11 Kasım 2010 Tarihli ve 27756 Sayılı Resmî Gazete

Dış Ticaret Müsteşarlığından:

BAZI TARIM ÜRÜNLERİ İTHALATINDA TARİFE KONTENJANI UYGULANMASINA İLİŞKİN TEBLİĞ

Amaç ve Kapsam

MADDE 1-

(1) Bu Tebliğin amacı, 27/08/2010 tarihli ve 2010/888 sayılı “Bazı Tarım Ürünleri İthalatında Tarife Kontenjanı Uygulanması Hakkında Karar” uyarınca, bazı tarım ürünleri ithalatında açılan tarife kontenjanlarının dağıtım yöntemi ile başvuru ve kullanım usul ve esaslarının düzenlenmesidir.

Dayanak

MADDE 2-

(1)Bu Tebliğ, 27/08/2010 tarihli ve 2010/888 sayılı “Bazı Tarım Ürünleri İthalatında Tarife Kontenjanı Uygulanması Hakkında Karar” ile 14/4/2010 tarihli ve 2010/339 sayılı “İthalatta Kota ve Tarife Kontenjanı İdaresi Hakkında Karar”a dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3-

(1) Bu Tebliğde yer alan;

a)   Müsteşarlık: Dış Ticaret Müsteşarlığını,

b)   Genel Müdürlük: Dış Ticaret Müsteşarlığı İthalat Genel Müdürlüğünü,

c)   Denetim Birimleri: Dış Ticaret Müsteşarlığı Dış Ticaret Kontrolörleri Kurulu Başkanlığı ile Gümrük Müsteşarlığımın ilgili denetim birimlerini,

ç)   Tarife kontenjanı: Belirli bir dönem itibarıyla gümrük vergisinde ve/veya diğer mali yüklerde indirim yapılan ya da muafiyet sağlanan ithalatın miktarını,

d)    İthal lisansı: Tarife kontenjanı uygulaması kapsamında ithalat yapılmasını sağlamak üzere Müsteşarlıkça düzenlenen ve bir örneği Ek–1 ‘de yer alan belgeyi,

e)   Tarife kontenjanı dönemi: Tarife kontenjanı kapsamında ithalatın yapılabileceği belirli bir dönemi,

f)   Firma: Tarife kontenjanlarından faydalanmak üzere başvuruda bulunan ve ilgili sanayi ve/veya ticaret odasına kayıtlı gerçek veya tüzel kişileri ifade eder.

Tarife Kontenjanı Tahsisatı İçin Başvuru ve Başvuruların Sonuçlandırılması

MADDE 4-

(1) 27/08/2010 tarihli ve 2010/888 sayılı Bakanlar Kurulu Karan uyarınca açılan tarife kontenjanları yalnızca, tarife kontenjanı kapsamı maddeyi aşağıdaki listede G.T.İ.P. ve madde ismi bulunan nihai mamullerin üretiminde girdi olarak kullanan sanayicilere tahsis edilecektir.

G.T.İ.P.	Maddenin tanımı
1704.90 (1704.90.10 hariç)	Diğerleri
18.06 (1806.10.15. 1806.10.30. 1806.10.90 hariç)	Çikolata ve kakao içeren diğer gıda müstahzarları
1905.31	Tatlı bisküviler
1905.32	Waffle ve gofretler
1905.40	Gevrekler, kızartılmış ekmek ve diğer kızartılmış mamuller
1905.90(1905.90.90 hariç)	Diğerleri
2008.19.19.00.41	Tahin
2008.19.95.00.41	Tahin

(2)  Tarife kontenjanından faydalanabilmek için. Ocak ayı içerisinde EK-2’de belirtilen belge ve bilgilerin tam ve eksiksiz olarak düzenlenerek Müsteşarlığa müracaat edilmesi zorunlu olup. Başvuruların değerlendirilmesinde Müsteşarlık genel evrak kayıt tarihi ve kayıt numarası esas alınacaktır. Ek 4-A’ da yer alan “Firmanın Üretim ve/veya Tüketim Faaliyetine İlişkin Bilgiler”e ilişkin tablonun ayrıca ith@dtm.gov.tre-posta adresine de gönderilmesi gerekmektedir.

(3)  EK-2’de belirtilen belge ve bilgileri tam ve eksiksiz olarak içermeyen veya başvuru süresi içerisinde yapılmayan müracaatlar değerlendirmeye alınmaz. Ancak, başvurulara ilişkin olarak ihtiyaç duyulması halinde Genel Müdürlükçe EK-2’de yer alan belge ve bilgiler ile ilgili olarak firmadan ve/veya bu belgeleri düzenleyen kişi, kurum ve kuruluşlardan ek veya açıklayıcı belge ve bilgi talep edilebilir. Genel Müdürlük, gerekli görmesi halinde, EK-2’de yer alan belge ve bilgilerin dışında ilave belge ve bilgiler isteyebilir.

(4)  Tarife kontenjanı tahsisatı taleplerine ilişkin başvurularda Müsteşarlığa ibraz edilen belgeler hiçbir suretle iade edilmez ve başka bir başvuru için kullanılamaz.

(5)  Tarife kontenjanlarının her biri için, aynı firma tarafından bir tarife kontenjanı başvuru döneminde tarife kontenjanı tahsisatı için sadece bir başvuru yapılması esastır. Aksi durumda, değerlendirmeye alınabilecek nitelikteki en son başvuru değerlendirmeye alınır.

(6)  Değerlendirmeye alınabilecek nitelikteki başvurulara ilişkin tarife kontenjanlarının dağıtımı, 14/04/2010 tarihli ve 2010/339 sayılı “İthalatta Kota ve Tarife Kontenjanı İdaresi Hakkında Karar” hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilir.

(7) Değerlendirmeye alınabilecek nitelikteki müracaatlarda ilgili maddeye ilişkin olarak talep edilen toplam tarife kontenjanı miktarının, açılan tarife kontenjanı miktarından daha düşük olması halinde, artan miktarın dağıtımı Müsteşarlıkça yayımlanacak yeni bir Tebliğ ile yapılabilir.

İthal Lisansı Düzenlenmesi

MADDE 5-

(1) Bu Tebliğde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde tarife kontenjanı tahsisatı yapılan firmalar adına Müsteşarlıkça ithal lisansı düzenlenir.

(2) ithal lisansı, bir tanesi tarife kontenjanı tahsisi yapılan firmaya verilmek üzere (firma nüshası) ve bir tanesi Müsteşarlıkta kalmak üzere (Müsteşarlık nüshası) 2 (iki) nüsha olarak düzenlenir.

İthal Lisansı Kullanımı

MADDE 6-

(1) Bu Tebliğ kapsamında Müsteşarlıkça düzenlenen ithal lisansları, ithal lisansında belirtilen süre sonuna kadar geçerli olup, bu süre kesinlikle uzatılamaz.

(2) Bu Tebliğ kapsamında ithal edilecek maddeye ilişkin gümrük beyannamesinin, ithal lisansının geçerlilik süresi içerisinde tescil edilmiş olması şarttır.

(3)  İthal lisansının firma tarafından ilgili gümrük idaresine ibrazı zorunludur.

(4)   Bu Tebliğ kapsamında düzenlenen ithal lisansıyla yapılacak ithalatta sadece ithal lisansında kayıtlı miktar kadar ithalat için indirimli gümrük vergisi ve/veya diğer mali yükler uygulanmak üzere ithalat yapılabilir.

(5)   İthal lisansı kapsamındaki ithalatın doğrudan ithal lisansı sahibi firma tarafından yapılması zorunludur. İthal lisanstan üçüncü kişilere devredilemez.

(6)  İthal lisansı kapsamında ithalatı gerçekleşecek maddenin ithalatının tabi olduğu diğer mevzuat hükümlerine göre gümrük idaresine ibrazı gereken belgelerin firma tarafından ithalat işlemleri sırasında ilgili gümrük idaresine ibrazı zorunludur.

(7)  İthal lisansı kapsamında yapılan ithalatta yükümlü tarafından ithal lisansının tarih ve sayısının gümrük beyannamesinin ilgili bölümüne kaydedilmesi zorunludur.

Gümrük İdaresince Yapılacak İşlemler

MADDE 7-

(1) Bu Tebliğ kapsamında düzenlenen ithal lisansıyla yapılacak ithalatta, ithal lisansı firma nüshası ithalat işlemleri sırasında ilgili gümrük idaresince aranır.

(2) İthal lisansı kapsamında yapılan ithalata ilişkin gerekli düşümler ilgili gümrük idaresi tarafından ithal lisansının firma nüshasının arka yüzüne işlenerek imza ve mühür altına alınır. Bu sayfada yer kalmaması halinde ise yeni sayfa ilave edilerek ilave edilen sayfa adedi ithal lisansı firma nüshasının aslına derç edilerek imza ve mühür altına alınır.

İthal Lisansının Zayii

MADDE 8-

(1) ithal lisansının zayii (kaybolması veya kullanılamaz hale gelmesi) halinde, zayie ilişkin gazete ilanı ve/veya bu hususu belgelendiren ilgili belgeler ile başvurulması halinde. Müsteşarlıkça üzerine “Zayiinden dolayı yeniden düzenlenmiştir” şeklinde şerh düşülerek, ithal lisansının kullanılmamış olan kısmı için yeni ithal lisansı düzenlenebilir.

İthal Lisansının Revizesi

MADDE 9-

(1) İthal lisansı firma nüshasının aslı ve değişiklik talebine ilişkin ilgili belgeler ile birlikte başvurulması halinde, ithal lisansına ilişkin revize talepleri Müsteşarlıkça sonuçlandırılır.

Yaptırım

MADDE 10-

(1) Bu Tebliğ kapsamında düzenlenen ithal lisansı ile yapılacak ithalat işlemlerine esas olan belgelerde tahrifat yapıldığının veya sahte belge kullanıldığının veya ithal lisansının üçüncü kişilere devredildiğinin veya ithal lisansına konu ithal işlemlerinde bu Tebliğ ile belirtilen diğer hususlara aykırı davranıldığının Denetim Birimlerince tespiti halinde. Müsteşarlıkça ilgili ithal lisansı iptal edilir ve kendilerine iptal işleminden itibaren 5 yıl süreyle bu Tebliğ çerçevesinde tarife kontenjanı tahsis edilmez.

Diğer Mevzuat Hükümleri

MADDE 11-

(1) Bu Tebliğ, ithal lisansı kapsamında ithalatı gerçekleşecek maddenin ithalatının tabi olduğu diğer mevzuat hükümlerinin uygulanmasını engellemez.

Yetki

MADDE 12-

(1) Müsteşarlık, bu Tebliğ hükümlerine istinaden, genelgeler çıkarmaya, izin ve talimat vermeye, özel ve zorunlu durumları inceleyip sonuçlandırmaya ve uygulamada ortaya çıkacak ihtilafları idari yoldan çözümlemeye yetkilidir.

GEÇİCİ MADDE 1-

(1) 01/01/2010 -31/12/2010 dönemine ilişkin tarife kontenjanlarından faydalanabilmek için, bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren 15 gün içerisinde, EK-2’de belirtilen belge ve bilgilerin tam ve eksiksiz olarak düzenlenerek Müsteşarlığa müracaat edilmesi gerekmektedir.

(2) Bu Tebliğ kapsamında 01/01/2010 -31/12’2010 dönemine ait tarife kontenjanlarına ilişkin olarak Müsteşarlıkça düzenlenen ithal lisansları, 31/03/2011 tarihine kadar geçerli olacaktır.

Yürürlük

MADDE 13-

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14-

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığımın bağlı olduğu Bakan yürütür.

11 Haziran 2008 ÇARŞAMBA          Resmî Gazete     Sayı : 26903

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:

KOOPERATİFLER VE ÜST KURULUŞLARI DENETİM KURULU ÜYELERİNİN GENEL KURUL TOPLANTILARINA SUNACAKLARI DENETİM KURULU RAPORUNUN USUL VE ESASLARINA İLİŞKİN TEBLİĞ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Dayanak

Amaç

MADDE 1 –

(1) Bu Tebliğin amacı, kooperatif ve üst kuruluşlarının denetim kurulu üyelerinin, mevzuat uyarınca kendilerine yüklenen işlem ve hesapları denetleme görev ve yetkisini yerine getirdikten sonra, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 67 nci maddesi uyarınca hazırlayarak genel kurul toplantılarına sunacakları “Denetim Kurulu Raporu”na ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 –

(1) Bu Tebliğ hükümleri, 24/04/1969 tarih ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa tabi olan Bakanlığımız görev alanındaki kooperatifler, kooperatif birlikleri, kooperatif merkez birlikleri ve Türkiye Milli Kooperatifler Birliği hakkında uygulanır.

Hukuki Dayanak

MADDE 3 –

(1) Bu Tebliğ, 3143 sayılı Sanayi ve Ticaret Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 13 üncü maddesi ile 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 86 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının 5 inci bendi hükmüne dayanılarak hazırlanmıştır.

İKİNCİ BÖLÜM

Denetim Kurulu Raporu Genel İlkeleri

MADDE 4 –

(1) Denetim Kurulu raporunda; Raporun görüşüleceği genel kurul toplantı tarihi, incelemenin ait olduğu dönem ve düzenleme tarihi belirtilir. Raporun tüm sayfaları, düzenleyen denetim kurulu üyesi veya üyeleri tarafından imzalanır.

(2) Rapor, genel kurulda görüşülecek döneme ilişkin tüm işlem ve hesapları kapsayacak şekilde ayrıntılı bilgiler içerir. Rapor, açık, öz ve düzgün bir dille yazılır.

(3) Raporda, ortaklar ve diğer kişiler nezdinde yanlış kanaat uyandırıcı, gerçeğe aykırı ifadelere yer verilemez.

(4) Denetim Kurulu raporu, ilgili olduğu genel kurul toplantı tarihinden en az 15 gün önce düzenlenerek yönetim kuruluna teslim edilir. Daha sonra rapor içeriğinde herhangi bir değişiklik yapılamaz.

(5) Bu Tebliğdeki esaslara uygun olarak düzenlenmeyen denetim kurulu raporları, genel kurullarda görüşülemez ve kabul edilemez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Denetim Kurulu Raporunda Bulunması Zorunlu Hususlar

Denetim Kurulu Raporunun İçeriği

MADDE 5 –

(1) Denetim Kurulu raporunun, aşağıda belirtilen bölüm ve konuları içerecek şekilde düzenlenmesi esastır.

a) Kuruluş işlemleri bölümü

1) Yeni kurulan kooperatif veya üst kuruluşlarında, kuruluş işlemleri için yapılan harcamalar ve buna ilişkin muhasebe kayıtları incelenir, kuruluş işlemlerinde herhangi bir usulsüzlük bulunup bulunmadığı raporda belirtilir.

2) Kooperatif veya üst kuruluşun unvanında, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa aykırı olarak, kamu kurum ve kuruluşunun ismine yer verilip verilmediği açıklanır.

b) Yönetim Kurulu ve personel işlemleri bölümü

1) Yönetim Kurulu üyelerinin, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve Kooperatif ana sözleşmesinde öngörülen üyelik şartlarını taşıyıp taşımadığı yönünde yapılan araştırma neticesine yer verilir.

2) Raporun ilgili olduğu dönemde, yönetim kurulu toplantı nisabı kaybedilmiş ise, denetim kurulu tarafından gecikilmeksizin yeteri kadar yedek üye çağrılıp çağrılmadığı belirtilir.

3) Yönetim Kurulu üyeleri hakkında, kooperatifi zarara uğratıcı eylemleri dolayısıyla açılmış hukuki sorumluluk davası veya göreve devam konusunu etkileyecek nitelikte Kooperatifler Kanununda belirtilen suçlarla ilgili açılmış kamu davası bulunmakta ise, davaya ilişkin genel bilgilere yer verilir.

4) Yönetim Kurulu üyelerine, genel kurulca belirlenen aylık ücret, huzur hakkı, risturn ve yolluk dışında başka bir ad altında veya belirlenen bu tutarların üzerinde ödeme yapılıp yapılmadığı belirtilir.

5) 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve kooperatif anasözleşmesine aykırı olarak, genel kurulun devir ve terk edemeyeceği yetkilerin yönetim kurulu üyelerince kullanılıp kullanılmadığı, bu bağlamda; gayrimenkul alımında ve satımında takip edilecek usul ile alınacak gayrimenkulün niteliği, yeri ve azami fiyatı ile satılacak gayrimenkulün asgari fiyatıyla ilgili genel kurul kararına uygun hareket edilip edilmediği, imalat ve inşaat işlerinin genel kurulca belirlenen yöntemle yapılıp yapılmadığı açıklanır.

6) Yönetim Kurulu üyeleri ve kooperatif memurlarının, kooperatifle, kooperatif konusuna giren bir ticari muamele yapıp yapmadıkları belirtilir.

7) Yapı kooperatiflerinde, genel kurulca alınması kararlaştırılan gayrimenkullerin alımının, kat karşılığı arsa devralınmasının, yönetim kurulunca tapu devri veya tapuya şerh verdirilecek bir satış vaadi sözleşmesi ile yapılıp yapılmadığına yer verilir.

8) Yönetim Kurulu üyelerinin, kooperatife ait defter ve belgeleri incelenmek üzere denetim kuruluna verip vermedikleri, bu konuda herhangi bir sıkıntı yaşanıp yaşanmadığı ortaya konulur.

9) Genel kurul toplantısına sunulan yönetim kurulu yıllık çalışma raporunun, kooperatifin gerçek durumunu yansıtır şekilde eksiksiz ve hatasız hazırlanıp hazırlanmadığı açıklanır.

10) Müdür ve kooperatif memurlarına ödenen ücretler kapsamında, ilgililerin sigorta primlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna tam ve zamanında yatırılıp yatırılmadığı belirtilir.

c) Ortaklık işlemleri bölümü

1) Genel kurul toplantısına ilişkin ortaklar listesinin, kooperatif anasözleşmesinde belirtilen bilgileri içerir şekilde düzenlenip düzenlenmediği belirtilir.

2) Kooperatife ortak kaydedilen veya ortaklığı sona erenlerle ilgili olarak yönetim kurulu kararları alınıp alınmadığına yer verilir.

3) Genel kurul toplantısına ilişkin düzenlenen ortaklar listesinin, kooperatifin ortaklar defterindeki kayıtlarla uygunluk içerisinde bulunup bulunmadığı, bu bağlamda, genel kurul toplantısına katılma hakkı bulunmayanların ortaklar listesinde yer alıp almadığı, yapı kooperatifleri hariç olmak üzere diğer kooperatiflerde genel kurul tarihinin üç ay öncesinden ortak olmayanların listede yer alıp almadığı, haklarında alınan çıkarma kararı kesinleşmeyen ortakların listede kayıtlı olup olmadıkları hususlarına yer verilir.

4) Yapı kooperatiflerinde, genel kurulca kararlaştırılan ortak sayısının üzerinde ortak kaydedilip kaydedilmediği belirtilir.

5) Ana sözleşmede gösterilmeyen sebeplerle ortaklıktan ihraç olup olmadığı, haklarındaki çıkarma kararı kesinleşmeyen ortakların yerine yeni ortak alınıp alınmadığı açıklanır.

6) Kooperatif ortakları tarafından, yönetim kurulu üyeleri ve kooperatif personeli hakkında, denetim kuruluna intikal ettirilmiş şikâyetler var ise, bu konularda yapılan incelemelerden bahsedilir.

7) Yönetim Kurulu tarafından, ortaklar arasında hak ve vecibelerde eşitlik ilkesine uygun hareket edilip edilmediği konusunda açıklama yapılır.

ç) Defter ve belgeler bölümü

1) Türk Ticaret Kanunu hükümleri uyarınca tutulması zorunlu olan, yevmiye defteri, defteri kebir, envanter ve bilanço defteri, yönetim kurulu karar defteri ve genel kurul karar defterinin kullanılıp kullanılmadığı belirtilir.

2) Yevmiye defteri kayıtlarının kanunda öngörülen sürede yapılıp yapılmadığı, kayıt nizamına uyulup uyulmadığından bahsedilir.

3) Envanter ve bilanço defterine, kooperatifin dönem sonu bilançosu ile dönem başı açılış bilançosunun işlenip işlenmediği açıklanır.

4) Yevmiye ve envanter defterlerinin, kanunda öngörülen süre içerisinde noter kapanış tasdikinin yaptırılıp yaptırılmadığı ortaya konulur.

5) Defterler ile saklanması zorunlu olan belgelerin, Türk Ticaret Kanununda öngörülen süreyle saklanıp saklanmadığı belirtilir.

6) Muhasebe kayıtlarında yer alan tahsilat ve ödemelerin tümünün kanunen geçerli belgeye dayanıp dayanmadığı açıklanır.

d) Bilanço, gelir gider farkı hesabı ve mali durum bölümü

1) Bilanço ve gelir gider tablosunun, kooperatifin muhasebe defterlerine uygun olarak hazırlanıp hazırlanmadığı, yanlış, eksik bilgi bulunup bulunmadığı, bilanço kalemlerinin ayrıntılı bilgi içerip içermediği ortaya konulur.

2) Bilanço ve gelir gider tablosunun muhasebe standartları ve ilkelerine göre düzenlenip düzenlenmediği belirtilir.

3) Bir önceki genel kurulda görüşülerek kabul edilen bütçe ile gerçekleşen bilanço kalemlerinin uyumlu olup olmadığı açıklanır.

4) Bilançoda “Hazır Değerler”, “Menkul Kıymetler” bölümünde yer alan tutarların fiilen bulunup bulunmadığı sayım ile tespit edilir ve sayım sonuçlarına raporda yer verilir.

5) Kooperatifin alacaklarının hangi işlemlerden kaynaklandığı, alacakların takibi ve tahsili konusunda yönetim kurulunca gerekli gayret ve titizliğin gösterilip gösterilmediği belirtilir.

6) Kooperatif kayıtlarında görünen avansların ayrıntılı dökümü ile bu avansların kooperatifin amaç ve faaliyeti kapsamında verilip verilmediği, avans kapatma işlemlerinde süre ve belge yönünden gerekli titizliğin gösterilip gösterilmediği ortaya konulur.

7) Kooperatifin genel olarak borçlarının dökümü, gerçek bir mal veya hizmet alımına dayanıp dayanmadıkları, borçların vadesinde ödenmesi konusunda yönetim kurulunca gerekli tedbirlerin alınıp alınmadığı doğrultusunda açıklama yapılır.

8) Ortaklardan yapılan her türlü tahsilatın kayıtlara eksiksiz intikal ettirilip ettirilmediği, gecikme faizi tahakkuk ve tahsilatlarının yapılıp yapılmadığı belirtilir.

9) Vergi ve diğer yasal yükümlülüklerin tam ve zamanında yerine getirilip getirilmediği, kooperatif faaliyetlerinin yürütülmesi sırasında herhangi bir faiz, gecikme cezası ödenmiş ise bunların dökümü, nedenleri ve bilançoda açık olarak yer verilip verilmediği açıklanır.

10) Genel yönetim giderlerinin usulüne uygun, kooperatifin iş hacmiyle uyumlu olup olmadığı ortaya konulur.

11) Kooperatifin ilgili faaliyet dönemindeki işlemleri neticesinde olumlu gelir gider farkı oluşmuş ise, bu farkın 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve kooperatif anasözleşmesi hükümlerine uygun olarak dağıtımının yapılıp yapılmadığı, işlemler neticesinde menfi gelir gider farkı oluşmuş ise, bu farkın 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve kooperatif ana sözleşmesi hükümlerine uygun olarak karşılanıp karşılanmadığı belirtilir.

12) Yukarıda yer verilen tespitler çerçevesinde, kooperatifin mali durumu hakkında genel bir değerlendirme yapılır.

e) Arsa alımı ve inşaat çalışmaları bölümü

1) Arsa alımı gerçekleşmiş ise, arsanın kooperatif amaçlarına uygun olup olmadığı, alım bedeli, yapılan ödemelerin tutarı belirtilir.

2) İnşaat yapımına başlanmış ise, projelerin ilgili belediyece onaylanıp onaylanmadığı, yapı ruhsatı alınıp alınmadığı belirtilir.

3) Yapımcı firma veya taşeronlarla düzenlenen sözleşmelerin kooperatif menfaatlerine, ihale sonucuna veya piyasa koşullarına uygun olup olmadığı ortaya konulur.

4) Yüklenicilere yapılan ödemelerin, düzenlenen sözleşme hükümlerine uygun olup olmadığı açıklanır.

5) Yüklenicilerin hazırladığı hak ediş raporlarının, imalatın durumuna, teknik şartnameye ve sözleşmeye uygun olup olmadığı belirtilir.

6) İnşaatın, onaylı projeye, yapı ruhsatına uygun gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği belirtilir.

7) İlgili faaliyet döneminde gerçekleşen imalat düzeyinin, iş planlarına uygun olup olmadığı, planlandığı halde tamamlanmayan işler var ise aksaklığın nedenleri ve sorumlularının kimler olduğu açıklanır.

8) Yapı kooperatifleri birlikleri ve merkez birliklerinde, arsa temini, alt yapı çalışmaları, ortak kooperatiflere arsa tahsisi işlemlerinin mevzuata uygun yapılıp yapılmadığı ortaya konulur.

f) Diğer açıklamalar ve sonuç bölümü

1) Kooperatif tasfiye halinde ise, tasfiye aşamasına ilişkin açıklamalara yer verilir.

2) Kooperatifin türü, özel durumu gibi nedenler gözetilerek, bu tebliğde yer almayan hususlara ilave olarak denetim kurulu raporlarında gerekli görülen açıklamalara ve önerilere yer verilebilir.

3) İşlerin yürütülmesinde görülen eksiklikler ile kanun ve ana sözleşmeye aykırı hareketler belirlenmiş ise, kısa açıklama yapılır ve yapılacak işleme dair görüşlere yer verilir.

4) Sonuç bölümünde, kooperatifin işlem ve hesaplarının incelenmesi sonucunda ulaşılan kanaat belirtilerek, yönetim kurulunun ibra edilmesi veya ibra edilmemesi genel kurulun takdirine sunulur.

Yürürlük

MADDE 6 –

(1) Bu Tebliğ hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 7 –

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.

11 Haziran 2009 PERŞEMBE           Resmî Gazete     Sayı : 27255

TEBLİĞ

Gümrük Müsteşarlığından:

GÜMRÜK GENEL TEBLİĞİ (GÜMRÜK İŞLEMLERİ)

(SERİ NO: 72)

MADDE 1 – 3/5/2009 tarihli ve 27217 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 70 Seri No.lu Gümrük Genel Tebliği’nin 4 üncü maddesinin (1) inci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve (2) numaralı fıkra eklenmiştir.

“(1) Kararın doğru olarak uygulanması, belgelerin birbirleriyle şekil ve içerik yönünden aynı olması, ancak birbirlerinden farklı ve sıralı bir seri numarası ile basılması ve hangi firmalar tarafından kullanıldığının takip edilebilmesinin sağlanması amacıyla A.TR dolaşım belgelerinin; Kararın 4 üncü maddesine uygun olarak basımının ve Kararın 6 ncı maddesine uygun olarak dağıtımının gerçekleştirilmesi konusunda TOBB ve Konfederasyon ayrı ayrıyetkilendirilmiştir.

(2) Konfederasyon tarafından Kararın 4 üncü maddesine uygun olarak farklı ve sıralı bir seri numarası ile basılan A.TR dolaşım belgelerinin seri numaraları “Z” harfi ile başlar.”

MADDE 2 – Aynı Tebliğin 5 inci maddesinin (1) inci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) TOBB tarafından Kararda yer alan hükümlere uygun olarak bastırılan A.TR dolaşım belgeleri odalara; konfederasyon tarafından bastırılan A.TR dolaşım belgeleri birliklere gönderilir. Odalar, A.TR dolaşım belgelerini takip edilebilir olması koşuluyla talep eden firmalara ve temsil ettikleri firmalar için kullanılmak üzere gümrük müşavirlerine satar. Belgelerin satış ve onay fiyatı, ayrı ayrı olacak şekilde Müsteşarlığın da görüşü alınmak suretiyle her yıl TOBB tarafından belirlenerek bütün odalar ve birlikler tarafından aynı şekilde uygulanmasını temin için açıklanır.”

MADDE 3 – Aynı Tebliğin 5 inci maddesinin 4 üncü fıkrasının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(a) Belge satışı sırasında belgeyi satın alan kişinin T.C. Kimlik Numarası, adına belge satın alınan firma veya gümrük müşavirinin ismi ve vergi numarası alınarak satılan A.TR dolaşım belgelerinin seri numaralarının yanına kaydedilir.”

MADDE 4 – Aynı Tebliğin 5 inci maddesinin 4 üncü fıkrasının (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(b) Odalar/Birlikler sadece sattıkları belgeleri onaylayabilirler. Odalar/birlikler sattıkları belgelerin onay için geri gelip gelmediğini takip eder. Geri gelmeyen belgelerin akibeti araştırılarak düzenli aralıklarla söz konusu belgelerin seri numaraları ile ilgili firmanın ismi, vergi numarası ve geri gelmeme gerekçeleri odalar tarafından TOBB’a ve birlikler tarafından konfederasyona bildirilir. Kullanılmayan belgeler, TOBB tarafından yıllık dönemler itibariyle elektronik ortamda Genel Müdürlüğe bildirilir. Konfederasyon, A.TR dolaşım belgelerine ilişkin otomasyon sistemi oluşturuncaya kadar kullanılmayan A.TR dolaşım belgelerini yıllık dönemler itibariyle Genel Müdürlüğe bildirir.”

MADDE 5 – Aynı Tebliğin 5 inci maddesinin 4 üncü fıkrasının (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(c) Odalar/birlikler tarafından satılıp Yetkilendirilmiş Gümrük Müşavirleri tarafından onaylanan belgelerin seri numaraları ile ilgili firma isim ve vergi numaraları, onayı izleyen ayın ilk üç iş günü içerisinde odalarca/birliklerce belirlenecek standartta belgenin satın alındığı odaya/birliğe elektronik ortamda bildirilir.”

MADDE 6 – Aynı Tebliğin 7 nci maddesinin 2 nci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) Odalardan/birliklerden satın alınan A.TR dolaşım belgeleri sadece adına satın alınan kişilerin kendi ihtiyaçları için kullanılabilir. Odalardan/birliklerden gümrük müşavirlerince satın alınan A.TR dolaşım belgeleri, sadece satın alan gümrük müşavirlerinin temsil ettiği firmaların ihtiyaçları için kullanılabilir. Bu belgeler başka kişi veya firmalara verilemez veya satılamaz.”

MADDE 7 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 8 – Bu Tebliğ hükümlerini Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 05.02.2005 Resmi Gazete Sayısı: 25718

YEMLERDE İSTENMEYEN MADDELER HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2005/3)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak

Amaç 

Madde 1 – Bu Tebliğ,  yemlerde istenmeyen  maddelerin kabul edilebilir en çok miktarlarını  belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

Madde 2 – Bu Tebliğ,  yemlerde istenmeyen  maddelerin kabul edilebilir en çok miktarları ile ilgili hususları kapsar.

Hukuki dayanak

Madde 3 – Bu Tebliğ,  1734 sayılı Yem Kanununa istinaden çıkarılan, 15/5/1997 tarihli ve 22990 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yem Yönetmeliği’nin 12 nci maddesine ve bu Tebliğ’in 2 No’lu Ekinde belirtilen AB direktiflerine dayanılarak hazırlanmıştır.

İKİNCİ  BÖLÜM

Yemlerde  İstenmeyen Maddeler

Tanım

Madde 3 –

Yemlerde istenmeyen maddeler: Yemlerde bulunan ve hayvan veya insan sağlığına veya çevreye yönelik potansiyel tehlike oluşturan veya hayvansal üretimi olumsuz yönde etkileyen maddelerdir. 

Yemlerde istenmeyen maddelerin kabul edilebilir en çok miktarları EK-1’de verilmiştir.  Bu listede bildirilen limitlere uymak zorunludur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

Madde 4 –

a) 20 Eylül 1991 Tarihli ve 20997 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan  91/14 No’lu Tebliğ’in ekinde yer alan “Beyana veya tescile tabi yem hammaddelerinde ve karma yemlerde bulunabilecek zararlı maddelerin en çok miktarları listesi” yürürlükten kaldırılmıştır.

b) 18 Aralık 2002 Tarihli ve 24967 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 2002/66 No’lu Yem Katkı Tebliğindeki EK-1 listesinin N-yapıştırıcılar , topaklaşmayı önleyiciler ve pıhtılaştırıcılar başlıklı bölümünde yer alan kaolinitic kil, calcium sulphate dihydrate, vermiculite, natrolite-phonolite, sentetik calcium aluminates ve clinoptilolit (sediment orijinli)’in dioksin limitleri yürürlükten kaldırılmış olup, bu Tebliğ ekindeki dioksin miktarlarına uyulması zorunludur.

Yürürlük

Madde 5 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 6 – Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

11 Temmuz 2007 ÇARŞAMBA        Resmî Gazete     Sayı : 26579

İLKE KARARI

Kültür ve Turizm Bakanlığından:

KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI KORUMA YÜKSEK KURULUNUN DOĞAL (TABİİ) SİTLER, KORUMA VE KULLANMA KOŞULLARI İLE İLGİLİ İLKE KARARI

Toplantı No. ve Tarihi 75 19/6/2007 Toplantı Yeri Karar No. ve Tarihi: 728 19/6/2007 ANKARA

Doğal (Tabii) Sitler, Koruma ve Kullanma Koşullarına ilişkin 5/11/1999 tarih ve 659 sayılı ve 14/11/2002 tarih ve 698 sayılı ilke kararlarının Koruma Yüksek kurulunda yeniden değerlendirilmesi sonucunda;

Doğal (Tabii) Sit: Jeolojik devirlerle, tarih öncesi ve tarihi devirlere ait olup, ender bulunmaları veya özellikleri ve güzellikleri bakımından korunması gerekli yer üstünde, yer altında veya su altında bulunan korunması gerekli alanlardır.

Bu alanlarda yapılacak tespit çalışmalarında, alanın özelliğine göre ilgili kurum ve kuruluşların görüşlerinin alınması esastır.

1- I. Derece Doğal (Tabii) Sit: Bilimsel muhafaza açısından evrensel değeri olan, ilginç özellik ve güzelliklere sahip olması ve ender bulunması nedeniyle kamu yararı açısından mutlaka korunması gerekli olan, korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak alanlardır.

Bu alanlarda, bitki örtüsü, topografya, silüet etkisini bozabilecek, tahribata yönelik hiçbir eylemde bulunulamayacağına, ancak;

a) Kesin yapı yasağı olmakla birlikte, resmi ve özel kuruluşlarca zorunlu olan alanlarda, teknik altyapı hizmetleri (kanalizasyon, açık otopark, telesiyej, teleferik, içme suyu, enerji nakil hattı, telefon hattı, doğalgaz hattı, GSM baz istasyonu ve benzeri) uygulamalarının koruma bölge kurulunun uygun göreceği şekliyle yapılabileceğine;

Bu alanlarda, doğal kaynak suyu kullanımına yönelik uygulamaların, ekolojik dengeye etkisine ilişkin Çevre ve Orman Bakanlığı ve Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün görüşleri ile Üniversitelerin ilgili bölümlerince hazırlanan rapor doğrultusunda koruma bölge kurulunun uygun göreceği şekliyle yapılabileceğine,

b) 1/25.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı veya 1/5000 ölçekli Nazım İmar Planı doğrultusunda hazırlanacak projesine göre ilgili koruma kurulundan izin almak koşulu ile halka açık rekreasyon amaçlı günübirlik tesisler (lokanta, büfe, kafeterya, soyunma kabinleri, wc, gezi yolu, açık otopark ve benzeri) ile alanın ve çevrenin özelliklerinden kaynaklanan faaliyetlerin korunması ve geliştirilmesi amacına yönelik yapıların (iskele, balıkçı barınağı, bekçi kulübesi ve benzeri) yapılabileceğine,

c) Alanın doğal bitki dokusunu değiştirmeden Orman Genel Müdürlüğünün ilgili biriminden alınacak uygun görüş doğrultusunda koruma kurulunca ağaçlandırmaya izin verilebileceğine,

ç) Kar ve rüzgar devrikleri, doğal afetlerden etkilenmiş, hastalanmış veya kıymet ağacı olmayan ağaçlar ile ormanların bakımı ve doğal dengenin korunmasını sağlamak amacıyla Orman Genel Müdürlüğünün ilgili biriminden alınacak teknik rapor doğrultusunda ağaç kesimine koruma kurulunca izin verilebileceğine,

d) Orman alanlarında yangın için gerekli koruma önlemlerinin ilgili kuruluşlarca alınmasına,

e) Taş, toprak, kum alınmamasına, kireç, taş, tuğla, mermer, kum, maden vb. ocakların açılmamasına, toprak, curuf, çöp, sanayi atığı ve benzeri malzemenin dökülmemesine, ancak sit kararı ilanından önce ruhsat almış olan işletmelerde sahanın rehabilite edilerek yasal süresi içinde işlerinin tasfiyesine,

f) Doğal dengenin devamlılığının sağlanması amacıyla ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının görüşleri doğrultusunda alanın özelliğinden kaynaklanan faaliyetlerin koruma kurulu izni doğrultusunda sürdürülebileceğine,

g) Bu alanların korunmasını sağlamak amacına yönelik, her türlü bilgi verici uyarı levhalarının konulmasına, bu alanlardaki koruma önlemlerinin ilgili kuruluş ve yerel yönetimlerce alınmasına,

ğ) Mevcut tescilli ve tescilsiz yapıların bakım ve onarımlarının yürürlükteki ilke kararları doğrultusunda yapılabileceğine,

2 – II. Derece Doğal (Tabii) Sit: Doğal yapının korunması ve geliştirilmesi yanında kamu yararı gözönüne alınarak kullanıma açılabilecek alanlardır.

Bu alanlarda, turizm yatırım ve turizm işletme belgeli turistik tesisler ile hizmete yönelik yapılar dışında herhangi bir yapılaşmaya gidilemeyeceğine,

a) Kullanıma açılacak bölgelerde geçici dönem yapılanma koşullarının ilgili kurumların görüşleri alınarak Koruma Kurullarınca belirlenmesine, bu belirlemede varsa çevre düzeni planı veya nazım plan kararları ile arazinin topografya, peyzaj, silüet vb. karakteristiklerinin gözönünde tutulmasına, ancak hazırlanacak Koruma Amaçlı İmar Planı kriterlerini etkileyebilecek nitelik ve yoğunluktaki uygulamalara Koruma Amaçlı İmar Planı yaptırılmadan izin verilemeyeceğine,

b) Taş, toprak, kum alınmamasına, kireç, taş, tuğla, mermer, kum, maden vb. ocakların açılmamasına, toprak, curuf, çöp, sanayi artığı ve benzeri malzemenin dökülmemesine, ancak sit kararı ilanından önce ruhsat almış olan işletmelerde sahanın rehabilite edilerek yasal süresi içinde işlerinin tasfiyesine,

c) Doğal dengenin devamlılığının sağlanması amacıyla ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının görüşleri doğrultusunda alanın özelliğinden kaynaklanan faaliyetlerin Koruma Kurulu izni doğrultusunda sürdürülebileceğine,

ç) Mevcut tarımsal ve hayvancılık faaliyetlerinin sürdürülebilmesinin yanısıra, koruma kurulundan izin almak koşuluyla yeni tarımsal ve hayvancılık faaliyetlerinin yapılabileceğine,

3 – III. Derece Doğal (Tabii) Sit: Doğal yapının korunması ve geliştirilmesi yolunda, yörenin potansiyeli ve kullanım özelliği de gözönünde tutularak konut kullanımına da açılabilecek alanlardır.

a) Bu alanlarda, kullanıma açılacak bölgelerde geçici dönem yapılanma koşullarının ilgili kurumların görüşleri alınarak koruma kurullarınca belirlenmesine, bu belirlemede varsa 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planı veya 1/5.000 ölçekli nazım planı kararları ile arazinin topografya, peyzaj, silüet vb. karakteristiklerinin göz önünde tutulmasına, ancak hazırlanacak Koruma Amaçlı İmar Planı kriterlerini etkileyebilecek nitelik ve yoğunluktaki uygulamalara Koruma Amaçlı İmar Planı yaptırılmadan izin verilemeyeceğine,

b) Mevcut tarımsal ve hayvancılık faaliyetlerinin sürdürülebilmesinin yanı sıra koruma kurulundan izin almak koşuluyla yeni tarımsal ve hayvancılık faaliyetlerinin yapılabileceğine,

c) Doğal peyzaj ve siluet dikkate alınarak koruma kurulunca belirlenecek koşullar doğrultusunda kum, çakıl, taş, maden ve benzeri malzeme alınabileceğine, bu amaçla ocak açılabileceğine, toprak, curuf, çöp, sanayi artığı ve benzeri dökülmemesine,

Kurulumuzun 16/6/1997 gün ve 541 sayılı, 14/7/1998 gün ve 593 sayılı, 14/7/1998 gün ve 596 sayılı, 12/3/1999 gün ve 639 sayılı, 5/11/1999 gün ve 659 sayılı ve 14/11/2002 gün ve 698 sayılı ilke kararlarının iptal edilmesine,

karar verildi.

Resmi Gazete Tarihi: 28.02.2008 Resmi Gazete Sayısı: 26801

TÜRK PARASI KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA 32 SAYILI KARARA İLİŞKİN TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2008-32/34)

Amaç

MADDE 1 – (1) Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı Karar gereğince tesbiti Bakanlığa bırakılan konular bu Tebliğ ile düzenlenmiştir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 11/8/1989 tarih ve 20249 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı Karara istinaden hazırlanmıştır.

Türk parası ve döviz

MADDE 3 – (1) Merkez Bankası Türk parasının değerini piyasa şartlarına göre belirleyebilmek için gerekli önlemleri alır.

(2) Merkez Bankası ve bankalar uluslararası piyasalarda döviz ve Türk parası ile ilgili işlemleri yapabilirler.

(3) (Mülga:R.G.-2/4/2009-27188)

(4) Türkiye’de yerleşik kişilerce ilgili transferlerin bankalar ve PTT aracılığıyla yapılması kaydıyla, yurt dışında bulunan bankalar ile bulunduğu ülkenin mevzuatına göre döviz alım satımına yetkili bulunan kuruluşlardan döviz alınması ve bunlara döviz satılması serbesttir.

Efektif ve dövizi natık çekler

MADDE 4 – (1) Bankalar, yetkili müesseseler, PTT ve kıymetli maden aracı kuruluşları;

a) Kendilerine ibraz edilen dövizi natık çekler karşılığında bankacılık teamüllerine uygun olarak kısmen Türk parası ve kısmen efektif veya tamamen efektif ödemesinde bulunabilirler.

b) Efektif veya dövizi natık çekleri bankacılık teamüllerine uygun olarak aynı ve ayrı cins efektiflerle değiştirebilirler. Bankalar ve PTT bunları döviz olarak yurt dışına havale edebilirler.

Döviz mevcutları

MADDE 5 – (1) Bankalar, yetkili müesseseler, PTT, kıymetli maden aracı kuruluşları ve aracı kurumların döviz mevcutlarının Merkez Bankasına devrine ilişkin oran ve esaslar Merkez Bankasınca belirlenir.

Kıymetli maden ve taşlar

MADDE 6 – (1) İlgili mevzuatta öngörülmesi veya ilgililerce talep edilmesi halinde; dahilde işleme izin belgesi, dahilde işleme izni, hariçte işleme izin belgesi ve hariçte işleme izni kapsamında veya bu rejimler haricinde dış ticaret işlemlerine konu olan kıymetli maden ve taşlar ile bunlardan mamul eşyanın üzerine markaları ile ayarını gösteren damga basılır ve kıymetli eşyaya ilişkin sertifika düzenlenir.

(2) Kıymetli maden ve taşların ayarına ilişkin ekspertiz raporu Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünce veya bu Genel Müdürlükçe yeterlilikleri onaylanan özel ayar evleri ile eksperlerce düzenlenir.

Transit ticaret

MADDE 7 – (1) Transit ticaret satış bedellerinin tasarrufu serbesttir.

Peşin Döviz

MADDE 8 – (Mülga:RG-11/7/2009-27285)

Yurt dışından menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçlarının alım satımı

MADDE 9 – (1) Döviz transferlerinin bankalardan yapılması kaydıyla yurt dışındaki mali piyasalarda işlem gören menkul kıymetlerin, diğer sermaye piyasası araçlarının, vadeli işlem ve opsiyon sözleşmeleri dahil her türlü türev araçlarının alım satımı Sermaye Piyasası Kurulu tarafından yetkilendirilmiş yurt içinde veya yurt dışında bulunan aracı kuruluşlar aracılığıyla yapılır.

Yurt dışına sermaye ihracı

MADDE 10 – (1) Türkiye’de yerleşik kişiler, yurt dışında şirket kurmak, mevcut şirketlere ortak olmak veya şube açmak için yaptıkları ilk nakdi ve/veya ayni  sermaye ihracını müteakip üç ay içerisinde, Müsteşarlığın internet adresinde yer alan (EK-1) yurt dışına sermaye ihracına ilişkin bilgi formunu açıklamalar doğrultusunda doldurarak Müsteşarlığa gönderirler.

(2) Sermaye ihracı gerçekleştiren Türkiye’de yerleşik kişiler, her takvim yılını müteakip üç ay içerisinde Müsteşarlığın internet adresinde yer alan bilgi formunu, formda istenilen bilgileri ve yapılan transferleri güncelleyerek Müsteşarlığa gönderirler.

(3) Türkiye’de yerleşik kişiler, tasfiye edilen veya devredilen yurt dışındaki şirket, ortaklık ve şubelerinin durumu hakkında, tasfiye sürecinin sona ermesini veya devredilmesini müteakip en geç üç ay içerisinde, Müsteşarlığa bilgi verirler.

Krediler

MADDE 11 – (1) Türkiye’de yerleşik kişiler, yurt dışından sağladıkları kredileri bankalar aracılığı ile kullanırlar. Ancak;

a) Türkiye’de yerleşik kişilerin yurt dışındaki işleriyle ilgili olarak yurt dışından sağladıkları krediler,

b) Türkiye’de yerleşik kişilerce ihracat kredi kurumlarından veya ihracat kredisi garanti kuruluşlarının garantisi kapsamında yurt dışından sağlanan  ve doğrudan yurt dışındaki ihracatçı firmaya ödenen krediler,

c) İhracat kredi veya garanti kuruluşu olmamakla birlikte, nakit kredi yerine malın peşin alımı ve vadeli finansman desteği sağlayan  yurt dışındaki kalkınma bankalarından sadece mal ithaline yönelik sağlanan krediler,

ç) Türkiye’de yerleşik kişilerce yurt dışından gemi satın alınması amacıyla yapılacak ithalat kapsamında sağlanan krediler,

için bu şart aranmaz.

(2) Türkiye’de yerleşik kişilerce yurt dışından temin edilen kredilerin kullanımı için borçlunun, kredinin vadesi, faiz oranı ve benzeri bilgileri içeren kredi sözleşmesi ile birlikte kullanıma aracılık eden bankaya başvurması gereklidir.

(3) Türkiye Cumhuriyeti adına Hazine Müsteşarlığınca borçlu veya garantör sıfatıyla yurt dışından sağlanan kredilerin yurt içi veya yurt dışında kullanımına ilişkin esas ve usuller Müsteşarlıkça belirlenir.

(4) Döviz kredilerinin alınma ve verilmesinde lehte ve aleyhte doğacak kur farkları ilgililere aittir.

(5) (Mülga:RG-11/7/2009-27285)

(6) (Mülga:RG-11/7/2009-27285)

(7) (Mülga:RG-11/7/2009-27285)

(8) Bankalar birbirlerine, bankacılık teamülleri çerçevesinde doğrudan veya uluslararası sendikasyona katılım yoluyla, vade sınırı bulunmaksızın döviz kredisi açabilirler.

(9) Bankalar, Türkiye’de yerleşik kişilere yatırım mallarının ithalatının finansmanı için açtıkları döviz kredilerinin üçte birine kadar işletme ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla döviz kredisi açabilirler.

(10) Bankalar, Türkiye’de yerleşik kişilere, kredi kartlarını yurt dışındaki harcamaları için $50.000.-lık limit içerisinde rotatif kullandırabilirler. Ancak hesap bakiyelerinde $50.000.- lık limit üzerinde oluşacak depasmanın 30 gün içerisinde kapatılması gerekir.

(11) (Değişik:RG-26/9/2012-28423) Bankalar ve faktoring şirketleri tarafından ihracat ve transit ticaret işlemlerine ilişkin doğmuş veya doğacak alacakların devralınması suretiyle ihracatçılara ve transit ticaret tacirlerine döviz üzerinden fon kullandırılabilir.

(12) Türkiye’de yerleşik kişilerce yurt dışında pay sahibi olduğu ortaklıklara, yurt dışındaki ana şirkete ve grup şirketlerine döviz veya Türk Lirası kredi açılabilir.

(13) Bankalarca yurt dışında yerleşik kişilere açılacak döviz ve Türk Lirası krediler Türkiye’deki mevduat hesaplarına yatırılmak suretiyle de kullanılabilir.

(14) Özelleştirme ihalelerine katılan Türkiye’de yerleşik kişiler veya yurtdışında yerleşik kişiler ile Türk ve yabancı firmaların katılımı ile oluşturulan ortak girişim gruplarına, ihale bedelinin finansmanı amacıyla bankalarca döviz kredisi açılabilir.

(15) (Ek:RG-11/7/2009-27285) Finansman şirketlerince tüzel kişiler ile ticari ve mesleki amaçlı olmak üzere gerçek kişilere dövize endeksli kredi kullandırılabilir.

Kamu kurum ve kuruluşları tarafından temin edilen kredilerin bildirimi

MADDE 12 – (1) Hazine’nin geri ödeme garantisi olmadan dış kredi anlaşması yapan;

a)  5018 sayılı Kanunun (II) sayılı cetvelinde bulunan Özel Bütçe Kapsamındaki İdareler,

b) Kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı kurumları,

c) Özel hukuk hükümlerine tâbi olmakla beraber sermayesinin  yüzde ellisinden fazlası kamuya ait olan kuruluşlar,

ç) Fonlar,

d) Kamu bankaları, yatırım ve kalkınma bankaları,

e) Büyükşehir belediyeleri, belediyeler ve bunlara bağlı kuruluşlar ile sair yerel yönetim kuruluşlarının,

yurt dışından sağladıkları ve ithalatta vadeli ödeme şekilleri dışındaki bir yıldan (365 gün) uzun vadeli kredi anlaşmaları  ile bu kurum ve kuruluşların yap-işlet-devret, yap-işlet ile işletme hakkı devri ve benzeri finansman modelleri çerçevesinde Hazine yatırım garantisi kapsamında gerçekleştirilmesi öngörülen projeler için sağlanan ve ithalatta vadeli ödeme şekilleri dışındaki bir yıldan (365 gün) uzun vadeli kredi anlaşmalarını bu Tebliğ’in eki Ek:2’de  yer alan Kredi Bilgi Formu ve Ek:3’de yer alan  Kredi İzleme Formu ile birlikte, Dış Finansman Numarası (DFN) alınmasını teminen, anlaşma tarihinden itibaren 30 gün içinde  Müsteşarlık Dış Ekonomik İlişkiler Genel Müdürlüğü’nden alınan ön izin ile birlikte,  Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğü’ne göndermeleri zorunludur. Sözkonusu kurum ve kuruluşlar tarafından sağlanan kredilere ilişkin kullanımlar, ana para geri ödemeleri, faiz ve diğer ödeme bilgileri, geçmiş tüm bilgileri de içerecek şekilde, Ek:3’de yer alan  Kredi İzleme Formu ile birlikte gerçekleşme tarihinden itibaren 10 gün içinde bankalar ile kredi borçlusu tarafından Müsteşarlık Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğü’ne gönderilir.

(2) Kurum ve kuruluşların, Hazine geri ödeme garantisi altında, gerçekleştirilmesi öngörülen projeler tahtında yurtdışından sağladıkları  ithalatta vadeli ödeme şekilleri dışındaki  bir yıldan (365 gün) uzun vadeli kredilere ilişkin olarak imzalanan anlaşmalar  çerçevesinde  borçlu kurum ve kuruluşlarca gerçekleştirilen kullanımlar, anapara geri ödemeleri, faiz ve diğer ödemeleri, geçmiş tüm bilgileri de içerecek şekilde bu Tebliğ’in ekinde (Ek:3) yer alan Kredi İzleme Formu ile işlem tarihinden  itibaren 10 gün içinde bankalar ile kredi borçlusu kurum ve kuruluşlar tarafından Müsteşarlık Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğü’ne gönderilmesi zorunludur.

(3) Kurum ve kuruluşların Hazine’nin kısmi garantisi altında sağladıkları krediler için de gerçekleştirilen kullanımlar, anapara geri ödemeleri, faiz ve diğer ödemeleri, geçmiş tüm bilgileri de içerecek şekilde bu Tebliğ’in ekinde (Ek:3) yer alan  Kredi İzleme Formu ile işlem tarihinden  itibaren 10 gün içinde bankalar ile kredi borçlusu kurum ve kuruluşlar tarafından  Hazine garantili ve garantisiz kısımları için ayrı ayrı hazırlanarak Müsteşarlık Kamu Finansmanı Genel Müdürlüğü’ne gönderilir.

Kişisel sermaye hareketleri

MADDE 13 – (1) Kişisel borçlar, armağan, hediye, bağış, çeyiz, gelin veya güveyin karşı tarafa verdiği para, miras, veraset veya  kalan mal, göçmen   işçilerin  kendi  ülkesindeki borçlarının tasfiyesine yönelik ödemeler ve göçmenlerin varlıkları kişisel sermaye hareketleri kapsamında değerlendirilir.

Yurt dışı müteahhitlik hizmetleri

MADDE 14 – (1) Müsteşarlık yurt dışı müteahhitlik hizmetlerinin ülke yararına geliştirilmesi ve desteklenmesi amacıyla ilgili kamu ve özel kuruluşlardan bilgi toplanması ile bunlar arasındaki bilgi paylaşımı ve koordinasyona katkıda bulunmak için gerekli tedbirleri almaya yetkilidir.

Süreler

MADDE 15 – (1) Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkındaki 32 sayılı Karar ile söz konusu Karara ek olarak yayımlanacak kararlarda ve bunlara ilişkin tebliğlerde belirtilen hak doğurucu ve hak düşürücü ve uyulmaması aykırılık oluşturan sürelerin hesaplanmasında işlemin yapıldığı gün hesaba katılmaz. Ancak, hesaplanacak sürelerin son günü resmi tatile rastlarsa, süreler izleyen ilk iş günü çalışma saati sonunda biter.

(2) Süreler gün olarak ifade edilmiş bulunduğu takdirde ilk gün (işlemin yapıldığı gün) hesaba katılmaz. Günler ertesi günden hesaplanmaya başlanır ve süre son günün çalışma saati sonunda biter.

(3) Süreler ay olarak gösterildiği takdirde sürenin bitimi, izleyen ayların işlem tarihine tekabül eden tarihteki günün mesai saati sonudur. O ayda işlem tarihine tekabül eden bir gün bulunmuyor ise sürenin bitimi ayın son günüdür.

(4) Süreler yıl olarak belirlendiği takdirde ise sürenin bitimi, izleyen yılların işlemin yapıldığı ay ve tarihe tekabül eden ay ve tarihteki günün çalışma saati sonudur.

Usul ve müşterek hükümler

MADDE 16 – (1) Türk parası kıymetini koruma hakkında kararlar ve bu kararlara ilişkin tebliğler uyarınca Merkez Bankasınca çıkarılan genelgeler tebliğ hükmündedir.

(2) Bu Tebliğde öngörülenler dışında kalan haller Müsteşarlıkca incelenip sonuçlandırılır.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 17 – (1) 9/2/2007 tarih ve 26429 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2007-32/33 sayılı Tebliğ yürürlükten kaldırılmıştır.

Lehe hükümler

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Yürürlükten kaldırılan tebliğler hükümlerine göre başlamış olup henüz sonuçlanmamış işlemler, ilgili tebliğ hükümlerine tabidir. Ancak aksine bir hüküm olmadıkça bu Tebliğ’in ilgililer lehine olan hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 18 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 19 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

Tebliğin eklerini görmek için tıklayınız

	Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi	Sayısı
28/2/2008	26801
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi	Sayısı
1.	2/4/2009	27188
2.	11/7/2009	27285
3.	26/9/2012	28423

11 Ekim 2000 ÇARŞAMBA  Sayı: 24197

TARIMSAL MEKANİZASYON ARAÇLARININ KREDİLİ SATIŞINA ESAS DENEY VE DENETİMLERLE İLGİLİ TEBLİĞ

(Tebliğ No: 2000/37)

Amaç

Madde 1 —

Bu Tebliğ, tarımsal mücadelede kullanılan alet ve makinalar hariç, kredili satışı istenilen tarımsal mekanizasyon araçlarının deney ve denetimleri ile ilgili esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.

Kapsam

Madde 2 —

441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 2 nci maddesinin (c) bendi ile 9 uncu maddesinin (d) bendi ve Bakanlıkların kuruluş ve görev esasları hakkındaki 3046 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi gereğince hazırlanan bu Tebliğ, imal ve/veya ithal edilerek, kredili satışı istenilen tarımsal mekanizasyon araçlarının deney, denetim ve kredili satış esaslarını kapsar.

Tanımlar

Madde 3 —

Bu Tebliğde yer alan terimlerin tanımları aşağıda belirtilmiştir.

a) Bakanlık : Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’dır.

b) Kurum : Deney yapan Bakanlık kuruluşları ve Bakanlıkça deney yapma yetkisi verilen üniversitelerin tarımsal mekanizasyon ile ilgili bölümleridir.

c) Firma : Tarımsal mekanizasyon aracını imal ve/veya ithal eden kuruluş veya kuruluşun temsilcisidir.

d) Kredi Kuruluşları : T.C. Ziraat Bankası Genel Müdürlüğü ve Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği Genel Müdürlüğü’dür.

e) Araç : Tarımsal üretimde kullanılan tarımsal mücadele araçları dışında kalan her türlü tarımsal mekanizasyon aracıdır.

f) Deney : Aracın, Bakanlıkça belirlenmiş deney ilke ve metodlarına göre, bir veya birden fazla karakteristik değerinin tesbiti amacıyla tarım tekniğine ve mevcut standardlara uygunluğunun belirlenmesi için yapılması gereken işlemlerdir.

g) Zirai Kredilendirme Belgesi : Araçların, kredili satışının yapılabilmesi için Bakanlıktan alınması zorunlu olan Belgedir.

h) Deney Raporu : Bakanlıkça yetki verilen Kurumlar tarafından, laboratuvar ve uygulama sahasında kontrol ve deneylere tabi tutulan aracın, tarım tekniğine ve mevcut standardlara uygunluğunu belgeleyen rapordur.

i) Ek Deney Raporu : Bakanlıkça yetki verilen bir Kurumdan Deney Raporu almış aracın, raporun geçerlilik süresi içerisinde temel yapı ve fonksiyonlarını değiştirmediğine Kurumca karar verilen ve yalnızca aracın kullanımını kolaylaştırıcı nitelikteki ilave ünitelerle ilgili olarak, araç üzerinde yapılan değişiklikleri belgeleyen rapordur.

j) Deney Komisyonu : Kurumlarca en az üç teknik elemandan oluşturulan ve gerektiğinde konu ile ilgili uzmanlarca desteklenen komisyondur.

k) OECD Test Kodu : İmal ve/veya ithal edilen traktör, traktör emniyet kabini ve traktör emniyet çatısı deneylerinin yapıldığı Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü test kodlarıdır.

Deneylerin amacı

Madde 4 —

Araçlar, aşağıda belirtilen amaçlara ulaşmak için deneylere tabi tutulurlar.

a) Kaliteli araçları Türk tarımına ve çiftçi kullanımına sunmak,

b) Yapım ve kullanılış amacını gerçekleştirerek standardlara uygun kaliteli araçların üretilmelerini sağlamak,

c) Araçları; ergonomi, çevrenin korunması, iş ve yol güvenliği açısından incelemek,

d) Deney ilke ve metodları ile mevcut standardlar çerçevesinde aracın teknik, teknolojik ve yapısal özellikleri ile işletme değerlerini belirlemek,

e) Aracın; tarım tekniğine uygunluğunu, ekonomik verimliliğini, kullanım ve bakım kolaylıklarını incelemek.

Başvuru ve Deneye Sevk

Madde 5 —

Deney Raporu almak isteyen firma, bir dilekçe ile Bakanlığa başvurur. Dilekçede; aracın cinsi, niteliği, önemli teknik özellikleri ile deney yaptırmak istediği kurumları tercih sırasına göre belirtir. Bakanlık; kurumların çalışma durumunu, deney kapasitelerini, firmanın kuruma olan yakınlığını, kurumun deneyi talep edilen aracın testlerini yapabilecek alt yapısını ve firmanın talebini dikkate alarak uygun gördüğü bir Kuruma, deney sevkini yapar. Bakanlık; imal ve/veya ithal edilen traktör, traktör emniyet kabini ve traktör emniyet çatısının, OECD test kodlarına göre deneyleri yapılmak üzere, Ankara Tarım Alet ve Makinaları Test Merkezi Müdürlüğü’ne, deney sevkini yapar.

Ek deney talebiyle başvuran firma, araç üzerinde yapılan değişiklikleri belirtmek ve Deney Raporunun, varsa daha önce düzenlenmiş olan Ek Deney Raporunun bir örneğini dilekçesine eklemek zorundadır. Bakanlık; Deney Raporunu düzenleyen Kuruma, deney sevkini yapar.

Deneylerin yapılışı

Madde 6 —

Kurumlar; araç deneylerini, Bakanlıkça belirlenen ve halen uygulanmakta olan deney ilke ve metodlarına göre, aşağıda belirtilen şekilde yaparlar:

a) Deneyi yapılacak yerli imal ve/veya ithal araç, deney talebiyle Bakanlığa başvuruda bulunan firmanın iş yerine veya üretim tesisine gidilerek, üzerinde seri numarası bulunan en az üç yeni araç içerisinden kurumun teknik elemanı tarafından rastgele seçilir. Firma, seçilen bu aracın deney mahallinde bulunmasını, kendi imkanlarıyla sağlamak zorundadır.

b) Deneyler, Kurumun kendi tesislerinde veya zorunlu hallerde gerekçesini raporda göstermek kaydıyla Deney Komisyonunun uygun göreceği yerlerde yapılır.

c) Firma, aracını deney süresi içerisinde sigorta ettirebilir. Kurum, deneyler sırasında ortaya çıkabilecek hasarlardan, araç yapısındaki kusurlardan doğacak arıza ve kazalardan sorumlu değildir.

d) Firma, Kurumca uygun görülen hallerde, yetki belgesine sahip bir temsilcisini deneylerde hazır bulundurabilir.

e) Firma, Kurumca uygun görüldüğünde, bir teknik elemanını deney süresince aracı kullanmak ve diğer konularda yardımcı olmak üzere hazır bulundurmak zorundadır.

f) Zorunlu hallerde, araç deneyleri için gerekli sarf malzemelerinin sağlanması, Kurum tarafından firmadan istenebilir.

g) Deneyler aracın özelliğine uygun mevsimde yapılır.

h) Aracın Kuruma teslim edildiği tarihten itibaren en fazla altı ay içerisinde Deney Raporu ve üç ay içerisinde de Ek Deney Raporu düzenlenir.

i) Kurum uygun görürse, bağlı bulunduğu kuruluşun konu ile ilgili diğer birimleriyle de işbirliği yapabilir.

j) İmal ve/veya ithal edilen traktörler ile traktör emniyet kabini ve traktör emniyet çatısı deneyleri, OECD test kodlarına göre yalnızca Bakanlık Ankara Tarım Alet ve Makinaları Test Merkezi Müdürlüğü’nde yapılır.

k) Deneyi yapılacak traktörlerin, 1 Ocak 2001 tarihinden itibaren emniyet çatılı veya emniyet kabinli olması şartı aranır.

1) Deneyi tamamlanan aracın, Deney Raporunun düzenlenme tarihinden itibaren bir ay içerisinde, firma tarafından Kurumdan alınması gerekir. Aksi halde, Kurum herhangibir sorumluluk üstlenmez.

Bakanlıkça belirlenmiş deney ilke ve metodları dışında kalan araçlar ile yeni geliştirilmiş araçların deneyleri ise, Kurum tarafından oluşturulan Deney Komisyonunca belirlenecek kriterlere göre yapılır.

Deney raporları

Madde 7 —

Kurum, deney sonuçlarının olumlu olması halinde, Deney Raporu düzenler ve Deney Raporunun düzenlenme tarihinden itibaren beş iş günü içinde bir örneğini Bakanlığa gönderir. Deney sonucu olumsuz ise; Kurum, detaylı bir rapor düzenleyerek durumu, beş iş günü içinde Bakanlığa, diğer Kurumlara ve firmaya bildirir. Bakanlık; olumsuz deney sonucunu, beş iş günü içinde kredi kuruluşlarına bildirir. Bir Kurumdan olumlu deney raporu alamayan aracın deneyleri, diğer Kurumlar tarafından yapılamaz. Raporda belirtilen olumsuzluklar giderilmek suretiyle yeniden Bakanlığa başvurulması halinde, aracın aynı Kuruma deney sevki yapılır.

Ek Deney Raporu, Deney Raporunu veren Kurum tarafından düzenlenir.

Deney raporlarının içeriği

Madde 8 —

Deney raporlarında aşağıdaki bilgilere yer verilir.

a) Aracın fotoğrafı,

b) Aracın markası, tipi ve varsa modeli,

c) İmalatçı ve/veya ithalatçı firmanın adı ve adresi,

d) Deney için başvuran firmanın adı ve adresi,

e) Deneyi yapan Kurumun adı,

f) Deneyin yapıldığı yer,

g) Deney süresi,

h) Deney Raporunun türü, tarihi ve no’su ile geçerlilik süresi,

i) Aracın yapısal özellikleri açısından tanıtımı,

j) Aracın teknik özellikleri ve ölçüleri,

k) Deney şartları ve metodları,

l) Deneylerde kullanılan malzeme, cihaz ve ekipmanlar,

m) Deney süresince yaptırılan düzeltmeler,

n) Deney sonuçları ve değerlendirme,

o) Sonuç,

p) Deney Komisyonunu oluşturan üyelerin adı ve soyadı,

r) Onay.

Deney raporlarının geçerlilik süresi

Madde 9 —

Deney raporlarının geçerlilik süresi; tüm araçlar için beş yıldır. Ek Deney Raporu geçerlilik süresi ise, deney raporunun geçerlilik süresi bitimine kadardır.

Deney ücretleri

Madde 10 —

Deney ücretlerinin tahakkuku ile ilgili oranlar, Bakanlıkça her yıl en geç Aralık ayı sonuna kadar belirlenerek Kurumlara bildirilir. Kurumlar, tahakkuk ettirdikleri deney ücretleri ile ilgili belgenin bir örneğini Deney Raporu ile birlikte Bakanlığa gönderir.

Zirai kredili satış için başvuru

Madde 11 —

Firmalar, imal ve/veya ithal ettikleri araçların kredili satışı için Deney Raporu ile birlikte bir dilekçe ile Bakanlığa başvururlar.

Zirai kredili satış

Madde 12 —

Bakanlık; 11 inci maddeye göre yapılan başvuruya bağlı olarak, tüm araçların zirai kredili satışı için zorunlu olan ” Zirai Kredilendirme Belgesi”ni kredi kuruluşlarına ibraz edilmek üzere firmaya verir. Zirai Kredilendirme Belgesi’nin geçerlilik süresi; Deney Raporunun düzenlenme tarihinden itibaren beş yıldır.

Denetim

Madde 13 —

Deney raporlarının geçerlilik süresi içerisinde Bakanlık; Kurumun, kredi kuruluşlarının veya çiftçilerin taleplerinin olması halinde veya herhangibir şikayete bağlı olarak ya da uygun gördüğü zamanlarda resen aracın Deney Raporuna ve varsa Ek Deney Raporuna uygunluğunun devam edip etmediğini denetler.

Denetleme neticesinde; Aracın deney raporlarına uygun olmadığının tesbiti halinde, alınan raporlar ve buna ilişkin olarak düzenlenen Zirai Kredilendirme Belgesi, Bakanlıkça iptal edilir. Durum; Kurum, ilgili firma ve kredi kuruluşlarına bildirilir.

Firma, aracın Deney Raporunun geçerlilik süresi sonunda, zirai kredili satışa devam etmek isterse, tekrar Deney Raporu almak zorundadır. Bunun için Tebliğ’in 5 inci maddesine göre Bakanlığa başvurur.

Sorumluluk

Madde 14 —

Firmalar, her yıl Ocak ayında, bir önceki yıl gerçekleştirdikleri imalat ve/veya ithalat miktarları ile o yıla ait imalat ve/veya ithalat programları ile Bakanlıkça istenecek diğer bilgi ve belgeleri Bakanlığa vermek zorundadırlar.

Yetki

Madde 15 —

Bu Tebliğde yer alan deney ve denetimlerle ilgili uygulamaya yönelik önlemleri almaya ve gerekli görülen değişiklikleri yapmaya Bakanlık yetkilidir.

Yürürlükten kaldırılan hükümler

Madde 16 —

15 Şubat 2000 tarihli ve 23965 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımsal Mekanizasyon Araçlarının Kredili Satışına Esas Olmak Üzere Yapılacak Deney ve Denetimlerle İlgili 2000/2 No’lu Tebliğ yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

Madde 17 —

Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 18 —

Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

11 Ekim 2008 CUMARTESİ Resmî Gazete     Sayı : 27021

TEBLİĞ

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

BİYOLOJİK MÜCADELE ETMENLERİNİN RUHSATLANDIRILMASI, İTHALİ, ÜRETİMİ VE KULLANIMI HAKKINDA TEBLİĞ

(TEBLİĞ NO: 2008/28)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, bitki ve bitkisel ürünlerin yetiştirildikleri veya muhafaza edildikleri ortamlarda bulunan böcek, nematod, akar, fungus, bakteri, virus ve yabancı ot gibi zararlı etmenlere karşı kullanılacak, mikrobiyal preparat olanlar haricindeki biyolojik mücadele etmenlerinin ruhsatlandırılması, ithali, üretimi ve kullanımı ile ilgili usul ve esasların belirlenmesini amaçlamaktadır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 17/2/1999 tarihli ve 23614 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bitki Koruma Ürünlerinin Ruhsatlandırılması Hakkında Yönetmeliğin genel esaslarına bağlı kalmak kaydıyla, biyolojik mücadele etmenlerinin ruhsatlandırılması, ithali, üretimi ve ülkede kullanılabilmesi için gereken izinleri ve bu izinlere esas olmak üzere denemeleri yapacak gerçek, tüzel kişi ve kuruluşların niteliklerini, görev ve sorumluluklarını, deneme yetki belgesi verilmesini, biyolojik etkinlik belirleme, denemelerin denetlenmesi, ruhsatlandırılması, ülkeye girecek etmenin her türlü değerlendirilmesinin yapılacağı ve ruhsatının verileceği komisyonun teşekkülünü ve görevlerini kapsar.

Hukuki dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 15/5/1957 tarihli ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununun 38, 40 ve 41 inci maddeleri ile Bitki Koruma Ürünlerinin Ruhsatlandırılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Adaptasyon: Bir biyolojik mücadele etmeninin girişinden veya salımından sonra ekosistemdeki devamlılığını,

b) Antagonist: Konukçu üzerinde kolonize olduğunda, konukçuda zararlı olan etmenlerin gelişmesini ve zararını engelleyen veya azaltan organizmaları,

c) Araştırma Enstitüsü: Zirai Mücadele Araştırma Enstitüleri ve yasal olarak bunlara benzer görevleri yapan diğer Araştırma Enstitülerini,

ç) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

d) Bitki: Her türlü bitkilerle bunların ürünleri, tohum, fide, fidan, çelik, aşı kalemi, aşı gözü, yumru, kök, soğan, meyve, çiçek, yaprak, doku ve diğer parçalarını,

e) Bitkisel ürün: İşlenmemiş veya bitki özelliğini kaybetmeyecek kadar basit bir işlem geçirmiş, bitkisel orijinli ürünleri,

f) Biyolojik mücadele: Zararlı, hastalıklı ve yabancı ot popülasyonlarının ekonomik zarar seviyesinin altında tutulabilmesi için biyolojik mücadele etmenlerinin kullanılmasıyla yapılan mücadeleyi,

g) Biyolojik mücadele etmeni: Bitkilerde zararlı türlerin mücadelesi için kullanılan doğal düşman, antagonist ve rekabetçi türler ile döllemsiz çoğalabilen diğer biyolojik varlıkları,

ğ) Biyolojik mücadele etmeninin biyolojik dönemi: Yumurta, larva, nimf, pupa, ergin, spor miselyum vb. dönemleri,

h) Egzotik: Bir ülkeden diğerine doğrudan getirilen ve o ülkede bulunmayan biyolojik mücadele etmenlerini,

ı) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

i) Gerçek, tüzel kişi ve kuruluş: Bakanlıktan biyolojik mücadele etmenlerini denemek ve ruhsat almak üzere yetki almış kişi ve kuruluşları,

j) Hiperparazitoit: Primer parazitoit üstünde gelişen parazitoitleri,

k) İthalat: Serbest dolaşıma giriş rejimi, dahilde işleme rejimi, gümrük kontrolü altında işleme rejimi, geçici ithalat rejimi ve anrepo rejimini,

l) Kapalı kullanım: Canlı organizmaların çevre ile temaslarının ve bu çevre üzerindeki etkilerinin sınırlandırılması amacıyla; kontrol altında tutulduğu bir tesis, tesisat ya da diğer fiziksel yapılar içerisinde gerçekleştirilen herhangi bir işlemi,

m) Komisyon: Bakanlık bünyesinde Genel Müdürlükçe oluşturulan; Genel Müdürlük temsilcileri, Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü temsilcisi ve Araştırma Enstitülerinde görevli konu uzmanlarından oluşan Bitki Koruma Ürünleri Değerlendirme ve Ruhsat Komisyonunu,

n) Mikroorganizma: Protozoa, fungus, bakteri, virus, viroid, fitoplazma, ve diğer mikroskobik canlıları,

o) Müdürlük: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Zirai Karantina Müdürlüğü veya İl Tarım Müdürlüğünü,

ö) Özelleşme: Biyolojik mücadele etmeninin tek tür veya ırklarından başlayarak çok değişik organizma gruplarına kadar değişen konukçu tercih etme ölçüsünü,

p) Parazit: Kendinden büyük bir organizmanın içinde veya üzerinde yaşamının tüm dönemlerini geçiren ve konukçusunu öldürmeden ondan beslenen organizmayı,

r) Parazitoit: Ergin öncesi gelişme dönemlerini bir konukçunun içinde veya üzerinde tamamlayan ve sonuçta konukçularını öldüren, erginleri serbest yaşayan organizmayı,

s) Patojen: Konukçusunda hastalığa sebep olan mikroorganizmaları ve nematodları,

ş) Primer parazitoit: Zararlı konukçu üzerinde gelişen parazitoitleri,

t) Predatör: Zararlı organizmalar üzerinde avlanan ve yaşam süreleri boyunca gelişmelerini tamamlayabilmek için birden fazla birey üzerinde beslenen ve serbest yaşayan organizmayı,

u) Rekabetçi türler: Zararlıların temel gereksinmeleri (gıda, barınak vb) için doğada onlarla rekabet eden ve popülasyonu ortamdaki diğer türlerin aleyhine hızla çoğalabilen organizmaları,

ü) Taşıma malzemesi: Biyolojik mücadele etmenlerinin taşınması sırasında canlılıklarını korumak için kullanılan malzemeleri,

v) Zararlı: Bitkiler veya bitkisel ürünler üzerinde zararlı olan; bitki, hayvan, böcek, akar, nematod ve patojenlerden herhangi bir tür, strain veya biyotipi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Ruhsatlandırmada genel esaslar

MADDE 5 – (1) Biyolojik mücadele etmenlerinin üretimi, ithali ve piyasaya arzı ruhsata tabidir. Biyolojik mücadele etmenlerinin ruhsatlandırılmasında aşağıdaki esaslar uygulanır.

a) İthal edilen veya ülkemizde üretimi yapılan ve herhangi bir olumsuzluk içermeyen, Bakanlığın ilgili Araştırma Enstitülerince olumlu görüş verilerek kullanımda bulunan ürünler, diğer istenilen bilgi ve belgelerle birlikte komisyonda incelenerek uygun bulunması halinde ruhsatlandırılır.

b) İthalattan önce ülkemizde varlığı bilinmeyen biyolojik mücadele etmenlerinin zarar risk analizinde kullanılacak bilgi ve belgeler ithalatın yapılacağı ülkeden istenir.

c) Ruhsatlı biyolojik mücadele etmeninde modifikasyon, mutasyon vb. herhangi bir değişiklik olursa değişime uğrayan etmen için yeniden ruhsat almak gerekir.

ç) Ruhsatlı biyolojik mücadele etmeni ithal ise, aynı etmenin üretimi için ayrı bir ruhsat alınır.

d) Gerçek, tüzel kişi ve kuruluşlar aynı etmenin, hem üretim hem de ithal ruhsatına aynı zamanda aynı ticari isimle sahip olabilirler.

e) Bakanlıkça ruhsatlandırılan aynı etmen için, aynı gerçek ve tüzel kişilere farklı bir ticari isimle ikinci bir üretim ve ithal ruhsatı verilmez.

f) Bu Tebliğ yürürlüğe girmeden önce ithali yapılan ve kullanılan biyolojik mücadele etmenleri ile ilgili olarak, 6 ncı maddedeki bilgi ve belgelerle etmen komisyonda incelenerek uygun bulunduğunda ruhsatlandırılır.

g) Biyolojik mücadele etmenlerine emsale göre ruhsat verilmez.

Biyolojik mücadele etmenlerinin ruhsatlandırılmasında istenilen belgeler

MADDE 6 – (1) Bünyelerinde biyolojik mücadeleden sorumlu bitki koruma bölümü mezunu veya bitki koruma alanında yüksek lisans veya doktora yapmış bir ziraat mühendisi istihdam eden gerçek veya tüzel kişiler, ruhsat işlemi için gereken diğer hususları da yerine getirmek kaydıyla Ek-2’de yer alan Biyolojik Mücadele Etmeni Üretim/İthal Ruhsatı’na sahip olabilirler. Bunun için bir dilekçe ekinde aşağıdaki belgelerle Genel Müdürlüğe müracaat edilir.

(2) Firmaya ait belgeler;

a) Başvuru sahibinin adı, soyadı ve ünvanı,

b) Başvuru sahibinin açık adresi,

c) Biyolojik Mücadele ile ilgili faaliyeti olduğuna dair Ticaret Sicil Gazetesi örneği,

ç) Faydalıların üretimini yapanlar için, Bakanlıktan alınmış biyolojik mücadele etmenleri üretim izin belgesi (Ek-1),

d) İthal ruhsatı almak için orijin firmanın yetki mektubu ve ithal edilecek ülkece verilen üretim izninin resmi makamlarca onaylanmış sureti.

(3) Biyolojik mücadele etmenine ait belgeler;

a) Biyolojik mücadele etmeninin ve konukçusunun yurtiçi veya yurtdışında bilgi ve tecrübesi kabul edilen bir kurum veya kuruluş tarafından türlerin teşhisi ve metodunu doğrulayan belge,

b) Diğer ülkelerdeki sorumlu kuruluşlarca yapılan kullanıma yönelik bilgiler ile biyolojik mücadele etmeninin kullanıldığı ülkeler ve etiket örnekleri,

c) Biyolojik mücadele etmeninin konukçuya özelleşme durumunu içeren bilgiler ile hedef alınmayan konukçulara karşı potansiyel zarar durumunu içeren araştırmalara ait belgeler,

ç) Biyolojik mücadele etmeninin laboratuvarda üretiminde ve tarla koşullarında insan hayvan ve çevre sağlığı açısından uygunluğunun belgelenmesinde, yurt dışında resmi kuruluşlarca yapılan veya onaylanan çalışmalara ait belgeler,

d) Ülkemize varlığı bilinmeyen biyolojik mücadele etmeninin laboratuvarda üretiminde ve tarla koşullarında kullanımında risk durumunu belirleyen yurt dışında resmi kuruluşlarca yapılan çalışmalara ait belgeler,

e) Başvuru sırasında biyolojik mücadele etmeninin biyolojik özelliklerini gösteren bilgilerin orijinali ve yeminli tercüme bürolarınca yapılmış Türkçe tercümesi,

f) Üretim izin belgesinin orijinali ve yeminli tercüme bürolarınca yapılmış Türkçe tercümesi.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Ruhsata Esas Denemeler, Etiketleme, Üretim İzni

Biyolojik etkinlik denemeleri

MADDE 7 – (1) Ek-3’de yer almayan ve ülkemizde bulunmayan türlerin biyolojik etkinlik denemeleri için Bakanlığa bildirimde bulunulur. Yapılacak biyolojik etkinlik denemeleri ile ilgili olarak ruhsata esas denemelerde aşağıdaki esaslar uygulanır.

a) İthal edilen faydalı organizmanın biyolojik mücadele amaçlı olarak tarlada veya serada kullanılabilmesi için organizmaların ruhsata esas etkinlik denemelerinin yapılması ve bu deneme sonuçlarının komisyon tarafından yeterli bulunması gerekir. Ek-3’de yer alan veya ülkemiz faunasında bulunan biyolojik mücadele etmenlerinin biyolojik etkinlik denemeleri aranmaz. Ancak ırk oluşturan türlerde etkinlik denemesi yapılır.

b) Biyolojik mücadele etmenlerinin biyolojik etkinlik denemeleri Bakanlık tarafından belirlenen usul ve esaslara göre yapılır.

c) Doğa koşullarında en az iki biyolojik etkinlik denemesi yapılır. Birden fazla coğrafi bölgede yetiştirilen ürünlerde sorun olan etmenlere karşı yapılacak denemelerden birisi, etmenin veya ürünün en yoğun bulunduğu coğrafi bölgede; diğeri ise ekolojik şartları farklı olan başka bir coğrafi bölgede yapılır.

ç) Sadece bir coğrafi bölgede yetiştirilen ürünlerde veya sadece bir coğrafi bölgede sorun olan etmenlere karşı yapılacak biyolojik etkinlik denemeleri ise en az iki farklı yılda yürütülür.

d) Sadece sera şartlarında uygulamaya verilecek biyolojik mücadele etmenleri için seracılık yapılan iki ayrı üretim bölgesindeki seralarda birer biyolojik etkinlik denemesi yapılır.

e) Biyolojik etkinlik denemelerinde Araştırma Enstitüleri referans kuruluş olarak kabul edilir.

(2) Biyolojik mücadele etmeninin bulunduğu ambalaj üzerindeki etikette/prospektüste aşağıdaki bilgiler yer almalıdır;

a) Biyolojik mücadele etmeninin ticari adı, latince adı, takım, familya ve strain adı,

b) Biyolojik mücadele etmeninin ambalaj içindeki miktarı,

c) Hedef zararlı organizma ile biyolojik dönemi ve bulunduğu kültür bitkisi,

ç) Biyolojik mücadele etmeninin biyolojik dönemi,

d) Biyolojik mücadele etmeninin kullanım dozları,

e) Depolama ve taşıma şekli,

f) Etmenin tanımı,

g) Etmenin etki şekli,

ğ) Kullanımda dikkat edilecek hususlar,

h) Azami perakende satış fiyatı,

ı) Üretim ve son kullanma tarihi,

i) Üretici ve/veya ruhsat sahibi firma adı ve adresi,

j) Ruhsat tarihi ve no’su.

Biyolojik mücadele etmenlerinin ithalatı, üretimi, satışı ve kullanımı ile ilgili esaslar

MADDE 8 – (1) Biyolojik mücadele etmenlerinin ithalatı, üretimi ve kullanım esasları dört ana bölümde sınıflandırılmıştır.

a) İthalatta uyulması gereken esaslar

1) İthalatta istenen bilgi ve belgeler;

1.1. Dilekçe,

1.2. Kontrol belgesi (1 takım),

1.3. Proforma fatura ve Türkçe tercümesi,

1.4. İthal edilecek biyolojik mücadele etmeninin ve taşıma malzemesini ruhsata esas bilgileri taşıdığına dair firmasınca verilecek garanti mektubu,

1.5. Ruhsat belgesi (Ek- 2).

2) İthalat sırasında ve sonrasında uyulması gereken usul ve esaslar;

2.1. Gerektiğinde ithal edilen materyalden usulüne uygun gerektiği gibi örnek alınabilmesi için örnek alma ve depolama işlemlerinde gerekli düzenlemeler Bakanlıkça bir talimatla belirlenir.

2.2. Biyolojik mücadele etmeninin ithali ve kullanan kişi/kuruma ait kullanıcı adı ve adresi, kullanım miktarı, tarihi, kullanılan kültür bitkisi ile ilgili bilgi ve belgeler firma tarafından kayıt altına alınarak muhafaza edilir. Söz konusu bilgi ve belgeler istenildiğinde Bakanlığa arz edilir.

2.3. Doğadan toplanan biyolojik mücadele etmenlerinin yanı sıra Bakanlık tarafından kültüre alınması gerekli görülen biyolojik mücadele etmenleri de zirai karantina laboratuvarlarında ya da Bakanlıkça yetkilendirilen laboratuvarlarda kültüre alınır. Kültürde etmenin bir dölünün tamamlanması, kültürün saflığının kesinleşmesi, konuyla ilgili otorite tarafından yapılan teşhisin kesinleşmesi, hiperparazitoitlerden, patojenlerden veya ilgili zararlıdan ari olduğunun kesinleşmesi için gereklidir.

2.4. Biyolojik mücadele etmeninin sürekli ithal edilmesi halinde ruhsata esas spesifikasyonundaki özelliklere göre giriş izni verilen etmenin dokümanlarının ve kullanımının aynı özellikleri taşıdığına dair garanti mektubu üretici firma (orijin firma) tarafından verilir.

2.5. Paket, Türkçe ve İngilizce olarak hem transit geçişler, hem de doğrudan giriş için düzgün bir şekilde etiketlenmelidir. Paketin zarar görmemesi ile ilgili ve/veya parçalanması halinde taşıyıcılar ve giriş noktasındaki görevlilerin yapacağı işlemler etiket üzerinde belirtilmelidir.

2.6. Ambalaj yeterince sağlam olmalı ve içindekilerin yayılma tehlikesi olmadan gerekli incelemelerin yapılabilmesi için mümkünse içini gösterecek bir materyalden yapılmalıdır. Karantina açısından riski en aza indirgemek için, biyolojik mücadele etmenleri mümkün olduğunca konukçusu olmadan veya paketten kaçma ihtimalinin en az olduğu inaktif dönem veya dormant olduğu dönemlerde taşınmalıdır.

2.7. Alıcıya gideceği yolla ilgili bütün detaylar açık bir not şeklinde hazırlanmalı ve resmi görevliler giriş noktasıyla ilgili bilgilendirilmelidir.

2.8. Bakanlıkça gerektiğinde araştırma amacıyla ya da biyolojik mücadele için ithal edilen biyolojik mücadele etmenleri giriş noktasında istenilen ithalat işlemleri tamamlandıktan sonra doğrudan incelenmek üzere belirlenen zirai karantina birimine götürülür. Bütün ölü, hastalıklı veya bulaşık örnekler ile paketleme malzemeleri karantinada sterilize veya imha edilir.

2.9. Biyolojik mücadele etmenlerinin ithalinde insan sağlığına ve çevreye zararsız, bulaşıcı organizmalardan ari olduğuna dair firmasınca üretici firmadan alınan garanti belgesi Bakanlığa verilir.

2.10. Biyolojik mücadele etmenlerinin ithalatı İstanbul, İzmir, Mersin ve Antalya illerinde bulunan bitkisel ürün kapılarından gerçekleştirilir. İhtiyaç duyulduğunda yeni kapılar Bakanlıkça belirlenir.

b) Özel kuruluşlarda üretim ve deneme esasları

1) Üretim koşulları ile ilgili kriterler;

1.1. Üretim yerlerinin sıcaklık, ışık, nem ve havalandırma koşulları kontrol edilebilir olmalı,

1.2. Üretim yerlerinin etmenin bulaşmasını engelleyecek şekilde izolasyonu sağlanmalı,

1.3. Üretim için gerekli malzemeler tamamlanmış olmalı,

1.4. Üretimde kullanılacak konukçular belirtilmeli,

1.5. Üretim aşamaları ticari sırlar gözetilerek kısaca belirtilmeli,

1.6. Üretimi yapılan her bir etmen için Bakanlıkça ayrı üretim izni düzenlenmelidir.

2) Denemeler ile ilgili kriterler;

2.1. Biyolojik etkinliği bilinmeyen türler için denemeler Bakanlıkça hazırlanacak olan deneme metotlarına göre yapılır.

c) Satış sırasında uyulması gereken esaslar

1) Biyolojik mücadele etmenlerinin satışı ruhsat sahibi firma/kuruluş ve bitki koruma ürünlerini toptan ve perakende satan bayiler tarafından yapılır.

d) Uygulama sırasında uyulması gereken esaslar

1) Gerektiğinde biyolojik mücadele etmenlerinin uygulamada hedef alınan ve hedef dışı organizmalar üzerindeki etkilerinin yanı sıra çevreye olabilecek etkileri de Bakanlıkça uygun görülen kurum veya kuruluşlar tarafından takip edilir.

2) Biyolojik mücadele etmenlerinin uygulanmasında beklenmeyen olumsuz etkilerin ortaya çıkması halinde sorumlu firma alınacak acil önlemlerle ilgili olarak Bakanlık ve ilgili kişi ve kuruluşları bilgilendirir.

3) İthal edilen biyolojik mücadele etmenlerinden bu konuda gerekli bilgi ve tecrübeye sahip olan kişiler tarafından onaylanmış teşhisli örnekleri firmasında ve Ankara Zirai Mücadele Merkez Araştırma Enstitüsünün Bitki Koruma Müzesi koleksiyonunda uygun bir şekilde en az 10 yıl süreyle saklanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Transit Geçiş ve Araştırma Amaçlı İthalat

Transit olarak geçecek biyolojik mücadele etmenleri

MADDE 9 – (1) Yurt dışından gelerek Türkiye toprakları üzerinden yurt dışına gidecek her türlü Biyolojik Mücadele Etmenlerinin gümrük kapılarında aktarılması, karaya çıkarılması, bir süre kalması ve serbest bölgelere geçirilmesi ile bu bölgelerden çıkarılması transit işlemine tabidir.

(2) Biyolojik Mücadele Etmenleri; gerekli tedbirler alınması ve nakil vasıtalarının kapısı mühürlenmiş olması kaydıyla, Müdürlüğün izni ile transit geçer.

Araştırma amaçlı ithal edilecek olan biyolojik mücadele etmenleri

MADDE 10 – (1) Üniversiteler, Araştırma Enstitüleri ve Biyolojik mücadele alanında çalışan özel kuruluşlarca araştırma amacıyla getirilecek biyolojik mücadele etmenleri, kapalı alanlarda denenmesi şartı ve ilgili Müdürlüğün gerekçeli yazısı ile Genel Müdürlükten alınacak izne tabidir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Ek bilgi ve yaptırım

MADDE 11 – (1) Bakanlık, biyolojik mücadele etmenlerinin ruhsatlandırılması, ithali, üretimi, satış ve kullanımı ile ilgili olarak ilave bilgi, belge ve tedbirleri almaya ve yaptırımlar uygulamaya yetkilidir.

Yürürlük

MADDE 12 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 13 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Resmi Gazete Tarihi: 16.01.2013 Resmi Gazete Sayısı: 28530

2872 SAYILI ÇEVRE KANUNU UYARINCA VERİLECEK İDARİ PARA CEZALARINA İLİŞKİN TEBLİĞ

(2013/1)

9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 20 nci maddesinde, Kanuna aykırılık halinde uygulanacak idari para cezaları belirlenmiştir.

30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17 nci maddesinin yedinci fıkrasında idari para cezalarının her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı ve bu şekilde yapılacak hesaplamalarda bir Türk Lirasının küsurunun dikkate alınmayacağı hükmü yer almaktadır.

Maliye Bakanlığı tarafından hazırlanarak 10/11/2012 tarihli ve 28463 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, 419 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği uyarınca 2012 yılı yeniden değerleme oranı % 7,80 olarak tespit ve ilan edilmiştir.

Bu duruma binaen, 2872 sayılı Çevre Kanununun 20 nci maddesinde yer alan para cezaları 1/1/2013 tarihinden itibaren aşağıda belirtilen miktarlarda uygulanacaktır.

2872 sayılı Çevre Kanunu Uyarınca Verilecek İdari Para Cezalarına İlişkin Tebliğ (2007/2), 2872 sayılı Çevre Kanunu Uyarınca Verilecek İdari Para Cezalarına İlişkin Tebliğ (2008/1), 2872 sayılı Çevre Kanunu Uyarınca Verilecek İdari Para Cezalarına İlişkin Tebliğ (2009/1), 2872 sayılı Çevre Kanunu Uyarınca Verilecek İdari Para Cezalarına İlişkin Tebliğ (2010/1), 2872 sayılı Çevre Kanunu Uyarınca Verilecek İdari Para Cezalarına İlişkin Tebliğ (2011/1) ve 2872 sayılı Çevre Kanunu Uyarınca Verilecek İdari Para Cezalarına İlişkin Tebliğ (2012/1) yürürlükten kaldırılmıştır.

Tebliğ olunur.

2872 sayılı Çevre Kanununun	Kanundaki ceza miktarı	1/1/2013-31/12/2013 tarihleri arasında uygulanacak ceza
20 nci maddesinin
(a) bendindeki ceza miktarları	500 TL	842 TL
1.000 TL	1.689 TL
(b) bendindeki ceza miktarı	24.000 TL	40.636 TL
48.000 TL	81.274 TL
(c) bendindeki ceza miktarları	6.000 TL	10.154 TL
2.000 TL	3.383 TL
300 TL	504 TL
(d) bendindeki ceza miktarları	(b) bendi için iki kat:
48.000 TL	81.274 TL
96.000 TL	162.552 TL
(c) bendi için iki kat:
12.000 TL	20.317 TL
4.000 TL	6.769 TL
600 TL	1.012 TL
(d) bendinin ikinci cümlesindeki konutlarla ilgili olarak:
600 TL	1.012 TL
(e) bendindeki ceza miktarı	10.000 TL	16.929 TL
(f) bendindeki ceza miktarı	60.000 TL	101.595 TL
(g) bendindeki ceza miktarı	6.000 TL	10.154 TL
(h) bendindeki ceza miktarları	400 TL	674 TL
1.200 TL	2.029 TL
4.000 TL	6.769 TL
12.000 TL	20.317 TL
(ı) bendinin; 1 no’lu alt bendindeki ceza miktarları	Ton başına*:
40 TL	67,69 TL
10 TL	16,89 TL
100 KR	163 KR
(ı) bendinin; 2 no’lu alt bendindeki ceza miktarları	Ton Başına*:
30 TL	50,76 TL
6 TL	10,12 TL
100 KR	163 KR
(ı) bendinin; 3 no’lu alt bendindeki ceza miktarları	Ton Başına*:
20 TL	33,83 TL
4 TL	6,74 TL
100 KR	163 KR
(ı) bendinin; 4 no’lu alt bendindeki ceza miktarları	Ton başına*:
10 TL	16,89 TL
2 TL	3,34 TL
40 KR	65 KR
(ı) bendinin altıncı paragrafındaki ceza miktarları	24.000 TL	40.636 TL
600 TL	1.012 TL
(i) bendindeki ceza miktarı	1.000 TL	1.689 TL
(j) bendindeki ceza miktarları	24.000 TL	40.636 TL
600 TL	1.012 TL
(k) bendindeki özel çevre koruma bölgelerine ilişkin ceza miktarı	20.000 TL	33.863 TL
(l) bendindeki ceza miktarları	Dekar başına*:
20 TL	33,83 TL
Metreküp başına*:
120 TL	203,17 TL
(m) bendindeki ceza miktarları	6.000 TL	10.154 TL
4.000 TL	6.769 TL
(n) bendindeki ceza miktarları	48.000 TL	81.274 TL
1.200 TL	2.029 TL
(o) bendindeki ceza miktarı	12.000 TL	20.317 TL
(p) bendindeki ceza miktarı	24.000 TL	40.636 TL
(r) bendindeki ceza miktarları	24.000 TL	40.636 TL
60.000 TL	101.595 TL
(s) bendindeki ceza miktarı	100 TL	163 TL
(t) bendindeki ceza miktarı	2.000.000 TL	3.386.604 TL
(u) bendindeki ceza miktarı	2.000.000 TL	3.386.604 TL
(v) bendindeki ceza miktarı	100.000 TL den	169.327 TL’den
1.000.000 TL’ye kadar	1.693.300 TL’ye kadar
(y) bendindeki ceza miktarı	100.000 TL den	169.327 TL’den
1.000.000 TL’ye kadar	1.693.300 TL’ye kadar

Geçici 4 üncü maddesinin 5 inci fıkrasındaki ceza miktarları	Belediyelerde;	Belediyelerde;
· Nüfusu 100.000’den fazla olanlarda:	· Nüfusu 100.000’den fazla olanlarda:
50.000 TL	84.660 TL
· Nüfusu 100.000 – 50.000 arasında olanlarda:	· Nüfusu 100.000 – 50.000 arasında olanlarda:
30.000 TL	50.796 TL
· Nüfusu 50.000 – 10.000 arasında olanlarda:	· Nüfusu 50.000 – 10.000 arasında olanlarda:
20.000 TL	33.863 TL
· Nüfusu 10.000 – 2.000 arasında olanlarda:	· Nüfusu 10.000 – 2.000 arasında olanlarda:
10.000 TL	16.929 TL
· Organize Sanayi Bölgelerinde:	· Organize Sanayi Bölgelerinde:
100.000 TL	169.327 TL
· Bunların dışında kalan endüstri ve atıksu üreten her türlü tesiste:	· Bunların dışında kalan endüstri ve atıksu üreten her türlü tesiste:
60.000 TL	101.595 TL

12 Ocak 2012 PERŞEMBE Resmî Gazete Sayı : 28171

TEBLİĞ

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

HAYVAN PAZARLARININ RUHSATLANDIRILMA VE DENETLEME USUL VE ESASLARI HAKKINDA TEBLİĞİN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMASINA DAİR TEBLİĞ

MADDE 1 – 15/9/2000 tarihli ve 24171 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2000/34 no’lu Hayvan Pazarlarının Ruhsatlandırılma ve Denetleme Usul ve Esasları Hakkında Tebliğ yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 2 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Tebliğ hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.