30 Haziran 2009 SALI       Resmî Gazete     Sayı : 27274

TEBLİĞ

Çevre ve Orman Bakanlığından:

SU KİRLİLİĞİ KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ HAVZALARDA ÖZEL HÜKÜM BELİRLEME ÇALIŞMALARINA İLİŞKİN USUL VE ESASLAR TEBLİĞİ

BÖLÜM I

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 16 ncı maddesi hükmü çerçevesinde, havzanın fiziki ve teknik özelliklerinin bilimsel çalışmalar ile değerlendirilmesi, koruma alanları ve koruma esaslarının belirlenmesine yönelik yapılacak olan çalışmayı ve bu çalışmaya ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ; 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu, 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 9 uncu maddesi ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 16 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,

b) Genel Müdürlük: Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğünü,

c) Halkın bilgilendirilmesi toplantısı: Özel hüküm belirleme çalışmasının yapıldığı havzadaki yerleşik halkın çalışma ile ilgili olarak bilgilendirilmesi amacıyla yapılan toplantıyı,

ç) Havza: Bir akarsu, göl, baraj rezervuarı veya yeraltı suyu haznesi gibi bir su kaynağını besleyen yeraltı ve yüzeysel suların toplandığı bölgenin tamamını,

d) Havza koruma planı: Su kaynakları potansiyelinin her türlü kullanım amacıyla korunması, kullanımının sağlanması, kirlenmesinin önlenmesi ve kirlenmiş olan su kaynaklarının kalitesinin iyileştirilmesi amacıyla yapılan çalışmaların bütününü,

e) Havza koruma programı: Havza koruma planında önerilen çevresel yatırımların kim tarafından ve hangi zaman diliminde yapılacağının açıklandığı metni,

f) İçme ve kullanma suyu: İnsanların günlük faaliyetlerinde içme, yıkanma, temizlik ve bu gibi ihtiyaçları için kullandıkları, sağlaması gereken özellikleri 17/2/2005 tarihli ve 25730 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik ile belirlenmiş olan, bir toplu su temini sistemi aracılığıyla çok sayıda tüketicinin ortak kullanımına sunulan suları,

g) İçme ve kullanma suyu rezervuarı: İçme ve kullanma suyu temin edilen doğal göl, baraj gölü veya bu amaçla oluşturulan rezervuarları,

ğ) Kıyı çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ile akarsularda, taşkın durumları dışında, suyun kara parçasına değdiği noktaların birleşmesinden oluşan meteorolojik olaylara göre değişen doğal çizgiyi,

h) Kirlilik yükü: Havzada insan veya doğal kaynaklı, fiziksel, kimyasal veya bakteriyolojik her türlü üretim ve/veya tüketim faaliyetleri sonucu oluşan kirliliğin karıştığı ortamın doğal bileşimini etkileme potansiyelini,

ı) Maksimum su kotu: Baraj gölünün su toplayabileceği en üst sınırı,

i) Özel hüküm belirleme çalışması: İçme ve kullanma suyu rezervuarlarının ve benzeri su kaynaklarının kirliliğe karşı korunmasına, kaynağın ve havzasının özelliklerinin bilimsel çalışmalar ile değerlendirilerek, koruma alanlarının ve koruma esaslarının belirlenmesine yönelik çalışmaların bütününü,

j) Özümleme kapasitesi: Bir su kütlesinin kalitesinin iyileştirilerek sürdürülebileceği düzeydeki kaldırabileceği kirlilik yükünü,

k) Sentez haritası: Havzanın mevcut durumunu gösteren uygun ölçekli haritaların çakıştırılması sonucu oluşturulan tematik haritayı,

l) Su bütçesi: Bir su yılı içerisinde havzaya giren ve çıkan toplam su dengesini,

m) Su toplama havzası: Doğal göl ve baraj rezervuarlarının su kaynağını besleyen yeraltı ve yüzeysel suların toplandığı bölgenin tamamını; bir akarsu parçasında ise belirli bir kesiti besleyen bölgenin tamamını,

n) Su yılı: 1 Ekim ile 30 Eylül arasındaki on iki aylık periyodu.

o) Yönetmelik: Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğini,

ifade eder.

BÖLÜM II

Özel Hüküm Belirleme Çalışması İçin Ön Koşullar

MADDE 4 – (1) Özel hüküm belirleme çalışması içme ve kullanma suyu temin maksadıyla kullanılan veya kullanılması planlanan her havza için yapılması gerekmekle birlikte;

a) Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 16 ila 20 nci maddelerinde belirtilen hukuki ve teknik esaslar uygulanmasına rağmen, içme ve kullanma suyu temin edilen kıta içi yüzeysel su kaynaklarının havzalarındaki mevcut su kalitesinin, 20/11/2005 tarihli ve 25999 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İçme suyu Elde Edilen veya Elde Edilmesi Planlanan Yüzeysel Suların Kalitesine Dair Yönetmelik hükümleri çerçevesinde olumsuz yönde değiştiği,

b) Havzadaki mevcut kullanımlar sonucunda, İçme suyu Elde Edilen veya Elde Edilmesi Planlanan Yüzeysel Suların Kalitesine Dair Yönetmelik hükümlerine göre rezervuardaki su kalitesinin, içme ve kullanma suyu teminine uygun olmadığı halde, havzada içme ve kullanma suyu temin edilmesinin zorunlu olduğu,

c) Büyükşehir Belediyesi, Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüklerince Bakanlık onayı alınarak çıkartılan ve uygulanan Havza Koruma Yönetmelikleri hükümlerinin yetersiz kaldığı, taleplere cevap veremediği, uygulama kabiliyetinin bulunmadığı veya ilgili hükümler uygulandığı halde rezervuardaki mevcut su kalitesinin olumsuz yönde değiştiği,

ç) Havzanın hidrojeolojik, jeolojik, topografik, zemin, bitki örtüsü gibi özelliklerinin maksimum su kotu çizgisine eş uzaklık eğrileri boyunca da değişiklik göstermesi sebebiyle koruma alanlarının sadece kıyı kenar çizgisine uzaklık esas alınarak belirlenmesinin doğru olmadığı durumlar ile havzadaki mevcut yapılaşmanın gerektirdiği,

d) Oluşan atık suların teknik ve ekonomik olarak havza dışına çıkarılmasının mümkün olmadığı ve/veya geri dönüşümlü olarak kullanılamadığı

durumlarda, bu çalışma öncelikli olarak yapılır.

BÖLÜM III

Özel Hüküm Belirleme Çalışmasına İlişkin Usul ve Esaslar

MADDE 5 – (1) Özel hüküm belirleme çalışması, Bakanlıkça veya Bakanlıkla koordineli olarak Valiliklerce; Büyükşehir Belediyelerine içme ve kullanma suyu temin edilen havzalarda Bakanlıkça veya Bakanlığın koordinasyonunda Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüklerince yapılır/yaptırılır.

MADDE 6 – (1) Havzada mevcut durumun tespiti amacıyla, ilgili kurumların havzadaki daha önce yapmış oldukları araştırma inceleme ve analiz sonuçları derlenerek çalışmaya entegre edilecek ve toprak sınıfı, kalitesi, ürün deseni, jeolojik, hidrojeolojik, hidrolojik ve jeomorfolojik yapı, eğim ve yükseklik, orman alanları, turizm alanları, özel yasalarla tanımlanmış ve sınırlanmış tüm alanlar, yerleşim alanları, sanayi bölgeleri ve serbest bölgeler, katı atık depolama alanları ile ilgili yapılacak çalışmalar Bakanlıkça belirlenmiş olan katı atık yönetim planına entegre edilecek, endüstri ve konut gelişme alanı, sulak alanlar, nüfus yoğunluğu ve idari sınırlar, arazi kullanımı ve altyapı gibi fiziksel özellikleri gösteren uygun ölçekli haritalardan bir sentez haritası oluşturmak sureti ile “mevcut durum haritası” yapılacaktır.

(2) Havzadaki mevcut yerleşimler, sosyoekonomik ve sosyokültürel yapılar ve nüfus yapısı belirlenecektir.

(3) Havzanın hidrolojik ve hidrojeolojik su bütçesi, limnolojik özellikleri, akarsu ve diğer su kaynaklarının kirlilik durumu, rezervuarın yenilenme süresi, rezervuarın geometrisi, taban yapısı, su kalitesini etkileyen noktasal ve yayılı kirlilik kaynakları belirlenerek “mevcut kirlilik haritası” oluşturulacaktır. Hesaplanan kirlilik yüklerinin su kalitesine etkisi uygun ve denenmiş bir matematik model yardımıyla belirlenecek ve “kirlilik haritaları” oluşturulacaktır.

(4) Bakanlığın 2008/7 sayılı Coğrafi Bilgi Sistemi Genelgesi kapsamında, hazırlanacak veya kullanılacak konumsal ya da konumsal olmayan verilerin tümü ve yönetim planında karar katmanları için standart hale getirilmiş olan veri sözlüğü, katman yapısı ve veritabanı kullanılacaktır. Elde edilecek verilerin, Bakanlıkta bulunan merkezi veritabanına entegrasyonu sağlanacaktır.

MADDE 7 – (1) Havzada su kalitesi belirleme çalışmalarının en az bir su yılını kapsaması gerekir. Yağışlı ve kurak dönemlerde havzayı temsil edecek şekilde belirlenen istasyonlardan bir su yılında her mevsimde birer tane olmak üzere en az dört defa numune alınması zorunlu olup bu çalışmalar sırasında daha önceden yapılmış analizler de kullanılacaktır.

(2) Numune alma noktaları, numune sayısı ve analizi yapılacak su kalite parametreleri şartname hazırlık çalışmaları sırasında Bakanlık tarafından belirlenecektir.

(3) Su kalitesinin belirlenmesi için alınacak numuneler; 7/1/1991 tarihli ve 20748 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Numune Alma ve Analiz Metotları Tebliği’nde yer alan esaslara göre alınacaktır. Rezervuardan alınan numunelerin analizi, İçmesuyu Elde Edilen veya Elde Edilmesi Planlanan Yüzeysel Suların Kalitesine Dair Yönetmelikte belirtilen kalite kriterlerine göre, havzada alıcı ortamlardan alınacak numuneler ise Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ekinde yer alan Tablo-1’e göre değerlendirilecektir.

(4) Analizler Bakanlıktan yeterlilik almış laboratuarlarda yaptırılacaktır. Su kalitesine ilişkin mevcut verilerin aynı numune alma noktalarından ve aynı periyotlarda alınmış olması önem arz etmekte olup değerlendirmede farklı noktalarda yapılmış analiz sonuçlarından da yararlanılabilecektir.

MADDE 8 – (1) Bu Tebliğin 6 ncı maddesinde belirtilen mevcut durum tespiti için yapılan çalışmalara ilave olarak, şartnamede belirtilen periyotta projeksiyonlar yapılacak, yapılan projeksiyonlar sonucunda noktasal ve yayılı kirlilik yükleri ile havza için en uygun arazi kullanım çeşitliliği belirlenecektir.

(2) Havzanın mevcut durum haritası ve kirlilik haritaları vektörel ve/veya tarama (raster) olarak katmanlar şeklinde oluşturulacaktır.

MADDE 9 – (1) Havzanın özümleme kapasitesi, su bütçesinin en düşük olduğu dönem dikkate alınarak hesaplanacaktır. Bu hesaplamalarda, üç aylık periyot veya akarsular için haftalık veya aylık minimum-maksimum-kritik debi dikkate alınacaktır.

(2) Rezervuardaki su kalitesi ve kirliliğinin tahmin edilebilmesini sağlayabilecek nitelikte havzaya uygun su kalite modeli oluşturulacaktır. Bu model yardımıyla, havza planlaması ve bu planlamada öngörülecek değişik senaryoların su kalitesi üzerindeki beklenen etkileri hesaplanacaktır. Elde edilen sonuçlara göre en uygun arazi kullanım şekli planlanacak, planlamada havzada mevcut taşkın yatağı modellemesi ve haritası dikkate alınacaktır.

MADDE 10 – (1) Mevcut durum ve kirlilik haritaları dikkate alınarak, mevcut su kalitesinin korunması ve/veya iyileştirilmesi için gerekli koruma kullanma dengesi ve en uygun arazi kullanımı 9 uncu maddede geliştirilen matematiksel model kullanılarak belirlenecektir. Elde edilen sonuçlara göre havza için alternatifli olarak havza koruma planı önerilecektir.

(2) Hedefler başlığı altında kısa, orta ve uzun vadede, su kaynağının kalitesinin korunması ve/veya iyileştirilmesi için yapılacak olan ağaçlandırma, erozyon kontrolü, arıtma tesisi, kuşaklama kollektörü, eğitim ve benzeri faaliyetler ile bu faaliyetlerin hangi kurum veya kuruluş tarafından yapılabileceği belirlenerek, havza koruma programı oluşturulacaktır.

(3) Su kaynağının kalitesinin korunması ve/veya iyileştirilmesi için oluşturulan havza koruma planında tanımlanan çevresel altyapıların (kolektör hattı, arıtma tesisleri, kanalizasyon sistemleri) ekonomik analizleri yapılarak ön fizibilitesi hazırlanacaktır. Hazırlanan havza koruma planı alternatifleri dikkate alınarak nihai bir havza koruma planı ve havza koruma programı önerilecektir.

(4) Havzada, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce belirlenmiş olan taşkın sistemi bu çalışmaya entegre edilerek koruma alanları belirlenecektir.

MADDE 11 – (1) Yukarıda yer alan esaslar doğrultusunda yapılan çalışmalar sonucunda önerilen havza koruma planı ve belirlenen özel hükümler, havzada yer alan ve Bakanlıkça uygun görülen ilgili kurum ve kuruluşların görüşüne sunulur.

MADDE 12 – (1) Özel hüküm belirleme çalışmasının yapıldığı havzadaki yerleşik halkın bilgilendirilmesi toplantısı/toplantıları çalışma başlangıcından itibaren yapılacaktır. Bu bilgilendirme her gelişme raporunun kabulünden önce ilgili Valilik/Valiliklerce belirlenen tarihlerde çalışmayı yapan kurum/kuruluş veya işletme tarafından düzenlenir.

(2) Özel hüküm belirleme çalışmasını yapan kurum/kuruluş veya işletme, toplantı tarihini, saatini, yerini ve konusunu belirten bir ilanı ulusal ve yerel bir gazetede toplantı tarihinden en az on gün önce yayınlatır. Yapılacak olan toplantı giderleri proje bütçesinden karşılanır.

(3) Yapılacak tüm bilgilendirme toplantılarına Bakanlıkça da katılım sağlanır, toplantı sonucu Valilikçe Bakanlığa sunulur.

MADDE 13 – (1) Önerilen havza koruma planı ve belirlenen özel hükümler bilgilendirme toplantılarında belirtilen görüşler çerçevesinde, havza için en uygun arazi kullanımı, uygulamaya esas teşkil edecek havza koruma planı ve uygulama programı oluşturulur. Oluşturulan özel hükümler ve havza koruma planı halkın bilgilendirilmesi için bir ay süreyle askıya çıkartılır. Askı sürecinin tamamlanmasından sonra belirlenen özel hükümler Bakanlık uygun görüşünden sonra yerel bir gazetede yayımlanır.

MADDE 14 – (1) Özel hüküm belirleme çalışmasının baraj göllerinde yapılması durumunda rezervuar maksimum su kotu, doğal göller de yapılması durumunda ise kıyı çizgisi dikkate alınacaktır.

BÖLÜM IV

Belirlenen Özel Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Esaslar

MADDE 15 – (1) Havzada su kalitesi izleme programı, İçme suyu Elde Edilen veya Elde Edilmesi Planlanan Yüzeysel Suların Kalitesine Dair Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yapılacak olup, su numunelerinin alınacağı noktalar, Bakanlık ile yapılacak olan ortak çalışmada belirlenecektir.

MADDE 16 – (1) Belirlenen özel hükümler Bakanlık onayından sonra yürürlüğe girecektir. Özel hükümler ve oluşturulan havza koruma planı suyu kullanan idare tarafından uygulanacak ve havza koruma programı dahilinde izlenecektir. Uygulamaya ilişkin raporlar Bakanlığa yıllık olarak sunulacaktır.

MADDE 17 – (1) Belirlenen özel hükümler ve havza koruma planı ilgili imar planları, çevre düzeni planları ve plan hükümlerinde aynen yer alacaktır.

BÖLÜM V

İhaleye ve Özel Hüküm Belirleme Çalışmasını Yapacak Kurum/Kuruluş ve İşletmelere İlişkin Esaslar

MADDE 18 – (1) Özel hüküm belirleme çalışmasına ilişkin hazırlanacak teknik ve idari şartname Bakanlıktan temin edilecek olan tip teknik şartname kullanılarak hazırlanacaktır.

MADDE 19 – (1) Özel hüküm belirleme çalışmasının ihalesi, Bakanlıkça veya Bakanlıkla koordineli olarak Valiliklerce veya Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüklerince yapılır. İhalelerde hazırlanacak olan teknik şartname, 18 inci maddede belirtilen tip teknik şartname esas alınarak hazırlanır ve Bakanlık uygun görüşü alınır.

MADDE 20 – (1) Özel hüküm belirleme çalışması yapacak kurum/kuruluş veya işletmelerin; kamu veya özel sektörde, su kirliliğinin önlenmesi ve su kaynaklarının korunmasına yönelik olarak havza yönetim planı, su kalite yönetimi master planı ve benzer konularda projeler yapmış olması ve iş bitirme belgelerine sahip olması gerekmektedir. Ayrıca, bu çalışmalarda, en az on yıl iş tecrübesine sahip çevre mühendisinin koordinatörlüğünde, işin gerektirdiği jeoloji mühendisliği, hidrojeoloji mühendisliği, harita mühendisliği, şehir bölge planlama ve hidrobiyoloji meslek mensuplarından yeterli sayı ve nitelikte eleman bulundurulur.

MADDE 21 – (1) Özel hüküm belirleme çalışması yapacak kurum/kuruluş veya işletmeler, çalışma süresince bu Tebliğin 20 nci maddesinde tanımlanan, Bakanlık ile koordinasyonu sağlayacak bir çevre mühendisini görevlendirmekle yükümlüdür. Çalışma süresince hazırlanacak başlangıç raporu, gelişme raporu ve nihai rapor, Ek-1, Ek-2 ve Ek-3’te yer alan formata göre hazırlanacaktır.

(2) Bakanlıkça kurum/kuruluş veya işletmelere gönderilecek yazılarda, beyan ettikleri adres dikkate alınır. Adres değişikliğini bir ay içinde beyan etmeyen kurum/kuruluş veya işletmelerin beyan ettiği adresle yapılan yazışmalar kurum/kuruluş veya işletmelere tebliğ edilmiş sayılır.

(3) Özel hüküm belirleme çalışmasını yürüten kurum/kuruluş veya işletmelerin, çalışmalarında yer alan personele ait bilgileri ve personelin rapordan sorumlu olduğu bölümleri gösteren bir tablo hazırlamaları ve tabloyu raporların sonuna eklemeleri zorunludur. İmzaların, noterden onaylı imza sirkülerindeki imza ile uyuşması zorunludur.

(4) Koordinatör, özel hüküm belirleme çalışmasının tamamında yer alan bilgilerin, diğer personel ise sorumlu oldukları bölümdeki bilgilerin doğruluğunu sağlamakla yükümlüdür.

BÖLÜM VI

Son Hükümler

MADDE 22 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 23 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

EK – 1

BAŞLANGIÇ RAPORU

I. HAVZANIN TANIMI

I.1. Genel Özellikleri

I.1.1. Havzanın Konumu ve Sınırları

a-Havza sınırları (sınır koordinatlarının verilmesi), idari sınırlar, yerleşimler, maksimum su kotuna göre rezervuar alanı sınırları, rezervuarı besleyen önemli dereler vb. alanların harita üzerinde gösterilmesi, (1/25 000 ölçekli Topoğrafik harita)

I.1.2. Yerleşimler ve Nüfus

a-Havzadaki yerleşimlerin en son nüfus sayımı bilgilerinin derlenmesi

b-Mutlak, kısa ve orta mesafeli koruma alanındaki mevcut yerleşimler için yerleşik alan sınır koordinatlarının belirlenmesi,

I.1.3. Altyapı, Ulaşım ve Planlar

a-Havzadaki yerleşimlerin mevcut altyapı (kanalizasyon, su, fosseptik) durumlarının belirlenmesi

b-Havzadaki ulaşım altyapısının belirlenmesi,

c-Havzadaki mevcut imar durumunun belirlenmesi,

d-Havzada yapılmakta olan ve yapılması düşünülen planların belirlenmesi,

I.2 Havzada Arazi Kullanımı ve Sosyo-Ekonomık Özellikler

I.2.1. Havzadaki Arazi Kullanımları

a-Havzadaki yerleşim, tarım, sanayi, orman, mera, rekreatif vb. kullanım biçimlerinin incelenmesi, sosyal ve ekonomik yönden değerlendirilmesi,

I.2.2. Sosyo-Ekonomik Yapı

            a- Havzanın sosyo- ekonomik özelliklerinin incelenmesi

I.2.3. Havzadaki Korunan Alanlar

a-Havzada ulusal ve uluslararası mevzuatla koruma altına alınmış alanların belirlenmesi,

b-Koruma statüsü bulunan alanlar dışında korunması gereken alanların önerilmesi,

I.3. Havzanın Fiziksel Karakterizasyonu

I.3.1. İklim

a- Havza bazında uzun dönemli meteorolojik veriler elde edilerek, yağış, sıcaklık, buharlaşma, rüzgar gibi iklimsel elemanların incelenmesi,

I.3.2. Jeoloji                 

a-Havzanın jeolojik yapısının incelenmesi, ( Jeolojik Harita, 1/25 000)

b-Mutlak, Kısa ve Orta mesafeli koruma alanlarındaki geçirgenliği yüksek olan jeolojik birimlerin belirlenmesi,

I.3.3. Topoğrafya

a-Havzanın topoğrafik yapısının incelenmesi,

b-Erozyona hassas bölgelerin tespit edilerek 1/25.000 ölçekli haritalar üzerinde gösterilmesi

c-Erozyona açık alanlarda alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi,

I.3.4. Hidrojeoloji

a-Havzadaki önemli kaynak, membaa ve pınarların koordinatlarının tespit edilmesi,

b-Havzada yeraltı suyu potansiyeli, akifer sınırları, kapasitesi, akifer üzerindeki jeolojik birim ve yıllık güvenli çekilebilir su miktarının belirlenmesi, (Hidrojeoloji Haritası 1/25000)

c-Havzada ruhsatlı kuyular ve kullanım amaçlarının belirlenmesi,

d-Yeraltısuyu (akım yönü) hareketlerinin incelenerek, bağlantılı olduğu yüzeysel su kaynakları (gölle, dere) ve etkileşimlerinin ortaya konulması,

I.3.5. Hidroloji

a-Havzadaki derelerin akım debilerinin belirlenmesi,

b-Rezervuarın drenaj alanı, ortalama özgül debi, yüzey alanı, ortalama derinliği, maksimum su kotu ve benzeri özelliklerinin belirlenmesi,

c-Rezervuarın su bütçesinin yapılması, rezervuarın beslenim (yeraltı suyu, yüzeysel akış, dereler v.b ile) ve boşalım ( sulama, içme ve kullanma, buharlaşma v.s ile) miktarlarının belirlenmesi,

d-Kullanım alanları için ayrılan su miktarının belirlenmesi,

d.1.İçme ve kullanma

d.2.Sulama

d.3.Elektrik üretimi

d.4.Sanayi

e-Planlanan su kullanım miktarlarının belirlenmesi,

e.1.İçme ve kullanma

e.2.Sulama

e.3.Elektrik üretimi

e.4. Sanayi

I.3.6.Toprak Özellikleri

a-Havzadaki toprak sınıflarının belirlenmesi

b-Havzadaki tarım alanlarında bitki ürün deseninin belirlenmesi,

I.4. Havzanın Biyolojik Yapısı

a- Havza ve rezervuarda mevcut flora ve faunanın tespit edilmesi,

II. MEVCUT DURUM HARİTASI

a-Topoğrafik Harita

b-Arazi Varlığı Haritası

c-Jeoloji Haritası

d-Hidrojeoloji Haritası

e-Havzadaki;

-Erozyona hassas alanlar

-Yaban hayatı ve yaşama ortamları

-Sulak alan kapsamındaki alanlar (bataklık, sazlık alanlar)

-Tarım alanları

-Orman alanları

-Rekreatif alanlar

-Turizm alanları

-Askeri alanlar

-Yerleşim alanları, konut gelişmesi ve idari sınırlar

-Altyapı, karayolları, demiryolları, havaalanı

-Sanayi alanları,

-Maden ve Tabii Malzeme ocakları

-Katı atık deponi alanları

-Özel yasalarla tanımlanmış ve sınırlanmış tüm alanları(Sit alanları, milli parklar, özel çevre koruma alanları vb.)

-Akiferler, kaynaklar (pınar, memba, göze), kuyular, yeraltı suyu akım yönü, dereler, numune alma noktaları, maksimum su kotuna göre rezervuar alanı,

-Rezervuarın mutlak ve kısa mesafeli koruma alanlarındaki geçirgenliği yüksek olan jeolojik birimler,

(a), (b), (c), (d) şıklarında belirtilen haritalardan yararlanarak yukarıda belirlenen veriler ve gerekli görülen diğer hususlar ile 1/25 000 ölçekli bir sentez haritası oluşturmak suretiyle “Mevcut Durum ”un ortaya çıkarılması, (haritaların lejantı, ölçeği, koordinatları ve kaynağının verilmesi)

EK – 2

GELİŞME RAPORU

I. SU KALİTESİNİ ETKİLEYEN KİRLETİCİ KAYNAKLAR

I.1. Noktasal Kaynaklar

I.1.1. Kentsel Atıksu

a-Mevcut evsel nitelikli atıksu miktarının belirlenmesi,

b-Yerleşimler için en uygun atıksu bertaraf yöntemlerinin belirlenmesi, önerilmesi,

I.1.2 Kentsel Katı Atık

a-Havzadaki mevcut katı atık depolama sahaları koordinatlarının belirlenmesi ve bu sahaların rezervuara etkisinin araştırılması,

b-Mutlak, kısa ve orta mesafeli koruma alanlarında bulunan veya uzun mesafeli koruma alanında bulunmakla beraber konumu dolayısı ile su kaynağını etkileyen depolama alanları için alternatif depolama alanlarının önerilmesi,

c-Havza içerisindeki mevcut depolama alanlarında, Bakanlığın Katı Atık Ana Planı çerçevesinde, alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi,

I.I.3. Endüstriyel Kirleticiler

I.I.3.1. Fabrika, Petrol İşleme, Depolama ve Benzeri Tesisler

a-Havzada işletme, fabrikaların adı, adresi, yeri, sektörü, personel sayısı, üretimi ve üretim miktarının belirlenmesi,

b-Havzadaki işletme ve fabrikaların arıtma durumlarının tespit edilmesi, işletme ve fabrikalar için bertaraf yöntemleri ve alternatiflerinin belirlenmesi,

I.I.3.2 Maden ve Tabii Malzeme Ocakları

a-Mevcut maden ve tabii malzeme ocaklarının rezerv alanı, üretimi, koordinatlarının tespiti,

b-Bu alanlardan kaynaklanacak kirleticilerin tespiti ve alınması gereken önlemlerin belirlenmesi,

I.2 Yayılı Kaynaklar

I.2.1 Tarımsal Kaynaklar

a-Tarım alanlarının belirlenmesi,

b-Havzada yapılan tarımsal faaliyetlerde kullanılan gübre, pestisit çeşit ve

miktarlarının belirlenmesi,

c-Havzadaki tarım alanlarında kullanılacak gübre çeşit ve miktarlarının ilgili birim tarafından araştırma sonucu tespit edilmesi,

d-Havzada kullanılacak tarım ilaçlarının doğal şartlarda parçalanabilir ve canlılarda uzun süreli birikim yapmayacak türden olması, kullanılabilecek tarım ilaçları ilgili birimin önerileri doğrultusunda tespit edilmesi,

e-Havzada tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan kirliliğin bertaraf edilmesi ile ilgili önlemlerin belirlenmesi,

f-Havzada yapılacak tarımsal faaliyetlerde koruma mesafeleri önceliğine göre endüstriyel girdi bağımlılığını azaltacak ekolojik tarım uygulanmasını kolaylaştırıcı, destekleyici ilkelerin tespit edilmesi,

g-Sulama Tekniklerinin belirlenmesi

I.2.2 Orman, Mera ve Otlaklar

I.2.3 Meskun Bölgeler

a- Meskun bölgelerden yüzeysel akışla taşınan kirleticilerin belirlenmesi

I.2.4 Hava Kirleticileri Birikimi

İçme suyu kaynağını etkileyen, ısınma, trafik ve endüstriyel kaynaklı hava kirleticilerinin tespiti, alınması gereken tedbirler,

I.2.5 Rezervuar İçerisindeki Faaliyetler

a-Rezervuar içerisindeki balıkçılık vb. faaliyetlerin tespiti,

b-Faaliyetler sonucu oluşacak kirliliğin ve alınması gereken önlemlerin belirlenmesi,

I.2.6 Rezervuar İçerisinde ve besleyen derelerde;

a- Rezervuar dip çamurunda olası kirleticilerin tespiti,

b-Derelerle taşınan sedimanlardan kaynaklanan kirliliğin tespiti,

II. SU KALİTESİNİN BELİRLENMESİ

Numunelerin alınması, korunması ve analizlerinde Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği “Numune Alma ve Analiz Metotları Tebliği” hükümleri ile TSE ‘ nün “Su Kalitesi-Terimler, Analiz Metotları, Numune Alma ile Sular ve Kimyasal Analizleri Standartları” esas alınır.

Rezervuarda alınan numunelerin analizi, İçmesuyu Elde Edilen veya Elde Edilmesi Planlanan Yüzeysel Suların Kalitesine Dair Yönetmelikte belirtilen kalite kriterlerine göre, Havzadaki Yeraltı ve yüzey sularının kalitesi ise Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ekinde yer alan Tablo-1’e göre değerlendirilecektir.

II.1. Yeraltı Sularının Kalitesinin Belirlenmesi

a-Havza bazında yeraltısuyu kaynaklarının mevcut analiz çalışmalarının derlenmesi,

b-Havzadaki kaynakların ve akiferler üzerinde belirli kuyuların numune alma noktası olarak belirlenmesi.

c-Belirlenen numune alma noktalarında mevcut veriler dikkate alınarak yapılacak analiz çalışmaları ile yer altı suyu kalitesinin belirlenmesi,

II.2. Yüzeysel Sularının Kalitesinin Belirlenmesi

a-Havza bazında yüzeysel su kaynaklarının mevcut analiz çalışmalarının derlenmesi,

b-Numune alma noktalarının; baraj veya göllerde başlıca su giriş ve çıkışları ile kıyılardaki faaliyetlerin etkilerini belirleyecek ve kalitenin bütün su kütlesindeki değişimini karakterize edecek şekilde seçilmesi, akarsularda ise numune alma bölgesinde su kalitesini ve bu kalitenin bölge içerisindeki değişimini karakterize edecek şekilde yankol, atıksu deşarjı, sulamadan dönen drenaj suları gibi sürekliliği bozan noktaların da dikkate alınarak belirlenmesi,

c-Rezervuarda su kalitesinin belirlenmesi,

d-Rezervuarı besleyen akarsuların kalitesinin belirlenmesi,

e-Rezervuarın özümleme kapasitesinin belirlenmesi.

III. HAVZA KORUMA PLANI VE PLAN ALTERNATİFLERİ

Havzadaki mevcut su kalitesini korumak ve/veya iyileştirmek amacıyla havzada yapılması gereken havza koruma planı alternatifli olarak hazırlanacaktır.

Havza Koruma Planı alternatifleri çevre koruma tedbirleri ve ekonomik analizleri yapılarak ön fizibilitesi hazırlanacaktır. Hazırlanan Havza Koruma Planı alternatifleri dikkate alınarak nihai bir Havza Koruma Planı önerilecektir.

IV. KAYNAĞIN KALITESINİN İZLENMESI VE DENETLENMESİ

a-Numune alma noktalarında, her numune alma noktası için numune alma periyodu, sıklığı ve numunelere uygulanacak analizlerin belirlenmesi,

b- Numuneleri alacak ve analiz edecek kurum/kuruluş veya işletmelerin belirlenmesi,

c-Havzadaki denetimler,

V. İDARİ VE YASAL YAPI

a-Su kaynağının korunması ile ilgili kurum, kuruluş veya işletmelerin havza ölçeğinde yetki ve sorumluluk alanlarının belirlenmesi,

EK – 3

NİHAİ RAPOR

ÖZEL HÜKÜMLER

I.1. Amaç

I.2. Kapsam ve Hukuki Dayanak

I.3. Tanımlar

I.4. Genel Hükümler

I.5. Rezervuara İlişkin Hükümler

I.6. Koruma Kuşaklarının Tespiti ve Haritalanması

I.6.1 Mutlak Koruma Alanı

I.6.2 Kısa Mesafeli Koruma Alanı

I.6.3 Orta Mesafeli Koruma Alanı

I.6.4 Uzun Mesafeli Koruma Alanı

— Koruma alanlarının mevcut durumu gösteren sentez haritası üzerinde gösterilmesi,

— Havza koruma alanlarının sınırları belirlenirken, özellikle geçirimliliği yüksek olan jeolojik birimler, eğim, yer altı suyu akım yönü ve akiferlerin dikkate alınması,

— Göl içerisinde yapılıp/yapılamayacak faaliyetler ve bunlarla ilgili sınırlamaların belirtilmesi,

— Göle boşalan önemli akarsular ve kaptajlar ( kaynak, pınar ) için de ayrıca koruma alanı oluşturulması,

— Mutlak koruma alanının kamulaştırılması esas olmalı, mali olarak mümkün olmadığı durumlarda mutlak koruma alanı içerisindeki yerleşimlerin yerleşik alan sınırlarının haricinde yapılaşmaya izin verilmemesi gerekmektedir.

I.7. Koruma Kuşaklarında Arazi Kullanım Kararları

— Köy yerleşme alanları,

— Belediye mücavir alanları,

— İkinci konut alanları,

— Turizm tesisi, turistik konut alanları,

— Sanayi alanları,

— Tarım alanları,

— Orman alanları,

— Hayvancılık yapılacak alanlar,

belirlenecektir.

I.8 İzleme Programı

— Havza Koruma programının uygulanması ve denetimine ilişkin olarak programların,

— Su Kalitesinin İzleme Periyotlarının,

— İzlenecek Parametrelerin,

belirlenmesi gerekmektedir.

I.9 Yasal ve İdari Yapı

— Görevli Kurum

— Yetki ve Sorumluluklar

— Yönetim Hiyerarşisi

II. Oluşturulacak Havza Koruma Planı Sonucunda Ortaya Çıkan Çevre Koruma Tedbirleri ve Ekonomik Analizleri

— Yayılı Kirlilik Kaynaklarının Önlenmesi ( İyi Tarım Uygulamaları, Mera Islahı, Erozyon Kontrolü)

— Noktasal Kaynakların Önlenmesi (Deşarj Standartları)

— Su kaynağının kalitesinin korunması ve/veya iyileştirilmesi için yapılacak olan en uygun Havza Koruma Planının ön fizibilitesi yapılacaktır. Bakanlığa Nihai olarak uygulanacak Havza Koruma Planı ve Havza Koruma Programı oluşturulacaktır.

III. Oluşturulan Havza Koruma Planının Uygulanması ve Özel Hükümler

Havzadaki mevcut su kalitesinin iyileştirilmesi amacıyla hazırlanan Havza Koruma Planında tanımlanan çevresel yatırımların tamamlanmasından sonra havzada uygulanacak olan Özel Hükümler ayrıca belirlenecektir.

TEBLİĞLER

YETER GELİRLİ TARIMSAL İŞLETME BÜYÜKLÜKLERİNİN TESPİTİNE DAİR TEBLİĞ

(Tebliğ No: 2003/20)

Resmi Gazete Tarihi: 30/06/2003

Resmi Gazete Sayısı: 25154

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1-

Bu Tebliğin amacı, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 659 uncu maddesinin son fıkrası gereğince hazırlanan Tarım İşletmelerinin Yeterli Tarımsal Varlığa Sahip Olup Olmadığının Tespitine Dair Yönetmelik çerçevesinde, yeter gelirli tarımsal işletme büyüklükleri ile bölünemez tarımsal parsel büyüklüklerinin tespitine yönelik usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

Madde 2-

Bu Tebliğ, tarımsal işletmelerin değerinde azalmaya sebep olan ve ekonomik bütünlüğünü bozacak nitelikte miras yoluyla paylaşımlarını önlemek için; yeter gelirli tarımsal işletme büyüklüğünün ve bölünebilirlik kriterlerinin, tarım arazisi parsel büyüklüklerinin ve niteliklerinin, yeter gelirli işletme büyüklüğünün tespitinde kullanılacak verim ve fiyatların belirlenmesi ile Bakanlığın Taşra Teşkilatında konuyla ilgili komisyonların kuruluş ve çalışma esaslarını kapsar.

Hukuki dayanak

Madde 3-

Bu Tebliğ 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 659 uncu maddesi uyarınca 26/01/2003 tarihli ve 25005 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Tarım İşletmelerinin Yeterli Tarımsal Varlığa Sahip Olup Olmadığının Tespitine Dair Yönetmeliğe dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4-

Bu Tebliğde yer alan terimlerin tanımları aşağıda belirtilmiştir.

Kanun: 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu,

Yönetmelik: 26/01/2003 tarihli ve 25005 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Tarım İşletmelerinin Yeterli Tarımsal Varlığa Sahip Olup Olmadığının Tespitine Dair Yönetmeliği,

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

İl ve İlçe Müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’na bağlı mahalli taşra teşkilatlarını,

Komisyon: Sürdürülebilir, ekonomik bütünlüğe ve yeterli tarımsal varlığa sahip işletme büyüklüğünü tespit etmek üzere İl ve İlçe Müdürlüklerince oluşturulacak komisyonu,

Tarımsal İşletme: Üretim faktörlerini kullanarak; bitkisel ve/veya hayvansal ve/veya su ürünleri ürünlerinin üretimi için tarımsal faaliyet yapan ve işletme içerisinde tarımsal ürünlerin üretimden sonra koruma ve/veya işlemesini yaparak; mamul veya yarı mamul hale getirmeye yönelik ekonomik faaliyette bulunan işletmeyi,

Yeter Gelirli Tarımsal İşletme: Bir tarım işletmesinde üretim faktörlerinin rasyonel kullanımına olanak vererek işletmenin gelişmesini temin eden, ailenin ekonomik ve sosyal gelişimini temin edecek geliri sağlayan, tarımsal yapının muhafazası ve tarımın sürekliliğini sağlayan, Türkiye’de Tarım Bölgelerine Göre Yeter Geliri Verecek Asgari İşletme Büyüklükleri (EK-2) ve İhtisaslaşmış Tarım İşletmeleri İçin Yeter Geliri Verecek Asgari Büyüklükler (EK-3) No.lu tablolarda büyüklükleri verilen en küçük işletme büyüklüğünü,

Tarım Arazisi: Toprak, topografya ve diğer ekolojik özellikleri bitkisel, hayvansal ve su ürünleri üretimi için uygun olan ve halihazır bu amaçla kullanılan veya imar, ıslah ve ihya edilerek bitkisel, hayvansal ve su ürünleri üretimi için uygun hale dönüştürülebilen arazileri,

Mutlak Tarım Arazisi: Bitkisel üretimde; toprağın fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerinin kombinasyonu yöre ortalamasında ürün alınabilmesi için sınırlayıcı olmayan, topoğrafik sınırlamaları yok veya çok az olan; ülkenin tarımsal üretiminde ülkesel, bölgesel veya yerel önemi nedeniyle tarımda kalması gereken, halihazır tarımsal üretimde kullanılan veya bu amaçla kullanıma elverişli olup diğer standartları yörelere göre Bakanlıkça belirlenen arazileri,

Özel Ürün Arazisi: Mutlak Tarım Arazileri dışında toprak ve topoğrafik sınırlamaları nedeniyle yöreye adapte olmuş, her türlü bitkisel üretim yapılamayan ve sadece sulu şartlarda özel bitkisel ürünlerin yetiştiriciliği ile su ürünleri yetiştiriciliğinin ve avcılığının yapılabildiği, ülkenin tarımsal üretiminde ülkesel, bölgesel veya yerel önemi nedeniyle tarımda kalması gereken ve diğer standartları yörelere göre Bakanlıkça belirlenen arazileri,

Dikili Tarım Arazisi: Mutlak ve Özel Ürün Arazileri dışında, üzerinde yöre ekolojisine uygun meyve, asma, fındık, fıstık, gül, çay ve benzeri çok yıllık ağaç, ağaççık ve çalı formundaki bitkilerin tarımı yapılan, ülkenin tarımsal üretiminde ülkesel, bölgesel veya yerel önemi nedeniyle tarımda kalması gereken ve diğer standartları Bakanlıkça belirlenen arazileri,

Marjinal Tarım Arazisi: Mutlak Tarım Arazileri, Özel Ürün Arazileri ve Dikili Tarım Arazileri dışında kalan, toprak ve topoğrafik sınırlamaları nedeniyle üzerinde sadece geleneksel toprak işlemeli tarımın yapıldığı, yerel önemi olan ve kullanım kararlarının yerel ihtiyaçlara göre belirlendiği ve diğer standartları yörelere göre Bakanlıkça belirlenen arazileri,

Sulu Tarım Arazisi: Yöreye adapte olmuş tarımı yapılan her türlü bitkinin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun; doğal veya yapay olarak yeterli miktarda karşılanabildiği arazileri,

Kuru Tarım Arazisi: Nicelik ve nitelik yönünden; su kaynağı, toprak ve topoğrafik özellikleri yeterli olmadığı için sulama imkanı bulunmayan, bitki su ihtiyacı yağışla karşılandığı için sadece bu şartlara uyum sağlayan bitkilerin tarımının yapıldığı arazileri,

Örtü Altı Tarımı: İklim ve diğer dış etkilerin olumsuzluklarını kaldırmak veya azaltmak üzere; cam, naylon ve benzeri malzeme kullanılarak oluşturulan örtüler altında ileri tarım teknikleri kullanılarak yapılan tarım şeklini,

Arazi: Toprak, iklim, topografya, hidroloji ve canlıların değişik oranlarda etkisi altında bulunan biyo-üretken yeryüzü parçasını,

Arazi Parseli: İfraz veya tevhit yapılarak sınırları memleket nirengisine göre belirlenip, vasfı, alanı, sınırları ve benzeri özellikleri kayıt altına alınmış arazileri,

Tarımsal Parsel: İşletmenin sahip olduğu; kadastrosu yapılmış, üzerinde tarımsal üretim yapılan her bir arazi parselini,

Bölünemez Tarımsal Parsel Büyüklüğü: Makineli tarımda toplam işlem zamanları ile alan kayıplarını optimum yapabilen, arazi nitelikleri, üretim deseni ve potansiyeline göre Bakanlık tarafından belirlenen en küçük parsel büyüklüğünü,

Arsa: Yerleşim alanları içinde veya dışında ilgili kuruluşlardan uygun görüş alınarak konut, sanayi, turizm ve benzeri amaçlarla yerleşim için imar planı yapılmış veya bu amaçla kullanılan planı bulunmayan kasaba, belde ve köy yoğun yerleşim alanları içinde kalan arazileri,

Bitki Varlığı ve Bitkisel Üretim: Bölgenin ekolojik şartlarına uygun olarak üretim amacıyla tesis edilen bitki plantasyonu ve bunlardan elde edilen bitkisel üretimi,

Hayvan Varlığı ve Hayvansal Üretim: Bir işletmedeki büyükbaş, küçükbaş, kanatlı ve küçük evcilleri ve bunlardan elde edilen hayvansal üretimi,

Su Ürünleri Varlığı ve Üretimi: Denizler, iç sular ve suni olarak yapılmış havuz, baraj, gölet, dalyan ve çiftlik gibi tesislerden elde edilebilen su ürünleri varlığını, bu yerlerde yapılan bitkisel ve hayvansal su ürünleri yetiştiriciliğini ve bunlardan elde edilen bitkisel ve hayvansal üretimi,

Tarımsal Makine Parkı: Bir işletmede bulunan alet, makine ve ekipmanları,

Bina Varlığı: İşletmede bulunan samanlık, silo, depo, sundurma, ahır, ağıl gibi işletme faaliyetlerinde kullanılan kapalı ve yarı açık yapıları,

Tarımsal Amaçlı Yapılar: Tarımsal üretim ve tarımsal ürünlerin üretildikten sonra ilk işletme ve değerlendirmesini yapmak amacı ile inşa edilen yapıları,

Tarımsal Faaliyetler: Bitkisel üretim, hayvansal üretim (büyük baş, küçükbaş, kanatlı, balıkçılık, arıcılık, ipek böcekçiliği) ve bu üretim sonucu elde edilen malların; işletme içerisinde ilk işleme, koruma ve değerlendirilmesi için yapılan faaliyeti,

Gayri Safi Üretim Değeri: Bir üretim döneminde tarımsal faaliyetlerin tümünden elde edilen toplam geliri,

Değişken Masraflar: Bir üretim döneminde üretim faaliyetlerinin hacmine bağlı olarak değişen masrafları,

Brüt Kar: Gayri Safi Üretim Değerinden, Değişken Masrafların çıkarılması ile elde edilen değeri,

İfade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Komisyon Oluşturulması ve Çalışma Esasları

Komisyon, kuruluşu ve çalışma esasları

Madde 5-

Ekonomik bütünlüğe ve yeterli tarımsal varlığa sahip tarımsal işletme büyüklüğünün tespiti için Bakanlığa bağlı il ve ilçe müdürlüklerince tarımsal faaliyet alanı dikkate alınarak, en az ikisi ziraat mühendisi olmak üzere üç asil ve üç yedek üyeden oluşan bir komisyon kurulur. Komisyon oluşturulması için ilçede yeterli ziraat mühendisi olmadığı takdirde il teşkilatından takviye edilir.

Komisyon, ilçede İlçe Müdürünün teklifi İl Müdürünün onayı ile ilde ilgili İl Müdür Yardımcısının teklifi, İl Müdürünün onayı ile 1 yıllık süre için oluşturulur ve her yıl yeniden belirlenir. Oluşturulan komisyon her yıl en geç Ağustos ayı sonuna kadar Sulh Hukuk Hakimliğine bildirilir.

Komisyon, bu Tebliğ doğrultusunda işletmenin tarımsal varlığını, büyüklüğünü, işletmenin varlığının bölünebilir olup olmadığını, işletme tarım arazilerinin niteliklerine göre parsel büyüklüğünü ve parsellerin bölünebilir olup olmadığını tespit eder. Komisyon yaptığı tespiti rapor haline getirir, İl veya İlçe Müdürlüğüne teslim eder, raporlar İl/İlçe Müdürlükleri tarafından Sulh Hukuk Hakimliğine gönderilir. Komisyon tarafından düzenlenen raporların bir nüshası İl/İlçe Müdürlüklerinde saklanır.

Madde 6-

Komisyon, paylaşıma konu işletmenin varlıklarını mahallinde incelemek ve gerekli kayıtları temin etmek suretiyle eksiksiz olarak tespit ederek, bu tespitte elde edilen sonuç ile Tebliğin 8 inci ve 9 uncu maddelerinde yer alan açıklamalar ile (EK-1), (EK-2), (EK-3), (EK-4) ve (EK-5)’de yer alan kriterler doğrultusunda değerlendirerek, işletmenin ve işletmeye ait tarım arazisi parsellerinin bölünebilir olup olmadığını belirler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Paylaşıma Konu İşletmenin Varlıklarının, İşletmenin Büyüklüğünün ve Tarım Arazilerinin Niteliklerinin Tespiti

İşletmenin varlıklarının tespiti

Madde 7-

Paylaşıma konu işletme ile ilgili olarak, Sulh Hukuk Hakimliğince ibraz edilecek dosyada yer alacak bilgi ve belgelere ilaveten; tarımsal işletmenin ve işletme arazilerinin niteliklerinin tespitinde yararlanılacak tarımsal varlığa ilişkin tapular, vergi kayıtları, çaplı tasarruf vesikaları gibi belgeler temin edilir.

Ayrıca, paylaşıma konu işletmenin tüm varlıklarının özellikleri, Mahkeme ile birlikte veya müstakil olarak mahallinde kontrol edilmek suretiyle tespit edilir.

a) İşletme varlıkları ile ilgili belgelerin incelenmesi

Paylaşıma konu işletme arazilerinin niteliğini, mülkiyetini ve boyutlarını gösteren tapu, çaplı tasarruf vesikası, vergi kayıtları gibi belgeler temin edilmek suretiyle incelenir.

İnceleme ile işletmeye ait tarımsal varlıkların tespiti, üzerlerinde herhangi bir takyidat, hak iddiası olup olmadığı, varsa bu kısıtlılığın işletmenin büyüklüğüne veya bölünebilirliğine engel oluşturup oluşturmayacağı tespit edilir.

b) İşletme varlıklarının mahallinde incelenmesi

İşletmenin sulu tarım arazisi, kuru tarım arazisi ve meyve bahçesi miktarları parsel bazında metre kare olarak alanları ile 9 uncu maddede belirtilen açıklama esas alınarak işletme arazilerinin nitelikleri tespit edilir.

Ahır (kapalı, yarı açık, açık), ağıl (kapalı, yarı açık, açık) ve kümes gibi hayvan barınaklarının her birinin kapasiteleri; krokileri çizilmek, net boyutları yazılmak ve teknik hijyenik açıdan hayvancılığa uygun olup olmadığına ilişkin görüş de belirtilmek suretiyle tespit edilir.

Samanlık, depo, silo, sundurma gibi işletmenin diğer bina varlıkları boyutları ve özellikleri belirtilmek suretiyle tespit edilir.

İşletmede bulunan tarımsal alet, makine ve ekipmanların cinsi, yaşı, modeli gibi ayırıcı özellikleri belirtilmek suretiyle tespit edilir.

Plastik ve/veya cam seraların boyutları belirtilmek suretiyle alanları tespit edilir.

Plastik ve/veya cam sera niteliğinde olmayan basit örtülü tesisler (plastik tüneller) bunların dışında tutulur.

Hayvan varlığı; hayvanların cinsi, ırkı ve mümkünse yaşları alınmak suretiyle tespit edilir.

Kapama meyve bahçesi; (yumuşak ve sert çekirdekli meyveler, bağ, zeytinlik, fındıklık, çay, muz gibi) cinsi, metre kare olarak yüzölçümü ve mümkünse ağaçların yaşları tespit edilir.

Su ürünleri varlığı; her bir ünitenin boyutları ölçülmek suretiyle yüzölçümü, ünitelerin kullanım amaçları, her bir ünitede bulunan su ürünleri varlıklarının cinsi, sayısı tespit edilir.

Su ürünleri işletmesiyle ilgili olarak varsa yardımcı ünitelerde (bina, depo, kayık ve diğer alet makine varlığı) cinsi, kullanım amacı, boyutları, modeli gibi ayırıcı özellikleri belirtilmek suretiyle tespit edilir.

Arıcılık işletmelerinde arılı ve boş kovan sayısı, ek sayısı (ballık) ile ekipman varlığı tespit edilir.

İşletmenin yukarıda sayılanlar dışında varsa tarımla ilgili diğer varlıkları da tespit edilir.

İşletmenin büyüklüğünün belirlenmesi

Madde 8-

Paylaşıma konu işletmenin varlıkları ile ilgili olarak mahallinde ve dosya üzerinde yapılan incelemeler sonucunda yapılan tespitler ile (EK-1), (EK-2), (EK-3), (EK-4) ve (EK-5)’de yer alan tablolardan ve Tebliğin 10 uncu maddesi hükümleri doğrultusunda gerekli hesaplamalar yapılarak işletmenin kuru arazi cinsinden büyüklüğü belirlenir.

Tarım arazileri parsellerinin kullanım potansiyeli ve niteliklerinin belirlenmesi

Madde 9-

Tarım arazilerinin nitelikleri arazide yapılacak pratik çalışmalar ve/veya detaylı analizlerle belirlenir. Tarım arazileri, kullanım potansiyeli ve niteliklerine göre aşağıda sayılan kriterler ile gerekirse (EK-5)’de Tarım Arazileri ve Niteliklerinin Belirlenmesiyle İlgili Açıklamalar dikkate alınarak; Mutlak Tarım Arazileri, Özel Ürün Arazileri, Dikili Tarım Arazileri, Marjinal Tarım Arazileri olmak üzere dört kategoriye ayrılarak değerlendirilir.

a) Mutlak tarım arazileri:

Bu arazilerin öncelikle arazide yapılan etütlerle tesirli toprak derinliği, arazinin genel eğimi ve üzerinde yetiştirilen bitkiler değerlendirilerek mutlak tarım arazisi olup olmadığına karar verilir.

Tesirli toprak derinliği en az 50 cm olan, yıllık ortalama 640 mm den daha az yağışı olan yerlerde en fazla %3 eğim, yıllık ortalama 640 mm den fazla yağışı olan yerlerde en fazla %8 eğimli olan ve yöreye adapte olmuş tarımı yapılan her tür bitkinin münavebeye girebildiği ve uzun yıllar klasik tarım metotları ile yöre ortalamasında ürün alınabilen araziler Mutlak Tarım Arazisi olarak belirlenir.

Ayrıca, bu şartları taşımayıp Mutlak Tarım Arazileri içerisinde tarımsal bütünlüğü olan lokal araziler de tarımsal bütünlüğün bozulmaması için Mutlak Tarım Arazisi olarak kabul edilir.

Özellikleri itibariyle Mutlak Tarım Arazisi olsa bile tarımsal bütünlüğü olmadığı için ekonomik olarak tarımsal üretim yapılamayan ve/veya tarım dışı kullanılan araziler içerisinde kalmış 1 hektardan küçük alanlar Mutlak Tarım Arazisi olarak kabul edilmez.

Arazide yapılan etütlerle yukarıda belirtilen arazi özellikleri tespit edildiğinde arazinin tarımsal nitelikleri hakkında yeterince kanaat oluşturulamıyor ve Mutlak Tarım Arazisi olup olmadığına karar verilemiyorsa; (EK-5)’de detayları açıklanan daha ileri bitkisel, hidrolojik, jeolojik, iklim ve topraklarla ilgili etüt ve analizleri istenir.

b) Özel ürün arazileri:

Bu araziler tarımsal üretim için Mutlak Tarım Arazilerinden daha fazla toprak ve topoğrafik sınırlamalara sahiptir. Yöreye adapte olmuş her tür bitkiye münavebede yer verilemez. Sadece arazide bulunan sınırlamalara uyum sağlayan ve/veya münavebeye alındığında arazi bozulmasına neden olmayan bitkilerin tarımı yapılabilir. Özel Ürün Arazilerinde sulu tarım yapılmadığı zaman ekonomik üretim yapılması çoğunlukla mümkün değildir.

Bu arazilerde drenaj yetersizliği, tuzluluk-alkalilik, fazla eğim, toprak erozyonu gibi çeşitli toprak ve topoğrafik sorunlara rastlanabilir. Bu sorunlar toprak ıslahı, şeritsel ekim, sulu seki gibi yoğun amenajman çalışmalarıyla giderilebileceği gibi bu şartlara dayanıklı bitkilerin tarımı da yapılabilir.

Su ürünleri yetiştiriciliği yapılan göl, gölet, havuz, dere ve akarsularda Özel Ürün Arazileri olarak kabul edilir.

c) Dikili tarım arazileri:

Yörenin ekolojisine uyum sağlamış çok yıllık ağaç, ağaççık ve çalı formunda dikilerek tarım yapılan bitkilerin yer aldığı araziler Dikili Tarım Arazisi olarak belirlenecektir. Dikili Tarım Arazilerinin özel ekolojik şartları nedeniyle özel amenajman istekleri olup koruma ve kullanma prensiplerine uyulması gereken alanlardır. Bu arazilerde kesilme veya sökülme ile bitki örtüsü yok edilmiş olsa bile çevre arazilerden yararlanılarak sürekli Dikili Tarım Arazisi olup olamayacağına karar verilir.

d) Marjinal tarım arazileri:

Bu arazilerin kullanım önceliklerini daha çok yerel ihtiyaçlar belirlediği için kullanım kararlarını yerel otoriteler verebilir. Ülkenin gıda, yem, lif ve tomruk üretiminde diğer arazilere göre daha az önemli olup daha çok yerel ihtiyaçların karşılanması amacıyla ve ekolojik zorunluluktan dolayı tarımsal faaliyetlere tahsis edilirler.

Arazi sınırlamaları fazla olduğu için yönetimi zor ve kontrolsüz kullanımlarda arazi bozulmaları oldukça hızlıdır. Bu araziler, (EK-5)’de verilen arazi özellikleri göz önünde tutularak yapılacak arazi etütleriyle yerinde tespit edilir.

Öncelikle etüdü yapan, arazi incelemeleri sonucu yukarıda sayılan verileri alarak arazi hakkında değerlendirme yapacaktır. Eğer etüdü yapan teknik eleman arazide yaptığı bu tespitlerle yeterli kanaat oluşturamıyor ve arazinin sınıfını belirleyemiyor ise iklim, toprak, hidroloji, jeoloji veya diğer arazi unsurları ile ilgili (EK-5)’de verilen arazi özelliklerinin tespitine dair detaylı analizleri ve bilgileri ilgili kişi veya kurumlardan isteyebilir.

Örtü Altı Tarımı veya Dikili Tarım Arazisi olarak ifraz edilen yerler sürekli bu amaçla kullanılmak zorundadır. Diğer tarımsal kullanımlara dönüştürülmesi halinde arazi tevhidi yapılarak Yönetmeliğe uygun parsel büyüklükleri oluşturulması zorunludur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Verilerin Değerlendirilmesi, İşletmenin ve Parsellerin Bölünebilirliğinin Tespiti

İşletme büyüklüğünün ve bölünebilirliğinin tespiti

Madde 10-

Paylaşıma konu işletmenin hangi tarım bölgesinde yer aldığı (EK-1)’deki Tarım Bölgelerine Göre İllerin Listesi isimli tablodan tespit edilir. (EK-2) ve (EK-3)’deki Tarım Bölgeleri İtibariyle Yeter Gelirli İşletme Büyüklüklerinin yer aldığı tabloda bulunan işletmenin tipine göre arazi varlığı ile paylaşıma konu işletmenin büyüklüğü kıyaslanarak yeter gelirli işletme olup olmadığı tespit edilir. Yapılan inceleme sonucunda işletmenin ihtisas işletmesi olduğu tespit edilirse; (EK-3)’deki tabloda verilen değerler göz önünde bulundurulur.

Tabloda belirtilen büyüklüğün en az iki katı büyüklüğe haiz işletmeler için birden fazla kişiye özgüleme yapılabilir kararı verilir.

Ancak, bölündüğünde işletme bütünlüğü bozulabilen ve işletme değerinde azalmaya neden olan mantarcılık, hayvancılık, örtü altı tarımı ve su ürünleri ile ilgili üretim yapan işletmeler bölünemezler. Bu durumdaki işletmeler sadece bir kişiye özgülenebilir. Bu türdeki ihtisas işletmeleri birden fazla üniteden oluşuyor ise (birden fazla ahır, ağıl, kümes, havuz, mantar üretim tesisi gibi) ve her ünite de belirlenen yeter geliri sağlıyorsa veya yeter geliri temin edecek büyüklüğe ve niteliğe sahip ise bu durumda işletme üniteler halinde birden fazla mirasçıya özgülenebilir. İşletmenin bölünebilirliğine her bir ünite için yeter gelir hesabı yapılarak karar verilir.

İşletme geliri hesabı; bölgesel düzeyde yaygın olarak yetiştiriciliği yapılan bitkisel ürünlerin sulu ve kuru arazi şartlarında geriye doğru en az üç yıllık verim ortalamaları, ürün ve girdi fiyatları (tarım kredi ve tarım satış kooperatifleri, ticaret borsaları, toptancı hal fiyatları ile Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından alımı yapılan ürün fiyatları ve serbest piyasada oluşan fiyatlar) esas alınarak faaliyetlerin brüt karları bulunmak ve bu brüt karların toplamı alınmak suretiyle yapılır.

Hesaplanan bu gelir, Yönetmelik hükümlerine göre Bakanlık tarafından her yıl Temmuz ayında yayımlanan yeter gelir değeri ile kıyaslanmak suretiyle işletmenin bölünebilir olup olmadığı tespit edilir. İşletmenin birden fazla üniteye ayrılması yeter gelirlilik ve ünitelerin üretim yapma yeteneklerini korumaları bakımından mümkün olması durumunda, her bir üniteden elde edilecek gelirin de yeter nitelikte olup olmadığı kontrol edilir. Her bir ünite yeter geliri temin edecek büyüklüğe ve niteliğe sahip ise bu durumda işletme üniteler halinde birden fazla mirasçıya özgülenebilir.

Tarımsal üretim işletmeleri için öncelikle değerlendirmeye tabi tutulacak işletmenin hangi tarım bölgesine girdiği belirlendikten sonra, mahalli incelemede ve resmi kayıtlarla tespit edilen işletmenin sulu, kuru arazi varlığı (EK-2) No.lu tabloda yer alan değerler karşılaştırılarak yeter gelirli işletme büyüklüğü belirlenir. İşletmenin arazi varlığı sadece sulu ise ilgili satırdaki baz sulu arazi miktarıyla işletmenin arazi varlığı karşılaştırılarak, işletmenin arazi varlığı sadece kuru ise ilgili satırdaki baz kuru arazi miktarıyla işletmenin arazi varlığı karşılaştırılarak, işletmenin hem sulu hem de kuru arazisi var ise ilgili satırdaki sulu arazinin kuru araziye dönüştürme katsayısı kullanılarak işletmenin arazi varlığı kuru arazi cinsinden tespit edilerek ve ilgili satırdaki baz kuru arazi miktarıyla karşılaştırılarak yeter gelirli işletme büyüklüğü belirlenir.

İşletmede hem bitkisel üretim hem de hayvansal üretim birlikte yapılıyorsa ve hayvansal üretimin miktarı ihmal edilebilir seviyenin üstünde ise (EK-4) No.lu tabloda yer alan hayvansal üretimi bitkisel üretime dönüştürme katsayıları kullanılarak hayvansal üretimden elde edilebilecek gelir, dekar cinsinden kuru araziye dönüştürülerek işletmenin arazi miktarına eklenmek suretiyle toplam arazi miktarı bulunacaktır. Bulunan bu arazi miktarı (EK-2) No.lu tablonun ilgili satırındaki baz kuru arazi miktarı ile karşılaştırılarak yeter gelirli işletme büyüklüğü belirlenir.

Tarım Bölgeleri itibariyle yeter gelirli işletme büyüklüğünü gösteren (EK-2) No.lu tabloda verilen arazi varlığına esas gelirin tespitinde işletmede yer alan ve ürünleri aile tüketiminde kullanılan hayvan varlığı dikkate alındığından paylaşıma konu işletmelerde 1 baş yerli inek, 5 başa kadar koyun-keçi, 50’den az kanatlı gibi hayvan varlığı bulunduğunda bunlarla ilgili bir hesaplama yapılmayacak, sadece arazi varlığı esas alınacaktır.

Aynı şekilde ihtisaslaşmış bir hayvancılık işletmesinde ticari olarak yararlanılamayacak ve aile tüketiminde kullanılan bahçe, bostan gibi bitkisel üretime esas arazide değerlendirme kapsamı dışında tutulacaktır.

Yeni tesis edilmiş ve meyveye yatmamış bahçeler arazinin niteliğine göre kuru veya sulu arazi olarak kabul edilecektir.

İnceleme sonucunda işletmenin Entegre nitelikte olduğunun tespit edilmesi halinde Medeni Kanun’un 667 nci maddesi gereğince işlem yapılacağından bu Tebliğ kapsamında değerlendirme yapılmayacaktır.

Arsa niteliğini kazanmış araziler, Yönetmeliğin 8 inci maddesi gereği tarımsal işletme büyüklüğü ve yeter gelir hesabında dikkate alınmayacaktır.

İşletme parsellerinin bölünebilirliğinin tespiti

Madde 11-

İşletmenin birden fazla kişiye özgülenebilir olması halinde, paylaşımda tarım arazisi parsellerinin niteliklerine göre bölünebilir olup olmadığı kontrol edilerek, parsellerin paylaşımı ile ilgili değerlendirme yapılacaktır.

Mutlak Tarım Arazilerinde ve Özel Ürün Arazilerinde on dekar, Dikili Tarım Arazilerinde beş dekar, Örtü Altı Tarımı yapılan arazilerde üç dekar, Marjinal Tarım Arazilerinde yirmi dekardır.Bu rakamların iki katından küçük parseller bölünmez. Büyük parseller bölündüğünde bu rakamlardan küçük parseller oluşturulamaz. Oluşturulan parselin en az bir kenarı kamuya ait bir yola gelecek ve arazi eğimi %3’ten fazla olan yerlerde parselin uzun kenarı eğime dik olacak şekilde bölünür.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Tespitin Raporlandırılması ve Mahkemeye Bildirilmesi

Tespitin raporlandırılması

Madde 12-

Paylaşıma konu tarım işletmesi hakkında yapılan inceleme neticesinde tespit edilen hususlar, Mahkemece istenen diğer bilgiler, işletme varlığı ile ilgili belgeler, varsa gelir analizi ile ilgili hesaplama dokümanları eklenerek, işletmenin büyüklüğü, işletmenin birden fazla mirasçıya özgülenip özgülenemeyeceği ve parsellerin özgülenmesinde ifraz ile ilgisi göz önünde bulundurulacak hususlara ilişkin kanaat belirtilerek, raporlandırılır ve komisyon üyelerinin her biri tarafından ayrı ayrı imzalanır.

Tespitin bildirilmesi

Madde 13-

Komisyonca bu Tebliğ hükümleri doğrultusunda mahkemenin istediği suretten bir fazla suret düzenlenerek imzalanan raporun bir sureti sıra numarası verilerek İl/İlçe Müdürlüğünde saklanır. Diğer suretleri İl/İlçe Müdürlüğü tarafından Sulh Hukuk Hakimliğine gönderilir.

ALTINCI BÖLÜM

Tespite İtiraz ve Denetim

İtiraz

Madde 14-

Paylaşıma konu tarım işletmesiyle ilgili olarak komisyonca düzenlenen rapora mirasçılar tarafından yapılacak itirazlar ilgili Sulh Hukuk Hakimliğine bildirilir.

İtirazla ilgili olarak Sulh Hukuk Hakimliği tarafından yeniden incelenme talep edilmesi halinde, paylaşıma konu tarım işletmesinin yeniden incelenmesi Bakanlık tarafından yapılır. Bu inceleme, Bakanlıkça bu konu için Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünde görevlendirilen Daire Başkanlığı tarafından gerçekleştirilir. İtiraz, konuyla ilgili olarak İl/İlçe Müdürlüğünde bulunan dosya üzerinden, gerektiğinde mahallinde inceleme yapılmak suretiyle kesin olarak karara bağlanır.

Denetim

Madde 15-

Komisyonun tespit çalışmalarına yönelik iş ve işlemleri Bakanlıkça denetlenir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Diğer Hususlar

Masrafların karşılanması ve ödemeler

Madde 16-

Bu konuda yapılacak çalışmalara binaen ortaya çıkacak masrafların karşılanması hususu Bakanlığımız tarafından bilahare gönderilecek talimatla belirlenecektir.

Geçici Madde-

2003 yılı Ağustos ayına kadar yeter gelir tutarı 5,064,352,600.- TL. (beş milyar altmış dört milyon üç yüz elli iki bin altı yüz Türk Lirası) olarak uygulanacaktır.

Yürürlük

Madde 17-

Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 18-

Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 30.05.2009 Resmi Gazete Sayısı: 27243

GÜMRÜK GENEL TEBLİĞİ

(HARİÇTE İŞLEME-GEÇİCİ İHRACAT)

(SERİ NO:1)

Amaç

MADDE 1 –(1) Bu Tebliğin amacı, geçici olarak ihracı yapılacak eşyaya uygulanacak gümrük işlemlerine ve uygulamaya açıklık getirmektir.

Dayanak

MADDE 2 –(1) (Değişik:RG-17/8/2012-28387)Bu Tebliğ, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanununun 135 ila 149 uncu maddeleri ve 168 ila 170 inci maddeleri 7/10/2009 tarihli ve 27369 sayılıResmî Gazete’de yayımlanan 29/9/2009 tarihli ve 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ekinde yer alan 4458 sayılı Gümrük Kanununun Bazı Maddelerinin Uygulanması Hakkında Karar ve 7/10/2009 tarihli ve 27369 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gümrük Yönetmeliğinin 395 ila 414 üncü ve 444 ila 453 üncü maddeleri hükümlerine istinaden hazırlanmıştır.

Tamir amaçlı hariçte işleme

MADDE 3 –(1) (Değişik:RG-17/8/2012-28387)Gümrük Kanununun 142, 143 ve 144 üncü maddeleri kapsamında, Türkiye Gümrük Bölgesi dışında tamir ettirilmek istenen eşyaya ilişkin hariçte işleme izni, ilgili gümrük idaresi tarafından verilir. Gümrük idaresi tarafından onaylanan beyanname hariçte işleme izni hükmündedir. Ayrıca izin belgesi düzenlenmez. Gümrük idaresince eşyanın ihracat rejimi hükümlerine göre işlemleri yapılarak beyannamenin 44 numaralı kutusuna; işleme faaliyetinin mahiyeti, eşyanın marka, seri numarası, model yılı gibi ayırt edici özellikleri ile özel işaretleri kaydedilmek suretiyle, eşyanın ayniyet tespiti Gümrük Yönetmeliğinin 398 inci maddesi çerçevesinde yapılır.

(2) (Değişik:RG-17/8/2012-28387) Tamir amaçlı hariçte işleme izninin verilebilmesi için, eşyanın tamir edilebilir durumda olduğunun gümrük idarelerince tespiti gerekir. Gümrük idaresince, eşyanın tamir edilebilir olduğunun tespit edilememesi halinde, söz konusu eşyanın bakım ve onarımı ile sorumlu yetkili servisinden alınacak teknik rapor veya sanayi odası veya ticaret ve sanayi odasından alınacak belgenin gümrük idaresine ibraz edilmesi gerekir. Ancak kamu kurum ve kuruluşları, belediyeler, sermayesinin tamamı devlete ait olan kamu iktisadi teşebbüsleri ile sivil havacılık ve savunma sanayi sektöründe üretim ve montaj gibi teknik alanda faaliyet gösteren kuruluşlara ait araç, gereç ve teçhizata ilişkin bu kuruluşların konuyla ilgili rapor düzenlemeye yetkili teknik personeli tarafından hazırlanan raporlar hariçte işleme izninin verilmesi için yeterlidir.

(3) (Değişik:RG-17/8/2012-28387) Gümrük Kanununun 142 nci maddesi uyarınca tamir amacıyla geçici ihraç edilen eşya tamiratının, garanti sözleşmesine veya kanuni bir yükümlülüğe dayanarak ya da bir imalat hatası nedeniyle, bedelsiz yapıldığının kanıtlanması halinde, ithalat vergilerinden tam muaf olarak serbest dolaşıma girer. Ancak söz konusu eşyanın serbest dolaşıma ilk girişi sırasında kusurlu olduğunun dikkate alınarak işlem yapılmış olması halinde, bu hüküm uygulanmaz. Bu kapsamdaki eşyaya gümrük vergilerinden tam muafiyetin uygulanabilmesi için, söz konusu eşyayı imal veya ihraç eden imalatçı veya ihracatçı firma tarafından düzenlenen garanti belgesi veya sözleşmenin veya imalat hatasını gösterir imalatçı firma yazısının, noterlikçe veya yurtdışı temsilciliğimizce onaylı tercümesi gümrük idaresine ibraz edilir.

(4) Eşyanın tamir amacıyla geçici ihraç edildiği ve tamiratın bedel karşılığında yapıldığı hallerde, eşyanın gümrük kıymeti olarak tamir masraflarına eşit bir tutar esas alınmakla birlikte, ödenen navlun, sigorta ve yurt dışında tamir sırasında ödenen diğer masraflar da dikkate alınır.

(5) (Değişik:RG-17/8/2012-28387) Tamir için gönderilen eşyanın tamirinin mümkün olmaması nedeniyle tamir için gönderilen eşya ile aynıteknik özelliklere sahip yeni bir eşyanın gönderilmesi durumunda, bahse konu eşya için garanti kapsamında olsun olmasın serbest dolaşıma giriş rejimi hükümleri uygulanır. Ancak 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Kararın 118 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca, Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest dolaşıma girmiş bulunan eşyanın teslimi esnasında veya kullanımı sonrasında ortaya çıkan kusurların giderilmesi ya da ithaline esas teşkil eden sözleşme hükümlerinin yerine getirilmesi amacıyla hariçte işleme rejimi kapsamında eşyanın bedelsiz olarak yabancı ülkedeki satıcısına geri gönderilmesi durumunda, satıcı tarafından, eşyanın kusurlarının giderilememesi ya da tamir edilmesinin ekonomik olmaması nedeniyle eşyanın yabancı ülkedeki satıcısında kalması durumunda gümrük vergileri geri verilir veya kaldırılır.

Standart değişim sistemine dayalı hariçte işleme

MADDE 4 – (1) 4458 sayılı Gümrük Kanununun 144 ila 148 inci maddeleri kapsamında Türkiye Gümrük Bölgesi dışında tamir edilmek istenen eşyanın yerine, tamir işlemi tamamlanarak gümrük bölgesine geri getirilinceye kadar geçen süre içerisinde kullanılmak üzere, serbest dolaşımda olmayan eşyanın geçici olarak ithal edilerek kullanılmasına ilişkin hariçte işleme izni gümrük müdürlükleri tarafından verilir. Bu durumda geçici ihracat eşyası ile ikame eşyanın gümrük işlemleri aynı gümrük müdürlüğü tarafından yapılır.

(2) Standart değişim sistemi kapsamında tamir amacıyla geçici ihraç edilecek eşyanın, önceden ihraç edilmesinin üretimi durduracak, ekonomik kayba neden olacak ve sistemin işleyişini bozacak nitelikte olduğunun bir dilekçe ile gümrük müdürlüğüne bildirilmesi ve ithalat vergileri tutarını karşılayan teminat verilmesi halinde ikame eşyanın önceden ithaline izin verilir.

(3) (Değişik:RG-17/8/2012-28387) Standart değişim sistemi kapsamında tamirata konu geçici ihraç eşyası yerine geçici ithali yapılan ikame ürünün, geçici ithalat rejimi altında kalabileceği süre, 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Kararın 36 ncı maddesi hükmüne tabidir.

Sinema-televizyon filmleri ve ses bantları

MADDE 5 –(1) Stüdyo banyo işlemleri veya post-prodüksiyon gibi işlemler için geçici olarak Türkiye Gümrük Bölgesi dışına ihraç edilecek sinema-televizyon filmleri ile ses bantlarının hariçte işleme rejimi kapsamında geçici ihracına ilişkin başvurular doğrudan gümrük müdürlüklerine yapılır.

(2) Gümrük müdürlüğü tarafından onaylanan beyanname hariçte işleme izni hükmündedir. Ayrıca izin belgesi düzenlenmez.

(3) Sinema-televizyon filmleri ve ses bantlarının ithalat vergileri, gümrük kıymeti olarak beyan edilen işçilik veya işleme masraflarına eşit bir tutar dikkate alınarak, geri getirilen eşyaya ilişkin gümrük beyannamesinin tescil edildiği tarihte geçerli olan vergi oranı ve diğer vergilendirme unsurlarına istinaden belirlenir.

Türkiye Gümrük Bölgesinden geçici olarak çıkarılacak taşıtlara uygulanacak işlemler

MADDE 6 – (1) Geçici olarak Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarılan taşıtların, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 168 inci maddesinde belirtilen 3 yıllık kanuni süre içerisinde, yurtdışında ağır hasar görmesi, getirildiği ya da geçtiği ülkelerin adli makamlarınca el konulması,arızalanması, sürücünün tutuklanması veya hastalanması ya da doğal afet, getirildiği veya geçtiği ülkedeki iç karışıklık gibi beklenmeyen haller veya mücbir sebeplerle Türkiye’ye geri getirilememesi halinde, ilgilinin yazılı talebi üzerine ilgili gümrük müdürlüğünce süre uzatımı yapılır.

(2) Süre uzatımına ilişkin dilekçeye;

a) Kazaya uğramış ise kaza sonucu düzenlenmiş polis veya sigorta raporlarının,

b) Sürücünün tutuklanması veya araca adli mercilerce el konulması durumunda, adli merci kararlarının,

c) Aracın arızalanması halinde, tamir amacıyla bakıma alındığına ilişkin belgelerin,

ç) Sürücünün hastalanması halinde, hastane raporlarının,

d) Yurtdışına öğrenim görmek amacıyla giden öğrencilerin, öğrenim gördüklerine ilişkin ilgili öğrenim kurumundan alınacak belgenin,

e) Diğer hallerde ise mücbir sebep veya beklenmeyen hale ilişkin belgelerin,

Noter veya yurtdışı temsilciliklerimiz tarafından onaylı Türkçe tercümesinin eklenmesi gerekir.

(3) İbraz edilen belgelerin gümrük müdürlüğünce uygun bulunması halinde, müracaatın kanuni süre içinde yapılıp yapılmadığına ve mücbir sebep belgesinin tarihine bakılmaksızın yeteri kadar ek süre verilir.

(4) Ayrıca, yurtdışındaki adresi açık olarak belirtilen ve ekinde mücbir sebep belgesi bulunan dilekçenin herhangi bir haberleşme aracı ile ilgili gümrük müdürlüğüne iletilmesi halinde, bu dilekçeye istinaden de süre uzatımı yapılır.

(5) Yurtdışındaki milli veya milletlerarası kadrolara atanan devlet memurlarının yurtdışına götürdükleri taşıtları, kanuni süresinden sonra geri getirmeleri halinde, görev sürelerinin üç yıldan fazla olduğuna veya uzatıldığına ilişkin Dışişleri Bakanlığı veya bağlı olduğu kurumdan alınacak belgenin ibraz edilmesi halinde, ilgili gümrük müdürlüğünce gerekli süre değişimi yapılarak, taşıtın Türkiye’ye girmesine izin verilir.

(6) (Değişik:RG-17/8/2012-28387) Türkiye Gümrük Bölgesinden geçici olarak çıkarılan taşıtın yurtdışında çalınması, yanması, kaza neticesinde ağır hasar görmesi gibi nedenlerle yurda geri getirilmesine imkân bulunmayan hallerde, durumu belgeleyen resmi rapor ya da belgenin noter veya yurtdışı temsilciliğimizce onaylı Türkçe tercümesinin müracaat dilekçesi ile birlikte geçici çıkış işlemlerinin yapıldığı gümrük idaresine ibrazı halinde; gümrük idaresince, aracın trafik kayıtlarının silinmesi bakımından trafik tescil şube müdürlüğüne, motorlu taşıtlar vergisi ile ilgili işlemlerin sonuçlandırılması için de ilgili vergi dairesi idaresine bir yazı ile bilgi verilir.

(7) Çifte pasaporta sahip vatandaşlarımızın Türk plakalı araçlarının yurt dışına geçici çıkış işlemlerinde, pasaport polisi ve gümrük idaresindeki çıkış kayıtlarındaki farklılığın ortadan kaldırılması ve aracın tekrar Türkiye’ye girişinin yapılıp yapmadığının takibini teminen aracın çıkış işlemleri hangi pasaportta kayıtlı bilgiler üzerinden yapılıyor ise şahsın çıkış işlemlerinin de o pasaporta kayıtlı bilgiler üzerinden yapılması gerekmektedir.

Geçici olarak çıkarılacak ticari nitelikte olmayan eşya

MADDE 7 –(1) Geçici olarak Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarılan ticari nitelikte olmayan eşyanın üç yıl içerisinde değiştirilmeksizin geri getirilmesi esastır. Ancak, doğal afet, getirildiği ya da geçiş ülkelerindeki iç karışıklık, abluka veya savaş hali, resmi makamlarınca getirilen yasaklar veya eşyanın alıkonulması gibi beklenmeyen haller veya mücbir sebeplerin varlığı halinde bu süre, ilgilinin yazılı talebi üzerine ilgili gümrük müdürlüğünce uzatılabilir.

(2) Süre uzatımına ilişkin dilekçeye, beklenmeyen hal veya mücbir sebeplerin varlığını tevsik eden noter veya yurtdışı temsilciliklerimiz tarafından onaylı Türkçe tercümesinin eklenmesi gerekir.İbraz edilen belgelerin ilgili gümrük müdürlüğünce uygun bulunması halinde, müracaatın kanuni süre içinde yapılıp yapılmadığına ve mücbir sebep belgesinin tarihine bakılmaksızın yeteri kadar ek süre verilir.

(3) Geri getirilmek üzere Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarılan ev eşyası süre kısıtlamasına tabi değildir. Bu eşyanın giriş işlemleri 4458 sayılı Gümrük Kanununun 167 nci maddenin 5/f bendi çerçevesinde sonuçlandırılır.

Yurtdışı müteahhitlik hizmetleri kapsamında geçici ihracı yapılacak ticari eşya

MADDE 8 – (1) Yurtdışı müteahhitlik hizmetleri kapsamında, yurtdışında inşaat, tesisat, montaj, mühendislik, proje, müşavirlik, işletme, bakım ve onarım gibi teknik hizmet amacı ile Türkiye Gümrük Bölgesinden geçici olarak ihraç edilecek eşyaya ilişkin işlemler (Değişik ibare:RG-17/8/2012-28387) Ekonomi Bakanlığınca4/4/2008 tarihli ve 26837 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2008/1 sayılı Yurtdışı Müteahhitlik ve Teknik Müşavirlik Hizmetleri Kapsamında Yapılacak İhracat ve İthalata İlişkin Tebliğ çerçevesinde yürütülür. Bu kapsamda geçici ihracı yapılacak eşya için gümrük beyannamesi düzenlenerek, gümrük işlemlerinin yapılması için gümrük müdürlüğüne beyanda bulunulur.

(2) Yurtdışı müteahhitlik hizmetleri kapsamında geçici olarak Türkiye Gümrük Bölgesi dışına ihraç edilen eşyanın, (Değişik ibare:RG-17/8/2012-28387) Ekonomi Bakanlığınca verilen süre içerisinde geri getirilmesi esastır. Söz konusu eşyanın yurt dışında kalma süresi, Gümrük Kanununun 168 inci maddesinde belirtilen 3 yıllık süreyi aşamaz. Ancak bu süre (Değişik ibare:RG-17/8/2012-28387) Ekonomi Bakanlığınca uzatılabilir. Anılan Müsteşarlıkça verilecek süre uzatım yazısı, süre bitiminden önce başvurulmak kaydıyla, ilgili gümrük müdürlüğünce ek süre belgesi olarak değerlendirilir.

Ticari kiralama kapsamında geçici ihracı yapılacak eşya

MADDE 9 – (1)Ticari kiralama yoluyla yapılacak ihracat talepleri, kiracı firma veya kuruluşla yapılan sözleşmenin aslı veya noter tasdikli örneği ile sözleşmenin yeminli tercümanca yapılmış olan Türkçe tercümesi; kiraya verilen eşyanın motorlu kara nakil vasıtası olması durumunda ise ayrıca bahse konu aracın motorlu araç tescil belgesinin bir örneği ile birlikte, çıkış işlemlerinin yapılacağı gümrük müdürlüğüne yapılır. Gümrük müdürlüğü tarafından onaylanan beyanname izin hükmündedir.

(2) Ticari kiralama konusu eşyanın mülkiyetinin kiraya verene ait olmaması durumunda, eşyanın mülkiyetinin başkasına ait olduğuna ilişkin noterde tanzim ettirilmiş muvafakatname ibraz edilir.

(3) Ticari kiralama konusu eşyanın, finansal kiralama yoluyla elde edilmiş olması durumunda, söz konusu eşyanın finansal kiralama yoluyla elde edildiğine ilişkin kiralayan ile kiraya veren arasında yapılan sözleşme ve kiralayan kişi tarafından noterden tanzim ettirilmiş muvafakatname ibraz edilir.

(4) Ticari kiralama yoluyla yapılacak ihracatta süre, Gümrük Kanununun 168 inci maddesinde belirtilen 3 yıllık süreyi aşamaz. Ancak bu süre, bitiminden önce başvurulmak kaydıyla, ilgili gümrük müdürlüğünce ticari kiralama sözleşmesinde belirlenen süre kadar uzatılabilir.

Finansal kiralama kapsamında geçici ihracı yapılacak eşya

MADDE 10 – (1) Finansal kiralama yoluyla yapılacak ihracat talepleri, kiracı firma veya kuruluşla yapılan sözleşmenin aslı veya noter tasdikli örneği ile sözleşmenin yeminli tercümanca yapılmış olan Türkçe tercümesi ile birlikte çıkış işlemlerinin yapılacağı gümrük müdürlüğüne yapılır. Gümrük müdürlüğü tarafından onaylanan beyanname izin hükmündedir.

(2) Finansal kiralama yoluyla yapılacak ihracatta süre, Gümrük Kanununun 168 inci maddesinde belirtilen 3 yıllık süreyi aşamaz. Ancak bu süre, bitiminden önce başvurulmak kaydıyla, ilgili gümrük müdürlüğünce finansal kiralama sözleşmesinde belirlenen süre kadar uzatılır.

Sergi ve fuar eşyası

MADDE 11 –(1) Yurtdışında düzenlenen sergi ve fuarlarda gösterilmek üzere Türkiye Gümrük Bölgesinden geçici olarak çıkarılacak eşya gümrük müdürlüğüne gümrük beyannamesi ile beyan edilerek, gümrük işlemleri tamamlanır.

(2) Sergi ve fuarlarda sergilenmek üzere geçici çıkışıyapılacak eşyanın ayırt edici özellikleri, özel işaretleri ile eşyanın sergileneceği fuar veya serginin adı beyannameye kaydedilir. Bu eşyaya ilişkin kesin satış faturası aranmayarak proforma fatura veya sevk irsaliyesinin beyannameye eklenmesi sağlanır.

Diğer çıkış işlemleri

MADDE 12 –(1) Bu Tebliğde düzenlenenlerin dışındaki Türkiye Gümrük Bölgesi dışına geçici olarak çıkarılacak eşya, gümrük müdürlüğüne gümrük beyannamesi ile beyan edilir ve eşyanın marka, seri numarası, model yılı gibi ayırt edici özellikleri ile özel işaretleri beyannameye kaydedilerek çıkış işlemi gerçekleştirilir.

INF-2 Bilgi Formu

MADDE 13 –(1) 2006/10895 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca üçgen trafik çerçevesinde INF-2 bilgi formu ile yapılan gümrük işlemlerinde, (Değişik ibare:RG-17/8/2012-28387) Ekonomi Bakanlığınca verilen hariçte işleme izin belgesi mutlaka aranır ve söz konusu belge tarih ve sayısı INF-2 bilgi formunun 6 numaralı kutusuna kaydedilir.

Tütün ve tütün mamullerinin hariçte işleme izin belgesi kapsamında geçici ihracı

MADDE 14 – (1) Türkiye Gümrük Bölgesi dışında işlem görmek üzere hariçte işleme izin belgesi ile geçici olarak ihraç edilen, işlenmiş veya işlenmemiş yaprak tütünler ile bunlara ait kırık, damar, toz ve döküntülerin geçici ihracatları aşamasında, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunca düzenlenen izin belgesi aranır.

Radyoaktif maddeler ve bunların kullanıldığı cihazların geçici ihracı ve yeniden ithali

MADDE 15 – (1) Radyoaktif Maddeler ve Bunların Kullanıldığı Cihazların İthaline İlişkin Tebliğ kapsamı eşyanın, Türkiye Atom Enerjisi Kurumundan kullanma ve bulundurma lisansı almış kuruluşların ithalat işlemleri daha önce tamamlanmış ve lisans verilmiş cihazlarının, yurt dışında gösterdikleri faaliyetlerinde kullanılmak üzere geçici ihracı ve yeniden ithalinde, anılan Kurumdan alınan “Lisanslı Cihazlar İçin Gümrük Giriş-Çıkış İzni” formu aranır. Söz konusu eşyanın yeniden ithalinde, geçici ihracı sırasında ibraz edilen form geçerlidir.

Ticari miktar ve mahiyet arz etmeyen eşya

MADDE 16 –(1) Türkiye Gümrük Bölgesinden geçici olarak ihraç edilen ve gümrük mevzuatı hükümleri uyarınca ticari miktar ve mahiyet arz etmeyen eşyanın, Gümrük Kanununun 168 inci maddesinde belirtilen süreleri aşarak geri gelmesi halinde; söz konusu eşyanın, eski, kullanılmış, yenileştirilmiş, kusurlu (defolu) ve yatık, zamanla dayanıklılığını yitirmiş olması nedeniyle İthalat Rejimi Kararının 2 ve 7 nci maddeleri çerçevesinde (Değişik ibare:RG-17/8/2012-28387)Ekonomi Bakanlığından başkaca bir izin alınmadan serbest dolaşıma girişi yapılır.

(2) Ayrıca, söz konusu eşyanın,İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Kanun hükümleri de dikkate alınarak sadece; İthalatta Korunma Önlemleri Hakkında Mevzuat, İthalatta Kota ve Tarife Kontenjanı İdaresi Hakkında Mevzuat, İthalatta Gözetim Uygulanması Hakkında Mevzuat, Belirli Tekstil Ürünleri İthalatında Gözetim ve Korunma Önlemleri Hakkında Mevzuat, İkili Anlaşmalar ve Protokoller veya Diğer Düzenlemeler Kapsamı Dışında, Belirli Ülkeler Menşeli Tekstil Ürünleri İthalatında Gözetim ve Korunma Önlemleri Hakkında Mevzuat, Türkiye’nin Ticari Haklarının Korunması Hakkında Mevzuat ve Çin Halk Cumhuriyeti Menşeli Malların İthalatında Korunma Önlemleri Hakkında Mevzuat çerçevesinde izne tabi olmadan serbest dolaşıma girişi yapılır.

Süre uzatımı

MADDE 17 – (1) Bu Tebliğde süre uzatımı düzenlenmeyen geçici ihracat işlemlerinde süre, Gümrük Kanununun 168 inci maddesinde belirtilen 3 yıllık süreyi aşamaz. Ancak bu sürenin bitiminden önce başvurulmak kaydıyla, ilgili gümrük müdürlüğünce yeteri kadar ek süre verilir. Bunun için mücbir sebep veya beklenmeyen hali gösterir belgenin noter veya yurtdışı temsilciliğimizden onaylı Türkçe tercümesinin de dilekçeye eklenmesi gerekir.

(2) Türkiye Gümrük Bölgesi dışına geçici ihracı veya çıkışı yapılmış eşyanın, başka bir kamu kurumunun kendi görev alanı itibarı ile bilgisi ve izni çerçevesinde, Türkiye Gümrük Bölgesi dışında kalması için yapılan işlemler süre uzatımı olarak değerlendirilir.

(3) (Ek:RG-17/8/2012-28387) Geçici ihracı yapılan eşyanın ekonomik gereklilik nedeniyle üç yıllık sürenin üzerinde Türkiye Gümrük Bölgesi dışında kalmasının talep edilmesi halinde, ekonomik nedenlerin belgelendirilmesi ve verilen süre içerisinde başvurulması durumunda, ilgili gümrük idaresince yeteri kadar ek süre verilir.

Taahhütname

MADDE 18 – (Mülga:RG-17/8/2012-28387)

Yetki

MADDE 19 –(1) (Değişik:RG-17/8/2012-28387)Ekonomik gereklilikler ve dış ticaret politikaları dikkate alınarak bu Tebliğde öngörülmeyen durumları inceleyerek sonuçlandırmaya Gümrük ve Ticaret Bakanlığı (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 20 –(1) 12/10/2001 tarihli ve 24551 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 2 Seri No’lu, 3/11/2004 tarihli ve 25632 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 3 Seri No’lu ve 11/3/2009 tarihli ve 27166 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 4 Seri No’lu Gümrük Genel Tebliğleri (Geçici Çıkış-Geri Gelen Eşya) yürürlükten kaldırılmıştır.

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Diğer kurumlarca verilen izine istinaden ticari kiralama kapsamında geçici ihracı yapılan eşyaya ilişkin süre uzatımı; Gümrük Kanunun 168 inci maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen üç yıllık süre ile varsa verilen ek süreler bitiminden sonra talep edilmesi halinde izin verilen kurumca, söz konusu sürelerin bitiminden önce talep edilmesi halinde ilgili gümrük müdürlüğünce sonuçlandırılır.

Yürürlük

MADDE 21 –(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 22 –(1) (Değişik:RG-17/8/2012-28387)Bu Tebliğ hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.

EK-1

(Mülga:RG-17/8/2012-28387)

30 Mayıs 2008 CUMA       Resmî Gazete     Sayı : 26891

TEBLİĞ

Dış Ticaret Müsteşarlığından:

TS 797 TAZE FASULYE, TS 1205 TAZE BİBER VE TS 1802 MUZ STANDARDININ TADİLİNE İLİŞKİN DIŞ TİCARETTE STANDARDİZASYON TEBLİĞİ

TEBLİĞ  NO: (2008/41)

MADDE 1 –

29/6/2006 tarih ve 26213 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak zorunlu uygulamaya konulan TS 797 Taze Fasulye Standardı,  Türk Standartları Enstitüsü tarafından tadil edilmiş olup, tadil metni aşağıda yer almaktadır.

“Madde 6.2

Metnin ilk cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

Ambalâjlar taşıma sırasında fasulyelerin korunmasını sağlayacak, insan sağlığına zarar vermeyecek şekilde ahşap, mukavva, plâstik vb. malzemelerden yapılmış olmalıdır.”

MADDE 2 –

4/6/2007 tarih ve 26542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak zorunlu uygulamaya konulan TS 1205 Taze Biber Standardı,  Türk Standartları Enstitüsü tarafından tadil edilmiş olup, tadil metni aşağıda yer almaktadır.

“Madde 4.2.4

Metindeki son cümle aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

Boylara ayrılmış biberlerde aynı ambalâj içerisindeki biberlerin çapları arasındaki fark 20 mm’yi geçemez.”

MADDE 3 –

31/12/2007 tarih ve 26743 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak zorunlu uygulamaya konulan TS 1802 Muz Standardı,  Türk Standartları Enstitüsü tarafından tadil edilmiş olup, tadil metni aşağıda yer almaktadır.

“Madde 4.1.1 Gruplar

“Kahverengi benekli muz” aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

– Kahverengi benekli sarı muz

Madde 4.2.2.1 Koyu Yeşil Muz

Metin aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

şeker oranı % 0,1 – % 2,0, ……………………………….

Madde 4.2.3.1 Gross Michel

Metin aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

Bunlar, en uzun meyve boyuna sahip, dayanıklı, ülkemizde azman olarak da adlandırılan muz çeşididir.

Madde 6.2 Ambalajlama

5. paragraf aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

……………….

Hevenk ve tarak şeklinde ambalajlanan muzların kesilen sap bölgeleri, fazla su kaybını önlemek amacı ile, lateks uygulaması ile kaplanabilir veya kağıtla sıkıca sarılmalıdır. Bunlar delikli polietilen torbalara konulduktan sonra da ambalajlara yerleştirilebilir.

……………………………

Madde 6.4 Muhafaza ve Taşıma

1. paragraf aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

– Muz + 3 0C ila + 14 0C sıcaklıkta, % 80 ila % 90 bağıl nemde 30 güne kadar muhafaza edilebilir (En uygun nem oranı % 85’tir).

………………….

Aşağıdaki cümle (8. paragraf) metinden çıkarılmıştır:

“Muzlar, gerek işleme yerlerinde gerekse saklama ve taşıma yerlerinde veya taşıma sırasında + 12 °C’dan aşağı sıcaklıkta bulundurulmamalıdır.”

Ek A, Çizelge 3

Çizelgedeki  “Yeşil uçlu sarı muzda nişasta oranı, kütlece, %: 2,5 – 10,5″ olarak değiştirilmiştir.”

MADDE 4 –

Bu Tebliğ yayımı tarihinden onbeş gün sonra yürürlüğe girer.

MADDE 5 –

Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın bağlı olduğu Bakan yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 03.07.2012 Resmi Gazete Sayısı: 28342

ÇİĞ SÜTÜN DEĞERLENDİRİLMESİNE YÖNELİK DESTEKLEME UYGULAMA ESASLARI TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2012/52)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ; belirli dönemlerde çiğ sütün değerlendirilmesi, ülkemiz süt üretiminin geliştirilmesi, kayıt altına alınması ve çiğ süt fiyatlarında istikrarın oluşturulması amacıyla Dahilde İşleme Rejimi kapsamında ihracat yapan imalatçı, imalatçı-ihracatçı firmaların ihtiyaç duydukları süt tozunun yurt içinde üretilmesi ve temin edilmesine yönelik süt tozu üretiminin desteklenmesi ile ilgili usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ,18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 19 uncu maddesi ile 16/4/2012 tarihli ve 2012/3106 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan 2012 Yılında Yapılacak Tarımsal Desteklemelere İlişkin Karara dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Çiğ süt: İnek, keçi, koyun veya mandanın sağılmasıyla elde edilen, 40 ^oC’nin üzerine ısıtılmamış veya eşdeğer etkiye sahip herhangi işlem görmemiş kolostrum dışındaki meme bezi salgısını,

c) Çiğ süt referans birim fiyatı:Bakanlık tarafından aylık olarak belirlenecek olan fatura/müstahsil makbuzlarında ibraz edilerek süt tozu üretiminde kullanılacak soğutulmuş çiğ süt fiyatını,

ç) Dahilde işleme izin belgesi: 20/12/2006 tarihli ve 26382 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Dahilde İşleme Rejimi Tebliğine göre, ihraç amacıyla gümrük muafiyetli ithalata veya yurt içi alımlara imkan sağlayan Ekonomi Bakanlığınca düzenlenen belgeyi,

d) Genel Müdürlük: Hayvancılık Genel Müdürlüğünü,

e) İhracatçı birlik: İhracatçıları örgütlendirmek suretiyle ihracatı artırmak ve dış ticaretin ülke menfaatine uygun olarak gelişmesini sağlamak üzere, özel bütçeye sahip ve tüzel kişiliği haiz olarak kurulan ihracatçı birliğini,

f) İl/ilçe müdürlüğü: İl gıda tarım ve hayvancılık müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerini,

g) İmalatçı: Dahilde İşleme Rejimi kapsamında kendi imalatında süt tozu kullanan ve/veya sadece süt tozu üreten sanayicileri,

ğ) İmalatçı-ihracatçı: İşlem görmüş ürünün tamamını veya bir kısmını üreten ve bu ürünün ihracatını kendisi ve/veya aracı ihracatçı vasıtasıyla gerçekleştiren dahilde işleme izin belgesi/dahilde işleme izni sahibi firmayı,

h) Komisyon: Bakanlıktan bir, ihracatçı birliklerinden bir, Ekonomi Bakanlığından bir, Konseyden iki üyenin katılımı ile oluşan komisyonu,

ı) Konsey: 23/9/2008 tarihli ve 27006 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulusal Süt Konseyi Kuruluş ve Çalışma Esasları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre kurulmuş olan Ulusal Süt Konseyini,

i) Kota: Desteklemeye esas olacak bir takvim yılı içinde veya muayyen bir dönem itibariyle süt tozu üretilmesine izin verilen toplam süt tozu miktarını,

j) Kota dönemi: Bakanlıkça süt üretim arz akışına göre belirlenecek olan dönemleri,

k) Süt tozu: 12/4/2005 tarihli ve 25784 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Süt tozu Tebliğine uygun yağlı-yağsız süt tozunu,

l) Süt tozu üreten/ürettiren sanayici: Bakanlıktan 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmeliğe uygun, Konseye üye olan ve halen bu faaliyetlerini yürüten işletmelere sahip olan gerçek ve tüzel kişileri,

m) Üretici örgütü: Merkez birliği düzeyinde örgütlenmiş, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa göre kurulmuş ıslah amaçlı birliği, 29/6/2004 tarihli ve 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanununa göre kurulmuş üretici birliğini, Bakanlıkça kuruluşuna izin verilen 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulmuş hayvancılık faaliyeti yürüten tarımsal amaçlı kooperatiflerin merkez birliklerine ortak olan üst birlik ortağı kooperatifi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Çiğ Sütün Değerlendirilmesine Yönelik Destekleme Uygulama Esasları

Süt tozunun yurt içinde ürettirilmesi ve temin edilmesi

MADDE 4 – (1) Dahilde işleme izin belgesi kapsamında ihracı taahhüt edilen işlem görmüş ürünün elde edilmesinde hammadde olarak kullanılan yağlı-yağsız süt tozunun yurt içinden temin edilmesi esastır.

(2) Belge kapsamında süt tozu alımı Bakanlıkça süt tozu üretim kotası tahsis edilen süt tozu üreten sanayici, imalatçı, imalatçı-ihracatçılardan temin edilir.

(3) Önceden ihracatın gerçekleştiğinin belgelenmesi kaydıyla, belge kapsamında süt tozu üretim kotası olanlardan yurt içi alımın yapılmasına imkân bulunmaması halinde, ilgili İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliğinin uygun görüşü ve Konseyce “Yurt İçinde Temin Edilememiştir” kaşesi olması kaydıyla ithalat yapılmasına izin verilebilir.

Desteklemeden yararlanacaklar

MADDE 5 – (1) Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmeliğe uygun ve Konseye üye olan süt tozu/üreten/ürettiren işletmeciye; Dahilde İşleme Rejimi kapsamında faaliyet gösteren ve standartlara uygun olarak ürettiği/ürettirdiği yağlı-yağsız süt tozunu kendi işletmesinde kullanmak veya imalatçı-ihracatçılara belgelendirerek satmak şartıyla ton başına ödeme yapılır.

Müracaat yeri ve zamanı

MADDE 6 – (1) Desteklemeden yararlanmak isteyen süt tozu üreticileri müracaatlarını; başvuru dilekçesi ve Ek-1 de yer alan taahhütname ile birlikte süt tozu üreten/ürettiren işletmelerin kurulu bulunduğu il/ilçe müdürlüklerine üçer aylık dönemler halinde yapar. Ocak-Haziran 2012 döneminde Konsey tarafından Genel Müdürlüğe bildirilen müracaatlar bu kapsamda değildir.

Kota miktarı belirlenmesi

MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ kapsamında süt tozu üreten/ürettiren sanayicilerin süt tozu üretim kota miktarları kotaların dağıtım tarih ve kriterleri, yararlanıcıların taahhüt ettikleri asgari ve azami miktarlar ile bir ay önceki ay içerisinde işledikleri süt miktarları dikkate alınarak, Konseyin teklifi üzerine Genel Müdürlükçe belirlenir.

(2) Genel Müdürlük, kotaların belirlenmesinde aşağıdaki yöntemlerden bir veya birkaçını birlikte veya ayrı ayrı tebliğ amacına uygun değerlendirebilir.

a) Kota tahsisinde, dahilde işleme izin belgesine sahip firmalarla sözleşme yapan imalatçı-ihracatçı firmalar ile süt tozu üreten/ürettiren sanayicilere taahhütleri de dikkate alınarak kapasitelerine göre verebilir.

b) Arz fazlalığı oluşan bölgelerde süt alımını gerçekleştirecek olanlara farklı miktarda kota tahsis edebilir.

c) Kota tahsisi yapılacak aydan önce olmak şartıyla üretici örgütlerinin merkez birliklerince kendilerine üye olan alt birliklerin arz fazlası olarak pazarlayamadığı soğutulmuş çiğ sütün değerlendirilmesine yönelik talepler Konseye yapılır. Bu talepler kota tahsisinde değerlendirilebilir.

Destekleme birim fiyatının belirlenmesi

MADDE 8 – (1) Destekleme birim fiyatı, kota tahsisi yapılan aylar için komisyonun raporu dikkate alınarak Genel Müdürlükçe belirlenir.

(2) Kota tahsisinin yapıldığı aydan bir önceki ay içindeki yurt dışı borsalarında oluşan yağlı/yağsız süt tozu ortalama birim fiyatı ile soğutulmuş çiğ sütten üretilen süt tozu yurt içi üretim maliyeti farkı birim fiyat oluşumunda dikkate alınır.

(3) Yurt içi birim fiyat belirlemesinde soğutulmuş çiğ süt için referans fiyat uygulaması esastır. Konsey teklifi ile kota tahsisi yapılan ay için referans fiyat Genel Müdürlükçe belirlenir. Süt tozu üretiminde kullanılan soğutulmuş çiğ sütün, kota tahsisi yapılan ay için belirlenen referans fiyatın altında satın alınması halinde ilgili firma bu ayın desteklemesinden faydalandırılmaz.

(4) Süt tozu üreten/ürettirenler maliyetlerin belirlenmesine esas olacak yağlı/yağsız süt tozu üretim maliyetlerini aylık olarak Konseye bildirirler.

(5) Komisyon her ayın son beş iş günü içinde Konseyin belirlediği gün toplanır.

Süt tozu üretimi için sütün tedarik edilmesi

MADDE 9 – (1) Süt tozu üretimi için gerekli olan soğutulmuş çiğ sütün, üretici örgütlerinden tedarik edilmesi esastır. Doğrudan çiftlik bazında sütün tedarik edilmesi halinde üreticinin örgütlü olması ve bu durumun örgütü tarafından belgelendirilmesi zorunludur. Bakanlıktan, Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmeliğe uygun olan süt işleme tesisine sahip farklı firmalardan yapılan süt alımlarında da aynı madde hükmü geçerlidir.

Yurtiçi dahilde işleme izin belgeli işletmelerde süt tozu kullanımı, satışı ve ihracat işlemleri

MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ kapsamında aldıkları yağlı/yağsız süt tozu üretim kotasını kendi ihracatları karşılığında dahilde işleme izin belgesi ithalat süresi içerisinde kendi işletmelerinde kullananlar, ihracatı gerçekleştirdikleri dahilde işleme izin belgelerinin ilgili ihracatçı birlikleri genel sekreterliğince onaylı son halinin suretini, her ayın ilk beş iş gününde Konseye gönderir ve Konsey bu belgeleri bir liste halinde aylık olarak ihracatçı birliklerine ve Genel Müdürlüğe bildirir. Ayrıca, Konsey bu belgeleri beş yıl boyunca saklar.

(2) Bu Tebliğ kapsamında yapılacak olan süt tozu satışları süt tozu kotası almış olanlarca yapılır. Süt tozu satışı dahilde işleme izin belgesi kapsamında ihracat öncesi veya ihracat sonrasında aşağıda belirtilen kurallara göre yapılabilir.

a) İhracat öncesi satışlarda; dahilde işleme izin belgesi kapsamındaki yurt içi alımlar ilgili Katma Değer Vergisi Genel Tebliği hükümlerine istinaden yapılır. Satış faturası üzerine dahilde işleme izin belgesinin satır kodu kaydedilir. Söz konusu fatura bilgileri satıcı tarafından dahilde işleme izin belgesinin “İthal Edilen veya Yurt Dışı Satışı Yapılan İlgili Bilgiler” kısmına kaşe-imza edilmek suretiyle kaydedilir. Bu kapsamdaki satışlarda ihracatçı birlikleri genel sekreterliklerince düzenlenecek hak ediş belgesi talep edilmez.

b) İhracat sonrası satışlarda;İmalatçı-ihracatçılar bünyesinde süt tozu kullanılarak üretilip ihraç edilen eşyalara ilişkin Dahilde İşleme Rejimi otomasyon sisteminde işlem görmüş beyannameler ve hazırlayacakları sarfiyat tablosu ile bağlı bulundukları ihracatçı birlikleri genel sekreterliklerine müracaat ederler ve ihracatçı birlikleri genel sekreterlikleri tarafından hak ediş bilgi formu hazırlanır, Genel Müdürlüğe ve Konseye gönderilir.

c) Hazırlanan hak ediş bilgi formu; ihracat listesi, sarfiyat tablosu ve süt tozu üreten/ürettiren firmalar arasında yapılan sözleşmelerde yer alan bilgilerle, Konsey tarafından tahsisat belgesi düzenlenir, firmalara gönderilir.

ç) Birden fazla imalatçıdan süt tozu alınması durumunda hazırlanan sözleşmelerle Konseye müracaat edilerek satın alma yapılan firma sayısı kadar tahsisat belgesi düzenlenir.

d) Gönderilen hak ediş bilgi formuna istinaden hazırlanan tahsisat belgelerine ilişkin bilgiler Konsey tarafından Genel Müdürlüğe ve ihracatçı birlikleri genel sekreterliklerine yazılı olarak bildirilir.

e) Konsey tarafından düzenlenecek tahsisat belgelerinde süt tozu yağlı-yağsız olarak ayrılmaz. Ancak satışa ilişkin faturalarda belirtilir.

İl/ilçe müdürlüklerince yapılacak işlemler

MADDE 11 – (1) Süt tozu desteklemesinden yararlanmak isteyen firmalardan istenecek belgeler ve desteklemeden yararlanmaya ilişkin hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Başvuru dilekçesi,

b) Bakanlıktan alınan Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmeliğe uygun belge,

c) Konseye üyelik ve yetki belgesi,

ç) Dahilde işleme izin belgesi,

d) Bağlı bulunduğu vergi dairesinden vadesi geçmiş vergi borcu olmadığına dair belge (e-bildirgesi),

e) 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu uyarınca Türkiye genelinde prim ve idari para cezası bulunmadığına veya tecil ve taksitlendirildiğine ya da yapılandırıldığına ve yapılandırmanın bozulmadığına dair Sosyal Güvenlik Kurumunun ilgili birimlerinden alınacak yazının aslı veya e-bildirgesi,

f) Yetkili kişilerin imza sirküleri ve firmalar arasındaki sözleşmeler,

g) Üretilen süt tozu satışı gerçekleşmeden destekleme ödemesine müracaat edilemez. Müracaatlar süt tozu üreten/ürettiren işletmelerin kurulu bulunduğu il/ilçe müdürlüklerine yapılır.

ğ) 213 sayılı Vergi Usul Kanununa uygun, üçer nüsha olarak ve aylık olarak düzenlenen müstahsil makbuzları/faturaların aslı ve/veya nüshalarının il vergi dairesi veya ilçe mal müdürlüğü onaylı fatura dip koçanı fotokopisi belgelerinden biri kabul edilir. Destekleme kapsamında süt tozu üretimi için gerekli olan çiğ sütün işletmeye alınması ile ilgili düzenlenen ve ibraz edilme zorunluluğu olan müstahsil makbuzu ve/veya faturalar litre olarak düzenlenir, il/ilçe müdürlüklerince 5 yıl boyunca ayrı bir dosyada tutulur.

h) Dahilde İşleme Rejimi kapsamındaki imalatçı-ihracatçılar tarafından ton olarak düzenlenmiş satış faturalarının bir nüshası il/ilçe müdürlüklerine ibraz edilir. Onaylanan suret il/ilçe müdürlüğü tarafından ilgili dosyaya eklenir.

ı) İmalatçı ve dahilde işleme izin belgesi sahibi imalatçı-ihracatçı vasfında olup ürettiği süt tozu ihracatçı firmalara tahsisat belgesi karşılığında satış yapan firmalardan dahilde işleme izin belgesi gereğince süt tozu kullanarak işlenmiş ürünün ihraç edildiğini gösteren elektronik ortamda veya yazılı şekilde gümrük çıkış beyannamelerinin veya dahilde işleme izin belgesi kapama hususlarını teyit eden belgeleri istenmez. Ancak dahilde işleme izin belgesi sahibi imalatçı-ihracatçı firmanın ürettiği süt tozu kendi dahilde işleme izin belgesi kapsamında mamul madde içerisinde ihraç ediyorsa bu belgeler istenecektir. Onaylanan suret il/ilçe müdürlüğü tarafından ilgili dosyaya eklenir.

i) İbraz edilen gümrük çıkış beyannamelerinin, noter onaylı örneği, ilgili gümrük idaresince onaylanmış bir sureti veya il/ilçe müdürlüğünce aslının görülmesi suretiyle onaylanmış bir sureti kabul edilir.

j) İhracat öncesi satışlarda fatura bilgileri satıcı tarafından dahilde işleme izin belgesinin “İthal Edilen veya Yurt Dışı Satışı Yapılan İlgili Bilgiler” kısmına kaşe-imza edilir.

k) İhracat sonrası satışlarda; süt tozu üreten/ürettiren sanayiciden süt tozu satın alan dahilde işleme izin belgesi sahibi firmaya ait Konseyden alınmış tahsisat belgesi istenir.

İcmallerinin hazırlanması ve destekleme ödemesi

MADDE 12 – (1) Destekleme icmallerinin hazırlanması ve ödemesine ilişkin hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Destekleme ödemesine esas olacak belgelerin tamamı incelenerek il/ilçe müdürlüklerince en geç müracaat tarihinden itibaren on iş günü içinde tamamlanır.

b) Desteklemeye esas olacak satış faturası ve/veya gümrük çıkış beyannamesinde gösterilen süt tozu miktarı ile belgelendirilen çiğ süt miktarı, süt tozu üretimi için gerekli olan eş değer miktarı ile uyumlu olacaktır. 1 kg süt tozu için en az 10 litre çiğ süt esas alınır.

c) Dahilde işleme izin belgesi kapsamındaki yurt içi alımın, belge ithalat süresi içerisinde gerçekleştirilmesi gerekir. Belge süresi Dahilde İşleme Rejimi Tebliğine göre aynı ayın son gününe kadar geçerlidir. Ancak, belge ithalat süresi dolmuş olup süre uzatması alan dahilde işleme izin belgesi kapsamında alım yapılabilmesi için dahilde işleme izin belgesinin revize edilmiş son halinin ihracatçı birlikleri genel sekreterliğince onaylı sureti firma tarafından Konseye ve il/ilçe müdürlüklerine ibraz edilir. Geçmiş yıllara ait süt tozu ithalat hakkı bulunan firmalarda destekleme kapsamına alınır.

ç) Fatura tarihi; imalatçı,imalatçı-ihracatçılara ait dahilde işleme izin belgesindeki belge ithalat süresi bitiş tarihinin rastladığı ayın son günü olur. 2012 yılına ait destekleme ödemelerinin 2013 yılı içinde yapılabileceği dikkate alınarak 2012 yılı içerisinde uygulanan destekleme dönemlerindeki fatura tarihi, dahilde işleme izin belgesindeki ithalat bitiş tarihindeki ayın son gününe kadar olan satışlarda desteklemelerden yararlandırılır.

d) Ödemeye uygun bulunan müracaatlar için ödeme icmali düzenlenerek onaylanır ve beş iş günü içinde Genel Müdürlükte olacak şekilde gönderilir.

e) Desteklemede öngörülen bütçe miktarını aşmamak şartı ile gelen icmaller Genel Müdürlükçe değerlendirilerek ödeme yapılmak üzere gönderilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Son hükümler

MADDE 13 – (1) Süt tozu üreten/ürettirenlerce düzenlenen taahhütleri dikkate alarak bütçeyi aşmamak şartıyla üretim planlaması yapmaya, bu Tebliğde yer almayan hususlarla ilgili talimatlar yayınlamaya, 2012 Yılında Yapılacak Tarımsal Desteklemelere İlişkin Karara bağlı kalmak koşulu ile Genel Müdürlük yetkilidir.

(2) Üretici örgütlerince, arz fazlalığı nedeniyle pazarlanamayan çiğ sütün, süt tozu üreten/ürettirenlerce pazarlanmasını ve üretim için ihtiyaç duyduğu çiğ sütün temin edilmesini sağlayacak düzenlemelerden Konsey yetkilidir.

(3) Tebliğden yararlanmak isteyen imalatçı, imalatçı-ihracatçı firmalar stok bilgilerini aylar bazında Konseye bildirmek zorundadır. Konsey ulusal bazda süt tozu üretim stoklarını Genel Müdürlüğe, Ekonomi Bakanlığı ile ihracatçı birliklerine bildirir ve aylar bazındaki destekleme birim fiyatı ile stok durumunu internet sayfasında yayımlar.

(4) Bakanlık tarafından kendisine verilmiş aylık süt tozu kotasını herhangi bir sebeple üretmeyen imalatçı,imalatçı-ihracatçı firmaların kotalarını, bir sonraki ay içerisinde yetkili diğer firmalara talepleri doğrultusunda verme hususunda Genel Müdürlük yetkilidir.

(5) Bakanlık tarafından belirlenen kota miktarında geçerli aya ait bir artırım olduğunda, artırılan miktar bir sonraki aya Genel Müdürlüğün yazılı bildirimi ile aktarılabilir ve aktarılan aya ait destekleme tutarı ile çiğ süt referans fiyatı üzerinden değerlendirilir.

(6) İl müdürlükleri kendi belirledikleri takvimde, bu Tebliğ kapsamında süt tozu kullanılarak ihracat yapan firmaların ihraç ettikleri ürün/ürünlerinden, kendi üretim sahalarından yurt dışı gümrük çıkış noktasına kadar her noktadan numuneler alarak gerekli analizlerinin yapılmasını sağlar. Yapılan analizler sonuçları ile bu Tebliğ kapsamında alım yapan firmaya ait kapasite raporunda beyan edilen değerler arasında uyuşmazlık durumunda şahit numune analizine devam edilir. Tekrar eden uyuşmazlık durumunda bu destekleme kapsamında imalatçı-ihracatçı ve imalatçı bu Tebliğdeki tüm desteklemelerden men edilir ve 16 ncı maddenin birinci fıkrası uygulanır.

(7) Yurt içerisinde imalatçı-ihracatçılara satılacak olan süt tozu paketleri üzerinde “Bu Ürün Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı’nın destekleme uygulaması kapsamındadır.”yazısı bulunur.

Desteklemeden yararlanamayacaklar

MADDE 14 – (1) Aşağıda belirtilenler bu desteklemeden yararlandırılmazlar:

a) Bu Tebliğde belirlenen hükümlere uymayanlar,

b) Gerçeğe aykırı beyanda bulunan ve/veya belge ibraz edenler,

c) Kamu kurum ve kuruluşları.

Finansman ve ödemeler

MADDE 15 – (1) Destekleme ödemeleri Bakanlığın cari yıl bütçesinde hayvancılık desteklemeleri için ayrılan kaynaktan sağlanır.

(2) Ödemeler T.C. Ziraat Bankası A.Ş.aracılığı ile yapılır. Bu Tebliğin uygulanması ile ilgili olarak T.C. Ziraat Bankası A.Ş.’ye destekleme tutarının % 0,2’si oranında hizmet komisyonu ödenir.

Haksız ödemelerin geri alınması ve hak mahrumiyeti

MADDE 16 – (1) Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen gecikme zammı oranları dikkate alınarak hesaplanan kanunî faizi ile birlikte geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken sorumlu tutulurlar.

(2) İlgili merciler, kendilerine ibraz edilen belgelerin kontrolünden ve kendi hazırladıkları belgelerden sorumlu olacaktır. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyerek haksız yere ödemeye neden olanlar ile haksız yere ödemelerden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibariyle gerçek dışı belge düzenleyenler hakkında genel hükümler uygulanır.

(3) Bu Tebliğ ile yapılan destekleme ödemelerinden, idari hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç, haksız yere yararlandığı tespit edilen üreticiler, beş yıl süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.

Yürürlükten kaldırılan tebliğler

MADDE 17 – (1) 6/4/2010 tarihli ve 27544 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiğ Sütün Değerlendirilmesine Yönelik Destekleme Uygulama Esasları Tebliği (Tebliğ No: 2010/11) ile 4/3/2011 tarihli ve 27864 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çiğ Sütün Değerlendirilmesine Yönelik Destekleme Uygulama Esasları Tebliği (Tebliğ No: 2011/13) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 18 – (1) Bu Tebliğ1/1/2012 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 19 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ek-1

TAAHHÜTNAME

7/5/2012 tarihli ve 28285 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 2012/3106 sayılı Tarımsal Desteklemelere İlişkin Bakanlar Kurulu Kararının 4 üncü maddesinin 15 inci fıkrası ile ……….. tarihli ve ………….. sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren “ Çiğ Sütün Değerlendirilmesine Yönelik Destekleme Uygulama Esasları Tebliği ” kapsamında ……..…. İli, …….…. İlçesinde faaliyet gösteren ……………. Şirketine ait ve yıllık süt tozu üretim kapasitesi …… ton olan işletmede destekleme dönemi içerisinde, aşağıda yer alan tabloda beyan ettiğimiz miktarda süt tozu üretmeyi/ürettirmeyi, bu miktardaki süt tozu üretimi için gerekli olan çiğ sütün dönemi içerisinde alındığını, üretmiş/ürettirmiş olduğumuz süt tozunu Dahilde İşleme Rejimi kapsamında, kendi işletmemde ve/veya imalatçı-ihracatçılara belgelendirerek satacağımıza, kararname ve buna bağlı olarak yayımlanan uygulama esasları tebliğinde istenen belgelerde yer alan bilgilerin doğru olduğuna ve belirtilen tüm hususlara uyacağıma ve bu belgeleri 5 yıl süre ile muhafaza edeceğime, Bakanlık ilgili birimlerince istenecek bilgi ve belgeleri zamanında ve eksiksiz vereceğimizi, taahhütlerimizi yerine getirmediğimiz ve yapılacak incelemeler sonrasında haksız ödeme alındığının tespit edilmesi halinde aynı Kararnamenin 13 üncü maddesi hükümlerine göre işlem yapılmasını ve her türlü hukuki sorumluluğun tarafımıza ait olacağını kabul, beyan ve taahhüt ederiz. .…/.…/….

Adres :	Firma Yetkilisinin
	Adı Soyadı, İmza ve Kaşesi

Destekleme Talebinde Bulunan	Adres	Vergi/Kimlik Numarası	Kurulu Kapasite (Ton/Yıl)	Destekleme Kapsamında Üretmeyi/Ürettirmeyi Taahhüt Ettiği Dönemi ve Miktarı (Ton)
Firma Adı	Şahıs Adı

30 Mart 2006 PERŞEMBE – Sayı : 26124

TEBLİĞ

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

YUMURTACI ÇIKMA TAVUKLARIN KESİLMESİ, RENDERİNG TESİSLERİNDE DEĞERLENDİRİLMESİ İLE YETİŞTİRİCİLERİNİN VE TESİS SAHİPLERİNİN DESTEKLENMESİNE DAİR TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2006 / 14 )

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak, Tanımlar, Destek Miktarı, Kaynak Aktarımı ve Ödemeler

Amaç

MADDE 1 –

(1) Salgın kanatlı hayvan hastalıklarını önlemek için mahalli pazarlarda canlı olarak satışları yasaklanan ekonomik ömrünü tamamlamış yumurtacı çıkma tavukların Bakanlığımızdan çalışma izni almış kanatlı hayvan kombina, kesimhane ve rendering tesislerinde değerlendirilmesini sağlamak amacıyla tavuk üreticilerini ve tesis sahiplerini teşvik etmektir.

Kapsam

MADDE 2–

(1) Bakanlıktan çalışma izni almış yumurtacı çıkma tavuk kesimi yapan kanatlı hayvan kombina ve kesimhaneleri ile rendering tesis sahipleri ve yumurta üretimi yapan yetiştiricileri kapsar.

Hukuki dayanak

MADDE 3–

(1) Bu Tebliğ, 24/2/2005 tarih ve 25737sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Kararın 17/1/2006 tarih ve 26052 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren değişik 2 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Tebliğde geçen;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,

Genel müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

İl müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlık İl Müdürlüğünü,

İlçe müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlık İlçe Müdürlüğünü,

Banka: T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğünü,

Banka şubesi: T. C.Ziraat Bankası A.Ş. Şube Müdürlüklerini,

Yumurta üretimi yapan yetiştirici: Sofralık, yemeklik yumurta üretimi yapan işletme sahibini,

Yumurtacı tavuk: Aves sınıfında bulunan,yumurta üretimi amacıyla yetiştirilen kanatlıyı,

Yumurtacı tavuk yetiştiricisi: İşletmelerinde bulunan yumurtacı tavuklardan sorumlu ve bunların yasal sahibi olan gerçek veya tüzel kişileri veya bunlara ait hayvanların geçici veya daimi olarak sorumluluğu ile sevk ve idarelerini üstlenen temsilcilerini,

Yumurtacı tavuk işletmesi: İl/İlçe Müdürlüklerince kayıt altına alınan ve İşletme Numarası ile Kümes Numarası verilmiş yumurtacı tavukların barındırıldığı ve beslendiği çiftlikleri,

Tesis: Bakanlığımızca çalışma izni verilmiş kanatlı hayvan kombina, kesimhane ve rendering tesislerini ifade eder.

Tesis yetkilisi: Tesis sahibi ile sözleşme yaparak tesiste görev yapan sorumlu yönetici, muayene veteriner hekimi ile tesis sahibi veya kanuni temsilcisini,

ifade eder.

Destek miktarı, kaynak aktarımı ve ödemeler ile kanatlı hayvan kombina ve kesimhane tespiti.

MADDE 5–

(1) Kesimi yapılacak yada renderingte değerlendirilecek altmış-yüz kırk hafta arasında yaşta olan beher tavuk için kesimin yapıldığı tesislerin yada yumurtacı çıkma tavukların değerlendirileceği rendering tesislerinin sahiplerine 0.1YTL, çıkma yumurtacı tavuk yetiştiricisine 0.3 YTL ödenir. Destekleme primi ödemesi için gerekli kaynak 2006 yılı bütçesinden bütçe kanunu ile hayvancılık desteklemeleri için ayrılan ödenekten karşılanır. Banka icmaller doğrultusunda ödemeleri yapmak üzere Bakanlıktan kaynak aktarımını talep eder. Bakanlık yumurtacı çıkma tavukların kesiminin yapılacağı kanatlı hayvan kombina ve kesim hanelerini tespit eder.

İKİNCİBÖLÜM

Destekleme Primi Uygulaması, Kesim Fişleri ve İcmallerin Düzenlenmesi, Teşvik Priminden Yararlanılamayacak Durumlar ile Cezai Hükümler ve Sorumluluklar

Destekleme primi uygulaması ile kesim fişi ve icmallerin düzenlenmesi

MADDE 6–

(1) Destekleme primi uygulaması aşağıdaki esaslara göre yapılır;

a) Destekleme primi ödemesi; 8/1/2005 tarihve25694 sayılı Resmî Gazete’ de yayımlanan “Kanatlı Hayvan Eti ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik” hükümlerine göre Bakanlıkça çalışma izni verilmiş olan ve Bakanlıkça tespit edilen kombina ve kesimhanelerde kesilen veya Bakanlıkça çalışma izni verilen rendering tesislerinde değerlendirilen ve İl/İlçe Müdürlüklerince kayıt altına alınan ve İşletme Numarası ile Kümes Numarası verilmiş yumurtacı tavukların yetiştiricilerine ve tesis sahiplerine yapılır.

b) Kümesin bulunduğu yerin il/ilçe müdürlüğü tarafından; yumurtacı tavuk işletmelerine civciv, yarka veya damızlık yumurtanın giriş tarihini belgeleyen fatura, sevk irsaliyesi, benzeri mali belgeleri veya menşe şahadetnamesi, veteriner sağlık raporu üzerinden hayvanlarının yaşları tespit edilir. Tespitte kullanılan bu belgeler ile kümes numarası ve işletme numarasının belirtildiği belge yumurtacı çıkma tavukların sevklerinde kullanılan veteriner sağlık raporu ve/veya menşe şahadetnamesi ekinde tesise gönderilir.

c) Alım Fişleri (Ek-1) kombina, mezbaha veya rendering tesisleri yetkililerince üç nüsha olarak düzenlenerek bir nüshası yetiştiriciye verilir. Bir nüshası, kümesin bulunduğu yerin il/ilçe müdürlüğünce alınan ve hayvanların yaşlarının tespitinde kullanılan belgeler ile kümes numarası ve işletme numarasının belirtildiği belge eklenerek, kesimin yada değerlendirmenin yapıldığı yerin il/ilçe müdürlüklerine gönderilir, diğer nüshası ise kombina veya mezbahalarca saklanır.

ç) Bakanlıktan çalışma izni almış tesislerin yetkililerince, kesimini yaptıkları hayvanlara ait Destekleme Primi İcmal Formu (Ek-2) kesimi yapılan yada renderingte değerlendirmeyi takip eden her ayın ilk haftası içerisinde iki nüsha düzenlenerek bir nüshası kesimin yada değerlendirmenin yapıldığı yerin il/ilçe müdürlüklerine gönderilir. Bir nüshası ise tesiste saklanır.

d) Kesim süresince kesime refakat eden ve il/ilçe müdürlüklerince görevlendirilen veteriner hekimler tarafından kesime yada renderingte değerlendirmeye getirilen hayvanlara ait veteriner sağlık raporu ve/veya menşe şahadetnamesi ile kümesin bulunduğu yerin il/ilçe müdürlüğünce gönderilen belgeler kontrol edilir. Ayrıca tesis yetkilileri tarafından düzenlenen Alım Fişi (Ek-1) ve Destekleme Primi İcmal Formu (Ek-2) kesime yada renderingte değerlendirmeye refakat eden veteriner hekimler tarafından kontrol edilerek imzalanır.

e) Destekleme primi ödenmesi uygun olanlar için tesisin bulunduğu il/ilçe müdürlüğü yetkililerince Tesis Destekleme Primi İcmal Formu (Ek-3) ve Yetiştirici Destekleme Primi İcmal Formu (Ek-4) düzenlenip tasdik edilerek ödemenin yapılacağı ilgili banka şubesine gönderilir.

f) Destekleme primi ödemesi hayvanın kesiminin yapıldığı yada değerlendirildiği yerde bulunan ziraat bankası şubelerinden yapılır.

g) Alım Fişi (Ek-1) ve Destekleme Primi İcmal Formları (Ek-2) kesilen yada değerlendirilen hayvanlara ait yetiştiriciler adına düzenlenir.

ğ) Tesislere yapılacak destekleme prim ödemeleri Alım Fişinde (Ek-1) belirtilen miktar üzerinden yapılır.

h) Destekleme primi ödemesi döneminde kesim yaptıran yada renderingte değerlendirilen ancak işlemleri bu tarihten sonraya kalan yetiştiricilere, destekleme primi ödemesi Müsteşarlık tarafından kaynak aktarılmasını müteakiben ilgili banka şubesi tarafından yapılır.

ı) Destekleme primi ödemesi yapan banka şubeleri ödenen prim tutarı üzerinden% 0.5 oranında hizmet komisyonu alır.

Destekleme priminden yararlanılamayacak durumlar

MADDE 7–

(1) Destekleme priminden yararlanılamayacak durumlar aşağıda belirtilmiştir.

a) 8/1/2005 tarihve25694 sayılı Resmî Gazete’ de yayımlanan “Kanatlı Hayvan Eti ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik” hükümlerine göre Bakanlıktan çalışma izni almamış tesislerde kesilen veya renderingte değerlendirilen hayvanların yetiştiricilerine ve tesis sahiplerine,

b) Veteriner sağlık raporu ve/veya menşe şahadetnamesi ile yaş tespitinde kullanılan belgeleri bulunmayan hayvanların yetiştiricileri ile bu şekildeki hayvanları kesen yada renderingte değerlendiren tesis sahiplerine,

c) Yumurtacı tavuk işletmesinin bulunduğu yerin dışından alınmış menşe şahadetnamesi veya sevk raporu ile kesim yaptıran yada renderingte değerlendirilmesini sağlayan hayvanların yetiştiricilerine ve bu şekildeki hayvanları kesen yada renderingte değerlendiren tesis sahiplerine,

ç) Kamu kurum ve kuruluşlarına ait tesisler ile yumurtacı tavuk işletmelerinin yetkililerine,

d) Yumurtacı çıkma tavukları satın alarak ticaretini yapan kişiler ile bu tavukları kesen yada renderingte değerlendiren tesis yetkililerine,

e) Altmış haftanın altı ve yüz kırk haftanın üzerinde yaşta olan yumurtacı çıkma tavukları kesen yada renderingte değerlendiren tesis yetkilileri ile hayvanların yetiştiricilerine,

f) İşletmeleri il/ilçe müdürlüklerince kayıt altına alınmamış ve işletme numarası ile kümes numarası verilmemiş yumurtacı tavukların yetiştiricileri ile bu gibi işletmelerden gelen tavukları kesen yada renderingte değerlendiren tesis yetkililerine,

g) Bakanlıkça tespit edilen kombina ve kesimhaneler dışında kesimi yapılan hayvanların yetiştiricileri ile bu hayvanları kesen tesis yetkililerine,

destekleme primi ödemesi yapılmaz.

Cezai hükümler ve sorumluluklar

MADDE 8 –

(1) Cezai hükümler ve sorumluluklar aşağıdaki esaslara göre uygulanır;

a) Haksız yere destekleme primi aldıkları tespit edilen yetiştiriciler hakkında 6183 sayılı “Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun” hükümleri çerçevesinde işlem yapılarak, haksız yere aldıkları destekleme primi yetiştiriciler ile tesis sahiplerinden kanuni faizleri ile birlikte tahsil edilir.

b) Tesisler,destekleme primi ödemesi yapılan yetiştiriciye ve hayvanlara ait her türlü belge ile fatura, irsaliye, tesellüm fişleri, tartım fişleri gibi belgeleri istendiğinde ibraz etmek üzere arşivlerinde on yıl süre ile saklayacaklardır. Bu belgeleri saklamayan veya sahte belge düzenleyen bu tesislerin sorumlu yöneticileri ile sahipleri, bu fiillerinden dolayı müteselsilen sorumludur.

ÜÇÜNCÜBÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük süresi

MADDE 9 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinden itibaren üç ay sonra yürürlükten kalkar.

Yürürlük

MADDE 10–

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11–

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür

30 Mart 2009 PAZARTESİ  Resmî Gazete     Sayı : 27185

TEBLİĞ

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

KIRSAL KALKINMA YATIRIMLARININ DESTEKLENMESİ PROGRAMI ÇERÇEVESİNDE MAKİNE VE EKİPMAN ALIMLARININ DESTEKLENMESİ HAKKINDA TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: 2009/34 )

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı; tarımsal faaliyetler için geliştirilen yeni teknolojilerin üreticiler tarafından kullanımını yaygınlaştırarak; daha kaliteli ve pazar isteklerine uygun üretim yapılmasını sağlamak, zor şartlarda ve bedenen çalışan üreticilerimizin işlerini kolaylaştırmak ve üretim maliyetlerini düşürerek uluslararası düzeyde rekabet edebilir bir düzeye getirmek için makine ve ekipman alımının desteklenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ; kırsal alanda ekonomik ve sosyal gelişmeye katkı sağlamak için, belirlenmiş makine ve ekipman alımlarını desteklemek amacıyla yapılması gerekenlere ilişkin hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğ, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanunu’na ve 15/2/2006 tarihli ve 26081 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2006/10016 sayılı Kırsal Kalkınma Yatırımlarının Desteklenmesi Hakkında Bakanlar Kurulu Kararına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –

(1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

b) Genel müdürlük: Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğünü,

c) Hibe sözleşmesi: Proje sahipleri ile il müdürlüğü arasında imzalanan ve hibeden yararlanma esasları ile tarafların yetki ve sorumluluklarını düzenleyen sözleşmeyi,

ç) İl müdürlüğü: İl tarım müdürlüğünü,

d) İl proje yürütme birimi: İl müdürlüğünde başvuru aşamasında başvuru sahiplerine program hakkında bilgi veren, başvuruları inceleyen ve hibe sözleşmesinin akdinden sonra başvuru kapsamındaki satın alımları bu Tebliğ hükümleri doğrultusunda değerlendiren, kontrol eden, ödeme icmallerini hazırlayan ve izleyen birimi,

e) Program: Bu Tebliğ kapsamında yürütülecek olan Makine ve Ekipman Alımlarının Desteklenmesi Programını,

f) Mal alımları: Makine, ekipman, malzeme alımlarını,

g) Uygulama sözleşmesi: Başvuru sahipleri ile program kapsamında satın alınan mal, makine, ekipman, malzemeyi sağlayan yükleniciler arasında yapılacak akdi,

ğ) Yüklenici: Program kapsamında hibe sözleşmesi akdedilen başvuru sahipleri tarafından yapılacak satın alımlara mal sağlayan bağımsız kişi ve kuruluşları,

h) Başvuru: Bu Tebliğ kapsamında makine ve ekipman alımı için yapılan müracaatı,

ı) Ödeme icmali: Ödeme talep belgelerine göre il müdürlüğünce hazırlanarak, Genel Müdürlüğe gönderilen icmali,

i) Yatırımcı: Bu Tebliğ kapsamında makine ve ekipman almak için başvuruda bulunan ve hibe sözleşmesi imzalayan gerçek ve tüzel kişileri, ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Uygulama Birimleri

Genel müdürlük

MADDE 5 –

(1) Program kapsamındaki çalışmaların izlenmesinden Bakanlık adına Genel Müdürlük sorumludur.

(2) Program ile ilgili olarak, yıllık yatırım programı ve bütçe teklifi hazırlıkları, bu tekliflerin ilgili Bakanlığın birimlerine iletilmesi ve bu tekliflerin kabulü için gerekli çalışmalar, Genel Müdürlük tarafından gerçekleştirilir.

(3) Genel Müdürlük, program kapsamında yapılacak çalışmaların, idari, mali, mühendislik, çevresel ve teknik uygulamalarla uyumlu bir şekilde yürütülmesine destek verir.

İl müdürlüğü

MADDE 6 –

(1) İl müdürlüğü program kapsamındaki çalışmaların, Bakanlık adına bu Tebliğin 29 uncu maddesinde belirtilen sorumlulukların idari, mali, mühendislik, çevresel ve teknik uygulamalarla uyumlu bir şekilde yürütülmesini ve program kapsamında yapılacak tüm çalışmaların il bazında sekreteryasını ve koordinasyonunu sağlar.

İl proje yürütme birimi

MADDE 7 –

(1) İl düzeyinde başvuru hazırlanması aşamasında başvuru sahiplerine program hakkında bilgi vermek üzere il müdürlükleri personelinden oluşturulan il proje yürütme birimi aşağıdaki görevleri yerine getirir.

a) Yatırımcıların başvuru hazırlama dönemlerinde kabul edilebilir ve yeterli nitelikleri sağlayan başvurularının hazırlanması konusunda yatırımcılara gerekli bilgi, doküman sağlanması ve yol göstericilik görevinde bulunur.

b) Başvuruların incelemesini yapar.

c) Başvuruların değerlendirilmesinin tamamlanması ve başvuruların hibe sözleşmesine bağlanmasından sonra başvuruların uygulamasını; bu Tebliğ, yürürlükteki ilgili mevzuat ve bu amaçla Bakanlık tarafından hazırlanarak yayımlanacak rehber ve genelgeler hükümleri doğrultusunda değerlendirir, kontrol eder, imzalanan hibe sözleşmesi doğrultusunda ödemesini yapar ve izler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yatırım Konuları, Uygulama İlleri, Tamamlanma Süresi, Başvuracak Kişi ve Kuruluşlar ve Başvuru Sahiplerinde Aranacak Özellikler

Programın yatırım konuları

MADDE 8 –

(1) Program aşağıdaki yatırım konularını kapsar.

a) Anıza direkt ekim makinesi alımları,

b) Arıcılık makine ve ekipmanı alımları,

c) Balya makinesi alımları,

ç) Basınçlı sulama sistemi alımları,

d) Canlı balık nakil tankı alımları,

e) Çayır biçme makinesi alımları,

f) Çeltik fide dikim makinesi alımları,

g) El traktörü alımları,

ğ) File sistemi kurulması,

h) Güneş kolektörü alımları,

ı) Hububat harman makinesi alımları,

i) Lazerli tesviye aleti alımları,

j) Mısır hasat tablası alımları,

k) Mibzer alımları,

l) Motorlu tırpan alımları,

m) Pamuk toplama makinesi alımları,

n) Pancar söküm makinesi alımları,

o) Patates söküm makinesi alımları,

ö) Pülverizatör alımları,

p) Rüzgâr makinesi alımları,

r) Sap parçalama makinesi alımları,

s) Sap toplamalı saman makinesi alımları,

ş) Silaj makinesi alımları,

t) Soğuk hava tesisatlı taşıma aracı alımları,

u) Süt sağım ünitesi ve soğutma tankı alımları,

ü) Tambur filtre alımları,

v) Taş toplama makinesi alımları,

y) Toprak frezesi alımları,

z) Yem hazırlama makinesi alımları,

aa) Zeytin hasat makinesi alımları.

Programın uygulama illeri

MADDE 9 –

(1) Program çerçevesinde 81 ilde yapılacak başvurular kabul edilir.

Yatırımların tamamlanma süresi

MADDE 10 –

(1) Program kapsamında, başvuruları kabul edilenler ile il müdürlüğü arasında hibe sözleşmesinin imzalanmasından sonra, mal alımları en fazla iki ay içerisinde tamamlanır.

Başvuracak kişi ve kuruluşlar

MADDE 11 –

(1) Bakanlık tarafından oluşturulan çiftçi kayıt sistemine veya Bakanlık tarafından oluşturulan diğer kayıt sistemlerine kayıtlı olmak şartıyla;

a) Tebliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen her bir mal grubu için gerçek ve tüzel kişiler,

b) 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve 22/4/1926 tarihli ve 818 sayılı Borçlar Kanununda tanımlanan kollektif şirket, limited şirket ve anonim şirket şeklinde kurulmuş olan şirketler,

c) Tarımsal amaçlı kooperatifler, birlikler ve bunların üst birlikleri, programdan yararlanmak üzere başvurur.

(2) Bu maddenin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde belirtilen kuruluşlar, kuruluş tüzük ve sözleşmelerinde belirtilen çalışma konuları ile ilgili yatırım konularında başvurabilir.

Başvuru sahiplerinde aranacak özellikler

MADDE 12 –

(1) Başvuru sahibi gerçek ve tüzel kişiler bu Tebliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen makine ve ekipmanlardan sadece birisi için başvuru yapabilir.

(2) Program kapsamında daha önce hibe desteğinden yararlananlar bu Tebliğ kapsamında sulama hariç, aynı makine ve ekipmana başvuru yapamazlar.

(3) Başvuru tekliflerinde, proje sahipleri kendi paylarına düşen ve hibeye esas mal alım tutarının % 50 si oranındaki katkı payı ile varsa ayni katkının finansmanını kendi öz kaynaklarından temin etmekle yükümlü ve sorumludurlar.

(4) Mal alım tutarının hibe desteği kısmı, kamu kaynakları kullanılarak karşılandığı için gerçek ve tüzel kişiler tarafından sağlanması gereken katkı payının finansmanının tamamında kamu kaynakları kullanılmaz. Makine ve ekipman alımı için başvuru yapacak tüzel kişiliklerin idari ve mali açıdan tamamen kamudan bağımsız olması gerekir.

(5) İl özel idaresi, belediye başkanlığı gibi kamu kurum ve kuruluşları, bunların vakıf, birlik benzeri teşekkülleri ile bunların içinde bulunduğu ortaklıkların başvuruları program kapsamında değerlendirilmez.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Hibe Desteği Oranı ve Hibe Desteği Verilecek Proje Gider Esasları

Hibe desteği oranı

MADDE 13 –

(1) Bakanlık tarafından belirlenen usul ve esaslara uygun olan ve kabul edilen proje başvurularında, hibeye esas mal alım tutarının %50 sine hibe yoluyla destek verilir.

(2) Mal alım tutarları piyasa rayiçlerini geçemez. Hibeye esas tutar gerçek kişiler için mal başına 50.000 TL ve tüzel kişiler için mal başına 100.000 TL’ yi geçemez. Basınçlı sulama sistemleri başvurularında gerçek kişiler için 100.000 TL, tüzel kişiler için 200.000 TL’ yi geçemez. Mal alım bedellerinin bu miktarı aşması durumunda aşan kısım başvuru sahibi tarafından ayni katkı olarak karşılanır.

(3) Başvuru bütçeleri KDV hariç hazırlanır.

Proje kaynaklarından karşılanacak giderler

MADDE 14 –

(1) Tebliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen makine ekipman giderleri hibe desteği kapsamında değerlendirilir.

(2) Yatırımcılar tarafından, bu Tebliğ kapsamında satın alınacak ve hibe desteği verilecek tüm mal alımları yüklenicilerle yapılacak sözleşmeler kapsamında sağlanır.

(3) Yatırımcılar tarafından Tebliğ kapsamında satın alınacak ve hibe desteği verilecek tüm mal alımlarının gerçekleşme bedelleri kesinlikle başvurusunda belirtilen tutarı aşamaz.

(4) Mal bedeli ile yerinde teslim giderleri, montaj giderleri ve eğitim giderleri tek bir mal alım faturası şeklinde düzenlenmesi durumunda toplam tutara hibe desteği verilir, ayrı ayrı faturalandırılması durumunda sadece mal bedeline hibe desteği verilir.

(5) Gerçek ve tüzel kişilere ait basınçlı sulama sistemlerine yönelik mal alımları kapsamında, pompa, filtre, kontrol ünitesi, ana ve yan dallara ait borular, bağlantı ekipmanları, vanalar, damlatıcı ve yağmurlama ekipmanları gibi sadece tarla içinde kullanılan mal alımlarına arazide montajının ve basınç denemesinin yapılması şartıyla hibe desteği verilir.

(6) Başvuru sahipleri ve ortakları tarafından sürekli çalıştırılan veya düzenli ya da dönüşümlü olarak işe alınmış kişiler, kamu çalışanları, kamu kurumları ile kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlar yüklenici olamaz.

(7) Başvurularda belirtilecek tahmini mal alım tutarları piyasa etütlerine dayandırılmalı ve ayrıntılı olarak belirtilmelidir. Hibe sözleşmesine bağlanan mal alım tutarları hibe sözleşmesi süresince artırılmaz.

(8) Başvuru kapsamında satın alınması planlanan mal ile ilgili teknik bilgiler şartname şeklinde düzenlenerek başvuru ekinde sunulur.

Proje kaynaklarından karşılanamayacak giderler

MADDE 15 –

(1) Hibe desteği verilmeyecek olan giderler şunlardır:

a) Her türlü borç ödemeleri,

b) Faizler,

c) Başka bir kaynaktan finanse edilen harcama ve giderler,

ç) Kur farkı giderleri,

d) Makine, ekipman kira bedelleri,

e) Nakliye giderleri,

f) Bankacılık giderleri,

g) Denetim giderleri,

ğ) KDV ve ÖTV’de dahil iade alınan veya alınacak tüm vergiler,

h) İkinci el mal alım giderleri.

(2) Basınçlı sulama sistemlerine yönelik mal alımları kapsamında, bent gibi sulama yapısı inşası, su kaynağından proje alanına kadar iletim hattı, yeni kuyu açılması, enerji nakil hattı, depolama tesisi gibi yapım işleri hibe desteği kapsamı dışındadır. Aynı kuyudan birden fazla proje başvurusu yapıldığı takdirde hibe desteği verilmez.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Başvurular, Değerlendirme ve Değerlendirme Nihai Kararı

Başvuru zamanı

MADDE 16 –

(1) Bu Tebliğde belirtilen usul ve esaslara göre hazırlanan mal alım başvuruları, bu Tebliğin yayımı tarihinden başlayarak kırkbeş gün içerisinde il müdürlüklerine teslim edilir.Başvuruların hibe tutarı, illere tahsis edilen bütçenin altında kalması durumunda bu süre il müdürlüklerince otuz günü geçmeyecek şekilde bir defaya mahsus uzatılabilir. Başvuru son günü, tatil gününe denk gelmesi halinde takip eden ilk iş günü mesai bitimine kadar başvurular kabul edilir.

Başvuracaklara sağlanacak bilgi

MADDE 17 –

(1) Tebliğ kapsamında başvuracak kişi, kuruluş ve kurumlar, başvuru konusunda il proje yürütme birimlerine müracaat ederek ihtiyaç duyulan bilgiyi herhangi bir bedel ödemeden alabilirler.

(2) İl proje yürütme birimlerince verilecek bilgi, başvuru hazırlanmasında karşılaşılacak sorulara cevap vermekle sınırlı olacaktır. Bu bilgi başvurunun kabul edilmesi konusunda bir taahhüt niteliği taşımaz.

(3) İl proje yürütme birimlerinin, yatırımcılara başvuru hazırlama sorumluluğu yoktur.

(4) Yatırımcılar, bu Tebliğde belirtilen esaslara uygun olarak hazırlanacak uygulama rehberi, başvuru formları ve bilgilendirici dokümanları il müdürlüğü veya Genel Müdürlük web sayfasından temin edebilirler.

(5) Bakanlık tarafından düzenlenecek il çalıştayları, bilgilendirme toplantıları ve internet sayfası vasıtasıyla ilgililere bilgi aktarılır.

Başvurulacak yerler

MADDE 18 –

(1) Başvurular yatırımın gerçekleşeceği il müdürlüklerine yapılır.

Başvuru şekli

MADDE 19 –

(1) Başvurular, bu Tebliğin 8 inci maddesinde belirtilen makine ve ekipman alımlarını gerçekleştirmek amacıyla, uygulama rehberinde yer alan başvuru formu ve eklerine uygun olarak hazırlanır.

(2) Başvurular, dosya halinde tek nüsha olarak elden il müdürlüğüne teslim edilir ve başvuru sahibine tarihli teslim alma belgesi verilir.

Başvuruların uygunluk açısından incelenmesi

MADDE 20 –

(1) Başvurunun uygunluğu ve teknik açıdan değerlendirmesi il proje yürütme birimi tarafından yapılır. Gerektiğinde il müdürlüğünce, bu birime konu ile ilgili teknik personel görevlendirilir.

(2) İl müdürlükleri öncelikli olarak başvuru evraklarını, başvuru sahibinin bu Tebliğin 11 ve 12 nci maddelerinde belirtilen niteliklere sahip gerçek ve tüzel kişiler olup olmadığı yönünden inceler. Yapılan uygunluk kontrollerinde, uygunluk kriterlerini sağlamayan hususlar ve eksik başvurular başvuru sahiplerine iade edilir.

(3) Başvuruların incelemesinde, başvuru sahibi tarafından belirtilmiş olan mal alımının kullanılma amacı, yatırım faaliyetine uygunluk, teknik özelliklerinin uygunluğu ve maliyetlerin piyasa fiyatlarına uygunluğu gibi incelemeler yapılır ve inceleme sonuçları bir rapora bağlanır.

Değerlendirme nihai kararı

MADDE 21 –

(1) Programa yönelik olarak her il için Genel Müdürlük tarafından tahsis edilen bütçe miktarı kadar başvuruya hibe desteği sağlanır. İllere tahsis edilecek hibe tutarı, Bakanlık, Türkiye İstatistik Kurumu ve Devlet Planlama Teşkilatının belirlemiş olduğu illerin tarım alanı, kırsal nüfus, tarımsal üretim değeri ve sosyo-ekonomik gelişmişlik endeksi kriterleri dikkate alınarak belirlenir.

(2) Uygun görülen başvuruların hibe tutarı, illere tahsis edilmiş ödenek tutarından fazla olması durumunda hibe desteği verilecek proje sayısı uygulama rehberinde belirtilen değerlendirme kriterlerine göre il müdürlüğünce belirlenir ve bu değerlendirme il müdürlüğünün onayı ile kesinleşir. Ayrıca, onay verilmiş olup da hibe sözleşmesi imzalamayan veya vazgeçen yatırımcıların yerine yedekleri de belirlenir.

(3) Kırsal Kalkınma Yatırımlarının Desteklenmesi programı için yılı bütçesine tahsis edilmiş ödeneğin en fazla %50’si, bu Tebliğ kapsamında gerçekleştirilecek mal alımlarının desteklenmesi amacı ile kullanılır.

(4) İl müdürlüğünün bir başvuruyu reddetme ya da hibe vermeme kararı kesindir.

Değerlendirme sonuçlarının açıklanması

MADDE 22 –

(1) Son başvuru tarihi mesai bitimine kadar il müdürlüklerine teslim edilen başvurular en fazla yirmi günde incelenerek değerlendirilir, onaya sunulur ve il müdürlüğünün onayından sonra kesinleşen sonuçlar başvuru sahiplerine on gün içersinde tebliğ edilir.

ALTINCI BÖLÜM

Hibe Sözleşmesi, Uygulama ve Hibe Desteği Ödemesi

Hibe sözleşmesi

MADDE 23 –

(1) Başvuruları kabul edilen yatırımcılar kendilerine yapılan tebliği takip eden on gün içerisinde il müdürlükleri ile hibe sözleşmesi imzalamak zorundadır. Son gününün tatil gününe denk gelmesi halinde takip eden ilk iş günü mesai bitimine kadar hibe sözleşmesi imzalanabilir. Hibe sözleşmesi, il müdürlükleri ile başvuruda bulunan yatırım sahipleri arasında akdedilir. Hibe sözleşmesi içerik ve formatı Bakanlık tarafından yayımlanan uygulama rehberinde yer alır.

(2) Hibe sözleşmesi, il müdürlüğü ve başvuru sahipleri arasında iki adet olarak akdedilir. Hibe sözleşmesinin taraflarca imzalanmış bir adedi il müdürlüğü, bir adedi de başvuru sahibi tarafından muhafaza edilir.

(3) Süresi içerisinde hibe sözleşmesi imzalamayan yatırımcılar hibe desteğinden yararlandırılmazlar. Bu yatırımcıların ve hibe sözleşmesi imzalamaktan vazgeçen yatırımcıların yerine yedek listeden hibe desteği almaya hak kazanan yeni yatırımcı/yatırımcılar belirlenir.

Hibenin nihai tutarı

MADDE 24 –

(1) Hibenin azami miktarı hibe sözleşmesinde gösterilecek ve başvuruda önerilen bütçeye dayanacaktır. Hibe sözleşmesinde yer alan azami tutar üst limit niteliğindedir. Hibenin nihai tutarı fiili satın alımlar ve tahakkuklar sonucu ortaya çıkar.

(2) Hibe miktarları, bu Tebliğin 13 üncü maddesinde belirtilen tutar ve oranları kesinlikle aşamaz.

Makine ve ekipman alımlarında yükümlülüklerin yerine getirilmemesi

MADDE 25 –

(1) Başvuru sahibinin, hibe sözleşmesi koşullarına uygun olarak hareket etmediği takdirde, il müdürlüğünün ödemeleri askıya alma ve/veya hibe sözleşmesini feshetme hakkı saklıdır.

(2) Bu durumda il müdürlüğü, hibe kaynaklarından ödenmiş olan meblağların tamamen veya kısmen geri ödenmesini talep edebilir.

Uygulamaların izlenmesi

MADDE 26 –

(1) Başvuru sahipleri, hibe sözleşmesi akdinden sonra, teklif ve kabul edilen mal alımına yönelik satın alım işlemlerini hibe sözleşmesi hükümlerine uygun olarak yapar.

(2) Başvuru uygulamalarının kontrolü, izlenmesi ve değerlendirilmesi il proje yürütme birimlerince gerçekleştirilir.

(3) Gerektiğinde, proje uygulamaları Genel Müdürlük tarafından da izlenir.

Satın alma usul ve esasları

MADDE 27 –

(1) Proje sahipleri, proje uygulamasında yapacakları her türlü mal alım ihalelerinde, Bakanlık tarafından yayımlanan satın alma el kitabında belirtilen kurallara uygun hareket ederler.

(2) Mal alım tutarının 25.000 TL ve altında olduğu durumlarda, yatırımcı piyasa rayiçleri içinde kalmak ve proje başvurusunda belirtilen ve uygun görüş verilen mal bedelini aşmamak kaydıyla tek bir yükleniciden teklif alabilir.

(3) Mal alım tutarının 25.000 TL’nin üstünde olduğu durumlarda;

a) Öncelikle, en az üç teklif alınması ve yeterlilik koşullarını sağlayanlardan en düşük teklifi veren teklif sahibiyle uygulama sözleşmesi yapılması gerekir.

b) En az üç geçerli teklif alınamaması halinde, yerel bir gazeteye ilan verilmesi ve bu durumda geçerli bir teklifin yeterli sayılması ve teklif sahibiyle uygulama sözleşmesi yapılması gerekir.

(4) Ticari teamüller kapsamında bu Tebliğe göre yapılacak mal alımlarının satın alma usul ve esaslarına ilişkin ayrıntılar ve örnek dokümanlar Bakanlık tarafından yayımlanacak satın alma el kitabında belirtilir.

Hibe desteği ödeme talebi

MADDE 28 –

(1) Başvuru sahipleri, mal alımlarına ait fiili gerçekleşmelerden sonra ödeme taleplerini, 4/1/1961 tarih ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak düzenlenmiş fatura ile başvuru sahipleri tarafından ödenmesi gereken meblağın ödendiğine ve malın teslim alındığına dair belgeleri bir asıl bir kopya olmak üzere il müdürlüğüne iki nüsha halinde teslim eder.

(2) Ayrıca, başvuru sahipleri, mal alımlarını yaptıkları ve ödemenin yapılacağı kişi, şirket ve kuruluşların banka hesap numaralarını, vergi numaralarını, gerekli olacak diğer bilgileri ve ödenecek meblağı gösteren listeyi de ödeme talepleri ile birlikte il müdürlüğüne verir.

(3) İl proje yürütme birimi, onbeş gün içerisinde ödeme belgelerini; hibe sözleşmesine ve ilgili mevzuata uygunluğu açısından kontrol edip onayladıktan sonra, ödeme yapılması için ödeme icmalini Genel Müdürlüğe gönderir.

Uygulama sorumluluğu

MADDE 29 –

(1) Mal alımlarının başvuru amaçlarına uygun olarak yapılması, uygulamaların hibe sözleşmesinde belirtilen usul ve esaslara göre gerçekleştirilip, belgelendirilmesi ve belgelerin muhafazasından yatırımcılar sorumludur.

(2) Yatırımcılar tarafından gerçekleştirilecek başvuruların amaçlarına uygun olarak yapılmasından, uygulamaların hibe sözleşmesinde belirtilen usul ve esaslara göre gerçekleştirilmesinin izlenmesinden, uygulamaya yönelik olarak düzenlenecek tüm belgelerin onaylanmasından ve birer suretinin muhafazasından il müdürlükleri sorumludur.

Hibe desteği ödemeleri

MADDE 30 –

(1) Ödemeler bütçe serbestliği çerçevesinde yapılır.

(2) Genel Müdürlükçe, il müdürlüğü tarafından gönderilen ödeme icmallerine göre başvuru sahibinin belirttiği yüklenicilere ödenmek üzere ilgili bankaya talimat verilir.

(3) Tebliğ kapsamında yapılacak ödemeler, Türk Lirası olarak yapılır.

(4) Haksız ödendiği tespit edilen hibe ödemeleri ile ilgili alacaklar ödemenin yapıldığı tarihten itibaren, 27/8/1953 tarih ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte aynı Kanun hükümlerine göre ilgililerden tahsil edilmek üzere ilgili vergi dairelerine intikal ettirilir.

(5) Vadesi geçmiş vergi borcu ve Sosyal Güvenlik Kurumuna vadesi geçmiş prim borcu olan yatırımcı ve yüklenicilere hibe ödemesi yapılmaz.

Projeden sağlanan malların mülkiyeti

MADDE 31 –

(1) Başvuru sahibi, hibe sözleşmesi kapsamında sağlanmış makine ekipmanların mülkiyetini ve amacını yatırımının bitiminden iki yıl sonrasına kadar değiştiremez.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Denetim

MADDE 32 –

(1) Bu Tebliğ kapsamında yapılan tüm işlemler Bakanlık Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından denetlenir. Bu denetimler sırasında yapılan işlemlere ait talep edilen tüm bilgi ve belgeler il proje yürütme birimi elemanlarınca sunulur.

(2) Program kapsamındaki kaynakların usulsüz kullanılması, israfı veya heba edilmesi durumunda ilgililer hakkında gerekli inceleme ve soruşturma Bakanlıkça yapılır.

Programın uygulanmasına ilişkin yayınlar

MADDE 33 –

(1) Bu Tebliğ gereği, makine ve ekipman alımlarının desteklenmesi programı genel uygulama usul ve esaslarına açıklık getirmek, destek sağlamak amacı ile Bakanlık tarafından uygulama rehberi, satın alma el kitabı ve genelgeler yayınlanır. Bu yayınlar uygulamada dikkate alınır.

Yürürlük

MADDE 34 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 35 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

30 Ocak 2011 PAZAR       Resmî Gazete     Sayı : 27831

TEBLİĞ

Dış Ticaret Müsteşarlığından:

TİCARİ KALİTE DENETİM YETERLİK BELGESİ KAPSAMINDA GERÇEKLEŞTİRİLEN BAZI TARIMSAL ÜRÜNLERİN İHRACAT DENETİMLERİNİN DIŞ TİCARET VERİ SİSTEMİ ÜZERİNDEN YAPILMASINA DAİR DIŞ TİCARETTE STANDARDİZASYON TEBLİĞİ (TEBLİĞ NO: 2011/22)

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ’in amacı, 06/06/2009 tarihli ve 27250 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ticari Kalite Denetim Yeterlik Belgesi Verilmesinde Uygulanacak Esaslara İlişkin Tebliğ (Tebliğ No:2009/33) çerçevesinde, ekli listede (Ek–1) yer alan ürünlerin Ek–2’de sayılan Grup Başkanlıkları görev alanında faaliyet gösteren firmaların Sorumlu Denetçileri tarafından düzenlenecek “e-Denetim Beyanı ve Belgesi” işlemlerine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2  – (1) Bu Tebliğ, 31/12/2003 tarihli ve 25333 sayılı (3. Mükerrer) Resmî Gazete’de yayımlanan Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği’nin 1 inci maddesi ile Ticari Kalite Denetim Yeterlik Belgesi Verilmesinde Uygulanacak Esaslara İlişkin Tebliğ’in (Tebliğ No: 2009/33) 21 inci maddesine istinaden düzenlenmiştir.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ’de geçen;

a) DTVS: Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon mevzuatı uyarınca gerçekleştirilen izin ve uygunluk işlemlerinin elektronik ortamda ve risk esaslı yerine getirilmesi amacıyla oluşturulan web tabanlı Dış Ticaret Veri Sistemi’ni,

b) e-Denetim Beyanı ve Belgesi: 2009/33 sayılı DTS Tebliği kapsamında ürünün ilgili mevzuatına uygunluğunu gösterir belgeyi,

c) Devir: Kontrolü yapılan partinin, e-Denetim Beyanı ve Belgesi’nin geçerlilik süresi içinde başka bir firmaya satılması durumunda yapılacak olan işlemi,

ç) Fiili Denetim: Fiziki muayene ve/veya laboratuar testini,

d) Grup Başkanlıkları: Müsteşarlık Bölge Müdürlüklerine bağlı Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Grup Başkanlıklarını,

e) İfraz: e-Denetim Beyanı ve Belgesi’nin birden fazla belgeye bölünmesi işlemini,

f) Müsteşarlık: Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı’nı,

g) Müsteşarlık web sayfası: Müsteşarlığın internet üzerinden hizmet verdiği «www.dtm.gov.tr» adresinden ulaşılan web sayfasını,

ğ) Sorumlu Denetçi: 2009/33 sayılı DTS Tebliği’nde tanımlanan Sorumlu Denetçiyi,

h) TKDYB: 2009/33 sayılı DTS Tebliği’nde tanımlanan Ticari Kalite Denetim Yeterlik Belgesi’ni,

ı) Ülke Değişikliği: Denetimi yapılan partinin, gideceği ülkede değişiklik olması durumunda yapılan işlemi,

ifade eder.

TKDYB sahibi firmaların tanımlanması ve Sorumlu Denetçilerin yetkilendirilmesi

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünler için TKDYB sahibi firmaların, 18/10/2010 tarihli ve 27733 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2010/41 sayılı “Dış Ticaret Veri Sistemine İlişkin Dış Ticarette Standardizasyon Tebliği” çerçevesinde DTVS’de tanımlanması ve firma adına DTVS’de işlem yapacak Sorumlu Denetçilerin kullanıcı olarak yetkilendirilmiş olması gerekir.

e-Denetim Beyanı ve Belgesi’nin düzenlenmesi

MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ kapsamı ürünlere dair e-Denetim Beyanı ve Belgesi, TKDYB sahibi firmalar bünyesinde çalışan Sorumlu Denetçiler tarafından Müsteşarlık web sayfasındaki “DTM E-İmza Uygulamaları” kısmında yer alan “E-İmza Uygulamalarına Giriş” bölümü kullanılarak DTVS üzerinden gerçekleştirilir.

(2) e-Denetim Beyanı ve Belgesi’nin DTVS vasıtasıyla doğrudan düzenlenebilmesi için, söz konusu ürünlerin TKDYB ve Sorumlu Denetçi Belgesi kapsamında olması gereklidir.

(3) Sorumlu Denetçiler tarafından DTVS aracılığıyla düzenlenen belgelerin ve analiz raporlarının bir örneği firma tarafından 5 yıl süreyle saklanır.

e-Denetim Beyanı ve Belgesi’nin gümrüklere beyanı

MADDE 6 – (1) İhraç edilecek ürüne dair e-Denetim Beyanı ve Belgesi’nin oluşturulduğu durumlar için firmaya, DTVS tarafından bir referans numarası verilir. Referans numarasının gümrük beyannamesinin ilgili hanesine firma tarafından e-Denetim Beyanı ve Belgesi’nin geçerlik süresi içerisinde kaydedilmesi zorunludur. Aksi takdirde ürünün ihracatına izin verilmez.

(2) Varış ülkesinde kullanılacak olması ve/veya ihracatçının talebi halinde, e-Denetim Beyanı ve Belgesi kapsamı ürünün ilgili standarda uygunluğunu belirten Kontrol Belgesi kağıt ortamında ilgili Grup Başkanlığı tarafından düzenlenir.

Devir, ifraz ve ülke değişikliği işlemleri

MADDE 7 – (1) Devir, ifraz ve ülke değişikliği işlemleri kullanıcı olarak yetkilendirilmiş Sorumlu Denetçiler tarafından e-Denetim Beyanı ve Belgesi üzerinde belirtilen miktarı aşmamak ve firma bilgileri değiştirilmeksizin DTVS aracılığıyla gerçekleştirilir.

Müeyyideler

MADDE 8 – (1) Bu Tebliğe aykırı hareket edenler ile yanlış ve yanıltıcı beyanda bulunanlar hakkında, 2005/9454 sayılı Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Rejimi Kararı’nın ilgili hükümleri ve ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır.

Uygulamaya ilişkin önlemler

MADDE 9 – (1) Bu Tebliğ’de yer almayan hususlarda, 31/12/2003 tarihli ve 25333 sayılı (3. Mükerrer) Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği ve “Ticari Kalite Denetim Yeterlik Belgesi Verilmesinde Uygulanacak Esaslara İlişkin Tebliğ (Tebliğ No: 2009/33)” ile diğer ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Yetki

MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ’de yer alan hususlarla ilgili olarak uygulamaya yönelik önlemleri almaya ve gerekli düzenlemeleri yapmaya Müsteşarlık (Dış Ticarette Standardizasyon Genel Müdürlüğü) yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 11 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinden 10 (on) gün sonra yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 12 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

Ek – 1

Ticari Kalite Denetim Yeterlik Belgesi Kapsamında DTVS üzerinden İhracatta Denetime Tabi Ürünlerin Listesi

GTİP	Madde Adı
0808.10.80.00.11	Elma (golden cinsi)
0808.10.80.00.13	Starking Elma
0808.10.80.00.14	Starkrimson Elma
0808.10.80.00.19	Diğerleri (Elma)
0702.00.00.00.00	Domates
0802.22.00.00.00	Kabuksuz fındıklar (Yalnızca iç fındık)

Ek – 2

Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Grup Başkanlıkları

Dış Ticarette Standardizasyon DenetmenleriGrup Başkanlıkları Adresi	Merkezi
Batı Anadolu Bölge MüdürlüğüDTS Denetmenleri İzmir Grup BaşkanlığıAdres: Gazi Bulvarı, No:126, Kat:3, Basmane/İzmirTel: 0232 441 66 21Faks: 0232 441 44 01	İzmir
Doğu Karadeniz Bölge MüdürlüğüAdres: Valilik Binası, Üst Zemin Kat, C Blok, TrabzonTel: 0462 230 19 82Faks: 0462 229 73 09	Trabzon

30 Ocak 2011 PAZAR       Resmî Gazete     Sayı : 27831

TEBLİĞ

Dış Ticaret Müsteşarlığından:

BAZI TARIM ÜRÜNLERİNİN İHRACAT DENETİMLERİNİN DIŞ TİCARET VERİ SİSTEMİ ÜZERİNDEN YAPILMASINA DAİR DIŞ TİCARETTE STANDARDİZASYON TEBLİĞİ

(TEBLİĞ NO: 2011/21)

Amaç

MADDE 1–

(1) Bu Tebliğ’in amacı, 31/12/2003 tarihli ve 25333 sayılı (3. Mükerrer) Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği’nin 3 üncü maddesi uyarınca, ihracatında zorunlu standart ve kalite kontrolleri yapılan ekli listede (Ek–1) yer alan ürünlerin ilgili standarda ticari kalite yönünden uygunluğunun risk esaslı olarak denetlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2-

(1) Bu Tebliğ, İhracat Rejimi’ne tabi tutulmak istenen ekli listede (Ek–1) yer alan ürünlerin ilişikte belirtilen (Ek–2) Grup Başkanlıkları tarafından yapılacak zorunlu standart ve kalite kontrollerini kapsar.

(2) Tebliğ kapsamı dışında kalan denetim başvuruları, Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği’nde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde değerlendirilir.

Dayanak

MADDE 3–

(1) Bu Tebliğ, 13/10/2005 tarihli ve 25965 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 7/9/2005 tarihli ve 2005/9454 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Rejimi Kararı’nın 4 üncü maddesi ile 31/12/2003 tarihli ve 25333 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği’nin 1 inci maddesine istinaden düzenlenmiştir.

Tanımlar

MADDE 4–

(1) Bu Tebliğ’de geçen;

a) DTVS: Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon mevzuatı uyarınca gerçekleştirilen izin ve uygunluk işlemlerinin elektronik ortamda ve risk esaslı olarak yerine getirilmesi amacıyla kurulan web tabanlı Dış Ticaret Veri Sistemi’ni,

b) Devir: Kontrolü yapılan partinin, e-Kontrol Belgesi’nin geçerlilik süresi içinde başka bir firmaya devredilmesi durumunda yapılacak işlemi,

c) Fiili denetim: Fiziki muayene ve/veya laboratuar testini,

ç) Grup Başkanlıkları: Müsteşarlığın Bölge Müdürlüklerine bağlı Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Grup Başkanlıklarını,

d) İfraz: e- Kontrol Belgesi’nin birden fazla belgeye bölünmesi işlemini,

e) Müsteşarlık: Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı’nı,

f) Müsteşarlık web sayfası: Müsteşarlığın internet üzerinden hizmet verdiği «www.dtm.gov.tr» adresinden ulaşılan web sayfasını,

g) Risk: Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerin ilgili Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Mevzuatına uygun olmama olasılığını,

ğ) Ülke değişikliği: Denetimi yapılan partinin, gideceği ülkede değişiklik olması durumunda yapılan işlemi,

ifade eder.

Firma tanımlaması

MADDE 5–

(1) Bu Tebliğ kapsamı ürünleri ihraç etmek isteyen firmaların, 18/10/2010 tarihli ve 27733 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2010/41 sayılı “Dış Ticaret Veri Sistemine İlişkin Dış Ticarette Standardizasyon Tebliği” çerçevesinde DTVS’de tanımlanması ve firma adına DTVS’de işlem yapacak en az bir kullanıcının yetkilendirilmiş olması gerekir.

İhracatçı başvurusu

MADDE 6–

(1) Kullanıcı Müsteşarlık web sayfasındaki “DTM E-İmza Uygulamaları” kısmında yer alan “E-İmza Uygulamalarına Giriş” bölümünü kullanarak DTVS üzerinden ihraç partisine ilişkin verileri girerek başvurusunu yapar.

(2) Verilerin doğru, eksiksiz ve zamanında girilmesinden kullanıcı sorumludur.

Risk Analizi

MADDE 7–

(1) 2011/18 sayılı “İhracatta Zorunlu Standart ve Kalite Kontrollerinin Risk Esaslı Yapılması Amacıyla Firmaların Sınıflandırılmasına Dair Dış Ticarette Standardizasyon Tebliği” hükümlerine istinaden sınıflandırılmış firmalar adına işlem yapan kullanıcılar tarafından DTVS üzerinden beyan edilen bilgiler çerçevesinde, Ek-1’de yer alan ürünlerden hangilerinin fiili denetime tabi tutulacağı DTVS aracılığıyla yapılacak risk analizine göre belirlenir.

(2) Risk analizinin esasları, firma, ürün, ürünün gönderileceği ülke ile diğer hususlara ilişkin bilgiler çerçevesinde Müsteşarlıkça (Dış Ticarette Standardizasyon Genel Müdürlüğü) belirlenir.

(3) Risk analizi sonucunda fiili denetime tabi tutulmasına gerek görülmeyen ürünlerin ihraç edilebileceğine dair e-Kontrol Belgesi oluşturulur.

Fiili denetim

MADDE 8 –

(1) DTVS üzerinden gerçekleştirilen başvuru sonrasında, DTVS aracılığıyla gerçekleştirilecek risk analizi sonucunda fiili denetime tabi tutulmasına karar verilen ürünler, Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği, Türk Standartlarının Uygulanması Hakkında Tüzük ve ilgili Türk Standardı’nın hükümleri çerçevesinde denetime tabi tutulur.

(2) Fiili denetim sonucunda ürünün ilgili mevzuatına uygun olduğunun belirlenmesi durumunda, DTVS vasıtasıyla ürünün ihraç edilebileceğine dair e-Kontrol Belgesi oluşturulur.

Kullanıcıya yapılan bildirimler

MADDE 9–

(1) Kullanıcı, denetim süreci ve sonucuna ilişkin sorgulamaları DTVS aracılığıyla yapar.

(2) Denetim süreci ve sonucuna ilişkin kullanıcıya yapılan bildirimler, 18/10/2010 tarihli ve 27733 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2010/41 sayılı Dış Ticaret Veri Sistemine İlişkin DTS Tebliği’nin “Kullanıcıların Yetkilendirilmesi” başlıklı 6 ncı maddesi uyarınca yapılan “Yetkilendirme Başvurusu” uygulamasında beyan edilen elektronik posta adresine iletilir. Kullanıcıya ulaşmayan bildirimlerden Müsteşarlık sorumlu değildir.

(3) Denetim sonuçlarına yönelik itirazlar, Türk Standartlarının Uygulanması Hakkında Tüzük’ün ilgili hükümleri çerçevesinde sonuçlandırılır.

e-Kontrol Belgesi’nin gümrüklere beyanı

MADDE 10-

(1) İhraç edilecek ürüne dair e-Kontrol Belgesi’nin oluşturulduğu durumlar için firmaya, DTVS aracılığıyla bir referans numarası verilir. Referans numarasının gümrük beyannamesinin ilgili hanesine firma tarafından e-Kontrol Belgesi’nin geçerlik süresi içerisinde kaydedilmesi zorunludur. Aksi takdirde ürünün ihracatına izin verilmez.

(2) Varış ülkesinde kullanılacak olması ve/veya ihracatçının yazılı talebinin bulunması halinde, ürünün ilgili standarda uygunluğunu belirten Kontrol Belgesi kağıt ortamında ilgili Grup Başkanlığınca düzenlenir.

Devir, ifraz ve ülke değişikliği

MADDE 11–

(1) Devir, ifraz ve ülke değişikliği işlemleri, e-Kontrol Belgesi üzerinde belirtilen miktarı aşmamak kaydıyla DTVS aracılığıyla gerçekleştirilir.

(2) Devir, ifraz ve ülke değişikliği işlemleri öncesinde kağıt ortamında düzenlenen Kontrol Belgesi ilgili Grup Başkanlığına derhal iade edilir ve ihracat işlemlerinde ya da başka amaçlarla kullanılamaz.

Müeyyideler

MADDE 12 –

(1) Bu Tebliğ’e aykırı hareket edenler ile yanlış ve yanıltıcı beyanda bulunanlar hakkında, 2005/9454 sayılı Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Rejimi Kararı’nın ilgili hükümleri ve ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır.

Uygulamaya İlişkin Önlemler

MADDE 13 –

(1) Bu Tebliğ’de yer almayan hususlarda, 31/12/2003 tarihli ve 25333 sayılı (3. Mükerrer) Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği ile diğer ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Yetki

MADDE 14 –

(1) Bu Tebliğ’de yer alan hususlarla ilgili olarak uygulamaya yönelik önlemleri almaya ve gerekli düzenlemeleri yapmaya Müsteşarlık (Dış Ticarette Standardizasyon Genel Müdürlüğü) yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 15 –

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinden 10 (on) gün sonra yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 16 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

Ek – 1

Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği Kapsamında DTVS Üzerinden İhracatta Denetime Tabi Ürünler Listesi

GTİP	Madde Adı
0808.10.80.00.11	Elma (Golden cinsi)
0808.10.80.00.13	Starking Elma
0808.10.80.00.14	Starkrimson Elma
0808.10.80.00.19	Diğerleri (Elma)
0702.00.00.00.00	Domates

Ek – 2

Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Grup Başkanlıkları

Dış Ticarette Standardizasyon DenetmenleriGrup Başkanlıkları Adresi	Merkezi
Batı Anadolu Bölge MüdürlüğüDTS Denetmenleri İzmir Grup BaşkanlığıAdres: Gazi Bulvarı, No:126, Kat:3, Basmane/İzmirTel: 0232 441 66 21Faks: 0232 441 44 01	İzmir
Batı Anadolu Bölge MüdürlüğüDTS Denetmenleri Antalya Grup BaşkanlığıAdres: Sedir Mahallesi Gazi Bulvarı Genç Apt. No:132/2AntalyaTel: 0242 345 26 81Faks: 0242 346 47 75	Antalya
Güney Anadolu Bölge MüdürlüğüDTS Denetmenleri Mersin Grup BaşkanlığıAdres: Camişerif Mahallesi, Çakmak Caddesi, Buğdaycı Apt., Kat:6, No:27/32, MersinTel: 0324 239 07 36Faks: 0324 237 75 86	Mersin
Marmara Bölge MüdürlüğüDTS Denetmenleri İstanbul Grup BaşkanlığıAdres: Dış Ticaret Kompleksi, Çobançeşme Mevkii, Sanayi Caddesi, D Blok, Kat:1–2, Yenibosna, Bahçelievler/İstanbulTel: 0212 454 08 20, 0212 454 08 26Faks: 0212 454 08 27	İstanbul
Marmara Bölge MüdürlüğüDTS Denetmenleri Bursa Grup BaşkanlığıAdres: Fevzi Çakmak Cad. Bıdırık Han. No:33 Kat:4 Osmangazi/BursaTel: 0224 220 53 31Faks: 0224 220 39 83	Bursa

Resmi Gazete Tarihi: 29.11.2011 Resmi Gazete Sayısı: 28127

İTHALATTA HAKSIZ REKABETİN ÖNLENMESİNE İLİŞKİN TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2011/21)

BİRİNCİKISIM

Genel Bilgi ve İşlemler

Soruşturma

MADDE 1 – (1) Plastay Kimya Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. (Plastay) ile Plastifay Kimya Endüstrisi A.Ş. (Plastifay) tarafından yapılan ve Arkim Kimya Sanayi A.Ş. ile Leba Sanayi Ürünleri İth. İhr. ve Paz. A.Ş. tarafından desteklenen başvuru üzerine, Romanya menşeli “dioktil ortoftalatlar (DOP)” için 19/2/2011 tarihli ve 27851 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin 2011/4 sayılı Tebliğ ile başlatılan ve Ekonomi Bakanlığı İthalat Genel Müdürlüğü tarafından yürütülen damping soruşturması tamamlanmıştır.

(2) Plastifay firması soruşturmanın ilerleyen aşamalarında başvurusunu çektiğini ancak şikayeti desteklemeye devam ettiğini bildirmiştir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 4412 sayılı Kanunla değişik 3577 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Kanun (Kanun), 30/10/1999 tarihli ve 23861 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Karar ve İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri çerçevesinde yürütülen damping soruşturması sonuçlarını içermektedir.

İlgili tarafların bilgilendirilmesi ve bilgilerin değerlendirilmesi

MADDE 3 – (1) Soruşturma açılmasını müteakip, söz konusu ürünün Bakanlıkça tespit edilen ithalatçılarına, Romanya’da yerleşik bilinen ihracatçısına ve anılan ülkede yerleşik diğer ihracatçılara erişilebilmesini teminen bu ülkenin Ankara’daki Büyükelçiliği ile Avrupa Birliği Türkiye Delegasyonu’na soruşturma açılış Tebliği, şikâyetin gizli olmayan metni ve soru formlarına ilişkin bildirim gönderilmiştir.

(2) Taraflara soru formunu yanıtlamaları için posta süresi dahil 37 gün süre tanınmış olup, tarafların süre uzatımı yönündeki makul talepleri karşılanmıştır.

(3) Yerli üretici, soru formuna usulüne uygun şekilde yanıt vermiştir. Ayrıca, soruşturma süresi boyunca Bakanlık ile işbirliği içinde olmuş ve gerektiğinde talep edilen ilave bilgileri temin etmiştir.

(4) Soruşturma konusu maddenin ithalatını yaptığı tespit edilen ve kendilerine soru formu gönderilen firmalardan 3 tanesi ithalatçı soru formuna cevap vermiştir.

(5) Soruşturma konusu ülkede yerleşik üretici/ihracatçı S.C. OLTCHIM S.A. (Oltchim) firması soru formuna usulüne uygun şekilde cevap vererek, soruşturma süresince işbirliği halinde bulunmuştur.

(6) Ayrıca, ilgili taraflardan alınan bilgi ve belgelerin gizli olmayan özetleri talep eden ilgili tarafların bilgisine sunulmak için hazır tutulmuştur.

(7) Soruşturmaya ilişkin tespit ve bilgileri içeren Nihai Bildirim ilgili tarafların bilgisine sunulmuştur.

(8) Nihai bildirim sonrası ihracatçı firmaların görüşlerini sunmaları için dinleme toplantısı gerçekleştirilmiştir.

(9) Tarafların soruşturma boyunca ve nihai bildirim sonrası ortaya koyduğu bilgi, belge ve görüşler incelenmiş, mezkur görüşleri mevzuat kapsamında değerlendirilebilecek olanlarına bu Tebliğ’in ilgili bölümlerinde değinilmiştir.

Yerinde doğrulama soruşturmaları

MADDE 4 – (1) Yönetmeliğin 21 inci maddesi çerçevesinde Kocaeli Gebze’de yerleşik Plastay ve Romanya Valcea’da yerleşik Oltcim firmaları nezdinde yerinde doğrulama soruşturmaları gerçekleştirilmiştir.

Soruşturma dönemi

MADDE 5 – (1) Damping belirlemesi için 1/1/2010-31/12/2010 tarihleri arası soruşturma dönemi (SD) olarak kabul edilmiştir. Zarar belirlemesinde ise veri toplama ve analiz için 1/1/2008-31/12/2010 arasındaki dönem “zarar inceleme dönemi” olarak esas alınmıştır.

İKİNCİ KISIM

Soruşturma Konusu Ürün ve Benzer Ürün

Soruşturma konusu ürün ve benzer ürün

MADDE 6 – (1) Soruşturma konusu madde, “2917.32.00.00.00-Dioktil ortoftalatlar (dioktil ftalat)” gümrük tarife istatistik pozisyonu altında beyan edilmekte olup, yerli üretim dalı tarafından kısaca “DOP” olarak adlandırılmaktadır.

(2) DOP, Ftalik Anhidrit’in 2-Etilheksanol ile tepkimesiyle oluşan bir organik ester olup, plastik ve pvc karışımlarında yumuşatıcı olarak, çok katmanlı suni deri ve film uygulamalarında, kalenderlemede, ambalaj malzemelerinde, sıcak kaplamalarda, kablo izolasyon kılıflarında, yapıştırıcılarda ve bazı poliüretan uygulamalarında kullanılmaktadır.

(3) Öte yandan, Yönetmeliğin 4 üncü maddesi çerçevesinde soruşturma konusu ülkeden ithal edilen ürün ile yerli üretici tarafından üretilen ürünün benzer ürün olup olmadığı incelenmiştir. Anılan madde uyarınca benzer ürün, dampinge veya sübvansiyona konu mal ile aynı özellikleri taşıyan bir mal, böyle bir malın bulunmaması halinde ise benzer özellikleri taşıyan başka bir mal şeklinde tanımlanmaktadır. Bu bağlamda, yerli ve ithal ürünlerin “benzer ürün”olup olmadığı hususu tespit edilirken, ürünlerin teknik/fiziksel özellikleri ve kullanım alanları, biri birinin yerine geçebilme özellikleri, dağıtım kanalları,üretici ve tüketicinin ürünü algılamaları ve üretim süreci hususlarına bakılmıştır.

(4) Bu kapsamda yapılan incelemelerde, yerli üretici tarafından üretilen ürünler ile soruşturmaya konu ülke menşeli ürünler arasında teknik/fiziksel özellikler, kullanım alanları ve kullanıcı algılamaları arasında ayrım yaratan herhangi bir farklılık gözlemlenmemiştir. Ayrıca, ürünün kullanıcısı durumundaki sanayiciler ihtiyaç duydukları DOP’u ya doğrudan üreticilerden ya da DOP ticareti yapan aracı firmalardan temin etmektedir. Dağıtım kanalları da yerli ve ithal ürünler için farklılık arz etmemektedir.

(5) Sonuç olarak yapılan incelemeler neticesinde, yerli üretim dalı tarafından üretilen DOP ile soruşturma konusu ülkeden ithal edilenlerin, teknik ve fiziki özellikleri, dağıtım kanalları, kullanıcı algılamaları ve kullanım alanları itibariyle benzer özelliklere sahip olduğu ve soruşturmaya konu ülkeden ithal edilen ürünün yerli üretim dalının ürünüyle doğrudan rekabet içinde bulunduğu, bu nedenle benzer ürün olarak kabul edilebileceği anlaşılmıştır.

(6) Soruşturma kapsamında yapılan incelemelerde soruşturma konusu maddenin yukarıda belirtilen GTİP’ler dışında bir sınıflandırma altında ithal edildiğine ilişkin herhangi bir bulgu edinilmemiştir. Soruşturma konusu eşya ile ilgili açıklamalar ise genel içerikli olup uygulamaya esas olan GTİP ve karşılığı eşya tanımıdır. Bununla beraber, soruşturma konusu eşyanın Türk Gümrük Tarife Cetvelinde yer alan tarife pozisyonunda ve/veya tanımında yapılacak değişiklikler, uygulamaya halel getirmemektedir.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Dampinge İlişkin Belirlemeler

BİRİNCİBÖLÜM

Genel Bilgiler

Genel

MADDE 7 – (1) İşbirliğine gelen Romanya’da yerleşik Oltchim firması için yapılan damping belirlemelerinde, firmanın soru formuna verdiği cevaplar ile yerinde inceleme esnasında firma tarafından sağlanan veriler esas alınmıştır.

(2) Oltchim firması için normal değer ve ihraç fiyatının nasıl belirlendiği ile damping marjının nasıl hesaplandığına ilişkin ayrıntılı bilgiler firma özel bildirimi ile adı geçen firmaya gönderilmiştir.

(3) Yönetmeliğin 26 ncı maddesi hükmü uyarınca, işbirliğinden kaçınmayı önlemek amacıyla Romanya’da yerleşik işbirliğine gelmeyen diğer üretici-ihracatçı firmalar için damping marjı hesabında eldeki en iyi bilginin kullanımına gidilmiştir. Bu çerçevede söz konusu firmalar için Oltchim firmasının Türkiye’ye en fazla dampingle ihraç ettiği belirlenen tip esas alınmıştır.

İKİNCİ BÖLÜM

Üretici İhracatçılar İçin Normal Değer

Temsil testi

MADDE 8 – (1) İşbirliğine gelen üretici-ihracatçı firma (Oltchim) için Yönetmeliğin 5 inci maddesi hükmü gereğince menşe ülkenin iç piyasasında yapılan benzer mal satışlarının hacminin düşük olması sebebiyle uygun bir karşılaştırma yapılmasına elverişli olup olmadığının tespiti amacıyla ürün tipleri bazında temsil testi uygulanmıştır.

(2) Buna göre işbirliğine gelen üretici-ihracatçı firmanın menşe ülkenin iç piyasasında yaptığı benzer mal satışlarının miktar bazında Türkiye’ye satışların %5’ini veya daha fazlasını oluşturması halinde normal değer, ihracatçı ülke iç piyasasında normal ticari işlemler çerçevesinde gerçekleşen satışlar esasında; aksi takdirde oluşturulmuş değer esasında belirlenmiştir.

Normal ticari işlem testi

MADDE 9 – (1) Yönetmeliğin 5 inci maddesi hükümleri gereğince, işbirliğine gelen üretici/ihracatçı firmanın menşe ülkedeki iç piyasa satışlarının normal değer tespitinde kullanılıp kullanılmayacağının belirlenmesi için normal ticari işlem testi uygulanmıştır. Buna göre;

a) Benzer ürünün ağırlıklı ortalama net satış fiyatının (indirimler, vergiler ve iadeler düşülerek hesaplanmış) ağırlıklı ortalama birim maliyetinin üzerinde olduğu durumlarda normal değer;

1) Birim maliyetin üzerindeki satış miktarının ürünün toplam satış miktarının %80’ini veya daha fazlasını oluşturması halinde, soruşturma dönemi boyunca gerçekleşen tüm iç piyasa satış işlemlerinin (kârlı ya da kârsız) ağırlıklı ortalaması esasında,

2) Birim maliyetin üzerindeki satış miktarının maddenin toplam satışmiktarının %80’inden daha azını oluşturması halinde ise soruşturma dönemi boyunca gerçekleşen yalnızca kârlı iç piyasa satış işlemlerinin ağırlıklı ortalaması esasında belirlenmiştir.

b) Benzer ürünün ağırlıklı ortalama net satış fiyatının, ağırlıklı ortalama birim maliyetinin altında olması halinde normal değer, oluşturulmuş değer esasında belirlenmiştir.

İç piyasa satışlarına dayanan normal değer

MADDE 10 – (1) Yönetmeliğin 5 inci maddesi hükmü gereğince, iç piyasa satışlarının esas alındığı hallerde normal değer, menşe ülkenin iç pazarında benzer ürün için normal ticari işlemler çerçevesinde bağımsız alıcılar tarafından ödenmiş olan veya ödenmesi gereken fiyatlar esasında hesaplanmıştır.

Oluşturulmuş normal değer

MADDE 11 – (1) Oluşturulmuş normal değer, ürün için firmadan temin edilen imalat maliyeti ile satış, genel ve idari (SGİ) gider rakamlarına makul oranda bir kârın eklenmesi suretiyle hesaplanmıştır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İhraç Fiyatı

İhraç fiyatının belirlenmesi

MADDE 12 – (1) İhraç fiyatı, ihracatçı firmanın Türkiye’ye satışlarında fiilen ödenen fiyat esasında belirlenmiştir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Damping Marjları

Fiyat karşılaştırması

MADDE 13 – (1) Adil bir karşılaştırmanın yapılabilmesini teminen, normal değer ile ihraç fiyatı mümkün olduğu ölçüde fabrika çıkış aşamasına getirilerek aynı aşamada karşılaştırılmıştır.

(2) Yönetmeliğin 10 uncu maddesi hükmü gereğince, ilgili taraflarca fiyat karşılaştırmasını etkilediği ileri sürülen hususlar değerlendirilmiş ve taşıma, sigorta, yükleme ve bindirme masrafları, paketleme giderleri, ödeme koşulları, ticarî aşama farklılığı, indirim, geri ödeme, banka masrafları,vergi iadesi gibi belgelendirilen, uygulanabilir ve haklı görülen ayarlamalar yapılmıştır.

Damping marjları

MADDE 14 – (1) Yönetmeliğin 11 inci maddesi hükmü çerçevesinde damping marjları, normal değer ile ihraç fiyatlarının ağırlıklı ortalamalarının karşılaştırılması suretiyle hesaplanmıştır. İşbirliğine gelmeyen firmalar içinse Yönetmeliğin 26 ncı maddesi hükmü uyarınca, işbirliğinde bulunmamayı ödüllendirmemek ve işbirliğinden kaçınmayı önlemek amacıyla, Oltchim firmasının soruşturma konusu ürün tiplerinden en yüksek oranda damping yaptığı belirlenen tip esas alınmıştır.

(2) CIF ihraç fiyatının yüzdesi olarak hesaplanan damping marjı işbirliğinde bulunan Oltchim firması için %7,9; soruşturma konusu ülkede yerleşik işbirliğinde bulunmayan diğer firmalar içinse %8,3 tür.

DÖRDÜNCÜ KISIM

Zarara İlişkin Belirlemeler

BİRİNCİBÖLÜM

Dampingli İthalat

İthalatın hacmi ve gelişimi

MADDE 15 – (1) Yönetmeliğin 17 nci maddesi çerçevesinde, soruşturma konusu ülke menşeli ithalatın hacminde mutlak anlamda ya da Türkiye tüketimine oranla önemli ölçüde bir artış olup olmadığı incelenmiştir.

a) Maddenin genel ithalatı

1) Maddenin genel ithalatı, 2008 yılı ile SD arasında miktar bazında %75 oranında artarken, anılan dönemdeki değer artışı %62 oranında gerçekleşmiştir.

b) Dampingli ithalatın gelişimi

1) Maddenin soruşturma konusu ülkeden ithalatı, 2008 yılı ile SD arasında miktar bazında %97 oranında artarken, anılan dönemdeki değer artışı%78 oranında gerçekleşmiştir. Bu dönemde Romanya’nın genel ithalat içindeki payı %73,4’ten %82,7’ye çıkmıştır.

c) Maddenin üçüncü ülkelerden ithalatı

1) Maddenin üçüncü ülkelerden ithalatı, 2008 yılı ile SD arasında miktar bazında %14 oranında, değer bazında ise %15 oranında artmıştır. Aynı dönemde üçüncü ülkelerin genel ithalat içindeki payı %26,6’dan %17,3’e düşmüştür.

d) Dampingli ithalatın pazar payındaki değişim

1) Maddenin yurtiçi tüketimi, en büyük 2 yerli üretici olan Plastay ve Plastifay firmalarının yurtiçi satışları ile genel ithalatın toplanması suretiyle hesaplanmıştır. Bu çerçevede belirlenen toplam tüketim endeks olarak 2008 yılında 100 iken SD’de 126 olmuştur.

2) 2008-SD arasında, yerli üretim dalının pazar payı %63’ten %49’a düşerken, 3 üncü ülkelerden yapılan ithalatın pazar payı %10’dan %9’a düşmüş;ancak, dampingli ithalatın pazar payı %27’den %42’ye çıkmıştır. Bu çerçevede, dampingli ithalatın pazar payını, diğer ülkeler menşeli ithalatın pazar payından ziyade yerli üretim dalının pazar payından aldığı görülmektedir.

İthalatın fiyatlarının gelişimi

MADDE 16 – (1) TÜİK kayıtları esas alınarak yapılan incelemede, dampingli ithalatın ağırlıklı ortalama CIF ihraç fiyatları 2008 yılında 100 olarak alındığında, 2009 yılında 65’e ve SD’de 90’a düşmüştür.

(2) Diğer ülkeler menşeli ithalatın ise ağırlıklı ortalama CIF ihraç fiyatları 2008 yılında 100 olarak alındığında 2009’da 66’ya düşerken SD’de 101’e çıkmıştır.

(3) Bu tespitlerden görüleceği üzere inceleme dönemi sonunda dampingli ithalatın fiyat seviyesi inceleme dönemi başındaki fiyat seviyesinin altına inmişken, diğer ülkeler menşeli ithalatın fiyat seviyesi başlangıç seviyesinin üstüne çıkmıştır. Dampingli ithalat ile diğer ülkeler menşeli ithalatın fiyatlarının birbirinden farklı bir seyir takip ettiği görülmüştür.

Dampingli ithalatın yerli üretici fiyatları üzerindeki etkisi

MADDE 17 – (1) Fiyat kırılması, ithal ürünün fiyatlarının yerli üretici yurt içi fiyatlarının ne kadar altında kaldığını göstermektedir. Söz konusu değerler hesaplanırken, CIF ithal fiyatlarının üzerine gümrük vergisi ve diğer ithalat masrafları ilave edilerek bulunan Romanya menşeli ürünlerin pazara giriş fiyatları, şikâyetçi yerli üreticinin (Plastay) yurtiçi satış fiyatları ile karşılaştırılmıştır.

(2) Bu çerçevede hesaplanan fiyat kırılması CIF ihraç fiyatının %’si olarak 2008 yılında %8, 2009 yılında %5 ve 2010 yılında %11’dir.

İKİNCİ BÖLÜM

Yerli Üretim Dalının Durumu

Yerli üretim dalının ekonomik göstergeleri

MADDE 18 – (1) Yerli üretim dalının ekonomik göstergelerinin incelenmesinde, Plastifay firmasının başvurusunu geri çekmesi sebebiyle şikâyet sahibi tek firma konumuna gelen Türkiye üretiminin önemli bir bölümünü gerçekleştiren Plastay firmasının mümkün olduğu ölçüde ilgili ürüne ait verileri esas alınmıştır.

(2) İnceleme döneminde Türkiye pazarı yaklaşık %26 oranında büyümüştür.

a) Üretim, kapasite ve kapasite kullanım oranı (KKO)

1) Yerli üretim dalının ilgili üründe 2008 yılında 100 olan üretim miktar endeksi SD’de 113’e yükselmiştir.

2) Yerli üretim dalının kapasitesi, ilgili ürün için 2008-SD arasında 100’den 158’e çıkarken, KKO endeksi ise 100’den 72’ye gerilemiştir.

b) Yurtiçi satışlar ve ihracat

1) Yerli üretim dalının ilgili üründe 2008 yılında 100 olan yurtiçi satış miktar endeksi SD’de 89’a gerilemiştir. Aynı dönemde yurtiçi satış hasılatı ise reel olarak 100’den 87’ye düşmüştür.

2) Yerli üretim dalının ilgili üründe 2008 yılında 100 olan ihracat miktar endeksi SD’de 486’ya ulaşmıştır. Aynı dönemde satış hasılatı ise reel olarak 100’den 499’a yükselmiştir.

3) İhracat satışlarındaki artış büyük oranlı gözükse de, aslında ihracat satışları; 2008 yılındaki nominal olarak ihmal edilebilir seviyelerden (yerli üretim dalı satışlarının %6’sı), yerli üreticinin daralan iç piyasa nedeniyle ihracata yönelmesi sebebiyle sadece daha makul seviyelere ulaşmıştır. Satışlardaki nominal artış yerli üretim dalının üretim kapasitesi göz önünde bulundurulduğunda büyük bir değişime işaret etmezken, oransal olarak ciddi bir rakam olarak gözükmektedir.

c) Yurtiçi fiyatlar

1) Yerli üretim dalının ilgili üründe ağırlıklı ortalama yurtiçi birim satış fiyatı 2008 yılında 100 olarak alındığında, bunun SD’de 98’e düştüğü görülmüştür.

d) Pazar payı

1) Yerli üretim dalının ilgili üründe yurtiçi pazar payı hesaplanırken, Plastifay firmasının satışları da değerlendirmeye alınmış; bu çerçevede hesaplanan pazar payı endeksi, 2008 yılında 100 iken SD’de 77’ye gerilemiştir.

e) Stoklar

1) Yerli üretim dalının ilgili üründe 2008 yılı stok düzeyi endeksi 100 olarak alındığında SD’de stok düzeyi 119’a yükselmiştir.

f) İstihdam

1) Yerli üretim dalının ilgili üründe çalışanlarının sayısı endeks olarak 2008-SD arasında idari personel için 100’den 152’ye çıkarken, işçi sayısı 100’den 93’e düşmüştür.

g) Ücretler

1) Yerli üretim dalının ilgili ürün üretiminde çalışan işçilerinin aylık giydirilmiş brüt ücret endeksi 2008-SD arasında 100’den 125’e yükselmiştir.

h) Verimlilik

1) Yerli üretim dalının ilgili ürün üretiminde çalışan işçi başına verimlilik endeksi 2008 yılında 100 iken SD’de 122’ye yükselmiştir.

i) Maliyetler ve karlılık

1) Yerli üretim dalının ilgili üründe ağırlıklı ortalama birim ticari maliyet endeksi 2008 yılında 100 iken SD’de 95’e düşmüştür.

2) Yerli üretim dalının ilgili üründe ticari maliyetleri dikkate alınarak hesaplanan toplam kârlılık ve birim kârlılık endeksleri 2008 yılında firma zararda iken -100 olarak alındığında, SD’de zarar devam etmiş ve sırasıile -38 ve -34 değerlerine düşmüştür.

j) Büyüme

1) Yerli üretim dalının bütün faaliyetleri ile ilgili olarak, aktif büyüklüğü reel olarak 2008 yılında 100 iken SD’de 111 olmuştur.

k) Nakit Akışı

1) Yerli üretim dalının ilgili ürün için nakit akışı endeksi 2008 yılında -100 iken bu rakam SD’de -33’e gerilemiştir.

l) Yatırımların geri dönüş oranı

1) Yerli üretim dalının bütün faaliyetleri ile ilgili olarak, 2008 yılında % 1 olan net kârlılığı (Net Kâr/Net Satış), SD’de % 4’e; 2008 yılında %10 olan özkaynak kârlılığı (Kâr/Özkaynak) SD’de % 27’ye ve 2008 yılında % 2 olan yatırım hasılatı (Kâr/Aktif Toplamı) SD’de % 7’ye yükselmiştir.

2) Bu oranlardan görüleceği üzere, yerli üretim dalı genel olarak iyi bir performans göstermekte, ancak soruşturma konusu üründe dampingli ithalat sebebiyle aynı başarıyı yakalayamamaktadır.

m) Sermaye ve yatırımları artırma yeteneği

1) Yerli üretim dalının bütün faaliyetleri ile ilgili olarak, 2008 yılında 100 olan öz sermaye endeksi SD’de olarak 134 olmuştur.

2) Yerli üretim dalı SD’de yenileme yatırımlarına başlarken, aynı dönemde herhangi bir tevsi yatırımı yapmamıştır.

n) Damping marjının büyüklüğü

1) Yapılan hesaplama sonucunda, Romanya menşeli soruşturma konusu üründe önemli oranda damping marjı tespit edilmiştir.

o) Ekonomik Göstergelerin Değerlendirilmesi

1) Yerli üretim dalının, 2008-SD arasında ekonomik göstergelerinin incelenmesi sonucunda; bazı önemli müşterilerini kaybettiği, satışları ve pazar payı gerilerken stoklarının arttığı, üretimdeki işçi sayısının azaldığı,pazardaki büyümenin üretim rakamlarına yansımadığı, bu olumsuz gelişmeler sonucunda ise toplam ve birim kârlılığının negatif seyrettiği tespit edilmiştir.

2) Firma geneli göstergelerde görülen olumlu gelişmelerin ise firmanın ürün gamındaki diğer ürünler sayesinde gerçekleştiği değerlendirilmektedir.

3) Ürün özeli ekonomik göstergelerinde yaşanan söz konusu olumsuz gelişmeler ışığında, yerli üretim dalının soruşturmaya konu ürün ile ilgili faaliyetlerinde ciddi sorunlar ile karşı karşıya olduğu anlaşılmaktadır.

BEŞİNCİ KISIM

Dampingli İthalat ile Zarar Arasındaki Nedenselliğe İlişkin Belirlemeler

Dampingli ithalatın etkisi

MADDE 19 – (1) Soruşturmaya konu ülkeden yapılan toplam ithalatın miktar ve değer bazında arttığı ve yurtiçi piyasadan aldığı pazar payının diğer ihracatçı ülkeler ve yerli üretici aleyhine yükseldiği görülmektedir. 2008-2010 döneminde yerli üretim dalının ve diğer ihracatçı ülkelerin iç piyasadaki pazar payı sırasıyla 14 puan ve 1 puan düşerken aynı dönemde dampingli ithalatın pazar payı 15 puan artmıştır.

(2) Diğer taraftan, SD’de soruşturmaya konu olan ülke menşeli dampingli ithalatın fiyatlarının yerli üretim dalı fiyatlarını kırdığı belirlenmiştir.

(3) Yerli üretim dalı ilgili ürün için negatif karlılığa sahip olmasına rağmen dampingli ithalat sebebiyle fiyatlarını yeteri kadar yükseltememiş dolayısı ile 2008-SD boyunca karlılığı negatif düzeylerde seyretmiştir.

(4) Bu tespitler ışığında, 2008-SD döneminde mutlak ve nispi olarak miktar ve değer bazında artış gösteren dampingli ithalat nedeniyle, yerli üretim dalının ekonomik göstergelerinde olumsuz gelişmeler olduğu görülmüştür. Dampingli ithalatın seyri ile yerli üretim dalındaki olumsuz gelişmelerin eşzamanlı görülmesi sebebiyle, yerli üretim dalında görülen zarar ile dampingli ithalat arasında illiyet bağı olduğu sonucuna varılmıştır.

Üçüncü ülkelerden ithalat

MADDE 20 – (1) Üçüncü ülkelerden yapılan ithalat, 2008-SD döneminde miktar bazında yaklaşık %14 oranında artmıştır. Ancak, anılan dönemde yurtiçi pazardaki büyüme % 26 oranında gerçekleştiğinden, üçüncü ülkelerin ithalat içindeki payı % 27’den % 17’ye gerilemiştir. Üçüncü ülkeler menşeli ithalatta görülen bu değişim, dampingli ithalatın anılan ülkelerin piyasadaki payını da olumsuz yönde etkilediğini göstermektedir.

Diğer unsurların etkisi

MADDE 21 – (1) Yönetmeliğin 17 nci maddesi hükümleri uyarınca, soruşturma konusu ülkeler menşeli dampingli ithalattaki gelişim ile söz konusu ithalatın fiyatlarının yerli üretim dalı üzerindeki etkisinin yanı sıra yerli üretim dalında zarara yol açabilecek diğer olası unsurlar da incelenmiş; ancak, zarar inceleme dönemi boyunca firmanın ekonomik göstergelerinde saptanan bozulmalara kaynak teşkil edebilecek dampingli ithalat dışında kayda değer bir unsurun varlığına rastlanılmamıştır.

ALTINCI KISIM

İlgili Taraflarca Gündeme Getirilen Hususlar

MADDE 22 – (1) Romanya’da yerleşik ihracatçı OLTCHIM firması,Nihai Bildirime ilişkin görüşlerini sunduğu 5/9/2011 tarihli yazısında, normal değerin tespitinde kullanılan maliyet testine itirazda bulunmuştur. Soruşturma otoritesi tarafından söz konusu itiraz yerinde bulunarak, iç piyasa satış fiyatlarının üretim maliyetleri ile karşılaştırılması esnasında kredili satışlardan kaynaklanan finansman giderleri iç piyasa satış fiyatlarından düşülmemiştir.

YEDİNCİ KISIM

Sonuç

Karar

MADDE 23 – (1) Soruşturma sonucunda dampingin, yerli üretim dalında zarar ve her ikisi arasında illiyet bağının mevcut olduğu tespit edilmiş olup, İthalatta Haksız Rekabeti Değerlendirme Kurulunun kararı ve Bakan’ın onayı ile aşağıda tanımı ve menşei belirtilen eşyanın Türkiye’ye ithalatında karşısında belirtilen oranlarda dampinge karşı kesin önlem yürürlüğe konulmuştur.

Pozisyon No	Eşyanın Tanımı	Menşe Ülke	Firma	Dampinge Karşı Önlem (CIF %)
2917.32.00.00.00	Dioktil ortoftalatlar (dioktil ftalat)	Romanya	S.C. OLTCHIM S.A.	%7,9
Diğerleri	%8,3

Uygulama

MADDE 24 – (1) Gümrük idareleri, Karar maddesinde gümrük tarife istatistik pozisyon numarası, tanımı ve menşe ülkesi belirtilen eşyanın, diğer mevzuat hükümleri saklı kalmak kaydıyla, serbest dolaşıma giriş rejimi kapsamında ithalatında karşısında gösterilen miktarda dampinge karşı kesin önlemi tahsil ederler.

Yürürlük

MADDE 25 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Ekonomi Bakanı yürütür.