1. 397 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin üçüncü bölümünün son paragrafı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Elektronik Fatura uygulamasına kayıtlı olan mükelleflerin birbirlerinden aldıkları mallar ve sağladıkları hizmetler için 1/9/2013 tarihinden itibaren elektronik fatura göndermeleri ve almaları zorunludur. Elektronik fatura uygulamasına kayıtlı olan mükellefler elektronik fatura uygulamasına kayıtlı olmayan mükelleflere yaptıkları mal teslimi ve hizmet ifası için genel hükümler çerçevesinde kağıt fatura düzenlemeye devam edeceklerdir.”

4.2. 397 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin 5.1.1. bölümünün ilk paragrafından sonra gelmek üzere aşağıdaki iki paragraf eklenmiştir.

“Bununla birlikte mükellefler, elektronik fatura gönderme ve alma işlemlerini teknik yeterliliğe sahip, Başkanlıktan özel entegrasyon izni almış mükelleflerin bilgi işlem sistemi vasıtasıyla da gerçekleştirebilirler. Özel entegrasyon izni almak isteyen mükellefler e-Fatura Uygulamasına başvuru için gerekli belgelerin yanında özel entegrasyon talebini içeren bir dilekçe ve ekinde Özel Entegrasyon Bilgi İşlem Sistem Raporu (BİS) ile Başkanlığa başvuru yapacaklardır. Özel entegrasyon yapmak isteyen mükelleflerin http://www.efatura.gov.tr internet adresinde yayımlanan kılavuzlara uygun bilgi işlem altyapısını kurmaları zorunludur. Başkanlık özel entegrasyon yapan mükellefler için ilave yükümlülük belirlemeye ve istediğinde ulusal ve uluslararası standartlara uyma zorunluluğu getirmeye yetkilidir. Mükellefin, elektronik fatura gönderip alma işlemini özel entegrasyon izni alan mükelleflere ait bilgi işlem sistemi vasıtasıyla gerçekleştirmesi, muhafaza ve ibraz ödevlerini ortadan kaldırmaz. Elektronik fatura gönderip alma işleminde kullanılan bilgi işlem sistemi yazılım ve donanım alt yapısının Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde ve Türkiye Cumhuriyeti Kanunlarının geçerli olduğu yerlerde bulunması zorunludur. Özel entegrasyon izni alan mükelleflerin listesi http://www.efatura.gov.tr internet adresinden yayımlanacaktır.

Bilgi işlem sistemi yurt dışından yönetilen mükelleflerin elektronik fatura uygulamasından entegrasyon yöntemiyle yararlanma konusundaki durumları yapacakları başvuru üzerine Başkanlıkça değerlendirilerek elektronik fatura gönderip almalarına izin verilebilecektir.”

4.3. 397 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin 6. bölümünün üçüncü paragrafının sonuna gelmek üzere aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Bu yükümlülük, elektronik faturaların üçüncü kişiler nezdinde muhafaza edilmesi durumunda muhafaza eden için de yasal süreler içinde geçerlidir.”

4.4. 397 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin 6. bölümünün dördüncü paragrafı aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, beşinci ve altıncı paragraflar eklenmiştir.

“Mükelleflere ait elektronik faturaların yine mükelleflere ait bilgi işlem sistemlerinde saklanması esas olup üçüncü kişiler nezdinde de elektronik saklama yapılabilecektir. Başka mükelleflerden elektronik saklama hizmetinin alınması mükelleflerin elektronik faturalarının muhafaza ve ibraz sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Elektronik faturaların muhafazasının Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde ve Türkiye Cumhuriyeti Kanunlarının geçerli olduğu yerlerde yapılması zorunludur. Bu zorunluluk yurt dışında ikincil bir arşivleme yapılmasına engel teşkil etmez.

Başka mükelleflere ait elektronik faturaları saklama hizmeti verenler elektronik fatura uygulamasını bilgi işlem sistemlerinin entegrasyonu yöntemiyle kullanmak zorundadır. Elektronik Fatura Saklama Hizmeti verecek mükelleflerin Başkanlığa “Elektronik Fatura Saklama Hizmeti Başvuru Formu ve Taahhütnamesi” ile başvuru yaparak saklama izni almaları zorunludur. Bu amaçla başvuru yapacak mükelleflerin başvuru dilekçesi ekinde Bilgi İşlem Sistem Raporunu (BİS) göndermesi gerekmektedir. Başkanlıktan elektronik fatura saklama hizmeti izni almadan saklama yapılması Başkanlık nezdinde hüküm ifade etmez. Saklama izni alan mükelleflerin listesi http://www.efatura.gov.tr internet adresinden yayımlanacaktır. Saklama koşulları ve saklama hizmeti verecek mükellefin uyması gereken diğer kurallar http://www.efatura.gov.tr internet adresinde yayımlanacaktır.

Gerekli görülen durumlarda, elektronik fatura saklama hizmeti verenlerden elektronik fatura bilgilerine ilişkin olarak belirlenecek standartlara uygun üretilecek raporların ibrazı, elektronik fatura saklama hizmeti verenlere ait bilgi işlem sistem veya sistemlerine sürekli erişimin sağlanması sureti ile istenebilir. Bu kapsamda, ifade edilen erişimin sağlanması için kullanılacak yöntem ve teknolojiler ile ibraz yükümlülüğünün yerine getirilmesi ile ilgili süreçler http://www.efatura.gov.tr adresinde açıklanır. Elektronik fatura saklama hizmeti verenlerin bilgi işlem sistemine erişim ile ilgili yetki, sektör, mükellef veya faaliyet hacimleri itibarıyla kullanılabilir. Başkanlık elektronik fatura saklama hizmeti veren mükellefler için ilave yükümlülük belirlemeye ve istediğinde ulusal ve uluslararası standartlara uyma zorunluluğu getirmeye yetkilidir. Maliye Bakanlığı gerek görmesi halinde, bu Tebliğde belirlenen esaslar ile sınırlı olmak üzere, başka mükelleflere ait elektronik faturaları saklama hizmeti verenlerin bilgi işlem sistemlerini denetleme yetkisine sahiptir.”

5. Sorumluluk ve Cezai Yaptırımlar

5.1. 397 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği kapsamında bilgi işlem sistemlerinin entegrasyonu yöntemiyle elektronik fatura uygulamasından yararlanan mükellefler, sistemlerini kesintisiz 7 gün 24 saat fatura ve ilgili mesajları alabilir ve gönderebilir halde açık tutmak zorundadırlar. Mücbir sebepler dışında bu zorunluluğa uymayan mükelleflerin entegrasyon izinleri iptal edilecek olup, elektronik fatura uygulamasını sadece portal yöntemiyle kullanabileceklerdir.

5.2. Bilgi işlem sistemlerinin entegrasyonu yöntemiyle elektronik fatura uygulamasından yararlanan mükellefler, sistemleri üzerinde yapacakları bakım, onarım, gözden geçirme vb. işlemler nedeniyle sistemlerine erişim kesintiye uğrayacak ise bu kesintiden önceki üç işgünü içerisinde hangi tarihte ve ne kadar süreyle sistemlerinin kesintiye uğrayacağını Gelir İdaresi Başkanlığı’na bildirmekle yükümlüdürler. Kesinti süresi hiçbir surette iki günü aşamaz.

5.3. Elektronik fatura ve elektronik deftere ilişkin olarak bu Tebliğ ile getirilen zorunluluklara uymayanlar hakkında, Vergi Usul Kanununun ceza hükümleri tatbik olunur.

5.4. Elektronik fatura uygulamasına dâhil olma zorunluluğu getirilen mükellefler elektronik fatura uygulamasına kayıtlı olan diğer mükelleflere kâğıt ortamında fatura düzenleyemezler; düzenlemeleri halinde kâğıt ortamında düzenlenen bu faturalar hiç düzenlenmemiş sayılır.

5.5. Elektronik fatura uygulamasına dâhil olma zorunluluğu getirilen mükelleflerin elektronik fatura uygulamasına kayıtlı olan diğer mükellefler tarafından gönderilen elektronik faturaları almaları zorunludur. Bu zorunluluğa uymayan mükellefler hakkında Vergi Usul Kanununun ilgili hükümlerinde belirtilen fatura almayan mükelleflere tatbik olunan cezai hükümlerin uygulanacağı tabiidir.

5.6. Bu Tebliğ ile elektronik defter tutma zorunluluğu getirilen mükellefler kâğıt ortamında defter tutamazlar. Bu mükellefler kâğıt ortamında defter tutmaları halinde hiç defter tutmamış sayılırlar.

6. Yürürlük

6.1. Bu Tebliğ, yayımı tarihi itibarıyla yürürlüğe girer.

Tebliğ olunur.

15 Ocak 2009 PERŞEMBE              Resmî Gazete                 Sayı : 27111

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

BOMBUS ARISI KULLANIMINA DESTEKLEME ÖDEMESİ YAPILMASINA DAİR BAKANLAR KURULU KARARI UYGULAMA TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2009/2)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğ, bombus arıcılığını ve kontrollü örtü altı üretiminin geliştirilmesi, hijyen kuralları içinde sağlıklı ve güvenilir ürünler elde edilmesi, insan ve hayvan sağlığının ve yerli hayvan gen kaynaklarının korunması amacıyla hazırlanmıştır.

(2) Bu Tebliğ, 4/11/2008 tarihli ve 2008/14353 sayılı Organik Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları İle Toprak Analizi Yaptırılmasına ve Bombus Arısı Kullanımına Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair Karar çerçevesinde Bombus Arısı kullanımına destekleme ödemesi yapılmasına ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanunu’na ve 4/11/2008 tarihli ve 2008/14353 sayılı Organik Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları İle Toprak Analizi Yaptırılmasına ve Bombus Arısı Kullanımına Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair Bakanlar Kurulu Kararı’na dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğde geçen ifadelerden;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nı,

b) TÜGEM: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü’nü,

c) İl müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl Müdürlüğü’nü,

ç) İlçe müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İlçe Müdürlüğü’nü,

d) Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü’nü,

e) Banka şubesi: T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Şube Müdürlükleri’ni,

f) Karar: 4/11/2008 tarihli ve 2008/14353 sayılı Organik Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları İle Toprak Analizi Yaptırılmasına ve Bombus Arısı Kullanımına Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair Bakanlar Kurulu Kararını,

g) Üreticiler: Kamu kurum ve kuruluşları hariç gerçek ve tüzel kişileri,

ğ) Şirket: Desteklemeye esas konularda faaliyet gösteren Türk Ticaret Kanununa göre kurulmuş şirketleri, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Bombus Arısı Desteklemesi Usul ve Esasları

Kaynak aktarımı ve ödemeler

MADDE 4 –

(1) Desteklemeler için gerekli kaynak, bütçede Tarımsal Destekler için ayrılan ödenekten karşılanmak üzere, Bakanlık tarafından gerekli paranın aktarılmasını müteakip Banka aracılığı ile ödenir.

Bombus Arısı desteklemesi

MADDE 5 –

(1) Bombus arısı alıp kullanan üreticilere yapılacak destekleme aşağıdaki esaslara göre belirlenir.

a) 27/12/2003 tarih ve 25329 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kontrollü Örtü altı Üretiminin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik hükümleri kapsamında işletme numarası almış üreticilere, üretim izni almış işletmelerden veya bu işletmelere ait bayilerden o yıla ait üretim sezonu boyunca Bombus arı kolonisi satın alarak kullanmaları halinde Bombus arı kolonisi başına Bakanlar Kurulu Kararınca belirlenen miktarda doğrudan destekleme ödemesi yapılır.

b) Üreticiler, il/ilçe müdürlüklerine dilekçe (Ek-1) ve koloni satışını belgeleyen fatura ile başvuruda bulunur.

c) 2008 yılı içerisinde örtü altı tarımında bombus arısı kullanan ve bu tebliğin yayımlandığı tarihten itibaren bir ay içerisinde başvuruda bulunan üreticiler desteklemeden faydalandırılır.

ç) İl/İlçe müdürlüklerince gerekli inceleme yapıldıktan sonra Hak Ediş Belgesi (Ek-2) düzenlenerek Banka şubesine gönderilir.

d) Destekleme ödemesine konu olacak Bombus arı kolonisi sayısı, o yıla ait üretim sezonunda üreticinin 1 dekar serası için 2 adet koloniyi geçemez.

e) 1 Mayıs – 31 Ağustos tarihleri arasında düzenlenen faturalar için destekleme ödemesi yapılmaz.

f) Bombus arısı destekleme icmali (Ek-3) istatistiki bilgi amacı ile il müdürlükleri tarafından TÜGEM’e gönderilir.

g) Sahte belge düzenleyerek haksız destekleme ödemesine sebep olan Bombus arı kolonisi üreticisinin üretim, ithalat ve ihracat izinleri Bakanlıkça iptal edilir.

ğ) Bombus arısı desteklemelerinde, aynı kişi ve/veya kuruluşa ait işletmeler arasında yapılacak alım ve satıma ilişkin işlemler destekleme kapsamı dışındadır.

Desteklemelerden yararlanamayacaklar

MADDE 6 –

(1) Bu desteklemelerden Kamu Kurum ve Kuruluşları yararlanamazlar.

Destek miktarları

MADDE 7 –

(1) Seralarda doğal polinasyonu sağlamak amacıyla bambus arısı kullanan üreticilere, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı il ve ilçe müdürlüklerince düzenlenecek hakediş belgeleri üzerinden koloni başına Bakanlar Kurulu Kararı’nda belirtilen miktarda destekleme ödemesi yapılır.

Finansman ve ödemeler

MADDE 8 –

(l) Bu Karar kapsamındaki ödemeler, bütçenin ilgili kaleminden kaynak aktarılmasını müteakiben T.C. Ziraat Bankası A.Ş. aracılığıyla yapılır. Bu Kararın uygulanması ile ilgili olarak çiftçiye yapılan nakdi ödeme tutarının % 0,2’si oranında T.C. Ziraat Bankası A.Ş’ye hizmet komisyonu ödenir.

Denetim

MADDE 9 –

(1) Destekleme ödemeleri ile ilgili hususlarda denetimi sağlayacak tedbirler Bakanlıkça alınır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Cezai sorumluluklar

MADDE 10 –

(1) Haksız ödendiği tespit edilen destekleme ödemeleri, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre ilgililerden tahsil edilir. Haksız yere yapılan ödemenin geri alınmasında, gecikme zammının hesaplanmasında esas alınacak tarih, çiftçiye destekleme ödemesinin yapıldığı tarihtir.

(2) Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar. Haksız desteklemeden faydalananlar, 5488 sayılı Tarım Kanununun 23 üncü maddesi uyarınca beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.

(3) Tüm bilgi ve belgelerin doğruluğundan, bilgi ve belge sahibi ile onaylayan kişi ve kuruluşlar doğrudan sorumludur.

Yürürlük

MADDE 11 –

(1) Bu Tebliğ hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 12 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.